ghaemiyeh.com
سرشناسه : حسينى ضيغميان، سيدمحمّدحسين، 1344 -، گردآورنده
عنوان و نام پديدآور : چهل حديث زبان (سخن)/ [گردآورنده] سيدمحمّدحسين حسينى ضيغميان.
مشخصات نشر : قم: انتشارات زائر- آستان مقدس حضرت معصومه عليها السلام، 1383.
مشخصات ظاهری : 57 ص.؛ 5/14×5/21 سم.
شابک : 100000 ریال978-622-96344-7-9 :
وضعیت فهرست نویسی : فیپا
يادداشت : زبان: فارسی - عربی.
موضوع : زبان -- احادیث
سخن -- جنبههای قرآنی
حفظ زبان -- قرن 14
رده بندی کنگره : BP141/5
رده بندی دیویی : 297/218
مقدمه ناشر··· 5
قرآن كريم··· 13
1 . كليد خير و شر··· 14
2 . سخن نيك يا سكوت··· 15
3 . روش نيكان··· 16
4 . سخن نيك و آمرزش الهى··· 17
5 . سخن نيكو، پاسخ خوش··· 18
6 . كم گويى پوشش گناهان··· 19
7 . چگونه با مردم سخن بگوييم··· 20
8 . تأثير سخن··· 21
9 . بلاهاى زبانى··· 22
10 . حفظ زبان··· 23
11 . كم گويى نشانه عقل··· 24
12 . سخن افراد پست··· 25
13 . مردانگى و گفتار··· 26
14 . سخن و نيرومندى قلب··· 27
15 . دورى از ملامت ثمره كلام نيك··· 28
16 . ثمره خوش زبانى··· 29
17 . راه نيكوكارى··· 30
18 . عبادت و نرمى كلام··· 31
19 . پرهيز از بيهوده گويى··· 32
20 . انواع سخن··· 33
21 . خوش رويى و شيرين زبانى··· 34
22 . پاكى كلام راه بهشت··· 35
23 . اسباب نيكى··· 36
24 . معيار مسلمانى··· 37
25 . رابطه آسايش با خوش گفتارى··· 38
26 . سخن نيك و حفظ زبان··· 39
27 . بركات خوش گفتارى··· 40
28 . لطافت در كلام و محبوبيت··· 41
29 . گفتار و رفتار نيكو··· 42
30 . صدقه گفتارى··· 43
31 . فايده سخن و سكوت··· 44
32 . گزافه گويى··· 45
33 . محبوبترين انفاق··· 46
34 . راست گويى و استوارى قلب··· 47
35 . گفتار به ميزان عمل··· 48
36 . نيش زبان··· 49
37 . شخصيت سازى گفتار نيك··· 50
38 . سكوت و سلامت··· 51
39 . جايگاه سخن··· 52
40 . سخن حكيم··· 53
منابع و مآخذ··· 54
كَلامُكُمْ نُورٌ
سخن شما اهل بيت، نور است.
زيارت جامعه كبيره
بر آستان احاديث اهل بيت ، عقل خضوع مىكند دل خشوع مىيابد و روح سيراب مىشود . احاديث نورانى ائمه اطهار ، منشورى است كه حكمتهاى قدسى و معارف ناب الهى را بر دلها و عقلها مىتاباند . گلشنى روح پرور و گنجينهاى گرانبها و سرمايهاى پايانناپذير است .
امام باقر عليهالسلام فرمود :
شَرِّقا أوْ غَرِّبا ، فَلا تَجِدانِ علما صحيحا اِلاّ شيئا خَرَجَ مِنْ عِندنِا اهلِ البيت؛(1)
به شرق و غرب جهان برويد ، هيچ دانش صحيحى نخواهيد يافت ، مگر آن كه از ما خاندان پيامبر صادر شده است .
همواره مديون راويان ، محدّثان و عالمان گذشته شيعهايم كه با دقّت و درايت و مسئوليتشناسى ، سخنان نورانى پيشوايان معصوم را ثبت و ضبط كرده و به عنوان «ميراث اهل بيت» به نسلهاى بعدى سپردهاند .
احاديث اهلبيت عليهمالسلام آنگونه كه خودشان فرمودهاند ، «نور» است .
مجموعههاى حديثى ، دانشكدههاى صامت امّا جاويدان امامان شيعه است كه بشريّت را آموزش غير حضورى مىدهد و خرسنديم كه ما ميراثدار اين
1) الكافى ، كلينى ، ج 1 ، ص 399 .
علوم و معارفيم . براى پيمودن راه صحيح زندگى و رهايى از حيرتها و ضلالتها و كج راههها ، نيازمند اين احاديثيم كه «چراغ راه» و هدايتگر انديشهها و صفابخش دلها و جانها است .
روايات پيامبر خدا صلىاللهعليهوآله و اهل بيت او ، هم در عرصه مباحث اعتقادى براى ما «حجّت» است ، هم در قلمرو فقه و تبيين احكام شرع و حلال و حرام الهى سند و پشتوانه است ، هم در موضوعات اخلاقى ، تربيتى ، تهذيب نفس ، پند و موعظه ، سرشار از حكمت و بينش و هدايت است و اگر مردم با احاديث نورانى خاندان عصمت و طهارت آشنا شوند ، دل در گرو محبت و اطاعت آنان مىنهند، همانگونه كه حضرت رضا عليهالسلامفرمود : اِنَّ النّاسَ لو عَلِموا مَحاسِنَ كلامِنا لاَتّبعونا؛(1)
1) بحار الانوار ، ج 2 ، ص 30 ، ح 13 .
اگر مردم خوبىها و زيبايىهاى سخن ما را بدانند ، از ما پيروى مىكنند .
بر اين اساس ، آموختن ، نوشتن ، بيان ، نشر ، شرح و تبيين، حفظ و تعلّم احاديث اهل بيت ، كارى است ارزشمند و در راستاى حفظ و گسترش فرهنگ اهل بيت عليهمالسلام .
كتب حديثى شيعه ، همچون دريايى عميق و موّاج پر از گهرهاى نفيس است . براى بهرهگيرى از ذخاير اين اقيانوس ژرف و پرگهر ، بايد به غوّاصى در دل آن پرداخت و لؤلؤ و مرجانهايى به دست آورد و به نسل امروز و مشتاقان عرضه كرد .
«چهل حديث نويسى» ، يكى از گامهاى ارزشمند در نشر و تشريح احاديث عترت پاك نبوى است كه عالمان از ديرباز به آن مبادرت مىورزيدند و جامعه را
از معنويّت آثار اهل بيت بهرهمند مىساختند . اينكه امامان فرمودهاند : هر كس چهل حديث از احاديث ما را حفظ كند ، در روز قيامت فقيه و دين شناس برانگيخته مىشود ، هم پشتوانه چنين حركت علمى و فرهنگى است ، هم ما را به ضرورت حفظ احاديث آنان آگاه مىكند . چه حفظ به معناى به حافظه سپردن باشد ، چه ثبت و ضبط و جلوگيرى از فراموش شدن و از بين رفتن باشد و چه به معناى حفظ در عمل . به هر حال ، تشويقى است براى رويكرد به معارف اهل بيت كه در كلمات نورانى آنان نهفته است .
امروز ، نياز جامعه به آشنايى با فرهنگ ناب اهل بيت ، بيش از هر زمان احساس مىشود . عطش و استقبال هم كه مردم از خود نشان مىدهند ، ضرورت ارائه و عرضه كلمات خاندان عصمت را در قالبى روان ،
سهل الوصول و متناسب با اقشار مختلف علاقهمند ، روشنتر نشان مىدهد و به همين دليل ، مراكز و مؤسّسات و اشخاصى به نشر «چهل حديث» مىپردازند .
آستانه مقدسه حضرت معصومه عليهاالسلام نيز به عنوان يك حركت فرهنگى در راه نشر احاديث پيشوايان دين و ترويج معارف عترت ، اقدام به چاپ اين سلسله از چهل حديثهاى موضوعى كرده است . موضوعات ، ابتدا در كميتهاى تعيين ، سپس به محققان و مؤلفان سفارش داده شده تا به گردآورى و تدوين چهل حديث پيرامون موضوعات برگزيده بپردازند . سعى شده است اغلب موضوعات ، اخلاقى ، تربيتى ، كاربردى و معارفى باشد . تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد .
امّا جزوه حاضر .....
يكى از شگفتترين اجزاى بدن و مهمترين اعضا، «زبان» است كه ما را به گفتار و بيان آنچه در درون داريم قادر مىسازد .
دستاورد زبان «سخن» است . سخن نيك يا بد ؛ زشت يا زيبا ، راست يا دروغ ، در سعادت انسان تأثير دارد و ميزان عقل و فهم هر كس را از زبان و گفتارش مىتوان شناخت .
خداوند در قرآن كريم به نعمت «بيان» اشاره مىكند (علّمَهُ البيان)(1)و انسان را مسؤول گفتههايش
مىشناسد .
در احاديث ما ، رهنمودهاى فراوانى درباره كنترل زبان، پرهيز از دروغ و بهتان و غيبت ، گفتار نرم و
1) الرحمن ، آيه 4 .
شايسته ، زشتى بد زبانى و سخن چينى ، وبه كار گرفتن زبان در راه نيك و خداپسندانه وجود دارد كه توجّه به آن رهنمودها مايه سعادت انسان در زندگى فردى و اجتماعى است .
آنچه كه مىخوانيد ، چهل حديث حكمت و سخن برگزيده از گنجينه گرانبهاى احاديث معصومين است كه توسط حجة الاسلام جناب آقاى سيد محمّد حسين حسينى ضيغميان گردآورى و تدوين شده كه همين جا از زحمات ايشان تقدير مىشود . اميد است نورانيت كلام پيشوايان دينى ، دل و جانمان را روشن سازد و كلام و زبانمان را در مسير رضاى خدا قرار دهد.
انتشارات زائر / آستانه مقدسه
1387 ش
وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعا إِلَى اللّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ؛(1)
چه كسى خوش گفتارتر است از آن كسى كه دعوت به سوى خدا مىكند و عمل صالح انجام مىدهد و مىگويد: «من از مسلمانانم».(2)
امام باقر عليهالسلام:
اِنَ هذا الِلّسانَ مِفتاحُ كلُ خَيْرٍ وَ شَرٍ، فَيَنْبَغِى لِلْمُؤمِنِ اَنْ يَخْتِمَ عَلى لِسانِهِ كَما يَخْتِمُ عَلى ذَهَبِهِ وَ فِضَتِهِ؛(1)
به راستى اين زبان كليد هر خير و شرى است. پس سزاوار است براى مؤمن كه بر زبان خود مهر بزند، همان گونه كه بر (گنجينههاى) طلا و نقره خود مهر مىزند.
1) تحف العقول، ص 298.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الاخِر فَلْيَقُلْ خَيْرا اَوْ يَسْكُتْ؛(1)
كسى كه به خداوند و روز باز پسين ايمان دارد يا بايد سخن نيك گويد، يا سكوت كند.
1) وسائل الشيعه، جلد 12، ص 126.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
سُنَّةُ الاَخْيارِ لِيِنُ الْكَلامِ وَ اِفْشاءُ السَّلامِ؛(1)
نرمى در گفتار و آشكارا سلام دادن سنت و روش نيكان است.
1) غرر الحكم، ص 435.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
مِنْ مُوجِباتِ الْمَغْفِرَهِ بَذلُ الطَّعامِ وَ اِفْشاءُ السَّلامِ وَحُسْنُ الْكَلاْمِ؛(1)
غذا دادن به مؤمنان و آشكارا سلام كردن و به نيكى سخن گفتن از عوامل آمرزش الهى است.
1) كتاب الاخلاق، ج 1، ص 260.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
اَجْمِلُوا فى الْخِطابِ تَسْمَعُوا جَميلَ الْجَوابِ؛(1)
زيبا و آراسته سخن گوييد تا جوابى زيبا و آراسته شنويد.
1) غرر الحكم، ص 436.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
قِلَّةُ الْكَلامِ يَسْتُرُ الْعُيُوبَ، وَ يُقَلِّلُ الذُّنُوبَ؛(1)
كم گويى عيوب را مىپوشاند، و گناهان را كم مىكند.
1) غرر الحكم، شماره 4093، ص 211.
امام باقر عليهالسلام:
قُولُوا لِلنّاسِ أَحْسَنَ ما تُحِبُّونَ اَنْ يُقالَ لَكُمْ؛(1)
با مردم سخن بگوييد به بهترين روشى كه دوست داريد با شما سخن گفته شود.
1) بحار الانوار، ج 71، ص 309.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
رُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَةً؛(1)
چه بسا كلامى كه نعمتى را از انسان بگيرد.
1) بحار الانوار، ج 75، ص 53.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
بَلاءُ الإِنْسانِ مِنَ اللِّسانِ؛(1)
گرفتارى آدمى از زبان است.
1) بحار الانوار، ج 71، ص 286.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
نَجاةُ الْمُؤْمِنِ حِفْظُ لِسانِهِ؛(1)
رهايى مؤمن در نگهدارى زبان خويش است.
1) وسائل الشيعه، جلد 12، ص 190.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
إِذا تَمَّ الْعَقْلُ نَقَصَ الْكَلامُ؛(1)
چون عقل كامل گردد، سخن اندك شود.
1) نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتى، حكمت 71، ص 454.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
سُنَّةُ اللِّئامِ قُبْحُ الْكَلامِ؛(1)
شيوه افراد پست، سخن زشت است.
1) غرر الحكم، ص 449.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
مِن الْمُروَّةِ لِينُ الْكَلامِ؛(1)
گفتار ملايم نشانه مردانگى است.
1) وسائل الشيعه، ج 11، ص 435.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
بَيانُ الرَّجُلِ يُنبىءُ عَنْ قُوَّةِ جَنانِهِ؛(1)
بيان و سخن استوار انسان، گوياى قوت قلب و دليرى اوست.
1) غرر الحكم، ص 343.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
عَوِّدْ لِسانَكَ حُسْنَ الْكَلامِ تَأْمَنْ الْمَلامَ؛(1)
زبانت را به كلام نيكو عادت بده تا از سرزنش در امان باشى.
1) غرر الحكم، ص 210.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
مَنْ عَذُبَ لِسانُهُ كَثُرَ اِخْوانُهُ؛(1)
كسى كه خوش سخن و شيرين زبان باشد برادران (دوستان) او بسيار شوند.
1) غرر الحكم، ص 432.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
مِن اَبْوابِ الْبِرِّ، طيبُ الْكَلامِ؛(1)
از راهكارهاى نيكى، پاكيزگى و نيكويى كلام است.
1) بحار الانوار، ج 74، ص 63.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
اِنَّ مِن الْعِبادَةِ لِينُ الْكَلامِ وَ اِفْشاُء السَّلامِ؛(1)
نرم گفتارى و آشكار اسلام كردن نوعى عبادت است.
1) غرر الحكم، ص 215.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
لاتُجْرِ لِسانَكَ اِلاّ بِما يُكْتَبُ لَكَ اَجْرُهُ وَ يَجْمُلُ عَنْكَ نَشْرُهُ؛(1)
جز به سخنى كه براى تو پاداش آورد و نشر آن از تو زيبا و پسنديده نمايد زبان نگشا.
1) غرر الحكم، ج 6، ص 295.
امام صادق عليهالسلام:
اَلْكَلامُ ثَلاثَهٌ : صِدْقٌ، وَ كِذْبٌ وَ اِصْلاحٌ بَيْنَ النّاسِ؛(1)
كلام و سخن سه گونه است: راست گويى و دروغ گويى و كلامى كه سبب اصلاح بين مردم شود.
1) وسائل، ج 12، ص 254.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
وَ ابْذُل لَهُمْ (اخوان) ما بَذَلُوا لَكَ مِنْ طَلاقَةِ الْوَجْهِ وَ حَلاوَةِ اللّسانِ؛(1)
در برابر خوش رويى و شيرين زبانى برادرانت خوش رو و شيرين زبان باش.
1) الكافى، ج 2، ص 248.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
يُمَكِّنُكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ طيبُ الْكَلامِ؛(1)
پاكى كلام، بهشت را برايتان فراهم مىسازد.
1) مجموعه ورام، ج 1، ص 110.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
ثِلاثٌ مِنْ أَبْوابِ الْبِرِّ، سَخاءُ النفسِ وَ طيبُ الْكَلام وَالْصَّبرُ عَلى الأَذى؛(1)
سخاوت نفس و پاكى كلام و بردبارى در برابر آزار ديگران از سرچشمههاى نيكى است.
1) وسائل الشيعه، ج 12، ص 125.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
مِلاكُ الاِسْلامِ صِدْقُ الْلِّسانِ؛(1)
راستى در گفتار معيار و ملاك، مسلمان بودن است.
1) غرر الحكم، ص 218.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
مَنْ حَسُنَ كَلامُهُ كانَ النُّجْحُ أَمامَهُ؛(1)
كسى كه سخنش نيك و پسنديده باشد راحتى و موفقيّت زندگى پيش رويش خواهد بود.
1) غرر الحكم، ص 210.
امام صادق عليهالسلام:
قُولُوا لِلنّاسِ حُسْنا، وَ أحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ؛(1)
با مردم سخن نيكو بگوييد و زبانتان را (از گفتار ناشايست) حفظ كنيد.
1) بحار الانوار، ج 71، ص 310.
امام سجاد عليهالسلام:
اَلْقَوْلُ الْحَسَنُ يُثْرى الْمالَ، وَ يُنْمى الرِّزْقَ وَ يُنْسى فِى الأَجَلِ وَ يُحِبِّبُ إِلى الْأَهْلِ وَ يُدْخِلُ الْجَنَّةَ؛(1)
سخن نيكو ثروت را زياد مىكند و روزى را با بركت و افزون مىسازد و اجل را به تأخير مىاندازد و انسان را ميان خانواده دوست داشتنى و او را شايسته بهشت قرار مىدهد.
1) بحار الانوار، ج 71، ص 310.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
عَوِّدْ لِسانَكَ لينَ الْكَلامَ وَ بَذَلَ السَّلامِ، يَكْثُرُ مُحبُّوكَ وَ يَقِلُّ مُبْغِضُوكَ؛(1)
زبانت را به لطافت و نرمى در كلام و سلام دادن به ديگران عادت ده تا دوستانت بسيار و دشمنانت اندك شوند.
1) ميزان الحكمة، ج 1، ص 451.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
صَلاحُ الاِنْسانِ فِى حُسْنِ اللِّسانِ وَ بَذْلِ الْأِحْسانِ؛(1)
انسان در گرو نيك گفتارى و خوش رفتارى با ديگران است.
1) غرر الحكم، ج 1، ص 453.
1) مكارم الاخلاق طبرسى، ص 476.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
قُولُوا خَيْرا تَغْنَمُوا وَاسْكُتُوا عَنْ شَرٍّ تَسْلَمُوا؛(1)
سخن نيك بگوئيد تا بهرهمند گرديد. و از گفتار بد سكوت كنيد تا سالم بمانيد.
1) مكارم الاخلاق، ص 24.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
أَدْوَءُ الدّاءِ الصَّلَفُ؛(1)
بدترين دردها لاف زدن و گزافه گويى است.
1) غرر الحكم، ج 2854، ص 211؛ ترجمه محمد على انصارى.
رسول خدا صلىاللهعليهوآله:
وَ الَّذى نَفْسِى بِيَدِه ما أَنْفَقَ النّاسُ مِنْ نَفَقَةٍ اَحَبُّ مِن قَولِ الْخَيرِ؛(1)
به خدايى كه جانم در دست اوست هيچ بخششى دوست داشتنىتر از سخن نيك نيست.
1) بحار الانوار، ج 71، ص 311.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
لايَسْتَقيمُ اِيمانُ عَبْدٍ حَتّى يَسْتَقيمَ قَلْبُهُ وَ لايَسْتَقيمُ قَلْبُهُ حَتّى يَسْتَقَيمَ لِسانُهُ؛(1)
ايمان انسان استوار نگردد تا قلب و جانش از ثبات و قوام برخوردار شود، و استوارى قلب و جان هم در گرو استوارى زبان (بر گفتار حق و نيك) است.
1) نهج البلاغه، خطبه 175، فيض الاسلام، ص 571.
امام صادق عليهالسلام:
اِنَّ مِنْ حَقيقةِ الايمانِ اَنْ لايُجَوّزَ منطقُكَ عِلْمَكَ؛(1)
نشان حقيقت ايمان، آن است كه گفتارت از علمت بيشتر و فزونتر نباشد.
1) وسائل الشيعه، ج 27، ص 29.
امام صادق عليهالسلام:
مَنْ خافَ النّاسُ لسانَهُ فهو فى النارِ؛(1)
هر كس مردم از بد زبانى او بيم داشته باشند، اهل جهنّم است.
1) كافى، ج 2، ص 327.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
قُولُوا الْخَيرَ تُعْرَفُوا بِهِ وَاعْمَلُوا بِهِ تَكُونُوا مِنْ أَهْلِهِ؛(1)
سخن خوش و نيكو بگوييد تا به نيكى شناخته (و ياد) شويد و به نيكى عمل كنيد تا شايسته آن باشيد.
1) وسائل، ج 11، ص 397.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
اِنْ كانَ فِى الْكَلامِ الْبَلاغَةُ، فَفِى الصَّمتِ اَلسَلامَةُ؛(1)
اگر در سخن گفتن ارتباط با شنونده است، امّا سكوت، سالم ماندن از لغزشهاست.
1) غرر الحكم، ص 216.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
لاتَتَكَلَّمَنَّ اِذا لَمْ تَجِدْ لِلْكَلامِ مَوْقِعا؛(1)
هرگاه موقعيت را براى سخن گفتن مناسب نديدى، سخن مگو.
1) ميزان الحكمه، ج 3، ص 2743.
امام امير مؤمنان على عليهالسلام:
إِنَّ كَلامَ الْحَكيمِ إِذا كانَ صَوابا كانَ دَواءً وَ إِذا كانَ خَطأءً كانَ داءً؛(1)
همانا سخن دانشمند اگر درست باشد، دارو است، و اگر اشتباه باشد، مايه درد و رنج است.
1) ميزان الحكمه، ج 8 ، ص 444 .
1 - امالى، شيخ طوسى«ره»، يك جلدى، چاپ انتشارات دار الثقافة قم، سال انتشار 1414 هجرى قمرى.
2 - الاخلاق، سيدعبداللّه شبر«ره»، چاپ مكتبة العزيزى قم، يك جلدى، سال انتشار 1374 شمسى.
3 - بحار الانوار، علامه مجلسى«ره»، 110 جلدى، چاپ؛ موسسة مكتبة الاسلامية طهران، سال انتشار 1397 هجرى قمرى.
4 - تحف العقول، حسن بن شعبه حرانى، يك جلدى، چاپ انتشارات جامعه مدرسين قم، سال انتشار 1404 هجرى قمرى، چاپ دوم.
5 - غرر الحكم، عبدالواحد بن محمد تميمى آمدى، يك جلدى، چاپ انتشارات، دفتر تبليغات قم، سال انتشار
1316 هجرى، چاپ اول.
6 - غرر الحكم، عبدالواحد آمدى، يك جلدى، ترجمه محمدعلى انصارى، چاپ اول 1380، ناشر امام عصر«عج».
7 - الكافى، ثقة الاسلام كلينى«ره» هشت جلدى، چاپ؛ دارالكتبالاسلامية، تهران، چاپ چهارم، و2 جلدى، انتشارات دارالكتب الاسلاميه، تهران، چاپ چهارم،1365 ش.
8 - المحجة البيضاء، ملامحسن فيض كاشانى«ره»، چاپ دفتر انتشارات اسلامى، هشت جلدى، چاپ چهارم، سال 1417 هجرى قمرى، تصحيح و تعليق على اكبر غفارى.
9 - مجموعه ورام، ورام بن ابى فراس«ره»، دو جلدى در يك جلد، چاپ انتشارات مكتبة الفقيه، قم.
10 - مكارم الاخلاق، شيخ طبرسى«ره»، چاپ، منشورات الشريف الرضى، سال 1392 هجرى قمرى، چاپ ششم.
11 - ميزان الحكمة، محمد محمدى رى شهرى، ده
جلدى، چاپ، مكتب الاعلام الاسلامى، سال انتشار 1371 هجرى قمرى.
12 - معانى الاخبار، شيخ صدوق«ره»، يك جلدى، چاپ جامعه مدرسين قم، سال انتشار 1361 شمسى.
13 - المحاسن، احمد بن محمد بن خالد برقى«ره»، يك جلدى، چاپ، دارالكتب اسلامية قم، سال انتشار 1371 هجرى قمرى، چاپ دوم.
14 - مستدرك الوسائل، محدث نورى، هجده جلدى، چاپ موسسه آل البيت، قم، سال انتشار، 1408 هجرى قمرى، چاپ اول.
15 - وسائل الشيعة، شيخ حر عاملى«ره»، بيست و نه جلدى، چاپ، موسسه آل البيت عليهمالسلام قم، سال انتشار 1401
هجرى قمرى، چاپ اول، و چاپ دوم: 1414 قمرى.
16 - وسائل الشيعه، شيخ حر عاملى، ناشر دارالإحياء و التراث عربى بيروت، لبنان بىتا.