صحیفه سجادیه با ترجمه جمله به جمله

مشخصات کتاب

عنوان و نام پديدآور :صحیفه سجادیه با ترجمه جمله به جمله /میرزا محمد مهدی حق شناس

مشخصات نشر : اصفهان: مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان، 1402.

مشخصات ظاهری : 364 ص.

موضوع : دعاها

رده بندی کنگره : BP267/1/ع‌8ص‌3041

رده بندی دیویی : 297/772

مقدمه

صحیفه سجادیه صحیفه کتابی حاوی 54 دعا از امام سجاد(ع)، امام چهارم شیعیان است. این کتاب پس از قرآن و نهج البلاغه مهم‌ترین میراث مکتوب شیعه به حساب می‌آید و به نام‌های خواهر قرآن و «انجیل اهل‌بیت» نیز مشهور است. صحیفه از نظر فصاحت و بلاغت مورد توجه قرار گرفته است.

فهرست

1.حمد الهی

2.درود بر پیامبر

3.فرشتگان مُقرّب

4.پیروان پیامبران

5.خویشتن و دوستان

6.صبح و شام

7.بلا و سختی

8.اخلاق ناپسند

9.طلب آمرزش

10.پناه‌بردن به خدا

11.عاقبت به خیری

12.اعتراف و توبه

13.طلب حاجت

14.دادخواهی از ستم

15.هنگام بیماری

16.طلب آمرزش

17.شر شیطان

18.دفع بلا

19.طلب باران

20.مکارم الاخلاق

21.اندوه از خطا

22.هنگام سختی

23.تندرستی

24.پدر و مادر

25.فرزندان

26.همسایگان و دوستان

27.مرزداران

28.پناه‌بردن به خدا

29.روزی

30.پرداخت بدهی

31.توبه

32.دعا در نماز شب

33.درخواست خیر

34.گرفتاری به گناه

35.رضا به قضای الهی

36.هنگام رعدوبرق

37.کوتاهی در شکرگزاری

38.پوزش از ستم

39.طلب عفو و رحمت

40.یاد مرگ

41.پرده‌پوشی از گناه

42.ختم قرآن

43.رؤیت هلال

44.ورود به رمضان

45.وداع با رمضان

46.عیدفطر و جمعه

47.دعای عرفه

48.عیدقربان و جمعه

49.دفع حیله دشمنان

50.خوف از خدا

51.فروتنی در برابر خدا

52.پافشاری در دعا

53.فروتنی در برابر خدا

54.زدودن اندوه‌ها

الدعاء 1 - حمد الهی

وَ كان مِن دعائِه عليه‌السلام اذا ابتَدأ بِالدّعاءِ بدأ

دعای آن حضرت است چون به نماز بر می خاست بدین صورت

بالتحميد لِلَّه عزَّوجل و الثَّنَاءِ عَلَيه فقال

به سپاس و حمد خداوند عزوجل ابتدا می کرد و می گفت

اَلْحَمْدُ لِلَّه الْاَوَّلِ بِلا اَوَّلٍ كانَ قَبْلَهُ

حمد خدائى را که اوّل همه آثار هستى اوست و قبل از او اوّلى نبوده

وَالْاخِرِ بِلا اخِرٍ يَكُون بَعْدَهُ

و آخر است بى‌آنکه پس از او آخرى باشد

الَّذى قَصُرَتْ عَنْ رُؤْيَتِهِ اَبْصارُ النّاظِرينَ

خدایى که دیده بینندگان از دیدنش قاصر

وَعَجَزَت عَنْ نَعْتِهِ اَوْهامُ الْواصِفينَ

و اندیشه و فهم وصف کنندگان از وصفش عاجز است.

اِبْتَدَعَ بِقُدْرَتِهِ الْخَلْقَ ابْتِداعاً

به دست قدرتش آفریدگان را ایجاد کرد

ثُمَّ سَلَكَ بِهِمْ طَريقَ اِرادَتِهِ

آنگاه همه را در راه اراده خود راهى نمود

وَاخْتَرَعَهُمْ عَلى مَشِيَّتِهِ اخْتِراعاً

و آنان را براساس اراده خود صورت بخشید

وَ بَعَثَهُمْ فى سَبيلِ مَحَبَّتِهِ

و در مسیر محبت و عشق به خود برانگیخت

لايَمْلِكُونَ تَأْخيراً عَمَّا قَدَّمَهُمْ اِلَيْهِ

موجودات هستى از حدودى که

وَ لايَسْتَطيعُونَ تَقَدُّماً اِلى ما اَخَّرَهُمْ عَنْهُ

براى آنان معین فرموده قدمى پیش و پس نتوانند نهاد

وَجَعَلَ لِكُلِّ رُوحٍ مِنْهُمْ قُوتاً مَعْلوماً مَقْسُوماً مِنْ رِزْقِهِ

و براى هر یک از آنان روزى معلوم و قسمت شده‌اى از باب لطف قرار داد

لايَنْقُصُ مَنْ زادَهُ ناقِصٌ

هر آن کس را که روزى فراوان داده احدى نمى‌تواند بکاهد

وَ لايَزيدُ مَنْ نَقَصَ مِنْهُمْ زائِدٌ

و هر آن کس را که روزى کاسته هیچ کس نتواند بیفزاید

ثُمَّ ضَرَب لَهُ فِى الْحَيوةِ اَجَلاً مَوْقوُتاً

آنگاه زندگى او را زمانى معین مقدّر فرمود

وَ نَصَبَ لَهُ اَمَداً مَحْدُوداً

و پایانى محدود قرار داد

يَتَخَطَّأُ اِلَيْهِ بِاَيّامِ عُمُرِهِ

که با ایام عمر به‌سوى آن پایان قدم برمى‌دارد

وَ يَرْهَقُهُ بِاَعْوامِ دَهْرِهِ

و با سالهاى زندگیش به آن نزد‌یک مى گردد

حَتّى اِذا بَلَغَ اَقْصى اَثَرِهِ

تا چون به‌آخر آن رسید

وَ اسْتَوْعَبَ حِسابَ عُمُرِهِ

و پیمانه زمانش لبریز شد

قَبَضَهُ اِلى ما نَدَبَهُ

جانش را مى‌گیرد

اِلَيْهِ مِنْ مَوْفُورِ ثَوابِه اَوْ مَحْذُورِ عِقابِهِ

و او را به سوى آنچه بدان خدایش خوانده از ثواب بسیار یا عذاب دردناک راهى مى‌کند

لِيَجْزِىَ الَّذينَ اَسآؤُا بِما عَمِلُوا وَ يَجْزِىَ الَّذينَ اَحْسَنُوا بِالْحُسْنى عَدْلاً مِنْهُ

تا از پى عدالت خود تا از پى عدالت خود بدکارا را به کردار بدشان و نیکوکاران را به عمل صالحشان جزا دهد

تَقَدَّسَتْ اَسْمآؤُهُ

منزّه است نام‌هاى او

وَ تَظاهَرَتْ الآؤُهُ

و پى‌درپى است نعمت‌هاى وى

لايُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ.

کسى را نرسد که او را را از کرده‌اش باز پرسد ولى همه در معرض پرسش او باشند

وَالْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبادِهِ مَعْرِفَةَ حَمْدِهِ عَلى ما اَبْلاهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتابِعَةِ

و سپاس خداى را که اگر عبادش را از معرفت سپاسگزارى بر عطایاى پیاپى که به آنان داده

وَاَسْبَغَ عَلَيْهِمْ مِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظاهِرَةِ لَتَصَرَّفُوا فى مِنَنِهِ فَلَمْ يَحْمَدُوهُ

و نعمت‌هاى پیوسته که بر ایشان کامل ساخته محروم مى‌نمود نعمت‌هایش را صرف نموده و سپاس نمى‌گزاردند

وَ تَوَسَّعُوا فى رِزْقِهِ فَلَمْ يَشْكُرُوهُ

و در روزى او فراخى مى‌یافتند و شکر نمى‌کردند

وَ لَوْ كانُوا كَذلِكَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْاِنْسانِيَّةِ اِلى حَدِّ الْبَهيمِيَّةِ

و اگر چنین مى‌بودند از حدود انسانیت بیرون شده به مرز حیوانیت مى‌رسیدند

فَكانُوا كَما وَصَفَ فى

و چنان مى‌بودند که در

مُحْكَمِ كِتابِهِ: «اِنْ هُمْ اِلاّ كَالْاَنْعامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبيلاً».

کتاب محکمش فرموده: «ایشان جز به چارپایان نمانند بلکه از آنان گمراه‌ترند

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ عَلى ما عَرَّفَنا مِنْ نَفْسِهِ

سپاس خداى را بر آنچه از وجود مبارکش به ما شناسانده

وَ اَلْهَمَنا مِنْ شُكْرِهِ

و بر آنچه از شکرش به ما الهام فرموده

وَ فَتَحَ لَنا مِنْ اَبْوابِ الْعِلْمِ بِرُبُوبِيَّتِهِ

و بر آن درهاى دانش که به پروردگاریش بر ما گشوده

وَ دَلَّنا عَلَيْهِ مِنَ الْاِخْلاصِ لَهُ فى تَوْحيدِهِ

و براخلاص‌ورزى در توحید و یگانگیش ما را رهنمون شده

وَ جَنَّبَنا مِنَ الْاِلْحادِ وَالشَّكِّ فى اَمْرِهِ

و قلب ما را از الحاد و شک در کار خودش دور داشته

حَمْداً نُعَمَّرُ بِهِ فيمَنْ حَمِدَهُ مِنْ خَلْقِهِ

چنان سپاسى که با آن در حلقه سپاسگزاران از بندگانش زندگى بگذرانیم

وَ نَسْبِقُ بِهِ مَنْ سَبَقَ اِلى رِضاهُ وَعَفْوِهِ

و با آن بر هر که به خشنودى و بخشایش او پیشى جسته سبقت گیریم و راه رستاخیز را

حَمْداً يُضى‌ءُ لَنا بِهِ ظُلُماتِ الْبَرْزَخِ

سپاسى که تیرگیهاى برزخ را به سبب آن بر ما روشن کند

وَيُسَهِّلُ عَلَيْنا بِهِ سَبيلَ الْمَبْعَثِ

به سبب آن بر ما آسان نماید

وَ يُشَرِّفُ بِهِ مَنازِلَنا عِنْدَ مَواقِفِ الْاَشْهادِ

و موقعیت و جایگاه ما را نزد گواهان آن روز بلند گرداند

يَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ

در روزى که همه سزاى عمل خود بینند بدون آنکه بر کسى ستمى رود

يَوْمَ لايُغْنى مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لاهُمْ يُنْصَرُونَ

روزى که هیچ دوستى چیزى از عذاب و کیفر را از دوست خود دفع نکند و ستمکاران یارى نشوند

حَمْداً يَرْتَفِعُ مِنّا اِلى اَعْلى عِلِّيّينَ فى كِتابٍ مَرْقُومٍ يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ

سپاسى که از جانب ما در پرونده‌اى که وضع نیکبختان در آن رقم خورده و مقربان حضرت او گواهان آنند به اعلى علیّین بالا رود

حَمْداً تَقَرُّ بِهِ عُيُونُنا اِذا بَرِقَتِ الْاَبْصارُ

سپاسى که چون چشم‌ها در آن روز خیره شود سبب روشنى دیده ما گردد

و تَبْيَضُّ بِهِ وُجُوهُنا اِذَا اسْوَدَّتِ الْاَبْشارُ حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ اَليمِ ناراللَّهِ اِلى كَريمِ جِوارِاللَّهِ

و هنگامى که چهره‌ها سیاه شود صورت ما به نورانیت آن سپید گردد سپاسى که ما را از آتش دردناک حق آزاد و در جوار کرم نامتناهیش جاى دهد

حَمْداً - نُزاحِمُ بِهِ مَلآئِكَتَهُ الْمُقَرَّبينَ

ستایشی که به وسیلۀ آن همدوش فرشتگان شویم و درپیشگاه عنایتش جاى را بر ایشان تنگ کنیم

وَنُضآمُّ بِهِ اَنْبِياءَهُ الْمُرْسَلينَ فى دارِالْمُقامَةِ الَّتی لاتَزُولُ وَ مَحَلِّ كَرامَتِهِ الَّتى لاتَحُولُ

و به وسیله آن در سراى ماندگارى جاوید و جایگاه سرمدى او که دگرگونى نپذیرد به صف پیامبران مرسل او متصل گردیم.

والْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى اخْتارَ لَنا مَحاسِنَ الْخَلْقِ

و همۀ ستایش‌ها مخصوص خداست که زیبایی‌های آفرینش را برای ما برگزید

وَ اَجْرى عَلَيْنا طَيِّباتِ الرِّزْقِ

و روزی‌های پاکیزه را به سوی ما روان ساخت.

وَ جَعَلَ لَنَا الْفَضيلَةَ بِالْمَلَكَةِ عَلى جَميعِ الْخَلْقِ

و ما را با تسلّط بر همۀ موجودات برتری داد.

فَكُلُّ خَليقَتِهِ مُنْقادَةٌ لَنا بِقُدْرَتِهِ

در نتیجه همۀ موجوداتش بر اساس قدرت حضرتش فرمان‌بردار ما هستند

وَصآئِرَةٌ اِلى طاعَتِنا بِعِزَّتِهِ.

و در سایۀ عزّتش در گردونۀ اطاعت از ما قرار دارند.

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى اَغْلَقَ عَنّا بابَ الْحاجَةِ اِلاّ اِلَيْهِ

و همۀ ستایش‌ها مخصوص خداست که درِ احتیاج و نیاز ما را از غیر خود بست

فَكَيْفَ نُطيقُ حَمْدَهُ؟

پس چگونه قدرتِ سپاس‌گزاری او را داریم؟

اَمْ مَتى نُؤَدّى شُكْرَهُ؟!

یا چه زمانى مى‌توانیم شکرش را بجاى آوریم؟

لا مَتى! وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى رَكَّبَ فينا الاتِ الْبَسْطِ

هیچگاه! و سپاس خداى را که در پیکر ما ابزار گشودن اندام را سوار کرد

وَ جَعَلَ لَنا اَدَواتِ الْقَبْضِ

و آلات بستن آنها را مقرر فرمود

وَ مَتَّعَنا بِاَرْواحِ الْحَيوةِ

و ما را از نسیمهاى حیاتبخش بهره‌مند کرد

وَاَثْبَتَ فينا جَوارِحَ الْاَعْمالِ

و اعضاى انجام دادن کار به ما مرحمت فرمود

وَ غَذّانا بِطَيِّباتِ الرِّزْقِ

و ما را با روزیهاى پاکیزه خوراک داد

وَ اَغْنانا بِفَضْلِهِ

و به فضلش ما را بى‌نیاز کرد

وَ اَقْنانا بِمَنِّهِ

و به عطاى خود سرمایه بخشید

ثُمَّ اَمَرَنا لِيَخْتَبِرَ طاعَتَنا

آنگاه به ما دستور داد تا فرمانبرداریمان را بسنجد

وَنَهانا لِيَبْتَلِىَ شُكْرَنا

و از انجام محرمات نهى فرمود تا شکر ما را بیازماید

فَخالَفْنا عَنْ‌طَريقِ اَمْرِهِ

بعد از این همه لطف از فرمانش سر پیچیدیم

وَ رَكِبْنا مُتُونَ زَجْرِهِ

و بر مرکب محرماتش سوار شدیم

فَلَمْ يَبْتَدِرْنا بِعُقُوبَتِهِ

با این همه به عقوبت ما شتاب ننمود

وَ لَمْ يُعاجِلْنا بِنِقْمَتِهِ

و بر انتقام ما عجله نکرد

بَلْ تَاَنّانا بِرَحْمَتِهِ تَكَرُّماً

بلکه از سرِ رحمت و از باب کرم با ما مدارا فرمود

وَانْتَظَرَ مُراجَعَتَنا بِرَاْفَتِهِ حِلْماً.

و از سرِ مهربانى و از باب حلم بازگشت ما را از راه خطا انتظار کشید.

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى دَلَّنا عَلَى التَّوْبَةِ الَّتى لَمْ‌نُفِدْها اِلاّ مِنْ فَضْلِهِ

سپاس خداى را که ما را به توبه و بازگشت راهنمایى کرد که این حقیقت را جز از عطاى او نیافتیم

فَلَوْلَمْ نَعْتَدِدْ مِنْ فَضْلِهِ اِلاّ بِها لَقَدْ حَسُنَ بَلآؤُهُ عِنْدَنا

اگر همین یک عنایت را از فضل او به حساب آوریم هر آینه اِنعام او درباره ما نیکو

وَ جَلَّ ِحْسانُهُ اِلَيْنا

و احسانش در حق ما بزرگ

وَ جَسُمَ فَضْلُهُ عَلَيْنا

و بخشش او بر ما عظیم است

فَماهكَذا كانَتْ سُنَّتُهُ فِى التَّوْبَةِ لِمَنْ كانَ قَبْلَنا

زیرا روش او در پذیرش توبه در رابطه با گذشتگان چنین نبوده

لَقَدْ وَضَعَ عَنَّا مالا طاقَةَ لَنا بِهِ

بدون شک آنچه را در توانایى ما نبوده از ما برداشته

وَ لَمْ‌يُكَلِّفْنا اِلاّ وُسْعاً

و جز در خور امکان ما به ما تکلیف نفرموده

وَ لَمْ‌يُجَشِّمْنا اِلاّ يُسْراً

و ما را به غیر از کار آسان وانداشته

وَ لَمْ يَدَعْ لِأَحَدٍ مِنّا

و در این زمینه براى هیچ کدام از ما

حُجَّةً وَ لا عُذْراً

حجت و بهانه‌اى باقى نگذاشته

فَالْهالِكُ مِنّا مَنْ هَلَكَ عَلَيْهِ

پس در میان ما بدبخت کسى است که برخلاف رضاى او ترک طاعت کند

وَالسَّعيد مِنّا مَنْ رَغِبَ اِلَيْهِ.

وخوشبخت از ما کسى است که به سوى او توجه نماید.

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ بِكُلِّ ما حَمِدَهُ بِهِ اَدْنى مَلآئِكَتِه اِلَيْهِ

و سپاس خداى را به کلّ آن سپاسى که نزدیکترین ملائکه به او

وَاَكْرَمُ خَليقَتِهِ عَلَيْهِ

و گرامى‌ترین آفریدگان نزد او

وَاَرْضى حامِدِيهِ لَدَيْهِ

و پسندیده‌ترین ستایشگران آستان او. وى را ستوده‌اند

حَمْداً يَفْضُلُ سآئِرَ الْحَمْدِ كَفَضْلِ رَبِّنا عَلى جَميعِ خَلْقِهِ

سپاسى بالاتر از سپاس دیگر سپاسگزاران مانند برترى پروردگارمان بر تمام مخلوقات

الْحَمْدُ مَكانَ كُلِّ نِعْمَةٍ لَهُ عَلَيْنا وَ عَلى جَميعِ عِبادِهِ الْماضينَ وَالْباقينَ

و او را سپاس و حمد دربرابر تمام نعمت‌هاى او که به ما و به بندگانش که در گذشته بوده اند و باقی بندگانش که هستند و مى‌آیند دارد

عَدَدَ ما اَحاطَ بِهِ عِلْمُهُ مِنْ جَميعِ الْاَشْيآءِ

سپاسى به عدد تمام اشیاء که دانش او بر آن احاطه دارد

وَمَكانَ كُلِّ واحِدَةٍ مِنْها عَدَدُها اَضْعافاً مُضاعَفَةً اَبَداً سَرْمَداً اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ

و چندین مقابل هر یک از آنها به طور جاوید و همیشگى تا روز قیامت

حَمْداً لامُنْتَهى لِحَدِّهِ

سپاسى که حدش را پایانى

وَ لاحِسابَ لِعَدَدِهِ

و شماره آن را حسابى

وَلا مَبْلَغَ لِغايَتِهِ

و پایان آن را نهایتى

وَ لاَانْقِطاعَ لِأِمَدِهِ

و مدت آن را انقطاعى نباشد

حَمْداً يَكُونُ وُصْلَةً اِلى طاعَتِهِ وَ عَفْوِهِ

سپاسى که باعث رسیدن به طاعت و بخشش او

وَ سَبَبَاً اِلى رِضْوانِهِ

و سبب رضا و خشنودى او

وَ ذَريعَةً اِلى مَغْفِرَتِهِ

و وسیله آمرزش او

وَ طَرِيقاً اِلى جَنَّتِهِ

و راه به سوى بهشت او

وَ خَفيراً مِنْ نَقِمَتِهِ

و پناه از انتقام او

وَ اَمْناً مِنْ غَضَبِهِ

و ایمنى از غضب او

وَ ظَهيراً عَلى طاعَتِهِ

و یار و مددکار بر طاعت او

وَ حاجِزاً عَنْ مَعْصِيَتِهِ

و مانع از معصیت او

وَ عَوْناً عَلى تَاْدِيَةِ حَقِّهِ وَ وَظآئِفِهِ

و کمک بر اداء حق و وظائف حضرت او باشد

حَمْداً نَسْعَدُ بِهِ فِى السُّعَدآءِ مِنْ اَوْلِيآئِهِ

سپاسى که به سبب آن در گروه نیکبختان از دوستانش درآئیم

وَ نَصيرُ بِهِ فى نَظْمِ الشُّهَدآءِ بِسُيُوفِ اَعْدآئِهِ

و در سلک شهیدان به شمشیر دشمنانش قرار گیریم

اِنَّهُ وَلِىٌّ حَميدٌ.

که همانا حضرت او یارى دهنده و ستوده است.

الدعاء 2 - درود بر پیامبر

دعای دوم صحیفه سجادیه با ترجمه را می توانید در این بخش از سایت مشاهده کنید. دعای دوم صحیفه سجادیه از دعا‌های صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) می باشد . این دعا در 26 فراز تنظیم شده و موضوع اصلی آن درود بر نبی مکرّم اسلام محمد(ص) است.

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي مَنَّ عَليْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ – صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ –

حمد و سپاس خداوندى را كه بر ما منت نهاد و پيامبر خود محمد صلى الله عليه و آله را به رسالت بر ما فرستاد.

دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِيَةِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَةِ بِقُدْرَتِهِ الَّتِي لاَ تَعْجِزُ عَنْ شَيْ‌ءٍ وَ إِنْ عَظُمَ وَ لاَ يَفُوتُهَا شَيْ‌ءٌ وَ إِنْ لَطُفَ‌

اين همه برآمده از قدرت اوست كه ناتوان نبود در هر كار هر چند سترگ بود و فرو نگذارد هيچ كارى را هر چند خرد بود.

فَخَتَمَ بِنَا عَلَى جَمِيعِ مَنْ ذَرَأَ وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ وَ كَثَّرَنَا بِمَنِّهِ عَلَى مَنْ قَلَ‌

پس ما را خاتم همه آفريدگان قرار داد و گواهان بر منكران. و به كرم خود شمار ما را از آنان كه شمارشان فرو كاست فزونى بخشيد.

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ أَمِينِكَ

بار خدايا درود بفرست بر محمد كه امين وحى توست

عَلَى وَحْيِكَ وَ نَجِيبِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ صَفِيِّكَ مِنْ عِبَادِكَ‌

برگزيده از ميان آفريدگان توست دوست مخلص از ميان همه بندگان توست

إِمَامِ الرَّحْمَةِ وَ قَائِدِ الْخَيْرِ وَ مِفْتَاحِ الْبَرَكَةِ

آن امام رحمت و پيشواى خير و كليد بركات

كَمَا نَصَبَ لِأَمْرِكَ نَفْسَهُ‌

آن‌سان كه او جان خويش در فرمان تو نهاد

وَ عَرَّضَ فِيكَ لِلْمَكْرُوهِ بَدَنَهُ وَ كَاشَفَ فِي الدُّعَاءِ إِلَيْكَ حَامَّتَهُ‌

و جسم خويش به راه تو هدف تير بلا گردانيد و در دعوت به دين تو با خويشاوندان خود آشكارا خصومت ورزيد

وَ حَارَبَ فِي رِضَاكَ أُسْرَتَهُ وَ قَطَعَ فِي إِحْيَاءِ دِينِكَ رَحِمَهُ‌

و براى خشنودى تو با خاندان خويش به پيكار برخاست و تا دين تو را زنده دارد پيوند از خويش و پيوند ببريد.

وَ أَقْصَى الْأَدْنَيْنَ عَلَى جُحُودِهِمْ و

نزديكان انكارپيشه را از خود دور داشت‌

قَرَّبَ الْأَقْصَيْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَكَ‌

و دوران دعوت پذير را به خود نزديك ساخت.

وَ وَالَى فِيكَ الْأَبْعَدِينَ وَ عَادَى فِيكَ الْأَقْرَبِينَ‌

در راه تو با بيگانگان دوستى ورزيد و با نزديكان دشمنى

و أَدْأَبَ نَفْسَهُ فِي تَبْلِيغِ رِسَالَتِكَ.

و تا حق رسالت تو بگزارد خويشتن را به رنج افكند.

وَ أَتْعَبَهَا بِالدُّعَاءِ إِلَى مِلَّتِكَ

جان خويش در بوته تعب نهاد تا به كيش تو دعوت كند

وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِكَ.

خويشتن به كار داشت تا امت را اندرز دهد.

وَ هَاجَرَ إِلَى بِلاَدِ الْغُربَةِ

به ديار غربت رخت كشيد

وَ مَحَلِّ النَّأْيِ عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ وَ مَوْضِعِ رِجْلِهِ وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ وَ مَأْنَسِ نَفْسِهِ‌

و موطن مألوف و زادبوم و سراى انس خود رها كرد

إِرَادَةً مِنْهُ لِإِعْزَازِ دِينِكَ وَ اسْتِنْصَاراً عَلَى أَهْلِ الْكُفْرِ بِكَ‌

تا دين تو را نصرت دهد و بر آنان كه بر تو كفر مى ورزيدند غلبه جويد

حَتَّى اسْتَتَبَّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِي أَعْدَائِكَ‌

تا به هر چه در حق دشمنان تو خواسته بود به تمام دست يافت

وَ اسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ فِي أَوْلِيَائِكَ‌

و هر چه در باره دوستان تو انديشيده بود به كمال حاصل آمد.

فَنَهَدَ إِلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِكَ

پس بدان هنگام كه به يارى تو پيروزى مى طلبيد

وَ مُتَقَوِّياً عَلَى ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ‌

و به نيروى نصرت تو بر ناتوانى خويش چيره مى گشت آهنگ جنگ ايشان كرد.

فَغَزَاهُمْ فِي عُقْرِ دِيَارِهِمْ وَ هَجَمَ عَلَيْهِمْ فِي بُحْبُوحَةِ قَرَارِهِمْ‌

با آنان در دل خانه هايشان غزا كرد و به ناگاه در ميان منازلشان بر سرشان تاخت

حَتَّى ظَهَرَ أَمْرُكَ وَ عَلَتْ كَلِمَتُكَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ‌

تا دين تو آشكار گرديد و كلمه تو برتر شد اگر چه مشركان را ناخوش افتاد.

اَللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا كَدَحَ فِيكَ إِلَى الدَّرَجَةِ الْعُلْيَا مِنْ جَنَّتِكَ‌

بار خدايا محمد را به پاداش رنجى كه در راه تو كشيد به عالى ترين درجات بهشت خود فرابر

حَتَّى لاَ يُسَاوَى فِي مَنْزِلَةٍ وَ لاَ يُكَافَأَ فِي مَرْتَبَةٍ

آن سان كه هيچ كس را نرسد تا به منزلت با او برابرى جويد

وَ لاَ يُوَازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ‌

و به مرتبت با او همبرى كند و هيچ ملك مقرب و پيامبر مرسلى در نزد تو با او برابرى نتواند.

وَ عَرِّفْهُ فِي أَهْلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ أُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَةِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ‌

بار خدايا افزون از آنچه او را وعده داده‌اى كه شفاعتش را در حق اهل بيت پاك و امت با ايمانش بپذيرى عطا فرماى.

يَا نَافِذَ الْعِدَةِ يَا وَافِيَ الْقَوْلِ

اى خداوندى كه هيچ وعده اى خلاف نكنى و به هر چه گويى وفا كنى

يَا مُبَدِّلَ السَّيِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ

اى دگرگون كننده بديها به چند برابر نيكيها

إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ‌

انك ذو الفضل العظيم و الجواد الكريم.

وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عليه‌السلام فى الصَّلوةِ عَلى حَمَلَة الْعَرْشِ وَ كُلِّ مَلَكٍ مقرّبٍ

دعای آن حضرت در طلب رحمت بر حاملان عرش و تمام فرشتگان مقرب

اَللَّهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذينَ لايَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبيحِكَ وَ

بارالها و حاملان عرشت که از تسبیح تو سست نمى‌شوند و

لايَسْئَمُونَ مِنْ تَقْديسِكَ وَ لايَسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبادَتِكَ

از تقدیست ملول نمى‌گردند و از عبادتت وانمى‌مانند

وَ لايُؤْثِرُونَ التَّقْصيرَ عَلَى الْجِدِّ فى اَمْرِكَ وَ لايَغْفُلُونَ

و در اجراى فرمانت کوتاهى را بر کوشش انتخاب نمى‌نمایند و از شیفتگى به سوى تو

عَنِ الْوَلَهِ اِلَيْكَ وَ اِسْرافيلُ صاحِبُ الصُّورِ الشّاخِصُ

غافل نمى‌گردند و اسرافیل صاحب صور که چشم به راه اجازه

الَّذى يَنْتَظِرُ مِنْكَ الْاِذْنَ وَ حُلُولَ الْاَمْرِ فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ

و فرمان توست تا در صور بدمد و بدین برنامه افتادگان

صَرْعى رَهآئِنِ الْقُبُورِ وَ ميكآئيلُ ذُوالْجاهِ عِنْدَكَ وَالْمَكانِ

به زندان گور را از خواب مرگ بیدار کند و میکائیل که نزد تو بلند مرتبه و به خاطر

الرَّفيعِ مِنْ طاعَتِكَ وَ جِبْريلُ الْاَمينُ عَلى وَحْيِكَ الْمُطاعُ

طاعت تو داراى مکانى رفیع است و جبرئیل امین وحى تو که در بین اهل

فى اَهْلِ سَمواتِكَ الْمَكينُ لَدَيْكَ الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ وَالرُّوحُ

آسمانهاى تو مورد اطاعت است و در پیشگاهت ارجمند و به درگاهت مقرّب و روح

الَّذى هُوَ عَلى مَلآئِكَةِ الْحُجُبِ وَالرُّوحُ الَّذى هُوَ مِنْ اَمْرِكَ

که بر فرشتگان حجب گمارده است و آن روح که از امر توست

فَصَلِّ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الَّذينَ مِنْ دُونِهِمْ مِنْ سُكّانِ

پس بر همه آنان درود فرست و همچنین بر فرشتگانى که از نظر مقام پائین‌تر از ایشانند از ساکنان

سَمواتِكَ وَ اَهْلِ الْاَمانَةِ عَلى رِسالاتِكَ وَالَّذينَ لاتَدْخُلُهُمْ

آسمانهایت و امین بر پیامهایت و آن فرشتگانى که از کوشش و کار

سَئْمَةٌ مِنْ دُؤُبٍ وَ لااِعْيآءٌ مِنْ لُغُوبٍ - وَ لا فُتُورٌ وَ لا تَشْغَلُهُمْ

ملول نمى‌شوند و از هیچ زحمتى وامانده و سست نمى‌گردند و خواسته‌ها ایشان را

عَنْ تَسْبيحِكَ الشَّهَواتُ وَ لايَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظيمِكَ سَهْوُ

از تسبیح تو باز نمى‌دارد و سهو ناشى از غفلت‌ها آنان را از بزرگداشت تو جدا

الْغَفَلاتِ الْخُشَّعُ الْاَبْصارِ فَلايَرُومُونَ النَّظَرَ اِلَيْكَ

نمى‌کند دیدگان به خشوع فرو هشته‌اند و اراده نگریستن به انوار جلالت نمى‌نمایند

النَّواكِسُ الْاَذْقانِ الَّذينَ قَدْ طالَتْ رَغْبَتُهُمْ فيما لَدَيْكَ

سرها به زیر افکنده‌اند آنان که عشق و شوقشان را به آنچه نزد توست پایانى نیست

الْمُسْتَهْتَرُونَ بِذِكْرِ الآئِكَ وَالْمُتَواضِعُونَ دُونَ عَظَمَتِكَ

شیفته یاد نعمت‌هاى تواند و در برابر بزرگى و جلال کبریائیت

وَ جَلالِ كِبْرِيآئِكَ وَالَّذينَ يَقُولُونَ اِذا نَظَرُوا اِلى جَهَنَّمَ تَزْفِرُ

متواضعند و بر آن فرشتگان که چون دوزخ را بر گنهکاران خروشان

عَلى اَهْلِ مَعْصِيَتِكَ: سُبْحانَكَ ما عَبَدْناكَ حَقَّ عِبادَتِكَ

ببینند مى‌گویند: اى خداى منزه و پاکیزه ما تو را چنان که سزاوار توست عبادت نکردیم

فَصَلِّ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى الرَّوْحانِيّينَ مِنْ مَلآئِكَتِكَ وَ اَهْلِ

پس بر همه آنان درود فرست و نیز بر روحانیان از ملائکه‌ات و اهل

الزُّلْفَةِ عِنْدَكَ وَ حُمّالِ الْغَيْبِ اِلى رُسُلِكَ وَالْمُؤْتَمِنينَ

منزلت و قرب در پیشگاهت و حاملان پیام غیب به سوى فرستادگانت و امینان

عَلى وَحْيِكَ وَ قَبآئِلِ الْمَلآئِكَةِ الَّذينَ اخْتَصَصْتَهُمْ

بر وحیت و اصناف فرشتگانى که آنان را به خود اختصاص

لِنَفْسِكَ وَاَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعامِ وَالشَّرابِ بِتَقْديسِكَ

داده‌اى و به وسیله تقدیس خود ایشان را از خوردنى و آشامیدنى بى‌نیاز نموده‌اى

وَاَسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ اَطْباقِ سَمواتِكَ وَالَّذينَ عَلى اَرْجآئِها

و در اندرون طبقات آسمانهایت مسکن داده‌اى و بر آن فرشتگان که چون فرمانت به انجام

اِذا نَزَلَ الْاَمْرُ بِتَمامِ وَعْدِكَ وَ خُزّانِ الْمَطَرِ وَ زَواجِرِ

وعده‌ات صادر گردد بر اطراف آسمانها گماشته شوند و بر خزانه‌داران باران و حرکت دهندگان

السَّحابِ وَالَّذى بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ الرُّعُودِ

ابر و بر آن مَلَکى که از فریاد زجرش غرّش رعدها شینده شود

وَ اِذا سَبَحَتْ بِهِ حَفيفَةُ السَّحابِ الَْتمَعَتْ صَواعِقُ الْبُرُوقِ

و چون ابر خروشان به وسیله او به شنا درآید شعله‌هاى برق درخشیدن گیرد

وَ مُشَيِّعِى الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ والْهابِطينَ مَعَ قَطْرِ الْمَطَرِ اِذا نَزَلَ

و برفرشتگانى‌که دانه‌هاى برف وتگرگ را بدرقه مى‌کنند وملائکه‌اى که همراه قطرات باران فرود مى‌آیند

وَالْقُوَّامِ عَلى خَزآئِنِ الرِّياحِ وَالْمُوَكَّلينَ بِالْجِبالِ فَلاتَزُولُ و الَّذينَ عَرَّفتَهم مَثاقيلَ المياه

و بر آنان که وکیل خزینه‌هاى بادند و آنان که بر کوهها گماشته شده‌اند تا از جا در نروند و بر آنان که وزن آبها,

وَ کَيلَ ما تَحويهٍ لَواعج الْاَمْطارِ وَ عَوالِجُها وَ رُسُلِكَ مِنَ الْمَلائِكَةِ اِلى اَهْلِ الْاَرْضِ

و اندازه بارانهای سیل آسا و رگبارهای متراکم را به آنان آموخته‌اى و بر فرشتگانى که به‌سوى اهل زمین گسیل مى‌شوند و

بِمَكْرُوهِ ما يَنْزِلُ مِنَ الْبَلآءِ وَ مَحْبُوبِ الرَّخآءِ وَالسَّفَرَةِ

گرفتارى ناخوشایند و گشایش خوشایند براى آنان مى‌آورند و بر سفیران

الْكِرامِ الْبَرَرَةِ وَالْحَفَظَةِالْكِرامِ‌الْكاتِبينَ وَ مَلَكِ الْمَوْتِ

بزرگوار نیکوکار و فرشتگان بزرگوارى که حافظ عمل مردم و نویسنده آنند و بر فرشته مرگ

وَ اَعْوانِهِ وَ مُنْكَرٍ وَ نَكيرٍ وَ رُومانَ فَتّانِ الْقُبُورِ وَالطّآئِفينَ

و یارانش و منکَر و نکیر و بر رومان آزمایش کننده مردگان در گور و بر طواف کنندگان

بِالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَ مالِكٍ وَالْخَزَنَةِ وَ رِضْوانَ وَ سَدَنَةِ

بیت‌المعمور و بر مالک و بر خازنان دوزخ و بر رضوان و خدمتگزاران

الْجِنانِ وَالَّذينَ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما اَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ

بهشت و بر فرشتگانى که خدا را در آنچه امر مى‌کند مخالفت نمى‌نمایند و مأموریت خود را

مايُؤْمَرُونَ وَالَّذينَ يَقُولُونَ: سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ

به نحو احسن انجام مى‌دهند و بر فرشتگانى که به اهل بهشت مى‌گویند: سلام بر شما به خاطر آنکه صبر کردید پس

عُقْبَى الدّارِ وَالزَّبانِيَةِ الَّذينَ اِذا قيلَ لَهُمْ: خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ

نیکوسرایى است خانه آخرت براى شما و بر فرشتگان نگاهبان دوزخ که چون به آنان فرمان رسد: او را بگیرید و به زنجیر کشید سپس

الْجَحيمَ صَلُّوهُ ابْتَدَرُوهُ سِراعاً وَلَمْ يُنْظِرُوهُ وَ مَنْ

به آتش درافکنید به سرعت دستگیرش کنند و به او مهلت ندهند و بر

اَوْهَمْنا ذِكْرَهُ وَ لَمْ‌نَعْلَمُ مَكانَهُ مِنْكَ وَ بِاَىِّ اَمْرٍ وَكَّلْتَهُ

هر فرشته‌اى که نامش را یاد نکرده‌ایم و از قدرش در پیشگاه تو خبر نداریم و نمى‌دانیم او را به چه کارى گماشته‌اى

وَ سُكّانِ الْهَوآءِ وَالْاَرْضِ وَالْمآءِ وَ مَنْ مِنْهُمْ عَلَى الْخَلْقِ

و بر آن فرشتگانى که ساکن هوا و زمین و آبند و به هر کدام از آنان که موکّل آفریدگانند

فَصَلِّ عَلَيْهِمْ يَوْمَ يَاْتى كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سآئِقٌ وَ شَهيدٌ

پس بر همه آنان درود فرست در روزى که هرکس با دو فرشته یکى راننده و دیگرى گواه مى‌آید

وَصَلِّ عَلَيْهِمْ صَلوةً تَزيدُهُمْ كَرامَةً عَلى كَرامَتِهِمْ

و بر ایشان درود فرست درودی که بر بزرگواریشان بیفزاید,

وَ طَهارَةً عَلى طَهارَتِهِمْ. اَللَّهُمَّ وَ اِذا صَلَّيْتَ عَلى‌

و بر طهارتشان طهارت اضافه کند بارالها به وقتیکه بر

مَلآئِكَتِكَ وَ رُسُلِكَ وَ بَلَّغْتَهُمْ صَلوتَنا عَلَيْهِمْ فَصَلِّ

فرشتگانت و فرستادگانت درود می فرستی و درود ما را به آنان ابلاغ میکنی, به علت آن گفتار نیکو

عَلَيْنا بِما فَتَحْتَ لَنا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فيهِمْ

که در وصف آنان بر زبان و دل ما روان ساختی ای,بر ما نیز درود و رحمت فرست,

اِنَّكَ جَوادٌ كَريمٌ.

که تو بخشنده و بزرگواری.

الدعاء 3 - فرشتگان مُقرّب

وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عليه‌السلام فى الصَّلوةِ عَلى حَمَلَةِ

دعای آن حضرت در طلب رحمت بر حاملان

الْعَرْشِ وَ كُلِّ مَلَكٍ مقرّبٍ‌

عرش و تمام فرشتگان مقرب

اَللَّهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذينَ لايَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبيحِكَ

بارالها و حاملان عرشت که از تسبیح تو سست نمى‌شوند

وَ لايَسْئَمُونَ مِنْ تَقْديسِكَ

و از تقدیست ملول نمى‌گردند

وَ لايَسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبادَتِكَ

و از عبادتت وانمى‌مانند

وَ لايُؤْثِرُونَ التَّقْصيرَ عَلَى الْجِدِّ فى اَمْرِكَ

و در اجراى فرمانت کوتاهى را بر کوشش انتخاب نمى‌نمایند

وَ لايَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ اِلَيْكَ

و از شیفتگى به سوى تو غافل نمى‌گردند

وَ اِسْرافيلُ صاحِبُ الصُّورِ

و اسرافیل صاحب صور

الشّاخِصُ الَّذى يَنْتَظِرُ مِنْكَ الْاِذْنَ

که چشم به راه اجازه و فرمان توست

وَ حُلُولَ الْاَمْرِ

تا در صور بدمد

فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ صَرْعى رَهآئِنِ الْقُبُورِ

و بدین برنامه افتادگان به زندان گور را از خواب مرگ بیدار کند

وَ ميكآئيلُ ذُوالْجاهِ عِنْدَكَ

و میکائیل که نزد تو بلند مرتبه

وَالْمَكانِ الرَّفيعِ مِنْ طاعَتِكَ

و به خاطر طاعت تو داراى مکانى رفیع است

وَ جِبْريلُ الْاَمينُ عَلى وَحْيِكَ

و جبرئیل امین وحى تو

الْمُطاعُ فى اَهْلِ سَمواتِكَ

که در بین اهل آسمانهاى تو مورد اطاعت است

الْمَكينُ لَدَيْكَ

و در پیشگاهت ارجمند

الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ

و به درگاهت مقرّب

وَالرُّوحُ الَّذى هُوَ عَلى مَلآئِكَةِ الْحُجُبِ

و روح که بر فرشتگان حجب گمارده است

وَالرُّوحُ الَّذى هُوَ مِنْ اَمْرِكَ

و آن روح که از امر توست

فَصَلِّ عَلَيْهِمْ

پس بر همه آنان درود فرست

وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الَّذينَ مِنْ دُونِهِمْ

و همچنین بر فرشتگانى که از نظر مقام پائین‌تر از ایشانند

مِنْ سُكّانِ سَمواتِكَ

از ساکنان آسمانهایت

وَ اَهْلِ الْاَمانَةِ عَلى رِسالاتِكَ

و امین بر پیامهایت

وَالَّذينَ لاتَدْخُلُهُمْ سَئْمَةٌ مِنْ دُؤُبٍ

و آن فرشتگانى که از کوشش و کار ملول نمى‌شوند

وَ لااِعْيآءٌ مِنْ لُغُوبٍ - وَ لا فُتُورٌ

و از هیچ زحمتى وامانده و سست نمى‌گردند

وَ لا تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبيحِكَ الشَّهَواتُ

و خواسته‌ها ایشان را از تسبیح تو باز نمى‌دارد

وَ لايَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظيمِكَ سَهْوُ الْغَفَلاتِ

و سهو ناشى از غفلت‌ها آنان را از بزرگداشت تو جدا نمى‌کند

الْخُشَّعُ الْاَبْصارِ

دیدگان به خشوع فرو هشته‌اند

فَلايَرُومُونَ النَّظَرَ اِلَيْكَ

و اراده نگریستن به انوار جلالت نمى‌نمایند

النَّواكِسُ الْاَذْقانِ

سرها به زیر افکنده‌اند

الَّذينَ قَدْ طالَتْ رَغْبَتُهُمْ فيما لَدَيْكَ

آنان که عشق و شوقشان را به آنچه نزد توست پایانى نیست

الْمُسْتَهْتَرُونَ بِذِكْرِ الآئِكَ

شیفته یاد نعمت‌هاى تواند

وَالْمُتَواضِعُونَ دُونَ عَظَمَتِكَ وَ جَلالِ كِبْرِيآئِكَ

و در برابر بزرگى و جلال کبریائیت متواضعند

وَالَّذينَ يَقُولُونَ اِذا نَظَرُوا اِلى جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلى اَهْلِ مَعْصِيَتِكَ

و بر آن فرشتگان که چون دوزخ را بر گنهکاران خروشان ببینند مى‌گویند:

سُبْحانَكَ ما عَبَدْناكَ حَقَّ عِبادَتِكَ :

اى خداى منزه و پاکیزه ما تو را چنان که سزاوار توست عبادت نکردیم

فَصَلِّ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى الرَّوْحانِيّينَ مِنْ مَلآئِكَتِكَ وَ اَهْلِ

پس بر همه آنان درود فرست و نیز بر روحانیان از ملائکه‌ات و اهل

الزُّلْفَةِ عِنْدَكَ

منزلت و قرب در پیشگاهت

وَ حُمّالِ الْغَيْبِ اِلى رُسُلِكَ

و حاملان پیام غیب به سوى فرستادگانت

وَالْمُؤْتَمِنينَ

و امینان

عَلى وَحْيِكَ

بر وحیت

وَ قَبآئِلِ الْمَلآئِكَةِ الَّذينَ اخْتَصَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ

و اصناف فرشتگانى که آنان را به خود اختصاص داده‌اى

وَاَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعامِ وَالشَّرابِ بِتَقْديسِكَ

و به وسیله تقدیس خود ایشان را از خوردنى و آشامیدنى بى‌نیاز نموده‌اى

وَاَسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ اَطْباقِ سَمواتِكَ

و در اندرون طبقات آسمانهایت مسکن داده‌اى

وَالَّذينَ عَلى اَرْجآئِها

و بر آن فرشتگان که چون فرمانت به انجام

اِذا نَزَلَ الْاَمْرُ بِتَمامِ وَعْدِكَ

وعده‌ات صادر گردد بر اطراف آسمانها گماشته شوند

وَ خُزّانِ الْمَطَرِ وَ زَواجِرِ السَّحابِ

و بر خزانه‌داران باران و حرکت دهندگان ابر

الَّذى بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ الرُّعُودِ

و بر آن مَلَکى که از فریاد زجرش غرّش رعدها شینده شود

وَ اِذا سَبَحَتْ بِهِ حَفيفَةُ السَّحابِ الَْتمَعَتْ صَواعِقُ الْبُرُوقِ

و چون ابر خروشان به وسیله او به شنا درآید شعله‌هاى برق درخشیدن گیرد

وَ مُشَيِّعِى الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ

و برفرشتگانى‌که دانه‌هاى برف وتگرگ را بدرقه مى‌کنند

والْهابِطينَ مَعَ قَطْرِ الْمَطَرِ اِذا نَزَلَ

وملائکه‌اى که همراه قطرات باران فرود مى‌آیند

وَالْقُوَّامِ عَلى خَزآئِنِ الرِّياحِ

و بر آنان که وکیل خزینه‌هاى بادند

وَالْمُوَكَّلينَ بِالْجِبالِ فَلاتَزُولُ

و آنان که بر کوهها گماشته شده‌اند تا از جا در نروند

و الَّذينَ عَرَّفتَهم مَثاقيلَ المياه وَ کَيلَ ما تَحويهٍ لَواعج الْاَمْطارِ وَ عَوالِجُها

و بر آنان که وزن آبها و اندازه بارانهای سیل آسا و رگبارهای متراکم را به آنان آموخته‌اى ,

وَ رُسُلِكَ مِنَ الْمَلائِكَةِ اِلى اَهْلِ الْاَرْضِ بِمَكْرُوهِ ما يَنْزِلُ مِنَ الْبَلآءِ

و بر فرشتگانى که به‌سوى اهل زمین گسیل مى‌شوند و گرفتارى ناخوشایند

وَ مَحْبُوبِ الرَّخآءِ

و گشایش خوشایند براى آنان مى‌آورند

وَالسَّفَرَةِ

و بر سفیران

الْكِرامِ الْبَرَرَةِ

بزرگوار نیکوکار

وَالْحَفَظَةِالْكِرامِ‌الْكاتِبينَ

و فرشتگان بزرگوارى که حافظ عمل مردم و نویسنده آنند

وَ مَلَكِ الْمَوْتِ

و بر فرشته مرگ

وَ اَعْوانِهِ

و یارانش

وَ مُنْكَرٍ وَ نَكيرٍ وَ رُومانَ فَتّانِ الْقُبُورِ وَالطّآئِفينَ

و منکَر و نکیر و بر رومان آزمایش کننده مردگان در گور و بر طواف کنندگان

بِالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ وَ مالِكٍ وَالْخَزَنَةِ وَ رِضْوانَ وَ سَدَنَةِ

بیت‌المعمور و بر مالک و بر خازنان دوزخ و بر رضوان و خدمتگزاران

الْجِنانِ وَالَّذينَ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما اَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ

بهشت و بر فرشتگانى که خدا را در آنچه امر مى‌کند مخالفت نمى‌نمایند و مأموریت خود را

مايُؤْمَرُونَ

به نحو احسن انجام مى‌دهند

وَالَّذينَ يَقُولُونَ: سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ

و بر فرشتگانى که به اهل بهشت مى‌گویند: سلام بر شما به خاطر آنکه صبر کردید پس

عُقْبَى الدّارِ

نیکوسرایى است خانه آخرت براى شما

وَالزَّبانِيَةِ الَّذينَ اِذا قيلَ لَهُمْ:

و بر فرشتگان نگاهبان دوزخ که چون به آنان فرمان رسد:

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ

او را بگیرید و به زنجیر کشید سپس

الْجَحيمَ صَلُّوهُ

به آتش درافکنید

ابْتَدَرُوهُ سِراعاً

به سرعت دستگیرش کنند

وَلَمْ يُنْظِرُوهُ

و به او مهلت ندهند

وَ مَنْ اَوْهَمْنا ذِكْرَهُ

و بر هر فرشته‌اى که نامش را یاد نکرده‌ایم

وَ لَمْ‌نَعْلَمُ مَكانَهُ مِنْكَ

و از قدرش در پیشگاه تو خبر نداریم

وَ بِاَىِّ اَمْرٍ وَكَّلْتَهُ

و نمى‌دانیم او را به چه کارى گماشته‌اى

وَ سُكّانِ الْهَوآءِ وَالْاَرْضِ وَالْمآءِ

و بر آن فرشتگانى که ساکن هوا و زمین و آبند

وَ مَنْ مِنْهُمْ عَلَى الْخَلْقِ

و به هر کدام از آنان که موکّل آفریدگانند

فَصَلِّ عَلَيْهِمْ يَوْمَ يَاْتى كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سآئِقٌ وَ شَهيدٌ

پس بر همه آنان درود فرست در روزى که هرکس با دو فرشته یکى راننده و دیگرى گواه مى‌آید

وَصَلِّ عَلَيْهِمْ صَلوةً تَزيدُهُمْ كَرامَةً عَلى كَرامَتِهِمْ

و بر ایشان درود فرست درودی که بر بزرگواریشان بیفزاید,

وَ طَهارَةً عَلى طَهارَتِهِمْ.

و بر طهارتشان طهارت اضافه کند

اَللَّهُمَّ وَ اِذا صَلَّيْتَ عَلى مَلآئِكَتِكَ وَ رُسُلِكَ

بارالها به وقتیکه بر فرشتگانت و فرستادگانت درود می فرستی

وَ بَلَّغْتَهُمْ صَلوتَنا عَلَيْهِمْ

و درود ما را به آنان ابلاغ میکنی,

فَصَلِّ عَلَيْنا بِما فَتَحْتَ لَنا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فيهِمْ

به علت آن گفتار نیکو که در وصف آنان بر زبان و دل ما روان ساختی ای,بر ما نیز درود و رحمت فرست,

اِنَّكَ جَوادٌ كَريمٌ.

که تو بخشنده و بزرگواری.

الدعاء 4 - پیروان پیامبران

و كانَ مِن دعائهِ عليه‌السلام فى الصّلوة على اَتْباعِ‌

دعای آن حضرت در درود بر پیروان

الرُّسُلِ و مُصَدّقيهِمْ

و ایمان آورندگان به ایشان

اَللَّهُمَّ وَ اَتْباعُ الرُّسُلِ وَ مُصَدِّقُوهُمْ مِنْ اَهْلِ الْاَرْضِ بِالْغَيْبِ

بارالها و پیروان انبیاء و تصدیق کنندگان ایشان از مردم روى زمین که تصدیقشان از عمق قلب بود

عِنْدَ مُعارَضَةِ الْمُعانِدينَ لَهُمْ بِالتَّكْذيبِ وَالْاِشْتِياقِ اِلَى الْمُرْسَلينَ بِحَقآئِقِ الْايمانِ

آنهم به وقتى که دشمنان به جهت معارضه در مقام تکذیب آنان برآمدند ولى مؤمنان به سبب حقایق ایمانیه مشتاقانه به انبیاء روى آوردند

فى كُلِّ دَهْرٍ وَ زَمانٍ اَرْسَلْتَ فيهِ رَسوُلاً

در هر عصر و زمانى که پیامبرى فرستادى

وَ اَقَمْتَ لِأَهْلِهِ دَليلاً

و براى جامعه چراغ راه قرار دادى

مِنْ لَدُنْ ادَمَ اِلى مُحَمَّدٍ - صَلَّى اللَّهُ

از زمان آدم تا دوران محمد - درود خدا

عَلَيْهِ وَالِهِ - مِنْ اَئِمَّةِ الْهُدى وَ قادَةِ اَهْلِ التُّقى - عَلى جَميعِهِمُ

بر او و آلش باد - از رهبران هدایت و جلوداران اهل تقوا - که بر همه آنان

السَّلامُ فَاذْكُرْهُمْ مِنْكَ بِمَغْفِرَةٍ وَ رِضْوانٍ

سلام باد - خداوندا تمام آنان را از جانب خود به آمرزش و رضایت مخصوص گردان.

اَللَّهُمَّ وَاَصْحابُ

بارالها و به خصوص اصحاب

مُحَمَّدٍ خآصَّةًالَّذينَ اَحْسَنُواالصَّحابَةَ

محمد (ص) آنان که شرط مصاحبت او را به خوبى پاس داشتند

وَالَّذينَ اَبْلَوُاالْبَلآءَ اَلْحَسَنَ فى نَصْرِهِ

و آنان که در یارى آن حضرت به سعى نیکو برخاستند

وَ كانَفُوهُ

و حضرتش را یارى دادند

وَ اَسْرَعُوا اِلى وِفادَتِهِ

و براى قرار دادنش به صحنه قدرت شتافتند

وَ سابَقُوا اِلى دَعْوَتِهِ

و براى قبول دعوتش بر یکدیگر سبقت گرفتند

وَاسْتَجابُوا لَهُ حَيْثُ اَسْمَعَهُمْ

و چون دلیل رسالت‌هاى خود را به گوش آنان رساند

حُجَّةَ رِسالاتِهِ وَ فارَقُوا الْاَزْواجَ وَالْاَوْلادَ فى اِظْهارِ كَلِمَتِهِ

دعوتش را پذیرفتند و در راه اعلاء کلمه‌اش از همسران و فرزندان خود دورى جستند

وَقاتَلُوا الْابآءَ وَالْاَبْنآءَ فى‌تَثْبيتِ نُبُوَّتِهِ وَانْتَصَرُوا بِهِ

و با پدران و فرزندان خودبراى برقرارى نبوّتش نبرد کردند و به برکت وجود او در آن نبردها پیروز شدند.

وَمَنْ كانُوا مُنْطَوينَ عَلى مَحَبَّتِهِ يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ فى مَوَدَّتِهِ

و آنان که در عمق دلشان مهر او را مى‌پروردند و در عشق او به تجارتى امید داشتند که کسادى و ضرر در آن راه نداشت

وَالَّذينَ هَجَرَتْهُمُ الْعَشآئِرُ اِذْ تَعَلَّقُوا بِعُرْوَتِهِ

و یارانى که وقتى دل به او بستند قبائل و عشائرشان از آنان دورى جستند

وَانْتَفَتْ مِنْهُمُ الْقَراباتُ اِذْ سَكَنُوا فى ظِلِّ قَرابَتِهِ

و زمانى که در سایه قرابت او آرمیدند دودمان آنان پیوند قرابت گسیختند

فَلاتَنْسَ لَهُمُ اللَّهُمَّ ماتَرَكوُا لَكَ وَفيكَ

بارالها پس براى اصحاب محمد آنچه را براى تو و در راه تو از دست دادند از نظرلطف دور مدار

وَاَرْضِهِمْ مِنْ رِضْوانِكَ

و آنان را از خشنودیت خشنود ساز

وَ بِما حاشُوا الْخَلْقَ عَلَيْكَ

و نیز به خاطر آنکه مردم را پیرامون دینت جمع کردند

وَ كانوُا مَعَ رَسوُلِكَ دُعاةً لَكَ اِلَيْكَ

وبا فرستاده تو در دعوت خلق هم‌آواز بودند

وَاشْكُرْهُمْ عَلى هَجْرِهِمْ فيكَ دِيارَ قَوْمِهِمْ وَ خُرُوجِهِمْ مِنْ سَعَةِ

و آنان را به خاطر اینکه در راه تو از شهر و دیار قوم خود دورى گزیدند

الْمَعاشِ اِلى ضيقِهِ

و از فراخى معیشت به سختى در افتادند

وَ مَنْ كَثَّرْتَ فى اِعْزازِ دينِكَ مِنْ مَظْلُومِهِمْ.

و آن افراد بسیارى را که براى بزرگداشت دین تو ستمها دیدند پاداش عنایت فرما.

اَللَّهُمَّ وَ اَوْصِلْ اِلَى التّابِعينَ لَهُمْ بِاِحْسانٍ الَّذينَ يَقُولُونَ:

بارالها و به پیروان اصحاب در ایمان و اخلاق و عمل آنان که مى‌گویند:

«رَبَّنااغْفِرلَنا وَ ِلاِخْوانِنَا الَّذينَ‌سَبَقُونا بِالاْيمانِ» خَيْرَ جَزآئِكَ

«الهى ما و آن برادران ما را که به ایمان بر ما پیشى جستند بیامرز» بهترین اجر و مزد خود را ارزانى دار

الَّذينَ قَصَدُوا سَمْتَهُمْ

همانان که راه و روش اصحاب را پیش گرفتند

وَ تَحَّرَوْا وِجْهَتَهُمْ

و طریقه آنان را طلبیدند

وَ مَضَوْا عَلى شاكِلَتِهِمْ

و به منش آنان زندگى را آهنگ دادند

لَمْ‌يَثْنِهِمْ رَيْبٌ فى بَصيرَتِهِمْ

در حالى که هیچ شک و شبهه‌اى آنان را از عقیده‌شان برنگرداند

وَ لَمْ‌يَخْتَلِجْهُمْو شَكٌّ فى قَفْوِ اثارِهِمْ وَالْايتِمامِ بِهِدايَةِ مَنارِهِمْ

در پیروى از آثار اصحاب و اقتداء به نشان هدایتشان - هیچ شکى خاطرشان را پریشان نکرد

مُكانِفينَ وَ مُوازِرينَ لَهُمْ يَدينُونَ بِدينِهِمْ

یاران و یاوران ایشان بودند در دین موافق آنان - بودند

وَ يَهْتَدُونَ بِهَدْيِهِمْ

و به راه و روش آنان مى‌رفتند

يَتَّفِقُونَ عَلَيْهِمْ

درباره اتفاق نظر داشتند

وَ لايَتَّهِمُونَهُمْ فيما اَدَّوْا اِلَيْهِمْ. اَللَّهُمَّ

و به آنان در برنامه‌هائى که از رسول خدا خبر دادند بدگمان نبودند. بارالها

وَ صَلِّ عَلَى التّابِعينَ مِنْ يَوْمِنا هذا اِلى يَوْمِ الدّينِ وَ عَلى‌

از امروز تا روز قیامت از جانب خودت بر تابعین و

اَزْواجِهِمْ وَ عَلى ذُرِّيّاتِهِمْ وَ عَلى مَنْ اَطاعَكَ مِنْهُمْ صَلوةً

همسران و فرزندانشان درود فرست و بر هر کس از آنان که اطاعت تو کرده درودى که به سبب

تَعْصِمُهُمْ بِها مِنْ مَعْصِيَتِكَ

آن ایشان را از معصیت بازدارى

وَ تَفْسَحُ لَهُمْ فى رِياضِ جَنَّتِكَ

و در باغهاى بهشت خود به آنان گشایش دهى

وَ تَمْنَعُهُمْ بِها مِنْ كَيْدِ الشَّيْطانِ

و از نیرنگ شیطان در امانشان دارى

وَ تُعينُهُمْ بِها عَلى‌

و به هر کار نیک که از تو

مَااسْتَعانُوكَ عَلَيْهِ مِنْ بِرٍّ

مدد جویند توفیقشان دهى

وَ تَقيهِمْ طَوارِقَ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ اِلاّ

و از حوادث شب و روز حفظشان فرمایى مگر

طارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْرٍ

از حادثه‌اى که مژده خیر رساند

وَ تَبْعَثُهُمْ بِها عَلَى اعْتِقادِ حُسْنِ الرَّجآءِ لَكَ

و به آن درود آنان را بر اعتقاد نیکو برانگیزى تا تنها به تو چشم امید دوزند

وَالطَّمَعِ فيما عِنْدَكَ

و به آنچه نزد توست دلبسته شوند

وَ تَرْكِ التُّهْمَةِ فيما تَحْويهِ اَيْدِى الْعِبادِ

و از بدگمانى نسبت به تو در آنچه نزد خلق است برحذر باشند

لِتَرُدَّهُمْ اِلَى الرَّغْبَةِ اِلَيْكَ وَالرَّهْبَةِ مِنْكَ

تا چنان کنى که تنها شوقشان به تو باشد و بیمشان از حضرت تو

وَ تُزَهِّدَهُمْ فى سَعَةِ الْعاجِلِ

و آنان را به فراخى جهان از دست رفتنى بى‌رغبتشان گردانى

وَ تُحَبِّبَ اِلَيْهِمُ الْعَمَلَ لِلْاجِلِ

و محبت عمل کردن براى آن جهان

وَالْاِسْتِعدادَ لِما بَعْدَ الْمَوْتِ

و آمادگى براى بعد از مرگ را در دلشان افکنى

وَتُهَوِّنَ عَلَيْهِمْ كُلَّ كَرْبٍ يَحُلُّ بِهِمْ يَوْمَ خُرُوجِ الْاَنْفُسِ مِنْ اَبْدانِها

و هر مشکلى که ایشان را به وقت جان کندن مى‌رسد آسان نمایى

وَ تُعافِيَهُمْ مِمّا تَقَعُ بِهِ‌الْفِتْنَةُ مِنْ مَحْذُوراتِها

و آنان را از هر محذورى که از فتنه‌ها و محنتها خیزد در عافیت دارى

وَ كَبَّةِ النّارِ وَ طُولِ‌الْخُلُودِ

و از سختى و صدمه آتش دوزخ و طول خلود در آن معاف گردانى

وَ تُصَيِّرَهُمْ اِلى اَمْنٍ مِنْ مَقيلِ الْمُتَّقينَ.

و آنان را به مقام امن و امان که جایگاه اهل تقواست منتقل نمایى.

الدعاء 5 - خویشتن و دوستان

وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عليه‌السلام لِنَفْسِه وَ لِاَهْلِ وَلايَتِهِ‌

«دعادرحق خود ودوستانش»

يا مَنْ لاتَنْقَضى عَجآئِبُ عَظَمَتِهِ

اى کسى که شگفتى‌هاى عظمتت پایان بردار نیست

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَاحْجُبْنا عَنِ الْاِلْحادِ فى عَظَمَتِكَ.

و ما را از الحاد و لغزش در عظمتت بازدار.

وَ يا مَنْ لاتَنْتَهى مُدَّةُ مُلْكِهِ

اى آن که دوران فرمانروائیت را نهایت نیست

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَاَعْتِقْ رِقابَنا مِنْ نَقِمَتِكَ.

و ما را از بند عذاب خود رهایى بخش.

وَ يا مَنْ لاتَفْنى خَزآئِنُ رَحْمَتِهِ

اى کسى که گنجینه‌هاى رحمتت را فنا نیست

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ لَنا نَصيباً فى رَحْمَتِكَ.

و براى ما از رحمتت نصیب و بهره‌اى قرار ده.

وَ يا مَنْ تَنْقَطِعُ دُونَ رُؤْيَتِهِ الْاَبْصارُ

اى که چشمها و دیده‌ها از دیدنت فروماند

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ وَاَدْنِنا اِلى قُرْبِكَ.

بر محمد و آلش درود فرست و ما را به عرصه‌گاه قربت نزدیک کن

وَ يا مَنْ تَصْغُرُ عِنْدَ خَطَرِهِ الْاَخْطارُ

و اى کسى که در برابر قدر و منزلتت تمام منزلتها کوچک است

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَ كَرِّمْنا عَلَيْكَ

و ما را در پیشگاهت گرامى دار.

. وَ يا مَنْ تَظْهَرُ عِنْدَهُ بَواطِنُ الْاَخْبارِ

اى آن که خبرهاى نهانى در نزدت آشکار است

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَ لاتَفْضَحْنا لَدَيْكَ.

و ما را نزد خود رسوا مکن.

اَللَّهُمَّ اَغْنِنا عَنْ هِبَةِ

الها ما را به بخشش خود

الْوَهّابينَ بِهِبَتِكَ

از بخشش دیگران بى‌نیاز ساز

وَاكْفِنا وَحْشَةَ الْقاطِعينَ بِصِلَتِكَ حَتّى‌

و ترس گسستن دیگران را از ما با پیوستن ما به خودت کفایت فرما تا

لانَرْغَبَ اِلى اَحَدٍ مَعَ بَذْلِكَ

با وجود عطاى تو از دیگرى نخواهیم

وَ لانَسْتَوْحِشَ مِنْ اَحَدٍ مَعَ فَضْلِكَ

و با احسان تو از احدى نهراسیم

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ كِدْ لَنا وَ لاتَكِدْ عَلَيْنا

و در هر کار به نفع ما چاره ساز و بر زیان ما چاره مساز

وَ امْكُرْ لَنا وَ لاتَمْكُرْبِنا

و به سود ما تدبیر کن و به ضرر ما تدبیر مفرما

وَ اَدِلْ لَنا وَ لاتُدِلْ مِنّا

و ما را چیره‌گى ده و دیگران را بر ما چیره مساز.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ قِنا مِنْكَ

و ما را از غضب خود حفظ کن

وَاحْفَظْنا بِكَ

و به عنایت خویش نگاه‌دار

وَاهْدِنا اِلَيْكَ

و به سوى خود هدایت کن

وَ لاتُباعِدْنا عَنْكَ

و از پیشگاه خود دور منما

اِنَّ مَنْ تَقِهِ يَسْلَمْ

آن را که تو حفظ کنى سالم ماند

وَ مَنْ تَهْدِهِ يَعْلَمْ

و آن را که تو هدایت کنى دانا شود

وَ مَنْ تُقَرِّبْهُ اِلَيْكَ يَغْنَمْ

و آن را که تو به خود نزدیک سازى غنیمت برد.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ اكْفِنا حَدَّ نَوآئِبِ الزَّمانِ

و ما را از سختى مصائب زمان

وَ شَرَّ مَصآئِدِ الشَّيْطانِ

و شرّ دامهاى شیطان

وَ مَرارَةَ صَوْلَةِ السُّلْطانِ

و تلخى قهر سلطان حفظ فرما.

اَللَّهُمَّ اِنَّما يَكْتَفِى

بار خدایا بدون شک بى‌نیازان

الْمُكْتَفُونَ بِفَضْلِ قُوَّتِكَ

به فضل قوّت تو بى‌نیازند

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَاكْفِنا

و ما را از هر چه غیر خودت کفایت کن

وَ اِنَّما يُعْطِى الْمُعْطُونَ مِنْ فَضْلِ جِدَتِكَ

و به حقیقت که بخشندگان از افزونى داده‌هاى تو مى‌بخشند

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

پس بر محمد و آلش – درود فرست

وَاَعْطِنا

و از نعمتت بر ما عطا کن

وَ اِنَّما يَهْتَدِى الْمُهْتَدُونَ بِنُورِ وَجْهِكَ

و همانا که - راه یافتگان - در پرتو نور ذات تو راه مى‌یابند

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَاهْدِنا

پس بر محمد و آلش درود فرست و ما را هدایت نماى

اَللَّهُمَّ اِنَّكَ مَنْ والَيْتَ.

بارالها هر که را تو یارى دهى هیچ

لَمْ‌يَضْرُرْهُ خِذْلانُ الْخاذِلينَ

خوار کننده‌اى قدرت خوار کردن او را ندارد

وَ مَنْ اَعْطَيْتَ لَمْ‌يَنْقُصْهُ مَنْعُ الْمانِعينَ

و هر که را تو ببخشى هیچ بازدارنده‌اى قدرت کاستن از عطایت به او او را ندارد

وَ مَنْ هَدَيْتَ لَمْ‌يُغْوِهِ اِضْلالُ الْمُضِلّينَ

و هر که را تو هدایت فرمایى گمراه ساختن گمراه کنندگان او را از راه بدر نبرد

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَامْنَعْنا بِعِزِّكَ مِنْ عِبادِكَ

و بعزّت خود ما را از شر بندگانت بازدار

وَاَغْنِنا عَنْ غَيْرِكَ ِاِرْفادِكَ

و به عطایت از غیر خود بى‌نیاز فرماى

وَاسْلُكْ بِنا سَبيلَ الْحَقِّ بِاِرْشادِكَ.

و به وسیله ارشادت ما را به راه حق ببر.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارالها بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ سَلامَةَ قُلُوبِنا فى‌ذِكْرِ عَظَمَتِكَ وَفَراغَ

و سلامت قلوب ما را در ذکر عظمتت و آسایش

اَبْدانِنا فى شُكْرِ نِعْمَتِكَ وَانْطِلاقَ اَلْسِنَتِنا فى وَصْفِ مِنَّتِكَ

بدنهامان را در شکر نعمتت و روانى زبان ما را در وصف عطایت قرار بده.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارالها بر محمّد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْنا مِنْ دُعاتِكَ الدّاعينَ اِلَيْكَ

و ما را در زمره دعوت‌کنندگان به سویت قرار بده

وَ هُداتِكَ الدّآلّينَ عَلَيْكَ

و از جمله راهنمایانى که به تو دلالت و راهنمایى مى‌کنند قرار ده

وَ مِنْ خآصَّتِكَ

و در حلقه خاصان از بندگانت درآر

يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

اى مهربان‌ترین مهربانان

الدعاء 6 - صبح و شام

و كان مِن دعائِه عليه‌السلام عندَ الصَّباح وَالمَساءِ

«دعا به وقت صبح و شام»

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ

سپاس خداى را که به نیروى خود شب و روز را آفرید

وَ مَيَّزَ بَيْنَهُما بِقُدْرَتِهِ

و به قدرتش میان آن دو تفاوت

وَ جَعَلَ لِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُما حَدّاً مَحْدُوداً وَاَمَداً مَمْدُوداً

قرار داد و براى هر یک حدّى محدود و زمانى مشخص نهاد

يُولِجُ كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما فى صاحِبِهِ وَ يُولِجُ صاحِبَهُ فيهِ

هر یک را درون دیگرى فرو بَرَد و برون آرد (از یکى بکاهد و به دیگرى بیفزاید)

بِتَقْديرٍ مِنْهُ لِلْعِبادِ فيما يَغْذُوهُمْ بِهِ وَ يُنْشِئُهُمْ عَلَيْهِ

و با این نظم دقیق روزى بندگان و نشو و نماى آنان را تأمین فرماید.

فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فيهِ مِنْ حَرَكاتِ التَّعَبِ وَ نَهَضاتِ النَّصَبِ

پس شب را براى بندگان آفرید تا در آن از حرکات رنج‌آور و فعالیت‌هاى آزاردهنده بیاسایند

وَ جَعَلَهُ لِباساً لِيَلْبَسُوا مِنْ راحَتِهِ وَ مَنامِهِ

و آن را پوششى قرار داد تا مردم در آن به آسایش دست یابند و خواب راحت کنند

فَيَكُونَ ذلِكَ لَهُمْ جَماماً وَ قُوَّةً

و این همه سبب تجدید نشاط و نیروى ایشان گردد

وَلِيَنالُوا بِهِ لَذَّةً وَ شَهْوَةً

و به لذت و کام دل رسند

وَ خَلَقَ لَهُمُ النَّهارَ مُبْصِراً لِيَبْتَغُوا فيهِ مِنْ فَضْلِهِ

و روز را بینایى‌بخش قرار داد تا در آن به جستجوى فضل حق خیزند

وَلِيَتَسَبَّبُوا اِلى رِزْقِهِ

و به رزق و روزى او دست یابند

وَيَسْرَحُوا فى اَرْضِهِ طَلَباً لِما فيهِ نَيْلُ الْعاجِلِ مِنْ دُنْياهُمْ وَ دَرَكُ الْاجِلِ فى اُخْريهُمْ.

و در زمین او در پى سود گذراى دنیا و ادراک نفع دائمى آن جهان به راه افتند.

بِكُلِ ذلِكَ يُصْلِحُ شَاْنَهُمْ

به تمام این امور کار ایشان را به سامان مى‌آورد

وَ يَبْلُو اَخْبارَهُمْ

و اعمالشان را مى‌آزماید

وَ يَنْظُرُ كَيْفَ هُمْ فى اَوْقاتِ

و مى‌نگرد که چگونه‌اند به هنگام

طاعَتِهِ وَ مَنازِلِ فُرُوضِهِ

طاعت و اوقات بجا آوردن واجبات

وَ مَواقِعِ اَحْكامِهِ

و موارد احکام او

لِيَجْزِىَ الَّذينَ اَسآؤُا بِما عَمِلُوا

؟ تا بدکاران را به جزاى عملشان

اَحْسَنُوا بِالْحُسْنى. اَللَّهُمَّ

و نیکوکاران را به مزد کردار نیکشان برساند. بارالها

فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى ما فَلَقْتَ لَنا مِنَ الْاِصْباحِ

پس تو را سپاس که پرده سیاه شب را به نور صبح شکافتى

وَ مَتَّعْتَنا بِهِ مِنْ ضَوْءِ النَّهارِ

و ما را از روشنى روز بهره‌مند ساختى

وَ بَصَّرْتَنا مِنْ مَطالِبِ الْاَقْواتِ

و در راه فراهم آوردن روزى بینافرمودى

وَ وَقَيْتَنا فيهِ مِنْ طَوارِقِ الْافاتِ

و از پیشامدهاى خطرناک آفات حفظ نمودى

اَصْبَحْنا وَاَصْبَحَتِ الْاَشْيآءُ كُلُّها. بِجُمْلَتِها لَكَ:

شب را به صبح رساندیم و تمام آفریدگان جملگى پاى در میدان صبح نهادند:

سَمآؤُها وَ اَرْضُها

آسمان و زمین

وَ ما بَثَثْتَ فى كُلِّ واحِدٍ مِنْهُما

و آنچه در این دو پراکنده‌اى

ساكِنُهُ وَ مُتَحَرِّكُهُ

ساکن و جنبنده

وَ مُقيمُهُ وَ شاخِصُهُ

ایستاده و رونده

وَ ما عَلافِى الْهَوآءِ

و هر چه در هوا بالا رفته

وَ ما كَنَّ تَحْتَ الثَّرى

و آنچه در زمین پنهان شده

اَصْبَحْنا فى قَبْضَتِكَ

همه و همه در سراپنجه قدرت تو به صبح رسیدیم

يَحْوينا مُلْكُكَ وَ سُلْطانُكَ

در حالى که سلطنت و پادشاهى تو ما را فراگرفته

وَ تَضُمُّنا مَشِيَّتُكَ

و مشیّت تو ما را تحت پوشش گرفته

وَ نَتَصَرَّفُ عَنْ اَمْرِكَ

و به فرمان تو در کارها تصرف مى‌کنیم

وَ نَتَقَلَّبُ فى تَدْبيرِكَ

و در عرصه تدبیر تو در حرکتیم

لَيْسَ لَنا مِنَ الْاَمْرِ اِلاّ ما قَضَيْتَ

به غیر آنچه فرمان تو بر آن رفته کارى نتوانیم

وَ لا مِنَ الْخَيْرِ اِلاّ ما اَعْطَيْتَ.

و جز آنچه تو بر ما بخشى خیرى به ما نمى‌رسد.

وَ هذا يَوْمٌ حادِثٌ جَديدٌ

امروز روزى جدید و تازه است

وَ هُوَ عَلَيْنا شاهِدٌ عَتيدٌ

و او بر ما شاهدى حاضر است

اِنْ اَحْسَنَّا وَدَّعَنا بِحَمْدٍ

اگر خوبى کنیم ما را سپاس گویان ترک کند

وَ اِنْ اَسَأْنا فارَقَنا بِذَمٍّ.

و اگر بدى کنیم نکوهش‌کنان از ما جدا گردد

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنا. حُسْنَ مُصاحَبَتِهِ

و حُسن همنَفَسى با این روز را روزى ما گردان

وَاعْصِمْنا مِنْ سُوءِ مُفارَقَتِهِ بِارْتِكاب جَريرَةٍ

و ما را از سوء مفارقتش به خاطر ارتکاب گناه

اَوِاقْتِرافِ صَغيرَةٍ اَوْ كَبيرَةٍ

یا کسب معصیت کوچک و بزرگ حفظ فرما

وَ اَجْزِلْ لَنا فيهِ مِنَ الْحَسَناتِ

و بهره ما را از خوبیها در آن سرشار کن

وَاَخْلِنا فيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ

و ما را در این روز از زشتى‌ها پیراسته نما

وَامْلَأْ لَنا ما بَيْنَ طَرَفَيْهِ حَمْداً وَ شُكْراً وَ اَجْراً وَ ذُخْراً وَ فَضْلاً وَ اِحْساناً

و از ابتدا تا پایان آن را براى ما از حمد و شکر و اجر و اندوخته آخرتى و فضل و احسان پر ساز..

اَللَّهُمَّ يَسِّرْ عَلَى الْكِرامِ الْكاتِبينَ مَؤُونَتَنا وَامْلَأْ لَنا مِنْ حَسَناتِنا صَحآئِفَنا

الهى زحمت ما را (به سبب تقوا و پرهیز از گناه) بر فرشتگان نویسنده اعمال آسان ساز و پرونده کردارمان را از حسنات سرشار فرما

وَ لاتُخْزِنا عِنْدَهُمْ بِسُوءِ اَعْمالِنا

و ما را نزد آن فرشتگان به کردارهاى زشت و ناهنجارمان رسوا مساز

اَللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنا فى كُلِّ ساعَةٍ مِنْ ساعاتِهِ حَظّاً مِنْ عِبادِكَ

خداوندا براى ما قرار بده. در هر ساعت از ساعت‌هاى روز بهره‌اى از مقامات بندگان خاصت

وَ نَصيباً مِنْ شُكْرِكَ

و نصیبى از شکرت

وَ شاهِدَ صِدْقٍ مِنْ مَلآئِكَتِكَ.

و گواه صدقى از ملائکه‌ات

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارالها بر محمد و آلش درود فرست

وَاحْفَظْنا مِنْ بَيْنِ اَيْدينا وَ مِنْ خَلْفِنا وَ عَنْ اَيْمانِنا عَنْ شَمآئِلِنا وَ مِنْ جَميعِ نَواحينا

و ما را از پیش رو و پشت‌سر و از طرف راست و از جانب چپ و از همه طرف حفظ فرما

حِفْظاً عاصِماً مِنْ مَعْصِيَتِكَ

حفظى که ما را از معصیت تو بازدارد

هادِياً اِلى طاعَتِكَ

و به طاعتت راه نماید

مُسْتَعْمِلاً لِمَحَبَّتِكَ.

و ما را به كار عشق و محبتت گير

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ وَفِّقْنا فى يَوْمِنا هذا وَلَيْلَتِنا هذِهِ وَفى جَميعِ اَيَّامِنا لِاسْتِعْمالِ الْخَيْرِ

تمام ایّاممان براى انجام خیر و ما را در این روزمان و در این شبمان و در

وَ هِجْرانِ الشَّرِّ وَ شُكْرِ النِّعَمِ

و دورى از شر و شکر نعمت‌ها

وَاتِّباعِ السُّنَنِ

نعو پیروى سنّت‌ها

وَ مُجانَبَةِ الْبِدَعِ

و دورى از بدعتها

وَالْاَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ

و امر به معروف

وَالنَّهْىِ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ حِياطَةِ الْاِسْلامِ وَانْتِقاصِ الْباطِلِ

و نهى از منکر و پاسدارى اسلام و عیب‌جوئى از باطل

وَاِذْلالِهِ وَ نُصْرَةِ الْحَقِّ وَاِعْزازِهِ وَ اِرْشادِ الضّآلِّ وَ

و خوار ساختن آن و یارى حق و گرامیداشت آن و ارشاد گمراه

مُعاوَنَةِ الضَّعيفِ وَ اِدْراكِ اللَّهيفِ.

و یارى ناتوان و پناه‌دادن به ستمدیده موفق بدار.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارالها بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْهُ اَيْمَنَ يَوْمٍ عَهِدْناهُ

و امروز را فرخنده‌ترین روزى قرار بده که تاکنون یافته‌ایم

وَاَفْضَلَ صاحِبٍ صَحِبْناهُ

و کامل‌ترین رفیقى که با او همراه بوده‌ایم

وَ خَيْرَ وَقْتٍ ظَلِلْنا فيهِ.

و بهترین زمانى که در آن بسر برده‌ایم.

وَاجْعَلْنا مِنْ اَرْضى مَنْ مَرَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ مِنْ جُمْلَةِ خَلْقِكَ

و ما را از خشنودترین کسان از جمله بندگانت قرار ده که شب و روز بر ایشان گذشته

اَشْكَرَهُمْ لِما اَوْلَيْتَ مِنْ نِعَمِكَ

شاکرترین ایشان در مقابل نعمت‌هائى که عنایت فرموده‌اى

وَ اَقْوَمَهُمْ بِما شَرَعْتَ مِنْ شَرآئِعِكَ

و پایدارترین ایشان به شریعت‌هایى که پدید آورده‌اى

وَ اَوْقَفَهُمْ عَمّا حَذَّرْتَ مِنْ نَهْيِكَ.

و خویشتن‌دارترین ایشان از نافرمانیهایى که از آنها بیم داده‌اى

اَللَّهُمَّ اِنّى

بارالها من تو را

اُشْهِدُكَ وَ كَفى بِكَ شَهيداً

شاهد مى‌گیرم و تو ما را بسنده گواهى هستى

وَاُشْهِدُ سَمآءَكَ وَ اَرْضَكَ وَ مَنْ

و گواه و شاهد مى‌گیریم آسمان و زمینت را و

اَسْكَنْتَهُما مِنْ مَلائِكَتِكَ وَ سآئِرِ خَلْقِكَ فى يَوْمى هذا

همچنین ملائکه و دیگر آفریدگانت را که در زمین و آسمان مسکن داده‌اى در این روز

وَ ساعَتى هذِهِ وَلَيْلَتى هذِهِ وَ مُسْتَقَرّى هذا اَنّى اَشْهَدُ

و این ساعت و این شب و این جایگاه که من در آن قرار دارم که من شهادت مى‌دهم که

اَنَّكَ اَنْتَ اللَّهُ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ

همانا تویى خدایى که جز تو خدایى نیست

قآئِمٌ بِالْقِسْطِ عَدْلٌ

برپا دارنده عدل عادل

فِى الْحُكْمِ رَؤُوفٌ بِالْعِبادِ مالِكُ الْمُلْكِ رَحيمٌ بِالْخَلْقِ

در حکم مهربان به بندگان دارنده سراسر جهان هستى رحیم بر تمام خلق هستى

وَ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ وَ خِيَرَتُكَ مِنْ َخلْقِكَ

و شهادت مى‌دهم که محمد بنده و فرستاده و برگزیده تو از میان تمام مردم است

حَمَّلْتَهُ رِسالَتَكَ فَاَدّاها

آن که رسالتت را بر عهده‌اش گذاشتى و او آن را به خوبى به انجام رساند

وَ اَمَرْتَهُ بِالنُّصْحِ لِاُمَّتِهِ فَنَصَحَ لَها.

و او را به خیرخواهى امّتش فرمان دادى پس براى آنان خیرخواهى نمود

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ.

بارالها پس بر محمد و آلش درود فرست

اَكْثَرَ ما صَلَّيْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ

بیش از آنچه که بر هر یک از دیگر آفریدگانت درود فرستاده‌اى

وَ اتِهِ عَنّا اَفْضَلَ ما اتَيْتَ اَحَداً مِنْ عِبادِكَ

و از سوى ما بهترین چیزی را که به یکی از بندگانت دادی به او بده

وَاجْزِهِ عَنّا اَفْضَلَ وَ اَكْرَمَ ماجَزَيْتَ اَحَداً مِنْ اَنْبِيآئِكَ عَنْ اُمَّتِهِ

و از جانب ما کاملترین و بهترین پاداشی را که به کسی از انبیائت از جانب امتش داده ای به او عنایت فرما

اِنَّكَ اَنْتَ

زیرا که تویی

الْمَنّانُ بِالْجَسيمِ الْغافِرُ لِلْعَظيمِ وَ اَنْتَ اَرْحَمُ مِنْ كُلِّ

بسیار بخشنده نعمت بزرگ و بخشاینده گناه سترگ و تو از مهربانی

رَحيمٍ. فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ

مهربان تری. پس درود فرست بر محمد و آلش که پاکیزگان و پاکان

الْاَخْيارِ الْاَنْجَبينَ.

و نیکوکاران و سرآمد تمام برگزیداگانند.

الدعاء 7 - بلا و سختی

وكان مِن دعائِهِ عليه‌السلام اِذا عَرَضَتْ لَهُ مُهمّةٌ

دعای او به هنگامی که برای وی مهمی دست میداد

اَو نَزلَتْ بِهِ مُلِمَّةٌ وَ عِنْدَالْكَرْبِ

یا رنجی فرود می آمد به وقت اندوه

يا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُالْمَكارِهِ

اى کسى که گره هر سختى به دست تو گشوده شود

وَ يا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدآئِدِ

و اى که تندى شدائد به عنایتت مى‌شکند

وَ يا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ‌الْمَخْرَجُ اِلى رَوْحِ الْفَرَجِ

ای که راه بیرون شدن از تنگی و رفتن به سوی آسایش از تو خواسته شود

ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعابُ

, دشواریها به لطف تو آسان گردد

وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْاَسْبابُ

و وسایل زندگی و اسباب حیات به رحمت تو فراهم آید

وَ جَرى بِقُدْرَتِكَ الْقَضآءُ

و قضا به قدرتت جریان گیرد

وَ مَضَتْ عَلى اِرادَتِكَ الْاَشْيآءُ

و همه چیز به اراده تو روان شود

فَهِىَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ

تنها به خواست تو بی آنکه فرمان دهی همه چیز فرمان برد

وَ بِاِرادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ ,

و هر چیز محض اراده ات بی آنکه نهی کنی از کار بایستد,

اَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمّاتِ

در تمام دشواریها تو را می خوانند

وَ اَنْتَ الْمَفْزَعُ فِى الْمُلِمّاتِ

و در بلیّات و گرفتاریها به تو پناه جویند

لايَنْدَفِعُ مِنْها اِلاّ ما دَفَعْتَ

غیر از بلایی که تو دفع کنی بلایی برطرف گردد

وَ لايَنْكَشِفُ مِنْها اِلاّ ما كَشَفْتَ ,

و گرهی نگشاید مگر تواش بگشایی,

وَقَدْنَزَلَ بى يا رَبِّ ما قَدْتَكَاَّدَنى ثِقْلُهُ

الهی بلایی بر من فرود آمده که سختی و ثقل آن مرا در هم شکسته

وَاَلَمَّ بى ما قَدْبَهَظَنى حَمْلُهُ

و گرفتاریهایی بر من حمله ور شده که تحملش برای من دشوار است

وَ بِقُدْرَتِكَ اَوْرَدْتَهُ عَلَىَّ وَ بِسُلْطانِكَ وَجَّهْتَهُ اِلَىَّ

و آن را تو از باب قدرتت بر من وارد کرده ای و به اقتدار خود متوجه من نموده ای

فَلامُصْدِرَ لِما اَوْرَدْتَ

اله من چیزی را که تو آورده ای کسی نبرد

وَ لاصارِفَ لِما وَجَّهْتَ

و آن چه تو فرستاده ای دیگری باز نگرداند

وَ لافاتِحَ لِما اَغْلَقْتَ

و بسته تو را کسی نگشاید

وَ لامُغْلِقَ لِما فَتَحْتَ

و چیزی را که تو بگشایی دیگری نبندد,

وَ لامُيَسِّرَ لِما عَسَّرْتَ

و آنچه را تو دشوار نموده ای کسی آسان نکند,

وَ لا ناصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ

و آن را که تو ذلیل کرده ای یاوری نباشد

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَافْتَحْ لى يا رَبِّ بابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ

و به رحمتت الها - در آسایش را به رویم باز کن

وَاكْسِرْ عَنّى سُلْطانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ

و به قدرتت صولت سلطان غم را در میدان حیات من بشکن

وَ اَنِلْنى حُسْنَ النَّظَرِ فيما شَكَوْتُ

و مرا در موردی که از آن شکوه دارم به عنایت و احسانت کامیاب کن

وَ اَذِقْنى حَلاوَةَ الصُّنْعِ فيما سَاَلْتُ

و به درخواست من شیرینی اجابت بچشان

وَ هَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنيئاً

و از سوی خودت رحمت و گشایشی دلخواه نصیبم فرما

وَاجْعَلْ لى مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً

و برایم نجات و خلاصی سریع از گرفتاریها مقرر کن

وَ لاتَشْغَلْنى بِالْاِهْتِمامِ عَنْ تَعاهُدِ فُرُوضِكَ وَاسْتِعْمالِ سُنَّتِكَ

و مرا به خاطر چیرگى غم از رعایت واجبات و به کار بستن مستحبات خود بازمدار

فَقَدْ ضِقْتُ لِما نَزَلَ بى يا رَبِّ ذَرْعاً

چرا که من به سبب آنچه به سرم آمده بی تاب و توان شده,

وَامْتَلَأْتُ بِحَمْلِ ما حَدَثَ عَلَىَّ هَمّاً

و قلبم از تحمل آنچه در زندگیم رخ نموده لبریز از اندوه گشته

وَ اَنْتَ الْقادِرُ عَلى كَشْفِ ما مُنيتُ بِهِ

و تو به رفع گرفتاریهایم و دفع

وَ دَفْعِ ما وَقَعْتُ فيهِ فَافْعَل بى ذلِكَ وَ اِنْ لَمْ اَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ

آنچه در آن در افتاده ام توانایی پس قدرتت را درباره من به کار بر گرچه از جانب تو مستحق آن نیستم

يا ذَا الْعَرْشِ الْعَظيمِ.

ای صاحب عرش عظیم.

الدعاء 8 - اخلاق ناپسند

وَ كانَ مِن دعائِه عليه‌السلام فِى الاِْسْتِعاذَةِ مِنَ الْمَكارِهِ وَ سَيِّئَ الْاَخْلاقِ وَ مَذامّ الْاَفعالِ‌

دعای آن حضرت در پناه بردن به حق و ناملایمات و اخلاق سوء و کارهای ناپسند

اَللَّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ هَيَجانِ الْحِرْصِ

بار خدایا به تو پناه می آورم از طغیان آز

وَ سَوْرَةِ الْغَضَبِ

و تندی خشم

وَ غَلَبَةِ الْحَسَدِ

و چیره گی حسد

وَ ضَعْفِ الصَّبْرِ

و سستی صبر

وَ قِلَّةِ الْقَناعَةِ

و کمی قناعت

وَ شکاسَةِ الخلق,

و بدی اخلاق

و الحاح الشهوة,

و زیاده روی در شهوت

و ملکه الحمیة,

و پافشاری در عصبیت

و مُتابَعَةِ الْهَوى

و پیروی هوا و هوس

وَ مُخالَفَةِ الْهُدى

و مخالفت با هدایت

وَ سِنَةِالْغَفْلَةِ

و خواب غفلت

وَ تَعاطِى الْكُلْفَةِ

و کوشش بیش از اندازه

وَ ايثارِ الْباطِلِ عَلَى الْحَقِّ

و انتخاب باطل بر حق

وَالْاِصْرارِ عَلَى الْمَأْثَمِ

و پافشاری بر گناه

وَاسْتِضْغارِ الْمَعْصِيَةِ

و کوچک شمردن معصیت

وَاسْتِكْبارِ الطّاعَةِ

و بزرگ شمردن طاعت

وَ مُباهاةِ الْمُكْثِرينَ

و فخر و مباهات با ثروتمندان

وَالْاِزْرآءِ بِالْمُقِلّينَ

و تحقیر تهی دستان

وَ سُوءِ الْوِلايَةِ لِمَنْ تَحْتَ اَيْدينا

و کوتاهی در حق زیردستان خود

وَ تَرْكِ الشُّكْرِ لِمَنِ اصْطَنَعَ الْعارِفَةَ عِنْدَنا

و ناسپاسی نسبت به آن که به ما خوبی کرده

اَوْ اَنْ نَعْضُدَ ظالِماً

یا آنکه ستمگری را یاری کنیم

اَوْ نَخْذُلَ مَلْهُوفاً

یا ستمدیده ای را تنها گذاریم

اَوْ نَرُومَ ما لَيْسَ لَنا بِحَقٍّ

یا آنچه را که حق ما نیست بخواهیم

اَوْ نَقُولَ فِى الْعِلْمِ بِغَيْرِ عِلْمٍ.

یا از آنچه را که نمی دانیم دم زنیم.

وَ نَعوُذُ بِكَ اَنْ نَنْطَوِىَ عَلى غِشِّ اَحَدٍ

و پناه می بریم به تو از اینکه نیت داشته باشیم به کسی خیانت ورزیم

وَاَنْ نُعْجَبَ بِاَعْمالِنا

و در کردارمان خودپسندی نمائیم

وَ نَمُدَّ فى امالِنا وَ

و آرزوهای خود را دور و دراز سازیم. و

نَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ السَّريرَةِ وَاحْتِقارِ الصَّغيرَةِ

به تو پناه می بریم از زشتی باطن و ناچیز شمردن گناه

وَ اَنْ يَسْتَحْوِذَ عَلَيْنا الشَّيْطانُ اَوْيَنْكُبَنَا الزَّمانُ

و از چیره گی شیطان در وجودمان و از اینکه روزگار ما را به سختی دراندازد

اَوْيَتَهَضَّمَنَا السُّلْطان

یا سلطان بر ما جور و ستم روا دارد.

وَ نَعُوذُ بِكَ مِنْ تَناوُلِ الْاِسْرافِ

و به تو پناه می بریم از آلوده شدن به اسراف

وَ مِنْ فِقْدانِ الْكَفافِ.

و بلای تنگ دستی.

وَ نَعُوذُ بِكَ مِنْ شَماتَةِ الْاَعْداءِ

و به تو پناه می بریم از سرزنش دشمنان

وَ مِنَ الْفَقْرِ اِلَى الْاَكْفاءِ

و نیازمندی به همنوعان

وَ مِنْ مَعيشَةٍ فى شِدَّةٍ

و از زندگی در سختی

وَ ميتَةٍ عَلى غَيْرِ عُدَّةٍ.

و از مرگ ناگهانی و بدون توشه.

وَ نَعُوذُ بِكَ مِنَ‌الْحَسْرَةِ الْعُظْمى

و به تو پناه می بریم از حسرت و اندوه بزرگ

وَالْمُصيبَةِ الْكُبْرى

و مصیبت سترگ

وَ اَشْقَى الشَّقآءِ

و از بدترین تیره بختی

وَ سُوءِ الْمَابِ

و از بدفرجامی

وَ حِرْمانِ الثَّوابِ وَ حُلُولِ الْعِقابِ.

و ناامیدی از ثواب و فرود آمدن عذاب

اَللَّهُمَّ صَلِّ. عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمّدو آلش درود فرست

وَ اَعِذْنى مِنْ كُلِّ ذلِكَ بِرَحْمَتِكَ وَ جَميعَ

و مرا از همه این امور در پناه رحمتت جای ده و نیز همه

الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ

و مردان و زنان مومن را

يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.

ای مهربان ترین مهربانان

الدعاء 9 - طلب آمرزش

وَ كانَ مِن دعائِه عليه‌السلام فِى الاشتياقِ اِلى طَلَبِ الْمَغْفِرَةِ مِنَ اللَّهِ جَلّ جَلالُه‌

دعا و نیایش آن حضرت در شوق به طلب آمرزش از خدای بزرگ

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارالها بر محمد و آلش درود فرست

وَ صَيِّرْنا اِلى مَحْبُوبِكَ مِنَ التَّوْبَةِ

و ما را به سر منزل توبه که محبوب توست برسان

وَ اَزِلْنا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ الْاِصْرارِ.

و از پافشارى بر گناه که نمى‌پسندى دور ساز.

اَللَّهُمَّ وَ مَتى وَقَفْنا

بارخدایا هنگامى که در وضعى قرار مى‌گیریم

بَيْنَ نَقْصَيْنِ فى دينٍ اَوْدُنْيا

که به ناچار مستحق خسارت در دین یا ضرر در دنیا مى‌شویم

فَاَوْقِعِ النَّقْصَ بِاَسْرَعِهِما فَنآءً

پس کاهش را بر دنیاى ما که زود فانى مى‌شود وارد ساز

وَاجْعَلِ التَّوْبَةَ فى اَطْوَلِهِما بَقآءً. وَ اِذا هَمَمْنا بِهَمَّيْنِ

و عفو و بخششت را در دینمان که بادوام‌تر است قرار بده و چون قصد

يُرْضيكَ اَحَدُهُما عَنّا

دو کار کنیم که یکى از آنها تو را از ما خشنود مى‌کند

وَ يُسْخِطُكَ الْاخَرُ عَلَيْنا

و آن دیگرى تو را بر ما خشمگین مى‌سازد

فَمِلْ بِنا

پس به آنچه

اِلى ما يُرْضيكَ عَنّا

در معرض رضاى توست ما را متمایل کن

وَ اَوْهِنْ قُوَّتَنا عَمّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنا

و از قدرتمان بر امرى که سبب خشم توست بکاه

وَ لا تُخَلِّ فى ذلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنا وَاخْتِيارِها فَاِنَّها مُخْتارَةٌ

و در این امور ما را به خود و به اختیار خویش رها مساز که نفسْ انتخاب کننده

لِلْباطِلِ اِلاّ ما وَفَّقْتَ اَمّارَةٌ بِالسُّوءِ اِلاّ ما رَحِمْتَ

باطل است مگر آن که تواَش توفیق دهى و پیوسته به بدى فرمان دهد مگر آن که تواَش رحمت آورى

اَللَّهُمَّ وَ اِنَّكَ مِنَ الضُّعْفِ خَلَقْتَنا

الهى ما را از مایه ضعف و ناتوانى به وجود آورده‌اى

وَ عَلَى الْوَهْنِ بَنَيْتَنا

و اساس آفرینش ما را بر سستى نهاده‌اى

وَ مِنْ مآءٍ مَهينٍ ابْتَدَاْتَنا

وآغاز مارا از آبى ناچیز بنا گذاشته‌اى

فَلا حَوْلَ لَنا اِلاّ بِقُوَّتِكَ وَ لاقُوَّةَ لَنا اِلاّ بِعَوْنِكَ

پس ما را جز به نیروى تو حرکتى و جز به یارى تو قوّتى نیست

فَاَيِّدْنا بِتَوْفيقِكَ

پس به توفیق خود نیرومان بخش

وَ سَدِّدْنا بِتَسْديدِكَ

و با هدایتت به راه صواب استوارمان دار

وَ اَعْمِ اَبْصارَ قُلُوبِنا عَمّا خالَفَ مَحَبَّتَكَ

و چشم دلمان را از آنچه در مسیر غیر عشق توست کور ساز

وَ لاتَجْعَلْ لِشَىْ‌ءٍ مِنْ جَوارِحِنا نُفُوذاً فى مَعْصِيَتِكَ.

و هیچ کدام از اعضاى ما را در معصیت خود پیشرفت مده

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارالها پس بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ هَمَساتِ قُلُوبِنا وَ حَرَكاتِ اَعْضآئِنا وَ لَمَحاتِ

و رازهاى دلمان و حرکات اعضایمان و نگاههاى

اَعْيُنِنا وَ لَهَجاتِ اَلْسِنَتِنا فى مُوجِباتِ ثَوابِكَ

چشممان و سخنان زبانمان را در برنامه‌هایى قرار ده که موجب ثواب تو باشد

حَتّى لاتَفُوتَنا حَسَنَةٌ نَسْتَحِقُّ بِها جَزآءَكَ

تا کار نیکى که موجب ثواب توست از دست ما نرود

وَ لاتَبْقى لَنا سَيِّئَةٌ نَسْتَوْجِبُ بِها عِقابَكَ.

و کار بدى که موجب عقاب توست براى ما نماند.

الدعاء 10 - پناه‌بردن به خدا

و کان من دعائه عليه السلام في اللجا الي الله تعالي

« در پناه بردن به خداوند »

اَللَّهُمَّ اِنْ تَشَأْ تَعْفُ عَنّا فَبِفَضْلِكَ

بارخدایا اگر بخواهى بر ما ببخشى از سر فضل مى‌بخشى

وَ اِنْ تَشَأْ تُعَذِّبْنا فَبِعَدْلِكَ

و اگر بخواهى ما را به عذاب مبتلا کنى از سر عدل مبتلا مى‌کنى

فَسَهِّلْ لَنا عَفْوَكَ بِمَنِّكَ

الهى به رسم احسان عفوت را نصیب ما کن

وَ اَجِرْنا مِنْ عَذابِكَ بِتَجاوُزِكَ

و به آئین چشم‌پوشى ما را از عذاب برهان

فَاِنَّهُ لاطاقَةَ لَنا بِعَدْلِكَ

که ما را طاقت عدل تو نیست

وَ لانَجاةَ لِأَحَدٍ مِنّا دُونَ عَفْوِكَ

و بدون عفوت براى هیچ یک از ما آزادى میسّر نیست

يا غَنِىَّ الْاَغْنِيآءِ

اى بى‌نیازترین بى‌نیازها

ها نَحْنُ عِبادُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ

اینک ما بندگان توایم بر درگاهت

وَ اَنَا اَفْقَرُ الْفُقَرآءِ اِلَيْكَ فَاجْبُرْ فَاقَتَنا بِوُسْعِكَ

و من نیازمندترین نیازمندان به توام پس تهیدستى ما را به توانگریت چاره کن

وَ لاتَقْطَعْ رَجآءَنا بِمَنْعِكَ

و رشته امید ما را با منع کردن لطفت قطع مکن

فَتَكُونَ قَدْ اَشْقَيْتَ مَنِ اسْتَسْعَدَ بِكَ

که اگر چنین کنى کسى را که از رحمتت نیکبختى خواسته بدبخت کرده‌اى

وَ حَرَمْتَ مَنِ اسْتَرْفَدَ فَضْلَكَ

و آن را که از فضلت عطا خواسته محروم نموده‌اى

فَاِلى مَنْ حِينَئِذٍ مُنْقَلَبُنا عَنْكَ؟ وَ اِلى اَيْنَ مَذْهَبُنا عَنْ بابِكَ؟

در این حال از پیشگاهت به سوى چه کسى رو کنیم؟ و از درِ رحمتت به کجا رویم؟

سُبْحانَكَ

پاک و منزهى

نَحْنُ الْمُضْطَرُّونَ الَّذينَ اَوْجَبْتَ اِجابَتَهُمْ

ما از آن درماندگانیم که قبول دعاى آنان را واجب کرده‌اى

وَ اَهْلُ السُّوءِ الَّذينَ وَعَدْتَ الْكَشْفَ عَنْهُمْ.

و از آن گرفتارانیم که رفع گرفتارى را به ایشان وعده داده‌اى

وَ اَشْبَهُ الْاَشْيآءِ بِمَشِيَّتِكَ .

و شبیه‌ترین چیزها به خواسته تو

وَ اَوْلَى الْاُمُورِ بِكَ فى عَظَمَتِكَ رَحْمَةُ مَنِ اسْتَرْحَمَكَ

و سزاوارترین کار به بزرگوارى تو رحمت آوردن بر کسى است که از تو رحمت خواهد

وَ غَوْثُ مَنِ اسْتَغاثَ بِكَ

و به فریاد رسیدن کسى است که به تو فریادرسى کرده

فَارْحَمْ تَضَرُّعَنا اِلَيْكَ

پس بر زارى ما نزد خود رحمت آر

وَاَغِثْنا اِذْ طَرَحْنا اَنْفُسَنا بَيْنَ يَدَيْكَ.

و به خاطر اینکه خود را در پیشگاهت به خاک افکنده‌ایم به فریادمان رس

اَللَّهُمَّ اِنَّ الشَّيْطانَ قَدْ شَمِتَ. بِنا اِذْ شايَعْناهُ عَلى مَعصِيَتِكَ

الهى شیطان ما را چون در نافرمانیت او را همراهى کردیم سرزنش مى‌کند

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ ]

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَ لاتُشْمِتْهُ بِنا بَعْدَ تَرْكِنا اِيّاهُ لَكَ

و اکنون که شیطان را به خاطر تو واگذاشتیم و از طرف او به سوى تو روى آوردیم

وَ رَغْبَتِنا عَنْهُ اِلَيْكَ.

وى را به سرزنش ما شاد مکن.

الدعاء 11 - عاقبت به خیری

وَ كانَ مِن دُعائِهِ عليه‌السّلام بِخَواتِم الْخَيْرِ:

« در طلب عاقبت به خیرى»

يا مَنْ ذِكْرُهُ شَرَفٌ لِلذّاكِرينَ

اى که یادت یادکنندگان را شرف است

وَ يا مَنْ شُكْرُهُ فَوْزٌ لِلشّاكِرينَ

و شکرت شکرگزاران را کامروایى است

وَ يا مَنْ طاعَتُهُ نَجاةٌ لِلْمُطيعينَ

و اى که فرمانبرداریت براى فرمانبرداران نجات و رهائى است

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَاشْغَلْ قُلوُبَنا بِذِكْرِكَ عَنْ كُلِّ ذِكْرٍ

و دلهاى ما را به یاد خودت از هر یاد

وَاَلْسِنَتَنا بِشُكْرِكَ عَنْ كُلِّ شُكْرٍ

و زبان ما را به شکر خودت از هر شکر

وَ جَوارِحَنا بِطاعَتِكَ عَنْ كُلِّ طاعَةٍ

و اعضایمان را به طاعت خودت از هر طاعت مشغول دار

فَاِنْ قَدَّرْتَ لَنا فَراغاً مِنْ شُغْلٍ فَاجْعَلْهُ فَراغَ سَلامَةٍ لاتُدْرِكُنا فيهِ تَبِعَةٌ

و اگر براى ما فراغتى از کار مقدّر کرده‌اى پس آن را فراغت همراه با سلامتى قرار ده تا در دنبال آن هیچ وبالى به ما نرسد

وَ لاتَلْحَقُنا فيهِ سَئْمَةٌ

و در آن فراغت ملالتى به دامن حیات ما ننشیند

حَتّى يَنْصَرِفَ عَنَّا كُتَّابُ السَّيِّئاتِ بِصَحيفَةٍ خالِيَةٍ مِنْ ذِكْرِ سَيِّئاتِنا

تا نویسندگان اعمال زشت از نزد ما با دفترى خالى از کردار بد برگردند

وَ يَتَوَلّى كُتَّابُ الْحَسَناتِ عَنّا مَسْرُورينَ بِما كَتَبُوا مِنْ حَسَناتِنا

و نویسندگان خوبیها به سبب آنچه از حسنات ما نوشته‌اند شادان و مسرور بازآیند

وَاِذَا انْقَضَتْ اَيّامُ حَياتِنا

و چون روزگار حیاتمان سپرى شود

وَ تَصَرَّمَتْ مُدَدُ اَعْمارِنا

و رشته زندگیمان بگسلد

وَاسْتَحْضَرَتْنا دَعْوَتُكَ الَّتى لابُدَّ مِنْها وَ مِنْ اِجابَتِها

و آن دعوت تو (مرگ) که از خودش و اجابتش گزیرى نیست

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ خِتامَ ماتُحْصى عَلَيْنا كَتَبَةُ اَعْمالِنا تَوْبَةً مَقْبُولَةً

و پایان آنچه را که نویسندگان پرونده بر ما مى‌نویسند توبه‌اى مقبول قرار ده که

لاتُوقِفُنا بَعْدَها عَلى ذَنْبٍ اجْتَرَحْناهُ وَ لامَعْصِيَةٍ اقْتَرَفْناها

بعد از آن ما را بر معصیتى که کرده‌ایم و نافرمانیى که مرتکب شده‌ایم توبیخ و سرزنش نکنى

وَلاتَكْشِفْ عَنّا سِتْراً سَتَرْتَهُ عَلى رُؤُوسِ‌الْاَشْهادِ

و پرده‌اى که بر ما پوشانده‌اى در برابر دیده حاضران از روى کار ما برمدار

يَوْمَ تَبْلُ اَخْبارَ عِبادِكَ

در روزى که اخبار بندگانت را آشکار مى‌سازى

اِنَّكَ رَحيمٌ بِمَنْ دَعاكَ

زیرا که تو نسبت به هر که تو را بخواند مهربانى

وَ مُسْتَجيبٌ لِمَنْ ناداكَ.

و تقاضاى هر که تو را صدا بزند اجابت کننده‌اى.

الدعاء 12 - اعتراف و توبه

وَ كانَ مِنْ دعائِه عليه‌السلام فِى‌الاعتِرافِ وَ طَلَبِ التّوبةِ اِلَى‌اللَّهِ تَعالى‌

« اعتراف به گناه »

اَللَّهُمَّ اِنَّهُ يَحْجُبُنى عَنْ مَسْئَلَتِكَ خِلالٌ ثَلاثٌ

پروردگارا سه خصلت مرا از اینکه چیزى از تو بخواهم بازمى‌دارد

وَ تَحْدُونى عَلَيْها خَلَّةٌ واحِدَةٌ:

و یک خصلت مرا به درخواست از تو ترغیب مى‌کند

يَحْجُبُنى اَمْرٌ اَمَرْتَ بِهِ فَاَبْطَاْتُ عَنْهُ

آن سه عبارت است از امرى که به آن فرمان داده‌اى و من در انجامش کندى کردم

وَ نَهْىٌ نَهَيْتَنى عَنْهُ فَاَسْرَعْتُ اِلَيْهِ

و کارى که مرا از آن نهى نمودى و به سویش شتافتم

وَ نِعْمَةٌ اَنْعَمْتَ بِها عَلَىَّ فَقَصَّرْتُ فى شُكْرِها

و نعمتى‌که به‌من بخشیدى ولى در شکر گزاریش کوتاهى کردم

وَ يَحْدُونى عَلى مَسْئَلَتِكَ تَفَضُّلُكَ عَلى مَنْ اَقْبَلَ.

اما آنچه مرا بر درخواست از تو ترغیب مى‌کند احسان توست به آن‌که با نیّت پاک

بِوَجْهِهِ اِلَيْكَ

به تو روى آورده

وَ وَفَدَ بِحُسْنِ ظَنِّهِ اِلَيْكَ

و از طریق خوش گمانى به درگاه تو آمده

اِذْ جَميعُ اِحْسانِكَ تَفَضُّلٌ وَ اِذْكُلُّ نِعَمِكَ ابْتِدآءٌ

زیرا که تمام احسانهایت از روى تفضّل است و نعمتهایت همه بى‌سبب و بدون سرآغاز.

فَها اَنَاذا يا اِلهى

اى خداى من اینک منم که

واقِفٌ بِبابِ عِزِّكَ وُقُوفَ الْمُسْتَسْلِمِ الذَّليلِ

به پیشگاه عزتت همچون تسلیم شونده ذلیل ایستاده‌ام

وَ سآئِلُكَ عَلَى الْحَيآءِ مِنّى سُؤالَ الْبآئِسِ الْمُعيلِ

و با شرم و حیا همچون نیازمندى عیالوار از تو درخواست مى‌کنم

مُقِرٌّ لَكَ بِاَنّى لَمْ‌اَسْتَسْلِمْ وَقْتَ اِحْسانِكَ اِلاّ بِالْاِقْلاعِ عَنْ عِصْيانِكَ

و معترفم که در هنگام احسان تو جز خوددارى از معصیت طاعتى نکرده‌ام

وَ لَمْ‌اَخْلُ فِى‌الْحالاتِ كُلِّها مِنِ امْتِنانِكَ

و هیچ‌گاه از نعمتت بى‌بهره نبوده‌ام

فَهَلْ يَنْفَعُنى يا اِلهى اِقْرارى عِنْدَكَ بِسُوءِ مَااكْتَسَبْتُ؟

خدایا اکنون که در برابرت به زشتى اعمالم اعتراف مى‌کنم برایم سودى خواهد داشت؟

وَ هَلْ يُنْجينى مِنْكَ اعْتِرافى لَكَ بِقَبيحِ مَاارْتَكَبْتُ؟

و آیا اقرار به زشتى آنچه انجام داده‌ام مرا از عذاب تو نجات خواهد داد؟

اَمْ اَوْجَبْتَ لى فى مَقامى هذا سُخْطَكَ؟

یا آنکه مرا در این حالى که هستم مستوجب غضب خود مى‌دانى؟

اَمْ لَزِمَنى فى وَقْتِ دُعاىَ مَقْتُكَ؟

و یا در این هنگام که تو را مى‌خوانم اراده عذابى شدید به دنبال من است؟

سُبْحانَكَ

پاک‌و منزّهى

لااَيْئَسُ مِنْكَ وَقَدْ فَتَحْتَ لى بابَ التَّوْبَةِ اِلَيْكَ

از تو ناامید نیستم در حالى که درِ توبه را به رویم گشوده‌اى

بَلْ اَقُولُ مَقالَ الْعَبْدِ الذَّليلِ

بلکه سخن بنده ذلیل را به زبان مى‌آورم

الظّالِمِ لِنَفْسِهِ

بنده‌اى که به خود ستم کرده

الْمُسْتَخِفِّ بِحُرْمَةِ رَبِّهِ

و حریم حرمت پروردگارش را سبک شمرده

الَّذى عَظُمَتْ ذُنُوبُهُ فَجَلَّتْ

بنده‌اى که گناهش عظیم است و روى هم انباشته

وَ اَدْبَرَتْ اَيّامُهُ فَوَلَّتْ

و روزگار از او روى گردانده و عمرش سپرى شده

حَتّى اِذا رَاى مُدَّةَ الْعَمَلِ قَدِانْقَضَتْ

تا چون نظر کرده که زمان عمل گذشته

وَ غايَةَ الْعُمُرِ قَدِ انْتَهَتْ

و دوران عمر به آخر رسیده

وَ اَيْقَنَ اَنَّهُ لامَحيصَ لَهُ مِنْكَ

یقین نموده که پناهگاهى از عذابت و گریزگاهى از انتقامت نیست

وَ لا مَهْرَبَ لَهُ عَنْكَ تَلَقَّاكَ بِالْاِنابَةِ

و با ناله و انابه به سویت روآورده

وَ اَخْلَصَ لَكَ التَّوْبَةَ

و توبه‌اش را براى تو خالص ساخته

فَقامَ اِلَيْكَ بِقَلْبٍ طاهِرٍ نَقِىٍّ

پس با دلى پاک و پاکیزه به سویت برخاسته

ثُمَّ دَعاكَ بِصَوْتٍ حآئِلٍ خَفِىٍّ

و تو را با ناله‌اى سوزناک و آهسته خوانده

قَدْ تَطَاْطَاَ لَكَ فَانْحَنى

درحالى که از شدت تواضع در برابر تو خم گشته

وَنَكَّسَ رَأْسَهُ فَانْثَنى

و تو را با ناله‌اى سوزناک و آهسته خوانده

قَدْ اَرْعَشَتْ خَشْيَتُهُ رِجْلَيْهِ وَغَرَّقَتْ دُمُوعُهُ خَدَّيْهِ

و تو را با ناله‌اى سوزناک و آهسته خوانده و ترس از مقام تو هر دو پایش را به لرزه انداخته و اشک چشم صفحه رخسارش را فراگرفته

يَدْعُوكَ بِيا اَرْحَمَ‌الرّاحِمينَ وَ يا اَرْحَمَ مَنِ

و با این جملات تو را مى‌خواند: اى مهربانترین مهربانان اى بخشنده‌تر

انْتابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ

کسى که طالبان رحمت نوبت به نوبت آهنگ او کنند

وَ يا اَعْطَفَ مَنْ اَطافَ بِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ

و اى عطوف‌تر کسى که آمرزش خواهان گرد او گردند

وَ يا مَنْ عَفْوُهُ اَكْثَرُ مِنْ نَقِمَتِهِ

و اى کسى که عفوت افزون از انتقامت است

وَ يا مَنْ رِضاهُ اَوْفَرُمِنْ‌سَخَطِهِ

و اى آن که خشنودیت بیش از خشم توست

وَ يا مَنْ تَحَمَّدَ اِلى خَلْقِهِ بِحُسْنِ التَّجاوُزِ

و اى کسى که به‌خاطر گذشت پسندیده‌ات آفریدگانت را به حمد خویش فراخوانده‌اى

وَ يا مَنْ عَوَّدَ عِبادَهُ قَبُولَ الْاِنابَةِ

و اى کسى که بندگانت را به پذیرفتن توبه عادت داده‌اى

وَ يا مَنِ اسْتَصْلَحَ فاسِدَهُمْ بِالتَّوْبَةِ

و اى کسى که اصلاح تباهکارى مردم را به وسیله توبه خواسته‌اى

وَ يا مَنْ رَضِىَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْيَسيرِ

و اى کسى که به عمل اندک بندگان خشنود شده‌اى

وَ يا مَنْ كافى قَليلَهُمْ بِالْكَثيرِ

و کم آنان را پاداش فراوان داده‌اى

وَ يا مَن ضَمٍنَ لَهم اٍجابةَ الدعاءٍ ,

و اى کسى که اجابت دعا را براى ایشان ضامن گشته‌اى

وَ يا وَعَدَهم عَلي نَفسٍهٍ بِتَفَضُّلِهِ حُسْنَ الْجَزآءِ

و اى آن که به فضل و بخشش خویش آنان را به پاداش نیکو وعده داده‌اى

ما اَنَا بِاَعْصى مَنْ عَصاكَ فَغَفَرْتَ لَهُ

من نه از گناهکارترین گناهکارانم که تو او را آمرزیده‌اى

وَ ما اَنَا بِاَلْوَمِ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَيْكَ فَقَبِلْتَ مِنْهُ

و نه از نکوهیده‌ترین افرادى که به درگاهت عذر آورده و تو عذرش را قبول کرده‌اى

وَ ما اَنَا بِاَظْلَمِ مَنْ تابَ اِلَيْكَ فَعُدْتَ عَلَيْهِ

و نه از ستمکارترین ستمکاران که نزد تو موفق به توبه شده

اَتُوبُ اِلَيْكَ فى مَقامى هذا تَوْبَةَ نادِمٍ عَلى ما فَرَطَ مِنْهُ

و تو به او احسان کرده‌اى در چنین حال به جانب تو بازمى‌گردم

مُشْفِقٍ مِمَّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ

بازگشت کسى که از کرده گذشته خود پشیمان و از آنچه بر سرش آمده نگران

خالِصِ الْحَيآءِ مِمّا وَقَعَ فيهِ

و از ورطه‌اى که در آن افتاده از روى خلوص شرمگین است

عالِمٍ بِاَنَّ الْعَفْوَ عَنِ الذَّنْبِ الْعَظيمِ لايَتَعاظَمُكَ

و مى‌داند که گذشت از گناه بزرگ در نظر تو عظیم نمى‌نماید

وَ اَنَّ التَّجاوُزَ عَنِ الْاِثْمِ الْجَليلِ لايَسْتَصْعِبُكَ

و بخشیدن معصیت خطیر بر تو گران نمى‌باشد

وَ اَنَّ احْتِمالَ الْجِناياتِ الْفاحِشَةِ لايَتَكَاَّدُكَ

و تحمل جنایات سنگین بر تو دشوار نمى‌آید

وَ اَنَّ اَحَبَّ عِبادِكَ اِلَيْكَ مَنْ تَرَكَ الْاِسْتِكْبارَ عَلَيْكَ

و محبوب‌ترین بندگانت نزد تو کسى است که در پیشگاه تو دست از سرکشى و نافرمانى بردارد

و از وَ جانَبَ الْاِصْرارَ

پافشارى بر گناه اجتناب نماید

وَ لَزِمَ الْاِسْتِغْفارَ

و درخواست آمرزش را ادامه دهد

وَ اَنَا اَبْرَءُ اِلَيْكَ مِنْ اَنْ اَسْتَكْبِرَ

و من در برابر تو بیزارى مى‌جویم از اینکه سرکشى کنم

وَ اَعُوذُ بِكَ مِنْ اَنْ اُصِرَّ

و به‌تو پناه‌مى‌برم از اینکه بر گناه اصرار ورزم

وَاَسْتَغْفِرُكَ لِما قَصَّرْتُ فيهِ

و براى آنچه در آن کوتاهى ورزیده‌ام طلب‌آمرزش دارم

وَاَسْتَعينُ بِكَ عَلى ماعَجَزْتُ عَنْهُ

و بر آنچه از انجامش فرومانده‌ام از تو درخواست یارى مى‌کنم

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

الها بر محمد و آلش درود فرست

وَ هَبْ لى ما يَجِبُ عَلَىَّ لَكَ

و از حقوقى که بر عهده من دارى بگذر

وَ عافِنى مِمّا اَسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ

و از عذابى که مستحق آنم معافم دار

وَاَجِرْنى مِمّا يَخافُهُ اَهْلُ الْاِسآئَةِ

و از آنچه بدکاران از آن مى‌ترسند پناهم ده

فَاِنّكَ مَلى‌ءٌ بِالْعَفْوِ

زیرا که تو بر عفو و بخشش کمال قدرت را دارى

مَرْجُوٌّ لِلْمَغْفِرَةِ

و به جهت آمرزش موضع امیدى

مَعْرُوفٌ بِالتَّجاوُزِ

و به گذشت معروفى

لَيْسَ لِحاجَتى مَطْلَبٌ سِواكَ

نیازم را جز تو محل طلبیدنى نیست

وَ لا لِذَنْبى غافِرٌ غَيْرُكَ

و گناهم را غیر تو آمرزنده‌اى نباشد

حاشاكَ وَ

حاشا که چنین نباشى و

لااَخافُ عَلى نَفْسى اِلاّ اِيّاكَ

من جز از تو بر خود ترس ندارم

اِنَّكَ اَهْلُ التَّقْوى وَ اَهْلُ الْمَغْفِرَةِ

که تو شایسته آنى که از تو پروا کنند و اهل آمرزشى

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

بر محمد و آلش درود فرست

وَاقِضْ حاجَتى

و حاجتم را روا کن

وَاَنْجِحْ طَلِبَتى

و مطلبم را برآور

وَاغْفِرْ ذَنْبى

و گناهم را ببخش

وَ امِنْ خَوْفَ نَفْسى

و دلم را از ترس ایمنى ده

اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ

زیرا که تو بر هر چیز توانایى

وَ ذلِكَ عَلَيْكَ يَسيرٌ

و این کار براى تو آسان است

امينَ رَبَّ الْعالَمينَ.

دعایم را مستجاب کن اى پروردگار جهانیان.

الدعاء 13 - طلب حاجت

وَ كانَ مِن دعائِه عليه‌السّلام فى طَلَبِ الْحَوائِجِ اِلَى اللّهِ تعالى‌

«دعاى آن حضرت در طلب حوائج از خداى متعال»

اَللَّهُمَّ يا مُنْتَهى مَطْلَبِ الْحاجاتِ

پروردگارا اى نهایت مطلب حاجات

وَ يا مَنْ عِنْدَهُ نَيْلُ الطَّلِباتِ

و اى کسى که رسیدن به تمام خواسته‌ها در دست توست

وَ يا مَنْ لايَبيعُ نِعَمَهُ بِالْاَثْمانِ

و اى آن که نعمتهایت را به بها نمى‌فروشى

وَ يا مَنْ لايُكَدِّرُ عَطاياهُ بِالْاِمْتِنانِ

و اى کسى که عطاهایت را به کدورت منّت آلوده نمى‌سازى

وَ يا مَنْ يُسْتَغْنى بِهِ وَ لايُسْتَغْنى عَنْهُ

و اى که به تو بى‌نیاز شوند و از تو بى‌نیاز نباشند

وَ يا مَنْ يُرْغَبُ اِلَيْهِ وَ لايُرْغَبُ عَنْهُ

و اى آن که به تو رو کنند و از تو روى برنتابند

وَ يا مَنْ لا تُفْنى خَزآئِنَهُ الْمَسآئِلُ

اى که درخواستها گنجهایت را فانى نمى‌کند

وَ يا مَنْ لاتُبَدِّلُ حِكْمَتَهُ الْوَسآئِلُ

و اى که هیچ دستاویزى حکمت تو را تغییر نمى‌دهد

وَ يا مَنْ لاتَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوآئِجُ الْمُحْتاجينَ

و اى کسى که رشته نیاز نیازمندان از تو قطع نمى‌گردد

وَ يا مَنْ لايُعَنّيهِ دُعآءُ الدّاعينَ

و اى که دعاى دعاخوانان تو را خسته نمى‌کند

تَمَدَّحْتَ بِالْغَنآءِ عَنْ خَلْقِكَ وَ اَنْتَ اَهْلُ الْغِنى عَنْهُمْ

تو وجود خود را به بى‌نیازى از همه خلق ستوده‌اى و تو به بى‌نیازى از ایشان شایسته‌اى

وَ نَسَبْتَهُمْ اِلَى الْفَقْرِ وَ هُمْ اَهْلُ الْفَقْرِ اِلَيْكَ

و ایشان را به نیازمندى و فقر نسبت داده‌اى و ایشان سزاوار چنین نسبت‌اند

فَمَنْ حاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِكَ

از این جهت هر کس رفع نیاز خود را از جانب تو بخواهد

وَرامَ صَرْفَ الْفَقْرِ عَنْ نَفْسِهِ بِكَ

و برگرداندن فقر را از خویشتن به وسیله تو طلب کند

فَقَدْ طَلَبَ حاجَتَهُ فى مَظآنِّها

حقّاً که حاجتش را در جایگاه اصلى خود خواسته

وَ اَتى طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِها.

و به دنبال مطلبش از راه صحیح برآمده

وَ مَنْ تَوَجَّهَ بِحاجَتِهِ اِلى اَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ

و هر که در نیاز خود به یکى از آفریدگان تو رو کند

اَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِها دُونَكَ

یا او را بجاى تو وسیله برآمدن حاجت قرار دهد

فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمانِ

بى‌شک خود را در معرض نومیدى آورده

وَاسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَوْتَ الْاِحْسانِ

و از جانب تو سزاوار محرومیت. از احسان گشته.

اَللَّهُمَّ وَ لى اِلَيْكَ حاجَةٌ قَدْ قَصَّرَ عَنْها جُهْدی

خداوندا به درگاهت حاجتى آورده‌ام که قدرت دستیابى به آن را ندارم

وَ تَقَطَّعَتْ دُونَها حِيَلى

و رشته چاره‌جوئى‌ام در مقابل آن گسسته

وَ سَوَّلَتْ لى نَفْسى رَفْعَها اِلى مَنْ يَرْفَعُ حَوآئِجَهُ اِلَيْكَ

ونفس من در نظرم چنین آراسته که آن نیاز را به‌کسى اظهار کنم که او خود نیازهایش را به درگاه تو مى‌آورد

وَلايَسْتَغْنى فى طَلِباتِهِ عَنْكَ

و درخواسته‌اش از تو بى‌نیاز نیست

وَ هِىَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئينَ

و این لغزشى است از لغزشهاى اشتباه‌کاران

وَ عَثْرَةٌ مِنْ عَثَراتِ الْمُذْنِبينَ

و درافتادنى است از درافتادنهاى گناهکاران

ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْكيرِكَ لى مِنْ غَفْلَتى

سپس به یادآورى تو از خواب بى‌خبرى بیدار شدم

وَ نَهَضْتُ بِتَوْفيقِكَ مِنْ زَلَّتى

و به توفیق تو از آن لغزش برخاستم

وَ رَجَعْتُ وَ نَكَصْتُ بِتَسْديدِكَ عَنْ عَثْرَتى

و به یارى تو از درافتادن برگشته و بازپس آمدم

وَ قُلْتُ: سُبْحانَ رَبّى كَيْفَ

و گفتم: پاک و منزه است پروردگارم چگونه

يَسْئَلُ مُحْتاجٌ مُحْتاجاً؟

نیازمندى از نیازمندى طلب نیازکند؟

وَاَنّى يَرْغَبُ مُعْدِمٌ اِلى مُعْدِمٍ؟

و چگونه تهیدستى از تهیدستى دیگر گدایى کند

فَقَصَدْتُكَ يا اِلهى بِالرَّغْبَةِ

پس اى خداى من از سر شوق و رغبت آهنگ تو کردم

وَ اَوْفَدْتُ عَلَيْكَ رَجآئى بِالثِّقَةِ بِكَ

و از باب اطمینان امید خویش به تو بستم

وَ عَلِمْتُ اَنَّ كَثيرَ ما اَسْئَلُكَ يَسيرٌ فى وُجْدِكَ

و دانستم که خواسته من از تو هر چند زیاد باشد در کنار دارائیت بسیار ناچیز است

وَ اَنَّ خَطيرَ ما اَسْتَوْهِبُكَ حَقيرٌ فى وُسْعِكَ

و چشمداشت فوق‌العاده من به بخششت در جنب توانایى تو حقیر است

وَ اَنَّ كَرَمَكَ لايَضيقُ عَنْ سُؤالِ اَحَدٍ

و دایره بزرگواریت از تقاضاى هیچ کس تنگ نمى‌شود

وَ اَنَّ يَدَكَ بِالْعَطايا اَعْلى مِنْ كُلِّ يَدٍ.

و دست عطایت از هر دستى برتر است

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا پس بر محمد و آلش درود فرست

وَاحْمِلْنى بِكَرَمِكَ عَلَى التَّفَضُّلِ

و با من به کرم خود تفضل نما

وَلاتَحْمِلْنى بِعَدْلِكَ عَلَى الْاِسْتِحْقاقِ

و به آنچه به عدلت شایسته آنم با من رفتار مکن

فَما اَنَا بِاَوَّلِ راغِبٍ رَغِبَ اِلَيْكَ فَاَعْطَيْتَهُ وَ هُوَ يَسْتَحِقُّ الْمَنْعَ

زیرا من اولین کسى نیستم که همراه شوق به سویت رو کرده و تو از فضلت به او عنایت فرموده‌اى با آنکه مستحق منع بوده

وَلا بِاَوَّلِ سآئِلٍ سَئَلَكَ فَاَفْضَلْتَ عَلَيْهِ وَ هُوَ يَسْتَوْجِبُ الْحِرْمانَ.

و نخستین خواهنده نیستم‌که ازتو خواسته و تو در حقش کرم کردى در صورتى که مستحق محرومیت بوده است.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ كُنْ لِدُعآئى مُجيباً

و جواب دهنده دعایم باش

وَ مِنْ نِدآئى قَريباً

و به ندایم التفات کن

وَ لِتَضَرُّعى راحِماً

و بر زاریم ترحم نما

وَ لِصَوْتى سامِعاً

و صدایم را بشنو

وَلاتَقْطَعْ رَجآئى عَنْكَ

و رشته امیدم را قطع مکن

وَلاتَبُتَّ سَبَبى مِنْكَ

و دستاویز مرا از خود جدا مساز

وَلاتُوَجِّهْنى فى حاجَتى هذِهِ وَ غَيْرِها اِلى سِواكَ

و در این حاجت و دیگر حوائجم روى مرا به سوى غیر خودت قرار مده

وَ تَوَلَّنى بِنُجْحِ طَلِبَتى

و کارساز من باش به برآوردن خواسته‌ام

وَ قَضآءِ حاجَتى

و روا کردن حاجتم

وَ نَيْلِ سُؤْلى قَبْلَ زَوالى عَنْ مَوْقِفى هذا بِتَيْسيرِكَ لِىَ الْعَسيرَ

و رسیدن به آرزویم پیش از آنکه از اینجاى خود برخیزم با آسان ساختن مشکلم

وَ حُسْنِ تَقْديرِكَ لى فى جَميعِ الْاُمُورِ

و با سرنوشت خوبى که برایم مقدر کرده‌اى

وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

و بر محمد و آلش درود فرست

صَلوةً دآئِمَةً نامِيَةً لَاانْقِطاعَ لاَِبَدِها

درودى دائمى و فزاینده که انقطاع نپذیرد

وَلامُنْتَهى لاِمَدِها

و زمان آن را پایانى نباشد

وَاجْعَلْ ذلِكَ عَوْناً وَ سَبَباً لِنَجاحِ طَلِبَتى

و این درود را براى من مددکار قرار ده و سبب برآمدن حاجتم گردان همانا که

اِنَّكَ واسِعٌ كَريمٌ

تو کارگشاى کریمى

وَ مِنْ حاجَتى يا رَبِّ كَذا وَ كَذا.

و حاجتم پروردگارا چنین و چنان است

«وَ تَذْكُرُ حاجَتَكَ ثُمَّ تَسْجُدُ وَ تَقُولُ فى سُجُودِكَ:»

سپس نیازت را به پیشگاه حق عرضه کن آنگاه به سجده رو و بگو:

فَضْلُكَ انَسَنى

فضلت به من آرامش مى‌دهد

وَ اِحْسانُكَ دَلَّنى

و احسانت راهم مى‌نماید

فَاَسْئَلُكَ بِكَ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ الِهِ - صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ –

پس از تو به ذات مقدست و به محمد و آلش - که درود تو بر آنان باد

اَنْ لاتَرُدَّنى خآئِباً.

الدعاء 14 - دادخواهی از ستم

وَ كانَ مِن دعائِه عليه‌السلام اِذَا اعْتُدِىَ عَلَيْهِ اوْ رَأى مِنَ الظّالِمينَ ما لايُحِبُ‌

« هرگاه ستمى به او مى‌رسید »

يا مَنْ لايَخْفى عَلَيْهِ اَنْبآءُ الْمُتَظَلِّمينَ

اى آن که اخبار شکوه‌کنندگان بر تو مخفى نیست

وَيا مَنْ لايَحْتاجُ فى قَصَصِهِمْ اِلى شَهاداتِ الشّاهِدينَ

اى آن که سرگذشت ستمدیدگان نزد تو نیازى به شهادت شاهدان ندارد

وَ يا مَنْ قَرُبَتْ نُصْرَتُهُ مِنَ الْمَظْلُومينَ

اى آن که دوران رسیدن یارى تو به ستمدیدگان نزدیک است

وَ يا مَنْ بَعُدَ عَوْنُهُ عَنِ الظّالِمينَ

اى آن که مددکاریت از ستمگران دور است

قَدْ عَلِمْتَ يا اِلهى ما نالَنى مِنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ مِمّا حَظَرْتَ

اى خداى من تو مى‌دانى از فلانى فرزند فلانى به من آن رسیده که از آن نهى نموده‌اى

وَانْتَهَكَهُ مِنّى مِمّا حَجَزْتَ عَلَيْهِ

و پرده حرمتم را که بر او ممنوع ساخته بودى دریده

بَطَراً فى نِعْمَتِكَ عِنْدَهُ

او از باب طغیان در نعمتت

وَاغْتِراراً بِنَكيرِكَ عَلَيْهِ.

و بى‌اعتنایى به عقابت بر من تاخته

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ خُذْ ظالِمى وَ عَدُوّى عَنْ ظُلْمى بِقُوَّتِكَ

و ستم‌کننده بر من و دشمنم را با قوّت خود از ستم بر من بازدار

وَ افْلُلْ حَدَّهُ عَنّى بِقُدْرَتِكَ

و با قدرت خود تندى و بُرّایى او را بر من بشکن

وَاجْعَلْ لَهُ شُغْلاً فيما يَليهِ وَ عَجْزاً عَمّا يُناويهِ

و او را به خودش مشغول دار و در برابر آن که با او به دشمنى برمى‌خیزد ناتوان ساز.

اَللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَلاتُسَوِّغْ لَهُ ظُلْمى

و ستمکار را رخصت ستم بر من مده

وَ اَحْسِنْ عَلَيْهِ عَوْنى

و مرا در برابرش نیکو یارى کن

وَاعْصِمْنى مِنْ مِثْلِ اَفْعالِهِ

و مرا از ارتکاب نظیر کارهاى او حفظ کن

وَلاتَجْعَلْنى فى مِثْلِ حالِهِ

و در حالتى مانند حالت او قرار مده

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاَعْدِنى عَلَيْهِ عَدْوى

عنایت کن و مرا در برابر دشمنم نصرتى بیدرنگ

حاضِرَةً تَكُونُ مِنْ غَيْظى بِهِ شِفآءً

تا طوفان خشمم نسبت به او فرو نشیند

وَ مِنْ حَنَقى عَلَيْهِ وَفآءً.

و داد دلم را از او بگیرد

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ عَوِّضْنى مِنْ ظُلْمِهِ لى عَفْوَكَ

و عفو و بخششت را در برابر ستم او به من عطا کن

وَ اَبْدِلْنى بِسُوءِ صَنيعِهِ بى رَحْمَتَكَ

و بجاى سوء رفتار او با من رحمتت را پاداشم قرار ده

فَكُلُّ مَكْرُوهٍ جَلَلٌ دُونَ سَخَطِكَ

زیرا هر ناخوشایندى در برابر ترس از قهر تو ناچیز است

وَ كُلُّ مَرْزِئَةٍ سَوآءٌ مَعَ مَوْجِدَتِكَ.

و هر مصیبتى پیش خشم تو آسان.

اَللَّهُمَّ فَكَما كَرَّهْتَ اِلَىَّ اَنْ اُظْلَمَ فَقِنى مِنْ اَنْ اَظْلِمَ.

بارالها همان‌طور که ستم‌کِشى را در نظرم ناخوشایند ساختى مرا نیز از ستمکارى حفظ فرما

اَللَّهُمَّ لا اَشْكُو اِلى اَحَدٍ سِواكَ وَلا اَسْتَعينُ بِحاكِمٍ غَيْرِكَ

بارالها به احدى غیر تو شکایت نکنم و از هیچ حاکمى جز تو یارى نمى‌جویم

حاشاكَ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

حاشا که چنین کنم پس بر محمد و آلش درود فرست

وَ صِلْ دُعآئى بِالاِجابَةِ

و دعایم را به اجابت برسان

وَاقْرِنْ شِكايَتى بِالتَّغْييرِ.

و شکایتم را به تغییر وضع کنونى مقرون ساز.

اَللَّهُمَّ لاتَفْتِنّى بِالْقُنُوطِ مِنْ اِنْصافِكَ

بارخدایا مرا به ناامیدى از عدل خود آزمایش مکن

وَلاتَفْتِنْهُ بِالْاَمْنِ مِنْ اِنْكارِكَ

و دشمن را به ایمنى از کیفرت امتحان منماى

فَيُصِرَّ عَلى ظُلْمى

تا بر ستم بر من اصرار ورزد

وَ يُحاضِرَنى بِحَقّى

و بر حقّم مستولى شود

وَ عَرِّفْهُ عَمّا قَليلٍ ما اَوْعَدْتَ الظّالِمينَ

و به‌همین زودى اورا به‌آنچه ستمکاران را بدان آن تهدید نموده‌اى آشنا کن

وَ عَرِّفْنى ما وَعَدْتَ مِنْ‌اِجابَةِ الْمُضْطَرّينَ. اَللَّهُمَّ

و مرا به اجابتى که به بیچارگان وعده داده‌اى آگاهى ده بارالها

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَ وَفِّقْنى لِقَبُولِ ما قَضَيْتَ‌لى‌وَعَلَىَّ

و مرا به پذیرفتن هر سود و زیانى که درباره‌ام مقدّر کرده‌اى موفق کن

وَ رَضِّنى بِما اَخَذْتَ لى وَ مِنّى

و مرا به آنچه از دیگرى براى من و از من براى دیگرى مى‌ستانى خشنودى ده

وَ اهْدِنى لِلَّتى هِىَ اَقْوَمُ

و به راست‌ترین راهم رهنمون شو

وَاسْتَعْمِلْنى بِما هُوَاَسْلَمُ.

و به سالم‌ترین کار بگمار.

اَللَّهُمَّ وَاِنْ كانَتِ‌الْخِيَرَةُ لى عِنْدَكَ فى تَاْخيرِ الْاَخْذِ - لى

بارالها اگر خیر مرا در آن بدانى که گرفتن حقّم به تأخیر افتد

وَ تَرْكِ الْاِنْتِقامِ مِمَّنْ ظَلَمَنى اِلى يَوْمِ الْفَصْلِ وَ مَجْمَعِ الْخَصْمِ

و انتقام از کسى که بر من ظلم روا داشته تا روز روشن شدن حق از باطل و جایگاه فراهم آمدن مدعیان (یعنى روز محشر) متروک ماند

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَ اَيِّدْنى مِنْكَ بِنِيَّةٍ صادِقَةٍ وَ صَبْرٍ دآئِمٍ

و مرا از جانب خود به نیت صادقانه و صبر همیشگى یارى فرما

وَ اَعِذْنى مِنْ سُوءِ الرَّغْبَةِ وَ هَلَعِ اَهْلِ الْحِرْصِ

و از رغبت ناشایسته و آزمندى اهل حرص پناه ده

وَ صَوِّرْ فى قَلْبى مِثالَ مَا ادَّخَرْتَ لى مِنْ ثَوابِكَ

و نقشى از ثوابى که براى من ذخیره نموده‌اى

وَ اَعْدَدْتَ لِخَصْمى مِنْ جَزآئِكَ وَ عِقابِكَ

و جزاء و عقابى که براى دشمنم آماده کرده‌اى در دلم مصوّر فرما

وَاجْعَلْ ذلِكَ سَبَباً لِقَناعَتى بِما قَضَيْتَ

و آن را وسیله‌اى براى خرسندى من به قضایت و اطمینانم به آنچه به جهت من

وَ ثِقَتى بِما تَخَيَّرْتَ

اختیار کرده‌اى قرار ده

امينَ رَبَّ الْعالَمينَ

اى پروردگار جهانیان دعایم را مستجاب کن

اِنَّكَ ذُوالْفَضْلِ الْعَظيمِ

زیرا که تو صاحب فضل عظیمى

وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ.

و بر هر کارى توانائى.

الدعاء 15 - هنگام بیماری

وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عليه‌السلام اِذا مرضَ اَوْ نَزَلَ بِهِ كَرْبٌ اَوْ بَليّةٌ

« وقت بیمارى یا روى آوردن اندوه و بلا»

اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما لَمْ اَزَلْ اَتَصَرَّفُ فيهِ مِنْ سَلامَةِ بَدَنى

بارخدایا تو را سپاس بر نعمت تندرستى بدن که همواره و پیوسته از آن برخوردار بودم

وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى ما اَحْدَثْتَ بى مِنْ عِلَّةٍ فى جَسَدى

و سپاس تو را بر آن بیمارى که در جسمم پدید آورده‌اى

فَما اَدْرى يا اِلهى اَىُّ الْحالَيْنِ اَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ؟

اى خداى من نمى‌دانم که کدام یک از این دو حال براى شکر به درگاهت سزاوارتر است

وَ اَىُّ الْوَقْتَيْنِ اَوْلى بِالْحَمْدِ لَكَ؟

و کدام یک از این دو وقت حمد تو را شایسته‌تر؟

اَ وَقْتُ‌الصِّحَّةِ الَّتى هَنَّاْتَنى فيها طَيِّباتِ رِزْقِكَ

آیا زمان سلامت که روزیهاى پاکیزه‌ات را بر من گوارا ساخته‌اى

وَنَشَّطْتَنى بِها لِابْتِغآءِ مِرْضاتِكَ وَ فَضْلِكَ

و به سبب آن براى به دست آوردن رضایت و نعمتهایت به من نشاط بخشیده‌اى

وَقَوَّيْتَنى مَعَها عَلى ما وَفَّقْتَنى لَهُ مِنْ‌طاعَتِكَ

و به سبب آن تندرستى به من نیرو داده تا به طاعتت توفیق یابم

اَمْ وَقْتُ‌الْعِلَّةِ الَّتى مَحَّصْتَنى بِها

یا به هنگام بیمارى که مرا به آن پاک مى‌سازى

وَالنِّعَمِ الَّتى اَتْحَفْتَنى بِها

و نعمت‌هائى که به من تحفه داده‌اى

تَخْفيفاً لِما ثَقُلَ بِهِ عَلَىَّ ظَهْرى مِنَ الْخَطيئآتِ

تا گناهانى را که از آن گرانبار شده‌ام تخفیف دهى

وَ تَطْهيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فيهِ مِنَ السَّيِّئاتِ

و مرا از سیّئاتى که در آن فرو رفته‌ام پاک نمایى

وَتَنْبيهاً لِتَناوُلِ التَّوْبَةِ

و آگاهیم دهى که پلیدى گناه را به توبه از دل بشویم

وَتَذْكيراً لِمحْوِالْحَوْبَةِ بِقَديمِ النِّعْمَةِ؟

و با یادآورى نعمت قدیم گناه بزرگم را از پرونده‌ام محو نمایم

وَ فى خِلالِ ذلِكَ ما كَتَبَ لِىَ الْكاتِبانِ مِنْ زَكِىِّ الْاَعْمالِ

و در خلال این بیمارى از جمله تحفه‌ها که به من عنایت مى‌کنى این است که فرشتگان به حساب من اعمال پاکیزه‌اى نوشته اند

ما لا قَلْبٌ فَكَّرَ فيهِ

که فکر آن به خاطرى نگذشته

وَلا لِسانٌ نَطَقَ بِهِ

و بر زبانى نرفته

وَلا جارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ

و هیچ یک از اعضاء در انجامش رنجى نبرده

بَلْ اِفْضالاً مِنْكَ عَلَىَّ وَ اِحْساناً مِنْ صَنيعِكَ اِلَىَّ

بلکه این همه از باب تفضل و احسان تو بر من نوشته شده.

اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست و آنچه را برایم

وَ حَبِّبْ اِلَىَّ ما رَضيتَ لى

پسندیده‌اى درنظرم محبوب ساز

وَ يَسِّرْ لى ما اَحْلَلْتَ بى

وتحمل آنچه را برمن وارد نموده‌اى‌آسان ساز و

وَ طَهِّرْنى مِنْ دَنَسِ ما اَسْلَفْتُ

مرا از آلودگى اعمال گذشته پاک کن

وَامْحُ عَنّى شَرَّ ما قَدَّمْتُ

و شرّ اعمال گذشته‌ام را از من بزداى

وَاَوْجِدْنى حَلاوَةَ الْعافِيَةِ

و از لذّت عافیت کامیابم فرما

وَاَذِقْنى بَرْدَ السَّلامَةِ

و گوارایى تندرستى را به من بچشان

وَاجْعَلْ مَخْرَجى عَنْ عِلَّتى اِلى عَفْوِكَ

و لطفى کن که از بستر این مرض به سوى عفو و بخشایش تو راه خلاص یابم

وَمُتَحَوَّلى عَنْ صَرْعَتى اِلى تَجاوُزِكَ

و از این زمینگیرى به گذشت تو انتقال یافته

وَ خَلاصى مِنْ كَرْبى اِلى رَوْحِكَ

و از این اندوه و گرفتارى به راحت تو خلاص یابم

وَ سَلامَتى مِنْ هذِهِ الشِّدَّةِ اِلى فَرَجِكَ

و از این دشوارى به فرج و گشایش تو سلامت یابم

اِنَّكَ الْمُتَفَضِّلُ بِالاِْحْسانِ

که همانا تو بى‌استحقاق ما احسان روا مى‌دارى

الْمُتَطَوِّلُ بِالْاِمْتِنانِ

و نعمت بى‌دریغ نثار مى‌کنى

الْوَهّابُ الْكَريمُ

و بخشنده‌اى کریمى که عطایت را پایانى نیست

ذُوالْجَلالِ وَالْاِكْرامِ.

و داراى جلال و اکرامى.

الدعاء 16 - طلب آمرزش

دعا در طلب بخشش و آمرزش گناه

ذِكْرِ اِحْسانِهِ يَفْزَعُ الْمُضْطَرُّونَ

به یادآورى احسانت پناه مى‌برند

وَ يا مَنْ لِخيفَتِهِ يَنْتَحِبُ الْخاطِئُونَ

اى که خطاکاران از بیم تو به شدت گریه مى‌کنند

يا اُنْسَ كُلِّ مُسْتَوْحِشٍ غَريبٍ

اى همدم هر وحشت‌زده دور از وطن

وَ يا فَرَجَ كُلِّ مَكْرُوبٍ كَئيبٍ

اى گشایش هر اندوهگین دل‌شکسته

وَ يا غَوْثَ كُلِّ مَخْذُولٍ فَريدٍ

اى فریادرس هر درمانده تنها

وَ يا عَضُدَ كُلِّ مُحْتاجٍ طَريدٍ

اى مددکار هر محتاج رانده شده

اَنْتَ الَّذى وَسِعْتَ كُلَّ شَىْ‌ءٍ رَحْمَةً وَعِلْماً

تویى که رحمت و دانشت همه چیز را فرا گرفته

وَاَنْتَ الَّذى جَعَلْتَ لِكُلِّ مَخْلُوقٍ فى نِعَمِكَ سَهْماً

تویى که هر آفریده را از نعمتهایت بهره‌اى مقرر فرموده‌اى

وَ اَنْتَ الَّذى عَفْوُهُ اَعْلى مِنْ عِقابِهِ

تویى که عفوت بر عقابت غلبه دارد

وَ اَنْتَ الَّذى تَسْعى رَحْمَتُهُ اَمامَ غَضَبِهِ

و تویى که مهرت پیشاپیش غضبت در حرکت است

وَ اَنْتَ الَّذى عَطآؤُهُ اَكْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ

و تویى که عطایت از منعت بیشتر است

وَ اَنْتَ الَّذِى اتَّسَعَ الْخَلآئِقُ كُلُّهُمْ فى وُسْعِهِ

و تویى که پهنه رحمت و مهرت همه آفریدگان را فراگرفته

وَ اَنْتَ الَّذى لايَرْغَبُ فى جَزآءِ مَنْ اَعْطاهُ

و تویى که چون نعمت به کسى مرحمت کنى چشم پاداش از او ندارى

وَاَنْتَ الَّذى لايُفْرِطُ فى عِقابِ مَنْ عَصاهُ

و تویى که در کیفر عاصیان از اندازه نمى‌گذرى

وَ اَنَا يا اِلهى

و من اى خداى من

عَبْدُكَ الَّذى اَمَرْتَهُ بِالدُّعآءِ فَقالَ لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ :

آن بنده توام که او را به دعا فرمان دادى پس لبّیک و سَعْدَیْکَ گفت و فرمانت را بجاى آورد

ها اَنَاذا يارَبِّ مَطْرُوحٌ بَيْنَ يَدَيْكَ

اینک منم اى پروردگار من که در پیشگاهت به خاکسارى درافتاده‌ام

اَنَا الَّذى اَوْقَرَتِ الْخَطايا ظَهْرَهُ

منم که خطاها پشتم را گرانبار کرده

وَاَنَا الَّذى اَفْنَتِ الذُّنُوبُ عُمُرَهُ

و منم که گناهان عمرم را به تباهى برده

وَاَنَا الَّذى بِجَهْلِهِ عَصاكَ وَلَمْ تَكُنْ اَهْلاً مِنْهُ لِذاكَ.

و منم که از سر جهالت تو را نافرمانى کرده‌ام در صورتى که تو شایسته این نبودى‌که من چنین کنم.

هَلْ اَنْتَ يااِلهى راحِمٌ مَنْ دَعاكَ فَاُبْلِغَ فِى‌الدُّعآءِ

اى خداى من آیا اگر کسى تو را بخواند بر او رحمت مى‌آورى تا در دعا بکوشم؟

؟ اَمْ اَنْتَ غافِرٌ لِمَنْ بَكاكَ فَاُسْرِعَ فِى الْبُكآءِ؟

یا کسى را که به درگاهت بنالد مى‌آمرزى تا در گریه شتاب نمایم

اَمْ اَنْتَ مُتَجاوِزٌ عَمَّنْ عَفَّرَ لَكَ وَجْهَهُ تَذَلُّلاً؟

؟ یا از کسى که از سرِ فروتنى صورت به خاک درگاهت بساید درمى‌گذرى؟

اَمْ اَنْتَ مُغْنٍ مَنْ شَكا اِلَيْكَ فَقْرَهُ تَوَكُّلاً؟

یا کسى را که به پیشگاهت از سرِاعتماد از فقر و ندارى خود شکوه کند بى‌نیاز مى‌گردانى؟

اِلهى لاتُخَيِّبْ مَنْ لايَجِدُ مُعْطِياً غَيْرَكَ

اى خداى من آن را که جز تو عطا کننده‌اى نمى‌یابد ناامید مکن

وَلاتَخْذُلْ مَنْ لايَسْتَغْنى عَنْكَ‌بِاَحَدٍ دُونَكَ.

و کسى را که از تو به غیر تو بى‌نیاز نمى‌شود بى‌یارى مگذار.

اِلهى فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

خداى من پس بر محمد و آلش درود فرست

وَ لاتُعْرِضْ عَنّى وَ قَدْ اَقْبَلْتُ عَلَيْكَ

و اکنون که به تو روى آورده‌ام از من روى مگردان

وَ لاتَحْرِمْنى وَ قَدْ رَغِبْتُ اِلَيْكَ

و در حالى که دل به تو داده‌ام محرومم منما

وَلاتَجْبَهْنى بِالرَّدِّ وَقَدِ انْتَصَبْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ

و اکنون که در درگاهت به پاى ایستاده‌ام دست رد به سینه‌ام مزن.

اَنْتَ الَّذى وَصَفْتَ نَفْسَكَ بِالرَّحْمَةِ

تویى که ذات خود را به رحمت و مهر توصیف کرده‌اى

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَارْحَمْنى

و بر من رحمت آور

وَاَنْتَ الَّذى سَمَّيْتَ نَفْسَكَ بِالْعَفْوِ

و تویى آن که خود را خطابخش نامیده‌اى

فَاعْفُ عَنّى.

پس مرا عفو کن

قَدْ تَرى يا اِلهى

بى‌شک مى‌نگرى اى خداى من

فَيْضَ دَمْعى مِنْ خيفَتِكَ

از خوفت جریان اشکم را

وَ وَجيبَ قَلْبى مِنْ خَشْيَتِكَ

و از ترست پریشانى دلم را

وَانْتِقاضَ جَوارِحى مِنْ هَيْبَتِكَ

و از هیبتت لرزش اعضایم را

كُلُّ ذلِكَ حَيآءٌ مِنْكَ لِسُوءِ عَمَلى

این همه از شرمسارى من به خاطر سوء رفتار من است

وَ لِذاكَ خَمَدَ صَوْتى عَنِ الْجَأْرِ اِلَيْكَ

و به همین خاطر از شدّت زارى به درگاهت صدایم فرو خفته

وَكَلَّ لِسانى عَنْ مُناجاتِكَ.

و زبانم از راز و نیاز با تو بازمانده.

يااِلهى فَلَكَ‌الْحَمْدُ

اى خداى من سپاس تو را

فَكَمْ مِنْ عآئِبَةٍ سَتَرْتَها عَلَىَّ فَلَمْ تَفْضَحْنى

چه بسا عیبها که بر من پوشاندى و مرا به میدان افتضاح و رسوایى نکشاندى

وَكَمْ مِنْ ذَنْبٍ غَطَّيْتَهُ عَلَىَّ فَلَمْ تَشْهَرْنى

و بسا گناهان مرا که مستور داشتى و به آنم مشهور ننمودى

وَكَمْ مِنْ شآئِبَةٍ اَلْمَمْتُ بِها فَلَمْ تَهْتِكْ عَنّى سِتْرَها

و بسا بدیها و پلیدیهاى من که پرده آنها ندریدى

وَلَمْ تُقَلِّدْنى مَكْرُوهَ شَنارِها

و حلقه ننگ آن زشتى‌ها بر گردنم نیفکندى

وَلَمْ تُبْدِ سَوْ اتِها لِمَنْ يَلْتَمِسُ مَعآئِبى مِنْ‌جيرَتى

و زشتى‌هاى گناهم را نزد همسایگانى که درپى عیوب منند

وَ حَسَدَةِ نِعْمَتِكَ عِنْدى

و حسودانى که خواهان زوال نعمتت ازمنند آشکار ننمودى

ثُمَّ لَمْ يَنْهَنى ذلِكَ عَنْ اَنْ جَرَيْتُ اِلى سُوءِ ما عَهِدْتَ مِنّى!!

ولى این الطاف تو مرا از گرایش به بدیهایى که از من سراغ دارى باز نداشت!!

فَمَنْ اَجْهَلُ مِنّى يا اِلهى بِرُشْدِهِ؟

س اى خداى من نادان‌تر از من به صلاح کار خود کیست؟

وَمَنْ اَغْفَلُ مِنّى عَنْ حَظِّهِ؟

پو غافل‌تر از من به نصیب و حظّ خویش کدام انسان است؟

وَمَنْ اَبْعَدُ مِنّى مِنِ‌اسْتِصْلاحِ نَفْسِهِ حينَ اُنْفِقُ ما اَجْرَيْتَ عَلَىَّ مِنْ رِزْقِكَ فيما نَهَيْتَنى عَنْهُ مِنْ مَعْصِيَتِكَ؟

و چه کسى از من از اصلاح نفس خویش دورتر است آنگاه که تمام نعمت‌هائى را که به من لطف مى‌کنى در امورى که مرا از آن نهى فرموده‌اى صرف مى‌کنم؟

وَمَنْ اَبْعَدُ غَوْراً فِى الْباطِلِ

و چه کسى بیش از من در غرقاب باطل فرو رفته

وَاَشَدُّ اِقْداماً عَلَى السُّوءِ مِنّى حينَ اَقِفُ بَيْنَ دَعْوَتِكَ وَ دَعْوَةِ الشَّيْطانِ فَاَتَّبِعُ دَعْوَتَهُ عَلى غَيْرِ عَمىً مِنّى فى مَعْرِفَةٍ بِهِ وَلانِسْيانٍ مِنْ حِفْظى لَهُ؟

و بر اقدام به گناه پیشتاز شده آنگاه که میان دعوت تو و دعوت شیطان

توقف مى‌کنم و با آنکه او را بخوبى مى‌شناسم و وضع او از یاد من نرفته دعوت او پیروى مى‌کنم؟

وَاَنَا حينَئِذٍ مُوقِنٌ بِاَنَّ مُنْتَهى دَعْوَتِكَ اِلَى الْجَنَّةِ

در صورتى که مى‌دانم عاقبت دعوت تو به سوى بهشت

وَمُنْتَهى دَعْوَتِهِ اِلَى النّارِ.

و سرانجام دعوت او به سوى آتش جهنم است

سُبْحانَكَ ما اَعْجَبَ ما اَشْهَدُ بِهِ عَلى نَفْسى!

اى پاک خداى من چه شگفت‌انگیز است که به زیان خود شهادت مى‌دهم!

وَاُعَدِّدُهُ مِنْ مَكْتُومِ اَمْرى!

و امور نهان خود را شماره مى‌نمایم!

وَاَعْجَبُ مِنْ ذلِكَ اَناتُكَ عَنّى

و شگفت‌آورتر از آن بردبارى تو از من

وَاِبْطآؤُكَ عَنْ مُعاجَلَتى

و درنگت از مؤاخذه سریع من است

وَ لَيْسَ ذلِكَ مِنْ كَرَمى عَلَيْكَ

و علّتش این نیست که من در آستان تو انسانى بزرگوارم

بَلْ تَاَنِّياً مِنْكَ لى

بلکه از روى مداراى تو با من و تفضّل تو بر من است

وَ تَفَضُّلاً مِنْكَ عَلَىَّ لِأَنْ اَرْتَدِعَ عَنْ مَعْصِيَتِكَ الْمُسْخِطَةِ

تا مگر از نافرمانى تو که خشم‌انگیز است باز ایستم

وَاُقْلِعَ عَنْ سَيِّئاتِىَ الْمُخْلِقَةِ

و خود را از گناهانى که آبرویم را مى‌برد بازدارم

وَ لِأَنَّ عَفْوَكَ عَنّى اَحَبُّ اِلَيْكَ مِنْ عُقُوبَتى بَلْ اَنَا

و از آن روست که گذشتت را از من بیش از کیفرم دوست دارى وگرنه

يااِلهى اَكْثَرُ ذُنُوباً

اى خداى من گناهانم فراوان‌تر

وَاَقْبَحُ اثاراً

و آثارم زشت‌تر

وَاَشْنَعُ اَفْعالاً

و کردارم شنیع‌تر

وَاَشَدُّ فِى الْباطِلِ تَهَوُّراً

و گستاخیم در باطل شدیدتر

وَاَضْعَفُ عِنْدَ طاعَتِكَ تَيَقُّظاً

و بیداریم براى طاعتت بسیار ضعیف‌تر

وَاَقَلُّ لِوَعيدِكَ انْتِباهاً وَارْتِقاباً مِنْ اَنْ اُحْصِىَ لَكَ عُيُوبى

و هشیارى و مراقبتم در مقابل تهدیدت ناچیزتر از آن است که بتوانم عیوبم را در پیشگاهت شماره کنم

اَوْ اَقْدِرَ عَلى ذِكْرِ ذُنُوبى

یا قدرت یاد کردن گناهانم را داشته باشم

وَ اِنَّما اُوَبِّخُ بِهذا نَفْسى طَمَعاً فى رَأْفَتِكَ الَّتى بِها صَلاحُ اَمْرِ الْمُذْنِبينَ وَ رَجآءً لِرَحْمَتِكَ

و خود را به این صورت نکوهش مى‌کنم زیرا که به مهرت چشم طمع دارم که اصلاح کار گنهکاران وابسته به مِهر توست و هم از باب امید به رحمت توست

الَّتى بِها فَكاكُ رِقابِ الْخاطِئينَ

که آزادى خطاکاران در گرو آن است. خداى من این گردن من است که

اَللَّهُمَّ وَهذِهِ رَقَبَتى قَدْ اَرَقَّتْهَا الذُّنُوبُ

گناهان آن را در بند کرده

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَاَعْتِقْها بِعَفْوِكَ

و آن را به عفوت از عذاب بِرَهان

وَهذا ظَهْرى قَدْ اَثْقَلَتْهُ الْخَطايا

و این پشت من است که بار خطاها آن را سنگین نموده

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

پس بر محمد و آلش درود فرست

وَخَفِّفْ عَنْهُ بِمَنِّكَ.

و به بخششت آن را سبک فرما

يااِلهى لَوْ بَكَيْتُ اِلَيْكَ حَتّى تَسْقُطَ. اَشْفارُ عَيْنَىَّ

اى خداى من اگر به درگاهت آنقدر زارى کنم که پلک چشمانم برهم اوفتد

وَانْتَحَبْتُ حَتّى يَنْقَطِعَ صَوْتى

و چندان به گریه و ناله صدا بلند کنم که صدایم قطع گردد و چندان به پیشگاهت

وَ قُمْتُ لَكَ حَتّى تَتَنَشَّرَ قَدَماىَ

برپاى ایستم که پایم ورم کند

وَ رَكَعْتُ لَكَ حَتّى يَنْخَلِعَ صُلْبى

و آنقدر برایت رکوع نمایم که استخوانهاى پشتم از هم بپاشد

وَ سَجَدْتُ لَكَ حَتّى تَتَفَقَّاَ حَدَقَتاىَ

و چندان سجده کنم که چشمهایم از کاسه درآید

وَاَكَلْتُ تُرابَ الْأرْضِ طُولَ عُمْرى

و در همه عمرم خاک زمین خورم

وَ شَرِبْتُ مآءَ الرَّمادِ اخِرَ دَهْرى

و تا زنده‌ام آب آلوده به خاکستر بنوشم

وَذَكَرْتُكَ فى خِلالِ ذلِكَ حَتّى يَكِلَّ لِسانى

چندان ذکر تو گویم که زبانم از کار بماند

ثُمَّ لَمْ اَرْفَعْ طَرْفى اِلى افاقِ السَّمآءِ اسْتِحْيآءً مِنْكَ

آنگاه از روى شرمسارى چشم به و در اثناى این احوال آفاق آسمان باز نکنم

مَا اسْتَوْجَبْتُ بِذلِكَ مَحْوَ سَيِّئَةٍ واحِدَةٍ مِنْ سَيِّئاتى.

با این همه مستحق محو یکى از گناهانم نخواهم بود

وَ اِنْ كُنْتَ تَغْفِرُ لى حينَ اَسْتَوْجِبُ مَغْفِرَتَكَ

و اگر به وقتى که سزاوار آمرزشت شوم مرا بیامرزى

وَ تَعْفُو عَنّى حينَ اَسْتَحِقُّ عَفْوَكَ فَاِنَّ ذلِكَ غَيْرُ وَاجِبٍ لى بِاسْتِحْقاقٍ

و در آن زمان که مستحق عفوت شوم از من بگذرى همانا این آمرزش و بخشش به خاطر استحقاق من نیست

وَلا اَنَا اَهْلٌ لَهُ بِاسْتيجابٍ

و من این شایستگى را ندارم

اِذْ كانَ جَزآئى مِنْكَ فى اَوَّلِ ما عَصَيْتُكَ النّارَ

زیرا جزاى من در نخستین گناه آتش جهنم بود

فَاِنْ تُعَذِّبْنى فَاَنْتَ َيْرُ ظالِمٍ لى.

پس اگر مرا به عذاب مبتلا کنى بر من ستم نکرده‌اى

اِلهى فَاِذْ قَدْ تَغَمَّدْتَنى بِسِتْرِكَ فَلَمْ تَفْضَحْنى .

اى خداى من اکنون که مرا به پرده‌پوشیت در پوشیده و رسوایم نکرده‌اى

وَ تَاَنَّيْتَنى بِكَرَمِكَ فَلَمْ تُعاجِلْنى

و به بزرگواریت با من مدارا نموده‌اى و به کیفرم عجله نکرده‌اى

وَ حَلُمْتَ عَنّى بِتَفَضُّلِكَ فَلَمْ تُغَيِّرْ نِعْمَتَكَ عَلَىَّ

و از سرِ فضلت بردبارى ورزیده‌اى و نعمتت را از من زایل نساخته‌اى

وَلَمْ تُكَدِّرْ مَعْرُوفَكَ عِنْدى فَارْحَمْ طُولَ تَضَرُّعى

و احسانت را بر من تیره ننموده‌اى پس بر طول زاریم

وَ شِدَّةَ مَسْكَنَتى

و سختى زمینگیریم

وَ - سُوءَ مَوْقِفى

و بدى حالم رحمت آر. بارخدایا

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بر محمد و آلش درود فرست

وَ قِنى مِنَ الْمَعاصى

و مرا از گناهان حفظ کن

وَ اسْتَعْمِلْنى بِالطّاعَةِ

و به طاعتم وادار

وَ ارْزُقْنى حُسْنَ الْاِنابَةِ

و حُسن بازگشت قلبى را روزیم فرما

وَ طَهِّرْنى بِالتَّوْبَةِ

و از لوث گناه به توفیق توبه پاکم کن

وَ اَيِّدْنى بِالْعِصْمَةِ

و به موهبت عصمت تأییدم نما

وَ اسْتَصْلِحْنى بِالْعافِيَةِ

و امر حیات و زندگیم را با عافیت به صلاح آر

وَ اَذِقْنى َلاوَةَ الْمَغْفِرَةِ

و شیرینى عفوت را به من بچشان

وَ اجْعَلْنى طَليقَ عَفْوِكَ وَعَتيقَ رَحْمَتِكَ

و مرا رها شده عفو و آزاد گشته رحمتت قرار ده

وَ اكْتُبْ لى اَماناً مِنْ سُخْطِكَ

و از خشم خود خطّ امانم ده

وَ بَشِّرْنى بِذلِكَ فِى الْعاجِلِ دُونَ الْاجِلِ

و هم اکنون نه در آینده به مژده آن خوشحالم کن

بُشْرى اَعْرِفُها

مژده‌اى که آن را بشناسم

وَ عَرِّفْنى فيهِ عَلامَةً اَتَبَيَّنُها

و با نشانه‌اى که آن را آشکار ببینم آگاهم فرما

اِنَّ ذلِكَ لايَضيقُ عَلَيْكَ فى وُسْعِكَ

که این کار از توان تو بیرون نیست

وَلايَتَكَاَّدُكَ فى‌قُدْرَتِكَ

و از قدرتت بر تو دشوار نباشد

وَ لايَتَصَعَّدُكَ فى اَناتِكَ

و با توجه به حلمت بر تو سخت نیست

وَ لايَؤُودُكَ فى جَزيلِ هِباتِكَ الَّتى دَلَّتْ عَلَيْها اياتُكَ

و در قبال بخششهاى فراوانت که آیات تو گواه آنهاست بر تو سنگین نیاید

اِنَّكَ تَفْعَلُ ما تَشآءُ وَتَحْكُمُ ما تريدُ

که همانا تو هر چه خواهى کنى و به هر چه اراده‌ات تعلق گیرد فرمان دهى

اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ.

که تو بر هر کار و همه چیز توانایى.

الدعاء 17 - شر شیطان

وَ كان مِن دُعائِهِ عليه‌السلام اِذا ذُكِرَ الشَّيطانُ فَاسْتَعاذَ مِنه وَ مِنْ عَداوَتِهِ وَ كَيْدِهِ‌

« هنگامى که از شیطان یاد مى‌شد»

اَللَّهُمَّ اِنّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ نَزَغاتِ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ وَكَيْدِهِ وَ مَكآئِدِهِ

بارخدایا به تو پناه مى‌بریم از فتنه‌انگیزیهاى شیطان رانده شده و از حیله و مکرهاى گوناگونش

وَمِنَ الثِّقَةِ بِاَمانِيِّهِ وَمَواعيدِهِ وَ غُرُورِهِ وَمَصآئِدِهِ

و از تکیه کردن به آرزوها و وعده‌ها و فریب او و درافتادن به دامهایش

وَاَنْ يُطْمِعَ نَفْسَهُ فى اِضْلالِنا عَنْ طاعَتِكَ

و از طمع بستن او به گمراه کردن ما از راه بندگیت

وَامْتِهانِنا بِمَعْصِيَتِكَ

و خوار ساختن ما به عصیان و نافرمانیت

اَوْ اَنْ يَحْسُنَ عِنْدَنا ما حَسَّنَ لَنا

یا خوب دانستن چیزى که آن را در نظرمان نیکو جلوه داده

اَوْ اَنْ يَثْقُلَ عَلَيْنا ما كَرَّهَ اِلَيْنا.

یا گران دانستن چیزى که نزد ما زشت نشان داده

اَللَّهُمَّ اخْسَأْهُ عَنّا بِعِبادَتِكَ

بارخدایا به قدرت عبادتت او را از میدان زندگى ما بران

وَاكْبِتْهُ.بِدُؤُوبِنا فى مَحَبَّتِكَ

و به سبب کوششمان در راه محبتت دماغش را به‌خاک بمال

وَاجْعَلْ بَيْنَنا وَبَيْنَهُ سِتْراً لايَهْتِكُهُ

و بین ما و او پرده‌اى افکن که آن را ندرد

وَ رَدْماً مُصْمَتاً لايَفْتُقُهُ.

و حجابى ضخیم که آن را نشکافد.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا برمحمد و آلش درود فرست

وَاشْغَلْهُ عَنّا بِبَعْضِ اَعْدآئِكَ

و شیطان را با سرگرم شدن به برخى دشمنانت از ما منصرف کن

وَ اعْصِمْنا مِنْهُ بِحُسْنِ رِعايَتِكَ

و ما را به حسن رعایت خود از او حفظ فرما

وَ اكْفِنا خَتْرَهُ

و از حیله‌اش کفایت کن

وَ وَلِّنا ظَهْرَهُ

و چنان کن که از ما بگریزد

وَاقْطَعْ عَنّا اِثْرَهُ.

و نشان پائى از او براى ما نماند.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ اَمْتِعْنا مِنَ الْهُدى بِمِثْلِ ضَلالَتِهِ

و ما را از هدایتى که در دوام و پابرجایى مانند گمراهى او باشد بهره‌مند ساز

وَ زَوِّدْنا مِنَ التَّقوى ضِدَّ غَوايَتِهِ

و در برابر تباهى او به ما توشه تقوا کرامت فرما

وَاسْلُكْ بِنا مِنَ التُّقى خِلافَ سَبيلِهِ مِنَ الرَّدى.

و خلاف راه هلاکت‌بار او ما را به راه تقوا رهنمون شو.

اَللَّهُمَّ لاتَجْعَلْ لَهُ فى قُلُوبِنا مَدْخَلاً

الهى در قلب ما براى او راهى قرار مده

وَلاتُوطِنَنَّ لَهُ فيما لَدَيْنا مَنْزِلاً.

و براى وى در شئون زندگى ما منزلى فراهم نیاور

اَللَّهُمَّ وَما سَوَّلَ لَنا مِنْ باطِلٍ فَعَرِّفْناهُ

بارخدایا ما را به هر باطل که در نظرمان بیاراید آگاه کن

وَ اِذا عَرَّفْتَناهُ فَقِناهُ

و - چون آگاهمان کردى ما را از آن حفظ کن

وَبَصِّرْنا ما نُكائِدُهُ بِهِ

و به راه و روش جنگ با او بینایى ده

وَاَلْهِمْنا ما نُعِدُّهُ لَهُ

و ما را ملهم ساز که براى نبرد با او چه باید آماده کرد

وَاَيْقِظْنا عَنْ سِنَةِ الْغَفْلَةِ بِالرُّكُونِ اِلَيْهِ

و از خواب غفلتى که سبب گرایش به اوست بیدار کن

وَاَحْسِنْ بِتَوْفيقِكَ عَوْنَنا عَلَيْهِ.

و به توفیق خود ما را در مسیر مبارزه با او یارى ده.

اَللَّهُمَّ وَاَشْرِبْ قُلُوبَنا اِنْكارَ عَمَلِهِ

بارخدایا قلوبمان را از انکار کارهاى شیطان سرشار ساز

وَالْطُفْ لَنا فى نَقْضِ حِيَلِهِ

و براى درهم شکستن حیله‌هایش ما را چاره بیاموز.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَحَوِّلْ سُلْطانَهُ عَنّا

و سلطه شیطان را از ما بگردان

وَاقْطَعْ رَجآئَهُ مِنّا

و امیدش را از ما قطع کن

وَادْرَأْهُ عَنِ‌الْوُلُوعِ‌بِنا.

و وى را از حرص ورزیدن به گمراهى ما دفع فرما.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ ابآئَنا وَاُمَّهاتِنا وَاَوْلادَنا وَاَهالِيَنا وَذَوى اَرْحامِنا وَقَراباتِنا

و پدران و مادران و فرزندان و اهل ما و خویشان و نزدیکان

وَجيرانَنا مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ مِنْهُ فى حِرْزٍ حارِزٍ

و همسایگان ما را از زن و مرد مؤمن از شرّ او در جایگاهى محکم

وَحِصْنٍ حافِظٍ

و دژى حفظ کننده

وَكَهْفٍ مانِعٍ

و پناهگاهى امن قرار ده

وَاَلْبِسْهُمْ مِنْهُ جُنَناً واقِيَةً

و آنان را براى دفع ضرر او زره‌هاى نگهدارنده بپوشان

وَاَعْطِهِمْ عَلَيْهِ اَسْلِحَةً ماضِيَةً.

و آنان را اسلحه بُرّا بر ضدّ او عطا کن

اَللَّهُمَّ وَاعْمُمْ بِذلِكَ مَنْ شَهِدَ لَكَ بِالرُّبُوبِيَّةِ

بارخدایا و مشمول این دعا فرما هر کس را که به پروردگاریت گواهى داده

وَاَخْلَصَ لَكَ بِالْوَحْدانِيَّةِ

و به توحیدت اخلاص ورزیده

وَعاداهُ لَكَ بِحَقيقَةِ الْعُبُودِيَّةِ

و از باب حقیقت بندگى با شیطان دشمنى نموده

وَاسْتَظْهَرَ بِكَ عَلَيْهِ فى مَعْرِفَةِ الْعُلُومِ الرَّبّانِيَّةِ.

و براى دریافت علوم ربّانى از سوى تو بر علیه او یارى جسته است.

اَللَّهُمَّ احْلُلْ ما عَقَدَ

خداوندا آنچه گره زده بگشاى

وَافْتُقْ ما رَتَقَ

و هر راه که باز کرده ببند

وَافْسَخْ ما دَبَّرَ

و هر تدبیرى که اندیشیده درهم شکن

وَ ثَبِّطْهُ اِذا عَزَمَ

و از هر کار که قصد مى‌کند بازش دار

وَ انْقُضْ ما اَبْرَمَ.

و هرچه را محکم نموده سست کن.

اَللَّهُمَّ وَ اهْزِمْ جُنْدَهُ

بارخدایا سپاهش را بشکن

وَاَبْطِلْ كَيْدَهُ

و مکرش را باطل ساز

وَاهْدِمْ كَهْفَهُ

و پناهگاهش را ویران کن

وَاَرْغِمْ اَنْفَهُ.

و بینیش را به خاک بمال.

اَللَّهُمَّ اجْعَلْنا فى نَظْمِ اَعْدآئِهِ

الهى ما را در سلک دشمنانش قرار ده

وَ اعْزِلْنا عَنْ عِدادِ اَوْلِيآئِهِ

و از شمار دوستانش برکنار کن

لانُطيعُ لَهُ اِذَا اسْتَهْوانا

تا چون ما را بفریبد او را پیروى نکنیم

وَ لانَسْتَجيبُ لَهُ اِذا دَعانا

و چون ما را بخواند از اجابتش سرباز زنیم

نَأْمُرُ بِمُناواتِهِ مَنْ اَطاعَ اَمْرَنا

و هرکه را که پیرو فرمان ماست به دشمنى با او فرمان دهیم

وَ نَعِظُ عَنْ مُتابَعَتِهِ مَنِ اتَّبَعَ زَجْرَنا.

و هرکه را که پیرو نهى ماست از اطاعت او بازداریم

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِيّينَ .

بارخدایا بر محمد آخرین پیامبر

وَ سَيِّدِ الْمُرْسَلينَ

و آقاى فرستادگانت

وَ عَلى اَهْلِ بَيْتِهِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ

و بر اهل‌بیت پاک و پاکیزه او درود فرست

وَاَعِذْنا وَاَهالِيَنا وَاِخْوانَنا وَ جَميعَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ مِمَّا اسْتَعَذْنا مِنْهُ

و ما و اهل ما و برادران ما و همه اهل ایمان از زن و مرد را از چیزى که از آن پناه مى‌بریم پناه ده

وَ اَجِرْنا مِمَّا اسْتَجَرْنا بِكَ مِنْ خَوْفِهِ

و از آنچه که از بیم آن از تو ایمنى خواستیم ایمنى بخش

وَاسْمَعْ لَنا ما دَعَوْنا بِهِ

و دعاى ما را بشنو

وَاَعْطِنا ما اَغْفَلْناهُ

و آنچه را از ذکرش غفلت کردیم به ما عطا کن

وَاحْفَظْ لَنا ما نَسيناهُ

و آنچه را فراموش نمودیم براى ما محفوظ دار

وَصَيِّرْنا بِذلِكَ فى دَرَجاتِ الصّالِحينَ

و ما را بدین سبب به درجات شایستگان

وَ مَراتِبِ الْمُؤْمِنينَ

و مقام گرویدگان انتقال ده

امينَ رَبَّ الْعالَمينَ.

اى پروردگار جهانیان دعاى ما را اجابت فرما.

الدعاء 18 - دفع بلا

وَكانَ مِنْ دُعائِهِ عليه‌السلام اِذا دُفِعَ عَنهُ ما يَحْذَرُ وْ عُجِّلَ لَهُ مَطْلَبُهُ‌

« وقتى‌که خطرى از او مى‌گذشت»

اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى حُسْنِ قَضآئِكِ

بارخدایا تو را سپاس بر خوبى سرنوشتى که مقدّر فرموده‌اى

وَ بِما صَرَفْتَ عَنّى مِنْ بَلآئِكَ

و بر بلایى که از من گرداندى

فَلاتَجْعَلْ حَظّى مِنْ رَحْمَتِكَ ما عَجَّلْتَ لى مِنْ عافِيَتِكَ

پس نصیبم را از رحمتت در این عافیت دنیایى که به من ارزانى داشتى منحصر مکن

فَاَكُونَ قَدْ شَقِيتُ بِما اَحْبَبْتُ

که به سبب آنچه دوست دارم بدبخت شوم

وَ سَعِدَ غَيْرى بِما كَرِهْتُ.

و دیگرى به‌خاطر آنچه ناپسند من است خوشبخت گردد

وَ اِنْ يَكُنْ ما ظَلِلْتُ فيهِ

و اگر آن عافیت که روز را در آن به‌شب رسانده

اَوْ بِتُّ فيهِ مِنْ هذِهِ الْعافِيَةِ

یا شب را در آن به روز آورده‌ام

بَيْنَ يَدَىْ بَلآءٍ لايَنْقَطِعُ

مقدمه بلایى همیشگى

وَ وِزْرٍ لايَرْتَفِعُ

و وبالى دائم باشد

فَقَدِّمْ لى ما اَخَّرْتَ

پس آنچه را برایم به تأخیر انداخته‌اى پیش انداز

وَ اَخِّرْ عَنّى ما قَدَّمْتَ

و آنچه را که پیش انداخته‌اى به تأخیر افکن

فَغَيْرُ كَثيرٍ ما عاقِبَتُهُ الْفَنآءُ

زیرا چیزى که پایانش نیستى است بسیار نیست

وَ غَيْرُ قَليلٍ ما عاقِبَتُهُ الْبَقآءُ

و آنچه عاقبتش همیشگى و جاودانى است اندک نباشد

وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ.

و بر محمد و آلش درود فرست.

الدعاء 19 - طلب باران

وَ كانَ مِن دُعائِهِ عليه‌السلام عِنْدَ الْاِسْتِسْقآءِ بَعْدَ الْجَدْبِ‌

«دعاى آن حضرت به وقت طلب باران پس از خشکسالى»

اَللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَيْثَ

بارخدایا ما را به باران سیراب ساز

وَانْشُرْ عَلَيْنا رَحْمَتَكَ بِغَيْثِكَ الْمُغْدِقِ

و رحمتت را بر ما بگستران به باران بسیار

مِنَ السَّحابِ الْمُنْساقِ لِنَباتِ اَرْضِكَ الْمُونِقِ فى جَميعِ الْافاقِ

از ابرى که براى رویانیدن گیاه شگفت‌انگیز در همه آفاق روان گشته

وَامْنُنْ عَلى عِبادِكَ بِايناعِ الثَّمَرَةِ

و بر بندگان خود با به‌بار آمدن میوه منّت گذار

وَ اَحْىِ بِلادَكَ‌بِبُلُوغِ الزَّهَرَةِ

و سرزمین‌هاى مرده را با شکفتن شکوفه‌ها زنده کن

وَاَشْهِدْ مَلآئِكَتَكَ الْكِرامَ السَّفَرَةَ بِسَقْىٍ مِنْكَ نافِعٍ

و فرشتگان بزرگوار خود را به بارانى سودمند

دآئِمٍ غُزْرُهُ

بارانى بسیار و انبوه

واسِعٍ دِرَرُهُ

و پیوسته با برکات گسترده

وابِلٍ سَريعٍ عاجِلٍ

بارانى تند و سریع و شتابان

تُحْيى بِهِ ما قَدْ ماتَ

تا هر چه مرده است به آن زنده نمایى

وَ تَرُدُّ بِهِ ما قَدْ فاتَ

و آنچه از میان رفته به ما بازگردانى

وَتُخْرِجُ بِهِ ما هُوَ اتٍ

و آنچه آمدنى است بیرون آورى

وَ تُوَسِّعُ بِهِ فِى‌الْاَقْواتِ

و به سبب آن روزى‌ها را وسعت بخشى

سَحاباً مُتَراكِماً هَنيئاً مَريئاً طَبَقاً مُجَلْجَلاً

ابرى درهم فشرده کام‌بخش و گوارا و فراگیرنده و خروشان

غَيْرَ مُلِثٍّ وَدْقُهُ

که بارانش دائمِ ویران کننده

وَلا خُلَّبٍ بَرْقُهُ.

و برقش فریبنده (بدون باران) نباشد

اَللَّهُمَّ اسْقِنا غَيْثاً مُغيثاً مَريعاً مُمْرِعاً عَريضاً واسِعاً غَزيراً

بارخدایا ما را به بارانى فریادرس و برطرف کننده قحطى سیراب کن بارانى رویاننده گیاه سبز کننده - دشت و دَمَن وسیع و پرمایه

تَرُدُّ بِهِ النَّهيضَ

که به سبب آن گیاه روئیده پژمرده را خرم کنى

وَ تَجْبُرُ بِهِ الْمَهيضَ.

و آن را براى گیاه شکسته مومیایى قرار دهى

اَللَّهُمَّ اسْقِنا سَقْياً تُسيلُ. مِنْهُ الظِّرابَ

بارخدایا بر ما بارانى فرست که به آن از تپه‌ها آب سرازیر گردانى

وَ تَمْلَأُ مِنْهُ الْجِبابَ

و چاهها را لبریز کنى

وَ تُفَجِّرُ بِهِ الْاَنْهارَ

و نهرها را روان سازى

وَتُنْبِتُ بِهِ الْاَشْجارَ

و درختان را برویانى

وَتُرْخِصُ بِهِ الْاَسْعارَ فى جَميعِ الَأمْصارِ

و قیمت‌ها را در همه شهرها ارزان کنى

وَ تَنْعَشُ بِهِ الْبَهآئِمَ وَالْخَلْقَ

و چهارپایان را قوّت دهى و خلایق را زنده‌دل و نکوحال فرمایى

وَ تُكْمِلُ لَنا بِهِ طَيِّباتِ الرِّزْقِ

و روزیهاى پاکیزه را براى ما کامل گردانى

وَ تُنْبِتُ لَنا بِهِ الزَّرْعَ

و کشت و زرع ما را برویانى

وَتُدِرُّ بِهِ الضَّرْعَ

و پستانها را پرشیر سازى

وَ تَزيدُنا بِهِ قُوَّةً اِلى قُوَّتِنا.

و نیرویى بر نیروى ما بیفزایى

اَللَّهُمَّ لاتَجْعَلْ ظِلَّهُ عَلَيْنا سَمُوماً

بارخدایا سایه آن ابر را بر ما باد گرم و زهرآگین مساز

وَلاتَجْعَلْ بَرْدَهُ عَلَيْنا حُسُوماً

و سردى آن را بر ما شوم و ناخجسته منما

وَلاتَجْعَلْ صَوْبَهُ عَلَيْنا رُجُوماً

و باریدنش را بر ما باران عذاب قرار مده

ولاتَجْعَلْ مآئَهُ عَلَيْنا اُجاجاً

و آبش را در کام ما تلخ و ناگوار مگردان.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارالها بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنا مِنْ بَرَكاتِ السَّمواتِ وَالْاَرْضِ

و از برکات آسمانها و زمین روزى ما ساز

اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ.

که تو بر هر چیز توانایى.

الدعاء 20 - مکارم الاخلاق

وَ كانَ مِن دعائِه عليه‌السلام فى مَكارِمِ الأخلاقِ وَ مَرْضِىِّ الأفعالِ‌

« در مکارم اخلاق و اعمال پسندیده»

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَبَلِّغْ بِايمانى اَكْمَلَ الْايمانِ

و ایمانم را به درجه کامل‌ترین ایمان رسان

وَاجْعَلْ يَقينى اَفْضَلَ الْيَقينِ

و یقینم را برترین یقین گردان

وَانْتَهِ بِنِيَّتى اِلى اَحْسَنِ النِّيَّاتِ

و نیتم را به بهترین نیت‌ها منتهى ساز

وَ بِعَمَلى اِلى اَحْسَنِ الْاَعْمالِ

و کردارم را به بهترین کردارها تبدیل کن

اَللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِكَ نِيَّتى

بارخدایا نیّتم را به لطف خود کامل و خالص گردان

وَصَحِّحْ بِما عِنْدَكَ يَقينى

و یقینم را بدان گونه که دانى به راه صحت بر

وَاسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِكَ ما فَسَدَ مِنّى

و تباهى کارم را به قدرتت. اصلاح کن

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاكْفِنى ما يَشْغَلُنِى. الاْهْتِمامُ بِهِ

و گره هر کارى که فکرش مرا به خود مشغول داشته بگشاى

وَاسْتَعْمِلْنى بِما تَسْئَلُنى غَداً عَنْهُ

و مرا درکارى قرار ده که فردا مرا از آن بازپرسى مى‌کنى

وَاسْتَفْرِغْ اَيّامى فيما خَلَقْتَنى لَهُ

و روزگارم را در آنچه از پى آنم آفریده‌اى مصروف دار

وَاَغْنِنى وَ اَوْسِعْ عَلَىَّ فى رِزْقِكَ

و بى‌نیازم گردان و روزیت را بر من وسعت ده

وَلاتَفْتِنّى بِالنَّظَرِ

و به چشمداشت مبتلایم مکن

وَاَعِزَّنى وَلاتَبْتَلِيَنّى بِالْكِبْرِ

و ارجمندم ساز و گرفتار کبرم مفرما

وَعَبِّدْنى لَكَ

و بر بندگیت رامم ساز

وَلاتُفْسِدْ عِبادَتى بِالْعُجْبِ

و بندگیم را به آلودگى خودپسندى تباه مکن

وَاَجْرِ لِلنّاسِ عَلى يَدِىَ الْخَيْرَ

و خیر و نیکى را براى تمام مردم به دست من جارى ساز

وَلاتَمْحَقْهُ بِالْمَنِّ وَ هَبْ لى مَعالِىَ الْاَخْلاقِ

و آن را از کدورت منّت‌گذارى دور دار و خوى عالى را به من عنایت فرما

وَاعْصِمْنى مِنَ الْفَخْرِ.

و از فخرفروشى محافظتم کن.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَلاتَرْفَعْنى فِى‌النّاسِ دَرَجَةً اِلاّ حَطَطْتَنى عِنْدَ نَفْسى‌مِثْلَها

و درجه و مرتبه مرا نزد مردم بلند مگردان مگر آنکه مرا به همان اندازه نزد خودم پست گردانى

وَلاتُحْدِثْ لى عِزّاً ظاهِراً اِلاّ اَحْدَثْتَ لى ذِلَّةً باطِنَةً عِنْدَ نَفْسى بِقَدَرِها

و عزتى آشکار برایم ایجاد مکن مگر که به همان اندازه در باطنم خاکسار سازى.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ مَتِّعْنى بِهُدًى صالحٍ لا اَسْتَبْدِلُ بِهِ

و مرا از روشى پسندیده بهره دِه که آن را با برنامه‌اى دیگر عوض نکنم

وَ طَريقَةِ حَقٍّ لا اَزيغُ عَنْها

و مرا به طریق حق رهنمون شو آن‌گونه که از آن روى نتابم

وَنِيَّةِ رُشْدٍ لااَشُكُّ فيها

و نیّتى درست و استوار به من مرحمت کن آنسان که در آن به تردید نیفتم

وَ عَمِّرْنى ما كانَ عُمْرى بِذْلَةً فى طاعَتِكَ

و مرا تا وقتى زنده بدار که عمرم در طاعت تو به کار رود

فَاِذا كانَ عُمْرى مَرْتَعاً لِلشَّيْطانِ فَاقْبِضْنى

و چون بخواهد عمرم چراگاه شیطان شود جانم را بستان

اِلَيْكَ قَبْلَ اَنْ يَسْبِقَ مَقْتُكَ اِلَىَّ.

قبل از - آنکه دشمنیت به من رو کند .

اَوْيَسْتَحْكِمَ غَضَبُكَ عَلَىَّ اَللَّهُمَّ لاتَدَعْ خَصْلَةً تُعابُ مِنّى اِلاّ اَصْلَحْتَها

یا خشمت بر من مستحکم گردد الهى در وجود من هیچ خصلت عیبناک مگذار مگر آنکه آن را به دایره اصلاح آورى

وَلاعآئِبَةً اُوَنَّبُ بِها اِلاّ حَسَّنْتَها

و مرا با هیچ عیبى که به خاطر آن سرزنشم کنند رها مکن مگر آنکه آن را نیکو گردانى

وَلا اُكْرُومَةً فِىَّ ناقِصَةً اِلاّ اَتْمَمْتَها.

و هیچ کرامتى را در من ناقص مگذار مگر آنکه به کمالش رسانى

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَ اَبْدِلْنى

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

مِنْ بِغْضَةِ اَهْلِ الشَّنَانِ الْمَحَبَّةَ

و شدّت کینه کینه توزان را به محبت

وَمِنْ حَسَدِ اَهْلِ الْبَغْىِ الْمَوَدَّةَ

و حسد اهل تجاوز را به مودّت

وَمِنْ ظِنَّةِ اَهْلِ الصَّلاحِ الثِّقَةَ

و بدگمانى اهل صلاح را به اطمینان

وَمِنْ عَداوَةِ الْاَدْنَيْنَ الْوَلايَةَ

و دشمنى نزدیکان را به دوستى

وَمِنْ عُقُوقِ ذَوِى الْاَرْحامِ الْمَبَرَّةَ

و گسستن خویشاوندان را به خوشرفتارى

وَمِنْ خِذْلانِ الْاَقْرَبينَ النُّصْرَةَ

و رو بر تافتن نزدیکان را از یارى نمودن به یارى

وَمِنْ حُبِّ الْمُدارينَ تَصْحيحَ الْمِقَةِ

و دوستى ظاهرسازان را به دوستى حقیقى

وَمِنْ رَدِّ الْمُلابِسينَ كَرَمَ الْعِشْرَةِ

و خوارانگاشتن مصاحبان را به حُسن رفتار

وَمِنْ مَرارَةِ خَوْفِ الظّالِمينَ حَلاوَةَ الْاَمَنَةِ.

و تلخى ترس از ظالمان را به شیرینى ایمنى مبدّل ساز.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْنى يَداً عَلى مَنْ ظَلَمَنى

و مرا بر کسى که به من ستم کند چیرگى ده

وَلِساناً عَلى مَنْ خاصَمَنى

و با آن که با من به مجادله برخیزد زبان گویا ساز

وَظَفَراً بِمَنْ عانَدَنى

و بر آن که نسبت به من دشمنى ورزد پیروزى عنایت کن

وَ هَبْ لى مَكْراً عَلى مَنْ كايَدَنى

و بر آن که مرا مى‌فریبد چاره‌سازى مرحمت فرما

وَ قُدْرَةً عَلى مَنِ اضْطَهَدَنى

و بر آن که مرا زبون خواهد قدرت ده

وَ تَكْذيباً لِمَنْ قَصَبَنى

و بر آن که مرا عیب مى‌گوید توانى ده که دروغش را آشکار سازم

وَ سَلامَةً مِمَّنْ تَوَعَّدَنى

و از چنگ آن که مرا بیم دهد رهایم کن

وَ وَفِّقْنى لِطاعَةِ مَنْ سَدَّدَنى

و از آن که مرا به راه راست رهنمون شود و استقامت آموزد توفیق فرمانبرى ده

وَمُتابَعَةِ مَنْ اَرْشَدَنى.

و به پیروى از کسى که ارشادم نماید موفّق دار.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَسَدِّدْنى لِأَنْ اُعارِضَ مَنْ غَشَّنى بِالنُّصْحِ

و مرا بر خیرخواهى کسى که با من نیرنگ کند توفیق ده

وَاَجْزِىَ مَنْ هَجَرَنى بِالْبِّرِ

و آن را که از من دورى کرده به خوبى پاداش دهم

وَاُثيبَ مَنْ حَرَمَنى بِالْبَذْلِ

و به آن کس که محرومم ساخته بخشش کنم

وَاُكافِىَ مَنْ قَطَعَنى بِالصِّلَةِ

و به آن که از من بریده بپیوندم

وَاُخالِفَ مَنِ اغْتابَنى اِلى حُسْنِ الذِّكْرِ

و برخلاف آن که از من غیبت کرده از وى نیکو یاد کنم

وَاَنْ اَشْكُرَ الْحَسَنَةَ

و خوبى را سپاس‌گزارم

وَاُغْضِىَ عَنِ السَّيِّئَةِ.

و از بدى چشم بپوشم.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَحَلِّنى بِحِلْيَةِ الصّالِحينَ

و مرا به زیور شایستگان بیاراى

وَاَلْبِسْنى زينَةَ الْمُتَّقينَ:

و زینت اهل تقوا را در این امور بر من بپوشان:

فى بَسْطِ الْعَدْلِ

در گستردن سفره عدل

وَكَظْمِ الْغَيْظِ

و فرو خوردن خشم

وَاِطْفآءِ النّآئِرَةِ

و خاموش کردن آتش فتنه

وَضَمِّ اَهْلِ الْفُرْقَةِ

و جمع کردن پراکندگان

وَاِصْلاحِ ذاتِ الْبَيْنِ

و اصلاح بین مردم

وَ اِفْشآءِ الْعارِفَةِ

و آشکار نمودن کارهاى خوب

وَسَتْرِ الْعآئِبَةِ

و پوشاندن عیوب

وَ لينِ الْعَريكَةِ

و نرمخویى

وَ خَفْضِ‌الْجَناحِ

و فروتنى

وَ حُسْنِ‌السّيرَةِ

و خوشرفتارى

وَسُكُونِ الرّيحِ

و بيرون راندن باد غرور از سر

وَطيبِ الْمُخالَقَةِ

و حسن معاشرت

وَالسَّبْقِ اِلَى الْفَضيلَةِ

و سبقت‌جویى به فضیلت

وَايثارِ التَّفَضُّلِ

و اختیار کردن تفضّل بر دیگران

وَتَرْكِ التَّعْييرِ

و چشم‌پوشى از سرزنش دیگران و

وَالاِفْضالِ عَلى غَيْرِ الْمُسْتَحِقِّ

بخشش رایگان به غیر مستحق

وَالْقَوْلِ بِالْحَقِّ وَاِنْ عَزَّ

و گفتن سخن حق هر چند سنگین و گران باشد

وَاسْتِقْلالِ الْخَيْرِ وَانْ كَثُرَ مِنْ قَوْلى وَ فِعْلى

و ناچیز دانستن نیکى را در گفتار و رفتارم هر چند

وَاسْتِكْثارِ الشَّرِّ وَاِنْ قَلَّ مِنْ قَوْلى وَ فِعْلى

زیاد باشد و بسیار شمردن شرّ را در گفتار و رفتارم هرچند اندک باشد.

وَاَكْمِلْ ذلِكَ لى بِدَوامِ الطّاعَةِ

و همه این خصلت‌ها را به وسیله تداوم اطاعت

وَلُزُومِ الْجَماعَةِ

و همراهى با جماعت مسلمین

وَرَفْضِ اَهْلِ الْبِدَعِ

و فرو گذاشتن اهل بدعت

وَمُسْتَعْمِلِ الرَّأْىِ الْمُخْتَرَعِ.

و عمل کننده به رأى ساختگى در دین کامل ساز.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ اَوْسَعَ رِزْقِكَ عَلَىَّ اِذا كَبِرْتُ

و فراخ‌ترین روزى را به وقت پیرى نصیبم کن

وَاَقْوى قُوَّتِكَ فِىَّ اِذا نَصِبْتُ

و نیرومندترین قوّت خود را به هنگام درماندگى بهره من فرما

وَلاتَبْتَلِيَنّى بِالْكَسَلِ عَنْ عِبادَتِكَ

و مرا در راه عبادت دچار سستى منما

وَ لَاالْعَمى عَنْ سَبيلِكَ

و از تشخیص راهت نابینایم مساز

وَلابِالتَّعَرُّضِ لِخِلافِ مَحَبَّتِكَ

و به ارتکاب خلاف محبتت دچار مکن

وَلا مُجامَعَةِ مَنْ تَفَرَّقَ عَنْكَ

و مپسند که به کسى که از تو دور است نزدیک شوم

وَلامُفارَقَةِ مَنِ اجْتَمَعَ اِلَيْكَ.

و از آن که با تو همراه است جدا گردم.

اَللَّهُمَّ اجْعَلْنى اَصُولُ بِكَ عِنْدَ الضَّرُورَةِ

الهى چنان کن که با نیرو و قدرت تو به شداید حمله کنم

وَاَسْئَلُكَ عِنْدَ الْحاجَةِ

و به وقت نیاز به گدایى از تو برخیزم

وَاَتَضَرَّعُ اِلَيْكَ عِنْدَ الْمَسْكَنَةِ

و در بیچارگى به پیشگاه تو بنالم

وَلاتَفْتِنّى بِالاِسْتِعانَةِ بِغَيْرِكَ اِذَا اضْطُرِرْتُ

و مرا به کمک خواستن از غیر خود چون مضطر شوم

وَ لا بِالْخُضُوعِ لِسُؤالِ غَيْرِكَ اِذَا افْتَقَرْتُ

و به فروتنى براى مسئلت از غیر خود چون ندار شوم

وَ لا بِالتَّضَرُّعِ اِلى مَنْ دُونَكَ‌اِذا رَهِبْتُ

و به زارى کردن به درگاه غیر خود چون بترسم گرفتار مکن

ب فَاَسْتَحِقَّ ِذلِكَ خِذْلانَكَ وَ مَنْعَكَ وَ اِعْراضَكَ

که به آن خاطر سزاوار خوارى و منع از رحمت و بى‌اعتنایى از جانب تو شوم

يا اَرْحَمَ‌الرّاحِمينَ.

اى مهربانترین مهربانان.

اَللَّهُمَّ اجْعَلْ ما يُلْقِى الشَّيْطانُ فى رُوعى

الهى عنایت کن که به جاى آنچه شیطان در دلم مى‌افکند

مِنَ التَّمَنّى وَالتَّظَنّى وَالْحَسَدِ ذِكْراً لِعَظَمَتِكَ وَالتَّظَنّى وَالْحَسَدِ ذِكْراً لِعَظَمَتِكَ

از آرزوى باطل و بدگمانى و حسد یاد عظمت تو کنم

وَ تَفَكُّراً فى قُدْرَتِكَ

و در قدرت تو اندیشه نمایم

وَ تَدْبيراً عَلى عَدُوِّكَ

و و در دفع دشمنان تو چاره‌سازى نمایم

وَ ما اَجْرى عَلى لِسانى مِنْ لَفْظَةِ فُحْشٍ

و به جاى آنچه شیطان بر زبانم جارى مى‌سازد از فحش

اَوْهُجْرٍ اَوْ شَتْمِ عِرْضٍ اَوْ شَهادَةِ باطِلٍ اَوِاغْتِيابِ مُؤْمِنٍ

و بدگویى و ناسزا یا شهادت ناحق یا غیبت از مؤمن

غآئِبٍ اَوْ سَبِّ حاضِرٍ وَ ما اَشْبَهَ ذلِكَ نُطْقاً بِالْحَمْدِ لَكَ

غایب یا دشنام به شخص حاضر و مانند اینها سخن در سپاس تو گویم

وَ اِغْراقاً فِى الثَّنآءِ عَلَيْكَ

و مبالغه در ثناى تو ورزم

وَ ذَهاباً فى تَمْجيدِكَ

و با تمام هستى خود ستایش بزرگى تو کنم

وَ شُكْراً لِنِعْمَتِكَ

و شکر نعمت تو بجاى آورم

وَاعْتِرافاً بِاِحْسانِكَ

و اعتراف به احسان تو نمایم

وَاِحْصآءً لِمِنَنِكَ.

و به شمردن نعمت‌هاى تو مشغول گردم

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ لااُظْلَمَنَّ وَ اَنْتَ مُطيقٌ لِلدَّفْعِ عَنّى

و مگذار که من ستم‌زده شوم درحالى‌که تو به دفع آن از من توانایى

وَ لااَظْلِمَنَّ وَ اَنْتَ الْقادِرُ عَلَى الْقَبْضِ مِنّى

و اجازه مده که بر دیگرى ستم کنم درحالى که تو در جلوگیرى از من نیرومندى

وَ لااَضِلَّنَّ وَ قَدْ اَمْكَنَتْكَ هِدايَتى

و مپسند که گمراه شوم در حالى که به حقیقت بر هدایت من توانایى

وَ لااَفْتَقِرَنَّ وَ مِنْ عِنْدِكَ وُسْعى

و نخواه که تهیدست گردم در حالى که فراخى روزى من نزد توست

وَ لااَطْغَيَنَّ وَ مِنْ عِنْدِكَ وُجْدى.

و مرا به سرکشى میازماى که توان و دارایى من از توست.

اَللَّهُمَّ اِلى مَغْفِرَتِكَ وَفَدْتُ

الهى به جانب آمرزشت آمده‌ام

وَ اِلى عَفْوِكَ قَصَدْتُ

و به سوى بخشایشت روى آورده‌ام

وَ اِلى تَجاوُزِكَ اشْتَقْتُ

و به گذشت تو مشتاقم

وَ بِفَضْلِكَ وَثِقْتُ

و به فضلت اعتماد و تکیه دارم

وَ لَيْسَ عِنْدى ما يُوجِبُ لى مَغْفِرَتَكَ

و چیزى نزد من نیست که مرا درخور آمرزش تو کند

وَ لا فى عَمَلى ما اَسْتَحِقُّ بِهِ عَفْوَكَ

و نه کارى که مستحق بخشایش تو گردم

وَ ما لى بَعْدَ اَنْ حَكَمْتُ عَلى نَفْسى اِلاّ فَضْلُكَ

و با ستمهایى که بر خود کرده‌ام جز تکیه بر فضل و احسان تو راهى ندارم

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ تَفَضَّلْ عَلَىَّ.

پس بر محمد و آلش درود فرست و بر من تفضّل فرما.

اَللَّهُمَّ وَ اَنْطِقْنى بِالْهُدى

الهى زبانم را به هدایت گویا ساز

وَ اَلْهِمْنِى التَّقْوى

و تقوا را بر قلبم الهام کن

وَ وَفِّقْنى لِلَّتى هِىَ اَزْكى

و به پاکیزه‌ترین روشم توفیق ده

وَاسْتَعْمِلْنى بِما هُوَ اَرْضى.

و مرا به کارى وادار که بیش از هر چیز به آن خشنودى.

اَللَّهُمَّ اسْلُكْ بِىَ الطَّريقَةَ الْمُثْلى

الهى بهترین راه را پیش پایم گذار

وَاجْعَلْنى عَلى مِلَّتِكَ اَمُوتُ وَ اَحْيى.

و مرا بر آئین خود دار تا بر آن بمیرم و زنده شوم

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

الهى بر محمد و آلش درود فرست

وَ مَتِّعْنى بِالْاِقْتِصادِ

و مرا از نعمت میانه‌روى بهره‌مند فرما

وَاجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ السَّدادِ

و از اهل درستى و استقامت

وَ مِنْ اَدِلَّةِ الرَّشادِ

و راهنمایان به خیر

وَ مِنْ صالِحِ الْعِبادِ

و بندگان شایسته‌ات قرار ده

وَارْزُقْنى فَوْزَ الْمَعادِ

و نجات و رستگارى در قیامت

وَ سَلامَةَ الْمِرْصادِ.

و رهیدن از کمینگاه عذاب نصیبم کن.

اَللَّهُمَّ خُذْ لِنَفْسِكَ مِنْ نَفْسى ما يُخَلِّصُها

الهى از نفس من آنچه که موجب آزادیش باشد براى خود بگیر

وَ اَبْقِ لِنَفْسى مِنْ نَفْسى مايُصْلِحُها

و آنچه را که موجب صلاح آن گردد برایم باقى بدار

فَاِنَّ نَفْسى هالِكَةٌ اَوْ تَعْصِمَها.

زیرا که نفس من در معرض هلاکت است مگر اینکه تو او را حفظ کنى.

اَللَّهُمَّ اَنْتَ عُدَّتى اِنْ حَزِنْتُ

الهى چون اندوهناک شوم تو دلخوشى منى

وَ اَنْتَ مُنْتَجَعى اِنْ حُرِمْتُ

و چون محروم گردم تو محل امید منى

وَ بِكَ اسْتِغاثَتى اِنْ كُرِثْتُ

و چون غم و غصه و مصیبت بر من هجوم آرد پناهم به توست

وَ عِنْدَكَ مِمّا فاتَ خَلَفٌ

و آنچه از دستم رود تدارکش نزد توست

وَ لِما فَسَدَ صَلاحٌ

و هر چه تباه گردد اصلاحش از جانب توست

وَ فيما اَنْكَرْتَ تَغْييرٌ

و هر چه را ناپسند دارى تغییرش به دست توست

فَامْنُنْ عَلَىَّ قَبْلَ الْبَلآءِ بِالْعافِيَةِ

پس قبل از بلا عافیت را

وَ قَبْلَ الطَّلَبِ بِالْجِدَةِ

و پیش از طلب توانگرى را

وَ قَبْلَ الضَّلالِ بِالرَّشادِ

و پیش از گمراه شدن هدایت را بر من منّت گذار

وَ اكِفْنى مَؤُونَةَ مَعَرَّةِ الْعِبادِ

و مرا از آزار مردمان کفایت کن

وَهَبْ لى اَمْنَ يَوْمِ الْمَعادِ

و ایمنى از روز قیامت را نصیبم فرما

وَامْنِحْنى حُسْنَ الْاِرْشادِ.

و حسن ارشاد را به من مرحمت کن.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَادْرَأْ عَنّى بِلُطْفِكَ

و به لطفت همه شرور را از من بگردان

وَ اغْذُنى بِنِعْمَتِكَ

و مرا به نعمتت پرورش ده

وَ اَصْلِحْنى بِكَرَمِكَ

و به کرمت اصلاح کن

وَ داوِنى بِصُنْعِكَ

و به احسانت مداوا فرما

وَ اَظِلَّنى فى ذَراكَ

و در سایه رحمتت جاى ده

وَ جَلِّلْنى رِضاكَ

و خلعت خشنودیت را به من بپوشان

وَ وَفِّقْنى اِذَا اشْتَكَلَتْ عَلَىَّ الْاُمُورُ لِأَهْداها

و چون کارها بر من دَرهم شود مرا به هدایت‌آمیزترین آنها

وَ اِذا تَشابَهَتِ الْأَعْمالُ لِأَزْكاها

و چون برنامه‌ها در نظرم مشتبه شود مرا به پاکیزه‌ترین آنها

وَ اِذا تَناقَضَتِ الْمِلَلُ لِأَرْضاها.

و در اختلاف آئین‌ها مرا به پسندیده‌ترین آنها رهنمون باش

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ تَوِّجْنى بِالْكِفايَةِ

و تارکم را به تاج کفایت بیاراى

وَ سُمْنى حُسْنَ الْوِلايَةِ

و مرا در امور به نیکى سرپرستى کن

وَ هَبْ لى صِدْقَ الْهِدايَةِ

و صدق هدایت به من عنایت فرما

وَ لاتَفْتِنّى بِالسَّعَةِ

و به وسعت روزى آزمایشم مکن

وَامْنِحْنى حُسْنَ الدَّعَةِ

و از آسایش در زندگى برخوردارم نما

وَ لاتَجْعَلْ عَيْشى كَدّاً كَدّاً

و معیشتم را دشوار مکن

وَ لاتَرُدَّ دُعآئى عَلَىَّ رَدّاً

و دعایم را به سویم برمگردان زیرا من

فَاِنّى لااَجْعَلُ لَكَ ضِدّاً

برایت همتا قرار نمى‌دهم

وَ لااَدْعُو مَعَكَ نِدّاً

و با وجود تو به سویى دست حاجت نمى‌برم.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَامْنَعْنى مِنَ السَّرَفِ

و مرا از اسراف بازدار

وَ حَصِّنْ رِزْقى مِنَ التَّلَفِ

و روزیم را از تلف شدن نگاه دار

وَ وَفِّرْ مَلَكَتى بِالْبَرَكَةِ فيهِ

و دارائیم را به وسیله برکت دادن افزون کن

وَ اَصِبْ بى سَبيلَ الْهِدايَةِ لِلْبِرِّ فيما اُنْفِقُ مِنْهُ

و مرا در انفاق از آن. مال در امور خیر به راه هدایت رهبرى فرما

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ .

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاكْفِنى مَؤُونَةَ الْاِكْتِسابِ

و مرا از سختى و رنج به دست آوردن روزى کفایت کن

وَارْزُقْنى مِنْ غَيْرِ احْتِسابٍ

و روزیم را از جایى که گمان نمى‌برم به من عنایت فرما

فَلااَشْتَغِلَ عَنْ عِبادَتِكَ بِالطَّلَبِ

تا در راه به‌دست آوردن روزى از بندگیت بازنمانم

وَ لااَحْتَمِلَ اِصْرَ تَبِعاتِ الْمَكْسَبِ

و سنگینى وبال آن را به دوش نکشم

اَللَّهُمَّ فَاَطْلِبْنى بِقُدْرَتِكَ مااَطْلُبُ وَ اَجِرْنى

الهى آنچه را که در راه به‌دست آوردن آنم به قدرتت برایم فراهم نما و از آنچه بیم دارم

الدعاء 21 - اندوه از خطا

وَ كان مِن دعائِه عليه‌السلام اِذا حَزَنَهُ اَمرٌ وَ اَهَمَّتْهُ الْخَطايا

« چون برنامه‌اى او را اندوهگین مى‌ساخت »

اَللَّهُمَّ يا كافِىَ الْفَرْدِ الضَّعيفِ

الهى اى کفایت کننده تنهاى ناتوان

وَ واقِىَ الْاَمْرِ الْمَخُوفِ

و اى نگهبان از حادثه ترسناک

اَفردَتني الخَطايا فَلاصاحبَ مَعي,

خطاها مرا به تنهایى کشانده و یار و یاورى با من نیست

وَ ضَعفت عَن غَضَبکٍ فَلا مُؤَيِّدَ لى

و از تحمل خشمت ناتوان شده‌ام و پشتیبانى ندارم

وَاَشْرَفْتُ عَلى خَوْفِ لِقآئِكَ فَلا مُسَكِّنَ لِرَوْعَتى

و در معرض ترس لقاى توام و براى ترسم آرام‌بخشى نیست

وَ مَنْ يُؤْمِنُنى مِنْكَ وَ اَنْتَ اَخَفْتَنى؟

اگر بیمم دهى چه کسى مرا ایمنى دهد؟

وَ مَنْ يُساعِدُنى وَ اَنْتَ اَفْرَدْتَنى؟

و اگر تنهایم گذارى کیست که مرا یارى دهد؟

وَ مَنْ يُقَوّينى وَ اَنْتَ اَضْعَفْتَنى؟ لايُجيرُ

و اگر ناتوانم سازى چه کسى توانم دهد؟

يااِلهى اِلاّ رَبٌّ عَلى مَرْبُوبٍ

الهى پرورده را جز پروردگار پناه ندهد

وَ لايُؤْمِنُ اِلاّ غالِبٌ عَلى مَغْلُوبٍ

و مغلوب را جز غالب امان نبخشد

وَ لايُعينُ اِلاّ طالبٌ عَلى مَطْلُوبٍ

و مطلوب را جز طالب یارى نکند

وَ بِيَدِكَ يا اِلهى

و اى خداى من همه این وسائل به دست توست

جَميعُ ذلِكَ السَّبَبِ

و گریز و پناه هم به سوى توست

وَ اِلَيْكَ الْمَفَرُّ وَالْمَهْرَبُ

پس بر

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

محمد و آلش درود فرست

وَ اَجِرْ هَرَبى

و گریزم را به پناه خود بر

وَاَنْجِحْ مَطْلَبى

و حاجتم را برآور.

اَللَّهُمَّ اِنَّكَ اِنْ صَرَفْتَ عَنّى وَجْهَكَ الْكَرِيمَ

الهى اگر روى کریم خود را از من بگردانى

اَوْ مَنَعْتَنى فَضْلَكَ الْجَسيمَ

یا مرا از فضل بزرگت بى‌نصیب کنى

اَوْ حَظَرْتَ عَلَىَّ رِزْقَكَ

یا روزیت را از من دریغ ورزى

اَوْ قَطَعْتَ عَنّى سَبَبَكَ

یا رشته پیوندت را از من بگسلى

لَمْ‌اَجِدِالسَّبيلَ اِلى شَىْ‌ءٍ مِنْ اَمَلى غَيْرَكَ

راهى براى دستیابى به هیچ یک آرزوهایم جز وجود تو نخواهم یافت

وَلَمْ‌اَقْدِرْ عَلى ما عِنْدَكَ بِمَعُونَةِ سِواكَ

و بر آنچه پیش توست جز به کمک تو دست نخواهم یافت

فَاِنّى عَبْدُكَ وَ فى قَبْضَتِكَ

زیرا که من بنده تو و در قبضه قدرت توام

ناصِيَتى بِيَدِكَ

اختیارم به‌دست توست

لا اَمْرَ لى مَعَ اَمْرِكَ

با فرمان تو مرا فرمانى نیست

ماضٍ فِىَّ حُكْمُكَ

حکم تو بر من جارى است

عَدْلٌ فِىَّ قَضآؤُكَ

و قضایت در حق من براساس عدل است

وَ لاقُوَّةَ لى عَلَى الْخُرُوجِ مِنْ سُلْطانِكَ

و مرا قدرت خروج از قلمرو سلطنت تو نیست

وَ لااَسْتَطيعُ مُجاوَزَةَ قُدْرَتِكَ

و بر تجاوز از قدرتت قدرت ندارم

وَ لااَسْتَميلُ هَواكَ

و قادر بر جلب محبتت نیستم

وَ لااَبْلُغُ رِضاكَ

و به خشنودیت نتوانم رسید

وَ لااَنالُ ما عِنْدَكَ اِلاّ بِطاعَتِكَ وَ بِفَضْلِ رَحْمَتِكَ.

و به آنچه نزد توست دست نخواهم یافت مگر به سبب طاعت و فضل و رحمت تو.

اِلهى اَصْبَحْتُ وَ اَمْسَيْتُ عَبْداً داخِراً لَكَ

الهى شب را صبح کردم و روز را به شب بردم درحالى که بنده ذلیل توام

لااَمْلِكُ لِنَفْسى نَفْعاً وَ لاضَرّاً اِلاّ بِكَ

که جز به کمک تو بر جلب نفعى و دفع زیانى قدرت ندارم

اَشْهَدُ بِذلِكَ عَلى نَفْسى

من در حق خودم به این خوارى و زمینگیرى شهادت مى‌دهم

واَعْتَرِفُ بِضَعْفِ قُوَّتى وَ قِلَّةِ حيلَتى

و به ضعف قوّت و کمى تدبیر خود اعتراف مى‌کنم

فَاَنْجِزْ لى ما وَعَدْتَنى

پس به آنچه به من وعده داده‌اى وفا کن

وَ تَمِّمْ لى ما اتَيْتَنى

و آنچه را عنایت فرموده‌اى برایم کامل ساز

فَاِنّى عَبْدُكَ الْمِسْكينُ الْمُسْتَكينُ الضَّعيفُ

زیرا که من بنده بینوا زار ناتوان

الضَّريرُ الْحَقيرُ الْمَهينُ الْفَقيرُ الْخآئِفُ الْمُسْتَجيرُ

دردمند خوار بى‌مقدار فقیر ترسان و پناهنده به توام.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ لاتَجْعَلْنى ناسِياً لِذِكْرِكَ فيما اَوْلَيْتَنى

و مرا از یاد خودت در آنچه به من عطا کرده‌اى گرفتار فراموشى مکن

وَ لاغافِلاً لِاِحْسانكَ فيما اَبْلَيْتَنى

و از احسانت در آنچه به من مرحمت کرده‌اى غافل مساز

وَ لاايِساً مِنْ اِجابَتِكَ‌لى وَاِنْ اَبْطَاَتْ عَنّى

و از اجابت دعایم گرچه به تأخیر افتد نومیدم مکن

فى‌سَرّآءَ كُنْتُ اَوْضَرّآءَ

چه در خوشى باشم یا ناخوشى

اَوْشِدَّةٍاَوْ رَخآءٍ

در سختى یا رفاه

اَوْ عافِيَةٍ اَوْ بَلآءٍ

در سلامتى یا بلاء

اَوْ بُؤْسٍ اَوْ نَعْمآءَ

در شدت حاجت یا آغوش نعمت

اَوْ جِدَةٍ اَوْلَأْوآءَ

در دارایى یا تنگدستى

اَوْ فَقْرٍ اَوْ غِنىً.

در فقر یا توانگرى

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْ ثَنآئى.عَلَيْكَ

و چنان کن که ثناى تو گویم

وَمَدْحى اِيّاكَ

و مدح تو نمایم

وَحَمْدى لَكَ فى‌كُلِ‌حالاتى‌حَتَّى لااَفْرَحَ بِما اتَيْتَنى مِنَ الدُّنْيا

و در تمام احوال چنان به سپاس تو برخیزم که به آنچه از دنیا نصیبم کنى

وَ لااَحْزَنَ عَلى ما مَنَعْتَنى فيها

خوشحال نشوم و بر آنچه مرا در دنیا از آن محروم مى‌دارى غمگین نگردم

وَاَشْعِرْ قَلْبى تَقْواكَ

و خانه دلم را جلوه‌گاه تقوا قرار ده

وَاسْتَعْمِلْ بَدَنى فيما تَقْبَلُهُ مِنّى

و بدنم را به کارى وادار که مقبول تو باشد

وَاشْغَلْ بِطاعَتِكَ نَفْسى عَنْ كُلِّ مايَرِدُ عَلَىَّ

و مرا با قرار دادنم در گردونه طاعت از هر اندیشه خلاف بازدار

حَتّى لااُحِبَّ شَيْئاً مِنْ سُخْطِكَ

تا چیزى را که تو نمى‌پسندى نپسندم

وَ لااَسْخَطَ شَيْئاً مِنْ رِضاكَ.

و چیزى را که از آن خشنودى ناپسند ندارم.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

الهى بر محمد و آلش درود فرست

وَ فَرِّغْ قَلْبى لِمَحَبَّتِكَ

و قلبم را خلوتگه محبت خود ساز

وَاشْغَلْهُ بِذِكْرِكَ

و به یاد خود مشغول دار

وَانْعَشْهُ بِخَوْفِكَ وَ بِالْوَجَلِ مِنْكَ

و به خوف و هراس از خود نشاط بر عملش ده

وَ قَوِّهِ بِالرَّغْبَةِ اِلَيْكَ

و به رغبت به سوى خود نیرومندش ساز

وَ اَمِلْهُ اِلى طاعَتِكَ

و به سوى طاعت خود تمایلش ده

وَ اَجْرِ - بِهِ فى اَحَبِّ السُّبُلِ‌اِلَيْكَ

و در خوشایندترین راههاى به سوى خودروانش ساز

وَ ذَلِّلْهُ بِالرَّغْبَةِ فيما عِنْدَكَ اَيّامَ حَيوتى كُلِّها

و در تمام دوره زندگیم این قلب را به رغبت در آنچه نزد توست رام گردان

وَاجْعَلْ تَقْواكَ مِنَ الدُّنْيا زادى

و تقوایت را از دنیا توشه‌ام کن

وَ اِلى رَحْمَتِكَ رِحْلَتى

و کوچ مرا حرکت به سوى رحمتت قرار ده

وَ فى مَرْضاتِكَ مَدْخَلى

و ورودم را به سرمنزل رضاى خود مقرّر فرما

وَاجْعَلْ فى جَنَّتِكَ مَثْواىَ

و در بهشتت جایم ده

وَهَبْ لى قُوَّةً اَحْتَمِلُ بِها جَميعَ مَرْضاتِكَ

و مرا قدرتى کرامت کن که به سبب آن تمام بارِ خشنودیت را بر دوش کشم

وَاجْعَلْ فِرارى اِلَيْكَ

و فرارم را به سوى خودت

وَ رَغْبَتى فيما عِنْدَكَ

و رغبتم را به آنچه نزد توست قرار ده

وَ اَلْبِسْ قَلْبِىَ الْوَحْشَةَ مِنْ شِرارِ خَلْقِكَ

و لباس وحشت از شرار خلقت را بر دلم بپوشان

وَهَبْ لِىَ الْاُنْسَ بِكَ وَ بِاَوْلِيآئِكَ وَ اَهْلِ طاعَتِكَ

و دوستانت و اهل طاعتت را به من ارزانى دار

وَ لا كافِرٍ عَلَىَّ مِنَّةً

و براى هیچ فاجر و کافرى بر من منّت و نعمتى قرار مده

وَ لا لَهُ عِنْدى يَداً

و روى نیازم را به طرف آنان مکن

وَ لابى اِلَيْهِمْ حاجَةً

بلکه آرامش دل و راحت جان و بى‌نیازى

بَلِ اجْعَلْ سُكُونَ قَلْبى وَ اُنْسَ نَفْسى وَاسْتِغْنآئى وَ كِفايَتى بِكَ وَ بِخِيارِ خَلْقِكَ.

و انجام گرفتن کارهایم را بر عهده خود و گزیدگان خلقت واگذار.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَاجْعَلْنى لَهُمْ قَريناً

و مرا همنشین آنان قرار ده

وَاجْعَلْنى لَهُمْ نَصيراً

و مرا یار آنان قرار ده

وَامْنُنْ عَلَىَّ بِشَوْقٍ اِلَيْكَ

و بر من منّت گذار که شوقم متوجه تو باشد

وَ بِالْعَمَلِ لَكَ بِما تُحِبُّ وَ تَرْضى

و برایت چنان کنم که دوست دارى و مى‌پسندى

اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٌ

زیرا که تو بر همه کارى توانایى

وَ ذلِكَ عَلَيْكَ يَسيرٌ.

و این همه بر تو آسان است.

الدعاء 22 - هنگام سختی

وَ كان مِن دعائِه عليه‌السلام عِندَالشِّدَّةِ وَالْجَهْدِ وَ تَعسُّرِ الاُمور

« وقتى که سختى روى مى‌داد»

اَللَّهُمَّ اِنَّكَ كَلَّفْتَنى مِنْ نَفْسى ما اَنْتَ اَمْلَكُ بِهِ مِنّى

خداوندا مرا مکلّف به تکلیفى ساخته‌اى که خودت از من به آن کار تواناترى

وَ قُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَىَّ اَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتى

و قدرتت بر آن و بر من بیش از قدرت من است

فَاَعْطِنى مِنْ نَفْسى مايُرْضيكَ عَنّى

پس چنانم کن که موجب رضاى تو از من باشد

وَ خُذْ لِنَفْسِكَ رِضاها مِنْ نَفْسى فى عافِيَةٍ.

و از من آنچه را که موجب رضاى توست برگیر آن گونه که به سلامت من لطمه‌اى نزند.

اَللَّهُمَّ لاطاقَةَ لى بِالْجَهْدِ

خداوندا مرا طاقت بر سختى و مشقت

وَ لاصَبْرَ لى عَلَى الْبَلاءِ

و شکیبایى بر بلا

و لاقُوَّةَ لى عَلَى الْفَقْرِ

و قدرت بر تنگدستى نیست

فَلاتَحْظُرْ عَلَىَّ رِزْقى

پس روزیم را منع مکن

وَ لاتَكِلْنى اِلى خَلْقِكَ

و مرا به خلق خود وامگذار

بَلْ تَفَرَّدْ بِحاجَتى

بلکه خود به تنهایى نیازم را برآور

وَ تَوَلَّ كِفايَتى

و خودت کارساز من باش

وَانْظُرْ اِلَىَّ

و به چشم محبت به من بنگر

وَانْظُرْ لى فى جَميعِ اُمُورى

و در همه امورم مصالح مرا در نظر گیر

فَاِنَّكَ اِنْ وَ كَلْتَنى اِلى نَفْسى عَجَزْتُ عَنْها

زیرا اگر مرا به خود واگذارى در کارم فرومانم

وَلَمْ اُقِمْ ما فيهِ مَصْلَحَتُها

و به کارى که مصلحت من در آن است نپردازم

وَ اِنْ وَ كَلْتَنى اِلى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونى

و اگر مرا به بندگانت واگذارى روى درهم کشند

وَ اِنْ اَلْجَأْتَنى اِلى قَرابَتى حَرَمُونى

و اگر به اقوامم حوالت دهى محرومم سازند

وَ اِنْ‌اَعْطَوْا اَعْطَوْا قَليلاً نَكِداً

و اگر عطا کنند عطایى اندک و پردردسر دهند

وَ مَنُّوا عَلَىَّ طَويلاً

و بر من منّت بسیار گذارند

وَ ذَمُّوا كَثيراً

و بیش از حد نکوهشم نمایند

فَبِفَضْلِكَ اللَّهُمَّ فَاَغْنِنى

پس اى خداوند به فضلت بى‌نیازم کن

وَ بِعَظَمَتِكَ فَانْعَشْنى

و به بزرگیت مرتبه‌ام بلند گردان

وَ بِسَعَتِكَ فَابْسُطْ يَدى

و به عطاى گسترده‌ات دستم را گشاده ساز

وَ بِما عِنْدَكَ فَاكْفِنى.

و به رحمتت در کلّ امور کفایتم کن.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَ خَلِّصْنى مِنَ الْحَسَدِ

و مرا از حسد برهان

وَاحْصُرْنى عَنِ الذُّنُوبِ

و از معصیت بازدار

وَ وَرِّعْنى عَنِ الْمَحارِمِ

و از آنچه حرام است پرهیزم ده

وَلاتُجَرِّئْنى عَلَى‌الْمَعاصى

و مرا بر گناهان جرأت مده

وَاجْعَلْ هَواىَ عِنْدَكَ

و خواستم را به خود متوجه کن

وَ رِضاىَ فيما يَرِدُ عَلَىَّ مِنْكَ

و بر آنچه بر من وارد مى‌کنى شادیم ده

وَبارِكْ‌لى فيما رَزَقْتَنى وَ فيما خَوَّلْتَنى وَ فيما اَنْعَمْتَ بِهِ عَلَىَّ

و آنچه را روزى من کرده‌اى و به من بخشیده‌اى و انعام فرموده‌اى برکت ده

وَاجْعَلْنى فى كُلِّ حالاتى مَحْفُوظاً مَكْلُوءًا مَسْتُوراً مَمْنُوعاً مُعاذاً مُجاراً.

و در همه احوال مرا محفوظ و حراست شده و عیب پوشیده و دست نایافتنى و پناه و امان داده شده قرار ده.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَاقْضِ عَنّى كُلَّ ما اَلْزَمْتَنيهِ وَ فَرَضْتَهُ عَلَىَّ لَكَ فى وَجْهٍ مِنْ وُجُوهِ طاعَتِكَ اَوْ لِخَلْقٍ‌مِنْ خَلْقِكَ

و آنچه از طاعت براى خود یا فردى از بندگانت بر من واجب نموده‌اى مرا بر انجامش موفق دار

وَ اِنْ ضَعُفَ عَنْ ذلِكَ بَدَنى

و اگر بدنم از انجامش ناتوان باشد

وَ وَهَنَتْ عَنْهُ قُوَّتِى

و نیرویم از آن سست آید

وَ لَمْ تَنَلْهُ مَقْدُرَتى

و قدرتم بر آن نرسد

وَ لَمْ‌يَسَعْهُ مالى وَ لا ذاتُ يَدى

و مال و منالم گنجایش آن را نداشته باشد

ذَكَرْتُهُ اَوْنَسيتُهُ

خواه آن را به یاد داشته باشم یا از یاد برده باشم

هُوَ يارَبِّ مِمّا قَدْاَحْصَيْتَهُ عَلَىَّ وَ اَغْفَلْتُهُ اَنَا مِنْ نَفْسى

و آن - اى خداى من - از چیزهایى باشد که به حساب من گذاشته‌اى و من از آن غفلت کرده‌ام

فَاَدِّهِ عَنّى مِنْ جَزيلِ عَطِيَّتِكَ وَكَثيرِ ماعِنْدَكَ

پس به عطاى عظیمت و رحمت واسعه‌ات آن را از سوى من ادا کن

فَاِنَّكَ واسِعٌ كَريمٌ

که تو خداى توانگر و کریمى

حَتّى لايَبْقى عَلَىَّ شَىْ‌ءٌ مِنْهُ تُريدُ اَنْ تُقآصَّنى بِهِ مِنْ حَسَناتى

بدان‌گونه که چیزى از آن طاعت برعهده من نماند تا بدین سبب روزى که به لقاى تو مى‌رسم از خوبى‌هایم کم کنى

اَوْتُضاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئاتى يَوْمَ اَلْقاكَ يارَبِّ.

یا بر سیّئاتم بیفزایى اى پروردگار من.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنِى الرَّغْبَةَ فى‌الْعَمَلِ لَكَ لِاخِرَتى

و رغبت و میلى روزى من کن که عمل براى تو را محض آخرتم انجام دهم

حَتّى اَعْرِفَ صِدْقَ ذلِكَ مِنْ قَلْبى

بدانگونه که صدق این رغبت را در قلبم بیابم

وَ حَتّى يَكُونَ الْغالِبُ عَلَىَّ الزُّهْدَ فى دُنْياىَ

و بى‌رغبتى نسبت به دنیاى زودگذر بر دلم چیره شود

وَ حَتّى اَعْمَلَ الْحَسَناتِ شَوْقاً.

آن سان که از سر شوق به حسنات برخیزم .

وَ امَنَ مِنَ السَّيِّئاتِ فَرَقاً وَ خَوْفاً وَهَبْ لى نُوراً اَمْشى بِهِ النّاسِ

و به سبب بیم و خوف از سیّئات در امان مانم و نورى به من ببخش که در پرتو آن در بین مردم زندگى کنم

وَاَهْتَدى بِهِ فِى الظُّلُماتِ

و با فروغش در هر نوع ظلمتى راه یابم

وَاَسْتَضى‌ءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَالشُّبُهاتِ.

و انوارش دل مرا از شک و شبهه پاک کند.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

بارخدایا بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنى خَوْفَ غَمِّ الْوَعيدِ

و ترس و وحشت اندوه عذاب

وَ شَوْقَ ثَوابِ الْمَوْعُودِ

و شوق وعده ثواب را روزیم ساز

حَتّى اَجِدَ لَذَّةَ ما اَدْعُوكَ لَهُ بِكَ مِنْهُ.

تا لذّت آنچه را که تو را براى آن مى‌خوانم و اندوه چیزى را که از آن به تو پناه مى‌برم بیابم.

اَللَّهُمَّ قَدْ تَعْلَمُ مايُصْلِحُنى مِنْ اَمْرِ دُنْياىَ وَ

الهى تو آنچه دنیا و آخرتم را اصلاح کند مى‌دانى

وَ كَاْبَةَ مااَسْتَجيرُ اخِرَتى فَكُنْ بِحَوآئِجى حَفِيّاً.

پس به حوائجم به دیده رحمت بنگر.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنِى الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصيرى فِى الشُّكْرِ لَكَ بِما اَنْعَمْتَ عَلَىَّ فِى الْيُسْرِ وَالْعُسْرِ وَالصِّحَّةِ وَالسَّقَمِ

و چون در اداى شکر نعمتهایت در زمان آسایش و سختى وسلامت و بیمارى کوتاهى ورزم حق‌شناسى روزیم کن

حَتّى اَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسى رَوْحَ الرِّضا

تا مسرّت خاطر و آرامش قلب خود را در

وَ طُمَاْنينَةَ النَّفْسِ مِنّى بِما يَجِبُ لَكَ فيما يَحْدُثُ فى حالِ الْخَوْفِ وَ الْاَمْنِ

اداى وظیفه نسبت به تو به وقت ترس و ایمنى

وَ الرِّضا وَالسُّخْطِ وَالضَّرِّ وَالنَّفْعِ.

و خشم و رضا و سود و زیان بیابم.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنى سَلامَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ حَتّى لا اَحْسُدَ اَحَداً مِنْ خَلْقِكَ عَلى شَىْ‌ءٍ مِنْ فَضْلِكَ

و سینه‌ام را از بیمارى حسد سلامت ده به‌طورى که بر هیچ کدام از آفریدگان تو بر نعمتى که به فضلت عنایت مى‌کنى حسد نبرم

وَ حَتّى لااَرى نِعْمَةً مِنْ نِعَمِكَ عَلى اَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فى دينٍ اَوْدُنْيا

و هیچ یک از نعمت‌هاى تو را در دین یا دنیا

اَوْعافِيَةٍ اَوْ تَقْوى

عافیت یا تقوا

اَوْسَعَةٍ اَوْرَخآءٍ

فراخى یا راحتى

اِلاّ رَجَوْتُ لِنَفْسى‌اَفْضَلَ‌ذلِكَ‌بِكَ وَ مِنْكَ وَحْدَكَ لاشَريكَ لَكَ.

بر هیچ یک از بندگانت نبینم مگر آنکه بهتر از آن را به لطف تو و از سوى تو اى خداى بى‌شریک آرزو کنم

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ .

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَارْزُقْنِى التَّحَفُّظَ مِنَ الْخَطايا

و مرا خوددارى از گناهان

وَالْاِحْتِراسَ مِنَ الزَّلَلِ فِى الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ

و پرهیز از لغزشها در دنیا و آخرت

فى حالِ الرِّضا وَالْغَضَبِ

و در حال خشنودى و خشم روزى کن

حَتّى اَكُونَ بِما يَرِدُ عَلَىَّ مِنْهُما بِمَنْزِلَةٍ سَوآءٍ

به‌طورى که در هر دو حال یکسان بوده

عامِلاً بِطاعَتِكَ

به طاعت تو مشغول باشم

مُؤْثِراً لِرِضاكَ عَلى ما سِواهُما فِى‌الْاَوْلِيآءِ وَالْأَعْدآءِ

و در حق دوستان و دشمنانت رضاى تو را بر غیر رضا و طاعت تو ترجیح دهم

حَتّى يأْمَنَ عَدُوّى مِنْ ظُلْمِى وَ جَوْرى

تا دشمنم از جور و ستمم ایمن باشد

وَ يَأْيَسَ وَلِيّى مِنْ مَيْلى وَانْحِطاطِ هَواىَ

و دوستم از اینکه منحرف از حق و به هواى نفس او متمایل شوم نومید گردد

وَاجْعَلْنى مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً فِى الرَّخآءِ دُعآءَ

و مرا از آنان قرار ده که تو را در حال آسایش چنان به اخلاص مى‌خوانند که

الْمُخْلِصينَ الْمُضْطَرّينَ لَكَ فِى الدُّعآءِ

درماندگان مخلص مى‌خوانند

اِنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ.

همانا که تو ستوده و بزرگوارى.

الدعاء 23 - تندرستی

وَ كان مِن دعائِه عليه‌السلام اذا سَئَلَ اللّهَ العافيةَ و شُكرَها

« وقتى که عافیت و شکر آن را از خداوند مى‌خواست»

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَاَلْبِسْنى عافِيَتَكَ

و لباس عافیت بر من بپوشان

وَ جَلِّلْنى عافِيَتَكَ

و سراپایم را به عافیت فراگیر

وَ حَصِّنّى بِعافِيَتِكَ

و به عافیت محفوظم دار

وَ اَكْرِمْنى بِعافِيَتِكَ

و به عافیت گرامیم دار

وَاَغْنِنى بِعافِيَتِكَ

و به عافیت بى‌نیازم کن

وَ تَصَدَّقْ عَلَىَّ بِعافِيَتِكَ

و عافیتت را بر من صدقه ده

وَهَبْ لى عافِيَتَكَ

و مرا عافیت بخش

وَ اَفْرِشْنى عافِيَتَكَ

و برایم بستر عافیت بگستر

وَاَصْلِحْ لى عافِيَتَكَ

و عافیت را برایم از هر مانعى پیراسته ساز

وَ لاتُفَرِّقْ بَيْنى وَ بَيْنَ عافِيَتِكَ فِى الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ

و در دنیا و آخرت بین من و عافیت جدایى مینداز.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست

وَ عافِنى عافِيَةً كافِيَةً شافِيَةً عالِيَةً نامِيَةً

و مرا عافیت بخش عافیتى کافى و شفابخش و برتر و روزافزون

عافِيَةً ُوَلِّدُ فى بَدَنِى الْعافِيَةَ

عافیتى که در بدنم عافیت تولید کند

عافِيَةَ الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ

و در یک کلمه: عافیت دنیا و آخرت

وَامْنُنْ عَلَىَّ بِالصِّحَّةِ وَالْأَمْنِ وَالسَّلامَةِ فى دينى وَ بَدَنى

و بر من منّت نِه به تندرستى و امنیت و سلامت در دین و بدن

وَالنَّفاذِ فى اُمُورى