زلال مودت حضرت فاطمه علیها السلام
ghaemiyeh.com
ghaemiyeh.com
سرشناسه:مصطفوی، محمد، 1353 -
عنوان و نام پدیدآور:زلال مودت، صلیالله علیک یا فاطمهالزهراء ... [کتاب]/نویسنده محمد مصطفوی.
مشخصات نشر:تهران : فرهیزش ، 1393.
مشخصات ظاهری:52 ص.؛ 20/5×10 سم.
شابک:978-600-93246-3-0
وضعیت فهرست نویسی:فاپا
یادداشت:عنوان دیگر: زلال مودت، حضرت زهراء علیهاالسلام.
یادداشت:عنوان روی جلد: حضرت فاطمه سلاماللهعلیها.
یادداشت:کتابنامه به صورت زیرنویس.
عنوان روی جلد:حضرت فاطمه سلاماللهعلیها.
عنوان دیگر:زلال مودت، حضرت زهراء علیهاالسلام.
موضوع:فاطمه زهرا (علیها السلام)، 8؟ قبل از هجرت - 11ق.
موضوع:فاطمه زهرا (علیها السلام)، 8؟ قبل از هجرت - 11ق. -- فضایل
موضوع:فاطمه زهرا (علیها السلام)، 8؟ قبل از هجرت - 11ق. -- احادیث
رده بندی کنگره:BP27/2/م52ز8 1393
رده بندی دیویی:297/973
شماره کتابشناسی ملی:3516907
ویراستار دیجیتالی:محمد منصوری
زلال مودّت
صلّی الله علیک یا فاطمه الزهراء
شناسنامه
گزیدۀ فضائل و کرامات
چند حدیث ناب
صلوات مخصوص
(با ذکر متن عربی و سند روایات و ترجمۀ توضیحی)
شناسنامه حضرت فاطمه الزهراء (علیها السلام)(1)
نام: فاطمة(2)، زهراء(3)(علیها السلام)
لقب(4): صدّیقة(5)، مبارکة، طاهرة، زکیّة(6)، رضیّة(7)، مرضیّة(8)، محدَّثة(9)(علیها السلام)و ...
کنیه(10): امّ ابیها، امّ الائمّة، امّ الحسن، امّ الحسین، امّ المُحَسِّن
پدر: پیامبر اعظم حضرت محمّد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم)
1) . برگرفته از مقتل معصومین (علیهم السلام)، تألیف: گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم (علیه السلام)وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی
2) . کسی که تمام آفریدگان از کنه معرفت و شناختش باز داشته شدهاند. و نیز ...(به بخش فضائل رجوع شود.)
3) . زیبا، سپید، درخشان
4) . اسمی غیر اسم اوّل که اشاره به مدح دارد.
5) . سراسر صدق و راستی
6) . پاک و شایسته و بالنده
7) . مورد رضایت، مطیع، محبّ
8) . مورد رضایت
9) . کسی که فرشتگان الهی با او سخن میگفتند.
10) . نامی که به عنوان احترام به شخص، یا به عنوان علامت، به او اطلاق می گردد و اوّل آن با کلمة «أب» «أمّ» «إبن» «بنت» شروع میشود.
مادر: حضرت خدیجة (علیها السلام)
تولّد: بیستم جمادی الآخرة، پنج سال پس از بعثت در مکّة مکرّمة
مدّت عمر: 18 سال
تعداد فرزندان: پنج فرزند: امام حسن، امام حسین، زینب کبری، زینب صغری (امّ کُلثوم) و حضرت محسن:
شهادت: در سوم جمادی الآخرة سال 11 هجری قمری در دفاع از ولایت و امامت به شهادت رسیدند.
از فضائل و کرامات حضرت فاطمه زهراء (علیها السلام)(1)
حضرت امام صادق (علیه السلام)فرمودهاند: «فقط حضرت فاطمه (علیها السلام)صدّیقۀ کبری (صدّیق(2)
بزرگتر) هستند و فقط بر مدار معرفت و شناخت ایشان، جمیع نسلهای پیشین میگردیدند.»(3)
یعنی: شعاع نبوّت هر پیامبری، به اندازۀ معرفتش به آن حضرت گسترده بوده است.
1) . برگرفته از کتاب قطرهای از دریای فضائل اهل بیت (علیهم السلام) (ترجمهی کتاب «القطرة» تألیف مرحوم علّامه مستنبط)
2) . معنای صدّیق بر اساس تفسیر المیزان (ج4 ص408 - ترجمهی المیزان: ج4 ص651 -): صدّیق - که مبالغهی در صدق است - کسی است که ابداً دروغ در او راه ندارد؛ نه در گفتارش و نه در اعمالش. او کسی است که انجام نمیدهد مگر آنچه را که میبیند حقّ است و هرگز از هوای نفس خود تبعیّت نمیکند. و بر زبان، جاری نمیکند مگر آنچه را که میبیند حقّ است. و نمیبیند چیزی را مگر آنچه را که حقّ باشد؛ پس او حقائق اشیاء را مشاهده میکند و حقّ میگوید و حقّ انجام میدهد.
3) . «هِيَ الصِّدِّيقَةُ الْكُبْرَى وَ عَلَى مَعْرِفَتِهَا دَارَتِ الْقُرُونُ الْأُولَى» بحار الانوار ج 43 ص106
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) در بیان علّت نام فاخر «فاطمه» (بازدارنده) برای حضرت فاطمه (علیها السلام)فرمودهاند: «زیرا به یقین او و شیعیانش از آتش بازداشته شدهاند.»(1)
و نیز فرمودهاند: «به راستی من دخترم را فاطمه نام نهادم، زیرا به یقین خداوند عزّتمند و صاحب جلال او و هر کس را که او را دوست داشته باشد، از آتش بازداشته است.»(2)
حضرت امام صادق (علیه السلام)نیز فرمودهاند: «حقیقتاً به این علّت حضرت فاطمه (علیها السلام)فاطمه نامیده شدند که به یقین تمام آفریدگان از کنه معرفت و شناخت آن حضرت بازداشته شدهاند و راهی به آن ندارند.»(3)
وهم به اوج قدس ناموس اله کی رسد؟! *** فهمِ که، نعت بانوی خلوت کبریا کند؟!
دامن کبریای او دسترس خیال ن-ی! *** پایۀ قدر او بسی پایه به زیر پا کند!(4)
1) . «لِأَنَّهَا فُطِمَتْ هِيَ وَ شِيعَتُهَا مِنَ النَّار» علل الشّرائع ج1 ص179
2) . «إِنِّي سَمَّيْتُ ابْنَتِي فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَطَمَهَا وَ فَطَمَ مَنْ أَحَبَّهَا مِنَ النَّارِ» عیون اخبار الرّضا (علیه السلام) ج2 ص46
3) . «إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا» بحار الانوار ج 43 ص65
4) . از اشعار مرحوم آیة الله العظمی غروی اصفهانی
حضرت امام باقر (علیه السلام)در بیان علّت نام زیبای «زهراء» (زیبا، سپید، درخشان) برای حضرت زهراء (علیها السلام) فرمودهاند: «زیرا به یقین خداوند متعال آن حضرت را از نور عظمت خود آفرید.
هنگامی که آن حضرت درخشید، آسمانها و زمین به نور ایشان روشن گشت و چشمان فرشتگان را از شدّت نور خود پوشانید! فرشتگان برای خداوند سجدهکنان فرو افتادند و عرضه داشتند: خدای ما! و سَرور ما! این چه نوری است؟!
خداوند به آنان وحی فرمود: این نوری از نور من است که آن را در آسمانم جای دادم و از عظمت خویش آن را آفریدم. من این نور را از صلب یکی از پیامبرانم بیرون میآورم که او را بر جمیع پیامبران برتری میدهم. و از این نور امامانی را به وجود میآورم که به امر من قیام میکنند و به سوی حقّ من هدایت مینمایند و من آنان را خلفاء و جانشینان خویش در زمینم - بعد از پایان یافتن وحیام - قرار میدهم.»(1)
1) . «لِأَنَّ اللَّهَ تَعالَی خَلَقَهَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ فَلَمَّا أَشْرَقَتْ أَضَاءَتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِنُورِهَا وَ غَشِيَتْ أَبْصَارَ الْمَلَائِكَةِ وَ خَرَّتِ الْمَلَائِكَةُ لِلَّهِ سَاجِدِينَ وَ قَالُوا إِلَهَنَا وَ سَيِّدَنَا مَا هَذَا النُّورُ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِمْ هَذَا نُورٌ مِنْ نُورِي أَسْكَنْتُهُ فِي سَمَائِي وَ خَلَقْتُهُ مِنْ عَظَمَتِي أُخْرِجُهُ مِنْ صُلْبِ نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِي أُفَضِّلُهُ عَلَى جَمِيعِ الْأَنْبِيَاءِ وَ أُخْرِجُ مِنْ ذَلِكَ النُّورِ أَئِمَّةً يَقُومُونَ بِأَمْرِي يَهْدُونَ إِلَى حَقِّي وَ أَجْعَلُهُمْ خُلَفَائِي فِي أَرْضِي بَعْدَ انْقِضَاءِ وَحْيِي» کشف الغُمّة ج1 ص464
و نیز در این باره حضرت امام صادق (علیه السلام)فرمودهاند: «زیرا به راستی همواره آن حضرت در روز، سه مرتبه برای امیر المؤمنین (علیه السلام)به نورانیّت میدرخشید! ...»(1)
حضرت ختمی مرتبت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «... پس خداوند - که دائم الخیر و بلند مرتبه است - نور فاطمه (علیها السلام)را همچون قِندیل و چراغی آویزان آفرید و آن را به گوشوارۀ عرش آویخت؛ بیدرنگ آسمانهای هفتگانه و زمینهای هفتگانه روشن گشتند. و به همین علّت فاطمه، زهراء (درخشان، زیبا، سپید) نامیده شد.
و فرشتگان، پیوسته مشغول تسبیح و تقدیس خداوند بودند؛ خداوند عزّتمند و صاحب جلال فرمود: "به عزّت و جلالم سوگند، قطعاً ثواب و پاداش تسبیح و
1) . «لِأَنَّهَا تَزْهَرُ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (علیه السلام)فِي النَّهَارِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ بِالنُّورِ ...» علل الشّرائع ج1 ص180
تقدیس شما را تا روز قیامت برای محبّان این بانو و پدر و شوهر و پسرانش قرار میدهم."»(1)
حضرت امام رضا (علیه السلام)فرمودهاند: «همواره چنین بود که هرگاه هلال(2)
ماه رمضان طلوع میکرد، نور حضرت فاطمه (علیها السلام)بر آن غلبه میکرد و ناپدید میگشت. و چون آن حضرت از مقابل هلال غائب میشدند، هلال پدیدار میگشت.»(3)
فیض نخست و خاتمه نور جمال فاطمه *** چشم دل ار نظاره در مبدأ و منتهی کند
1) . «... فَخَلَقَ نُورَ فَاطِمَةَ (علیها السلام)يَوْمَئِذٍ كَالْقِنْدِيلِ وَ عَلَّقَهُ فِي قُرْطِ الْعَرْشِ فَزَهَرَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ السَّبْعُ وَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءَ وَ كَانَتِ الْمَلَائِكَةُ تُسَبِّحُ اللَّهَ وَ تُقَدِّسُهُ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: "وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَأَجْعَلَنَّ ثَوَابَ تَسْبِيحِكُمْ وَ تَقْدِيسِكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لِمُحِبِّي هَذِهِ الْمَرْأَةِ وَ أَبِيهَا وَ بَعْلِهَا وَ بَنِيهَا."» ارشاد القلوب ج2 ص403
2) . ماه نو را تا شب هفتم، هلال گویند.
3) . «كَانَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلَامُ إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَهْرِ رَمَضَانَ يَغْلِبُ نُورُهَا الْهِلَالَ وَ يَخْفَى فَإِذَا غَابَتْ عَنْهُ ظَهَرَ» بحار الانوار ج 43 ص56
به حضرت امام صادق (علیه السلام)عرض کردم: «این که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دربارۀ حضرت فاطمه (علیها السلام)فرمودهاند که ایشان سَرور بانوان جهانیان هستند، آیا منظور سرور بانوان زمان خودشان است؟»
امام (علیه السلام)فرمودند: «حضرت مریم این گونه بود که سرور بانوان زمان خودش بود، امّا حضرت فاطمه (علیها السلام)سرور بانوان جهانیان از اوّلین تا آخرین هستند.»(1)
امیر المؤمنین (علیه السلام)فرمودند: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به من فرمودند: ای علیّ! به خدا سوگند مردانی از قریش مرا در امر ازدواج فاطمه سرزنش کردند و گفتند: ما نزد تو آمدیم و از او خواستگاری کردیم و تو ما را منع نمودی و او را به ازدواج علیّ درآوردی.
پس من به آنها گفتم: به خدا سوگند، من شما را منع نکردم و من نبودم که او را به ازدواج علیّ درآوردم، بلکه خداوند شما را منع نمود و او را به ازدواج علیّ درآورد؛ جبرئیل بر من فرود آمد و گفت: ای محمّد!
1) . «ذَاكَ لِمَرْيَمَ كَانَتْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ عَالَمِهَا وَ فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ» بحار الانوار ج 43 ص26
(اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد) به راستی خداوند - که عظمتش بزرگ است - میفرماید: اگر علیّ را نیافریده بودم، قطعاً برای فاطمه - دخترت - همتایی روی کرۀ زمین نبود؛ از حضرت آدم گرفته تا سایرین.»(1)
همّت و توفیق خواهم از خدای فاطمه *** تا بگویم روز و شب مدح و ثنای فاطمه
گر نمیشد خلقت نور علیّ در روزگار *** همسری پیدا نمیشد از برای فاطمه
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «... آنگاه خداوند نور دخترم فاطمه را شکافت و از آن، آسمانها و زمین را آفرید. پس آسمانها و زمین از نور دخترم فاطمه
1) . «قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) : يَا عَلِيُّ! لَقَدْ عَاتَبَنِي رِجَالٌ مِنْ قُرَيْشٍ فِي أَمْرِ فَاطِمَةَ وَ قَالُوا: خَطَبْنَاهَا إِلَيْكَ فَمَنَعْتَنَا وَ زَوَّجْتَ عَلِيّاً فَقُلْتُ لَهُمْ: وَ اللَّهِ مَا أَنَا مَنَعْتُكُمْ وَ زَوَّجْتُهُ بَلِ اللَّهُ مَنَعَكُمْ وَ زَوَّجَهُ فَهَبَطَ عَلَيَّ جَبْرَئِيلُ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ يَقُولُ لَوْ لَمْ أَخْلُقْ عَلِيّاً لَمَا كَانَ لِفَاطِمَةَ ابْنَتِكَ كُفْوٌ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ» بحار الانوار ج 43 ص92
هستند و نور دخترم فاطمه از نور خداوند است. و دخترم فاطمه از آسمانها و زمین برتر است.»(1)
امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمودند: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دخترشان حضرت فاطمه (علیها السلام)را به ازدواج من درآوردند در حالی که مَهر ایشان به عهدۀ من، پانصد درهم (سکّۀ نقره) است.»(2)
راوی گوید: خدمت حضرت امام صادق (علیه السلام)شرفیاب شدم و عرض کردم: «مرا از مقدار مَهر زنان که برای مؤمن جائز (سزاوار) نیست که از آن تجاوز کند آگاه فرمائید.»
امام (علیه السلام) فرمودند: «سنّت محمّدیّه (صلی الله علیه و آله و سلم) پانصد درهم است.»(3)
1) . «... ثُمَّ فَتَقَ نُورَ ابْنَتِي فَخَلَقَ مِنْهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ فَالسَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ مِنْ نُورِ ابْنَتِي فَاطِمَةَ وَ نُورُ ابْنَتِي فَاطِمَةَ مِنْ نُورِ اللَّهِ وَ ابْنَتِي فَاطِمَةُ أَفْضَلُ مِنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْض» بحار الانوار ج 15 ص10
2) . «هَذا رَسولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) قَد زَوَّجَني اِبنَتَهُ فاطِمَةَ (علیها السلام)و صَداقُها عَلَىَّ خَمْسُمِائَةِ دِرْهَمٍ» مصباح مرحوم کفعمی ص762
3) . ... فَقُلْتُ لَهُ: أَخْبِرْنِي عَنْ مَهْرِ الْمَرْأَةِ الَّذِي لَا يَجُوزُ لِلْمُؤْمِنِ أَنْ يَجُوزَهُ. فَقَالَ: السُّنَّةُ الْمُحَمَّدِيَّةُ خَمْسُمِائَةِ دِرْهَمٍ ... (الاستبصار ج3 ص224)
حضرت امام باقر (علیه السلام)از پدران بزرگوارشان نقل نمودند که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «... به خدا سوگند، خداوند طوبَی(1)
و اگر شخصی سوار بر مرکب، با جدّیّت در سایهی درخت طوبی حرکت کند و صد سال سیر نماید، از سایهی آن خارج نمیشود!
و اگر کلاغی از پائین درخت طوبی - به طرف بالای آن - به پرواز درآید، به آنجا نمیرسد و پیر و فرتوت می شود و فرو میافتد!
آگاه باشید! فقط در این (ثوابهای اخروی) رغبت کنید.»
«طُوبَى شَجَرَةٌ فِي الْجَنَّةِ أَصْلُهَا فِي دَارِ النَّبِيِّ (صلی الله علیه و آله و سلم) وَ لَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ فِي دَارِهِ غُصْنٌ مِنْهَا لَا تَخْطُرُ عَلَى قَلْبِهِ شَهْوَةُ شَيْءٍ إِلَّا أَتَاهُ بِهِ ذَلِكَ الْغُصْنُ وَ لَوْ أَنَّ رَاكِباً مُجِدّاً سَارَ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ مَا خَرَجَ مِنْهَا وَ لَوْ طَارَ مِنْ أَسْفَلِهَا غُرَابٌ مَا بَلَغَ أَعْلَاهَا حَتَّى يَسْقُطَ هَرِماً أَلَا فَفِي هَذَا فَارْغَبُوا» بحار الانوار ج 8 ص117
را در مَهر فاطمه (علیها السلام)به او هدیّه نمود؛ پس آن (در بهشت) در خانۀ علیّ بن ابی طالب (علیه السلام) قرار دارد.»(2)1) . امیر المؤمنین (علیه السلام) فرمودهاند: «"طوبی" درختی است که در بهشت میروید و ریشهاش در خانهی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هست، و مؤمنی نیست مگر این که در خانهاش، شاخهای از آن هست. و به قلب وی میل و اشتهای چیزی خطور نمیکند، مگر این که آن شاخه، برایش حاضر میسازد!
2) . «... لَقَدْ نَحَلَ اللَّهُ طُوبَى فِي مَهْرِ فَاطِمَةَ فَهِيَ فِي دَارِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (علیه السلام)» تفسیر العیّاشی ج2 ص211
امیر المؤمنین (علیه السلام)هنگام بازگشت از نهروان، در کوفه خطبهای ایراد نموده، در ضمن آن فرمودند: «... من همسر حضرت بتول، سَرور بانوان جهانیان، فاطمه، تقیّه (خداپروا)، زکیّه (پاک و شایسته و با رشد و برکت)، بَرَّه (صالح و نیکوکار)، مهدیّه (هدایتشده)، محبوب محبوب خدا، و بهترینِ دختران و سلالهاش، و ریحانۀ رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هستم.»(1)
حضرت امام کاظم (علیه السلام) از پدر بزرگوارشان حضرت امام صادق (علیه السلام) نقل فرمودند: «... سپس رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) دخترشان حضرت فاطمه (علیها السلام)را در آغوش کشیدند و سر ایشان را بوسیدند و فرمودند: "پدرت فدایت باد ای فاطمه!"
آنگاه صدای رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به گریه بلند شد و فرمودند: "به خدا سوگند، قطعاً خداوند - پروردگارم - انتقام میگیرد و قطعاً برای غضب تو، غضب میکند؛
1) . «أَنَا زَوْجُ الْبَتُولِ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ فَاطِمَةَ التَّقِيَّةِ الزَّكِيَّةِ الْبَرَّةِ الْمَهْدِيَّةِ حَبِيبَةِ حَبِيبِ اللَّهِ وَ خَيْرِ بَنَاتِهِ وَ سُلَالَتِهِ وَ رَيْحَانَةِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) » بحار الانوار ج 33 ص282
پس شرّ و عذاب، باز هم شرّ و عذاب، و باز هم شرّ و عذاب برای ظالمان است!"»(1)
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «به راستی خداوند، قطعاً با خشم فاطمه به خشم میآید و با خشنودی او خشنود میشود.»(2)
پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «ای فاطمه! بشارت باد تو را که در نزد خداوند، دارای مقامی محمود و ستوده هستی؛ در آن مقام شفاعت میکنی برای محبّان و شیعیانت و شفاعتت پذیرفته میشود.
ای فاطمه! اگر تمام پیامبرانی که خداوند مبعوث کرده و تمام فرشتگانی که مقرّب درگاه خود گردانده است، برای هر کینهتوزی که حقّ تو را غصب کرده است
1) . «... ثُمَّ ضَمَّهَا إِلَيْهِ وَ قَبَّلَ رَأْسَهَا وَ قَالَ فِدَاكِ أَبُوكِ يَا فَاطِمَةُ فَعَلَا صَوْتُهَا بِالْبُكَاءِ ثُمَّ ضَمَّهَا إِلَيْهِ وَ قَالَ أَمَا وَ اللَّهِ لَيَنْتَقِمَنَّ اللَّهُ رَبِّي وَ لَيَغْضَبَنَّ لِغَضَبِكِ فَالْوَيْلُ ثُمَّ الْوَيْلُ ثُمَّ الْوَيْلُ لِلظَّالِمِين» بحار الانوار ج 22 ص491
2) . «إِنَّ اللَّهَ لَيَغْضَبُ لِغَضَبِ فَاطِمَةَ وَ يَرْضَى لِرِضَاهَا» امالی مرحوم شیخ مفید ص94
شفاعت نمایند، ابداً خداوند او را از آتش دوزخ خارج نمیسازد.»(1)
«34 مرتبه الله اکبر، 33 مرتبه الحمد لله، 33 مرتبه سبحان الله(2)»
حضرت امام صادق (علیه السلام)فرمودهاند: «هر کس بعد از نماز واجب، خداوند را به تسبیح حضرت فاطمة زهراء (علیها السلام) صد مرتبه تسبیح کند و به دنبال آن یک مرتبه لا اله الّا الله بگوید، خداوند او را میآمرزد.»(3)
1) . «يَا فَاطِمَةُ أَبْشِرِي فَلَكِ عِنْدَ اللَّهِ مَقَامٌ مَحْمُودٌ تَشْفَعِينَ فِيهِ لِمُحِبِّيكِ وَ شِيعَتِكِ فَتُشَفَّعِينَ، يَا فَاطِمَةُ لَوْ أَنَّ كُلَّ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ وَ كُلَّ مَلَكٍ قَرَّبَهُ شَفَعُوا فِي كُلِّ مُبْغِضٍ لَكِ غَاصِبٍ لَكِ مَا أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ أَبَداً» بحار الانوار ج 29 ص346
2) . در تفسیر شریف المیزان ج13 ص7 آمده است: سبحان اسم مصدر للتسبيح بمعنى التنزيه و يستعمل مضافاً و هو مفعول مطلق قائم مقام فعله فتقدير «سبحان الله» سبّحت الله تسبيحاً أي نزّهته عن كل ما لا يليق بساحة قدسه (معنای سبحان الله: پاک و منزّه میدانم خداوند را از هر چه که لایق ساحت قدس او نیست، پاک و منزّه دانستنی مطلق.)
3) . «مَنْ سَبَّحَ اللَّهَ فِي دُبُرِ الْفَرِيضَةِ تَسْبِيحَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ (علیها السلام)الْمِائَةَ مَرَّةٍ وَ أَتْبَعَهَا بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ» کافی ج3 ص342
و نیز فرمودهاند: «همانا ما کودکان خود را به تسبیح حضرت فاطمه (علیها السلام)امر میکنیم همان طور که ایشان را به نماز امر میکنیم. پس ملازم آن باش؛ که به راستی هر بندهای که ملازم آن باشد و بر آن مداومت ورزد، شقیّ و بدبخت نمیشود.»(1)
و همچنین فرمودهاند: «تسبیح حضرت فاطمه (علیها السلام)در هر روز، بعد از هر نماز، محبوبتر است نزد من از هزار رکعت نماز در هر روز.»(2)
و حضرت امام باقر(علیه السلام) فرمودهاند: «خداوند در حمد و ستایش به چیزی برتر از تسبیح حضرت فاطمه (علیها السلام) عبادت نشده است. و اگر چیزی برتر از آن وجود داشت، حتماً رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آن را به حضرت فاطمه (علیها السلام)هدیّه مینمودند.»(3)
1) . «يَا أَبَا هَارُونَ! إِنَّا نَأْمُرُ صِبْيَانَنَا بِتَسْبِيحِ فَاطِمَةَ (علیها السلام)كَمَا نَأْمُرُهُمْ بِالصَّلَاةِ فَالْزَمْهُ فَإِنَّهُ لَمْ يَلْزَمْهُ عَبْدٌ فَشَقِي» وسائل الشیعة ج6 ص441
2) . «تَسْبِيحُ فَاطِمَةَ (علیها السلام)فِي كُلِّ يَوْمٍ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ صَلَاةِ أَلْفِ رَكْعَةٍ فِي كُلِّ يَوْم» کافی ج3 ص343
3) . «مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِنَ التَّحْمِيدِ أَفْضَلَ مِنْ تَسْبِيحِ فَاطِمَةَ (علیها السلام)وَ لَوْ كَانَ شَيْءٌ أَفْضَلَ مِنْهُ لَنَحَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) فَاطِمَةَ (علیها السلام)» وسائل الشیعة ج 6 ص443
و نیز فرمودهاند: «هر کس تسبیح حضرت فاطمه (علیها السلام)را ذکر کند و سپس استغفار نماید، خداوند او را میآمرزد. و آن بر زبان، صد است و در میزان، هزار. و شیطان را طرد میکند و خدای رحمان را راضی مینماید.»(1)
حضرت امام باقر (علیه السلام)هرگاه مبتلا به تب میشدند از آب خنک کمک میگرفتند و آنگاه با صدای بلند - به گونهای که تا کنار درِ خانه شنیده میشد - ندا میکردند: «يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّد!».(2)
حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام)فرمودهاند: «مادرم حضرت فاطمه (علیها السلام)را دیدم که در شب جمعه در محراب عبادتشان ایستادهاند و تا دمیدن صبح دائماً در حال رکوع و سجودند و میشنیدم که مستمرّاً برای مردان و زنان مؤمن دعا میکنند و اسم آنها را میبرند
1) . «مَنْ سَبَّحَ تَسْبِيحَ فَاطِمَةَ (علیها السلام)ثُمَّ اسْتَغْفَرَ غُفِرَ لَهُ وَ هِيَ مِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَ أَلْفٌ فِي الْمِيزَانِ وَ تَطْرُدُ الشَّيْطَانَ وَ تُرْضِي الرَّحْمَن» همان ص442
2) . «... ثُمَّ يُنَادِي حَتَّى يُسْمَعَ صَوْتُهُ عَلَى بَابِ الدَّارِ يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّد» قطرهای از دریای فضائل اهل بیت (علیهم السلام)ج1 ص417 به نقل از الکافی ج8 ص109
و فراوان برایشان دعا میکنند و برای خودشان به چیزی دعا نمیکنند.
عرض کردم: "ای مادر جانم! چرا همان طور که برای دیگران دعا میکنید، برای خودتان دعا نمیکنید؟"
فرمودند: "ای پسر جانم! نخست همسایه، سپس خانه."»(1)
حسن بصریّ (از علمای اهل تسنّن) گوید که در این امّت کسی عابدتر از حضرت فاطمه (علیها السلام)نبود؛ پیوسته به عبادت میایستاد تا جایی که پاهای مبارکش ورم میکرد!(2)
حضرت امام صادق (علیه السلام)از پدران بزرگوارشان:از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل نمودند که خداوند - سبحانه و
1) . رَأَيْتُ أُمِّي فَاطِمَةَ (علیها السلام)قَامَتْ فِي مِحْرَابِهَا لَيْلَةَ جُمُعَتِهَا فَلَمْ تَزَلْ رَاكِعَةً سَاجِدَةً حَتَّى اتَّضَحَ عَمُودُ الصُّبْحِ وَ سَمِعْتُهَا تَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ تُسَمِّيهِمْ وَ تُكْثِرُ الدُّعَاءَ لَهُمْ وَ لَا تَدْعُو لِنَفْسِهَا بِشَيْءٍ فَقُلْتُ لَهَا: يَا أُمَّاهْ لِمَ لَا تَدْعُوِنَّ لِنَفْسِكِ كَمَا تَدْعُوِنَّ لِغَيْرِكِ؟ فَقَالَتْ: يَا بُنَيَّ الْجَارُ ثُمَّ الدَّارُ (وسائل الشیعة ج 7 ص113)
2) . «مَا كَانَ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ أَعْبَدَ مِنْ فَاطِمَةَ (علیها السلام)كَانَتْ تَقُومُ حَتَّى تَوَرَّمَ قَدَمَاهَا» المناقب ج3 ص341
تعالی - خطاب به ایشان فرمود: «اگر تو نبودی، قطعاً افلاک را نمیآفریدم. و اگر علیّ نبود، قطعاً تو را نمیآفریدم. و اگر فاطمه نبود، قطعاً شما دو نفر را نمیآفریدم.»(1)
حضرت امام صادق (علیه السلام)فرمودند: «حضرت علیّ (علیه السلام) و حضرت فاطمه (علیها السلام)دو دریای عمیق علم و دانشاند.»(2)
روزی حضرت فاطمه (علیها السلام)به امیر المؤمنین (علیه السلام)ندا نمودند: «نزدیک بیائید تا به شما خبر دهم از آنچه در گذشته واقع شده، و از آنچه در آینده واقع میشود، و از آنچه تا روز قیامت و تا هنگامۀ بر پا شدن رستاخیز واقع نمیشود. ...
به راستی خداوند متعال نور مرا آفرید و آن پیوسته خداوند را - که جلال و عظمتش عظیم است - تسبیح و تنزیه میکرد. سپس آن را به درختی از درختهای بهشت به ودیعه نهاد و آن درخت روشن گردید.
پس هنگامی که پدرم داخل بهشت گردیدند، خداوند متعال به ایشان از روی الهام وحی فرمود که از میوۀ آن درخت بچین و در دهانت بچرخان. پدرم چنین کردند، پس خداوند سبحان مرا در صلب پدرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به ودیعه نهاد، سپس مرا در وجود مادرم حضرت خدیجه - دختر خُوَیلِد - به امانت گذاشت و ایشان مرا به دنیا آورد. و من از همان نور هستم. میدانم آنچه را که در گذشته واقع شده، و آنچه را که واقع میشود و آنچه را که واقع نمیشود. ...»(1)
أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى خَلَقَ نُورِي وَ كَانَ يُسَبِّحُ اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ ثُمَّ أَوْدَعَهُ شَجَرَةً مِنْ شَجَرِ الْجَنَّةِ فَأَضَاءَتْ فَلَمَّا دَخَلَ أَبِي الْجَنَّةَ أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ إِلْهَاماً أَنِ اقْتَطِفِ الثَّمَرَةَ مِنْ تِلْكَ الشَّجَرَةِ وَ أَدِرْهَا فِي لَهَوَاتِكَ فَفَعَلَ فَأَوْدَعَنِي اللَّهُ سُبْحَانَهُ صُلْبَ أَبِي (صلی الله علیه و آله و سلم) ثُمَّ أَوْدَعَنِي خَدِيجَةَ بِنْتَ خُوَيْلِدٍ فَوَضَعَتْنِي وَ أَنَا مِنْ ذَلِكَ النُّورِ أَعْلَمُ مَا كَانَ وَ مَا يَكُونُ وَ مَا لَمْ يَكُن ...» بحار الانوار ج 43 ص8
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) خطاب به همسر بیبدیلشان حضرت خدیجه (علیها السلام) فرمودند: «به راستی خداوند عزّتمند و صاحب جلال هر روز چندین مرتبه، در
1) . «اُدْنُ لِأُحَدِّثَكَ بِمَا كَانَ وَ بِمَا هُوَ كَائِنٌ وَ بِمَا لَمْ يَكُنْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حِينَ تَقُومُ السَّاعَة ...
مقابل فرشتگان بزرگوارش به تو افتخار و مباهات میکند!»(1)
و نیز خطاب به اصحابشان فرمودند: «برترین و بافضیلتترینِ زنان بهشت، چهار نفرند: خدیجه (علیها السلام) - دختر خُوَیلِد - فاطمه (علیها السلام) - دختر محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) - مریم - دختر عمران - و آسیه - دختر مُزاحِم، همسر فرعون -.»(2)
عائشه گوید: «احدی را ندیدم که از نظر کلام و حدیث، شبیهتر از فاطمه به رسول خدا باشد.
و همواره چنین بود که هرگاه فاطمه بر پدرش رسول خدا وارد میشد، به او مرحبا و خوشآمد میگفت و از جای برخاسته، به سویش میرفت و دست او را
1) . «... فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيُبَاهِي بِكِ كِرَامَ مَلَائِكَتِهِ كُلَّ يَوْمٍ مِرَاراً» بحار الانوار ج 16 ص78
2) . «أَفْضَلُ نِسَاءِ الْجَنَّةِ أَرْبَعٌ: خَدِيجَةُ بِنْتُ خُوَيْلِدٍ وَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله و سلم) وَ مَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَ آسِيَةُ بِنْتُ مُزَاحِمٍ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ» بحار الانوار ج 8 ص178
میگرفت و دو دست او را بوسه میزد و او را در جای نشستن خویش مینشاند.»(1)
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند که در قیامت حضرت فاطمة زهراء (علیها السلام)سواره به عرصۀ محشر وارد میشوند در حالی که جبرئیل از سمت راست، میکائیل از سمت چپ، امیر المؤمنین (علیه السلام)پیشاپیش و حضرت امام حسن و حضرت امام حسین(علیهما السلام)از پشت سر آن حضرت در حرکتاند و خداوند متعال مراقب و محافظ آن حضرت میباشد.
پس ندائی از جانب خداوند - که عظیم است جلال و عظمتش - میرسد: «گروههای آفریدگان! چشمان خود را فرو افکنید و سرهای خود را به زیر آورید؛ این فاطمه است، دختر محمّد - پیامبر شما - ، همسر علیّ - امام شما - ، و مادر حسن و حسین.»
پس آن حضرت از صراط عبور میکند در حالی که خود را با دو چادر سپید پوشانیده است.
1) . «مَا رَأَيْتُ أَحَداً کانَ أَشْبَهَ كَلَاماً وَ حَدِيثاً مِنْ فَاطِمَةَ بِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) وَ كَانَتْ إِذَا دَخَلَتْ عَلَيْهِ رَحَّبَ بِهَا وَ قامَ اِلَیها فَأخَذَ بِیَدِها وَ قَبَّلَ يَدَيْهَا وَ أَجْلَسَهَا فِي مَجْلِسِهِ» بشارة المصطفی6 ص253
هنگامی که وارد بهشت میگردد و به آن کرامتی که خداوند برای ایشان آماده کرده است مینگرد، این آیه را تلاوت میکند: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فيها لُغُوبٌ»(1)(به نام خداوند کثیر الّرحمة دائم الرّحمة. حمد و ستایش خدای را که حزن و اندوه را از ما زدود؛ به راستی پروردگار ما بسیار آمرزنده و بسیار سپاسگزار است. همو که ما را به فضل و احسان خود، به سرای جاودان درآورد که هیچ رنجی در آن به ما نمیرسد و (برای دستیابی به خواستههایمان) هیچ گونه ملال و خستگی به ما راه نمییابد (و هر چه میطلبیم در اختیار ماست).
آنگاه خداوند عزّتمند و صاحب جلال به آن حضرت وحی میکند: «ای فاطمه! از من بخواه، به تو عطا میکنم. و از من آرزو نما، راضیات مینمایم.»
آن حضرت (علیها السلام)عرضه میدارد: «خدای من! تویی تمام آرزوها و فوق تمام آرزوها؛ از تو مسألت مینمایم که محبّان من و محبّان عترت مرا به آتش عذاب نکنی.»
1) . سورهی مبارکهی فاطر، آیات شریفهی 34 و 35
خداوند به آن حضرت وحی میکند: «ای فاطمه! به عزّت و جلال و بلندی مقام و مرتبهام سوگند، به راستی دو هزار سال پیش از این که آسمانها و زمین را بیافرینم بر خویش سوگند یاد کردم که محبّان تو و محبّان عترت تو را به آتش عذاب نکنم.»(1)
راوی گوید: حضرت فاطمه (علیها السلام)به من فرمودند: «پدرم به من خبر دادند - و هماکنون اینجا حضور دارند - که به راستی کسی که بر ایشان و بر من سه روز سلام کند، خداوند بهشت را بر او واجب میسازد.»
عرض کردم: «منظور در زمان حیات ایشان و شماست؟»
1) . ... فَيُوحِي اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهَا: يَا فَاطِمَةُ! سَلِينِي أُعْطِكِ وَ تَمَنَّيْ عَلَيَّ أُرْضِكِ. فَتَقُولُ: إِلَهِي أَنْتَ الْمُنَى وَ فَوْقَ الْمُنَى أَسْأَلُكَ أَنْ لَا تُعَذِّبَ مُحِبِّي وَ مُحِبِّي عِتْرَتِي بِالنَّارِ. فَيُوحِي اللَّهُ إِلَيْهَا: يَا فَاطِمَةُ! وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ ارْتِفَاعِ مَكَانِي لَقَدْ آلَيْتُ عَلَى نَفْسِي مِنْ قَبْلِ أَنْ أَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ أَنْ لَا أُعَذِّبَ مُحِبِّيكِ وَ مُحِبِّي عِتْرَتِكِ بِالنَّارِ (بحار الانوار ج 27 ص139 و تأویل الآیات ص472)
فرمودند: «منظور هم زمان حیاتمان است و هم بعد از شهادتمان.»(1)
(السّلام علیکَ یا رسولَ الله! السلام علیکِ یا فاطمةُ الزهراء!)
حضرت فاطمه (علیها السلام)فرمودند: «رسول خدا به من فرمودند: "ای فاطمه! کسی که بر تو صلوات فرستد، خداوند او را میآمرزد و به من - در هر جای بهشت که بودم - ملحق میسازد."»(2)
(اللّهمّ صلّ علی فاطمةَ و ابیها و بَعلِها و بَنِیها بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِهِ عِلمُکَ اللَّهُمَّ الْعَنِ الْجِبْتَ وَ الطَّاغُوت)
روزی امیر المؤمنین (علیه السلام)مقداری جو از یک یهودی قرض نمود. یهودی در مقابل آن، چیزی را به عنوان گرو درخواست کرد.
1) . «أَخْبَرَنِي أَبِي وَ هُوَ ذَا هُوَ أَنَّهُ مَنْ سَلَّمَ عَلَيْهِ وَ عَلَيَّ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ» قُلْتُ لَهَا: «فِي حَيَاتِهِ وَ حَيَاتِكِ؟» قَالَتْ : «نَعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنَا» التهذیب ج6 ص9
2) قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) : «يَا فَاطِمَةُ! مَنْ صَلَّى عَلَيْكِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ أَلْحَقَهُ بِي حَيْثُ كُنْتُ مِنَ الْجَنَّةِ.» مستدرک الوسائل ج10 ص211
امیر المؤمنین (علیه السلام)چادر پشمین حضرت فاطمة زهراء (علیها السلام) را گرو نهاد.
یهودی آن چادر را به خانۀ خود برد و در میان اتاقی نهاد. هنگامی که شب فرا رسید، همسر آن یهودی برای کاری وارد آن اتاق شد، دید نوری در اتاق ساطع گشته و تمام اتاق را روشن نموده است!
فوری نزد شوهرش رفت و خبر داد که به راستی در آن اتاق، نوری عظیم مشاهده کرده است!
مرد یهودی که وجود چادر حضرت در اتاق را فراموش کرده بود، شگفتزده به سرعت برخاست و داخل اتاق شد، ناگهان دید که شعاع نور چادر، پرتو افکن است و گویی از ماه شب چهارده مشتعل است و از نزدیک میدرخشید!
یهودی با شگفتی، به دقّت در محلّ چادر نگریست و یقین کرد که آن نور، از چادر حضرت فاطمه (علیها السلام) است. او به سرعت به سوی اقوام و بستگانش شتافت و همسرش نیز شتابان سراغ اقوام و بستگانش رفت و آنها را - که تعدادشان هشتاد نفر بود - در آن اتاق
حاضر کردند. آنها با دیدن این کرامت، همگی مسلمان شدند.(1)
پیامبر رحمت (علیها السلام)فرمودند: «ای سلمان! کسی که فاطمه - دخترم - را دوست بدارد، در بهشت با من است و کسی که با او دشمنی داشته باشد، در آتش است.
ای سلمان! محبّت فاطمه (علیها السلام)در صد موطن نفع میبخشد که آسانترین آنها عبارت است از: هنگام مردن، قبر، میزان و ترازوی اعمال، محشر، صراط، عرضه شدن (به پیشگاه عدل الهی) و حساب. پس کسی که دخترم از او راضی باشد، من از او راضیام، و کسی که من از او راضی باشم، خداوند از او راضی است. و کسی که فاطمه (علیها السلام)بر او خشمگین باشد، من بر او خشمگینم، و کسی که من بر او خشمگین باشم، خداوند بر او خشمگین است.
1) . ... دَخَلَ الْبَيْتَ فَإِذَا ضِيَاءُ الْمُلَاءَةِ يَنْشُرُ شُعَاعُهَا كَأَنَّهُ يَشْتَعِلُ مِنْ بَدْرٍ مُنِيرٍ يَلْمَعُ مِنْ قَرِيبٍ فَتَعَجَّبَ مِنْ ذَلِكَ فَأَنْعَمَ النَّظَرَ فِي مَوْضِعِ الْمُلَاءَةِ فَعَلِمَ أَنَّ ذَلِكَ النُّورَ مِنْ مُلَاءَةِ فَاطِمَةَ فَخَرَجَ الْيَهُودِيُّ يَعْدُو إِلَى أَقْرِبَائِهِ وَ زَوْجَتُهُ تَعْدُو إِلَى أَقْرِبَائِهَا فَاجْتَمَعَ ثَمَانُونَ مِنَ الْيَهُودِ فَرَأَوْا ذَلِكَ فَأَسْلَمُوا كُلُّهُمْ (بحار الانوار ج 43 ص30)
ای سلمان! وای بر کسی که به او و شوهرش امیر المؤمنین علیّ ظلم کند! و وای بر کسی که به شیعیان و فرزندان او ظلم کند!»(1)
حضرت امام باقر (علیه السلام)فرمودهاند: «... و به خدا سوگند، اطاعت از حضرت فاطمه (علیها السلام)بر جمیع آفریدگان خداوند، از جنّ و آدمیان و پرندگان و وحوش بیابان و پیامبران و فرشتگان واجب است.»(2)
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «به راستی فاطمه پارۀ تن من است و او نور چشم من و میوۀ دل من است؛ آنچه
1) . «يَا سَلْمَانُ مَنْ أَحَبَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِي فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ مَعِي وَ مَنْ أَبْغَضَهَا فَهُوَ فِي النَّارِ يَا سَلْمَانُ حُبُّ فَاطِمَةَ (علیها السلام)يَنْفَعُ فِي مِائَةٍ مِنَ الْمَوَاطِنِ أَيْسَرُهَا الْمَوْتُ وَ الْقَبْرُ وَ الْمِيزَانُ وَ الْمَحْشَرُ وَ الصِّرَاطُ وَ العَرضُ وَ الحِسابُ فَمَنْ رَضِيَتْ ابْنَتِي عَنْهُ رَضِيتُ عَنْهُ وَ مَنْ رَضِيتُ عَنْهُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَ مَنْ غَضِبَتْ عَلَيْهِ فَاطِمَةُ (علیها السلام)غَضِبْتُ عَلَيْهِ وَ مَنْ غَضِبْتُ عَلَيْهِ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَا سَلْمَانُ وَيْلٌ لِمَنْ يَظْلِمُهَا وَ يَظْلِمُ بَعلَها اَمیرَ المُؤمِنینَ عَلِیّاً وَ وَیلٌ لِمَن یَظلِمُ شِيعَتَهَا وَ ذُرِّيَّتَهَا» مئة منقبة ص126
2) . «... وَ لَقَد كانَت (علیها السلام)مَفرُوضَةَ الطّاعَةِ عَلَى جَميعِ مَن خَلَقَ اللهُ مِنَ الجِنِّ وَ الإنسِ وَ الطَّيرِ وَ الوَحشِ وَ الأنبِياءِ وَ المَلائِكَة» دلائل الامامة ص28
او را ناراحت نماید، مرا ناراحت مینماید، و آنچه او را مسرور سازد، مرا مسرور میسازد. و به یقین او نخستین کسی است که از میان اهل بیتم به من ملحق میشود.»(1)
حضرت محمّد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «فاطمه، پارۀ تن من است و او روح من در میان کالبدم است.»(2)
حضرت ولیّ عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در یکی از توقیعات و نامههای شریفشان فرمودهاند: «... دختر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) برای من الگوی نیکویی است!»(3)
1) . «إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي وَ هِيَ نُورُ عَيْنِي وَ ثَمَرَةُ فُؤَادِي يَسُوؤُنِي مَا سَاءَهَا وَ يَسُرُّنِي مَا سَرَّهَا وَ إِنَّهَا أَوَّلُ مَنْ يَلْحَقُنِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِي» روضة الواعظین ج1 ص149
2) . «فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي وَ هِيَ رُوحِيَ الَّتِي بَيْنَ جَنْبَيَّ» بحار الانوار ج 27 ص62
3) . «... وَ فِي ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) لِي أُسْوَةٌ حَسَنَة» منتخب الانوار ص118
پیامبر عظیم الشّأن اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «... فاطمه، حوری است به صورت انسان! من هرگاه مشتاق رایحۀ بهشت میشوم، دخترم فاطمه را میبویم.»(1)
حضرت امام کاظم (علیه السلام)فرمودهاند: «به راستی حضرت فاطمه (علیها السلام)صدّیقهای شهیده است.(2)
(بانویی سراسر صدق و راستی است(3)که شاهد برون و درون تمام خلائق است و آن حضرت را به شهادت رساندند.)
حضرت امام صادق (علیه السلام)در پاسخ به این سؤال که مصحف حضرت فاطمه (علیها السلام)چیست فرمودند که بعد از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) جبرئیل به طور مداوم به خدمت حضرت زهراء (علیها السلام)شرفیاب میشد و آن حضرت را در عزای پدر بزرگوارشان تسلّی و دلداری میداد و از
1) . «... فَفَاطِمَةُ حَوْرَاءُ إِنْسِيَّةٌ فَكُلَّمَا اشْتَقْتُ إِلَى رَائِحَةِ الْجَنَّةِ شَمِمْتُ رَائِحَةَ ابْنَتِي فَاطِمَةَ» الاحتجاج ج2 ص408
2) . «إِنَّ فَاطِمَةَ (علیها السلام)صِدِّيقَةٌ شَهِيدَة» الکافی ج1 ص458
3) . توضیح بیشتر «صدّیق» در ابتدای این بخش، در ذیل نخستین فضیلت (بر مدار معرفت حضرت فاطمه (علیها السلام)آمده است.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و مقام و جایگاه رفیعشان، و نیز از حوادث و وقایعی که در آینده - بعد از حضرت زهراء (علیها السلام)- بر ذرّیّه و فرزندان ایشان واقع خواهد شد خبر میداد و امیر المؤمنین علیّ (علیه السلام)تمام آن مطالب را مینوشتند، و این مجموعه، مصحف حضرت فاطمه (علیها السلام) است.(1)
(که امروز در نزد حضرت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) میباشد.)(2)
حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) از پدران بزرگوارشان: نقل نمودند که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «هنگامی که خداوند، حضرت آدم و حضرت حوّاء : را آفرید، در بهشت به ناز و تبختر خرامیدند. پس آدم به حوّاء گفت: "خداوند مخلوقی نیکوتر از ما
1) . «... وَ كَانَ جَبْرَئِيلُ ع يَأْتِيهَا فَيُحْسِنُ عَزَاءَهَا عَلَى أَبِيهَا وَ يُطَيِّبُ نَفْسَهَا وَ يُخْبِرُهَا عَنْ أَبِيهَا وَ مَكَانِهِ وَ يُخْبِرُهَا بِمَا يَكُونُ بَعْدَهَا فِي ذُرِّيَّتِهَا وَ كَانَ عَلِيٌّ (علیه السلام)يَكْتُبُ ذَلِكَ فَهَذَا مُصْحَفُ فَاطِمَةَ (علیها السلام)» الکافی ج1 ص241
2) . حضرت امام صادق (علیه السلام): «... وَ إِنَّ عِنْدَنَا لَمُصْحَفَ فَاطِمَةَ وَ مَا يُدْرِيهِمْ مَا مُصْحَفُ فَاطِمَة!» بحار الانوار ج 26 ص38
نیافریده است!" در این هنگام خداوند به جبرئیل وحی نمود: "این دو بندۀ مرا به فردوس اعلی(1)
برای هر چیزی قلّهای هست؛ و قلّهی بهشت، فردوس است که متعلّق به محمّد و آل محمّد صلوات الله علیه و علیهم میباشد. (بحار الانوار ج 24 ص269)
ببر."
پس چون آن دو داخل فردوس شدند، چشمشان به بانوی جوانی افتاد که بر روی فرشی فاخر از فرشهای بهشت نشسته بود و تاجی از نور بر سر و دو گوشواره از نور در گوش داشت و تمام بهشت از زیبایی چهرۀ او روشن گردیده بود!
حضرت آدم گفت: "دوست من جبرئیل! این بانوی جوان کیست که تمام بهشت از زیبایی چهرهاش روشن گردیده است؟!"
جواب داد: "این، فاطمه - دختر محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) پیامبری از فرزندان تو در آخر الزمان - است."
پرسید: "این تاجی که بر سر دارد چیست؟" جواب داد: "شوهرش علیّ بن ابی طالب (علیه السلام)است."
1) . امیر المؤمنین (علیه السلام)فرمودهاند: «لِكُلِّ شَيْءٍ ذِرْوَةٌ وَ ذِرْوَةُ الْجَنَّةِ الْفِرْدَوْسُ وَ هِيَ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ»
پرسید: "این دو گوشوارهای که در گوش دارد چیست؟" جواب داد: "فرزندانش حسن و حسین8 هستند."
حضرت آدم گفت: "دوست من جبرئیل! آیا آنها قبل از من آفریده شدهاند؟!"
پاسخ داد: "ایشان چهار هزار سال پیش از خلقت تو، در علم غامض و اسرارآمیز خداوند موجودند."»(1)
فَلَمَّا دَخَلَا الْفِرْدَوْسَ نَظَرا إِلَى جَارِيَةٍ عَلَى دُرْنُوكٍ مِنْ دَرَانِيكِ الْجَنَّةِ وَ عَلَى رَأْسِهَا تَاجٌ مِنْ نُورٍ وَ فِي أُذُنَيْهَا قُرْطَانِ مِنْ نُورٍ قَدْ أَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ حُسْنِ وَجْهِهَا.
فَقَالَ آدَمُ: حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ مَنْ هَذِهِ الْجَارِيَةُ الَّتِي قَدْ أَشْرَقَتِ الْجِنَانُ مِنْ حُسْنِ وَجْهِهَا؟ فَقَالَ: هَذِهِ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ نَبِيٍّ مِنْ وُلْدِكَ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ. قَالَ: فَمَا هَذَا التَّاجُ الَّذِي عَلَى رَأْسِهَا؟ قَالَ: بَعْلُهَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ (علیه السلام). قَالَ: فَمَا الْقُرْطَانِ اللَّذَانِ فِي أُذُنَيْهَا؟ قَالَ: وَلَدَاهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ.
قَالَ آدَمُ: حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ أَ خُلِقُوا قَبْلِي؟! قَالَ: هُمْ مَوْجُودُونَ فِي غَامِضِ عِلْمِ اللَّهِ قَبْلَ أَنْ تُخْلَقَ بِأَرْبَعَةِ آلَافِ سَنَةٍ.» بحار الانوار ج 43 ص52
1) . «لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ تَبَخْتَرَا فِي الْجَنَّةِ فَقَالَ آدَمُ لِحَوَّاءَ: مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً هُوَ أَحْسَنُ مِنَّا! فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى جَبْرَئِيلَ: ائْتِ بِعَبْدَيَّ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَى.
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «در روز قیامت دخترم فاطمه سوار بر ناقهای از ناقههای بهشت، به صحنۀ محشر وارد میشود ...
در سمت راست او هفتاد هزار فرشته و در سمت چپ او نیز هفتاد هزار فرشته حرکت میکنند و جبرئیل زمام ناقۀ او را گرفته است و با بلندترین صدایش ندا میکند: "چشمان خود را فرو افکنید تا فاطمه - دختر محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) - عبور کند."
پس در آن روز هیچ پیامبر و رسول و صدّیق و شهیدی باقی نمیماند مگر این که چشمان خود را فرو میافکنند تا فاطمه عبور کند. ...»(1)
و در روایت دیگری فرمودهاند: «... و هفتاد هزار حور در اطراف او تا درب قصرش او را همراهی میکنند.»(2)
1) . «... وَ عَنْ يَمِينِهَا سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ عَنْ شِمَالِهَا سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ جَبْرَئِيلُ آخِذٌ بِخِطَامِ النَّاقَةِ يُنَادِي بِأَعْلَى صَوْتِهِ: غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ حَتَّى تَجُوزَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ فَلَا يَبْقَى يَوْمَئِذٍ نَبِيٌّ وَ لَا رَسُولٌ وَ لَا صِدِّيقٌ وَ لَا شَهِيدٌ إِلَّا غَضُّوا أَبْصَارَهُمْ حَتَّى تَجُوزَ فَاطِمَة» بحار الانوار ج 43 ص219
2) . «... وَ عِنْدَ حَوْلِهَا سَبْعُونَ أَلْفَ حَوْرَاء» بحار الانوار ج 7 ص336
پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودهاند: «نخستین شخصی که وارد بهشت میشود، فاطمه است. مقام و منزلت او در میان این امّت، همانند مقام و منزلت مریم دختر عِمران در میان بنی اسرائیل است.»(1)
حضرت فاطمه (علیها السلام)فرمودند: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به من فرمودند: "آیا به تو مژده و بشارت ندهم که هرگاه خداوند بخواهد در بهشت به همسر ولیّ و دوست خاصّش هدیّهای بدهد، (قاصدی) به سوی تو میفرستد تا از زیورهای خودت برای آن زن بفرستی؟"»(2)
پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند که خداوند متعال در قیامت به حضرت زهراء (علیها السلام)ندا میکند: «... به راستی من برای تسلّی بخشیدن به تو در قبال مصیبتهایت مقرّر
1) . «أَوَّلُ شَخْصٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَاطِمَةُ مَثَلُهَا فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ مَثَلُ مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيل» بحار الانوار ج 37 ص70
2) . «قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) : "أَ لَا أُبَشِّرُكِ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يُتْحِفَ زَوْجَةَ وَلِيِّهِ فِي الْجَنَّةِ بَعَثَ إِلَيْكِ تَبْعَثِينَ إِلَيْهَا مِنْ حُلِيِّكِ؟"» دلائل الامامة ص2
داشتهام که قبل از محاسبۀ بندگان، تو و ذرّیّه و شیعیانت و هر کس از غیر شیعیانت که به شما اندک نیکیای نموده، وارد بهشت شوید.»
پس فاطمه دخترم و ذرّیّه و شیعیانش و هر کس از غیر شیعیانش که به او اندک نیکیای نموده، وارد بهشت میشوند. پس این است گفتار خداوند متعال در کتابش قرآن(1)
که آن هراس بزرگتر - یعنی روز قیامت - آنان را غمگین نمیکند و در آنچه دلشان بخواهد، جاودانه متنعّماند. به خدا سوگند، آنان فاطمه و ذرّیّه و شیعیانش و هر کس از غیر شیعیانش که به آنان اندک نیکیای نموده میباشند.(2)
1) . سورهی مبارکهی انبیاء ، آیات 102 و 103
2) . «... اِنّي جَعَلْتُ لِتَعْزِيَتِكِ بِمُصِيبَتِكِ أَنِّي لَا أَنْظُرُ فِي مُحَاسَبَةِ الْعِبَادِ حَتَّى تَدْخُلِي الْجَنَّةَ أَنْتِ وَ ذُرِّيَّتُكِ وَ شِيعَتُكِ وَ مَنْ أَوْلَاكُمْ مَعْرُوفاً مِمَّنْ لَيْسَ هُوَ مِنْ شِيعَتِكِ قَبْلَ أَنْ أَنْظُرَ فِي مُحَاسَبَةِ الْعِبَادِ فَتَدْخُلُ فَاطِمَةُ ابْنَتِي الْجَنَّةَ وَ ذُرِّيَّتُهَا وَ شِيعَتُهَا وَ مَنْ أَوْلَاهَا مَعْرُوفاً مِمَّنْ لَيْسَ هُوَ مِنْ شِيعَتِهَا فَهُوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ قَالَ هُوَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ هِيَ وَ اللَّهِ فَاطِمَةُ وَ ذُرِّيَّتُهَا وَ شِيعَتُهَا وَ مَنْ أَوْلَاهُمْ مَعْرُوفاً مِمَّنْ لَيْسَ هُوَ مِنْ شِيعَتِهَا» بحار الانوار ج 7 ص336
حضرت ختمی مرتبت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «به راستی خداوند گروهی از فرشتگان را بر فاطمه گماشته تا او را از رو به رو و از پشت سر و از سمت راست و از سمت چپش محافظت نمایند. آنان در طول دوران زندگی او، همراهش هستند و بعد از شهادت او، در کنار مرقدش خواهند بود و پیوسته و فراوان بر او و بر پدر و شوهر و پسرانش صلوات میفرستند.
پس کسی که مرا پس از رحلتم زیارت کند، گویی فاطمه را زیارت نموده است و کسی که فاطمه را زیارت کند، گویی مرا زیارت نموده است. و کسی که علیّ بن ابی طالب را زیارت کند، گویی فاطمه را زیارت نموده است و کسی که حسن و حسین را زیارت کند، گویی علیّ را زیارت نموده است. و کسی که ذرّیّۀ آن دو را زیارت کند، گویی خود آن دو را زیارت نموده است.»(1)
فَمَنْ زَارَنِي بَعْدَ وَفَاتِي فَكَأَنَّمَا زَارَ فَاطِمَةَ وَ مَنْ زَارَ فَاطِمَةَ فَكَأَنَّمَا زَارَنِي وَ مَنْ زَارَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَكَأَنَّمَا زَارَ فَاطِمَةَ وَ مَنْ زَارَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ فَكَأَنَّمَا زَارَ عَلِيّاً وَ مَنْ زَارَ ذُرِّيَّتَهُمَا فَكَأَنَّمَا زَارَهُمَا» بحار الانوار ج 97 ص122
1) . «إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَكَّلَ بِفَاطِمَةَ رَعِيلًا مِنَ الْمَلَائِكَةِ يَحْفَظُونَهَا مِنْ بَيْنِ يَدَيْهَا وَ مِنْ خَلْفِهَا وَ عَنْ يَمِينِهَا وَ عَنْ يَسَارِهَا وَ هُمْ مَعَهَا فِي حَيَاتِهَا وَ عِنْدَ قَبْرِهَا بَعْدَ مَوْتِهَا يُكْثِرُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهَا وَ عَلَى أَبِيهَا وَ بَعْلِهَا وَ بَنِيهَا
حضرت سلمان سلام الله علیه فرمود: «روزی شاهد بودم که حضرت فاطمه (علیها السلام)نشستهاند و با آسیاب دستی مشغول آرد کردن جو هستند و بر عمود آسیاب، خون دستان مبارک آن حضرت جاری است! و فرزند خردسالشان حضرت حسین نیز در گوشۀ خانه، از شدّت گرسنگی به خود میپیچد و فریاد میکشد!
عرض کردم: "ای دختر رسول خدا! دستان شما مجروح گشته و حال آن که فضّه (خدمتگزار شما) در اینجا حضور دارد!"
حضرت فرمودند: "رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به من سفارش نمودهاند که خدمتگزاری او یک روز در میان باشد. و دیروز روز خدمت او بود."»(1)
1) . «كَانَتْ فَاطِمَةُ (علیها السلام)جَالِسَةً قُدَّامَهَا رَحًى تَطْحَنُ بِهَا الشَّعِيرَ وَ عَلَى عَمُودِ الرَّحَى دَمٌ سَائِلٌ وَ الْحُسَيْنُ فِي نَاحِيَةِ الدَّارِ يَتَضَوَّرُ مِنَ الْجُوعِ فَقُلْتُ: يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ دَبِرَتْ كَفَّاكِ وَ هَذِهِ فِضَّةُ! فَقَالَتْ: أَوْصَانِي رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) أَنْ تَكُونَ الْخِدْمَةُ لَهَا يَوْماً فَكَانَ أَمْسِ يَوْمَ خِدْمَتِهَا» (بحار الانوار ج 43 ص28)
حضرت امام حسن عسکریّ (علیه السلام)فرمودهاند: «زنی در نزد حضرت صدّیقه، فاطمۀ زهراء (علیها السلام)حضور یافت و عرض کرد: "به راستی مادری ناتوان دارم که در امر نمازش، چیزی بر او پوشیده و مبهم گشته است و مرا به سوی شما فرستاده تا از شما سؤال کنم."
حضرت فاطمه (علیها السلام)پاسخ سؤال او را فرمودند.
آن زن دوباره سؤالی را مطرح کرد، و حضرت نیز پاسخ دادند.
باز سؤال سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم، هشتم، نهم و دهم را پرسید و حضرت به تمام آن سؤالات پاسخ دادند.
آن زن از فراوانی سؤالاتش شرمنده شد و عرض کرد: "دیگر زحمت نمیدهم ای دختر رسول خدا!"
حضرت فاطمه (علیها السلام)به او فرمودند: "بیا و از آنچه که برایت رخ میدهد سؤال کن؛ به من خبر ده کسی که یک روز اجیر میشود تا بار سنگینی را در مقابل صد هزار دینار اجرت بالای پشت بامی ببرد، آیا این بار بر او سنگینی میکند؟"
عرض کرد: "نه."
فرمودند: "من نیز (از طرف خداوند) اجیر شدهام تا در برابر هر مسألهای (که پاسخ میدهم) مزدی بگیرم که بیشتر است از مالامال شدن بین خاک تا عرش از مروارید! پس سزاوارتر است که بر من سنگین نیاید." ...»(1)
امیر المؤمنین (علیه السلام)مرد گرسنهای را به خانۀ خود آوردند و از حضرت زهراء (علیها السلام)پرسیدند: «چه چیزی نزد شما هست ای دختر رسول خدا؟»
حضرت زهراء (علیها السلام)فرمودند: «در نزد ما جز خوراک بچّهها نیست، ولی ما ایثار میکنیم و مهمانمان را بر خود مقدّم میداریم.»(2)
1) . «... قَالَتْ فَاطِمَةُ (علیها السلام): هَاتِي وَ سَلِي عَمَّا بَدَا لَكِ أَ رَأَيْتِ مَنِ اكْتُرِىَ يَوْماً يَصْعَدُ إِلَى سَطْحٍ بَحَمْلٍ ثَقِيلٍ وَ كِرَاهُ مِائَةُ أَلْفِ دِينَارٍ يَثْقُلُ عَلَيْهِ؟ فَقَالَتْ: لَا فَقَالَتْ: اكْتُرِيتُ أَنَا لِكُلِّ مَسْأَلَةٍ بِأَكْثَرَ مِنْ مِلْءِ مَا بَيْنَ الثَّرَى إِلَى الْعَرْشِ لُؤْلُؤاً فَأَحْرَى أَنْ لَا يَثْقُلَ عَلَيَّ» مستدرک الوسائل ج17 ص317
2) . ... «مَا عِنْدَكِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ؟» فَقَالَتْ (علیها السلام): «مَا عِنْدَنَا إِلَّا قُوتُ الصِّبْيَةِ لَكِنَّا نُؤْثِرُ ضَيْفَنَا بِهِ» مستدرک الوسائل ج7 ص215
جناب اُمّ اَیمَن سلام الله علیها بعد از شهادت حضرت زهراء (علیها السلام)از مدینه به سوی مکّه خارج شد و گفت: دیگر بعد از آن حضرت نمیخواهم مدینه را ببینم. در میان راه در جُحفه به عطش شدیدی دچار شد تا جایی که بر جان خویش ترسید! پس چشمانش را به سوی آسمان افکند و خاضعانه عرضه داشت: ای پروردگار من! آیا مرا به تشنگی مبتلا میکنی در حالی که من خدمتگزار دختر پیامبرت هستم؟
بیدرنگ دلوی از آب بهشت به سوی او فرود آمد و آشامید و تا هفت سال، نه گرسنه شد و نه غذا خورد!(1)
1) . خَرَجَتْ أُمُّ أَيْمَنَ إِلَى مَكَّةَ لَمَّا تُوُفِّيَتْ فَاطِمَةُ (علیها السلام)وَ قَالَتْ لَا أَرَى الْمَدِينَةَ بَعْدَهَا فَأَصَابَهَا عَطَشٌ شَدِيدٌ فِي الْجُحْفَةِ حَتَّى خَافَتْ عَلَى نَفْسِهَا قَالَ فَكَسَرَتْ عَيْنَيْهَا نَحْوَ السَّمَاءِ ثُمَّ قَالَتْ: يَا رَبِّ أَ تُعْطِشُنِي وَ أَنَا خَادِمَةُ بِنْتِ نَبِيِّكَ؟ قَالَ: فَنَزَلَ إِلَيْهَا دَلْوٌ مِنْ مَاءِ الْجَنَّةِ فَشَرِبَتْ وَ لَمْ تَجُعْ وَ لَمْ تَطْعَمْ سَبْعَ سِنِين! (بحار الانوار ج 43 ص46)
«... خداوند اطاعت از ما اهل بیت را نظام و سامان دین، و امامت ما را امان و مصونیّت از تفرقه، و جهاد را عزّت و صلابت اسلام قرار داده است. ...»(1)
حضرت صدّیقۀ کبری (علیها السلام)در پاسخ انصار که نسبت به بیعت با خلیفۀ اوّل عذرتراشی میکردند فرمودند: «آیا پدرم در روز غدیر خمّ برای احدی عذری باقی گذاشت!؟»(2)
«هر کس عبادت خالصش را به سوی خداوند بالا فرستد، خداوند عزّتمند و صاحب جلال برترین مصلحت او را به سویش فرود میآورد.»(1)
از پدرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که میفرمودند: «به راستی علمای شیعۀ ما محشور میشوند، پس به میزان کثرت علوم و جدّیّتشان در ارشاد و هدایت بندگان خدا، خِلعَتهای(2)کرامات، بر آنان افکنده می شود تا جایی که بر یکی از آنها هزار هزار حُلّه(3)
از نور افکنده میشود!»(4)
1) . «مَنْ أَصْعَدَ إِلَى اللَّهِ خَالِصَ عِبَادَتِهِ أَهْبَطَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ أَفْضَلَ مَصْلَحَتِهِ» عُدّة الداعی ص233
2) . خِلعت: جامهی دوخته که از طرف شخص بزرگ به عنوان جایزه یا اِنعام به کسی داده شود.
3) . جامهی نو، جامهی بلند که بدن را بپوشاند.
4) . سَمِعْتُ أَبِي (صلی الله علیه و آله و سلم) يَقُولُ: «إِنَّ عُلَمَاءَ شِيعَتِنَا يُحْشَرُونَ فَيُخْلَعُ عَلَيْهِمْ مِنْ خِلَعِ الْكَرَامَاتِ عَلَى قَدْرِ كَثْرَةِ عُلُومِهِمْ وَ جِدِّهِمْ فِي إِرْشَادِ عِبَادِ اللَّهِ حَتَّى يُخْلَعُ عَلَى الْوَاحِدِ مِنْهُمْ أَلْفُ أَلْفِ حُلَّةٍ مِنْ نُور.» بحار الانوار ج 2 ص3
«اگر همواره به آنچه تو را امر نمودهایم عمل کنی و از آنچه تو را باز داشتهایم دوری کنی، تو از شیعیان ما هستی و الّا نه.»(1)
«ای رسول خدا! به راستی سلمان از لباس من به شگفت آمده است. پس سوگند به کسی که شما را به حقّ مبعوث نمود، در طول این پنج سال زندگی مشترک با علیّ، جز پوست گوسفندی که روزها بر روی آن شترمان علف میخورد و شبها از آن به عنوان بستر خواب استفاده میکنیم نداریم و حقیقتاً بالش ما نیز از چرمی است که از لیف خرما پر شده است.»(2)
1) . «إِنْ كُنْتَ تَعْمَلُ بِمَا أَمَرْنَاكَ وَ تَنْتَهِي عَمَّا زَجَرْنَاكَ عَنْهُ فَأَنْتَ مِنْ شِيعَتِنَا وَ إِلَّا فَلا» بحار الانوار ج 65 ص154
2) . «يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ سَلْمَانَ تَعَجَّبَ مِنْ لِبَاسِي فَوَ الَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا لِي وَ لِعَلِيٍّ مُنْذُ خَمْسِ سِنِينَ إِلَّا مِسْكُ كَبْشٍ تَعْلِفُ عَلَيْهَا بِالنَّهَارِ بَعِيرُنَا فَإِذَا كَانَ اللَّيْلُ افْتَرَشْنَاهُ وَ إِنَّ مِرْفَقَتَنَا لَمِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيف» بحار الانوار ج 8 ص303
«به یقین، نزدیکترین حالت زن به پروردگارش این است که ملازم خانهاش باشد.»(1)
(به تربیت فرزندان، شوهرداری، کدبانویی، خانهداری و گرمابخشی و مصفّا نمودن محیط خانواده مشغول، و از معرض نامحرم دور باشد.
بزرگ احیاگر اسلام ناب محمّدی (صلی الله علیه و آله و سلم) حضرت امام خمینی (قدس سره) دربارۀ بهترین شغل زن فرمودهاند: «این مادر که بچّه در دامن او بزرگ میشود، بزرگترین مسؤولیّت را دارد، و شریفترین شغل را دارد: بچّهداری.
شریفترین شغل در عالم، بزرگ کردن یک بچّه است، و تحویل دادن یک انسان است به جامعه. این همان بود که خدای تبارک و تعالی در طول تاریخ برایش انبیاء (علیهم السلام)را فرستاد، در طول تاریخ، از آدم تا خاتم. انبیاء آمدند انسان درست کنند.»(2)
«خدمت مادر به جامعه، از خدمت معلّم بالاتر است، و از خدمت همه کس بالاتر است و این امری است که انبیاء (علیهم السلام)میخواستند.»(1)
«مهمّ شما بانوان این است که اولادها را خوب تربیت کنید. بانوان را آن طور اینها (رژیم طاغوت) میخواستند باشند که بچّههایشان از آنها جدا باشد، بانوان را بکِشند به ادارات؛ نه برای این که اداره درست بشود؛ یکی این که ادارات را فاسد کنند، و یکی این که بچّهها را از دامن مادر جدا بکنند؛ و بچّهها از اوّل که در دامن مادر نباشند، عقده پیدا میکنند و اکثر مفاسد از این عقدههایی است که بچّهها پیدا میکنند.
شما بچّههای خودتان را خوب حفظ کنید، بچّههای خودتان را خوب تربیت کنید. این بچّهها هستند که کشوری را نجات میدهند.»(2))
پس از آن که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) کارهای درون خانه را به حضرت زهراء (علیها السلام)و کارهای بیرون از خانه را به حضرت امیر المؤمنین (علیه السلام)واگذار کردند، حضرت فاطمه (علیها السلام)
فرمودند: «کسی جز خداوند نمیداند که من چهقدر خوشحال و مسرور شدم از این که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) کارهای سنگین مردانه و حضور و بروز در میان نامحرمان را از من بازداشت!»(1)
«برای زنان، خیر و مصلحت برتر در آن است که نه آنان مردان نامحرم را ببینند و نه مردان نامحرم، آنان را.»(2)
حضرت فاطمة زهراء (علیها السلام)در پاسخ درخواستی از سوی امیر المؤمنین (علیه السلام)فرمودند: «خانه، خانۀ شماست و زنان، تابع مردان هستند. من در هیچ کاری با شما مخالفت نمیکنم.»(3)
1) . «... فَلَا يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلَّا اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ () تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ» بحار الانوار ج 43 ص81
2) . «خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ» وسائل الشیعة ج 20 ص232
3) . «... فَالْبَيْتُ بَيْتُكَ وَ النِّسَاءُ تَتْبَعُ الرِّجَالَ لَا أُخَالِفُ عَلَيْكَ بِشَيْء» علل الشّرائع ج1 ص187
حضرت فاطمه (علیها السلام)از امیر المؤمنین (علیه السلام)نقل نمودند که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «هر کس کار نیکی برای یکی از فرزندانم انجام دهد و فرزندم پاداش او را ندهد، من خودم پاداش کار او را میدهم.»(1)
(اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم)
1) . «أَيُّمَا رَجُلٍ صَنَعَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ وُلْدِي صَنِيعَةً فَلَمْ يُكَافِئْهُ عَلَيْهَا فَأَنَا الْمُكَافِئُ لَهُ عَلَيْهَا» بحار الانوار ج 93 ص225
صلوات مخصوص حضرت فاطمۀ زهراء (علیها السلام)(1)
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدِّيقَةِ فَاطِمَةَ الزَّكِيَّةِ حَبِيبَةِ حَبِيبِكَ وَ نَبِيِّكَ
بارالها! صلوات و رحمت فرست بر حضرت صدّیقه فاطمه داراى نفس زكیّه، محبوب حبیب و پیامبر تو وَ أُمِّ أَحِبَّائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ الَّتِي انْتَجَبْتَهَا وَ فَضَّلْتَهَا وَ اخْتَرْتَهَا عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ
و مادر دوستان خاصّ تو و برگزیدگانت که او را برگزیدى و فضیلت دادى و بر تمام زنان جهانها برترى دادى و اختیار نمودی.
اللَّهُمَّ كُنِ الطَّالِبَ لَهَا مِمَّنْ ظَلَمَهَا وَ اسْتَخَفَّ بِحَقِّهَا وَ كُنِ الثَّائِرَ اللَّهُمَّ بِدَمِ أَوْلاَدِهَا
بارالها! تو از کسانی که به او ظلم کردند و حقّ و مقامش را سبک شمردند دادخواهی کن و تو ای خدا! خونخواه و منتقم خون فرزندانش باش.
1) . مفاتیح الجنان
اللَّهُمَّ وَ كَمَا جَعَلْتَهَا أُمَّ الْأَئِمَّةِ الْهُدَى وَ حَلِيلَةَ صَاحِبِ اللِّوَاءِ وَ الْكَرِيمَةَ عِنْدَ الْمَلَإِ الْأَعْلَى
بارالها! و همان گونه که او را مادر امامان هدایت و همسر پرچمدار دین، صاحب لواء محشر و نیز گرامی در عالم بالاتر قرار دادی،
فَصَلِّ عَلَيْهَا وَ عَلَى أُمِّهَا صَلاَةً تُكْرِمُ بِهَا وَجْهَ مُحَمَّدٍ (أَبِيهَا) صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
پس بر آن حضرت و بر مادر بزرگوارش (حضرت خدیجه (علیها السلام)صلوات و رحمت فرست؛ صلوات و رحمتی که به آن، وجه حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله را اکرام کنی و گرامی داری،
وَ تُقِرُّ بِهَا أَعْيُنَ ذُرِّيَّتِهَا وَ أَبْلِغْهُمْ عَنِّي فِي هَذِهِ السَّاعَةِ أَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَ السَّلاَم
و به آن، چشمان ذرّیّهاش را (با اشک شوق) خنک سازی.(1)و از جانب من در این ساعت برترین تحیّت و سلام را به آن بزرگواران ابلاغ فرما.
1) . کنایه از مسرور و شادمان نمودن آنان