ghaemiyeh.com
سرشناسه : عابدی، محمد، ۱۳۵۲ -
عنوان و نام پدیدآور : چهل حدیث پیشگیری از جرم و گناه/ محمد عابدیمیانجی؛ به سفارش ستاد مردمی پیشگیری و حفاظت اجتماعی.
مشخصات نشر : قم: سازمان تبلیغات اسلامی،پژوهشکده باقرالعلوم (ع)،انتشارات نورالسجاد، ۱۳۸۹.
مشخصات ظاهری : ۶۴ ص.؛ ۱۱ × ۱۷سم.
شابک : ۵۰۰۰ ریال: 978-600-5220-34-6
وضعیت فهرست نویسی : فاپا
یادداشت : کتابنامه:ص. ۶۲ - ۶۴؛ همچنین به صورت زیرنویس.
موضوع : تقوا -- احادیث
موضوع : اربعینات -- قرن ۱۴
شناسه افزوده : ایران. قوه قضائیه. ستاد مردمی پیشگیری و حفاظت اجتماعی
شناسه افزوده : سازمان تبلیغات اسلامی. پژوهشکده باقرالعلوم (ع). انتشارات نورالسجاد
رده بندی کنگره : BP۱۴۱/۵ /ت۷ع۲ ۱۳۸۹
رده بندی دیویی : ۲۹۷/۲۱۴
شماره کتابشناسی ملی : ۱۹۵۹۰۶۶
به سفارش: ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر و پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر
مقدمه 7
بخش اوّل: بایستههای اعتقادی
یاد خدا 14
خدا محوری 15
توجه به فراگیری سلطه خدا 16
ترس از خدا 18
پیمان با خدا 19
محبت بر مدار الهی 20
یاد مرگ 21
قیامت باوری 22
شوق بهشت 24
بخش دوم: بایستههای معرفتی
تکامل عقل 26
تقدم اندیشه بر عمل 27
بیداری وجدان 28
احساس شخصیت 29
ناپایداری دنیا 30
پیامد گناه 31
بخش سوم: بایستههای رفتاری
جایگزینی حلال باحرام 33
عمل به دستورات دینی 35
ازدواج در نوجوانی 37
تداوم عمل صالح 38
پیشگیری در خانواده 39
عبادت 40
صله رحم 41
نماز 42
روزه داری 43
حضور عالمان دین 44
نقش مسجد 46
بخش چهارم: تغییر و نظارت بر رفتارها
انتخاب صحیح 48
گزینش دوستان 49
خود ارزیابی 50
خود نظارتی 51
تحمل پذیری 52
آموزش هدفدار 53
دوری از محیط گناه 54
پرهیز از غذای حرام 55
دوری از تمایلات 56
کنترل چشم 57
ترک گناه کوچک ، مقدمه ترک گناه بزرگ 58
مشورت نکردن با حریص 59
پرهیز از آرزوی دراز 60
دروغ نگفتن 61
فهرست منابع 62
ما نیازمند و فقیر آفریده شدهایم «ای مردم! شما نیازمند خدا هستید و او بینیاز و ستوده است».(1)احساس نیاز ما را به تلاش برای رفع آن وا میدارد و ماناخواسته میکوشیم خود را به سوی خدای بینیاز بکشانیم. به همین دلیل رسول اکرم(صلّی الله علیه و آله )فرمود: «الفقرفخری»؛(2)«نیازمندی مایه افتخار من است».
ما برای رفع نیاز با دو راهی«حلال و حرام» رو بهروییم و باید با گزینش مسیرمجاز(1)، از تردد در مسیرهای ممنوع پرهیز کنیم وگرنه مجبور به توقف و گرفتن برگه اخطار و جریمه خواهیم شد.
با«عقل» تشخیص میدهیم که کدام مسیرما را به تامین واقعی نیاز میرساند (حلالها) و کدام مسیر به کجراهه میکشاند(حرامها) از اینرو رسول خدا(صلّی الله علیه و آله )فرمود:
«العَقلُ ما اکتُسِبَت بِهِ الجَنَّةُ وَ طُلِبَ بِهِ رِضا الرَّحمانِ»؛(2)
«عقل چیزی است که با آن بهشت به دست میآید و رضایت رحمان(خدا) خواسته میشود.
عقل میتواند اسیر رفتار ما شود و توان ادراکی و پیشگیریاش کاهش یابد. مهمترین آسیبهای عقل «دنیا دوستی» است. امام علی(علیه السّلام) فرمود: «دوست داشتن دنیا عقل را فاسد میکند». این علاقه به خاطر حسّ برتریطلبی است که موجب میشود نشانی غلط بگیریم و مسیر اشتباه را برویم و به عشق کمال،گرفتار علاقه و دلبستگی به امور نامشروع شویم.
خداوند برای پیشگیری از انحراف عقل ما و آلوده شدن آن به جرم و عصیان، دین (روش و برنامه زندگی سالم) را در اختیار ما قرار داد. یکی از اصلیترین کارکردهای دین، نگاهداشتن ما در«صراط مستقیم» و پیشگیری از«انحراف» ماست. دین این کار را با یاری
رساندن به عقل و نمایاندن مواضع خطای آن و نشان دادن «راه راست و مستحکم» (صراط مستقیم) انجام میدهد و موجب میشود «آدرسهای غلط» ناشی از «عقل آلوده به گناه» ما را به کج راهه نبرد.جمله «اهدنا الصراط المستقیم»؛ «ما را به راه راست هدایت بفرما»به ما میآموزد که بشر باید جاده مجاز را چشمانداز خود قرار دهد و آن را از خدا بخواهد و این با فرستادن دین از سوی خدا محقق میشود، لذا این آیه از اولین سوره قرآن کریم، گام اوّل پیشگیری از مغضوب(موردخشم) وضّال(گمراه)شدن را «لزوم وجود هدایت از سوی خدا» میداند(1)و البته گام دوم «عمل» به آن است.
1) «الله ولیّ الذین آمنوا یخرجهم من الظلماتالی النور» ( بقره/257)
نقش پیشگیرانه دین در قالب کتابهای آسمانی ارائه میشود و قرآن کریم آخرین آنها است. عناوینی چون «هدی للمتقین، شفاء الناس، ذکر، نور، امام و ...» برای
قرآن، به دلیل چنین کارکردی است. نکته مهم این است که این کتاب عظیم را باید انسانهای کامل (عقل آنها غباری نگرفته باشد) دریافت کنند و به گونهای صحیح به ما منتقل کنند. برای همین خداوند پیامبران را برای ما فرستاد. به این سخن امام علی(علیه السّلام) توجه کنید:
«خدا پیامبران خود را برانگیخت و رسولان خود را پیدرپی اعزام کرد تا وفاداری به پیمان فطرت را از آنان باز جویند و نعمتهای فراموش شده را به یادشان آورند و با
رساندن احکام الهی، حجت
را بر آنها تمام کنند و توانمندیهای پنهان شده عقلها را آشکار سازند».(1)
بهترین و سالمترین راه پیشگیری از پیچیدن به جاده ممنوعه، پناه بردن به قرآن کریم و توضیحات مفسران معصوم آن است. آری! پیامها و توصیههای پیشگیرانه دین را به روشنی میتوانیم از آنان بگیریم و عمل کنیم. در
کتاب حاضر با این دیدگاه به «گلستان دین» رفته و به خوشهچینی از «بوستان طهارت» توفیق یافتهایم.
قم. محمّد عابدی نیمه شعبان 1430 ق - خرداد 1388 ه-.ش
1) نهجالبلاغه/ ترجمه مرحوم دشتی، خ اول، فراز 36.
1-یادخدا
2-خدامحوری
3-توجه به سلطه فراگیرخدا
4-ترس ازخدا
5-پیمان باخدا
6-محبت برمدارالهی
7-یادمرگ
8-قیامت باوری
9-شوق بهشت
قال الصادق(علیه السّلام):
العَبْدُ یَهُمُّ بِالذَّنبِ، ثُمَّ یَتَذَکَّرُ فَیُمْسِکُ فَذلِکَ قَولُهُ تَذَکَّروا فَاِذاً هُم مُبصِرُون.(1)
«بنده آهنگ گناه میکند، آنگاه [خدا را] به یاد میآورد، پس دست [از گناه] برمیدارد و این است سخن خدا
«خدا را به یاد میآورند، پس در این هنگام آنها بینا میشوند».
1) اصول کافی، ج 2، ص 434.
قال علی(علیه السّلام):
بِالتَّقوی قَرنَت الِعصمَةُ.(1)
«به وسیلة تقوا (خدا محوری)، عصمت (محافظت در برابر گناه) نزدیکتر میشود».
1) غررالحکم و دررالکلم، ص 269.
قال الحسین(علیه السّلام):
اِفْعَلْ خَمْسَةَ أَشْیَاءَ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ فَأَوَّلُ ذَلِکَ لَا تَأْکُلْ رِزْقَ اللَّهِ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ الثَّانِی اخْرُجْ مِنْ وَلَایَةِ اللَّهِ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ الثَّالِثُ اُطْلُبْ مَوْضعاً لَا یَرَاکَ اللَّهُ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ الرَّابِعُ إِذَا جَاءَ مَلَکُ الْمَوْتِ لِیَقْبِضَ رُوحَکَ فَادْفَعْهُ عَنْ نَفْسِکَ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ الْخَامِسُ إِذَا أَدْخَلَکَ مَالِکُ فِی النَّارِ فَلَا تَدْخُلْ فِی النَّارِ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ
«پنج کار انجام بده و هرچه خواستی گناه کن:
اول: روزی خدا را نخور و هرچه خواستی گناه کن.
دوم: از ولایت خدا خارج شو و هرچه خواستی گناه کن.
سوم: جایی برو که خدا تو را نبیند و هر چه خواستی گناه کن.
چهارم: وقتی فرشته مرگ آمد تا روح تو را بگیرد، او را از خود دور کن و هرچه خواستی گناه کن.
پنجم: وقتی فرشته دوزخ تو را به جهنم وارد کرد، داخل
«پنج کار انجام بده و هرچه خواستی گناه کن:
اول: روزی خدا را نخور و هرچه خواستی گناه کن.
دوم: از ولایت خدا خارج شو و هرچه خواستی گناه کن.
سوم: جایی برو که خدا تو را نبیند و هر چه خواستی گناه کن.
چهارم: وقتی فرشته مرگ آمد تا روح تو را بگیرد، او را از خود دور کن و هرچه خواستی گناه کن.
پنجم: وقتی فرشته دوزخ تو را به جهنم وارد کرد، داخل
نشو و هرچه خواستی گناه کن».(1)
1) بحارالانوار، ج 75، ص126.
قال علی(علیه السّلام):
الخَوفُ سِجْنُ النَّفْسِ عَنِ الذُّنُوبِ وَ رَادِعُها عَنِ المَعاصِی.(1)
«ترس [از خدا] زندان نفس از گناهان است و بازدارنده او از نافرمانیها میباشد».
1) غررالحکم و دررالکلم، 3682.
قال زین العابدین(علیه السّلام):
وَ لَکَ یا رَبّ شَرطی اَلاّ اَعُودَ فی مَکرُوهِکَ وَ ضَمانی اَن لا اَرجِعَ فی مَذُمومِکَ وَ عَهدی اَن اَهجُرَ جَمیَع مَعاصیکَ.(1)
«پروردگار من! پایبند به شرط خود هستم؛ این که به آنچه دوست نداری بازنگردم و تضمین میکنم به سراغ آنچه
مذمت کردهای، نروم و عهد میکنم همه نافرمانیهای تو را واگذارم».
1) صحیفه سجادیه، ص138، دعای 31، دعای ندبه.
قال علی(علیه السّلام):
اِیّاکَ اَن تُحِبَّ اَعداءَ اللهِ اَوتَصفی وُدَّکَ لِغَیرِ اَولیاءِ اللهِ؛ فَاِنَّ مَن اَحَبَّ قَومَاً حُشِرَمَعَهُم.((1))
«بپرهیز از اینکه دشمنان خدا را دوست داشته باشی یا دوستی خود را برای غیر دوستان خدا خالص کنی، زیرا هر کسی گروهی را دوست بدارد، با همانها محشور میشود».
1) غررالحکم و دررالکلم، 40150.
قال الصادق(علیه السّلام):
ذِکرُ المَوتِ یُمیتُ الشّهواتِ فی النَّفس و یَقلَعُ مَنابِتَ الغَفلۀِ و یُقّوِی القلبَ بمواعِدِ الله و یُرِقُّ الطّبَعَ و یَکسِرُ اعلامَ الهَوی و یُطفِیُ نَارَ الحِرصِ و یُحَقّرُ الدّنیا.((1))
«یاد مرگ خواستهها و کششها را در نفس میمیراند و محل رویش غفلتها را قطع میکند و قلب را با وعدههای خدا تقویت میکند و طبع را رقیق میسازد و پرچم هویپرستی را میشکند و آتش حرص را خاموش میسازد و دنیا را کوچک مینماید».
1) میزان الحکمة، ج 12، ص 568، ح19048.
قال رسول الله(صلّی الله علیه و آله ):
إِیَّاکَ أَنْ تَدَعَ طَاعَةً وَ تَقْصِدَ مَعْصِیَةً شَفَقَةً عَلَی أَهْلِکَ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ یا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ وَ اخْشَوْا یَوْماً لا یَجْزِی والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لامَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَیْئا.((1))
1) لقمان /33.
«بپرهیز که به خاطر دلسوزی بر خانوادهات اطاعت خدا را واگذاری، زیرا خدای تعالی میفرماید: ای مردم! پروردگارتان را ملاحظه کنید و از روزی بترسید که پدری به جای فرزندش مجازات شود و فرزندی نیست که به جای پدرش کیفر شود».(1)
1) بحارالانوار، ج74، ص 101.
قال علیُّ بن الحسین(علیه السّلام):
مَنِ اِشْتَاقَ إِلَی الْجَنَّةِ سَلَا عَنِ الشَّهَوَاتِ. ((1))
«کسی که مشتاق بهشت باشد، شهوتها را فراموش میکند».
1) اصول کافی، ج2، ص131.
1-تکامل عقل
2-تقدم اندیشه عمل
3-بیداری وجدان
4-احساس شخصیت
5-ناپایداری دنیا
6-پیامدگناه
قال علی(علیه السّلام):
مَنْ کَمَلَ عَقْلُهُ اسْتَهَانَ بِالشَّهَوَاتِ.((1))
«کسی که عقلش کامل باشد، شهوتها را بیارزش میشمارد».
1) مستدرک الوسائل، ج 11، ص212.
قال علی(علیه السّلام):
أَصْلُ السَّلَامَةِ مِنَ الزَّلَلِ الْفِکْرُ قَبْلَ الْفِعْلِ وَ الرَّوِیَّةُ قَبْلَ الْکَلَامِ.((1))
«ریشه سلامتی از لغزشها، اندیشیدن پیش از انجام دادن و فکر کردن قبل از گفتن است».
1) غررالحکم، و دررالکلم، ش59، ص 58.
ابوبصیر درباره مردی که به پشت سر زنی نگاه میکرد، از امام صادق(علیه السّلام) پرسید.
قال الصادق(علیه السّلام):
أَیَسُرُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یُنْظَرَ إِلَی أَهْلِهِ وَ ذَاتِ قَرَابَتِهِ[ قُلْتُ: لَا قَالَ:] فَارْضَ لِلنَّاسِ مَا تَرْضَاهُ لِنَفْسِکَ.((1))
«آیا کسی از شما دوست دارد به همسر یا خویشاوندانش نگاه کنند؟ [گفتم: نه.
فرمود:] پس برای مردم چیزی را بپسند که برای خود میپسندی».
1) من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 19.
قال علی(علیه السّلام):
مَنْ کَرُمَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ لم یُهِنها بالْمَعْصِیَةِ.((1))
«کسی که برای خود شخصیت قائل است، آن را با نافرمانی سبک نمیسازد».
1) غررالحکم و دررالکلم، ش 4610، ص231.
قال علی(علیه السّلام):
اُذکُر مَعَ کُلِّ لَذَّةٍ زَوالَها وَ مَعَ کُلَّ نِعمةٍ انتقالها... فَإنَّ ذَلِکَ أَبقی لِلنّعَمةِ وَ أَنفی [اتقی] لِلشَّهَوةِ وَ أَذَهَبُ لِلبَطِرِ.((1))
«با هر لذتی نابودی آن را و با هر نعمتی، رفتن آن را
به یادآور.... زیرا آنکار]یادآوری[ نعمت را پایدارتر میسازد و شهوت را دورتر و گردنکشی نعمت را نابود میکند».
1) همان، ش2186، ص129.
قال علی(علیه السّلام):
اِحتَرِسُوا مِن سَورَةِ الجُمَدِ وَ الحِقدِ وَ الغَضَبِ و الحَسَدِ وَ أعِدُّوا لِکُلَّ شَیءٍ مِن ذلِکَ عِدَّةً تُجاهِدُونَه بِها مِن الفِکرِ فیِ العاقِبَةِ وَ مَنعِ الرَّذیلَةِ وَ طَلَبِ الفَضیلَةِ و صَلاح الآخرة و لُزومِ الحِلْمِ.((1))
« از شدت بخل و کینه و غضب و حسادت خود را حفظ کنید و برای درمان آنها وسایلی آماده سازید، مانند:
اندیشیدن در پیآمد و بازداری از رذیله و فضیلتجویی وصلاح آخرت و همراه بودن با حلم».
1) همان، ص300، ش6806.
1-جایگزینی حلال باحرام
2-عمل به دستورات دینی
3-ازدواج درنوجوانی
4-تداوم عمل صالح
5-پیشگیری درخانواده
6-عبادت
7-صله رحم
8-نماز
9-روزه داری
10-حضورعالمان دین
11-نقش مسجد
قال علی(علیه السّلام):
إِذَا رَأَی أَحَدُکُمُ امْرَأَةً تُعْجِبُهُ فَلْیَأْتِ أَهْلَهُ فَإِنَّ عِنْدَ أَهْلِهِ مِثْلَ مَا رَأَی فَلَا یَجْعَلَنَّ لِلشَّیْطَانِ اِلَی قَلْبِهِ سَبِیلًا وَ لِیَصْرِفْ بَصَرَهُ عَنْهَا. فَاِن لَمْ تَکُنْ لَهُ زَوْجَةٌ فَلْیُصَلِّ رَکْعَتَیْنِ وَ یَحْمَدِاللَّهَ کَثِیراً وَ یُصَلّیِ عَلَی النَّبِیِّ وَآلِهِ ثُمَّ لیَسْأَلِ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنَّهُ لَیُبیحَ لَهُ بِرَافَتِهِ مَا یُغْنِیهِ.((1))
1) بحارالانوار، ج10، ص 411.
«هرگاه یکی از شما زنی را دید که توجهش را جلب کرد، حتما نزد همسر خود برود، چون نزد همسرش مانند همان چیزی که دیده است، هست و راهی برای شیطان به سوی قلبش نگشاید و چشمش را از او برگرداند.
پس اگر همسری نداشت، دو رکعت نماز گذارد و خدا را زیاد حمد گوید و بر پیامبر و آل او صلوات بفرستد، سپس از خدا، از فضل او، بخواهد. حتماً خدا به واسطه رافت
خود، چیزی که بینیازش سازد، به او دهد».
أَنَّ النَّبِیَّ(صلّی الله علیه و آله ) قَالَ لِأَصْحَابِهِ:
أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِشَیْءٍ إِنْ أَنْتُمْ فَعَلْتُمُوهُ تَبَاعَدَ الشَّیْطَانُ مِنْکُمْ کَمَا تَبَاعَدَ الْمَشْرِقُ مِنَ الْمَغْرِبِ؟[ قَالُوا بَلَی! قَالَ:] الصَّوْمُ یُسَوِّدُ وَجْهَهُ؛ وَ الصَّدَقَةُ تَکْسِرُ ظَهْرَهُ وَ الْحُبُّ فِی اللَّهِ وَ الْمُوَازَرَةُ عَلَی الْعَمَلِ الصَّالِحِ یَقْطَعُ دَابِرَهُ وَ الِاسْتِغْفَارُ یَقْطَعُ وَتِینَه.((1))
1) الکافی، ج4، ص62.
«پیامبر(صلّی الله علیه و آله ) به اصحابش فرمود:
میخواهید به شما از چیزی خبر دهم که اگر انجامش بدهید؛ شیطان از شما دور میشود؛ همانگونه که مشرق از مغرب دور میگردد؟
گفتند: آری، فرمود:
روزه چهره شیطان را سیاه میکند؛
و صدقه کمرش را میشکند؛
و دوستی در راه خدا و یاری بر کار نیکو، ریشهاش را قطع میکند؛
و استغفار رگ اصلی قلبش را میبرد».
قال رسول الله(صلّی الله علیه و آله ):
مَا مِنْ شَابٍّ تَزَوَّجَ فِی حَدَاثَةِ سِنِّهِ إِلَّا عَجَّ شَیْطَانُهُ یَا وَیْلَهُ عَصَمَ مِنِّی ثُلُثَیْ دِینِهِ! فَلْیَتَّقِ اللَّهَ الْعَبْدُ فِی الثُّلُثِ الْبَاقِی.((1))
« جوانی نیست که در آغاز جوانیاش ازدواج کند؛ مگر اینکه شیطان او فریاد میکشد:« وای! وای دو سوم
دینش را از من حفظ کرد. پس باید بنده در یک سوم باقی خدا را ملاحظه کند».
1) بحارالانوار، ج100، ص21.
قال رسول الله(صلّی الله علیه و آله ):
المُداوَمَةُ عَلَی الَخیرِ فَیتَشَعَّبُ مِنه: تَرکُ الفَوَاحِشِ وَ البُعْدُ مِنَ الطَیشِ وَ التَّحَرّجُ وَ الیَقینُ وَ حُبُّ النَّجاۀِ وَ طاعةُ الرَّحمانِ وَ تَعظیمُ البُرهانِ وَ اِجتنابُ الشَّیطانِ وَ اِجابةُ للعدلِ وَ قولُ الحَّقِ، فَبِهَذا ما اَصابَ العاقِلُ بِمُداوَمَةُ الخَیر((1))
«از تداوم کار خوب [این امور]سرچشمه میگیرد: ترک کارهای زشت، دوری از شتابزدگی و پافشاری، و یقین و دوست داشتن نجات و پیروی[خدای] رحمان، و بزرگداشت دلیل و دوری از شیطان و پذیرش عدل و سخن حق. پس عاقل، به خاطر مداومت درخیر، به اینها میرسد».
1) تحف العقول، ص15.
وقتی آیه «ای کسانیکه ایمان آوردهاید خود و خانوادهتان را از آتش نگهدارید»، نازل شد، مردم پرسیدند: چگونه خود و خانوادهمان را حفظ کنیم؟ امام صادق(علیه السّلام) فرمود: قال رسول الله(صلّی الله علیه و آله ):
اِعْمَلُوا الْخَیْرَ وَ ذَکِّرُوا بِهِ اَهْلِیکُمْ وَ أَدِّبُوهُمْ عَلَی طَاعَةِاللَّه.((1))
«کار خیر انجام دهید و به خانوادهتان یادآوری کنید و آنها را بر اطاعت خدا ادب کنید».
1) مستدرک الوسائل، ج12، ص201.
قال علیبن موسی الرضا(علیه السّلام):
وَ لیَکُونَ فِی ذِکْرِ خالِقِهِ وَ القِیامُ بَیْنَ یَدَی رَبَّه زاجراً لَهُ عَنِ المعاصِی وَ عاجزاً مَانِعاً عَنْ أَنْوَاعِ الْفَسَادِ.((1))
« از امام رضا(علیه السّلام) پرسیدند: چرا به نماز خواندن امر شده است؟ فرمود:...و برای اینکه در یاد کردن خالقش ایستادن در برابر پروردگارش، بازداری از نافرمانی و مانع از انواع فسادها باشد».
1) بحارالانوار، ج79، ص 271.
قال الصادق(علیه السّلام):
إِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ وَ الْبِرَّ لَیُهَوِّنَانِ الْحِسَابَ وَ یَعْصِمَانِ مِنَ الذُّنُوب فَصِلوا اَرحامَکُم و بَرُّوا بِاخوانِکُمْ وَ لَو بِحُسنِ السَّلامِ و رَدِّ الجَوَاب.((1))
« صله رحم و نیکی، حساب را آسان میکنند و ازگناه نگه میدارند، پس صله رحم (پیوندبا خویشان) کنید و به برادرانتان نیکی کنید، هرچند با سلام کردن یا جواب سلام دادن خوب».
1) کافی، ج2، ص157.
قال علی(علیه السّلام):
اَلصَّلاةُ حِصنٌ مِن سَطَواتِ الشَّیطانِ.((1))
«نماز پناهگاهی در برابر یورشهای شیطان است».
1) غررالحکم، ش3343، ص175.
قال رسول الله(صلّی الله علیه و آله ):
الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النَّار.((1))
« روزه سپری در برابر آتش است».
1) الکافی، ج2، ص18.
قال الحسن العسکری(علیه السّلام):
عُلماءُ شِیعَتِنا مُرابِطونَ فِی الثَّغرِ الَذِی یَلی إِبلیسُ وَ عفارِیتُهُ یَمنَعُونَهُم عَنِ الخُروجِ عَلی ضُعَفاءِ شیعَتِنا و عن اَن یَتَسَلَّط علیهم ابلیسُ و شیَعتُهُ النّواصِبُ اَلا فَمَن اِنَتَصَبَ لِذلِکَ من شِیعَتِنا کانَ اَفضَلَ مِمَّن جاهَدَ الرُّومَ ... اَلف اَلف مَرَّةٍ لِاَنَّهُ یَدْفَعُ عن اَدیانِ مُحبیّنا و ذلک لَدفَعُ عَن اَبدایِهم.((1))
1) بحارالانوار، ج3، ص5.
« علمای شیعیان ما مرزداران در قلمروییاند که به ابلیس و مزدورانش نزدیک است. از تلاش و اقدام آنها علیه شیعیان ضعیف ما پیشگیری میکنند و مانع از تسلط ابلیس و پیروان ناصبیاش میشوند.((1))
آگاه باشید هرکس از شیعیان ما چنین آسیبی را بردارد، از مجاهدی که در روم و ... میجنگد، یک میلیون بار بیشتر فضیلت دارد، زیرا اوخطر را از دینهای محبان ما باز میدارد و مجاهد در جنگ، خطر را از جسمهای آنان دفع میکند».
1) نواصب گروهی بودند که به امام علی و ائمه شیعه ناسزا میگفتند.
قال حسن بن علی(علیه السّلام):
مَنْ أَدَامَ الِاخْتِلَافَ إِلَی الْمَسْجِدِ أَصَابَ إِحْدَی ثَمَانٍ.... کَلِمَةً تَدُلُّهُ عَلَی الْهُدَی أَوْ تَرُدُّهُ عَنْ رَدًی وَ تَرْکَ الذُّنُوبِ حَیَاءً أَوْ خَشْیَةً.((1))
« هرکسی رفت و آمد به مسجد را تداوم بخشد، به یکی از هشت چیز میرسد: .... کلمه ای که او را به هدایت راهنمایی میکند یا از پستی باز دارد، و ترک گناهان از روی حیا یا ترس».
1) تحف العقول، ص258.
1-انتخاب صحیح
2-گزینش دوستان
3-محاسبه خودارزیابی
4-خودنظارتی
5-تحمل پذیری
6-آموزش هدف دار
7-دوری ازمحیط گناه
8-پرهیزازغذای حرام
9-دوری ازتمایلات
10-کنترل چشم
11-ترک گناه کوچک
12-مشورت نکردن باحریص
13-پرهیز ازآرزوی دراز
14-دروغ نگفتن
مردی از امام حسن(علیه السّلام)درباره ازدواج دخترش مشورت خواست حضرت فرمود:
زَوَّجها مِن رَجُلٍ تَقیٍّ فَإنَّهُ إِنْ أحَبَّها أَکَرمَها و إِنْ أَبغَضَها لَمْ یَظلِمَها.((1))
« او (دخترت) را به ازدواج مردی تقوا پیشه (خدا را ملاحظه کند) درآور، زیرا اگر [دخترت] را دوست داشته باشد، احترامش میکند و اگر از او ناراحت باشد، به وی ظلم نمیکند».
1) میزان الحکمة، ج5، ص2256، ح7839.
قال علی(علیه السّلام):
قَارِنْ أَهْلَ الْخَیْرِ تَکُنْ مِنْهُمْ وَ بَایِنْ أَهْلَ الشَّرِّ تَبِنْ عَنْهُمْ.((1))
« به اهل خیر نزدیک شو، تا از آنها شوی و از اهل بدی دور شو تا از آنها جدا باشی».
1) نهجالبلاغه، ص402، نامه31.
قال علی(علیه السّلام):
مَنْ حَاسَبَ نَفْسَهُ وَقَفَ عَلَی عُیُوبِهِ وَ أَحَاطَ بِذُنُوبِهِ وَ اِسْتَقَالَ الذُّنُوبَ وَ أَصْلَحَ الْعُیُوبَ.((1))
« کسی که از خود حساب بکشد، بر عیبهایش آگاه میشود و بر گناهانش احاطه مییابد و از گناهان توبه و عیبهایش را اصلاح میکند».
1) میزان الحکمة، ج2، ص409.
قال الصادق(علیه السّلام):
مَنْ رَعَی عَمَلَهُ عَنِ الْهَوَی وَ دِینَهُ عَنِ الْبِدْعَةِ وَ مَالَهُ عَنِ الْحَرَامِ فَهُوَ مِنْ جُمْلَةِ الصَّالِحِینَ.((1))
«کسی که مراقب قلبش از هوی پرستی و دینش را از بدعت و مالش از حرام باشد، در جرگة صالحان است».
1) بحارالانوار، ج67، ص68.
قال الباقر(علیه السّلام):
الْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَکَارِهِ وَ الصَّبرِ، فَمَنْ صَبَرَ عَلَی الْمَکَارِهِ فِیالدُّنْیَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ الجَهَنَّمُ مَحْفُوفَةٌ بِاللَّذَّاتِ وَ الشَّهَوَاتِ، فَمَنْ أَعْطَی نَفْسَهُ لَذَّتَهَا وَ شَهْوَتَهَا، دَخَلَ النَّارَ..((1))
« بهشت با خلاف میلها و صبر پوشیده شده است، پس کسی که بر سختیها در دنیا شکیبایی ورزد، وارد بهشت میشود و جهنم به لذتها و میلها پیچیده شده است، پس کسی که لذت و شهوت آن را به نفسش عطا کند، وارد جهنم میشود».
1) کافی، ج20، ص890.
قال علی(علیه السّلام):
عَلِّمُوا صِبْیَانَکُمْ مِنْ عِلْمِنَا مَا یَنْفَعُهُمُ اللَّهُ بِهِ لَا تَغْلِبْ عَلَیْهِمُ الْمُرْجِئَةُ بِرَأْیِهَا.((1))
«به کودکانتان، از دانش ما آنچه را که خدا به وسیلهاش به آنها سود رساند، بیاموزید تا مُرجئه (2)با نظرشان به آنها چیره نشوند».
قال الصّادق(علیه السّلام):
لَا تَصْحَبُوا أَهْلَ الْبِدَعِ وَ لَا تُجَالِسُوهُمْ فَتَصِیرُوا عِنْدَ النَّاسِ کَوَاحِدٍ مِنْهُمْ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ6 الْمَرْءُ عَلَی دِینِ خَلِیلِهِ وَ قَرِینِهِ.((1))
«با اهل بدعت رفیق نشوید و همنشینی نکنید وگرنه نزد مردم، مثل یکی از آنهاخواهید شد. رسول خدا(صلّی الله علیه و آله )فرمود: شخص، پیرو دین دوست و همنشین خود است».
1) کافی، ج222، ص375.
قال حسینبن علی(علیه السّلام):
کُلّکم عاصٍ لأَمری غیرَ مُستمعٍ قَولی فَقَد مُلِئَت بُطونُکم مِنَ الحَرَامِ وُطَبَعَ علی قُلوبِکمْ.((1))
«[وقتی امام حسین(علیه السّلام) برای یاران عمربن سعد سخنرانی میکرد، آنها از شنیدن خوداری کردند. حضرت فرمود:]همه شما از دستور من سرپیچی میکنید، شنونده سخن من نیستید، زیرا شکمهایتان از حرام پرشده است و بر قلبهایتان مُهر زده شده است».
1) بحارالانوار، ج45، ص8.
قال علی(علیه السّلام):
اُهْجُرُوا الشَّهَوَاتِ فَإِنَّهَا تَقُودُکُمْ إِلَی رُکُوبِ الذُّنُوبِ وَ التَّهَجُّمِ عَلَی السَّیِّئَاتِ.((1))
«شهوتها (تمایلات) را رها کنید، زیرا شما را به ارتکاب گناهان و شتاب به بدیها میکشانند».
1) غررالحکم و دررالکلم، ش6972، ص305.
قال علی(علیه السّلام):
نِعمَ صارِفُ الشَّهَواتِ غَضُّ الأَبصارِ.((1))
«بهترین بازدارنده از شهوتها، فرو بستن چشمها است».
1) همان، ش5559، ص60.
قال علی بن الحسین(علیه السّلام):
اِتَّقُوا الْکَذِبَ الصَّغِیرَمنه وَ الکَبِیرَ فِی کُلِّ جِدٍّ وَ هَزْلٍ، فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذَا کَذَبَ فِی الصَّغِیرِ اجْتَرَی عَلَی الْکَبِیر.((1))
«از دروغ کوچک و بزرگ در هر نوع جدی و شوخی به دور
باشید، زیرا وقتی مرد در امور کوچک دروغ میگوید، به دروغ بزرگ جرات مییابد».
1) کافی، ج2، ص338.
قال علی(علیه السّلام):
لَا تُدْخِلَنَّ فِی مَشوَرَتِکَ حَرِیصاً؛ یُزَیِّنُ لَکَ الشَّرَّةَ بِالْجَوْر.((1))
«[ای مالک اشتر]حریص را در مشورت خود وارد نکن، زیرا تمایل به ستم را برای تو میآراید».
1) نهجالبلاغه، ص430، نامه53.
قال علی(علیه السّلام):
أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَیْکُمُ اثْنَانِ؛ اتِّبَاعُ الْهَوَی وَ طُولُ الْأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَی فَیَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَیُنْسِی الْآخِرَةَ.((1))
«ای مردم! ترسناکترین چیزی که از آن بر شما میترسم دو چیز است؛ پیروی هوی و هوس وآرزوی دراز؛ زیرا پیروی هوی از حق باز میدارد و درازی آرزو، آخرت را از یاد میبرد».
1) نهجالبلاغه، ص83، خ42.
قال رسولالله(صلّی الله علیه و آله ):
إِیَّاکُمْ وَ الکِذْبَ فَإِنَّ الْکَذِبَ یَهْدِی إِلَی الْفُجُورِ وَ الْفُجُورَ یَهْدِی إِلَی النَّارِ.((1))
«از دروغ بپرهیزید، زیرا دروغ به فجور میکشاند و فجور به آتش راهنمایی میکند».
1) بحارالانوار، ج69، ص63.
2.کافی، ابیجعفر محمد بن یعقوب بن اسحاق الکلینی
الرازی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1367، ج سوم.
بحار الانوار، محمد باقر مجلسی، دارالکتاب الاسلامیه، تهران،1374 ش، چ سوم.
صحیفه سجادیه، نشر الهادی، قم، 1376 ه-.ش.
دانشگاه تهران، 1373ه-.ش، چ چهارم و نسخههای دیگر.
تحف العقول من آل الرسول، ابن شعبه حرانی، مؤسسة نشر اسلامی، 1421ش، ج ششم.
مستدرک وسائل و مستنبط المسائل، حسین نوری، موسسة آل البیت لاحیاء التراث، 1407 ه-.ق.
وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه ، محمد بن الحسن حرّ عاملی، داراحیاء التراث العربی، بیروت، 1391، ه-.ق .
احتجاج، طبرسی.
نهجالبلاغه، ترجمه محمد دشتی، مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمؤمنین، موسسه انتشارات شاکر، 1379 ش، چ اول.
کنزالعمال فی سنن الاقوال و الافعال، علاء الدین علی متقی هندی، مؤسسة الرسالة، بیروت، 1405ه-.ق، چ پنجم.
من لایحضره الفقیه، شیخ صدوق، انتشارات جامعه مدرسین، قم، 1413ه-.ق.