تأویل آیات امامت و ولایت در قرآن جلد 3

مشخصات کتاب

سرشناسه : شبنم‌زاده، زهرا، 1378-، گردآورنده

عنوان و نام پديدآور : تاویل آیات امامت و ولایت در قرآن/ تهيه و گردآوری زهرا شبنم‌زاده، زهرا عظيمی.

مشخصات نشر : قم: طوبای محبت، 1404 -

مشخصات ظاهری : ج.

شابک : دوره : 978-600-366-387-9 ؛ ج.1 : 978-600-366-383-1 ؛ ج.2 : 978-600-366-384-8 ؛ ج.3 : 978-600-366-385-5 ؛ ج.4 : 978-600-366-386-2

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

يادداشت : زبان: فارسی - عربی.

يادداشت : ج.2 - 4 (چاپ اول: 1404) (فیپا).

یادداشت : کتابنامه.

موضوع : قرآن -- تأویل

Qur'an -- Hermeneutics

موضوع : امامت -- جنبه‌های قرآنی

Imamate -- Qur'anic teaching

ولایت -- جنبه‌های قرآنی

*Sainthood -- Qur'anic teaching

ولایت -- احادیث

*Sainthood -- Hadiths

شناسه افزوده : عظیمی، زهرا، 1361-

شناسه افزوده : Azimi، Zahra، 1982_

رده بندی کنگره : BP91/2

رده بندی دیویی : 297/171

شماره کتابشناسی ملی : 10122392

اطلاعات رکورد کتابشناسی : فیپا

اشاره

تأویل آیات امامت و ولایت

در قرآن

(جلد سوم)

تهیه‌ و گردآوری:

زهرا شبنم زاده، زهرا عظیمی

شناسنامه کتاب

نام کتاب:

نوبت چاپ:

نویسنده:

صفحه آرا:

ویراستار:

طراح جلد:

چاپ:

قیمت:

تیراژ:

شابک:.................................

فهرست

*سوره نمل: 13

سوره

نمل، آیه 15: 13

سوره

نمل، آیه 16: 14

سوره

نمل، آیه 22: 15

سوره

نمل، آیه 40: 16

سوره

نمل، آیه 48: 18

سوره

نمل، آیه 59: 18

سوره

نمل، آیه 61: 19

سوره

نمل، آیه 62: 20

سوره

نمل، آیه 82: 21

سوره

نمل، آیه 83: 22

سوره

نمل، آیه 89: 22

سوره

نمل، آیه 90: 24

سوره

نمل، آیه 93: 24

*سوره قصص: 26

سوره

قصص، آیه 4: 26

سوره

قصص، آیه 5: 27

سوره

قصص، آیه 6: 29

سوره

قصص، آیه 35: 30

سوره

قصص، آیه 41: 31

سوره

قصص، آیه 44: 32

سوره

قصص، آیه 46: 34

سوره

قصص، آیه 50: 35

سوره

قصص، آیه 51: 36

سوره

قصص، آیه 54: 36

سوره

قصص، آیه 56: 37

سوره

قصص، آیه 61: 38

سوره

قصص، آیه 68: 39

سوره

قصص، آیه 69: 40

سوره

قصص، آیه 85: 41

سوره

قصص، آیه 88: 42

*سوره عنکبوت: 43

سوره

عنکبوت، آیات 1 تا 3: 43

سوره

عنکبوت، آیات 4 تا 7: 45

سوره

عنکبوت، آیه 8: 47

سوره

عنکبوت، آیات 12 و 13: 48

سوره

عنکبوت، آیه 18: 49

سوره

عنکبوت، آیه 25: 50

سوره

عنکبوت، آیه 41: 51

سوره

عنکبوت، آیه 43: 51

سوره

عنکبوت، آیه 45: 53

سوره

عنکبوت، آیه 47: 54

سوره

عنکبوت، آیه 49: 55

سوره

عنکبوت، آیه 69: 56

*سوره روم: 58

سوره

روم، آیه 1و 2: 58

سوره

روم، آیه 19: 59

سوره

روم، آیه 22: 60

سوره

روم، آیه 27: 61

سوره

روم، آیه 30: 62

سوره

روم، آیه 38: 64

سوره

روم، آیه 56: 65

*سوره لقمان: 66

سوره

لقمان، آیه 14: 66

سوره

لقمان، آیه 20: 67

سوره

لقمان، آیه 22: 69

سوره

لقمان، آیه 27: 70

*سوره سجده: 72

سوره

سجده، آیه 17: 72

سوره

سجده، آیه 18: 73

سوره

سجده، آیه 19: 74

سوره

سجده، آیه 20: 75

سوره

سجده، آیه 21: 76

سوره

سجده، آیه 24: 77

سوره

سجده، آیات 27 تا 30: 78

*سوره احزاب: 80

سوره

احزاب، آیه 4: 80

سوره

احزاب، آیه 6: 82

سوره

احزاب، آیه 7: 83

سوره

احزاب، آیه 23: 84

سوره

احزاب، آیه 25: 85

سوره

احزاب، آیه 30: 86

سوره

احزاب، آیه 33: 87

سوره

احزاب، آیه 40: 88

سوره

احزاب، آیه 42: 89

سوره

احزاب، آیه 53: 90

سوره

احزاب، آیه 56: 92

سوره

احزاب، آیه 57: 93

سوره

احزاب، آیه 58: 94

سوره

احزاب، آیه 66: 95

سوره

احزاب، آیه 70: 96

سوره

احزاب، آیه 71: 97

سوره

احزاب، آیه 72: 98

*سوره سبأ: 100

سوره

سبأ، آیه 6: 100

سوره

سبأ، آیه 18: 101

سوره

سبأ، آیه 19: 104

سوره

سبأ، آیه 20: 105

سوره

سبأ، آیه 23: 106

سوره

سبأ، آیه 45: 106

سوره

سبأ، آیه 46: 107

سوره

سبأ، آیه 47: 108

سوره

سبأ، آیه 51: 109

*سوره فاطر: 111

سوره

فاطر، آیه 1: 111

سوره

فاطر، آیه 2: 112

سوره

فاطر، آیه 8: 113

سوره

فاطر، آیه 10: 114

سوره

فاطر، آیه 11: 114

سوره

فاطر، آیه 12: 115

سوره

فاطر، آیه 19: 116

سوره

فاطر، آیه 20: 117

سوره

فاطر، آیه 21: 117

سوره

فاطر، آیه 22: 118

سوره

فاطر، آیه 28: 118

سوره

فاطر، آیه 32: 119

سوره

فاطر، آیه 34: 120

سوره

فاطر، آیه 36: 121

سوره

فاطر، آیه 37: 122

سوره

فاطر، آیه 41: 123

*سوره یس: 125

سوره

یس، آیه 2: 125

سوره

یس، آیات 7و 8: 126

سوره

یس، آیه 9: 127

سوره

یس، آیه 10: 127

سوره

یس، آیه 11: 128

سوره

یس، آیه 12: 128

سوره

یس، آیه 20: 129

سوره

یس، آیه 37: 130

*سوره صافات: 132

سوره

صافات، آیه 11: 132

سوره

صافات، آیات 22 تا 24: 133

سوره

صافات، آیه 24: 134

سوره

صافات، آیه 34: 135

سوره

صافات، آیه 37: 136

سوره

صافات، آیه 83: 137

سوره

صافات، آیه 88: 139

سوره

صافات، آیه 102: 139

سوره

صافات، آیه 107: 140

سوره

صافات، آیه 130: 142

سوره

صافات، آیات 139 تا 144: 143

سوره

صافات، آیه 164: 145

سوره

صافات، آیات 165 و 166: 146

*سوره

ص: 148

سوره

ص، آیه 20: 148

سوره

ص، آیه 28: 149

سوره

ص، آیه 29: 150

سوره

ص، آیه 35: 150

سوره

ص، آیه 39: 151

سوره

ص، آیه 41: 152

سوره

ص، آیات 55 تا 64: 153

سوره

ص، آیات 67 و 68: 155

سوره

ص، آیات 79 تا 81: 156

سوره

ص، آیه 86: 157

سوره

ص، آیه 87: 158

سوره

ص، آیه 88: 159

*سوره زمر: 160

سوره

زمر، آیه 7: 160

سوره

زمر، آیه 9: 161

سوره

زمر، آیه 15: 162

سوره

زمر، آیه 18: 163

سوره

زمر، آیه 20: 164

سوره

زمر، آیه 22: 165

سوره

زمر، آیه 29: 166

سوره

زمر، آیه 31: 167

سوره

زمر، آیه 32: 167

سوره

زمر، آیه 33: 168

سوره

زمر، آیه 36: 169

سوره

زمر، آیه 45: 170

سوره

زمر، آیه 53: 171

سوره

زمر، آیه 56: 172

سوره

زمر، آیه 57: 173

سوره

زمر، آیه 59: 173

سوره

زمر، آیه 60: 174

سوره

زمر، آیه 65: 175

سوره

زمر، آیه 69: 176

سوره

زمر، آیه 71: 177

سوره

زمر، آیه 73: 178

سوره

زمر، آیه 75: 180

*سوره غافر: 182

سوره

غافر، آیه 4: 182

سوره

غافر، آیات 7 تا 10: 183

سوره

غافر، آیه 11: 186

سوره

غافر، آیه 13: 187

سوره

غافر، آیه 15: 188

سوره

غافر، آیه 51: 189

سوره

غافر، آیه 60: 189

سوره

غافر، آیه 65: 190

سوره

غافر، آیات 73 و 74: 191

سوره

غافر، آیه 81: 192

*سوره فصلت: 194

سوره

فصلت، آیات 1 و 2: 194

سوره

فصلت، آیات 4 و 5: 195

سوره

فصلت، آیه 7: 196

سوره

فصلت، آیه 12: 198

سوره

فصلت، آیه 15: 199

سوره

فصلت، آیه 16: 200

سوره

فصلت، آیه 20: 200

سوره

فصلت، آیه 30: 202

سوره

فصلت، آیه 31: 202

سوره

فصلت، آیه 33: 203

سوره

فصلت، آیه 34: 204

سوره

فصلت، آیه 40: 205

سوره

فصلت، آیه 45: 205

سوره

فصلت، آیه 53: 206

*سوره شوری: 208

سوره

شوری، آیات 1 و 2: 208

سوره

شوری، آیه 7: 209

سوره

شوری، آیه 8: 210

سوره

شوری، آیات 9 و 10: 211

سوره

شوری، آیه 13: 213

سوره

شوری، آیه 14: 215

سوره

شوری، آیه 15: 216

سوره

شوری، آیه 17: 217

سوره

شوری، آیه 19: 218

سوره

شوری، آیه 20: 218

سوره

شوری، آیه 21: 219

سوره

شوری، آیه 22: 220

سوره

شوری، آیه 23: 221

سوره

شوری، آیه 24: 223

سوره

شوری، آیه 28: 224

سوره

شوری، آیه 30: 225

سوره

شوری، آیه 38: 226

سوره

شوری، آیه 41: 227

سوره

شوری، آیه 43: 227

سوره

شوری، آیات 45 و 46: 228

سوره

شوری، آیه 51: 230

سوره

شوری، آیات 52 و 53: 231

*سوره زخرف: 234

سوره

زخرف، آیه 2: 234

سوره

زخرف، آیه 4: 235

سوره

زخرف، آیه 19: 235

سوره

زخرف، آیه 28: 236

سوره

زخرف، آیه 39: 237

سوره

زخرف، آیه 41: 238

سوره

زخرف، آیه 43: 239

سوره

زخرف، آیه 44: 240

سوره

زخرف، آیه 45: 241

سوره

زخرف، آیه 48: 242

سوره

زخرف، آیات 57 تا 62: 244

سوره

زخرف، آیه 63: 248

سوره

زخرف، آیه 66: 250

سوره

زخرف، آیه 67: 250

سوره

زخرف، آیه 69: 251

سوره

زخرف، آیه 74: 251

سوره

زخرف، آیه 75: 252

سوره

زخرف، آیه 76: 253

سوره

زخرف، آیه 78: 253

سوره

زخرف، آیه 79 و 80: 254

سوره

زخرف، آیه 89: 256

*سوره دخان: 258

سوره

دخان، آیه 2: 258

سوره

دخان، آیه 3: 259

سوره

دخان، آیه 4: 259

سوره

دخان، آیه 8: 260

سوره

دخان، آیه 28: 261

سوره

دخان، آیه 29: 262

سوره

دخان، آیه 32: 263

سوره

دخان، آیات 40 تا 42: 264

سوره

دخان، آیات 51 تا 57: 265

*سوره جاثیه: 269

سوره

جاثیه، آیه 14: 269

سوره

جاثیه، آیه 21: 270

سوره

جاثیه، آیه 23: 271

سوره

جاثیه، آیه 29: 272

سوره

جاثیه، آیه 35: 273

*سوره احقاف: 275

سوره

احقاف، آیه 4: 275

سوره

احقاف، آیه 10: 276

سوره

احقاف، آیه 13: 277

سوره

احقاف، آیه 15: 278

سوره

احقاف، آیه 20: 279

*سوره محمد: 281

سوره

محمد، آیه 1: 281

سوره

محمد، آیه 2: 282

سوره

محمد، آیه 3: 283

سوره

محمد، آیه 7: 283

سوره

محمد، آیه 9: 284

سوره

محمد، آیه 10: 286

سوره

محمد، آیه 11: 287

سوره

محمد، آیه 12: 287

سوره

محمد، آیه 14: 288

سوره

محمد، آیه 16: 289

سوره

محمد، آیه 22: 290

سوره

محمد، آیه 25: 291

سوره

محمد، آیه 26: 292

سوره

محمد، آیه 28: 292

سوره

محمد، آیه 29: 293

سوره

محمد، آیه 30: 294

سوره

محمد، آیه 32: 295

سوره

محمد، آیه 38: 296

*سوره فتح: 298

سوره

فتح، آیه 2: 298

سوره

فتح، آیه 18: 299

سوره

فتح، آیه 25: 300

سوره

فتح، آیه 26: 301

سوره

فتح، آیه 28: 303

سوره

فتح، آیه 29: 304

*سوره حجرات: 306

سوره

حجرات، آیه 3: 306

سوره

حجرات، آیه 4: 307

سوره

حجرات، آیه 7: 308

سوره

حجرات، آیه 9: 308

سوره

حجرات، آیه 10: 309

سوره

حجرات، آیه 13: 310

سوره

حجرات، آیه 14: 311

سوره

حجرات، آیه 15: 312

*سوره ق: 314

سوره

ق، آیه 16: 314

سوره

ق، آیه 21: 315

سوره

ق، آیه 24: 315

سوره

ق، آیه 29: 316

سوره

ق، آیه 37: 317

سوره

ق، آیه 42: 318

*سوره ذاریات: 319

سوره

ذاریات، آیه 5: 319

سوره

ذاریات، آیه 6: 320

سوره

ذاریات، آیه 7: 320

سوره

ذاریات، آیات 8 و 9: 321

سوره

ذاریات، آیه 23: 322

سوره

ذاریات، آیات 35 و 36: 323

سوره

ذاریات، آیات 59 و 60: 324

*سوره طور: 326

سوره

طور، آیه 4: 326

سوره

طور، آیه 17: 327

سوره

طور، آیه 21: 328

سوره

طور، آیه 33: 329

سوره

طور، آیه 34: 330

*سوره نجم: 332

سوره

نجم، آیات 1 تا 5: 332

سوره

نجم، آیه 8: 335

سوره

نجم، آیه 9: 336

سوره

نجم، آیه 10: 337

سوره

نجم، آیه 12: 339

سوره

نجم، آیات 13 تا 15: 340

سوره

نجم، آیه 19: 343

سوره

نجم، آیه 23: 344

سوره

نجم، آیه 43: 345

*سوره قمر: 346

سوره

قمر، آیه 1: 346

سوره

قمر، آیه 29: 347

سوره

قمر، آیه 36: 348

سوره

قمر، آیات 41 و 42: 348

سوره

قمر، آیات 54 و 55: 349

سوره قصص، آیه 56: 37

سوره قصص، آیه 61: 38

سوره قصص، آیه 68: 39

سوره قصص، آیه 69: 40

سوره قصص، آیه 85: 41

سوره قصص، آیه 88: 42

*سوره عنکبوت: 43

سوره عنکبوت، آیات 1 تا 3: 43

سوره عنکبوت، آیات 4 تا 7: 45

سوره عنکبوت، آیه 8: 47

سوره عنکبوت، آیات 12 و 13: 48

سوره عنکبوت، آیه 18: 49

سوره عنکبوت، آیه 25: 50

سوره عنکبوت، آیه 41: 51

سوره عنکبوت، آیه 43: 51

سوره عنکبوت، آیه 45: 53

سوره عنکبوت، آیه 47: 54

سوره عنکبوت، آیه 49: 55

سوره عنکبوت، آیه 69: 56

*سوره روم: 58

سوره روم، آیه 1و 2: 58

سوره روم، آیه 19: 59

سوره روم، آیه 22: 60

سوره روم، آیه 27: 61

سوره روم، آیه 30: 62

سوره روم، آیه 38: 64

سوره روم، آیه 56: 65

*سوره لقمان: 66

سوره لقمان، آیه 14: 66

سوره لقمان، آیه 20: 67

سوره لقمان، آیه 22: 69

سوره لقمان، آیه 27: 70

*سوره سجده: 72

سوره سجده، آیه 17: 72

سوره سجده، آیه 18: 73

سوره سجده، آیه 19: 74

سوره سجده، آیه 20: 75

سوره سجده، آیه 21: 76

سوره سجده، آیه 24: 77

سوره سجده، آیات 27 تا 30: 78

*سوره احزاب: 80

سوره احزاب، آیه 4: 80

سوره احزاب، آیه 6: 82

سوره احزاب، آیه 7: 83

سوره احزاب، آیه 23: 84

سوره احزاب، آیه 25: 85

سوره احزاب، آیه 30: 86

سوره احزاب، آیه 33: 87

سوره احزاب، آیه 40: 88

سوره احزاب، آیه 42: 89

سوره احزاب، آیه 53: 90

سوره احزاب، آیه 56: 92

سوره احزاب، آیه 57: 93

سوره احزاب، آیه 58: 94

سوره احزاب، آیه 66: 95

سوره احزاب، آیه 70: 96

سوره احزاب، آیه 71: 97

سوره احزاب، آیه 72: 98

*سوره سبأ: 100

سوره سبأ، آیه 6: 100

سوره سبأ، آیه 18: 101

سوره سبأ، آیه 19: 104

سوره سبأ، آیه 20: 105

سوره سبأ، آیه 23: 106

سوره سبأ، آیه 45: 106

سوره سبأ، آیه 46: 107

سوره سبأ، آیه 47: 108

سوره سبأ، آیه 51: 109

*سوره فاطر: 111

سوره فاطر، آیه 1: 111

سوره فاطر، آیه 2: 112

سوره فاطر، آیه 8: 113

سوره فاطر، آیه 10: 114

سوره فاطر، آیه 11: 114

سوره فاطر، آیه 12: 115

سوره فاطر، آیه 19: 116

سوره فاطر، آیه 20: 117

سوره فاطر، آیه 21: 117

سوره فاطر، آیه 22: 118

سوره فاطر، آیه 28: 118

سوره فاطر، آیه 32: 119

سوره فاطر، آیه 34: 120

سوره فاطر، آیه 36: 121

سوره فاطر، آیه 37: 122

سوره فاطر، آیه 41: 123

*سوره یس: 125

سوره یس، آیه 2: 125

سوره یس، آیات 7و 8: 126

سوره یس، آیه 9: 127

سوره یس، آیه 10: 127

سوره یس، آیه 11: 128

سوره یس، آیه 12: 128

سوره یس، آیه 20: 129

سوره یس، آیه 37: 130

*سوره صافات: 132

سوره صافات، آیه 11: 132

سوره صافات، آیات 22 تا 24: 133

سوره صافات، آیه 24: 134

سوره صافات، آیه 34: 135

سوره صافات، آیه 37: 136

سوره صافات، آیه 83: 137

سوره صافات، آیه 88: 139

سوره صافات، آیه 102: 139

سوره صافات، آیه 107: 140

سوره صافات، آیه 130: 142

سوره صافات، آیات 139 تا 144: 143

سوره صافات، آیه 164: 145

سوره صافات، آیات 165 و 166: 146

*سوره

ص: 148

سوره ص، آیه 20: 148

سوره ص، آیه 28: 149

سوره ص، آیه 29: 150

سوره ص، آیه 35: 150

سوره ص، آیه 39: 151

سوره ص، آیه 41: 152

سوره ص، آیات 55 تا 64: 153

سوره ص، آیات 67 و 68: 155

سوره ص، آیات 79 تا 81: 156

سوره ص، آیه 86: 157

سوره ص، آیه 87: 158

سوره ص، آیه 88: 159

*سوره زمر: 160

سوره زمر، آیه 7: 160

سوره زمر، آیه 9: 161

سوره زمر، آیه 15: 162

سوره زمر، آیه 18: 163

سوره زمر، آیه 20: 164

سوره زمر، آیه 22: 165

سوره زمر، آیه 29: 166

سوره زمر، آیه 31: 167

سوره زمر، آیه 32: 167

سوره زمر، آیه 33: 168

سوره زمر، آیه 36: 169

سوره زمر، آیه 45: 170

سوره زمر، آیه 53: 171

سوره زمر، آیه 56: 172

سوره زمر، آیه 57: 173

سوره زمر، آیه 59: 173

سوره زمر، آیه 60: 174

سوره زمر، آیه 65: 175

سوره زمر، آیه 69: 176

سوره زمر، آیه 71: 177

سوره زمر، آیه 73: 178

سوره زمر، آیه 75: 180

*سوره غافر: 182

سوره غافر، آیه 4: 182

سوره غافر، آیات 7 تا 10: 183

سوره غافر، آیه 11: 186

سوره غافر، آیه 13: 187

سوره غافر، آیه 15: 188

سوره غافر، آیه 51: 189

سوره غافر، آیه 60: 189

سوره غافر، آیه 65: 190

سوره غافر، آیات 73 و 74: 191

سوره غافر، آیه 81: 192

*سوره فصلت: 194

سوره فصلت، آیات 1 و 2: 194

سوره فصلت، آیات 4 و 5: 195

سوره فصلت، آیه 7: 196

سوره فصلت، آیه 12: 198

سوره فصلت، آیه 15: 199

سوره فصلت، آیه 16: 200

سوره فصلت، آیه 20: 200

سوره فصلت، آیه 30: 202

سوره فصلت، آیه 31: 202

سوره فصلت، آیه 33: 203

سوره فصلت، آیه 34: 204

سوره فصلت، آیه 40: 205

سوره فصلت، آیه 45: 205

سوره فصلت، آیه 53: 206

*سوره شوری: 208

سوره شوری، آیات 1 و 2: 208

سوره شوری، آیه 7: 209

سوره شوری، آیه 8: 210

سوره شوری، آیات 9 و 10: 211

سوره شوری، آیه 13: 213

سوره شوری، آیه 14: 215

سوره شوری، آیه 15: 216

سوره شوری، آیه 17: 217

سوره شوری، آیه 19: 218

سوره شوری، آیه 20: 218

سوره شوری، آیه 21: 219

سوره شوری، آیه 22: 220

سوره شوری، آیه 23: 221

سوره شوری، آیه 24: 223

سوره شوری، آیه 28: 224

سوره شوری، آیه 30: 225

سوره شوری، آیه 38: 226

سوره شوری، آیه 41: 227

سوره شوری، آیه 43: 227

سوره شوری، آیات 45 و 46: 228

سوره شوری، آیه 51: 230

سوره شوری، آیات 52 و 53: 231

*سوره زخرف: 234

سوره زخرف، آیه 2: 234

سوره زخرف، آیه 4: 235

سوره زخرف، آیه 19: 235

سوره زخرف، آیه 28: 236

سوره زخرف، آیه 39: 237

سوره زخرف، آیه 41: 238

سوره زخرف، آیه 43: 239

سوره زخرف، آیه 44: 240

سوره زخرف، آیه 45: 241

سوره زخرف، آیه 48: 242

سوره زخرف، آیات 57 تا 62: 244

سوره زخرف، آیه 63: 248

سوره زخرف، آیه 66: 250

سوره زخرف، آیه 67: 250

سوره زخرف، آیه 69: 251

سوره زخرف، آیه 74: 251

سوره زخرف، آیه 75: 252

سوره زخرف، آیه 76: 253

سوره زخرف، آیه 78: 253

سوره زخرف، آیه 79 و 80: 254

سوره زخرف، آیه 89: 256

*سوره دخان: 258

سوره دخان، آیه 2: 258

سوره دخان، آیه 3: 259

سوره دخان، آیه 4: 259

سوره دخان، آیه 8: 260

سوره دخان، آیه 28: 261

سوره دخان، آیه 29: 262

سوره دخان، آیه 32: 263

سوره دخان، آیات 40 تا 42: 264

سوره دخان، آیات 51 تا 57: 265

*سوره جاثیه: 269

سوره جاثیه، آیه 14: 269

سوره جاثیه، آیه 21: 270

سوره جاثیه، آیه 23: 271

سوره جاثیه، آیه 29: 272

سوره جاثیه، آیه 35: 273

*سوره احقاف: 275

سوره احقاف، آیه 4: 275

سوره احقاف، آیه 10: 276

سوره احقاف، آیه 13: 277

سوره احقاف، آیه 15: 278

سوره احقاف، آیه 20: 279

*سوره محمد: 281

سوره محمد، آیه 1: 281

سوره محمد، آیه 2: 282

سوره محمد، آیه 3: 283

سوره محمد، آیه 7: 283

سوره محمد، آیه 9: 284

سوره محمد، آیه 10: 286

سوره محمد، آیه 11: 287

سوره محمد، آیه 12: 287

سوره محمد، آیه 14: 288

سوره محمد، آیه 16: 289

سوره محمد، آیه 22: 290

سوره محمد، آیه 25: 291

سوره محمد، آیه 26: 292

سوره محمد، آیه 28: 292

سوره محمد، آیه 29: 293

سوره محمد، آیه 30: 294

سوره محمد، آیه 32: 295

سوره محمد، آیه 38: 296

*سوره فتح: 298

سوره فتح، آیه 2: 298

سوره فتح، آیه 18: 299

سوره فتح، آیه 25: 300

سوره فتح، آیه 26: 301

سوره فتح، آیه 28: 303

سوره فتح، آیه 29: 304

*سوره حجرات: 306

سوره حجرات، آیه 3: 306

سوره حجرات، آیه 4: 307

سوره حجرات، آیه 7: 308

سوره حجرات، آیه 9: 308

سوره حجرات، آیه 10: 309

سوره حجرات، آیه 13: 310

سوره حجرات، آیه 14: 311

سوره حجرات، آیه 15: 312

*سوره ق: 314

سوره ق، آیه 16: 314

سوره ق، آیه 21: 315

سوره ق، آیه 24: 315

سوره ق، آیه 29: 316

سوره ق، آیه 37: 317

سوره ق، آیه 42: 318

*سوره ذاریات: 319

سوره ذاریات، آیه 5: 319

سوره ذاریات، آیه 6: 320

سوره ذاریات، آیه 7: 320

سوره ذاریات، آیات 8 و 9: 321

سوره ذاریات، آیه 23: 322

سوره ذاریات، آیات 35 و 36: 323

سوره ذاریات، آیات 59 و 60: 324

*سوره طور: 326

سوره طور، آیه 4: 326

سوره طور، آیه 17: 327

سوره طور، آیه 21: 328

سوره طور، آیه 33: 329

سوره طور، آیه 34: 330

*سوره نجم: 332

سوره نجم، آیات 1 تا 5: 332

سوره نجم، آیه 8: 335

سوره نجم، آیه 9: 336

سوره نجم، آیه 10: 337

سوره نجم، آیه 12: 339

سوره نجم، آیات 13 تا 15: 340

سوره نجم، آیه 19: 343

سوره نجم، آیه 23: 344

سوره نجم، آیه 43: 345

*سوره قمر: 346

سوره قمر، آیه 1: 346

سوره قمر، آیه 29: 347

سوره قمر، آیه 36: 348

سوره قمر، آیات 41 و 42: 348

*سوره نمل: 13

سوره

نمل، آیه 15: 13

سوره

نمل، آیه 16: 14

سوره

نمل، آیه 22: 15

سوره

نمل، آیه 40: 16

سوره

نمل، آیه 48: 18

سوره

نمل، آیه 59: 18

سوره

نمل، آیه 61: 19

سوره

نمل، آیه 62: 20

سوره

نمل، آیه 82: 21

سوره

نمل، آیه 83: 22

سوره

نمل، آیه 89: 22

سوره

نمل، آیه 90: 24

سوره

نمل، آیه 93: 24

*سوره قصص: 26

سوره

قصص، آیه 4: 26

سوره

قصص، آیه 5: 27

سوره

قصص، آیه 6: 29

سوره

قصص، آیه 35: 30

سوره

قصص، آیه 41: 31

سوره

قصص، آیه 44: 32

سوره

قصص، آیه 46: 34

سوره

قصص، آیه 50: 35

سوره

قصص، آیه 51: 36

سوره

قصص، آیه 54: 36

سوره

قصص، آیه 56: 37

سوره

قصص، آیه 61: 38

سوره

قصص، آیه 68: 39

سوره

قصص، آیه 69: 40

سوره

قصص، آیه 85: 41

سوره

قصص، آیه 88: 42

*سوره عنکبوت: 43

سوره

عنکبوت، آیات 1 تا 3: 43

سوره

عنکبوت، آیات 4 تا 7: 45

سوره

عنکبوت، آیه 8: 47

سوره

عنکبوت، آیات 12 و 13: 48

سوره

عنکبوت، آیه 18: 49

سوره

عنکبوت، آیه 25: 50

سوره

عنکبوت، آیه 41: 51

سوره

عنکبوت، آیه 43: 51

سوره

عنکبوت، آیه 45: 53

سوره

عنکبوت، آیه 47: 54

سوره

عنکبوت، آیه 49: 55

سوره

عنکبوت، آیه 69: 56

*سوره روم: 58

سوره

روم، آیه 1و 2: 58

سوره

روم، آیه 19: 59

سوره

روم، آیه 22: 60

سوره

روم، آیه 27: 61

سوره

روم، آیه 30: 62

سوره

روم، آیه 38: 64

سوره

روم، آیه 56: 65

*سوره لقمان: 66

سوره

لقمان، آیه 14: 66

سوره

لقمان، آیه 20: 67

سوره

لقمان، آیه 22: 69

سوره

لقمان، آیه 27: 70

*سوره سجده: 72

سوره

سجده، آیه 17: 72

سوره

سجده، آیه 18: 73

سوره

سجده، آیه 19: 74

سوره

سجده، آیه 20: 75

سوره

سجده، آیه 21: 76

سوره

سجده، آیه 24: 77

سوره

سجده، آیات 27 تا 30: 78

*سوره احزاب: 80

سوره

احزاب، آیه 4: 80

سوره

احزاب، آیه 6: 82

سوره

احزاب، آیه 7: 83

سوره

احزاب، آیه 23: 84

سوره

احزاب، آیه 25: 85

سوره

احزاب، آیه 30: 86

سوره

احزاب، آیه 33: 87

سوره

احزاب، آیه 40: 88

سوره

احزاب، آیه 42: 89

سوره

احزاب، آیه 53: 90

سوره

احزاب، آیه 56: 92

سوره

احزاب، آیه 57: 93

سوره

احزاب، آیه 58: 94

سوره

احزاب، آیه 66: 95

سوره

احزاب، آیه 70: 96

سوره

احزاب، آیه 71: 97

سوره

احزاب، آیه 72: 98

*سوره سبأ: 100

سوره

سبأ، آیه 6: 100

سوره

سبأ، آیه 18: 101

سوره

سبأ، آیه 19: 104

سوره

سبأ، آیه 20: 105

سوره

سبأ، آیه 23: 106

سوره

سبأ، آیه 45: 106

سوره

سبأ، آیه 46: 107

سوره

سبأ، آیه 47: 108

سوره

سبأ، آیه 51: 109

*سوره فاطر: 111

سوره

فاطر، آیه 1: 111

سوره

فاطر، آیه 2: 112

سوره

فاطر، آیه 8: 113

سوره

فاطر، آیه 10: 114

سوره

فاطر، آیه 11: 114

سوره

فاطر، آیه 12: 115

سوره

فاطر، آیه 19: 116

سوره

فاطر، آیه 20: 117

سوره

فاطر، آیه 21: 117

سوره

فاطر، آیه 22: 118

سوره

فاطر، آیه 28: 118

سوره

فاطر، آیه 32: 119

سوره

فاطر، آیه 34: 120

سوره

فاطر، آیه 36: 121

سوره

فاطر، آیه 37: 122

سوره

فاطر، آیه 41: 123

*سوره یس: 125

سوره

یس، آیه 2: 125

سوره

یس، آیات 7و 8: 126

سوره

یس، آیه 9: 127

سوره

یس، آیه 10: 127

سوره

یس، آیه 11: 128

سوره

یس، آیه 12: 128

سوره

یس، آیه 20: 129

سوره

یس، آیه 37: 130

*سوره صافات: 132

سوره

صافات، آیه 11: 132

سوره

صافات، آیات 22 تا 24: 133

سوره

صافات، آیه 24: 134

سوره

صافات، آیه 34: 135

سوره

صافات، آیه 37: 136

سوره

صافات، آیه 83: 137

سوره

صافات، آیه 88: 139

سوره

صافات، آیه 102: 139

سوره

صافات، آیه 107: 140

سوره

صافات، آیه 130: 142

سوره

صافات، آیات 139 تا 144: 143

سوره

صافات، آیه 164: 145

سوره

صافات، آیات 165 و 166: 146

*سوره

ص: 148

سوره

ص، آیه 20: 148

سوره

ص، آیه 28: 149

سوره

ص، آیه 29: 150

سوره

ص، آیه 35: 150

سوره

ص، آیه 39: 151

سوره

ص، آیه 41: 152

سوره

ص، آیات 55 تا 64: 153

سوره

ص، آیات 67 و 68: 155

سوره

ص، آیات 79 تا 81: 156

سوره

ص، آیه 86: 157

سوره

ص، آیه 87: 158

سوره

ص، آیه 88: 159

*سوره زمر: 160

سوره

زمر، آیه 7: 160

سوره

زمر، آیه 9: 161

سوره

زمر، آیه 15: 162

سوره

زمر، آیه 18: 163

سوره

زمر، آیه 20: 164

سوره

زمر، آیه 22: 165

سوره

زمر، آیه 29: 166

سوره

زمر، آیه 31: 167

سوره

زمر، آیه 32: 167

سوره

زمر، آیه 33: 168

سوره

زمر، آیه 36: 169

سوره

زمر، آیه 45: 170

سوره

زمر، آیه 53: 171

سوره

زمر، آیه 56: 172

سوره

زمر، آیه 57: 173

سوره

زمر، آیه 59: 173

سوره

زمر، آیه 60: 174

سوره

زمر، آیه 65: 175

سوره

زمر، آیه 69: 176

سوره

زمر، آیه 71: 177

سوره

زمر، آیه 73: 178

سوره

زمر، آیه 75: 180

*سوره غافر: 182

سوره

غافر، آیه 4: 182

سوره

غافر، آیات 7 تا 10: 183

سوره

غافر، آیه 11: 186

سوره

غافر، آیه 13: 187

سوره

غافر، آیه 15: 188

سوره

غافر، آیه 51: 189

سوره

غافر، آیه 60: 189

سوره

غافر، آیه 65: 190

سوره

غافر، آیات 73 و 74: 191

سوره

غافر، آیه 81: 192

*سوره فصلت: 194

سوره

فصلت، آیات 1 و 2: 194

سوره

فصلت، آیات 4 و 5: 195

سوره

فصلت، آیه 7: 196

سوره

فصلت، آیه 12: 198

سوره

فصلت، آیه 15: 199

سوره

فصلت، آیه 16: 200

سوره

فصلت، آیه 20: 200

سوره

فصلت، آیه 30: 202

سوره

فصلت، آیه 31: 202

سوره

فصلت، آیه 33: 203

سوره

فصلت، آیه 34: 204

سوره

فصلت، آیه 40: 205

سوره

فصلت، آیه 45: 205

سوره

فصلت، آیه 53: 206

*سوره شوری: 208

سوره

شوری، آیات 1 و 2: 208

سوره

شوری، آیه 7: 209

سوره

شوری، آیه 8: 210

سوره

شوری، آیات 9 و 10: 211

سوره

شوری، آیه 13: 213

سوره

شوری، آیه 14: 215

سوره

شوری، آیه 15: 216

سوره

شوری، آیه 17: 217

سوره

شوری، آیه 19: 218

سوره

شوری، آیه 20: 218

سوره

شوری، آیه 21: 219

سوره

شوری، آیه 22: 220

سوره

شوری، آیه 23: 221

سوره

شوری، آیه 24: 223

سوره

شوری، آیه 28: 224

سوره

شوری، آیه 30: 225

سوره

شوری، آیه 38: 226

سوره

شوری، آیه 41: 227

سوره

شوری، آیه 43: 227

سوره

شوری، آیات 45 و 46: 228

سوره

شوری، آیه 51: 230

سوره

شوری، آیات 52 و 53: 231

*سوره زخرف: 234

سوره

زخرف، آیه 2: 234

سوره

زخرف، آیه 4: 235

سوره

زخرف، آیه 19: 235

سوره

زخرف، آیه 28: 236

سوره

زخرف، آیه 39: 237

سوره

زخرف، آیه 41: 238

سوره

زخرف، آیه 43: 239

سوره

زخرف، آیه 44: 240

سوره

زخرف، آیه 45: 241

سوره

زخرف، آیه 48: 242

سوره

زخرف، آیات 57 تا 62: 244

سوره

زخرف، آیه 63: 248

سوره

زخرف، آیه 66: 250

سوره

زخرف، آیه 67: 250

سوره

زخرف، آیه 69: 251

سوره

زخرف، آیه 74: 251

سوره

زخرف، آیه 75: 252

سوره

زخرف، آیه 76: 253

سوره

زخرف، آیه 78: 253

سوره

زخرف، آیه 79 و 80: 254

سوره

زخرف، آیه 89: 256

*سوره دخان: 258

سوره

دخان، آیه 2: 258

سوره

دخان، آیه 3: 259

سوره

دخان، آیه 4: 259

سوره

دخان، آیه 8: 260

سوره

دخان، آیه 28: 261

سوره

دخان، آیه 29: 262

سوره

دخان، آیه 32: 263

سوره

دخان، آیات 40 تا 42: 264

سوره

دخان، آیات 51 تا 57: 265

*سوره جاثیه: 269

سوره

جاثیه، آیه 14: 269

سوره

جاثیه، آیه 21: 270

سوره

جاثیه، آیه 23: 271

سوره

جاثیه، آیه 29: 272

سوره

جاثیه، آیه 35: 273

*سوره احقاف: 275

سوره

احقاف، آیه 4: 275

سوره

احقاف، آیه 10: 276

سوره

احقاف، آیه 13: 277

سوره

احقاف، آیه 15: 278

سوره

احقاف، آیه 20: 279

*سوره محمد: 281

سوره

محمد، آیه 1: 281

سوره

محمد، آیه 2: 282

سوره

محمد، آیه 3: 283

سوره

محمد، آیه 7: 283

سوره

محمد، آیه 9: 284

سوره

محمد، آیه 10: 286

سوره

محمد، آیه 11: 287

سوره

محمد، آیه 12: 287

سوره

محمد، آیه 14: 288

سوره

محمد، آیه 16: 289

سوره

محمد، آیه 22: 290

سوره

محمد، آیه 25: 291

سوره

محمد، آیه 26: 292

سوره

محمد، آیه 28: 292

سوره

محمد، آیه 29: 293

سوره

محمد، آیه 30: 294

سوره

محمد، آیه 32: 295

سوره

محمد، آیه 38: 296

*سوره فتح: 298

سوره

فتح، آیه 2: 298

سوره

فتح، آیه 18: 299

سوره

فتح، آیه 25: 300

سوره

فتح، آیه 26: 301

سوره

فتح، آیه 28: 303

سوره

فتح، آیه 29: 304

*سوره حجرات: 306

سوره

حجرات، آیه 3: 306

سوره

حجرات، آیه 4: 307

سوره

حجرات، آیه 7: 308

سوره

حجرات، آیه 9: 308

سوره

حجرات، آیه 10: 309

سوره

حجرات، آیه 13: 310

سوره

حجرات، آیه 14: 311

سوره

حجرات، آیه 15: 312

*سوره ق: 314

سوره

ق، آیه 16: 314

سوره

ق، آیه 21: 315

سوره

ق، آیه 24: 315

سوره

ق، آیه 29: 316

سوره

ق، آیه 37: 317

سوره

ق، آیه 42: 318

*سوره ذاریات: 319

سوره

ذاریات، آیه 5: 319

سوره

ذاریات، آیه 6: 320

سوره

ذاریات، آیه 7: 320

سوره

ذاریات، آیات 8 و 9: 321

سوره

ذاریات، آیه 23: 322

سوره

ذاریات، آیات 35 و 36: 323

سوره

ذاریات، آیات 59 و 60: 324

*سوره طور: 326

سوره

طور، آیه 4: 326

سوره

طور، آیه 17: 327

سوره

طور، آیه 21: 328

سوره

طور، آیه 33: 329

سوره

طور، آیه 34: 330

*سوره نجم: 332

سوره

نجم، آیات 1 تا 5: 332

سوره

نجم، آیه 8: 335

سوره

نجم، آیه 9: 336

سوره

نجم، آیه 10: 337

سوره

نجم، آیه 12: 339

سوره

نجم، آیات 13 تا 15: 340

سوره

نجم، آیه 19: 343

سوره

نجم، آیه 23: 344

سوره

نجم، آیه 43: 345

*سوره قمر: 346

سوره

قمر، آیه 1: 346

سوره

قمر، آیه 29: 347

سوره

قمر، آیه 36: 348

سوره

قمر، آیات 41 و 42: 348

سوره

قمر، آیات 54 و 55: 349

*سوره نمل:

اشاره

سوره نمل، آیه 15:

"وَ لَقَدْ آتَیْنا داوُدَ وَ سُلَیْمانَ عِلْماً وَ قالَا الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى کَثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِینَ "

"و ما به داوود‌ و سلیمان، دانشى عظیم دادیم و آنان گفتند: «ستایش مخصوص خداوندى است که ما را بر بسیارى از بندگان مؤمنش برترى بخشید»."

احادیث:

السلام) بر تن و انگشتر سلیمان (علیه السلام) در دست و عصای موسی (علیه السلام) بر کف دارد».⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 16:

"وَ وَرِثَ سُلَیْمانُ داوُدَ وَ قالَ یا أَیُّهَا النّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّیْرِ وَ أُوتِینا مِنْ کُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِینُ "

"و سلیمان وارث داود‌ شد و گفت: «اى مردم! زبان پرندگان به ما تعلیم داده‌ شده و از هرچیز به ما عطا گردیده به یقین، این فضیلت آشکارى ‌است»."

احادیث:

امروز خود را درخواست کردند». و سپس فرمود: «ای اباحمزه (رحمة الله علیه)! زبان پرندگان به ما تعلیم داده شده و از هرچیز به ما عطا گردیده است».⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 22:

"فَمَکَثَ غَیْرَ بَعِیدٍ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ وَ جِئْتُکَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ یَقِینٍ "

"چندان درنگ ‌نکرد [که هُدهُد آمد و] گفت: «من بر چیزى آگاهى یافتم که تو بر آن آگاهى نیافتى؛ من از سرزمین «سبا» خبرى قطعى براى تو آورده‌ام."

احادیث:

حضـرت موسـی بن جعفر علیه السـلام: از حماد بن ابراهیم روایت شـده گفت: خدمت حضـرت موسـی بن جعفر علیه السـلام عرض کردم: قربـانت گردم! آیـا پیغمبر اکرم صـلی الله علیه و آله از پیغمبران گذشـته ارث برده انـد یا خیر؟ فرمود: بله. از زمان آدم تا بعثت جـد بزرگوارم پیغمبر اکرم صـلی الله علیه و آله خداونـد پیغمبري مبعوث نکرد مگر آنکه محمـد صـلی الله علیه و آله دانـاتر از تمام آنها بود.گفتم: عیسی بن مریم مرده زنده می کرد و سلیمان سخن

پرندگان را می دانست آیا پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله هم قدرت بر آن امور را داشت؟ فرمود: سلیمان چون هدهد را در میان مرغان ندیـد در غضب شـده و گفت "لاعـذبنه عـذابا شدیدا او لاذبحنه او لیأتینی بسـلطان مبین" زیرا خداونـد علمی به هدهد عطا کرده بود که سـلیمان فاقد آن بود هدهد از فراز آسمان و زیر ابر و هوا به وجود آب در روي زمین واقف می شد و موکب سـلیمان را به محلی که آب بود راهنمـائی می کرد و بـا آنکه جن و انس و شـیاطین و باد در تحت امر و فرمان سـلیمان بودند ولی هیچکدام این علم هدهد را نداشـتند. خداوند در قرآن کریم نیز می فرماید "و لو ان قرآنا سـیرت به الجبال او قطعت به الارض او کلم به الموتی" و ما ائمه که وارث علم پیغمبر صـلی الله علیه و آله و قرآن هستیم گذشـته و آینده این جهان و علوم اولین و آخرین را دارا هستیم و به اذن خـدا بر تمام اسـرار گیتی واقف می باشـیم. زیرا خداونـد می فرماید "و ما من غائبه فی السـماء و الارض الا فی کتاب" یعنی هیـچ چیز مخفی و پنهـانی در زمین و آسـمان نیست مگر آنکه تمام آنها در کتاب مبین و قرآن کریم موجود است، سـپس می فرمایـد: "ثم اورثنا الکتاب الذین اصـطفینا من عبادنا" و ما آن بنـدگان برگزیده هستیم که خداوند از میان بندگانش اختیار فرموده و کتابی که در آن تمام چیزها ذکر شده نزد ما می باشد.⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 40:

"قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتابِ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُکَ فَلَمّا رَآهُ مُسْتَقِرّاً عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِیَبْلُوَنِي أَ أَشْکُرُ أَمْ أَکْفُرُ وَ مَنْ شَکَرَ فَإِنَّما یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌ کَرِیمٌ "

"[امّا] کسى‌ که دانشى از کتاب (آسمانى) داشت گفت: «من پیش از آنکه چشم‌برهم‌زنى، آن را نزد تو خواهم آورد»! و هنگامى‌که [سلیمان] آن (تخت) را نزد خود ثابت و پابرجا دید گفت: «این از فضل پروردگار من است، تا مرا آزمایش‌کند که آیا شُکر او را به‌جا مى‌آورم یا کفران مى‌کنم؟! و هرکس شکرکند، به نفع خود شکر مى‌کند؛ و هرکس کفران نماید [به خودش زیان ‌رسانده] چراکه پروردگار من، بى‌نیاز و بخشنده‌ است»."

احادیث:

سوره نمل، آیه 48:

"وَ کانَ فِي الْمَدِینَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ یُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا یُصْلِحُونَ "

"و در آن شهر، نُه گروهک بودند که در زمین به فساد مى‌پرداختند و اصلاح نمى‌کردند."

احادیث:

رسول اکرم صـلی الله علیه و آله: شـقی ترین امت سـابق «قـدار بن سـالف» بود که شتر صالـح علیه السـلام را پی کرد، و شقی ترین این امت (عبدالرحمن ابن ملجم) قاتل حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام می باشد.

تفسیر رازي: ج 14ص.163.

سوره نمل، آیه 59:

"قُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفى آللهُ خَیْرٌ أَمّا یُشْرِکُونَ "

"بگو: «ستایش مخصوص خداست و سلام بر بندگان برگزیده‌اش»! آیا خداوند بهتر است یا بت‌هایى‌که همتاى او قرار مى‌دهند؟!"

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): از انس روایت است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند گروهی را آفرید که نه از اولاد آدم (علیه السلام) و نه از فرزندان ابلیس‌اند و همیشه دشمنان علی (علیه السلام) را لعن می‌کنند»! «اصحاب پرسیدند آن‌ها کیستند»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آن‌ها پرندگانی هستند که قنبره نام دارند و به هنگام سحر بر شاخه‌ی

درختان ندا می‌کنند؛ لعنت خدا بر دشمنان علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) باد! سپس بر آن حضرت (علیه السلام) درود فرستاده و می‌گویند: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ سَلامٌ عَلی عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفی».⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 61:

"أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ وَ جَعَلَ بَیْنَ الْبَحْرَیْنِ حاجِزاً أَ إِلهٌ مَعَ اللهِ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْلَمُونَ "

"یا کسى‌که زمین را مستقرّ و آرام قرار داد و میان آن نهرهایى روان ساخت و براى آن کوه‌هاى ثابت و استوار ایجاد کرد و میان دو دریا مانعى قرار داد [تا آب شور و شیرین با هم مخلوط نشود؛ بااین‌حال] آیا معبودى با خداست؟! [چنین نیست] بلکه بیشتر آنان نمى‌دانند [و جاهلند]."

احادیث:

بر خدا و حلم خدا درباره‌ی آن‌ها در شگفت ماندم». پس رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دست به صورتش کشیده و به وی آفرین گفته سپس فرمود: «ای علی، بر تو بشارت باد! هیچ مؤمنی با تو دشمنی نمی­کند و هیچ منافقی تو را دوست نخواهد داشت، و اگر تو نبودی حزب خدا و حزب رسولش شناخته نمی­شدند.⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 62:

"أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللهِ قَلِیلاً ما تَذَکَّرُونَ "

"یا کسى ‌که [دعاى] مضطر را هنگامى‌که او را بخواند اجابت مى‌کند و ناراحتى [او] را برطرف مى‌سازد و شما را خلفاى زمین قرار مى‌دهد؛ آیا معبودى با خداست؟! کمتر متذکّرمى‌شوید."

احادیث:

حضـرت صـادق علیه السـلام: صالـح بن عقبه از حضـرت صـادق علیه السـلام روایت کرده که فرمـود: این آیه دربـاره حضـرت حجت، قـائم آل محمـد علیه السـلام نازل شـده که چون در مقام ابراهیم در مسـجد الحرام دو رکعت نماز گزارد و دست به دعا بردارد، خداونـد دعایش را اجابت فرموده امر به ظهورش می دهد و او را خلیفه روي زمین می کند.⁽²⁾

سوره نمل، آیه 82:

"وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النّاسَ کانُوا بِآیاتِنا لا یُوقِنُونَ "

"و هنگامى‌که فرمان عذاب آن‌ها فرا رسد [و در آستانه‌ی رستاخیز قرار گیرند]، جنبنده‌اى را از زمین براى آن‌ها خارج مى‌کنیم که با آنان سخن مى‌گوید که مردم به آیات ما ایمان نمى‌آوردند."

احادیث:

سوره نمل، آیه 83:

"وَ یَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ یُکَذِّبُ بِآیاتِنا فَهُمْ یُوزَعُونَ "

"[به خاطر آور] روزى را که ما از هر امّتى، گروهى را از کسانى ‌که آیات ما را تکذیب مى‌کردند محشور مى‌کنیم و آن‌ها را نگه ‌مى‌داریم تا به یکدیگر ملحق‌ شوند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): نخستین کسی که قبرش می‌شکافد و زنده شده و به دنیا بازمی‌گردد حسین‌بن‌علی (علیه السلام) است و این رجعت عمومی نیست [که تمام مردگان زنده شده سر از قبر درآورند] بلکه افراد خاصّی به دنیا برمی‌گردند که یا مؤمن خالص و یا مشرک محض باشند.⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 89:

"مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَیْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ آمِنُونَ "

"کسانى‌که کار نیکى انجام دهند پاداشى بهتر از آن خواهند داشت؛ و آنان از وحشت آن روز درامانند."

احادیث:

سوره نمل، آیه 90:

"وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَکُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلّا ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ "

"آن‌ها که کار بدى انجام دهند، به‌ صورت در آتش افکنده مى‌شوند؛ آیا جزایى جز آنچه عمل مى‌کردید خواهید داشت؟!"

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): جابر (رحمة الله علیه) گوید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای علی (علیه السلام)! اگر اُمّت من آن‌قدر روزه بگیرند که شبیه میخ شوند و آن‌قدر نماز بخوانند که قامتشان چون کمان خمیده شود، امّا کینه‌ی تو را به دل داشته باشند، خداوند حتماً آنان را با صورت در آتش خواهد افکند».⁽¹⁾

سوره نمل، آیه 93:

"وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ سَیُرِیکُمْ آیاتِهِ فَتَعْرِفُونَها وَ ما رَبُّکَ بِغافِلٍ عَمّا تَعْمَلُونَ "

"بگو: «ستایش مخصوص خداست، به‌زودى نشانه‌هایش را به شما نشان ‌مى‌دهد تا آن را بشناسید و پروردگار تو از آنچه انجام ‌مى‌دهید غافل ‌نیست»."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "سَیُرِیکُمْ آیاتِهِ فَتَعْرِفُونَها"؛ منظور از «آیات»، امیرالمؤمنین و امامان (علیهم السلام) هستند. هنگامی‌که امیرالمؤمنین (علیه السلام) و ائمّه‌ی طاهرین (علیهم السلام) به دنیا رجعت نمودند، دشمنانی که آن‌ها را می‌بینند، آنان را می‌شناسند. دلیل بر اینکه این آیات ائمّه (علیهم السلام) می‌باشند، کلام امیرالمؤمنین (علیه السلام) است که فرمود: «برای خدا آیتی بزرگ‌تر از من نیست». پس وقتی‌که آن ذوات مقدّسه به دنیا برگشتند دشمنان آن‌ها، آنان را می‌شناسند».⁽¹⁾

*سوره قصص:

سوره قصص، آیه 4:

"إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ وَ يَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ إِنَّهُ كانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ "

"فرعون در زمين برترى جويى كرد، و اهل آن را به گروه‌هاى مختلفى تقسيم نمود؛ گروهى از آن‌ها را به ضعف و ناتوانى مى‌كشاند، پسرانشان را سر مى‌بريد و زنانشان را [براى كنيزى و خدمت] زنده نگه مى‌داشت؛ او به يقين از تبهكاران بود."

احادیث:

امام سجاد (علیه السلام): از امام صادق (علیه السلام) روایت است: منهال‌بن‌عمر با علیّ‌بن‌الحسین (علیه السلام) روبه‌رو شد و به ایشان عرض کرد: «ای فرزند رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) چگونه شب را به صبح رساندی»؟! فرمود: «وای بر تو! هنوز نفهمیده‌ای که ما چگونه شب را به

صبح می‌رسانیم؟! ما در میان قوم خود به بنی‌اسرائیل در میان آل فرعون می‌مانیم، فرزندانمان را سر می‌برند، به زنانمان بی‌حرمتی می‌شود، کار به جایی‌رسیده که به بهترین خلق خدا بعد از رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) (علی (علیه السلام)) بر بالای منبرها دشنام داده می‌شود. اکنون به دشمن ما ثروت و شرافت داده می‌شود و آنان که ما را دوست می‌دارند، حقیرشده و حقّشان کاستی‌یافته و مؤمنان نیز وضعی مشابه همین را دارند. هم اکنون غیرعرب این حقّ را برای عرب می‌شناسد که محمّد (صلی الله علیه و آله) از آنان است و اعراب نیز این حق را برای قریش می‌دانند که محمد (صلی الله علیه و آله) از آنان است و قریش بر عرب فخر می‌فروشد که محمّد (صلی الله علیه و آله) از ماست و عرب بر غیرعرب فخر می‌فروشد که محمّد (صلی الله علیه و آله) از آنان است، ولی با همه‌ی این احوال کسی نمی‌داند که حقّ ما چیست و کجاست [و گویا فراموش کرده‌اند که ما اهل بیت پیامبریم]؟ بلی ای منهال! روزگار ما چنین است».⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 5:

"وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ "

"ما اراده كرده‌ايم تا بر مستضعفان زمين نعمت بخشيم و آنان را پيشوايان و وارثان روى زمين قرار‌دهيم."

احادیث:

سپس خدا او را به دنیا بازمی‌گرداند و وی را یاری می‌کند تا دشمنان خود را به قتل برساند و زمین را ملک او خواهد کرد. و این است منظور این آیه که می‌فرماید: وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ.⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 6:

"وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ "

"و حكومتشان را در زمين استوار سازيم؛ و به فرعون و هامان و لشكريانشان، آنچه را از سوى آن‌ها (بنى اسرائيل) بيم داشتند نشان دهيم."

احادیث:

حضـرت زین العابدین علیه السـلام: قسم به آن خدایی که حضـرت محمد صلی الله علیه و آله را به حق به عنوان بشارت دهنده و آگاه کننده به سوي مردم مبعوث نمود، به درستی که نیکوکاران از ما که اهل بیتیم و شیعیان ایشان، به منزله موسی و شیعیان اویند، و دشـمنان ما و اتباع آنها به مثابه فرعون و اتباع او هسـتند. و خداوند به پیغمبر خود اطلاع داد که هرچه در مورد موسـی و اصـحابش از جانب فرعونیان ماننـد قتل و ظلم پیش آمد بر اهل بیتش علیهم

السـلام وارد آید، پس بشارت داد به آن حضـرت که ایشـان را خلفاء در زمین و ائمه بر امت، قرار دهـد و ایشان و دشـمنان را به دنیا باز می گردانـد تا آنها از دشـمنان دادخواهی کنند.⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 35:

"قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً فَلايَصِلُونَ إِلَيْكُما بِآياتِنا أَنْتُما وَ مَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغالِبُونَ "

"فرمود: «بزودى بازوان تو را بوسيله برادرت محكم [و نيرومند] مى‌كنيم، وبراى شما سلطه و برترى قرار مى‌دهيم؛ و آن‌ها به بركت معجزات ما، بر شما دست نمى‌يابند؛ شما و پيروانتان پيروزيد.»"

احادیث:

سوره قصص، آیه 41:

"وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لايُنْصَرُونَ "

"و آنان( فرعونيان) را پيشوايانى قرار داديم كه به آتش [دوزخ] دعوت مى‌كنند؛ و روز رستاخيز يارى نخواهند شد."

احادیث:

«مادرت در عزایت گریان شود! این چه نامه‌ای است که آورده‌ای»!؟ وی گفت: «من نسبت به امام خود [یعنی یزید و ابن‌زیاد] اطاعت و به بیعت خود وفا کردم». ابن‌مهاجر به او گفت: «بلکه تو معصیت خدا را کردی و اطاعت یزید را برای هلاکت خود انجام دادی! تو خود را ننگین و دچار آتش کردی! امام تو بد امامی است چنانکه خدای علیم می‌فرماید: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ؛ امام تو از این قبیل امام‌ها است.»⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 44:

"وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الْغَرْبِيِّ إِذْ قَضَيْنا إِلى مُوسَى الْأَمْرَ وَ ما كُنْتَ مِنَ الشّاهِدِينَ "

"تو در جانب غربى نبودى هنگامى كه ما فرمان[نبوّت] را به موسى داديم؛ و تو از شاهدان نبودى [در آن هنگام كه معجزات را در اختيار موسى گذارديم]."

احادیث:

امـام رضـا علیه السـلام: چون بر موسـی فضل پیغمبر آخر الزمان و آل او علیهم السـلام ظاهر شـد از حق سـبحانه و تعالی پرسـید که آیـا در میـان امت پیغمبران افضل از امت من که معزز به نعمتهاي بسـیار شدنـد ماننـد سایبان شـدن ابر و نزول من و سلوي و... است؟ خداونـد فرمود: امت پیغمبر آخر الزمـان صـلی الله علیه و آله افضـل از امت تو و از امم سـایر انبیاءانـد و چون اکنون هنگام ظهور آنها نیست، ولی اگر می خواهی یا موسی آواز آنها را به تو بشـنوانم. موسـی عرض کرد: آري می خواهم. پس حق تعالی خطاب کرد: یا امت محمـد! همه آنها از اصـلاب پدران و ارحام (رحم) مادران گفتند "لبیک اللهم لبیک لبیک لا شریک لک لبیک ان

الحمد والنعمه والملک لک لا شریک لک" حق تعالی این کلمه را که به زبان اجابت از امت بهترین کاینات صـلوات الله علیه و آله سر زده بود شعار حاجیان بیت الله گردانید و بعد از این خداونـد ندا به امت محمد صـلی الله علیه و آله کرده فرمود: حکم من بر شـما این است که رحمت من قبل از غضب من باشد و عفو من پیش از عقاب من. به تحقیق اجابت کردم قول شـما را پیش از آنکه مرا بخوانید و بخشـیدم بر شما قبل از آنکه از من درخواست کنید. هر که از شـما ملاقات کند با من به اقرار به وحدانیت من و به رسالت پیغمبر من محمد مصـطفی صـلی الله علیه و آله و به خلافت و وصـایت برادر او علی بن ابی طـالب علیه السـلام و ائمه معصومین علیهم السـلام که همه اولیـاء و برگزیـده و پاك بشـریت اند آنها را داخل گردانم در بهشت برین خود اگر چه گناه آنها مثل کف دریاها باشد و بعد از ظهور کوکبه نبوت محمدي صـلی الله علیه و آله ، حق تعالی او را مخاطب ساخته فرمود: اي محمد "و ما کنت بجانب الطور اذ نادینا" یعنی تو در طور سـینا حاضر نبودي آن وقتی که امت تو را ندا کردیم تا آنکه موسی آواز آنها را بشنود و فضل امت تو بر امت او ظاهر گردد پس شـکر کن و بگو: "الحمـد لله رب العالمین علی ما اختصـنی به من هذه الفضـیله" و امت خود را نیز بفرما که بگوینـد: "الحمـد لله رب العـالمین علی مـا اختصـنا به من هـذه الفضایـل". بر این فضـیلتی که مرا به آن مخصوص فرمودي. آن حضرت به امت خود فرمود بگویید: "الحمد لله رب العالمین" بر این فضیلتی که ما را به آن مختص نمود.⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 46:

"وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ "

"تو در كنار كوه طور نبودى زمانى كه ما [به موسى] ندا داديم؛ ولى اين رحمتى از سوى پروردگارت بود[كه اين اخبار را در اختيار تو نهاد] تا بوسيله آن قومى را بيم دهى كه پيش از تو هيچ بيم دهنده‌اى براى آنان نيامده بود؛ شايد متذكّر شوند."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): وقتی خداوند موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) را مبعوث کرد و او را برگزید و دریا را برایش شکافت و بنی‌اسرائیل را نجات بخشید و به او تورات و الواح را داد، خود را دارای قرب و منزلت نزد خدا دید. عرض کرد: «پروردگارا! مرا چنان گرامی داشته‌ای که احدی را قبل از من این قدر گرامی نداشته‌ای». خداوند فرمود: «ای موسی! مگر نمی‌دانی که محمّد (صلی الله علیه و آله) در نزد من از تمام ملائکه و همه‌ی خلق بهتر است»؟ موسی (علیه السلام) گفت: «خدایا اگر محمّد (صلی الله علیه و آله) نزد تو از تمام جهانیان گرامی‌تر است آیا در میان خاندان پیامبران گرامی‌تر از خاندان من وجود دارد». خدا فرمود: «موسی! مگر نمی‌دانی که برتری خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله) بر تمام خاندان پیامبران مانند فضیلت محمّد (صلی الله علیه و آله) بر پیامبران است»؟ موسی (علیه السلام) گفت: «خدایا اگر خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله) چنین هستند پس آیا میان امّت‌های انبیاء برتر از امّت من هستند؟ درحالی که بر سر آن‌ها سایه افکندی و بلدرچین و مرغ بریان بر آن‌ها نازل کردی و دریا را بر آن‌ها شکافتی» خداوند فرمود: «موسی (علیه السلام) نمی‌دانی که فضل امّت محمّد (صلی الله علیه و آله) بر

تمام امّت‌ها مانند برتری من بر تمام مخلوقات است»؟ موسی (علیه السلام) گفت: «کاش آن‌ها را می‌دیدم»... .⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 50:

"فَإِنْ لَمْ يَسْتَجيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّما يَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللهِ‌ إِنَّ اللهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ "

"اگر پيشنهاد تو را نپذيرند، بدان كه آنان تنها از هوس‌هاى خود پيروى مى‌كنند. و چه كسى گمراه‌تر است از آن كس كه پيروى هواى نفس خويش كرده و هيچ هدايت الهى را نپذيرفته؟! به يقين خداوند گروه ستمكاران را هدايت نمى‌كند."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): ابوحمزه گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد کلام خداوند متعال: "وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَیْرِ هُدیً مِنَ اللهِ"، پرسیدم. حضرت فرمود: «مقصود خداوند در این آیه کسی است که بدون تبعیّت از ائمّه هدی (علیهم السلام)، دینش را طبق نظر خودش قرار دهد».⁽²⁾

سوره قصص، آیه 51:

"وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ "

"ما آيات [قرآن] را يكى پس از ديگرى براى آنان آورديم شايد متذكّر شوند."

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): عبدالله‌بن‌جندب گوید: از امام کاظم (علیه السلام) در مورد کلام خداوند:" وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ"؛ پرسیدم. فرمود: منظور آمدن یک امام پس از امام دیگر است.⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 54:

"أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ "

"آن‌ها كسانى هستند كه به خاطر شكيباييشان، پاداششان را دوبار دريافت مى‌دارند؛ و به‌وسيله‌ی نيكي‌ها بدي‌ها را دفع مى‌كنند؛ و از آنچه به آنان روزى داده ايم انفاق مى‌نمايند؛"

احادیث:

سوره قصص، آیه 56:

"إِنَّكَ لا تَهْدي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللهَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدينَ "

"تو نمى‌توانى هركس را كه دوست دارى هدايت‌كنى؛ ولى خداوند هركس را بخواهد [و شايسته باشد] هدايت مى‌كند؛ و او به هدايت شوندگان آگاهتر است"

احادیث:

امام علی (علیه السلام): امام سجّاد (علیه السلام) از پدرش از امام علی (علیه السلام) نقل کرده است: روزی امیرالمؤمنین (علیه السلام) در محوّطه‌ای نشسته بود و مردم پیرامون او جمع شده بودند. پس یکی از آنان برخاسته و گفت: یاامیرالمؤمنین، با این منزلتی که خدا به شما عنایت فرمود، چگونه پدرت در جهنّم عذاب می­شود؟ فرمود: «ساکت شو که خدا دهانت را خرد کند! قسم به آنکه محمّد (صلی الله علیه و آله) را به حق برانگیخت اگر پدرم شفاعت تمام گناهکاران روی زمین را بکند، خداوند شفاعتش را می‌پذیرد؛ پدرم در جهنّم شکنجه شود و پسرش تقسیم کننده‌ی بهشت و جهنم باشد؟! سوگند به خدایی که محمّد (صلی الله علیه و آله) را به حق فرستاد نور پدرم ابوطالب نورهای همه‌ی خلایق را جز پنج تن، خاموش می­کند. و آن پنج نور، نور محمّد (صلی الله علیه و آله)، نور فاطمه (سلام الله علیها)، نور حسن (علیه السلام)، نور

حسین (علیه السلام)، و نور امامان از فرزندانش است و خداوند او را دو هزار سال پیش از خلق آدم خلق کرده است».⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 61:

"أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرينَ "

"آيا كسى كه به او وعده نيكو داده‌ايم و به آن خواهد رسيد، همانند كسى است كه [فقط] متاع زندگى دنيا به او داده ايم سپس روز قيامت [براى حساب و جزا] از احضارشدگان خواهد بود؟!"

احادیث:

سوره قصص، آیه 68:

"وَرَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللهِ‌ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ "

"پروردگار تو هرچه بخواهد مى‌آفريند، و هر چه بخواهد برمى‌گزيند؛ آنان [در برابر او] اختيارى ندارند؛ منزّه است خداوند، و برتر است از آنچه همتاى او قرار مى‌دهند!"

احادیث:

"ما تُکِنُّ صُدُورُهُمْ"؛ آنچه را که منافقان از عداوت و کینه نسبت به تو و اهل‌بیت (علیهم السلام) تو در سینه‌های خود پنهان می‌دارند "وَ ما یُعْلِنُونَ" (قصص/۶۹)؛ و آنچه را که [مؤمنان] با زبانهای خود از محبّت و دوستی نسبت به تو و به اهل‌بیت (علیهم السلام) تو آشکار می‌سازند».⁽¹⁾

سوره قصص، آیه 69:

"وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ "

"و پروردگار تو مى داند آنچه را كه سينه هايشان پنهان مى‌دارد و آنچه را آشكار مى‌سازند."

احادیث:

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "وَ رَبُّکَ یَعْلَمُ مَا تُکِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا یُعْلِنُونَ"؛ منظور این است که آن‌ها از پیش تصمیم به انتخاب امام [و ردکردن علی (علیه السلام)] گرفته بودند و خداوند پیامبرش (صلی الله علیه و آله) را پیشاپیش از این امر آگاه کرده بود.⁽³⁾

سوره قصص، آیه 85:

"إِنَّ الَّذي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ في ضَلالٍ مُبينٍ "

"آن كس كه قرآن را بر تو لازم كرد، تو را به جايگاهت (زادگاهت) باز مى‌گرداند. بگو: «پروردگار من از همه بهتر مى‌داند چه كسى [برنامه] هدايت آورده، وچه كسى در گمراهى آشكار است.»"

احادیث:

سوره قصص، آیه 88:

"وَلا تَدْعُ مَعَ اللهِ‌ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلاَّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ "

"معبود ديگرى را با خدا مخوان، كه هيچ معبودى جز او نيست؛ همه چيز جز ذات [پاك] او فانى مى‌شود؛ حاكميّت تنها از آنِ اوست؛ و همه به سوى او باز گردانده مى‌شويد."

احادیث:

*سوره عنکبوت:

سوره عنکبوت، آیات 1 تا 3:

"الم" (1)

"الم"

"أَ حَسِبَ النّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنّا وَ هُمْ لايُفْتَنُونَ "(2)

"آيا مردم گمان‌كردند همين كه بگويند: «ايمان آورديم»، به حال خود رها‌مى‌شوند و آزمايش نخواهند شد؟!"

"وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ "(3)

"ما كسانى را كه پيش از آنان بودند آزموديم [و اين‌ها را نيز امتحان مى‌كنيم]؛ تا خداوند كسانى را كه راست مى‌‌‌گويند و كسانى را كه دروغ مى‌گويند مشخص سازد."

احادیث:

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض کردم: «این فتنه چیست»؟ فرمود: «ای علی (علیه السلام)! تو وسیله‌ی آزمایش امّت هستی و با تو منازعه وخصومت خواهند کرد، پس آماده‌ی منازعه و خصومت باش».⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیات 4 تا 7:

"أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُونَ "(4)

"يا كسانى‌كه اعمال بد انجام مى‌دهند گمان كردند بر ما پيشى‌خواهند گرفت [و چيره خواهند شد]؟! چه بد داورى مى‌كنند!"

"مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللهِ لَأَتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ "(5)

"كسى كه اميد به لقاى خداوند يگانه[و رستاخيز] دارد[بايد در اطاعت فرمان او بكوشد.] زيرا سرآمدى را كه خدا تعيين كرده فرا مى‌رسد؛ و او شنوا و داناست!"

"وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ "(6)

"كسى كه جهاد[و تلاش] كند، به سود خود جهاد مى‌كند؛ چرا كه خداوند از همه‌ی جهانيان بى نياز است."

"وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ "(7)

"و كسانى‌كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادند، گناهان آنان را مى‌بخشيم و آنان را به بهترين اعمالى كه انجام مى‌دادند پاداش مى‌دهيم."

احادیث:

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه): "أَمْ حَسِبَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ السَّیِّئاتِ أَنْ یَسْبِقُونا ساءَ ما یَحْکُمُونَ" درباره‌ی عتبه و شیبه و ولیدبن‌عتبه که با علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) و حمزه و عبیده مبارزه کردند درباره‌ی آن‌ها این آیه نازل شده است." مَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ اللهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ* وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما یُجاهِدُ لِنَفْسِهِ"؛ درباره‌ی علی (علیه السلام) و دو یارانش نازل شده است.⁽¹⁾

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه): "وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ"؛ یعنی علی (علیه السلام) و حمزه و ابوعبیده. "لَنُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ" یعنی گناهان آنان را به پاس خدماتشان در جنگ بدر محو و نابود می‌کنیم و آنان را مورد لطف و نوازش و بخشش قرار می‌دهیم. "وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ" به آنان ثواب و اجر اخروی که بهشت باشد، می‌دهیم. اینان کسانی بودند که بهترین اعمال را در

دنیا انجام دادند، و این سه آیه در شأن علی (علیه السلام) و دو مصاحبش نازل شد. سپس شامل هرکسی که بر این صفت باشد نیز می‌شود.⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیه 8:

"وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً وَ إِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ "

"ما به انسان توصيه‌كرديم كه به پدر و مادرش نيكى‌كند، و اگر آن دو[مشرك باشند و] تلاش‌كنند كه براى من همتايى قائل شوى كه از آن آگاهى ندارى، از آن‌ها پيروى مكن. بازگشت شما به سوى من است، و شما را از آنچه انجام مى‌داديد با خبر خواهم ساخت."

احادیث:

سوره عنکبوت، آیات 12 و 13:

"وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ "(12)

"وكافران به مؤمنان گفتند:«شما از راه ما پيروى‌كنيد،[و اگر گناهى داشته‌باشد] ما گناهانتان را برعهده مى‌گيريم.» آنان هرگز چيزى ازگناهان اين‌ها را بر عهده نخواهند‌گرفت؛آنان به يقين دروغگو هستند."

"وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالاً مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمّا كانُوا يَفْتَرُونَ "(13)

"آن‌ها بار سنگين[گناهان] خويش را بر دوش مى‌كشند،و [همچنين] بارهاى سنگين ديگرى را اضافه بر بارهاى سنگين خود؛ و روز قيامت به يقين از دروغ هايى كه به خدا مى‌بستند سؤال خواهند شد."

احادیث:

حضـرت بـاقر علیه السـلام: ابی اسـحق لیثی روایت کرده گفت: حضور حضـرت بـاقر علیه السـلام عرض کردم: چقـدر مایه تعجب است که حسـنات دشمنانتان را به دوستانتان می دهند و سیئات شیعیان شما را به گردن دشمنان و معاندین شما بار می کنند فرمود: آري به خـدایی که جز آن خـدایی نیست قسم که همین طـور رفتـار می شود و خـبر نـدادم به تو مگر به حق و راسـتی. قسم به ذات خـداي یکتایی که دانه ها را از زمین می رویانـد و انسان را از نیستی به هستی آورده و خالق آسـمان و زمین است که خـداوند نسـبت به آنها ظلم نمی کند و آنان نسـبت به خویشـتن سـتم روا می دارند و آنچه که به تو گفتم در قرآن تصـریح شده است. عرض کردم: مفهوم عین این سخن در قرآن موجود است؟ فرمود: بله. در بیش از سی جا در قرآن این معنی بیان شده است. دوست داري شـمه اي از آن آیات را بشـنوي؟ عرض کردم: بله. آیه ذیل را تلاوت فرمودنـد: "و قال الذین کفروا للذین امنوا اتبعوا سبیلنا و لنحمل خطایاکم و ما هم بحاملین من خطایاهم من شی ء و لیحملن اثقالهم و اثقالا مع اثقالهم."⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیه 18:

"وَ إِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ "

"اگر شما [مرا] تكذيب كنيد [جاى تعجب نيست]، امّت‌هايى پيش از شما نيز [پيامبرانشان را] تكذيب كردند؛ وظيفه فرستاده [خدا] جزابلاغ آشكار نيست."

احادیث:

پیامبر اکرم صـلی الله علیه و آله: محمد بن عیسـی بن زکریا از ابن عمر روایت نموده که از پیامبر اکرم صـلی الله علیه و آله شنیدم در خطبه اي فرمود: اي مردم! حضـرت علی علیه السـلام را دشـنام ندهید و نسبت به او حسادت نکنید. چرا که او ولی هر مؤمن و مؤمنه می باشد. او را مانند دوست داشـتنم دوست بداریـد و ماننـد احترام کردنم احترام نمائیـد و به خاطر خدا و رسول صـلی الله علیه و آله، او را اطاعت نمائیـد و او را به عنوان راهنما قرار دهید، موفق می شوید. چرا که او بعد از من راهنماي شـما به سوي خدا می باشد. من با این توضـیح، موضـوع مهمی را براي شـما بیـان نمـودم آنرا بـه یـاد داشـته باشـید و فرامـوش نکنیـد. "و مـا علی الرسـول الا البلاغ المبین"⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیه 25:

"وَ قالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللهِ أَوْثاناً مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَ مَأْواكُمُ النّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ "

"[ابراهيم] گفت: «شما غير از خدا بتهايى براى خود انتخاب‌كرده‌ايد كه مايه دوستى و محبّت ميان شما در زندگى دنيا است؛ سپس روز قيامت منكر يكديگر شده [و از هم بيزارى مى‌جوييد] و يكديگر را لعن مى‌كنيد؛و جايگاه[همه] شما آتش است و هيچ يار و ياورى براى شما نخواهد بود.»"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): عقیل‌بن‌دراج از مالک‌بن‌اعین نقل کرده که گفت: امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: «ای مالک! آیا راضی نمی‌شوی که در روزی که هر گروهی وارد می‌شود دیگری را لعن می‌کند، تنها شما و کسانی که سخن شما را پذیرفته‌اند چنین نباشید».⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیه 41:

"مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَ إِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ "

"مَثَل كسانى‌كه غير از خدا را اولياى خود برگزيدند، مَثَل عنكبوت است كه خانه‌اى براى خود انتخاب‌كرده؛ درحالى‌كه سست ترين خانه‌ها خانه‌ی عنكبوت است اگر مى‌دانستند."

سوره عنکبوت، آیه 43:

"وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ "

"اينها مثالهايى است كه ما براى مردم مى‌زنيم، و جز اهل دانش آن را درك نمى‌كنند."

احادیث:

به حق راه نمی‌نماید و خود نیز نیازمند هدایت است؟ شما را چه می‌شود؟ چگونه حکم می‌کنید (یونس/۳۵)»؟ پس این‌ها حجّت و دلیل بر اینکه امامان عالم هستند.»⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیه 45:

"اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ"

" آنچه را از این کتاب به تو وحی شده است، بخوان و نماز را برپا دار، یقیناً نماز از کارهای زشت، و کارهای ناپسند باز می دارد؛ و همانا ذکر خدا بزرگ تر است، و خدا آنچه را انجام می دهید، می داند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): ابوبصیر از امام صادق (ع) روایت کرده که فرمود: "شیعه ما کسانی هستند که چون خلوت کنند ذکر خدا بسیار کنند.⁽²⁾

سوره عنکبوت، آیه 47:

"وَ كَذالِكَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ فَالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مِنْ هؤُلاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الْكافِرُونَ "

"و اين گونه، كتاب[آسمانى] را بر تو نازل‌كرديم، كسانى‌كه[پيش از اين] كتاب[آسمانى] به آن‌ها داده‌ايم به اين كتاب ايمان مى‌آورند؛ و بعضى از اين گروه(مشركان) نيز به آن مؤمن مى‌شوند؛ و آيات ما را جز كافران انكار نمى‌كنند."

احادیث:

سوره عنکبوت، آیه 49:

"بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظّالِمُونَ"

"ولى اين آيات روشنى‌است كه در سينه كسانى‌كه دانش به آن‌ها داده شده جاى‌دارد؛ و آيات ما را جز ستمكاران انكار نمى‌كنند."

احادیث:

فرجه الشریف)»؟ فرمود: همه‌ی ما یکی پس از دیگری قائم به امر خدای عزّوجلّ هستیم تا اینکه صاحب شمشیر بیاید و چون ایشان بیاید، فرمانی دیگر می‌رسد.⁽¹⁾

سوره عنکبوت، آیه 69:

"وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ "

"و آن‌ها كه در راه ما [با خلوص نيّت] جهاد‌ كنند، قطعاً به راههاى خود، هدايتشان خواهيم‌كرد؛ و به يقين خداوند با نيكوكاران است."

احادیث:

*سوره روم:

سوره روم، آیه 1و 2:

" الم"(1)

"الم"

"غُلِبَتِ الرُّومُ " (2)

"روميان شكست خوردند."

احادیث:

سوره روم، آیه 19:

"يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ "

"او زنده را از مرده بيرون مى‌آورد و مرده را از زنده و زمين را پس از مردنش حيات مى‌بخشد و به همين‌گونه [روز قيامت از قبر] بيرون آورده مى‌شويد."

احادیث:

امام عسکری (علیه السلام): در کتاب کمال الدّین و تمام النّعمه به سندش حکیمه دختر امام جواد (علیه السلام) و عمّه‌ی امام حسن‌عسکری (علیه السلام) آمده است: نزد امام حسن عسکری (علیه السلام) بودم که به من فرمود: «امشب را نزد ما به سر ببر که در این شب مولود مبارکی متولّد می‌شود، که زمین مرده را زنده می‌گرداند». گفتم: «این مولود مبارک از چه زنی خواهد

بود؟ من که چیزی در نرجس نمی‌بینم». فرمود: «با این وصف فقط از نرجس خواهد بود»! سپس من نزدیک نرجس رفتم و او را نگریستم اثری از حمل در وی ندیدم! لذا رفتم موضوع را به امام (علیه السلام) هم اطّلاع دادم. حضرت (علیه السلام) تبسّمی نمود و فرمود: «عمّه! موقع طلوع فجر اثر حملش آشکار می‌شود، او مانند مادر موسی (علیه السلام) است که اثر آبستنی در وی مشهود نبود و تا موقع تولّد موسی (علیه السلام) هیچ‌کس اطّلاع نداشت. زیرا فرعون برای دست‌یافتن به موسی (علیه السلام) شکم زنان باردار را می‌شکافت، این هم مانند موسی (علیه السلام) است [که دشمنان در صدد کشتن او هستند]».⁽¹⁾

سوره روم، آیه 22:

"وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمينَ "

"و از نشانه‌هاى او آفرينش آسمان‌ها و زمين و تفاوت زبان‌ها و رنگ‌هاى شماست، در اين نشانه‌هايى است براى اهل دانش."

احادیث:

که را بشنود، می‌فهمد او اهل نجات است یا هلاکت به همین جهت جواب هر کدام را مطابق راهی که می­رود می­دهد.⁽¹⁾

سوره روم، آیه 27:

"وَ هُوَ الَّذي يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعيدُهُ وَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلى فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ "

"او كسى است كه آفرينش را آغاز مى‌كند، سپس آن را باز مى‌گرداند و اين كار براى او آسان‌تر است و برترين اوصاف در آسمان‌ها و زمين براى اوست و اوست توانا و حكيم."

احادیث:

سوره روم، آیه 30:

"فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللهِ الَّتي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ "

"پس روى خود را متوجّه آيين خالص پروردگار كن. اين سرشت الهى است كه خداوند انسان‌ها را بر آن آفريده، دگرگونى در آفرينش الهى نيست. اين است آيين استوار، ولى اكثر مردم نمى‌دانند."

احادیث:

سوره روم، آیه 38:

"فَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكينَ وَ ابْنَ السَّبيلِ ذلِكَ خَيْرٌ لِلَّذينَ يُريدُونَ وَجْهَ اللهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ "

"پس حق خويشاوندان و مستمندان و در راه ماندگان را ادا كن. اين براى آن‌ها كه رضاى خدا را مى‌طلبند بهتر است و چنين كسانى رستگارانند."

احادیث:

(علیهم السلام) را فراخواند و فرمود: «خداوند به من دستور داده است که آنچه را به عنوان فیء به من بخشیده است به شما بدهم. پس فدک را به شما می‌دهم».⁽¹⁾

سوره روم، آیه 56:

"وَ قالَ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ في كِتابِ اللهِ إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ وَ لكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ "

"ولى كسانى كه علم و ايمان به آنان داده شده مى‌گويند: «شما به فرمان خدا تا روز قيامت [در عالم برزخ] درنگ كرديد و اين روز رستاخيز است، امّا شما نمى‌دانستيد»."

احادیث:

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه): "الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِیمانَ"؛ گاهی اوقات فرد مؤمن است امّا عالم نیست. به خدا سوگند برای علی (علیه السلام) هر دوی آن‌ها یعنی علم و ایمان جمع شده است.⁽²⁾

*سوره لقمان:

سوره لقمان، آیه 14:

"وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ في عامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لي وَ لِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصيرُ "

" و ما به انسان درباره‌ی پدر و مادرش سفارش كرديم؛ مادرش او را با ناتوانى روز افزون حمل كرد و دوران شيرخوارگى او در دوسال پايان مى‌يابد؛ [آرى به او توصيّه كردم] كه براى من و براى پدر و مادرت شكر به‌جا آور كه بازگشت [همه‌ی شما] به‌سوى من است."

احادیث:

سوره لقمان، آیه 20:

"أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنيرٍ "

" آيا نديديد خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمين است مسخّر شما كرده، و نعمت‌هاى آشكار و پنهان خود را به‌طور فراوان بر شما ارزانى داشته است؟! ولى بعضى از مردم بدون هيچ دانش و هدايت و كتاب روشنگرى درباره‌ی خدا مجادله مى‌كنند."

احادیث:

سوره لقمان، آیه 22:

"وَ مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى وَ إِلَى اللهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ "

" كسى كه روى خود را تسليم خدا كند در‌حالى‌كه نيكوكار باشد، به محكم‌ترين دستگيره چنگ زده [و به مطمئن‌ترين تكيه‌گاه، تكيه كرده است]؛ و عاقبت همه‌ی امور به‌سوى خداست."

احادیث:

خدا! امام و مولاي مسلمین کیست و بعد از شما چه شخصی است؟ فرمود: برادرم علی بن ابی طالب علیه السلام می باشد.⁽¹⁾

سوره لقمان، آیه 27:

"وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزيزٌ حَكيمٌ "

" و اگر همه‌ی درختان روى زمين قلم شود، و دريا براى آن مركّب گردد، و هفت دريا به آن افزوده شود، [اين‌ها همه تمام مى‌شود ولى] كلمات خدا پايان نمى‌گيرد؛ خداوند توانا و حكيم است."

احادیث:

افریقا و چشمه‌ی باجوران، و مائیم آن کلمات خدا که [پایان نمی‌پذیریم و] فضائلمان درک نمی‌گردد.»⁽¹⁾

*سوره سجده:

سوره سجده، آیه 17:

"لاتَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْیُنٍ جَزاءً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ "

"هیچ‌کس نمى‌داند چه پاداش‌هاى مهمّى‌ که مایه روشنى چشم‌هاست براى آن‌ها نهفته‌ شده، به پاداش کارهایى که انجام مى‌دادند."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): از امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام) روایت است: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به علی (علیه السلام) فرمود: «ای علی (علیه السلام)! زمانی‌که در شب معراج مرا به آسمان بردند در بهشت رودی را دیدم که از شیرسفیدتر و از عسل شیرین‌تر بود و از تیر مقاوم‌تر که به تعداد ستارگان، ابریق (ظرف مخصوص آب) در آن بود و بر کرانه‌ی آن گنبدهایی از یاقوت سرخ و مروارید سفید وجود داشت جبرئیل با بال‌هایش ضربه‌ای به کنار

آن رود زد که ناگاه مُشک خوش‌بویی شد». آنگاه فرمود: «قسم به کسی‌که جان محمد (صلی الله علیه و آله) به دست اوست! در بهشت درختی هست که با برخورد برگ‌هایش به یکدیگر صدای تسبیح از آن برمی‌خیزد؛ با صدایی‌که اوّلین و آخرین انسان‌ها مَثَل آن را نشنیده‌اند و میوه‌هایی همچون انار می‌دهد و میوه را در دامان مؤمن می‌افکند و او میوه را از میان هفتاد زیور، جدا می‌کند و مؤمنان با چهره‌هایی نورانی و درخشان روی تخت‌هایی از نور نشسته‌اند و تو در روز قیامت پیشوای آنان هستی.... .⁽¹⁾

سوره سجده، آیه 18:

"أَ فَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لایَسْتَوُونَ "

گآیا کسى‌که باایمان بوده همچون کسى است که فاسق بوده؟! [نه، هرگز] آن‌ها برابر نیستند."

احادیث:

سوره سجده، آیه 19:

"أَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ فَلَهُمْ جَنّاتُ الْمَأْوى نُزُلاً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ "

"امّا کسانى‌که ایمان آوردند وکارهاى شایسته انجام ‌دادند، باغ‌هاى جاویدان بهشتى از آن آن‌ها خواهد بود، این وسیله‌ی پذیرایى [خداوند] از آن‌هاست به پاداش آنچه انجام مى‌دادند."

احادیث:

بحار الأنوار، ج۳۵، ص۳۳۷/ القمی، ج۲، ص۱۷۰/ المناقب، ج۲، ص۱۰ .

سوره سجده، آیه 20:

"وَ أَمَّا الَّذِینَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النّارُ کُلَّما أَرادُوا أَنْ یَخْرُجُوا مِنْها أُعِیدُوا فِیها وَ قِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النّارِ الَّذِي کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ "

"و امّا کسانى‌که از اطاعت خدا سرباز زدند، جایگاه همیشگى آن‌ها آتش ‌است؛ هرزمان بخواهند از آن خارج‌ شوند، آن‌ها را به آن باز مى‌گردانند و به آنان گفته ‌مى‌شود:«بچشید عذاب آتشى را که تکذیب‌مى‌کردید!»"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): مفضّل گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «خداوند ارواح را دوهزار سال پیش از بدن‌ها آفرید و بلندمرتبه‌ترین و شریف‌ترین آن‌ها را ارواح محمّد (صلی الله علیه و آله)، علی (علیه السلام)، فاطمه (سلام الله علیها)، حسن، حسین (علیها السلام) و امامان (علیهم السلام) بعد از آن‌ها قرار داد» و [امام (علیه السلام)] سخن را به داستان آدم (علیه السلام) و حوا (سلام الله علیها) سوق داد تا اینکه فرمود: «آن دو گفتند: «ظلم‌کنندگان به آن‌ها (محمد (صلی الله علیه و آله) و آل‌محمد (علیهم السلام)) را در آتشت نشانمان ده؛ همان‌گونه که جایگاه آن‌ها (محمد (صلی الله علیه و آله) و آل‌محمد (علیهم السلام)) را در بهشتت نشانمان دادی». و خداوند تبارک‌وتعالی به آتش فرمان‌داد و آتش هر آنچه از عقوبت‌ها و عذاب‌های گوناگون که

در او بود آشکار کرد و خداوند عزّوجلّ فرمود: جایگاه ظلم‌کنندگان به آن‌ها که ادّعای مقام و منزلت آن‌ها را دارند در پست‌ترین جای جهنّم است، "کُلَّما أَرادُوا أَنْ یَخْرُجُوا مِنْها أُعِیدُوا فِیها"».⁽¹⁾

سوره سجده، آیه 21:

"وَ لَنُذِیقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَکْبَرِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ "

"به آنان از عذاب نزدیک [دنیا] پیش از عذاب بزرگ [آخرت] مى‌چشانیم، شاید بازگردند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): مفضّل‌بن‌عمر گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «مولای من! بعضی از شیعیان شما عقیده به رجعت شما ندارند»! فرمود: «آیا آن‌ها سخن جدّ ما پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله) و گفته‌ی ما ائمّه (علیهم السلام) را نشنیده‌اند که می‌گوییم: "وَ لَنُذِیقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنی دُونَ الْعَذابِ الْأَکْبَرِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ"؛ [منظور از] عذاب نزدیک‌تر، عذاب [در دوران] رجعت آل‌محمد (صلی الله علیه و آله) و عذاب بزرگتر عذاب روز قیامت است که [خدا در موردش می‌فرماید]: آن روز که زمین به زمینی جز این بدل شود و آسمان‌ها به آسمانی دیگر، و همه در پیشگاه خدای واحد قهار حاضر آیند (ابراهیم/۴۸)».⁽²⁾

سوره سجده، آیه 24:

"وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمّا صَبَرُوا وَ کانُوا بِآیاتِنا یُوقِنُونَ "

"و از آنان پیشوایانى قراردادیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت مى‌کردند؛ چون شکیبایى‌نمودند، و به آیات ما یقین داشتند."

احادیث:

سوره سجده، آیات 27 تا 30:

"أَوَ لَمْ یَرَوْا أَنّا نَسُوقُ الْماءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْکُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ وَ أَنْفُسُهُمْ أَ فَلایُبْصِرُونَ" (27)

"آیا ندیدند که ما آب را به‌سوى زمین‌هاى خشک و بى‌گیاه مى‌رانیم و به‌وسیله‌ی آن زراعت‌هایى مى‌رویانیم که هم چهار پایانشان از آن مى‌خورند و هم خودشان؛ آیا نمى‌بینند؟!"

"وَ یَقُولُونَ مَتى هذَا الْفَتْحُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ "(28)

"آنان مى‌گویند: «اگر راست مى‌گویید، این پیروزى [شما] کى خواهد بود؟!»"

"قُلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لایَنْفَعُ الَّذِینَ کَفَرُوا إِیمانُهُمْ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ "(29)

"بگو: «روز پیروزى، ایمان آوردن، سودى به حال کافران نخواهد داشت؛ و به آن‌ها هیچ مهلت داده نمى‌شود»."

" فَآَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ انْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ "(30)

"حال‌که چنین است، از آن‌ها روى بگردان و منتظرباش؛ آن‌ها نیز منتظرند. (تو منتظر پیروزى و رحمت الهى و آن‌ها منتظر عذاب او!"

احادیث:

رفیع به دست آورده و بهشت ذخیره صاحب این عقاید حقه می شود و این اجر و ثواب ویژه امیرالمؤمنین علیه السـلام و ذریه گرامی او و محبین و شیعیان آنها است.⁽¹⁾

*سوره احزاب:

سوره احزاب، آیه 4:

ما جَعَلَ اللهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ في جَوْفِهِ وَ ما جَعَلَ أَزْواجَكُمُ اللاَّئي تُظاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهاتِكُمْ وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ ذلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْواهِكُمْ وَ اللهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبيلَ [4]

خداوند براى هيچ‌كس دو دل در درونش نيافريده؛ و هرگز همسرانتان را كه مورد «ظهار» قرار مى‌دهيد مادران شما قرار نداده؛ و [نيز] پسرخوانده‌هاى شما را پسر [واقعى] شما قرار نداده است؛ اين سخن شماست كه با دهان خود مى‌گوييد [سخنى كه واقعيت ندارد]؛ امّا خداوند حق را مى‌گويد و او به راه راست هدايت مى‌كند.

احادیث:

آتش خالص می‌گردد و هیچ‌گونه تیرگی و ناخالصی در آن نمی‌ماند، در دوستی با ما اخلاص می‌ورزد. پس هرکسی بخواهد بداند که از جمله دوستداران ما هست یا نه، باید قلب خود را بیازماید؛ اگر در دوستی و محبّت به ما، دشمن ما را نیز سهیم کند، او از ما نیست و ما نیز از او نیستیم. خداوند، جبرئیل و میکائیل دشمن او هستند و خداوند، دشمن کافران است.⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 6:

"النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ في كِتابِ اللهِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُهاجِرينَ إِلاَّ أَنْ تَفْعَلُوا إِلى أَوْلِيائِكُمْ مَعْرُوفاً كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً "

"پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان اولى و سزاوارتر است؛ و همسران او مادران آن‌ها (مؤمنان) محسوب مى‌شوند؛ و خويشاوندان نسبت به يگديگر از مؤمنان و مهاجران در آنچه خدا مقرّر داشته اولى هستند، مگر اينكه بخواهيد نسبت به دوستانتان نيكى كنيد [و سهمى از اموال خود را به آن‌ها بدهيد]؛ اين حكم در كتاب [الهى] نوشته شده است."

احادیث:

مردم نسبت به حضرت ابراهیم و ماییم وارث و رحم و خانواده‌ی او که وارث کعبه شدیم، و ماییم آل ابراهیم.⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 7:

"وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ ميثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهيمَ وَ مُوسى وَ عيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ ميثاقاً غَليظاً "

"[به خاطر آور] هنگامى را كه از پيامبران پيمان گرفتيم، و [همچنين] از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى‌بن‌مريم، و ما از همه‌ی آنان پيمان محكمى گرفتيم [كه در اداى مسؤوليّت كوتاهى نكنند]."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 23:

"مِنَ الْمُؤْمِنينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْديلاً "

"در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند صادقانه ايستاده‌اند؛ بعضى پيمان خود را به آخر بردند [و در راه او شربت شهادت نوشيدند]، و بعضى ديگر در انتظارند؛ و هيچ‌گونه تغييرى در پيمان خود ندادند."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 25:

"وَ رَدَّ اللهُ الَّذينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنالُوا خَيْراً وَ كَفَى اللهُ الْمُؤْمِنينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللهُ قَوِيًّا عَزيزاً "

"و خدا كافران را با دلى پر از خشم [از ميدان جنگ احزاب] باز گرداند بى آنكه نتيجه مطلوبى [از كار خود] گرفته باشند؛ و خداوند [در اين ميدان]، مؤمنان را از جنگ بى‌نياز ساخت [و پيروزى را نصيبشان كرد]؛ و خدا توانا و شكست ناپذير است."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 30:

يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللهِ يَسيراً [30]

اى همسران پيامبر! هركس از شما گناه آشكار و فاحشى مرتكب شود، عذاب او دو چندان خواهد بود؛ و اين براى خدا آسان است.

احادیث:

حضـرت صادق علیه السـلام: حریز از حضـرت صادق علیه السـلام روایت کرده گفت: معناي "من یأت منکن بفاحشه مبینه" را از حضرت سؤال کردم فرمود: مراد از "فاحشه مبینه" مخالفت علنی و آشکار بر علیه امام وقت و خروج با شمشیر است همانطور که عایشه بر امیرالمؤمنین علیه السلام خروج نموده و لشکري فراهم و جنگ جمل را براه انداخت.⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 33:

وَ قَرْنَ في بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ وَ آتينَ الزَّكاةَ وَ أَطِعْنَ اللهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّما يُريدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً

و در خانه‌هاى خود بمانيد، و همچون دوران جاهليّت نخستين [در ميان مردم] ظاهر نشويد، و نماز را برپا داريد، و زكات را بپردازيد، و خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد؛ خداوند فقط مى‌خواهد پليدى [گناه] را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد.

احادیث:

تَطْهِیرًا و جبرئیل فرمود: «ای محمّد (ص) ! من، یکی از شما (اهل بیت) هستم. پس ششمی ما (اهل بیت)، جبرئیل بود».⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 40:

"ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ وَ كانَ اللهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليماً"

"محمّد پدر هيچ‌يك از مردان شما نبوده است؛ ولى رسول خدا و ختم‌كننده و آخرين پيامبران است؛ و خداوند به همه چيز دانا است."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 42:

"وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصيلاً "

"و صبح و شام او را تسبيح گوييد."

احادیث:

امام صادق (ع): از امام صادق (ع) درباره‌ی سخن خداوند عزّوجلّ: "اذْکُرُوا اللهَ ذِکْرًا کَثِیرًا" پرسیده شد: «که ذِکْرًا کَثِیرًا (ذکر بسیار) چیست»؟ حضرت فرمود: «هرکس تسبیح فاطمه (س) را بگوید، ذکر بسیار گفته است».⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 53:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى طَعامٍ غَيْرَ ناظِرينَ إِناهُ وَ لكِنْ إِذا دُعيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لا مُسْتَأْنِسينَ لِحَديثٍ إِنَّ ذلِكُمْ كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيي مِنْكُمْ وَ اللهُ لا يَسْتَحْيي مِنَ الْحَقِّ وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللهِ عَظيماً "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! در خانه‌هاى پيامبر داخل نشويد مگر به شما براى صرف غذا اجازه داده شود، مشروط بر اينكه [قبل از موعد نياييد و] در انتظار وقت غذا ننشينيد؛ امّا هنگامى‌كه دعوت شديد داخل شويد؛ و وقتى غذا خورديد پراكنده شويد، و [بعد از صرف غذا] به بحث و صحبت ننشينيد؛ زيرا اين عمل، پيامبر را ناراحت مى‌نمايد، ولى از شما شرم مى‌كند [و چيزى نمى‌گويد]؛ امّا خداوند از [بيان] حقّ شرم نمى‌كند. و هنگامى‌كه چيزى از وسايل زندگى را [به‌عنوان عاريت] از آنان (همسران پيامبر) مى‌خواهيد از پشت پرده بخواهيد؛ اين كار

براى پاكى دل‌هاى شما و آن‌ها بهتر است. و شما حق نداريد پيامبر خدا را آزار دهيد، و نه هرگز همسران او را بعد از او به همسرى خود درآوريد كه [گناه] اين كار نزد خدا بزرگ است!"

احادیث:

پیامبر (ص): ابن‌عبّاس گوید: رسول خدا (ص) با زینب بنت جحش ازدواج نموده و ولیمه‌ای ترتیب داد و آن ولیمه، حَیس (غذایی که از خرما، روغن و کشک درست می‌شود) بود و از اصحاب خود هر نوبت ده نفر را دعوت می‌کرد و آن‌ها چون از خوردن غذا فارغ می‌شدند، تمایل داشتند که با رسول خدا (ص) سخن بگویند و فرصت را برای نگاه به چهره‌ی حضرت، غنیمت بشمارند و رسول خدا (ص) تمایل داشت به اینکه آنان، زحمت را کم کرده تا او بتواند با اهل منزل خود خلوت کند؛ چرا که رسول خدا (ص) تازه عروسی کرده بود و از اینکه مؤمنان موجب آزار او می‌شدند، بیزار بود. این‌گونه بود که خداوند عزّوجلّ این آیه را نازل فرمود "یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلَّا أَن یُؤْذَنَ لَکُمْ إِلَی طَعَامٍ غَیْرَ نَاظِرِینَ إِنَاهُ وَلَکِنْ إِذَا دُعِیتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانتَشِرُوا وَ لَا مُسْتَأْنِسِینَ لِحَدِیثٍ إِنَّ ذَلِکُمْ کَانَ یُؤْذِی النَّبِیَّ فَیَسْتَحْیِی مِنکُمْ وَ اللهُ لَا یَسْتَحْیِی مِنَ الْحَقِّ" چون این آیه نازل شد، مردم پس از آنکه غذایی را که رسول خدا (تدارک دیده بود می‌خوردند، بی‌درنگ رسول خدا(ص) را ترک گفته و بیرون می‌رفتند. رسول خدا (ص) به مدّت هفت روز نزد زینب بنت جحش ماند. سپس به خانه‌ی امّ سلمه بنت ابوامیّه رفت و همان شب و فردای آن روز را نزد او بود. چون خورشید بالا آمد، علی (ع) به در آن خانه آمده و خیلی آهسته در زد. رسول خدا (ص) صدای در زدن او را شناخت. امّا امّ سلمه اینکه کسی در زده را انکار کرد. رسول خدا (ص) به امّ سلمه فرمود: «ای امّ سلمه! برخیز و در را به روی او بگشای». امّ سلمه عرض کرد: «ای رسول خدا (ص) ! او چه کسی است که آن قدر اهمیّت دارد که من، باید برخیزم و در را به روی او بگشایم درصورتی که همین دیروز آیه‌ی "وَ إِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِن وَرَاء حِجَابٍ" در شأن ما (زنان پیامبر (ص)) نازل شد. پس او کیست که آن‌قدر اهمیّت دارد که من، باید با اندام زیبا و دست‌بندهای خود (زیورآلاتی که به سر و دست

دارم) به استقبال او بروم»؟ رسول خدا (ص) با هیئتی برافروخته و عصبانی پاسخ داد: «کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده. )نساء/۸۰(! برخیز و در را به روی او بگشا؛ چرا که پشت در مردی ایستاده که نادان و سبک مغز نیست و در کار خود عجول نمی‌باشد. خداوند و رسولش را دوست می‌دارد و خداوند و رسولش نیز او را دوست می‌دارند و او تا زمانی‌که صدای گام‌های تو قطع نشود و مطمئن نشود که تو به پس پرده بازگشته­ای، در را نمی‌گشاید». امّ سلمه برخاست درحالی‌که نمی‌دانست چه کسی پشت در است و تنها آن توصیف و مدح رسول خدا (ص) از او را در خاطر سپرده بود. پس به‌سوی در رفت درحالی‌که این جمله را زمزمه می‌کرد: «آفرین! آفرین به مردی که خدا و رسولش (ص) را دوست می‌دارد و خدا و رسولش (ص) نیز او را دوست می‌دارند». پس امّ سلمه در را به روی او گشود و علی (ع) دو لنگه در را گرفت و همچنان پشت در ایستاد تا آنکه صدای گام برداشتن امّ سلمه قطع شد و امّ سلمه به اندرونی خود رفت. آنگاه علی (ع) در را گشود و وارد شد و به رسول خدا (ص) سلام کرد. رسول خدا (ص) فرمود: «ای امّ سلمه! آیا او را می‌شناسی»؟ امّ سلمه پاسخ داد: «آری و این توصیف و مدح بر او گوارا باشد. او علیّ‌بن‌ابی‌طالب (ع) است».⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 56:

"إِنَّ اللهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً "

"خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‌فرستند؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، بر او درود فرستيد و [در برابر اوامر او] كاملاً تسليم باشيد."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 57:

"إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهيناً "

"آن‌ها كه خدا و پيامبرش را آزار مى‌دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنيا و آخرت دور ساخته، و براى آن‌ها عذاب خواركننده‌اى آماده كرده است."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 58:

"وَ الَّذينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبيناً "

"و آنان كه مردان و زنان با ايمان را در برابر گناهى كه مرتكب نشده‌اند آزار مى‌دهند، بار بهتان و گناه آشكارى را به دوش كشيده‌اند."

احادیث:

سوره احزاب، آیه 66:

"يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولاَ "

"در آن روز كه صورت‌هاى آنان در آتش [دوزخ] دگرگون خواهد شد [پشيمان مى‌شوند و] مى‌گويند: «اى كاش خدا و پيامبر را اطاعت كرده بوديم»"

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رح): "یَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ"؛ این آیه، کنایه از کسانی است که حقّ آل محمّد (ع) را غصب نمودند. منظور از آیه‌ی "یَقُولُونَ یَا لَیْتَنَا أَطَعْنَا اللهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا"، در مورد امیرالمؤمنین (ع) است⁽¹⁾.⁽²⁾

سوره احزاب، آیه 70:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ قُولُوا قَوْلاً سَديداً "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! تقواى الهى پيشه كنيد و سخن حق بگوييد."

احادیث:

امام رضا (ع): مبادا اعمال نیک را به اتکای حب و دوستی آل محمّد (ع) رها کنید و مبادا دوستی آل محمّد (ع) را به اتکای اعمال صالح از دست بدهید، زیرا هیچکدام از این دو به تنهایی پذیرفته نمی‌شود. بدانید سرآمد بندگی و اطاعت خدا تسلیم در مقابل چیزهایی است که نمی‌فهمیم. چنانچه سرآمد گناهان رد آن‌ها است. خداوند مردم را به اطاعت نمودن در چیزهایی که می‌فهمند و چیزهایی که نمی‌فهمند آزمایش می‌کند تا حجّت لازم آید و شبهه برطرف شود. "وَ اتَّقُوا اللهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِیداً یُصْلِحْ لَکُمْ أَعْمالَکُمْ". و شما را در باغ‌هایی از بهشت داخل می‌کند

که نهرها از زیر درختانش جاری است و در مسکن‌های پاکیزه در بهشت جاویدان جای می‌دهد. (صف/۱۲). مبادا خیر دنیا از دست شما برود زیرا نمی توان به آخرت رسید مگر به وسیله‌ی دنیا.⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 71:

"يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ مَنْ يُطِعِ اللهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظيماً "

"تا خدا كارهاى شما را اصلاح كند و گناهانتان را بيامرزد؛ و هركس اطاعت خدا و پيامبرش كند، به رستگارى [و پيروزى] بزرگى دست يافته است. تا خدا كارهاى شما را اصلاح كند و گناهانتان را بيامرزد؛ و هركس اطاعت خدا و پيامبرش كند، به رستگارى [و پيروزى] بزرگى دست‌يافته است."

احادیث:

و آن‌ها را شناساند، تصدیق و تأییدش کنید. ای مردم! آن کس که از خدا و رسولش و علی و امامانی (ع) که نام بردم پیروی کند، به رستگاری بزرگی دست یافته است.⁽¹⁾

سوره احزاب، آیه 72:

"إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولاً "

"ما امانت [تعهّد، تكليف، و ولايت الهى] را بر آسمان‌ها و زمين و كوه‌ها عرضه داشتيم، آن‌ها از حمل آن سر برتافتند، و از آن هراسيدند [و اظهار ناتوانى كردند]؛ امّا انسان آن را بر دوش كشيد؛ او بسيار ستمكار و نادان بود، [چون بر خود ستم كرد و قدر اين مقام والا را ندانست]."

احادیث:

*سوره سبأ:

سوره سبأ، آیه 6:

"وَ يَرَى الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدي إِلى صِراطِ الْعَزيزِ الْحَميدِ "

"كسانى كه به ايشان علم داده شده، مى‌دانند آنچه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده حق است و به راه خداوند توانا و ستوده هدايت مى‌كند."

احادیث:

پیامبر (ص): هنگامی‌که پیامبر (ص) علی (ع) را دید فرمود: «خوش آمدی دوست نزدیک من»! آنگاه این آیه را تلاوت کرد: "وَ یَهْدِی إِلی صِراطِ الْعَزِیزِ الحَمِیدِ"؛ و فرمود: «تو ای علی (ع) ! از مخاطبان این آیه هستی».⁽¹⁾

سوره سبأ، آیه 18:

"وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتي بارَكْنا فيها قُرىً ظاهِرَةً وَ قَدَّرْنا فيهَا السَّيْرَ سيرُوا فيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنينَ "

"و ميان آن‌ها و شهرهايى كه بركت داده بوديم، آبادي‌هاى آشكارى [بر سر راهشان] قرار داديم و سفر در ميان آن‌ها را به‌طور متناسب [با فاصله‌ی نزديك] مقرّر داشتيم، [و به آنان گفتيم]: شب‌ها و روزها در اين آبادي‌ها با ايمنى [كامل] سفر كنيد."

احادیث:

خداوند متعال این علم را فقط در بین اهل قرآن که آن را بر ایشان نازل کرده قرار داده. وای بر تو! این علم صرفاً نزد افراد خاص از ذریّه پیامبر (بوده و از آن یک حرف هم خدا به تو تعلیم نفرموده، و اگر آن طور که ادّعا می‌کنی هستی، که نیستی، مرا از فرموده حق عزّوجلّ: سِیرُوا فِیها لَیالِیَ وَ أَیَّاماً آمِنِینَ خبر ده که این ده‌ها و شهرها در کدام نقطه زمین بودند»؟ ابو حنیفه گفت: «تصور می‌کنم بین مکّه و مدینه بودند». امام (به اصحابش نگریست و فرمود: «شما می‌دانید که در بین مدینه و مکّه راه امن نبوده و قُطّاع الطّریق در اینجا راه را بر مسافرین می‌بستند و اموالشان را به یغما می‌بردند و آن‌ها هیچ بر نفوس خود اطمینانی نداشته و چه بسا که کشته می‌شدند، پس مقصود حق عزّوجلّ این ده و شهرها نمی‌باشد». اصحاب عرض کردند: «بلی همین طور است که شما می‌فرمایید». ابوحنیفه ساکت شد. پس از آن، حضرت فرمود: «ای ابوحنیفه، مرا از فرموده‌ی حق عزّوجلّ: هرکس داخل آن [خانه‌ی خدا] شود در امان خواهد بود. (آل عمران/۹۷) خبر ده که این مکان کدام جای زمین می‌باشد»؟ ابوحنیفه گفت: «مراد کعبه است». امام (فرمود: «آیا می‌دانی حجّاج‌بن‌یوسف در کعبه منجنیق قرار داد و ابن زبیر را کشت؟ پس چطور ابن زبیر در امان قرار نگرفت»؟ ابو حنیفه ساکت شد ... ابوبکر حضرمی گفت: «فدایت شوم! جواب آن دو سؤال چیست»؟ فرمود: «ای ابوبکر! سِیرُوا فِیها لَیالِیَ وَ أَیَّاماً آمِنِینَ این (سفر ایمن) همراه قائم (ما اهل بیت (صورت می‌گیرد و امّا این کلام او: هرکس داخل آن [خانه‌ی خدا] شود در امان خواهد بود. (آل عمران/۹۷). کسی است که با او (قائم ما () بیعت کند و با او داخل [کعبه] شود و دست روی دست او بگذارد و در شمار اصحاب او داخل شود، [آن شخص] ایمن است.»⁽¹⁾

همچنین حضرت (پیرامون تفسیر آیه: سِیرُوا فِیهَا لَیَالِیَ وَ أَیَّامًا آمِنِینَ، فرمود: «منظور این است که آنان از انحراف در امان هستند».⁽¹⁾

سوره سبأ، آیه 19:

"فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحاديثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ "

"ولى [اين ناسپاسان] گفتند: «پروردگارا! ميان سفرهاى ما دورى بيفكن» [تا بينوايان نتوانند دوش به دوش اغنياء سفر كنند و اين‌گونه] به خويشتن ستم كردند و ما آنان را داستان‌هايى [براى عبرت ديگران] قرار داديم و جمعيّتشان را به‌طور كامل متلاشى ساختيم، در اين ماجرا، نشانه‌هاى عبرتى براى هر صبور شكرگزار است."

احادیث:

امام باقر (ع) " إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ"، منظور کسی است که بر مودّت و دوستی با ما و سختی یا آسودگی که به این خاطر گریبان‌گیر او شده بردبار است و بر آزاری که به خاطر دوستی با ما می‌بیند، صبر پیشه می‌کند و خداوند را به خاطر اینکه ولایت ما اهل بیت (ع) را به او ارزانی داشته، سپاسگزار است.⁽²⁾

سوره سبأ، آیه 20:

"وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْليسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلاَّ فَريقاً مِنَ الْمُؤْمِنينَ "

"[آرى]! به يقين ابليس گمان خود را درباره‌ی آن‌ها محقّق ساخت كه همگى از او پيروى كردند جز گروه اندكى از مؤمنان."

احادیث:

امام باقر (ع): وقتی رسول خدا (ص) دست علی (ع) را در روز غدیر خم در دست خود گرفت و گفت: «هرکس که من مولای او هستم، علی (ع) مولای اوست». ابلیس که خداوند او را لعنت کند، به همراه شیاطین خود در آنجا حاضر بود. آن شیاطین هنگامی‌که رسول خدا (ص) فرمود: «هرکس که من مولای او هستم، علی (ع) مولای اوست»، به او گفتند: «به خداوند سوگند! تو به ما این‌طور نگفته بودی، تو به ما خبر داده بودی که این مرد (رسول خدا (ص)) اگر بمیرد، در میان اصحاب او تفرقه می‌افتد؛ امّا این سخن امروز او باعث استواری و ثبات می‌شود و هرگاه کسی بخواهد برود، [و امامی بمیرد] دیگری به‌جای او می‌آید». ابلیس گفت: «پراکنده شوید، چرا که اصحاب او به من وعده داده‌اند که به هیچ‌کدام از سخنانی که او (رسول خدا (ص)) گفته است، اقرار و اعتراف نخواهند کرد و این همان سخن خداوند عزّوجلّ است که فرموده است: "وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَیْهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِیقًا مِّنَ المُؤْمِنِینَ"».⁽¹⁾

سوره سبأ، آیه 23:

"وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلاَّ لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قالُوا ما ذا قالَ رَبُّكُمْ قالُوا الْحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبيرُ"

"شفاعت نزد او، جز براى كسى كه [خداوند] براى او اذن شفاعت داده، سودى ندارد.[در آن روز همه در اضطرابند] تا زمانى‌كه اضطراب از دل‌هاى آنان زائل گردد [و فرمان از ناحيه‌ی او صادر شود، مجرمان به شفيعان] مى‌گويند: «پروردگارتان چه دستورى داده»؟ مى‌گويند: «حق را [بيان كرد و اجازه‌ی شفاعت درباره‌ی مستحقّان داد] و اوست بلند مرتبه و بزرگ»."

احادیث:

امام صادق علیه السـلام: روز قیامت هیچ یک از پیغمبران بدون اذن خداوند اقدام به شفاعت نمی کنند مگر پیغمبر اکرم صلی االله علیه و آله که قبلا از طرف پروردگار مجاز به شـفاعت می باشد و شـفاعت تنها مخصوص وجود مقدس آن حضرت و ائمه از فرزنـدان او است و پس از پیغمـبر اکرم صـلی االله علیه و آله و ائمه معصـومین علیهم السـلام نوبت به سـایر انبیـاء و پیغمـبران خواهد رسید.⁽¹⁾

سوره سبأ، آیه 45:

"وَ كَذَّبَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلي فَكَيْفَ كانَ نَكيرِ "

"كسانى كه پيش از آنان بودند [نيز آيات الهى را] تكذيب كردند، درحالى‌كه اين‌ها به ده يك آنچه به آنان داديم نرسيده‌اند. [آرى]! آن‌ها فرستادگان مرا تكذيب كردند، پس [ببين] مجازات من [نسبت به آن‌ها] چگونه بود!"

احادیث:

علی بن ابراهیم: علی بن ابراهیم روایت نموده که علی بن الحسـین علیه السلام از احمد بن ابی عبدالله، از علی بن الحکم از سیف بن عمیره، از حسـان، از هشام بن عمار در خصوص آیه فوق فرمود که خداونـد فرموده: آنچه به محمـد و آل محمـد علیهم السـلام داده ایم یک دهم آنرا به پیغمبران گذشته نداده ایم.⁽¹⁾

سوره سبأ، آیه 46:

"قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَديدٍ "

"بگو: «شما را تنها به يك چيز اندرز مى‌دهم، دو نفر دو نفر يا به تنهایى براى خدا قيام كنيد، سپس بينديشيد اين دوست و همنشين شما (محمّد) هيچ‌گونه جنونى ندارد، او فقط بيم‌دهنده‌ی شما در برابر عذاب شديد [الهى] است»!"

احادیث:

سوره سبأ، آیه 47:

"قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللهِ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهيدٌ "

"بگو: «هر اجر و پاداشى از شما خواسته‌ام براى خود شماست، اجر من تنها بر خداوند است و او بر همه‌چيز گواه است»."

احادیث:

(ع) هستند بپذیرد و از آنان پیروی کند، [اجر پذیرفتن] ولایت انبیاء و مؤمنان پیشین تا آدم (ع) نیز بر او افزوده می‌شود و منظور از آیه: کسانی که کار نیکی انجام دهند پاداشی بهتر از آن خواهند داشت. (نمل/۸۹). همین است و خداوند او را وارد بهشت می‌سازد و منظور از آیه:" قُلْ مَا سَأَلْتُکُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ "همین است. خداوند می‌فرماید: پاداش دوستی که تنها آن را در آیات دیگر قرآن از شما خواسته‌ام، به نفع شما و برای شما است و با آن هدایت می‌شوید و از عذاب روز قیامت نجات می‌یابید».⁽¹⁾

سوره سبأ، آیه 51:

"وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَريبٍ "

"اگر ببينى هنگامى‌كه فريادشان بلند مى‌شود امّا نمى‌توانند [از عذاب الهى] بگريزند و آن‌ها را از جاى نزديكى [كه انتظارش را ندارند] مى‌گيرند [از درماندگى آن‌ها تعجّب خواهى كرد]!"

احادیث:

امام باقر (ع): به خدا قسم گویا قائم (عج) را می‌نگرم که تکیه داده است به حجرالأسود و مردم را به حق خودش سوگند می‌دهد و می‌فرماید: «ای مردم! هرکس درباره‌ی خدا گفتگویی دارد از من بپرسد که من از هرکس به خدا نزدیک‌ترم. ای مردم! هرکس که می‌خواهد، درباره‌ی آدم (ع) با من گفتگو کند که من نزدیک‌ترین مردم به آدم هستم ... نخستین کسی که با او بیعت می‌کند جبرئیل است. آنگاه سیصدوسیزده نفر با وی بیعت می‌کنند. هرکس به راه افتاد، به زودی به او می‌رسد و هرکس به راه نیفتاد، در رختخوابش ناپدید می‌شود، یعنی از همان جا که خوابیده، ناگهان حرکت می‌کند. چنانکه خداوند می‌فرماید: و اگر مجازات را تا زمان محدودی از آن‌ها به تأخیر اندازیم. (هود/۸) به خدا قسم این جمعیّت کم اصحاب قائم (هستند که در یک ساعت، در پیرامونش اجتماع کنند. و چون قائم به بیابان «بیداء» می‌آید، لشکر سفیانی به سوی او می‌رود. خدا هم به زمین امر می‌کند که آن‌ها را فرو گیرد، چنانکه خدا می‌فرماید: "وَ لَوْ تَری إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَکانٍ قَرِیبٍ وَ قالُوا آمَنَّا"، چون دیدند به زمین فرو می‌روند، می‌گویند ایمان آوردیم به قائم آل محمّد (ع) "و أَنَّی لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَکانٍ بَعِیدٍ ... وَ حِیلَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ ما یَشْتَهُونَ"؛ (سبأ/۵۴۵۲). خواسته‌ی آنان این است که عذاب نشوند. "کَما فُعِلَ بِأَشْیاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ"؛ یعنی پیشینیانشان هلاک شدند." إِنَّهُمْ کانُوا فِی شَکٍّ مُرِیبٍ".⁽¹⁾

*سوره فاطر:

سوره فاطر، آیه 1:

"الْحَمْدُ لِلهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً أُولي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللهَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ "

"ستايش مخصوص خداوندى است كه آفريننده‌ی آسمان‌ها و زمين است، كه فرشتگان را رسولانى قرار داد داراى بال‌هاى دوگانه و سه‌گانه و چهارگانه، او هرچه بخواهد در آفرينش مى‌افزايد، زيرا خداوند بر هر چيزى تواناست."

احادیث:

امام باقر (ع): به خدا سوگند! در آسمان هفتاد صف از فرشتگان است که اگر همه‌ی مردم روی زمین جمع شوند تا یک صف آن‌ها را بشمارند نمی‌توانند، و به‌راستی همه‌ی آن‌ها به ولایت ما ایمان دارند.⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 2:

"ما يَفْتَحِ اللهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ "

"هر رحمتى را خدا به روى مردم بگشايد، كسى بازدارنده آن نيست؛ و هرچه را او باز دارد، كسى بعد از او قادر به فرستادن آن نيست؛ و او توانا و حكيم است."

احادیث:

امام صادق علیه السـلام: محمد بن العباس از ابومحمد احمد بن محمد بن النوفلی از یعقوب بن یزید از ابن ابی عمیر از مرازم از امام صادق علیه السـلام در خصوص آیه فوق نقل می کنـد که منظور از آیه "ما یفتـح الله للناس من رحمه فلا ممسک لها" آن است که آنچه خـداوند بر زبان امام علیه السـلام جاري می کنـد به عنوان رحمت خداوندي به سوي مردم است. چرا که امام از خود چیزي نمی گوید بلکه هر آنچه می گویـد تنهـا از سـوي خـداست و هر آنچه از سوي خـداست به عنوان رحمت خداونـدي به سوي مردم است. چون خداوند فرموده: "و ما ارسلناك

الا رحمه للعالمین" اي پیامبر تو را نفرستادیم مگر به عنوان رحمت براي جهانیان. بعد از رسول الله صلی االله علیه و آله ، اهل بیت او به عنوان رحمت براي مردم می باشند.⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 8:

"أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ إِنَّ اللهَ عَليمٌ بِما يَصْنَعُونَ "

"آيا كسى كه زشتى عملش براى او آراسته شده و آن را زيبا مى‌بيند [همانند كسى است كه واقع را مى‌يابد]؟! خداوند هر‌كس را بخواهد [و سزاوار باشد] گمراه مى‌سازد و هر‌كس را بخواهد [و شايسته ببيند] هدايت مى‌كند؛ پس جانت به خاطر شدّت تأسّف بر آنان از دست نرود؛ خداوند به آنچه انجام مى‌دهند داناست."

احادیث:

امام علی (ع): و از سخنان آن حضرت است: یکی از یاران او پرسید: «چگونه مردم شما، شما را از این مقام بازداشتند، درحالی‌که شما به آن سزاوارتر بودید»؟ ... اگر از ما سختی‌های غم واندوه‌ها برطرف شود، آن‌ها را به راه حقّ محض خواهم کشید؛ پس ای برادر بنی دودانی، باکی بر این قوم فاسق و فاجر نیست و از من دور شو (خود را برای ایشان هلاک مکن).⁽²⁾

سوره فاطر، آیه 10:

"مَنْ كانَ يُريدُ الْعِزَّةَ فَلِلهِ الْعِزَّةُ جَميعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ "

"كسى كه خواهان عزّت و توانايى است [بايد از خدا بخواهد؛ چرا كه] تمام عزّت و توانايى براى خداست؛ سخنان پاكيزه به‌سوى او صعود مى‌كند، و عمل صالح را بالا مى‌برد؛ و آن‌ها كه نقشه‌هاى بد مى‌كشند، عذاب سختى براى آن‌هاست و مكر [و توطئه] آنان نابود مى‌شود [و به جايى نمى‌رسد]."

احادیث:

امام صادق (ع): عمّاربن‌یقظان اسدی گوید: امام صادق (ع) درباره‌ی آیه: "إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ" فرمود: «ولایت ما اهل‌بیت است اشاره به سینه خود کرد هرکه ولایت ما را نداشته باشد، عمل صالحی از او پذیرفته نیست».⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 11:

"وَ اللهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْواجاً وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ لا تَضَعُ إِلاَّ بِعِلْمِهِ وَ ما يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلاَّ في كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللهِ يَسيرٌ "

"خداوند شما را از خاكى آفريد، سپس از نطفه‌اى؛ سپس شما را به صورت زوج‌هايى قرار داد؛ هيچ جنس ماده‌اى باردار نمى‌شود و وضع حمل نمى‌كند مگر به علم او، و هيچ‌كس عمر طولانى

نمى‌كند، يا از عمرش كاسته نمى‌شود مگر اينكه در كتاب [علم خداوند] ثبت است؛ اين‌ها همه براى خداوند آسان است."

احادیث:

امام رضا (ع): حسن‌بن محمد نوفلی گوید: سلیمان مروزی متکلّم خراسان پیش مأمون آمد ... امام (ع) فرمود: من منکر بداء نیستم با اینکه خداوند در قرآن می‌فرماید: "... وَ ما یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لا یُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِی کِتابٍ". سلیمان گفت: «آیا در مورد بداء از پدران گرامیت چیزی روایت شده است»؟ فرمود: «آری، پدرم از امام صادق (ع) نقل کرده که فرموده است: خدا دارای دو علم است: ۱ علمی پنهان و مخفی کسی جز خود او از آن علم اطّلاع ندارد که بداء جزء همین علم است. ۲ علمی که آن را به ملائکه و پیامبران آموخته است و علمای اهل بیت (امامان) از این علم اطّلاع دارند.⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 12:

"وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها وَ تَرَى الْفُلْكَ فيهِ مَواخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ "

" [اين] دو دريا يكسان نيستند: اين گوارا و شيرين است و نوشيدنش خوشگوار، و آن يكى شور و تلخ و گلوگير؛ ولى از هريك [از آن دو] گوشتى تازه مى‌خوريد و وسايل زينتى استخراج كرده

مى‌پوشيد؛ و كشتي‌ها را در آن مى‌بينى كه آب‌ها را مى‌شكافند [و به‌سوى مقصد پيش مى‌روند] تا از فضل خداوند بهره گيريد، و شايد شكر [نعمت‌هاى او را] به‌جا آوريد."

احادیث:

خداونـد ولایت ما را بر آب عرضه نمود آبی که ولایت ما را پذیرفت گوارا و خوشمزه گردید و آبی که ولایت ما را انکار نمود تلخ یا شور گردید.⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 19:

"وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصيرُ "

"[بدانيد] نابينا و بينا هرگز برابر نيستند."

احادیث:

سوره فاطر، آیه 20:

"وَ لاَ الظُّلُماتُ وَ لاَ النُّورُ "

"و نه تاريكى‌ها و روشنايى."

احادیث:

ابن‌عبّاس: فَالظُّلُمَاتُ ابوجهل و نور امیرالمؤمنین (ع) است.⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 21:

"وَ لاَ الظِّلُّ وَ لاَ الْحَرُورُ "

"و نه سايه [آرام‌بخش] و باد داغ و سوزان."

احادیث:

سوره فاطر، آیه 22:

"وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لاَ الْأَمْواتُ إِنَّ اللهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ "

"و هرگز مردگان و زندگان يكسان نيستند. خداوند پيام خود را به گوش هركس بخواهد مى‌رساند، و تو نمى‌توانى سخن خود را به گوش آنان كه در گور [خفته] اند برسانى."

احادیث:

ابن‌عبّاس: "وَ ما یَسْتَوِی الْأَحْیاءُ وَ لَا الْأَمْواتُ؛" احیاء علی (ع) و حمزه و جعفر و حسن و حسین و فاطمه و خدیجه (ع) است و اموات کفّار مکّه هستند.⁽²⁾

سوره فاطر، آیه 28:

"وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِّ وَ الْأَنْعامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ كَذلِكَ إِنَّما يَخْشَى اللهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ إِنَّ اللهَ عَزيزٌ غَفُورٌ "

"و از انسان‌ها و جنبندگان و چهار پايان انواعى با رنگ‌هاى مختلف آفريديم، آرى [آفرينش جهان با عظمت] چنين است. و تنها از ميان بندگان او، دانشمندان خدا ترسند؛ خداوند توانا و آمرزنده است."

احادیث:

حضرت زهرا (س): حضرت فاطمه (س) فرمود: از پدرم شنیدم که می‌فرمود: دانشمندان پیرو ما زنده می‌شوند، ... حتی بر یکی از این علما، هزار هزار حلّه از نور پوشانده می‌شود، پس منادی خدا صدا می‌زند: ای کسانی که متکفّل ایتام آل محمّد (ع) هستید، علوم آل محمّد را به آن‌ها برسانید، و آن‌ها را بعد بریدن آن‌ها از پدرانشان که پیشوایان آنان هستند زنده کنید.⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 32:

" ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبيرُ "

"سپس اين كتاب [آسمانى] را به گروهى از بندگان برگزيده‌ی خود به ميراث داديم [امّا] از ميان آن‌ها عدّه‌اى بر خود ستم كردند، و عدّه‌اى ميانه‌رو بودند، و گروهى به اذن خدا در نيكي‌ها [از همه] پيشى‌گرفتند، و اين، همان فضيلت بزرگ است!"

احادیث:

سوره فاطر، آیه 34:

"وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلهِ الَّذي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ "

"آن‌ها مى‌گويند: «حمد [و ستايش] براى خداوندى است كه اندوه را از ما برطرف ساخت پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است!"

احادیث:

پیامبر (ص): سلمان برای علی (ع) سخنانی را که پیامبر (ص) درباره‌ی فضیلت حضرت گفته بود نقل کرد: پیامبر (ص) فرمود: «... پس آسمان‌ها نمی‌خواستند بیفتند مگر آن هنگام به خاطر تعظیم تو. تا اینکه ملائکه این صدا را از خداوند شنیدند: «ای بندگانم! آرام شوید؛ محبّتم را نثار بنده­ای از بندگانم کردم و با طاعتم او را گرامی داشتم و با فضیلتم او را برگزیدم». ملائکه گفتند: «شکر و سپاس پروردگاری را که غم و اندوه را از ما برداشت.». چه کسی نزد خداوند از تو گرامی‌تر است»؟⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 36:

"وَ الَّذينَ كَفَرُوا لَهُمْ نارُ جَهَنَّمَ لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها كَذلِكَ نَجْزي كُلَّ كَفُورٍ "

"و كسانى كه كافر شدند، آتش دوزخ براى آن‌هاست هرگز فرمان مرگشان صادر نمى‌شود تا بميرند، و نه چيزى از عذابش از آنان تخفيف داده مى‌شود اين‌گونه هر كفران‌كننده‌اى را كيفر مى‌دهيم!"

احادیث:

امام صادق (ع): مسلم‌بن‌خالد از امام صادق (ع) و ایشان از پدرشان امام باقر (ع)از جدشان نقل کردند: سیزده صنف [و در روایتی که إبن حبیب از طریق تمیم نقل کرده آمده است: شانزده صنف] از امت جدم (ص) ما را دوست نمی­دارند و مردم را به ما علاقمند نمی­کنند و ما را ولیّ

خود نمی­گیرند و از گرد ما پراکنده می­شوند و مردم را از ما پراکنده می­نمایند، آنان حقیقتاً دشمنان ما هستند، [آتش دوزخ برای آن‌هاست] و برای آن‌ها عذاب دوزخ و عذاب آتش سوزان است. (بروج/۱۰).⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 37:

"وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذي كُنَّا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَ جاءَكُمُ النَّذيرُ فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمينَ مِنْ نَصيرٍ "

"آن‌ها در دوزخ فرياد مى‌زنند: «پروردگارا! ما را خارج كن تا عمل صالحى انجام دهيم غير از آنچه انجام مى‌داديم»! [در پاسخ به آنان گفته مى‌شود]: آيا شما را به‌اندازه‌اى كه هر‌كس اهل تذكّر است در آن متذكّر مى‌شود عمر نداديم، و انذاركننده‌ی [الهى] به‌سراغ شما نيامد؟! اكنون بچشيد كه براى ظالمان هيچ ياورى نيست!"

احادیث:

پیامبر (ص): از امیر المؤمنین (ع) روایت است: پیامبر اکرم (ص) فرمود: «یا علی! کسی که با تو محبّت می‌ورزد آنگاه چشمهایش روشن می‌شود که با مرگ روبرو گردد»، بعد این آیه را قرائت نمود: "رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ" یعنی دشمنان اهل بیت وقتی داخل جهنّم می‌شوند می‌گویند: «خدایا ما را خارج کن تا کارهای خوبی که همراه با ولایت علی (ع)است انجام دهیم غیر از آن تبهکاری‌هایی که با دشمنی علی (ع) می‌کردیم». در جواب ایشان

گفته می‌شود: «"أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْکُمْ ما یَتَذَکَّرُ فِیهِ مَنْ تَذَکَّرَ وَ جاءَکُمُ النَّذِیرُ فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمِینَ مِنْ نَصِیرٍ" ستمگران آل محمّد را یاوری نیست که موجب نجات و خلاصی آن‌ها شود».⁽¹⁾

سوره فاطر، آیه 41:

"إِنَّ اللهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كانَ حَليماً غَفُوراً "

"خداوند آسمان‌ها و زمين را نگاه مى‌دارد تا [از نظام خود] منحرف نشوند؛ و هرگاه منحرف گردند، كسى جز او نمى‌تواند آن‌ها را نگاه دارد؛ او داراى حلم و آمرزنده است."

احادیث:

*سوره یس:

سوره یس، آیه 2:

"وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ "

"سوگند به قرآن حكيم [و استوار]."

احادیث:

سوره یس، آیات 7و 8:

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لايُؤْمِنُونَ [7]

فرمان [الهى] درباره‌ي بيشتر آن‌ها [به كيفر اعمالشان] تحقّق يافته، به همين جهت ايمان نمى‌آورند.

إِنّا جَعَلْنا فِي أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ [8]

ما در گردن‌هاى آنان غل‌هايى (طوق‌هايى) قرار داديم كه تا چانه‌ها ادامه دارد و سرهاى آنان را به بالا نگاه داشته ‌است.

احادیث:

سوره یس، آیه 9:

"وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّاً وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لايُبْصِرُون "

"و در پيش‌روى آنان سدّى قرارداديم، و در پشت‌سرشان سدّى؛ و چشمانشان را پوشانده‌ايم، لذا نمى‌بينند."

احادیث:

امام صادق (ع): "وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ" این عقوبتی است برای آن‌ها در دنیا؛ چون منکر ولایت امیرالمؤمنین و ائمّه (ع) بعد از او شده‌اند. و در آخرت در آتش جهنّم به طوری که سرهایشان بالا نگاه داشته شده است، می‌باشند.⁽¹⁾

سوره یس، آیه 10:

"وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لايُؤْمِنُونَ"

گبراى آنان يكسان است: چه انذارشان كنى يا نكنى، ايمان نمى‌آورند."

احادیث:

امام صادق (ع): " وَ سَواءٌ عَلَیْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ" به خدا و به ولایت علی (ع) و امامانی که بعد از او خواهند بود.⁽¹⁾

سوره یس، آیه 11:

"إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمانَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ "

"تو فقط كسى را مى‌توانى انذار كنى كه از اين يادآورى [الهى] پيروى‌ كند و از خداوند رحمان در نهان بترسد؛ سپس او را به آمرزش و پاداشى پرارزش بشارت ده."

احادیث:

امام صادق (ع): "إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ" یعنی امیرالمؤمنین (ع) و از خداوند رحمان در نهان بترسد؛ ای محمّد! او را به آمرزش و پاداشی پرارزش بشارت ده.⁽²⁾

سوره یس، آیه 12:

"إِنّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ "

"به يقين مامردگان را زنده مى‌كنيم و آنچه را از پيش فرستاده‌اند و آنچه را از خود باقى ‌گذاشته‌اند؛ و همه چيز را در كتاب روشنگرى احصا كرده‌ايم."

احادیث:

سوره یس، آیه 20:

"وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ "

"و مردى [با ايمان] از دورترين نقطه‌ی شهر باشتاب آمد، گفت: «اى قوم من! از فرستادگان [خدا] پيروى‌ كنيد»."

احادیث:

حزقیل، مؤمن آل فرعون؛ آیا می‌خواهید مردی را بکشید به خاطر اینکه می‌گوید: پروردگار من «الله» است. (غافر/۲۸). علیّ‌بن‌ابی‌طالب (ع) که او از همه آنان برتر است».⁽¹⁾

سوره یس، آیه 37:

“وَ آيَةٌ لَهُمُ الَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ "

"شب [نيز] براى آن‌ها نشانه‌اى است [از عظمت خدا]؛ ما روز را از آن برمى‌گيريم، در اين هنگام آنان در تاريكى فرو مى‌روند."

احادیث:

امام باقر (ع): خداوند مَثَل محمّد (ص) را به خورشید زده و مَثَل وصی و جانشینش را به ماه که این آیه اشاره به همان است: خورشید را روشنایی، و ماه را نور قرار داد. (یونس/۵). و این آیه: "وَ آیَةٌ لَهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُون".⁽¹⁾

*سوره صافات:

سوره صافات، آیه 11:

"فَاسْتَفْتِهِمْ أَ هُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمْ مَنْ خَلَقْنا إِنّا خَلَقْناهُمْ مِنْ طِينٍ لازِبٍ "

"از آنان بپرس: «آيا آفرينش[دوباره‌ي] آنان سخت‌تر است يا آفرينش تمام كسانى[از فرشتگان و اهل آسمان‌ها و زمين] كه آفريده‌ايم؟!» ما آنان را از گل چسبنده‌اى آفريديم."

احادیث:

امام صادق علیه السلام: شیعیان ما از باقیمانده گل ما آفریده شده اند و با خمیر مایه ولایت ما سرشته شده اند.⁽¹⁾

سوره صافات، آیات 22 تا 24:

"اُحْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ وَ ما كانُوا يَعْبُدُونَ "(22)

"[در اين هنگام به فرشتگان دستور داده‌ مى‌شود:] ستمكاران و همرديفانشان و آنچه را مى‌پرستيدند، گرد‌آوريد."

"مِنْ دُونِ اللهِ فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ "(23)

"[آرى آنچه را] غير از خدا[مى‌پرستيدند جمع كنيد] و به سوى راه دوزخ هدايتشان نماييد."

"وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ"(24)

"آن‌ها را[در كنار دوزخ] نگه‌داريد كه بايد مورد بازپرسى قرارگيرند."(24)

احادیث:

ولایت علی (ع) زیسته باشد، نجات یابد و خندان بگذرد و اگر ولایت علی (ع) را نداشته باشد او را در آتش می‌اندازیم. و این همان فرمایش خداوند است که فرمود: "وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُون".⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 24:

"وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ "

"آن‌ها را[در كنار دوزخ] نگه‌داريد كه بايد مورد بازپرسى قرارگيرند."

احادیث:

ولایت علی (ع) زیسته باشد، نجات یابد و خندان بگذرد و اگر ولایت علی (ع) را نداشته باشد او را در آتش می‌اندازیم. و این همان فرمایش خداوند است که فرمود: وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ.⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 34:

"إِنّا كَذالِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ "

"ما اين‌گونه با مجرمان رفتار مى‌كنيم!"

احادیث:

امام کاظم (ع): محمّدبن‌فضیل از امام کاظم (ع) نقل می‌کند: به ایشان عرض کردم: «منظور از ... "أَ لَمْ نُهْلِکِ الْأَوَّلِینَ* ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِینَ"؛ فرمود: «الْأَوَّلِینَ؛ کسانی هستند که پیامبران را در خصوص پیروی از اوصیا تکذیب کردند؛ کَذلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِینَ، کسانی هستند که به آل محمّد (ص) ظلم کردند و نسبت به جانشین وی آن همه گناهان را مرتکب شدند». عرض کردم: «منظور از إِنَّ الْمُتَّقِینَ ‍[اهل تقوی] چیست»؟ فرمود: «به خدا سوگند! ما و شیعه‌ی ما هستند. تنها ما پیروان ابراهیم هستیم؛ بقیه مردم از آن دور هستند».⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 37:

"بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ "

"[چنين نيست]، بلكه او حق را آورده و پيامبران [پيشين] را تصديق كرده‌است."

احادیث:

امام صادق (ع): حمادبن‌عثمان گوید: «شب بیست‌ویکم ماه رمضان خدمت امام صادق (ع) رسیدم. از ایشان شنیدم که فرمود: «خدایا از تو می‌خواهم به حقّی که بر محمّد و آل محمّد و اهل بیت (ع) او داری و به حقّ آن‌ها که بر خودت واجب کردی و آن‌ها را به سبب آن (حق) به فضیلت رساندی، درود بفرستی بر محمد (ص) بنده‌ات و رسولت که به اذن تو [مردم را] به‌سوی تو دعوت کرد و چراغ درخشان در میان بندگانت در زمین و آسمان و برای عالمیان رحمت و

نوری که مؤمنین از آن طلب روشنی می‌کنند، قرار دادی. و او ما را به فراوانی ثوابت بشارت داد و ما را از عذاب دردناک تو ترساند؛ گواهی می‌دهم که او حق را آورد و رسولان را تصدیق‌کرد و گواهی می‌دهم کسانی‌که او را تکذیب کردند عذاب درناک را می‌چشند».⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 83:

"وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ "

"و از پيروان او ابراهيم بود."

احادیث:

چنین نیست. شیعیان ما بهترین مردم بهشت هستند و هرکس که ما را دوست دارد، دوستدار دوستان ما و دشمن دشمنان ماست و با دل و زبان تسلیم ماست، اگر مخالفت دستورات ما کند، از شیعیان ما نیست، ولی با این وضع آن‌ها نیز اهل بهشت هستند. امّا بعد از اینکه با ابتلای به مصیبت‌های دنیا یا گرفتاری در عرصات قیامت و مشکلات گوناگون آن روز یا رفتن در طبقه بالای دوزخ از گناهان پاک شود. و وقتی پاک شد، چون از دوستان ماست، او را نجات می‌دهیم و او را به جایگاه خود منتقل می‌سازیم».⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 88:

"فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ "

"[سپس] نگاهى به ستارگان افكند."

احادیث:

امام صادق (ع): خداوند تبارک‌وتعالی روح القدس را آفرید درحالی‌که مخلوقی از او نزدیکتر به خدا نیست؛ نه اینکه بهترین مخلوق خدا باشد، پس هرگاه [خداوند] تصمیمی بگیرد به او القا می‌کند آنگاه او تحویل به نجوم (ائمّه (ع)) می‌دهد و آن‌ها به آن عمل می‌کنند.⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 102:

"فَلَمّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَرى فِي الْمَنامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ ما ذا تَرى قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللهُ مِنَ الصّابِرِينَ "

"هنگامى‌كه با او به مقام سعى و كوشش [و حد رشد] رسيد، گفت: «پسرم! من در خواب ديدم كه تو را ذبح مى‌كنم، پس بنگر رأى تو چيست»؟ گفت: «پدرم! هر‌چه دستور دارى اجرا كن، به خواست خدا مرا از صابران خواهى يافت»."

احادیث:

امام هادی (ع): از امام حسن عسکری (ع) روایت است که پدر بزرگوارش در روز عید غدیر قبر مطهر اامیرالمؤمنین (ع) را با این جملات زیارت فرمود: «درود بر تو ای امیرالمؤمنین (ع) ! ای امانتدار خدا در زمینش ... و زمانی‌که امر به تو رسید در رویگردانی از آن‌ها به سمت آنچه که نزد خدا برای توست آن‌ها را بر آنچه که اجرا کردند جاری نمودی و محنت تو به آن دو شبیه محنت­های انبیاء (ع) به هنگام تنهایی و عدم وجود یاران شد و در خفتن بر بستر، شبیه اسماعیل ذبیح (ع) شدی که چنانکه او پاسخ داد، پاسخ دادی و چنانکه اسماعیل (ع) صبورانه در طلب پاداش اطاعت کرد، اطاعت کردی آنگاه که به او فرمود: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، نظر تو چیست؟» گفت «پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت»! و تو چنین بودی آنگاه که پیامبر (ص) تو را خواباند و به تو امر کرد که در حفاظت از او با جان خویش در بسترش مطیعانه بخوابی و درحالی­که خود را برای کشته‌شدن مهیّا کرده­ای به اجابتش شتافتی، پس خداوند متعال از طاعتت شکرگزاری کرد و عمل نیکت را با این سخن آشکار کرد».⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 107:

"وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ "

"ما قربانى عظيمى را فداى او كرديم،"

احادیث:

سوره صافات، آیه 130:

"سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ "

"سلام بر الياسين!"

احادیث:

آن نیک بیندیشد؛ زیرا خداوند عزّوجلّ بر هیچ‌کس جز بر پیامبران (درود نفرستاده است. حق تعالی فرمود: "سَلَامٌ عَلَی نُوحٍ فِی الْعَالَمِینَ" و نیز فرمود: "سَلَامٌ عَلَی إِبْرَاهِیمَ" و نیز فرمود: "سَلَامٌ عَلَی موسی وَ هارونَ" و نفرمود: درود بر خاندان نوح یا خاندان موسی یا خاندان ابراهیمحال آنکه فرمود: "سَلَامٌ عَلَی إِلْ یَاسِینَ" یعنی خاندان محمّد (ص).⁽¹⁾

سوره صافات، آیات 139 تا 144:

"وَ إِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ "(139)

"و يونس از پيامبران [ما] بود."

"إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ "(140)

"[به خاطر بياور] زمانى را كه به‌سوى كشتى پر [از جمعيّت و بار] فراركرد."

"فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ "(141)

"و با آن‌ها قرعه‌افكند، و [قرعه به نام او افتاد و] مغلوب‌شد."

"فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِيمٌ "(142)

"[او را به دريا افكندند] و ماهى عظيمى او را بلعيد، درحالى‌كه درخور سرزنش بود."

فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ (143)

و اگر او از تسبيح‌كنندگان نبود،

لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ (144)

تا روز قيامت در شكم آن [ماهى] مى‌ماند!

احادیث:

جمله چون خداونـد یونس را به رسالت برگزیـد به او وحی شـد که ولایت و دوستی علی بن ابی طالب علیه السـلام و ائمه راشـدین از فرزنـدانش را بپذیر. عرض کرد پروردگارا! چگونه دوستی کسانی را که ندیده ام در دل جاي دهم؟ ]و داسـتان او در تفسـیر سوره یونس به تفصیل بیان گردید[. یونس خشمگین به جانب دریا رفت. از جانب خداوند به من امر شـد او را ببلعم ولی اسـتخوانهایش را نشـکنم. مـدت چهـل روز یونس در شـکم من بود و من در دریاها گردش می نمـودم. یـونس پیوسـته در مناجـات بـود و می گفـت: لا اله الا انت سـبحانک انی کنت من الظـالمین پروردگـارا! من ولایت امیرالمـؤمنین علیه السـلام و ائمه علیهم السـلام معصومین را پـذیرفتم. پس از آنکه ایمـان به ولایت شـما آورد پروردگـارم امر فرمود او را به سلامت به ساحل رسانیده و از دریا خارج ساختم.⁽¹⁾

سوره صافات، آیه 164:

"وَ ما مِنّا إِلّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ "

"و هيچ يك از ما [فرشتگان] نيست جز آنكه مقام معلومى دارد"

احادیث:

امام صادق (ع): "وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ" [این آیه] درباره‌ی امامان (ع) و جانشینان از خاندان محمّد (ع) نازل شده است.⁽¹⁾

سوره صافات، آیات 165 و 166:

"وَ إِنّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ "(165)

"و ما همگى [براى اطاعت فرمان خداوند] به صف ايستاده‌ايم"

"وَ إِنّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ "(166)

"و ما همه تسبيح‌گو [ى او] هستيم."

احادیث:

*سوره ص:

سوره ص، آیه 20:

"وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ "

"و حكومت او را استحكام بخشيديم؛ [هم] دانش به او داديم و [هم] داورى عادلانه."

احادیث:

سوره ص، آیه 28:

"أَمْ نَجْعَلُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقينَ كَالْفُجَّارِ "

"آيا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند همچون مفسدان در زمين قرار دهيم، يا پرهيزگاران را همچون فاجران؟!"

احادیث:

سوره ص، آیه 29:

"كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ "

"اين كتابى است پُربركت كه بر تو نازل كرده‌ايم تا در آيات آن تدبّر كنند و خردمندان متذكّر شوند."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رح): " کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْکَ مُبَارَکٌ لِّیَدَّبَّرُوا آیَاتِهِ" یعنی امیرمؤمنان علی (علیه السلام) و امامان (علیهم السلام)، "وَ لِیَتَذَکَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ " یعنی آنان، دارندگان خردهای غالب و برتر می‌باشند.⁽²⁾

سوره ص، آیه 35:

"قالَ رَبِّ اغْفِرْ لي وَ هَبْ لي مُلْكاً لا يَنْبَغي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدي إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ "

"گفت: «پروردگارا! مرا ببخش و حكومتى به من عطا كن كه بعد از من سزاوار هيچ‌كس نباشد، كه توبسيار بخشنده‌اى»."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): عبدالله‌بن‌بکیر گوید: نزد امام صادق (علیه السلام) بودم که از سلیمان (علیه السلام) و آنچه از علم و مُلک به وی داده شد، سخن به میان آمد. پس امام (علیه السلام) به من فرمود: «به سلیمان‌بن‌داود (علیه السلام) چه داده شده است؟ نزد او تنها یک حرف از حروف نام اعظم خداوند بود، امّا دوست شما که خداوند درباره‌ی وی فرموده است: بگو: «کافی است که خداوند، و کسی که علم کتاب [و آگاهی بر قرآن] نزد اوست، میان من و شما گواه باشند»!. (رعد/۴۳) به خدا سوگند که عِلم کتاب نزد علی (علیه السلام) بود!⁽¹⁾

سوره ص، آیه 39:

"هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ "

"[و به او گفتيم]: اين عطاى ماست، به هركس مى‌خواهى [و صلاح مى‌بينى] بى‌حساب ببخش و از هركس مى‌خواهى امساك كن."

احادیث:

سوره ص، آیه 41:

"وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ "

"و به خاطر بياور بنده‌ی ما ايّوب را، هنگامى‌كه پروردگارش را خواند [و گفت: پروردگارا! شيطان مرا به رنج و عذاب افكنده است."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): از انس بن مالک نقل شده است: ... پیامبر (صلی الله علیه و آله) به من فرمود: ... ای انس! هرکه می­خواهد به دانش آدم (علیه السلام) و متانت ابراهیم (علیه السلام) و حکمرانی سلیمان و پرهیزکاری یحیی و بردباری ایّوب و راستی اسماعیل‌بن‌حزقیل (علیهم السلام) که خداوند در قرآن از او یاد کرد و فرمود: و در این کتاب (آسمانی) از اسماعیل (نیز) یاد کن. (مریم/۵۴) بنگرد، بایست به علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) بنگرد.⁽¹⁾

سوره ص، آیات 55 تا 64:

"هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغينَ لَشَرَّ مَآبٍ "(55)

"اين [پاداش پرهيزگاران است] و براى طغيانگران بدترين سرانجام است."

"جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمِهادُ "(56)

"[همان] دوزخ كه در آن وارد مى‌شوند و چه بد جايگاهى است!"

"هذا فَلْيَذُوقُوهُ حَميمٌ وَ غَسَّاقٌ "(57)

"اين مايع سوزان و مايع بدبویى است كه بايد از آن بچشند!"

"وَ آخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْواجٌ "(58)

"و كيفرهاى ديگرى همانند آن دارند."

هذا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لا مَرْحَباً بِهِمْ إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ "(59)

[سركردگان گمراه به يكديگر مى‌گويند]: اين گروهى [از پيروان شما] است كه همراه شما وارد دوزخ مى‌شوند، خوشامد بر آن‌ها مباد! همگى در آتش خواهند سوخت!

"قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا فَبِئْسَ الْقَرارُ "(60)

"آن‌ها [به رؤساى خود] مى‌گويند: «بلكه خوشامد بر شما مباد كه اين [عذاب] را شما براى ما فراهم ساختيد و چه بد قرارگاهى است»!"

"قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ "(61)

"[سپس] مى‌گويند: «پروردگارا! هركس اين [عذاب] را براى ما فراهم ساخته، عذابى مضاعف در آتش بر او بيفزا»."

"وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالاً كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ "(62)

"آن‌ها مى‌گويند: «چرا مردانى را كه ما از اشرار مى‌شمرديم [در آتش دوزخ] نمى‌بينيم»؟!"

أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ(63)

"آيا ما آنان را [بى‌جهت] به مسخره گرفتيم يا چشم‌ها آن‌ها را نمى‌بيند»؟!"

"إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ " (64)

"گفتگوهاى خصمانه‌ی دوزخيان، يك واقعيّت است."

احادیث:

سوره ص، آیات 67 و 68:

"قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظيمٌ " (67)

"بگو: «اين خبرى بزرگ است»." (67)

" أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ"(68)

" كه شما از آن روى گردانيد!" (68)

احادیث:

سوره ص، آیات 79 تا 81:

"قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْني إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ "(79)

"گفت: «پروردگارا! مرا تا روزى كه انسان‌ها برانگيخته مى‌شوند مهلت ده»."

"قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرينَ "(80)

"فرمود: «تو از مهلت داده شدگانى»."

"إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ "(81)

"[ولى] تا روز و زمان معيّن."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): وهب‌بن‌جمیع گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی ابلیس و گفته‌ی او: رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمنْظَرِینَ إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ المَعْلُومِ، پرسیدم که این روز کدام روز است؟ فرمود: «ای وهب! می‌پنداری که روز رستاخیز مردم است، نه! ولی خداوند عزّوجلّ او را مهلت داده تا روزی که قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ما برانگیخته شود و موی جلو سرش را بگیرد و گردنش را بزند، این است روزی که وقت معلوم است.⁽¹⁾

سوره ص، آیه 86:

"قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفينَ "

"[اى پيامبر]! بگو: «من در برابر اين دعوت هيچ پاداشى از شما نمى‌طلبم و من از متكلّفان نيستم. [سخنانم روشن و همراه با دليل است]»."

احادیث:

امام علی (علیه السلام): نقل است که حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: ای مردم! بر شما باد به طاعت و شناخت کسی که به شناختش معذور نیستید، چرا که آن علمی که آدم (علیه السلام) بدان فرود آمد و همه‌ی آنچه پیامبران (علیهم السلام) بدان واسطه برتری جستند تا برسد به پیغمبر شما خاتم النّبیّین (صلی الله علیه و آله)، همگی نزد عترت پیغمبرتان محمّد

(صلی الله علیه و آله) است، پس در کجا سرگردان شده و به کجا می‌روید؟ ای کنده‌شده‌گان از صلب‌های اصحاب کشتی [نوح (علیه السلام)] مَثَل عترت در میانتان همچون کشتی نوح (علیه السلام) است، پس بر آن سوار شوید و همچون نجات‌یافتگان در آن کشتی، هرکه بر آن درآید نیز نجات یابد و من به آنچه می‌گویم به سوگند درست گرو این گفتار هستم و سخن زور نمی‌گویم و وای بر آنکه روی برتابد! سپس وای بر آن کس که روی برتابد! آیا این حدیث پیغمبرتان در حجّهْ الوداع به شما نرسیده که فرمود: «در میان شما دو چیز سنگین و گران‌بها می‌گذارم، اگر بدان چنگ زنید هرگز پس از من گمراه نشوید؛ قرآن و عترت من اهل بیتم و این دو از هم جدا نشوند تا در کنار حوض بر من درآیند». پس بنگرید چگونه درباره‌ی آن دو رفتار کنید، بدانید که این آب خوشگوار و شیرین است پس بیاشامید و آن دیگر آب شور و تلخ است و از آن بپرهیزید.⁽¹⁾

سوره ص، آیه 87:

"إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ "

"اين [قرآن] فقط تذكّرى براى جهانيان است."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): ابوحمزه گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ، او، امیرمؤمنان علی (علیه السلام) است.⁽¹⁾

سوره ص، آیه 88:

"وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حينٍ "

"و به يقين خبر [پيروزى] آن را بعد از مدّتى خواهيد دانست."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): ابوحمزه گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: "وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِینٍ"، [یعنی] هنگام خروج حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف).⁽²⁾

*سوره زمر:

سوره زمر، آیه 7:

"إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَ لا يَرْضى لِعِبادِهِ الْكُفْرَ وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ "

"اگر ناسپاسى كنيد، خداوند از شما بى‌نياز است و هرگز ناسپاسى را براى بندگانش نمى‌پسندد؛ و اگر شكر او را به جا آوريد آن را براى شما مى‌پسندد. و هيچ گنهكارى گناه ديگرى را بردوش نمى‌كشد. سپس بازگشت همه‌ی شما به‌سوى پروردگارتان است، و شما را از آنچه انجام مى‌داديد آگاه مى‌سازد؛ چرا كه او به آنچه درون سينه‌هاست آگاه است."

احادیث:

حضـرت صـادق علیه السـلام: ذیـل آیه فـوق حضـرت صـادق علیه السـلام فرمود: مراد از شـکر در این آیه ولایت امیرالمؤمنین علیه السـلام و ائمه معصومین علیهم السلام است و کفر خلاف شکر و نشناختن مقام ولایت و امامت می باشد.⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 9:

"قوله تعالی أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ "

"آيا [چنين كسى با ارزش است يا] كسى كه در ساعات شب درحال سجده و قيام به عبادت مشغول است و از عذاب آخرت مى‌ترسد و به رحمت پروردگارش اميدوار است؟! بگو: «آيا كسانى كه مى‌دانند باكسانى كه نمى‌دانند يكسانند؟! تنها خردمندان متذكّر مى‌شوند»."

احادیث:

سوره زمر، آیه 15:

"فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخاسِرينَ الَّذينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْليهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ "

"پس شما هرچه را جز او مى‌خواهيد بپرستيد [كه زيانكاريد]. بگو: «زيانكاران واقعى كسانى هستند كه سرمايه‌ی وجود خويش و بستگانشان را در روز قيامت از دست داده‌اند. آگاه باشيد زيان آشكار همين است»."

احادیث:

حضرت زهراء (سلام الله علیها): سویدبن‌غفله گوید: وقتی فاطمه (سلام الله علیها) به همان بیماری که موجب رحلت آن حضرت گردید بیمار شد، به هنگام شدّت‌یافتن بیماریش گروهی از زنان مهاجر و انصار به عیادتش جمع شدند و بر آن حضرت سلام کرده گفتند: «ای دختر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! وضع بیماریت چگونه است و با آن چه می‌کنی»؟ آن حضرت خداوند سبحان را ستایش کرد و بر پدرش درود فرستاد، و سپس گفت: «حالم به‌گونه‌ای است که از دنیای شما بسی بیزار و مردانتان را دشمن می‌دارم! حال و قالشان را آزمودم و از آنچه

کردند، بسی ناخشنودم و آنان را به کناری نهادم. چه زشت است کندی شمشیرها پس از تیزی آن‌ها و بازی‌کردن با دین، پس از پذیرفتن از روی [میل و رغبت] جدّیّت، چه زشت است سر بر سنگ خارا کوفتن و دونیم شدن نیزه به واسطه‌ی آراء باطل و لغزش از سر هوا و هوس! چه بد ذخیره‌ای از پیش برای خود فرستادند. خشم خداوند را به جان خریدند و در آتش و نیران پاینده‌اند. از سر ناچاری [و به‌خاطر تظاهر به اسلام] ریسمان امور و وظایف [دینی] را به گردن انداخته‌اند، سنگینی و مسئولیت کار را بدانها واگذاردم و ننگ عدالت کشی را بر آن‌ها بار کردم. نفرین ابد بر این مکّاران، دور باشند از رحمت حق این ستمکاران، وای بر آنان! ازچه رو خلافت را از جای محکم و ثابت خود جابه‌جا کردند! چطور پایه‌های نبوّت و نشانه‌های دین را جابه‌جا کردند! چطور خانه‌ای را که محل نزول جبرئیل و محل آمد و شد نیکان که مطّلع به صلاح دنیا و آخرت بودند را جابه‌جا کردند! آگاه باشید که زیانی بس بزرگ است»!⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 18:

"الَّذينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذينَ هَداهُمُ اللهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ "

"همان كسانى كه سخنان را مى‌شنوند و از نيكوترين آن‌ها پيروى مى‌كنند؛ آنان كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده، و آن‌ها خردمندانند."

احادیث:

سوره زمر، آیه 20:

"لكِنِ الَّذينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَعْدَ اللهِ لا يُخْلِفُ اللهُ الْميعادَ "

"ولى براى آن‌ها كه تقواى الهى پيشه كردند، غرفه‌هايى در بهشت است كه بر فراز آن غرفه‌هاى ديگرى بنا شده و از زير آن نهرها جارى است. اين وعده‌ی الهى است، و خداوند در وعده‌ی خود تخلّف نمى‌كند."

احادیث:

پیغمبر اکرم صـلی االله علیه و آله: اهل بهشت بالاي سـر خود غرفه هایی مشاهـده می کننـد که اهل آنها ماننـد سـتارگان آسـمان می درخشند و آن غرفه ها به کسانی که به خدا و رسول و ائمه علیهم السلام ایمان آورده اند اختصاص دارد. ذیل آیه فوق از حضرت باقر علیه السلام فرمود: روزي امیرالمؤمنین علیه السلام از رسول اکرم صلی االله علیه و آله سؤال کرد: اي رسول خـدا بیان فرمائید غرفه هائی که در بهشت براي متقین بنا شده از چه ساخته اند؟ فرمود: غرفه هائی که خداوند براي اولیاء خود ایجاد فرموده از در و یاقوت و زبرجـد است و سـقف آنها از طلا و منبت کاري به نقره بوده و هر غرفه درهاي بسـیار دارد و بر هر دري فرشـته اي موکل می باشد و در آن غرفه ها فرشـهایی از حریر و ابریشم به رنگهاي مختلف گسترده شده که تار و پود آنها از مشک و عنبر و کافور است.⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 22:

"أَ فَمَنْ شَرَحَ اللهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللهِ أُولئِكَ في ضَلالٍ مُبينٍ "

"آيا كسى كه خدا سينه‌اش را براى اسلام گشاده است و بر فراز [مركبى از] نور الهى قرار گرفته [همچون كوردلان گمراه است]؟! واى بر آنان كه قلب‌هايى سخت در برابر ذكر خدا دارند! آن‌ها در گمراهى آشكارى هستند."

احادیث:

علی‌بن‌ابراهیم (رح): " أَفَمَن شَرَحَ اللهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَی نُورٍ مِّن رَّبِّهِ این آیه درباره‌ی امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) نازل شد.⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 29:

"ضَرَبَ اللهُ مَثَلاً رَجُلاً فيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ وَ رَجُلاً سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلاً الْحَمْدُ لِلهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ"

"خداوند مثالى زده است: مردى را كه مملوك شريكانى است كه درباره‌ی او پيوسته با هم نزاع دارند، و مردى كه تنها تسليم يك نفر است؛ آيا اين دو يكسانند؟! حمد و ستايش مخصوص خداست، ولى بيشتر آنان نمى‌دانند."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): در کلام خداوند عزّوجلّ "ضَرَبَ اللهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِیهِ شُرَکَاء مُتَشَاکِسُونَ وَرَجُلًا سَلَمًا" منظور از «رجل» اوّل علی (علیه السلام) است «رجل» دوم پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است [یعنی علی (علیه السلام) تسلیم یک نفر شده که همان پیامبر (صلی الله علیه و آله) است] و شُرَکَاء مُتَشَاکِسُونَ یعنی کسانی که اختلاف دارند، حال آنکه یاران علی (علیه

السلام) [و شیعیان] بر ولایت او هم‌رأی می‌باشند [پس منظور از متشاکسون غیر از آنان هستند].⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 31:

"ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ "

"سپس شما روز قيامت نزد پروردگارتان مخاصمه مى‌كنيد."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رح): " إِنَّکَ مَیِّتٌ وَإِنَّهُم مَّیِّتُونَ، ثُمَّ إِنَّکُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عِندَ رَبِّکُمْ تَخْتَصِمُونَ؛ یعنی امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) و کسانی که حقّش را غصب کردند.⁽²⁾

سوره زمر، آیه 32:

"قوله تعالی فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللهِ وَ كَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جاءَهُ أَ لَيْسَ في جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْكافِرينَ "

"چه كسى ستمكارتر است از آن كسى كه بر خدا دروغ ببندد و سخن راست [و وحى الهى] را هنگامى‌كه به‌سراغ او آمده تكذيب كند؟! آيا در جهنّم جايگاهى براى كافران نيست؟!"

احادیث:

سوره زمر، آیه 33:

"وَ الَّذي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ "

"امّا كسى كه سخن راست بياورد و كسى كه آن را تصديق كند، آنان پرهيزگارانند."

احادیث:

سوره زمر، آیه 36:

"أَ لَيْسَ اللهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذينَ مِنْ دُونِهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ "

"آيا خداوند براى [نجات و دفاع از] بنده‌اش كافى نيست؟! ولى آن‌ها تو را از غير او مى‌ترسانند. [آن‌ها گمراهند] و هر‌كس را خداوند گمراه كند، هيچ راهنمايى براى او نخواهد بود!"

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رح):

"أَلَیْسَ اللهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ وَ یُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِن دُونِهِ"؛ یعنی [منافقان] به تو می‌گویند: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! از ما درباره‌ی پذیرش امر ولایت علی (علیه السلام) درگذر و تو را از اینکه در صورت اصرار بر پذیرش ولایت علی (علیه السلام) ممکن است به کفّار ملحق شده و اسلام را رها کنند، می‌ترسانند».⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 45:

"وَ إِذا ذُكِرَ اللهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُكِرَ الَّذينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ "

"هنگامى‌كه خداوند به يگانگى ياد مى‌شود، دل‌هاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند مشمئز [و متنفّر] مى‌گردد؛ امّا هنگامى‌كه از معبودهايى غير از او ياد مى‌شود، آنان خوشحال مى‌شوند."

احادیث:

سوره زمر، آیه 53:

"قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ "

"بگو: «اى بندگان من كه برخود اسراف و ستم كرده‌ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه‌ی گناهان را مى‌آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است."

احادیث:

سوره زمر، آیه 56:

"أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ في جَنْبِ اللهِ وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرينَ "

"[اين دستورها براى آن است كه] مبادا كسى روز قيامت بگويد: «افسوس بر من از كوتاهى‌هايى كه در اطاعت فرمان خدا كردم و از مسخره‌كنندگان [آيات او] بودم»!"

احادیث:

سوره زمر، آیه 57:

" أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللهَ هَداني لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقينَ "

"يا بگويد: «اگر خداوند مرا هدايت مى‌كرد، از پرهيزگاران بودم»."

احادیث:

حضرت باقر علیه السلام: ذیل آیه مزبور حضرت باقر علیه السلام فرمود: مراد از هدایت ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام است.⁽¹⁾

سوره زمر، آیه 59:

"بَلى قَدْ جاءَتْكَ آياتي فَكَذَّبْتَ بِها وَ اسْتَكْبَرْتَ وَ كُنْتَ مِنَ الْكافِرينَ "

"آرى، آيات من به‌سراغ تو آمد، امّا آن را تكذيب كردى و تكبّر نمودى و از كافران بودى."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رح): [منافقان و کفّار، هنگام مرگ می‌گویند]: "أَوْ تَقُولَ حِینَ تَرَیَ الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِی کَرَّةً "خداوند به آنان پاسخ داد و فرمود: بَلَی قَدْ جَاءتْکَ آیَاتِی فَکَذَّبْتَ بِهَا یعنی به نشانه‌ها

و معجزات امامان (علیهم السلام) ایمان نیاوردید. "وَاسْتَکْبَرْتَ وَ کُنتَ مِنَ الْکَافِرِینَ"؛ یعنی کافر به خداوند شدید»⁽¹⁾.⁽²⁾

سوره زمر، آیه 60:

"وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذينَ كَذَبُوا عَلَى اللهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ أَ لَيْسَ في جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرينَ "

احادیث:

سوره زمر، آیه 65:

"وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ "

"به تو و همه‌ی پيامبران پيشين وحى شده كه اگر مشرك شوى، تمام اعمالت تباه مى‌شود و از زيانكاران خواهى بود."

احادیث: