غربت بقیع

مشخصات کتاب

سرشناسه : مهدی‌پور، علی‌اکبر، ۱۳۲۴ -

عنوان و نام پدیدآور : غربت بقیع: بقیع گنجینه تاریخ اسلام است/ علی‌اکبر مهدی‌پور.

مشخصات نشر : قم: رسالت، ۱۳92.

مشخصات ظاهری : 51ص.

وضعیت فهرست نویسی : فاپا

یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس.

موضوع : بقیع -- تاریخ

موضوع : صحابه -- سرگذشتنامه

موضوع : مدینه (عربستان سعودی) -- تاریخ

رده بندی کنگره : BP۲۶۲/۷/آ۴ ۱۳۹۴

رده بندی دیویی : ۲۹۷/۷۶۳۵

اشاره

بقیع تنها یک گورستان نیست ، بلکه گنجینه تاریخ اسلام است .

معنای لغوی بقیع

این مدفن مقدس و تاریخی در اصل « بقیع الغرقد » و « بقیع » نامیده

می‌شد و در قرن‌های اخیر گاهی « جنة البقیع » نیز گفته می‌شود .

چگونگی ایجاد مدفن در بقیع

در بقیع از انصار اولین کسی که دفن شده است اسعد بن زراره و از

مهاجرین عثمان بن مظعون است .

سمهودی می‌افزاید و پس از فوت ابراهیم فرزند رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله که

در محله بنی مازن و خارج از مدینه واقع شد . صحابه عرض کردند

« این ندفنه ؟ » .

رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : او را به سلف صالح ما عثمان لاحق کنید و در

کنار او به خاک بسپارید . او می‌گوید پس از مدفن شدن ابراهیم در بقیع

مردم مدینه علاقمند شدند پیکر اقوام و عشیره خود را در آنجا دفن

کنند و هر یک از قبایل مدینه درختان و ریشه‌های بخشی از بقیع را قطع

و زمین آن را برای همین منظور آماده نمودند و تدریجاً دو مدفن

قدیمی مدینه به نام « بنی‌سلمه » و « بنی‌حرام » متروک گردید .

فضیلت بقیع

در فضیلت بقیع حدیث‌های متعددی از رسول خدا نقل گردیده

است . در حدیثی چنین فرمود : « از بقیع هفتاد هزار نفر که صورتشان

مانند ماه چهارده شبه است محشور خواهند شد و بدون حساب وارد

بهشت خواهند گردید .

و در حدیثی دیگر چنین آمده است که رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در بقیع

حضور می‌یافت و اهل قبور را بدین گونه مورد خطاب قرار می‌داد :

« درود بر شما ، خدا ما و شما را بیامرزد . شما پیش‌آهنگان ما بودید و ما

هم در پی شما خواهیم آمد » .

بقیع تا یکصد سال پیش ، دیوار و حصاری نداشت . اما اکنون با

دیواری بلند محصور گشته و از گذشته تاکنون مسلمانان از هر فرقه و

مذهبی . پس از زیارت پیامبر خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به اینجا آمده ، اهل‌بیت پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

و دیگر آرمیدگان در این گورستان را زیارت می‌کنند .

قبر امامان معصوم  علیهم‌السلام و تعداد دیگری را دفن شدگان در بقیع نیز

دارای قبّه و سایبان بوده ، که در حمله وهابیان تخریب گردید و اکنون

این قبرستان به صورت فضای باز و ساده‌ای درآمده و تنها برخی از

قبور از دیواره‌های کوتاهی برخوردار است .

توجّه والیان به قبرستان بقیع

والیان مدینه در طول تاریخ ، مقابر اهل‌بیت  علیهم‌السلام ، همسران

پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، فرزندان و یاران پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و تابعین مشهور و مدفون در بقیع

را .

با سنگ نبشته‌های هنری و بناهای عظیم و ضریح‌های ثمین و

سیمین مشخص و در بازآفرینی و بازسازی‌ها ، پیوسته حراست و

حافظت از آنها را برعهده می‌گرفتند ... .

تا پیش از سلطه وهابیان بر حجاز ، بیشترِ سفرنامه‌نویسانی که از

مدینه دیدار داشته‌اند ، گزارشی از قبّه‌ها و بناهای ساخته شده بر روی

قبور ائمه و دیگر صالحان و چگونگی آن را گزارش کرده‌اند .

تصویر برادران نیز تصاویر گویا و روشنی از این قبرستان و بناهای

ساخته شده در آن ، برداشته‌اند که نمونه‌هایی از آن را « ابراهیم

رفعت‌پاشا » در سالهای 1318 تا 1325 ه . ق . و نیز « محمّد لبی‌بیک » در

سال 1377 ه . ق . از خود به یادگار گذاشته‌اند .

پس از تسلّط سعودیان بر حجاز ، با توجه به پیوند فکری و مذهبی

آنان با محمّد بن عبدالوهاب ، در هر شهر و منطقه‌ای که وارد می‌شدند ،

آثار و ابنیه ساخته شده بر روی قبور بزرگان صدر اسلام را خراب و

ویران می‌کردند .

سعود پس از تخریب بناهای قبرستان بقیع ، دستور داد که

همه زر و زیور و جواهرات گرانبهای موجود در روضه مطهر و

گنجینه حرم نبوی را غارت کنند

وهابیان ، بار نخست در سال 1221 ه . ق . بخشی از بناهای قبرستان

بقیع را ویران نموده و سپس با تکمیل سلطه خود بر حجاز در شوال

سال 1344 ه . ق . کلیه این بناها و گنبدها و آثار را ویران و اموال و اشیای

گرانقیمت موجود در این اماکن را به تاراج بردند و نه تنها در مدینه ،

بلکه در هر جا گنبد و بارگاه و زیارتگاهی بود ، به ویرانی آن اقدام

کردند .

ابعاد ویرانی‌های وهابیان در حجاز را اینگونه وصف می‌کند :

وقتی وهابیان وارد طائف شدند ، گنبد مدفن ابن عباس را خراب

کردند ، چنانکه یک بار دیگر این کار را کرده بودند . آنان هنگامی که

وارد مکه شدند ، گنبدهای قبر عبدالمطّلب ، ابوطالب و خدیجه

امّ‌المؤمنین  علیهاالسلام را ویران نمودند و زادگاه پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و فاطمه زهرا  علیهاالسلام را

با خاک یکسان کردند و آنگاه که وارد جده شدند ، گنبد و قبر حوّا را

خراب کردند و به طور کلّی ، تمام مقابر و مزارات را در مکه ، جده ،

طائف و نواحی آنها ویران نمودند و زمانی هم که مدینه منوره را

محاصره کردند ، به ویران کردن مسجد و مزار حمزه پرداختند . پس از

تسلّط وهابیان بر مدینه منوره ، قاضی القضات وهابیان ، شیخ عبداللّه بن

بلیهد ، در رمضان 1344 ه . ق . از مکه به جانب مدینه حرکت کرد و

اعلامیه‌ای صادر نمود و ضمن آن ، جواز ویران کردن گنبدها و

زیارتگاه‌ها را از مردم سؤال کرده بود .

بسیاری از مردم از ترس به آن پاسخ نداده و برخی نیز لزوم ویران

کردن را خواستار شده بودند !

البته هدف او از این اعلامیه و سؤال ، نظرخواهی واقعی نبود ، بلکه

می‌خواست در میان مردم آمادگی ایجاد کند ، چون وهابیان در هیچ یک

از اعمال خود و در ویران کردن گنبدها و ضریح‌ها ، حتی گنبد و مرقد

حضرت رسول  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله منتظر نظر مردم نبودند و این اعمال ، پایه مذهب

آنان است . شاهد سخن آنکه ، آنان پس از نشر این اعلامیه و سؤال و

جواب ، همه گنبدها و زیارتگاهها را در مدینه و اطراف آن ویران کردند

و حتی گنبد مضاجع ائمه اهل‌بیت  علیهم‌السلام را در بقیع ، که قبر عباس عموی

پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نیز در کنار آنها بود ، خراب نمودند و دیوارها و صندوقها و

ضریح‌هایی که روی قبرهای شریف قرار داشت ، همه را از بین بردند ،

در حالیکه برای آن ، هزار ریال مجیدی هزینه کرده بودند . آنها در این

زیارتگاهها ، جز تلّی سنگ و خاک ، به عنوان علامت باقی نگذاشتند .

آنان هیچ قبر و ضریحی را استثنا نکرده‌اند ، بلکه از ترس نتیجه کارشان

از خراب کردن گنبد و بارگاه پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله از آن جهت که بیشتر مورد

احترام و علاقه مردم است خودداری نمودند ، از دیدگاه آنها و از نظر

دلایل وهابیان ، اولی به خرابی است و اگر از این نظر خاطرشان جمع

بود ، حتماً قبر پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را نیز ویران می‌کردند !

از جمله تخریب‌ها ، از میان بردن گنبد مرقد عبداللّه و آمنه ، پدر و

مادر حضرت رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و نیز مزار همسران آن بزرگوار و قبر

اسماعیل بن جعفر الصادق  علیه‌السلام و قبر مالک ، امام دارالهجره و غیر آن بود

که بیان همه آنها به طول مزارات مدینه و اطراف آن و ینبع را خراب

کردند و پیش از آن ، قبر حمزه عموی پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و قبور بقیه شهدای

احد را از بین برده بودند و از آنها جز مشتی خاک بر جای نمانده بود و

کسی که بخواهد قبر حمزه را زیارت کند ، در صحرا جز تپه‌ای از خاک

نمی‌بیند .

سعود پس از محاصره طولانی شهر مدینه و پیدا شدن آثار تسلیم

مردم شروطی برای آنان تعیین کرد که در صورت پذیرش آنها ، تعرّضی

نسبت به اهل مدینه نداشته باشد ، آن شروط عبارت بودند از :

1 ـ باید پرستش پروردگار متعال براساس احکام و معتقدات آیین

وهابیت انجام پذیرد ؛ 2 ـ باید احترام حضرت رسول  صلی‌الله‌علیه‌و‌آلهبراساس

معیارهایی که از طرف پیشوای وهابیان معین و مقرر گشته ، رعایت

گردد ؛ 3 ـ باید گنبد و بارگاه همه مقابر و مراقدی که در داخل مدینه

منوره و یا در نواحی آن موجود است ، تخریب گردد ؛ یعنی سقف و

دیوارشان برداشته شده ، همه آنها بدون ضریح و صندوق صاف و به

صورت پشت ماهی درآورده شود ؛ 4 ـ همه باید دین و آیین نیاکان خود

را ترک نموده ، به دین و آیین وهابیت درآیند و پس از این ، براساس

آیین وهابیت به احکام دین عمل نمایند ؛ 5 ـ هر کس باید معتقد شود که

به محمّد بن عبدالوهاب از سوی خداوند رحمان الهام شده ، آیین او

مذهب حق می‌باشد و باید او را به عنوان مجدّد دین و احیاگر مذهب

بشناسد ؛ 6 ـ کسانی که در دین نیاکان خود پایداری نشان دهند و آیین

وهابیت را نپذیرند ، باید با ابزار خشم و غضب و اجرای جور و ستم در

تنگنا قرار گیرند و اهانت و تحقیر شوند ؛ 7 ـ علمایی را که از پذیرش

آیین وهابیت سرباز می‌زنند ، باید به قتل برسانند و یا مخفیگاه آنان را به

امرای وهابی گزارش کنند ؛ 8 ـ وهابیانی را که برای حفاظت از حصار

مدینه تعیین خواهند شد ، به داخل حصار راه دهند ؛ 9 ـ هر گونه امر و

نهی که از طرف وهابیان ، در مورد مسائل مذهبی و یا سیاسی اعلام

شود ، هر قدر سخت و توانفرسا باشد ، باید از صمیم دل پذیرا شوند و

مو به مو اجرا کنند و در احترام فوق‌العاده امرای وهابیان بکوشند .

محل قبول دعاها به برکت دفن پیکر چهار تن از معصومان و

از اوصیای رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و فرزندان امیرمؤمنان  علیه‌السلام و فاطمه

زهرا  علیهاالسلام است

ایجاد ساختمان مدفن ائمه بقیع

ایجاد ساختمان مدفن ائمه بقیع  علیهم‌السلام و تبدیل خانه عقیل به حرم و

زیارتگاه عمومی در دوران خلافت سفّاح 132 ـ 136 و یا در اوائل

دوران خلافت منصور 137 ـ 158 به وسیله یکی از این دو خلیفه و یا به

وسیله بنی‌الحسن و شیعیان مدینه و یا با هماهنگی هر دو جناح و با

اهداف مختلف صورت گرفته است .

اجساد مطهر سه تن از ائمه هدی ؛ یعنی امام مجتبی  علیه‌السلام ، امام

سجاد  علیه‌السلام و امام باقر  علیه‌السلام که ارتحال و شهادت آنان به ترتیب در سالهای

50 ، 95 و 114 واقع شده و در داخل خانه عقیل دفن شده است ، ولی

پیکر امام صادق  علیه‌السلام که وفات وی در سال 148 به وقوع پیوسته ، نه تنها

در داخل محوطه مسقف و در داخل خانه ، بلکه در داخل حرم و پس از

تبدیل شدن خانه عقیل به « مسجد » و زیارتگاه عمومی در کنار قبور

ائمه سه‌گانه ، به خاک سپرده شده است . و این بود مرحله دوم تاریخ

حرم ائمه بقیع .

مرحله سوم از تاریخ حرم ائمه بقیع

مرحله سوم از تاریخ حرم ائمه بقیع  علیهم‌السلام ، از قرن پنجم و با ساختن

گنبد در روی قبور آنان شروع می‌شود . طبق مدارک مسلم تاریخی ،

گنبد و بارگاه ائمه بقیع  علیهم‌السلام که از نظر استحکام و ارتفاع ، ظرافت و

زیبایی بر همه قبه‌های موجود در بقیع ، تفوق داشته و به مدت هشتصد

سال سر به آسمان می‌سوده و توجه مورخان و جهانگردان را به خود

جلب و در صفحات تاریخ عظمت آن منعکس گردیده است به دستور

مجدالملک ابوالفضل اسعد بن محمّد بن موسی البراوستانی القمی

وزیر برکیارق از سلاطین سلجوقی ساخته شده است .

تاریخ ساختمان گنبد ائمه بقیع

هیچ یک از مورخان ، تاریخ دقیق ایجاد ساختمان و بنای گنبد را که

به دستور مجدالملک انجام پذیرفته ، مشخص ننموده‌اند ولی با توجه

به تقارن قتل معار این حرم مطهر ، با کشته شدن مجدالملک که در سال

495 به وقوع پیوسته است می‌توان گفت که بنای قبه حرم ائمه بقیع نیز

مقارن همان تاریخ و در اواخر قرن پنجم به اتمام رسیده است .

کیفیت گنبد و بارگاه ائمه بقیع  علیهم‌السلام

در قرن هفتم : ابن جبیر جهانگرد معروف ( متوفّای 614 ه . ) در

مورد گنبد ائمه بقیع  علیهم‌السلام می‌گوید : « و آن قبه‌ای است مرتفع و سر به

فلک کشیده که در نزدیکی در بقیع واقع شده است » .

ابن بطوطه جهانگرد معروف ( متوفّای 779 ه . ) آورده است که : « و

آن قبه‌ای است سر به فلک کشیده و از نظر استحکام ، بدیع و

اعجاب‌انگیز است » .

در مورد تعمیرات

طبق مدارک موجود ، با مرور زمان و در مقاطع مختلف در حرم و

گنبد و بارگاه ائمه بقیع  علیهم‌السلام تعمیرات و اصلاحاتی به وسیله بعضی از

خلفا و سلاطین و یا افراد مختلف به عمل آمده است که به نقل و معرفی

این افراد می‌پردازیم :

اولین تعمیر در حرم ائمه بقیع  علیهم‌السلام در سال 519 و پس از گذشت

بیست و چهار سال از ایجاد ساختمان آن می‌باشد که به دستور

« مسترشد باللّه » خلیفه عباسی انجام گرفته است .

دومین تعمیر در حرم ائمه بقیع  علیهم‌السلام در بین سالهای 623 و

640 ه . ق . به وسیله یکی دیگر از خلفای عباسی به نام « مستنصر باللّه »

انجام گرفته است .

تعمیر سوم حرم شریف ، متعلق به اوائل قرن سیزدهم هجری است

که به دستور سلطان محمود ؛ عثمان انجام گرفته است .

ویژگی‌ها و خصوصیات حرم شریف

اشاره

در مورد ویژگیها و خصوصیات حرم بقیع ، موضوعاتی را مطرح و

مورد بررسی قرار می‌دهیم :

حرم بقیع هشت ضلعی بوده است

مرحوم میرزا محمّدحسین فراهانی که در سال 1302 ه . ق . این

حرم شریف را زیارت نموده ، به دو جنبه دیگر آن نیز توجه کرده است .

او به هشت ضلعی بودن ساختمان حرم از نظر مهندسی و همچنین به

چگونگی داخل و خارج این گنبد شریف از لحاظ رنگ اشاره نموده و

در ضمن معرفی قبور افراد مشهور در بقیع ، چنین می‌نویسد : « اول

چهار نفر از ائمه اثنی‌عشر  علیهم‌السلاماست که در بقعه بزرگی که به صورت

هشت ضلعی ساخته شده است واقعند و اندرون و گنبد آن سفیدکاری

است » .

حرم بقیع دارای دو در بوده است

بنا به گفته ابن نجار ، مدینه‌شناس معروف ( متوفّای 647 ) حرم ائمه

بقیع  علیهم‌السلام ، دارای دو در بوده است که یکی از آنها همیشه و در تمام

ساعات روز ، به روی زائرین باز بوده است . وی در ضمن اشاره به

عظمت و قدمت و ارتفاع ساختمان این گنبد و بارگاه می‌نویسد :

« وعلیها بابان یفتح أحدهما فی کل یوم للزیاره » .

محراب حرم بقیع

یکی دیگر از خصوصیات این حرم شریف داشتن محراب است .

در این مورد سمهودی می‌نویسد : « ورأیت فی أعلی محراب هذا

المشهد : أمر بعلمه المنصور المستنصر باللّه » .

حرم بقیع خادمانی داشته است

شواهد تاریخی نشانگر این است که حرم شریف بقیع نیز مانند

سایر حرمها دارای خادم ، کفشدار و زیارتنامه‌خوانهای متعدد بوده

است . امین‌الدوله میرزا علی‌خان وزیر مظفرالدین شاه در سفرنامه

خویش می‌نویسد : یکشنبه یازدهم محرم 1316 ، علی الصبح محرم

کعبه مقصود و فوز به مقام محمود شدم و از دل و جان ، به آن آستان نماز

آوردم . هوا روشن شد ، هوای بقیع و زیارت ائمه هدا کردم ، آنجا جز

صادق یزدی و یک ضعیفه کفشدار و یک سقا کسی نبود . کلیددار ،

متولی و زیارت‌نامه‌خوان حضور نداشتند . در بقعه متبرکه بسته و مقفل

بود ، بی‌آنکه سبب معلوم شود . از بیرون سر به آستان نهاده ، زیارت

خواندم و نماز زیارت گزاده و برگشتم ... .

تزئینات حرم بقیع

حرم ائمه بقیع  علیهم‌السلام ، همانند سایر حرمها ، دارای ضریح ، روپوش ،

چلچراغ ، شمعدان و فرش بوده است .

حرم بقیع صحن نداشته

در سفرنامه سیف‌الدوله که در سال 1279 ه . ق . سفر حج نموده ،

چنین آمده است : و اما بقیع در خارج قلعه مدینه به طرف شرق واقع

است ، مدفن ائمه بقیع  علیهم‌السلام ، بقعه‌ای دارد بدون صحن .

مشاهدات یک جهانگرد از ویرانی بقیع

به طوری که ملاحظه فرمودید حرم ائمه بقیع  علیهم‌السلام از دو جنبه معنوی

ظاهری و از نظر روحانی و شکوه و جلوه ساختمانی ، در طول تاریخ و

از دوران رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله تا به امروز ، قلوب مسلمانان و زائران و توجه

نویسندگان و مورخان را به خود جلب نموده است .

زیرا اینجا بزرگترین جایگاه عبادت و پرستش خداوند متعال و از

بارزترین بقاع و بیوت و رفیعی است که : « أذِنَ اللّه أن تُرفَعَ وَیُذکَرَ فیها

اسمُهُ » می‌باشد .

اینجا محل قبول دعاها به برکت دفن پیکر چهار تن از معصومان و

از اوصیای رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و فرزندان امیرالمؤمنان و فاطمه زهرا  علیهم‌السلام

است .

از این رو که رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله برای بیان عظمت و اهمیت این جایگاه ،

به هنگام دعا بر اهل بقیع در کنار این حرم که آن روز به عنوان خانه عقیل

مطرح بود توقف و از خداوند طلب رحمت و مغفرت می‌نمود .

پس از آن حضرت و با دفن شدن پیکر پاک این امامان توجه

مسلمانان بدین نقطه جلب گردید و هر زائری پس از زیارت قبر و

مسجد رسول اللّه‌  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله درِ این حرم در تمام ساعات روز ، به روی زائران و

ارادتمندان این امامان باز بوده است .

و اما از نظر شکوه و جلوه ظاهری ، این حرم شریف با گنبد و بارگاه

کهن و سر به فلک کشیده‌اش و با ضریح زیبا و ظریفش ، در طول

تاریخ ، در میان سایر بقاع می‌درخشید و بر همه مقابر موجود در مدینه ؛

از یاران و اقوام رسول خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، نور و روشنایی می‌بخشید که اینک در

اثر جهالت و نادانی کوته‌فکران و جور ظلم ستمگران ، نه از آن

عبادت‌کنندگان بجز به صورت محدود خبری است و نه از آن گنبد و

بارگاه اثری .

یکی از جهانگردان غربی به نام مستر ریتر که به فاصله چند ماه از

ویرانی این حرم و سایر مقابر و حرمها ، بقیع را دیده ، ویرانی آنجا را

چنین ترسیم نموده است : چون وارد بقیع شدم ، آنجا را همانند شهری

دیدم که زلزله شدیدی در آن به وقوع پیوسته و به ویرانه‌ای مبدل ساخته

است ؛ زیرا در جای‌جای بقیع بجز قطعات سنگ و کلوخ درهم ریخته و

خاکها و زباله‌های روهم انباشته و تیرهای چوب کهنه و شیشه‌های

درهم شکسته و آجرها و سیمانهای تکه‌تکه شده ، چیز دیگری

نمی‌توان دید ، فقط در بعضی از رهگذرهای تنگ این قبرستان از میان

این زباله‌ها راه باریکی برای عابرین باز نموده‌اند ، و اما آنچه در کنار

دیوار غربی بقیع دیدم ، تلی بود از تیرهای قدیمی و تخته‌های کهنه و

سنگها و قطعات آهن روی‌هم انباشته که اینها بخشی از زباله‌ها و بقایای

مصالح ساختمانهای ویران شده‌ای بود که در کنار هم انبار شده بود ولی

این ویرانی‌ها و خرابیها نه در اثر وقوع زلزله و یا حادثه طبیعی ، بلکه با

عزم و اراده انسانها به وجود آمده است و همه آن گنبد و بارگاههای زیبا

و سفیدرنگ که نشانگر قبور فرزندان و یاران پیامبر اسلام بود ، با خاک

یکسان گردیده است . او اضافه می‌کند : چون برای مشاهده بیشتر این

آثار ، که نشانگر قبر مسلمانان صدر اسلام و تاریخ‌سازان روزگار است ،

در میان سنگ و کلوخ حرکت می‌کردم . از زبان راهنمایم شنیدم که از

شدت ناراحتی این جمله را آهسته ! تکرار می‌نمود : « استغفر اللّه ، لا

حول ولا قوّة الاّ باللّه » .

همه مردان شیعه و پسر بچه‌های بالای هفت سال به قتل

برسند

جنایات وهابیان در کربلا و نجف و سایر بلاد عراق

در سالروز عید غدیر در هیجدم ذیحجه سال 1216 ه . ق . امیر

سعود بن عبدالعزیز وهابی با سپاهی متشکل از بیست هزار مرد جنگی

به شهر کربلا حمله‌ور شد .

سعود پس از محاصره وارد شهر گردید و کشتار سختی از مدافعین

و ساکنین و زنان و کودکان آن نمود و برخی عدد کشته‌شدگان را یکصد

و پنجاه هزار تن !

نوشته‌اند و می‌گویند جوی خون در کوچه‌های کربلا به راه افتاد و

جالب این که اسم این کار را « جهاد فی سبیل اللّه » و مبارزه با نشر توحید

می‌گذارند !

پس وهابی‌ها حرم مطهر حسین بن علی  علیه‌السلام فرزند حضرت زهرا

دختر پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را ویران نموده و ضریح مبارک آن حضرت را از جای

خود کندند و ... حبیب بن مظاهر را سوزاندند و تمام ذخائر و نفائس

حرم حسینی را چپاول کرده و اسبانشان را در صحن حرم مطهر بستند و

در حرم شریف قهوه دم کردند و آن چنان در حرم مطهر ، فساد و ویرانی

بار آوردند که فاجعه کربلا و حادثه روز حره و کردارهای بنی‌امیه و

متوکل عباسی تکرار شد .

کربلا پس از این حادثه به وضعی درآمد که شعرا برای آن مرثیه

می‌گفتند . وهابیها در مدت متجاوز از دوازده سال ، گاه و ناگاه به شهر

کربلا و اطراف و همین طور به شهر نجف حمله و غارت و کشتار

می‌نمودند .

در نهم ماه صفر در سال 1221 شبانگاه قبل از صبح ، وهابیان به

نجف حمله کردند و اهالی نجف را غافلگیر نمودند و نزدیک بود شهر

نجف را متصرف شوند و حرم شریف امیرالمؤمنین علی  علیه‌السلام را تخریب

نمایند که از امیرالمؤمنین علی  علیه‌السلام کرامات آشکار شد و معجزات

روشن ظاهر گشت و از سپاهیان وهابی بسیاری کشته شدند و ناامید

برگشتند . ( به نقل از خذری )

در جمادی‌الثانی سال 1222 وهابیان با بیش از بیست‌هزار جنگجو

شبانه به نجف حمله کردند ولی با مقاومت مردم روبرو شدند . به شهر

حله و سپس به کربلا حمله نمودند و این شهر را در روز روشن

محاصره کردند . اهالی کربلا پشت دروازه شهر مقاومت کردند کشته‌ها

دادند و از دشمن نیز بکشتند و سرانجام وهابیان بازگشتند . و در عراق

فساد و تباهی راه انداختند .

در شعبان و رمضان 1225 وهابیان غزه ، که توانایی حمله به

شهرهای نجف و کربلا را نداشتند ، اطراف نجف‌اشرف و کربلا را

احاطه کرده و راه‌ها را بستند و در امتداد دو فرسنگ یا بیشتر از کوفه تا

کربلا زائرین را محاصره کرده بودند و اموال زائرین امام حسین  علیه‌السلام و

امیرالمؤمنین علی  علیه‌السلام را که از زیارت نیمه شعبان به وطن‌های خود

بازمی‌گشتند غارت وهابیان به نواحی مختلف عراق حمله برده و قتل و

غارت می‌کردند و علاوه بر گوسفندان و احشامشان ، خودشان را هم

کشتار می‌کردند . سرانجام کار به جایی کشید که عراقی‌ها به دولت

انگلیس شکایت کرده و گفتند یا شما جلوی وهابیها را بگیرید و یا ما

خود شخصاً از خویشتن دفاع کنیم که در پایان هواپیمای لشکر عراق

وهابیان را عقب راند .

در روز عاشورای 1425 ه . ق . وهابیان با نام گروه القاعده با

انفجارهای متعدد در کربلا مابین صفوف عزاداران حسینی فاجعه

کربلا را تکرار نمودند که باعث به شهادت رسیدن تعداد زیادی از

عزاداران اعم از مرد و زن و بچه شد .

در روز 25 رجب 1426 ه . ق . مصادف با شهادت امام موسی

کاظم  علیه‌السلام وهابیان با نام گروه القاعده با پخش غذاهای مسموم و ایجاد

ترس و رعب و انفجارات متعدد در کاظمین مابین صفوف عزاداران

امام موسی کاظم  علیه‌السلام جنایت دیگری را مرتکب شدند که باعث به

شهادت رسیدن حدود 1500 نفر اعم از مرد و زن و بچه شد .

پس از اشغال عراق توسط امریکا و متحدانش ، وهابیان از این

فرصت ایجاد شده توسط اربابانشان استفاده کردند و برای اقامه

اعتقادات شومشان و ضربه زدن به اسلام و ایجاد تفرقه بین مسلمین

بارها و بارها مردم مظلوم عراق اعم از شیعه و سنی ما عرب و کرد ، زن

و مرد ، بزرگ و کوچک ، پیر و جوان را هدف اقدامات تروریستی خود

قرار داده‌اند و آنها را به خاک و خون کشیده‌اند به حدی که قلم از ذکر

آنها ناتوان و شرمسار است .

جنایات وهابیت در طائف

در ذیقعده سال 1217 ه . ق . پس از جنگ‌های متعددی که بین اهالی

طائف و سپاه وهابیان جنایتکار رخ داد سرانجام اهالی طائف تسلیم

شده و درخواست عفو و امان نمودند ولی وهابیان خیانتکار پس از

ورود به قلعه طائف با هر کسی که مواجه می‌شدند به قتل می‌رساندند و

زمین قلعه را با خون مردان ، زنان و کودکان رنگین کردند . وهابیان حتی

به کودکانی که در گهواره آرمیده بودند و اطفال شیرخواری که در

آغوش مادرانشان بودند رحم نکردند و همه را سر بریدند و به خاک و

خون کشیدند و گروهی از مردم را که از شهر خارج شده و فرار کرده

بودند دنبال کردند و کشتند . پیکر چاک‌چاک آن بینوایان را طعمه

جانوران نموده ، آنچه مال و ثروت یافتند به یغما بردند و مجدداً سه

روز بعد وهابیها برای افرادی که در داخل خانه‌ها مخفی شده بودند

امان‌نامه فرستادند و این بار نیز وهابیها خیانت کرده و این افراد بیچاره

را که اکثریت آنها را زنان و کودکان تشکیل می‌دادند لخت کرده و 12

روز بدون آب و نان بر فراز تپه‌ای محاصره نمودند ، گاهی با چوب و

چماق آنها را می‌زدند و گاهی سنگ جاف به سوی آنها پرتاب و

سرانجام پس از 12 روز سلحشوران دلاور اهل طائف که تا آخرین

نفس سنگر خود را ترک نکرده بودند ، و دیگر اندوخته غذایی و رزمی

نداشتند به وعده‌های مزدورانه وهابیهای بی‌ایمان اعتماد کرده و با

دست خالی از سنگرهای خود بیرون آمدند وهابیها اینها را نیز بر فراز

تپه قرار دادند و همگی را از دم شمشیر گذراندند و مدت 16 روز

پیکرهایشان بر فراز تپه طعمه درندگان و پرندگان بود .

پس از این قتل عام‌ها ، وهابیها در جستجوی خانه به خانه آنچه از

مال و منال یافتند غارت و سرقت نمودند و کتابهای خطی نفیس و دیگر

از قبیل قرآن کریم ، کتب تفسیر ، حدیث و دیگر علوم قرآنی و اسلامی

همگی در زیر پای چکمه‌پوشان وهابی لگدمال شد ، جلدهای چرمی

گران قیمت که توسط هنرمندان اسلامی برای مصاحفه شریفه تهیه شده

بود در طول قرون و اعصار همانند مردمک دیدگانشان از آنها محافظت

می‌کردند تبدیل به کشف و چاروق گردید .

وهابیها چون از قتل عام مردم طائف و تقسیم غنائم جنگی فارغ

شدند ، براساس عقاید پوچ و باطلشان تمامی گنبد و بارگاهها و قبور

متبرکه و مراقد مطهره در مساجد و مدارس دینی را ویران نموده و با

خاک یکسان نمودند و حتی قبر شریف بسیاری از صحابه و علما را

نبش نموده و بی‌حرمتی نمودند .

مجدداً وهابیان در سال 1343 ه . ق . طائف را محاصره کردند و به

زور وارد طائف شدند و مردم را اعم از زن و مرد و اطفال از دم تیغ

گذراندند و رقم کشته شدگان که در میان آنها علما و صلحا کم نبودند

نزدیک دو هزار نفر بود . آنها اموال مردم را غارت کردند و چنان

کارهای زشت مرتکب شدند که از شنیدن آنها مو بر بدن انسان راست و

دل هر انسانی کباب می‌شود . چنانکه شافعی‌ها و برخی پرده‌داران و

خدمتگزاران کعبه مکرمه که برای ییلاق به طائف آمده بودند دیده

می‌شدند .

جنایات وهابیون در سوریه

در سال 1225 ه . ق . وهابیان به شام ( سوریه فعلی ) یورش بردند و

دارائی همه مردم را تاراج کردند و غلات را سوزاندند و مردمان بی‌گناه

را کشتند و زنان را اسیر کردند و کودکان را به قتل رساندند و خانه‌ها را

ویران ساختند و فساد و آشوب به راه انداختند .

جنایات وهابیان در اردن

در سال 1343 جمعی از وهابیها ناگهان به اردن حمله بردند و به

مردم بی‌اطلاع و بی‌خبر « ام العمد » و همسایه آن هجوم آوردند و مردان

و زنان بی‌گناه را کشتند و غارت کردند ولی طولی نکشید که با رانده

شدن برخی و اسارت برخی دیگر عقب نشستند پس اسیران وهابی به

فرمان انگلیس آزاد شدند و به پناهگاه‌هایشان رسانده شدند .

مجدداً در سال 1346 وهابیان با سپاهی متشکل از سی‌هزار نفر به

اردن حمله کرده و قتل و غارت و خونریزی به راه انداختند .

جنایات وهابیان در یمن

در سال 1341 وهابیان با حجاج یمنی که خلع سلاح بودند و هیچ

گونه وسیله دفاعی با خود نداشتند روبرو شدند . آنان ابتدا با حجاج

همراه شدند و به ایشان امان دادند ولی بعداً نیرنگ به کار بردند و وقتی

که به دامنه کوه رسیدند وهابیان در قسمت بالا و پهنای کوه قرار گرفتند

و حجاج یمنی در پایین کوه قرار گرفتند سپس وهابیان دهانه توپ‌ها را

به سوی حجاج یمنی گرفته و همه را به گلوله بستند و تمامی حجاج

یمنی را که هزار نفر بودند کشتند به جز دو مرد که فرار کردند و جریان

کشتار وحشیانه حجاج یمنی را به دست وهابیان به اطلاع مردم

رساندند . جنایت وهابیان در حج و تعطیلی حج سال 1219 به سبب

فتنه و آشوبهای که وهابیان در مسیر حجاج و عرفات ایجاد کرده بودند

و محاصره مکه توسط وهابیان حتی یک تن از حجاج نتوانستند به

زیارت کعبه بیایند .

در سال 1220 ه . ق . که وهابیها بر مکه تسلط پیدا کرده بودند

عراقی‌ها از حج و زیارت خانه خدا ممنوع شدند .

در سال 1221 نماینده وهابیها نزد سرپرست حجاج شامی آمده و

گفت : به شرط عدم همراه داشتن محمل اجازه ورود به مکه و انجام

حج را خواهید داشت و در نتیجه حاجیان شامی از همان محل به شام

برگشتند و آن سال حج را برگزار نکردند .

در سال 1221 محمل مصری‌ها به دست سعود حاکم وهابی‌ها آتش

زده شد و پس از پایان برنامه حج کسی از طرف سعود ندا در داد که سال

دیگر کسی که ریش بتراشد نباید به حج بیاید و ضمناً این آیه قرآن را

خواند « یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِکُونَ نَجَسٌ فَلا یَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ

الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا » ؛ ترجمه : « ای مؤمنان بدانید که مشرکان پلیدند پس

از این سال دیگر به مسجدالحرام نزدیک نشوند » . و از همین سال کاروان حج

شامی و مصری‌ها و به طور کلی غیر از وهابیان به اتهام شرک از اقامه

حج و زیارت خانه خدا ممنوع شدند .

بنابراین کاروان حجاج عراقی از سال 1220 و کاروان حجاج شامی

از سال 1222 قطع گردید .

بدین ترتیب برنامه حج از عراق چهار سال ، از شام سه سال و از

مصر دو سال قطع شد تا اینکه در سال 1224 ه . ق . نخستین دولت

سعودی و وهابی سرنگون شد و مدینه منوره و مکه معظمه از

آلودگی‌های وهابیان پاک شد و حج آزاد گشت .

به واسطه حمایت‌های انگلیس مجدداً با تشکیل دومین دولت

سعودی و تسلط مجدد وهابیها بر مدینه منوره و مکه معظمه در سال

1924 م . محدودیت‌هایی برای حجاج ایجاد شد .

در سال 1407 وهابیان به حجاج ایرانی و سوریه‌ای و لبنانی ، در ایام

حج و در مکه ـ حرم امن الهی ـ به جرم سر دادن فریاد برائت از مشرکین

و کفار حمله کردند و کشتار فجیعی از حاجیان در حال احرام در حرم

امن الهی کردند و مکه این حرم امن الهی را بر شور اربابان انگلیس و

امریکایی خود ناامن نمودند و ایرانیان را عزادار و قلب مسلمانان آزاده

جهان را جریحه‌دار نمودند و ایرانیان را به مدت 3 سال از به جا آوردن

اعمال حج محروم نمودند .

وهابیان را در تعطیلی حج و کشتار حجاج نباید سرزنش کرد چرا که

آنان فقط به قولی که محمّد بن عبدالوهاب به ... و انگلیسی‌ها در مانع

شدن مردم از حج داده است عمل می‌کنند ! ! !

جنایات وهابیان در افغانستان

در اواخر سال 1372 شمسی شخص وهابی به نام ملاعمر در

افغانستان وارد صحنه نبرد گردید و با گوویج از سوی کشور پاکستان و

عربستان سعودی و آمریکای ام‌الفساد تقویت شد و در شهریور

1375 شمسی کابل پایتخت افغانستان را تصرف کرد و سپس به کشتار

مسلمانان مجاهد و مجاهدان شیعی مذهب روی آورد . و صدها هزار

مسلمان را به خاک و خون کشید و باعث عقب‌ماندگی افغانستان شد .

جهت اطلاع خوانندگان چند نمونه از کشتار بی‌رحمانه و جنایات ضد

اسلامی و انسانی طالبان ذکر می‌گردد .

در جهاد سال 1377 شمسی اجلاسیه‌ای در پیشاور تشکیل دادند و

160 نفر از مفتی‌های درباری مزدور اهل سنت و وهابی جمع شده و به

رایزنی پرداخته و سرانجام فتوائی را صادر کردند که همه مردان شیعه و

پسر بچه‌های شیعه بالای هفت سال به قتل برسند و زنان و دختران و

پسران کمتر از هفت سال شیعه به عنوان برده و کنیز به اسارت درآیند ،

پس از صدور فتوای ملاهای مزدور و از خدا بی‌خبر کشتار و قتل و

غارت شیعیان توسط حکومت ملاعمر ( طالبان ) آغاز گردید . در روز

شنبه 17/5/1377 شمسی زنان و مردان و کودکان شهر مزار شریف از

روی بامها به رگبار بسته شدند و اهالی شهر را قتل عام کردند و پس از

آن به بیمارستانها رفته و بیمارهای شیعه مذهب را روی تخت خواب

بیمارستان به شهادت رساندند و در روز دوشنبه 19/5/1377 شمسی

اجساد هزاران شیعه روی زمین انباشته شده و طعمه درندگان شده بود .

ملامنان نیازی در سخنرانی خود رسماً اعلام کرد که هر کس یکی از

اهالی هزاره یا یک شیعه را در خانه پنهان کند ما آن خانه را با اهلش به

آتش می‌کشیم . سپس گفت : امیرالمؤمنین ما ( یعنی ملا عمر ) برای

مردم مزار شریف عفو عمومی داده اما این عفو شامل شیعه‌ها و

هزاره‌ای‌ها نمی‌شود .

جنایات وهابیون در پاکستان

در سال 1979 میلادی با تأسیس سپاه صحابه ( یک ارتش نظامی و

تروریستی ) . در کشور پاکستان تا به امروز هزاران نفر از شیعیان مظلوم

و بی‌گناه پاکستان اعم از مرد و زن و پیر و جوان به جرم داشتن مذهب

حقه تشیع و دفاع و حمایت از ولایت اهل‌بیت رسالت  علیهم‌السلام به دست

سپاه صحابه و « لشکر جنگ لی » که از عمال وهابیت می‌باشند در نقاط

مختلف پاکستان ترور شده و به شهادت رسیده‌اند . غالباً مغزهای

متفکر را نشانه می‌روند . تعداد جوانان و فرهیختگان شیعه ، که با ترور

سپاه صحابه ، شربت شهادت نوشیده و به پیشوای محبوب خود

حضرت اباعبداللّه الحسین  علیه‌السلام پیوسته‌اند از شعار بیرون است .

تخریب آثار تاریخی و باستانی اسلام

اینک جهت رعایت اختصار توجه خوانندگان ارجمند را به

فهرست برخی از آثار و اماکن تاریخی اسلام که بیانگر فرهنگ و تمدن

اسلامی بود و به واسطه تحجر و کوته‌فکری فرقه ضاله وهابیت ویران

شده جلب می‌کنیم :

بارگاه و مسجد حضرت حمزه سیدالشهداء در احد .

بارگاه امّ‌المؤمنین حضرت خدیجه کبری بنت خویلد  علیهاالسلام .

بارگاه آمنه بنت وهب مادر پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

بارگاه حضرت ابوطالب پدر گرامی امیرالمؤمنین  علیه‌السلام .

بارگاه حضرت عبدالمطّلب جدّ پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و امیرالمؤمنین .

بارگاه حضرت حوا در جده .

بارگاه حضرت عبداللّه پدر پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در مدینه .

بیت الاحزان ، خانه‌ای که حضرت زهرا  علیهاالسلام در آنجا در سوگ پدرش

می‌گریست .

مسجد سلمان در مدینه منوره .

خانه حضرت زهرا  علیهاالسلام در کوچه حجر در مکه‌مکرمه .

جایگاه نفس الزکیه در مدینه منوره .

خانه رسول اللّه‌  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در مدینه ، خانه‌ای که حضرت هنگام هجرت به

مدینه در آنجا مستقر شد .

خندقی که مسلمانان در جنگ خندق حفر نمودند .

بارگاه پیامبر خدا ، یسع  علیه‌السلام ، در روستای اوجام در قطیف .

مسجد جوانان در احساء ، دومین مسجدی که پس از مسجد رسول

اللّه‌  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در آن نماز جمعه برگزار شد .

مسجد عباس بن علی در روستای مطیرفی در احساء .

زادگاه پیامبر اسلام  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، در شعب هواشم در مکه مکرمه متولد شد .

خانه امّ‌المؤمنین حضرت خدیجه بنت خویلد در مکه مکرمه .

مسجدالشمس در مدینه منوره محل یکی از معجزات بزرگ رسول

خدا  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

خانه حمزة بن عبدالمطلب عموی گرامی پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

خانه ارقم ، که پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و یارانش در آغاز بعثت در آن گرد

می‌آمدند .

بارگاه شهدای بدر و جایگاهی که برای پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در غزوه بدر

نصب نمودند .

خانه حضرت علی  علیه‌السلام که امام حسن  علیه‌السلام و امام حسین  علیه‌السلام در آن

متولد شدند .

دیوار اطراف شهر مدینه منوره .

خانه حضرت امام جعفر صادق  علیه‌السلام در مدینه منوره .

محله بنی‌هاشم در مدینه منوره .

مسجد تنبه الوداع .

مسجد البغله و بسیاری دیگر از بقاع متبرکه و اماکن مقدسه .

قبرستان المعلی در مکه‌مکرمه که بارگاه و مقبره برخی از

اهل‌بیت  علیهم‌السلام و یاران پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در آن قرار دارد .

نشانه ورود و خروج فاطمه بنت‌اسد مادر امیرالمؤمنین پس از تولد

آن حضرت از کعبه .

بارگاه‌های متعدد در قبرستان بقیع بارگاه ملکوتی ائمه بقیع  علیهم‌السلام .

نکته قابل توجه اینکه این ویرانگری‌های آثار تاریخی اسلام در

حالی صورت می‌گیرد که رژیم سعودی و وهابیان از آثار یهودیان در

مدینه منوره محافظت و نگهداری می‌کنند ؛ و با نصب تابلوهای

هشداردهنده مردم را از نزدیک شدن به آنها باز می‌دارند .

پس ای مسلمانان هشیار باشید که این قوم دست از جنایت‌هایشان

برنمی‌دارند .

مولاجان ! تا آخرین قطره‌های خون در راه دفاع از تو جان

خواهیم باخت و نخواهیم گذاشت دست احدی به تو آسیب

برساند

بستم و سوم خرداد 1386 باز پس از یکسال و اندی حرکت موهن و

جنایتکارانه هتک حرمت به حرمین شریفین عسکریین تکرار شد . و

همچون بیست و سوم ماه محرم ( اسفند 84 ) هتک حرمت به مضجع

شریف و حرم مطهر امامین عسگریین حضرت امام هادی و حضرت

امام حسن عسکری  علیهماالسلام است .

این حادثه که تلخی آن هنوز بر کام شیعیان جهان به وضوح احساس

می‌شود ، رفتاری در نوع خود بی‌نظیر و کم‌سابقه بود .

یک‌بار دیگر هم در حدود 80 سال قبل ، سلفی‌های افراطی با حمله

به حرم مطهر ائمه بقیع  علیهم‌السلام قبور و بارگاه نورانی آن پیشوایان مظلوم را با

خاک یکسان کردند .

این حرکات شنیع ، موهن و جنایتکارانه از سویی نشان‌دهنده

دشمنی‌هایی است که نشأت گرفته از بددلی‌ها و کج‌فهمی‌های مفرط و

تعصبات آئینی و مذهبی است و از سوی دیگر غربت و مظلومیت ائمه

طاهرین  علیهم‌السلام را می‌نمایاند .

روزی بارگاه چهار امام مظلوم بقیع  علیهم‌السلام ، زمانی روضه منوره امام

هشتم  علیه‌السلام همزمان با عاشورای حسینی ، و این بار حرم پاک امامین

عسگریین  علیهماالسلام به عنوان ملک شخصی امام عصر  علیه‌السلام و منزل آن حضرت

مورد تعرض و جسارت کوردلان قرار می‌گیرد .

البته این روزها هم شاهد هتک حرمت و تخریب بخشی از قبله

نخستین مسلمانان در بیت‌المقدس هستیم که این هم ادامه‌ای از همان

برنامه است . آنچه واضح و آشکار می‌باشد وجود سناریوی مشخصی

است که نتیجه و نهایت آن ایجاد جنگهای فرقه‌ای و کینه‌های قومی

خواهد بود .

این نکته قابل تأمل است که چرا این انفجار و حمله در این زمان

خاص یعنی چهارشنبه صبح انجام شده است ؟ ! ! !

طبق روایات ، حضرت حجت  علیه‌السلام چهارشنبه صبح به بارگاه مقدس

پدر و جدشان تشریف می‌برند و در سرداب معروف که محل غیبت

ایشان نیز می‌باشد به نماز می‌ایستند . همزمانی این دو واقعه جای تأمل

دارد ! !

هنگامی که یک فرهنگ در تقابل با دیگری به نقطه تضاد می‌رسد ،

اگر نتواند در بحث‌های معرفتی و ایدئولوژیکی نظری بر او فائق آید ،

نمادهای فرهنگی مقابل را هدف قرار می‌دهد . مهدویت و جامعه

مهدوی یکی از ویژگی‌های اساسی تفکر شیعه است . مکان‌هایی چون

مسجد سهله در کوفه و یا سرداب سامرا ، هر کدام نمادی از این ویژگی

تفکر شیعی به حساب می‌آیند .

اندیشه مادی غرب ، در تقابل با مکتب اسلام شیعی به بن‌بست

رسیده است و به همین دلیل درصدد حمله به نمادهای این تفکر برآمده

است . حمله وحشیانه به مسجد سهله و کشتار وحشتناک شیعیان به

بهانه حضور نیروهای جیش‌المهدی در آن مکان را همه به یاد داریم .

حمله‌ای که هدف اصلی آن مسجد سهله بود نه چیز دیگر . اخبار

بسته و گریخته‌ای که در ابتدای ورود اشغالگران از شکنجه علما و

روحانیون شیعه برای گرفتن اطلاعات در مورد مکان زندگی حضرت

حجت  علیه‌السلام و خصوصیات ایشان توسط نیروهای اشغالگر و

سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی آنان از یادمان نرفته است .

به نظر می‌رسد حمله ددمنشانه اخیر نیز ، نماد مهدویت در تفکر

شیعی را هدف گرفته است ، و در پی آن بوده تا با تخریب مرقد مطهر

حضرت امام هادی  علیه‌السلام و امام عسگری  علیه‌السلام و همچنین سرداب سامرا ،

این اندیشه را با چالش مواجه کند ، اما غافل از این که مشیت خدا بر این

قرار گرفته است که آینده زمین به دستان مهدی موعود سپرده شود و

هیچ مشیتی بالاتر از مشیت الهی نیست .

علما و بزرگان شیعه باید با درایت و حساسیت نسبت به این گونه

اقدامات واکنش نشان دهند و نگذارند چنین مسایلی به یک رویه

تبدیل شود .

حفظ هوشیاری ، دعوت به گفتگو ، در پیش گرفتن وحدت و

همدلی از بزرگترین کارهایی است که باید مد نظر قرار گیرد .

دشمنان تشیع باید بدانند چنین اقداماتی خون شیعیان را به جوشش

در می‌آورد و نه تنها نمی‌توانند از این داستانها طرفی ببندند ، بلکه

خشم و نفرت شیعیان نسبت به این گونه تحرکات و عاملان آن روز به

روز افزون خواهد شد .

مفتی‌های سعودی از گرایش جوانان وهابی به تشیع به خشم

آمده‌اند

موج گرایش جوانان وهابی به تشیع روز به روز پرخروش‌تر

می‌شود ، آگاهان موثّق گفته‌اند : دامنه این موج حتی به مکه و مدینه نیز

رسیده و گروهی از جوانان این دو شهر پیروی از مکتب اهل‌بیت  علیهم‌السلام را

پذیرفته‌اند ، آنها از یک سو خشونت بی‌حساب و وحشتناک تندروان

وهابی را در ریختن خون بی‌گناهان و از سوی دیگر محبت‌های

بی‌دریغ پیروان اهل‌بیت  علیهم‌السلام و دعوت به صلح و دوستی را می‌بینند و به

حکم فطرت خداداد تمایل به این مکتب پیدا می‌کنند . اضافه بر این ،

تحریم شدید مطالعه آثار علمای اهل‌بیت  علیهم‌السلام سبب کنجکاوی بیش‌تر

آنها و روی آوردن به مکتبی می‌شود که آزادی در تحقیق را شعار خود

قرار داده است .

آنها می‌بینند که در کتابخانه‌های وهابیان حتی یک کتاب از کتب

بزرگان علمای شیعه نیست در حالی که می‌شنوند کتابخانه‌های شیعیان

مملو از کتب فقهی ، اصولی ، حدیثی و عقائد اهل سنت است .

این گرایش روزافزون جوانان وهابی ، مفتیان تندروی سعودی را

آن چنان خشمگین ساخته ، که هر روز فتوای جدیدی بر ضد شیعیان

صادر می‌کنند که غالباً براساس تهمت‌ها و دروغ‌هاست ، به گمان اینکه

با این گونه فتاوا می‌تواند جلوی این موج بایستند .

اخیراً مطابق خبر منتشر شده ، یکی از علمای تندرو وهابی فتوا داده

است که ذبیحه یهود و نصاری را می‌توان خورد ولی ذبیحه شیعیان

حرام است چرا که آنها هنگام ذبح حیوان به جای « بسم اللّه » ، « یا حسن

و یا حسین » می‌گویند و این شرک است . این دروغی است که هر

شیعه‌ای بر آن می‌خندد زیرا می‌دانیم تمام شیعیان در همه جای دنیا

حیوان را با گفتم « بسم اللّه » ذبح می‌کند و در تمام مکتب فقهای شیعه

بدون استثنا شرطیّت بسم اللّه در ذبح نوشته شده و این مطلب به قدری

واضح است که در ادبیات فارسی ما « بسمل کردن » کنایه از ذبح حیوان

است .

خوشبختانه فتاوایی که براساس این دروغ‌های واضح پایه‌گذاری

شده نه تنها کسی را از مکتب اهل‌بیت  علیهم‌السلام دور نمی‌کند بلکه تأثیر

بسزایی برای پیشرفت فکر و عقاید شیعی در جهان دارد . ما به آنها

نصیحت می‌کنیم که بیایید به جای طرح این گونه مباحث نادرست با هم

نشسته و یکدیگر را بهتر بشناسیم ، عداوت‌ها را تبدیل به دوستی و

محبت کنیم و جوانان را نیز آزاد بگذاریم که راه خود پیش گیرند و به

آنچه عقل و درایت آنها حکم می‌کند عمل نمایند .

مفتیان وهابی با صدور فتاوایی خواستار انهدام مراقد مطهره

امامان شیعه  علیهم‌السلام شدند

در سالهای اخیر فشارها به زائران ایرانی حرمین شریفین افزوده

شده است . آنچه بسیار غیرمنتظره به نظر می‌رسد ، مگر مناقشات و

اختلافات مذهبی شیعیان و اهل سنت ، امر جدیدی است ؟ آیا تاکنون

علمای اهل‌سنت چنین فتواهایی علیه تخریب اماکن مقدسه شیعیان

صادر کرده بودند ؟

« عبدالرحمن البراک » مفتی اعظم عربستان سعودی ، شیخ « ممدوح

الحربی » ، شیخ « ناصر العمر » ، « عبداللّه بن جبرین » ، « سفر الحوالی » و

« حامد العلی » که مهم‌ترین مفتیان وهابی به شمار می‌روند با صدور

فتاوایی خواستار انهدام مراقد مطهره امامان شیعه  علیهم‌السلام شدند .

در بخشی از این فتاوا از حرم ائمه به عنوان بت‌هایی یاد کرده که باید

با خاک یکسان شود .

براساس اخبار منتشره ، دانشجویان دانشکده شریعت عربستان در

حال اجرای دوره‌های تابستانه و جذب نیرو از کشورهای حاشیه

خلیج‌فارس و دیگر کشورهای عربی هستند تا بدین وسیله حرم امام

حسین  علیه‌السلام و حرم حضرت ابوالفضل العبّاس  علیه‌السلام را مانند حرم

عسکریین  علیهماالسلام به عنوان اهداف آینده « موحدان مجاهداً » ویران کنند .

این فتوا و امثال آن فقط به اعمال تروریستی وحشیانه القاعده

« مشروعیت » می‌دهد ، آنهم در صورتی که این گروه با اقدامات

تروریستی خود کم‌کم با انزجار و رویگردانی توده‌های مسلمان ضد

غرب هم مواجه می‌شود . آیا دولت عربستان سعودی به دنبال چنین

نتیجه‌ای ـ اهدای مشروعیت به القاعده ـ است ؟ دولت عربستان

نمی‌تواند از زیر این مسئولیت شانه خالی کند زیرا این مفتیان از دولت

حقوق می‌گیرند و دولت می‌تواند با قطع حقوقشان آنها را مجازات

نماید . فتواهایی که جهان اسلام را زیر سؤال می‌برد در حقیقت خدمت

به آرمان‌های آمریکاست و به نظر می‌رسد دولت عربستان با چنین

اعمالی سعی در جلب توجه بیش از پیش آمریکا دارد .

کنفرانس سلفی‌ها بر ضد شیعیان در عربستان ؟ ! ! !

کنفرانس سلفی‌ها بر ضد شیعیان ، با شرکت روحانیون وهابی و

امرای مناطق مختلف عربستان در منطقه شرقی این کشور برگزار شد .

در این کنفرانس که به ریاست بن جبرین از رهبران ارشد و افراطی

وهابی‌های عربستان برگزار شد ، شرکت کنندگان از ملک عبدالعزیز

پادشاه عربستان خواستند تا مقابله با شیعیان و تخریب مساجد آنها را

در دستور کار قرار دهد .

در این نشست همچنین بن جبرین در سخنان کینه ورزانه‌ای از

پادشاه عربستان خواست تا مانع از ورود آنچه « رافضه و شیعیان کافر »

می‌خواند به مشاغل سیاسی و نظامی شود و اجازه ندهد تا آنان

پست‌هایی را در دولت عربستان تصاحب کنند .

بن جبرین در ادامه سخنان خود همچنین خواستار ادامه محدودیتها

بر فرزندان شیعیان عربستان در دانشگاهها و مشاغل استخدامی اداری

هم شد و این اقدامات را یکی از راههای نزدیک شد به خداوند دانست !

این وهابی تندرو در ادامه سخنان خود به شیعیان هشدار داد که به

شعائر اسلامی پایبند باشند چرا که در غیر اینصورت جنگیدن با آنها

واجب خواهد بود .

بنابراین گزارش این سخنان با تایید سایر علمای وهابی حاضر در

جلسه و امیر منطقه شرقی عربستان ( مقام ارشد دولتی در منطقه‌ای که

اکثریت شیعیان در آن مکان مستقرند ) همراه شده است .

گفتنی است اخیراً علمای تندروی وهابی در عربستان آزادی عمل

فراوانی پیدا کرده‌اند و با الحان تند و کم‌سابقه‌ای شیعیان را به قتل و

تجاوز به حقوق انسانی تهدید می‌کنند . این در حالی است که دولت

عربستان در مقابل چنین اظهاراتی که عملاً امنیت پرشمارترین گروه

اقلیت از شهروندانش را به خطر می‌اندازد ، سکوت کامل اختیار کرده

است .

خشم مسلمانان از فتوای انهدام عتبات عالیات

صدور فتاوایی از سوی جمعی از مفتی‌های وهابی عربستان

سعودی و کویت مبنی بر وجوب انهدام حرم امام حسین  علیه‌السلام ، حضرت

عباس  علیه‌السلام و حضرت زینب  علیهاالسلام ، خشم مسلمانان جهان را برانگیخته

است . به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از پایگاه خبری نهرین نت ،

عبدالرحمن البراکد مفتی اعظم عربستان سعودی و برخی از مهم‌ترین

مفتیان وهابی با صدور فتاوایی خواستار انهدام مراقد مطهره امامان

شیعه  علیهم‌السلام شدند .

این فتاوا که در پی استفتای جمعی از دانشجویان دانشگاه وهابی

ـ محمّد بن سعود ـ صادر شده است از مدتی پیش و پس از دومین حمله

به بارگاه عسکریین  علیهماالسلام در سامرا ، در سطح گسترده‌ای توزیع و در آن از

هر اقدامی برای محو آنچه آثار شرک بویژه در کشور عراق و شهر کربلا

خوانده شده ، استقبال شده است .

در بخشی از این فتاوا که از حرم امامان شیعه  علیهم‌السلام به عنوان بت‌هایی

یاد کرده که باید با خاک یکسان شود ، آمده است : حسین از شرک

شیعیان به دور است اما حرم او باید به عنوان اصلی‌ترین نماد شرک در

عراق ویران شود . دانشجویان دانشگاه محمّد بن سعود با تشکیل

کمیته‌های داوطلبانه در حال راه‌اندازی پایگاه‌های اینترنتی ، دوره‌های

تابستانه و جذب نیرو از کشورهای حاشیه خلیج‌فارس و دیگر

کشورهای عربی هستند تا بدین وسیله حرم امام حسین  علیه‌السلام و حرم

حضرت اباالفضل العباس  علیه‌السلام را مانند حرم عسکریین  علیهماالسلام به عنوان

اهداف آینده « موحدان مجاهد » ویران کنند . علاوه بر این ، « سفر

الحوالی » مفتی مشهور وهابی در پاسخ به استفتائی در این‌باره گفت :

« علاوه بر کربلا ، واجب است که حرم زینب در دمشق و حرم « سید امد

البدوی » از نوادگان امام هادی  علیه‌السلام در مصر نیز به عنوان بت‌هایی که به

جای خدای تبارک و تعالی مورد پرستش قرار می‌گیرند با خاک یکسان

شوند » .

نیروهای امنیتی عراق دو موشک از نوع « گراد » را که آماده شلیک به

مرکز شهر کربلا بود در منطقه « الوند » در 25 کیلومتری این شهر کشف

کردند که این کشف به علاوه دیگر اطلاعات دریافتی حکایت از

طرح‌های قطعی برای حمله به حرم امام حسین  علیه‌السلام و حضرت

عباس  علیه‌السلام دارد .

در صورت اجرای این فتاوا ، جلوگیری از واکنش میلیون‌ها تن از

پیروان اهل‌بیت  علیهم‌السلام در سراسر جهان علیه حکومت سعودی

غیرممکن خواهد بود

در تحولی دیگر ، صدها تن از شیعیان عراقی مقیم لندن ، در تجمعی

در برابر سفارت عربستان سعودی در لندن ، با سر دادن شعارهای

« لا اله الاّ اللّه ، وهابی عدواللّه » ، بن لادن و بن جبرین قاتل با پوشش

دین ، « اسلام از شما علمای تکفیری و لشگریان شیطان رجیم بیزار

است » خشم خود را از صدور فتاوای مفتی‌های وهابی علیه مراقد ائمه

اطهار  علیهم‌السلام اعلام کردند .

خورشید سامراء

هنگامی که امام علی بن محمّد  علیه‌السلام معروف به هادی و ابن الرضا به

دستور متوکل عباسی و به وسیله « یحیی بن هرثمه بن اعین » از مدینه ،

شهر پیامبر ، به سامراء احضار گردیدند روح تازه‌ای در کالبد پایتخت

نظامی عباسیان دمیده شد . سامراء که سُرَّمَن رای نیز می‌گویند هرچند

دیدن طبیعتش هر بیننده‌ای را مسرور می‌کند ، اما بافت جمعیتی و

شرایط نظامی حاکم بر آن در کنار خشونت و سبعیت متوکل عباسی

زندگانی را در آن بسیار سخت ساخته بود . مرد محبوب مدینه که

پاک‌ترین و راستگوترین خلق بود روزهای سختی را در پادگان نظامی

عباسیان پیش روی داشت . سامراء دوازده سال پیش از آن که به قدوم

مبارک ابوالحسن ثالث امام علی النقی  علیه‌السلام متبرک گردد به عنوان پایتخت

عباسیان برگزیده شد . تندخویی و درازدستی ممالک ترک مردم بغداد

را به ستوه آورد ، لذا معتصم از خوف شورش مردم به سامراء رفت . و

آنجا را به پایتختی برگزید و از آن پس خراب‌آباد سامراء ، مسکن هشت

تن از خلفای بنی‌عباس گردید . تا اینکه در 279 قمری رو به افول نهاد و

به سرعت به قصبه‌ای تبدیل شد . از این پس به آن ساء من رأی ( بدا بر

آنکه آن را ببیند ) گفتند .

بقایای قصرهای این شهر نمادی از دوران سراسر ظلم متوکل

عباسی است که در دوران او و به دستور وی حرم حسینی تخریب و

زمین آن شخم زده شد و از عبرتهای بزرگ الهی اینکه خلیفه ظالم در

دنیا و آخرت خانه خراب گردید . متوکل نه ماه بیشتر در قصر تازه

تأسیس خود در کنار سامراء اقامت نکرده بود که به دست پسر خود

منتصر کشته شد و کاخ وی ویران گردید . این پایان ماجرا نبود ، پایتخت

در 279 قمری دوباره به بغداد منتقل شد و سامراء به کلی متروک گردید

و جز مشهد امامین همامین  علیهماالسلام و حریم آن و سرداب و محله کرخ

جایی معمور نماند .

امام هادی  علیه‌السلام که دوران سخت متوکل را در سامراء گذرانده بود ، سه

خلیفه دیگر عباسی به نامهای منتصر ، مستعین و معتز را نیز در

خراب‌آباد سامراء دید و سرانجام در 254 قمری به دستور معتز به

شهادت رسید و خاک سامراء که با حضور آن حضرت شرافت یافته

بود ، جسم آن حضرت را در برگرفت . حسن بن علی  علیه‌السلام در غم شهادت

پدر گریبان چاک کرد و او را در خانه خود غسل داد و دفن کرد .

امام حسن عسکری  علیه‌السلام که پس از پدر عهده‌دار امامت شیعیان شده

بود با یاد خاطرات غمبار پدر روزهای سختی را در سامراء گذراند .

سالهای سخت‌گیری بر زوار حسین  علیه‌السلام و تخریب حرم مطهر

سیدالشهداء  علیه‌السلام در 236 قمری قلب امام عسکری  علیه‌السلام را می‌فشرد و این

در حالی بود که آن بزرگ که معروف به ابومحمّد زکی ، هادی ، عسکری

و ابن الرضا بود خود روزگار خوشتری نداشت . در دوران فرعونی

معتمد عباسی ، فرعون زمان از تولد موسی آل محمّد  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بیمناک بود لذا

مراقبتها نسبت به بیت حضرت عسکری شدت گرفت ، معتمد راه چاره

را در به شهادت رساندن امام عسکری  علیه‌السلام دانست ، لذا آن حضرت به

دستور او مسموم ، و در بامداد هشتمین روز از ماه ربیع‌الاول سال

160 هجری پس از راز و نیازی عاشقانه به جوار معبود شتافت . نماز را

امام عصر بر پیکر پدر اقامه کرد و در هجوم مأموران فرعون برای

دستگیری موسی زمان ، یوسف زهرا  علیه‌السلام در سرداب و محل عبادت

پدران خود به چاه غیبت فرو شد و شرافت آن مکان افزون گردید .

جسم پاک امام حسن عسکری  علیه‌السلام نیز در همان خانه و در کنار قبر مطهر

امام علی‌النقی  علیه‌السلام به خاک سپرده شد .

و پس از آن اجساد مطهر نرجس خاتون مادر امام عصر  علیه‌السلام ، حکیمه

خاتون عمه آن امام غایب از نظر و نیز جده مادر امام حسن عسکری و

حسین بن علی الهادی  علیهماالسلام در آن مکان مقدس به خاک سپرده شد و

خاک سامراء نیز مانند خاک بقیع و مدینه ، نجف و کربلاء و مشهد امام

رضا  علیه‌السلام برای شیعیان تقدس یافت . قبور آن بزرگان زیارتگاه شیعیان آل

محمّد  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله شد و سامراءی ویران به سبب شرافت مدفونین آل اللّه در

آنجا محل توجه شیعیان قرار گرفت و همین اندکی باعث آبادانی

سامراء گردید . ناصر الدوله صاحب موصل اولین کسی است که بر قبر

شریف امامان در سامراء قبه ساخت و برای ضریح پرده کشید و

گرداگرد سامراء دیوار کشید و اطراف خانه امامان  علیهم‌السلام عمارات و ابنیه

ساخت . پس از او احمد بن بویه معروف به معزالدوله سومین سلطان

آل‌بویه در 337 قمری به تعمیر آن مکان شریف همت گماشت .

عضدالدوله دیلمی نیز این افتخار را داشت تا در 368 قمری به تعمیر

قبور امامین همامین عسکریین  علیهماالسلام اقدام نماید .⁽¹⁾

در دوره صفویه گنبد و صحنی برای مرقد امامان  علیهماالسلام در سامراء

ساخته شد . در 1198 ق احمد خان دنبلی حاکم مردم دار خوی به قصد

تعمیر و توسعه بارگاه عسکریین  علیهماالسلام در سامراء میرزا محمّد رفیع را به

همراه تعدادی معمار و کارگر به سامراء اعزام کرد تا عمارت جدیدی

بسان عمارت نجف بر روی قبور ائمه  علیهم‌السلام بسازند .⁽²⁾

حسینقلی خان فرزند احمدخان دنبلی ، در طی دو سال عمارت

آنجا را از قبیل صحن و مناره و رواق و صفه و ایوان و سرطاق و پیش

طاق بنا کرد و بارگاه عسکریین  علیهماالسلام وضعیت مناسبی پیدا کرد .

ادیب‌الملک که خود در 1273 قمری به عتبات عالیات مشرف شده

بود می‌نویسد : « ... ایوانی که چاه غیبت آن حضرت در آنجاست تخمیناً

دو ذرع و نیم طول و دو ذرع عرض دارد و چنان می‌نماید که مجموع آن

ایوان از چوب منبت بوده چنان که قدری از آن باقی است ، و کتیبه دور

آن که به خط کوفی نوشته‌اند باقی است . و چاه در اول چاه نبوده است

بلکه چون محل غیبت بوده است ، از کثرت برداشتن خاک به جهت

تیمن و تبرک ، تخمیناً به قدر دو ذرع گود است . یک سنگی از مرمر

تراشیده‌اند مربع و بر در چاه گذاشته و آن ایوانچه از برای سرداب

مبارک مثل صندوقخانه می‌باشد . و اصل سرداب چهار ذرع عرض و

هفت ذرع طول دارد و در پشت سرداب از برای کسی که رو به قبله

ایستاده باشد یک سرداب دیگر است .

که نماز زیارت را چه زن و چه مرد ، در آنجا می‌کنند . و از کریاس تا

بالا که داخل مسجد می‌شوند ، بیست پله دارد . و آن مسجد را مرحوم

محمّدعلی میرزا ساخته است . و گنبد مسجد از کاشی است و آن مسجد

صحنی ندارد . و از کفشکن که داخل می‌شوی ایوانی است و از ایوان رو

به قبله داخل مسجد می‌شود . و از طرف دست چپ سرداب مبارک

است . و صحن مبارک مسجد و سرداب صاحب الزمان  علیه‌السلام ، عرضاً و

طولاً هفتاد ذرع است .⁽¹⁾

ده سال پس از سفر ادیب الملک به عتبات علیرضا خان عضدالملک

پیش خدمت خاصه ناصر الدین شاه مأموریت یافت 400 صندوق

خشت طلا اهدایی و نذر ناصرالدین شاه را جهت مطلا کردن گنبد

عسکریین  علیه‌السلام به عراق ببرد . عضدالملک پس از تحویل خشت‌های

طلا ، جهت زیارت سایر اعتاب مقدسه واقع در عراق به کربلای معلی ،

نجف‌اشرف و سامراء نیز مشرف می‌شود . وصف سامراء و وضعیت

حرم مطهر را در 1283 قمری از قلم او می‌خوانیم : اما صحن مقدس و

حرم مطهر امامین عسکریین  علیهماالسلام بسیار وش وضع و خوش روح است .

لیکن اطراف صحن طاق‌نما است . حجره ندارد و در جلو رواق و حرم

مطهر ایوانی است روی باز ، شبیه ایوان مبارک نجف منار نداشته ، حال

شیخ عبدالحسین  رحمه‌الله ـ در دو طرف ـ از تنخواه دیوان اعلی دو مناره بنا

نموده و آن مناره‌ها را با صبهه طاق‌نماهای صحن کاشی کرده‌اند .

بی‌نهایت تعریف دارد . مثل مینا می‌نماید و آن روز از مناره‌ها هر یک به

قدر ده ذرع ساخته بودند . گنبد مبارک از سایر گنبدهای مشاهد مشرفه

بزرگ‌تر است و حرم مطهر از جمیع حرمهای محترمه وسیع‌تر است .

حضرتین عسکریین  علیهماالسلام و نرجس خاتون مادر حضرت قائم  علیهاالسلام در

یک ضریح مرادفند و حلیمه خاتون زیر پای حضرت امام حسن

عسکری  علیه‌السلام است . ضریح بزرگ [ از ] فولاد است و ضریح حلیمه

خاتون را تنکه برنج کوفته‌اند . چهل‌چراغ مبارک اعلی حضرت اقدس

شهریاری ـ روحنا فداء ـ ، درب حرم منور ، در میان رواق آویخته و

کوچک در کمال نظم و آراستگی نگاه داشته است و نهایت شکوه دارد .

دور گنبد مبارک را 7 الی 8 ردیف از خشت‌های منور که تخمیناً چهار

هزار خشت هدیه همایونی نصب نموده‌اند . در زاویه آن صحن قدس ،

میان شمال و مغرب صحن کوچک‌تر است و در طرف جنوب آن

صحن کوچک مسجدی است مشتمل بر ایوان و رواق و گنبد و در زیر

ستون یسار گنبد ، راهی است که به سرداب حضرت قائم  علیه‌السلام می‌رود .

بیست و دو پله است و بعد هشتی راهی است به سرداب عرض آن

سرداب سه ذرع کم‌تر است و طولش چهار ذرع و نیم می‌شود . در آخر

سرداب شاه‌نشینی است که ارسی نهاده‌اند . چاهی در آن شاه‌نشین است

که گویند حضرت آنجا غیبت فرموده . عقب آن سرداب به اندازه همان

سرداب مسجدی است . زمین سرداب و هشتی پله ، همه را سنگ

موصلی فرش کردند و از اره‌اش همه کاشی است .

از سقیفه تا انهدام سامراء

به دنبال خلافت مولای متقیان در روز غدیر خم ، شماری از

بیماردلان در گوشه‌ای خلوت کرده ، برای منحرف ساختن خلافت

الهی از مسیر خود هم‌قسم شدند ، سپس افراد دیگری را با خود

همدست نموده ، تعدادشان به 12 ، 18 سپس به 24 رسید و عهدنامه‌ای

را امضا کردند که در تاریخ به عنوان « صحیفه ملعونه » یاد شده است .⁽¹⁾

غاصبان فدک با تمام قدرت برای اجرای مفاد صحیفه خود تلاش

کردند و مولای متقیان امیرالمؤمنین  علیه‌السلام را از حق مشروع و مسلم خود

محروم ساختند . نبردهای خونین توسط ناکثین ، قاسطین و مارقین برپا

گردید و دوستان امیرالمؤمنین  علیه‌السلام شهید ، زندانی ، تبعیدی و منزوی

شدند .

معاویه در یک بخشنامه رسمی به سراسر مناطق زیر نفوذش

نوشت : اسامی دوستان علی و اهل‌بیت را از دیوان محو کنید و سهم

آنان را از بیت‌المال قطع نمایید .

در نامه دیگری به پیوست نوشت : هر کس را به محبت علی  علیه‌السلام

متهم کنند ، به شدت کیفر دهید و خانه‌ای را بر سرش ویران کنید .⁽²⁾

در ادامه ، در عهد سلجوقیان هر سال در ماههای محرم و صفر

نیروهای نظامی به مجالس عزاداری شیعیان هجوم برده ، با وضع

رقت‌باری آنها را می‌کشتند و اموالشان را به یغما می‌بردند و

خانه‌هایشان را طعمه حریق می‌کردند .⁽¹⁾

گاهی این نبردها به اوج رسیده ، به قبرستانهای شیعیان هجوم برده ،

جنازه‌های شیعیان را بیرون می‌آوردند و در مواردی به بارگاههای

ائمه  علیهم‌السلام متعرض می‌شدند .

ابن جوزی در کتاب المنتظم در ضمن رخدادهای سال 443 قمری

می‌نویسد :

گروهی به حرم حضرت موسی بن جعفر  علیه‌السلام حمله کرده ، آنچه در

حرم بود غارت نمودند ، حرم را طعمه حریق ساختند ، ضریح مقدس

امام کاظم و امام جواد  علیهماالسلام در آتش کین سوخت . پیکر دوستان

اهل‌بیت : ناشی ، حدوجی و عونی شاعر را از قبر بیرون آورده و آتش

زدند .

پنج سال بعد در سال 448 ق . کتابخانه شیخ طوسی را در کرخ بغداد

آتش زدند ، هشتاد هزار جلد کتاب ( خطی ) و آنچه در خانه و کتابخانه

بود در آتش بیداد سوخت . دو ماه بعد زهری با گروهی از اوباش به

حرم کاظمین  علیهماالسلام حمله کرده ، قبرها را با خاک یکسان کرده ، اشعار

ناهنجاری را رقص‌کنان و پای‌کوبان بر فراز قبرهای امامان

می‌خواندند .

اینها که موفق نشده بودند در قتل آن دو امام همام شرکت کنند ، با

آتش زدن بارگاه و هدم قبورشان خبث باطن خود را ابراز کردند .

تا عهد ابن تیمیه ( پایه‌گذار افکار وهابی‌ها ) فرارسید ، او به این

جنایتها رنگ مذهبی داد ، کینه‌های بدر و حنین را در دل پنهان کرده ، به

نام اسلام و زیر پرچم توحید ، با وحشیانه‌ترین شکل ممکن به کشتار

مسلمانان ، ذبح اطفال و قتل زنان پرداخت و آن را جهاد در راه خدا نام

نهاد .

ابن تیمیه در کتاب « العقیده الحموته الکبری » می‌نویسد : همه

نصوص قرآنی دال بر این هستند که خداوند بر فراز عرش می‌باشد

می‌توان به سوی او با انگشت اشاره کرد و در روز رستاخیز با چشم سر

او را دید ، هر کس منکر استقرار خدا بر فراز عرش باشد ، باید او را توبه

داد ، اگر توبه نکند ، باید او را گردن بزنند . با این فتوای بی‌اساس همه

شیعیان و اکثر اهل سنت را واجب القتل دانست . رنگ مذهبی دادن به

این اعمال وحشیانه موجب شد که پیروان ابن تیمیه مساجد شیعیان را

در طول قرون و اعصار به قصد قربت با خاک یکسان کردند . سرانجام

محمّد بن عبدالوهاب راه ابن تیمیه را در پیش گرفت ، هر مسلمانی که

به کیش اختراعی « وهابیت » معتقد نشد به اتهام شرک و عدم اخلاص

در توحید تکفیر نمود . وی زیارت قبر پیامبر اکرم  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، توسل به

پیامبران ، حتی گفتن « یا محمّد » را از مصادیق شرک دانست و قلع و

قمع آنان را به وسیله شمشیر واجب دانست .

با بهره‌گیری از سیاست انگلیس با سلاطین درعیه هم دست شده ،

علما را به قتل رسانیده ، کتابخانه‌ها را آتش زده ، قبول اولیای الهی را

نبش کرده ، مردم را از زیارت قبر پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، قرائت مولودی و گفتن

صلوات بر فراز گلدسته‌ها منع کرد .

شیخ نوح شیخ الاسلام عثمانی در همین راستا به تکفیر شیعیان فتوا

داد و به صراحت نوشت : « هر کس یک نفر شیعه را بکشد ، بهشت

برای او واجب می‌شود » .

در ادامه این فتوا آمده است :

« هر کس در کفر و الحاد شیعیان تردید کند او نیز کافر و واجب‌القتل

است » ! !

سپس می‌نویسد : « قتل شیعیان واجب است ، توبه کنند یا نکنند و

پذیرش جزیه از آنها جایز نیست ، امان دادن به آنها چیز نیست ، می‌توان

زنان آنها را به کنیزی گرفت ، زیرا استرقاق زن مرتده در دارالحرب

جایز است و همه اماکنی که بیرون از ولایت امام حق ( یعنی عثمانی )

باشد ، دارالحرب به شمار می‌آید و کودکان آنها را نیز به تبع مادرانشان

می‌توان به اسیری گرفت ؟ ! ! در اثر این فتوا در طول ( 7 ماه از 17 رجب

1048 تا 23 محرم 1049 ق . ) دهها هزار نفر انسان بی‌گناه به جرم

پیروی اهل‌بیت  علیه‌السلام کشته شدند ، تا پیمان صلح در قصر شیرین بسته

شد ، جنگ متوقف شد ، ولی نسل‌کشی شیعیان در داخل خاک ترکیه

آغاز گردید .

بیش از هشتاد هزار نفر از شیعیان در ترکیه و بیش از چهل هزار نفر

از شیعیان در حلب کشته شدند .

آیا شیخ نوح می‌دانست که با این فتوای بی‌پایه او چه خون‌های از

مسلمانان بی‌گناه ریخته می‌شود ، چه آتشی در میان امت اسلامی

شعله‌ور می‌گردد ؟ !

یکی از جنایات بزرگ دشمنان اهل‌بیت  علیهم‌السلام علم ستیزی آنهاست .

یکی از نمونه‌های بارز آن آتش زدن کتابخانه عظیم و بی‌نظیر

فاطمیان در مصر بود . مقریزی می‌نویسد : در این کتابخانه بیش از

200000 جلد کتاب بود که از عجایب دنیا به شمار می‌آمد ، در تمام

جهان اسلام کتابخانه‌ای به آن عظمت وجود نداشت . دشمنان شیعه

همه آنها را آتش زدند و به تلی از خاکستر تبدیل کردند .⁽¹⁾

کتابخانه شیخ طوسی را در روز روشن در کرخ بغداد به آتش

کشیدند .⁽²⁾

کتابخانه شاپور بن اردشیر ، وزیر بهاء الدوله ـ آل‌بویه ـ را که

مهم‌ترین کتابخانه از لحاظ کیفیت بود ، به هنگام ورود طغرل‌بیک ،

اولین پادشاه سلجوقی در بغداد آتش زدند .⁽³⁾احمدپاشا جزار

12 کتابخانه شیعیان را از جبل عامه به عکا برده ، به مدت شش روز

تنورهای نانوایی‌ها حلواپزها و قنادی‌ها را با آنها گرم نگه داشتند . در

کتابخانه‌های سعودی نیز 60000 جلد کتاب توسط آل سعود به آتش

کشیده شد .⁽¹⁾وهابی‌ها در علم ستیزی ، فضیلت‌کشی ، غارتگری و

جنگ‌افروزی هیچ حد و مرزی نمی‌شناسند .

در طول چهار سال بیش از 400000 نفر از شیعیان در کشور عراق به

دست مثلث سوم : إرهابی ، تکفیری و وهابی به شهادت رسیده‌اند ! !

جنگ 33 روزه لبنان اثبات کرد که مثلث شوم اسرائیل ، انگلیس و

وهابی ، همه جا سینه‌های شیعیان را هدف گرفته‌اند .

رئیس جمهور عراق در بیانه رسمی خود اعلام کرد که 77% شهدای

عراق را شیعیان تشکیل می‌دهند .

یحیی بدرالدین حوثی ، رهبر مبارزان شیعیان یمن اعلام کرد :

دولت یمن محموله‌ای از سلاح‌های شیمیایی از کشور پاکستان به

صورت غیرقانونی خریداری کرده ، برای استفاده علیه شیعیان در

اختیار ارتش قرار داده و برای توجیه جنایاتش از عبدالمجید الزندانی ،

قاضی حمود الهتار ، ابوالحسن المآربی و دیگر مفتی‌های سلفی

خواسته که فتوایی مبنی بر هدر بودن خون شیعیان صادر کنند .

در اثر این فتواها حرم مطهر عسکریین  علیهماالسلام که از مصادیق بارز ( فی

بیوت اذن اللّه ان ترفع ویذکر فیها اسمه ) بود ، منهدم گردید گلدسته‌های

حرم که محل اعلای کلمه اللّه بود منهدم شد .

مسجد خلانی و مرقد مطهر « محمّد بن عثمان » دومین نایب خاص

حضرت مهدی  علیه‌السلام تخریب شد . مساجد و حسینیه‌های شیعیان در

بغداد هدف قرار گرفت .

جنایاتی که توسط مثلث شوم سلفی ، بعثی ، تکفیری اجرا می‌شود :

1 . سیمای اسلام به عنوان یک آیین خشن و ضد بشری ترسیم

می‌شود . 2 . بذر دشمنی در میان ملل اسلامی پاشیده می‌شود .

3 . کرامت انسانی پایمال می‌شود . 4 . لا اکراه فی الدین زیر سوال

می‌رود . 5 . موجبات شادمانی آمریکا انگلیس و صهیونیسم فراهم

می‌شود . 6 . هزاران نیروی جوان با شستشوی مغزی دست به عملیات

انتحاری زده ، نابود می‌شوند . 7 . آثار باستانی ، مذهبی و فرهنگی جهان

اسلام نابود می‌شود . 8 . روح قساوت و سنگدلی در امت اسلامی

پدیدار می‌گردد . 9 . نیروهای اسلامی به جای دشمن ، همدیگر را هدف

می‌گیرند . 10 . نسل‌کشی مذهبی رواج می‌یابد .

برای اینکه این جنایتها تکرار نشود ، لازم است :

1 . از مفتی‌های مزدور وهابی به عنوان عاملان اصلی این جنایتها به

دادگاه لاهه شکایت شود . 2 . روز 23 محرم و هشتم شوال ، در برابر

سفارت سعوی در تمام کشورهای اسلامی و غربی اجتماع نموده ،

اعلان انزجار شود . 3 . وزیران امور خارجه کشورهای اسلامی با

فراخواندن سفرای سعودی تنفر و انزجار خود را به وسیله سفیر به

کشور سعودی علام کنند . 4 . فیلمهای مستند از جنایات وهابیان ساخته

شده ، در سراسر جهان به نمایش گذاشته شود .

5 . جزوات و بروشورهایی به زبانهای مختلف در مورد رفتار و

عقاید وهابیان منتشر شود . 6 . کشورهای آزاداندیش ، روابط خود را با

کشور سعودی به حالت تعلیق در آورند . 7 . دولت سعودی توسط

سازمان ملل و دیگر مجامع بین‌المللی تحت فشار قرار بگیرند .

8 . سیره پیامبر اکرم  صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و پیشوایان معصوم  علیهم‌السلام به صورت شفاف و

مستدل بیان گردد ، و تضاد افکار وهابی‌ها و سلفی‌ها با اسلام و سیره

پیامبر بررسی شود . 9 . آثار ابن تیمیه و محمّد بن عبدالوهاب در

ترازوی علم نقد و بررسی گردد . 10 . کتابنامه آثار چاپ شده در رد

کیش پوشالی وهابیت به زبانهای مختلف در اختیار پژوهشگران قرار

بگیرد .

23 محرم‌الحرام 1429 ق .

سالروز هتک حرمت حرم عسکریین

توسط مثلث شوم سلفی ، بعثی ، تکفیری

علی‌اکبر مهدی‌پور