امام زمان شناسی شناخت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف جلد 8

مشخصات کتاب

سرشناسه: ملایی زهرا (کریمی) 1341 -

عنوان و نام پدیدآور: امام زمان شناسی / تالیف ز ملایی (کریمی).

مشخصات نشر: مشهد: اعتقاد ما، 1400

مشخصات ظاهری: 8 ج.

فروست: مجموعه تخصصی امام حسین علیه السلام و عاشورا

(دوره): 30-50-6062 - 622 - 978 ISBN

(جلد هشتم): 9-58-6062 - 622 - 978 ISBN

وضعیت فهرست نویسی: فیپا

یادداشت: کتابنامه

یادداشت مندرجات: ج.1. شناخت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ق.1 - ج .2. شناخت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ق.2. -ج.3.. علائم ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف. ج.4. علائم عمومی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف.- ج.5. علائم آستانه ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف- ج.6. رجعت .ج.7 وظائف منتظران امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف. -ج.8. سیستم حکومتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف.

موضوع: محمدبن حسن علیه السلام، امام دوازدهم، 255 ق -

موضوع: محمدبن حسن عجل الله تعالی فرجه الشریف، امام دوازدهم، 255 ق - غیبت.

موضوع: محمدبن حسن عجل الله تعالی فرجه الشریف، امام دوازدهم، 255 ق - فضائل.

موضوع: مهدویت - انتظار

رده بندی کنگره: 0041، 8 الف 7 م / 422 PB

رده بندی دیویی: 792462

شماره مدرک : 8754959

خیر اندیش دیجیتالی: موسسه مددکاری و خیریه ایتام امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشريف) شهرستان بروجن.

ویراستار دیجیتالی: سرکار خانم سمانه جاوید

اشاره

جلد 8

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

سیستم حکومتی.

اهداء این اثر ناچیز به عصاره ی هستی بضعة الرسول الله صلی الله علیه واله وسلم.

همسر بی همتای حضرت علی ام الائمة النجباء علیها السلام.

بزرگ منتظر ظهور و قیام مهدی آل محمد حضرت زهرای مرضیه علیها السلام.

سرشناسه: ملایی زهرا (کریمی) 1341 -

عنوان و نام پدیدآور: امام زمان شناسی / تالیف ز ملایی (کریمی).

مشخصات نشر: مشهد: اعتقاد ما، 1400

مشخصات ظاهری: 8 ج.

فروست: مجموعه تخصصی امام حسین علیه السلام و عاشورا

(دوره): 30-50-6062 - 622 - 978 ISBN

(جلد هشتم): 9-58-6062 - 622 - 978 ISBN

وضعیت فهرست نویسی: فیپا

یادداشت: کتابنامه

یادداشت مندرجات: ج.1. شناخت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ق.1 - ج .2. شناخت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ق.2. -ج.3.. علائم ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف. ج.4. علائم عمومی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف.- ج.5. علائم آستانه ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف- ج.6. رجعت .ج.7 وظائف منتظران امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف. -ج.8. سیستم حکومتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف.

موضوع: محمدبن حسن علیه السلام، امام دوازدهم، 255 ق -

موضوع: محمدبن حسن عجل الله تعالی فرجه الشریف، امام دوازدهم، 255 ق - غیبت.

موضوع: محمدبن حسن عجل الله تعالی فرجه الشریف، امام دوازدهم، 255 ق - فضائل.

موضوع: مهدویت - انتظار

رده بندی کنگره: 0041، 8 الف 7 م / 422 PB

رده بندی دیویی: 792462

شماره مدرک : 8754959

نشر اعتقاد ما

عنوان کتاب: سیستم حکومتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف.

تألیف: ز- ملایی (کریمی).

انتشارات: اعتقاد ما

مدیر هنری: محمد عباس زاده

تعداد صفحات: 440

نوبت چاپ: اول

سال چاپ: تابستان - 1401

شمارگان: 1000 نسخه

شابک:دوره 3-50-6062-622-978

شابک: 9-58-6062-622-978

مشهد تقاطع شهدا، خیابان بهجت بین کوچه 4 و 6، نشر اعتقاد ما

09352224629-05132225610 * nashre-eteghadema@yahoo.com

قم خیابان کلهری بعد از کوچه 43 خیابان حیدریان بین ک 3 و 5

09369894472 - 09388154652 * ketabashura@hotmail.com

مرکز پخش: 09139648055

فهرست مطالب

فصل اول نشانه ها و وقایع مقارن با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 19

• بیان روایاتی در باب حوادث مقارن با ظهور ... 22

فصل دوم حوادث و وقایع هنگام ظهور امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 39

• ابن مسعود روایت می کند ... 41

• 1) شناخت مدعیان دروغین قبل از خروج سفیانی ... 43

• 2) غیبت صغری دوم ... 44

• 3) دیدن مردان صادق بعد از صیحه آسمانی ... 45

• 4)سکونت آن حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف بعد از ظهور و قبل از قیام در مدینه ... 45

• 5)خروج حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف از مدینه به سوی مکه ... 47

• 1) لباس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 48

• 2) سن و چهره حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در هنگام ظهور ... 50

• 3) پرچم حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف هنگام ظهور ... 52

• 4) اسلحه حضرت ولي عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف هنگام ظهور ... 54

• 5) مکان ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 55

• 6) اعلان ظهور حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 56

• 1)شرایط بیعت امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف با یاران ... 62

• 2) اولین بیعت کننده ... 65

• 3) بیعت با اهل مکه (اصحاب) ... 72

• 4) بیعت با کوفیان ... 73

• 5) بیعت عصائب ... 73

• 6) بیعت با زنان ... 74

• 7) بیعت با شیعیان ... 74

• 8) بیعت با حسنی ... 74

فصل سوم اصحاب و سپاهیان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 79

• انبیایی که حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف را یاری می دهند ... 83

خضر نبی علیه السلام ... 84

حضرت عیسی علیه السلام ... 84

حضرت الیاس علیه السلام ... 86

• اصحاب کهف ... 87

• شهدای کربلا ... 88

• مؤمنين ... 89

• مردان طالقان ... 101

• اولین یاور از نصارا ... 102

فصل چهارم چگونگی حاضر شدن اصحاب خاص حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 117

ایرانیان ... 132

عرب ها ... 135

الف) لشكر رعب و ترس ... 142

ب) فرشتگان ... 143

ج) فرشتگان زمینی ... 148

د) تابوت موسی علیه السلام ... 150

فصل پنجم جهان گشایی حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف برای نجات بشریت ... 153

و) تسلیحات نظامی ... 170

فصل ششم برپایی دولت جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 209

• 1) برخورد قاطعانه در رویارویی با دشمنان ... 224

جنگ و کشتار ... 224

اعدام و تبعید ... 227

قطع دست ... 228

• 2) برخورد با مکاتب و فِرَق گوناگون ... 229

برخورد با قوم عرب ... 229

برخورد با یهود و نصارا ... 230

برخورد با فرقه های ضاله ... 233

برخورد با مقدس نماها ... 235

برخورد با ناصبی ها ... 237

برخورد با منافقین ... 238

برخورد با شیطان ... 239

فصل هفتم برنامه های حکومت واحد جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 243

• 1) گشوده شدن بیست و هفت حرف علم ... 246

• 2) به او وحی می شود ... 248

• 3) مسلّح به علم روز می باشد ... 249

• 4) کسب علم و دانش جدید در هر شب جمعه ... 250

• 5) بیرون آمدن تمام مراتب علوم ... 251

• 6) علم در دل های مؤمنان ... 252

• 7) علم ارتباطات ... 253

• 8) علم در قضا ... 253

• 9) علم فضایی ... 254

• 10) علم به اسرار ... 256

• 11) علم منايا و بلايا ... 256

• 12) علم سری شمشیرها ... 257

• 13) شکوفایی علم قرآن ... 258

• 14) ظهور مصحف امیرالمؤمنین علیه السلام ... 259

• 15) بیعت بر مصحف امیرالمؤمنین علیه السلام ... 260

• 16) آشکار شدن علوم پنهان در اهرام مصر ... 262

• 1) حکومت عدالت واقعی ... 263

• 2) ادای دیون شيعيان ... 265

• 3) قضاوت و حکم داوودی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 266

• 4) قضاوت براساس وحی ... 268

• 5) قضاوت بر اساس شناخت چهره ها ... 269

• 6) قضاوت طبق کتب آسمانی ... 272

• 7) قُضات در حکومت حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف از هیچ قضاوتی عاجز نمی مانند ... 272

گرفتن حکم قضایی از کف دست ... 273

قضاوت در میان فرشتگان ... 273

قضاوت زنان ... 273

• ارث برادران عالم ذرّ ... 274

• باطل کردن اسناد ستمگران ... 275

• حکم به برگشت انفال و سواد کوفه ... 275

• حکم به گرفتن زمین های احیاء شده ... 276

• گرفتن حق مظلومان ... 276

• برچیده شدن رشوه در حکم و قضاوت

• اعدام پانصد نفر از قریش ... 278

• قطع دست و پای بنی شیبه ... 278

• اعدام هرکس که تشیّع را نپذیرد ... 279

• کشتن ذریه قاتلین ابا عبدالله الحسين علیه السلام ... 279

• اجرای حد برلات و عزی ... 280

• اجرای حد بر حمیرا ... 280

• اجرای حد برای پیرزناکار و مانع زکات ... 281

• اجرای حد به زانی محصنه و مانع زکات ... 281

• 1) توزیع عادلانه ی ثروت ... 283

• 2) عمران و آبادی زمین ... 286

• 3) تقسیم اموال و دارایی ها ... 289

• 4) رسیدگی به محرومان و مستضعفان و فقرزدایی ... 290

• 5) فراوانی باران و رشد کشاورزی ... 292

• 6) گسترش دامپروری و طیور ... 297

• 7) رشد بازرگانی ... 298

• 8) بی نیاز کردن مالی و مادی مردم ... 299

• 9) جاری شدن نهرها و چشمه ها ... 300

• 10) ظاهر شدن ستون های طلا و نقره ... 302

• 11) بارش ملخ های طلائی ... 302

• 12) ادای قرض شیعیان ... 303

• 13) آشکار شدن ذخایر و معادن ... 303

• 14) ادای قرض های عموم ... 306

• 15) ادای مظلمه گرفتاران ... 306

• 16) ادای دیه غلامان و کشته شدگان ... 306

• 17) حل مشکل بیکاری ... 307

• 18) حل مشکل مسکن ... 307

• 19) ممنوعیت خزینه داری اموال ... 308

• 20) اخذ آن چه در دست غیر شیعیان است ... 309

جزيه ... 309

تقسیم بی حساب ... 310

نبود مستحق زکات ... 311

• 21) کاش مرده ها زنده بودند ... 312

• 22) تأسف قاتلان و دزدان و قاطعان رحم ... 313

• 23) فراوانی نعمت ... 313

• 24) پرداخت حقوق ... 316

• 25) ریشه کن شدن ربا ... 317

• 1) حیاتی نوین ... 318

• 2) مرگ بدون درد و بیماری ... 318

• 3) چهل سال کسی نمی میرد ... 318

• 4) عمرها طولانی می شود ... 319

• 5) مریضی و ضعف و ناتوانی از بین می رود ... 320

• 6) فرد نابینا و زمین گیر باقی نمی ماند ... 320

• 7) ریشه کن شدن بیماری های جسمی و روانی ... 320

• 8) نقص عضو وجود نخواهد شد ... 321

• 9) چاه ها و فاضلاب ها از بین می رود ... 321

• 1) روش و سیره اجتماعی آن حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 321

• 2) آزادی برده ها ... 322

• 3) آزادی زندانیان ... 323

• 4) امنیت راه ها ... 323

• 5) راه سازی ... 324

• 6) فسخ نسب ... 324

• 7) از بین رفتن فساد اخلاقی ... 325

• 8) صداقت و دوستی ... 327

• 9) لغونظام طبقاتی ... 327

• 10) حذف تجمل گرایی ... 328

• 11) برقراری محبّت و حرمت در میان مردم ... 328

• 12) برقراری اعتماد در میان مردم ... 331

• 13) امنیت از حیوانات و وحوش ... 332

• 14) تخریب و سازندگی ها ... 336

• 15) تخریب مساجد سقف دار ... 337

• 16) تخریب مساجد که در مسیر جاده هستند ... 337

• 17) تخریب مساجد با دیواره ها یا مناره های بلند ... 338

• 18) تخریب مساجد نقش دار ... 339

• 19) تخریب کعبه و مسجد الحرام ومسجد النبی و برگرداندن به حالت اولیه ... 339

• 20) حدود مسجد الحرام ... 341

• 21) تغییر مقام ابراهيم الان ... 342

• 22) تخریب مسجد کوفه و تعديل قبله آن ... 345

• 23) تخريب قصر عتيق كوفه ... 346

• 24) تخریب بناهای شرک و نفاق ... 346

• 25) تخریب مساجد چهارگانه ی کوفه ... 347

• 26) ساختن مساجد ... 347

• 1) ایجاد تفکر و فرهنگ توحیدی ... 348

• 2) زدودن تحریف و بدعت ها ... 349

• 3) کامل شدن ایمان مردم ... 350

• 4) احیای قرآن و سنّت ... 351

فصل هشتم صفات خارق العاده ى حكومت حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 353

فصل نهم پایان عمر حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف ... 385

فصل اول: نشانه ها و وقایع مقارن با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

فصل اول

نشانه ها و وقایع مقارن با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف

مقدمه

آن چه حائز اهمیت می باشد آن است که جهان در موقع ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف مواجه با علائمی است که بخشی از آن علائم طبق روایات معصومین علیهم السلام حتمیه و بخشی از آن غیر حتمی است که به طور مفصل در کتاب آستانه ظهور بیان شده است.

در آستانه ظهور امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف و جهان درگیر علائم عمومی می شود که عبارت است از جنگ ها فتنه ها و مرگ ها ... تا این که خبر ظهور حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشريف در مدینه در میان عالمیان پخش می گردد و بعد از مدت کوتاهی قیام آن حضرت تحقق می پذیرد.

ظهور حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشريف مقارن با علاماتی است که به مهم ترین آن ها طبق روایات معصومین علیهم السلام متذکر می شویم.

چنان چه در روایتی از امام صادق در ذیل آیه ی شریفه:

«سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدُها». ⁽¹⁾

«به زودی نشانه های خود را در اطراف عالم و در درون جانشان به آنها نشان میدهیم تا برای آن ها آشکار گردد که او حق است؛ آیا کافی نیست که پروردگارت بر همه چیز شاهد و گواه است».

آمده است که امام علیه السلام در تفسیر این آیه فرمودند:

«به آیات و علامات قبل از ظهور آن حضرت اشاره می نماید و تبین حق را به خروج حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف معنا کرده است». ⁽²⁾

بیان روایاتی در باب حوادث مقارن با ظهور

بعد از تحقق یافتن علائم حتمیه ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف و به دنبال آن قیام ایشان صورت می گیرد پس لازم است که آن علائم را بشناسیم. در این بخش به بیان پاره ای از روایات که بیانگر علائم مقارن با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف می باشد می پردازیم.

چنان چه امام صادق علیه السلام فرمودند:

«قبل از قیام حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف روی این پنج چیز واقع خواهد شد: صیحه ی آسمانی در ماه رمضان خروج سفیانی، خروج خراسانی، کشته شدن نفس زکیه و خسف بيداء». ⁽³⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«قیامت برپا نمی شود تا این که مهدی علیه السلام از فرزندان من بیاید -

و مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف نمی آید تا 60 نفر دروغگو که هرکدام می گویند من پیغمبرم، بیایند». ⁽¹⁾

ابوحمزه ثمالی می گوید به امام باقر علیه السلام عرض کردم؛ آمدن سفیانی از نشانه های حتمی است؟

فرمودند: «آری و صدای آسمانی نیز حتمی است و طلوع خورشید از مغرب و اختلاف بنی العباس در سلطنت نیز حتمی است و کشته شدن نفس زکیه حتمی است و خروج حضرت قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشريف حتمی است.

عرض کردم: صدای آسمان چگونه است؟

فرمودند: اول روز آوازی از آسمان بلند می شود که حق با علی علیه السلام و شیعیان اوست و در آخر روز شیطان از روی زمین فریاد می کند که آگاه باشید حق با عثمان و شیعیان اوست و آن گاه اهل باطل به شک می افتند». ⁽²⁾

از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمودند:

«امام قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف نمی آید تا این که 12 نفر از بنی هاشم پیش از او بیایند که همگی مردم را به امامت خویش دعوت کنند».

اميرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«پیش از آمدن قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف مرگ سرخی خواهد بود و مرگ سفیدی و آمدن ملخی در فصل آن و ملخی بی موقع به رنگ خون، اما مرگ سرخ، شمشیر است و مرگ سفید، طاعون است». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«... بر روی زمین قرار گیر و دست پای خویش را حرکت نده تا این -

نشانه ها که برایت می گویم ببینی اگرچه گمان ندارم تو به آن زمان برسی؛ اختلاف بنی العباس ندای آسمانی، فرو رفتن دهی از دهات شام بنام جابیه، آمدن ترک به جزیره فرود آمدن روم به رمله اختلاف بسیار در آن هنگام در هر سرزمین تا اینکه شام ویران شود و سبب ویرانی آن سه پرچم است که در آن پدید می آید پرچم أصهب، پرچم أبقع و پرچم سفیانی». ⁽¹⁾

در تفسیر آیه ی شریفه:

«وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ». ⁽²⁾

«گوش فرا دار روزی که منادی از مکان نزدیک ندا می کند».

از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمودند:

«منادی ندا می کند به اسم قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف و اسم پدرش». ⁽³⁾

و در تفسیر آیه ی شریفه:

«يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوج». ⁽⁴⁾

«روزی که می شنوند فریاد را به راستی این است روز خروج».

فرمودند: «این صیحه ی قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف است». ⁽⁵⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند: «ندا می کند منادی به اسم قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف.

راوی گفت: پرسیدم خاص است یا عام؟

فرمودند: عام است می شنود هر قومی به زبان خود». ⁽⁶⁾

در غیبت نعمانی روایت شده که امام باقر علیه السلام فرمودند: -

«ندا می کند منادی از آسمان به اسم قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف و می شنود کسی که در مشرق است و کسی که در مغرب است، نمی ماند خوابیده ای مگر آن که بیدار می شود و نه ایستاده ای مگر آن که می نشیند و نه نشسته ای، مگر آن که بر می خیزد از خوف آن صدا». ⁽¹⁾

پیامبر اکرم صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«قومی از این امت شب را در کنار سفره طعام وشراب و لهو و لعب سپری می کنند و بامدادان به صورت میمون و خوک در می آیند». ⁽²⁾

امام جعفر صادق علیه السلام در تفسیر آیه ی شریفه:

«... وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ». ⁽³⁾

«پیش از عذاب بزرگ، عذاب کوچک به آن ها می چشانیم».

فرمودند: «چه ذلّت و خواری بالاتر از این که انسان در میان خانه و خانواده اش در کنار سفره نشسته باشد و ناگهان اهل خانه گریبان چاک کرده و ناله سر دهند. مردم بپرسند: چه شده است؟!

گفته شود: این فلانی است همین الان مسخ شد!

ابوبصیر از حضرت صادق علیه السلام پرسید: این فجایع پیش از قیام قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف روی می دهد یا بعد از قیام او؟

فرمودند: پیش از قیام او». ⁽⁴⁾

از سعیدبن جبیر روایت شده که گفت:

«سالی که مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف در آن خروج کند 24 باران در آن ببارد که آثار و برکاتش نمایان گردد». ⁽⁵⁾

ثعلبه ازدی می گوید امام باقر علیه السلام فرمودند:

«دو نشانه است که پیش از ظهور حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف خواهد بود:

گرفتن خورشید در نیمه ماه رمضان و گرفتن ماه در آخر آن.

عرض کردم: خورشید در آخر ماه می گیرد و ماه در نیمه آن (زیرا گرفتن ماه در آخر آن خلاف معمول و قاعده است!). ⁽¹⁾

فرمودند: من به آن چه می گویم داناترم آن دو از نشانه هایی هستند که از روز هبوط آدم آن گونه اتفاق نیفتاده است».

[یعنی کسوف خورشید در نیمه ماه رمضان و خسوف ماه در آخر آن، تا آن زمان رخ نداده و این از معجزات و نشانه های حقانیت حضرت مهدی علیه السلام است].

در روایتی آمده است که فرمودند:

«منظور از سیمای مردی که در قرص خورشید ظاهر خواهد شد، سیمای حضرت مسیح علیه السلام است که در خورشید ظاهر می گردد و از آسمان فرود می آید و با حسب و نسبش شناخته می شود و دیگر کسی در حق او دچار تردید نمی شود». ⁽²⁾

و در حدیث دیگری آمده است: «صورت و سینه ای در قرص خورشید برای مردمان ظاهر می شود». ⁽³⁾

شیخ مفید در کتاب ارشاد می گوید:

در روایات معصومین علیهم السلام و نشانه ها و حوادثی قبل از قیام صورت می گیرد از آن جمله:

«خروج سفیانی، کشته شدن سید حسنی، اختلاف در بنی عباس در سلطنت، گرفتن خورشید در نیمه ماه رمضان، گرفتن ماه در آخر -

آن (برخلاف عادت) فرو رفتن زمین بیداء (سرزمین میان مکه و مدینه)، فرو رفتن زمینی در مشرق و زمینی در مغرب توقف خورشید از اول ظهر تا وسط وقت نماز عصر طلوع خورشید از مغرب، کشته شدن نفس زکیه در پشت کوه با هفتاد هزار نفر از صالحین، بریدن سر مردی از بنی هاشم در میان رکن و مقام خراب شدن دیوار مسجد کوفه، آمدن پرچم های سیاه از سمت خراسان خروج یمانی، ظهور مغربی در مصر و حکومت وی برشامات آمدن ترکان به جزیره، آمدن رومیان به ،رمله طلوع ستاره درخشانی در مشرق که چون ماه بدرخشد سپس دو طرف آن خم شود چنان که نزدیک باشد دو طرفش به هم رسد، پیدا شدن سرخی در آسمان که در اطراف پراکنده شود، آتشی که در طول مشرق آشکار شود و سه روز یا هفت روز در آسمان بماند، پاره کردن عرب زنجیرهای اسارت خود را و کشورگشایی آن ها و بیرون رفتنشان از زیر بار نفوذ دیگران کشتن مصریان فرمانروای خود را، خرابی شام و اختلاف سه پرچم در آن (پرچم أصهب، پرچم أبقع و پرچم سفیانی)، وارد شدن پرچم های قیس و پرچم عرب در کشور مصر و پرچم های قبیله کنده در خراسان آمدن اسبانی از سمت مغرب که در کنار حیره (در حدود نجف) بسته شوند رو آوردن پرچم های سیاه از سمت مشرق به آن ها طغیان شط فرات به آن سان که آب در کوچه های کوفه جاری شود، بیرون آمدن 60 نفر که به دروغ ادعای پیغمبری میکنند، آمدن 12 نفر از نژاد ابوطالب که هرکدام برای خود ادعای امامت می کنند، سوزاندن مرد بزرگی از پیروان بنی عباس در میان جلوا و خانقین (جلوا نام جایی است در هفت فرسنگی خانقین) و بستن پلی در بغداد در کنار کرخ بلند شدن باد سیاهی از مغرب در اول روز، آمدن زلزله ای در آن جا که بیش تر آن شهر در زمین فرو رود، ترسی که همه اهل -

زمین عراق و بغداد را فرا گیرد و مرگی سریع و همگانی در آن جا، کمی اموال مردم و محصول، پیدایش ملخی در فصل خود و ملخی بی موقع که زراعت و غلات را نابود کند و کم شدن غلات، دو دستگی میان دو صنف از عجم و خونریزی بسیاری در میان آن ها بیرون رفتن بندگان از زیر فرمان اربابان خود و کشته شدن ایشان، مسخ شدن گروهی از بدعت گزاران به شکل میمون و خوک پیروزی بندگان در شهرهای اربابان، بلند شدن آوازی از آسمان که همه مردم زمین (هرکس به زبان خود) آن را بشنود ظاهر شدن صورت و سینه در قرص خورشید، زنده شدن مردگان و بیرون آمدنشان از قبرها در دنیا و آشنایی آنان با یکدیگر و دید و بازدید آنان».

این وقایع (حوادث) با بارش 24 باران پی در پی پایان می پذیرد که زمین به وسیله آن باران ها زنده می شود و برکاتش آشکار می گردد. پس از این بارش هر آفت و هر بیماری از شیعیان حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و معتقدین به حق دور می گردد. در این زمان است که همه می دانند آن جناب در مکه ظهور کرده است و برای یاریش بدان سورهسپار می شوند.

چگونگی قیام حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

زمانی که ظلم و جور چهره عالم را سیاه و ظلمانی کرده است و ستمگران، زمین را جولانگاه بدی ها و نامردی ها ساخته اند و در آن هنگام که، تمام بشریت به مظلومیت کشیده شده اند و دست دعا و تضرع به درگاه الهی بلند نموده اند ناگهان ندای آسمانی در ماه رمضان، ظهور موعود را بشارت می دهد و بارقه ی نور امید در دل منتظران مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف و پدیدار می گردد، این در حالی است که سفیانی بر منطقه ی وسیعی مانند اُردن و فلسطین سلطه دارد و سپاهی را تجهیز می کند تا با امام عجل الله تعالى فرجه الشريف مقابله کند. لشکر سفیانی از مدینه در مسیر مگه به تعقیب امام علیه السلام می پردازد و در محلی بنام صحرای بیداء به کام زمین فرومی روند و نابود می گردند.

پس از شهادت نفس زکیه به فاصله کوتاهی، امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف سیمای مردی جوان در مسجد الحرام ظهور می کند در حالی که پیراهن مبارک پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را برتن دارد و پرچم پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را به دست گرفته است. او به دیوار کعبه تکیه میزند و در بین رکن و مقام سرود ظهور را زمزمه می کند و پس از حمد و ثنای الهی و درود و سلام بر پیامبر و خاندان او علیهم السلام می فرماید:

«ای مردم! ما از خدای توانا یاری می طلبیم و نیز هرکس از جهانیان را که به ندای ما پاسخ دهد به یاوری می خوانیم».

آن گاه خود و خاندانش را معرفی می کند و ندا می دهد:

«فَالله فالله فينا لا تخدلُونَا وَانْصُرُونَا يَنْصُرُكُمْ اللهُ تَعَالَى».

«درباره ی رعایت حقوق ما خدا را در نظر بگیرید ما را [در میدان عدالت گستری و ستم ستیزی] تنها نگذارید و یاری مان کنید که خدا شما را یاری خواهد کرد».

پس از پایان یافتن سخنان امام علیه السلام، آسمانیان بر زمینیان سبقت می گیرند و گروه گروه فرود می آیند و با امام علیه السلام بیعت می کنند، در -

حالی که پیشاپیش آن ها فرشته وحی جبرئیل با امام علیه السلام دست همراهی می دهد.

آن گاه 313 ستاره ی زمینی که از نقاط مختلف عالم به سرزمین وحی آمده اند برگرد خورشید تابناک امامت حلقه زده و پیمان وفاداری می بندند و این جریان سبز جاری است تا آن که ده هزار سرباز جان برکف در اردوگاه امام علیه السلام حضور می یابند و با آن فرزند پیامبر صلی الله علیه واله وسلم بیعت می کنند». ⁽¹⁾

امام علیه السلام با خیل یاوران، پرچم قیام را برافراشته و به سرعت بر مکه و اطراف آن مسلط می شوند و سرزمین پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را از وجود نااهلان، پاک می کنند آن گاه راهی مدینه می شود تا سایه عدالت و مهر را بر آن بگستراند و سرکشان شهر را بر جای خود بنشاند. سپس عازم عراق گشته و شهر کوفه را به عنوان مرکز حکومت جهانی بر می گزیند و از آن جا به مدیریت قیام می پردازد و برای دعوت جهانیان به اسلام و زندگی در پرتو قوانین قرآن و درهم کوبیدن بساط ظلم و ستم یاران و سپاهیان نور را به نقاط مختلف عالم گسیل می دارد. امام عجل الله تعالى فرجه الشريف یک به یک سنگرهای کلیدی جهان را فتح می کند ایشان علاوه بر یاران وفادار و مؤمن از امداد فرشتگان الهی نیز برخوردار است و مانند پیامبر اسلام صلی الله علیه واله وسلم از لشکر رعب و وحشت مدد می گیرد و خداوند توانا چنان ترسی از او و یارانشان در دلهای دشمنان می افکند که هیچ قدرتی را توان رویارویی با آن حضرت نیست امام باقر علیه السلام فرمودند:

«قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف از ما به وسیله ی (رعب وحشت در دل دشمنان) یاری می شود».

گفتنی است یکی از نقاط جهان که به وسیله ی سپاه امام عجل الله تعالى فرجه الشريف فتح می شود بیت المقدس است.

پس از آن واقعه ی بسیار مبارکی اتفاق می افتد که در جریان قیام و انقلاب امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف سرنوشت ساز است و جبهه آن حضرت را تقویت می کند و آن فرود آمدن حضرت عیسی ها از آسمان است.

حضرت مسیح علیه السلام که به فرموده ی قرآن زنده است و در آسمان ها به سر می برد، به زمین می آید و پشت سر امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف و به نماز می ایستد و بدین وسیله فضیلت و برتری پیشوای دوازدهم شیعیان را بر خود و پیروی خود را از امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف به همگان اعلام می کند.

پیامبر اسلام صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«سوگند به آن کس که مرا به حق برانگیخت در حالی که بشارت دهنده ی مردمان باشم اگر از عمر دنیا نمانده باشد مگر یک روز، خداوند آن روز را چنان طولانی می کند تا فرزندم مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف در آن قیام کند، پس از آن عیسی بن مریم علیه السلام فرود آید و پشت سر مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف نماز می خواند». ⁽¹⁾

به دنبال این اقدام حضرت عیسی علیه السلام بسیاری از مسیحیان که جمعیت فراوانی از جهان را تشکیل می دهند به پیشوای شیعیان ایمان می آورند گویی خداوند عیسی علیه السلام را برای چنان روزی حفظ کرده است تا چراغ هدایتی برای حق طلبان باشد. البته ظهور معجزات به دست هدایت گر حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف و طرح مباحث فکری برای راهنمایی بشریت از برنامه های انقلاب بزرگ مهدوی است که راه را برای هدایت مردم باز می کند. ⁽²⁾

در همین راستا امام علیه السلام، الواح تورات تحریف نشده (کتاب مقدس یهود) را که در نقاط خاصی از دنیا دفن شده است خارج می کند و یهودیان که نشانه های امامت او را در الواح می بینند، به آن حضرت -

ایمان می آورند و پیروان ادیان دیگر نیز با مشاهده این تحول بزرگ و نیز شنیدن پیام حق امام و دیدن معجزات از آن حضرت، گروه گروه به آن حضرت می پیوندند و این گونه است که وعده ی حتمی پروردگار محقق می گردد و اسلام عزیز همه ی عالم را می گیرد. همان گونه که قرآن کریم بشارت داده است:

«هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِين الحق لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِهِ وَلَوْكَرَة الْمُشْرِكُونَ». ⁽¹⁾

«او کسی است که پیامبرش را با (دلائل) هدایت و دین حق فرستاد تا (سرانجام)، آن را بر همه دین ها غالب گرداند اگرچه کافران را خوش نیاید».

نزول مسیح علیه السلام

جریان فرود آمدن پیامبر بزرگ الهی در «عصر ولایت» و تقویت جبهه امام علیه السلام و نماز خواندن پشت سر امام زادگان از مسلّمات عقیده فریقین و مورد قبول شیعه و سنی است که همگی با نام نبوّت و ولایت تصریح کرده اند اما بعضی از خودفروشان مانند نعیم بن حماد، استاد اسماعیل بخاری صاحب صحیح بخاری با متن حدیث بازی کرده و نام ها را حذف و با تعبیر خلیفه یا امیر و غیره، از مهدی علیه السلام نام می برد تا تصریح به نام امام را از صفحات احادیث حذف کند؛

امیرالمؤمنین علیه السلام در داستان جلاد می فرمایند:

«مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف داخل بیت المقدس شده به عنوان امام جماعت بر مردم نماز می گزارد. وقتی روز جمعه فرا رسد و نماز اقامه شود، عیسی علیه السلام با دو جامه درخشان قرمز فرود می آید، گویی که از سر او روغن می چکد موهای سر او صاف چهره اش زیبا و شبیه ترین خلق به پدرتان ابراهیم خلیل الرحمان علیه السلام است، مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف، عیسی علیه السلام -

را می بیند و به عیسی علیه السلام می گوید: ای فرزند بتول! ⁽¹⁾با مردم نمازگزار.

عیسی علیه السلام گوید: نماز برای تو به پا شده است.

پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف پیش آمده با مردم نماز می گزارد و عیسی علیه السلام در پشت سر او نماز خوانده و با او بیعت نماید. حذيفة بن یمان گوید؛ رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«وقتی که عیسی بن مریم علیه السلام فرود آید و به مهدی علیه السلام وارد شود، گویی از روی سرش آب می چکد امام رو به او کرده و می گوید: پیش آی و با مردم نماز بگزار عیسی بن مریم علیه السلام می گوید: نماز برای تو به پا شده است، پس عیسی علیه السلام پشت سر مردی از فرزندان من نماز گزارد. وقتی که خوانده شد عیسی بر می خیزد تا در«مقام» بنشیند و با وی بیعت نماید». ⁽²⁾

از عبدالله بن عباس از رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم روایت شده که فرمودند:

«سوگند به خدایی که مرا به عنوان بشیر مبعوث نمود، اگر از دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد خدای تعالی آن روز را آن قدر طولانی می کند تا در آن روز فرزندم مهدی علیه السلام ظهور کند و عیسی بن مریم علیه السلام فرود آمده، پشت سر او نماز گزارد». ⁽³⁾

ابوهریره از رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم روایت نموده که فرمودند:

«در زمان عیسی علیه السلام همه اهل مذهب هلاک همه اهل مذهب هلاک می شوند مگر اهل اسلام دجال هم هلاک می شود پس آن حضرت چهل سال در روی زمین درنگ می کند بعد از آن وفات می یابد و مسلمانان بر او نماز می گزارند». ⁽⁴⁾

بخاری با اسناد خود از ابوهریره روایت نموده که گفت؛ رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«حال شما چگونه می شود در وقتی که عیسی بن مریم علیه السلام فرود آید درحالی که امام شما از شما است». ⁽¹⁾

(و این حدیثی است که شیعه و اهل سنت به صحت آن اتفاق دارند).

روایت شده خدای تعالی در شب معراج به رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمود:

«عطا فرمودم به تو این که بیرون بیاورم از صلب او یعنی علی علیه السلام یازده مهدی علیه السلام که از ذریه تو باشند از بکر بتول. حضرت عیسی بن مریم علیه السلام، در خلف آخر مرد ایشان نماز می خواند. پر می کند زمین را از عدل، چنان چه پر شده از جور و ظلم به او نجات می دهم از مهلکه و هدایت می کنم از ضلالت و از کوری عافیت می دهم و به او مریض را شفا می دهم». ⁽²⁾

امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند:

«نیست از ما احدی مگر آن که واقع می شود در گردن او بیعت از طاغیه زمان او، مگر قائمی عجل الله تعالى فرجه الشریف که نماز می کند روح الله عیسی علیه السلام در خلف او». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«دوازدهم کسی است که عیسی بن مریم علیه السلام در عقب او نماز می کند». ⁽⁴⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم به حضرت فاطمه علیها السلام فرمودند:

«ای فرزند من! داده شده به ما اهل بیت هفت چیز که داده نشده به احدی پیش از ما؛ -

در کافی روایت شده که روزی پیامبر صلی الله علیه واله وسلم بیرون تشریف آورد مسرور و شاد و خندان پس از سبب آن جویا شدند.

فرمودند: «هیچ روز و شبی نیست مگر آن که برای من تحفه ای رسد از جانب خداوند آگاه باشید که پروردگار تحفه ای داده امروز به من، که نداده مثل آن را به گذشتگان جبرئیل علیه السلام نزد من آمد و از پروردگارم به من سلام رساند و گفت: ای محمد صلى الله عليه واله وسلم! همانا خدای عزوجل از بنی هاشم هفت تن را برگزید که در گذشته همانند آن را نیافریده و در آینده نیز نخواهد آفرید... قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف از شماست از بنی هاشم که نماز می کند عیسی بن مریم علیه السلام خلف او، هرگاه که خدای آن را بر زمین فرستد». ⁽²⁾

کشته شدن نفس زکیه

«نفس زکیه» یعنی فردی بی گناه و پاک کسی که قتلی انجام نداده جرمی ندارد.

حضرت موسی علیه السلام در اعتراض به کار حضرت خضر علیه السلام می فرماید:

«فَقَتَلَهُ قالَ أَقَتَلْتَ نَفْساً زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً نُكَراً». ⁽¹⁾

«آیا جان پاکی را بی آن که قتلی انجام داده باشد می کُشی؟».

قتل نفس زکیه یکی از نشانه های حتمی ظهور ذکر شده است. ⁽²⁾

هرچند در منابع عامه نامی از آن برده نشده، ولی در منابع شیعه روایات آن فراوان و بلکه متواتر است. ⁽³⁾

در آستانه ظهور حضرت مهدی علیه السلام، درگیر و دار مبارزات زمینه ساز انقلاب حضرت فردی مخلصانه می کوشد و مظلومانه به قتل می رسد. این فرد از اولاد امام حسن مجتبی علیه السلام است که در روایات، گاهی از او به عنوان «نفس زکیه» و «سید حسنی» یاد شده است.

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

«میان ظهور مهدی علیه السلام و کشته شدن نفس زکیه بیش از پانزده شبانه روز فاصله نیست». ⁽⁴⁾

ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت می کند که فرمودند:

«حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف هنگامی که آماده قیام باشد به یارانش می گوید: مردم مگه مرا نمی خواهند ولی من با فرستادن نماینده ی خویش، حجّت را بر آنان تمام می کنم.

آن گاه به یکی از یارانش می فرماید: به مکه برو و به مردم آن بگو: من -

فرستاده ی فلانم.

او می گوید: ما خاندان رحمت و معدن رسالت و صاحب مقام خلافتیم و ما ذریه ی محمد صلی لله علیه واله وسلم و سلاله پیامبرانیم، به ما ظلم و ستم فراوان شده، از روز درگذشت پیامبر صلى الله عليه واله وسلم تاکنون حق ما را غصب کردند. اکنون از شما یاری می خواهیم پس ما را یاری کنید. او طبق دستور به مکه می رود و پیام را ابلاغ می کند.

مردم مکه او را دستگیر می کنند و ما بین رکن و مقام سرش را می برند و او «نفس زکیه» است. چون این خبر به حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف می رسد، با یارانش وارد قیام می شوند». ⁽¹⁾

در این قسمت به بیان بخشی از روایات در مورد نفس زکیه می پردازیم. امام معصوم علیه السلام فرمودند:

«یکی از علامات؛ کشته شدن نفس زکیه است که با هفتاد نفر از صالحین ظهور می کند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«... یکی از علامات خروج حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشریف، کشته شدن جوانی از آل محمد علیهم السلام بین رکن و مقام که اسمش محمدبن حسن و نفس زکیه است ...». ⁽³⁾

ابن سیرین روایت می کند:

«مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف خروج نکند تا وقتی که از هر نه نفر، هفت نفر کشته شود یکی از ایشان کشته شدن نفس زکیه است». ⁽⁴⁾

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف خروج نکند تا وقتی که نفس زکیه کشته شود، و چون او کشته شود اهل زمین و آسمان بر ایشان ستمکاران غضب کنند...!». ⁽¹⁾

عمار یاسر می گوید:

«چون نفس زکیه و برادرش در مکه بدون هیچ اهمیتی کشته شوند، نداکننده ای از آسمان ندا کند که امام شما فلان است، و آن مهدی علیه السلام است که زمین را از حق و عدل پر کند». ⁽²⁾

سفیان بن ابراهیم حریری از پدرش نقل می کند:

«نفس زکیه جوانی است از آل محمد علیهم السلام اسمش «محمدبن حسن» است، بدون جرم و گناه کشته می شود پس چون کشته شود باقی نمی ماند برای ستمکاران در آسمان عذرخواهی و نه در زمین یاوری، پس آن وقت است که خداوند حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را مبعوث می گرداند با جماعتی که برای ایشان است که در نظر مردم از سرمه (چشم) کمترند چون خروج کنند مردم برای ایشان گریه کنند نمی بینند ایشان را مگر آن که ربوده شوند. فتح کند خداوند برای ایشان مغرب و مشرق را آگاه باشید ایشان مؤمنین حقیقی هستند آگاه باشید بهترین جهادها در آخرالزمان است». ⁽³⁾

فصل دوم: حوادث و وقایع هنگام ظهور امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

فصل دوم

حوادث و وقایع هنگام ظهور امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف.

ظهور حضرت مهدی عجل الله فرجه الشریف در مدینه

ابن مسعود روایت می کند

اشاره

«چون راه های تجارات بریده شد و فتنه ها زیاد شد هفت نفراز علما از اطراف عالم بدون وعده گذاری خروج کنند، و با هریک از ایشان سیصدوسیزده نفر بیعت کنند تا در مکه جمع شوند، پس آن هفت نفر هم دیگر را ملاقات کنند و سؤال کنند که چه چیز شما را به این جا آورده؟

پس بگویند: آمده ایم در جستجوی این مرد که سزاوار است فتنه ها به دست او خاموش گردد و به دست او قسطنطنیه (پایتخت ترکیه) فتح شود. ما اسم خودش و پدر و مادرش را شناخته ایم، و لشکریانش در مکه اند، پس هر هفت نفر با هم اتفاق کنند و در طلب او باشند، پس در مکه او را پیدا کنند و به او بگویند تو فلانی پسر فلانی نیستی؟

حضرت بفرماید: خیر من مردی از انصار هستم و از ایشان جدا شده برود، پس با اهل خبره بین خودشان توصیف کنند.

پس گفته شود همان صاحب شما بوده به مدینه رفت، پس به مکه جست و جوی او به مدینه بروند از مدینه به رود، پس بروند مگه و آن جا طلبش کنند بعد از پیدا کردن بگویند، تو فلان پسر فلان و مادرت فلانه است و در تو علامت كذا وكذا است و از ما یک مرتبه گریختی پس دستت را دراز کن تا بیعت کنیم.

پس بگوید من صاحب شما نیستم من فلان پسر فلان انصاری هستم. بیایید تا شما را راهنمایی کنم به ،صاحبتان، باز از ایشان گریخته به مدینه می رود، در مدینه او را طلب کنند به مکه رود، در مکه، در نزد رکن او را ملاقات کنند و بگویند گناه ما به گردن تو اگر دست دراز نکنی تا با توبیعت کنیم.

این لشکر سفیانی است که در طلب ما می آید، سرلشکر ایشان مردی است از جرم، پس امام علیه السلام بین رکن و مقام بنشیند و دست خود را بدهد پس با او بیعت کنند پس خدا محبّتش را در دل های مردم بیندازد پس با گروهی سیر کنند که در روز شیرند و در شب عابد». ⁽¹⁾

پس از دو نشانه ی خروج سفیانی در ماه رجب و ندای آسمانی در ماه رمضان، تا زمان ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف و در ماه محرم، نزدیک شش ماه باقی است.

منابع روایی اهل سنت شماری از اقدامات امام علیه السلام را در این برهه بیان می کند که می توان آن را در پیوستن آن حضرت به یاران خود در مدینه منوره و سپس در مکه مکرمه و دیدار وی با کسانی که از اطراف جهان با شوق و اضطراب جهت بیعت با ایشان در پی آن حضرت می باشند، خلاصه نمود که از آن جمله هفت تن از دانشمندان اسلامی کشورهای مختلف هستند که بدون قرار قبلی، امام را در مکه ملاقات -

می کنند و هریک در شهر خود از سیصد و سیزده نفر از افراد متدین و مخلص بیعت گرفته اند و در جستجوی حضرت میباشند؛ تا از جانب خود و پیروانشان با آن بزرگوار بیعت نمایند به این طمع که امام علیه السلام آنان را بپذیرد و آن ها از یاران وی که پیامبر صلى الله عليه واله وسلم وعده فرموده است محسوب شوند.

و در منابع شیعه، این شش ماه را مرحله ی ظهور غیر علنی بعد از غیبت کبری، قلمداد می کنند و مراد از روایت امیرمؤمنان علیه السلام که فرمودند:

«ظاهر شدن او اندکی ابهام آمیز است تا این که نام و یادش همه جا را فرا گرفته، آن گاه ظهور می کند».

این است که در آغاز امام علیه السلام به تدریج ظهور می کند و آن گاه مسأله ظهور برای مردم روشن و آشکار می گردد و احتمال دارد ظهور تدریجی حضرت علیه السلام، بدین جهت باشد که امر ظهور و پذیرش مردم به معرض آزمایش گذاشته شود تا مسأله ظهور واضح شده و جا بیفتد.

1) شناخت مدعیان دروغین قبل از خروج سفیانی

در مورد این مقطع علاوه بر خبر قبل تعدادی روایات دیگری نیز وجود دارد که از حیث سند صحیح شمرده می شود و روشن ترین آن ها مرقومه حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشریف به نماینده خود، علی بن محمد سمری است که فرمودند:

«بزودی از پیروان من کسانی می آیند که ادعای مشاهده ی مرا دارند، آگاه باشید که هرکس پیش از خروج سفیانی و صیحه ی آسمانی، ادعای مشاهده نمود، افترا بسته و دروغ گو است؛ لَاحَوْلَ وَلَاقُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِي الْعَظِيمِ». ⁽¹⁾

ظاهراً منظور از مدعی مشاهده ی امام عجل الله تعالى فرجه الشریف را قبل از وقوع این دو حادثه کسی است که ادعای نمایندگی صاحب الامر علیه السلام را داشته باشد نه صرف شرفیابی و به حضور ایشان رسیدن بدون ادعای نمایندگی و یا بدون سخن گفتن درباره ی آن.

روایات زیادی از سوی عده ای از علماء و اولیاء مورد اعتماد شایسته درباره ی دیدار با امام عجل الله تعالى فرجه الشریف رسیده است و شاید همین، سبب تعبیر نمودن به جمله ی نفی مشاهده باشد نه نفی روایت.

2) غیبت صغری دوم

نوشته ی مبارک امام عجل الله تعالى فرجه الشریف دلالت بر این دارد که غیبت کبری با خروج سفیانی و صیحه ی آسمانی پایان می پذیرد و غیبت بعد از آن شبیه به غیبت صغری بوده و مقدمه ظهور می باشد، یعنی امام علیه السلام در این مدت از چشم ستمگران و سیستم های اطلاعاتی آنان پنهان است. ولی با یاران خود تماس حاصل می نماید و شماری از ایشان شرفیاب حضور وی می شوند و حضرت علیه السلام نمایندگانی را به عنوان رابط خود و مؤمنين منصوب می نماید.

از روایات دیگر آن گونه به نظر می رسد که امام پس از خروج سفیانی، ظاهر می شود سپس تا هنگام ظهور وعده داده شده ی خود در ماه محرم، پنهان می گردد.

در روایت حذلم بن بشیر از امام زین العابدین علیه السلام آمده است که فرمودند:

«وقتی سفیانی خروج کند، حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف نهان می گردد و پس از آن دوباره ظاهر می شود». ⁽¹⁾

به عقیده ما، این روایت تفسیری جز آن که امام علیه السلام بعد از خروج -

سفیانی در رجب ظاهر، و آن گاه تا هنگام ظهور معین خویش در محرم نهان می گردد ندارد و روایت مشخص نمی کند که آیا این ظهور پیش از ندای آسمانی، در ماه رمضان است و یا بعد از آن؟

3) دیدن مردان صادق بعد از صیحه آسمانی

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام نمی کند مگر آن که دوازده نفر، همگی اتفاق بریک سخن کنند و گویند او را دیده اند اما آن ها را تکذیب می کنند». ⁽¹⁾

به نظر می رسد که آنان مردانی راستگو باشند، به دلیل این که امام علیه السلام اتفاق نظر آن ها را مبنی بر دیدار حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بیان می کند و از تکذیب مردم نسبت به آن ها تعجب می کند و ظاهراً ملاقات آن ها با حضرت، در همان دوره ای صورت می گیرد که امام عجل الله تعالی فرجه الشریف در نهان به سر برده و ظاهر می شود تا تدریجاً مسأله ظهور آشکار گردد و سرانجام نام و یادش بالا گرفته و ظهور کند.

4) سکونت آن حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف بعد از ظهور و قبل از قیام در مدینه

حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در این برهه نقش کامل رهبری خود را ایفا نموده و با رهنمودهای خویش در آن موقعیت حساس، حکومت های زمینه ساز یمنی و ایرانی را رهبری می نماید و در کلیه ی سرزمین های مسلمانان با یاران خود که اولیاء خدایند ارتباط برقرار می کند.

و اینک برای این که اقدامات امام عجل الله تعالی فرجه الشریف را در دوره ظهور کوتاه مدت، تصور کنیم به طور مختصر اعمال وی را در دوره غیبت، یادآور می شویم.

پاره ای از روایات آورده اند که امام عجل الله تعالی فرجه الشریف در مدینه منوره مسکن می گزیند و با سی تن ملاقات می کند.

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«صاحب این امر را غیبتی است و ناگزیر در آن غیبت، عزلتی می باشد، بهترین منزلگاه وی مدینه است و در کنار سی تن از یارانش به سرمی برد و با وجود آنان، اضطراب و نگرانی نیست». ⁽¹⁾

هم چنین بخش دیگری از روایات دلالت دارد که آن حضرت در کنار خضر علیه السلام به سر می برد در این زمینه امام رضا علیه السلام می فرماید:

«خضر علیه السلام از آب حیات نوشید و از این رو زنده است و نمی میرد تا در صور اسرافیل دمیده شود، البته او نزد ما می آید و به ما سلام می دهد، ما صدای او را می شنویم ولی شخص او را نمی بینیم هرجا که نام او برده می شود باید بر او درود فرستاد او در موسم حج حاضر شده و تمام مناسک آن را به جا می آورد و در عرفات وقوف می کند و دعای مؤمنان را آمین می گوید؛ و خداوند تنهایی قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف را به وسیله آن حضرت به انس و الفت، و وحدت وی را در کنار او به پیوستگی بدل می سازد». ⁽²⁾

از روایت گذشته و غیر آن چنین به نظر می رسد که آن سی تن یاران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف پیوسته عوض می شوند یعنی هرگاه یکی از ایشان وفات کند فرد دیگری جانشین وی می گردد گرچه احتمال دارد، خداوند متعال عمر برخی از آن ها را مانند حضرت خضر علیه السلام طولانی گرداند و شاید منظور از ابدال که در دعای نیمه دعای نیمه ماه رجب از امام صادق علیه السلام وارد شده است هم ایشان باشند، آن جا که بعد از درود بر پیامبر صلی الله علیه واله وسلم و خاندانش می فرماید: -

«اللَّهُمَّ صَلَّ عَلَى الْأَبْدَالِ وَالْأَوْتَادِ وَالسَّياج وَالْعُبادِ وَالْمُخْلَصِينَ وَالزَّهَادِ وَأَهْلِ الْجَدِ وَالِاجْتِهَادِ وَاخْصُصْ مُحَمَّداً وَأَهْلَ بَيْتِهِ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ». ⁽¹⁾

«خداوندا! بر مؤمنان شایسته (ابدال) و بزرگان و روزه داران و عبادت کنندگان و مخلصان و زاهدان و تلاشگران و مجاهدان راهت درود فرست و محمّد و اهل بیتش علیهم السلام را به بهترین درود و بزرگ ترین مقام کرامتت مخصوص گردان». ⁽²⁾

به احتمال قوی این سی تن و یا بیش تر که از اولیای خدا هستند در اقداماتی که حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف در غیبت خود انجام می دهند نقش دارند روایات متعدد نشانگر این است که امام عجل الله تعالى فرجه الشريف دست به فعالیت وسیعی زده و در سرزمین های مختلف، تحرک نشان می دهد او وارد کوخ ها و کاخ ها شده و به بازارها قدم می گذارد و هر سال در مراسم حج حاضر می گردد.

5) خروج حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف از مدینه به سوی مکه

بعد از آن که خبر ظهور حضرت ولی عصر علیه السلام توسط یاران ایشان جهانی می شود، در آن هنگام لشکر سفیانی از عراق به طرف مدینه حرکت می کند وقتی به مدینه می رسد آن جناب از مدینه به سوی مکه حرکت می کند، سفیانی به تعقیب امام عجل الله تعالى فرجه الشريف لشکرش را روانه مکه می سازد که در بیابان بیداء به امر خداوند به زمین فرو می روند.

امام باقر علیه السلام در حدیثی به جابر فرمود:

«... پس بیرون میآید مردی از دوستان آل محمد علیهم السلام از کوفه با جمعی از ضعفا و ناتوانان.

پس سر لشکر سفیانی آن ها را می کشد در میان کوفه و سفیانی -

لشکری به مدینه می فرستد و حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف در آن وقت در مدینه است. از آن جا کوچ می کند به طرف مکه، خبر به سرلشکر سفیانی می رسد که مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف از مدینه بیرون رفت به جانب مکه. پس آن ملعون لشکری به دنبال حضرت می فرستد. آن ها حضرت علیه السلام را نمی یابند و آن جناب وارد مکه می شود در حالتی که ترسان و منتظر فرمان الهی است به روش موسى بن عمران علیه السلام.

و فرمودند: و فرود م یآید سرلشکر سفیانی با قوم خود در سرزمین بیداء، پس ندا کننده ای از آسمان ندا می کند که: ای سرزمین بیداء! این گروه را به خود فروگیر. پس زمین آن ها را به خود فرومی برد و باقی نمی گذارد از آن ها مگر سه نفر را که خدا روهای ایشان را به عقب برمی گرداند و ایشان از قبیله کلب هستند و این آیه درباره ی ایشان نازل شده که خداوند می فرماید:

«يَأْيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَبَ عَامِنُواْ بِمَا نَزَلْنَا مُصَدِّقاً لِمَا مَعَكُم مِّن قَبْل أَن نَّطْمِسَ وُجُوهَا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا ...». ⁽¹⁾

«ای کسانی که کتاب برای آن ها آورده شد ایمان بیاورید به آن چه که فرو فرستادیم در حالتی که تصدیق کننده باشید بر آن چه را که با شماهاست پیش از این که محو و نابود کنیم روهایی را و آن ها را به عقب ایشان برگردانیم...». ⁽²⁾

ویژگی های حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در هنگام ظهور

1) لباس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

مفضّل از امام صادق علیه السلام نقل کرده است؛ از مولای خود امام صادق علیه السلام درباره ی حضرت مهدی منتظر عجل الله تعالى فرجه الشریف سؤال کردم؟ -

آن بزرگوار پس از سخنانی فرمودند:

«... به خدا سوگند ای مفضّل می بینم که او وارد مکه می شود در حالی که عبای رسول الله صلی الله علیه واله وسلم بر دوش او و عمامه زرد آن حضرت بر سر او و کفش های پینه دار ایشان بر پای او و عصای آن حضرت در دست اوست و بزهای لاغری در مقابل او می باشند که آن ها را حرکت می دهد تا به کعبه می رسد».

يعقوب پسر شعیب می گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

آیا نمی خواهی پیراهنی را که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف به هنگام ظهور، بر تن دارد به تو نشان دهم؟

عرض کردم: البته مایلم آن را ببینم.

حضرت علیه السلام صندوقچه ای را خواست و آن را گشود و از آن پیراهنی کرباسی بیرون آورد و آن را باز کرد که در گوشه ی آستین چپ آن لکه خونی بود.

امام علیه السلام فرمودند: این پیراهن پیامبر صلی الله علیه واله وسلم است. در آن روزی که چهار دندان پیشین (رباعی) حضرت در جنگ اُحد را شکستند، آن را بر تن داشت و حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف در حالی که این پیراهن را بر تن دارد، قیام می کند. من آن خون را بوسیدم و بردیده خود نهادم، آن گاه حضرت لباس را پیچید و برداشت». ⁽¹⁾

مفضّل بن عمر می گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«می دانی پیراهن یوسف چه بود؟

گفتم: خیر.

فرمودند: چون برای ابراهیم علیه السلام آتش افروختند، جبرئیل برای او پیراهنی آورد و بر تن او پوشاند، تا گرما و سرما به او آسیب نرساند و -

چون وفات او فرا رسید آن را در جلد دعایی نهاد و به بازوی فرزندش اسحاق آویخت. او نیز آن را به یعقوب داد. آن گاه که یوسف متولد شد، یعقوب آن را در بازوی یوسف قرار داد.

بر یوسف حوادثی گذشت تا این که عزیز مصر شد چون یوسف آن را در آن جا از میان جلد بیرون آورد یعقوب بوی آن را شنید و این سخن خداوند است که در حکایت یوسف از قول یعقوب می فرماید:

«إني لأجد ريحَ يُوسُفَ لَوْلَا أَنْ تُفَيِّدُونِ». ⁽¹⁾

«من بوی یوسف را استشمام می کنم اگر مرا به خطا نسبت ندهید».

و آن همان پیراهنی است که از بهشت فرود آمده است.

عرض کردم: قربانت گردم، آن پیراهن به دست چه کسی رسیده است؟

فرمودند: به دست اهل آن است. پیراهن همراه قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ماست آن گاه که ظهور کند.

سپس فرمودند: هر پیامبری که دانش یا چیز دیگری را به ارث برده است همه ی آن ها به محمد صلی الله علیه واله وسلم رسیده است». ⁽²⁾

2) سن و چهره حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در هنگام ظهور

عمران پسر حصین می گوید؛ به رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم گفتم: این مرد (مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) را برایم توصیف کن و شمه ای از حالات او را بیان فرما.

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند: «او از فرزندان من است؛ اندامش چونان مردان بنی اسرائیلی سخت و ستبر می باشد، به هنگام سختی و گرفتاری امت من قیام می کند رنگ چهره اش به عرب ها شباهت دارد، قیافه اش چون مرد چهل ساله می نماید صورتش چون پاره ی ماه -

می درخشد، زمین را پر از عدل و داد می کند آن گاه که آکنده از ظلم و ستم شود...». ⁽¹⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام می کند، سن او بین سی تا چهل سال خواهد بود». ⁽²⁾

مردی می گوید؛ به امام رضا علیه السلام عرض کردم: نشانه و علامت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف شما به هنگام ظهور چیست؟

امام علیه السلام فرمودند: «نشانه اش این که سنّ حضرت زیاد است، ولی از نظر چهره جوان می نماید به گونه ای که اگر کسی به او نظر کند می پندارد که او در سن چهل سالگی یا کم تر است. نشانه دیگرش این که گذشت روزگار او را پیر نمی کند، تا زمانی که اجلش فرا رسد». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«به طور حتم، ولي خدا صدو بیست سال همانند ابراهیم خلیل علیه السلام عمر خواهد کرد و به چهره و رخسار جوانی کامل و سی ساله ظاهر خواهد شد». ⁽⁴⁾

امام معصوم علیه السلام فرمودند:

«بزرگ ترین امتحان آن است که حضرت علیه السلام به شکل جوانی بر مردم خروج می کند و حال آن که خیال می کردند پیرمرد بزرگی است». ⁽⁵⁾

3) پرچم حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف هنگام ظهور

هر حکومتی دارای پرچمی است که به وسیله ی آن شناخته می شود و قیام ها و انقلاب ها نیز از پرچم مخصوصی برخوردارد که آرم آن تا حدودی نمایانگر اهداف رهبرانش می باشد انقلاب جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف نیز پرچم به خصوصی دارد که بر آن شعاری نقش بسته است. البته هرچند پیرامون شعار پرچم حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف اختلاف است ولی نکته ای در همه اقوال مشترک است و آن که مردم را به فرمانبری از حضرتش دعوت می کند.

چنان چه امام باقر علیه السلام به ابوحمزه فرمودند:

«گویا قائم اهل بیتم عجل الله تعالى فرجه الشریف را می بینم که وارد نجف می شود، و هنگامی که به بالاترین نقطه نجف شما رسید، پرچم رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را می گشاید. زمانی که پرچم باز شد فرشتگانی که در جنگ بدر حضور داشتند، بر او فرود می آیند.

گفت: چیست پرچم رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم؟

فرمودند: چوبش از عمود عرش خداوند و رحمت اوست و سایر آن از نصر خداوند است؛ دراز نمی کند آن را به سوی چیزی مگر آن که آن را تباه می کند». ⁽¹⁾

در روایتی آمده است:

«بر روی پرچم حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف نوشته شده است: گوش شنوا داشته باشید و از حضرتش اطاعت کنید». ⁽²⁾

در جای دیگر آورده است:

«شعار پرچم مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف «البيعة الله» «بیعت برای خدا» است». ⁽¹⁾

شیخ نعمانی از امام صادق علیه السلام روایت می کند که حضرت فرمودند:

«رأيت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را جبرئیل، روز بدر نازل نمود و نبود آن والله از پنبه و نه از کتان و نه از ابریشم و نه از حریر.

راوی عرض کرد: پس از چه بود؟

فرمودند: از برگ بهشت که باز کرد آن را رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم روز بدر، آن گاه پیچید آن را و داد به علی بن ابیطالب علیه السلام.

پس پیوسته نزد آن جناب بود تا روز بصره شد که امیرالمؤمنین علی علیه السلام آن را باز کرد و خدای تعالی برای او فتح کرد؛ آن گاه آن را پیچید و آن نزد ماست. در این جا احدی آن را باز نمی کند تا قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف برخیزد. او هرگاه برخاست، آن را باز می کند. پس نمی ماند در مشرق و نه در مغرب احدی، مگر آن که ملاقات می کند آن را و رعب از پیش روی آن به مسافت یک ماه و از راست آن یک ماه و از چپ آن یک ماه می گریزد». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«چون آن را باز کند (پرچم) فرود آید بر او سیزده هزار ملک که همه ی آن ها منتظر بودند قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«چون تلاقی شد میان اهل بصره و امیرالمؤمنین علی علیه السلام، باز کرد رأيت رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم را پس بلرزید قدم های ایشان و زرد شد آفتاب که گفتند: امان ده ما را ای پسر ابوطالب!

و فرمود چون روز صفین ،شد استدعا کردند از آن حضرت که آن رأیت را باز کند، اجابت نفرمودند.

پس جناب امام حسن و امام حسین علیهما السلام و عماربن یاسر را شفیع و حجت خود کردند.

پس به امام حسین علیه السلام فرمودند: ای فرزند من! از برای این قوم، مدتی است که باید به آن برسند و به درستی که این رأیتی است که باز نمی کند آن را بعد از من مگر قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف». ⁽¹⁾

ابان بن تغلب از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمودند:

«وقتی که بیرق حق ظاهر گردید همه ی اهل شرق و غرب بر آن لعنت می کنند آیا می دانی که سبب این چیست؟

عرض کردم: نه!

فرمودند: سبب این است که خلایق پیش از خروج آن حضرت از بنی هاشم به پاره ای از شدت ها و اذیت ها دچار و مبتلا می شوند». ⁽²⁾

ابو حمزه ثمالی می گوید:

امام باقر علیه السلام پرسیدم: «رأیت با اوست یا برای او می آورند؟

فرمودند: جبرئیل برای او می آورد». ⁽³⁾

4) اسلحه حضرت ولي عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف هنگام ظهور

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم به حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشريف قیام می کند و زمانی که مأموریت ظهورش فرا می رسد، شمشیری همراه دارد که به وی ندا می دهد: ای ولی خدا -

قیام کن و دشمنان خود را بکش». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند: «حضرت مهدی علیه السلام هنگام ظهور، پیراهن پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را که در جنگ اُحد پوشیده بود و عمامه و زره آن حضرت را که بر قامت او آراسته است می پوشد و ذوالفقار شمشیر پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را در دست می گیرد و شمشیر می کشد و هشت ماه از کشته بی دینان، پشته ها می سازد». ⁽²⁾

جابر جعفی می گوید؛ امام باقر علیه السلام فرمودند:

«امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف از مکه بین رکن و مقام به همراه وزیر و سیصدو اندی (سیزده) نفر از یارانش ظهور می کند، در حالی که عهد و دستورالعمل پیامبر صلی الله علیه واله وسلم و پرچم و اسلحه ی آن حضرت با اوست. آن گاه نداکننده ای از آسمان در مکه بنام و ولایت حضرتش ندا می دهد.

به طوری که تمامی اهل زمین آن نام را می شنوند و اسم حضرت اسم پیامبر صلی الله علیه واله وسلم است». ⁽³⁾

5) مکان ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

مفصل گوید؛ به امام صادق علیه السلام عرض کردم: مولای من (حضرت مهدی علیه السلام) در چه نقطه ای از زمین و چگونه ظاهر می شود؟

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«ای مفضّل! او تنها ظاهر می شود و تنها کنار کعبه می آید و داخل کعبه می شود و چون تاریکی شب همه جا فراگیرد و چشم ها به خواب رود، جبرئیل و میکائیل و صف هایی از ملائکه بر او فرود می آیند.

پس جبرئیل به او می گوید: ای آقای من! سخن تو مقبول و دستور تو مجاز است.

پس امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف دست مبارک بر صورت می کشد و می فرماید:

ستایش خدای را که وعده ی خود را محقق فرمود و ما را وارث زمین قرار داد که هر کجای بهشت را بخواهیم برگزینیم. پس چه خوب است! پاداش عمل کنندگان.

آن گاه بین رکن و مقام می ایستد و فریاد می زند: ای جماعت نیکان و خواص من! و ای کسانی که خداوند قبل از قیام من شما را برای یاریم ذخیره نمود با میل خود به نزد من آیید...!». ⁽¹⁾

6) اعلان ظهور حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشریف

ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ابتدا توسط منادی آسمانی اعلام می گردد، آن گاه حضرت در حالی که پشت به کعبه داده است، با دعوت به حق، ظهور خود را اعلام می کند.

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«چون وقت خروج قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف شود، منادی ندا کند از آسمان ای مردم! منقطع شد از شما مدّت جباران و ولی امر شده بهترین امت محمد صلی الله علیه واله وسلم». ⁽²⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام می فرمایند:

«هنگامی که منادی در آسمان ندادهد حق از آن آل محمد علیهم السلام است اگر طالب سعادت و هدایت هستید، به دامان آل محمد علیهم السلام -

چنگ بزنید حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور می کند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در مکه به هنگام نماز عشاء، ظهور می کند، در حالی که پرچم و پیراهن و شمشیر پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را همراه دارد و چون نماز عشاء را خواند، فریاد بر می آورد:

«ای مردم! شما را به ذکر خدا و به ایستادنتان در برابر خدا در روز قیامت متذکر می شوم در حالی که حجتش را بر شما تمام کرده است و پیامبران را مبعوث نموده و قرآن را فرو فرستاده است. خداوند به شما فرمان می دهد که به او شرک نورزید، و فرمانبر او و پیامبرانش باشید آن چه را قرآن (امر به) احیاء آن کرده است احیاء و زنده کنید و آن چه را که امر به نابودی آن کرده است نابود سازید و یاوران راه هدایت باشید و بر تقوا و پرهیزگاری همکاری نمایید چرا که دنیا فنا و زوالش فرا رسیده و نغمه وداع سر داده است من شما را به سوی خدا و رسولش صلی الله علیه واله وسلم و عمل به کتاب او و نابودی باطل و احیاء و زنده ساختن سیره ی پیامبر صلی الله علیه واله وسلم دعوت می کنم. آن گاه در میان سیصدو سیزده نفر از یارانش ظهور می کند». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام در ذیل حدیث مفضّل فرمود:

«... او به تنهایی آشکار می گردد و تنها به سوی خانه ی خدا می آید و تنها داخل کعبه می شود و چون شب فرا رسید هم چنان تنها است. وقتی چشم ها به خواب رفت و شب کاملاً تاریک شد، جبرئیل و میکائیل و دسته دسته ملائکه بروی فرود می آیند در آن میان جبرئیل به وی می گوید: ای آقای من! هرچه بفرمایی پذیرفته است و فرمانت روا است.

پس حضرت دست به صورتش می کشد و می فرماید:

«أَلْحَمْدُ لله الذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الارْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ». ⁽¹⁾

«حمدو ستایش خدای را که وعده لطف و رحمتش را بر ما محقق فرمود و ما را وارث همه سرزمین بهشت گردانید، تا هرجای آن بخواهیم منزل سازیم، پس چه خوب است مزد نیکوکاران».

آن وقت در میان رکن و مقام می ایستد و با صدای بلند می فرماید:

«ای جماعت نقبای من! و ای کسانی که از خواص من هستید و ای کسانی که خدا ایشان را برای من ذخیره کرده که من را یاری کنید قبل از ظهور من در روی زمین پس به سوی من بیایید از روی رضا و رغبت پس صدای حضرت به ایشان برسد در حالی که در محراب و رختخوابشان می باشند پس در یک طرفه العین همه از شرق و غرب زمین نزد حضرت حاضر می شوند پس خداوند به نور دستور می دهد که به صورت عمودی از زمین تا آسمان روشنی دهد و هرکه در زمین ساکن است از آن نور روشنی بگیرد و نور از میان خانه اش می درخشد، و از این نور دل های مؤمنان شاد گردد، در حالی که هنوز از قیام قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف خبری ندارند، ولیکن چون صبح شود همه در برابر آن حضرت خواهند بود و آنان 313 نفرند به عدد اصحاب رسول الله صلی الله علیه واله وسلم در بدر». ⁽²⁾

خطبه حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف هنگام ظهور

از ابوخالد کابلی منقول است که گفت؛ امام باقر علیه السلام فرمود:

«سوگند به خدا! گوئیا قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را می بینم در حالی که به حجر الأسود تکیه داده است و سپس خدای سبحان را به حق خویش سوگند یاد -

می کند و آن گاه می گوید:

و در دیگر روایات، پاره ای از کلمات اضافه آمده است، از آن جمله که می گوید:

«ای مردم! ما خدا را به یاری می طلبیم کدام یک از شما دعوت ما را اجابت می کند ما اهل بیت پیامبر شما محمّد صلی الله علیه واله وسلم و سزاوارترین مردم به وی هستیم... .

من بازمانده و جانشین آدم علیه السلام و ذخیره ی نوح علیه السلام و برگزیده ای از سلاله ی ابراهیم علیه السلام و برگزیده خاندان محمد صلی الله علیه واله وسلم هستم... هان! کسی که در سنت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم با من به بحث و استدلال بپردازد من به سنت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم از هرکس آگاه تر و سزاوارترم. خداوند سیصدو سیزده تن یارانش را بدون وعده ی قبلی گرداگرد وی جمع می نماید.

آن ها بین رکن و مقام با او بیعت می کنند و با آن حضرت عهدنامه ای است از رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم که فرزندان پیامبر از اجداد طاهرینشان علیهم السلام به ارث برده اند». ⁽¹⁾

بنا به گفته ی برخی روایات: «مردی از یاران حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف، در مسجد الحرام می ایستد نخست آن بزرگوار را به مردم معرفی نموده و آنان را به شنیدن بیانات امام عجل الله تعالى فرجه الشریف و اجابت وی، دعوت می کند. آن گاه امام عجل الله تعالى فرجه الشریف ایستاده و به ایراد سخن می پردازد».

از امام زین العابدین علیه السلام نقل شده است که فرمود:

«مردی وابسته به او بر می خیزد و ندا می دهد: ای مردم! این شخص خواسته ی شما است که اینک نزدتان آمده است شما را به همان اموری دعوت می کند که پیامبر خدا صلی الله علیه واله وسلم دعوت می فرمود.

در این هنگام مردم به پا می خیزند، امام عجل الله تعالى فرجه الشریف نیز بر می خیزد و خود سخن آغاز می کند:

ای مردم! من فلانی فرزند فلانی فرزند پیامبر خدا صلی الله علیه واله وسلم هستم، شما را دعوت می کنم به آن چه پیامبر خدا صلی الله علیه واله وسلم دعوت فرمود، در این وقت مردم به پاخواسته و قصد کشتن او را دارند اما سیصدو سیزده تن از -

یاران حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف از وقوع این حادثه جلوگیری می نمایند». ⁽¹⁾

خروج دابة الارض

«وَإِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةَ مِنَ الْأَرْضِ... كانُوا بِآيَاتِنا لا يُوقِنُونَ». ⁽²⁾

«و هنگامی که فرمان عذاب آن ها می رسد )در آستانه عذاب قرار گیرند) جنبنده ای را از زمین برای آن ها خارج می کنیم... که با آنان تکلّم کند (می گویند:) که مردم به آیات ما ایمان نمی آورند».

امیرالمؤمنین علی علیه السلام بعد از ذکر دجال و کشتن او توسط عیسی بن مریم علیه السلام فرمودند:

«آگاه باشید پس از آن «طاقة الكبرى» بليّه بزرگ است.

گفتند: آن چیست؟

فرمودند: خروج «دابة الارض» از کوه صفاست. با او خواهد بود انگشتر سلیمان علیه السلام و عصای موسی علیه السلام؛ پس خاتم سلیمان علیه السلام را بر هر مؤمنی گذارد، نوشته می شود «هذا مُؤْمِنٌ حَقا» و بر روی هر کافر نهد، نوشته شود«هذا کافر حقا» تا این که مؤمن فریاد زند: ای وای بر حال تو! ای کافر! کافر نیز فریاد کند:

خوشا به حال تو ای مؤمن! آرزو داشتم کاش من هم امروز مانند تو بودم و رستگار می شدم!

آن گاه «ابة الارض» سر خود را بلند می کند؛ پس هرکس میان مغرب و مشرق هست، او را می بیند و این کار بعد از طلوع خورشید از مغرب خواهد بود. در آن هنگام توبه برداشته خواهد شد». ⁽³⁾

مفضّل روایت می کند در حدیثی امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... بعد از خواندن خطبه توسط حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف دابة الارض در میان رکن و مقام ظاهر می شود و بر روی پیشانی مؤمن، مؤمن می نویسد؛ و بر پیشانی کافر کافر...». ⁽¹⁾

چگونگی بیعت با حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف

1) شرایط بیعت امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف با یاران

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«یاران مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف (سیصدو سیزده نفرند) به سوی او می روند و او را که پنهان شده است می یابند و می پرسند آیا تو مهدی موعود عجل الله تعالى فرجه الشریف هستی؟

می فرماید: آری یاران من! آن گاه دوباره خودش را از آن ها پنهان می کند و به شهر مدینه می رود یاران حضرت چون آگاهی می یابند، به سوی شهر مدینه به راه می افتند و آن گاه که به شهر مدینه می رسند، امام علیه السلام پنهانی به شهر مکه باز می گردد و یارانش برای پیوستن به حضرت به شهر مکه می روند. بار دیگر امام علیه السلام به شهر مدینه می رود و چون یاران به مدینه می رسند، حضرت به سوی مکه حرکت می کنند و این رفتار سه بار تکرار می شود.

امام علیه السلام یاران را این گونه آزمایش می کند، تا از میزان پیروی ایشان آگاه گردد. پس از آن در میان صفا و مروه، در کعبه در مکه، ظاهر می شود و خطاب به یارانش چنین می گوید:

«من به کاری دست نمی زنم، مگر آن که شما با من بر شرایطی بیعت کنید و بر آن پایبند باشید و چیزی از آن را تغییر ندهید. من نیز هشت چیز را متعهد می شوم.

یارانش در پاسخ به امام علیه السلام همگی می گویند: ما به طور کامل تسلیم هستیم و از تو پیروی می کنیم و هر شرایطی را که قرار دهید، می پذیریم. بفرمایید آن شرایط چیست؟

حضرت به سوی کوه صفا در مکه به راه می افتد، یاران نیز در پی او می روند. در آن جا خطاب به آنان می فرماید:

با شما بر این شرایط پیمان می بندم:

آن چه گفتم وفادار خواهم بود و شما نیز به عهد خود وفا کنید. اصحاب گویند: راضی شدیم و به آن چه فرمودی با توبیعت می کنیم. آن گاه امام علیه السلام با تک تک یاران (به نشانه بیعت) مصافحه می کند». ⁽¹⁾

مفضّل گوید: امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... و مهدى علیه السلام پشت خود را به کعبه تکیه می دهد و می گوید:

ای گروه خلایق! آگاه باشید کسی که می خواهد آدم علیه السلام و شیث علیه السلام را ببیند، پس آگاه باشید منم آدم و شیث علیهما السلام.

آگاه باشید کسی که می خواهد نوح علیه السلام و سام را ببیند، منم نوح علیه السلام وسام.

آگاه باشید کسی که می خواهد ابراهیم علیه السلام و اسماعیل علیه السلام را ببیند، منم ابراهيم و اسماعيل علیهما السلام.

آگاه باشید کسی که می خواهد موسی علیه السلام و یوشع علیه السلام را ببیند، منم موسى و يوشع علیهما السلام.

آگاه باشید کسی که می خواهد عیسی علیه السلام و شمعون علیه السلام را ببیند، منم عیسی و شمعون علیهما السلام.

آگاه باشید کسی که می خواهد محمد رسول الله صلی الله علیه واله وسلم را ببیند و امیرالمؤمنین علیه السلام را، منم محمد و امیرالمؤمنین علیهما السلام.

آگاه باشید کسی که می خواهد حسن علیه السلام و حسین علیه السلام را ببیند منم حسن و حسین علیهما السلام.

آگاه باشید کسیکه می خواهد ائمه از اولاد حسین علیه السلام هریک بعد از دیگری را ببیند، منم ایشان، پس مرا ببینید و از من بپرسید به درستی که من خبر می دهم آن چه را که خبر به آن ندادند. آگاه باشید هرکس که -

کتاب ها و صحیفه های آسمانی را می خواند پس باید از من بشنود. پس ابتدا می کند به خواندن صحیفه ها که بر آدم علیه السلام و شیث علیه السلام نازل شده و خدا آن ها را فرستاده است و آن ها را می خواند پس امت آدم علیه السلام و شيث علیه السلام می گویند: این است - به خدا قسم- صحف آدم و شیث علیهما السلام از روی حق و راستی و درستی که ما خوانده ایم آن را و نمی دانستیم بعضی از آن را و آن چه که از ما پنهان بوده و آن چه را که از آن ها افتاده و تبدیل و تحریف شده و صحف نوح علیه السلام و ابراهيم علیه السلام و تورات و انجیل و زبور را می خواند پس اهل تورات و انجیل و زبور می گویند: این است به ذات خدا قسم صحف نوح علیه السلام و ابراهيم علیه السلام از روی حقیقت و راستی و درستی و آن چه از آن ها ساقط شده بود و آن چه تبدیل و تحریف شده بود. این است والله! تورات جامع و زبور تمام و انجیل کامل و این ها چندین برابر چیزهایی است که ما می خواندیم. پس از آن قرآن را می خواند پس مسلمانان می گویند: این است - به ذات خدا قسم - قرآن است و به درستی که خدا بر محمد صلى الله عليه واله وسلم فرستاده و چیزی از آن نیفتاده از حروف و تبدیل نشده است. خدا لعنت کند کسی را که از آن (قرآن) انداخته و آن را تبدیل و تحریف کرده است». ⁽¹⁾

2) اولین بیعت کننده

ابابصیر از ابی جعفر روایت می کند که فرمودند:

«قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف به اصحاب خود می گوید: ای قوم! اهل مکه مرا نمی خواهند لیکن خدا مرا به سوی ایشان فرستاده برای این که با ایشان حجّت بگیرم به نوعی که به مثل من سزاوار است به آن طور حجت بگیرد پس مردی را از اصحاب خود به پیش می خواند و به او می گوید: -

به نزد اهل مکه برو و با ایشان بگو که من فرستاده فلانم به سوی شما.

او می گوید: من از اهل بیت رحمت و معدن رسالت و خلافتم و ماییم ذريه محمد صلی الله علیه واله وسلم خالص و برگزیده که از پیغمبران متولد شده ایم و به درستی که ما مظلوم شده ایم و مقهور گردیدیم و از وقتی که پیغمبر ما صلی الله علیه واله وسلم وفات یافت تا این روز حق ما را از ما گرفتند، ما از شما یاری می طلبیم. پس ما را یاری کنید. پس چون آن جوان این سخن را می گوید، اهل مکه بر او می جهند و سرش را در مابین رکن و مقام می برند و او نفس زکیه است. پس وقتی این خبر به آن حضرت می رسد به اصحاب خود می فرماید: آیا من به شما خبر ندادم که اهل مکه ما را نمی خواهند؛ پس اصحاب حضرت او را ترک نمی کنند و از پیش او به جای دیگر نمی روند، تا این که او با سیصدو سیزده نفر مرد که به قدر اصحاب بدر هستند، از بالای کوه ذی طوی به پایین می آیند تا این که به مسجدالحرام داخل می شوند. پس آن حضرت در مقام ابراهیم علیه السلام چهار رکعت نماز می گزارد و پشتش را به حجرالاسود تکیه می دهد بعد از آن حمد و ثنای الهی را به جا می آورد و رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را ذکر می کند و به او صلوات می فرستد و به نوعی سخن می گوید که احدی نگفته باشد.

در آن حال اول کسی که برای بیعت دست به دست آن حضرت می زند جبرئیل و میکائیل می باشند و با ایشان رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم و امیرمؤمنان علی علیه السلام بر می خیزند و کتاب تازه مهر شده که مهرش هنوز نخشکیده و بر عرب بسیار سخت و شدید است به قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف می دهند و به او می فرمایند که: به احکام این کتاب عمل کن و با آن حضرت سیصدو سیزده نفر و قدر قلیلی از اهل مکه بیعت می کنند». ⁽¹⁾

در ذیل حدیثی مفضّل گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم: ای -

آقای من! آیا آن هفتاد دو نفر مرد که با امام حسین علیه السلام شربت شهادت نوشیدند، با اصحاب قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور می کنند؟

فرمودند: «از ایشان امام حسین علیه السلام در حالتی که عمامه سیاه برسر گذاشته، با دوازده هزار مؤمن از شیعه علی علیه السلام ظهور می کند.

مفضّل عرض کرد: ای آقای من! آیا با امام حسین علیه السلام پیش از قیام و ظهور قائم علیه السلام بیعت می کنند؟

فرمودند: نه یا مفضّل زیرا که هر بیعتی پیش از ظهور قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف منعقد می شود بیعت کفر و نفاق و خدعه است خدای تعالی به بیعت کننده و بیعت کرده شده لعنت کند بلکه یا مفضّل! قائم علیه السلام پشت به کعبه داده دست مبارکش را دراز می کند دستش مانند آفتاب روشن و نورانی می نماید و می فرماید این دست خدا است و از جانب خدا است و با امر خدا است بعد از آن این آیه شریفه را تلاوت می فرماید:

«إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبايِعُونَ اللهَ يَدُ اللهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّمَا يَنْكُتُ عَلَى نَفْسِهِ». ⁽¹⁾

«به درستی آنان که با تو بیعت می کنند این است و جز این نیست در حقیقت با خدا بیعت کرده اند. دست خدا در بالای سرایشان است. پس هرکه بیعت را بشکند ضرر بر نفس خود زده است».

و اول کسی که دست مبارک آن حضرت را می بوسد جبرئیل می باشد، بعد با آن حضرت بیعت می کند بعد از او ملائكه و نجبا و جنّ و بعد از ایشان نقباء بیعت می کنند و اهل مکه به آواز بلند صدا می نمایند و می گویند این مرد کیست در پیش بیت الله است؟! و این جماعت کیانند که در نزد اویند؟ و چیست این علامت و معجزه که امشب دیدیم و حال آن که تا حال مانند آن دیده نشده؟! پس بعضی از ایشان -

به بعضی دیگر گویند که این مرد همان صاحب بزها است و بعضی از ایشان به بعضی دیگر گویند که نگاه کنید و ببینید که یکی از این جماعت که در نزد آن مرد هستند می شناسید؟ ایشان گویند: هیچ یک از ایشان را نمی شناسیم مگر چهار نفر از اهل مکه و چهار نفر از اهل مدینه و ایشان فلان بن فلان اند و نام های ایشان را می شمارند. و این قضیه در اول طلوع آفتاب این روز واقع می شود. وقتی که آفتاب درآمد و روشن گردید، صدا کننده ای از جرم آفتاب با زبان عربی فصیح به نوعی که همه اهل آسمان ها و زمین ها آن را می شنوند، خلایق را ندا می کند که ای جماعت خلایق این مرد مهدی آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف است و او را با نام جدش رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم می نامد و کنیه او را هم ذکر می کند و او را به امام حسن عسکری و امام علی النقی علیه السلام تا به امام حسین علیه السلام نسبت می دهد و می گوید با او بیعت کنید تا این که هدایت یابید و با امرش مخالفت نکنید که گمراه می شوید.

در آن حال اول کسانی که دست مبارک آن حضرت را می بوسند ملائکه می باشند بعد از ایشان جنّ، بعد از آن نقباء دست مبارکش را می بوسند و گویند که شنیدیم و اطاعت کردیم و از خلایق هیچ شنونده ای نمی ماند مگر این که ندا را می شنوند و خلایق از اهل بیابان و اهل بلد و اهل دریا رو می آورند و بعضی با بعض دیگر سخن می گویند و بعضی از بعض دیگر آن چیز را که با گوش های خود شنیده اند می پرسند که: این چه ندا بود که شنیدیم ؟! وقتی که آفتاب به غروب نزدیک شد صدا کننده ای از سمت مغرب صدا می کند که ای گروه خلایق پروردگار شما در وادی یابس که از سرزمین فلسطین است ظهور نموده، او عثمان بن عنبسه اموی است از اولاد یزید بن معاویه، با او بیعت کنید تا این که هدایت یابید و با وی مخالفت نورزید که گمراه -

می شوید. در آن حال ملائكه و جن و نقباء، سخن او را برآورد می کنند و او را تکذیب می نمایند و به او می گویند که سخنت را شنیدیم و اطاعت نکردیم در آن حال هیچ شکاک و اهل ریب و منافق و کافر نمی ماند، مگر این که به سبب ندای دوم گمراه می باشد و آقای ما قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف پشت به کعبه می دهد و می فرماید که:

از امام باقر علیه السلام در خصوص قول خدای عزوجل:

«أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهُ مَعَ اللَّهِ قَلِيلاً ما تَذَكَّرُونَ». ⁽²⁾

«آیا کیست (جز خداوند) آن که دعای مضطر را به اجابت رساند و رنج و غم را برطرف سازد و شما را جانشینان زمین قرار دهد؟ آیا معبودی با خداست؟ کم تر متذکر می شوید!».

روایت شده که حضرت فرمودند:

«این آیه در شأن قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف نازل شده و جبرئیل در بالای ناودان رحمت در صورت مرغ می ایستد. او اول کسی می باشد که با آن حضرت بیعت می کند و بعد از او آن سیصدو سیزده نفر بیعت می کنند. پس هر یکی از ایشان که به راه افتاده در همان ساعت به خدمت آن حضرت می آید و از ایشان پاره ای هستند که از میان رختخواب های خود مفقود می شوند و این است معنى قول امیرالمؤمنین علی علیه السلام که ایشان آنانند که از میان رختخواب هایشان مفقود و نایاب می شوند. این است معنی قول خداوند عزوجل در:

«فَاسْتَبِقُوا الخَيْراتِ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَميعاً». ⁽¹⁾

فرمودند که: «مراد از خیرات ولایت است». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«وقتی او (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) را به ثعلبیه می رسد مردی از بستگان وی که از لحاظ جسمانی و شجاعت قوی ترین مردم به جز حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است بر می خیزد و می پرسد: ای فلان چه می کنی؟

به خدا قسم! که تو مردم را هم چون گوسفند از جلوی خود میرانی. آیا عهدنامه ای از پیامبر خدا صلی الله علیه واله وسلم داری و یا چیز دیگر؟

در این هنگام شخص که عهده دار بیعت (یعنی مسئول گرفتن بیعت از مردم برای امام علیه السلام) است می گوید:

ساکت باش وگرنه گردنت را می زنم.

«آن گاه قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرماید: ای فلان خاموش باش، آری به خدا سوگند! منشوری از رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم با خود دارم، ای فلان، آن صندوقچه را بیاور،

صندوق را نزد او می آورد و امام عجل الله تعالی فرجه الشریف منشور پیامبر صلی الله علیه واله وسلم را می خواند.

در این وقت مرد معترض می گوید: فدایت شوم اجازه بده سرت را ببوسم. امام سر را جلو می برد و او بین دو چشم وی را بوسه می دهد. باز می گوید خدا مرا فدای تو گرداند دوباره با ما تجدید بیعت کن.

امام علیه السلام مجدداً با آن ها بیعت می کند». ⁽¹⁾

3) بیعت با اهل مکه (اصحاب)

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«... به درستی که ایشان (یاران حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) و گروهی هستند که جمع می شوند همه ایشان از محل بیرون آمدن آفتاب (مشرق) و مغرب آن و زمین های هموار آن و کوه های آن خدای تعالی جمع می کند ایشان را در کم تر از نصف شبی پس به سوی مکه می آیند. پس اهل مکه ایشان را نمی شناسند. پس می گویند: ناگهانی رو آوردند و فرو گرفتند ما را لشکر سفیانی و یارانش. پس چون صبح روشن شود ایشان را در حالتی که طواف کنندگان و برپا ایستادگان و نمازگزاران اند می بینند پس اهل مکه آن ها را منکر می شوند. پس ایشان می روند به نزد مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و این در حالتی که او در زیر مناره ای پنهان شده است.

پس به او می گویند: تویی مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف؟

پس به ایشان می فرماید: آری ای یاوران من!

پس به درستی که او پنهان می کند نفس خود را از ایشان تا ببیند که ایشان چگونه اند در فرمانبرداری از او پس به سوی مدینه می رود. پس خبر می دهند که او (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) را به قبر جدّش ملحق شد (به مدینه -

رفت). پس به به آن حضرت در مدینه ملحق می شوند. پس چون حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف احساس کند که آن ها به مدینه آمدند، به مکه بر می گردد. پس پیوسته این کار را می کنند تا سه مرتبه (هر مرتبه حضرت از آن ها مخفی می شوند از مکه به مدینه و از مدینه به مگه و آن ها هم به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریفملحق می شوند) پس از سه مرتبه حضرت خود را در میان صفا و مروه به ایشان می نمایاند پس به ایشان می فرماید که:

«من به کاری قطع پیدا نمی کنم تا این که برسی خصلت که ملازم آن باشید و از آن چیزی را تغییر ندهید و برای شما بر ذمه من خصلت است.

پس می گویند: می شنویم و فرمانبرداری می کنیم...». ⁽¹⁾

4) بیعت با کوفیان

روایت شده:

«آنان یاران حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از کوفه هستند، هنگام ظهور خود را به مکه رسانده و با آن حضرت بیعت می کنند». ⁽²⁾

5) بیعت عصائب

روایت شده:

«عصائب یک عده دیگر از یاران حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف هستند که در عراق ساکن می باشند و هنگام ظهور خود را به مکه رسانده و با آن حضرت بیعت خواهند نمود». ⁽³⁾

6) بیعت با زنان

روایت شده:

«... به خدا قسم! سیصدو سیزده نفر که در میان آنان پنجاه زن نیز می باشند همانند ابرهای پاییزی بدون قرار قبلی در مکه معظمه جمع می شوند و با او در میان رکن و مقام بیعت می کنند». ⁽¹⁾

7) بیعت با شیعیان

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«شیعیان او از اطراف و اکناف جهان به سویش می شتابند و زمین زیر پای آنان طی می شود تا به محضر او (مهدی موعود عجل الله تعالى فرجه الشریف) رسیده، بیعت می نمایند». ⁽²⁾

8) بیعت با حسنی

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«... پس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با لشکر وارد عراق می شود و مردمان در عقب او و پیش روی او روانه می شوند و پیشرو لشکر او مردی است که نام او «عقیل» است و بر ساق و دنباله لشکر او مردی است که نام او «حارث» است. پس به او ملحق می شود مردی از اولاد حسن با دوازده هزار سوار و می گوید: ای پسر عم! من سزاوارترم از تو به این امر (امامت) زیرا که من از فرزندان حسن علیه السلام می باشم و او بزرگ تر از حسین علیه السلام است. پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می گوید: منم مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف!.

پس به او بگوید که آیا برای تو نشانه (معجزه) هست؟ -

پس نظر می کند مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به مرغی که در هوا نمایان است و به آن اشاره می کند. پس می افتد در کف آن حضرت و به قدرت خدای تعالی به سخن درآید و گواهی دهد برای آن حضرت به امامت. پس چوب خشکی را در بقعه ای از زمین که در آن آبی نیست می کارد پس سبز می شود و برگ می آورد و می گیرد قطعه سنگ سختی را از زمین و به دست خود نرم و خمیر می کند مانند موم.

پس حسنی می گوید: امر امامت با تو است. پس تسلیم آن حضرت می شود و لشکر او هم تسلیم می شوند...». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام در حدیثی به مفضّل فرمودند:

«... پس حسنی با پرچم های خود به کوفه می آید و پیوسته ستمکاران را می کشد تا وارد کوفه شود و بسیاری از زمین را صاف می کند و کوفه را پناهگاه خود قرار می دهد پس خبر مهدی علیه السلام و اصحاب آن حضرت به او می رسد و می گویند: ای پسر رسول خدا! این «مهدی» کیست که در ناحیه ما فرود آمده است؟

پس می گوید: بیرون بیایید با ما تا نزد او رویم، ببینیم او کیست و چه می گوید؟

و او (حسنی) به ذات خدا قسم! می داند که او مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف است و او را می شناسد و اراده نمی کند از این کار مگر برای این که به یاران خود بشناساند که آن حضرت کیست پس حسنی بیرون می آید و می گوید: اگر تو مهدی آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف هستی، کو چوب دستی جدت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم و انگشتر او و برد او و زره او که «فاضل» نام دارد و عمامه او که «سحاب» نام دارد و اسب او که «یربوع» نام دارد و ناقه او که «عضبا» نام دارد و استر او که «دُلدُل» نام دارد و تاج او و خراو که «یعفور» نام دارد -

و نجیب او که «براق» نام دارد و قرآنی که آن را جدت امیرالمؤمنین علیه السلام جمع کرده بدون تبدیلی و تغییری؟

فرمود: پس حاضر می کند مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف سَفَطی ⁽¹⁾را که در آن همه ی چیزهایی که حسنی طلب کرده است می باشد.

مفضّل گفت: ای آقای من! همه ی این ها در سفط است؟

فرمودند: آری! به ذات خدا قسم در سفط است، ای مفضّل! و متروکات همه پیغمبران حتى عصای آدم علیه السلام و آلت نجاری نوح علیه السلام و ترکه ی هود علیه السلام و صالح علیه السلام و مجمع ابراهيم علیه السلام و صاع یوسف علیه السلام و پیمانه و ترازوی شعیب علیه السلام و عصای موسی علیه السلام و صندوقی که در آن است باقی مانده ی آن چه که باقی گذارند خانواده موسی علیه السلام و خانواده هارون که فرشتگان آن را بر می دارند و زره داوود علیه السلام و عصای رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم و مهر سليمان علیه السلام و تاج او و راحله عیسی علیه السلام و میراث همه پیغمبران و مرسلین در این سفط است.

پس حسنی می گوید: مرا بس است ای پسر رسول خدا! بعض از این ها را که دیدم و آن چه که از تو می خواهم این است که بکاری چوب دستی جدت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را، از این کلام مقصودی ندارد جز این که فضل مهدی را به یاران خود بنمایاند تا او را اطاعت کنند و با او الفت گیرند.

عرض می کند: بکار آن را در این سنگ سخت و از خدا بخواه که آن را برویاند و این جماعت ببینند.

پس مهدی علیه السلام بیرون می آورد جمیع آن چه را که حسنی از او مطالبه کرده و مهدی علیه السلام چوب دستی را به دست خود می گیرد و در سنگ می کارد. پس می روید و بلند می شود و شاخه و برگ می آورد تا این که -

سایه می اندازد بر سر تمام لشکر مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف و لشکر حسنی.

پس حسنی می گوید: الله اکبر! دست خود را دراز کن تا با تو بیعت کنیم. پس با آن حضرت بیعت می کند و لشکر او هم، همه با او بیعت می کنند مگر چهل هزار نفر از آن ها که همه با خود قرآن دارند و همه زیدی مذهب شناخته شده اند؛ زیرا که می گویند: این ها نیست مگر جادوگری بزرگی. پس دو لشکر با هم مختلط می شوند.

پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف رو می کند به این طایفه کج رفتار و آن ها را موعظه می کند و دعوت به حق می نماید تا سه روز آن ها نمی پذیرند و زیاد نمی کنند مگر سرکشی و کفر را پس حضرت امر بر کشتن ایشان می کند و همه ی آن ها را می کشند پس حضرت علیه السلام به یاران خود می فرماید: قرآن ها را از ایشان دور نکنید و بگذارید با ایشان باشد تا حسرتی باشد برای ایشان هم چنان که آن را تغییر دادند و تبدیل کردند و تحریف نمودند و عمل نکردند به آن چه که در آن است». ⁽¹⁾

فصل سوم: اصحاب و سپاهیان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

فصل سوم

اصحاب و سپاهیان حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف.

فرق بین اصحاب خاص حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف و دیگر یاوران و لشکریانشان

اصحاب و یاران خاص 313 نفرند؛ آنان کسانی می باشند که حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام و امام صادق علیه السلام از آنان به پرچم داران تعبیر فرموده اند (اشاره به شایستگی های فراوانی که در آنان برای رهبری و فرماندهی سپاهیان و لشکریان وجود دارد).

امام صادق علیه السلام می فرماید:

«وَهُمُ التَّجَباءُ وَالْقُضاةُ وَالحَكَامُ وَالفُقَهَاءُ فِي الدّين ...».

«آن ها فرماندهان، قاضیان، حاکمان شرع و فقیهان دین اند...». ⁽¹⁾

هریک از این یاران خاص نقش عظیمی در فرماندهی سپاه و گشودن شهرها و اداره امور و غیر آن را دارند که تعدادشان مسجل و در کتابی نزد حضرت «مهدی موعود علیه السلام» موجود است؛ مانند شهدای کربلا نه یک نفر زیاد و نه یک نفر کم و به هیچ وجه قابل تغییر و تبدیل نیستند. از این جهت باید دعا کرد که خداوند ما را از پیروان راه آنان قرار دهد.

اما یاران؛ مؤمنان صالحی هستند که به حضرت مهدی علیه السلام در مکه و غیر آن ملحق گردیده و زیر پرچمش گرد می آیند و با دشمنان خدا و پیامبر خدا صلی الله علیه واله وسلم خواهند جنگید حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از مکه خارج نخواهند شد؛ مگر آن که از یاورانش حداقل ده هزار نفر با آن حضرت همراه شوند.

البته این تعداد جمعی از یاران ایشانند، نه همه آنان چون تنها سید هاشمی با دوازده هزار سپاهی به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در عراق ملحق می گردند و بزرگان دیگر... این ها غیر از یاورانی هستند که از فرشتگان و جنّیان خواهند بود؛ آنان نیز یاوران حضرتش و اوامر آن بزرگوار و تعالیمش را فرمانبردار می باشند.

در دعاها و زیارات وارده از ائمه طاهرین علیهم السلام می خوانیم که دستور داده اند از خدا بخواهیم ما را از یاوران حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و پیکارگران در رکاب آن بزرگوار قرار دهد.

اسماء و تعداد اصحاب خاص حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمود:

«با قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف صحیفه ی مهر شده ای است که در آن تعداد، نام، شهرها، طبیعت ها، زینت ها و کنیه هایشان نوشته شده است، آنان هجوم برنده (به سوی دشمن) و تلاش کننده در طاعت خدا و طاعت او هستند». ⁽¹⁾

امیرالمؤمنین علیه السلام در وصف اصحاب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرمایند:

«گروهی از مردان الهی، دور او گرد می آیند، دعوتش را سر پا نگه می دارند و او را یاری می کنند وزیران او هستند که سنگینی مسائل -

کشوری را بر عهده می گیرند و او را در مسئولیت بزرگی که خداوند به عهده اش گذاشته یاری می کنند». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«وقتی که قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام می کند، از پشت کعبه 37 مرد بیرون می آیند. 25 نفر از ایشان از قوم موسی علیه السلام هستند که الا به حق، حکم به حق می کنند و به حق متمایل اند و هفت نفر از اصحاب کهف هستند و مابقى يوشع وصي موسى علیه السلام و مؤمن آل فرعون و سلمان فارسی و ابودجانه انصاری و مالک اشتر می باشند. آنان یاوران حضرت مهدی علیه السلام و حاکمان [روی زمین] هستند». ⁽²⁾

در روایات از یاران خاص حضرت با عناوین زیر یاد شده است:

«رجال الهيون»، «رجال مسوّمه»، «اصحاب الألويه»، «امراء»، «وزراء»، «خير الامه»، «ذخر الله»، «نقباء»، «خواص»، «اولی قوّة»، «حكّام الله فی ارضه على خلقه»، «الحكّام على الناس» و... .

اصحاب حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

اسامی اصحاب حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به علت طولانی بودن به صورت جدولی در آخر کتاب ذکر شده است.

انبیایی که حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف را یاری می دهند

اشاره

در این قسمت به انبیایی اشاره می کنیم که در روایات از آنان نام برده شده است.

خضر نبی علیه السلام

از جمله یاران حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف، حضرت خضر علیه السلام است که همیشه با ایشان می باشد. ⁽¹⁾

امام رضا علیه السلام فرمودند:

«حضرت خضر علیه السلام از آب حیات خورد او زنده است و تا دمیده شدن صور از دنیا نمی رود، او پیش ما می آید و بر ما سلام می کند، ما صدایش را می شنویم و خودش را نمی بینیم او در مراسم حج شرکت می کند و همه مناسک را انجام می دهد در روز عرفه در سرزمین عرفات می ایستد و برای دعای مؤمنان آمین می گوید خداوند به وسیله او در زمان غیبت، از قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف رفع غربت می کند و به وسیله او وحشتش را تبدیل به انس می کند». ⁽²⁾

از این حدیث استفاده می شود که حضرت خضر علیه السلام جزء سی نفری است که همواره در محضر حضرت بقیة الله علیه السلام هستند و رتق و فتق امور به فرمان آن حضرت در دست آن ها است. ⁽³⁾

حضرت عیسی علیه السلام

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای می فرماید:

«... آن گاه مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف حضرت عیسی علیه السلام را به جانشینی خود در عملیات تهاجمی علیه دجّال بر می گزیند. عیسی علیه السلام برای یافتن و سرکوبی دجّال حرکت می کند دجّال که همه جهان را در سلطه خود دارد و کشاورزی و نسل بشری را نابود کرده است. او -

مردم را به خویش می خواند و هرکس او را بپذیرد مورد لطف قرار میگیرد و اگر خودداری ورزد او را می کشد. سراسر جهان جزمکه و مدينه و بيت المقدس را در هم نوردیده است. همه فرزندان نامشروع از شرق و غرب جهان در پیرامونش گرد آمده اند. دجال به سوی حجاز حرکت می کند و عیسی علیه السلام در گردنه «هرشا» به او می رسد و فریادی هولناک بر او می کشد و ضربه ای سخت بر او فرود می آورد و او را در شعله های آتش ذوب می کند هم چنان که سرب در آتش ذوب می شود». ⁽¹⁾

روایت شده:

«دجال با هفتاد هزار یهودی می باشد که صاحب سلاح و شمشیر هستند پس چون نظرشان به عیسی علیه السلام بیفتد آب شود چنان چه سرب در آتش آب می شود و چنان چه نمک در آب حل می شود».

تا آن جا که فرمود: «باقی نماند از مخلوقات خدا چیزی که یهودی پشت آن پنهان شده مگر آن که به زبان آید و بگوید: ای مسلمان! ای بنده خدا! این یهودی است پس او را بکش مگر درخت فرقد(غرقد) که آن از درختان یهود است ...». ⁽²⁾

در ذیل حدیثی آمده است که:

«يهود نزد حضرت عیسی علیه السلام می آیند و می گویند: ما اصحاب تو هستیم، می فرماید: دروغ می گویید...». ⁽³⁾

حضرت الیاس علیه الاسلام

امام جواد علیه السلام از جد بزرگوارشان امام صادق علیه السلام نقل فرمودند که حضرت صادق علیه السلام فرمودند:

«پدرم امام باقر علیه السلام در حال طواف خانه ی خدا بودند که در این هنگام ناگهان مرد نقابداری دیده شد که طواف امام باقر علیه السلام را قطع کرد تا این که او را به خانه ای در کنار کوه صفا بردند و پس از آن فرستادند دنبال من در این هنگام ما سه نفر بودیم.

پس آن مرد به من گفت: آفرین ای پسر پیامبر صلی الله علیه واله وسلم!

سپس دستش را روی سر من نهاد و گفت: خداوند مبارک گرداند درباره ات ای امین خدا! پس از پدرانتان ای اباجعفر!

اگر خواستی مرا خبرده و اگر خواستی من به شما خبر دهم و اگر مایل بودی از من سؤال بفرمائید و اگر خواستی من سؤال کنم و اگر خواستی مرا تصدیق نمائید و اگر خواستی من شما را تصدیق کنم.

حضرت باقر علیه السلام فرمودند: تمام این ها را می خواهم.

تا این که حدیث به این جا می رسد که آن مرد گفت: دوست دارم چشمان تو با مهدی این امت باشد (یعنی حضرت را ببینی) در حالی که فرشتگان با شمشیرهای آل داوود بین آسمان ارواح مردگان کافر را شکنجه می کنند و ارواح هم کیشان کفّار از زندگان به مردگان ملحق می شوند. سپس آن مرد شمشیری را از غلاف کشید و گفت این همان شمشیر مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف است.

سپس امام باقر علیه السلام فرمودند: به خداوندی سوگند که محمد صلی الله علیه واله وسلم را به پیامبری برگزید بلی درست است، سپس آن مرد ورم بدنش برطرف شد و گفت: من الیاس نبی هستم!.

سؤال نکردم از شما در حالی که من نمی دانستم جز این که دوست -

داشتم این حدیث باعث ایمان قلبی برای اصحاب شما باشد (حدیث ادامه دارد) تا این که امام باقر علیه السلام فرمودند: آن مرد بلند شد و رفت و دیگر او را ندیدم». ⁽¹⁾

اصحاب کهف

امیرمؤمنان علی علیه السلام می فرمایند:

«اصحاب کهف برای یاری مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف خواهند آمد». ⁽²⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«همانا اهل کهف همگی عجم هستند و سخن نمی گویند مگر با عربی (در زمان مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف)». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«هرگاه «قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف» قیام نماید، بیرون آورد از پشت کعبه یا به روایتی از پشت کوفه بیست و هفت نفر را پانزده نفر از قوم موسی که مردم را به حق هدایت می کردند و به حق عدول می دادند و هفت نفر از اصحاب کهف و یوشع بن نون وصي موسى علیه السلام و مؤمن آل فرعون و سلمان فارسی و مالک اشتر و ابودجانه (در روایت دیگری جابر انصاری)». ⁽⁴⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای فرمودند:

«... ایشان (اصحاب کهف) با سگشان بر می گردند، از ایشان است مردی که به او«ملیخا» گویند و دیگری «حملاها» (کمسلمیناخ) و این دو شاهد خواهند بود برای قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف امروی را تسلیم می شوند، پس -

قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف یکی از آن ها را به جنگ روم می فرستد و او بدون فتح بر می گردد پس دیگری را بفرستد و او فاتحانه بر می گردد». ⁽¹⁾

شیخ مفید در ارشاد می فرماید:

«گفته شده است آن ها اصحاب کهف با پانزده نفر از اصحاب موسی علیه السلام که به حق راهنمایی می کردند و به آن بر می گشتند با مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف بیعت می کنند». ⁽²⁾

شهدای کربلا

امام حسین علیه السلام شب عاشورا در ضمن خطبه ای که خواندند فرمودند؛ جدم رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«فرزندم حسین علیه السلام در کربلا غریب و وحید و عطشان و تنها کشته می شود پس هرکس او را یاری نماید، مرا و فرزندش حجت عجل الله تعالى فرجه الشریف را یاری کرده است و اگر با زبان نیز به ما کمک نماید، روز قیامت در حزب ما خواهد بود». ⁽³⁾

در حدیثی مفصل، مفضّل روایت می کند که به امام صادق علیه السلام گفتم: ای آقا و مولای من! پس هفتاد و دو تن مردان که با حسین بن علی علیه السلام شهید شدند با سیصدو سیزده تن خواهند بود؟

فرمودند: «ابوعبدالله حسین بن علی علیه السلام ظاهر می شود با دوازده هزار نفر مؤمن از شیعیان علی علیه السلام که بر سرش عمامه سیاه خواهد داشت». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... پس حسین علیه السلام ظاهر می شود با دوازده هزار صدیق و -

هفتادو دو تن اصحاب او در کربلا خوشا به حال برانگیخته شدگان سفید درخشنده». ⁽¹⁾

مؤمنين

اشاره

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کرد داخل کوفه شود، خداوند بر می انگیزاند برای او از پشت کوفه، هفتاد هزار صدیق». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«گویا می بینم عبدالله بن شریک عامری را که عمامه سیاه بر سر دارد و دو طرف آن را میان دو شانه اش آویزان و در جلوی روی قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف با چهار هزار نفر از دامنه کوه بالا می رود و مکرر تکبیر می گوید». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«همانا من (می بینم) حمران بن اعین و میسر بن عبدالعزیز را که در میان صفا و مروه مردم را با شمشیرشان کنار می زنند». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام به داوود رقی (از اصحاب) که در حال راه رفتن بود نگریست و فرمود:

«هرکس خوشحال می شود به یکی از یاران قائم نگاه کند به این شخص بنگرد». ⁽⁵⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«ارواح مؤمنین در جنان (رضوی) به زیارت آل محمد علیهم السلام می روند و با -

ایشان از خوردنی ها و نوشیدنی ها استفاده می کنند و در مجالس آن ها حاضر می شوند و با ایشان صحبت می کنند تا روزی که قائم ما علیه السلام قیام کند، خداوند آن ها را بر می انگیزاند پس با آن حضرت همراه می شوند و دسته دسته او را لبیک گویند». ⁽¹⁾

1) شعیب بن صالح

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«جوانی از بنی هاشم خروج می کند که در دست راستش خالی است و پرچم های سیاه از خراسان بیاید، جلوی ایشان شعیب بن صالح است که با اصحاب سفیانی می جنگد و ایشان را شکست می دهد». ⁽²⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«سفیانی و صاحبان پرچم های سیاه با یکدیگر روبرو می شوند، در حالی که در میان آنان جوانی از بنی هاشم است که در کف دست چپ او خال سیاهی است و در پیشاپیش لشکریان او شخصی از قبیله بنی تمیم بنام شعیب بن صالح است». ⁽³⁾

ابی زید روایت کند:

«اول (پرچم های سیاه) از طرف چین از ناحیه ای که آن را ختن گویند، خواهد بود. در آن جا طائفه ای از اولاد فاطمه علیها السلام از پشت حسین بن علی علیه السلام می باشند. در مقدمه لشکرش مردی است کوسج (بدون ریش) از تمیم که او را شعیب بن صالح گویند مولدش طالقان است». ⁽⁴⁾

حسن بصری می گوید:

«در سرزمین ری، شخصی بنام شعیب بن صالح که چهارشانه، سبزینه و بدون ریش است، خروج می کند. چهار هزار لشکر تحت امر دارد که لباس هایشان سفید و پرچم هایشان سیاه است و آنان به عنوان پیش قراول سپاهیان مهدی اند». ⁽¹⁾

عمار یاسر می گوید:

«چون سفیانی به کوفه برسد و یاران آل محمد علیهم السلام را بکشد مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف خروج می کند. شعیب بن صالح پرچمدار حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف است، پس اصحابش (اصحاب سفیانی) را شکست دهد». ⁽²⁾

شبلنجی می گوید:

«فرمانده لشکریان پیشرو حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف مردی از قبیله بنی تمیم است که محاسن کمی دارد و او را شعیب بن صالح می نامند». ⁽³⁾

عمار یاسر گوید:

«سفیانی در کوفه فرود آید و یاران آل محمد علیهم السلام را بکشد و بکشد هر مردی که هم نام آل محمد علیهم السلام باشد، پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف خروج کند، پرچم دارش شعیب بن صالح است...». ⁽⁴⁾

محمدبن حنفیه می گوید:

«از خراسان سپاهی حرکت می کند که کمربندهای سیاه و پیراهن سفید پوشیده اند، جزء پیش قراول های سپاه، فرمانده ای بنام شعیب بن صالح یا صالح بن شعیب است که از قبیله بنی تمیم است. آنان سپاهیان سفیانی را شکست داده و گریزان می کنند و در -

بیت المقدس فرود می آیند و زمینه حکومت حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف را پایه ریزی می کنند به سوی او سیصد نفر از اهل شام می روند و فاصله بین خروج او و تسلیم امر به مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف و هفتاد دو ماه می باشد». ⁽¹⁾

2) سلمان فارسی

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«ای سلمان! او (قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف) را تو و کسانی که مثل تو هستند و آن هایی که او را با حقیقت معرفت دوستش دارند، درک خواهید کرد.

سلمان گوید: خدا را شکر زیاد کردم و در برابر رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم ایستاده و گفتم: حالا برای سلمان مهم نیست مرگ را ملاقات کند یا مرگ او را فرا گیرد».

3) اسماعیل فرزند امام صادق علیه السلام

ابوخدیجه گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«من از خدا خواستم که (فرزندم) اسماعیل را پس از من به جای گذارد ولی خداوند نخواست ولی خداوند درباره او مقام دیگری به من بخشید وی نخستین کسی است که با ده نفر از یارانش ظهور می کند و عبدالله بن شریک یکی از آن ده نفر است که پرچم دار اوست (برای یاری مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف)». ⁽²⁾

4) عقیل و حارث

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«... حضرت مهدی علیه السلام لشکر را حرکت دهد تا آن که وارد عراق شود در حالی که سپاهیان پیشاپیش و پشت سر او حرکت می کنند و فرمانده نیروهای پیشرو مردی بنام عقیل است و فرماندهی سپاهیان پشت سر را مردی بنام حارث عهده دار است». ⁽¹⁾

5) جبیربن خابور

امام صادق علیه السلام از امیرمؤمنان علی علیه السلام نقل فرموده است:

«این شخص (جبیر) در جبل الاهواز به همراه چهار هزار نفر در حالی که سلاح ها را از نیام کشیده اند، منتظرند تا قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف ما اهل بیت ظهور کند. آن گاه این شخص همراه حضرت و در رکابش با دشمنان خواهد جنگید». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«جبیربن خابور گنجینه دار معاویه بود او مادر پیری داشت که در شهر کوفه زندگی می کرد روزی جبیر به معاویه گفت: دلم برای مادرم تنگ شده است اجازه بده تا از او دیدار کنم و کمی از حقوقی که بر گردن من دارد، ادا کنم.

معاویه گفت: به شهر کوفه چه کار داری؟ در آن جا مرد جادوگری بنام علی بن ابیطالب علیه السلام است و اطمینان ندارم که تو را نفریبد.

جبیر گفت: من با علی علیه السلام کاری ندارم من می خواهم به دیدار مادرم بروم و حق او را به جا آورم جبیر پس از کسب اجازه، عازم سفر شد، آن گاه که به شهر کوفه رسید (چون امیرالمؤمنین علی علیه السلام) پس از جنگ -

صفین در پیرامون شهر کوفه دیده بان گماشته بودند و رفت و آمدها را کنترل می کردند، دیده بانان جبیر را دستگیر کردند و به شهر آوردند.

علی علیه السلام به او فرمود:

تو یکی از گنجینه های خداوندی، معاویه به تو چنین گفته است که من جادوگر هستم.

جیبر گفت: به خدا سوگند چنین گفته است.

حضرت فرمودند: تو مالی همراه داشته ای که مقداری از آن را در منطقه «عین التمر» به خاک سپرده ای.

جبیر تصدیق کرد. سپس امیرمؤمنان علی علیه السلام به امام حسن علیه السلام دستور داد تا از وی پذیرایی کنند. روز بعد علی علیه السلام به یاران خود فرمود: این شخص در جبل الاهواز...». ⁽¹⁾

6) مفضّل بن عمر

امام صادق علیه السلام به مفضّل فرمودند:

«تو با چهل و چهار نفر دیگر با حضرت قائم علیه السلام خواهید بود. تو در سمت راست حضرت علیه السلام امر و نهی می کنی و مردم در آن زمان بهتر از امروز از تو اطاعت می کنند». ⁽²⁾

7) رفقاء وأبدال و نجباء و اوتاد و عصائب

«اَبدال» اصطلاحی در عرفان اسلامی برای اشاره به جمعی از بندگان خاص خدا است که در میان اولیاء الهی جایگاهی ویژه دارند. بنابر روایات عرفانی، شمار ابدال، ثابت و معین است و هرگاه عمر -

یکی از آنان به پایان رسد فرد دیگری از طبقه فروتر اولیا جایگزین او می گردد. این که ابدال کدام گروه از اولیاء الهی هستند، مورد اختلاف است.

أبدال جمعی از صالحان هستند که هنگام ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف خود را از شام به مکه می رسانند و با آن حضرت بیعت می کنند. اینان مردانی صالح، مخلص و کامل می باشند که احتمالاً امور فرهنگی را در دست بگیرند رفقاء نیز از یاران امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف از کوفه هستند که هم چون پاره ای ابر متراکم پاییزی به سوی مکه روانه می شوند و با آن حضرت بیعت می کنند. بین این ها دوستی و صمیمیت زیادی وجود دارد.

در روایات و ادعیه شیعه این کلمه گاه بر اوصیاء حضرت محمد صلی الله علیه واله وسلم که خداوند آنان را بدل و جانشین انبیاء قرار داده اطلاق شده است و گاه مراد از آن اصحاب خاص ائمه علیهم السلام بوده است.

مرحوم محدث قمی، ضمن بیان این که مراد از ابدال، امامان معصوم علیهم السلام و یا طبق فرموده امام رضا علیه السلام، اوصیای الهی هستند، ابراز تردید کرده است؛ چرا که دعای ام داوود از امام صادق علیه السلام که در نیمه رجب وارد شده دلالت دارد که ابدال، غیر از امامان هستند اگرچه صراحتی در این خصوص ندارد و ممکن است حمل بر تأکید باشد. ⁽¹⁾

و دعا این است که حضرت می فرماید:

«اللهم صل على الأبدال والأوتاد والسياح والعباد والمخلصين والزهاد وأهل الجد والاجتهاد واخصص محمّداً وأهل بيته بأفضل صلواتك و أجزل کراماتک». ⁽²⁾

آن چه که نظریه مرحوم محدث قمی را تأیید می کند، برخی از روایات اند که عده ای از زنان را جزو ابدال شمرده اند». ⁽¹⁾

و یا این که گفته شده:

«هرکس چند ویژگی در او باشد جزو ابدال شمرده خواهد شد و یا در پاسخ به اینکه ابدال از کجا به این مرتبه رسیده اند؟

گفته شده: به وسیله جود و سخاوت و نصیحت و خیرخواهی برای مسلمانان». ⁽²⁾

همه ی این ها دلالت بر این دارد که ابدال، کسانی غیر از معصومان می باشند.

و ممکن است در حال حاضر بر خادمان و گروه سی نفره همراهان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف منطبق شود.

چنان چه علامه مجلسی قدس سره از امام باقر علیه السلام نقل می کند که فرمودند:

«الأبدَ لِصاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ مِنْ عُزَلَةٍ وَلابَدَ فى عُزَلَتِهِ مِنْ قُوةٍ وَمَا بِثَلاثِينِ مِنْ وَحْشَتِهِ».

«صاحب عصر را غیبتی ناگزیر است و در آن غیبت، قدرت و قوّت برای او لازم است و در آن زمان به وسیله سی نفر از همراهانش از وحشت و تنهایی بیرون می آید». ⁽³⁾

که این تعداد با تعداد ابدال مطابق است.

خالدبن هیثم فارسی گوید؛ به امام رضا علیه السلام عرض کردم:

«مردم گمان دارند که در روی زمین، گروهی بنام ابدال وجود دارند، آن ها چه کسانی اند؟

حضرت علیه السلام در پاسخ فرمود: راست گفته اند. منظور از ابدال همان اوصیاء و جانشینان هستند که خداوند پس از مرگ و رحلت هر -

پیامبری، آن ها را بدل و جانشین او قرار می دهد». ⁽¹⁾

اهل سنت نیز روایاتی نقل کرده اند که در آن ها ویژگی هایی برای ابدال به دست داده اند.

از امام علی علیه السلام نقل کرده اند که فرمودند:

«ابدال، که شماره آنان 40 نفر است در شام هستند، هرگاه یکی از آنان وفات کند خداوند یک تن دیگر را جایگزین او می کند. خداوند به برکت وجود آنان باران بر زمین می باراند و به سبب آنان مسلمانان بر دشمنان پیروز می گردند و عذاب الهی از اهل شام برداشته می شود». ⁽²⁾

هم چنین از پیامبر اکرم صلی الله علیه واله وسلم نقل کرده اند که فرمود:

«ابدال امتِ من 40 نفرند 22 نفر در شام و 18 نفر در عراقند. هرگاه یکی از ابدال وفات ،کند خداوند دیگری را جانشین او می سازد، و آن گاه که فرمان الهی برسد همه رحلت خواهند کرد و با رفتن آنان قیامت برپا خواهد شد». ⁽³⁾

به موجب روایت دیگری ابدال این امت 30 نفر از قبیل حضرت ابراهيم علیه السلام خلیل الله اند.

بر حسب روایت دیگری در میان خلق 300 نفر هستند که قلبشان هم چون قلب حضرت آدم علیه السلام، و 40 نفر قلبشان مانند قلب حضرت موسی علیه السلام و 7 نفر قلبشان مانند قلب حضرت ابراهیم علیه السلام، و 5 نفر قلبشان بسان قلب جبرئیل و 3 نفر قلبشان مانند قلب میکائیل و یک نفر که قلبش هم چون قلب اسرافیل است.

تاج الدین خوارزمی روایت مربوط به ابدال را به این صورت از پیغمبر صلی الله علیه واله وسلم نقل می کند:

«در امت من همیشه چهل نفر بر خُلق ابراهیم علیه السلام باشند و اینان بدلا هستند و هفت نفر بر خُلق موسی علیه السلام باشند و ایشان اوتادند، و سه نفر بر خُلق عیسی علیه السلام باشد و ایشان خُلفایند، و یک کس بر خُلق من باشد و او قطب است». ⁽¹⁾

در روایتی آمده است:

«هنگامی که قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام می کند، خداوند اهل شرق و غرب را برای او جمع می کند. آنان مانند ابر متراکم پاییزی، گرد می آیند؛ پس رفقا از کوفه و ابدال از شام هستند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«سیصدواندی، به مقدار اهل بدر، در میان رکن و مقام با قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف بیعت می کنند نجباء از مصر أبدال از شام، اخیار از عراق در میان آن ها هستند...». ⁽³⁾

نجباء، از یاران امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از سرزمین مصر هستند و معنای آن افراد پاک سرشت و خوش نفس و جوانمرد است. درباره صفات این افراد روایت شده است:

«نجباء از مصر بیرون می آیند... آنان راهبان شب و شیران روز هستند دل هایشان چون فولاد سخت است». ⁽⁴⁾

«أبدال از روی زمین و عصائب از اهل عراق به سوی او می آیند». ⁽⁵⁾

«خروج می کنند... عصائب از عراق که راهبان شب و شیران روز هستند...». ⁽¹⁾

عصائب به معنای جوانمردان رشید نیرومند است و این ویژگی بارز یاران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشد.

در مجمع البحرین گوید:

«أبدال جماعت شایسته ای هستند که دنیا از ایشان خالی نخواهد ماند؛ یکی بمیرد دیگری به جای او خواهد آمد». ⁽²⁾

و بعضی گفته اند: «ایشان هفتاد نفرند؛ چهل نفر از اهل شام و سی نفر از جای دیگر یکی از ایشان نمیرد مگر آن که دیگری به جای او آید».

مردی در صفین می گفت خدا لعنت کند اهل شام را.

حضرت علی علیه السلام فرمودند: «همه اهل شام را دشنام ندهید چون در شام أبدال هستند ابدال هستند(دو مرتبه فرمودند)». ⁽³⁾

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«بهترین امت من پانصد نفرند و ابدال چهل نفرند. نه پانصد نفر ناقص می شوند و نه چهل نفر؛ هر وقت یکی از ابدال بمیرد دیگری از پانصد نفر به جای او قرار می گیرد پس نه پانصد نفر کم می شود و نه چهل نفر.

عرض کردند اعمال ایشان چیست؟

فرمودند: عفو می کنند هرکس را که به ایشان ظلم کرده، و نیکی می کنند هرکسی را که به ایشان بدی کرده، هرچه خدا به ایشان داده با دیگران مواسات می کنند و تصدیق این از کتاب خدا است:

«وَالكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ». ⁽¹⁾

«خشم خود را می خورند و مردم را عفو می کنند خدا هم دوست دارد نیکوکاران را». ⁽²⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«زود است که فتنه ای برپاشود که خالص گردند مردم چنان چه طلا از معدن خالص و پاک می شود پس اهل شام را فحش ندهید بلکه ظالمان شان را فحش دهید به جهت آن که در اهل شام أبدالی هستند... ». ⁽³⁾

محدث قمی از کفعمی در حاشیه مصباحش نقل می کند:

«زمین خالی نشود از قطب و چهار اوتاد و چهل أبدال و هفتاد نجیب و سیصدو شصت صالح، پس «قطب» همان مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است پس اوتاد کم تر از چهارنفر نباشند چون دنیا مثل خیمه است و مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف مثل عمود است و آن چهار نفر مثل طنابند و گاهی اوتاد بیش تر از چهار نفرند و ابدال بیش تر از چهل نفرند و نجباء بیش از هفتاد نفر و صالحین بیش تر از سیصدو شصت نفرند و ظاهر آن است که خضر و الیاس از اوتاد باشند که چسبیده به دایره قطب هستند و اما صفت اوتاد، پس ایشان جماعتی هستند که طرفه العینی از خدای خود غافل نیستند و از دنیا جمع نمی کنند مگر به مقدار کفایت و از ایشان لغزش های بشری صادر نمی شود و عصمت در ایشان شرط نیست ولی در قطب (حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) شرط است. و اما أبدال از اوتاد از جهت مرتبه کم ترند و گاهی غفلت از ایشان سر می زند، ولی تدارک می کنند به یادآوردن خدا و عمداً گناه نمی کنند. و اما نجباء؛ پس ایشان هم از أبدال از حیثیت رتبه کم ترند. و اما صالحین؛ ایشان پرهیزکاران و -

موصوف به عدالت اند و گاهی گناه از ایشان سرمی زند ولی به استغفار تدارک می کنند و از گناه خود پشیمان می شوند.

خداوند می فرماید:

«إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طائِفُ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَرُوا فَإِذَاهُمْ مُّبْصِرُونَ». ⁽¹⁾

«چون اهل تقوا را از شیطان وسوسه و خیال به دل رسد همان لحظه خدا را به یاد آرند و همان لحظه بینایی پیدا کنند».

پس از آن فرمودند: «وقتی یک نفر از آن چهار نفر اوتاد ناقص شود، یک نفر از أبدال به جای او گذاشته می شود و چون یک نفر از أبدال ناقص شود، یک نفر از صالحین به جای او گذاشته شود و چون یک نفر از صالحین ناقص شود یک نفر از سایر مردم به جای او گذاشته شود». ⁽²⁾

مردان طالقان

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«خزینه ای در طالقان هست که نه طلا است و نه نقره و بیرقی هست که از روزی که پرچمش پیچیده شده تا به این حال گشوده نگردیده، و پاره ای مردان در آن جا هستند که دلهایشان مانند پاره های آهن است و به آن ها در خصوص توحید الهی هرگز شک عارض نمی شود. ایشان از سنگ سخت ترند اگر ایشان را به کوه ها دچار کنند، هرآینه آن ها را از جا بر می کنند و با بیرق های خود هیچ شهر را قصد نمی کنند مگر این که آن را خراب می نمایند و در روی اسب هایشان زینت های طلا می باشد و خودشان را برای برکت یافتن به زین اسب امام علیه السلام می مالند و آن حضرت را به میان می گیرند و خودشان را برای او سپر می کنند و او -

را در جنگ ها محافظت می نمایند و هرچه که آن حضرت می خواهد ایشان برای او کفایت می کنند در میان ایشان مردمانی هستند که شب ها نمی خوابند، ایشان را در اثنای نماز صدایی است مانند صدای زنبور، از اول شب تا آخر آن سرپا می ایستند. وقتی که صبح می کنند در بالای اسب های خود می باشند ایشان در شب ها مانند راهبان اند و در روز شیران اطاعت ایشان به آن حضرت بیشتر است از اطاعت کنیز به آقایش. مَثَل ایشان مانند مصباح (چراغ) است و دلهایشان مانند چهل چراغ و ایشان از ترس خدا ترسان می باشند. خلایق را به شهادت کلمه ی طیبه دعوت می کنند و آرزو می نمایند که در راه خدا کشته شوند.

شعارشان «يا لَثاراتِ الْحُسَيْن» گفتن است. وقتی که آن لشکر رو به سمتی می گذارند رعب و بیم ایشان یک ماه راه در پیشاپیش ایشان به دلهای خلایق می نشیند هنگامی که آن حضرت علیه السلام به ایشان پیغام می دهد؛ همگی از ترس و بیم به خدمتش می آیند، خدای تعالی امام حق را یاری می کند».

اولین یاور از نصارا

امير المؤمنين على علیه السلام در خطبه ای طولانی (المحزون) فرمودند:

«خروج می کند راهبی از اهل «نجران»، اجابت نماید دعوت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را و او اول نصرانی است که اجابت نماید. پس بیعه (محل کار و عبادت) خود را خراب می کند و صلیب خود را بشکند و با موالیان و ضعفای مردم خروج کند پس حرکت کند تا با بیرق های هدایت در نخیله فرود آید». ⁽¹⁾

بانوان در اصحاب حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«عیسی بن مریم علیه السلام در بین هشتصد مرد و چهارصد زن فرود می آید که آنان از بهترین ساکنان روی زمین و از صالح ترین مردمان گذشته هستند». ⁽¹⁾

جعفر جعفی می گوید امام باقر علیه السلام فرمودند:

«به خدا قسم! می آید سیصدو چند ده نفر مرد و میان آنها 50 نفر زن خواهد بود. بدون قرار قبلی در مکه جمع می شوند، مانند پاره های ابر پائیزی، بعضی پشت سر بعضی و این است منظور آیه ی شریفه ی:

«وَلِكُلِّ وِجْهَهُ هُوَ مُوَلِيهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَميعاً إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ». ⁽²⁾

«هر طایفه ای قبله ای دارد که خداوند آن را تعیین کرده است؛ در نیکی ها و اعمال خیر، بریکدیگر سبقت جوئید هرجا باشید خداوند همه شما را (در روز رستاخیز) حاضر می کند؛ زیرا او بر هر کاری تواناست».

«فَلْيُقاتِل في سبيل اللهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ وَ مَنْ يُقاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَل أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً». ⁽³⁾

«کسانی که زندگی دنیا را به آخرت فروخته اند باید در راه خدا پیکار کنند و آن کس که در راه خدا پیکار کند و کشته شود یا پیروز گردد، پاداش بزرگی به او خواهیم داد».

پس مردی از آل محمد صلى الله عليه واله وسلم می گوید: آن (مکه) است قریه ای که اهلش ستم گرانند». ⁽⁴⁾

مفضّل بن عمر می گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«همراه حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف سیزده زن هستند.

عرض کردم: آنان چه می کنند و چه نقشی خواهند داشت؟

فرمودند: زخمی را مداوا می کنند و از بیماران پرستاری می نمایند هم چنان که همراه رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم بودند.

گفتم: آن سیزده نفر را نام ببرید؟

فرمودند: قنواء دختر رشيد، أم أيمن، حبابة والبيه، سميه مادر عمار یاسر، زبیده، ام خالد احمسیه، ام سعید حنفيه، صيانة ماشطه، امّ خالد جهنيه». ⁽¹⁾

1) صيانه

آرایشگر دختر فرعون و همسر حِزبیل (مؤمن آل فرعون)، پسر عمو و خزینه دار فرعون، این زن در ثبات ایمان و صبر و تحمل کاری کرد که نظیر آن در تواریخ کم تر دیده شده و شوهرش حزبیل بنا به روایت علی بن ابراهیم، ششصد سال خدا را پنهانی عبادت کرد و چندین مرتبه در نزد فرعون از او سعایت کردند ولی خداوند متعال او را برای اتمام حجت حفظ کرد تا وقتی که ساحران به موسی ایمان آوردند حزبیل نیز ایمان خود را آشکار نمود و او را با ساحران اعدام کردند. ⁽²⁾

پیامبر اکرم صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«در شب معراج، در سیر مکه معظمه و مسجد الأقصى، ناگهان بوی خوشی به مشامم رسید که هرگز مانند آن را نبوییده ام.

از جبرئیل پرسیدم این بوی خوش چیست؟ -

گفت: ای رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم همسر حزقیل به حضرت موسی بن عمران ایمان آورده بود، و ایمان خود را پنهان کرد و عمل او آرایشگری در حرمسرای فرعون بود، روزی مشغول آرایش دختر فرعون بود که ناگهان شانه از دست او افتاد و بی اختیار گفت: «بسم الله»!

دختر فرعون گفت: آیا پدر مرا ستایش می کنی؟

گفت: نه، بلکه آن کسی را ستایش می کنم که پدر تو را آفریده است، و او را از بین خواهد برد.

دختر فرعون شتابان نزد پدرش رفت و گفت: زنی که در خانه ما آرایشگر است، به موسی ایمان دارد!

فرعون او را احضار کرد و به او گفت: مگر به خدایی من اعتراف نداری؟

صیانه گفت: هرگز من از خدای حقیقی دست نمی کشم و تو را پرستش نمی کنم.

فرعون دستور داد تنور مسی را برافروختند و چون تنور سرخ شد، همه ی بچه های آن زن را در حضور او در آتش انداختند. زمانی که خواستند بچه شیرخوارش را که در بغل داشت بگیرند و در آتش افکنند، صیانه منقلب شد و خواست که با زبان از دین اظهار برائت و بیزاری کند، که ناگاه به امر خدا، آن کودک به سخن آمد و گفت:

«اصْبِرِي يَا أُمَّاهُ إِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ».

«ای مادر صبر کن! که تو راه حق را می پیمایی».

فرعونیان آن زن و بچه شیر خوارش را نیز در آتش افکندند، و سوزاندند و خاکسترشان را در این زمین ریختند و تا روز قیامت این بوی خوش از این زمین استشمام می شود...». ⁽¹⁾

2) أم ايمن

نامش بركة بنت ثعلبة بن عمرو بن حسن بن مالک بن مسلمة بن عمرو بن جلائل بود.

بنا به روایت محمدبن سعد در کتاب «طبقات» ام ايمن كنيز عبدالله بن عبدالمطلب (پدر) رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم) بود و به روایتی کنیز «آمنه» مادر پیامبر صلی الله علیه واله وسلم و قولی کنیز خواهر خدیجه کبری بوده که او را رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم بخشید. حضرت بعد از ازدواج با خدیجه او را آزاد کردند و مردی بنام عبید خزرجی با او ازدواج نمود و پسری بنام «ایمن» به دنیا آورد که او را با نام «اُم ایمن» شناختند و «ایمن» از خواص امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود و در جنگ این بانوی گرامی از بانوان ممتاز اسلام و دفاع کننده از حریم اهل بيت علیهم السلام مخصوصاً خدمتگزار حضرت فاطمه زهرا علیها السلام بود؛

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم درباره او فرمودند:

«هرکس خوشحال می شود با زنی از اهل بهشت ازدواج نماید، با ام ایمن ازدواج کند پس زید (بن حارثه) با او ازدواج کرد».

باز درباره او فرمودند: «ام ایمن زنی از بهشتیان است».

ام ایمن از زنانی بود که هرگاه رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم او را ملاقات می کرد او را با جمله «یا امة! ای مادر» خطاب می کرد و هروقت او را می دید می فرمود: «بقية اهل بیتی» «بازمانده ی اهل بیتم».

همین بانو بود که خواب هولناکی دید که قطعه ای از اعضای رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم به خانه ی او افتاد و تا صبح گریست و حضرت خبردار شده و فرمودند: خواب نکوئی دیدی آسوده باش به زودی از فاطمه فرزندی به دنیا می آید و تو حضانت او را بر عهده می گیری که امام حسین علیه السلام را به او دادند و او بزرگش کرد.

او در جنگ اُحد و خیبر با رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم حضور داشت و بعد از وفات حضرت فاطمه علیها السلام نتوانست جای خالی او را ببیند و از مدینه به سوی مکه حرکت کرد و بنا به روایت ابن سعد در «طبقات» روزه بود و هوا گرم، عطش او را ناتوان کرد که بیم هلاک شدن داشت و در این حال بنا به روایت ابن شهر آشوب ترسید که هلاک شود، چشم ها را بر هم گذاشت و سپس به سوی آسمان گشود و گفت: ای خدا! آیا مرا تشنه می خواهی با این که من خادمه ی دختر پیامبر توام؟

دلوی از بهشت فرود آمد به روایت «الاصابة» به ریسمان سفیدی بسته بود، ناگهان ام ایمن آن را گرفت و آشامید و به روایت عاشر بحارالانوار از الخرایج، هفت سال به غذا و آب نیازی پیدا نکرد.

این کرامتی است که به مقام والای او دلالت دارد تا این که در خلافت عثمان سال 24 هجری در سن بالای 85، دنیا را وداع گفت و روح شریفش به سوی جنان پرواز نمود رضی الله عنها. ⁽¹⁾

3) زُبَيْدِه

نامش أمة العزيز و کنیه اش امّ جعفر و دختر جعفربن ابی جعفر منصور و همسر هارون الرشید، پسر عموی خود بود که در سال 165 قمری با وی ازدواج نمود.

او از بانوان خیره و دارای آثار خیر زیادی مانند آب رسانی به عرفات و مشعر ومنا و در نهایت به مکه معظمه بود، با این که خیلی ها می خواستند او را از این کار منصرف نمایند اما با استقامت مردانه آن آب را از «طائف» از مسافت 12 فرسنگی (72کیلومتری) از مسیر سخت و تند و سنگلاخ بالاخره با هزینه بیست کرور، به مقصد رسانید. این -

بانوی با عظمت در تشیع غلو داشت و از شیعیان سرسخت اهل بیت علیهم السلام بود. ⁽¹⁾

از کتاب «نقض» شیخ اجل عبدالجلیل رازی نقل شده که زبيدة خاتون شیعه فطریه فدائیه بوده و چون هارون الرشید غلو زبیده را در تشیع و محبّت او را نسبت به ذوی القربی محقق دانست، سوگند خورد که به دو کلمه او را طلاق دهد پس بر کاغذی نوشت و به او فرستاد: «كُنْتِ فَبِنْتِ» بودی و جدا شدی!

او هم در جواب نوشت: «كُنَّا فَحَمِدْنا و بِنا فَمانومنا» بودیم و سپاسگو بودیم و جدا شدیم پس پشیمان نیستیم. ⁽²⁾

ابن جوزی در کتاب «الالقاب» می نویسد: زبیده یک صد کنیز داشت، همه را حافظ قرآن کرده بود و معین نموده بود هر روز یک دهم قرآن را در قصر او بخوانند و صدای قرآن در قصر او چون همهمه زنبور عسل در کندویش بود. ⁽³⁾

4) ام خالد

علی بن حسن نقل می کند یوسف بن عمر ثقفی کسی است که زید بن علی بن حسین را به قتل رسانید و در عراق بود و دست «امّ خالد» را که زن صالحه بود به جرم تشیع برید و او به امامت زید بن علی مایل بود.

در رجال کشی از ابن بصیر نقل می کند:

در نزد امام صادق علیه السلام بودیم در این هنگام «امّ خالد» که یوسف (ثقفی) دست او را قطع نموده بود، آمد و اجازه ورود خواست.

حضرت علیه السلام فرمودند: ای ابابصیر! میل داری گفتارش را بشنوی؟!

عرض کردم: بلی! یابن رسول الله!

فرمودند: پس نزدیک شود! پس مرا پشت قالی نشانید، امّ خالد به خدمت حضرت آمد و سخن گفت. دیدم در کمال فصاحت و بلاغت سخن می گوید از حضرت درباره فلان و فلان سؤال نمود.

حضرت صادق علیه السلام فرمودند: آن دو را دوست داری؟!

گفت: وقتی که پروردگارم را ملاقات نمودم بگویم تو مرا به دوستی آن ها امر نمودی!

(با تعجب یا روی مصلحتی به ظاهر) فرمود: بلی.

گفت: همانا آن کس که با تو در «طنفُسة» پشت قالی است به برائت از آن ها امر می کند ولی کثیرالنوا (از مخالفین) و یارانش امر به ولایت آن دو می کند گفته کدام یک را دوست داری؟

فرمود: به خدا قسم! این و اصحابش پیش من بهتر از کثیرالنَّوا و اصحابش است، این (نشسته در پشت) مخاصمه می کند و می گوید:

«وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ، وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ». ⁽¹⁾

و هرکس بر طبق آن چه خدا نازل فرموده حکم نکند پس آنان کافرند و هرکس به آن چه خدا نازل نموده حکم نکند، پس آنان ستمگرند و آنان که بر اساس آن چه خدا نازل نموده حکم نکند آنان فاسق هستند».

وقتی(ام خالد) بیرون رفت فرمودند: ترسیدم پیش کثیرالنوا رفته و گفت وگوی ما را به او خبر داده و مرا در کوفه مشهور نماید.

سپس فرمودند: خدایا من از کثیر النّوا بری عام در دنیا و آخرت». ⁽²⁾

5) حبابة والبية

شیخ صدوق و دیگران از حبابة والبية روایت کرده که گفت: حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام را در شرطة الخمیس، دیدم و دست آن حضرت تازیانه ای بود که می زد به آن فروشندگان جری و مارماهی و زمیر و طبرانی را که ماهیان حرام می باشند و به آنان می فرمود: ای فروشندگان مسخ شدگان بنی اسرائیل و ای جند بنی مروان!.

فرات بن احنف برخاست و عرض کرد یا امیرالمؤمنین! جند بنی مروان کیانند؟

فرمودند: گروهی که ریش را می تراشند و تاب می دهند سیبل خود را.

حبابه می گوید: هیچ گوینده ای را ندیدم که بهتر از آن حضرت تکلم کند، پس به متابعت آن ،جناب روان شدم تا در فضای مجلس جلوس کند، این وقت من خدمتش عرض کردم یا امیرالمؤمنین! خدا تو را رحمت کند، دلالت امامت چیست؟

فرمودند: این سنگریزه ها را نزد من بیاور و به دست مبارک اشاره نمود به سنگریزه ای، من آن را به نزدش بردم با خاتم مبارکش آن را نقش فرمود و آن گاه به من فرمود: ای حبابه! هرکس مدعی امامت باشد و قدرت داشته باشد که سنگریزه را نقش نماید هم چنان که دیدی پس بدان که او، امام واجب الطاعة است و امام هر چیزی را که اراده نماید از وی پوشیده نماند.

پس من رفتم.

زمان گذشت تا وقتی که حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام از دنیا رفت (به شهادت رسیدند)، من خدمت امام حسن علیه السلام رسیدم و آن جناب در جای امیرالمؤمنین علیه السلام نشسته بود و مردم از حضرتش سؤال می کردند؛

پس به من فرمود: ای حبابة والبية!

گفتم: بلی ای مولای من!

فرمودند: بیاور آن چه با خود داری من آن سنگریزه را به آن حضرت دادم. آن جناب با خاتم مبارکش بر آن نقش کرد هم چنان که حضرت امیرالمؤمنين علیه السلام آن را نقش کرده بود.

حبابه گفت: پس از امام حسن علیه السلام خدمت حضرت امام حسین علیه السلام رفتم و آن جناب در مسجد رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم بود مرا نزدیک طلبید و ترحیب نمود و فرمود:

«إِنَّ فِي الدَّلَالَةِ دَليلاً عَلَى مَا نَزِيدُ».

«همانا در آن دلالت که از پدرم و برادرم دیدی دلیل است بر آن چه می خواهی از دانستن امامت من».

فرمود: آیا باز می خواهی دلالت امامت را.

عرض کردم: بلی ای سیّد من!

فرمود: بیاور آن سنگریزه که با خود داری من آن سنگریزه را به آن حضرت دادم خاتم بر آن نهاد به طوری که بر آن نقش بست.

حبابه می گوید: پس از امام حسین علیه السلام خدمت على بن الحسين علیه السلام رسیدم. در آن ،وقت پیری به من اثر کرده بود و مرا درمانده و بیچاره نموده بود و سنین عمرم را 113 رسیده بود پس دیدم آن حضرت را، پیوسته در رکوع و سجود مشغول به عبادت بود و فراغتی نداشت از این روی مأیوس شدم از دلالت پس با انگشت سبابه خویش به من اشاره نمود، از معجزه آن حضرت جوانی من برگشت، پس من عرض کردم: ای آقای من! چه مقدار گذشته است از دنیا و چه مقدار باقیست؟

فرمودند: «أما ما مَضَى فَنَعَمْ وَأَما ما بَقِي فَلَاء».

«آن چه گذشته است می گویم و آن چه مانده است نه».

آن گاه فرمودند: آن چه با توست بیاور پس من آن سنگریزه را به خدمتش دادم و بر آن نقش نهاد. بعد از آن حضرت علیه السلام، حضرت امام باقر علیه السلام را ملاقات نمودم آن را نقش فرمود بعد از آن خدمت حضرت صادق علیه السلام رفتم، آن را نقش نهاد. پس از آن خدمت حضرت موسی بن جعفر علیه السلام رسیدم و آن سنگریزه را نقش نهاد پس از آن به خدمت حضرت رضا علیه السلام رسیدم و آن را نقش نهاد و حبابه بعداز این، به روایت عبدالله بن همام، نه ماه در دنیا زندگی کرد و وفات نمود». ⁽¹⁾

6) سمیه مادر عمّار بن یاسر

او كنيز ابو حذيفة المخزومی بود چون یاسر او را تزویج نمود، ابوحذیفه او را آزاد نمود و عمار از او متولد شد. سمیه و شوهرش یاسر اول شهیدان اسلام بودند.

ابوجهل آن ها را گرفته بسی شکنجه ها داد تا از اسلام دست برداشته و پیامبر صلى الله علیه واله وسلم را سب نمایند، اما نتوانست، نهایتاً زره آهنی به تن آن ها پوشانید و در آفتاب گرم نگه داشت رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم از کنار آن ها عبور می کرد فرمود:

«صَبْراً یا آل ياسر فَإِنَّ مَوْعِدَ كُمُ الْجَنَّة».

«صبر کنید ای آل یاسر! وعده گاه شما بهشت است».

سپس ابوجهل به هریک از آنها ضربتی زد که به شهادت رسیدند. ⁽²⁾

7) قنوة (قنواء)

او دختر رشید هجری رضی الله عنها، یکی از اصحاب با وفا و فدایی امیرالمؤمنین علیه السلام بوده است.

ابوحیان بجلی می گوید از قنواء دختر رشید هجری پرسیدم: از پدرت چه حدیث و روایتی شنیده ای؟

گفت: پدرم از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل می کرد که آن حضرت فرمود:

«ای رشید! صبر تو چگونه است هنگامی که پس خوانده بنی امیه (ابن زیاد) تو را به نزد خود بخواند و دو دست و دو پا و زبانت را قطع کند؟

عرض کردم: آیا پایان کارم بهشت است؟

فرمودند: ای رشید! در دنیا و آخرت همراه من هستی.

قنواء می گوید: به خدا سوگند پس از مدتی ابن زیاد، پدرم را احضار کرد و از او خواست تا از حضرت علی علیه السلام بیزاری جوید، ولی او هرگز این کار را نکرد.

ابن زیاد گفت: علی علیه السلام کیفیت قتل تو را چگونه توصیف کرده است؟

پدرم پاسخ داد: دوست من علی علیه السلام مرا چنین آگاه ساخت که تو مرا به بیزاری از علی علیه السلام می خوانی ولی من اجابت نمی کنم، سپس دو دست و پا و زبانم را قطع می کنی.

ابن زیاد گفت: به خدا سوگند! خلاف پیشگویی علی علیه السلام را در حق تو اجرا می کنم.

آن گاه دستور داد دو دست و دو پایش را قطع کنند و زبانش را سالم باقی گذارند.

قنواء گوید: من پدرم را به دوش کشیدم و در راه به او گفتم: ای پدر! آیا احساس درد و زجر می کنی؟

گفت: خیر.

فقط به مقدار فشاری که جمعیت بر من وارد می کند احساس ناراحتی می کنم چون پدرم را برداشتم و از کاخ ابن زیاد بیرون بردم، مردم به گرد او جمع شدند پدرم از فرصت استفاده کرد و گفت: قلم و دوات و کاغذ بیاورید تا برای شما حوادثی را بازگو کنم. ولی چون -

این خبر به ابن زیاد رسید دستور داد زبانش را نیز قطع کنند و پدرم در همان شب به شهادت رسید». ⁽¹⁾

این بانو گوید؛ به پدرم گفتم: «پدر! چقدر زحمت می کشی و چقدر در عبادت کوشش داری؟

گفت: دخترم! به زودی گروهی بعد از ما می آیند، بصیرت های دینی آن ها افضل از کوشش های اولی های آن ها است». ⁽²⁾

و از شیخ نقل کرده: «قنواء از اصحاب امام صادق علیه السلام بوده و سپس او را توثیق می کند و در خصائص فاطمیه او را جزء برگشتگان و مداواکنندگان مجروحین ارتش امام زمان علیه السلام شمرده است». ⁽³⁾

8) نُسَيْبة

نُسيبة بنت كعب بن عمرو بن عوف بن مازن بن النجار الانصارية است. کنیه ی او، ام عمارة است.

ابن حجر عسقلانی در «الاصابة» گوید: نُسَيْبة، قدیم الاسلام و از اهل بیعت «عقبه» است. هنگامی که از قبیله خزرج شصت و دو نفر مرد بیعت کردند، دو زن با ایشان بودند و آن دو زن نُسَيْبة و خواهرش بودند و در بیعت رضوان هم، شرف حضور داشته و در غزوه احد، سیزده زخم بر بدن او رسیده که یکی چندان کاری بود که تا یک سال آن را معالجه می نمود.

و نیز در اصابه گوید: ام سعد بنت ربیع بر نُسیبة وارد شد و گفت: ای خاله! به من خبرده از روز جنگ احد، نُسَيْبة گفت: هنگامی که -

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم برای جنگ اُحد بیرون رفت من هم با او بیرون رفتم و مشک آب برکتف خود انداخته بودم و اصحاب رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم را آب می دادم تا هنگامی که اصحاب آن حضرت، همه فرار کردند. من خود را به رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم رسانیدم و مشک را به دور انداختم و مشغول جنگ گردیدم و گاهی با شمشیر و گاهی با تبر دشمن را از آن حضرت، دفع می کردم تا این که بدن من جراحات بسیار پیدا کرد. امّ سعد گوید: به گردن نُسَيْبة زخمی دیدم که وسط آن گود بود، گفتم: این جراحت را چه کسی بر بدن تو وارد آورد؟

گفت: ابن قمية.

علامه مجلسی در جلد دوم حياة القلوب در غزوه احد می فرماید: چون اصحاب رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم فرار کردند نسیبه مشک را به دور انداخت و شمشیر کشید در مقابل رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم و دشمن را از آن حضرت دور می ساخت و پسرش در جنگ اُحد با او همراه بود، چون خواست بگریزد نسیبه مادر او به او حمله کرد و گفت: ای فرزند! از خدا و رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم کجا می گریزی؟ و او را برگردانید تا این که مردی به او حمله کرد و او را شهید نمود.

به روایت ناسخ التواریخ نسیبه چون پسر را برگردانید، مادر و پسر در مقابل رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم جهاد می کردند، در آن حال، مشرکی بر نسیبه حمله کرد، پسر به یاری مادر آمد و به اتفاق هم آن کافر را کشتند، مشرکی دیگر بر پسر نسیبه حمله کرد و زخمی بر او زد، نسیبه بی تأمل زخم فرزند را بست و گفت: ای پسرم! برخیز و در کار جهاد سستی مکن و خود به آن مشرک حمله برد و ضربتی بر او زد که از پا درآمد.

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم او را تحسین نمود و فرمود: «خدا را تو را برکت دهد ای نسیبه!». و خود در پیش رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم، ایستاد، سینه خود را در پیش -

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم سپر قرار داد تا آن که آسیبی به ایشان نرسد. در آن حال نظر رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم به نامردی افتاد که می گریخت به او فرمود: حالا که می گریزی سپر خود را بینداز و به سوی جهنم برو، او سپر خود را انداخت و فرار کرد حضرت سپر را به نسیبه داد، نسیبه سپر را گرفته و در کار جنگ ثابت قدم ایستاد». ⁽¹⁾

فصل چهارم: چگونگی حاضر شدن اصحاب خاص حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

فصل چهارم

چگونگی حاضر شدن اصحاب خاص حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«(مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) با سیصدو سیزده تن ظهور می کند به تعداد اهل بدر بدون وقت قبلی گرد می آیند مانند گرد آمدن ابرهای پاییزی». ⁽¹⁾

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم فرمودند:

«به سوی او بیرون می آیند؛ نجباء از مصر و دسته جات اهل مشرق تا به مکه می آیند و بیعتش می کنند». ⁽²⁾

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«هنگامی که قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام نمود، خداوند برایش گرد آورد اهل مشرق و اهل مغرب را پس گرد آیند مانند گرد آمدن ابرهای پاییزی، اما رفقاء پس از اهل کوفه و أبدال از اهل شام هستند». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«شیعیان و یاران مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف از پیرامون و سراسر زمین به سوی حضرتش حرکت می کنند زمین زیر پایشان جمع می شود و با طی الارض به امام می رسند و با او بیعت می کنند». ⁽¹⁾

عبدالله پسر عجلان می گوید: خدمت امام صادق علیه السلام سخن از قیام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به میان آمد، عرض کردم:

«چگونه از ظهور حضرت آگاهی می یابیم؟

فرمود: صبح می کنید در حالی که زیر بالش خود، نامه ای را می بینید که در آن نوشته شده است پیروی از مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف کار معروف و خوبی است». ⁽²⁾

امام رضا علیه السلام فرمودند:

«سوگند به خدا که اگر قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند، خداوند شیعیان را از همه شهرها نزد او گرد می آورد». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«در حالی که جوانان شیعه بر پشت بام ها خوابیده اند، ناگهان آنان را گروه گروه در یک شب و بدون وعده قبلی نزد حضرت می آورند. آن گاه همگی صبحگاه نزد حضرت گرد می آیند». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«پس خداوند سیصدو سیزده نفر اصحابش را بدون قرار قبلی مانند ابر پاییزی جمع می کند و سپس این آیه را تلاوت فرمودند: -

«أَينَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ الله جميعا». ⁽¹⁾

«هرجا باشید خداوند شما را دسته جمعی می آورد».

پس در میان رکن و مقام با او بیعت می کنند و با اوست عهد رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم، بر آن عهد (گفتارهای) پدران (ما) متواتر است و اگر مشکلی پیش آید از صوت آسمانی که با نام و نام پدرش ندا شود مشکلی پیش نمی آید». ⁽²⁾

جابر جعفی گوید که امام باقر علیه السلام فرمودند:

«به خدا قسم! می آیند سیصدو چند ده نفر مرد و در میان آنان پنجاه نفر زن خواهد بود و بدون قرار قبلی در مکه جمع شوند؛ مانند پاره های ابر پاییزی». ⁽³⁾

مفضّل بن عمر از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که فرمودند:

«چون امام اذن داده شود خداوند به اسم عبرانیش می خواند، پس اصحابش برای او آماده می شوند که سیصدو سیزده نفرند، مثل ابر پاییزی جمع می شوند که ایشان صاحب پرچم ها هستند. بعضی از ایشان شب از رختخوابشان ناپدید شوند و صبح در مکه باشند و بعضی روز دیده شوند که در ابر حرکت می کنند و اسم خود و اسم پدرش و زنش و نسبش را معرفی می کند.

راوی عرض کرد: فدایت شوم کدام یک از ایشان ایمانش بیش تر است؟

فرمودند: آن که روز با ابر سیر می کند». ⁽⁴⁾

ابان بن تغلب می گوید با جعفر بن محمد علیه السلام در مسجد مکه بودم، حضرت دست مرا گرفته بود پس فرمود: -

«یا ابان! زود است که خداوند بیاورد سیصدو سیزده نفر مرد را در این مسجد شما، می دانند اهل مکه که خلق نشده اند هنوز پدران ایشان و نه اجداد ایشان، دارای شمشیر هایی هستند که بر هر شمشیری اسم او و اسم پدر او و مشخصات او و نسب او نوشته شده است». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

زود است که خداوند بفرستد سیصدو سیزده نفر را به سوی مسجدی که در مکه است، اهل مکه می دانند ایشان متولد نشده اند و نه اجدادشان، دارای شمشیر هایی هستند که نوشته شده بر آن هزار کلمه و هر کلمه کلید هزار کلمه است و خداوند بفرستد باد را از هر وادی که بگوید: این است مهدی علیه السلام که حکم می کند به حکم داوود و بینه طلب نکند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«اصحاب قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف سیصد و سیزده نفر از اولاد عجم هستند، بعضی به واسطه ابرها در روز وارد می شوند در حالی که اسم او و اسم پدرش و نسبش و مشخصاتش شناخته شده و بعضی خواب هستند که ناگاه خود را در مکه می بینند بدون سابقه وعده گذاری». ⁽³⁾

خصوصیات اصحاب و سپاهیان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

1) درنده تر از شیر و برنده تر از شمشیر

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«به هنگام فرارسیدن امر ما (حکومت حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) خداوند ترس را از دل شیعیان ما بر می دارد و در دلهای دشمنان ما جای می دهد در -

آن هنگام هریک از شیعیان ما از نیزه برنده تر و از شیر شجاع تر می شوند.

یک شیعه، دشمن خود را با نیزه هدف می گیرد و با شمشیر می زند و زیر پای خود لگدمال می کند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«چون حضرت مهدی علیه السلام قیام نماید خدای متعال در قلوب دوستان ما چنان قدرت و هیبتی قرار می دهد که یک نفر آن ها از شیر درنده و شمشیر برنده برای دشمنان ما سخت تر خواهد بود». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«یاران مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف مردانی هستند که دل آنان مانند آهن سخت و محکم است. هرگز شک و شبهه ای در ذات خدا، بر آن دلها راه نمی یابد. آنان از سنگ ها سخت ترند. اگر به آنان مأموریت داده شود تا کوه ها را از جای برکنند و جابه جا کنند این کار را به سرعت انجام می دهند و اگر مأموریت سرکوبی و نابودی شهری به آنان داده شود، آن را ویران می سازند گویی عقاب هایی بر اسب ها نشسته اند». ⁽³⁾

2) قدرت لشكر سيصد نفر

از یونس بن ظبیان نقل شده که گوید؛ حضور امام صادق علیه السلام بودم، آن حضرت نام اصحاب حضرت مهدی علیه السلام را برد و فرمود:

«آن ها سیصدو سیزده نفر هستند و هریک از آن ها در خود قدرت سیصد نفر را احساس می کنند». ⁽⁴⁾

امام سجاد علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم علیه السلام قیام می کند خداوند هرگونه آفت و وحشت را از شیعیان ما برطرف می سازد و قلوب آنان را هم چون پاره های آهن (محکم) می نماید و نیروی یک نفر از آنان را برابر نیروی چهل نفر می کند و آنان حاکمان و سروران سراسر زمین خواهند شد». ⁽¹⁾

3) شعار یاران حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با جمعیتی بین دوازده تا پانزده هزار نفر قیام خواهد نمود و با هیبت و عظمتی حرکت می کند که هر دشمنی در مقابل او قرار گیرد مغلوب و نابود خواهند شد و شعار یاران او در مقابل دشمنان آن حضرت این است: «بمیر!» «بمیر!» و آن ها در راه خدا از ملامت هیچ ملامت کننده ای هراس ندارند». ⁽²⁾

4) چشمان و گوش های تیز

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«چون قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف، حضرت مهدی علیه السلام قیام نماید خداوند دست رحمت بر سر شیعیان ما می کشد و گوش ها و چشم های آنان را به قدری نیرومند می فرماید که دیگر نیازی به برید و نامه رسان بین خود و امام زمان خود ندارند بلکه حضرت مهدی علیه السلام هرکجا باشند با آن ها صحبت می کند و آن ها را می بیند و صدای او را می شنوند». ⁽³⁾

5) شیران روز و نیایشگران شب

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با سیصدو سیزده نفر به تعداد اصحاب بدر بدون آگاهی و وعده قبلی ظهور می کند درحالی که آنان چون ابر پاییزی پراکنده اند آنان شیران روز و نیایشگران شب هستند». ⁽¹⁾

فضیل بن یسار می گوید که امام صادق علیه السلام فرمودند:

«مردانی که شب ها نمی خوابند زمزمه شان در نماز مانند زمزمه ی زنبوران عسل است و شب تا صبح روی پایشان می ایستند و سوار بر اسبان به صبح می رسانند، راهبان شب و شیران روزند...». ⁽²⁾

حذیفه گوید شنیدم که رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«... پس نجبا از مصر و أبدال از شام و دسته های عراق بیرون آیند، راهبان شب و شیران روزند...». ⁽³⁾

6) شمشیر اصحاب

ابان بن تغلب گوید امام صادق علیه السلام فرمودند:

«به زودی سیصدو سیزده نفر به مسجد شما (مکه) می آیند مردم مکه می دانند که این افراد نسبتی با پدران و اجدادشان ندارند. جزء مردم مکه نیستند. هرکدام از آنان شمشیری دارد که بر روی آن کلمه ای ثبت است که از آن کلمه هزار کلمه گشوده و حل می شود». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«اصحاب قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف دارای شمشیرهایی هستند که نوشته شده بر هر شمشیری اسم و اسم پدران او و مشخصات او و نَسَب او...». ⁽¹⁾

7) لشكر جوان

امام باقر علیه السلام و امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«اصحاب مهدی علیه السلام جوان هستند که پیرو کامل در میان آن ها مانند سرمه در چشم و یا نمک در طعام است و نمک در طعام کم ترین چیزی است». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام و امام صادق علیه السلام فرمودند:

«در حالی که جوانان شیعه در پشت بام های خود در خوابند، ناگهان در یک شب بدون وعده قبلی در مکه نزد صاحب خود جمع می شوند مانند ابر پائیزی از قبیله ها». ⁽³⁾

8) سپاهیان عجم

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«جمع قلیلی از عرب با قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف می باشند، در آن حال گفته شد جمع کثیری از اعراب این امر را (قائم علیه السلام) وصف می کنند. بنابراین باید بسیاری از اعراب در خدمت آن حضرت باشند؛ فرمودند: در آن حال که خلایق ناچارند از این که امتحان کرده می شوند، از یکدیگر تمیز داده شده باشند و به غربال زده می شوند چنان چه گندم به غربال -

زده می شود تا این که زوان و سایر غش ها از میان آن بیرون شوند. جمع کثیری از غربال امتحان بیرون می روند». ⁽¹⁾

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم فرمودند:

«وزیران مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف، همه عجم (غیر عربی) هستند و در میان آن ها حتی یک نفر هم عرب نیست ولی به عربی سخن می گویند و آنان خالص ترین و برترین وزیران هستند». ⁽²⁾

9) سپاهیان رعب و ترس افکن

یکی از کارهای ابتکاری امام علیه السلام آن است که با ایجاد رعب و ترس در بین دشمنان پیش می رود تا کشتار و خونریزی و تلفات کم باشد(در روایت ها آمده یک ماه راه پیش از خود می رود) مؤید این مطلب است. هنگام حرکت به منطقه ای یک ماه جلوتر از وسایل ارتباط جمعی فوق مدرن که در اختیار خواهند داشت با تبلیغ و بیان، نیروی زمینی و آسمانی اش و با وزیدن بادهای ترسناک و با صدای وحشتناک رعد و برق و شاید با شکستن دیوار صوتی و غیره ایجاد ترس و وحشت نموده و مردم را آماده ی تسلیم و پذیرش سلطنت امامت مینماید و تلفات و خونریزی را به حداقل ممکن می رساند.

محمدبن مسلم ثقفی می گوید که امام باقر علیه السلام فرمودند:

«قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف از ما یاری شده با ترس و مؤید با پیروزی است، زمین برای او پیچیده می شود و خزینه هایش را به او آشکار کند». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... رعب از پیش و راست و چپ او در مسیر یک ماه راه حرکت کند...». ⁽¹⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف حداقل با لشکر دوازده هزار نفری و حداکثر پانزده هزار نفری ظهور می کند رعب و ترس از نیروی نظامی او، پیشاپیش سپاهیانش در حرکت است هیچ دشمنی با ایشان روبرو نمی شود، جز این که شکست می خورد آن حضرت و سپاهیانش در راه خدا به سرزنش کسی نمی اندیشند شعار لشکریانش این است بمیران، بمیران!...». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند: «[خداوند] او را با سه سپاه یاری می کند: فرشتگان، مؤمنان و ترس (رعب در دل دشمنان) و خروج او مانند خارج شدن پیامبر صلی الله علیه واله وسلم است». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند: «... ترس و وحشت [از او] پیشاپیش به فاصله یک ماه و از پشت سرما به فاصله یک ماه در حرکت است...». ⁽⁴⁾

10) ارتش بدون آب و غذا

ابی الجارود می گوید؛ امام باقر علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کرد با پرچم رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم، انگشتر سلیمان علیه السلام و سنگ و عصای موسی علیه السلام، سپس منادی را امر می کند اعلان نماید: آگاه شوید هیچ کس آب و غذا و علوفه، با خود بر ندارد. اصحابش می گویند او می خواهد ما و حیوانات مان را از گرسنگی و تشنگی نابود سازد پس می روند و می روند تا به منزل اول که رسیدند -

فرود می آیند و سنگ را به زمین گذاشته ضربتی به آن می زنند، از آن آب و غذا و علف می جوشد و می خورند و می نوشند و حیوانات را سیر می کنند تا در پشت کوفه، به نجف فرود آیند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام و امام صادق علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف از مکه خارج شد، منادی ندا کند: هیچ کس با خود آب و غذا بر ندارد سنگ حضرت موسی علیه السلام را که بار یک شتر است با خود بردارد و هرجا اتراق کردند از آن سنگ چشمه ها ظاهر شود هر گرسنه و تشنه ای از آن بخورد سیر و سیراب شود و هم چنین چارپایان و این برنامه ادامه دارد تا به نجف وارد شود در پشت کوفه». ⁽²⁾

ابن سعید فراسانی میگوید که جعفربن محمد علیه السلام از قول پدرش علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف در مکه، قیام نمود و خواست متوجه کوفه شود، منادی اش ندا کند، آگاه باشید هیچ کس با خود آب و طعام برندارد و سنگ موسی بن عمران که از آن دوازده چشمه (برای 12 قبیله جوشیده بود) را بر می دارد پس در هر منزلی فرود آمدند، آن را نصب می کند و چشمه ها از آن می جوشد پس هرکس گرسنه باشد، سیر شود و تشنه ،باشد سیراب شود این توشه آن هاست تا در کنار کوفه به نجف وارد شود، آن جا که نزول کردند از آن سنگ به طور دائم، آب و شیر می جوشد هرکس از آن بخورد سیر و سیراب می شود». ⁽³⁾

با دقت در روایات بالا معلوم می شود مشکلات و سختی های در اثر جنگ و آذوقه ی ارتش امام علیه السلام حل شده و هیچ گونه مریضی و گرسنگی -

و کمبودی در لشکریان امام علیه السلام مشاهده نمی شود و زحمتی برای حمل وسایل سنگین آشپزخانه و خورد و خوراک و علوفه، نخواهد بود، و در پشت کوفه پایتخت و مقر سلطنتی امام علیه السلام از سنگ حضرت موسی علیه السلام که با آن حضرت است آب و شیر دائماً جریان خواهد داشت.

11) عشق به امام و فرمان برداری از آن حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«صاحب امر را در برخی از این دره ها (ذی طوی) غیبتی خواهد بود. دوشب پیش از ظهورش نزدیک ترین پیش خدمتش، به دیدار برخی از یاران حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف می رود و از ایشان می پرسد شما در این جا چند نفرید؟

می گویند: چهل تن!

می گوید: چگونه خواهید بود اگر پیشوای خود را ببینید؟

پاسخ می دهند: به خدا سوگند اگر در کوه ها زندگی کند، همراه او خواهیم بود و همان گونه زندگی خواهیم کرد». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«یاران مهدی علیه السلام دست های خود را بر زین مرکب امام می کشند، و با این کار درخواست برکت می کنند دور حضرتش حلقه می زنند و در جنگ ها جسم و جان خود را سپر بلای او می کنند و هر آن چه که از آنان بخواهد اجابت کرده، انجام می دهند». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«او مردانی دارد که گویا دلهایشان پاره آهن است... آنان در برابر -

حضرتش از یک کنیز نسبت به مولا و مالک خود، فرمانبردارتر و در برابر اوامرش تسلیم هستند». ⁽¹⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«خداوند برای حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف از گوشه و کنار جهان به تعداد اهل بدر جنگجو گرد می آورد آنان در فرمانبرداری از حضرتش بسیار کوشا و مصمم هستند». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«گویا می بینم که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف و یارانش در نجف (کوفه) مستقر شده اند، (چنان ثابت و استوارند) که گویی پرنده بر سر آنان نشسته است». ⁽³⁾

جنگاوران چنان منظم بی حرکت و تسلیم محض در برابر حضرت می ایستند که گویی پرنده بر سرشان نشسته است که اگر کوچک ترین حرکتی از خودشان دهند، پرنده پرواز می کند.

12) سپاهیان والامقام

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«گویا یاران مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف را می بینم که سراسر زمین و آسمان را احاطه کرده اند و هیچ چیز در جهان نیست که فرمانبردار تسلیم محض آنان نباشد. درندگان زمین و پرندگان شکاری نیز در پی خوشنودی آنان هستند (محبوبیت آن ها به قدری زیاد است) که جایی از زمین برجای دیگر فخر و مباهات می کند و می گوید: امروز یکی از یاران مهدی علیه السلام بر من گام نهاد و از این جا گذشت». ⁽⁴⁾

13) عاشقان شهادت

امام صادق علیه السلام درباره ویژگی های یاران حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف می فرماید:

«آنان از ترس خدا، بیمناک هستند و آرزوی شهادت دارند، خواسته ایشان این است که در راه خدا کشته شوند. شعارشان «یا لثاراتِ الْحُسَيْنِ» ⁽¹⁾است. چون حرکت می کنند رعب و ترس از آنان در دل دشمن به فاصله یک ماه در حرکت است». ⁽²⁾

14) ملیت سپاهیان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

سپاهیان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف از ملیت های گوناگون تشکیل می شوند در روایات سخنان متعددی در این باره وجود دارد. گاه از عجم ها (غیر عرب ها) نام برده می شود و گاه سخن از قوم خاصی مانند توبه کنندگان بنی اسرائیل، مؤمنان مسیحی و مؤمنان رجعت یافته بیان شده است. در این قسمت به برخی از روایات می پردازیم.

ایرانیان

آن چه از روایات فهمیده می شود این است که تعداد قابل توجهی از سپاهیان مخصوص و ارتش حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از ایرانیان هستند که نام اهل ری، اهل خراسان، گنج های طالقان، قمی ها، اهل فارس... یاد شده است به روایاتی در این زمینه می پردازیم.

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«نیروهایی با پرچم سیاه (از خراسان قیام می کنند) در کوفه فرود می آیند هنگامی که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در شهر مکه ظهور می کند، با آن -

حضرت بیعت می کنند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«یاران حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف سیصدو سیزده نفرند و از فرزندان عجم (غیر عرب) می باشند». ⁽²⁾

پیامبر اکرم صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«خداوند قدرت شما (مسلمانان) را از عجم ها قرار می دهد، آن ها شیرانند که هرگز از رزمگاه نمی گریزند شما (عرب ها) را می کشند و دارائی هایتان را می برند». ⁽³⁾

هرچند عجم به غیر عرب گفته می شود ولی به طور قطع ایرانیان را نیز در بر می گیرد. بر اساس روایات وارده در زمینه سازی عملیاتی که پیش از ظهور و به هنگام قیام حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف صورت می گیرد، ایرانیان نقش اساسی دارند.

اصبغ بن نباته می گوید؛ امیرمؤمنان علی علیه السلام خطبه ای ایراد کرد و در ضمن آن حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و یارانش را بر شمرد و فرمودند:

«از اهواز یک نفر، شوشتر یک نفر، شیراز سه نفر بنام حفص، یعقوب و علی، از اصفهان چهار نفر بنام موسی، علی، عبدالله و غلفان، از بروجرد یک نفر بنام قدیم از نهاوند یک نفر بنام عبدالرزاق، از همدان (شاید قبیله ای از عرب باشد) سه نفر بنام جعفر اسحاق و موسی از قم ده نفر که نام اهل بیت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم هستند (در جای دیگر 18 نفر ذکر شده)، از شیروان یک نفر از خراسان یک نفر بنام درید و پنج نفر که هم نام اصحاب کهف هستند از آمل یک، نفر از جرجان یک نفر، از دامغان یک نفر، از -

سرخس یک نفر از ساوه یک نفر از طالقان بیست و چهار نفر، از قزوین دو نفر از فارس یک نفر از ابهر یک نفر از اردبیل یک نفر، از مراغه سه نفر، از خوی یک نفر از سلمان یک نفر از آبادان سه نفر، از کازرون یک نفر». ⁽¹⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«پیامبر اکرم صلى الله عليه واله وسلم سیصدو سیزده نفر از یاران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به تعداد یاران بدر را برای من بر شمرد و فرمود خداوند آنان را در کم تر از یک چشم بهم زدن از مشرق و مغرب زمین در کنار کعبه گرد می آورد». ⁽²⁾

چنان چه مشاهده می کنید از سیصدو سیزده نفر سپاه مخصوص حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشریف حدود هفتاد و دو نفر از شهرهای کنونی ایران می باشند. البته گاهی نام یک شهر دوبار آمده یا نام چند شهر از یک کشور آمده و آنگاه نام آن کشور آمده است. شاید نمایانگر تقسیمات و نام گذاری آن روزگار است و تقسیمات جغرافیایی این عصر نمی تواند ملاک تفسیر و فهم این روایت قرار گیرد زیرا نام شهرها تغییر یافته و گاهی نام یکی از شهرها در روزگار کنونی بر کشوری گفته می شود.

در روایاتی دیگر از شهرهای به خصوصی نیز نام برده شده است که در این جا به چند روایت درباره ی قم و خراسان و طالقان بسنده می کنیم.

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«خاک قم مقدس است... مگر نه اینکه آنان یاران قائم ما علیه السلام هستند و دعوت کننده به حق ما می باشند؟...». ⁽³⁾

عفان بصیری می گوید؛ امام صادق علیه السلام به من فرمودند: -

«آیا می دانی چرا شهر قم را بنام قم نامیده اند؟

عرض کردم: خدا و رسولش و شما بهتر می دانید!

فرمودند: زیرا مردم قم پیرامون قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف گرد می آیند و با او می مانند و پایداری می کنند و به او یاری می رسانند». ⁽¹⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند؛ پیامبر صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«... در خراسان گنجهایی است که از جنس طلا و نقره نیستند، بلکه مردانی هستند که عقیده به خدا و رسولش آنان را پیرامون یکدیگر گرد خواهد آورد. آنان در اعتقاد راستین به خدا و رسولش مشترکند». ⁽²⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«خوشا به حال طالقان، زیرا خداوند در آن جا گنج هایی دارد که از جنس طلا و نقره نیستند، بلکه مردان مؤمنی هستند که خداوند را به حق شناخته اند و آنان یاوران حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در آخرالزمان می باشند». ⁽³⁾

عرب ها

روایات در مورد شرکت کردن عرب ها در قیام حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف بر دو دسته اند:

برخی بر عدم شرکت آنان در انقلاب مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف دلالت دارند و تعدادی دیگر برخی از شهرهای کشورهای عربی را نام می برند که از -

آن جا افرادی به پشتیبانی از حضرت قیام می کنند.

احتمال دارد در سپاه مخصوص حضرت عرب ها شرکت نداشته باشند و یا حتی ممکن است کشورهای عربی نام برده شده در روایات از آن جهت باشد که سپاهیان غیر عرب که در آن کشورها سکونت دارند به یاری حضرت بشتابند نه کسانی که اصالت عربی دارند یا مراد حکومت ها و دولت های عربی است.

به برخی از روایات اشاره می کنیم:

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«از عرب ها بپرهیزید زیرا آینده ی بد و خطرناکی در پیش دارند، مگر نه این است که کسی از آنان همراه حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام نمی کند». ⁽¹⁾

شیخ حرعاملی می گوید:

«شاید مراد از این سخن امام صادق علیه السلام آغاز قیام حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف است یا کنایه از کمی شرکت آنان است...».

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«بزرگان و انسان های شریفی از سرزمین شام (سوریه) به حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می پیوندند و نیز کسانی که از سرزمین های پیرامونش و قبایل و سرزمین های گوناگون شام هستند. چنانند که گویی دلهایشان پاره های آهن است. آنان پارسایان شب و شیران روزند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«سیصدو سیزده نفر به عدد یاران جنگ بدر، در میان رکن و مقام در مکه با حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف بیعت می کنند. در میان آن ها بزرگانی از مصر و نیکانی از شام و نیکانی از مردم عراق به چشم می خورند و -

حضرت فرمانروایی خواهد کرد آن مقدار که خدا بخواهد». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند و به کوفه بیاید، خداوند از پشت کوفه (نجف) هفتاد هزار انسان صدیق و راستگو را برمی انگیزد. آنان از یاران و اصحاب حضرتش خواهند بود». ⁽²⁾

15) پیروان از ادیان گوناگون

مفضّل بن عمر می گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند، تعدادی از پشت کعبه بیرون می آیند که عبارتند از: بیست و سه نفر از قوم موسی علیه السلام، هفت نفر از اصحاب کهف، يوشع وصى موسى علیه السلام، مؤمن آل فرعون، سلمان فارسی، ابادجانه انصاری ⁽³⁾و مالک اشتر». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«روح مؤمنان، آل محمد علیهم السلام را در کوه های رضوی می بینند و از غذای آنان می خورند و از نوشیدنی های آنان می آشامند، در مجالس آنان شرکت می کنند و با ایشان هم صحبت می شوند، تا روزگاری که قائم ما اهل بيت عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند. در آن هنگام خداوند آنان را برمی انگیزد. آن ها گروه گروه دعوت حضرت را می پذیرند و همراه حضرت می آیند. در آن روزگار صاحبان عقاید باطل به شک و تردید دچار می شوند و گروه ها و احزاب و مدعیان طرفداری و پیروی از هم می پاشند و مقربان -

درگاه الهی (و مؤمنان) نجات می یابند». ⁽¹⁾

ابن جریح می گوید:

«شنیده ام هنگامی که دوازده قبیله از بنی اسرائیل پیامبران خود را کشتند و کافر شدند یک قبیله از این رفتار پشیمان شده از کردهی خویش بیزاری جستند و از خداوند درخواست جدایی انداختن میان آنان با دیگر قبایل را کردند خداوند کانالی در زیر زمین گشود که آنان به مدت یک سال و نیم در آن حرکت می کردند تا این که سر از پشت سرزمین چین درآوردند و هنوز در آن جا به سر می برند. آنان مسلمان هستند و به قبله ما روی می آورند». ⁽²⁾

ابن عباس می گوید؛ در تفسیر آیه ی مبارکه:

«وَقُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ فَإِذا جَاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفاً». ⁽³⁾

«و پس از آن به بنی اسرائیل فرمان دادیم که در آن سرزمین ساکن شوید، تا از آن پس که وعده آخرت فرارسد، همه شما را باز مبعوث گردانیم».

گفته اند مراد از وعده ی آخری، ظهور حضرت عیسی علیه السلام است که بنی اسرائیل همراه آن حضرت علیه السلام قیام می کنند ولی اصحاب ما روایت کرده اند که آنان به همراه حضرت قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام می کنند». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«نصارا این راه و سهم را متذکر خواهند شد و گروهی از آنان همراه حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف خواهند بود». ⁽⁵⁾

16) جابلقا وجابلسا

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«خداوند در شرق زمین، شهری بنام جابلقا دارد که دارای دوازده هزار درب از طلاست. فاصله هر دری از دیگری یک فرسنگ است، بر روی هریک از درها برجی وجود دارد که دوازده هزار نفر لشکری را در خود جای داده است. آنان تجهیزات، سلاح و شمشیر خود را آماده کرده اند و منتظر ظهور حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشند. و نیز خداوند شهری را در غرب زمین بنام جابرسا (با همان خصوصیات) دارد و من حجّت خدا بر آنان هستم». ⁽¹⁾

روایات متعدد دیگری وجود دارد مبنی بر این که شهرها و سرزمین های دیگری در جهان وجود دارد که هرگز مردم آن خدا را معصیت نمی کنند که علامه مجلسی قدس سره در جلد 54 کتاب بحارالانوار كامل توضیح داده است. از مجموع روایات فهمیده می شود که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در سراسر جهان لشکریان و پایگاه هایی به طور آماده دارد که به هنگام ظهور وارد پیکار می شوند ولی طبق روایات آنان سال ها پیش از دنیا رفته اند و برای یاری حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ، خداوند آنان را دوباره زنده می کند و به دنیا بر می گرداند و رجعت می کنند.

17) تعداد سپاهیان حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

پیرامون تعداد لشکریان و یاران امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف روایات گوناگونی در دسترس است. برخی روایات تعداد آنان را سیصدو سیزده نفر یادآور شده اند و برخی روایات، از ده هزار نفر و بیش تر سخن می گوید. در این جا یادآوری دو نکته ضروری است: -

الف) سیصدو سیزده نفر

سیصدو سیزده نفر که در روایات آمده نیروهای ویژه ای هستند که در آغاز قیام همراه آن حضرت خواهند بود. آنان در حکومت جهانی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از کارگزاران می شوند، چنان چه مرحوم اربلی در کشف الغمة فرموده است: «از این روایت (روایت ده هزار نفر) استفاده می شود که تعداد یاران حضرت در عدد سیصدو سیزده محدود نمی شوند بلکه این تعداد نفراتی است که در آغاز قیام همراه حضرت هستند».

ب) تعداد چهار هزار ده هزار نفر و ...

که در برخی روایات گفته شده است. آمار کل نیروهای حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف نیست بلکه هریک از این ارقام نمایانگر تعداد نیروهایی است که در برهه ای از زمان ظهور حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف و یا پیکار خاصی در گوشه ای از جهان شرکت دارند. شاید مطلب دیگری هم باشد که آن را نمی دانیم و با ظهور حضرت، آن ها روشن می شوند.

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کرد و داخل کوفه شد، خداوند از پشت کوفه هفتاد هزار صدیق برانگیزاند و از اصحاب و انصار او باشند و سواد (عراق) را به اهلش واگذارد که آنان (شایسته و) اهل آن هستند. پس عطایی می دهد که کسی پیش از او مانند آن را نداده است». ⁽¹⁾

فضل بن شاذان می گوید امام باقر علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند و به کوفه داخل شود، خداوند از پشت کوفه هفتاد هزار صدیق بر می انگیزد، پس از اصحاب و انصار او می شوند». ⁽²⁾

18) طى الارض

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«در شب بیست و سوم ندا شود به اسم قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف و قیام کند در روز عاشورا که روزی است که امام حسین علیه السلام در آن روز کشته شده، گویا می بینم که در روز شنبه که دهم محرم است بین رکن و مقام ایستاده، جبرئیل علیه السلام از سمت راستش ندا کند پس شیعیانش از اطراف زمین به طى الارض دور او جمع شوند تا با او بیعت کنند پس زمین را پر از عدل کند چنان چه از ظلم و جور پر شده بود». ⁽¹⁾

19) لشكر غضب

مردی پیش امیرالمؤمنین علی علیه السلام آمد و کسی را آورده بود دستگیر کرده بود که به او فرزند سیاه می گفتند. پس به امیرالمؤمنین علیه السلام عرض کرد:

«ای امیرالمؤمنین! این مرد به خدا و رسولش دروغ می بندد و تو را نیز به دروغش شاهد می گیرد.

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: سخن عریض و طویل گفته (حرف زیادی زده) چه می گوید!؟

عرض کرد: درباره ی «جیش الغضب» یعنی ارتش غضب حرف می زند.

حضرت فرمود: رهایش کنید! آن ها (ارتش غضب) قومی هستند که در آخرالزمان می آیند مانند ابرهای پاییزی یکی دو تا سه تا در هر قبیله ای تا جمع شوند و به نه نفر برسند، آگاه باش، به خدا قسم! من امیر آن ها و اسم و محل خوابیدن مرکب هایشان را می شناسم ...». ⁽²⁾

احنف بن قیس گوید: برای حاجتی خدمت حضرت علی علیه السلام رسیدم، پس ابن کوا و شبث بن ربعی آمدند و اجازه ی ورود خواستند.

حضرت علیه السلام به من فرمود: تو به گفتن حاجت ابتدا کردی (اول تو آمدی) می خواهی تو اجازه بده!

عرض کردم: ای امیرالمؤمنین! اجازه بدهید؛ پس داخل شدند.

حضرت به آن ها فرمود: چه باعث شد شما در «حرورا» به من خروج کردید!؟

گفتند: دوست داشتیم تو از «غضب» باشی!

فرمود: وای بر شما! آیا در ولایت من غضب هست!؟ یا غضب آن وقت خواهد شد که از امتحان چنین و چنان پیش آید». ⁽¹⁾

از این دو روایت، معلوم می شود که مسئله «جیش غضب» در آن زمان جا افتاده بوده است و در روایت دوم آن دو نفر از بزرگان خوارج نهروان هم آرزو داشتند که جزء «جیش غضب» باشند که امیرالمؤمنین علیه السلام آن ها را آگاه ساخت که هنوز شرایطش موجود نیست باید امتحان ها پیش آید تا ارتش غضب پیرامون فرمانده شان گردآیند.

پس یک «واحد» از ارتش «قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف» جیش الغضب خواهد بود یا همان سیصدو سیزده نفر که در روایات آمده است والله اعلم.

20) سپاهیان غیبی

الف) لشكر رعب و ترس

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«قائم ما اهل بیت عجل الله تعالى فرجه الشریف با ترس و رعب یاری می شود». ⁽²⁾

و نیز حضرت صادق علیه السلام فرمودند:

«خداوند، حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را با سه لشکر یاری می دهد: فرشتگان، مؤمنان و رعب (ترس انداختن در دل دشمن)». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«ترس و وحشت پیشاپیش پرچم حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به فاصله یک ماه و از پشت سر نیز به فاصله یک ماه و از سمت راست به فاصله یک ماه و از سمت چپ نیز به فاصله یک ماه در حرکت است». ⁽²⁾

از این روایات استفاده می شود که وقتی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف جایی را قصد کند، دشمن پیشاپیش دچار ترس و وحشت شده و توان رویارویی و ایستادگی در برابر سپاهیان حضرت را از دست می دهد.

ب) فرشتگان

حضرت علی علیه السلام می فرمایند:

«... خداوند، حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف را با فرشتگان، جن و شیعیان مخلص یاری می کند». ⁽³⁾

ابان بن تغلب می گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«گویا هم اینک حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را پشت نجف می بینم هنگامی که بر آن نقطه از جهان دست یافته است. او بر اسبی سیاه که خال های سفیدی دارد و میان چشمانش پاره ای سفیدی می درخشد سوار می شود و به راه می افتد هیچ شهری در جهان برجای نمی ماند جز آن که مردمش می پندارند مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در میان آنان و در -

شهرشان می باشد. آن گاه که پرچم رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم را به اهتزاز درآورد، سیزده هزار و سیزده فرشته (که سال ها منتظر ظهورش بودند) به زیر پرچمش گرد می آیند. همان فرشتگانی که با نوح پیامبر علیه السلام در کشتی، با ابراهیم خلیل علیه السلام در آتش و با عیسی علیه السلام هنگام عروج به آسمان همراه بودند. هم چنین چهار هزار فرشته به یاری حضرت علیه السلام می شتابند، آن فرشتگانی که بر سرزمین کربلا فرود آمده بودند تا در رکاب امام حسین علیه السلام بجنگند، ولی اذن این کار را نیافتند و به آسمان رفتند و چون با اذن جهاد بازگشتند، امام حسین علیه السلام را شهید یافتند و در اندوه از دست دادن این فیض بزرگ همواره ناراحت و اندوهگین اند و تا روز رستاخیز، گرداگرد ضریح امام حسین علیه السلام می چرخند و اشک می ریزند... همه ی آن ها در زمین انتظار قیام قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را می کشند تا وقتی که خروج کند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«گویا هم اینک حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف و یارانش را می بینم... که فرشته ی جبرئیل در سمت راست مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف و میکائیل علیه السلام در سمت چپ آن حضرت حرکت می کنند و ترس و وحشت، پیشاپیش سپاهیانش و پشت سر آنان به فاصله یک ماه در حرکت است و خداوند، حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف را با پنج هزار فرشته آسمانی یاری می رساند». ⁽²⁾

و نیز امام باقر علیه السلام فرمودند:

«فرشتگانی که در جنگ بدر به پیامبر صلی الله علیه واله وسلم یاری دادند، هنوز به آسمان بازنگشته اند، تا این که حضرت صاحب الامر عجل الله تعالى فرجه الشریف را یاری رسانند و تعدادشان پنج هزار فرشته می باشد». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«برای حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف نُه هزار و سیصدو سیزده فرشته فرود می آید. آنان همان فرشتگانی هستند که به همراه حضرت عیسی علیه السلام بوده اند، هنگامی که خداوند او را به آسمان برد». ⁽¹⁾

حضرت علی علیه السلام می فرمایند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با سه هزار فرشته یاری می شود و آنان بر چهره و پشت دشمنان می کوبند». ⁽²⁾

در تفسیر آیه ی شریفه «أَتي أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَتَعالي عَمَّا يُشْرِكُونَ». ⁽³⁾«امر خدا فرا رسیده است، پس درباره آن شتاب نکنید او منزه و برتر است از آن چه آن ها شرک می ورزند».

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«این«امرالله» امر ماست، یعنی خداوند برای قیام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف فرمان داده است که برای آن شتاب نکنیم زیرا خداوند، صاحب امر ما را به سه لشکر از فرشتگان مؤمنان و رعب پشتیبانی می کند و ما به حقمان می رسیم». ⁽⁴⁾

حضرت رضا علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند، خداوند به فرشتگان دستور می دهد تا بر مؤمنان سلام دهند و در مجالس آنان شرکت کنند و اگر یکی از مؤمنان با حضرت کاری داشت، امام عجل الله تعالى فرجه الشریف برخی از فرشتگان را مأمور می کند که آن شخص را به دوش بگیرند و به نزدش بیاورند و هرگاه نیازش برطرف شد او را به جایگاه نخستین اش باز -

گردانند. برخی از مؤمنان بر روی ابرها حرکت می کنند و برخی دیگر به همراه فرشتگان در آسمان پرواز می کنند و گروهی دیگر به همراه فرشتگان راه می روند و گروهی نیز بر فرشتگان سبقت می گیرند، برخی از مؤمنان را فرشتگان به عنوان قاضی قرار می دهند و مؤمن نزد خداوند با ارزش تر از فرشتگان است تا جایی که برخی از مؤمنان را حضرت علیه السلام برصد هزار فرشته به عنوان قاضی می گمارد». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«زمانی که «قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف» قیام نمود فرشته ها فرود آیند با سیصدو سیزده نفر یک سوم سوار بر اسبان سفید آمیخته به نقطه های مشکی و یک سوم سوار بر اسبان با پای سفید و سیاه و یا به رنگ سیاه و یک سوم سوار بر اسبان سرخ رنگ». ⁽²⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم در حدیث معراجیه فرمودند:

«او (قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف) را به لشکرم یاری می دهم و با فرشته هایم تا دعوت مرا اعلان کند و مردم را به اعتقاد یگانگی من گرد آورد، سپس ریاست او را ادامه می دهم و روزها را بین دوستانم تا روز قیامت می چرخانم». ⁽³⁾

امام جواد علیه السلام فرمودند که رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«خروج می کند در حالی که جبرئیل علیه السلام از طرف راست و میکائیل علیه السلام در طرف چپ او باشد و زود باشد آن چه را که برای شما می گویم، یاد کنید». ⁽⁴⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«وقتی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام نماید، فرشتگان بدر فرود خواهند آمد که -

پنج هزار نفرند». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«عدد انصار او از ملائکه چهل و شش هزار نفر خواهد گذشت». ⁽²⁾

یکی از کنیزان امام حسن عسکری علیه السلام می گوید:

«بعد از تولد حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف پرندگانی از آسمان می آمدند و بالهای خود را بر سر و صورت و سایر بدن او می کشیدند و پرواز می کردند. جریان را به امام حسن عسکری علیه السلام گفتم.

فرمودند: آن ها فرشته های آسمانی اند که خود را متبرک می سازند و در هنگام خروج یاوران او خواهند بود». ⁽³⁾

مفضّل از امام صادق علیه السلام سؤال کرد: ای سرور من! (در زمان ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) آیا ملائکه و جنّ بین مردم ظاهر می شوند؟

امام صادق علیه السلام فرمودند: بلی به خدا سوگند! آن ها ظاهر می شوند و همانند انسان ها با آن ها صحبت می کنند.

مفضل گوید؛ عرض کردم مولای من! آیا آن ها در خدمت حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف خواهند بود؟

فرمودند: بلی ای مفضّل! به خدا سوگند! آن ها در سرزمین هجرت، بین کوفه و نجف ساکن خواهند شد و عدد اصحاب آن حضرت در آن وقت به چهل و شش هزار از ملائکه و شش هزار جن می باشد».

و در برخی روایات آمده که عدد جن نیز چهل و شش هزار نفر می باشد که خداوند به وسیله آن ها به حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف پیروزی می دهد». ⁽⁴⁾

ج) فرشتگان زمینی

محمدبن مسلم میگوید؛ از امام صادق علیه السلام درباره ی میراث علم و اندازه ی آن پرسیدم؟

حضرت علیه السلام فرمود: «خداوند، دو شهر یکی در شرق زمین و دیگری در غرب آن دارد در آن دو شهر گروهی سکونت دارند که نه ابلیس را می شناسند و نه از آفرینش او آگاهی دارند هرچند مدت یکبار با آنان دیدار می کنم آنان درباره مسائل مورد نیاز خود و چگونگی دعا از ما می پرسند و ما به آن ها می آموزیم.

هم چنین آنان درباره زمان ظهور حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف می پرسند و آنان عبادت و کوشش بسیاری در پرستش خداوند دارند.

آن شهر درب هایی دارد که بین هریک از لنگه های آن صد فرسنگ فاصله است. آنان در پرستش تمجید دعا کوشش بسیاری دارند. اگر آنان را ببینید، کردار و رفتار خود را در برابر آنان کوچک می شمارید.

وقتی برخی از آنان به نماز می ایستند یک ماه در حال سجده هستند خوراک آنان ستایش خداست و لباسشان برگ و رخسارشان از نور می درخشد. اگر با یکی از ما روبرو شوند گرداگرد او را می گیرند و خاک جای پای او را بر می دارند و به آن تبرک می جویند. در هنگام نماز، زاری و ناله دارند که از صدای طوفان سخت بیش تر است، گروهی از آنان (از روزی که به انتظار حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف بوده اند) هرگز سلاح خود را بر زمین نمی گذارند و وضع آنان به همین گونه بوده است. آنان همواره از خدا می خواهند که صاحب الامر علیه السلام را به آنان بنمایاند. هریک از آنان هزار سال زندگانی می کند آثار فروتنی و پرستش و تقرب به خداوند عزوجل، در رخسار آنان آشکار است وقتی نزدیک آنان نمی رویم، می پندارند ما از ایشان خشنود نیستیم.

زمانی را که ما به دیدارشان می رویم، در نظر می گیرند و در همان زمان به انتظار ما می نشینند و هرگز در کار خسته نمی شوند. همان گونه که به آنان آموختیم قرآن می خوانند و پاره ای از قرائت ها که به آنان آموخته ایم اگر بر مردم خوانده شود آن را نمی پذیرند. مطالبی را که از قرآن می پرسند وقتی پاسخ می دهیم سینه ها را برای گرفتن آن چه می شنوند باز می کنند برای ما از خداوند طول عمر می خواهند تا ما را از دست ندهند آنان می دانند آن چه را از ما می آموزند، منتی از خداوند بر آنان است. هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند، آنان به همراه حضرت خواهند بود و از دیگر سپاهیان امام علیه السلام پیشی می گیرند، و از خداوند می خواهند دینش را به وسیله ی آنان یاری نماید. اجتماع آنان متشکل از پیر و جوان است. اگر یک جوان، پیری را ببیند به احترام او همانند غلام می نشیند و بدون اجازه اش از جا بر نمی خیزد. از راهی که خودشان بهتر می دانند، بر اندیشه های امام عجل الله تعالى فرجه الشریف آگاه می شوند! اگر امام به آنان دستوری دهد، تا آخر بر آن پا برجا هستند مگر این که حضرت علیه السلام خودش کار دیگری به آنان واگذار کند. اگر به جنگ مردم شرق و غرب روند، همگی را در لحظه ای نابود می کنند. هرگز اسلحه بر آنان تأثیر نمی کند شمشیرها و سلاح هایی از آهن دارند، لیکن آلیاژش غیر از آهن است. اگر با آن شمشیر به کوهی بزنند، آن را دونیم می کند و از جا بر می دارد.

امام علیه السلام این سپاهیان را به جنگ هند دیلم، کرد، روم، بربر، فارس، جابلسا و جابلقا می فرستد.

بر هیچ یک از پیروان ادیان وارد نمی شوند، مگر آن که آنان را به اسلام دعوت می کنند و به یکتاپرستی و نبوت پیامبر صلی الله علیه واله وسلم و ولایت ما اهل بیت علیهم السلام می خوانند پس هرکس اجابت کرد، او را رها می کنند و -

هرکس نپذیرفت او را به قتل می رسانند و به گونه ای که در شرق و غرب زمین کسی نمی ماند مگر آن که ایمان می آورد». ⁽¹⁾

د) تابوت موسی علیه السلام

در کتاب غایة الحرام به نقل از پیامبر اکرم صلى الله علیه واله وسلم آمده است:

«به هنگام ظهور حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف ، حضرت عیسی علیه السلام فرود می آید و کتاب را از انطاکیه گردآوری می کند.

خداوند برای او، از چهره «ارم ذات العماد» ⁽²⁾

مقصود آن است که چنین شهر پر شکوه و با عظمتی برای عیسی علیه السلام دوباره آشکار می شود و این شهر مخفی پدیدار می گردد.

در آن تابوت آن چه را که خاندان موسی و هارون علیهما السلام به یادگار گذاشته اند، موجود است و نیز الواح و عصای موسی علیه السلام و قبای هارون علیه السلام و ده صاع از غذایی که بر بنی اسرائیل فرود می آمد و مرغ های بریانی که بنی اسرائیل برای آیندگان خود ذخیره کرده اند در آن می باشد. آن گاه به کمک آن تابوت شهرها را می گشایند. همان گونه که پیش از او نیز چنین کرده اند». ⁽³⁾

درينابيع المودة، این مطلب را با اندکی تغییر به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نسبت می دهد و می گوید:

«حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف کتاب هایی را از غاری در سرزمین انطاکیه و کتاب زبور داوود را از دریاچه طبرستان بیرون می آورد، در آن یادگارهای خاندان موسی و هارون علیهما السلام موجود است و فرشتگان آن را بر دوش می کشند و الواح و عصای موسی علیه السلام در آن است». ⁽¹⁾

فصل پنجم: جهان گشایی حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف برای نجات بشریت

اشاره

فصل پنجم

جهان گشایی

حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف برای نجات بشریت

روایات پیرامون عملیات نظامی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در فتح جهان به دو گونه می باشد:

الف) فتح شرق و غرب و جنوب و قبله و سرانجام سرتاسر جهان

حضرت رضا علیه السلام را از پدرانش نقل می کند که پیامبر اکرم صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«وقتی مرا به معراج بردند. عرض کردم: پروردگارا! آیا این ها (امامان) پس از من جانشینان من خواهند بود؟

ندا آمد: ای محمد صلى الله عليه واله وسلم! آری، اینان دوستان و برگزیدگان، حجّت های من پس از تو بر بندگانم می باشند و جانشینان و بهترین بندگانم پس از تو خواهند بود. به عزت و جلالم سوگند دین و آئینم را به وسیله آنان بر افراد بشر غالب می سازم و کلمه «الله» را به وسیله آنان برتری می بخشم و به وسیله آخرین آنان زمین را از وجود سرکشان و گنهکاران پاک می کنم و فرمانروایی شرق و غرب را به او می دهم». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه ی شریفه:

«الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ». ⁽¹⁾

«آنان که اگر در زمین حاکم شان گردانیم نماز را به پا می دارند و زکات می دهند». فرمودند:

«این آیه مربوط به آل محمد علیهم السلام و آخرین امامان است. خداوند شرق و غرب زمین را در اختیار و نفوذ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و یارانش قرار می دهد». ⁽²⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند: «مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از فرزندان من است و به دست او خداوند شرق و غرب زمین را می گشاید». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«گویا حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف را می بینم که سربازان را به هر سوی جهان گسیل می دارد». ⁽⁴⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم می فرماید:

«هنگامی که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ظهور کند، خداوند دین را به جایگاه اصلی اش باز می گرداند و پیروزی های درخشانی برای او و به دست وی انجام می دهد در آن روزگار کسی بر روی زمین نمی ماند، مگر آن که مسلمان باشد و کلمه «لا إلهَ الّا الله» را بر زبان داشته باشد». ⁽⁵⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف از ما است و گسترش فرمانروایی آن حضرت شرق و غرب را فرا می گیرد». ⁽⁶⁾

و هم چنین می فرمایند:

«هنگام قیام حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف خداوند، اسلام را بر همه ادیان پیروز می کند». ⁽¹⁾

از پیامبر صلى الله عليه وسلم نقل شده است که فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف لشکریانش را به سراسر زمین گسیل می دارد». ⁽²⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم می فرمایند:

«اگر از زندگانی و پایان دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد، ... خداوند مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را می فرستد و به وسیله او عظمت را به دین باز می گرداند و پیروزی های درخشانی برای او و به دست وی انجام می دهد. در آن روزگار کسی بر کره خاکی نیست، جز آن که ذکر «لا إله الا الله» بر زبان دارد». ⁽³⁾

جابربن عبدالله انصاری می گوید؛ رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«ذوالقرنین، بنده ای شایسته بود که خداوند او را بر بندگانش حجّت قرار داد. وی قوم خود را به سوی خدا دعوت کرد و به تقوا دستور داد، ولی آنان بر سرش ضربه ای زدند و او مدتی از آن ها پنهان شد، به طوری که آنان گمان بردند که مرده است پس از مدتی نزد قومش بازگشت، ولی باز بر سمت دیگر سرش ضربه زدند. در میان شما شخصی است که به سنّت رفتار می کند خدای عزوجل برای ذوالقرنین در زمین اقتداری فراهم آورد و از هر چیز، وسیله ای برای او قرار داد و او را به شرق و غرب جهان رساند. خداوند متعال، رفتار و روش او را پیرامون امام غائب علیه السلام (که از فرزندان من است) جاری می کند و او را به شرق و غرب زمین می رساند -

و هیچ آبگاه و منزلی در کوه و بیابان نیز نمی ماند که ذوالقرنین بر آن گام نهاده باشد، جز آن که او نیز گام می نهد. خداوند برای او گنج ها و معادن زمین را آشکار می سازد و با ایجاد ترس در دل دشمن او را یاری می دهد و زمین را به وسیله او پر از عدل و داد می کند، چنان که قبل از قیام پر از جور و ستم شده است». ⁽¹⁾

ب) خروج از مکه

بعد از آن که جبرئیل و میکائیل با حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف بيعت می کنند آن جناب از مکه بیرون می روند.

ابی بصیر از ابی جعفر علیه السلام نقل نموده است:

«... بعد از آن (بیعت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) از مکه بیرون می آید تا این که در میان، مثل حلقه می باشد.

عرض کردم: حلقه چیست؟

فرمودند: مراد از آن ده هزار نفر مرد است پشت سر آن حضرت ده هزار نفر جمعیت می باشد و جبرئیل از طرف راست و میکائیل از سمت چپ آن حضرت می روند بعد از آن بیرق جلوه کنان خود را می جنباند و پرچمش را می گشاید و آن بیرق رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم است که کامل است و شمشیر رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم هم که ذوالفقار باشد حمایل می کند». ⁽²⁾

کابلی از ابی جعفر علیه السلام روایت نموده که حضرت فرمودند:

«به قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف در مکه معظمه با احکام کتاب خدا و سنت رسول الله صلی الله علیه واله وسلم بیعت می کنند در آن جا عالمی و حاکمی تعیین می کند، بعداز آن به سمت مدینه متوجه می شود. در آن اثنا به آن حضرت خبر -

می رسد که عالمش را در مكّه کشتند. پس آن حضرت به سوی ایشان می رود و با ایشان می جنگد و بسیاری را می کشد و زیاده از این نمی کند. بعد از آن می رود و خلایق را در میان مسجد مدینه به کتاب خدا و سنّت رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم و به ولایت علی بن ابیطالب علیه السلام به تبری نمودن از دشمنانش دعوت می کند تا این که حضرت به بیداء می رسند. پس لشکر سفیانی به سوی او بیرون می آید در آن حال خدای تعالی ایشان را به زمین فرو می برد». ⁽¹⁾

ج) ورود به مدینه و محاکمه آن دو ملعون

در حدیثی طولانی مفضّل از امام صادق علیه السلام سؤال کرد: ای آقای من! مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بعد از (مکه) کجا خواهد رفت؟

امام صادق علیه السلام فرمودند: «به طرف مدینه جدم رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم می رود و چون وارد مدینه می شود در آن جا مقام عجیبی خواهد داشت که آن برای مؤمنین سرور و شادی و برای کافران ذلت و خواری خواهد بود.

مفضّل عرض نمود: مولای من! مقام عجیب او در مدینه چیست؟

فرمودند: چون وارد مدینه شود نزد قبر جدش رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم می آید و به مردم می گوید آیا این قبر جد من رسول الله صلى الله عليه واله وسلم است؟

مردم می گویند: بلی! ای مهدی آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف.

سپس می گوید: چه کسانی در کنار آن دفن شده اند؟

مردم می گویند: دو صاحب او ابوبکر و عمر، سپس در حالی که همه مردم اجتماع نموده اند و خود ابوبکر و عمر را بهتر از دیگران می شناسد می گوید: ابوبکر و عمر چه کسانی هستند و برای چه این جا دفن شده اند؟ شاید غیر آن ها در این جا مدفون باشند؟ -

مردم می گویند: ای مهدی آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف در این جا غیر از آن دو، کس دیگری مدفون نیست و آن ها چون خلیفه رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم و پدران دو همسر او بوده اند این جا مدفون شده اند. آن گاه پس از سه روز دستور می دهد که بدن آن ها را از قبر خارج سازند و چون از قبر خارج شوند بدن های آن ها تازه و رنگ آن تغییر نیافته است.

سپس به مردم می فرماید: آیا در بین شما کسی هست که این ها را بشناسد؟

مردم می گویند: آری! آن ها جز ابوبکر و عمر نیستند.

حضرت مهدی علیه السلام می فرمایند: آیا کسی هست که جز این بگوید و یا شکی درباره آن ها داشته باشد؟

مردم می گویند: خیر!

آن گاه سه روز آن ها را به حال خود می گذارد تا این خبر بین مردم منتشر می شود. سپس دستور می دهد دیوارهای اطراف آن دو قبر را خراب کنند و به نقبای اصحاب خود می فرماید تا قبر آن ها را باز کنند و چون خاک ها را کنار می زنند و آن ها را خارج می نمایند، بدن های آنان را همانند وقت مرگ تازه می یابند.

سپس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف کفن آن ها را خارج ساخته و دستور می دهد که آن ها را بر چوب خشکی به دار آویزند و چون بر آن چوب خشک آویخته شوند آن چوب سبز می شود و برگ و شاخه می کند. پس دوستداران آن ها می گویند به خدا سوگند این دلیل شرافت و مقام آن ها است و ما به واسطه ولایت و محبّت آن ها رستگار شدیم!

سپس دستور می دهد که هرکس کم ترین علاقه و محبتی به آن ها داشته و پنهان می نموده حاضر شود پس همه علاقمندان آنان حاضر می شوند و نسبت به آن ها به شگفت می آیند تا این که شخصی از -

طرف حضرت مهدی علیه السلام فریاد می زند همه کسانی که عمر و ابوبکر را دوست می داشته اند جدا شوند. پس مردم دو دسته می شوند؛ یک دسته دوستان آن ها و دسته دیگر دشمنان و کسانی که از آن ها بیزاری می جسته اند.

آنگاه حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به دوستان آن ها می فرماید از آن دو بیزاری جویید.

آن ها پاسخ می دهند: ای مهدی آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف، ما هرگز از آن ها بیزاری نمی جوییم؛ چرا که تا کنون نمی دانستیم آن ها نزد خدا و نزد شما چنین مقام و منزلتی را دارند. آیا اکنون که چنین مقامی را برای آن ها دانستیم و آن ها را با بدن های تازه دیدیم و به واسطه آن ها آن درخت سبز گردید از آن ها بیزاری جوییم؟! به خدا سوگند! ما از تو و کسانی که به تو ایمان آورده و آن دو، یعنی ابوبکر و عمر، را از قبر خارج و به دار آویخته و ولایت آن ها را نپذیرفته اند بیزاری می جوییم. پس حضرت مهدی علیه السلام دستور می دهد که باد سیاهی برآن ها بوزد و آن ها را همانند درخت خرمای خشکیده هلاک نماید.

سپس دستور می دهد بدن آن دو را پایین بیاورند و به اذن پروردگار خود، آن ها را زنده می کند و به جمیع خلایق دستور می دهد تا حاضر شوند. آن گاه افعال و اعمال آن ها را برای مردم بازگو می فرماید و هر جنایتی که از زمان آدم ابوالبشر تا قیام قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف انجام شده و می شود را به عهده آن ها نهاده و به گوش مردم می رساند. و گناه کشته شدن هابیل به دست قابیل و جمع نمودن آتش برای سوزاندن ابراهیم علیه السلام و انداختن یوسف علیه السلام در چاه و گرفتار شدن یونس علیه السلام در شکم ماهی و کشته شدن یحیی علیه السلام و به دار آویخته شدن عیسی علیه السلام و عذاب جرجیس و دانیال علیه السلام و کتک خوردن سلمان فارسی و آتش -

زدن در خانه امیرالمؤمنين علیه السلام و فاطمه علیها السلام و و حسن علیه السلام و حسین علیه السلام و تازیانه زدن بر دست فاطمه علیها السلام و فشار دادن او بین در و دیوار و سقط نمودن محسن او و مسموم کردن امام حسن علیه السلام و کشتن امام حسین علیه السلام و اطفال و بنی عمّ و یاران او و اسیر نمودن اهل بیت او و ریخته شدن خون آل محمد علیهم السلام و هر خونی که ریخته شده و هر زنایی که انجام گردیده و هر عمل زشت و ظلم و جور و گناهی که از زمان آدم تا قیام قائم مان انجام گرفته را به عهده آن دو نفر، یعنی ابوبکر و عمر می گذارد و چون آن ها می پذیرند و به آن جنایت ها اعتراف می کنند دستور می دهد که هرکس از حاضرین بر آن ها حقی دارد قصاص کند. سپس آن ها را بر آن درخت به دار می آویزد و امر می کند که آتشی از زمین خارج شود و آن ها را با آن درخت بسوزاند و نیز امر می فرماید که باد خاکستر آن ها را به دریا بریزد. مفضل گوید؛ عرض کردم: ای مولای من! آیا این تمام کیفر آن ها است؟

امام صادق علیه السلام فرمودند: هیهات ای مفضل! به خدا سوگند، پس از آن سید اکبر، پیامبر خدا صلی الله علیه واله وسلم و صدیق اکبر، امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین و امامان دیگر علیهم السلام و هرکس که ایمان خالص داشته و یا کافر خالص بوده نیز باز خواهند گشت و حضور خواهند یافت و حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف برای آن ها از آن دو انتقام خواهد گرفت تا جایی که بسا آن دو در هر شب و روزی هزار مرتبه کشته شوند و باز زنده گردند!

سپس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به سوی کوفه روانه می گردد و بین کوفه و نجف ساکن می شود و یاران او در آن روز از ملائکه چهل وشش هزار نفر و از جنّ شش هزار نفر و از نقباء و خواص او سیصد و سیزده نفر می باشند». ⁽¹⁾

د) ورود به کوفه

حضرت مهدی علیه السلام به سوی مدینه بیرون می رود و هر قدری که می خواهد در آن جا مکث می کند و مردی را از اصحاب خود در آن جا عامل و والی می کند. بعد از آن، از آن جا به سمت کوفه بیرون می آید.

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«... بعد از آن که در مکه بیعت برای ایشان (حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) بسته شد به سوی کوفه حرکت می کند سپس قشون ها را به شهرها پخش می نماید...». ⁽¹⁾

در ذیل حدیث مفضل آمده است که حضرت صادق علیه السلام فرمودند:

«... حضرت مهدی علیه السلام بعد از عملیاتش در مدینه به کوفه می رود و بین کوفه و نجف منزل می کند و آن روز اصحاب و یارانش نزد او هستند و آن ها چهل و شش هزار ملائکه و شش هزار از جنّ و سیصدو سیزده نفر از نقباء می باشند». ⁽²⁾

مفضّل به امام صادق علیه السلام عرض کرد: ای مولای من! همه مؤمنین در کوفه اند؟

فرمودند: «بلی به خدا قسم! مؤمنی نماند جز آن که در کوفه باشد یا حوالی آن و جای جولان یک اسب به دو هزار درهم برسد و اکثر مردم آرزو کنند که یک وجب از زمین سبع را بخرند به یک وجب طلا و سبع محله ای است از محله های همدان و کوفه را آن قدر بزرگ کنند که به پنجاه و چهار مایل برسد و قصرهایش مجاور کربلا گردد...». ⁽³⁾

حضرت باقر علیه السلام فرمودند:

«وقتی قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند داخل کوفه می شود و امر می کند مساجد چهارگانه را خراب کنند تا به ریشه آن برسند و آن را سایه بانی بنا کند مانند سایه بان موسی علیه السلام و همه مساجد را بدون مشرف می سازد

چنان چه در زمان رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم بود و راه بزرگ را به مقدار شصت ذراع توسعه می دهد و ...». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«گویا نظر می کنم به قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف که چون در پشت نجف قرار می گیرد، زره سفید رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم را می پوشد و خود را حرکتی می دهد پس بر بدنش راست و قالب آید پس لباس سبزی بر روی آن می پوشد و بر اسب سیاه و سفیدی که دارد و میان دو چشمش سفید است سوار می شود و حرکتی به آن می دهد به طوری که همه خیال کنند حضرت با ایشان است. پرچم رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم را باز کند که عمودش از عمودهای عرش خدا است و بقیه اش از نصر خدا است و به هر آن چه با آن اشاره کند هلاکش سازد». ⁽²⁾

ه) فتح و گشودن سرزمین های معین

1) شام

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف دستور می دهد امکانات حمل و نقل لشکریان فراهم سازند پس از این فرمان، چهارصد کشتی ساخته می شود و در کنار ساحل عکا پهلو می گیرد. از طرفی کشور روم با صد -

صلیب (همراه هر صلیب ده هزار نفر نیرو است) بیرون می آیند و با نیزه های خود طرسوس را می گشایند حضرت با سپاهیانش به آن جا می رسند و از آنان به قدری می کشند که آب فرات تغییر رنگ می دهد و دو ساحل آن از اجساد آنان بوی تعفن می گیرد با شنیدن این خبر کسانی که در کشور روم مانده اند، به انطاکیه می گریزند». ⁽¹⁾

2) قسطنطنيه

قسطنطنیه. ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف قیام کند... لشکری به قسطنطنیه می فرستد، چون آن ها به خلیج برسند جمله ای بر روی پاهای خود می نویسند و از روی آب می گذرند». ⁽³⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«اگر از دنیا جز یک روز نماند به طور حتم خداوند مردی از عترت من را می فرستد که همنام من است و پیشانی او می درخشد. او قسطنطنیه و جبل دیلم را می گشاید». ⁽⁴⁾

حذیفه می گوید:

«قسطنطنیه، دیلم و طبرستان گشوده نمی شوند، مگر به دست مردی از بنی هاشم». ⁽⁵⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف و یارانش حرکت می کنند تا این که وارد قسطنطنیه می شوند و به جایی که پادشاه روم سکونت دارد می روند و گنج از آن جا بیرون می آورند: گنجی از جواهرات، گنجی از طلا و گنجی از نقره، آن گاه حضرت علیه السلام اموال و غنیمت ها را بین لشکریان تقسیم می کند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف لشکریان خود را برای گرفتن بیعت به سراسر جهان می فرستد و ستم و ستمگر را نابود می کند و شهرهای گشوده شده برای حضرتش تثبیت می گردد و خداوند به دست مبارکش، قسطنطنیه را می گشاید». ⁽²⁾

3) قسطنطنیه و چین و کوه های دیلم

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف قیام کند، قسطنطنیه و چین ⁽³⁾و کوه های دیلم را گشوده، مدت هفت سال فرمانروایی می کند». ⁽⁴⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«حضرت قائم علیه السلام، سه پرچم را برای سه نقطه آماده می سازد. پرچمی را به قسطنطنیه گسیل می دارد و خداوند آن جا را برای او می گشاید پرچم دیگری را برای چین می فرستد آن جا نیز برای حضرتش گشوده -

می شود و پرچم سوم را برای کوه های دیلم ⁽¹⁾می فرستد و آن جا به تصرف نیروهایش در می آید». ⁽²⁾

حذیفه می گوید:

«بلنجر و کوه های دیلم گشوده نمی گردد مگر به دست مردی از آل محمد علیهم السلام». ⁽³⁾

4) قدس و فلسطين

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«... سپس حضرت مهدی علیه السلام با هزار کشتی از شهر قاطع به سوی شهر قدس شریف رهسپار می شود و از قسمت عکا، صور، غزه و عسقلان ⁽⁴⁾وارد سرزمین فلسطین می گردد و هرچه اموال و غنیمت ها دارند بیرون می آورد. سپس حضرت مهدی علیه السلام وارد قدس شریف شده، در آن جا فرود می آید و همان جا اقامت می گزیند تا زمانی که دجال ظاهر شود». ⁽⁵⁾

حذیفه گوید؛ پیامبر صلى الله علیه واله وسلم فرمودند:

«طاهر فرزند اسماء با بنی اسرائیل جنگید و آنان را به اسارت گرفت و بیت المقدس را به آتش کشید و مقدار هزار و هفتصد (یا نهصد) کشتی طلاو جواهرات را از آن جا به شهر رومیه آورد به طور حتم، حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف آن ها را از آن شهر بیرون برده و به بیت المقدس باز می گرداند». ⁽⁶⁾

5) روم، چین، ترک، دیلم، هند، کابل، شام، خزر

ابو حمزه ثمالی می گوید؛ از امام باقر علیه السلام شنیدم که فرمودند:

«هنگامی که قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشريف ظهور می کند، به همراه او شمشیری است که تا آن را از نیام می کشد و خداوند به دست او سرزمین های روم، چین، ترک ⁽¹⁾، دیلم، سند، هند ⁽²⁾، کابل، شام، خزر را می گشاید». ⁽³⁾

به نقل ابن حجر:

«... اولین پرچمی را که حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف برای جنگ می بندد به تُرک روانه می کند». ⁽⁴⁾

کعب می گوید:

«فرمانروایی که در بیت المقدس می باشد سپاهی را به هند گسیل می دارد و آن جا را می گشاید آن گاه آن سپاه وارد خاک هند می شوند و گنج های آن جا را برای فرمانروای بیت المقدس می فرستند و او نیز آن جا را تزیین می کند و پادشاهان هند را به صورت اسیر نزد او می آورند. شرق و غرب زمین برای آنان گشوده می شود و نیروها در هند حضور خواهند داشت تا هنگامی که دجال خروج کند». ⁽⁵⁾

6) حجاز

امام باقر علیه السلام فرمودند:

حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف در مکه ظاهر می شود و خداوند سرزمین حجاز -

را می گشاید و حضرت علیه السلام هرکس از بنی هاشم را که در زندان ها است آزاد می سازد». ⁽¹⁾

7) خراسان

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند: «حضرت مهدی علیه السلام به حرکت خود ادامه می دهد تا این که خراسان ⁽²⁾را می گشاید و پس از آن دوباره به شهر مدینه باز می گردد». ⁽³⁾

8) ارمینیه

ارمینیه. ⁽⁴⁾

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف به حرکت خود ادامه می دهد تا این که به ارمینیه می رسد، چون مردم آن سرزمین او را می بینند، یکی از راهبان دانشمند را برای مذاکره خدمت حضرت می فرستند.

راهب به امام علیه السلام می گوید: آیا مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف تو هستی؟

حضرت علیه السلام می فرمایند: آری منم! آن که نامم در انجیل آمده است که در آخرالزمان ظهور می کنم او پرسش هایی را مطرح می کند و امام علیه السلام پاسخ می دهند راهب مسیحی اسلام می آورد ولی ساکنان ارمینیه سرپیچی و تمرد می کنند پس از آن سپاهیان حضرت وارد شهر می شوند و پانصد هزار نفر از نیروهای مسیحی را نابود می سازند و خداوند با قدرت بی پایانش شهر آنان را بین آسمان و زمین معلق -

می کند به طوری که پادشاه و اطرافیانش که در بیرون شهر مستقر شده اند، شهر را در وسط آسمان و زمین آویزان می بینند.

پادشاه ارمینیه از ترس می گریزد و به اطرافیانش نیز دستور می دهد به پناهگاهی پناه ببرند در بین راه شیری راه را بر آنان می بندد و آنان هراسان سلاح ها و اموالی را که به همراه دارند می اندازند و سربازان حضرت که در تعقیب آنان می باشند، اموال را می گیرند و بین خود تقسیم می کنند به طوری که به هریک صد هزار دینار می رسد». ⁽¹⁾

9) زنج

امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به پیشروی خود ادامه می دهد تا این که به شهر زنج کبری می رسد در آن شهر هزار بازار است و در هریک از بازارها هزار مغازه وجود دارد و حضرت آن شهر را می گشاید. پس از گشودن آن جا، عازم شهری بنام قاطع (که به صورت جزیره بر روی دریا است) می شود». ⁽²⁾

و) تسلیحات نظامی

1)تسلیحات نظامی - فیزیکی

در روایات در میان جنگ ها و پیکارهای حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف کلأ با کلمه «سیف» یا «سیوف» سخن به میان آمده است.

روایت شده از امام صادق علیه السلام فرمودند: -

«زمانی که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کرد، شمشیرهای جنگ نازل می شود و بر هر شمشیر نام و نام پدر صاحبش نوشته خواهد شد». ⁽¹⁾

منظور از «سیف» در روایات دو تعبیر وجود دارد؛

چنان چه امیرالمؤمنین علی علیه السلام به کمیل فرمودند:

«از بیست و هفت حرف علم فقط دو حرف از آن تا زمان مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف باز می شود و بیست و پنج حرف دیگر به دست آن حضرت گشوده خواهد شد».

بنابراین آن حضرت صاحب تمام کمالات علمی هستند و بالاترین تسلیحات نظامی را در اختیار خواهند داشت. در این صورت کلمه «سیف» مصداق بهره مندی حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف از آلات و ادوات جنگی روز خواهد بود.

2)تسلیحات نظامی - متافيزيكى (ماوراء الطبيعه)

حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف علاوه بر تسلیحات فیزیکی روز، از نیروهای مافوق بشری نیز بهره مند می باشد مانند ابر، باد، رعد و برق و هم چنین از تسلیحات ماوراء الطبیعه (متافیزیکی) مانند: اجنه و ملائکه و برگشت مؤمنان (رجعت) و... بهره مند خواهند بود.

چنان چه در برخی روایات آمده است؛ امام صادق علیه السلام در ذیل این آیه فرمودند:

«أَتَى أَمْرُ اللهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوها». ⁽¹⁾

«امر خدا آمد عجله نکنید».

«آن امر ما است خداوند امر فرموده عجله نکنید تا تأیید کند به سه چیز: ملائکه، مؤمنین و رعب و ترس و خروجش مثل خروج رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم است». ⁽²⁾

حضرت رضا علیه السلام از جد بزرگوارش صلى الله علیه واله وسلم در حدیث معراج نقل می کند:

«خداوند متعال می فرماید با آخرین آن ها (قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف) زمین را از دشمنان خود پاک می گردانم و او را مالک شرق و غرب زمین می کنم و بادها را مسخر وی گردانم و ابرهای سخت (سرکش) را برای او رام می نمایم و او را به همه اسباب ترقی دهم و با لشکر خود او را یاری دهم و با فرشته هایم او را کمک رسانم تا دعوت مرا علنی سازد و خلق را بر توحيد من جمع کند و ملک او را دائم سازم و ایام دولت او را تا روز قیامت در دست اولیای خود به گردش اندازم». ⁽³⁾

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«و خدای عزوجل در زمین او را امکان خواهد داد و به او از هر شیء، سبب ها می دهد و او را به مشرق و مغرب می رساند و خداوند سنت ذوالقرنین را در او جاری سازد؛ مانند او مشرق و مغرب را طی کند تا هر کجا او قدم نهاده قدم گذارد، خداوند به ذی القرنین از هر گونه سببی که -

داده، «وآتيناه مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبا» ⁽¹⁾به قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز کرامت فرماید». ⁽²⁾

حضرت باقر علیه السلام فرمودند:

«خداوند ذوالقرنین را مخیر گردانید بین دو ابر پس او ابرهای رام را اختیار کرد و برای صاحب شما ابرهای سرکش و سخت را که دارای رعد و برق و صاعقه است ذخیره نمود پس صاحب شما بر آنها سوار خواهد شد و در اسباب آسمانهای هفتگانه و زمین های هفتگانه بالا رفته و تمکن پیدا خواهد نمود». ⁽³⁾

امام موسی بن جعفر علیه السلام در تفسیر آیه «وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً». ⁽⁴⁾«و نعمت های آشکار و نهانش را بر شما فراوان و کامل ارزانی داشته است»، فرمودند: «و تمام سرکش ها را به او ذلیل (رام) می کند». ⁽⁵⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«از رحبه کوفه دوازده هزار شمشیر و کلاه خود و زره جنگی بیرون آورد. اگر دشمن و کافری در میان درخت یا سنگی پنهان شود آن درخت یا سنگ ندا کند: این دشمن خدا در من مخفی شده، پس درخت و سنگ هم در اختیار او است و بصره را به آب غرق کند، پس آب نیز زیر فرمان اوست به شیر امر کند که مخالف را بخورد، پس حیوانات نیز در طاعت او است و عصای موسی که دریا را با آن شکافت و در دست او اژدها گردید، با او است پس اعجاز انبیاء را هم دارا است! این ها همه اسلحه های تهاجمی جنگی و نیروهای نظامی او را تشکیل می دهند». ⁽⁶⁾

سیره جنگی امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف

1) پاک سازی زمین از وجود ستم و ستم کاران

در جریان ظهور و کیفیت استقرار دولت حق، اهل تسنن با شیعیان نظر مخالف دارند آن ها عقیده دارند در آن زمان حتی به اندازه خون حجامت خونی ریخته نخواهد شد اما شیعیان معتقدند که تا تسلیم شدن گردنکشان و حکمرانان زمان ظهور، خون ها ریخته خواهد شد.

پُر واضح است که آن همه صاحبان زر و زور و قدرت و ریاست، به این سادگی به زانو در نخواهند آمد و تا آخرین امکان از ریاست و سلطنت خود دفاع خواهند کرد و تا می توانند، به آسانی تسلیم امام علیه السلام نخواهند شد و آن حضرت نیز بنا به مأموریتی که برای اصلاح و نجات مردم روی زمین دارد تا یکپارچه کردن مردم کره زمین و پیاده نمودن حکومت «الله» در سراسر گیتی خواهد جنگید. کدام صاحب عقل و شعور می پذیرد که سلاطین و فرمانروایان ممالکی به وسعت کره زمین بدون خونریزی به زانو درآیند و به حکومت آنان، بی هیچ مقاومتی، پایان داده شود.

بشیر نبال می گوید؛ امام باقر علیه السلام فرمودند:

«آن ها را ذبح می کند قسم به کسی که جانم در دست او است.

آن چنان که قصاب گوسفند خود را ذبح نماید. اشاره کرد به حلقومش.

گفتم: می گویند وقتی که ظهور پیش آمد، کارها به نفع او تمام می شود و به مقدار خون حجامت خونریزی نمی شود!

فرمودند: ابداً این طور نیست سوگند به کسی که جانم در دست قدرت اوست، (آن قدر خونریزی می شود) تا ما و شما عرق و خون پاک کنیم، اشاره به پیشانی اش کرد».

بشیر نبال مثل آن را روایت کرده ولی می گوید: وقتی که من به امام باقر علیه السلام گفتم: آن ها می گویند به مقدار خون حجامت، خون ریخته نمی شود!

فرمودند: نه به خدا قسم! اگر برای کسی این گونه حل می شد، برای

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم درست می شد در زمانی که دندان های جلویش خونی شد و صورتش شکافته شد نه به خدا قسم! (آن قدر جنگ و خونریزی می شود) تا ما و شما از صورت هایمان خون و عرق پاک کنیم». ⁽¹⁾

مفضل گفت: وقتی ذکری از «قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف» آمد، گفتم: من امیدوارم کار او به آسانی تمام شود.

شنیدم امام صادق علیه السلام فرمودند: «این نمی شود تا عرق و خون پاک کنید». ⁽²⁾

2) کشتن مجروح و فراری

طبق روایات حکم کشتن مجروح و یا تعقیب فراریان برای حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف الزامی نیست و بنا بر حکمت و مصلحتی که خود می داند، آن حکم را اختیار می نماید چنان چه در روایات آمده است که ایشان به هردو حکم عمل می نمایند؛ یعنی هم به کشتن مجروح و تعقیب آن و هم به رها کردن آن. حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف برخلاف سیره ی امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ جمل و صفین دشمن فراری از جنگ و مجروح را به قتل رساند.

ابی خدیجه گوید؛ امام صادق علیه السلام از قول امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند: «برای من (مجاز) بود فرار کننده از جنگ را بکشم و کار مجروح را تمام کنم ولی من آن را ترک کردم تا بعد از من با اصحاب من چنین رفتار -

کنند (آن ها را نکشند) و برای قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف نیز هست که فرار کننده را بکشد و کار مجروح را تمام کند». ⁽¹⁾

حسن بن هارون گوید؛ معلی بن خنیس به امام صادق علیه السلام گفت: آیا قائم علیه السلام برخلاف سیره امیرالمؤمنین علی علیه السلام رفتار می کند؟!

فرمودند: «بلی این از آن جهت است که امیرالمؤمنین علی علیه السلام با ایشان با منّت رفتار کرد و دست از ایشان بازداشت؛ زیرا که می دانست بعد از او بر شیعه ی او غالب خواهند شد (پس چنین کرد تا آنان نیز بعد از او چنین کنند اما نکردند) و چون قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند در ایشان به شمشیر و اسارت رفتار خواهد ،کرد زیرا که می داند دیگر شیعه او مغلوب نخواهد شد». ⁽²⁾

در جنگ با سفیانی در کوفه حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف دستور دهد:

«مجروحین را نکشید و فراری را تعقیب نکنید».

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«در این حال پرچم رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم را بر می افرازد. وقتی پرچم برافراشته شد، فرشته های بدر فرود آیند و هنگامی که ظهر شد، بادی می وزد و فرمان حمله صادر می شود و خداوند او را غالب می کند و آن ها رو به فرار می گذارند و به خانه ها پناه می برند و در این حال منادی از سوی امام علیه السلام ندا کند آگاه شوید فراریان را تحت پیگرد قرار ندهید و زخمی ها را نکشید و با آن ها مانند علی علیه السلام رفتار می نماید که در (جنگ جمل) بصره کرد.». ⁽³⁾

جنگ ها و فتوحات حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

1) جنگ با لشکر سفیانی در کوفه

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«لشکر سفیانی و جمعی از مردم به سوی او روز چهارشنبه، از کوفه بیرون می شوند، پس آن ها را دعوت نماید و حق خود را برای آن ها بازگو کند و این که او مظلوم و مقهور گشته است سپس می گوید: هرکه با من محاجه کند درباره خدا پس من اولی هستم به خدا .. .

در جواب گویند: از هر کجا آمده ای برگرد! ما نیازی به تو نداریم و اخبار شما به ما رسید و شما را امتحان کردیم، آن روز بدون جنگ، پراکنده می شوند چون روز جمعه شود دوباره بر می گردند و مردی از مسلمانان کشته شود و به حضرت ا خبر دهند، در آن وقت پرچم پیغمبر صلى الله عليه واله وسلم را برافراشته می کند و ملائکه بدر دور او را فراگیرند و هنگام زوال باد پیروزی بر آن حضرت بوزد او و اصحابش بر آن ها یورش برند و آن ها را بکشند و تا خانه های کوفه، فراری دهند و از سوی امام علیه السلام اعلام شود: «فراری را تعقیب نکنید و مجروحین را نکشید، با ایشان چنان کند که امیرالمؤمنین علیه السلام در جمل کرد». ⁽¹⁾

از بعضی اخبار استفاده می شود این جنگ میان حیره و کوفه اتفاق می افتد. ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف داخل کوفه می شود در حالی که در آن جا سه پرچم در جنبش است. پس دست به دست زده می شود برای او و آن حضرت وارد می شود تا این که بر منبر می رود و خطبه می خواند و از شدت -

گریه ی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف مردم نمی فهمند چه می گوید و این گفته رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم است.

گویا می بینم حسنی و حسینی را که پرچم ها را می کشند. پس حسنی پرچم را به حسینی می دهد و عده ی او با آن حضرت بیعت می کنند و چون جمعه دوم شود مردم عرض می کنند: ای پسر پیغمبر! نماز گزاردن پشت سرتو برابر است با نماز گزاردن در پشت سر پیغمبر خدا صلی الله علیه واله وسلم و این مسجد گنجایش جمعیت ما را ندارد. پس می فرماید: من پیشروی می کنم جایی را فراهم کنم و می رود به طرف غری؛ که نجف اشرف باشد.

و خط مسجدی را می کشد که از برای آن هزار در باشد که گنجایش همه مردمان را داشته باشد و بنای محکمی بنا می کند و می فرستد از پشت قبر حسین از کربلا نهری حفر و جاری می کند و به طرف غریین که به نجف جاری شود و در دهنه آن نهر، پل هایی بنا کنند و در راه آسیاهایی ساخته شود و کانه می بینم پیرزن را که بر سر خود زنبیل گندم گذارده برای آرد کردن می رود؛ آرد می کند بدون مزد». ⁽¹⁾

حضرت باقر علیه السلام فرمودند:

«چون مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند، به کوفه می رود و در آن جا خراب می کند چهار مسجد را و باقی نمی گذارد در روی زمین مسجدی را که بناهای بلند و کنگره ای داشته باشد مگر این که آن ها را خراب می کند و صاف و هموار می کند و راه های بزرگ را وسعت و گشایش می دهد و گوشه و کنارها و اطراف خانه هایی را که بیرون از حد آن ها است و در راه واقع شده آن ها را می شکند و راه را صاف می کند و پوشش خانه ها -

و مستراح ها و ناودان ها را که در راه واقع است، همه را نابود می کند و بدعتی را باقی نمی گذارد مگر این که زایل نماید و سنتی را نگذارد مگر این که آن را برپا می دارد...». ⁽¹⁾

عمار یاسر روایت کند:

«چون سفیانی به کوفه برسد یاران آل محمد علیهم السلام را بکشد، مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خروج کند و پرچمدارش شعیب بن صالح باشد، پس اصحاب سفیانی را شکست دهد». ⁽²⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«چون سواران سفیانی به کوفه برسند بفرستد در طلب اهل خراسان و اهل خراسان در طلب مهدی علیه السلام باشند پس او با هاشمی با پرچم های سیاه که در مقدمه اش شعیب بن صالح است. در باب اصطخر همدیگر را ملاقات کنند و جنگ بزرگی روی دهد پس پرچم های سیاه غالب شوند و سواران سفیانی فرار کنند آن وقت مردم تمنای مهدی علیه السلام کنند و در طلبش باشند». ⁽³⁾

مفضّل بن عمر نقل می کند که حضرت صادق علیه السلام فرمودند:

«گویا می بینم که قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف روی منبر کوفه نشسته و اصحابش که سیصدو سیزده نفرند مثل عده اهل بدر در اطرافش می باشند و ایشان اصحاب پرچم ها و حکام خدا هستند روی زمین بر خلقش، تا وقتی که از قبایش نامه ای که مهر طلا خورده بیرون آورد که عهد رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم در آن است پس مثل گوسفند از دورش فرار کنند پس از ایشان باقی نماند مگر وزیر و یازده نقباء چنان چه با موسی بن عمران علیه السلام ماندند، -

پس در زمین جولان دهند و راهی نیابند پس برگردند. به خدا قسم من می دانم کلامی که به ایشان می گوید پس به آن کافر می شوند». ⁽¹⁾

2) جنگ نهایی با لشکر سفیانی در شام

پس از تأمین امنیت پایتخت (کوفه) و پیرامون آن، برای تسخیر کره زمین و برداشتن موانع سر راه حضرت مهدی علیه السلام شروع می کند. چون قوی ترین دشمن و ارتش که در آن زمان تهدیدی برای ارتش امام علیه السلام خواهد بود، ارتش سفیانی است طبیعی است که اولین نفر مورد توجه امام علیه السلام دهم خواهد بود، بدین جهت برای دفع و محاربه او، ظاهراً در ماه رجب ، دستور حرکت صادر می شود که حرکت کنید به سوی این طاغیه برویم». ⁽²⁾

حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف بعد از بیعت حسنی به سوی شام حرکت می نماید.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«... پس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به شام رود به جنگ سفیانی. پس صدایی در شام بلند می شود که آگاه باشید! این عرب ها، عرب های حجازی هستند که بیرون آمده اند به سوی شما.

پس سفیانی به اصحاب خود گوید: چه می گویید در حق این جماعت؟

پس گویند: ما یاران جنگ و تیراندازی و عده و آلات جنگی هستیم. پس آن ها سفیانی را تشجیع ⁽³⁾به جنگ می کنند و او می داند که اراده آن ها چیست». ⁽⁴⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«چون خبر به سفیانی رسد با تمام قوا آماده استقبال از آن حضرت خواهد شد و در سرزمینی بنام «رمله» دو لشکر به هم می رسند، حضرت در ابتدا آن ها را به کتاب و سنت دعوت نماید و سپس می فرماید: پسر عمویم را به نزد من بفرستید.

سفیانی خود به نزد امام علیه السلام می آید و پس از مکالمه بین آن ها

«سفیانی» تسلیم شده و بیعت نماید! وقتی که به لشکر خود برگشت طایفه «کلب» که عشیره مادری او است از جریان با خبر شده و او را زیر ضربات سرزنش خود قرار دهند خداوند قبیح گرداند این رأی تو را، در حالی که خلیفه بودی و متبوع حالا تابع و پیرو شدی! به خدا ما هرگز از تو تبعیت نمی کنیم!

می گوید: اکنون چه کنم؟

گویند: نقض بیعت کن و آماده جنگ باش و بجنگ، پس آماده مبارزه شوند.

حضرت مهدی علیه السلام به او می فرمایند من آن چه وظیفه ام بود به تو رساندم، حالا حذر خود را بگیر (احتیاط خود را از دست نده) و آماده جنگ باش که با تو می جنگم.

چون دو لشکر تلاقی کرده و به هم رسیدند، گروهی از لشکر سفیانی به لشکر امام می پیوندند و جمعی از لشکر امام هم به سفیانی ملحق می شوند و آن روز را روز «ابدال» گویند.

اميرالمؤمنين علیه السلام نیز از آن روز «یوم الابدال» یاد می کرد. فرمان جنگ صادر و تا شب با هم می جنگند فردا صبح دوباره شروع به مبارزه می کنند که در این حال خداوند نصرت را به قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف می دهد و لشکر سفیانی تا آخرین نفر به هلاکت می رسند. اگر یک نفری از آن ها -

در داخل درخت و در شکم سنگی خود را پنهان کند، آن درخت و یا آن سنگ فریاد بر می دارد میان من کافری مخفی شده است، پس او را بیرون آورده می کشند درندگان و پرندگان از گوشت های آنان سیر می شوند. سفیانی را دستگیر کرده و به دست امام علیه السلام تحویل دهند و خود حضرت او را بر روی سنگی ذبح کند. چون خبر کشته شدن سفیانی انتشار یابد جمعی از بنی امیه که در شام بودند پیش از ورود حضرت، فرار کرده و به روم پناهنده شوند پس آن حضرت شام را به تصرف خویش درآورده وارد شام شود». ⁽¹⁾

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

«...(سفیانی) با لشکر یکصدو هفتاد هزار نفری، سواره و پیاده و با اقوام و مردان خود خروج نماید شب راه می رود و روز استتار می کند و مردم پشت سراو به دریاچه رسند و در کنار دریاچه طبریه نزول می کند. پس غضب خدا او را فرا می گیرد از هر جهت مردم با اسلحه و پرندگان با بال ها و کوه ها با سنگسار و فرشتگان با صداهای (خردکننده)، ساعتی نمی گذرد مگر این که لشکر سفیانی هلاک می شود و در روی زمین تنها خود او می ماند.

پس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف او را گرفته و در زیر درختی که شاخه هایش به دریاچه آویخته باشد، سر ببرد و به شهر دمشق وارد شود». ⁽²⁾

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

«جنگ بزرگی واقع شود که ارتش سفیانی درآن نابود می شود مگر دسته کوچکی با او فرار می کنند پس یکی از فرماندهان حضرت بنام «صیّاح» به او رسیده و اسیر کرده و هنگام نماز عشاء، پیش امام علیه السلام می آورد و حضرت درباره ی او با یارانش مشورت نماید و -

همگی به اعدامش رأی می دهند و او را در زیر درختی که شاخه هایش آویزان است؛ مانند گوسفند سر بریده اعدامش می کنند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف، سفیانی را به هزیمت (فرار) وا می دارد، زیر درختی در «حیره» که شاخه های بلندش آویخته است». ⁽²⁾

اميرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

«سپس به اهل شام کسی را می فرستد که جمع آن ها را متفرق سازد، به گونه ای که اگر روباه ها با آن ها بجنگد آن ها را می کشند (غالب آیند)!». ⁽³⁾

زهری روایت می کند: «هر وقت سفیانی و مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف یکدیگر را ملاقات کنند برای جنگ آن روز صدایی از آسمان شنیده می شود که آگاه باشید دوستان خدا یاران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف هستند، و علامت آن کف دستی است که از آسمان آویزان شده مردم به آن نگاه می کنند». ⁽⁴⁾

3) چگونگی کشته شدن سفیانی

در ذیل حدیثی؛ گروهی از اهل کوفه به امیرالمؤمنین علیه السلام گفتند: یا امیرالمؤمنین علیه السلام نام این سفیانی چیست؟

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«نام او حرب است پسر مرّه عنبسه پسر مرة پسر ساهمه پسر زید پسر عثمان پسر خالد و او از نسل یزید پسر معاویه پسر ابی سفیان است که لعنت کرده شده در آسمان و زمین است بدترین خلق خدای تعالی و ملعون ترین است از حیث جد و بیشتر است از حيث ستمگری.

پس به درستی که او بیرون می آید با لشکر خود و مردان خود و سواران خود با دویست هزار نفر قتال کننده.

پس می رود تا فرود می آید به حیره (یکی از شهرهای عراق). پس به درستی که مهدی علیه السلام پیشی می گیرد با سواران خود و مردان خود و لشکر خود و گروه اسبان گرد آمده ی خود در حالتی که جبرئیل از طرف راست اوست و میکائیل از طرف چپ او ملائکه نصر روبه روی او و مردمان به او ملحق شوند از همه ی کرانه های زمین تا آن که می آید در اول حیره نزدیکی سفیانی و غضب می کند برای غضب کردن خدا با سایر از خلق خدا حتى مرغان از جهت بالا می اندازند ایشان را با بالهای خود و به درستی که کوه ها می اندازند ایشان را به سنگ های خود، و در میان سفیانی و مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف جنگ بزرگی واقع شود تا این که همه ی لشکر سفیانی هلاک شوند.

پس او فرار می کند با عده ی خیلی کمی از اصحاب خود. پس مردی از یاران قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف که نام او «صیاح» است و لشکری با اوست خود را به او می رساند. پس سفیانی را اسیر می کند و او را به نزد مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می آورد در حالی که آن حضرت نماز مغرب را خوانده و به نماز عشاء مشغول است. پس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف نماز خود را سبک می کند.

پس سفیانی می گوید: ای پسر عم! مرا با من گذار تا این که برای تو یار و همراه باشم.

پس حضرت به اصحاب خود می فرماید: شما چه می گویید در باب آن چه که می گوید؟ زیرا که من به عهده ی خود گرفته ام که کاری را نکنم تا این که شما راضی باشید.

پس می گویند به ذات خدا قسم! ما راضی نمی شویم مگراین که او را بکشی؛ زیرا که او ریخته است خون هایی را که خدا حرام کرده و تو -

می خواهی منت بر او گذاری به زنده گذاردن او.

پس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به ایشان گوید: درباره ی او آن چه می خواهید بکنید.

پس گروهی از ایشان او را می گیرند و او را کنار شط هجیر - میان بصره و کوفه - است - زیر درختی در حالی که آویخته است به شاخه های آن درخت. پس او را سر می برند مانند سر بریدن قوچ و خدا شتاب کند به انداختن او در آتش.

پس فرمودند: پس خبر او به بنی کلاب می رسد که حرب بن عنبسه کشته شد او را مردی از فرزندان علی بن ابیطالب علیه السلام کشت. پس بنی کلاب به سوی مردی از اولاد پادشاه روم بر می گردند و با او بیعت می کنند بر قتال مهدی علیه السلام و گرفتن خون حرب بن عنبسه (سفیانی) و برعده آن ها قبیله ی بنی ثقیف پیوسته می شوند.

پس پادشاه روم با هزار سرهنگ که در زیر فرمان هر سرهنگی هزار مرد قتال کننده باشد بیرون می آید.

پس در شهری از شهرهای قائم علیه السلام که آن را طرسوس می نامند (شهری در سرحدات شام میان انطاکیه و حلب و شهرهای روم) فرود می آیند. پس اموال و چهارپایان و زنان ایشان غارت کرده شود و مردان ایشان را می کشند و سنگ های آن شهر را می کنند هر سنگی که بالای سنگی نباشد. گویا می بینم زن ها را که در ردیف مردها بر پشت های اسبان بر عقب مردمان بی دین سوارند و اسب های آنان در شعاع آفتاب و ماه نمایان است.

پس خبر به قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف می رسد. پس به طرف پادشاه روم با لشکرهای خود می رود و با او جنگ می کند در پایین رقه به ده فرسخ فاصله. شب را تا صبح جنگ می کنند تا این که آب شط از خون متغیر شود و طرف شط را گند و عفونت شدید بدن های مردار کشتگان فرو گیرد. پس -

پادشاه روم فرار می کند و به انطاکیه می رود و مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به دنبال او می رود تا قبه ی عباس که نزدیک مصر است - زیر قطوار- نام محلی است در همان حدود.

پس پادشاه روم کسی را به نزد مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می فرستد و به او خراج می دهد، پس اجابت کند او را به شرطی که از روم بیرون نرود و اسیری در نزد او باقی نماند مگر آن که او را به اهل خود برگرداند. پادشاه روم قبول می کند و تحت آن حضرت می ماند». ⁽¹⁾

4) فتح روم

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«شهر رومیه را با تکبیر فتح می نماید و همراه او هفتاد هزار لشکر مسلمان خواهد بود و شاهد پیکار بزرگ می باشند و سفره ی ضیافت خدا را در مرج عا بگستراند، ظلم و ستمگران را نابود می کند و دین را پایدار سازد». ⁽²⁾

حضرت باقر علیه السلام ذیل این آیه فرمودند:

«فَلَمَّا أَحَسُوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ. لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ قالُوا يَا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ فَمَا زَالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْنَاهُمْ حَصِيداً حَامِدِينَ». ⁽³⁾

«هنگامی که عذاب ما را احساس کردند پا به فرار گذاشتند* (گفتیم) فرار نکنید و به زندگی پر ناز و نعمت و به مسکن های پرزرق و برقتان بازگردید! شاید سائلان بیایند و از شما تقاضا کنند (شما هم آنان را محروم برگردانید)! * گفتند: ای وای بر ما! به یقین ما ستمگران بودیم * و هم چنان این سخن را تکرار می کنند تا آن ها را درو کرده و خاموش ساختیم».

فرمودند: تأویل این آیه از هنگامی که نازل شده هنوز نیامده است و چون قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند تأویل آن درباره ی بنی امیه تحقق خواهد یافت که آن ها از ترس «قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف» به روم فرار کنند، پس آن ها را مطالبه نماید سپس با شمشیر، آن ها را چون گندم درو شده خاموش سازند». ⁽¹⁾

هم چنین زراره گوید؛ امام باقر علیه السلام درباره ی آیه 12 سوره مبارکه انبیاء فرمودند:

«بنی امیه شاید بازجویی شوید؛ یعنی از خزاینی که انباشته کرده اند و فرمودند: وقتی که بنی امیه تحت پیگرد امام علیه السلام قرار گرفتند، به روم داخل می شوند، سپس آن ها را از آن جا بیرون می آورند و گنج ها را از آن ها مطالبه می کند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«... سپس قسمتی از سواران خود را به سوی روم گسیل دارد تا بقایای بنی امیه را، استحضار نمایند وقتی که به روم رسیدند، می گویند، اهل ملت (هم کیشان) ما را که نزد شما می باشند بیرون کنید. (به ما برگردانید.) آن ها سرپیچی کرده و می گویند: به خدا قسم! این کار را نمی کنیم، سواران امام علیه السلام می گویند: به خدا قسم اگر مأموریت داشتیم، با شما می جنگیدیم (ولی وظیفه ما ابلاغ بود).

سپس رومیان به سوی صاحبشان (پادشاهشان) برگشته و جریان را گزارش می دهند می گوید بروید آن ها را اخراج کرده و به اصحابشان، تحویل دهید آن ها با قدرت بزرگی آمده اند و منظور آیه مبارکه -

«فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ. لَا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ». ⁽¹⁾

«گنج هایی آماده کرده اید بیاورید و تحویل دهید در این وقت است می گویند: ای وای برما، ما بودیم ستمگران پس با این وضع بودند تا ما آن ها را درو کردیم و از خاموشان گشتند، حتی یک نفر خبر برنده هم نماند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«چون سلطان روم از آمدن مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف آگاه شود، امان و صلح طلبد، آن حضرت بفرماید امان و صلحی در کار نیست تا کسانی را که از ما به سوی شما آمده اند بر ما برگردانید وگرنه شمشیر در میان ما و شما خواهد بود.

می گویند: این کتاب خدا است بین ما و شما (اهل روم یا بنی امیه گویند) هرچه کتاب گوید، به مقتضای آن رفتار کنید و ما هم قبول داریم. می فرماید: قبول دارم و راضی هستم و کتاب را بر آن ها قرائت نماید، می بینند در شرایط صلح و امان که به آن ها داده شده است، این موارد در آن هست که هر مسلمانی مرتد شود و به ایشان بپیوندد باید به والی مسلمین برگردانند و اگر از آن ها کسی به اسلام رغبت کند و هجرت نماید، او را برنگردانند. وقتی که این جملات خوانده شد و اجرایش را لازم دیدند سلطان روم به یاران خود گوید: چاره ای نیست، این جماعت حجت و دلیل بزرگی آوردند و در برابر آن نتوان مخالفت کرد اهل ملت آن ها را تحویل دهید. بنی امیه را بیرون آورده به آن حضرت تسلیم نمایند پس زن و مرد را می کشند.

چون همه بدون استثناء مرتد شده اند و صلیب های شان را بر نیزه کنند.

(امام باقر علیه السلام) فرمودند: به خدا قسم اصحاب قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف را می بینم، دینار و درهم آن ها را با جَحَفه (دلو و شبه آن) تقسیم می کنند، سپس مردم روم هم اسلام را قبول کنند و امام برای ایشان مسجدی بنا نماید و مردی از اصحاب خود را در آن جا جانشین (استاندار) نماید و خود بر می گردد». ⁽¹⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«خداوند او را (مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) بر بنی امیه غالب سازد تا این که آن ها را مانند برگ خزان بر زمین ریزد و استخوان پوسیده سازد.

«مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا تُقِفُوا أَخِذُوا وَقُتِلُوا تَقْتِيلاً». ⁽²⁾

«از رحمت خدا به دورند در هر جا باشند دستگیر شوند و کشته شوند کشته شدنی». ⁽³⁾

5) فتح قسطنطنیه

امیرالمؤمنین علی علیه السلام در حدیثی طولانی فرمودند:

«... (بعد از کشته شدن سفیانی و تحت سیطره درآمدن پادشاه روم) پس به درستی که حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به سوی طایفه بنی کلاب از طرف دریاچه می رود تا آن که به دمشق می رسد و لشکری را به سوی طایفه های بنی کلاب می فرستد و زن های ایشان را اسیر می کند و بیش تر از مردان ایشان را می کشد پس اسیران را می آورند پس ایمان می آورند به آن حضرت، پس با آن حضرت بیعت می کنند به بوییدنی های ناچیز و کمی.

پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با کسانی از مؤمنین که با او هستند بعداز کشتن سفیانی می رود. پس فرود می آیند در شهری از شهرهای روم. پس می گویند: «لا اله الا الله محمد رسول الله صلی الله علیه واله وسلم».

پس دیوارهای آن می افتد. پس به درستی که مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با کسانی که با او هستند می رود و در قسطنطنیه در محل پادشاه روم فرود می آید. پس از آن جا سه گنج را بیرون می آورد:

گنجی از جواهر و گنجی از طلا و گنجی از نقره. پس تقسیم می کند آن مال را بر لشکر خود با پیمانه ها که هر پیمانه هشت مکوک و هر مکوکی پیمانه ای باشد که تقریباً نُه من جنس گیرد. پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می رود تا این که در ارمنیه کبری فرود آید چون اهل ارمنیه آن حضرت را می بینند، فرود می آورند به نزد او راهبی از راهب های خود را که دارای علم بسیار است.

پس اهل ارمنیه به او گویند: ببین این جماعت چه می خواهند؟

پس راهب به نزد مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف آید و گوید: آیا تو مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف هستی؟

پس می فرماید: بلی منم یاد کرده شده در انجیل شما که بیرون می آیم در آخر الزمان.

پس راهب از او مسئله های بسیاری را می پرسد. پس جواب می گوید او را از آن ها.

پس راهب مسلمان می شود و اهل ارمنیه از آن حضرت و اصحابش ممانعت می کنند». ⁽¹⁾

ابی هریره از رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم روایت کند که فرمودند:

«بر پا نشود ساعت تا مالک شود مردی از اهل بيت من علیه السلام و فتح کند قسطنطنیه و دیلم را و اگر باقی نماند مگر یک روز خداوند آن را طولانی کند تا آن جا را فتح کند». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«لشکری به قسطنطنیه بفرستد چون به خلیج برسند چیزی براکف پای خود بنویسند و از آب بگذرند اهل قسطنطنیه که چنین دیدند گویند عجیب است اصحاب او بر روی آب راه می روند، خود او چگونه خواهد بود؟! دروازه ی شهر را بر روی آنان باز کنند و لشکر آن حضرت وارد شهر شوند و برابر میل خود فرمان هایی صادر فرمایند». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«و لشکری به سوی قسطنطنیه اعزام کند ... و به آن داخل می شوند و آن چه را که بخواهند در آن به اجرا در آورند». ⁽²⁾

از رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم سؤال شد: کدام یک از دو شهر قسطنطنیه یا رومیه فتح می شود؟

فرمودند: «شهر هرقل یعنی قسطنطنيه». ⁽³⁾

در ذیل حدیثی رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«خداوند فتح کند قسطنطنیه را بر دست گروهی که ایشان اولیای خدایند، مرگ و مرض و درد را از ایشان بردارد تا وقتی که عیسی بن مریم علیه السلام نازل شود و با او هم دست شوند و با دجّال بجنگند». ⁽⁴⁾

رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:

«البته هر آینه قسطنطنیه فتح خواهد شد و چه خوب امیریست امیرش و چه خوب لشکری ست لشکرش». ⁽⁵⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«... حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف سه لشکر می آراید، لشکری به قسطنطنیه می فرستد، خدای تعالی آن جا را برای آن حضرت فتح می کند، لشکری به سمت چین روانه می کند پس آن جا را فتح می کند و لشکری به سمت کوه های دیلم روانه می کند آن جا را هم خدای تعالی برای او فتح می کند». ⁽¹⁾

6) فتح ارمنیه

بعد از فتح قسطنطنیه، فتح ارمنیه صورت می گیرد.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«... پس اصحاب مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف داخل ارمنیه می شوند و می کشند در آن جا پانصد نفر قتال کننده از نصارا را پس به قدرت خدای تعالی شهر ایشان میان آسمان و زمین معلق می گرداند، پس پادشاه ارمنیه و کسانی که با او هستند می بینند شهر خود را معلق بالای سرشان و در آن روز از شهر خود خارج است با همه ی لشکریانش برای قتال با مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف. پس وقتی که این منظره را می بیند فرار می کند و به اصحاب خود می گوید: برای خود فرارگاهی بگیرید. پس اول و آخر آن ها همه فرار می کنند. پس شیری بزرگ بر سر راه آن ها آید و بر روی آن ها صیحه ای زند به نحوی که آن چه از آلات جنگ و اموال در دست های خود دارند می اندازند و لشکر مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف دنبال آن ها می روند و مال های ایشان را می گیرند و تقسیم می کنند. به هریک از آن ها که هزارها هستند صدهزار دینار طلا و صد کنیز و صد غلام می رسد». ⁽²⁾

7) فتح بيت المقدس

بعد از فتح ارمنیه فتح بیت المقدس صورت می گیرد.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«... پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می رود به طرف بیت المقدس و بیرون می آورد تابوت سکینه را با مهر سلیمان بن داوود و الواحی که بر موسی علیه السلام نازل شده است.

پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به شهر زنگیان می رود شهر بزرگ آن ها که در آن هزار بازار است و در هر بازاری هزار دکان. پس آن جا را فتح می کند. پس می آید به شهری که آن را قاطع گویند و آن کنار دریای سبز است که محیط بر دنیا است و درازی آن شهر به قدر هزار مایل راه است. پس سه تکبیر بر آن ها می گوید که دیوارهای آن می افتد و بریده شود دیوارهای آن. پس در آن جا صدهزار نفر را می کشند که همه ی ایشان قتال کننده اند.

پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف می ماند در مدينة الزنج هفت سال. پس می رسد سهم هر مردی از این شهر مثل آن چه که از روم گرفته ده برابر پس از آن جا بیرون می آید کنار ساحل فلسطین میان عكا و حصار غزه و عسقلان. پس خبر خروج دجال به او می رسد ...». ⁽¹⁾

8) فتح قدس، صور، عكّا، غزه و عسقلان

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«سپس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف متوجه به قدس شریف می شود با هزار سوار (یا کشتی جنگی)، پس به شام نزول می کند بین صور و عکا و غزه و عسقلان ... و مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به بیت المقدس فرود آید». ⁽²⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«... سپس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با هزار کشتی از شهر قاطع به سوی شهر قدس شریف رهسپار می شود و از قسمت عکا، صور، غزه و عسقلان وارد سرزمین فلسطین می گردد و هرچه اموال و غنیمت ها دارند بیرون می آورد. سپس حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف وارد قدس شریف شده، در آن جا فرود می آید و همان جا اقامت می گزیند تا زمانی که دجال ظاهر شود». ⁽¹⁾

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم فرمودند:

«همیشه گروهی از امت من بر دروازه های دمشق و اطراف آن و بر بیت المقدس و اطراف آن می جنگند ... آنان پیروزمندانه بر حق ثابت می مانند تا قیام مهدی صلى الله علیه واله وسلم به پا شود». ⁽²⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«... و به سوی آفاق رو آورد پس نمی ماند شهری که ذوالقرنین به آن پا گذاشته مگر این که آن را می گشاید و اصلاح نماید نمی ماند کافری مگر با دستان او هلاک شود و به دلهای اهل اسلام شفا بخشد و زیورهای بیت المقدس را حمل کند و به شهری رود که هزار بازار داشته باشد و در هر بازاری صد هزار دکان باشد، پس فتح کند آن را». ⁽³⁾

9) مرگ دجّال

بعد از فتح بیت المقدس مرگ دجال صورت می گیرد.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«... پس خبر خروج دجال به او (حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف) می رسد که آن -

ملعون یک چشم نابود کرده است زراعت ها و نسل ها را و آن چنان است که دجال یک چشم بیرون می آید از شهری که آن را «یهودا» گویند که آن قریه ای است از قریه های اصفهان و آن شهری است از شهرهای اکاسره و از برای دجال یک چشم است در پیشانی او که مانند ستاره درخشنده است. سوار شده باشد بر خری که هر گام او به قدر مد بصر است (یعنی تا آخر جایی که چشم می بیند) و درازی آن خر هفتاد ذراع است و به روی آب راه می رود هم چنان که روی زمین راه می رود. پس دجّال به صدای خود ندا می کند و آن صدا تا جایی که خدا بخواهد می رسد و می گوید: بیایید به سوی من بیایید به سوی من، ای گروه دوستان من! پس منم پروردگار شما که بلندتر است شأن او. آن که آفرید و درست کرد و آن که اندازه گیری کرد پس راه نمود و آن که گیاه را بیرون آورد. پس در آن روز متابعت کنند او را زنازادگان و بدترین مردمان که از فرزندان یهود و نصارا باشند و جمع می شود با او هزارها بی حد و اندازه که عدد آن ها را کسی شماره نکند مگر خدای تعالی پس سیر کند و در پیش روی او دو کوه باشد: کوهی از گوشت و کوهی از نان ترید شده، و خروج او در زمان قحطی شدید باشد پس آن دو کوه در مقابل او می روند و هرچه خورده شود چیزی از آن کم نمی شود پس عطا می کند از آن به کسی که اقرار به پروردگاری او کند.

پس امام علیه السلام فرمودند: آگاه باشید که او بسیار دروغگو و ملعون است. آگاه باشید، پس بدانید که پروردگار یک چشم نیست و طعام نمی خورد و شراب نمی آشامد و او زنده ای است که نمی میرد. به دست او است خیرو نیکی و او بر هر چیز توانا است.

راوی گفت: پس اشراف اهل کوفه به سوی او به پا خاستند و گفتند: ای مولای ما! بعد از آن چه می شود؟ -

فرمودند: پس مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف بر می گردد به بیت المقدس و نماز می گزارد با مردمان به امامت تا چند روز پس چون روز جمعه شود به پا داشته شود، نماز فرود می آید عیسی بن مریم علیه السلام در آن ساعت از آسمان بر اوست دو جامه ی سرخ و گویا می بینم روغن از سر او می چکد و او مردی است خوش رو و زیبا شبیه ترین خلق است به پدر شما ابراهیم علیه السلام.

پس به نزد مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف ما می آید و با او مصافحه می کند و مژده ی نصر به او می دهد.

پس در آن وقت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف به او می گوید: یا روح الله! پیش بایست و با مردم نماز گزار (امامت کن).

پس عیسی علیه السلام گوید: بلکه نماز گزاردن به امامت مخصوص تو است، ای پسر رسول خدا!

پس در آن وقت عیسی علیه السلام اذان می گوید و در عقب مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف نماز می گزارد.

پس آن حضرت عیسی علیه السلام را خلیفه خود قرار دهد بر قتال کردن با دجال یک چشم.

پس بیرون رود عیسی علیه السلام در حالی که امیر باشد بر لشکر مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف و به درستی که دجّال نابود کرده باشد زراعت و نسل مردم را و صیحه زند بر بیش تر اهل زمین و آن ها را دعوت کند به خدایی خود. پس کسی که فرمانبردار او شود به او نعمت دهد کسی که سرپیچی از فرمان او کند او را بکشد و در همه جای روی زمین قدم می زند مگر مکه و مدینه و بيت المقدس و جمیع زنازادگان او را اطاعت کنند در مشارق و مغارب زمین پس به زمین حجاز می رود و عیسی علیه السلام به او ملحق می شود در گردنه ی هرشا، آن جا جایی است که راه مدینه و شام یکی شود.

پس عیسی علیه السلام بر او نعره ای زند نعره ی سختی و بر او ضربتی زند. پس دجال آب شود هم چنانی که قلع و مس در آتش آب شود. پس لشکر مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف لشکر دجال را در مدت چهل روز از طلوع آفتاب تا غروب آن می کشند. پس زمین را از ایشان پاک کنند و بعد از آن مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف مالک می شود مشارق و مغارب زمین را و فتح می کند از جابرقا تا جابرسا و امر او تمام می شود». ⁽¹⁾

10) فتح مصر و شامات

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«پس از مکه به سوی شام بیرون می رود شاد می شود بر آن اهل آسمان و زمین و پرندگان در هوا و ماهیان در دریا ...». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... به سوی مصر می رود (آن جا را فتح می کند) داخل می شود و به منبرش بالا رفته و برای مردم خطبه می خواند...». ⁽³⁾

عبایة اسدی گوید: شنیدم امیرالمؤمنین علی علیه السلام در حالی که بالا سرش ایستاده بودم و او نیز ناراحت بود (به متکا تکیه داده بود) فرمود:

البته البته در مصر منبری را بنا می کنم و دمشق را سنگ به سنگ، می شکنم و یهودیان و نصارا را از هر منطقه ی عرب اخراج می نمایم و عرب را با این عصایم می رانم!.

گفتم: ای امیرالمؤمنین! مثل این که از برگشتن بعد از مرگ سخن می گویید؟!

فرمودند: هیهات عبایه بیراهه رفتی، این کارها را مردی از نسل من انجام می دهد».

شیخ صدوق قدس سره فرمود:

«مثل این که حضرت از عبایه تقیّه کرده و از برگشت خود سخن نفرمود».

روایت شده:

«آن گاه آنان (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و یارانشان) وارد مصر شده و حضرت بر فراز منبر آن قرار می گیرد و با مردم سخن می گوید. زمین بر اثر عدل و داد رونق و نشاط تازه ای به خود گرفته آسمان باران رحمت خود را فرومی بارد درختان بارور شده و زمین گیاهان خود را می رویاند و زینت بخش ساکنان خود می گردد حیوانات وحشی به گونه ای در آرامش و امنیت به سر می برند که هم چون حیوانات اهلی می توانند در همه جا آسوده بچرخند دانش در دل مؤمنان آن چنان جایگزین می شود که هیچ مؤمنی از لحاظ علمی به برادر دینیاش نیاز پیدا نمی کند. آن روز مصداق آیه ی شریفه ی «يُغْنِي اللهُ كُلاً مِنْ سَعَتِهِ» ⁽¹⁾(خداوند همگان را از غنای بیکران خویش توانگر سازد) آشکار می گردد».

11) فتح دیلم و چین

جابربن یزید جعفی می گوید؛ امام باقر علیه السلام فرمودند:

«... سپس قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف سه پرچم:

1- به قسطنطنیه می فرستد و فتح می کند؛

2- پرچمی را به سوی چین اعزام می دارد و فاتحانه بر می گردند.

3- و دیگری را به سوی کوه های دیلم آن هم فتح می کند...». ⁽²⁾

ابا حمزه می گوید: امام باقر علیه السلام فرمود:

«.... و با او شمشیرکاری خواهد بود که خداوند با آن روم، چین، ترک، دیلم، سند، هند، کابل شاه و خزر را فتح خواهد نمود». ⁽¹⁾

فضل بن شاذان از حضرت باقر علیه السلام روایت کند که فرمود:

«گویا می بینم جماعتی را که خروج کرده اند از دورترین بلاد مشرق از شهری که آن را شیلا نامند طلب کنند حقشان را از اهل چین پس به ایشان ندهند باز طلب کنند و به ایشان ندهند پس چون این را ببینند شمشیرهای خود را بر دوش گذارند پس (اهل چین) راضی شوند که بدهند به ایشان آن چه را طلب می کردند پس قبول نکنند و بسیاری از اهل چین را بکشند پس از آن همه بلاد ترک و هند را در تصرف خود درآوردند و متوجه خراسان شوند و از اهل آن مطالبه کنند پس به ایشان ندهند پس به قهر و غلبه از ایشان بگیرند و اراده دارند که ندهند پادشاهی را مگر به صاحب شما». ⁽²⁾

12) فتح بصره

بعد از فتوحات شام و نواحی آن به سوی مصر لشکرکشی نماید و آن نواحی را نیز به تصرف خویش درآورد و برای آن ها در منبر، خطبه می خواند و به سوی پایتخت (کوفه) عزیمت نماید ولی هنگام برگشت سری هم به بصره می زند (شاید قبل از رفتن به شام، به بصره برود) ولی مردم بصره با امام علیه السلام می جنگند.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«پس به سوی بصره عزیمت کند بر دریا مشرف شود و با اوست تابوت -

و عصای موسی علیه السلام پس دعایی بر دریا بخواند و موج برخیزد و بصره را طوری فرا گیرد که شط مسجد آن، مانند کشتی روی آب می ماند و بصره مانند دریا شود، باز طرف حرورا حرکت نماید و آن را به آتش کشد و بسوزاند و از طرف باب بنی اسد برود تا به طایفه ی «ثقیف» که از زراعت فرعون (یا اهل فزعند) آتشی افروزد». ⁽¹⁾

13) فتح هند

رسول خدا صلى الله علیه واله وسلم فرمودند:

«گروهی از امت من در هند پیکار می کنند و خداوند یاریشان می نماید، تا فرمانروایان هند را به زنجیر بسته می آورند و این عملشان موجب مغفرتشان می گردد. سپس به شام می آیند و عیسی علیه السلام را در شام می بینند». ⁽²⁾

14) فتح کابل

«... سپس به سوی کابل شاه متوجه می شود و آن شهری است که غیر از او کسی آن را فتح نکرده است پس آن را فتح می نماید». ⁽³⁾

15) فتح قرقيسيا

«شهری در شمال سوریه است که در محل التقای رود خابور با فرات قرار گرفته است. این شهر در سال 19 هجری به دست مسلمانان فتح شد و «قرقیسیا» نامیده شد. این شهر مرکز تجارتی بوده و آوازه جهانی داشت». ⁽⁴⁾

در روایات انقلاب ها و شورش های آخرالزمان آمده است در قرقیسیا -

حادثه ای روی می دهد که هرگز از اول آفرینش جهان چنین حادثه ای روی نداده است و تا روزی که زمین و آسمان ها وجود دارد چنین حادثه ای روی نخواهد داد. آن جا سفره ی گسترده ی الهی پهن می شود وحوش و طیور برای خوردن گوشت جباران گرد می آیند، مرغان هوا و درندگان صحرا از آن می خورند و سیر می شوند. ⁽¹⁾

و در روایتی آمده است که برای اولاد عباس و مروان حادثه ی خونینی در قرقیسیا هست که جوان مقام را پیر می کند آن چنان که از روایات بر می آید، نبرد قرقیسیا بر سرگنجی است که در ناحیه ی فرات پیدا می شود. ابن حماد به نقل از پیامبر صلی الله علیه واله وسلم از این گنج چنین گزارش می دهد:

«فرات از کوهی از طلا و نقره پرده بر می دارد. پس بر سر آن جنگ می شود، به طوری که از هر نه نفر هفت نفر کشته می شود. پس هرگاه آن را درک کردید، به آن نزدیک نشوید». ⁽²⁾

بنابر آن چه از روایات اهل سنت بر می آید، طرفین درگیری در نبرد قرقیسیا، ترکان، رومیان و لشکر سفیانی هستند. اما نبرد قرقیسیا، میان دو واقعه مهم صورت می گیرد: «اول خروج سفیانی و دوم، ظهور امام مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام به میسر فرمود:

«ای میسر! چقدر راه هست بین شما و قرقیسیا؟

میسر عرض کرد: آن نزدیک است به ما نزدیک شط فرات است.

حضرت علیه السلام فرمود: زود است که در آن جنگی واقع شود که از روز خلقت آسمان ها و زمین چنین جنگی نشده باشد و تا آسمان ها و زمین هست نخواهد شد سفره طعامی است برای پرندگان، سیر شوند -

از آن درندگان زمین و پرندگان آسمان، طایفه قیس در آن هلاک شوند به طوری که یک نفر نباشد خبر ایشان را بدهد و در حدیثی فرمود: منادی ندا کند! بیایید به سوی گوشت های ستمکاران». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«برای خداوند در قرقیسیا سفره طعامی است، از آسمان کسی ندا کند: ای پرندگان آسمان و ای درندگان زمین! بیایید و از گوشت های ستمکاران سیر شوید». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«سفیانی وارد عراق شود و لشکرش به قرقیسیا رود و صد هزار از ستمکاران را بکشد». ⁽³⁾

16) فتح زنگبار شمال آفریقا

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... سپس به سوی شهر زنگبار حرکت می کند و آن را فتح می نماید (قسمت شمالی آفریقا با قسمتی از مناطق میانی آن) و بر می گردد به سواحل فلسطین و مرور می کند به عكّا وغزه و عسقلان و به قدس نزدیک می شود». ⁽⁴⁾

17) فتح سیزده شهر بعد از جنگ

یعقوب سراج گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«سیزده شهر با «قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف» می جنگند، اهل مکه، مدینه، شام، -

بنی امیه بصره، دمیسان، اکراد، اعراب، طائفه ضبّة، طائفه ی باهله، طائفه ی ازدو و اهل ری». ⁽¹⁾

اما سایر ممالک و قراء و قصبات ظاهراً بدون پیکار یا با کمی ایستادگی تسلیم می شوند چون ارتش و نیروی عظیم امام علیه السلام با ایجاد رعب و وحشت و با رعد و برق و جن و ملک و انسان و چرنده و پرنده که به حرکت در می آید، کدام قدرت در برابرش، توان مقاومت و ایستادگی دارد پس برای مبارزه و جنگ حاضر نمی شوند.

18) آخرین شورشگران

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«در بین این که صاحب الامر عجل الله تعالی فرجه الشریف به بعضی احکام حکم نماید و به بعضی از سنت ها تکلّم کند، ناگهان خروج کننده ای از مسجد خارج شود و بر وی خروج نماید پس به اصحاب فرماید: آن ها را دستگیر کنند و در بازار خرما فروشان به آن ها می رسند و آنان را اسیر کرده و بیاورند، دستور دهد آن ها را سر ببرند و این آخرین خروج کننده باشد بر آل محمد علیهم السلام». ⁽²⁾

19) آخرین جنگ

بعد از پایان یافتن جنگ ها و فتوحات حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بر بلاد و قبایل مختلف و سرکوبی آخرین شورشگران در مسجد، آرامش و آسایش بر جهان حاکم می شود که ناگهان چون آتش زیر خاکستر، خروجی علیه حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف صورت می گیرد که این خروج، -

آخرین جنگ علیه آن حضرت است.

حضرت صادق علیه السلام فرمودند: «چون فتنه ها خاموش شود و آن حضرت از جهاد بیاساید اندکی نگذرد مگر این که ناگهان مارقه ای از موالی ⁽¹⁾در رمیله ی دستکره ⁽²⁾خروج کنند، تعداد آن ها به ده هزار نفر رسد، شعارشان یا عثمان یا عثمان باشد پس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف مردی از موالیان را می خواهد و به او شمشیری دهد و او را به سرکردگی به جنگ آنان بفرستد، پس ایشان را بکشند به طوری که کسی از آن ها نماند». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«روزی که (قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف) حدیث کند شما را به حدیثی، پس گروهی در رمیله ی دستکره بر او خروج نمایند و با وی می جنگند، پس آن ها را به قتل رساند و این آخرین خروج کننده (در کوفه) خواهد بود». ⁽⁴⁾

ابن ابی یعفور گفت: به حضور امام صادق علیه السلام رسیدم در حالی که جمعی از اصحاب نزد امام علیه السلام بودند، به من فرمودند:

«ای پسر ابی یعفور! آیا قرآن خوانده ای؟

گفتم: بلی، همین قرائت را (در دست ماست).

فرمودند: از همان پرسیدم نه از غیر آن!

گفتم: بلی فدایت شوم! برای چه؟ (می پرسی).

فرمودند: برای (روشن کردن شما بر این که) موسی علیه السلام قومش را حدیث کرد به حدیثی، آن ها متحمل شنیدن آن نشدند و در مصر علیه او شوریدن و با آن ها جنگید و همه آن ها را به قتل رسانید و عیسی علیه السلام برای قومش حدیثی فرمود سری را فاش کرد و آن ها نیز نتوانستند تحمل -

کنند و در«تکریت» بر او شوریدن و با آن ها جنگید و آن ها را کشت! و منظور از آیه ی:

«فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ ...» ⁽¹⁾آن است:

«و همانا اولین قیام کننده ای از ما اهل بیت عجل الله تعالی فرجه الشریف برای شما حدیثی گوید و شما متحمل آن نمی شوید! پس علیه او خروج می کنید در «رمیله دسکره» و با او پیکار می کنید و او هم با شما و شما را به قتل رساند و آن آخرین شوریدن علیه او خواهد بود». ⁽²⁾

20) طول مدت جنگ ها

درباره مدت جنگ حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف و تصفیه جوامع بشری و برگشتن به حالت عادی روایات گوناگون و متفاوت از 8 ماه و 5 سال به بالا نقل شده است ولی با در نظر گرفتن پیشرفت ها و رقابت های تسحیلات و غیره ،امروزی همان مدت 8 ماه معقول و قابل قبول است، زیرا این ترقیات و تکامل روز افزون در ابعاد مختلف و هم چنین تکامل رشد فکری انسان ها و قدرتی نظامی و نیروی تهاجمی و واکنش سریع و وسعت تبلیغاتی امام علیه السلام و تسلط کامل حضرت به زوایای اسرارآمیز گیتی و بلوغ افکار بشریت ... نشانگر آن است که همان مدت 8 ماه برای تسخیر و تصرف کره زمین و پیاده کردن حکومت «الله» کفایت می کند.

وقتی که نیروی نظامی و ارتش قوی و حرکت با ارعاب و ایجاد وحشت و رعد و برق (شاید شکستن دیوار صوتی و بالاتر) و اعلان های پشت سرهم به وسیله رسانه های گروهی و آماده سازی افکار عمومی -

برای پذیرش و حرکت با وسایل سریع و مدرنیزه و جنگ ضربتی و را مدنظر قرار دهیم به مدت پیش از هشت ماه، نیاز نخواهد بود مگر این که با پیش آمد غیر مترقبه و ناگهانی این همه تشکیلات و ترقی ها و پیشرفت های بشریت از جوامع جهانی رخت بر بسته و نابود شود و دوباره به عصر حجر برگشته و با آهن پاره هایی بنام شمشیر و نیزه، جنگ و ستیز و پیکار شروع شود که در آن صورت، مدت زیاد لازم خواهد بود. اما این عقب گرد و از بین رفتن تمامی فرمول های پیشرفته بشر، نه از جهت علمی قابل قبول است و نه عقل آن را می پذیرد. از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام ⁽¹⁾و سيّدالشهدا علیه السلام و امام زین العابدين علیه السلام نقل شده که فرمودند:

«حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف شمشیر خود را بر دوش گذارد و هشت ماه تمام (می جنگند) و از آن ها می کشد تا خدا راضی شود». ⁽²⁾

در چند حدیث از امام باقر علیه السلام آمده است که فرمودند:

«هشت ماه شمشیر بر دوش می گذارد و درهم و برهم می کشد و همواره دشمنان خدا را نابود می سازد تا خدا راضی شود».

ابوبصیر عرض کرد: چگونه می فهمد که خدا راضی شد؟!

فرمودند: در دل او رحمت می افکند». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به واسطه خشم خدا بر بندگانش، خشمگین و غضبناک ظهور می کند و پیراهنی را که رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم در جنگ اُحد برتن داشت می پوشد و شمشیر حضرت رسول اکرم صلى الله عليه واله وسلم (ذوالفقار) را -

در دست می گیرد. شمشیر را برهنه کرده و بر دوش می گذارد و هشت ماه، دشمنان خدا را بی پروا می کشد». ⁽¹⁾

امام علی علیه السلام فرمودند:

«خداوند به سبب مردی از ما فتنه ها و آشوب ها را برطرف می سازد و آنان (فتنه گران) را خوار و ذلیل می کنند و به آنان جز شمشیر حواله نمی کند (می کشد) و شمشیر بر دوش نهاده، هشت ماه به شدت مبارزه می کند». ⁽²⁾

پس از این جنگ ها و کشته شدن عده ای جبهه کفر و نفاق از بین میرود و دولت های جائر (باطل) سرنگون می شود. نابودی دولت های باطل و ستمگر، از مسلمات موضوع مهدویت است.

چنان چه امام باقر علیه السلام درباره آیه ی شریفه «جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ». ⁽³⁾

فرمودند: «آن گاه که قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام می کند، دولت های باطل از بین می روند». ⁽⁴⁾

امام کاظم علیه السلام فرمودند:

«روزی که دنیا به دست قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف فتح می شود، دیگر ایمان آوردن کسی که قبلاً ایمان نداشته، سودی نبخشد». ⁽⁵⁾

امام رضا علیه السلام نیز می فرمایند:

«خداوند به دست او زمین را از لوث کافران و منکران پاک می کند ...». ⁽⁶⁾

21) جنگ عمربن ذرّ

ابی بصیر می گوید؛ به محضر امام صادق علیه السلام رسیدم پس عرض کردم: ما صحبت می کردیم که همانا عمربن ذر نمی میرد تا با قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف بجنگد!

فرمودند: «مَثَل این ذرّ مَثَل مردی است که در بنی اسرائیل بود، به او عبدربه می گفتند؛ و اصحابش را به گمراهی فرا می خواند تا این که او مرد و اصحاب به قبر او پناهنده می شدند و در کنارش صحبت می کردند؛ به خیال این که زمانی که از قبرش بیرون آمد، خاک را از سر خود تکان می دهد آن (ها را راهنمایی می کند) و می گوید چنین و چنان. احتمال می رود که عمربن ذر، مردی از یهود است که به فرماندهی او جنگی علیه حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف صورت می گیرد و در آن جنگ می میرد». ⁽¹⁾

فصل ششم: برپایی دولت جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

اشاره

فصل ششم

برپایی دولت جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشريف

اداره حکومتی به گستردگی کل دنیا کاری بس دشوار است که تنها با برخورداری از رهبری الهی امکان پذیر می باشد. حضرت ولی عصر علیه السلام برای اداره سرزمین ها وزیرانی را می گمارد که آنان شخصیت هایی مقتدر و قوی ایمان می باشند.

حضرت مهدی علیه السلام زمام امور جهان را در حالی به دست می گیرند که وارث انبوهی از نابسامانی ها معلولیت ها، ویرانی ها و ناامنی ها می باشد به گونه ای که شهرها در اثر جنگ به ویرانه هایی تبدیل شده اند. کشتزارها در اثر آلودگی نابود گشته و مشکلات عدیده ای برجهان حاکم است. آن حضرت با دست توانای الهی خود عدل و عدالت را بر روی زمین پیاده می نماید و شعار «يَمْلَأُ الله به الْأَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً» را در همه جا نمایان می سازد.

حضرت مهدی علیه السلام با تعیین کارگزارانی با ایمان به گونه ای حکومت را سازماندهی می نمایند که واژه ظلم و ستم از اذهان مردم برای همیشه رخت بر می بندد و به تعبیر روایات دیگر کسی به کسی ستم نمی کند، حتی حیوانات نیز دست از تعدی و ستم بر می دارند. در این زمینه از ائمه ی معصومین علیهم السلام روایات زیادی وارد شده است: -

ام سلمه می گوید؛ پیامبر فرمودند:

مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف چنان عدالتی در جامعه برپا می کند که زندگان آرزو می کنند کاش مردگانشان زنده می بودند و از آن عدالت بهره مند می گردیدند». ⁽¹⁾

امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه ی شریفه:

«اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها». ⁽²⁾

«بدانید و آگاه باشید که خداوند زمین را پس از مرگش زنده می کند» می فرماید:

«خداوند زمین را با حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف زنده می گرداند. آن حضرت در زمین به عدالت رفتار می کند و زمین را با گسترش عدالت زنده می نماید پس از آن که در اثر گسترش ستم، مرده بود». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند: «به خدا سوگند به طور حتم عدالت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به درون خانه ها و اتاق هایشان نفوذ می کند، هم چنان که سرما و گرما در آن وارد می شود». ⁽⁴⁾

امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه شریفه ی:

«الَّذِينَ إِنْ مَكَّناهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلاةَ ...». ⁽⁵⁾

«آنان که وقتی در زمین حاکمیت شان بخشیم نماز به پا می دارند...» می فرماید:

«این آیه در شأن مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و یارانش فرود آمده است، خداوند به وسیله آنان، دین خود را آشکار می کند و حاکم می گرداند به گونه ای که اثری از ستم و بدعت دیده نمی شود». ⁽⁶⁾

امام رضا علیه السلام درباره این موضوع می فرماید:

«آن گاه که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ظهور کند، ترازوی عدالت را در جامعه برقرار می کند و از آن پس کسی به دیگری ستم نمی کند». ⁽¹⁾

جابربن عبدالله انصاری می گوید: شخصی خدمت امام باقر علیه السلام رسید و عرض کرد: این پانصد درهم که زکات اموالم است را از من تحویل بگیر.

امام علیه السلام فرمودند:

«خودت آن را داشته باش و به همسایگان و بیچارگان و نیازمندان مسلمان بده».

پس فرمودند: هنگامی که مهدی ما اهل بیت عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند، اموال را به طور یکسان تقسیم می کند و به عدالت با آنان رفتار می نماید. پس هرکس که از او پیروی کند از خدا پیروی کرده است و کسی که نافرمانی او کند خدا را سرکشی نموده است و بدین سبب نام حضرتش را «مهدی» گذاشته اند که به امور و مسائلی پنهان هدایت می شود». ⁽²⁾

تعیین امیران و کارگزاران دولت حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

بعد از پایان یافتن تمام جنگ ها و شورش ها و برقراری آرامش در جهان، حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در کل کره زمین استاندارانی را انتخاب و اعزام می نماید. طبیعی است در حکومتی که حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف رهبری آن را به عهده دارد کارگزاران و مسئولان حکومت نیز باید از بزرگان و نیکان امت باشند. از این رو می بینیم در روایات ترکیب دولت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را از پیامبران جانشینان آنان تقواپیشگان و صالحان -

روزگار و امت های پیشین و از سران و بزرگان اصحاب پیامبر صلی الله علیه واله وسلم بیان می کند که نام برخی از آنان بدین گونه است:

حضرت عیسی علیه السلام، هفت نفر از اصحاب كهف، يوشع وصى موسى علیه السلام، مؤمن آل فرعون، سلمان فارسی، ابودجانه انصاری، مالک اشتر نخعی و قبیله همدان.

از حضرت عیسی علیه السلام در روایات با واژه های گوناگون مانند وزیر، جانشین، فرمانده، مسئول در حکومت از او یاد شده است.

عیسی علیه السلام به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف می گوید:

«همانا من به عنوان وزیر فرستاده شده ام نه امیر و فرمانروا». ⁽¹⁾

«حضرت عیسی علیه السلام وزیر حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف و پرده دار و جانشین آن حضرت است». ⁽²⁾

«... آن گاه عیسی علیه السلام فرود می آید و مسئول دریافت اموال حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف می شود و اصحاب کهف نیز در پشت سر او خواهند بود». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمود:

«هنگامی که قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند، هفده تن را از پشت کعبه زنده می گرداند که عبارتند از: پنج تن از قوم موسی علیه السلام، آنان که به حق قضاوت کرده با عدالت رفتار می کنند، هفت نفر از اصحاب کهف، يوشع وصى موسى علیه السلام، مؤمن آل فرعون، سلمان فارسی، ابودجانه انصاری و مالک اشتر». ⁽⁴⁾

در روایتی تعداد آنان بیست و هفت نفر گفته شده است و قوم -

موسی علیه السلام را چهارده نفر بیان می کند. ⁽¹⁾

در روایت دیگری از مقداد نام برده شده است.

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

«... فرجه سپاهیان در پیشاپیش حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قرار می گیرند و قبیله ی همدان ⁽²⁾وزیران او خواهند بود». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کرد، خداوند به هر منطقه ای از مناطق زمین مردی را مبعوث نماید و می فرماید: دستورالعمل تو در کف دست توست، هرچه در آن می بینی، عمل نما». ⁽⁴⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«زمانی که قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کرد به هر منطقه ای از مناطق زمین، مردی را می فرستد و می فرماید:

برنامه ی تو در کف دست توست وقتی کاری برایت پیش آمد که حکم قضایی آن را نمی دانی به دستت نگاه کن و هرچه در آن است، عمل کن». ⁽⁵⁾

امام صادق علیه السلام از پدر خود روایت می کند که فرمودند:

«هرگاه قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند در هر اقلیم (استان یا منطقه) از اقالیم زمین، -

مردی را بفرستد و بگوید عهد تو در کف دست توست هرگاه چیزی به تو پیش آید که حکم آن را نمی دانی به کف دستت نگاه کن و به آن چه در آن است عمل کن». ⁽¹⁾

در روایات آمده است که:

«حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف هرگاه خواست اصحاب خود را به اطراف بفرستد دستی به شانه و سینه های آنان می کشد پس در هیچ حکمی و قضایی عاجز نمی مانند». ⁽²⁾

پایتخت حکومت حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

طبق روایات معصومین علیهم السلام مرکز حکومت جهانی حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف شهر کوفه می باشد که آن حضرت هدایت و نظارت و مدیریت جهان را از این مکان واحد در دست می گیرند و بیش تر امور در دست حاکمان و زمامداران منصوب از جانب حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است و آنان در کارهای خود تا حدودی استقلال عمل دارند.

در آن زمان کوفه از جایگاه و مرتبت ویژه ای برخوردار می شود و اهمیت و ارزش جهانی و بین المللی پیدا می کند.

چنان چه در روایت آمده که امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:

«جای پایی در کوفه برای من از خانه ای در مدینه برتر است». ⁽³⁾

درباره پایتخت بودن کوفه روایات مختلفی بیان شده که تنها به برخی از آن ها اکتفا می کنیم: -

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«مركز سلطنت او كوفه و مرکز قضاوت او مسجد اعظم کوفه است. مرکز بیت المال - محل تقسیم غنائم جنگی مسلمانان - مسجد سهله است ...». ⁽¹⁾

«... آن گاه به سوی کوفه می رود و در نجف کوفه ساکن می شود. سپس سپاهیان خود را از آن جا به سراسر (دنیا) می فرستد تا به دفع عمال دجّال بپردازند پس زمین را از عدل و داد آکنده می سازد ...». ⁽²⁾

در حدیثی طولانی مفضّل می گوید؛ به امام صادق علیه السلام عرض کردم: ای سیّد من! خانه ی مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و محل جمعیت مؤمنان در کجا می باشد؟

فرمودند: «پایتختش کوفه و مجلس دیوان و حکمش مسجد کوفه، محل جمع بیت المال و محل قسمت اموال و غنیمت مسلمانان مسجد سهله و خلوتگاهش صفّه ها و سکوهای سفید می باشد که در اطراف دو غری واقع شده و آن ها دو بنای مشهورند در کوفه.

مفضّل عرض کرد: ای مولای من! آیا همه مؤمنان در کوفه می باشند؟

فرمودند: آری، به خدا سوگند! یاد می کنم هر آینه هیچ مؤمنی نمی ماند مگر این که در آن جا یا در حوالی آن می باشد هر آینه قیمت زمینی که به قدر جولانگاه یک اسب باشد به دو هزار درهم می رسد و هر آینه بسیاری از خلایق دوست می دارند که یک وجب زمین از سرزمین سبع به یک وجب طلا بخرند و سبع محالی است از محالات همدان و سواد کوفه به قدر پنجاه و چهار میل راه می باشد و قصرهای آن همسایه ی کربلای معلی می شود و کربلای معلی مقامی می باشد که ملائکه و مؤمنان در -

آن جا آمد و رفت و تردد می کنند و برای آن شأن بلند می باشد. در آن جا چنان برکت رو می آورد که اگر مؤمن در آن جا بایستد و پروردگار خویش یک دفعه بخواند هر آینه هزار برابر دنیا را به او عطا می فرماید».

سپس حضرت صادق علیه السلام آهی کشید و فرمودند: «ای مفضّل! چون نقاط زمین بر یکدیگر مفاخرت نمودند و زمین کعبه بر بقعه ی کربلا فخر نمود، خداوند به او وحی کرد که ای کعبه ساکت باش و بر کربلا فخر مکن، کربلا بقعه ی مبارکی است که از شجره ی مبارکه آن به موسی علیه السلام ندا رسید و آن همان ربوه و پناهگاهی است که مریم و مسیح علیهما السلام به آن پناهنده شدند و از آب آن سر حسین علیه السلام شسته شد و مریم علیها السلام در آن عیسی علیه السلام را شست و خود غسل ولادت عیسی علیه السلام را در آن انجام داد و آن بقعه بهترین نقطه ی زمین است و رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم از آن جا به معراج رفت و آن زمین تا قیام حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خیر و برکت خواهد بود». ⁽¹⁾

ابوبصیر می گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«ای ابا محمد! گویا می بینم که قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف با خانواده اش در مسجد سهله فرود آمده است».

گفتمک آیا خانه ی او مسجد سهله است؟

فرمودند: آری، همان جا که منزلگاه ادریس پیامبر علیه السلام بوده است و هیچ پیامبری برانگیخته نشده مگر آن که در آن مسجد نماز گزارده است. کسی که در آن اقامت کند، مانند کسی است که در خیمه رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم بوده است. هیچ مرد و زن مؤمنی نیست، مگر آن که دلش به سوی آن مسجد است. هر شب و روزی که می گذرد، فرشتگان الهی به آن مسجد پناه می برند و خدا را می پرستند. ای ابا محمد! اگر من -

هم نزدیک شما بودم هیچ نمازی را جز در آن مسجد به جا نمی آوردم.

آن گاه که قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند، خداوند انتقام رسولش و همه ی ما را از دشمنان خواهد گرفت». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام از مسجد سهله یاد کرد و فرمود:

«آن خانه ی صاحب ما (حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است، زمانی که با خاندانش در آن جا سکونت گزیند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام می کند و به سوی کوفه می رود و منزلش را آن جا قرار می دهد». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند و به کوفه رود، هیچ مؤمنی نیست مگر آن که در آن شهر در کنار مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف سکونت می گزیند یا به آن شهر می آید». ⁽⁴⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«روزگاری فرا رسد که این جا (مسجد کوفه) نمازگاه و مصلای مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف گردد». ⁽⁵⁾

ابوبکر حضرمی می گوید؛ به امام باقر علیه السلام یا امام صادق علیه السلام گفتم: کدام سرزمین پس از حرم خدا و حرم پیامبرش صلى الله علیه واله وسلم با فضیلت تر است؟ «فرمودند: ای ابابکر! سرزمین کوفه، که جایگاه پاکی است و در آن مسجد سهله قرار دارد مسجدی که همه پیامبران در آن نماز -

خوانده اند و از آن جا عدالت الهی پدیدار می گردد و قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف خداوند و قیام کنندگان پس از او از همان جا خواهند بود. آن جا جایگاه پیامبران و جانشینان صالح آنان است». ⁽¹⁾

محمدبن فضیل می گوید:

«قیامت برپا نمی شود تا این که همه مؤمنان در کوفه گرد آیند». ⁽²⁾

ابی بصیر از امام صادق علیه السلام روایت کرده که حضرت علیه السلام به من فرمودند:

«یا ابا محمد! گویا می بینم که قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف با اهل و عیالش در مسجد سهله فرود آمده است».

عرض کردم: آیا آن جا منزل و مسکن آن حضرت می باشد؟

فرمود: آری، منزل ادریس علیه السلام و ابراهیم خلیل الرحمان علیه السلام هم در آن جا بود و خدای تعالی هیچ پیامبری مبعوث ننموده مگر این که در آن جا نماز کرد و در آن جاست مسکن خضر علیه السلام.

عرض کردم: فدای تو شوم! آیا قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف همیشه در آن جا می باشد؟

فرمودند: آری!

عرض کردم: بعد از او کدام شخص در آن جا می باشد؟

فرمودند: آن کسی که بعد از قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف خلافت با اوست و هم چنین است تا وقتی که مخلوقات به آخر رسند ...». ⁽³⁾

حبة عرنی می گوید: امیرمؤمنان علی علیه السلام به شهر حیره رفت و در آن جا در حالی که با دستش به کوفه اشاره می کرد فرمودند:

«به طور حتم خانه های شهر کوفه به شهر حیره متصل می شود و تا اندازه ای رشد می کند که هریک ذراع (متر) از زمین این دو شهر به دینارها -

و قیمت گرانی خرید و فروش می شود». ⁽¹⁾

از مجموع روایات چنین استنباط می گردد که شهر کوفه پایگاه اصلی فعالیت ها و مرکز فرمانروایی و مصلای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشد و مسجد سهله محل سکونت و زندگی حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشد.

مدت حکومت حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

از آن جایی که تشکیل حکومت و تأسیس دولت به دست حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف مسلم و قطعی می باشد درباره ی مدت حکومت آن حضرت در روایات معصومین علیهم السلام مطالبی بیان گشته است که مدت فرمانروایی حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف را از هفت سال تا هفتاد سال یا بیش تر بیان کرده اند. برخی از محققان علت تفاوت این روایات درباره مدت حکومت آن حضرت را چنین می دانند که هرکدام از این عددها به دورانی از حکومت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف تعلق دارد؛ زیرا این همه تحمل زحمت و انتظار برای تشکیل حکومت موعود جهانی برای مدت کوتاهی عاقلانه به نظر نمی آید لذا محققان معتقدند آغاز شکل گرفتن و پیاده شدن حکومت پنج یا هفت سال و دوران تکامل آن چهل سال و دوران نهاییاش بیش از سیصد سال است. ⁽²⁾

در برخی روایات آمده است:

«حکومت حضرت، هفت سال است و هر سالی به مقدارده سال از سال های شما می باشد پس سالیان حکومت آن حضرت به اندازه ی -

هفتاد سال شما خواهد بود». ⁽¹⁾

پیامبر اکرم صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«مدت عمر حکومت - مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف هفت سال اگر کوتاه باشد و گرنه هشت یا نه سال خواهد بود». ⁽²⁾

امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه الشریف هفت سال حکومت می کند که هر سال آن روزگار ده سال شما خواهد بود». ⁽³⁾

جابربن عبدالله انصاری از امام باقر علیه السلام پرسید: امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف چند سال زندگی خواهد کرد؟

حضرت فرمودند: «از روز قیام تا هنگام وفات نوزده سال طول می کشد». ⁽⁴⁾

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بیست سال حکومت می کند و گنج ها را از زمین بیرون آورده و سرزمین های شرک را می گشاید». ⁽⁵⁾

رسول خدا صلى الله عليه واله وسلم فرمودند:

«مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از فرزندان من است بیست سال حکومت می کند». ⁽⁶⁾

هم چنین آمده است:

«حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ده سال حکومت می کند». ⁽⁷⁾

حضرت علی علیه السلام در پاسخ این پرسش که مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف چند سال فرمانروایی خواهد کرد؟

فرمودند: «سی یا چهل سال فرمانروای مردم خواهد بود». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از فرزندان من است و عمری برابر با عمر ابراهيم خليل الرحمن ها خواهد داشت و در سن هشتاد سالگی ظهور می کند و چهل سال فرمانروایی می نماید». ⁽²⁾

هم چنین امام صادق می فرمایند:

«مدت فرمانروایی حضرت قائم و ده سال نوزده سال و چند ماه است». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف سيصدو نه سال حکومت می کند چنان که اصحاب کهف نیز در غار همین اندازه ماندند». ⁽⁴⁾

رسول خدا صلى الله عليه وسلم فرمودند:

«مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف هفت یا ده سال صاحب الامر (حاکم) مردم است؛ سعادت مندترین مردمان، اهل کوفه هستند». ⁽⁵⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«... (مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف) هفت سال حاکم می شود؛ روزها و شب ها برایش طولانی می شود تا این که یک سال برابر ده سال معمولی می شود». ⁽⁶⁾

امام علی علیه السلام فرمودند:

«... در بین شرق و غرب عالم چهل سال حکومت می کند. خوشا به حال کسی که روزگارش را دریابد و سخنش را بشنود». ⁽⁷⁾

شیوه رفتار آن حضرت عجل الله تعالى فرجه الشریف با دشمنان

اشاره

پس از قرن ها انتظار برای برپایی عدل و عدالت در جهان و به پایان رسیدن ظلم و ستم حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف دست به اصلاحات گسترده ای در دو بعد مادی و معنوی در جهان می زند و جامعه بشری را آن چنان که مورد خشنودی خداوند باشد سامان می بخشد. یقیناً در این میان اشخاص و احزاب و افراد و گروه هایی هستند که بخواهند با ایجاد مشکلات و موانع در انقلاب حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف اخلالگری نمایند.

طبیعی است که امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف باید با آنان با قاطعیت برخورد نماید. شیوه ی برخورد ایشان به دو گونه می باشد:

1) برخورد قاطعانه در رویارویی با دشمنان

جنگ و کشتار

روش و سیاست حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با روش پیامبر صلی الله علیه واله وسلم و دیگر اهل بیت علیهم السلام در این زمینه متفاوت می باشد حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف در برخورد با دشمنان از یک نوع مجازات استفاده نمی کند. برخی از آنان را در جنگ نابود می کنند به گونه ای که حتی فراریان و زخمیان را نیز چشم پوشی نمی نمایند.

زراره از امام صادق علیه السلام پرسید:

«آیا روش و سیاست حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف همانند روش پیامبر صلی الله علیه واله وسلم خواهد بود؟

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«هرگز هرگز ای زراره! او سیاست پیامبر صلی الله علیه واله وسلم (در -

برخورد با دشمنان) را در پیش نمی گیرد. پیامبر صلی الله علیه واله وسلم با ملایمت و نرمی و مهربانی رفتار می کرد تا دلها را به دست آورد و مردم با آن حضرت الفت گیرند، ولی حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف سیاست قتل را در پیش می گیرد و طبق دستوری که دارد رفتار می کند و توبه کسی را نمی پذیرد. پس وای بر کسی که با او بنای مخالفت گذارد». ⁽¹⁾

حسن بن هارون می گوید؛ در محضر امام صادق علیه السلام بودم معلی بن خنیس از حضرت پرسید:

«آیا هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند، برخلاف روش امیرمؤمنان در برخورد با مخالفان رفتار می کند؟

امام صادق علیه السلام فرمودند: آری، علی ملایمت و نرمی را در پیش گرفت؛ چون می دانست پس از او دشمنان بر یاران و شیعیانش چیرگی پیدا می کنند ولی سیاست حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قهر و غلبه و به اسارت گرفتن آنان است؛ زیرا می داند پس از او کسی بر شیعیان تسلط نخواهد یافت». ⁽²⁾

حضرت رضا علیه السلام می فرمایند:

«هنگامی که قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند، جز خون ریختن (و کشتن دشمنان) و عرق کردن ⁽³⁾(در اثر جنگ و تلاش زیاد) و خوابیدن بر زین اسب ها (به خاطر پیکار فراوان) نخواهد بود». ⁽⁴⁾

عمل لله تعالی فرجه الشريف

مفضل می گوید: امام صادق علیه السلام یادی از حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف به میان آورد، من عرض کردم:

«امیدوارم برنامه و حکومت حضرت به آسانی برقرار شود.

فرمودند: خیر، چنان نمی شود مگر آن که سختی های بسیاری را ببینید». ⁽¹⁾

امام صادق علیه السلام فرمود؛ امام علی علیه السلام فرمودند:

«برای من روا بود که فراریان را به قتل برسانم و زخمیان را بکشم، ولی دست به این کار نزدم برای اینکه اگر شیعیانم قیام کردند، زخمیان شان را به قتل نرسانند. ولی برای حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف جایز و روا است زمینه وجود دارد که فراریان را به قتل برساند و زخمیان را نابود گرداند». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند: «اگر مردم می دانستند که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف چه برنامه ای دارد و چه کارهایی انجام می دهد اکثر آنان آرزو می کردند که هرگز آن حضرت را نبینند؛ زیرا حضرت کشتار زیادی می کند به طور حتم اولین کشتار را در قبیله قریش خواهد داشت. پس از قریش نخواهد گرفت جز شمشیر و به آن ها نخواهد داد مگر شمشیر حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف کار را به جایی می رساند که بسیاری از مردم می گویند: این شخص از آل محمد علیهم السللام نیست و اگر از اهل بیت پیامبر صلی الله علیه واله وسلم بود رحم می کرد». ⁽³⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف و به امر تازه و کتاب تازه و حکم تازه که بر عرب سخت و شدید است قیام می کند. شأنش کشتن خلایق با شمشیر و در کارهای بزرگ هیچ کس را در جای خود نائب نمی گذارد بلکه خودش به آن ها مباشر می شود و ملامت ملامت کنندگان او را از اجرای احکام الهی باز نمی دارد». ⁽⁴⁾

ابی بصیر از امام صادق علیه السلام روایت نموده که فرمودند:

«این چه تعجیل و شتاب است که خلایق در خصوص قیام قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف می کنند! به خدا سوگند یاد می کنم که لباس او نیست مگر کلفت و طعامش نیست مگر درشت، رفتار و سلوکش نیست مگر سختی و درشتی، رفتارش نیست مگر قتل با شمشیر و مردن خلایق در زیر شمشیرش». ⁽¹⁾

اعدام و تبعید

عبدالله مغیره گوید؛ امام صادق علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم آل محمد عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند، پانصد نفر از قریش را ایستاده اعدام می کند. سپس پانصد نفر دیگر را به همین گونه اعدام می نماید و این کار شش بار تکرار می شود.

عبدالله می پرسد: آیا تعدادشان به این اندازه می رسد؟

فرمودند: آری، خودشان و دوستانشان». ⁽²⁾

امام باقر علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند، بر یک یک ناصبیان، ایمان را عرضه می کند اگر به حقیقت آن را بپذیرند آن ها را رها می سازد وگرنه هرکس که ایمان را نپذیرفت گردنش را می زند یا از او جزیه می گیرد چنان که امروز از اهل ذمه می گیرند و او را به روستاها و آبادی ها تبعید می کند». ⁽³⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف ظهور کند، دشمنان ما را از چهره های شان تشخیص می دهد. آن گاه آنان را از سر و پاهای شان می گیرد و با شمشیر

به آنان می زند». ⁽¹⁾

قطع دست

هروی می گوید؛ از امام رضا علیه السلام پرسیدم:

«حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف این پیش از هر کاری به چه چیز خواهد پرداخت؟

فرمودند: در آغاز به سراغ بنی شیبه می رود و دست های آنان را قطع می کند؛ چون آنان دزدان خانه ی خدایند». ⁽²⁾

امام صادق علیه السلام فرمودند:

«هنگامی که قائم ما عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام کند، بنی شیبه را دستگیر کرده، دست های شان را قطع می کند و آن ها را در میان مردم می گرداند و اعلام می کند اینان دزدان خانه ی خدا هستند». ⁽³⁾

و هم چنین امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«نخستین رویارویی برخورد حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با بنی شیبه است. دست های آن ها را قطع می کند و بر کعبه می آویزد و از طرف حضرت اعلام می شود: اینان دزدان خانه ی خدا هستند». ⁽⁴⁾

«شیبه در فتح مکه مسلمان گشت و پیامبر صلی الله علیه واله وسلم او را کلیددار خانه ی کعبه کرد و طایفه ی بنی شیبه، تا مدت ها کلیددار و پرده دار -

خانه خدا بودند». ⁽¹⁾

مرحوم مامقانی می گوید بنی شیبه از دزدان خانه ی خدایند و إن شاء الله دست هایشان به این جرم قطع می شود و بر دیوار کعبه آویزان می گردد». ⁽²⁾

2)برخورد با مکاتب و فِرَق گوناگون

اشاره

هنگامی که حضرت ولی عصر عجل الله تعالى فرجه الشریف قیام می کنند با فرقه ها و دسته جات مختلفی برخورد خواهند داشت از جمله برخورد با اقوام خاص پیروان ادیان غیر، اسلامی گروه مسلمان نماهای منافق و پیروان فرقه های مخالف که حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف با هریک برخورد خاصی را دارند که طبق روایات بیان می کنیم.

برخورد با قوم عرب

امام صادق علیه السلام فرمودند: