ترجمه وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة جلد 5

مشخصات کتاب

سرشناسه:حرعاملی، محمدبن حسن، 1033 - 1104ق.

عنوان و نام پدیدآور: ترجمه وسائل‌الشیعه‌الی تحصیل مسائل ‌الشریعه

تالیف: محمد بن‌الحسن الحر العاملی؛ تحقیق: محمدرضا الحسینی الجلالی / ترجمه: گروهی از محققین مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان

مشخصات نشر دیجیتالی: مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان 1400 ه ش

مشخصات ظاهری:30‌ج.

موضوع:احادیث شیعه -- قرن 11ق.

موضوع:احادیث احکام

شناسه افزوده: متن عربی موسسه آل‌البیت علیهم‌السلام لاحیاء‌التراث(قم)

رده بندی کنگره:BP135/ح4ت7 ی1300

رده بندی دیویی:297/212

شماره کتابشناسی ملی:1321690

اشارة

تفصیل وسائل‌الشیعه‌الی تحصیل مسائل‌الشریعه

تالیف: محمد بن‌الحسن الحر العاملی

تحقیق: محمدرضا الحسینی الجلالی‬

بسم الله الرحمن الرحیم

[تتمة کتاب الصلاة]

أَبْوَابُ أَحْکَامِ الْمَلَابِسِ وَ لَوْ فِی غَیْرِ الصَّلَاةِ

1- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّجَمُّلِ وَ کَرَاهَةِ التَّبَاؤُسِ‌

اشارة

⁽¹⁾1- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّجَمُّلِ وَ کَرَاهَةِ التَّبَاؤُسِ‌⁽²⁾ **

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5738 - رقم الحدیث الباب: 1]

5738- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِی شُعَیْبٍ الْمَحَامِلِیِّ عَنْ أَبِی هَاشِمٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ یُبْغِضُ الْبُؤْسَ وَ التَّبَاؤُسَ.

**

ترجمه:

امام صادق علیه السلام میفرمایند: خداوند زیبایی و خود آرایی را دوست دارد و از بینوایی و فقر نمایی نفرت دارد،...

[رقم الحدیث الکلی: 5739 - رقم الحدیث الباب: 2]

5739- 2-⁽⁴⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ⁽⁵⁾قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ یُحِبُّ أَنْ یَرَی أَثَرَ نِعَمِهِ عَلَی عَبْدِهِ.

**

ترجمه:

ابو بصير گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود:

خداوند زيباست و زيبايى را دوست مى‌دارد و دوست مى‌دارد كه اثر نعمت را در بنده خود ببيند.

[رقم الحدیث الکلی: 5740 - رقم الحدیث الباب: 3]

5740- 3-⁽⁶⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَمَّنْ رَوَاهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَی عَبْدٍ بِنِعْمَةٍ أَحَبَّ أَنْ یَرَاهَا عَلَیْهِ لِأَنَّهُ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: ‌هرگاه خداوند بر بنده‌اش نعمتى عطا كند، دوست دارد كه آن نعمت را در او ببيند؛ زيرا او زيباست و زيبايى را دوست مى‌دارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5741 - رقم الحدیث الباب: 4]

5741- 4-⁽¹⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ صَفْوَانَ عَنْ یُوسُفَ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: الْبَسْ وَ تَجَمَّلْ فَإِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ لْیَکُنْ مِنْ حَلَالٍ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: بپوش و آراسته شو که خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد و حلال باشد.

[رقم الحدیث الکلی: 5742 - رقم الحدیث الباب: 5]

5742- 5-⁽²⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَمُّونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مِسْمَعِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِکِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَبْصَرَ رَسُولُ اللَّهِ ص رَجُلًا شَعِثاً شَعْرُ رَأْسِهِ وَسِخَةً ثِیَابُهُ سَیِّئَةً حَالُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مِنَ الدِّینِ الْمُتْعَةُ ⁽³⁾.

**

ترجمه:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ وقتى مردى را ديد كه موهايى ژوليده و جامه اى چركين و سر و وضعى نا مرتّب داشت ـ فرمود: استفاده از نعمت هاى خدا و آشكار ساختن نعمت جزو دين است.

[رقم الحدیث الکلی: 5743 - رقم الحدیث الباب: 6]

5743- 6-⁽⁴⁾وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص بِئْسَ الْعَبْدُ الْقَاذُورَةُ.

**

ترجمه:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چه بد است بنده كثيف و لا قيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5744 - رقم الحدیث الباب: 7]

5744- 7-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ ابْنِ رِئَابٍ‌⁽⁶⁾عَنِ الْحَلَبِیِّ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع ثَلَاثَةُ أَشْیَاءَ لَا یُحَاسِبُ اللَّهُ عَلَیْهَا الْمُؤْمِنَ طَعَامٌ یَأْکُلُهُ وَ ثَوْبٌ یَلْبَسُهُ وَ زَوْجَةٌ صَالِحَةٌ تُعَاوِنُهُ وَ یُحْصِنُ بِهَا فَرْجَهُ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: مؤمن دربارۀ سه چيز مورد محاسبه قرار نمى‌گيرد: غذايى كه مى‌خورد، لباسى كه مى‌پوشد، زن صالحه‌اى كه كمكش مى‌كند و دامنش را پاك نگه مى‌داردم

[رقم الحدیث الکلی: 5745 - رقم الحدیث الباب: 8]

5745- 8-⁽¹⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: قَالَ أَبِی مَا تَقُولُ فِی اللِّبَاسِ الْحَسَنِ فَقُلْتُ بَلَغَنِی أَنَّ الْحَسَنَ ع کَانَ یَلْبَسُ وَ أَنَّ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ع کَانَ یَأْخُذُ الثَّوْبَ الْجَدِیدَ فَیَأْمُرُ بِهِ فَیُغْمَسُ فِی الْمَاءِ فَقَالَ لِی الْبَسْ وَ تَجَمَّلْ فَإِنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع کَانَ یَلْبَسُ الْجُبَّةَ الْخَزَّ بِخَمْسِمِائَةِ دِرْهَمٍ وَ الْمِطْرَفَ الْخَزَّ بِخَمْسِینَ دِینَاراً فَیَشْتُو فِیهِ فَإِذَا خَرَجَ الشِّتَاءُ بَاعَهُ فَتَصَدَّقَ بِثَمَنِهِ وَ تَلَا هَذِهِ الْآیَةَ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

راوی گوید: امام رضا عليه السلام به من فرمود: نظرت درباره لباس زبر چيست؟ عرض كردم: شنيده ام كه امام حسن عليه السلام مى پوشيد، و جعفر بن محمّد عليه السلام جامه نو مى گرفت و دستور مى داد آن را در آب فرو برند. حضرت فرمود: بپوش و آراسته باش ؛ زيرا على بن الحسين عليه السلام جبّه خز پانصد درهمى مى پوشيد و در زمستان رداى خزى نگارين مى پوشيد و چون زمستان تمام مى شد آن را مى فروخت و پولش را صدقه مى داد

[رقم الحدیث الکلی: 5746 - رقم الحدیث الباب: 9]

5746- 9-⁽³⁾الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطُّوسِیُّ فِی الْأَمَالِی عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْفَحَّامِ عَنِ الْمَنْصُورِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَادِی ع عَنْ آبَائِهِ عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ یَکْرَهُ الْبُؤْسَ وَ التَّبَاؤُسَ فَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَنْعَمَ عَلَی عَبْدٍ نِعْمَةً أَحَبَّ أَنْ یَرَی عَلَیْهِ أَثَرَهَا قِیلَ کَیْفَ ذَلِکَ قَالَ یُنَظِّفُ ثَوْبَهُ وَ یُطَیِّبُ رِیحَهُ وَ یُجَصِّصُ دَارَهُ وَ یَکْنُسُ أَفْنِیَتَهُ حَتَّی إِنَّ السِّرَاجَ قَبْلَ مَغِیبِ الشَّمْسِ یَنْفِی الْفَقْرَ وَ یَزِیدُ فِی الرِّزْقِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی أَحَادِیثِ لُبْسِ الْخَزِّ⁽⁴⁾وَ غَیْرِهِ‌⁽⁵⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

] امام صادق عليه السّلام فرمود: خداوند زيبايى و خودآرايى را دوست دارد و از فقر و تظاهر به فقر بيزار است. هرگاه خداوند به بنده اى نعمتى بدهد، دوست دارد اثر آن را در او ببيند. عرض شد: چگونه؟ فرمودند: لباس تميز بپوشد، خود را خوشبو كند، خانه اش را گچكارى كند، جلوى در حياط خود را جارو كند، حتى روشن كردن چراغ قبل از غروب خورشيد فقر را مى برد و روزى را زياد مى كند.

2- بَابُ اسْتِحْبَابِ إِظْهَارِ النِّعْمَةِ وَ کَوْنِ الْإِنْسَانِ فِی أَحْسَنِ زِیِّ قَوْمِهِ وَ کَرَاهَةِ کَتْمِ النِّعْمَةِ

[رقم الحدیث الکلی: 5747 - رقم الحدیث الباب: 1]

2- بَابُ اسْتِحْبَابِ إِظْهَارِ النِّعْمَةِ وَ کَوْنِ الْإِنْسَانِ فِی أَحْسَنِ زِیِّ قَوْمِهِ وَ کَرَاهَةِ کَتْمِ النِّعْمَةِ⁽¹⁾.⁽²⁾

5747

مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ بُرَیْدِ بْنِ مُعَاوِیَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لِعُبَیْدِ بْنِ زِیَادٍ إِظْهَارُ النِّعْمَةِ أَحَبُّ إِلَی اللَّهِ مِنْ صِیَانَتِهَا فَإِیَّاکَ أَنْ تُرَیَنَ‌⁽³⁾إِلَّا فِی أَحْسَنِ زِیِّ قَوْمِکَ قَالَ فَمَا رُئِیَ عُبَیْدٌ إِلَّا فِی أَحْسَنِ زِیِّ قَوْمِهِ حَتَّی مَاتَ.

**

ترجمه:

باب مستحب است ظاهر نمودن نعمت در بهترین حالت خویشان و ناپسند بودن مخفی نمودن نعمت

بريد بن معاويه گويد: امام صادق عليه السّلام به عبيد بن زياد فرمود: آشكار كردن نعمت نزد خداوند از نگهدارى آن محبوب‌تر است. فقط‍‌ با بهترين پوشش قوم خويش خود را بيارا. بريد گويد: پس از آن عبيد جز در بهترين پوشش قوم خود ديده نشد تا اين‌كه وفات نمود.

[رقم الحدیث الکلی: 5748 - رقم الحدیث الباب: 2]

5748- 2-⁽⁴⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ فِی حَدِیثٍ خَیْرُ لِبَاسِ کُلِّ زَمَانٍ لِبَاسُ أَهْلِهِ.

**

ترجمه:

حماد بن عثمان گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که - در حدیثی - می فرمود: بهترین لباس هر عصری، لباس اهل آن است.

[رقم الحدیث الکلی: 5749 - رقم الحدیث الباب: 3]

5749- 3-⁽⁵⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ رَفَعَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَی عَبْدِهِ بِنِعْمَةٍ فَظَهَرَتْ عَلَیْهِ سُمِّیَ حَبِیبَ اللَّهِ مُحَدِّثٌ بِنِعْمَةِ اللَّهِ وَ إِذَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَی عَبْدٍ بِنِعْمَةٍ فَلَمْ تَظْهَرْ عَلَیْهِ سُمِّیَ بَغِیضَ اللَّهِ مُکَذِّبٌ بِنِعْمَةِ اللَّهِ.

**

ترجمه:

على بن محمد گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: هرگاه خداوند بر بنده‌اش نعمتى دهد و آن نعمت در او ظاهر شود، ناميده مى‌شود: «دوست خدا، گوينده نعمت خداوند» و هرگاه خداوند بر بنده‌اى نعمتى دهد و آن نعمت در او ظاهر نشود، ناميده مى‌شود: «دشمن خدا، تكذيب‌كننده نعمت خداوند».

[رقم الحدیث الکلی: 5750 - رقم الحدیث الباب: 4]

5750- 4-⁽⁶⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّنِی لَأَکْرَهُ لِلرَّجُلِ أَنْ یَکُونَ عَلَیْهِ مِنَ اللَّهِ نِعْمَةٌ فَلَا یُظْهِرَهَا.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽¹⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: من مكروه مى‌دارم كه به انسانى نعمتى از جانب خدا برسد و او آن را آشكار نكند.

3- بَابُ اسْتِحْبَابِ إِظْهَارِ الْغِنَی وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ حَاصِلًا إِذَا ظُنَّ فَقْرُهُ‌

اشارة

⁽³⁾3- بَابُ اسْتِحْبَابِ إِظْهَارِ الْغِنَی وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ حَاصِلًا إِذَا ظُنَّ فَقْرُهُ **

ترجمه:

باب مستحب است ظاهر نمودن بی نیاز اگر چه نباشد اگر گمان فقر باشد

[رقم الحدیث الکلی: 5751 - رقم الحدیث الباب: 1]

5751- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ وَ ابْنِ فَضَّالٍ جَمِیعاً عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ نَاساً بِالْمَدِینَةِ قَالُوا لَیْسَ لِلْحَسَنِ مَالٌ فَبَعَثَ الْحَسَنُ ع إِلَی رَجُلٍ بِالْمَدِینَةِ- فَاسْتَقْرَضَ مِنْهُ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَ أَرْسَلَ بِهَا إِلَی الْمُصَدِّقِ فَقَالَ هَذِهِ صَدَقَةُ مَالِنَا فَقَالُوا مَا بَعَثَ الْحَسَنُ هَذِهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا وَ عِنْدَهُ مَالٌ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: گروهى در مدينه گفتند: امام حسن عليه السّلام ثروتى ندارد. امام حسن عليه السّلام شخصى را نزد مردى در مدينه فرستاد و از او هزار درهم قرض گرفت و آن را نزد مسئول صدقه فرستاد و فرمود: اين صدقۀ اموال ماست. مردم گفتند: اين را امام حسن عليه السّلام از جانب خود نفرستاده است، مگر آن‌كه حتما ثروتى دارد

[رقم الحدیث الکلی: 5752 - رقم الحدیث الباب: 2]

5752- 2-⁽⁵⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: لَمَّا⁽⁶⁾بَلَغَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ ع أَنَّ طَلْحَةَ وَ الزُّبَیْرَ- یَقُولَانِ لَیْسَ لِعَلِیٍّ مَالٌ قَالَ فَشَقَّ ذَلِکَ عَلَیْهِ فَأَمَرَ وُکَلَاءَهُ أَنْ یَجْمَعُوا غَلَّتَهُ حَتَّی إِذَا حَالَ عَلَیْهِ الْحَوْلُ أَتَوْهُ وَ قَدْ جَمَعُوا مِنْ ثَمَنِ الْغَلَّةِ مِائَةَ أَلْفِ دِرْهَمٍ فَنُثِرَتْ‌⁽⁷⁾بَیْنَ یَدَیْهِ فَأَرْسَلَ إِلَی طَلْحَةَ وَ الزُّبَیْرِ- فَأَتَیَاهُ فَقَالَ لَهُمَا هَذَا الْمَالُ وَ اللَّهِ لِی لَیْسَ لِأَحَدٍ فِیهِ شَیْ‌ءٌ وَ کَانَ عِنْدَهُمَا مُصَدَّقاً قَالَ فَخَرَجَا مِنْ عِنْدِهِ وَ هُمَا یَقُولَانِ إِنَّ لَهُ مَالًا⁽⁸⁾.

**

ترجمه:

ابو بصير گويد: به امير مؤمنان على عليه السّلام خبر رسيد كه طلحه و زبير مى‌گويند: «على اموال ندارد.» اين سخن بر حضرت عليه السّلام گران آمد. به وكيلان خود دستور فرمود كه غلّه ايشان را جمع‌آورى كنند. تا اين‌كه يك سال گذشت. وكيلان در حالى‌كه از پول غلّه، صد هزار درهم جمع كرده بودند، نزد آن حضرت آمدند و پول‌ها در مقابل حضرت پخش كردند. آن‌گاه حضرت به دنبال طلحه و زبير فرستاد. طلحه و زبير نزد حضرت آمدند. حضرت به آن دو فرمود: به خدا سوگند! اين مال از آن من است و هيچ‌كس در آن سهمى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5753 - رقم الحدیث الباب: 3]

5753- 3-⁽⁹⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَدِیدٍ عَنْ مُرَازِمِ بْنِ

حَکِیمٍ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَی مَوْلَی آلِ سَامٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ النَّاسَ یَرَوْنَ‌⁽¹⁾أَنَّ لَکَ مَالًا کَثِیراً فَقَالَ مَا یَسُوؤُنِی ذَلِکَ إِنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ ع مَرَّ ذَاتَ یَوْمٍ عَلَی نَاسٍ شَتَّی مِنْ قُرَیْشٍ- وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ مُخَرَّقٌ فَقَالُوا أَصْبَحَ عَلِیٌّ لَا مَالَ لَهُ فَسَمِعَهَا أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع- فَأَمَرَ الَّذِی یَلِی صَدَقَتَهُ أَنْ یَجْمَعَ تَمْرَهُ وَ لَا یَبْعَثَ إِلَی إِنْسَانٍ شَیْئاً وَ أَنْ یُوَفِّرَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ بِعْهُ الْأَوَّلَ فَالْأَوَّلَ وَ اجْعَلْهَا دَرَاهِمَ ثُمَّ اجْعَلْهَا حَیْثُ تَجْعَلُ التَّمْرَ فَاکْبِسْهُ‌⁽²⁾مَعَهُ حَیْثُ لَا یُرَی وَ قَالَ لِلَّذِی یَقُومُ عَلَیْهِ إِذَا دَعَوْتُ بِالتَّمْرِ فَاصْعَدْ وَ انْظُرِ الْمَالَ فَاضْرِبْهُ بِرِجْلِکَ کَأَنَّکَ لَا تَعْمِدُ الدَّرَاهِمَ حَتَّی تَنْثُرَهَا ثُمَّ بَعَثَ إِلَی رَجُلٍ رَجُلٍ‌⁽³⁾مِنْهُمْ یَدْعُوهُ ثُمَّ دَعَا بِالتَّمْرِ فَلَمَّا صَعِدَ یَنْزِلُ بِالتَّمْرِ ضَرَبَ بِرِجْلِهِ فَانْتَثَرَتِ الدَّرَاهِمُ فَقَالُوا مَا هَذَا یَا أَبَا الْحَسَنِ- فَقَالَ هَذَا مَالُ مَنْ لَا مَالَ لَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِذَلِکَ الْمَالِ فَقَالَ انْظُرُوا أَهْلَ کُلِّ بَیْتٍ کُنْتُ أَبْعَثُ إِلَیْهِمْ فَانْظُرُوا مَالَهُ وَ ابْعَثُوا إِلَیْهِ.

**

ترجمه:

عبد الأعلى مولى آل سام گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: مردم مى‌گويند: شما مال زيادى داريد. فرمود: اين سخن مرا ناراحت نمى‌كند. به‌راستى كه روزى امير مؤمنان على عليه السّلام از كنار گروهى از قريش عبور نمود در حالى‌كه پيراهن پاره‌اى بر تن آن حضرت بود. آنان گفتند: «على مالى ندارد.» امير مؤمنان على عليه السّلام سخن آنان را شنيد از اين‌رو به مأمور پرداخت صدقه دستور داد كه خرماها را جمع‌آورى كند و چيزى از آنها را به كسى ندهد تا انبوه و فراوان گردد. آن‌گاه به او فرمود: خرماها را يكى پس از ديگرى بفروش و تبديل به درهم كن. سپس آن درهم‌ها را در جايى كه خرما را مى‌نهادى، بگذار و آن را همراه خرماها در جايى بگذار كه ديده نشود. و به كسى كه مسئول خرماها بود فرمود: هرگاه از تو خرما خواستم، بالا برو و به پول‌ها نظاره كن و آن را طورى با پايت لگد بزن كه گويا توجهى به پول‌ها ندارى. تا پول‌ها را پراكنده كنى. سپس شخصى را نزد يكى از آن قريشى‌ها فرستاد و آنان را دعوت نمود. پس زمانى كه مسئول خرماها بالا رفت تا خرما را بياورد، با پايش لگد زد و درهم‌ها پخش شدند. قريشى‌ها گفتند: اى ابا الحسن! اين چيست‌؟ فرمود: اين اموال كسى است كه اموالى ندارد! سپس دربارۀ آن پول‌ها فرمان داد و فرمود: هر خانواده‌اى را كه من براى آنان خرما مى‌فرستادم در نظر بگيريد و سهم او را برايش بفرستيد

[رقم الحدیث الکلی: 5754 - رقم الحدیث الباب: 4]

5754- 4-⁽⁴⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَی مَوْلَی آلِ سَامٍ قَالَ: إِنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع اشْتَدَّتْ حَالُهُ حَتَّی تَحَدَّثَ بِذَلِکَ أَهْلُ الْمَدِینَةِ- فَبَلَغَهُ ذَلِکَ فَتَعَیَّنَ‌⁽⁵⁾أَلْفَ دِرْهَمٍ وَ بَعَثَ بِهَا إِلَی صَاحِبِ الْمَدِینَةِ- وَ قَالَ هَذِهِ صَدَقَةُ مَالِی.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

عبد الاعلى مولى آل سام گويد: امام سجّاد عليه السّلام دچار تنگدستى شد به حدى كه مردم مدينه از آن سخن مى‌گفتند. اين خبر به امام عليه السّلام رسيد. حضرت هزار درهم معين نمود و آن را نزد حاكم مدينه فرستاد و فرمود: اين صدقۀ اموال من است

4- بَابُ اسْتِحْبَابِ تَزَیُّنِ الْمُسْلِمِ لِلْمُسْلِمِ وَ لِلْغَرِیبِ وَ الْأَهْلِ وَ الْأَصْحَابِ‌

اشارة

⁽¹⁾4- بَابُ اسْتِحْبَابِ تَزَیُّنِ الْمُسْلِمِ لِلْمُسْلِمِ وَ لِلْغَرِیبِ وَ الْأَهْلِ وَ الْأَصْحَابِ **

ترجمه:

باب مستحب زینت نمودن مرد مسلمان وزن مسلمان

[رقم الحدیث الکلی: 5755 - رقم الحدیث الباب: 1]

5755- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع لِیَتَزَیَّنْ أَحَدُکُمْ لِأَخِیهِ الْمُسْلِمِ- کَمَا یَتَزَیَّنُ لِلْغَرِیبِ الَّذِی یُحِبُّ أَنْ یَرَاهُ فِی أَحْسَنِ الْهَیْئَةِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْخِصَالِ‌⁽³⁾بِإِسْنَادِهِ الْآتِی‌⁽⁴⁾عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ مِثْلَهُ.

**

ترجمه:

امام امیر المومنین على عليه السّلام فرمود: هركدام از شما بايد خود را براى برادر مسلمانش بيارايد؛ همان‌طوركه خود را براى شخص غريبى كه دوست دارد آن شخص او را در بهترين حالت ببيند، مى‌آرايد.

[رقم الحدیث الکلی: 5756 - رقم الحدیث الباب: 2]

5756- 2-⁽⁵⁾الْحَسَنُ بْنُ الْفَضْلِ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنِ النَّبِیِّ ص أَنَّهُ کَانَ یَنْظُرُ فِی الْمِرْآةِ وَ یُرَجِّلُ جُمَّتَهُ وَ یَمْتَشِطُ وَ رُبَّمَا نَظَرَ فِی الْمَاءِ وَ سَوَّی جُمَّتَهُ فِیهِ وَ لَقَدْ کَانَ یَتَجَمَّلُ لِأَصْحَابِهِ فَضْلًا عَلَی تَجَمُّلِهِ لِأَهْلِهِ وَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا خَرَجَ إِلَی إِخْوَانِهِ أَنْ یَتَهَیَّأَ لَهُمْ وَ یَتَجَمَّلَ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

حسن فضل طبرسی گويد: پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) در آينه نگاه مى‌كرد و موهاى سرش را منظم مى‌نمود و شانه مى‌زد و گاه در آب نگاه مى‌نمود و موهايش را مرتب مى‌فرمود، پيغمبر براى اصحاب خود نيز خود را آراسته مى‌كرد، تا چه رسد به اهل خود، پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود خداوند دوست دارد كه بنده چون به سوى برادران خود بيرون ميرود خود را براى آنها منظم كند و خود را بيارايد و زيبا سازد.

5- بَابُ کَرَاهَةِ مُبَاشَرَةِ الرَّجُلِ السَّرِیِ الْأَشْیَاءَ الدَّنِیَّةَ مِنَ الْمَلَابِسِ وَ غَیْرِهَا

اشارة

⁽¹⁾5- بَابُ کَرَاهَةِ مُبَاشَرَةِ الرَّجُلِ السَّرِیِ‌⁽²⁾الْأَشْیَاءَ الدَّنِیَّةَ مِنَ الْمَلَابِسِ وَ غَیْرِهَا **

ترجمه:

باب ناپسند است مرد لباس و اشیاء پست همراه داشته باشد

[رقم الحدیث الکلی: 5757 - رقم الحدیث الباب: 1]

5757- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ: رَآنِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَ أَنَا أَحْمِلُ بَقْلًا فَقَالَ یُکْرَهُ لِلرَّجُلِ السَّرِیِّ أَنْ یَحْمِلَ الشَّیْ‌ءَ الدَّنِیَّ فَیُجْتَرَأَ عَلَیْهِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ وَهْبٍ مِثْلَهُ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

معاوية بن وهب گويد: روزى امام صادق عليه السّلام مرا در حالى‌كه با خود سبزى حمل مى‌كردم، ديد.

فرمود: براى شخص آبرومند كراهت دارد كه چيز بى‌ارزشى را حمل كند تا ديگران بر او جرأت يابند.

[رقم الحدیث الکلی: 5758 - رقم الحدیث الباب: 2]

5758- 2-⁽⁵⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ الْمُبَارَکِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ قَالَ: اسْتَقْبَلَنِی أَبُو الْحَسَنِ ع وَ قَدْ عَلَّقْتُ سَمَکَةً فِی یَدِی فَقَالَ اقْذِفْهَا إِنِّی لَأَکْرَهُ لِلرَّجُلِ السَّرِیِّ أَنْ یَحْمِلَ الشَّیْ‌ءَ الدَّنِیَّ بِنَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ أَعْدَاؤُکُمْ کَثِیرٌ عَادَاکُمُ الْخَلْقُ یَا مَعْشَرَ الشِّیعَةِ- إِنَّکُمْ قَدْ عَادَاکُمُ الْخَلْقُ فَتَزَیَّنُوا لَهُمْ بِمَا قَدَرْتُمْ عَلَیْهِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی کِتَابِ صِفَاتِ الشِّیعَةِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدٍ الْکِنَانِیِّ قَالَ: اسْتَقْبَلَنِی أَبُو الْحَسَنِ مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ ع ثُمَّ ذَکَرَ مِثْلَهُ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

راوی گويد: امام موسى بن جعفر عليهما السّلام در حالى به سوى من آمد كه ماهى‌اى در دستم بود. حضرت فرمود: اين را بينداز، زيرا من نمى‌پسندم مردى چيز بى‌ارزشى را خودش حمل كند. سپس فرمود: به راستى، شما گروهى هستيد كه دشمنانتان بسيارند. اى جماعت شيعه، شما گروهى هستيد كه مردم با شما دشمنى مى‌كنند، پس تا آنجا كه مى‌توانيد، خودتان را در نظر آنان بياراييد.

[رقم الحدیث الکلی: 5759 - رقم الحدیث الباب: 3]

5759- 3-⁽⁷⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ وَ مُحَسِّنِ بْنِ أَحْمَدَ جَمِیعاً عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ قَالَ: نَظَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِلَی رَجُلٍ مِنْ

أَهْلِ الْمَدِینَةِ- قَدِ اشْتَرَی لِعِیَالِهِ شَیْئاً وَ هُوَ یَحْمِلُهُ فَلَمَّا رَآهُ الرَّجُلُ اسْتَحْیَا مِنْهُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اشْتَرَیْتَهُ لِعِیَالِکَ وَ حَمَلْتَهُ إِلَیْهِمْ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ لَا أَهْلُ الْمَدِینَةِ- لَأَحْبَبْتُ أَنْ أَشْتَرِیَ لِعِیَالِیَ الشَّیْ‌ءَ ثُمَّ أَحْمِلَهُ إِلَیْهِمْ.

أَقُولُ: یَأْتِی وَجْهُهُ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

یونس بن یعقوب گويد: امام صادق عليه السّلام به مردى از اهل مدينه نگريست كه چيزى براى خانواده خود خريده و با خود مى‌برد چون امام را ديد شرمنده شد، امام صادق عليه السّلام به او فرمود: آن‌را براى خانواده خود خريدى و به دوش كشيدى تا برايشان ببرى، به خدا سوگند اگر مردم مدينه خرده‌گير نبودند (كه به من اعتراض كنند) من هم دوست داشتم براى خانواده خود چيزى بخرم و ببرم.

[رقم الحدیث الکلی: 5760 - رقم الحدیث الباب: 4]

5760- 4-⁽²⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ مُحْرِزٍ⁽³⁾قَالَ: مَرَّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع عَلَی رَجُلٍ قَدِ ارْتَفَعَ صَوْتُهُ عَلَی رَجُلٍ یَقْتَضِیهِ شَیْئاً یَسِیراً فَقَالَ بِکَمْ تُطَالِبُهُ فَقَالَ بِکَذَا وَ کَذَا قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَ مَا بَلَغَکَ أَنَّهُ کَانَ یُقَالُ لَا دِینَ لِمَنْ لَا مُرُوَّةَ لَهُ.

**

ترجمه:

سلمة بن محمّد گويد: امام صادق عليه السّلام از كنار شخصى عبور نمود كه صدايش را بر شخص ديگرى بلند كرده بود و از او وام اندكى مى‌خواست. به او فرمود: چه مقدار از او مى‌خواهى‌؟ گفت: فلان مقدار. فرمود: مگر به تو نرسيده است كه گفته مى‌شود: «كسى كه جوانمردى ندارد، دين ندارد».

[رقم الحدیث الکلی: 5761 - رقم الحدیث الباب: 5]

5761- 5-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنِ ابْنِ أَبِی نَجْرَانَ یَرْفَعُهُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ رَقَعَ جَیْبَهُ وَ خَصَفَ نَعْلَهُ وَ حَمَلَ سِلْعَتَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِنَ الْکِبْرِ.

وَ رَوَاهُ الْکُلَیْنِیُ‌⁽⁵⁾عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِی حَمَّادٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ الْمُبَارَکِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ⁽⁶⁾عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَقُولُ: هَذَا مَحْمُولٌ عَلَی عَدَمِ کَوْنِ هَذِهِ الْأَشْیَاءِ فِی الْعُرْفِ مِنَ الْأُمُورِ الدَّنِیَّةِ بِالنِّسْبَةِ إِلَی ذَلِکَ الشَّخْصِ أَوْ مَخْصُوصٌ بِغَیْرِ الرَّجُلِ السَّرِیِّ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: كسى كه يقه خود را آشكار پينه زند و كفش خويش را پينه زند و كالاى خريدارى بدوش كشد از تكبر بر كنار است.

6- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثَّوْبِ النَّقِیِّ النَّظِیفِ‌

اشارة

⁽¹⁾6- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثَّوْبِ النَّقِیِّ النَّظِیفِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن لباس پاک و پاکیزه

[رقم الحدیث الکلی: 5762 - رقم الحدیث الباب: 1]

5762- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُنْدَبٍ‌⁽³⁾عَنْ سُفْیَانَ بْنِ السِّمْطِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ الثَّوْبُ النَّقِیُّ یَکْبِتُ الْعَدُوَّ.

**

ترجمه:

] امام صادق عليه السّلام فرمود: لباس تميز، دشمن را خوار مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5763 - رقم الحدیث الباب: 2]

5763- 2-⁽⁴⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع النَّظِیفُ مِنَ الثِّیَابِ یُذْهِبُ الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ وَ هُوَ طَهُورٌ لِلصَّلَاةِ.

**

ترجمه:

امام على عليه السّلام فرمود: لباس تميز، غم و اندوه را از بين مى‌برد و آن به‌سان وضو براى نماز است.

[رقم الحدیث الکلی: 5764 - رقم الحدیث الباب: 3]

5764- 3-⁽⁵⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنِ اتَّخَذَ ثَوْباً فَلْیُنَظِّفْهُ.

**

ترجمه:

پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: هركس لباس مى‌خرد بايد آن را تميز نگه دارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5765 - رقم الحدیث الباب: 4]

5765- 4-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: غَسْلُ الثِّیَابِ یُذْهِبُ الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ وَ هُوَ طَهُورٌ لِلصَّلَاةِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁷⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ

إِنْ شَاءَ اللَّهُ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: هركس لباس مى‌خرد بايد آن را تميز نگه دارد.

7- بَابُ عَدَمِ کَرَاهَةِ لُبْسِ الثِّیَابِ الْفَاخِرَةِ الثَّمِینَةِ إِذَا لَمْ تُؤَدِّ إِلَی الشُّهْرَةِ بَلِ اسْتِحْبَابِهِ وَ کَرَاهَةِ الشُّهْرَةِ بِلُبْسِ الْخُلْقَانِ وَ الْخَشِنِ وَ نَحْوِهِ‌

اشارة

⁽²⁾7- بَابُ عَدَمِ کَرَاهَةِ لُبْسِ الثِّیَابِ الْفَاخِرَةِ الثَّمِینَةِ إِذَا لَمْ تُؤَدِّ إِلَی الشُّهْرَةِ بَلِ اسْتِحْبَابِهِ وَ کَرَاهَةِ الشُّهْرَةِ بِلُبْسِ الْخُلْقَانِ وَ الْخَشِنِ وَ نَحْوِهِ **

ترجمه:

باب مکروه نبودن پوشیدن لباس گرانبها اگر لباس شهرت نشود بلکه مستحب است

[رقم الحدیث الکلی: 5766 - رقم الحدیث الباب: 1]

5766- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَبِسَ رَسُولُ اللَّهِ ص السَّاجَ وَ الطَّاقَ وَ الْخَمَائِصَ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله لباس‌هاى گران ‌قيمت؛ «طاق»، «ساج» (روپوش سياه) و «خميصه» (پالتوى سبز رنگ) مى‌پوشيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5767 - رقم الحدیث الباب: 2]

5767- 2-⁽⁵⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْوَشَّاءِ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع یَقُولُ کَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع یَلْبَسُ ثَوْبَیْنِ فِی الصَّیْفِ یُشْتَرَیَانِ بِخَمْسِمِائَةِ دِرْهَمٍ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ فِی أَحَادِیثِ الْخَزِّ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ وَ زِیَادَةٌ⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

+امام رضا عليه السّلام فرمود: امام سجّاد عليه السّلام در تابستان دو لباس مى‌پوشيد كه آنها را به قيمت پانصد درهم خريدارى نموده بود

[رقم الحدیث الکلی: 5768 - رقم الحدیث الباب: 3]

5768- 3-⁽⁷⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ بَیْنَا أَنَا فِی الطَّوَافِ وَ إِذَا رَجُلٌ یَجْذِبُ ثَوْبِی وَ إِذَا عَبَّادُ بْنُ کَثِیرٍ الْبَصْرِیُّ- فَقَالَ یَا جَعْفَرُ تَلْبَسُ مِثْلَ هَذِهِ الثِّیَابِ وَ أَنْتَ فِی هَذَا

الْمَوْضِعِ مَعَ الْمَکَانِ الَّذِی أَنْتَ فِیهِ مِنْ عَلِیٍّ ع- فَقُلْتُ فُرْقُبِیٌ‌⁽¹⁾اشْتَرَیْتُهُ بِدِینَارٍ وَ کَانَ عَلِیٌّ ع فِی زَمَانٍ یَسْتَقِیمُ لَهُ مَا لَبِسَ فِیهِ وَ لَوْ لَبِسْتُ مِثْلَ ذَلِکَ اللِّبَاسِ فِی زَمَانِنَا لَقَالَ النَّاسُ هَذَا مُرَاءٍ مِثْلُ عَبَّادٍ.

وَ رَوَاهُ الْکَشِّیُّ فِی کِتَابِ الرِّجَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْوَشَّاءِ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ مِثْلَهُ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

عبد اللّٰه بن سنان گوید: از حضرت صادق شنيدم فرمود: من مشغول طواف خانه خدا بودم كه مردى دامن لباسم را گرفته كشيد نگاه كردم عباد بن كثير بصرى بود گفت: جعفر اين لباس را پوشيده‌اى در چنين مكانى با نسبتى كه با على بن ابى طالب دارى. فرمود: اين لباس كتان معروف بعرقبى است كه به يك دينار خريده‌ام. على عليه السّلام در زمانى بسر ميبرد كه لباس آن جناب معمول بود و اگر همان لباس را من در اين زمان بپوشم مردم مى‌گويند اين شخص نيز مثل عباد بن كثير بصرى ريا كار است.

[رقم الحدیث الکلی: 5769 - رقم الحدیث الباب: 4]

5769- 4-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ قَالَ: کَانَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مُتَّکِئاً عَلَیَّ أَوْ قَالَ عَلَی أَبِی فَلَقِیَهُ عَبَّادُ بْنُ کَثِیرٍ وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ مَرْوِیَّةٌ⁽⁴⁾حِسَانٌ فَقَالَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنَّکَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ نُبُوَّةٍ وَ کَانَ أَبُوکَ وَ کَانَ فَمَا لِهَذِهِ الثِّیَابِ الْمُزَیَّنَةِ عَلَیْکَ فَلَوْ لَبِسْتَ دُونَ هَذِهِ الثِّیَابِ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَیْلَکَ یَا عَبَّادُ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌⁽⁵⁾إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَنْعَمَ عَلَی عَبْدٍ نِعْمَةً أَحَبَّ أَنْ یَرَاهَا عَلَیْهِ لَیْسَ بِهِ بَأْسٌ وَیْلَکَ یَا عَبَّادُ إِنَّمَا أَنَا بَضْعَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ص- فَلَا تُؤْذِنِی‌وَ کَانَ عَبَّادٌ یَلْبَسُ ثَوْبَیْنِ قِطْرِیَّیْنِ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

[5769] ابن قداح گويد: روزى امام صادق عليه السّلام بر من يا پدرم، تكيه داده بود و لباس‌هاى نرم و زيبايى بر تن داشت كه عبّاد بن كثير بصرى به ايشان برخورد نمود. عباد گفت: اى ابا عبد اللّه! شما از خاندان نبوّت هستيد و پدر شما چنين و چنان بود پس اين لباس‌هاى نرم چيست‌؟ كاش لباس‌هاى ديگرى مى‌پوشيديد! امام صادق عليه السّلام به او فرمود: اى عباد واى بر تو! «چه‌كسى زينت‌هاى الهى كه خداوند براى بندگانش بيرون آورده و روزى‌هاى پاكيزه را حرام نمود؟!» به‌راستى كه هرگاه خداوند نعمتى به بنده‌اش ارزانى دارد دوست دارد آن را در او ببيند. پس لباس من ايرادى ندارد. واى بر تو اى عبّاد! همانا كه من پارۀ تن پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله هستم؛ مرا اذيت نكن. ابن قدّاح گويد: عبّاد دو لباس «قطرى» مى‌پوشيد

[رقم الحدیث الکلی: 5770 - رقم الحدیث الباب: 5]

5770- 5-⁽⁷⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ صَفْوَانَ عَنْ یُوسُفَ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ- لَمَّا بَعَثَهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِلَی الْخَوَارِجِ- فَوَاقَفَهُمْ لَبِسَ

أَفْضَلَ ثِیَابِهِ وَ تَطَیَّبَ بِأَطْیَبِ طِیبِهِ وَ رَکِبَ أَفْضَلَ مَرَاکِبِهِ فَخَرَجَ فَوَاقَفَهُمْ فَقَالُوا یَا ابْنَ عَبَّاسٍ- بَیْنَا أَنْتَ أَفْضَلُ النَّاسِ إِذْ أَتَیْتَنَا فِی لِبَاسِ الْجَبَابِرَةِ وَ مَرَاکِبِهِمْ فَتَلَا عَلَیْهِمْ هَذِهِ الْآیَةَ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌⁽¹⁾- وَ الْبَسْ‌⁽²⁾وَ تَجَمَّلْ فَإِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ لْیَکُنْ مِنْ حَلَالٍ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هنگامى كه امير المؤمنين عليه السّلام ابن عباس را براى جنگ با خوارج فرستاد، بهترين لباس خود را پوشيد و با بهترين عطر،خود را خوشبو كرد و بر بهترين مركب خود سوار شد و به سوى آنها رفت و با آنها رودررو شد. آنها گفتند: اى ابن عباس! تو كه بهترين مردم ميان ما هستى با لباس ستمگران و مستكبران و مركب‌هاى آنها نزد ما آمده‌اى‌؟ ابن عباس در جواب اين آيه را براى آنها تلاوت كرد: (بگو چه كسى زينت و روزى پاك را كه خدا براى بندگانش آفريده حرام كرده است‌؟).پس مى‌پوشم و خود را آراسته مى‌كنم؛ چراكه خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد. ولى بايد كه اينها از راه حلال باشد.

[رقم الحدیث الکلی: 5771 - رقم الحدیث الباب: 6]

5771- 6-⁽³⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ یَحْیَی بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: بَعَثَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ- إِلَی ابْنِ الْکَوَّاءِ وَ أَصْحَابِهِ وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ رَقِیقٌ وَ حُلَّةٌ فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَیْهِ قَالُوا یَا ابْنَ عَبَّاسٍ- أَنْتَ خَیْرُنَا فِی أَنْفُسِنَا وَ أَنْتَ تَلْبَسُ هَذَا اللِّبَاسَ فَقَالَ وَ هَذَا أَوَّلُ مَا أُخَاصِمُکُمْ فِیهِ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌⁽⁴⁾وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ⁽⁵⁾.

**

ترجمه:

یحیی بن ابو علاء گوید: امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام عبد اللّه بن عبّاس را نزد ابن كوّاء و يارانش فرستاد در حالى‌كه پيراهنى نازك و يك حلّه بر تن عبد اللّه بود. هنگامى كه آنان عبد اللّه را مشاهده كردند گفتند: اى ابن عبّاس! تو بهترين ما در بين خودمان هستى و تو اين لباس را مى‌پوشى‌؟! عبد اللّه گفت: اين نخستين موردى است كه دربارۀ آن با شما مخاصمه مى‌نمايم؛ چرا كه خدا مى‌فرمايد: «بگو چه كسى زينت‌هاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده و روزى‌هاى پاكيزه را حرام كرده است». و هم‌چنين مى‌فرمايد: «زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود برداريد»

[رقم الحدیث الکلی: 5772 - رقم الحدیث الباب: 7]

5772- 7-⁽⁶⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ: کُنْتُ حَاضِراً عِنْدَ⁽⁷⁾أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِذْ قَالَ لَهُ رَجُلٌ أَصْلَحَکَ اللَّهُ ذَکَرْتَ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبِ- کَانَ یَلْبَسُ الْخَشِنَ یَلْبَسُ الْقَمِیصَ بِأَرْبَعَةِ دَرَاهِمَ وَ مَا أَشْبَهَ ذَلِکَ وَ نَرَی عَلَیْکَ اللِّبَاسَ الْجَیِّدَ قَالَ فَقَالَ لَهُ إِنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ ص- کَانَ یَلْبَسُ ذَلِکَ فِی زَمَانٍ لَا یُنْکَرُ وَ لَوْ لَبِسَ مِثْلَ ذَلِکَ الْیَوْمَ لَشُهِرَ بِهِ فَخَیْرُ لِبَاسِ کُلِّ زَمَانٍ لِبَاسُ أَهْلِهِ غَیْرَ أَنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ لَبِسَ لِبَاسَ عَلِیٍّ وَ سَارَ بِسِیرَتِهِ.

وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الْخَزَّازِ مِثْلَهُ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

حمّاد بن عثمان گويد: خدمت امام صادق عليه السّلام حضور داشتم. ناگاه مردى به ايشان گفت: خداوند كارهاى شما را اصلاح كند!

شما بيان نموديد كه على بن ابى طالب عليهما السّلام لباس خشن و پيراهن چهار درهمى و مانند آن مى‌پوشيد و بر تن شما لباس فاخر و مرغوب مى‌بينم! حضرت عليه السّلام به او فرمود: به‌راستى كه على بن ابى طالب عليه السّلام در دورانى چنين لباسى مى‌پوشيد كه زشت و ناشناخته محسوب نمى‌شد. و اگر آن لباس‌ها را در اين دوران مى‌پوشيد، به آن شهرت مى‌يافت. پس بهترين لباس هر زمانى، لباس اهل آن زمان است. جز اين‌كه آن‌گاه كه قائم ما هنگامى كه قيام كند، لباس على عليه السّلام را مى‌پوشد و به روش ايشان عمل مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5773 - رقم الحدیث الباب: 8]

5773- 8-⁽²⁾(وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ)⁽³⁾عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ هِلَالٍ الشَّامِیِّ مَوْلَی أَبِی الْحَسَنِ ع عَنْهُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا أَعْجَبَ إِلَی النَّاسِ مَنْ یَأْکُلُ الْجَشِبَ وَ یَلْبَسُ الْخَشِنَ وَ یَتَخَشَّعُ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ یُوسُفَ نَبِیٌّ ابْنُ نَبِیٍّ کَانَ یَلْبَسُ أَقْبِیَةَ الدِّیبَاجِ مَزْرُورَةً بِالذَّهَبِ وَ یَجْلِسُ فِی مَجَالِسِ آلِ فِرْعَوْنَ- إِلَی أَنْ قَالَ‌إِنَّ اللَّهَ لَمْ یُحَرِّمْ طَعَاماً وَ لَا شَرَاباً مِنْ حَلَالٍ إِنَّمَا حَرَّمَ الْحَرَامَ قَلَّ أَوْ کَثُرَ وَ قَدْ قَالَ جَلَّ وَ عَزَّ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

عباس بن هلال شامى، غلام امام كاظم عليه السّلام گويد: به امام كاظم عليه السّلام عرض كردم: فدايت شوم! نزد مردم كسى شگفت‌آور است كه غذاى سفت و نامرغوب بخورد، لباس ضخيم بپوشد و متواضع و فروتن باشد. فرمود: مگر نمى‌دانى كه حضرت يوسف عليه السّلام پيامبر و پسر پيامبر بود، قباهاى ديبا زركوب مى‌پوشيد و در مجالس آل فرعون مى‌نشست ... به‌راستى كه خداوند هيچ غذا و نوشيدنى حلالى را حرام ننمود و فقط‍‌ حرام را حرام نمود؛ كم باشد يا زياد. به تحقيق كه خداوند فرموده است:«بگو چه‌كسى زينت‌هاى الهى كه براى بندگانش آفريد و روزى‌هاى پاكيزه را حرام نمود؟

[رقم الحدیث الکلی: 5774 - رقم الحدیث الباب: 9]

5774- 9-⁽⁵⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَاشِمِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ- وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ‌⁽⁶⁾إِلَی أَنْ قَالَ فَکَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع فِی صَلَاةِ الظُّهْرِ وَ قَدْ صَلَّی رَکْعَتَیْنِ وَ هُوَ رَاکِعٌ وَ عَلَیْهِ حُلَّةٌ قِیمَتُهَا أَلْفُ دِینَارٍ وَ کَانَ النَّبِیُّ ص کَسَاهُ إِیَّاهَا وَ کَانَ النَّجَاشِیُّ أَهْدَاهَا لَهُ فَجَاءَ سَائِلٌ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّهِ وَ أَوْلَی بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ تَصَدَّقْ عَلَی مِسْکِینٍ فَطَرَحَ الْحُلَّةَ إِلَیْهِ وَ أَوْمَأَ⁽⁷⁾إِلَیْهِ أَنِ احْمِلْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهِ هَذِهِ الْآیَةَ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

امام صادق (عليه السّلام ) راجع بقول خداى عز و جل «ولیّ امر و یاور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانی خواهند بود که نماز به پا داشته و به فقرا در حال رکوع زکات می‌دهند» فرمود: امير المؤمنين مشغول نماز ظهر بود، بعد از آنكه دو ركعت را خوانده و در ركوع بود، در حالى كه حله‌ايكه هزار دينار قيمت داشت، در برش بود و آن حله را نجاشى بپيغمبر (صلّى الله عليه و آله) هديه كرده و او بامير المؤمنين پوشانيده بود، مرد سائلى آمد و گفت: سلام بر تو اى ولى خدا و اى كسى كه نسبت بمؤمنين از خودشان سزاوارترى! بفقير صدقه‌اى ده، على عليه السلام آن حله را بجانب او انداخت و با دست اشاره كرد كه بردار، سپس خداى عز و جل آن آيه را در شأن او نازل فرمود.

[رقم الحدیث الکلی: 5775 - رقم الحدیث الباب: 10]

5775- 10-⁽¹⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ: دَخَلَ سُفْیَانُ الثَّوْرِیُّ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَرَأَی عَلَیْهِ ثِیَابَ بَیَاضٍ کَأَنَّهَا غِرْقِئُ الْبَیْضِ‌⁽²⁾- فَقَالَ لَهُ إِنَّ هَذَا اللِّبَاسَ لَیْسَ مِنْ لِبَاسِکَ فَقَالَ لَهُ اسْمَعْ مِنِّی وَ عِ مَا أَقُولُ: لَکَ فَإِنَّهُ خَیْرٌ لَکَ عَاجِلًا وَ آجِلًا إِنْ أَنْتَ مِتَّ عَلَی السُّنَّةِ وَ لَمْ تَمُتْ عَلَی بِدْعَةٍ أُخْبِرُکَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص کَانَ فِی زَمَانٍ مُقْفِرٍ جَدْبٍ فَأَمَّا إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْیَا فَأَحَقُّ أَهْلِهَا بِهَا أَبْرَارُهَا لَا فُجَّارُهَا وَ مُؤْمِنُوهَا لَا مُنَافِقُوهَا وَ مُسْلِمُوهَا لَا کُفَّارُهَا- فَمَا أَنْکَرْتَ یَا ثَوْرِیُّ فَوَ اللَّهِ إِنِّی لَمَعَ مَا تَرَی مَا أَتَی عَلَیَّ مُذْ عَقَلْتُ صَبَاحٌ وَ لَا مَسَاءٌ وَ لِلَّهِ فِی مَالِی حَقٌّ أَمَرَنِی أَنْ أَضَعَهُ مَوْضِعاً إِلَّا وَضَعْتُهُ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

مسعدة بن صدقه گويد: سفيان ثورى نزد امام صادق عليه السّلام آمد و مشاهده كرد لباس سفيدى به سفيدى پوست تخم‌مرغ (يا سفيد آن‌كه پخته شده و خورده مى‌شود) بر تن آن حضرت است. در اين حال به امام صادق عليه السّلام گفت: اين لباس، شايسته شما نيست. آن حضرت عليه السّلام فرمودند: از من بشنو و آن‌چه را برايت مى‌گويم به خاطر بسپار، كه برايت در اين دنيا و نيز آخرت بهتر است؛ به شرطى كه بر سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و آيين حق بميرى و بدعت‌گذار از دنيا نروى برايت گزارش مى‌كنم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در زمانى زندگى مى‌فرمود كه خشكسالى و قحطى بود، ولى هنگامى كه دنيا روى آورد، سزاوارترين مردم دنيا براى استفاده از آن نيكان هستند نه فاجران، و مؤمنان هستند نه منافقان، و مسلمانان هستند نه كافران. اى ثورى! اين چيزى كه بر من خرده گرفتى، به خدا سوگند واقعيت اين است كه با اين وضعى كه دارم، از زمانى كه به ياد دارم، هيچ صبح و شبى بر من نيامده است كه در مال و ثروت من حقى از خدا باقى مانده باشد كه بايد آن را به مصرفى مى‌رساندم،...

[رقم الحدیث الکلی: 5776 - رقم الحدیث الباب: 11]

5776- 11-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِیزِ الْکَشِّیُّ فِی کِتَابِ الرِّجَالِ عَنْ حَمْدَوَیْهِ بْنِ نُصَیْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ قَالَ: قَالَ سُفْیَانُ بْنُ عُیَیْنَةَ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّهُ یُرْوَی أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ ع کَانَ یَلْبَسُ الْخَشِنَ مِنَ الثِّیَابِ وَ أَنْتَ تَلْبَسُ الْقُوهِیَ‌⁽⁴⁾الْمَرْوِیَّ قَالَ وَیْحَکَ إِنَّ عَلِیّاً ع کَانَ فِی زَمَانٍ ضَیِّقٍ فَإِذَا اتَّسَعَ الزَّمَانُ فَأَبْرَارُ الزَّمَانِ أَوْلَی بِهِ.

**

ترجمه:

ابن عیینه به امام صادق علیه السلام عرض کرد که شما روایت کرده اید که علی علیه السلام زبرترین لباس ها را می پوشید در حالی که شما لباس قوهستانی و مروی می پوشید، حضرت فرمود: وای بر تو، علی علیه السلام در زمان سختی بود، پس اگر زمان وسعت پیدا کند، نیکان ان زمان به بهره بردن از ان فراخی شایسته ترند.

[رقم الحدیث الکلی: 5777 - رقم الحدیث الباب: 12]

5777- 12-⁽⁵⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ إِشْکِیبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْحُسَیْنِ الْمَرْوَزِیِّ عَنْ یُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ بَعْضَ أَصْحَابِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یُحَدِّثُ أَنَّ سُفْیَانَ الثَّوْرِیَّ دَخَلَ عَلَی أَبِی

عَبْدِ اللَّهِ ع- وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ جِیَادٌ فَقَالَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنَّ آبَاءَکَ لَمْ یَکُونُوا یَلْبَسُونَ مِثْلَ هَذِهِ الثِّیَابِ فَقَالَ لَهُ إِنَّ آبَائِی کَانُوا یَلْبَسُونَ ذَلِکَ فِی زَمَانٍ مُقْفِرٍ مُقْصِرٍ وَ هَذَا زَمَانٌ قَدْ أَرْخَتِ الدُّنْیَا عَزَالِیَهَا⁽¹⁾- فَأَحَقُّ أَهْلِهَا بِهَا أَبْرَارُهُمْ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

یکی از یاران امام صادق (عليه السّلام ) روایت کرده که سفیان ثوری نزد امام صادق (عليه السّلام ) آمد امام لباس خوبی به تن داشت گفت یا ابا عبدالله (عليه السّلام ) پدرانت چنین لباس هایی نمی پوشیدند فرمود: پدران من که چنان لباس هایی می پوشیدند در زمان فقر و سختی و تنگ دستی زندگی می کردند ولی این زمان زمانی آسایش و گسترش نعمت هاست و نیکان زمان شایسته ترین اهل آن به بهره مندی از نعمت ها هستند

8- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثَّوْبِ الْحَسَنِ مِنْ خَارِجٍ وَ الْخَشِنِ مِنْ دَاخِلٍ وَ کَرَاهَةِ الْعَکْسِ‌

اشارة

⁽⁴⁾8- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثَّوْبِ الْحَسَنِ مِنْ خَارِجٍ وَ الْخَشِنِ مِنْ دَاخِلٍ وَ کَرَاهَةِ الْعَکْسِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن لباس خوب روی لباسها و لباس خشن زیر لباسها و ناپسند بودن عکس آن

[رقم الحدیث الکلی: 5778 - رقم الحدیث الباب: 1]

5778- 1-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ رَفَعَهُ قَالَ: مَرَّ سُفْیَانُ الثَّوْرِیُّ فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ- فَرَأَی أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ کَثِیرَةُ الْقِیمَةِ حِسَانٌ فَقَالَ وَ اللَّهِ لَآتِیَنَّهُ وَ لَأُوَبِّخَنَّهُ فَدَنَا مِنْهُ فَقَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ ص- وَ اللَّهِ مَا لَبِسَ رَسُولُ اللَّهِ ص مِثْلَ هَذَا اللِّبَاسِ وَ لَا عَلِیٌّ وَ لَا أَحَدٌ مِنْ آبَائِکَ- فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع- کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص فِی زَمَانِ قَتْرٍ مُقْتِرٍ وَ کَانَ یَأْخُذُ لِقَتْرِهِ وَ إِقْتَارِهِ وَ إِنَّ الدُّنْیَا بَعْدَ ذَلِکَ أَرْخَتْ عَزَالِیَهَا فَأَحَقُّ أَهْلِهَا بِهَا أَبْرَارُهَا ثُمَّ تَلَا قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ‌⁽⁶⁾- فَنَحْنُ أَحَقُّ مَنْ أَخَذَ مِنْهَا مَا أَعْطَاهُ اللَّهُ غَیْرَ أَنِّی یَا ثَوْرِیُّ مَا تَرَی عَلَیَّ مِنْ ثَوْبٍ إِنَّمَا لَبِسْتُهُ لِلنَّاسِ ثُمَّ اجْتَذَبَ یَدَ سُفْیَانَ فَجَرَّهَا إِلَیْهِ ثُمَّ رَفَعَ الثَّوْبَ الْأَعْلَی وَ أَخْرَجَ ثَوْباً تَحْتَ ذَلِکَ عَلَی جِلْدِهِ غَلِیظاً فَقَالَ هَذَا لَبِسْتُهُ لِنَفْسِی غَلِیظاً وَ مَا رَأَیْتَهُ لِلنَّاسِ ثُمَّ جَذَبَ ثَوْباً عَلَی سُفْیَانَ- أَعْلَاهُ غَلِیظٌ خَشِنٌ

وَ دَاخِلُ ذَلِکَ ثَوْبٌ لَیِّنٌ فَقَالَ لَبِسْتَ هَذَا الْأَعْلَی لِلنَّاسِ وَ لَبِسْتَ هَذَا لِنَفْسِکَ تَسُرُّهَا.

**

ترجمه:

محمد بن على در روايت مرفوعه‌اى گويد: روزى سفيان ثورى از مسجد الحرام مى‌گذشت. ديد امام صادق عليه السّلام لباس‌هاى گران‌قيمت و زيبايى بر تن دارد. سفيان گفت: به خدا قسم! اكنون نزد او مى‌روم و او را توبيخ مى‌كنم. به حضرت عليه السّلام نزديك شد و گفت: اى پسر پيامبر خدا! نه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و نه على عليه السّلام و نه هيچ‌كدام از پدران شما چنين لباسى را نپوشيدند. امام صادق عليه السّلام به او فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله در زمان سخت و تنگدستى زندگى مى‌كرد و به اندازه سختى و تنگدستى خود برمى‌داشت و دنيا بعد از ايشان نعمت‌هاى خود را آشكار نمود. پس سزاوارترين اهل دنيا نسبت به نعمت‌هاى آن، نيكان روزگار هستند. آن‌گاه اين آيه را تلاوت نمود و فرمود: «بگو چه‌كسى زينت‌هاى الهى كه خداوند براى بندگانش آفريده و روزى‌هاى پاكيزه را حرام نموده است‌؟!» و ما سزاوارترين افرادى هستيم كه از دنيا، آن‌چه را كه خداوند عطا كرده دريافت كنيم. علاوه‌بر اين اى ثورى! لباسى را كه بر تن من مى‌بينى، براى مردم پوشيده‌ام. سپس دست سفيان را گرفت و به‌سوى خود كشيد، آن‌گاه لباس بالايى را كنار زد و زير آن، لباس خشنى بود كه روى پوست حضرت قرار داشت و فرمود: اين لباس را به خاطر خودم مى‌پوشم و آن لباسى كه تو ديدى به خاطر مردم

[رقم الحدیث الکلی: 5779 - رقم الحدیث الباب: 2]

5779- 2-⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِی کِتَابِ الْغَیْبَةِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَالِکٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِی نُعَیْمٍ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْأَنْصَارِیِّ عَنْ کَامِلِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَی أَبِی مُحَمَّدٍ ع فَنَظَرَ إِلَی ثِیَابٍ بَیَاضٍ نَاعِمَةٍ قَالَ فَقُلْتُ فِی نَفْسِی وَلِیُّ اللَّهِ وَ حُجَّتُهُ یَلْبَسُ النَّاعِمَ مِنَ الثِّیَابِ وَ یَأْمُرُنَا نَحْنُ بِمُوَاسَاةِ الْإِخْوَانِ وَ یَنْهَانَا عَنْ لُبْسِ مِثْلِهِ فَقَالَ مُبْتَسِماً یَا کَامِلُ وَ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَیْهِ فَإِذَا مِسْحٌ أَسْوَدُ خَشِنٌ عَلَی جِلْدِهِ فَقَالَ هَذَا لِلَّهِ وَ هَذَا لَکُمْ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

كامل گويد: وقتى كه به محضر مبارك آقاى خودم امام حسن عسكرى عليه السّلام رسيدم، ديدم كه حضرت لباس سفيد لطيفى پوشيده است، با خودم گفتم: ولى خدا و حجّت حقّ‌،لباس نرم و لطيف مى‌پوشد و در عين حال ما را امر مى‌كند به اين‌كه با برادران خود مساوات داشته باشم و از پوشيدن مثل اين لباس نهى مى‌كند؟! حضرت در حالى‌كه مى‌خنديد، فرمودند: اى كامل!بعد لباس را از مچ و ساعد بالا زد؛ديدم كه روى پوست بدن، لباس سياه و خشنى پوشيده بود و فرمود: اين [لباس درشت] براى خداست و اين [لباس لطيف] براى شماست

9- بَابُ جَوَازِ اتِّخَاذِ الثِّیَابِ الْکَثِیرَةِ وَ عَدَمِ کَوْنِهِ إِسْرَافاً

اشارة

⁽²⁾9- بَابُ جَوَازِ اتِّخَاذِ الثِّیَابِ الْکَثِیرَةِ وَ عَدَمِ کَوْنِهِ إِسْرَافاً **

ترجمه:

باب جایز است لباس زیاد داشتن و اسراف نبودن آن

[رقم الحدیث الکلی: 5780 - رقم الحدیث الباب: 1]

5780- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الرَّجُلِ یَکُونُ لَهُ عَشَرَةُ أَقْمِصَةٍ یُرَاوِحُ بَیْنَهَا قَالَ لَا بَأْسَ.

**

ترجمه:

اسحاق بن عمّار گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: مردى ده پيراهن دارد كه هر نوبت يكى از آنان را مى‌پوشد. اين چه حكمى دارد؟ فرمود: ايرادى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5781 - رقم الحدیث الباب: 2]

5781- 2-⁽⁴⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یَکُونُ لِی ثَلَاثَةُ أَقْمِصَةٍ قَالَ لَا بَأْسَ فَلَمْ أَزَلْ حَتَّی بَلَغْتُ عَشَرَةً قَالَ أَ لَیْسَ یُوَدِّعُ بَعْضُهَا بَعْضاً قُلْتُ بَلَی وَ لَوْ کُنْتُ إِنَّمَا أَلْبَسُ وَاحِداً کَانَ أَقَلَّ بَقَاءً قَالَ لَا بَأْسَ.

**

ترجمه:

] اسحاق بن عمّار گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: من سه پيراهن دارم. فرمود: ايرادى ندارد. اسحاق گويد: من همين‌طور ادامه دادم تا اين‌كه تا ده پيراهن را شمردم. فرمود: مگر پيراهن‌هاى خود را نوبتى نمى‌پوشى‌؟ عرض كردم: آرى، اما اگر من فقط‍‌ يك لباس بپوشم ماندگارى آن كمتر خواهد بود. فرمود: ايرادى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5782 - رقم الحدیث الباب: 3]

5782- 3-⁽¹⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنِ الْجَامُورَانِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یَکُونُ لِلْمُؤْمِنِ عَشَرَةُ أَقْمِصَةٍ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ عِشْرُونَ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ ثَلَاثُونَ قَالَ نَعَمْ لَیْسَ هَذَا مِنَ السَّرَفِ إِنَّمَا السَّرَفُ أَنْ تَجْعَلَ ثَوْبَ صَوْنِکَ ثَوْبَ بِذْلَتِکَ.

**

ترجمه:

اسحاق بن عمّار گويد: به امام صادق عليه السّلام گفتم: مؤمن ده پيراهن مى‌تواند داشته باشد؟ فرمود: آرى. گفتم: بيست تا هم مى‌تواند داشته باشد؟ فرمود: آرى. گفتم: سى‌تا چطور؟ فرمود: آرى. اين اسراف نيست. اسراف اين است كه لباس بيرونى‌ات را لباس خانگى خود قرار دهى.

[رقم الحدیث الکلی: 5783 - رقم الحدیث الباب: 4]

5783- 4-⁽²⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ نُوحِ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ الْمُوسِرِ یَتَّخِذُ الثِّیَابَ الْکَثِیرَةَ الْجِیَادَ وَ الطَّیَالِسَةَ وَ الْقُمُصَ الْکَثِیرَةَ یَصُونُ بَعْضُهَا بَعْضاً یَتَجَمَّلُ بِهَا أَ یَکُونُ مُسْرِفاً فَقَالَ لَا لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ لِیُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

راوى گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: مردى توانگر، لباس‌هاى گران‌قيمت فراوانى، پالتو و پيراهن‌هاى زيادى مى‌گيرد كه به نوبت از آن استفاده مى‌كند و خود را مى‌آرايد، آيا اسراف‌كار خواهد بود؟ فرمود: نه؛ زيرا خداوند متعال مى‌فرمايد: «صاحب مال بايد از اموالش هزينه كند»

[رقم الحدیث الکلی: 5784 - رقم الحدیث الباب: 5]

5784- 5-⁽⁴⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَمَّنْ رَوَاهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا بَأْسَ أَنْ یَکُونَ لِلرَّجُلِ عِشْرُونَ قَمِیصاً.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ عُمُوماً⁽⁵⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ ⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: ايرادى ندارد كه انسان، بيست پيراهن داشته باشد.

10- بَابُ کَرَاهَةِ التَّعَرِّی مِنَ الثِّیَابِ لِغَیْرِ ضَرُورَةٍ لَیْلًا کَانَ أَوْ نَهَاراً رَجُلًا أَوِ امْرَأَةً وَ تَحْرِیمِهِ مَعَ وُجُودِ النَّاظِرِ الْمُحْتَرَمِ‌

اشارة

⁽⁷⁾10- بَابُ کَرَاهَةِ التَّعَرِّی مِنَ الثِّیَابِ لِغَیْرِ ضَرُورَةٍ لَیْلًا کَانَ أَوْ نَهَاراً رَجُلًا أَوِ امْرَأَةً وَ تَحْرِیمِهِ مَعَ وُجُودِ النَّاظِرِ الْمُحْتَرَمِ **

ترجمه:

باب ناپسند است عریان شدن از لباس بدون ضرورت شب یا روز مرد باشد یا زن و حرام است با وجود نگاه کننده با احترام

[رقم الحدیث الکلی: 5785 - رقم الحدیث الباب: 1]

5785- 1-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیِّ عَنِ

الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع قَالَ: إِذَا تَعَرَّی أَحَدُکُمْ نَظَرَ إِلَیْهِ الشَّیْطَانُ فَطَمِعَ فِیهِ فَاسْتَتِرُوا.

**

ترجمه:

امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: هرگاه يكى از شما لخت و عريان شود، شيطان به او نظر كرده و در او طمع مى‌كند. پس لنگ ببنديد.

[رقم الحدیث الکلی: 5786 - رقم الحدیث الباب: 2]

5786- 2-⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ: نَهَی رَسُولُ اللَّهِ ص عَنِ التَّعَرِّی بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ وَ نَهَی أَنْ یَنْظُرَ الرَّجُلُ إِلَی عَوْرَةِ أَخِیهِ الْمُسْلِمِ وَ قَالَ مَنْ تَأَمَّلَ عَوْرَةَ أَخِیهِ الْمُسْلِمِ لَعَنَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَکٍ وَ نَهَی الْمَرْأَةَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَی عَوْرَةِ الْمَرْأَةِ.

وَ رَوَاهُ فِی الْأَمَالِی مِثْلَهُ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

امير المؤمنين فرمود: رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) نهى كرد از برهنه بودن در شب و روز و بازداشت از نگاه كردن بعورت برادر مسلمان و فرمود: هر كه در عورت برادر مسلمانش تامل كند هفتاد هزار فرشته او را لعن كنند، و بازداشت زن را از نگاه بعورت زن

[رقم الحدیث الکلی: 5787 - رقم الحدیث الباب: 3]

5787- 3-⁽³⁾وَ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: إِذَا تَعَرَّی الرَّجُلُ نَظَرَ إِلَیْهِ الشَّیْطَانُ فَطَمِعَ فِیهِ فَاسْتَتِرُوا لَیْسَ لِلرَّجُلِ أَنْ یَکْشِفَ ثِیَابَهُ عَنْ فَخِذَیْهِ وَ یَجْلِسَ بَیْنَ قَوْمٍ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی لِبَاسِ الْمُصَلِّی‌⁽⁴⁾وَ فِی آدَابِ الْحَمَّامِ‌⁽⁵⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

امير مؤمنان (عليه السّلام) در حدیث چهار صد فرمود: چون مرد برهنه شود شيطان باو نگاه كند و در او طمع نمايد؛ خود را بپوشيد مرد نبايد جامۀ خود را از رانش دور كند و ميان جمعى بنشيند

11- بَابُ اسْتِحْبَابِ اتِّخَاذِ السَّرَاوِیلِ وَ مَا أَشْبَهَهُ‌

اشارة

⁽⁷⁾11- بَابُ اسْتِحْبَابِ اتِّخَاذِ السَّرَاوِیلِ وَ مَا أَشْبَهَهُ **

ترجمه:

مستحب است گرفتن شلوار

[رقم الحدیث الکلی: 5788 - رقم الحدیث الباب: 1]

5788- 1-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْعِلَلِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ

عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ مُحَمَّدٍ الْوَاسِطِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَوْحَی اللَّهُ إِلَی إِبْرَاهِیمَ- أَنَّ الْأَرْضَ قَدْ شَکَتْ إِلَیَّ الْحَیَاءَ مِنْ رُؤْیَةِ عَوْرَتِکَ فَاجْعَلْ بَیْنَکَ وَ بَیْنَهَا حِجَاباً فَجَعَلَ شَیْئاً هُوَ أَکْبَرُ مِنَ الثِّیَابِ مِنْ دُونِ السَّرَاوِیلِ فَلَبِسَهُ فَکَانَ إِلَی رُکْبَتَیْهِ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽¹⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايند: زمين از ديدن عورت ابراهيم هنگام تخلّى به خداوند شكوه نمود. ابراهيم نيز پوششى بلندتر از پيراهن را از زير شلوار پوشيد كه تا زانوهايش را مى‌پوشاند. پوششى را كه ابراهيم در زير شلوارش مى‌پوشيد كوتاه‌تر از شلوار بود.

12- بَابُ کَرَاهَةِ الشُّهْرَةِ فِی الْمَلَابِسِ وَ غَیْرِهَا

اشارة

⁽²⁾12- بَابُ کَرَاهَةِ الشُّهْرَةِ فِی الْمَلَابِسِ وَ غَیْرِهَا **

ترجمه:

باب ناپسند بودن پوشیدن لباس و چیزهای دیگر که شخص را مشهور کند مشهورش کند

[رقم الحدیث الکلی: 5789 - رقم الحدیث الباب: 1]

5789- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ الْخَرَّازِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ یُبْغِضُ شُهْرَةَ اللِّبَاسِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: به‌راستى كه خداوند تبارك و تعالى لباس شهرت را دشمن مى‌دارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5790 - رقم الحدیث الباب: 2]

5790- 2-⁽⁴⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ أَبِی إِسْمَاعِیلَ السَّرَّاجِ عَنِ ابْنِ مُسْکَانَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَفَی بِالْمَرْءِ خِزْیاً أَنْ یَلْبَسَ ثَوْباً یَشْهَرُهُ أَوْ یَرْکَبَ دَابَّةً تَشْهَرُهُ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: همين رسوايى براى انسان كافى است كه لباسى بپوشد يا سوار بر مركبى شود كه او را انگشت ‌نما كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5791 - رقم الحدیث الباب: 3]

5791- 3-⁽⁵⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الشُّهْرَةُ خَیْرُهَا وَ شَرُّهَا فِی النَّارِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: خوب و بد شهرت در آتش دوزخ است

[رقم الحدیث الکلی: 5792 - رقم الحدیث الباب: 4]

5792- 4-⁽⁶⁾وَ مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ ع قَالَ: مَنْ لَبِسَ ثَوْباً

یَشْهَرُهُ کَسَاهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ثَوْباً مِنَ النَّارِ.

أَقُولُ: هَذَا مَخْصُوصٌ بِبَعْضِ الْأَقْسَامِ الْمُحَرَّمَةِ کَمَا یَأْتِی ⁽¹⁾وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی بَعْضِ الْمَقْصُودِ⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ هُنَا ⁽³⁾وَ فِی لُبْسِ الْمُحَرَّمِ الْمُعَصْفَرِ⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

امام حسين عليه السّلام فرمود: هركس لباسى بپوشد كه او را انگشت‌نما كند، خداوند در روز قيامت لباسى از آتش بر او مى‌پوشاند

13- بَابُ عَدَمِ جَوَازِ تَشَبُّهِ النِّسَاءِ بِالرِّجَالِ وَ الرِّجَالِ بِالنِّسَاءِ وَ الْکُهُولِ بِالشَّبَابِ‌

اشارة

⁽⁵⁾13- بَابُ عَدَمِ جَوَازِ تَشَبُّهِ النِّسَاءِ بِالرِّجَالِ وَ الرِّجَالِ بِالنِّسَاءِ وَ الْکُهُولِ بِالشَّبَابِ **

ترجمه:

باب جایز نیست زنها شبیه مرد ها شوند و مردها شبیه زنها و پیرها شبیه جوانها

[رقم الحدیث الکلی: 5793 - رقم الحدیث الباب: 1]

5793- 1-⁽⁶⁾الْحَسَنُ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ أَوْ أَبِی الْحَسَنِ ع فِی الرَّجُلِ یَجُرُّ ثِیَابَهُ قَالَ إِنِّی لَأَکْرَهُ أَنْ یَتَشَبَّهَ بِالنِّسَاءِ.

**

ترجمه:

سماعة بن مهران گويد: به امام صادق عليه السّلام گفتم: اگر كسى دامن پيراهن خود را بر زمين بكشد چه صورت دارد؟ فرمود: من دوست نمى‌دارم كه مردان با بانوان همطراز شوند

[رقم الحدیث الکلی: 5794 - رقم الحدیث الباب: 2]

5794- 2-⁽⁷⁾وَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَزْجُرُ الرَّجُلَ أَنْ یَتَشَبَّهَ بِالنِّسَاءِ وَ یَنْهَی الْمَرْأَةَ أَنْ تَتَشَبَّهَ بِالرِّجَالِ فِی لِبَاسِهَا.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مرد را از شبيه شدن به زنان و زن را از شبيه شدن به مردان در لباس نهى فرمود.

[رقم الحدیث الکلی: 5795 - رقم الحدیث الباب: 3]

5795- 3-⁽⁸⁾وَ عَنْهُ ع قَالَ: خَیْرُ شَبَابِکُمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِکُهُولِکُمْ وَ شَرُّ کُهُولِکُمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِشَبَابِکُمْ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ هُنَا ⁽⁹⁾وَ فِی التِّجَارَةِ وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی أَنَ

الْمُرَادَ بِالْکَرَاهَةِ التَّحْرِیمُ إِلَّا فِی بَعْضِ الْأَفْرَادِ⁽¹⁾.

**

ترجمه:

رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: بهترين جوانان شما كسانيند كه خود را همانند پيران كنند، و بدترين پيران شما آنانند كه خود را شبيه به جوانان كنند.

14- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْبَیَاضِ وَ کَرَاهَةِ مَلَابِسِ الْعَجَمِ وَ أَطْعِمَتِهِمْ وَ السَّوَادِ إِلَّا مَا اسْتُثْنِیَ وَ عَدَمِ جَوَازِ لُبْسِ مَلَابِسِ أَعْدَاءِ اللَّهِ وَ سُلُوکِ مَسَالِکِهِمْ‌

اشارة

⁽²⁾14- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْبَیَاضِ وَ کَرَاهَةِ مَلَابِسِ الْعَجَمِ وَ أَطْعِمَتِهِمْ وَ السَّوَادِ إِلَّا مَا اسْتُثْنِیَ وَ عَدَمِ جَوَازِ لُبْسِ مَلَابِسِ أَعْدَاءِ اللَّهِ وَ سُلُوکِ مَسَالِکِهِمْ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن سفید وناپسند بودن پوشیدن لباس

[رقم الحدیث الکلی: 5796 - رقم الحدیث الباب: 1]

5796- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْبَسُوا الْبَیَاضَ فَإِنَّهُ أَطْیَبُ وَ أَطْهَرُ وَ کَفِّنُوا فِیهِ مَوْتَاکُمْ.

**

ترجمه:

پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: لباس‌هاى سفيد بپوشيد؛ زيرا تميزتر و پاكيزه‌تر است و هم‌چنين اموات خود را در لباس‌هاى سفيد كفن نماييد.

[رقم الحدیث الکلی: 5797 - رقم الحدیث الباب: 2]

5797- 2-⁽⁴⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَالَ: حَمَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع الْحَمْلَةَ الثَّانِیَةَ إِلَی الْکُوفَةِ- وَ أَبُو جَعْفَرٍ الْمَنْصُورُ بِهَا فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَی الْهَاشِمِیَّةِ مَدِینَةِ أَبِی جَعْفَرٍ- أَخْرَجَ رِجْلَهُ مِنْ غَرْزِ الرَّحْلِ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِبَغْلَةٍ شَهْبَاءَ وَ لَبِسَ ثِیَاباً بَیْضَاءَ وَ کُمَّةً بَیْضَاءَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَیْهِ قَالَ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ- لَوْ⁽⁵⁾تَشَبَّهْتَ بِالْأَنْبِیَاءِ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع- وَ أَنَّی تُبْعِدُنِی مِنْ أَبْنَاءِ الْأَنْبِیَاءِ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

صفوان جمّال گويد: در زمان خلافت منصور دوانيقى براى مرتبه دوم امام صادق عليه السّلام را به كوفه احضار كردند. هنگامى كه به شهرك هاشميه؛ شهرك منصور رسيديم، حضرت پياده شد و استر سياه و سفيدى طلب نمود و لباس‌هاى سفيدى پوشيد و كلاه گرد سفيدى بر سر گذاشت. هنگامى كه آن حضرت بر منصور وارد شد، منصور به ايشان گفت: به راستى كه شبيه پيامبران شده‌اى! فرمود: چگونه مرا از فرزندان پيامبران عليهم السّلام دور مى‌پندارى‌؟!

[رقم الحدیث الکلی: 5798 - رقم الحدیث الباب: 3]

5798- 3-⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَ غَیْرِهِ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: قَالَ النَّبِیُ

ص لَیْسَ مِنْ لِبَاسِکُمْ شَیْ‌ءٌ أَحْسَنَ مِنَ الْبَیَاضِ فَالْبَسُوهُ وَ کَفِّنُوا فِیهِ مَوْتَاکُمْ.

وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ أَبِی جَمِیلَةَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع مِثْلَهُ ⁽¹⁾وَ رَوَاهُ الشَّیْخُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ مِثْلَهُ ⁽²⁾.

**

ترجمه:

پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمود: هیچ چیز بهتر از سفید در لباس تو نیست، پس آن را بپوش و مردگانت را در آن کفن کن

[رقم الحدیث الکلی: 5799 - رقم الحدیث الباب: 4]

5799- 4-⁽³⁾أَحْمَدُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ جَمِیعاً عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَیْدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ ع أَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ ع کَانَ لَا یُنْخَلُ لَهُ الدَّقِیقُ وَ کَانَ ع یَقُولُ لَا تَزَالُ هَذِهِ الْأُمَّةُ بِخَیْرٍ مَا لَمْ یَلْبَسُوا لِبَاسَ الْعَجَمِ وَ یَطْعَمُوا أَطْعِمَةَ الْعَجَمِ- فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِکَ ضَرَبَهُمُ اللَّهُ بِالذُّلِّ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: امير المؤمنين عليه السّلام ميفرمود: پيوسته اين امت بخوبى باشند تا جامه عجم نپوشند و خوراك عجم نخورند، و چون آن كنند خدا خوارشان كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5800 - رقم الحدیث الباب: 5]

5800- 5-⁽⁴⁾الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطُّوسِیُّ فِی الْمَجَالِسِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَخْلَدٍ عَنِ ابْنِ السِّمَاکِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَلِیٍّ الْخَزَّازِ الْمُقْرِی عَنْ یَحْیَی بْنِ عِمْرَانَ أَبِی زَکَرِیَّا عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ أَرْقَمَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِی هُرَیْرَةَ عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: قَالَ: خَیْرُ ثِیَابِکُمُ الْبَیَاضُ فَلْیَلْبَسْهُ أَحْیَاؤُکُمْ وَ کَفِّنُوا فِیهِ مَوْتَاکُمْ.

**

ترجمه:

پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و اله فرمود: بهترين جامه، جامۀ سپيد است كه بايد نيكوكاران شما آن را بپوشند و مردگانتان را در آن كفن كنيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5801 - رقم الحدیث الباب: 6]

5801- 6-⁽⁵⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنِ السِّنْدِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی الْبَخْتَرِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ ع أَنَّ عَلِیّاً ع کَانَ لَا یَلْبَسُ إِلَّا الْبَیَاضَ أَکْثَرَ مَا یَلْبَسُ وَ یَقُولُ فِیهِ تَکْفِینُ الْمَوْتَی.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی التَّکْفِینِ‌⁽¹⁾وَ تَقَدَّمَ أَحَادِیثُ لُبْسِ السَّوَادِ وَ مَلَابِسِ أَعْدَاءِ اللَّهِ وَ مَسَالِکِهِمْ فِی لِبَاسِ الْمُصَلِّی ⁽²⁾.

**

ترجمه:

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت کرده که امام علی علیه السلام جز لباس سفید لباس دیگری نمی-پوشید و میفرمود: مردگان با آن کفن میشوند.

15- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْقُطْنِ‌

اشارة

⁽³⁾15- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْقُطْنِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن لباس پنبه ای

[رقم الحدیث الکلی: 5802 - رقم الحدیث الباب: 1]

5802- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع الْبَسُوا ثِیَابَ الْقُطْنِ فَإِنَّهُ لِبَاسُ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ هُوَ لِبَاسُنَا.

وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعَیْبٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مِثْلَهُ ⁽⁵⁾أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود: لباس‌هاى پنبه‌اى بپوشيد؛ زيرا كه آن لباس پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و لباس ماست.

16- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْکَتَّانِ وَ الصَّفِیقِ مِنَ الثِّیَابِ وَ کَرَاهَةِ لُبْسِ ثَوْبٍ یَشِفُ‌

اشارة

⁽⁷⁾16- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْکَتَّانِ وَ الصَّفِیقِ مِنَ الثِّیَابِ وَ کَرَاهَةِ لُبْسِ ثَوْبٍ یَشِفُ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن کتان و ضخیم و ناپسند بودن پوشیدن لباس تنگ

[رقم الحدیث الکلی: 5803 - رقم الحدیث الباب: 1]

5803- 1-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ

وَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ جَمِیعاً عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع الْکَتَّانُ مِنْ لِبَاسِ الْأَنْبِیَاءِ وَ هُوَ یُنْبِتُ اللَّحْمَ.

**

ترجمه:

] امام صادق عليه السّلام فرمود: كتان، لباس پيامبران عليهم السّلام است و موجب رويش گوشت مى‌شود.

[رقم الحدیث الکلی: 5804 - رقم الحدیث الباب: 2]

5804- 2-⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ الْآتِی ⁽²⁾عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: عَلَیْکُمْ بِالصَّفِیقِ مِنَ الثِّیَابِ فَإِنَّ مَنْ رَقَّ ثَوْبُهُ رَقَّ دِینُهُ لَا یَقُومَنَّ أَحَدُکُمْ بَیْنَ یَدَیِ الرَّبِّ جَلَّ جَلَالُهُ وَ عَلَیْهِ ثَوْبٌ یَشِفُّ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽³⁾.

**

ترجمه:

امير مؤمنان (عليه السّلام) در حدیث چهار صد فرمود: جامه‌هاى ضخيم بپوشيد زيرا هر كس جامۀ نازك بپوشد دينش ضعيف است، هيچ كدام شما با جامۀ بدن‌نما بنماز نايستد در برابر خدا.

17- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ الْأَحْمَرِ الْمُشْبَعِ وَ الْمُزَعْفَرِ وَ الْمُعَصْفَرِ إِلَّا لِلْعُرْسِ وَ الْجُلُوسِ مَعَ الْأَهْلِ وَ عَدَمِ تَحْرِیمِ الْأَلْوَانِ مُطْلَقاً

اشارة

⁽⁴⁾17- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ الْأَحْمَرِ الْمُشْبَعِ وَ الْمُزَعْفَرِ وَ الْمُعَصْفَرِ إِلَّا لِلْعُرْسِ وَ الْجُلُوسِ مَعَ الْأَهْلِ وَ عَدَمِ تَحْرِیمِ الْأَلْوَانِ مُطْلَقاً **

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5805 - رقم الحدیث الباب: 1]

5805- 1-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: رَأَیْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ ع ثَوْباً مُعَصْفَراً فَقَالَ إِنِّی تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنْ قُرَیْشٍ.

**

ترجمه:

زراره گويد: بر اندام امام باقر عليه السّلام لباس رنگى ديدم. فرمود: من با زنى از قريش ازدواج كرده‌ام.

[رقم الحدیث الکلی: 5806 - رقم الحدیث الباب: 2]

5806- 2-⁽⁶⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: یُکْرَهُ الْمُفْدَمُ ⁽⁷⁾إِلَّا لِلْعَرُوسِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: لباس قرمز جز براى عروس و داماد مكروه است

[رقم الحدیث الکلی: 5807 - رقم الحدیث الباب: 3]

5807- 3-⁽¹⁾وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُوسَی بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ قَصَدَ أَخَاهُ مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ ع فَضَرَبَ الْبَابَ فَخَرَجَ وَ عَلَیْهِ إِزَارٌ مُمَشَّقٌ قَدْ عَقَدَهُ فِی عُنُقِهِ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

موسی بن قاسم گويد: علی بن جعفر نزد برادرش موسی بن جعفر علیه السلام رفت و در را کوبید و او با جامه رنگ كرده‌ئى که به گردنش بسته بود بیرون آمد

[رقم الحدیث الکلی: 5808 - رقم الحدیث الباب: 4]

5808- 4-⁽²⁾وَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ ابْنِ بُکَیْرٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: صِبْغُنَا الْبَهْرَمَانُ ⁽³⁾وَ صِبْغُ بَنِی أُمَیَّةَ الزَّعْفَرَانُ.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: رنگ ما، گل كاجيره (حنا) و رنگ بنى اميه، زعفران است

[رقم الحدیث الکلی: 5809 - رقم الحدیث الباب: 5]

5809- 5-⁽⁴⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع نَهَانِی رَسُولُ اللَّهِ ص عَنْ لُبْسِ ثِیَابِ الشُّهْرَةِ وَ لَا أَقُولُ: نَهَاکُمْ عَنْ لُبْسِ الْمُعَصْفَرِ الْمُفْدَمِ.

**

ترجمه:

امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله مرا از پوشيدن «لباس شهرت» منع نمود، ولى نمى‌گويم كه شما را از پوشيدن لباس قرمز نهى نموده است.

[رقم الحدیث الکلی: 5810 - رقم الحدیث الباب: 6]

5810- 6-⁽⁵⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص کَانَتْ لَهُ مِلْحَفَةٌ مُوَرَّسَةٌ ⁽⁶⁾- یَلْبَسُهَا فِی أَهْلِهِ حَتَّی یُرْدَعَ عَلَی جَسَدِهِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله روپوشى داشت كه با گياه «ورس» رنگ شده بود و آن را در كنار خانواده‌اش مى‌پوشيد به حدى كه بر بدن آن حضرت صلّى اللّه عليه و اله اثر نموده بود.

[رقم الحدیث الکلی: 5811 - رقم الحدیث الباب: 7]

5811- 7-⁽⁷⁾قَالَ وَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع کُنَّا نَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَ فِی الْبَیْتِ.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: ما لباس رنگى را در خانه مى‌پوشيم.

[رقم الحدیث الکلی: 5812 - رقم الحدیث الباب: 8]

5812- 8-⁽⁸⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ

عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ جَرَّاحٍ الْمَدَائِنِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّا نَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَاتِ وَ الْمُضَرَّجَاتِ.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: به‌راستى ما لباس‌هاى رنگى و لباس‌هاى قرمز مى‌پوشيم

[رقم الحدیث الکلی: 5813 - رقم الحدیث الباب: 9]

5813- 9-⁽¹⁾وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ قَالَ: رَأَیْتُ عَلَی أَبِی الْحَسَنِ ع ثَوْباً عَدَسِیّاً.

**

ترجمه:

محمّد بن على گويد: روزى بر تن امام كاظم عليه السّلام لباسى به رنگ عدسى ديدم.

[رقم الحدیث الکلی: 5814 - رقم الحدیث الباب: 10]

5814- 10-⁽²⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ مَیْسَرَةَ عَنِ الْحَکَمِ بْنِ عُتَیْبَةَ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ ع وَ هُوَ فِی بَیْتٍ مُنَجَّدٍ وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ رَطْبٌ وَ مِلْحَفَةٌ مَصْبُوغَةٌ قَدْ أَثَّرَ الصِّبْغُ عَلَی عَاتِقِهِ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَی الْبَیْتِ وَ أَنْظُرُ فِی هَیْئَتِهِ فَقَالَ لِی یَا حَکَمُ مَا تَقُولُ فِی هَذَا فَقُلْتُ مَا عَسَیْتُ أَنْ أَقُولَ وَ أَنَا أَرَاهُ عَلَیْکَ فَأَمَّا عِنْدَنَا فَإِنَّمَا یَفْعَلُهُ الشَّابُّ الْمُرَهَّقُ فَقَالَ یَا حَکَمُ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ ⁽³⁾فَأَمَّا هَذَا الْبَیْتُ الَّذِی تَرَی فَهُوَ بَیْتُ الْمَرْأَةِ وَ أَنَا قَرِیبُ الْعَهْدِ بِالْعُرْسِ وَ بَیْتِیَ الْبَیْتُ الَّذِی تَعْرِفُ.

**

ترجمه:

حكم بن عتيبه گويد: روزى خدمت امام باقر عليه السّلام شرف‌ياب شدم. ايشان در خانه‌اى آراسته‌اى بود، پيراهنى نرم بر تن و رواندازى رنگى كه رنگ آن بر شانه حضرت اثر كرده بود بر تن داشت. من به خانه و هيئت و حال امام عليه السّلام نگاه مى‌كردم. فرمود: اى حكم! در اين‌باره چه مى‌گويى‌؟ عرض كردم: من چه بگويم در حالى‌كه اين‌ها را بر شما مى‌بينم؛ اما به راستى كه در نزد ما اين‌كار را فقط‍‌ جوان تازه به سن تكليف رسيده، انجام مى‌دهد. به من فرمود: اى حكم! چه‌كسى زينت‌هاى خداوند را كه براى بندگانش آفريده است و روزى‌هاى پاكيزه را حرام نمود؟! اين از چيزهايى است كه خداوند براى بندگانش آفريده است. اما اين خانه‌اى كه مى‌بينى، خانه همسر من است كه من تازه ازدواج كرده‌ام. ولى خانه من، همان خانه‌اى است كه مى‌شناسى.

[رقم الحدیث الکلی: 5815 - رقم الحدیث الباب: 11]

5815- 11-⁽⁴⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ وَ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَحَدِهِمَا ع قَالَ: لَا بَأْسَ بِلُبْسِ الْمُعَصْفَرِ.

**

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: امام باقر عليه السّلام يا امام صادق عليه السّلام فرمود: پوشيدن لباس رنگى ايرادى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5816 - رقم الحدیث الباب: 12]

5816- 12-⁽⁵⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی الْجَارُودِ قَالَ: کَانَ أَبُو جَعْفَرٍ ع یَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَ وَ الْمُنَیَّرَ.

**

ترجمه:

ابو جارود گويد: امام باقر عليه السّلام لباس رنگى و روشن مى‌پوشيد

[رقم الحدیث الکلی: 5817 - رقم الحدیث الباب: 13]

5817- 13-⁽¹⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْکَانَ عَنِ الْحَسَنِ الزَّیَّاتِ الْبَصْرِیِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ ع أَنَا وَ صَاحِبٌ لِی فَإِذَا هُوَ فِی بَیْتٍ مُنَجَّدٍ وَ عَلَیْهِ مِلْحَفَةٌ وَرْدِیَّةٌ وَ قَدْ حَفَّ لِحْیَتَهُ وَ اکْتَحَلَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ مَسَائِلَ فَلَمَّا قُمْنَا قَالَ لِی یَا حَسَنُ قُلْتُ لَبَّیْکَ قَالَ إِذَا کَانَ غَداً فَأْتِنِی أَنْتَ وَ صَاحِبُکَ فَقُلْتُ نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَلَمَّا أَنْ کَانَ مِنَ الْغَدِ دَخَلْتُ عَلَیْهِ فَإِذَا هُوَ فِی بَیْتٍ لَیْسَ فِیهِ إِلَّا حَصِیرٌ وَ إِذَا عَلَیْهِ قَمِیصٌ غَلِیظٌ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَی صَاحِبِی فَقَالَ یَا أَخَا أَهْلِ الْبَصْرَةِ- إِنَّکَ دَخَلْتَ عَلَیَّ أَمْسِ وَ أَنَا فِی بَیْتِ الْمَرْأَةِ وَ کَانَ أَمْسِ یَوْمَهَا وَ الْبَیْتُ بَیْتَهَا وَ الْمَتَاعُ مَتَاعَهَا فَتَزَیَّنَتْ لِی عَلَی أَنْ أَتَزَیَّنَ لَهَا کَمَا تَزَیَّنَتْ لِی فَلَا یَدْخُلُ قَلْبَکَ شَیْ‌ءٌ فَقَالَ لَهُ صَاحِبِی جُعِلْتُ فِدَاکَ قَدْ کَانَ وَ اللَّهِ دَخَلَ قَلْبِی شَیْ‌ءٌ فَأَمَّا الْآنَ فَقَدْ وَ اللَّهِ أَذْهَبَ اللَّهُ مَا کَانَ وَ عَلِمْتُ أَنَّ الْحَقَّ فِیمَا قُلْتَ.

**

ترجمه:

حسن زيّات بصرى گويد: با دوستم خدمت امام باقر عليه السّلام شرف‌ياب شديم. ايشان در اين هنگام در خانه‌اى آراسته بود و روپوشى به رنگ گل سرخ بر تن داشت و محاسن خود را اصلاح كرده و سرمه كشيده بود. از ايشان درباره مسائلى پرسيدم. هنگامى كه برخاستيم كه برويم به من فرمود: اى حسن! عرض كردم: بلى. فرمود: فردا نيز تو و دوستت نزد من بياييد. عرض كردم: فداى‌تان گردم! چشم. فرداى آن روز خدمت ايشان شرف‌ياب شديم و آن حضرت در خانه‌اى بود كه در آن خانه جز حصير نبود و پيراهنى ضخيم بر تن داشت. حضرتش به جانب دوستم رو كرد و فرمود: اى برادر بصرى! تو ديروز بر من وارد شدى در حالى‌كه من در خانه همسرم بودم و ديروز روز او بود و آن خانه، خانه او و اثاثيه، اثاثيه او بود. پس او خانه را برايم آراسته بود با اين شرط‍‌ كه من براى او خود را بيارايم؛ همان طور كه او برايم خودش را آراسته بود. بنابراين چيزى از قلبت خطور نكند. دوستم به آن حضرت عرض كرد: فدايت شوم! به خدا سوگند كه چيزى از قلبم خطور كرده بود، اما الآن آن‌چه را كه بود، خدا از دلم برد و دانستم كه حقيقت در سخن شماست

[رقم الحدیث الکلی: 5818 - رقم الحدیث الباب: 14]

5818- 14-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی مَعَانِی الْأَخْبَارِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی الصُّهْبَانِ جَمِیعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ ع قَالَ: إِنَّ أَعْرَابِیّاً أَتَی النَّبِیَّ ص- فَخَرَجَ إِلَیْهِ فِی رِدَاءٍ مُمَشَّقٍ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

ابان بن عثمان گويد امام صادق عليه السلام به نقل از پدرش از جدّش فرمود: عرب باديه‌نشينى نزد پيغمبر خدا صلى اللّٰه عليه و آله آمد،آن حضرت با عبايى ممشّق (با گل سرخى كه در رنگ آميزى بكار گرفته مى‌شود رنگين شده) پيش وى آمد

[رقم الحدیث الکلی: 5819 - رقم الحدیث الباب: 15]

5819- 15-⁽³⁾وَ فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْکُوفِیِّ عَنْ عَمِّهِ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَارِثَةَ الْکَرْخِیِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع فَخَرَجَ إِلَیَّ وَ هُوَ مُتَّزِرٌ بِإِزَارٍ مُوَرَّدٍ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

عبدالله بن حارثه الکرخی گوید: بر ابوالحسن الرضا علیه السلام وارد شدم و او در حالی که کمربند بسته بود به سوی من بیرون آمد

[رقم الحدیث الکلی: 5820 - رقم الحدیث الباب: 16]

5820- 16-⁽¹⁾الْحَسَنُ بْنُ الْفَضْلِ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ: أَخْبَرَنِی جَبْرَئِیلُ أَنِّی عَنْ یَمِینِ الْعَرْشِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ- وَ أَنَّ اللَّهَ کَسَانِی ثَوْبَیْنِ أَحَدُهُمَا أَخْضَرُ وَ الْآخَرُ وَرْدِیٌّ وَ أَنَّکَ یَا عَلِیُّ عَنْ یَمِینِ الْعَرْشِ وَ أَنَّ اللَّهَ کَسَاکَ ثَوْبَیْنِ أَحَدُهُمَا أَخْضَرُ وَ الْآخَرُ وَرْدِیٌّ وَ أَنَّکِ یَا فَاطِمَةُ عَنْ یَمِینِ الْعَرْشِ وَ أَنَّ اللَّهَ کَسَاکِ ثَوْبَیْنِ أَحَدُهُمَا أَخْضَرُ وَ الْآخَرُ وَرْدِیٌّ قَالَ قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّ النَّاسَ یَکْرَهُونَ الْوَرْدِیَّ فَقَالَ یَا أَبَانُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمَّا رَفَعَ الْمَسِیحَ إِلَی السَّمَاءِ رَفَعَهُ إِلَی جَنَّةٍ فِیهَا سَبْعُونَ غُرْفَةً وَ إِنَّ اللَّهَ کَسَاهُ ثَوْبَیْنِ أَحَدُهُمَا أَخْضَرُ وَ الْآخَرُ وَرْدِیٌّ قَالَ قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ أَخْبِرْنِی بِنَظِیرِهِ مِنَ الْقُرْآنِ- قَالَ إِنَّ اللَّهَ یَقُولُ فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ فَکانَتْ وَرْدَةً کَالدِّهانِ ⁽²⁾.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ عُمُوماً وَ خُصُوصاً ⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ ⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السلام فرمود: پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمودند: جبرئيل بمن خبر داد كه من در روز قيامت در طرف راست عرش خواهم بود، و خداوند دو جامه يكى سبز و ديگر گلى به من خواهد پوشاند،و تو يا على نيز از طرف راست عرش خواهى بود،و خداوند بر تو دو جامه يكى سبز و ديگر گلى خواهد داد،و تو يا فاطمه نيز از طرف راست عرش خواهى بود،و خداوند دو جامه سبز و گلى بتو خواهد پوشانيد.ابان گويد من بحضرت گفتم:كه مردم لباس گلى را مكروه مى‌دارند؟فرمود:اى ابان!خداوند چون مسيح را بآسمان برد او را بر بهشتى برد كه 70 غرفه دارد، و دو جامه سبز و گلى باو پوشانيد. ابان گويد:عرضه داشتم نظير اين مطلب را از قرآن ذكر كنيد،فرمود:اى ابان«چون آسمان بشكافد چون فرش قرمز سرخگون باشد»(

18- بَابُ جَوَازِ لُبْسِ الْأَزْرَقِ‌

اشارة

⁽⁵⁾18- بَابُ جَوَازِ لُبْسِ الْأَزْرَقِ **

ترجمه:

باب جایز است پوشیدن لباس آبی

[رقم الحدیث الکلی: 5821 - رقم الحدیث الباب: 1]

5821- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ یُونُسَ قَالَ: رَأَیْتُ عَلَی أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع طَیْلَسَاناً أَزْرَقَ.

**

ترجمه:

يونس گويد: روزى بر تن امام كاظم عليه السّلام عبايى آبى ديدم.

[رقم الحدیث الکلی: 5822 - رقم الحدیث الباب: 2]

5822- 2-⁽¹⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ رُشَیْدٍ ⁽²⁾عَنْ أَبِیهِ قَالَ: رَأَیْتُ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع- وَ عَلَیْهِ دُرَّاعَةٌ سَوْدَاءُ وَ طَیْلَسَانٌ أَزْرَقُ.

**

ترجمه:

] راشد گويد: امام سجّاد عليه السّلام را ديدم كه لباس پشمى مشكى و روپوشى آبى‌رنگ بر تن داشت.

[رقم الحدیث الکلی: 5823 - رقم الحدیث الباب: 3]

5823- 3-⁽³⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیُّ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ نَاجِیَةَ أَنَّهُ کَانَ اشْتَرَی طَیْلَسَاناً طِرَازِیّاً ⁽⁴⁾أَزْرَقَ بِمِائَةِ دِرْهَمٍ وَ حَمَلَهُ مَعَهُ إِلَی أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ ع- فَأَرْسَلَ أَبُو الْحَسَنِ ع یَطْلُبُهُ فَبَعَثَهُ إِلَیْهِ ثُمَّ اشْتَرَی لَهُ مِنْ قَابِلٍ مِثْلَهُ فَلَمَّا قَدِمَ طَلَبَهُ فَبَعَثَهُ إِلَیْهِ.

**

ترجمه:

قرب الاسناد:على بن جعفر پسر ناجيه ردائى آبى رنگ طرازى بصد درهم خريد تصميم گرفت آن را براى موسى بن جعفر ببرد با خود برد هيچ كس خبر نداشت من نيز با عبد الرحمن بن حجاج كه آن موقع نماينده حضرت موسى ابن جعفر بود رفتم هر چه آورده بود خدمت امام فرستاد. امام در جواب نوشت يك رداى طرازى آبى رنگ برايم بخريد.هر چه در مدينه جستجو كردند پيدا نشد. من باو گفتم:آن رداء نزد من هست براى امام آورده‌ام.رداء را فرستادند عرض كردند از على بن جعفر گرفتم.سال بعد نيز ردائى با همان اوصاف خريدم و با خود بردم هيچ كس جز خدا نميدانست.همين كه وارد مدينه شديم امام پيغام داد كه برايم ردائى مثل پارسال از همان مرد بگيريد. از من پرسيدند گفتم:من آورده‌ام رداء را براى امام فرستادند.

19- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ الصُّوفِ وَ الشَّعْرِ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ

اشارة

⁽⁵⁾19- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ الصُّوفِ وَ الشَّعْرِ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ **

ترجمه:

باب ناپسند است پوشیدن لباس پشمی و موئی مگ به دلیلی

[رقم الحدیث الکلی: 5824 - رقم الحدیث الباب: 1]

5824- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا یُلْبَسُ الصُّوفُ وَ الشَّعْرُ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ.

**

ترجمه:

ابو بصير گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: لباس پشمى و مويين نپوشيد مگر در ضرورت

[رقم الحدیث الکلی: 5825 - رقم الحدیث الباب: 2]

5825- 2-⁽⁷⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعَیْبٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی

عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ لَمْ یَکُنْ یَلْبَسُ الصُّوفَ وَ الشَّعْرَ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ.

**

ترجمه:

امام علی علیه السلام فرمود: ولى لباس پشمى و مويين را فقط‍‌ در ضرورت بپوشيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5826 - رقم الحدیث الباب: 3]

5826- 3-⁽¹⁾وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص لَمْ یَکُنْ یَلْبَسُ الصُّوفَ وَ الشَّعْرَ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ.

**

ترجمه:

پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمودند: لباس پشمى و مويين را فقط‍‌ در ضرورت بپوشيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5827 - رقم الحدیث الباب: 4]

5827- 4-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: الْبَسُوا الثِّیَابَ الْقُطْنَ فَإِنَّهَا لِبَاسُ رَسُولِ اللَّهِ ص ⁽³⁾- وَ لَمْ یَکُنْ یَلْبَسُ الشَّعْرَ وَ الصُّوفَ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ وَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ یُحِبُّ أَنْ یَرَی أَثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَی عَبْدِهِ.

**

ترجمه:

امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود: لباس‌هاى پنبه‌اى بپوشيد؛ زيرا كه آن لباس پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله است ولی لباس پشمى و مويين را فقط‍‌ در ضرورت بپوشيد. و فرمود: خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد و دوست دارد اثر لطف خود را بر بنده خود ببیند.

[رقم الحدیث الکلی: 5828 - رقم الحدیث الباب: 5]

5828- 5-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِی الْمَجَالِسِ وَ الْأَخْبَارِ بِإِسْنَادِهِ الْآتِی ⁽⁵⁾عَنْ أَبِی ذَرٍّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِی وَصِیَّتِهِ لَهُ قَالَ یَا أَبَا ذَرٍّ یَکُونُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ یَلْبَسُونَ الصُّوفَ فِی صَیْفِهِمْ وَ شِتَائِهِمْ یَرَوْنَ أَنَّ لَهُمُ الْفَضْلَ بِذَلِکَ عَلَی غَیْرِهِمْ أُولَئِکَ یَلْعَنُهُمْ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ.

وَ رَوَاهُ وَرَّامُ بْنُ أَبِی فِرَاسٍ فِی کِتَابِهِ ⁽⁶⁾وَ کَذَا الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ ⁽⁷⁾أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ فِی أَحَادِیثِ لُبْسِ الْخَشِنِ فِی الصَّلَاةِ مَا ظَاهِرُهُ الْمُنَافَاةُ ⁽⁸⁾

وَ یَحْتَمِلُ الْحَمْلُ عَلَی نَفْیِ التَّحْرِیمِ وَ یَحْتَمِلُ التَّخْصِیصُ بِوَقْتِ الصَّلَاةِ کَمَا یُفْهَمُ مِنْ آخِرِهِ وَ یَحْتَمِلُ التَّقْیِیدُ بِوُجُودِ الْعِلَّةِ کَمَا مَرَّ⁽¹⁾.

**

ترجمه:

ابوذر گوید: پیامبر (ص) در وصیتی به او فرمود: اى ابو ذر در آخر الزمان مردمانى در تابستان و زمستانشان پشمينه مى‌پوشند درحالى‌كه مى‌پندارند به اين سبب بر ديگران برترند.آنان كسانى هستند كه فرشتگان آسمانها و زمين لعنتشان مى‌كنند

[رقم الحدیث الکلی: 5829 - رقم الحدیث الباب: 6]

5829- 6-⁽²⁾وَ یَأْتِی فِی التَّسْلِیمِ عَلَی الصِّبْیَانِ فِی الْعِشْرَةِ مَا دَلَّ عَلَی أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص کَانَ یَلْبَسُ الصُّوفَ لِیَکُونَ سُنَّةً مِنْ بَعْدِهِ.

وَ هُوَ مُحْتَمِلٌ لِمَا ذَکَرْنَا وَ لِلْحَمْلِ عَلَی النَّسْخِ وَ لِلتَّخْصِیصِ بِلُبْسِ الْعَبَاءِ فَإِنَّهُ لَمْ یُنْقَلْ أَنَّهُ کَانَ یَلْبَسُ غَیْرَهَا مِنَ الصُّوفِ بَلْ نُقِلَ أَنَّ لِبَاسَهُ کَانَ مِنَ الْقُطْنِ کَمَا تَقَدَّمَ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

20- بَابُ جَوَازِ لُبْسِ الْوَشْیِ مِنْ غَیْرِ الْحَرِیرِ الْمَحْضِ عَلَی کَرَاهِیَةٍ

اشارة

⁽⁴⁾20- بَابُ جَوَازِ لُبْسِ الْوَشْیِ ⁽⁵⁾مِنْ غَیْرِ الْحَرِیرِ الْمَحْضِ عَلَی کَرَاهِیَةٍ **

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5830 - رقم الحدیث الباب: 1]

5830- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ قَالَ حَدَّثَنِی مَنْ أَثِقُ بِهِ أَنَّهُ رَأَی عَلَی جَوَارِی أَبِی الْحَسَنِ‌⁽⁷⁾ع الْوَشْیَ.

**

ترجمه:

يونس بن يعقوب گويد: فرد مطمئنى به من گفت بر تن كنيزان امام كاظم عليه السّلام لباس نقش‌ونگاردار مشاهده كرده است.

[رقم الحدیث الکلی: 5831 - رقم الحدیث الباب: 2]

5831- 2-⁽⁸⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ یَاسِرٍ قَالَ: قَالَ لِی أَبُو الْحَسَنِ ع اشْتَرِ لِنَفْسِکَ خَزّاً وَ إِنْ شِئْتَ فَوَشْیٌ فَقُلْتُ کُلُّ الْوَشْیِ فَقَالَ وَ مَا لِلْوَشْیِ قُلْتُ مَا لَمْ یَکُنْ فِیهِ قُطْنٌ یَقُولُونَ إِنَّهُ حَرَامٌ قَالَ الْبَسْ مَا فِیهِ قُطْنٌ.

أَقُولُ: هَذَا مَخْصُوصٌ بِالْحَرِیرِ کَمَا مَرَّ⁽¹⁾.

**

ترجمه:

ياسر گويد: امام كاظم عليه السّلام به من فرمود: براى خودت لباس خز و اگر خواستى لباس نقش‌ونگاردار خريدارى كن. عرض كردم: هر نوع لباس نقش‌ونگاردار؟ فرمود: لباس نقش‌ونگاردار چيست‌؟ عرض كردم: لباسى كه در آن پنبه نباشد، مى‌گويند:«آن، حرام است». فرمود: لباسى بپوش كه در آن پنبه باشد.

[رقم الحدیث الکلی: 5832 - رقم الحدیث الباب: 3]

5832- 3-⁽²⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَالِمٍ الْعِجْلِیِ أَنَّهُ حُمِلَ إِلَیْهِ الْوَشْیُ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی الْکَرَاهَةِ فِی حَدِیثِ جَرَّاحٍ الْمَدَائِنِیِ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

حسين بن سالم عجلى گويد: برای امام عليه السّلام لباس نقش‌ونگاردار مى‌بردند.

21- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّوَاضُعِ فِی الْمَلَابِسِ‌

اشارة

⁽⁴⁾21- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّوَاضُعِ فِی الْمَلَابِسِ **

ترجمه:

باب مستحب است رعایت تواضع در پوشش

[رقم الحدیث الکلی: 5833 - رقم الحدیث الباب: 1]

5833- 1-⁽⁵⁾الْحَسَنُ بْنُ الْفَضْلِ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع خَرَجَ فِی ثِیَابٍ حِسَانٍ فَرَجَعَ مُسْرِعاً فَقَالَ یَا جَارِیَةُ رُدِّی‌⁽⁶⁾ثِیَابِی فَقَدْ مَشَیْتُ فِی ثِیَابِی هَذِهِ فَکَأَنِّی لَسْتُ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: روزى امام زين العابدين عليه السّلام با يك لباس بسيار زيبا از منزل بيرون آمد و به سرعت به منزل بازگشت و فرمود: اى كنيز! لباسم را به من باز گردان كه در اين لباس كه راه مى‌رفتم، احساس مى‌كردم كه گويى من على بن حسين نيستم

[رقم الحدیث الکلی: 5834 - رقم الحدیث الباب: 2]

5834- 2-⁽⁷⁾قَالَ: وَ کَانَ إِذَا مَشَی کَأَنَّ الطَّیْرَ عَلَی رَأْسِهِ لَا تَسْبِقُ یَمِینُهُ شِمَالَهُ.

**

ترجمه:

امام عليه السّلام فرمود: و هرگاه راه مى‌رفت (از شدت تواضع) گويى پرنده روى سرش نشسته باشد، بدن خود را تكان نمى‌داد.

[رقم الحدیث الکلی: 5835 - رقم الحدیث الباب: 3]

5835- 3-⁽⁸⁾وَ عَنْهُ ع قَالَ: إِنَّ الْجَسَدَ إِذَا لَبِسَ الثَّوْبَ اللَّیِّنَ طَغَی.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هرگاه بدن،لباس نرم بپوشد،سركش مى‌شود.

[رقم الحدیث الکلی: 5836 - رقم الحدیث الباب: 4]

5836- 4-⁽⁹⁾وَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ صَاحِبَکُمْ لَیَشْتَرِی

الْقَمِیصَیْنِ السُّنْبُلَانِیَّیْنِ فَیُخَیِّرُ غُلَامَهُ أَیَّهُمَا شَاءَ ثُمَّ یَلْبَسُ الْآخَرَ فَإِذَا جَازَ کُمُّهُ‌⁽¹⁾أَصَابِعَهُ قَطَعَهُ وَ إِذَا جَازَ کَعْبَهُ‌⁽²⁾حَذَفَهُ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: رفيق شما دو لباس فراخ مى‌خرد، سپس غلام خود را مخير مى‌كند كه هركدام را مى‌خواهد بپوشد. آنگاه خودش ديگرى را مى‌پوشد و اگر آستين‌هايش از انگشتانش بلندتر باشد، آنها را كوتاه مى‌كند و اگر از كف دستانش بلندتر باشد آن را تا مى‌زند.

22- بَابُ اسْتِحْبَابِ تَقْصِیرِ الثَّوْبِ وَ حَدِّ طُولِ الْقَمِیصِ وَ عَرْضِهِ وَ اسْتِحْبَابِ تَنْظِیفِ الثِّیَابِ‌

اشارة

⁽⁵⁾22- بَابُ اسْتِحْبَابِ تَقْصِیرِ الثَّوْبِ وَ حَدِّ طُولِ الْقَمِیصِ وَ عَرْضِهِ وَ اسْتِحْبَابِ تَنْظِیفِ الثِّیَابِ **

ترجمه:

باب مستحب است کوتاه کردن لباس و حد طول و عرض آن و نظافت نمودن لباس

[رقم الحدیث الکلی: 5837 - رقم الحدیث الباب: 1]

5837- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ: ثَلَاثٌ مَنْ عَرَفَهُنَّ لَمْ یَدَعْهُنَّ جَزُّ الشَّعْرِ وَ تَشْمِیرُ⁽⁷⁾الثَّوْبِ وَ نِکَاحُ الْإِمَاءِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا⁽⁸⁾.

**

ترجمه:

امام کاظم علیه السلام فرمود: سه چيز است كه هر كس آن را بداند هرگز ترك آن نخواهد كرد: كم كردن و كوتاه نمودن موى سر و بدن، و بالا زدن جامه كه روى زمين كشيده نشود، و نكاح با كنيزان.

[رقم الحدیث الکلی: 5838 - رقم الحدیث الباب: 2]

5838- 2-⁽⁹⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽¹⁰⁾قَالَ فَشَمِّرْ.

**

ترجمه:

عبد اللّه بن سنان گويد: امام صادق عليه السّلام درباره گفتار خداوند متعال كه مى‌فرمايد: «و لباس‌هاى خود را پاكيزه كن» فرمود: يعنى لباس خود را كوتاه كن

[رقم الحدیث الکلی: 5839 - رقم الحدیث الباب: 3]

5839- 3-⁽¹¹⁾وَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ

یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنِ الْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَیْمُونٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْیَنَ قَالَ: رَأَیْتُ قَمِیصَ عَلِیٍّ ع الَّذِی قُتِلَ فِیهِ عِنْدَ أَبِی جَعْفَرٍ ع- فَإِذَا أَسْفَلُهُ اثْنَا عَشَرَ شِبْراً وَ بَدَنُهُ ثَلَاثَةُ أَشْبَارٍ وَ رَأَیْتُ فِیهِ نَضْحَ دَمٍ.

**

ترجمه:

زرارة بن اعين گويد: من پيراهن امير مؤمنان على عليه السّلام را نزد امام باقر عليه السّلام ديدم؛ همان پيراهنى كه در آن به شهادت رسيده بود، آن را وارسى كردم، پايين دامن به عرض دوازده وجب و بالاى سينه به عرض سه‌وجب بود. من اثر رنگ پريده خون را در آن مشاهده كردم.

[رقم الحدیث الکلی: 5840 - رقم الحدیث الباب: 4]

5840- 4-⁽¹⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الْحَسَنِ الصَّیْقَلِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ أَرَاهُ قَمِیصَ عَلِیٍّ ع الَّذِی ضُرِبَ فِیهِ فَإِذَا هُوَ قَمِیصُ کَرَابِیسَ وَ إِذَا أَثَرُ دَمٍ قَالَ فَشَبَرْتُ بَدَنَهُ فَإِذَا هُوَ ثَلَاثَةُ أَشْبَارٍ وَ شَبَرْتُ أَسْفَلَهُ فَإِذَا هُوَ اثْنَا عَشَرَ شِبْراً.

**

ترجمه:

حسن صیقل گويد: امام صادق عليه السّلام در حدیثی فرمود: ديدم پيراهنى كرباسى شبيه به سنبلانى بود. يقۀ آن به طرف پايين شكافته شده بود در اين هنگام خون، سفيد رنگى مانند شير و رگه‌هاى شمشير ديده شد. حضرت عليه السّلام فرمود: اين پيراهن على عليه السّلام است كه در آن ضربت خورد و اين، اثر خون ايشان است. آن‌گاه حضرتش عليه السّلام آن را وجب نمود. تنه پيراهن سه‌وجب و پايين پيراهن دوازده وجب بود.

[رقم الحدیث الکلی: 5841 - رقم الحدیث الباب: 5]

5841- 5-⁽²⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ سَلَمَةَ بَیَّاعِ الْقَلَانِسِ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی جَعْفَرٍ ع إِذْ دَخَلَ عَلَیْهِ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع- فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ یَا بُنَیَّ أَ لَا تُطَهِّرُ قَمِیصَکَ فَذَهَبَ فَظَنَنَّا أَنَّ ثَوْبَهُ قَدْ أَصَابَهُ شَیْ‌ءٌ فَرَجَعَ فَقَالَ إِنَّهُنَ‌⁽³⁾هَکَذَا فَقُلْنَا جُعِلْنَا فِدَاکَ مَا لِقَمِیصِهِ قَالَ کَانَ قَمِیصُهُ طَوِیلًا فَأَمَرْتُهُ أَنْ یُقَصِّرَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

حسن صیقل گويد: امام صادق عليه السّلام در حدیثی فرمود: ديدم پيراهنى كرباسى شبيه به سنبلانى بود. يقۀ آن به طرف پايين شكافته شده بود در اين هنگام خون، سفيد رنگى مانند شير و رگه‌هاى شمشير ديده شد. حضرت عليه السّلام فرمود: اين پيراهن على عليه السّلام است كه در آن ضربت خورد و اين، اثر خون ايشان است. آن‌گاه حضرتش عليه السّلام آن را وجب نمود. تنه پيراهن سه‌وجب و پايين پيراهن دوازده وجب بود.

[رقم الحدیث الکلی: 5842 - رقم الحدیث الباب: 6]

5842- 6-⁽⁵⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ حُذَیْفَةَ بْنِ مَنْصُورٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَدَعَا بِأَثْوَابٍ فَذَرَعَ مِنْهَا فَعَمَدَ إِلَی خَمْسَةِ أَذْرُعٍ فَقَطَعَهُ ثُمَّ شَبَرَ عَرْضَهُ سِتَّةَ أَشْبَارٍ ثُمَّ شَقَّهُ وَ قَالَ شُدُّوا

صَنِفَتَهُ‌⁽¹⁾وَ هَدِّبُوا⁽²⁾طَرَفَیْهِ.

**

ترجمه:

حذيفة بن منصور گويد: من در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه لباس‌هايى خواست. پس آن را اندازه كرد. پس پنج ذرع را برداشت و آن را بريد. سپس از عرض شش وجب بريد و آن را پاره كرد و فرمود: آن را محكم بدوزيد و دو طرف آن را ريش‌ريش كنيد

[رقم الحدیث الکلی: 5843 - رقم الحدیث الباب: 7]

5843- 7-⁽³⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْوَشَّاءِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَائِذٍ عَنْ أَبِی خَدِیجَةَ عَنْ مُعَلَّی بْنِ خُنَیْسٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ عَلِیّاً ع کَانَ عِنْدَکُمْ فَأَتَی بَنِی دِیوَانٍ- فَاشْتَرَی ثَلَاثَةَ أَثْوَابٍ بِدِینَارٍ الْقَمِیصُ إِلَی فَوْقِ الْکَعْبِ وَ الْإِزَارُ إِلَی نِصْفِ السَّاقِ وَ الرِّدَاءُ مِنْ یَدَیْهِ إِلَی ثَدْیَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ إِلَی أَلْیَیْهِ ثُمَّ رَفَعَ یَدَیْهِ إِلَی السَّمَاءِ فَلَمْ یَزَلْ یَحْمَدُ اللَّهَ عَلَی مَا کَسَاهُ حَتَّی دَخَلَ مَنْزِلَهُ ثُمَّ قَالَ هَذَا اللِّبَاسُ الَّذِی یَنْبَغِی لِلْمُسْلِمِینَ أَنْ یَلْبَسُوهُ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَ لَکِنْ لَا تَقْدِرُونَ أَنْ تَلْبَسُوهَا هَذَا الْیَوْمَ وَ لَوْ فَعَلْنَا لَقَالُوا مَجْنُونٌ وَ لَقَالُوا مُرَائِی وَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽⁴⁾- قَالَ وَ ثِیَابَکَ ارْفَعْهَا لَا تَجُرَّهَا فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا کَانَ هَذَا اللِّبَاسَ.

**

ترجمه:

معلی بن خنيس گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: روزى حضرت على عليه السّلام نزد شما (كوفيان) بود كه نزد قبيله بنو ديوان رفت و سه لباس به يك درهم خريد: يك پيراهن به اندازه روى قوزك پا، يك شلوار به اندازه نصف ساق پا و يك عبا. سپس دستان خود را به سوى آسمان بالا برد و همين‌طور خداوند را بر لباسى كه بر او پوشانده بود سپاس مى‌گفت تا اين‌كه وارد خانه‌اش شد. سپس فرمود: لباسى كه شايسته است مسلمانان بپوشند، همين‌گونه است. امام صادق عليه السّلام فرمود: ولى امروزه مردم نمى‌توانند آن‌گونه لباس بپوشند و اگر ما چنين لباس بپوشيم، مى‌گويند: ديوانه و يا رياكار است در حالى‌كه خداوند مى‌فرمايد: «و لباس‌هاى خود را پاكيزه كن». فرمود: يعنى لباس‌هاى خود را كوتاه كن و آن را بر زمين نكشان. هنگامى كه قائم ما قيام كند، اين‌گونه لباس، رايج خواهد بود

[رقم الحدیث الکلی: 5844 - رقم الحدیث الباب: 8]

5844- 8-⁽⁵⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ‌⁽⁶⁾قَالَ: قَالَ‌⁽⁷⁾أَبُو الْحَسَنِ ع إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ لِنَبِیِّهِ ص وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽⁸⁾- وَ کَانَتْ ثِیَابُهُ طَاهِرَةً وَ إِنَّمَا أَمَرَهُ بِالتَّشْمِیرِ.

**

ترجمه:

امام كاظم عليه السّلام فرمود: به‌راستى كه خداوند به پيامبرش فرمود: «و لباس‌هاى خود را پاكيزه كن» در حالى‌كه لباس پيامبر صلّى اللّه عليه و اله پاكيزه بود. خداوند فقط‍‌ به پيامبر صلّى اللّه عليه و اله دستور داد كه لباس خود را كوتاه كند

[رقم الحدیث الکلی: 5845 - رقم الحدیث الباب: 9]

5845- 9-⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: تَشْمِیرُ الثِّیَابِ طَهُورٌ لَهَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽²⁾أَیْ فَشَمِّرْ.

**

ترجمه:

علی علیه السلام - در حدیث چهارصد – فرمود: بالا زدن جامه پاك كردن آنست خدا فرمايد جامه‌هاى خود را پاكيزه كن يعنى بالا بزن

[رقم الحدیث الکلی: 5846 - رقم الحدیث الباب: 10]

5846- 10-⁽³⁾الْفَضْلُ بْنُ الْحَسَنِ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَجْمَعِ الْبَیَانِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی قَوْلِهِ تَعَالَی وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽⁴⁾قَالَ مَعْنَاهُ ثِیَابَکَ فَقَصِّرْ.

**

ترجمه:

امام صادق (عليه السّلام ) در قول خداوند متعال «وَ ثِيَابَكَ فَطَهِّرْ» فرمود: یعنی لباست رو کوتاه کن

[رقم الحدیث الکلی: 5847 - رقم الحدیث الباب: 11]

5847- 11-⁽⁵⁾وَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع غَسْلُ الثِّیَابِ یُذْهِبُ الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ وَ هُوَ طَهُورٌ لِلصَّلَاةِ وَ تَشْمِیرُ الثِّیَابِ طَهُورٌ لَهَا وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ ثِیابَکَ فَطَهِّرْ⁽⁶⁾أَیْ فَشَمِّرْ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁷⁾.

**

ترجمه:

امام على عليه السّلام فرمود: شستن جامه اندوه را از بين مى‌برد، و وسيله پاكيزگى براى نماز است. خداوند متعال مى‌فرمايد: «لباس خود را پاكيزه كن» يعنى كوتاه كن.

23- بَابُ کَرَاهَةِ إِسْبَالِ الثَّوْبِ وَ تَجَاوُزِهِ الْکَعْبَیْنِ لِلرَّجُلِ وَ عَدَمِ کَرَاهَتِهِ لِلْمَرْأَةِ وَ تَحْرِیمِ الِاخْتِیَالِ وَ التَّبَخْتُرِ

اشارة

⁽⁸⁾23- بَابُ کَرَاهَةِ إِسْبَالِ الثَّوْبِ وَ تَجَاوُزِهِ الْکَعْبَیْنِ لِلرَّجُلِ وَ عَدَمِ کَرَاهَتِهِ لِلْمَرْأَةِ وَ تَحْرِیمِ الِاخْتِیَالِ وَ التَّبَخْتُرِ **

ترجمه:

باب ناپسند است بلد گرفتن پیراهن واز بر آمدگی پا گذشتن برای مردها و عدم آن برای زنهاو حرام بودن ناز و نخوت

[رقم الحدیث الکلی: 5848 - رقم الحدیث الباب: 1]

5848- 1-⁽⁹⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع أَنَّ النَّبِیَّ ص أَوْصَی رَجُلًا مِنْ بَنِی تَمِیمٍ- فَقَالَ لَهُ إِیَّاکَ وَ إِسْبَالَ الْإِزَارِ وَ الْقَمِیصِ فَإِنَّ ذَلِکَ مِنَ الْمَخِیلَةِ وَ اللَّهُ لَا یُحِبُّ الْمَخِیلَةَ.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ مِثْلَهُ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

ابو بصير گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله به مردى از قبيلۀ بنو تميم سفارش مى‌كرد و مى‌فرمود: بپرهيز كه دامن ازار و يا دامن پيراهن خود را بر زمين بكشى؛ كه دامن كشيدن نشانۀ ناز و نخوت است و خداوند متعال ناز و نخوت را دوست نمى‌دارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5849 - رقم الحدیث الباب: 2]

5849- 2-⁽²⁾وَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْکُوفِیِّ عَنْ عُبَیْسِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ أَبِی حَمْزَةَ رَفَعَهُ قَالَ: نَظَرَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِلَی فَتًی مُرْخًی‌⁽³⁾إِزَارُهُ فَقَالَ یَا فَتَی‌⁽⁴⁾ارْفَعْ إِزَارَکَ فَإِنَّهُ أَبْقَی لِثَوْبِکَ وَ أَنْقَی لِقَلْبِکَ.

**

ترجمه:

ابو حمزه گويد: امير مؤمنان على عليه السّلام به جوانى نگاه كرد كه لباس بلندى پوشيده بود. به او فرمود: پسرم! لباس خود را بالا ببر؛ زيرا اين‌كار، لباست را ماندگارتر و قلبت را پاكيزه و زلال‌تر مى‌سازد.

[رقم الحدیث الکلی: 5850 - رقم الحدیث الباب: 3]

5850- 3-⁽⁵⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنْ یَحْیَی الْحَلَبِیِّ عَنْ عَبْدِ الْحَمِیدِ الطَّائِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: نَظَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِلَی رَجُلٍ قَدْ لَبِسَ قَمِیصاً یُصِیبُ الْأَرْضَ فَقَالَ مَا هَذَا ثَوْبٌ طَاهِرٌ.

**

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: امام صادق عليه السّلام به مردى نگريست كه دامن پيراهنش را بر زمين مى‌كشيد. فرمود: اين پيراهن نمى‌تواند پاك باشد

[رقم الحدیث الکلی: 5851 - رقم الحدیث الباب: 4]

5851- 4-⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنْ سَمَاعَةَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی الرَّجُلِ یَجُرُّ ثَوْبَهُ قَالَ إِنِّی لَأَکْرَهُ أَنْ یَتَشَبَّهَ بِالنِّسَاءِ.

**

ترجمه:

سماعة بن مهران گويد: به امام صادق عليه السّلام گفتم: اگر كسى دامن پيراهن خود را بر زمين بكشد چه صورت دارد؟ فرمود: من دوست نمى‌دارم كه مردان با بانوان همطراز شوند.

[رقم الحدیث الکلی: 5852 - رقم الحدیث الباب: 5]

5852- 5-⁽⁷⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ‌⁽⁸⁾عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ: أَمَرَنِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَنْ أَشْتَرِیَ لَهُ إِزَاراً فَقُلْتُ إِنِّی لَسْتُ أُصِیبُ إِلَّا وَاسِعاً فَقَالَ اقْطَعْ مِنْهُ وَ کُفَّهُ ثُمَ

قَالَ إِنَّ أَبِی قَالَ مَا جَاوَزَ الْکَعْبَیْنِ فَفِی النَّارِ.

وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ مِثْلَهُ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

عبد اللّه بن هلال گويد: امام صادق عليه السّلام به من دستور داد كه براى ايشان شلوار بخرم. به آن حضرت عرض كردم: من جز لباس گشاد پيدا نكردم. فرمود: فزونى آن را ببر و دوباره حاشيه پارچه را به هم‌ديگر بدوز. سپس فرمود: پدر بزرگوارم مى‌فرمود: آن مقدار از لباس كه از قوزك پا بگذرد، در آتش جهنم است

[رقم الحدیث الکلی: 5853 - رقم الحدیث الباب: 6]

5853- 6-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ: وَ نَهَی رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْ یَخْتَالَ الرَّجُلُ فِی مَشْیِهِ وَ قَالَ مَنْ لَبِسَ ثَوْباً فَاخْتَالَ فِیهِ خَسَفَ اللَّهُ بِهِ مِنْ شَفِیرِ جَهَنَّمَ وَ کَانَ قَرِینَ قَارُونَ لِأَنَّهُ أَوَّلُ مَنِ اخْتَالَ فَخَسَفَ اللَّهُ بِهِ وَ بِدَارِهِ الْأَرْضَ وَ مَنِ اخْتَالَ فَقَدْ نَازَعَ اللَّهَ فِی جَبَرُوتِهِ.

**

ترجمه:

امام صادق (عليه السّلام ) از پدرانش در حدیث مناهی فرمود: پیامبر (ص) نهی کرد از آنكه مرد در راه رفتن بخود ببالد و با تبختر گام بردارد، و فرمود: هر كس لباسى بپوشد و در آن بخود باليدن گيرد، خداوند او را بكنار دوزخ فرو برد آنگاه همدم قارون گردد، چرا كه قارون اوّل كسى بود كه تبختر كرد و فخر فروخت پس خداى متعال او و سرايش را بزمين فرو برد، هر كس تكبّر كند پس بتحقيق با خداوند در كبريائيش ستيز نموده است

[رقم الحدیث الکلی: 14 - رقم الحدیث الباب: 5854]

14- 5854- 7-⁽³⁾وَ فِی مَعَانِی الْأَخْبَارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ الطَّالَقَانِیِّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِیزِ بْنِ یَحْیَی الْجَلُودِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَکَرِیَّا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْبَاقِرِ ع عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِیِّ ص فِی حَدِیثٍ قَالَ: إِنَّ الْمَجْنُونَ حَقَّ الْمَجْنُونِ الْمُتَبَخْتِرُ فِی مِشْیَتِهِ النَّاظِرُ فِی عِطْفَیْهِ الْمُحَرِّکُ جَنْبَیْهِ بِمَنْکِبَیْهِ فَذَاکَ الْمَجْنُونُ وَ هَذَا الْمُبْتَلَی.

**

ترجمه:

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: ديوانۀ واقعى آن كس است كه از خودپسندى و باليدن بر خود روى زمين، با ناز و تكبّر گام برمى‌دارد و با گوشۀ چشم به چپ و راست خود مى‌نگرد، و پهلوى را با شانه به اين سو و آن سو مى‌برد ،چنين شخصى ديوانه است، و ليكن اين مرد ديوانه نيست بلكه مبتلاست.

[رقم الحدیث الکلی: 5855 - رقم الحدیث الباب: 8]

5855- 8-⁽⁴⁾وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْحَسَنِ الْفَارِسِیِّ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ الْجَعْفَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَنْ أَبِیهِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع عَنِ النَّبِیِّ ص فِی حَدِیثٍ قَالَ: أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِالْمَجْنُونِ حَقِّ الْمَجْنُونِ قَالُوا بَلَی یَا

رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْمَجْنُونَ حَقَّ الْمَجْنُونِ الْمُتَبَخْتِرُ فِی مِشْیَتِهِ النَّاظِرُ فِی عِطْفَیْهِ الْمُحَرِّکُ جَنْبَیْهِ بِمَنْکِبَیْهِ یَتَمَنَّی عَلَی اللَّهِ جَنَّتَهُ وَ هُوَ یَعْصِیهِ الَّذِی لَا یُؤْمَنُ شَرُّهُ وَ لَا یُرْجَی خَیْرُهُ فَذَلِکَ الْمَجْنُونُ.

**

ترجمه:

امام امیر المومنین علیه السلام فرمود رسول خدا فرمود شما را از ديوانه حقيقى آگاه نكنم‌؟عرضكردند چرا يا رسول اللّٰه،فرمود ديوانه آنست كه از روى تكبر راه ميرود و با گوشۀ چشمش نگاه ميكند و شانه‌هاى خود را از سر بزرگى ميجنباند و با آنكه گناه خدا را ميورزد آرزوى بهشت از خدا دارد،از شرش آسوده نيستند و بخيرش اميدى نيست اينست ديوانه

[رقم الحدیث الکلی: 5856 - رقم الحدیث الباب: 9]

5856- 9-⁽¹⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ أَبِی جَمِیلَةَ عَنْ سَعْدِ بْنِ طَرِیفٍ عَنِ الْأَصْبَغِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: سِتَّةٌ فِی هَذِهِ الْأُمَّةِ مِنْ أَخْلَاقِ قَوْمِ لُوطٍ- الْجُلَاهِقُ‌⁽²⁾وَ هُوَ الْبُنْدُقُ‌⁽³⁾وَ الْخَذْفُ وَ مَضْغُ الْعِلْکِ وَ إِرْخَاءُ الْإِزَارِ خُیَلَاءَ وَ حَلُّ الْأَزْرَارِ مِنَ الْقَبَاءِ وَ الْقَمِیصِ.

**

ترجمه:

امام علی علیه السلام فرمود: شش مورد از اخلاق قوم لوط در این امت: مهره بازى،تلنگر زدن،سقز خاييدن،دامان كشان بر زمين رفتن،دكمه‌هاى جامه باز نهادن

[رقم الحدیث الکلی: 5857 - رقم الحدیث الباب: 10]

5857- 10-⁽⁴⁾وَ فِی عِقَابِ الْأَعْمَالِ بِإِسْنَادٍ تَقَدَّمَ فِی عِیَادَةِ الْمَرِیضِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص أَنَّهُ قَالَ فِی آخِرِ خُطْبَةٍ خَطَبَهَا وَ مَنْ لَبِسَ ثَوْباً فَاخْتَالَ فِیهِ خَسَفَ اللَّهُ بِهِ‌⁽⁵⁾مِنْ شَفِیرِ جَهَنَّمَ یَتَخَلْخَلُ‌⁽⁶⁾فِیهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ إِنَّ قَارُونَ لَبِسَ حُلَّةً فَاخْتَالَ فِیهَا فَخُسِفَ بِهِ فَهُوَ یَتَخَلْخَلُ‌⁽⁷⁾إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ.

**

ترجمه:

پيامبر صلى ‌الله ‌عليه‌ و آله در اخرین خطبه اش (در مدینه) فرمود: و هر كه جامه‌اى بر تن نمايد و با آن به خودنمايى و پز دادن پردازد، خداوند او را همراه قبرش در كنارۀ جهنم فرو برد و تا آسمانها و زمين پابرجاست همچنان در آن فرو خواهد رفت. به طور قطع، علّت فرو رفتن قارون در زمين همين بود كه جامه‌اى بر تن نمود و با آن به خويش بالى و فخر فروشى پرداخت، لذا در زمين فرو رفت و تا برپايى رستاخيز همچنان در اعماق زمين فرو مى‌رود

[رقم الحدیث الکلی: 5858 - رقم الحدیث الباب: 11]

5858- 11-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِیسَ فِی آخِرِ السَّرَائِرِ نَقْلًا مِنْ کِتَابِ الْمَشِیخَةِ لِلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ یُونُسَ بْنِ رِبَاطٍ عَنْ أَبِی

عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا یَجِدُ رِیحَ الْجَنَّةِ عَاقٌّ وَ لَا قَاطِعُ رَحِمٍ وَ لَا مُرْخِی الْإِزَارِ خُیَلَاءَ.

**

ترجمه:

پيامبر صلى ‌الله ‌عليه‌ و آله فرمودند: كسى كه عاق شده، كسى كه قطع رحم كرده و كسى كه لباس خود را از روى تكبّر بر زمين مى‌كشاند، بوى بهشت را استشمام نخواهند كرد.

[رقم الحدیث الکلی: 5859 - رقم الحدیث الباب: 12]

5859- 12-⁽¹⁾وَ مِنْ رِوَایَةِ أَبِی الْقَاسِمِ بْنِ قُولَوَیْهِ عَنِ الْأَصْبَغِ قَالَ سَمِعْتُ عَلِیّاً ع یَقُولُ سِتَّةٌ مِنْ أَخْلَاقِ قَوْمِ لُوطٍ الْجُلَاهِقُ وَ هُوَ الْبُنْدُقُ وَ الْخَذْفُ وَ مَضْغُ الْعِلْکِ وَ الصَّفِیرُ وَ إِرْخَاءُ الْإِزَارِ خُیَلَاءَ وَ حَلُّ الْأَزْرَارِ.

**

ترجمه:

اصبغ گويد: از علي عليه السلام شنيدم كه فرمود: شش اخلاق قوم لوط عبارت است از: جلاحق كه عبارت است از مهره، كفش، آدامس جويدن، سوت زدن، گشاد كردن جامه از روي غرور و باز كردن دگمه ها.

[رقم الحدیث الکلی: 5860 - رقم الحدیث الباب: 13]

5860- 13-⁽²⁾الْحَسَنُ بْنُ الْفَضْلِ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: وَ الْإِسْبَالُ فِی الْإِزَارِ وَ الْقَمِیصِ وَ الْعِمَامَةِ [وَ قَالَ]⁽³⁾مَنْ جَرَّ شَیْئاً⁽⁴⁾خُیَلَاءَ لَمْ یَنْظُرِ اللَّهُ إِلَیْهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁵⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ فِی أَحَادِیثِ التَّجَبُّرِ⁽⁶⁾إِنْ شَاءَ اللَّهُ.

**

ترجمه:

پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمودند: در مورد گشاد کردن در جلیقه و پیراهن و عمامه [و فرمود] هر که از روی غرور چیزی را بکشد، خداوند در قیامت به او نگاه نمی کند.

24- بَابُ کَرَاهَةِ حَمْلِ شَیْ‌ءٍ فِی الْکُمِّ وَ عَدَمِ تَحْرِیمِهِ‌

اشارة

⁽⁷⁾24- بَابُ کَرَاهَةِ حَمْلِ شَیْ‌ءٍ فِی الْکُمِّ وَ عَدَمِ تَحْرِیمِهِ **

ترجمه:

باب ناپسد بودن گذاشتن چیزی در آستین و حرام نبودن آن

[رقم الحدیث الکلی: 5861 - رقم الحدیث الباب: 1]

5861- 1-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْعِلَلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍ

مَاجِیلَوَیْهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَیْمُونٍ الْقَدَّاحِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ: جِئْتُ إِلَی أَبِی ع بِکِتَابٍ أَعْطَانِیهِ إِنْسَانٌ فَأَخْرَجْتُهُ مِنْ کُمِّی فَقَالَ لِی یَا بُنَیَّ لَا تَحْمِلْ فِی کُمِّکَ شَیْئاً فَإِنَّ الْکُمَّ مِضْیَاعٌ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: من، نامه‌اى را براى پدرم عليه السّلام بردم كه شخصى آن‌را به من داده بود؛ آن‌را از آستين خود بيرون آوردم. پدرم به من فرمود: پسرم! در آستينت چيزى را حمل مكن؛ چون آستين، تباه كننده است.

25- بَابُ اسْتِحْبَابِ قَطْعِ الرَّجُلِ مَا زَادَ مِنَ الْکُمِّ عَنْ أَطْرَافِ الْأَصَابِعِ وَ مَا جَاوَزَ الْکَعْبَیْنِ مِنَ الثَّوْبِ‌

اشارة

⁽¹⁾25- بَابُ اسْتِحْبَابِ قَطْعِ الرَّجُلِ مَا زَادَ مِنَ الْکُمِّ عَنْ أَطْرَافِ الْأَصَابِعِ وَ مَا جَاوَزَ الْکَعْبَیْنِ مِنَ الثَّوْبِ **

ترجمه:

باب مستحب است مرد اظافه آستین از سر انگشتان و آنمقدار که از برامدگی پا اظافه تر می شود

[رقم الحدیث الکلی: 5862 - رقم الحدیث الباب: 1]

5862- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِذَا لَبِسَ الْقَمِیصَ مَدَّ یَدَهُ فَإِذَا طَلَعَ عَلَی أَطْرَافِ الْأَصَابِعِ قَطَعَهُ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هرگاه امير مؤمنان على عليه السّلام پيراهنى مى‌پوشيد، با دست خود آن را اندازه مى‌كرد. پس هرگاه از سر انگشتان اضافه مى‌آمد، آن را مى‌بريد.

[رقم الحدیث الکلی: 5863 - رقم الحدیث الباب: 2]

5863- 2-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ الْمُفِیدُ فِی الْإِرْشَادِ عَنْ سَعِیدِ بْنِ کُلْثُومٍ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ: وَ اللَّهِ مَا أَکَلَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ ع مِنَ الدُّنْیَا حَرَاماً قَطُّ حَتَّی مَضَی لِسَبِیلِهِ إِلَی أَنْ قَالَ وَ إِنْ کَانَ یَقُوتُ أَهْلَهُ بِالزَّیْتِ وَ الْخَلِّ وَ الْعَجْوَةِ وَ مَا کَانَ لِبَاسُهُ إِلَّا الْکَرَابِیسَ إِذَا فَضَلَ شَیْ‌ءٌ عَنْ یَدِهِ مِنْ کُمِّهِ دَعَا بِالْجَلَمِ‌⁽⁴⁾فَقَصَّهُ الْحَدِیثَ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁵⁾.

**

ترجمه:

سعيد بن كلثوم گوید: امام صادق (عليه السّلام ) فرمود: بخدا على بن ابى طالب عليه السّلام (كسى بود كه) هرگز چيز حرامى از دنيا نخورد تا از دنيا رفت. تا انجا که فرمود: با اين حال خوراك خانواده و زن و بچۀ خود را از زيتون و سركه و خرما ترتيب داده بود(يعنى با خوراكى بسيار ساده آنان را اداره ميكرد و زيادى آن را باين راه مصرف مينمود)و جامه‌اش جز كرباس نبود كه هر گاه آستين آن بلندتر از دستش بود مقراض را ميخواست و آن را قيچى ميكرد ....

26- بَابُ مَا یُسْتَحَبُّ أَنْ یُعْمَلَ عِنْدَ لُبْسِ الثَّوْبِ الْجَدِیدِ مِنَ الصَّلَاةِ وَ الْقِرَاءَة

اشارة

⁽¹⁾26- بَابُ مَا یُسْتَحَبُّ أَنْ یُعْمَلَ عِنْدَ لُبْسِ الثَّوْبِ الْجَدِیدِ مِنَ الصَّلَاةِ وَ الْقِرَاءَةِ⁽²⁾ **

ترجمه:

باب آنچه مستحب است وقت پوشیدن لباس جدید از نماز و قراءت

[رقم الحدیث الکلی: 5864 - رقم الحدیث الباب: 1]

5864- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِذَا کَسَا اللَّهُ الْمُؤْمِنَ ثَوْباً جَدِیداً فَلْیَتَوَضَّأْ وَ لْیُصَلِّ رَکْعَتَیْنِ یَقْرَأُ فِیهِمَا أُمَّ الْکِتَابِ وَ آیَةَ الْکُرْسِیِّ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ- وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ (فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ)⁽⁴⁾) ثُمَّ لْیَحْمَدِ اللَّهَ الَّذِی سَتَرَ عَوْرَتَهُ وَ زَیَّنَهُ فِی النَّاسِ وَ لْیُکْثِرْ مِنْ قَوْلِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهُ لَا یَعْصِی اللَّهَ فِیهِ وَ لَهُ بِکُلِّ سِلْکٍ فِیهِ مَلَکٌ یُقَدِّسُ لَهُ وَ یَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ یَتَرَحَّمُ عَلَیْهِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْخِصَالِ‌⁽⁵⁾بِإِسْنَادِهِ الْآتِی‌⁽⁶⁾عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ.

**

ترجمه:

امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود: هرگاه خداوند به مؤمنى لباسى بپوشاند، بايستى وضو بگيرد و دو ركعت نماز بخواند كه در اين دو ركعت سوره حمد، آية الكرسى، سوره توحيد، و سوره قدر را بخواند. آن‌گاه خدا را سپاس گويد كه عورتش را پوشانده و او را در بين مردم زينت داده است و بسيار بگويد:«لا حول و لا قوّة الاّ باللّه» در اين‌صورت او در آن لباس خداوند را معصيت نخواهد كرد و براى او به تعداد نخ‌هاى آن لباس فرشته‌اى است كه براى او تقديس خداوند مى‌كند، براى او استغفار مى‌كند و به او «رحمك اللّه» مى‌گويد.

[رقم الحدیث الکلی: 5865 - رقم الحدیث الباب: 2]

5865- 2-⁽⁷⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِی حَمَّادٍ عَنْ غَیْرِ وَاحِدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ قَرَأَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ ثِنْتَیْنِ وَ ثَلَاثِینَ مَرَّةً فِی إِنَاءٍ جَدِیدٍ وَ رَشَ‌⁽⁸⁾ثَوْبَهُ الْجَدِیدَ إِذَا لَبِسَهُ لَمْ یَزَلْ یَأْکُلُ فِی سَعَةٍ مَا بَقِیَ مِنْهُ سِلْکٌ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هركس سى و دو مرتبه إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ را در ظرف نوى بخواند و هنگامى كه لباس نوى مى‌پوشد آب آن ظرف را به لباسش بپاشد هميشه همواره تا زمانى كه نخى از آن لباس باقى است، در فراخى و گشايش زندگى خواهد كرد

[رقم الحدیث الکلی: 5866 - رقم الحدیث الباب: 3]

5866- 3-⁽⁹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْمَجَالِسِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ

عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّرَّاجِ یَرْفَعُهُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ قَطَعَ ثَوْباً جَدِیداً وَ قَرَأَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ سِتّاً وَ ثَلَاثِینَ مَرَّةً فَإِذَا بَلَغَ تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ أَخْرَجَ شَیْئاً مِنَ الْمَاءِ وَ رَشَّ بَعْضَهُ‌⁽¹⁾عَلَی الثَّوْبِ رَشّاً خَفِیفاً ثُمَّ صَلَّی فِیهِ‌⁽²⁾رَکْعَتَیْنِ وَ دَعَا رَبَّهُ وَ قَالَ فِی دُعَائِهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی رَزَقَنِی مَا أَتَجَمَّلُ بِهِ فِی النَّاسِ وَ أُوَارِی بِهِ عَوْرَتِی وَ أُصَلِّی فِیهِ لِرَبِّی وَ حَمِدَ اللَّهَ لَمْ یَزَلْ یَأْکُلُ فِی سَعَةٍ حَتَّی یَبْلَی ذَلِکَ الثَّوْبُ.

وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ السَّرَّادِ عَمَّنْ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مِثْلَهُ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود:هركس جامه نو از پارچه ببرد و سى و شش نوبت سوره «إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌» تلاوت كند و آن‌گاه كه به كلمه مباركه «تَنَزَّلُ‌ اَلْمَلاٰئِكَةُ‌» نزديك شود آب اندكى بر آن‌جامه نو بپاشد و بعد دو ركعت نماز در آن‌جامه بگزارد و در پيشگاه پروردگارش چنين نيايش كند: «الحمد للّه الذى رزقنى مما أتجمل به فى الناس و أوارى به عورتى و أصلى فيه لربّى» خدا را سپاس كه به من چيزى را روزى كرد كه به كمك آن در بين مردم آراستگى داشته باشم و نيز برهنگى‌ام پوشانده شود و در آن براى معبودم نمازگزارم و او را سپاس گزارد كه همواره در فراخى باشد تا اينكه آن‌جامه نو كهنه شود.

[رقم الحدیث الکلی: 5867 - رقم الحدیث الباب: 4]

5867- 4-⁽⁴⁾وَ فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ أَبِیهِ وَ عَلِیِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْوَرَّاقِ جَمِیعاً عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ الْخَیَّاطِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ یَاسِرٍ الْخَادِمِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْعَسْکَرِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ الرِّضَا عَنْ أَبِیهِ مُوسَی ع أَنَّهُ کَانَ یَلْبَسُ ثِیَابَهُ مِمَّا یَلِی یَمِینَهُ فَإِذَا لَبِسَ ثَوْباً جَدِیداً دَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَقَرَأَ فِیهِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ قُلْ یَا أَیُّهَا الْکَافِرُونَ عَشْرَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَضَحَهُ عَلَی ذَلِکَ الثَّوْبِ ثُمَّ قَالَ مَنْ فَعَلَ هَذَا بِثَوْبِهِ قَبْلَ أَنْ یَلْبَسَهُ لَمْ یَزَلْ فِی رَغَدٍ مِنَ الْعَیْشِ مَا بَقِیَ مِنْهُ سِلْکٌ.

**

ترجمه:

ياسر خادم گويد: امام عسكرىّ‌ از پدرشان عليه السّلام نقل كردند: امام رضا عليه السّلام لباس را از سمت راست خود مى‌پوشيدند و هر گاه مى‌خواستند لباس جديدى بپوشند، يك كاسه آب طلب مى‌كردند و ده بار«إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌»»،ده بار « قُلْ‌ هُوَ اَللّٰهُ‌» و ده بار «قُلْ‌ يٰا أَيُّهَا اَلْكٰافِرُونَ‌» بر آن مى‌خواندند، و سپس آب را بر آن لباس مى‌پاشيدند و مى‌فرمودند: هر كس قبل از اينكه لباسش را بپوشد چنين كند، مادامى كه يك نخ از آن لباس باقى باشد، زندگى با وسعت و راحتى خواهد داشت.

[رقم الحدیث الکلی: 5868 - رقم الحدیث الباب: 5]

5868- 5-⁽⁵⁾الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطُّوسِیُّ فِی الْأَمَالِی عَنْ أَبِیهِ عَنْ هِلَالِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْحَفَّارِ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ عَلِیٍّ الدِّعْبِلِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ ع عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ اشْتَرَی قَمِیصاً بِثَلَاثَةِ دَرَاهِمَ فَلَبِسَهُ مَا بَیْنَ الرُّسْغَیْنِ إِلَی الْکَعْبَیْنِ ثُمَّ أَتَی الْمَسْجِدَ فَصَلَّی فِیهِ

رَکْعَتَیْنِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی رَزَقَنِی مِنَ الرِّیَاشِ مَا أَتَجَمَّلُ بِهِ فِی النَّاسِ وَ أُؤَدِّی فِیهِ فَرِیضَتِی وَ أَسْتُرُ فِیهِ عَوْرَتِی- (ثُمَّ قَالَ)⁽¹⁾سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص یَقُولُ ذَلِکَ عِنْدَ الْکِسْوَةِ.

وَ رَوَاهُ عَلِیُّ بْنُ عِیسَی فِی کَشْفِ الْغُمَّةِ مُرْسَلًا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَسَاوَمَ شَیْخاً فَقَالَ یَا شَیْخُ بِعْنِی قَمِیصاً بِثَلَاثَةِ دَرَاهِمَ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر عليه السّلام پرسيدم: دعا به هنگام پوشيدن لباس نو چيست‌؟ فرمود: بعد از پوشيدن لباس نو بگويد: خدایا آن را جامه ی نیکی و تقوا و برکت قرار ده، خدایا مرا در آن عبادت نیکو و اطاعت خود و شکرگزاری از لطفت عطا فرما

27- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّحْمِیدِ وَ الدُّعَاءِ بِالْمَأْثُورِ عِنْدَ لُبْسِ الْجَدِیدِ

اشارة

⁽³⁾27- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّحْمِیدِ وَ الدُّعَاءِ بِالْمَأْثُورِ عِنْدَ لُبْسِ الْجَدِیدِ **

ترجمه:

باب مستحب است حمد خدا و دعا از اهللبیت علهم السلام رسیده وقت پوشیدن لباس جدید

[رقم الحدیث الکلی: 5869 - رقم الحدیث الباب: 1]

5869- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِینٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنِ الرَّجُلِ یَلْبَسُ الثَّوْبَ الْجَدِیدَ قَالَ یَقُولُ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ ثَوْبَ یُمْنٍ وَ تُقًی وَ بَرَکَةٍ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی فِیهِ حُسْنَ عِبَادَتِکَ وَ عَمَلًا بِطَاعَتِکَ وَ أَدَاءَ شُکْرِ نِعْمَتِکَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی کَسَانِی مَا أُوَارِی بِهِ عَوْرَتِی وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِی النَّاسِ.

**

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر عليه السّلام پرسيدم: دعا به هنگام پوشيدن لباس نو چيست‌؟ فرمود: بعد از پوشيدن لباس نو بگويد: خدایا آن را جامه ی نیکی و تقوا و برکت قرار ده، خدایا مرا در آن عبادت نیکو و اطاعت خود و شکرگزاری از لطفت عطا فرماپوشید می­فرمود ستایش از آن خداوندی است که به من جامه­ای پوشاند تا عورت مرا بپوشاند و در میان مردم آراسته باشم،

[رقم الحدیث الکلی: 5870 - رقم الحدیث الباب: 2]

5870- 2-⁽⁵⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع عَلَّمَنِی رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا لَبِسْتُ ثَوْباً جَدِیداً أَنْ أَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی کَسَانِی مِنَ اللِّبَاسِ‌⁽⁶⁾مَا أَتَجَمَّلُ بِهِ فِی النَّاسِ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا ثِیَابَ بَرَکَةٍ أَسْعَی فِیهَا

لِمَرْضَاتِکَ وَ أَعْمُرُ فِیهَا مَسَاجِدَکَ وَ قَالَ یَا عَلِیُّ- مَنْ قَالَ ذَلِکَ لَمْ یَتَقَمَّصْهُ حَتَّی یُغْفَرَ لَهُ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْمَجَالِسِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ تَاتَانَةَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ مِثْلَهُ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله به من آموخت اين‌گونه آموخت كه هرگاه لباسى نو پوشيدم بگويم: «الحمد للّه الّذي كساني من اللّباس ما أتجمّل به في النّاس اللّهمّ‌ اجعلها ثياب بركة أسعى فيها لمرضاتك و أعمر فيها مساجدك». و فرمود: اى على! هركس اين دعا را بخواند و آن پيراهن را بپوشد خداوند او را مى‌آمرزد. در نسخه ديگر چنين آمده است: هركس اين دعا را بخواند دچار امر ناخوشايندى نمى‌شود.

[رقم الحدیث الکلی: 5871 - رقم الحدیث الباب: 3]

5871- 3-⁽²⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْهَمَذَانِیِّ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی عُثْمَانَ عَنْ خَالِدٍ الْجَوَّانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ مُوسَی ع یَقُولُ قَدْ یَنْبَغِی لِأَحَدِکُمْ إِذَا لَبِسَ الثَّوْبَ الْجَدِیدَ أَنْ یُمِرَّ یَدَهُ عَلَیْهِ وَ یَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی کَسَانِی مَا أُوَارِی بِهِ عَوْرَتِی وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِی النَّاسِ وَ أَتَزَیَّنُ بِهِ بَیْنَهُمْ.

**

ترجمه:

خالد جوّان گويد: از امام كاظم عليه السّلام شنيدم كه فرمود: براى هركدام از شما شايسته است هنگامى كه لباس نو مى‌پوشد دست خود را روى آن بكشد و بگويد: سپاس خدای را که مرا به آنچه عورتم را می پوشاندم پوشاند و خود را در برابر مردم به آن آراسته و در میان آنان به آن زینت داد».

[رقم الحدیث الکلی: 5872 - رقم الحدیث الباب: 4]

5872- 4-⁽³⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ النَّیْسَابُورِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الرَّیَّانِ عَنْ یُونُسَ عَنْ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ قَالَ: یَا عُمَرُ إِذَا لَبِسْتَ ثَوْباً جَدِیداً فَقُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص تَبْرَأْ مِنَ الْآفَةِ وَ إِذَا أَحْبَبْتَ شَیْئاً فَلَا تُکْثِرْ ذِکْرَهُ فَإِنَّ ذَلِکَ مِمَّا یَهُدُّکَ وَ إِذَا کَانَتْ لَکَ إِلَی رَجُلٍ حَاجَةٌ فَلَا تَشْتِمْهُ مِنْ خَلْفِهِ فَإِنَّ اللَّهَ یُوقِعُ ذَلِکَ فِی قَلْبِهِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: اى عمر! هرگاه لباس نويى پوشيدى بگو:«لا اله الا اللّه محمّد صلّى اللّه عليه و اله رسول اللّه» و از آفت و بلا بيزارى جوى و هرگاه چيزى را دوست دارى نام آن را فراوان بر لب نياور؛ زيرا چنين كارى تو را نابود مى‌كند و هرگاه به شخصى نيازى دارى، پشت سرش او را سخن بد نگو؛ زيرا خداوند آن را در قلب او مى‌اندازد.

[رقم الحدیث الکلی: 5873 - رقم الحدیث الباب: 5]

5873- 5-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِی الْمَجَالِسِ وَ الْأَخْبَارِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ زُرَیْقٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ إِذَا لَبِسْتَ ثَوْباً فَقُلِ اللَّهُمَّ أَلْبِسْنِی لِبَاسَ الْإِیمَانِ وَ زَیِّنِّی بِالتَّقْوَی اللَّهُمَّ اجْعَلْ جَدِیدَهُ أُبْلِیهِ فِی طَاعَتِکَ وَ طَاعَةِ رَسُولِکَ وَ أَبْدِلْنِی بِخَلَقِهِ حُلَلَ الْجَنَّةِ وَ لَا تَجْعَلْنِی أُبْلِیهِ فِی مَعْصِیَتِکَ وَ لَا تُبْدِلْنِی بِخَلَقِهِ مُقَطَّعَاتِ النِّیرَانِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

زريق مى‌گويد: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود: هرگاه لباس پوشيدى،بگو: «خداوندا،لباس ايمان بر من بپوشان،و مرا با پرهيزگارى بياراى،خدايا آنگونه كن كه نوش را در راه فرمانبرى تو و اطاعت رسول تو مندرس كنم و كهنه‌اش را برايم به پوشاك بهشتى تبديل نما، و آنگونه قرار مده كه آن را در راه نافرمانى تو فرسوده كنم و فرسوده‌اش را به پاره آتش‌هاى سوزان براى من تبديل مكن».

28- بَابُ کَرَاهَةِ ابْتِذَالِ ثَوْبِ الصَّوْنِ وَ إِرَاقَةِ فَضْلِ الْإِنَاءِ وَ طَرْحِ النَّوَی یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ قَطْعِ الدَّرَاهِمِ وَ الدَّنَانِیرِ

اشارة

⁽²⁾28- بَابُ کَرَاهَةِ ابْتِذَالِ ثَوْبِ الصَّوْنِ وَ إِرَاقَةِ فَضْلِ الْإِنَاءِ وَ طَرْحِ النَّوَی یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ قَطْعِ الدَّرَاهِمِ وَ الدَّنَانِیرِ **

ترجمه:

باب ناپسند بودن خرج کردن لباس مهمانی و ریختن اظافه ی آب و انداختن هسته خرما طرف راست و چپ و شکستن درهم و دینار

[رقم الحدیث الکلی: 5874 - رقم الحدیث الباب: 1]

5874- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَدْنَی الْإِسْرَافِ هِرَاقَةُ فَضْلِ الْإِنَاءِ وَ ابْتِذَالُ ثَوْبِ الصَّوْنِ وَ إِلْقَاءُ النَّوَی.

**

ترجمه:

] امام صادق عليه السّلام فرمود: كسى كه ماندۀ ظرف آب را بر زمين بريزد، و لباس نو خود را به هنگام كار بپوشد و يا دانۀ خرما را به دور اندازد، ساده‌ترين نوع اسراف را مرتكب شده است.

[رقم الحدیث الکلی: 5875 - رقم الحدیث الباب: 2]

5875- 2-⁽⁴⁾وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ صَالِحٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مَا أَدْنَی مَا یَجِی‌ءُ مِنَ الْإِسْرَافِ قَالَ ابْتِذَالُکَ ثَوْبَ صَوْنِکَ وَ إِهْرَاقُ فَضْلِ إِنَائِکَ وَ أَکْلُکَ التَّمْرَ وَ رَمْیَکَ بِالنَّوَی هَاهُنَا وَ هَاهُنَا.

**

ترجمه:

سليمان بن صالح گويد: به امام صادق عليه السّلام گفتم: كمترين اندازه اسراف چيست‌؟ فرمود: از بين بردن لباسى كه تو را مى‌پوشاند، ريختن فزونى آب و پس از ميل خرما هستۀ آن را به دور افكندن.

[رقم الحدیث الکلی: 5876 - رقم الحدیث الباب: 3]

5876- 3-⁽⁵⁾وَ قَدْ تَقَدَّمَ فِی حَدِیثِ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی الْمُؤْمِنِ یَکُونُ لَهُ ثَلَاثُونَ قَمِیصاً قَالَ نَعَمْ لَیْسَ هَذَا مِنَ السَّرَفِ إِنَّمَا السَّرَفُ أَنْ تَجْعَلَ ثَوْبَ صَوْنِکَ ثَوْبَ بِذْلَتِکَ.

**

ترجمه:

اسحاق بن عمّار گويد: به امام صادق عليه السّلام گفتم: مومن سى‌ تا پیراهن میتواند داشته باشد؟ امام فرمود: آرى. اين اسراف نيست. اسراف اين است كه لباس بيرونى‌ات را لباس خانگى خود قرار دهى.

[رقم الحدیث الکلی: 5877 - رقم الحدیث الباب: 4]

5877- 4-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ أَدْنَی الْإِسْرَافِ قَالَ ثَوْبُ صَوْنِکَ تَبْتَذِلُهُ وَ فَضْلُ الْإِنَاءِ تُهَرِیقُهُ وَ قَذْفُکَ بِالنَّوَی هَکَذَا وَ هَکَذَا.

**

ترجمه:

اسحاق بن عمّار گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم كمترين حدّ اسراف چيست‌؟ فرمود: لباس بهتر خود را هنگام كار بپوشىو آب باقى مانده در ظرف را بيهوده بريزى، و هستۀ خرما را به اين طرف و آن طرف پرتاب نمائى.

[رقم الحدیث الکلی: 5878 - رقم الحدیث الباب: 5]

5878- 5-⁽¹⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِی هِشَامٍ الْبَصْرِیِّ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: مِنَ الْفَسَادِ قَطْعُ الدَّرَاهِمِ وَ الدِّینَارِ⁽²⁾وَ طَرْحُ النَّوَی.

**

ترجمه:

ابو هشام بصرى گويد: امام رضا عليه السّلام فرمود: از موارد فساد و اسراف مال شكستن پول مسكوك سالم است براى مصرف ديگر و دور انداختن هستۀ خرما مى‌باشد

[رقم الحدیث الکلی: 5879 - رقم الحدیث الباب: 6]

5879- 6-⁽³⁾وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ السِّنْدِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ⁽⁴⁾بْنِ سَعِیدٍ عَنْ مُوسَی بْنِ أُکَیْلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ لَا یَکُونُ الرَّجُلُ فَقِیهاً حَتَّی لَا یُبَالِیَ أَیَّ ثَوْبَیْهِ ابْتَذَلَ وَ بِمَا سَدَّ فَوْرَةَ الْجُوعِ.

أَقُولُ: هَذَا مَحْمُولٌ عَلَی الْجَوَازِ وَ نَفْیِ التَّحْرِیمِ أَوْ عَلَی کَوْنِ الثَّوْبَیْنِ مُتَسَاوِیَیْنِ أَوْ لَیْسَا مِنْ ثِیَابِ الصَّوْنِ.

**

ترجمه:

موسى بن اكيل مى‌گويد: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود: شخص فقيه نمى‌شود مگر اينكه باكى نداشته باشد كه كدام لباس خود را پوشيده و با چه چيز جلو گرسنگى خود را گرفته است.

[رقم الحدیث الکلی: 5880 - رقم الحدیث الباب: 7]

5880- 7-⁽⁵⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ یَحْیَی بِإِسْنَادِهِ یَرْفَعُهُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: السَّرَفُ فِی ثَلَاثَةٍ ابْتِذَالِکَ ثَوْبَ صَوْنِکَ وَ إِلْقَائِکَ النَّوَی یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ إِهْرَاقِکَ فَضْلَةَ الْمَاءِ وَ قَالَ لَیْسَ فِی الطَّعَامِ سَرَفٌ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: اسراف در سه چيز است: لباس آبرومند خود را هميشه بپوشى و هستۀ ميوه را به چپ و راست بيندازى و باقى مانده آب را دور بريزى. فرمود: در غذا خوردن اسراف نيست.

29- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثَّوْبِ الْغَلِیظِ وَ الْخَلَقِ فِی الْبَیْتِ لَا بَیْنَ النَّاسِ وَ رَقْعِ الثَّوْبِ وَ خَصْفِ النَّعْلِ‌

اشارة

⁽⁷⁾29- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثَّوْبِ الْغَلِیظِ وَ الْخَلَقِ فِی الْبَیْتِ لَا بَیْنَ النَّاسِ وَ رَقْعِ الثَّوْبِ وَ خَصْفِ النَّعْلِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن لباس ضخیم درخانه نه در بینمردم و بلند بودن لباس و وصلهزدن به کفش

[رقم الحدیث الکلی: 5881 - رقم الحدیث الباب: 1]

5881- 1-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ

مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ: خَرَجْتُ وَ أَنَا أُرِیدُ دَاوُدَ بْنَ عِیسَی- وَ عَلَیَّ ثَوْبَانِ غَلِیظَانِ الْحَدِیثَ.

أَقُولُ: هَذَا مَحْمُولٌ عَلَی الْجَوَازِ لِمَا مَضَی‌⁽¹⁾وَ یَأْتِی‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

امام رضا عليه السّلام فرمود: من از مكه خارج شدم تا داوود بن عيسى والى مكه و مدينه را ببينم. داوود در كنار چاه ميمون فرود آمده بود. من دو لباس ضخيم بر تن داشتم،

[رقم الحدیث الکلی: 5882 - رقم الحدیث الباب: 2]

5882- 2-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ کَثِیرٍ الْمَدَائِنِیِّ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: دَخَلَ عَلَیْهِ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَرَأَی عَلَیْهِ قَمِیصاً فِیهِ قَبٌ‌⁽⁴⁾قَدْ رَقَعَهُ فَجَعَلَ یَنْظُرُ إِلَیْهِ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع- مَا لَکَ تَنْظُرُ فَقَالَ قَبٌّ یُلْقَی فِی قَمِیصِکَ قَالَ فَقَالَ لِی اضْرِبْ یَدَیْکَ إِلَی هَذَا الْکِتَابِ فَاقْرَأْ مَا فِیهِ وَ کَانَ بَیْنَ یَدَیْهِ کِتَابٌ أَوْ قَرِیبٌ مِنْهُ فَنَظَرَ الرَّجُلُ فِیهِ فَإِذَا فِیهِ لَا إِیمَانَ لِمَنْ لَا حَیَاءَ لَهُ وَ لَا مَالَ لِمَنْ لَا تَقْدِیرَ لَهُ وَ لَا جَدِیدَ لِمَنْ لَا خَلَقَ لَهُ.

**

ترجمه:

راوی گويد: يكى از دوستان امام صادق عليه السّلام نزد آن حضرت رفت و مشاهده كرد پيراهنى بر تن مبارك آن حضرت است و قسمتى از آن پاره شده و آن حضرت نيز برآن وصله زده. آن شخص نگاهش را به آن قسمت پيراهن دوخت. امام صادق عليه السّلام فرمود: جريان چيست كه مى‌نگرى‌؟ عرض كرد: قربانت گردم! پيراهن شما وصله دارد. آن شخص گويد: در مقابل حضرت كتاب يا نوشته‌اى بود. فرمود: اين نوشته را به‌دست بگير و آن‌چه در آن نوشته شده است بخوان. مرد، آن‌را نگريست و مشاهده كرد در آن‌كه نوشته شده است: كسى كه بى‌حياست هيچ ايمان ندارد كسى كه برنامه‌ريزى ندارد، هيچ‌مالى و ثروتى ندارد و كسى كه لباس كهنه ندارد، لباس نو و تازه ندارد

[رقم الحدیث الکلی: 5883 - رقم الحدیث الباب: 3]

5883- 3-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَحْمَدَ الْبَیْهَقِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی الصَّوْلِیِّ عَنْ عَوْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عَبَّادٍ قَالَ: کَانَ جُلُوسُ الرِّضَا ع فِی الصَّیْفِ عَلَی حَصِیرٍ وَ فِی الشِّتَاءِ عَلَی مِسْحٍ وَ لُبْسُهُ الْغَلِیظَ مِنَ الثِّیَابِ حَتَّی إِذَا بَرَزَ لِلنَّاسِ تَزَیَّنَ لَهُمْ.

**

ترجمه:

ابی عباد گوید: امام رضا عليه السّلام در تابستان بر حصير مى‌نشست و در زمستان بر روى نمد، پيراهنى خشن مى‌پوشيد مگر آن‌كه بخواهد پيش مردم درآيد كه در آن وقت لباس بهتر دربر مى‌نمود.

[رقم الحدیث الکلی: 5884 - رقم الحدیث الباب: 4]

5884- 4-⁽⁶⁾وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنِ ابْنِ أَبِی نَجْرَانَ رَفَعَهُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ رَقَعَ جَیْبَهُ وَ خَصَفَ نَعْلَهُ وَ حَمَلَ سِلْعَتَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِنَ الْکِبْرِ.

وَ رَوَاهُ الْکُلَیْنِیُ‌⁽¹⁾عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِی حَمَّادٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ الْمُبَارَکِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ⁽²⁾عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مِثْلَهُ وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ نَحْوَهُ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: كسى كه خود جامه و پارگى كفش خويش را وصله زند، و كالاى خود را خودش حمل كند، مسلّما از تكبّر بدور خواهد بود.

[رقم الحدیث الکلی: 5885 - رقم الحدیث الباب: 5]

5885- 5-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِی الْمَجَالِسِ وَ الْأَخْبَارِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِی ذَرٍّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص فِی وَصِیَّتِهِ لَهُ یَا أَبَا ذَرٍّ مَنْ رَقَعَ ذَیْلَهُ وَ خَصَفَ نَعْلَهُ وَ عَفَّرَ وَجْهَهُ فَقَدْ بَرِئَ مِنَ الْکِبْرِ یَا أَبَا ذَرٍّ مَنْ کَانَ لَهُ قَمِیصَانِ فَلْیَلْبَسْ أَحَدَهُمَا وَ یُلْبِسُ الْآخَرَ أَخَاهُ یَا أَبَا ذَرٍّ مَنْ تَرَکَ الْجَمَالَ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَیْهِ تَوَاضُعاً لِلَّهِ کَسَاهُ اللَّهُ حُلَّةَ الْکَرَامَةِ یَا أَبَا ذَرٍّ- الْبَسِ الْخَشِنَ مِنَ اللِّبَاسِ وَ الصَّفِیقَ مِنَ الثِّیَابِ لِئَلَّا یَجِدَ الْفَخْرُ فِیکَ مَسْلَکَهُ.

**

ترجمه:

ابوذر گوید در وصیتی پیامبر (صلّى اللّٰه عليه و آله ) به او فرمود: اى ابو ذر هركس جامه‌اش را وصله بزند و كفشش را تعمير كند و صورتش را خاك آلوده كند از كبر دور است.اى ابو ذر هركس دو پيراهن داشته باشد بايد يكى را بپوشد و ديگرى را براى برادرش بگذارد. اى ابو ذر هركس با وجود توانايى بر زيبا پوشيدن به خاطر فروتنى براى خداوند آن را ترك كند،خداوند از زينت‌هاى بزرگوارى او را مى‌پوشاند. اى ابو ذر جامه‌هاى زبر و ضخيم بپوش تا فخر در تو راهى نيابد

[رقم الحدیث الکلی: 5886 - رقم الحدیث الباب: 6]

5886- 6-⁽⁵⁾الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّیْلَمِیُّ فِی الْإِرْشَادِ قَالَ: کَانَ النَّبِیُّ ص یَرْقَعُ ثَوْبَهُ وَ یَخْصِفُ نَعْلَهُ وَ یَحْلُبُ شَاتَهُ وَ یَأْکُلُ مَعَ الْعَبْدِ وَ یَجْلِسُ عَلَی الْأَرْضِ وَ یَرْکَبُ الْحِمَارَ وَ یُرْدِفُ وَ لَا یَمْنَعُهُ الْحَیَاءُ أَنْ یَحْمِلَ حَاجَةً مِنَ السُّوقِ إِلَی أَهْلِهِ وَ یُصَافِحُ الْغَنِیَّ وَ الْفَقِیرَ وَ لَا یَنْزِعُ یَدَهُ مِنْ یَدِ أَحَدٍ حَتَّی یَنْزِعَهَا هُوَ وَ یُسَلِّمُ عَلَی مَنِ اسْتَقْبَلَهُ مِنْ غَنِیٍّ وَ فَقِیرٍ وَ کَبِیرٍ وَ صَغِیرٍ وَ لَا یُحَقِّرُ مَا دُعِیَ إِلَیْهِ وَ لَوْ إِلَی حَشَفِ التَّمْرِ وَ کَانَ خَفِیفَ الْمَئُونَةِ کَرِیمَ الطَّبِیعَةِ جَمِیلَ الْمُعَاشَرَةِ طَلْقَ الْوَجْهِ بَسَّاماً مِنْ غَیْرِ ضَحِکٍ مَحْزُوناً مِنْ غَیْرِ عُبُوسٍ مُتَوَاضِعاً مِنْ غَیْرِ مَذَلَّةٍ جَوَاداً مِنْ غَیْرِ سَرَفٍ رَقِیقَ الْقَلْبِ رَحِیماً بِکُلِّ مُسْلِمٍ وَ لَمْ یَتَجَشَّ مِنْ

شِبَعٍ قَطُّ وَ لَمْ یَمُدَّ یَدَهُ إِلَی طَمَعٍ قَطُّ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽¹⁾.

**

ترجمه:

حسن بن محمد دیلمی گوید: پيامبر اسلام صلّى اللّٰه عليه و آله و سلم جامه و نعلين خود را وصله مى‌زد و گوسفند مى‌دوشيد و با بردگان بر سر سفره و روى زمين مى‌نشست و بر چهار پا سوار مى‌شد و چه بسا كسى را با خود سوار مى‌كرد، و از خريدن وسايل خود از بازار ابا نداشت و شخصا آن را به منزل مى‌برد، و با بزرگ و كوچك و دارا و ندار دست مى‌داد و مصافحه مى‌كرد، و دست خود را نمى‌كشيد، تا طرف مقابل دست خود را بكشد و به هر كس كه مى‌رسيد سلام مى‌كرد. هر گاه كسى آن بزرگوار را به كمترين خرمايى دعوت مى‌نمود، پاسخ مثبت مى‌داد و رفتارش با ديگران بسيار پسنديده بود و افراد را به زحمت نمى‌انداخت و طبعى بلند داشت، معاشرتش با مردم ستوده و همواره با روى باز با آنها برخورد مى‌كرد، و بدون خنده، گشاده‌رو و چهره‌اى آراسته داشت، محزون به نظر مى‌رسيد، ولى عبوس نبود، فروتنى داشت، اما با ذلّت همراه نبود، بخشش مى‌كرد، بدون اسراف دلى مهربان نسبت به همگان داشت و آنقدر غذا نمى‌خورد كه از پرى شكم آروغ بزند، و هيچ گاه دست طمع به سوى كسى دراز نكرد.

30- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّعَمُّمِ وَ کَیْفِیَّتِهِ‌

اشارة

⁽²⁾30- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّعَمُّمِ وَ کَیْفِیَّتِهِ **

ترجمه:

باب مستحب بودن عمامه و کیفیه آن

[رقم الحدیث الکلی: 5887 - رقم الحدیث الباب: 1]

5887- 1-⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی هَمَّامٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ: فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ مُسَوِّمِینَ‌⁽⁴⁾- قَالَ الْعَمَائِمُ اعْتَمَّ رَسُولُ اللَّهِ ص- فَسَدَلَهَا مِنْ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ اعْتَمَّ جَبْرَئِیلُ ع فَسَدَلَهَا مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ.

**

ترجمه:

ابو همام گويد: به امام رضا عليه السّلام گفتم: خداوند متعال در قرآن مجيد فرشتگان جنگى را با آرايش ويژه مى‌ستايد، اين آرايش به چه صورت بوده است‌؟ امام رضا عليه السّلام فرمود: آرايش عمامه. رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در جنگ احد كلاه آهنى خود را با عمامه آرايش كرد و يك طرف عمامه را بر روى سينه آويخت و يك طرف ديگر را از پشت سر. جبرئيل نيز كه با هزار فرشته به يارى مسلمانان آمد عمامۀ خود را به‌همين صورت آرايش

[رقم الحدیث الکلی: 5888 - رقم الحدیث الباب: 2]

5888- 2-⁽⁵⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِی جَمِیلَةَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: کَانَتْ عَلَی الْمَلَائِکَةِ الْعَمَائِمُ الْبِیضُ الْمُرْسَلَةُ یَوْمَ بَدْرٍ.

**

ترجمه:

جابر گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: در جنگ بدر بر سر فرشتگان عمامه‌هاى سفيدى بود كه تحت الحنك داشتند.

[رقم الحدیث الکلی: 5889 - رقم الحدیث الباب: 3]

5889- 3-⁽⁶⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْحَسَنِ‌⁽⁷⁾بْنِ عَلِیٍّ الْعُقَیْلِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی عَلِیٍّ اللَّهَبِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: عَمَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلِیّاً ع بِیَدِهِ

فَسَدَلَهَا مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ قَصَّرَهَا مِنْ خَلْفِهِ قَدْرَ أَرْبَعِ أَصَابِعَ ثُمَّ قَالَ أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ ثُمَّ قَالَ هَکَذَا تِیجَانُ الْمَلَائِکَةِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله با دست خود بر سر حضرت على عليه السّلام عمامه بست. پس آن را از مقابل آزاد گذارد و از پشت سر آن را به اندازه چهار انگشت كوتاه نمود. سپس فرمود: برگرد. حضرت على عليه السّلام برگشت و پشت نمود. سپس فرمود: روى كن. حضرت على عليه السّلام دوباره برگشت و روى نمود. سپس فرمود: تاج فرشتگان چنين است

[رقم الحدیث الکلی: 5890 - رقم الحدیث الباب: 4]

5890- 4-⁽¹⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْعَمَائِمُ تِیجَانُ الْعَرَبِ.

**

ترجمه:

پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: عمامه‌ها، تاج‌هاى عرب‌هاست.

[رقم الحدیث الکلی: 5891 - رقم الحدیث الباب: 5]

5891- 5-⁽²⁾وَ عَنْهُ عَنْ یَاسِرٍ الْخَادِمِ قَالَ: لَمَّا حَضَرَ الْعِیدُ بَعَثَ الْمَأْمُونُ إِلَی الرِّضَا ع- یَسْأَلُهُ أَنْ یَرْکَبَ وَ یَحْضُرَ الْعِیدَ وَ یُصَلِّیَ وَ یَخْطُبَ فَبَعَثَ إِلَیْهِ الرِّضَا ع- قَدْ عَلِمْتَ مَا کَانَ بَیْنِی وَ بَیْنَکَ مِنَ الشُّرُوطِ فَلَمْ یَزَلْ یُرَادُّهُ الْکَلَامَ فِی ذَلِکَ وَ أَلَحَّ عَلَیْهِ إِلَی أَنْ قَالَ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ إِنْ عَفَیْتَنِی مِنْ ذَلِکَ فَهُوَ أَحَبُّ إِلَیَّ وَ إِنْ لَمْ تَعْفُنِی خَرَجْتُ کَمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ص- وَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع فَقَالَ لَهُ الْمَأْمُونُ اخْرُجْ کَیْفَ شِئْتَ وَ أَمَرَ الْمَأْمُونُ الْقُوَّادَ وَ النَّاسَ أَنْ یَرْکَبُوا⁽³⁾إِلَی بَابِ أَبِی الْحَسَنِ ع إِلَی أَنْ قَالَ فَلَمَّا طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَامَ ع فَاغْتَسَلَ وَ تَعَمَّمَ بِعِمَامَةٍ بَیْضَاءَ مِنْ قُطْنٍ أَلْقَی طَرَفاً مِنْهَا عَلَی صَدْرِهِ وَ طَرَفاً بَیْنَ کَتِفَیْهِ وَ تَشَمَّرَ ثُمَّ قَالَ لِجَمِیعِ مَوَالِیهِ افْعَلُوا مِثْلَ مَا فَعَلْتُ ثُمَّ أَخَذَ بِیَدِهِ عُکَّازاً ثُمَّ خَرَجَ وَ نَحْنُ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ هُوَ حَافِی‌⁽⁴⁾قَدْ شَمَّرَ سَرَاوِیلَهُ إِلَی نِصْفِ السَّاقِ وَ عَلَیْهِ ثِیَابٌ مُشَمَّرَةٌ الْحَدِیثَ.

وَ رَوَاهُ الْمُفِیدُ فِی الْإِرْشَادِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ یَاسِرٍ الْخَادِمِ وَ الرَّیَّانِ بْنِ الصَّلْتِ جَمِیعاً عَنِ الرِّضَا ع نَحْوَهُ‌⁽⁵⁾.

**

ترجمه:

ياسر خادم گويد: چون عيد (قربان) فرا رسيد مأمون بسوى امام رضا عليه السلام كس فرستاد و درخواست كرد، آن حضرت براى عيد حاضر شود و نماز گزارد و خطبه بخواند. امام رضا عليه السلام پيغام داد شروطى را كه ميان من و تو در پذيرفتن امر ولايت عهدى بود، خودت ميدانى(بنا بر اين بود كه من از اين گونه امور معاف باشم) مأمون پيغام داد كه من ميخواهم با اين عمل دل مردم آرامش يابد و فضيلت شما را بشناسند، سپس بارها آن حضرت باو جواب رد ميداد و او پافشارى ميكرد تا آنكه حضرت فرمود: يا امير المؤمنين! اگر مرا از اين امر معاف دارى، خوشتر دارم و اگر معاف نكنى، همچنان كه پيغمبر و امير المؤمنين عليهما السلام (براى نماز عيد) بيرون ميشدند، بيرون ميشوم، مأمون گفت: هر گونه خواهى بيرون شو، و دستور داد سرداران و تمام مردم صبح زود در خانه امام رضا عليه السلام حاضر باشند چون خورشيد طلوع كرد، امام عليه السلام غسل نمود و عمامه سفيدى كه از پنبه بود، بسر گذارد، يك سرش را روى سينه و سر ديگر را ميانه دو شانه انداخت و دامن بكمر زد و بهمه پيروانش دستور داد چنان كنند. آنگاه عصاى پيكان دارى بدست گرفت و بيرون آمد، ما در جلوش بوديم و او پا برهنه بود و پيراهن خود را هم تا نصف ساق بكمر زده بود و لباسهاى ديگرش را هم بكمر زده بود...

[رقم الحدیث الکلی: 5892 - رقم الحدیث الباب: 6]

5892- 6-⁽¹⁾الْحَسَنُ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ آبَائِهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْعَمَائِمُ تِیجَانُ الْعَرَبِ- إِذَا وَضَعُوا الْعَمَائِمَ وَضَعَ اللَّهُ عِزَّهُمْ.

**

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ; ج ۱ ص ۲۲۴

از امام ششم(عليه السّلام)...،پيغمبر(صلّى اللّه عليه و آله)فرمود:عمامه تاج عرب است.چون عمامه نهند خداوند عزتشان دهد.

[رقم الحدیث الکلی: 5893 - رقم الحدیث الباب: 7]

5893- 7-⁽²⁾قَالَ وَ قَالَ ع اعْتَمُّوا تَزْدَادُوا حِلْماً.

**

ترجمه:

] امام صادق عليه السّلام: عمامه بگذاريد تا بردبارى شما زياد شود.

[رقم الحدیث الکلی: 5894 - رقم الحدیث الباب: 8]

5894- 8-⁽³⁾وَ عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: رَکْعَتَانِ مَعَ الْعِمَامَةِ خَیْرٌ مِنْ أَرْبَعِ رَکَعَاتٍ بِغَیْرِ عِمَامَةٍ.

**

ترجمه:

پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمودند: دو رکعت با عمامه بهتر از چهار رکعت بدون عمامه است

[رقم الحدیث الکلی: 5895 - رقم الحدیث الباب: 9]

5895- 9-⁽⁴⁾وَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ أَبِیهِ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَ عَلَیْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ قَدْ أَرْسَلَ طَرَفَیْهَا بَیْنَ کَتِفَیْهِ.

**

ترجمه:

عبدالله بن سليمان گويد: امام سجّاد عليه السّلام با عمامه سیاهی که دو سر آن بین دوشش فرستاده شده بود، وارد مسجد شد.

[رقم الحدیث الکلی: 5896 - رقم الحدیث الباب: 10]

5896- 10-⁽⁵⁾وَ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ وَ هُوَ یَقُولُ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْحَرَمَ یَوْمَ دَخَلَ مَکَّةَ- وَ عَلَیْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ وَ عَلَیْهِ السِّلَاحُ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: روزى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وارد مكه شد، با عمامه سياه و سلاح، وارد حرم شد.

[رقم الحدیث الکلی: 5897 - رقم الحدیث الباب: 11]

5897- 11-⁽⁶⁾عَلِیُّ بْنُ مُوسَی بْنِ طَاوُسٍ فِی أَمَانِ الْأَخْطَارِ نَقْلًا مِنْ کِتَابِ الْوَلَایَةِ تَأْلِیفِ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدِ بْنِ عُقْدَةَ فِی حَدِیثِ نَصِّ النَّبِیِّ ص عَلَی عَلِیٍّ ع یَوْمَ الْغَدِیرِ بِإِسْنَادِهِ فِی تَرْجَمَةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بِشْرٍ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ ص قَالَ: بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ إِلَی عَلِیٍّ ع- فَعَمَّمَهُ وَ أَسْدَلَ الْعِمَامَةَ بَیْنَ کَتِفَیْهِ وَ قَالَ هَکَذَا أَیَّدَنِی رَبِّی یَوْمَ حُنَیْنٍ بِالْمَلَائِکَةِ مُعَمَّمِینَ وَ قَدْ أَسْدَلُوا الْعَمَائِمَ وَ ذَلِکَ حَجْزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ وَ بَیْنَ الْمُشْرِکِینَ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

] عبد اللّٰه بن بسر، صحابى پيامبر اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله و سلم، گويد: روز غدير خم، پيامبر به دنبال على عليهما السّلام فرستاد. ايشان را آوردند. پس بر سرش دستار نهاد و آن را بين دو شانه‌اش فروهشت و فرمود: «پروردگارم اين گونه در نبرد حنين مرا به وسيله‌ى فرشتگانى كه عمامه‌هايى به سر داشتند و آن‌ها را فروهشته بودند، كمك كرد و آن پرده‌اى شد بين مسلمانان و مشركان. »

[رقم الحدیث الکلی: 5898 - رقم الحدیث الباب: 12]

5898- 12-⁽¹⁾قَالَ وَ فِی حَدِیثٍ آخَرَ بِإِسْنَادِهِ عَمَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلِیّاً یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ- عِمَامَةً سَدَلَهَا بَیْنَ کَتِفَیْهِ وَ قَالَ هَکَذَا أَیَّدَنِی رَبِّی بِالْمَلَائِکَةِ ثُمَّ أَخَذَ بِیَدِهِ فَقَالَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا مَوْلَاهُ وَالَی اللَّهُ مَنْ وَالاهُ وَ عَادَی اللَّهُ مَنْ عَادَاهُ ⁽²⁾⁽³⁾

**

ترجمه:

] راوی گويد: روز غدير خم پيامبر اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله و سلم عمامه بر سر على عليه السّلام نهاد كه بين دو كتف آن حضرت را گرفته بود و فرمود: «پروردگارم اين چنين به وسيله‌ى فرشتگان مرا پشتيبانى كرد. » سپس دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود: «اى مردم هر كه من مولاى اويم پس اين على مولاى اوست.خدا دوست بدارد دوست‌دار او را و دشمن بدارد دشمنان او را! »

31- بَابُ مَا یُسْتَحَبُّ مِنَ الْقَلَانِسِ وَ مَا یُکْرَهُ مِنْهَا

اشارة

⁽⁴⁾31- بَابُ مَا یُسْتَحَبُّ مِنَ الْقَلَانِسِ وَ مَا یُکْرَهُ مِنْهَا **

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5899 - رقم الحدیث الباب: 1]

5899- 1-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ کَرِهَ لِبَاسَ الْبُرْطُلَةِ.

**

ترجمه:

هشام بن حكم گويد: امام صادق عليه السّلام از پوشيدن كلاه آفتابى كراهت داشت.

[رقم الحدیث الکلی: 5900 - رقم الحدیث الباب: 2]

5900- 2-⁽⁶⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَلْبَسُ قَلَنْسُوَةً بَیْضَاءَ مُضَرَّبَةً وَ کَانَ یَلْبَسُ فِی الْحَرْبِ قَلَنْسُوَةً لَهَا أُذُنَانِ.

**

ترجمه:

امام جعفر صادق علیه السلام فرمود:

رسول خدا صلی الله علیه و آله سرپوشی سفید و لایه­دار بر سر می­گذاشت و در جنگ سرپوشی با دو گوش بر سر می­کرد

[رقم الحدیث الکلی: 5901 - رقم الحدیث الباب: 3]

5901- 3-⁽⁷⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَلْبَسُ مِنَ الْقَلَانِسِ الْیَمَنِیَّةَ⁽⁸⁾وَ الْبَیْضَاءَ وَ الْمُضَرَّبَةَ وَ ذَاتَ الْأُذُنَیْنِ فِی الْحَرْبِ وَ کَانَتْ عِمَامَتُهُ السَّحَابَ وَ کَانَ لَهُ بُرْنُسٌ یَتَبَرْنَسُ بِهِ.

**

ترجمه:

امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله در جنگ سرپوشی یمنی بر سر می­گذاشت که سفید و لایه­دار بود و دو گوش داشت، عمامه ایشان سحاب نام داشت و یک بُرنُس (جبه کلاه­دار) نیز داشت که بر تن می­کرد. -

[رقم الحدیث الکلی: 5902 - رقم الحدیث الباب: 4]

5902- 4-⁽¹⁾وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِذَا ظَهَرَتِ الْقَلَانِسُ الْمُتَرَّکَةُ ظَهَرَ الزِّنَا.

**

ترجمه:

سكونى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود:

هرگاه كلاه‌هاى «مترّكه» ظاهر شود، زنا نيز آشكار مى‌گردد.

[رقم الحدیث الکلی: 5903 - رقم الحدیث الباب: 5]

5903- 5-⁽²⁾وَ عَنْ حُمَیْدِ بْنِ زِیَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ الْمِیثَمِیِّ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْمُخْتَارِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اعْمَلْ لِی قَلَانِسَ بَیْضَاءَ وَ لَا تُکَسِّرْهَا فَإِنَّ السَّیِّدَ مِثْلِی لَا یَلْبَسُ الْمُکَسَّرَ.

**

ترجمه:

حسين بن مختار گويد: امام صادق عليه السّلام به من فرمود: يك كلاه سفيد براى من درست كن، اما لبۀ آن را به طرف بالا نشكن كه براى من و امثال من شايسته نيست

[رقم الحدیث الکلی: 5904 - رقم الحدیث الباب: 6]

5904- 6-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ یَحْیَی بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْمُخْتَارِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اتَّخِذْ لِی قَلَنْسُوَةً وَ لَا تَجْعَلْهَا مُصَبَّعَةً⁽⁴⁾فَإِنَّ السَّیِّدَ مِثْلِی لَا یَلْبَسُهَا یَعْنِی لَا تُکَسِّرْهَا.

**

ترجمه:

بن حسين مختار گويد: امام صادق علیه السلام فرمود: برای من کلاه بردارید و آن را انگشت نگذارید، زیرا شخصی مانند من آن را نمی پوشد - یعنی آن را نشکنید.

[رقم الحدیث الکلی: 5905 - رقم الحدیث الباب: 7]

5905- 7-⁽⁵⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ: إِذَا ظَهَرَتِ الْقَلَانِسُ الْمُتَرَّکَةُ⁽⁶⁾ظَهَرَ الزِّنَا.

**

ترجمه:

پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله فرمودند: هرگاه كلاه‌هاى «مترّكه» ظاهر شود، زنا نيز آشكار مى‌گردد.

[رقم الحدیث الکلی: 5906 - رقم الحدیث الباب: 8]

5906- 8-⁽⁷⁾الْحَسَنُ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ قَالَ: رَأَیْتُ عَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ‌⁽⁸⁾ع قَلَنْسُوَةَ خَزٍّ مُبَطَّنَةً بِسَمُّورٍ.

**

ترجمه:

محمد بن على ‌گويد: بر سر امام سجاد عليه السّلام كلاهى از جنس خز با آسترى از پوست سمور ديدم.

[رقم الحدیث الکلی: 5907 - رقم الحدیث الباب: 9]

5907- 9-⁽⁹⁾قَالَ: وَ سُئِلَ الرِّضَا ع عَنِ الرَّجُلِ یَلْبَسُ الْبُرْطُلَةَ فَقَالَ قَدْ کَانَ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع- مِظَلَّةٌ یَسْتَظِلُّ بِهَا مِنَ الشَّمْسِ.

**

ترجمه:

راوی گويد: از امام رضا عليه السّلام سوال شد: درباره برطله (كلاه لبه‌دار كه روى صورت سايه مى‌افكند) امام فرمود: حضرت صادق عليه السّلام، چنين كلاهى داشت كه براى محافظت از نور خورشيد بسر مى‌نهاد

[رقم الحدیث الکلی: 5908 - رقم الحدیث الباب: 10]

5908- 10-⁽¹⁾وَ عَنْ یَزِیدَ بْنِ خَلِیفَةَ قَالَ: رَآنِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَطُوفُ حَوْلَ الْکَعْبَةِ- وَ عَلَیَّ بُرْطُلَةٌ فَقَالَ لَا تَلْبَسْهَا حَوْلَ الْکَعْبَةِ- فَإِنَّهَا مِنْ زِیِّ الْیَهُودِ.

**

ترجمه:

يزيد بن خلیفه گويد: امام صادق عليه السّلام مرا ديد كه پيرامون كعبه طواف ميكنم، در حالى كه «برطلّه» اى بر سر دارم. پس بعد از آن ملاقات فرمود: پيرامون كعبه طواف ميكنى در حالى كه برطله‌اى بر سر دارى‌؟! آن را پيرامون كعبه مپوش، زيرا كه آن از زىّ‌ يهود است

[رقم الحدیث الکلی: 5909 - رقم الحدیث الباب: 11]

5909- 11-⁽²⁾وَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْمُخْتَارِ قَالَ: قَالَ لِی أَبُو الْحَسَنِ الْأَوَّلُ ع اعْمَلْ لِی قَلَنْسُوَةً وَ لَا تَکُنْ مُصَبَّعَةً⁽³⁾فَإِنَّ السَّیِّدَ مِثْلِی لَا یَلْبَسُ الْمُصَبَّعَ‌⁽⁴⁾وَ الْمُصَبَّعُ‌⁽⁵⁾الْمُکَسَّرُ بِالظُّفُرِ⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

حسن بن مختار ‌گويد: امام كاظم عليه السّلام به من فرمود: برايم كلاهى بساز كه چين‌دار نباشد چرا كه سيدى چون من، كلاه چين‌دار نمى‌پوشد.

32- بَابُ اسْتِحْبَابِ اتِّخَاذِ النَّعْلَیْنِ وَ اسْتِجَادَتِهِمَا

اشارة

⁽⁷⁾32- بَابُ اسْتِحْبَابِ اتِّخَاذِ النَّعْلَیْنِ وَ اسْتِجَادَتِهِمَا **

ترجمه:

باب مستحب است نعلین گرفتن و جنس خوب آن

[رقم الحدیث الکلی: 5910 - رقم الحدیث الباب: 1]

5910- 1-⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَوَّلُ مَنِ اتَّخَذَ النَّعْلَیْنِ إِبْرَاهِیمُ ع.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: نخستين كسى كه نعلين انتخاب نمود، ابراهيم عليه السّلام بود

[رقم الحدیث الکلی: 5911 - رقم الحدیث الباب: 2]

5911- 2-⁽⁹⁾وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنِ اتَّخَذَ نَعْلًا فَلْیَسْتَجِدْهَا.

**

ترجمه:

سكونى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: هركس مى‌خواهد نعلين بپوشد بايد نوع خوب و مرغوب آن را برگزيند.

[رقم الحدیث الکلی: 5912 - رقم الحدیث الباب: 3]

5912- 3-⁽¹⁰⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعَیْبٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع اسْتِجَادَةُ

الْحِذَاءِ وِقَایَةٌ لِلْبَدَنِ وَ عَوْنٌ عَلَی الصَّلَاةِ وَ الطَّهُورِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْخِصَالِ‌⁽¹⁾بِإِسْنَادِهِ الْآتِی‌⁽²⁾عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ مِثْلَهُ.

**

ترجمه:

امام على عليه السّلام فرمود: كفش خوب اختيار كردن، موجب نگهدارى بدن و يارى بر نماز و طهارت و پاكيزگى است

[رقم الحدیث الکلی: 5913 - رقم الحدیث الباب: 4]

5913- 4-⁽³⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ ع قَالَ: مَنِ اتَّخَذَ نَعْلًا فَلْیَسْتَجِدْهَا وَ مَنِ اتَّخَذَ ثَوْباً فَلْیَسْتَنْظِفْهُ وَ مَنِ اتَّخَذَ دَابَّةً فَلْیَسْتَفْرِهْهَا⁽⁴⁾وَ مَنِ اتَّخَذَ امْرَأَةً فَلْیُکْرِمْهَا فَإِنَّمَا امْرَأَةُ أَحَدِکُمْ لُعْبَتُهُ فَمَنِ اتَّخَذَهَا فَلَا یُضَیِّعْهَا وَ مَنِ اتَّخَذَ شَعْراً فَلْیُحْسِنْ إِلَیْهِ وَ مَنِ اتَّخَذَ شَعْراً فَلَمْ یَفْرُقْهُ فَرَقَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ بِمِنْشَارٍ مِنْ نَارٍ.

**

ترجمه:

[5913] امام باقر عليه السّلام فرمود: هر كه جامه‌اى دارد بايد پاكيزه‌اش دارد و هر كه باركشى دارد بايد فربهش دارد، و هر كه زنى دارد بايد گراميش شمارد كه همانا همسر هر كدام شما براى سرگرمى و خوشى است هر كه داردش ضايع نكندش، و هر كه مو بر سر دارد جدايش سازد و هر كه نكند خدا روز قيامت با اره آتشين جدايش سازد.

[رقم الحدیث الکلی: 5914 - رقم الحدیث الباب: 5]

5914- 5-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ أَرَادَ الْبَقَاءَ وَ لَا بَقَاءَ فَلْیُبَاکِرِ الْغَدَاءَ وَ لْیُجَوِّدِ الْحِذَاءَ وَ لْیُخَفِّفِ الرِّدَاءَ وَ لْیُقِلَّ مُجَامَعَةَ النِّسَاءِ قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ- وَ مَا خِفَّةُ الرِّدَاءِ قَالَ قِلَّةُ الدَّیْنِ.

**

ترجمه:

رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: هر كس طول عمر و بقاء خواهد، پس در بامداد غذائى بخورد، و كفش را خوب و نيكو پوشد، و عبا و بالاپوش را سبك كند، و كمتر از زنان كام گيرد، پرسيدند يا رسول اللّٰه مراد از سبكى عبا چيست‌؟ فرمود: بدهكارى را اندك كردن

[رقم الحدیث الکلی: 5915 - رقم الحدیث الباب: 6]

5915- 6-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِی الْمَجَالِسِ وَ الْأَخْبَارِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ وَهْبَانَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَبَشِیٍّ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَی عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی غُنْدَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ جَوِّدُوا الْحَذْوَ فَإِنَّهُ مَکِیدَةٌ لِلْعَدُوِّ وَ زِیَادَةٌ فِی ضَوْءِ الْبَصَرِ وَ خَفِّفُوا الدَّیْنَ فَإِنَّ فِی خِفَّةِ الدَّیْنِ زِیَادَةَ الْعُمُرِ وَ تَدَهَّنُوا فَإِنَّهُ یُظْهِرُ الْغِنَاءَ وَ عَلَیْکُمْ بِالسِّوَاکِ فَإِنَّهُ یُذْهِبُ وَسْوَسَةَ

الصَّدْرِ وَ (أَدْمِنُوا الْخُفَّ)⁽¹⁾فَإِنَّهُ أَمَانٌ مِنَ السِّلِ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

ابن ابى غندر از پدرش از امام صادق عليه السّلام روايت كرد:از آن حضرت شنيدم كه مى‌فرمود:كفش را نيكو كنيد زيرا آن دشمن را خاموش مى‌كند و نور چشم را زياد مى‌نمايد، بدهى را كم نماييد زيرا كم بودن بدهى عمر را طولانى مى‌كند و روغن مالى كنيد زيرا توانايى را آشكار مى‌نمايد و حتما مسواك بزنيد زيرا دلمشغولى را مى‌زدايد و هميشه كفش بپوشيد زيرا از سل[نوعى بيمارى تنفّسى]جلوگيرى مى‌كند.

33- بَابُ کَیْفِیَّةِ النَّعْلِ‌

اشارة

⁽³⁾33- بَابُ کَیْفِیَّةِ النَّعْلِ **

ترجمه:

باب کیفیت کفش

[رقم الحدیث الکلی: 5916 - رقم الحدیث الباب: 1]

5916- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِینٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنِّی لَأَمْقُتُ الرَّجُلَ لَا أَرَاهُ مُعَقَّبَ النَّعْلَیْنِ.

**

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود:

اگر ببينم كسى پشت كفش خود را بالا نكشيده باشد، از او نفرت مى‌كنم.

[رقم الحدیث الکلی: 5917 - رقم الحدیث الباب: 2]

5917- 2-⁽⁵⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع لَا تَتَّخِذُوا الْمَلْسَ‌⁽⁶⁾فَإِنَّهَا حِذَاءُ فِرْعَوْنَ- وَ هُوَ أَوَّلُ مَنِ اتَّخَذَ الْمَلْسَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْعِلَلِ وَ الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ مِثْلَهُ‌⁽⁷⁾.

**

ترجمه:

امام علی عليه السّلام فرمودند: كفش نرم براى خود انتخاب مكنيد زيرا آن كفش فرعون بوده و وى اوّلين كسى است كه كفش نرم را برگزيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5918 - رقم الحدیث الباب: 3]

5918- 3-⁽⁸⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ مِنْهَالٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع

وَ عَلَیَّ نَعْلٌ مَمْسُوحَةٌ فَقَالَ هَذَا حِذَاءُ الْیَهُودِ- فَانْصَرَفَ مِنْهَالٌ فَأَخَذَ سِکِّیناً فَخَصَّرَهَا⁽¹⁾بِهَا.

**

ترجمه:

منهال گويد: من در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم و در پايم نعلينى بود كه وسط‍‌ و دو طرفش يكسان بود. حضرت فرمود: اين كفش يهوديان است. پس منهال برگشت و با چاقويى كفش خود را به كفش مخصّر تبديل كرد.

[رقم الحدیث الکلی: 5919 - رقم الحدیث الباب: 4]

5919- 4-⁽²⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِیِّ بْنِ سُوَیْدٍ قَالَ: نَظَرَ إِلَیَّ أَبُو الْحَسَنِ ع وَ عَلَیَّ نَعْلَانِ مَمْسُوحَتَانِ فَأَخَذَهُمَا وَ قَلَّبَهُمَا ثُمَّ قَالَ لِی أَ تُرِیدُ أَنْ تَهَوَّدَ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّمَا وَهَبَهُمَا لِی إِنْسَانٌ قَالَ فَلَا بَأْسَ.

**

ترجمه:

على بن سويد گويد: من يك جفت نعلين ممسوح در پايم بود. وقتى امام كاظم عليه السّلام آنها را ديد، برداشت و وارونه نمود. سپس به من فرمود: آيا مى‌خواهى يهودى شوى‌؟! گفتم: قربانت گردم! آنها را شخصى به من بخشيده است. فرمود: در اين‌صورت ايرادى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5920 - رقم الحدیث الباب: 5]

5920- 5-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِی الْخَزْرَجِ الْحَسَنِ بْنِ الزِّبْرِقَانِ عَنْ إِسْحَاقَ الْحَذَّاءِ فِی حَدِیثٍ أَنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع وَهَبَهُ نَعْلَیْنِ قَالَ وَ کَانَتْ مُعَقَّبَةً مُخَصَّرَةً⁽⁴⁾لَهَا قِبَالانِ وَ لَهَا رُءُوسٌ وَ قَالَ هَذَا حَذْوُ النَّبِیِّ ص.

**

ترجمه:

ابو خزرج حسن بن زبرقان انصارى گويد: اسحاق كفش‌دوز در حدیثی که امام صادق (ع) یک جفت نعلین به او داد گوید: نعلين‌ها، پاشنه‌دار و «مخصّر» و داراى دو «دوال» (كه بين انگشتان قرار مى‌گيرد) و نوك بودند. امام صادق عليه السّلام فرمود: كفش‌هاى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله همين‌گونه بود.

[رقم الحدیث الکلی: 5921 - رقم الحدیث الباب: 6]

5921- 6-⁽⁵⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ إِسْحَاقَ أَبِی سُلَیْمَانَ الْحَذَّاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَیْضِ (عَنْ تَیْمٍ الزَّیَّاتِ)⁽⁶⁾قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ إِنِّی لَأَمْقُتُ الرَّجُلَ أَرَی فِی رِجْلِهِ نَعْلًا غَیْرَ مُخَصَّرَةٍ أَمَا إِنَّ أَوَّلَ مَنْ غَیَّرَ حَذْوَ رَسُولِ اللَّهِ ص فُلَانٌ ثُمَّ قَالَ مَا تُسَمُّونَ هَذَا الْحَذْوَ قُلْتُ الْمَمْسُوحَ قَالَ هَذَا الْمَمْسُوحُ.

**

ترجمه:

محمّد بن فيض گويد: حضرتش فرمود: من مردى را كه در پايش نعلين غير مخصّر ببينم دوست ندارم. آگاه باشيد! نخستين كسى كه نوع كفش پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله را تغيير داد، «فلانى» بود. سپس فرمود: شما اين كفش را چه مى‌ناميد؟ عرض كردم: ممسوح . فرمود: اين كفش ممسوح است.

34- بَابُ کَرَاهَةِ عَقْدِ الشِّرَاکِ وَ اسْتِحْبَابِ طُولِ ذَوَائِبِ النَّعْلَیْنِ‌

اشارة

⁽¹⁾34- بَابُ کَرَاهَةِ عَقْدِ الشِّرَاکِ وَ اسْتِحْبَابِ طُولِ ذَوَائِبِ النَّعْلَیْنِ **

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5922 - رقم الحدیث الباب: 1]

5922- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ غَیْرِ وَاحِدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ کَرِهَ عَقْدَ شِرَاکِ النَّعْلِ وَ أَخَذَ نَعْلَ أَحَدِهِمْ فَحَلَّ شِرَاکَهَا.

**

ترجمه:

راويان متعددى گويند: امام صادق عليه السّلام بستن بند كفش را مكروه مى‌دانست. روزى آن حضرت نعلين شخصى را گرفت و بند آن را باز كرد.

[رقم الحدیث الکلی: 5923 - رقم الحدیث الباب: 2]

5923- 2-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ أَبِی إِسْمَاعِیلَ السَّرَّاجِ عَنْ أَبِی عِمْرَانَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ نَظَرَ إِلَی نَعْلٍ شِرَاکُهَا مَعْقُودٌ فَتَنَاوَلَهَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع فَحَلَّهَا ثُمَّ قَالَ لَا تَعُدْ⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

راوى گويد: روزى امام صادق عليه السّلام ديد بند نعلينى را بسته‌اند، آن را برداشت و بند آن را باز نمود.

سپس فرمود: نبايد بند نعلين را گره زد.

[رقم الحدیث الکلی: 5924 - رقم الحدیث الباب: 3]

5924- 3-⁽⁵⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ غِیَاثِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ أَبِی یُطِیلُ ذَوَائِبَ نَعْلَیْهِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: پدرم امام باقر عليه السّلام جلو نعلين را با يك زبانۀ دراز مجهز مى‌كرد.

35- بَابُ اسْتِحْبَابِ هِبَةِ النَّعْلِ وَ الشِّسْعِ لِلْمُؤْمِنِ‌

اشارة

⁽⁶⁾35- بَابُ اسْتِحْبَابِ هِبَةِ النَّعْلِ وَ الشِّسْعِ لِلْمُؤْمِنِ **

ترجمه:

باب مستحب است هدیه کفش به مومن

[رقم الحدیث الکلی: 5925 - رقم الحدیث الباب: 1]

5925- 1-⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ کَثِیرٍ قَالَ: کُنْتُ أَمْشِی مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَانْقَطَعَ شِسْعُ نَعْلِهِ فَأَخْرَجْتُ مِنْ کُمَّتِی شِسْعاً فَأَصْلَحَ بِهِ نَعْلَهُ

ثُمَّ ضَرَبَ بِیَدِهِ عَلَی کَتِفِیَ الْأَیْسَرِ وَ قَالَ یَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ کَثِیرٍ مَنْ حَمَلَ مُؤْمِناً عَلَی شِسْعٍ‌⁽¹⁾- حَمَلَهُ اللَّهُ عَلَی نَاقَةٍ دَمْکَاءَ⁽²⁾حِینَ یَخْرُجُ مِنْ قَبْرِهِ حَتَّی یَقْرَعَ بَابَ الْجَنَّةِ.

**

ترجمه:

عبد الرحمان بن كثير گويد: با امام صادق عليه السّلام راه مى‌رفتم كه بند نعلين آن حضرت عليه السّلام پاره شد. من از آستين خود بند كفشى بيرون آوردم و با آن نعلين آن بزرگوار را اصلاح كردم. حضرت عليه السّلام دست خود را بر كتف چپم زد و فرمود: اى عبد الرحمان بن كثير! هركس به مؤمنى بند كفش دهد، هنگامى كه از قبرش خارج مى‌شود، خداوند او را بر روى شترى تندرو حمل مى‌كند تا اين‌كه درب بهشت را بكوبد.

36- بَابُ عَدَمِ کَرَاهَةِ الْمَشْیِ فِی نَعْلٍ وَاحِدَةٍ إِذَا انْقَطَعَ الشِّسْعُ أَوْ أَرَادَ إِصْلَاحَ الْأُخْرَی‌

اشارة

⁽³⁾36- بَابُ عَدَمِ کَرَاهَةِ الْمَشْیِ فِی نَعْلٍ وَاحِدَةٍ إِذَا انْقَطَعَ الشِّسْعُ أَوْ أَرَادَ إِصْلَاحَ الْأُخْرَی **

ترجمه:

باب مکروه نیست با یک کفش راه رفتن وقتی بن آن پاره شده باشد یا اراده اصلاح دیگری را دارد

[رقم الحدیث الکلی: 5926 - رقم الحدیث الباب: 1]

5926- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ یَعْقُوبَ السَّرَّاجِ قَالَ: کُنَّا نَمْشِی مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع وَ هُوَ یُرِیدُ أَنْ یُعَزِّیَ ذَا قَرَابَةٍ لَهُ بِمَوْلُودٍ لَهُ فَانْقَطَعَ شِسْعُ نَعْلِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع- فَتَنَاوَلَ نَعْلَهُ مِنْ رِجْلِهِ ثُمَّ مَشَی حَافِیاً فَنَظَرَ إِلَیْهِ ابْنُ أَبِی یَعْفُورٍ فَخَلَعَ نَعْلَ نَفْسِهِ مِنْ رِجْلِهِ وَ خَلَعَ الشِّسْعَ مِنْهَا وَ نَاوَلَهُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع- فَأَعْرَضَ عَنْهُ کَهَیْئَةِ الْمُغْضَبِ ثُمَّ أَبَی أَنْ یَقْبَلَهُ (قَالَ لَا)⁽⁵⁾إِنَّ صَاحِبَ الْمُصِیبَةِ أَوْلَی بِالصَّبْرِ عَلَیْهَا فَمَشَی حَافِیاً حَتَّی دَخَلَ عَلَی الرَّجُلِ الَّذِی أَتَاهُ لِیُعَزِّیَهُ.

**

ترجمه:

يعقوب سرّاج گويد: ما به همراه امام صادق عليه السّلام براى تسليت يكى از خويشان آن حضرت كه نوزاد خود را از دست داده بود مى‌رفتيم. در نيمۀ راه، بند نعلين آن حضرت گسيخت. امام صادق عليه السّلام هردو نعلين را از پاى مبارك درآورد و به دست گرفت و پابرهنه به راه افتاد. وقتى پسر ابو يعفور چنين ديد، نعل خود را از پا درآورد و بند آن را خارج نموده و به امام صادق عليه السّلام تقديم كرد. آن حضرت خيره به او نگريست و از گرفتن بند خوددارى كرد و فرمود: آن‌كه دچار حادثه شده به صبر و تحمل سزاوارتر است. آن‌گاه حضرتش با پاى برهنه به راه خود ادامه داد تا به منزل خويشاوند خود رسيد و او را تسليت گفت.

[رقم الحدیث الکلی: 5927 - رقم الحدیث الباب: 2]

5927- 2-⁽⁶⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ عَلِیٍّ ع أَنَّهُ کَانَ یَمْشِی فِی نَعْلٍ وَاحِدَةٍ وَ یُصْلِحُ الْأُخْرَی لَا یَرَی بِذَلِکَ بَأْساً.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: حضرت على عليه السّلام با يك لنگه نعلين راه مى‌رفت و لنگه ديگر را تعمير مى‌نمود و به اين كار ايرادى نمى‌ديد.

37- بَابُ اسْتِحْبَابِ خَلْعِ النَّعْلِ عِنْدَ الْجُلُوسِ وَ عِنْدَ الْأَکْلِ‌

اشارة

⁽¹⁾37- بَابُ اسْتِحْبَابِ خَلْعِ النَّعْلِ عِنْدَ الْجُلُوسِ وَ عِنْدَ الْأَکْلِ **

ترجمه:

باب مستحب است وقت غذا خوردن و نسستن کفش از پا خارج شود

[رقم الحدیث الکلی: 5928 - رقم الحدیث الباب: 1]

5928- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْکُوفِیِّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ التَّیْمِیِّ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: کُنْتُ مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَدَخَلَ عَلَی رَجُلٍ فَخَلَعَ نَعْلَهُ ثُمَّ قَالَ اخْلَعُوا نِعَالَکُمْ فَإِنَّ النَّعْلَ إِذَا خُلِعَتِ اسْتَرَاحَتِ الْقَدَمَانِ.

**

ترجمه:

عبد الرحمان بن ابو عبد اللّه گويد: من در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه آن حضرت به خانۀ يكى از آشنايان خود وارد شد و نعلين خود را از پا درآورد و فرمود: نعلين خود را از پا درآوريد تا پاها استراحت كنند

[رقم الحدیث الکلی: 5929 - رقم الحدیث الباب: 2]

5929- 2-⁽³⁾الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الطُّوسِیُّ فِی الْأَمَالِی عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ خُنَیْسٍ‌⁽⁴⁾عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَحْمَدَ الدِّینَوَرِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمْدَانَ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْأَشَجِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُوسَی بْنِ مُحَمَّدٍ التَّیْمِیِ‌⁽⁵⁾عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِکٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا أَکَلْتُمْ فَاخْلَعُوا نِعَالَکُمْ فَإِنَّهُ أَرْوَحُ لِأَقْدَامِکُمْ.

**

ترجمه:

] رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: هنگامى كه غذا مى‌خوريد كفش‌هايتان را درآوريد كه اين براى پاهايتان آسوده‌تر است.

[رقم الحدیث الکلی: 5930 - رقم الحدیث الباب: 3]

5930- 3-⁽⁶⁾أَحْمَدُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ (عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ ع)⁽⁷⁾قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص اخْلَعُوا نِعَالَکُمْ عِنْدَ الطَّعَامِ فَإِنَّهُ سُنَّةٌ جَمِیلَةٌ وَ أَرْوَحُ لِلْقَدَمَیْنِ.

**

ترجمه:

رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: هنگام خوردن كفش را در آورید كه سنت خوبيست و براى پاها راحت بخش است.

38- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ النَّعْلِ السَّوْدَاءِ

اشارة

⁽¹⁾38 بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ النَّعْلِ السَّوْدَاءِ **

ترجمه:

باب ناپسند است پوشیدن کفش سیاه

[رقم الحدیث الکلی: 5931 - رقم الحدیث الباب: 1]

5931- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ نَظَرَ إِلَی بَعْضِ أَصْحَابِهِ وَ عَلَیْهِ نَعْلٌ سَوْدَاءُ فَقَالَ مَا لَکَ وَ لِلنَّعْلِ السَّوْدَاءِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهَا تُضِرُّ بِالْبَصَرِ وَ تُرْخِی الذَّکَرَ وَ هِیَ بِأَغْلَی الثَّمَنِ مِنْ غَیْرِهَا وَ مَا لَبِسَهَا أَحَدٌ إِلَّا اخْتَالَ فِیهَا.

**

ترجمه:

راوى گويد: روزى امام صادق عليه السّلام ديد يكى از يارانش نعلينى سياه پوشيده است، به او فرمود: چرا نعلين سياه پوشيده‌اى‌؟! مگر نمى‌دانى كه آن به چشم ضرر دارد و آلت را شل مى‌كند، افزون بر آن، قيمت آن نسبت به رنگ‌هاى ديگر بيشتر است و هيچ‌كس آن را نپوشيده است مگر آن‌كه در آن تكبر ورزيده است

[رقم الحدیث الکلی: 5932 - رقم الحدیث الباب: 2]

5932- 2- ⁽³⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْهَمَذَانِیِّ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع وَ فِی رِجْلِی نَعْلٌ سَوْدَاءُ فَقَالَ یَا حَنَانُ مَا لَکَ وَ لِلسَّوْدَاءِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ فِیهَا ثَلَاثَ خِصَالٍ تُضْعِفُ الْبَصَرَ وَ تُرْخِی الذَّکَرَ وَ تُورِثُ الْهَمَّ وَ هِیَ مَعَ ذَلِکَ مِنْ لِبَاسِ الْجَبَّارِینَ الْحَدِیثَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ ⁽⁴⁾عَنْ أَبِیهِ عَنْ (أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ) ⁽⁵⁾عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُوسَی بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ مِثْلَهُ ⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

حنان بن سدير گويد: من خدمت امام صادق عليه السّلام شرف‌ياب شدم در حالى‌كه نعلينى سياه در پايم بود. فرمود: اى حنان! تو را با رنگ سياه چه‌كار؟! مگر نمى‌دانى در آن سه ويژگى است: چشم را ضعيف مى‌نمايد، آلت را شل مى‌كند و غم و اندوه مى‌آورد.و لباس ستمگران است.

[رقم الحدیث الکلی: 5933 - رقم الحدیث الباب: 3]

5933- 3- ⁽¹⁾وَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ بُرَیْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْغَاضِرِیِّ عَنْ عُبَیْدِ بْنِ زُرَارَةَ قَالَ: رَآنِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَ عَلَیَّ نَعْلٌ سَوْدَاءُ فَقَالَ یَا عُبَیْدُ مَا لَکَ وَ لِلنَّعْلِ السَّوْدَاءِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ فِیهَا ثَلَاثَ خِصَالٍ تُرْخِی الذَّکَرَ وَ تُضْعِفُ الْبَصَرَ وَ هِیَ أَغْلَی ثَمَناً مِنْ غَیْرِهَا وَ أَنَّ الرَّجُلَ یَلْبَسُهَا وَ مَا یَمْلِکُ إِلَّا أَهْلَهُ وَ وَلَدَهُ فَیَبْعَثُهُ اللَّهُ جَبَّاراً.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی أَحَادِیثِ لُبْسِ السَّوَادِ ⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ ⁽³⁾.

**

ترجمه:

عبيد بن زراره گويد: من نعلين سياهى پوشيده بودم كه امام صادق عليه السّلام مرا ديد و فرمود: اى عبيد! تو را با نعلين سياه چه‌كار؟! مگر نمى‌دانى كه آن سه ويژگى دارد: آلت را سست مى‌كند، قوت بينايى را تضعيف مى‌كند و از رنگ‌هاى ديگر گران‌تر است و شخصى كه آن را مى‌پوشد غير از زن و فرزندش چيزى ندارد، پس خداوند او را به صورت ستمكار محشور مى‌كند.

39- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ النَّعْلِ الْبَیْضَاءِ

اشارة

⁽⁴⁾39- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ النَّعْلِ الْبَیْضَاءِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن کفش سفید

[رقم الحدیث الکلی: 5934 - رقم الحدیث الباب: 1]

5934- 1-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ دَاوُدَ الْحَذَّاءِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِکِ بْنِ بَحْرٍ صَاحِبِ اللُّؤْلُؤِ قَالَ: مَنْ أَرَادَ لُبْسَ النَّعْلِ فَوَقَعَتْ لَهُ صَفْرَاءُ إِلَی الْبَیَاضِ لَمْ یَعْدَمْ مَالًا وَ وَلَداً وَ مَنْ وَقَعَتْ لَهُ سَوْدَاءُ لَمْ یَعْدَمْ غَمّاً وَ هَمّاً.

**

ترجمه:

عبد الملك بن بحر صاحب لؤلؤ گويد: امام عليه السّلام فرمود: هركس مى‌خواهد نعلين بپوشد هرگاه رنگ زرد تا سفيد انتخاب كند، مال و فرزندى از دست نخواهد داد. و هركس رنگ سياه انتخاب كند، غم و اندوهى را از دست نخواهد داد.

[رقم الحدیث الکلی: 5935 - رقم الحدیث الباب: 2]

5935- 2-⁽⁶⁾وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنِ السَّیَّارِیِّ عَنْ أَبِی سُلَیْمَانَ الْخَوَّاصِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ دُکَیْنٍ عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع وَ عَلَیَّ نَعْلٌ بَیْضَاءُ فَقَالَ لِی یَا سَدِیرُ مَا هَذِهِ النَّعْلُ احْتَذَیْتَهَا عَلَی عِلْمٍ قُلْتُ لَا وَ اللَّهِ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَقَالَ مَنْ دَخَلَ السُّوقَ

قَاصِداً لِنَعْلٍ ⁽¹⁾بَیْضَاءَ لَمْ یُبْلِهَا حَتَّی یَکْتَسِبَ مَالًا مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ.

قَالَ أَبُو نُعَیْمٍ أَخْبَرَنِی سَدِیرٌ أَنَّهُ لَمْ یُبْلِ تِلْکَ النَّعْلَ حَتَّی اکْتَسَبَ مِائَةَ دِینَارٍ مِنْ حَیْثُ لَا⁽²⁾یَحْتَسِبُ وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنِ السَّیَّارِیِ‌⁽³⁾.

**

ترجمه:

سدير صيرفى گويد: روزى با نعلين سفيد رنگى خدمت امام صادق عليه السّلام شرف‌ياب شدم. فرمود: اى سدير! اين چه نعلينى است‌؟ آن را با آگاهى خريده‌اى‌؟ عرض كردم: نه، به خدا سوگند! قربانت گردم! فرمود: هركس وارد بازار شود و بخواهد نعلين سفيد بخرد، آن نعلين را كهنه نمى‌كند تا اين‌كه از جايى كه گمان نمى‌برد، روزى به دست مى‌آورد.

40- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ النَّعْلِ الصَّفْرَاءِ

اشارة

⁽⁴⁾40- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ النَّعْلِ الصَّفْرَاءِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن کفش زرد

[رقم الحدیث الکلی: 5936 - رقم الحدیث الباب: 1]

5936- 1-⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِی الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ لَبِسَ نَعْلًا صَفْرَاءَ کَانَ فِی سُرُورٍ حَتَّی یُبْلِیَهَا.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هركس نعلين زرد بپوشد، در شادى و سرور خواهد بود تا اين‌كه آن را كهنه كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5937 - رقم الحدیث الباب: 2]

5937- 2-⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا بَلَغَ بِهِ جَابِرَ الْجُعْفِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: مَنْ لَبِسَ نَعْلًا صَفْرَاءَ لَمْ یَزَلْ یَنْظُرُ فِی سُرُورٍ مَا دَامَتْ عَلَیْهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِینَ‌⁽⁷⁾.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: هركس نعلين زرد رنگ بپوشد تا هنگامى كه آن نعلين در پايش باشد، هميشه در شادى و سرور خواهد بود؛ زيرا خداوند مى‌فرمايد: «زرد رنگ خالص است كه بينندگان را شاد مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5938 - رقم الحدیث الباب: 3]

5938- 3-⁽⁸⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْهَمَذَانِیِّ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: فَقُلْتُ فَمَا أَلْبَسُ مِنَ النِّعَالِ فَقَالَ عَلَیْکَ بِالصَّفْرَاءِ فَإِنَّ فِیهَا ثَلَاثَ

خِصَالٍ تَجْلُو الْبَصَرَ وَ تَشُدُّ الذَّکَرَ وَ تَنْفِی‌⁽¹⁾الْهَمَّ وَ هِیَ مَعَ ذَلِکَ مِنْ لِبَاسِ النَّبِیِّینَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ‌⁽²⁾عَنْ أَبِیهِ (عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ)⁽³⁾عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُوسَی بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ حَنَانٍ نَحْوَهُ وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ مِثْلَهُ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

حنان بن سدير گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: پس چه نعلينى بپوشم‌؟ فرمود: بر تو باد نعلين زرد؛ زيرا در آن سه ويژگى است: چشم را جلا مى‌دهد، آلت را سفت و محكم مى‌كند و غم و اندوه را مى‌زدايد. علاوه بر آن، پوشش پيامبران عليهم السّلام است.

[رقم الحدیث الکلی: 5939 - رقم الحدیث الباب: 4]

5939- 4-⁽⁵⁾الْفَضْلُ بْنُ الْحَسَنِ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَجْمَعِ الْبَیَانِ عَنِ الصَّادِقِ ع أَنَّهُ قَالَ: مَنْ لَبِسَ نَعْلًا صَفْرَاءَ لَمْ یَزَلْ مَسْرُوراً حَتَّی یُبْلِیَهَا کَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِینَ‌⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هركس نعلين زرد بپوشد، در شادى و سرور خواهد بود تا اين‌كه آن را كهنه كند. همانطور که خداوند مى‌فرمايد:«زرد رنگ خالص است كه بينندگان را شاد مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5940 - رقم الحدیث الباب: 5]

5940- 5-⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ الْعَیَّاشِیُّ فِی تَفْسِیرِهِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا رَفَعَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مِثْلَهُ وَ زَادَ وَ قَالَ مَنْ لَبِسَ نَعْلًا صَفْرَاءَ لَمْ یُبْلِهَا حَتَّی یَسْتَفِیدَ عِلْماً أَوْ مَالًا.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁸⁾.

**

ترجمه:

راویان گویند: امام صادق علیه السلام نیز همینطور فرمود: هر که کفش زرد بپوشد آن را فرسوده نمی کند تا از علم یا مالی بهره مند شود.

41- بَابُ اسْتِحْبَابِ إِدْمَانِ الْخُفِّ شِتَاءً وَ صَیْفاً وَ لُبْسِهِ‌

اشارة

⁽¹⁾41- بَابُ اسْتِحْبَابِ إِدْمَانِ الْخُفِّ شِتَاءً وَ صَیْفاً وَ لُبْسِهِ **

ترجمه:

باب مستحب است مداومت بر پوشیدن کفش زمستان و تابستان

[رقم الحدیث الکلی: 5941 - رقم الحدیث الباب: 1]

5941- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ مُبَارَکٍ غُلَامِ الْعَقَرْقُوفِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِدْمَانُ لُبْسِ الْخُفِّ أَمَانٌ مِنَ السِّلِّ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: مداومت كردن بر پوشيدن خفّ‌ موجب امان از بيمارى سل است.

[رقم الحدیث الکلی: 5942 - رقم الحدیث الباب: 2]

5942- 2-⁽³⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنِ الْعُوسِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْمُسْلِیِّ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ مَنِیعٍ قَالَ: قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع لُبْسُ الْخُفِّ أَمَانٌ مِنَ السِّلِّ.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: پوشيدن خفّ (نوعى كفش راحتى)‌ موجب امان از بيمارى سل است.

[رقم الحدیث الکلی: 5943 - رقم الحدیث الباب: 3]

5943- 3-⁽⁴⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِیٍّ الْبَغْدَادِیِّ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الضَّرِیرِ عَنْ أَبِی سَلَمَةَ السَّرَّاجِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِدْمَانُ الْخُفِّ یَقِی مِیتَةَ السِّلِ‌⁽⁵⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: مداومت بر پوشيدن خفّ (نوعى كفش راحتى)‌، از مرگ ناهنجار و بد جلوگيرى مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 5944 - رقم الحدیث الباب: 4]

5944- 4-⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ سَلَمَةَ بْنِ أَبِی حَبَّةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لُبْسُ الْخُفِّ یَزِیدُ فِی قُوَّةِ الْبَصَرِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: پوشيدن خفّ‌ ،قوت بينايى را مى‌افزايد

[رقم الحدیث الکلی: 5945 - رقم الحدیث الباب: 5]

5945- 5-⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُوسَی بْنِ عُمَرَ عَنِ

ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِدْمَانُ لُبْسِ الْخُفِّ أَمَانٌ مِنَ الْجُذَامِ قَالَ قُلْتُ: فِی الشِّتَاءِ أَمْ فِی الصَّیْفِ قَالَ شِتَاءً کَانَ أَوْ صَیْفاً.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هميشه پوشيدن كفش موجب ايمنى از جذام است.از حضرت سؤال شد: در زمستان يا در تابستان‌؟فرمود: چه در زمستان و چه تابستان.

[رقم الحدیث الکلی: 5946 - رقم الحدیث الباب: 6]

5946- 6-⁽¹⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِی الْجَارُودِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: لُبْسُ الْخُفِّ یَزِیدُ فِی قُوَّةِ الْبَصَرِ.

**

ترجمه:

باقر عليه امام السّلام فرمود: پوشيدن كفش بر نيروى چشم بيفزايد.

[رقم الحدیث الکلی: 5947 - رقم الحدیث الباب: 7]

5947- 7-⁽²⁾الْحَسَنُ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: مَنْ لَمْ یَجِدْ إِزَاراً فَلْیَلْبَسْ سَرَاوِیلَ وَ مَنْ لَمْ یَجِدْ نَعْلَیْنِ فَلْیَلْبَسْ خُفّاً.

**

ترجمه:

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند: هركس لنگ (شلوار) ندارد،شلوار بپوشد و هركس نعلين ندارد كفش بپوشد.

[رقم الحدیث الکلی: 5948 - رقم الحدیث الباب: 8]

5948- 8-⁽³⁾وَ عَنْ نَادِرٍ⁽⁴⁾الْخَادِمِ عَنْهُ ع قَالَ: (کَانَ یَدْخُلُ) ⁽⁵⁾فِی خُفٍّ صَغِیرٍ.

**

ترجمه:

] ياسر خادم گوید: امام رضا عليه السّلام با يك كفش كوچك به دست‌شويى مى‌رفت

[رقم الحدیث الکلی: 5949 - رقم الحدیث الباب: 9]

5949- 9-⁽⁶⁾وَ عَنْ أَبِی الصَّبَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ عَلِیّاً ع کَانَ یَلْبَسُ الْخُفَّ فِی السَّفَرِ وَ ذَکَرَ حَدِیثَ الْخُفِّ وَ الْحَیَّةِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽⁷⁾.

**

ترجمه:

ابی صباح گوید: امام صادق (عليه السّلام ) فرمود: امام علی (عليه السّلام ) در سفر خف می پوشید و بعد ذکر کرد حدیث خف و حيّة را

42- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ الْخُفِّ الْأَبْیَضِ الْمَقْشُورِ وَ الْخُفِّ الْأَحْمَرِ إِلَّا فِی السَّفَرِ وَ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْخُفِّ الْأَسْوَدِ

اشارة

⁽¹⁾42- بَابُ کَرَاهَةِ لُبْسِ الْخُفِّ الْأَبْیَضِ الْمَقْشُورِ وَ الْخُفِّ الْأَحْمَرِ إِلَّا فِی السَّفَرِ وَ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْخُفِّ الْأَسْوَدِ **

ترجمه:

باب ناپسندبودن پوشیدن کفش سفید مقشور و کفش قرمز مگر در سفر و مستحب بودن پوشیدن کفش مشکی

[رقم الحدیث الکلی: 5950 - رقم الحدیث الباب: 1]

5950- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ زِیَادِ بْنِ الْمُنْذِرِ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ ع وَ عَلَیَّ خُفٌّ مَقْشُورٌ فَقَالَ یَا زِیَادُ مَا هَذَا الْخُفُّ الَّذِی أَرَاهُ عَلَیْکَ قُلْتُ خُفٌّ اتَّخَذْتُهُ قَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْبِیضَ مِنَ الْخِفَافِ یَعْنِی الْمَقْشُورَ مِنْ لِبَاسِ الْجَبَابِرَةِ وَ هُمْ أَوَّلُ مَنِ اتَّخَذَهَا وَ الْحُمْرُ مِنْ لِبَاسِ الْأَکَاسِرَةِ وَ هُمْ أَوَّلُ مَنِ اتَّخَذَهَا وَ السُّودُ مِنْ لِبَاسِ بَنِی هَاشِمٍ وَ سُنَّةٌ.

**

ترجمه:

] زياد بن منذر گويد: خدمت امام باقر عليه السّلام شرف‌ياب شدم در حالى‌كه خفّ‌ «مقشور »در پايم بود. فرمود: اى زياد! اين خفّ‌ چيست كه در پاى تو مى‌بينم‌؟ گفتم: خفّى است كه اختيار نموده‌ام. فرمود: مگر نمى‌دانى كه خفّ‌هاى سفيد - يعنى مقشور - از پوشش ستمكاران است و آنها نخستين كسانى هستند كه آن را تهيه نمودند. رنگ قرمز، از لباس كسرى‌ها است و آنها اولين كسانى بودند كه آن را تهيّه كردند و لباس سياه از پوشش بنى هاشم و سنت است

[رقم الحدیث الکلی: 5951 - رقم الحدیث الباب: 2]

5951- 2-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِلَی یَنْبُعَ- فَلَمَّا خَرَجْتُ رَأَیْتُ عَلَیْهِ خُفّاً أَحْمَرَ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا هَذَا الْخُفُّ الْأَحْمَرُ الَّذِی أَرَاهُ عَلَیْکَ فَقَالَ خُفٌّ اتَّخَذْتُهُ لِلسَّفَرِ وَ هُوَ أَبْقَی عَلَی الطِّینِ وَ الْمَطَرِ وَ أَحْمَلُ لَهُ قُلْتُ فَأَتَّخِذُهَا وَ أَلْبَسُهَا فَقَالَ أَمَّا فِی السَّفَرِ فَنَعَمْ وَ أَمَّا فِی الْحَضَرِ فَلَا تَعْدِلَنَّ بِالسَّوَادِ شَیْئاً.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ نَحْوَهُ‌⁽⁴⁾أَقُولُ: وَ فِی أَحَادِیثِ لُبْسِ السَّوَادِ السَّابِقَةِ مَا یَدُلُّ عَلَی عَدَمِ کَرَاهَةِ کَوْنِ الْخُفِّ أَسْوَدَ⁽⁵⁾.

**

ترجمه:

رقى گويد: همراه امام صادق عليه السّلام به منطقه «ينبع» رفتيم، در پاى آن حضرت خفّ‌ قرمز ديدم، عرض كردم: فدايت گردم! داوود اين خفّ‌ قرمز كه در پاى شما مى‌بينم چيست‌؟ فرمود: كفشى است كه براى مسافرت انتخاب كرده‌ام؛ چرا كه آن، در گل و باران ماندگارى بيشترى دارد. عرض كردم: من نيز مى‌توانم آن را تهيه كنم و بپوشم‌؟! فرمود: در سفر، آرى؛ ولى در وطن هيچ رنگى با رنگ مشكى برابرى نمى‌كند.

43- بَابُ اسْتِحْبَابِ الِابْتِدَاءِ فِی لُبْسِ الْخُفِّ وَ النَّعْلِ بِالْیَمِینِ وَ فِی خَلْعِهِمَا بِالْیَسَارِ وَ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثِّیَابِ مِمَّا یَلِی الْیَمِینَ‌

اشارة

⁽¹⁾43- بَابُ اسْتِحْبَابِ الِابْتِدَاءِ فِی لُبْسِ الْخُفِّ وَ النَّعْلِ بِالْیَمِینِ وَ فِی خَلْعِهِمَا بِالْیَسَارِ وَ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الثِّیَابِ مِمَّا یَلِی الْیَمِینَ **

ترجمه:

باب مستحب است برای پوشیدن کفش و نعلین از طرف راست شروع و برای کندن از طرف چپ شروع کند و لباس از طرف راست

[رقم الحدیث الکلی: 5952 - رقم الحدیث الباب: 1]

5952- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: مِنَ السُّنَّةِ خَلْعُ الْخُفِّ الْیَسَارِ قَبْلَ الْیَمِینِ وَ لُبْسُ الْیَمِینِ قَبْلَ الْیَسَارِ.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: از سنت‌هاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله است كه نخست كفش چپ را از پا درآورند سپس كفش راست را؛ و به هنگام پوشيدن كفش، اول به پاى راست بپوشند و سپس به پاى چپ.

[رقم الحدیث الکلی: 5953 - رقم الحدیث الباب: 2]

5953- 2-⁽³⁾وَ عَنْ حُمَیْدِ بْنِ زِیَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ وُهَیْبِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا لَبِسْتَ نَعْلَکَ أَوْ خُفَّکَ فَابْدَأْ بِالْیَمِینِ وَ إِذَا خَلَعْتَ فَابْدَأْ بِالْیَسَارِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: هنگام پوشيدن نعلين و كفش، پاى راست را مقدم بداريد و هنگام خارج كردن كفش و نعلين، پاى چپ را مقدم بداريد

[رقم الحدیث الکلی: 5954 - رقم الحدیث الباب: 3]

5954- 3-⁽⁴⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ یَقُولُ إِذَا لَبِسَ أَحَدُکُمْ نَعْلَهُ فَلْیَلْبَسِ الْیَمِینَ قَبْلَ الْیَسَارِ وَ إِذَا خَلَعَهَا فَلْیَخْلَعِ الْیُسْرَی قَبْلَ الْیُمْنَی.

**

ترجمه:

ابن قدّاح گويد: امام صادق عليه السّلام مى‌فرمود: هرگاه يكى از شما نعلين خود را مى‌پوشد، پس بايد پاى راست را مقدّم بدارد و هرگاه آن را از پاى درمى‌آورد، پس بايد پاى چپ را مقدّم بدارد.

[رقم الحدیث الکلی: 5955 - رقم الحدیث الباب: 4]

5955- 4-⁽⁵⁾الْحَسَنُ الطَّبْرِسِیُّ فِی مَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: إِذَا لَبِسْتُمْ وَ تَوَضَّأْتُمْ فَابْدَءُوا بِمَیَامِنِکُمْ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ حُکْمُ الثَّوْبِ فِی أَحَادِیثِ مَا یُعْمَلُ عِنْدَ لُبْسِ الثَّوْبِ الْجَدِیدِ⁽⁶⁾.

**

ترجمه:

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمودند: وضو و لباس پوشيدن را از طرف راست شروع كنيد.

44- بَابُ کَرَاهَةِ الْمَشْیِ فِی حِذَاءٍ وَاحِدٍ وَ فِی خُفٍّ وَاحِدٍ

اشارة

⁽¹⁾44- بَابُ کَرَاهَةِ الْمَشْیِ فِی حِذَاءٍ وَاحِدٍ وَ فِی خُفٍّ وَاحِدٍ **

ترجمه:

باب ناپسند است راه رفتن با یک دمپائ و کفش

[رقم الحدیث الکلی: 5956 - رقم الحدیث الباب: 1]

5956- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانٍ عَنِ الْحَلَبِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا تَمْشِ فِی حِذَاءٍ وَاحِدٍ قُلْتُ وَ لِمَ قَالَ لِأَنَّهُ إِنْ أَصَابَکَ مَسٌّ مِنَ الشَّیْطَانِ لَمْ یَکَدْ یُفَارِقُکَ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ.

**

ترجمه:

حلبى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: با يك لنگه كفش راه نرو. عرض كردم: چرا؟ فرمود: زيرا اگر آزارى از شيطان به تو برسد، هيچ‌گاه از تو جدا نخواهد شد مگر اين‌كه خداوند بخواهد.

[رقم الحدیث الکلی: 5957 - رقم الحدیث الباب: 2]

5957- 2-⁽³⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِینٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: مَنْ مَشَی فِی خُفٍ‌⁽⁴⁾وَاحِدٍ فَأَصَابَهُ شَیْ‌ءٌ مِنَ الشَّیْطَانِ لَمْ یَدَعْهُ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ.

**

ترجمه:

] امام باقر عليه السّلام فرمود: هر کس با یک لنگه کفش راه برود و آزاری از شيطان به او برسد از او جدا نخواهد شد مگر اين‌كه خداوند بخواهد

[رقم الحدیث الکلی: 5958 - رقم الحدیث الباب: 3]

5958- 3-⁽⁵⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: مَنْ مَشَی فِی حِذَاءٍ وَاحِدٍ فَأَصَابَهُ مَسٌّ مِنَ الشَّیْطَانِ لَمْ یَدَعْهُ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ.

**

ترجمه:

امام باقر عليه السّلام فرمود: هركس با يك لنگه كفش راه برود و آزارى از جانب شيطان به او برسد، آزار شيطان او را رها نخواهد كرد مگر اين‌كه خداوند بخواهد.

[رقم الحدیث الکلی: 5959 - رقم الحدیث الباب: 4]

5959- 4-⁽⁶⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَحَدِهِمَا ع أَنَّهُ قَالَ: لَا تَمْشِ فِی نَعْلٍ وَاحِدَةٍ إِلَی أَنْ قَالَ فَإِنَّ الشَّیْطَانَ أَسْرَعُ مَا یَکُونُ إِلَی الْعَبْدِ إِذَا کَانَ عَلَی بَعْضِ هَذِهِ الْأَحْوَالِ وَ قَالَ إِنَّهُ مَا أَصَابَ أَحَداً شَیْ‌ءٌ عَلَی هَذِهِ الْحَالِ فَکَادَ أَنْ یُفَارِقَهُ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ.

**

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: امام (باقر عليه السّلام يا امام صادق عليه السّلام) فرمود: در حالى‌كه ايستاده‌اى آب ننوش، در آب راكد ادرار نكن، روى قبر غائط‍‌ نكن، در خانه‌اى تنها نباش، با يك لنگ كفش راه نرو؛ چرا كه سريع‌ترين زمانى كه شيطان به انسان آسيب مى‌رساند، هنگامى است كه انسان در يكى از اين حالت‌ها قرار داشته باشد. و فرمود: به‌راستى كه ممكن نيست كه آفتى كه در يكى از اين حالت به انسان برسد، نزديك است كه از بين برود، مگر آن‌كه خداوند بخواهد.

[رقم الحدیث الکلی: 5960 - رقم الحدیث الباب: 5]

5960- 5-⁽¹⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ جَمِیعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الدِّهْقَانِ عَنْ دُرُسْتَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ مُوسَی ع قَالَ: ثَلَاثٌ یُتَخَوَّفُ مِنْهُنَّ الْجُنُونُ الْمَشْیُ فِی خُفٍّ وَاحِدٍ الْحَدِیثَ.

**

ترجمه:

ابراهيم بن عبد الحميد گويد: امام كاظم عليه السّلام فرمود: سه چيز است كه از آنها بيم ديوانگى مى‌رود: دفع مدفوع در بين قبرها، راه رفتن با يك لنگه كفش و شخصى كه تنهايى مى‌خوابد.

[رقم الحدیث الکلی: 5961 - رقم الحدیث الباب: 6]

5961- 6-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ: نَهَی رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْ یَمْشِیَ الرَّجُلُ فِی فَرْدِ نَعْلٍ وَ أَنْ یَتَنَعَّلَ وَ هُوَ قَائِمٌ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی حَدِیثِ التَّخَلِّی عَلَی الْقَبْرِ⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ فِی أَحَادِیثِ مَبِیتِ الْإِنْسَانِ وَحْدَهُ فِی أَحْکَامِ الْمَسَاکِنِ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله مرد را از راه رفتن با یک لنگه کفش و پوشیدن آن در حالت ایستاده نهی کرده است.

45- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْخَاتَمِ وَ عَدَمِ وُجُوبِهِ‌

اشارة

⁽⁵⁾45- بَابُ اسْتِحْبَابِ لُبْسِ الْخَاتَمِ وَ عَدَمِ وُجُوبِهِ **

ترجمه:

باب مستحب است پوشیدن انگشتر ولی واجب نیست

[رقم الحدیث الکلی: 5962 - رقم الحدیث الباب: 1]

5962- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْکُوفِیِّ عَنْ عُبَیْسِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ حُسَیْنِ بْنِ أَحْمَدَ الْمِنْقَرِیِّ عَنْ یُونُسَ بْنِ ظَبْیَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مِنَ السُّنَّةِ لُبْسُ الْخَاتَمِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: انگشتر پوشيدن از سنّت است.

[رقم الحدیث الکلی: 5963 - رقم الحدیث الباب: 2]

5963- 2-⁽⁷⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ صَفْوَانَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ: قَوَّمُوا خَاتَمَ

أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَأَخَذَهُ أَبِی مِنْهُمْ بِسَبْعَةٍ قَالَ قُلْتُ: بِسَبْعَةِ دَرَاهِمَ قَالَ سَبْعَةِ دَنَانِیرَ.

**

ترجمه:

صفوان گويد: امام رضا عليه السّلام فرمود: انگشتر امام صادق عليه السّلام را قيمت‌گذارى نمودند و پدرم آن را به مبلغ هفت خريد. عرض كردم: هفت درهم‌؟فرمود: هفت دينار.

[رقم الحدیث الکلی: 5964 - رقم الحدیث الباب: 3]

5964- 3-⁽¹⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَطِیَّةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَا تَخَتَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِلَّا یَسِیراً حَتَّی تَرَکَهُ.

أَقُولُ: هَذَا مَحْمُولٌ عَلَی نَفْیِ الْوُجُوبِ لَا نَفْیِ الِاسْتِحْبَابِ أَوِ الْمَشْرُوعِیَّةِ وَ ظَاهِرٌ أَنَّ التَّرْکَ أَعَمُّ مِنْ ذَلِکَ تَأْتِی أَحَادِیثُ کَثِیرَةٌ جِدّاً تَدُلُّ عَلَی اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

] امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله جز در دست چپ انگشتر نپوشيد؛ تا اين‌كه (با وفاتش) آن را ترك نمود

46- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ بِالْفِضَّةِ وَ تَحْرِیمِ الذَّهَبِ لِلرِّجَالِ وَ کَرَاهَةِ الْحَدِیدِ وَ النُّحَاسِ وَ کُلِّ مَا عَدَا الْفِضَّةَ

اشارة

⁽³⁾46- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ بِالْفِضَّةِ وَ تَحْرِیمِ الذَّهَبِ لِلرِّجَالِ وَ کَرَاهَةِ الْحَدِیدِ وَ النُّحَاسِ وَ کُلِّ مَا عَدَا الْفِضَّةَ **

ترجمه:

باب مستحب است انگشتر نقره و حرام بودن طلا برای مردها و ناپسند بودن آهن و مس وغیر نقره

[رقم الحدیث الکلی: 5965 - رقم الحدیث الباب: 1]

5965- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ وَ مُعَاوِیَةَ بْنِ وَهْبٍ جَمِیعاً عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ خَاتَمُ رَسُولِ اللَّهِ مِنْ وَرِقٍ قَالَ قُلْتُ: لَهُ کَانَ فِیهِ فَصٌّ قَالَ لَا.

**

ترجمه:

عبد اللّه بن سنان و معاوية بن وهب گويند: امام صادق عليه السّلام فرمود: انگشتر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله از نقره بود. گفتم: رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله نگين داشت‌؟ فرمود: نه.

[رقم الحدیث الکلی: 5966 - رقم الحدیث الباب: 2]

5966- 2-⁽⁵⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ خَاتَمُ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ وَرِقٍ.

**

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5967 - رقم الحدیث الباب: 3]

5967- 3-⁽¹⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع لَا تَخَتَّمُوا بِغَیْرِ الْفِضَّةِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ مَا طَهُرَتْ کَفٌّ فِیهَا خَاتَمُ حَدِیدٍ.

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ مِثْلَهُ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5968 - رقم الحدیث الباب: 4]

5968- 4-⁽³⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَی عَنِ السَّرِیِّ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا طَهُرَتْ کَفٌّ فِیهَا خَاتَمٌ مِنْ حَدِیدٍ.

**

ترجمه:

[رقم الحدیث الکلی: 5969 - رقم الحدیث الباب: 5]

5969- 5-⁽⁴⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ أَنَّ خَاتَمَ رَسُولِ اللَّهِ ص کَانَ مِنْ فِضَّةٍ وَ نَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ کَانَ نَقْشُ خَاتَمِ عَلِیٍّ ع الْمُلْکُ لِلَّهِ وَ کَانَ نَقْشُ خَاتَمِ وَالِدِی الْعِزَّةُ لِلَّهِ.

أَقُولُ: وَ قَدْ تَقَدَّمَتْ أَحَادِیثُ التَّخَتُّمِ بِالذَّهَبِ وَ الْحَدِیدِ وَ الصُّفْرِ⁽⁵⁾.

**

ترجمه:

47- بَابُ اسْتِحْبَابِ تَدْوِیرِ الْفَصِّ وَ کَوْنِهِ أَسْوَدَ

اشارة

⁽¹⁾47- بَابُ اسْتِحْبَابِ تَدْوِیرِ الْفَصِّ وَ کَوْنِهِ أَسْوَدَ **

ترجمه:

باب مستحب است نگین دایره باشد و سیاه

[رقم الحدیث الکلی: 5970 - رقم الحدیث الباب: 1]

5970- 1-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی هَاشِمٍ عَنْ أَبِی خَدِیجَةَ قَالَ: قَالَ: الْفَصُّ مُدَوَّرٌ وَ قَالَ هَکَذَا کَانَ خَاتَمُ رَسُولِ اللَّهِ ص.

**

ترجمه:

ابو خديجه گويد: نگين، مدوّر است. و فرمود: انگشتر پيامبر خدا صلّى اللّ: امام عليه السّلام فرمود ه عليه و اله چنين بود.

[رقم الحدیث الکلی: 5971 - رقم الحدیث الباب: 2]

5971- 2-⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ وَاصِلِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: ذَکَرْنَا خَاتَمَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ تُحِبُّ أَنْ أُرِیکَهُ فَقُلْتُ نَعَمْ فَدَعَا بِحُقٍّ مَخْتُومٍ فَفَتَحَهُ فَأَخْرَجَهُ فِی قُطْنَةٍ فَإِذَا حَلْقَتُهُ فِضَّةٌ وَ فِیهِ فَصٌّ أَسْوَدُ مَکْتُوبٌ عَلَیْهِ سَطْرَیْنِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص ثُمَّ قَالَ إِنَّ فَصَّ النَّبِیِّ ص أَسْوَدُ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی أَنَّ خَاتَمَ النَّبِیِّ ص لَمْ یَکُنْ لَهُ فَصٌّ وَ لَا مُنَافَاةَ بَیْنَهُمَا لِاحْتِمَالِ أَنْ یَکُونَ لَهُ خَاتَمَانِ أَوْ أَکْثَرُ⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

عبد اللّه بن سنان گويد: سخن از انگشتر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله به ميان آمد. امام عليه السّلام فرمود: دوست دارى آن را به تو نشان دهم‌؟ عرض كردم: آرى. حضرت عليه السّلام جعبه چوبى سربسته‌اى خواست و در آن را گشود و انگشترى را از ميان پاره پنبه‌اى بيرون آورد. ديدم حلقه‌اى نقره‌اى با نگين سياه كه بر روى آن در دو سطر نوشته بود:«محمّد رسول اللّه». آن‌گاه فرمود: نگين پيامبر صلّى اللّه عليه و اله سياه رنگ بود.

48- بَابُ جَوَازِ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ وَ فِی الْیَسَارِ

اشارة

⁽⁵⁾48- بَابُ جَوَازِ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ وَ فِی الْیَسَارِ **

ترجمه:

باب جایز است انگشتر به دست راست و چپ نمودن

[رقم الحدیث الکلی: 5972 - رقم الحدیث الباب: 1]

5972- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَخِی مُوسَی ع عَنِ الْخَاتَمِ یُلْبَسُ فِی الْیَمِینِ فَقَالَ إِنْ شِئْتَ

فِی الْیَمِینِ وَ إِنْ شِئْتَ فِی الْیَسَارِ.

وَ

رَوَاهُ الْحِمْیَرِیُّ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ جَدِّهِ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ مِثْلَهُ‌⁽¹⁾إِلَّا أَنَّهُ قَالَ عَنِ الرَّجُلِ یَلْبَسُ الْخَاتَمَ.

**

ترجمه:

على بن جعفر عليه السّلام گويد: از برادرم امام كاظم عليه السّلام دربارۀ انگشترى كه در دست راست گذاشته مى‌شود، پرسيدم. فرمود: اگر خواستى به دس.ت راست بپوش و اگر خواستى به دست چپ

[رقم الحدیث الکلی: 5973 - رقم الحدیث الباب: 2]

5973- 2-⁽²⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ سَأَلَهُ عَنِ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ وَ قُلْتُ إِنِّی رَأَیْتُ بَنِی هَاشِمٍ یَتَخَتَّمُونَ فِی أَیْمَانِهِمْ فَقَالَ کَانَ أَبِی یَتَخَتَّمُ فِی یَسَارِهِ وَ کَانَ أَفْضَلَهُمْ وَ أَفْقَهَهُمْ.

**

ترجمه:

يحيى بن ابى علاء گويد: از امام صادق عليه السّلام دربارۀ انگشتر در دست راست نمودن پرسيدم و گفتم: من ديدم كه بنى هاشم در دست راستشان انگشتر مى‌گذارند. فرمود: پدرم در دست چپ خود انگشتر مى‌گذاشت در حالى‌كه برترين و فقيه‌ترين بنى هاشم بود

[رقم الحدیث الکلی: 5974 - رقم الحدیث الباب: 3]

5974- 3-⁽³⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ع یَتَخَتَّمَانِ فِی یَسَارِهِمَا.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام به دست چپ خود انگشتر مى‌پوشيدند.

[رقم الحدیث الکلی: 5975 - رقم الحدیث الباب: 4]

5975- 4-⁽⁴⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ عَلِیٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ع یَتَخَتَّمُونَ فِی أَیْسَارِهِمْ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: امام علی علیه السلام و امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام به دست چپ خود انگشتر مى‌پوشيدند.

[رقم الحدیث الکلی: 5976 - رقم الحدیث الباب: 5]

5976- 5-⁽⁵⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ مُثَنًّی الْحَنَّاطِ عَنْ حَاتِمِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ع یَتَخَتَّمَانِ فِی یَسَارِهِمَا.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام به دست چپ خود انگشتر مى‌پوشيدند.

[رقم الحدیث الکلی: 5977 - رقم الحدیث الباب: 6]

5977- 6-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِیسَ فِی آخِرِ السَّرَائِرِ نَقْلًا مِنْ کِتَابِ الْجَامِعِ لِأَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ صَاحِبِ الرِّضَا ع قَالَ: سَأَلْتُهُ

عَنِ الرَّجُلِ یَلْبَسُ الْخَاتَمَ فِی الْیَمِینِ قَالَ إِنْ شِئْتَ فِی الْیَمِینِ وَ إِنْ شِئْتَ فِی الشِّمَالِ.

**

ترجمه:

أبي نصر البزنطی گويد: ازامام رضا عليه السّلام درباره مردی پرسیدم که انگشتر دست راست می کند، امام فرمود: اگر دوست دارد سمت راست و اگر دوست دارد سمت چپ انگشتر دست کند.

[رقم الحدیث الکلی: 5978 - رقم الحدیث الباب: 7]

5978- 7-⁽¹⁾الْحَسَنُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ شُعْبَةَ فِی تُحَفِ الْعُقُولِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْعَسْکَرِیِّ ع أَنَّهُ قَالَ لِشِیعَتِهِ فِی سَنَةِ سِتِّینَ وَ مِائَتَیْنِ أَمَرْنَاکُمْ بِالتَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ وَ نَحْنُ بَیْنَ ظَهْرَانَیْکُمْ وَ الْآنَ نَأْمُرُکُمْ بِالتَّخَتُّمِ فِی الشِّمَالِ لِغَیْبَتِنَا عَنْکُمْ إِلَی أَنْ یُظْهِرَ اللَّهُ أَمْرَنَا وَ أَمْرَکُمْ فَإِنَّهُ مِنْ أَدَلِّ دَلِیلٍ عَلَیْکُمْ فِی وَلَایَتِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ- فَخَلَعُوا خَوَاتِیمَهُمْ مِنْ أَیْمَانِهِمْ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ لَبِسُوهَا فِی شَمَائِلِهِمْ وَ قَالَ لَهُمْ حَدِّثُوا بِهَذَا شِیعَتَنَا.

أَقُولُ: هَذِهِ الْأَحَادِیثُ مَحْمُولَةٌ إِمَّا عَلَی الْجَوَازِ کَمَا ذَکَرْنَا فَلَا یُنَافِی مَا یَأْتِی مِنِ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ وَ إِمَّا عَلَی جَوَازِ الْجَمْعِ بَیْنَ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ وَ الْیَسَارِ أَوْ عَلَی اسْتِحْبَابِهِ لِرُجْحَانِ الِاقْتِدَاءِ بِالْأَئِمَّةِ ع أَوْ عَلَی التَّقِیَّةِ لِأَنَّ الِاقْتِصَارَ عَلَی التَّخَتُّمِ فِی الْیَسَارِ مِنْ سُنَّةِ مُعَاوِیَةَ وَ بَنِی أُمَیَّةَ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ‌⁽²⁾.

**

ترجمه:

امام حسن عسکری علیه السلام به شيعيان خود فرمود در سال 260 فرمود: بشما دستور داديم كه انگشتر بدست راست كنيد وقتى ما ميان شما هستيم ولى حالا كه ما ميان شما نيستيم انگشتر بدست چپ كنيد تا خداوند فرج ما و شما را برساند. زيرا اين بهترين شاهد است كه شما طرفدار ما خانواده هستيد. شيعيان در همان جلسه انگشترها را از دست راست خارج و بدست چپ نمودند فرمود اين دستور ما را به شيعيان گوشزد كنيد

49- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ‌

اشارة

⁽³⁾49- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ فِی الْیَمِینِ **

ترجمه:

باب مستحب انگشتر به دست راست نمودن

[رقم الحدیث الکلی: 5979 - رقم الحدیث الباب: 1]

5979- 1-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ قَالَ رُوِیَ عَنْ أَبِی مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ الْعَسْکَرِیِّ ع أَنَّهُ قَالَ: عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ التَّخَتُّمُ فِی الْیَمِینِ الْحَدِیثَ.

وَ رَوَاهُ فِی الْمِصْبَاحِ أَیْضاً مُرْسَلًا⁽¹⁾.

**

ترجمه:

حسن امام عسكرىعليه السّلام فرمود: پنج چيز از نشانه‌هاى مؤمن است: انگشتر در دست راست كردن

[رقم الحدیث الکلی: 5980 - رقم الحدیث الباب: 2]

5980- 2-⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع یَا عَلِیُّ تَخَتَّمْ بِالْیَمِینِ فَإِنَّهَا فَضِیلَةٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِلْمُقَرَّبِینَ قَالَ بِمَ أَتَخَتَّمُ یَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِالْعَقِیقِ الْأَحْمَرِ فَإِنَّهُ أَوَّلُ جَبَلٍ أَقَرَّ لِلَّهِ بِالرُّبُوبِیَّةِ وَ لِی بِالنُّبُوَّةِ وَ لَکَ بِالْوَصِیَّةِ وَ لِوُلْدِکَ بِالْإِمَامَةِ وَ لِشِیعَتِکَ بِالْجَنَّةِ وَ لِأَعْدَائِکَ بِالنَّارِ.

**

ترجمه:

امام صادق (عليه السّلام ) به نقل از پدرانش فرمود: در وصیت پیغمبر (صلی الله علیه و آله ) برای حضرت علی (عليه السّلام ) امده است: يا على انگشترى در دست راست كن، زيرا كه آن فضيلتى از جانب خدا براى مقرّبين است، علىّ (عليه السّلام ) پرسيد: با چگونه نگينى انگشترى بدست كنم؟ فرمود با عقيق سرخ، زيرا كه آن نخستين كوهيست كه براى خدا بربوبيّت، و براى من به نبوّت، و براى توبه وصايت و براى فرزندانت به امامت، و براى شيعيان تو به بهشت و براى دشمنان توبه دوزخ اقرار كرده است.

[رقم الحدیث الکلی: 5981 - رقم الحدیث الباب: 3]

5981- 3-⁽³⁾وَ فِی الْعِلَلِ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُبْدُوسٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ قُتَیْبَةَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ مُوسَی ع أَخْبِرْنِی عَنْ تَخَتُّمِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع بِیَمِینِهِ لِأَیِّ شَیْ‌ءٍ کَانَ فَقَالَ إِنَّمَا کَانَ یَتَخَتَّمُ بِیَمِینِهِ لِأَنَّهُ إِمَامُ أَصْحَابِ الْیَمِینِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص- وَ قَدْ مَدَحَ اللَّهُ أَصْحَابَ الْیَمِینِ وَ ذَمَّ أَصْحَابَ الشِّمَالِ وَ قَدْ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَتَخَتَّمُ بِیَمِینِهِ وَ هُوَ عَلَامَةٌ لِشِیعَتِنَا یُعْرَفُونَ بِهِ وَ بِالْمُحَافَظَةِ عَلَی أَوْقَاتِ الصَّلَاةِ وَ إِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَ مُوَاسَاةِ الْإِخْوَانِ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ.

**

ترجمه:

محمّد بن ابى عمير ‌گويد: محضر ابى الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام عرض كردم بفرماييد چرا امير المؤمنين عليه السّلام انگشتر به دست راست مى‌كردند؟ حضرت فرمودند: زيرا آن جناب بعد از رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله امام و پيشواى اصحاب يمين بودند و حقّ‌ تعالى اصحاب يمين را مدح و اصحاب شمال را مذمّت فرموده و پيامبر اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله نيز انگشتر به دست راست مى‌نمودند و اين علامت و نشانه‌اى است براى شيعيان ما كه با آن شناخته مى‌شوند چنانچه با محافظت بر اوقات نماز و پرداختن زكات و برابرى با برادران دينى و امر به معروف و نهى از منكر نيز از غيرشان ممتاز و مشخّص مى‌گردند

[رقم الحدیث الکلی: 5982 - رقم الحدیث الباب: 4]

5982- 4-⁽⁴⁾وَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْوَهَّابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی قُرَیْشٍ عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مَنْصُورٍ جَمِیعاً عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَیْمُونٍ الْقَدَّاحِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِیَّ ص کَانَ یَتَخَتَّمُ بِیَمِینِهِ.

**

ترجمه:

جابر بن عبدالله گويد: همواره پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله به دست راست خود انگشتر مى‌پوشيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5983 - رقم الحدیث الباب: 5]

5983- 5-⁽¹⁾وَ عَنْهُ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْإِسْکَنْدَرَانِیِّ عَنْ (عَبَّاسِ بْنِ الْعَبَّاسِ الْمُقَانِعِیِّ)⁽²⁾عَنْ سَعِیدٍ الْکِنْدِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ مُوسَی عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِعَلِیٍّ ع یَا عَلِیُّ تَخَتَّمْ بِالْیَمِینِ تَکُنْ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ قَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا الْمُقَرَّبُونَ قَالَ جَبْرَئِیلُ وَ مِیکَائِیلُ قَالَ بِمَ أَتَخَتَّمُ یَا رَسُولَ اللَّهِ- قَالَ بِالْعَقِیقِ الْأَحْمَرِ فَإِنَّهُ أَوَّلُ جَبَلٍ أَقَرَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالْوَحْدَانِیَّةِ وَ لِی بِالنُّبُوَّةِ وَ لَکَ یَا عَلِیُّ بِالْوَصِیَّةِ وَ لِوُلْدِکَ بِالْإِمَامَةِ وَ لِمُحِبِّیکَ بِالْجَنَّةِ وَ لِشِیعَةِ وُلْدِکَ بِالْفِرْدَوْسِ.

**

ترجمه:

سلمان فارسى، ايشان گفتند: رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله به على عليه السّلام فرمودند: يا على انگشتر را به دست راست نما تا از مقرّبين درگاه الهى باشى. على عليه السّلام عرض كردند: يا رسول اللّٰه مقرّبين درگاه الهى چه كسانى هستند؟ رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمودند: جبرئيل و ميكائيل. على عليه السّلام عرض كردند: چه انگشترى به دست نمايم‌؟ رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمودند: عقيق سرخ، چه آن كه اين سنگ به وحدانيّت حقّ‌ عزّ و جلّ‌ و به نبوّت من و به وصىّ‌ بودن تو و به امامت فرزندانت و به بهشتى بودن دوستانت و به اهل فردوس بودن شيعيان فرزندانت اقرار كرده است.

[رقم الحدیث الکلی: 5984 - رقم الحدیث الباب: 6]

5984- 6-⁽³⁾وَ فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَسْلَمَ الْجِعَابِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ ع أَنَّ النَّبِیَّ ص کَانَ یَتَخَتَّمُ فِی یَمِینِهِ.

**

ترجمه:

امام رضا عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلى اللّٰه عليه و آله انگشترى خود را در دست راست ميكرد.

[رقم الحدیث الکلی: 5985 - رقم الحدیث الباب: 7]

5985- 7-⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ الْعَرْزَمِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع یَتَخَتَّمُ فِی یَمِینِهِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام همواره در دست راست خود انگشتر مى‌پوشيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5986 - رقم الحدیث الباب: 8]

5986- 8-⁽⁵⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ النَّبِیَّ ص کَانَ یَتَخَتَّمُ فِی یَمِینِهِ.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر صلى اللّٰه عليه و آله انگشترى خود را در دست راست ميكرد

[رقم الحدیث الکلی: 5987 - رقم الحدیث الباب: 9]

5987- 9-⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ

الْحُسَیْنِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الثَّانِی ع فِی حَدِیثٍ أَنَّ النَّبِیَّ ص وَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ الْأَئِمَّةَ ع- کَانُوا یَتَخَتَّمُونَ فِی الْیَدِ الْیُمْنَی.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْأَمَالِی کَمَا مَرَّ فِی الِاسْتِنْجَاءِ⁽¹⁾.

**

ترجمه:

حسين بن خالد گوید: أبي الحسن الثانی عليه السّلام فرمود: همانا پیامبر صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام و ائمه علیهم السلام بر دست راست انگشتر میکردند

[رقم الحدیث الکلی: 5988 - رقم الحدیث الباب: 10]

5988- 10-⁽²⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ صَالِحِ بْنِ السِّنْدِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بَشِیرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَرْزَمِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع کَانَ یَتَخَتَّمُ فِی یَمِینِهِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ‌⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ‌⁽⁴⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: امام سجّاد عليه السّلام انگشتر خود را در دست راست میکردند.

50- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّبْلِیغِ بِالْخَوَاتِیمِ آخِرَ الْأَصَابِعِ‌

اشارة

⁽⁵⁾50- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّبْلِیغِ بِالْخَوَاتِیمِ آخِرَ الْأَصَابِعِ **

ترجمه:

باب مستحب است انگشتر به آخر انگشتان شود

[رقم الحدیث الکلی: 5989 - رقم الحدیث الباب: 1]

5989- 1-⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ خُزَاعَةَ عَنْ أَسْلَمِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: تَعَلَّمُوا الْعَرَبِیَّةَ فَإِنَّهَا کَلَامُ اللَّهِ- الَّذِی تَکَلَّمَ بِهِ خَلْقَهُ- (وَ نَطَقُوا بِهِ الْمَاضِینَ)⁽⁷⁾وَ بَلِّغُوا بِالْخَوَاتِیمِ.

قَالَ الصَّدُوقُ نَقْلًا عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْأَدَمِیِّ قَالَ أَیِ اجْعَلُوا الْخَوَاتِیمَ فِی آخِرِ الْأَصَابِعِ وَ لَا تَجْعَلُوهَا فِی أَطْرَافِهَا⁽¹⁾.

**

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد: زبان عربى را ياد بگيريد كه آن كلام خداست كه با آن با خلق خود سخن گفته است و دندان‌هاى خود را نظيف نگهداريد و انگشترها را در آخر انگشت قرار دهيد.

[رقم الحدیث الکلی: 5990 - رقم الحدیث الباب: 2]

5990- 2-⁽²⁾فَإِنَّهُ یُرْوَی أَنَّهُ مِنْ عَمَلِ قَوْمِ لُوطٍ.

**

ترجمه:

انگشتر را سر انگشت نکنید که آن از کارهای قوم لوط است

51- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ بِالْعَقِیقِ‌

اشارة

⁽³⁾51- بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّخَتُّمِ بِالْعَقِیقِ **