ترجمه وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة جلد 2

مشخصات کتاب

سرشناسه:حرعاملی، محمدبن حسن، ۱۰۳۳ - ۱۱۰۴ق.

عنوان و نام پدیدآور:... تفصیل وسائل‌الشیعه‌الی تحصیل مسائل‌الشریعه/ تالیف: محمد بن‌الحسن الحر العاملی؛ تحقیق: محمدرضا الحسینی الجلالی

مشخصات نشر:قم: موسسه آل‌البیت علیهم‌السلام لاحیاء‌التراث، ۱۴ق.-= -۱۳

مشخصات ظاهری:30‌ج.

فروست:موسسه آل‌البیت علیهم‌السلام لاحیاء‌التراث؛ ۱۱۰.

وضعیت فهرست نویسی:برون سپاری

یادداشت:عربی.

یادداشت:فهرست نویسی بر اساس جلد سی ام،۱۴۱۲ق.= ۱۳۷۰.

یادداشت:عنوان روی عطف: وسائل‌الشیعه

یادداشت:کتابنامه.

عنوان عطف:وسائل‌الشیعه

موضوع:احادیث شیعه -- قرن ۱۱ق.

موضوع:احادیث احکام

شناسه افزوده:موسسه آل‌البیت علیهم‌السلام لاحیاء‌التراث(قم)

رده بندی کنگره:BP۱۳۵/ح۴ت۷ ی۱۳۰۰

رده بندی دیویی:۲۹۷/۲۱۲

شماره کتابشناسی ملی:۱۳۲۱۶۹۰

تتمة کتاب الطهارة

أَبْوَابُ السِّوَاکِ‌

اشارة

تفصیل وسائل‌الشیعه‌الی تحصیل مسائل‌الشریعه

تالیف: محمد بن‌الحسن الحر العاملی

تحقیق: محمدرضا الحسینی الجلالی

بسم الله الرحمن الرحیم

1 بَابُ تَأَکُّدِ اسْتِحْبَابِهِ وَ عَدَمِ وُجُوبِهِ وَ اسْتِحْبَابِ مُدَاوَمَتِهِ وَ ذِکْرِ جُمْلَةٍ مِنَ الْخِصَالِ الْمَنْدُوبَةِ

اشارة

⁽¹⁾1 بَابُ تَأَکُّدِ اسْتِحْبَابِهِ وَ عَدَمِ وُجُوبِهِ وَ اسْتِحْبَابِ مُدَاوَمَتِهِ وَ ذِکْرِ جُمْلَةٍ مِنَ الْخِصَالِ الْمَنْدُوبَةِ *

ترجمه:

باب تاکید مستحب بودن مسواک و واجب نبودن آن و مستحب است مداومت به آنو مقداری از خصلتهای مستحب

[رقم الحدیث الکلی: 1300 - رقم الحدیث الباب: 1]

1300- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ ص مَا زَالَ جَبْرَئِیلُ یُوصِینِی بِالسِّوَاکِ حَتَّی خِفْتُ أَنْ أُحْفِیَ ⁽³⁾

أی استقصی علی أسنانی فاذهبها بالتسوک و أن یدرد أن یذهب باسنانی منه قده عن النهایة 1- 410.

و فی الروایة: لزمت السواک حتّی خشیت أن یدردنی أی یذهب باسنانی.

لسان العرب 3- 166.

*

ترجمه:

محمّد بن مسلم گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:

همواره جبرئيل عليه السّلام مرا به مسواك زدن سفارش مى‌نمود به گونه‌اى كه بيم داشتم كه در اثر مسواك زياد، دندان‌هايم از بين برود.

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۳

[رقم الحدیث الکلی: 1301 - رقم الحدیث الباب: 2]

1301- 2- ⁽⁵⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ یُونُسَ بْنِ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی أُسَامَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلِینَ السِّوَاکُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۲

ابى اسامه گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

مسواك زدن، از روش و سنّت‌هاى پيامبران است.

[رقم الحدیث الکلی: 1302 - رقم الحدیث الباب: 3]

1302- 3- ⁽⁶⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ

إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِیَاءِ السِّوَاکُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۷

اسحاق بن عمّار گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: مسواك زدن از شيوۀ پيامبران است.

[رقم الحدیث الکلی: 1303 - رقم الحدیث الباب: 4]

1303- 4- ⁽¹⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَیْدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: ثَلَاثٌ أُعْطِیَهُنَّ الْأَنْبِیَاءُ الْعِطْرُ وَ الْأَزْوَاجُ وَ السِّوَاکُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۶۶

طلحة بن زيد گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

سه خصلت را به پيامبران عليهم السّلام عطا كردند: عطر زدن، انتخاب همسران و مسواك كردن دندان.

[رقم الحدیث الکلی: 1304 - رقم الحدیث الباب: 5]

1304- 5- ⁽²⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ جَمِیعاً عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ لِی: ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۲

2 - ابى اسامه گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

مسواك زدن، از روش و سنّت‌هاى پيامبران است. الْمُرْسَلِینَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۲

ابى اسامه گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

مسواك زدن، از روش و سنّت‌هاى پيامبران است.

[رقم الحدیث الکلی: 1305 - رقم الحدیث الباب: 6]

1305- 6- ⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِی جَمِیلَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع نَزَلَ جَبْرَئِیلُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ ص بِالسِّوَاکِ وَ الْخِلَالِ وَ الْحِجَامَةِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽⁴⁾وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۲۴۳

ابو جميله گويد: امام صادق عليه السّلام به من فرمود:

جبرئيل عليه السّلام با دستور مسواك زدن، خلال كردن و حجامت نمودن بر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله نازل شد.

[رقم الحدیث الکلی: 1306 - رقم الحدیث الباب: 7]

1306- 7- ⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا زَالَ جَبْرَئِیلُ ع یُوصِینِی بِالسِّوَاکِ حَتَّی خَشِیتُ أَنْ أَدْرَدَ وَ أُحْفِیَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۸

ابن قدّاح گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

جبرئيل عليه السّلام پيوسته مرا به مسواك زدن سفارش مى‌كرد به گونه‌اى كه بيم داشتم دندان‌هايم بريزد و آن‌قدر در مسواك زدن كوشش كنم كه آنها را از بين ببرم.

[رقم الحدیث الکلی: 1307 - رقم الحدیث الباب: 8]

1307- 8- ⁽¹⁾وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا وَ زَادَ وَ مَا زَالَ یُوصِینِی بِالْجَارِ حَتَّی ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیُوَرِّثُهُ وَ مَا زَالَ یُوصِینِی بِالْمَمْلُوکِ حَتَّی ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیَضْرِبُ لَهُ أَجَلًا یُعْتَقُ فِیهِ.

*

ترجمه:

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود:جبرئيل همواره مرا به حق همسايه سفارش مى‌كرد،تا آنجا كه گمان كردم كه به زودى او را در ارث شريكم كند و پیوسته جبرئیل سفارش بردگان را به من می کرد تا آنجا که گمان کردم به زودی برای آن ها مهلتی داده می شود که به هنگام رسیدن آن آزاد شوند.

[رقم الحدیث الکلی: 1308 - رقم الحدیث الباب: 9]

1308- 9- ⁽²⁾ثُمَّ قَالَ وَ فِی خَبَرٍ آخَرَ وَ مَا زَالَ یُوصِینِی بِالْمَرْأَةِ حَتَّی ظَنَنْتُ أَنَّهُ لَا یَنْبَغِی طَلَاقُهَا.

*

ترجمه:

و در خبر ديگر آمده: و آنقدر جبرئيل پياپى نسبت به زن و همسايه سفارش كرد كه پنداشتم طلاق او روا نيست.

[رقم الحدیث الکلی: 1309 - رقم الحدیث الباب: 10]

1309- 10- ⁽³⁾وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع السِّوَاکُ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ.

وَ رَوَاهُمَا الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ رَوَی الثَّانِیَ أَیْضاً عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

مسواك،باعث طهارت و پاكيزگى دهن و موجب تحصيل رضاى پروردگار عالم است.

[رقم الحدیث الکلی: 1310 - رقم الحدیث الباب: 11]

1310- 11- ⁽⁵⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحُسَیْنِ ⁽⁶⁾بْنِ بَحْرٍ عَنْ مِهْزَمٍ الْأَسَدِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ فِی السِّوَاکِ عَشْرُ خِصَالٍ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ وَ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ وَ مَفْرَحَةٌ لِلْمَلَائِکَةِ وَ هُوَ مِنَ السُّنَّةِ وَ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفْرِ.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ یَحْیَی مِثْلَهُ ⁽⁷⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۸

مهزم اسدى گويد: از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود:

مسواك زدن ده ويژگى دارد: تميزكننده دهان است، باعث خشنودى پروردگار است، شادى‌بخش فرشتگان است، از سنّت است، لثه را محكم مى‌كند، چشم را جلا مى‌دهد، بلغم را از بين مى‌برد و خرابى دندان (يا زرد شدن آن) را از بين مى‌برد.

[رقم الحدیث الکلی: 1311 - رقم الحدیث الباب: 12]

1311- 12- ⁽⁸⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ

الدِّهْقَانِ عَنْ دُرُسْتَ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: فِی السِّوَاکِ اثْنَتَا عَشْرَةَ خَصْلَةً هُوَ مِنَ السُّنَّةِ وَ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ وَ مَجْلَاةٌ لِلْبَصَرِ وَ یُرْضِی الرَّبَّ وَ یَذْهَبُ بِالْغَمِ ⁽¹⁾وَ یَزِیدُ فِی الْحِفْظِ وَ یُبَیِّضُ الْأَسْنَانَ وَ یُضَاعِفُ الْحَسَنَاتِ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفْرِ وَ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ یُشَهِّی الطَّعَامَ وَ تَفْرَحُ بِهِ الْمَلَائِکَةُ.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی ⁽²⁾وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا مَعَ مُخَالَفَةٍ فِی التَّرْتِیبِ ⁽³⁾وَ رَوَاهُ فِی الْخِصَالِ ⁽⁴⁾وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۸

ابن سنان گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

در مسواك زدن دوازده ويژگى است: از سنّت است، تميزكننده دهان است، جلا دهنده چشم است، پروردگار را خشنود مى‌سازد، بلغم را از بين مى‌برد، هوش را افزايش مى‌دهد، دندان‌ها را سفيد مى‌كند، بر اعمال حسنه مى‌افزايد، خرابى دندان (يا زرد شدن آن) را از بين مى‌برد، لثه را محكم مى‌نمايد، اشتهاى به غذا مى‌آورد و فرشتگان از آن خوشحال مى‌شوند.

[رقم الحدیث الکلی: 1312 - رقم الحدیث الباب: 13]

1312- 13- ⁽⁶⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنِ ابْنِ أَبِی نَجْرَانَ أَوْ غَیْرِهِ عَنْ حَنَانٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: شَکَتِ الْکَعْبَةُ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا تَلْقَی مِنْ أَنْفَاسِ الْمُشْرِکِینَ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهَا قِرِّی کَعْبَةُ- فَإِنِّی مُبْدِلُکِ بِهِمْ قَوْماً یَتَنَظَّفُونَ بِقُضْبَانِ الشَّجَرِ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً ص- أَوْحَی إِلَیْهِ مَعَ جَبْرَئِیلَ بِالسِّوَاکِ وَ الْخِلَالِ.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ ⁽⁷⁾عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ (عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِیدٍ الْمَدَائِنِیِّ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ صَبَّاحٍ) ⁽⁸⁾عَنْ حَنَانٍ مِثْلَهُ

وَ رَوَاهُ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ فِی تَفْسِیرِهِ مُرْسَلًا ⁽¹⁾نَحْوَهُ وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽²⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۴ ص ۵۶۵

پدر حنان گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود:

كعبه در مورد (بوى بد) نفس‌هاى مشركين به خداوند متعال شكوه نمود.

خداوند به او وحى فرستاد: اى كعبه! آرام باش، من عوض آنها جمعى را به نزد تو خواهم فرستاد كه دهان‌هاى خود را با شاخه‌هاى درختان پاكيزه مى‌كنند.

هنگامى كه خداوند حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و اله را مبعوث فرمود با جبرئيل به او وحى نمود كه مسواك كنند و خلال نمايند.

[رقم الحدیث الکلی: 1313 - رقم الحدیث الباب: 14]

1313- 14- ⁽³⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۹

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۹

حمّاد بن عيسى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

مسواك زدن، آبريزش چشم را از بين مى‌برد و چشم را جلا مى‌دهد.

[رقم الحدیث الکلی: 1314 - رقم الحدیث الباب: 15]

1314- 15- ⁽⁴⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَوْصَانِی جَبْرَئِیلُ بِالسِّوَاکِ حَتَّی خِفْتُ عَلَی أَسْنَانِی.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۹

جميل بن درّاج گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: با سفارش جبرئيل امين، آن‌چنان مسواك زدم كه ترسيدم دندان‌هاى خود را از دست بدهم.

[رقم الحدیث الکلی: 1315 - رقم الحدیث الباب: 16]

1315- 16- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: مَا زَالَ جَبْرَئِیلُ یُوصِینِی بِالسِّوَاکِ حَتَّی ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَیَجْعَلُهُ فَرِیضَةً.

*

ترجمه:

امالی صدوق: در مناهی پیغمبر صلی الله علیه و آله است که فرمود: جبرئیل پیوسته مرا سفارش کرد به مسواک کردن، تا جایی که گمان بردم آن را واجب خواهد کرد. - .[3] امالی صدوق: 257 -

[رقم الحدیث الکلی: 1316 - رقم الحدیث الباب: 17]

1316- 17- ⁽⁶⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع: فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع قَالَ: یَا عَلِیُّ ثَلَاثَةٌ یَزِدْنَ فِی الْحِفْظِ وَ یُذْهِبْنَ الْبَلْغَمَ اللُّبَانُ وَ السِّوَاکُ وَ قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ- یَا عَلِیُّ السِّوَاکُ مِنَ السُّنَّةِ وَ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ وَ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُرْضِی الرَّحْمَنَ وَ یُبَیِّضُ الْأَسْنَانَ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفْرِ وَ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ یُشَهِّی الطَّعَامَ وَ یَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَ یَزِیدُ فِی الْحِفْظِ وَ یُضَاعِفُ الْحَسَنَاتِ وَ تَفْرَحُ بِهِ الْمَلَائِکَةُ.

*

ترجمه:

یعنی ای علی سه چیز حافظه را زیاد می‌کنند و بلغم را برطرف می‌کنند کندر و مسواک زدن و خواندن قرآن :يا على، مسواك كردن از سنّت است و آن دهان را خوشبو و چشم را روشن و خداى رحمان را خشنود و دندان‌ها را سفيد مى‌كند و زردى دندان را از بين مى‌برد و بر حفظ‍‌ مى‌افزايد و حسنات را چند برابر مى‌كند و فرشتگان با آن شاد مى‌شوند.

[رقم الحدیث الکلی: 1317 - رقم الحدیث الباب: 18]

1317- 18- ⁽¹⁾قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع أَرْبَعٌ مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلِینَ التَّعَطُّرُ وَ السِّوَاکُ وَ النِّسَاءُ وَ الْحِنَّاءُ.

وَ رَوَاهُ فِی الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع عَنِ النَّبِیِّ ص وَ الَّذِی قَبْلَهُ بِالْإِسْنَادِ الْآتِی عَنْ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

و امام صادق عليه السلام فرمود: چهار چيز جزء سنّت و روشهاى پيامبران است: بوى خوش بكار بردن، مسواك زدن، ميل بنكاح زنان و حنا بستن.

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۸۱

[رقم الحدیث الکلی: 1318 - رقم الحدیث الباب: 19]

1318- 19- ⁽³⁾قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع لَمَّا دَخَلَ النَّاسُ فِی الدِّینِ أَفْوَاجاً أَتَتْهُمُ الْأَزْدُ- أَرَقُّهَا قُلُوباً وَ أَعْذَبُهَا أَفْوَاهاً فَقِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا أَرَقُّهَا قُلُوباً عَرَفْنَاهُ فَلِمَ صَارَتْ أَعْذَبَهَا أَفْوَاهاً قَالَ لِأَنَّهَا کَانَتْ تَسْتَاکُ فِی الْجَاهِلِیَّةِ.

وَ رَوَاهُ فِی الْعِلَلِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَسَّانَ الرَّازِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَزِیدَ الرَّازِیِّ عَنْ أَبِی الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ ذَکَرَ مِثْلَهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

از حضرت ابى عبد اللّٰه عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند:رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمودند: هنگامى كه مردم دسته دسته وارد دين خدا شدند طائفه ازد نيز نزد مردم آمده و به دين خدا وارد شدند،اين طائفه رقيق القلب‌ترين و شيرين‌زبان‌ترين مردم بودند، محضر مبارك رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله عرض شد:اين طائفه از همه مردم رقيق القلب‌ترين هستند،را دانستيم ولى به چه سبب شيرين‌زبان‌ترين مردم شده‌اند؟ پيامبر اكرم صلّى اللّٰه عليه و آله فرمودند:زيرا اين طائفه در زمان جاهليت و قبل از ظهور اسلام مسواك مى‌كردند.

علل الشرایع / ترجمه ذهنى تهرانى ; ج ۱ ص ۹۲۷

[رقم الحدیث الکلی: 1319 - رقم الحدیث الباب: 20]

1319- 20- ⁽⁵⁾قَالَ وَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ⁽⁶⁾ع لِکُلِّ شَیْ‌ءٍ طَهُورٌ وَ طَهُورُ الْفَمِ السِّوَاکُ.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ; ج ۱ ص ۱۰۲

امام صادق عليه السّلام:هر چيزى پاك‌كننده‌اى دارد و پاك‌كننده دهان،مسواك است.

[رقم الحدیث الکلی: 1320 - رقم الحدیث الباب: 21]

1320- 21- ⁽⁷⁾قَالَ وَ رُوِیَ لَوْ عَلِمَ النَّاسُ مَا فِی السِّوَاکِ لَأَبَاتُوهُ مَعَهُمْ فِی لِحَافٍ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۸۴

و روايت شده كه اگر مردم ميدانستند در مسواك زدن چه فوائدى است، حتما شب وقت خوابيدن مسواك را بهمراه خود ببستر و زير لحاف ميبردند

[رقم الحدیث الکلی: 1321 - رقم الحدیث الباب: 22]

1321- 22- ⁽¹⁾قَالَ وَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص کَانَ یُکْثِرُ السِّوَاکَ وَ لَیْسَ بِوَاجِبٍ فَلَا یَضُرُّکَ تَرْکُهُ فِی فَرْطِ الْأَیَّامِ.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ حَرِیزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع مِثْلَهُ ⁽²⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ مُحَمَّدٍ الْحَلَبِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مِثْلَهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ; ج ۱ ص ۹۵

و حضرت امام باقر(عليه السّلام)فرمود:پيغمبر(صلّى اللّه عليه و آله)بسيار مسواك مى‌كرد ولى واجب نيست،و اگر در بعضى اوقات ترك كنى ضررى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 1322 - رقم الحدیث الباب: 23]

1322- 23- ⁽⁴⁾وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْجَهْمِ قَالَ: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَی ع خَمْسٌ مِنَ السُّنَنِ فِی الرَّأْسِ وَ خَمْسٌ فِی الْجَسَدِ فَأَمَّا الَّتِی فِی الرَّأْسِ فَالسِّوَاکُ وَ أَخْذُ الشَّارِبِ وَ فَرْقُ الشَّعْرِ وَ الْمَضْمَضَةُ وَ الِاسْتِنْشَاقُ وَ أَمَّا الَّتِی فِی الْجَسَدِ فَالْخِتَانُ وَ حَلْقُ الْعَانَةِ وَ نَتْفُ الْإِبْطَیْنِ وَ تَقْلِیمُ الْأَظْفَارِ وَ الِاسْتِنْجَاءُ.

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه جعفری ; ج ۱ ص ۳۹۵

حسن بن جهم از امام كاظم(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:پنج چيز در سر و پنج چيز در بدن از سنّت است،آنها كه مربوط‍‌ به سر است عبارتند از:مسواك كردن و گرفتن شارب و جدا كردن موى سر و مضمضه(آب در دهان گردانيدن)و استنشاق (آب به دماغ كشيدن)،و اما آنها كه مربوط‍‌ به بدن است عبارتند از:ختنه كردن و تراشيدن موى عانه(زهار)و گرفتن موى دو بغل و گرفتن ناخن‌ها و استنجاء(شستن محل بول و غائط‍‌).

[رقم الحدیث الکلی: 1323 - رقم الحدیث الباب: 24]

1323- 24- ⁽⁵⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ رَجُلٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: النُّشْرَةُ ⁽⁶⁾فِی عَشَرَةِ أَشْیَاءَ الْمَشْیِ وَ الرُّکُوبِ وَ الِارْتِمَاسِ فِی الْمَاءِ وَ النَّظَرِ إِلَی الْخُضْرَةِ وَ الْأَکْلِ وَ الشُّرْبِ وَ النَّظَرِ إِلَی الْمَرْأَةِ الْحَسْنَاءِ وَ الْجِمَاعِ وَ السِّوَاکِ وَ مُحَادَثَةِ الرِّجَالِ.

وَ

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍ

الْعَدَوِیِّ عَنْ صُهَیْبِ بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع مِثْلَهُ وَ زَادَ وَ غَسْلِ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِ ⁽¹⁾

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه جعفری ; ج ۲ ص ۱۶۷

جعفر بن خالد از امام صادق(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:نشاط‍‌ در ده چيز است: راه رفتن و سواركارى و فرو رفتن در آب و نگاه كردن در سبزى و خوردن و آشاميدن و نگاه كردن به زن زيبا و جماع و مسواك كردن و همصحبتى با مردان.

ودر روایتی شستن سربا خطمى اضافه شده

[رقم الحدیث الکلی: 1324 - رقم الحدیث الباب: 25]

1324- 25- ⁽²⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنِ الْحَسَنِ اللُّؤْلُؤِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ یُوسُفَ عَنْ مُعَاذٍ الْجَوْهَرِیِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ جُمَیْعٍ بِإِسْنَادِهِ یَرْفَعُهُ إِلَی النَّبِیِّ ص قَالَ: السِّوَاکُ فِیهِ عَشْرُ خِصَالٍ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ یُضَاعِفُ الْحَسَنَاتِ سَبْعِینَ ضِعْفاً وَ هُوَ مِنَ السُّنَّةِ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفْرِ وَ یُبَیِّضُ الْأَسْنَانَ وَ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ یَقْطَعُ الْبَلْغَمَ وَ یَذْهَبُ بِغِشَاوَةِ الْبَصَرِ وَ یُشَهِّی الطَّعَامَ.

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه جعفری ; ج ۲ ص ۱۷۵

عمرو بن جميع با سند خود از پيامبر خدا(صلّى الله عليه و آله)نقل مى‌كند كه فرمود:در مسواك كردن ده خصلت است:دهان را پاك و خدا را راضى مى‌كند و حسنات را هفتاد بار اضافه مى‌كند و آن از سنت است و زردى دندانها را از بين مى‌برد و دندانها را سفيد و لثه را محكم مى‌كند و بلغم را قطع مى‌كند و پردۀ جلو چشم را مى‌برد و اشتها به غذا مى‌آورد.

[رقم الحدیث الکلی: 1325 - رقم الحدیث الباب: 26]

1325- 26- ⁽³⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: وَ السِّوَاکُ مَرْضَاةُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سُنَّةُ النَّبِیِّ ع مَطْیَبَةٌ لِلْفَمِ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی السُّنَنِ الْمَذْکُورَةِ فِی أَحَادِیثِ عَدَمِ جَوَازِ حَلْقِ اللِّحْیَةِ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

مسواک زدن باعث رضایت خداوند عَزَّ وَ جَلَّ وپیروی از سنت پیامبر ودهان را پاک میکند

[رقم الحدیث الکلی: 1326 - رقم الحدیث الباب: 27]

1326- 27- ⁽⁵⁾وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَی عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ عَنْ أَبِیهِ یَحْیَی أَبِی الْبِلَادِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: السِّوَاکُ یَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَ یَزِیدُ فِی الْعَقْلِ.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ; ج ۱ ص ۴۷

ابراهيم بن ابى البلاد از پدرش يحيى(ابى البلاد)از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود:مسواك نمودن بلغم و رطوبات معده را ازبين ميبرد و عقل را مى‌افزايد.

[رقم الحدیث الکلی: 1327 - رقم الحدیث الباب: 28]

1327- 28- ⁽⁶⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ

عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِیدٍ عَنْ مُصَدِّقٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ مُوسَی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع لَوْ یَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی السِّوَاکِ لَأَبَاتُوهُ مَعَهُمْ فِی لِحَافٍ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۸۴

و روايت شده از امام باقر ع كه اگر مردم ميدانستند در مسواك زدن چه فوائدى است، حتما شب وقت خوابيدن مسواك را بهمراه خود ببستر و زير لحاف ميبردند

[رقم الحدیث الکلی: 1328 - رقم الحدیث الباب: 29]

1328- 29- ⁽¹⁾وَ فِی الْمَجَالِسِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ مَاجِیلَوَیْهِ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی الْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ قَالَ: عَلَیْکُمْ بِمَکَارِمِ الْأَخْلَاقِ إِلَی أَنْ قَالَ وَ عَلَیْکُمْ بِالسِّوَاکِ فَإِنَّهَا مَطْهَرَةٌ وَ سُنَّةٌ حَسَنَةٌ.

*

ترجمه:

الأمالی (للصدوق) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۳۵۹

امام صادق (عليه السّلام) فرمود بر شما باد بمكارم اخلاق تا اینکه فرمودند و بر شما باد بمسواك كردن كه پاك‌كننده و سنت نيكى است

[رقم الحدیث الکلی: 1329 - رقم الحدیث الباب: 30]

1329- 30- ⁽²⁾أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِیَاءِ السِّوَاکُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۷

1 - اسحاق بن عمّار گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: مسواك زدن از شيوۀ پيامبران است

[رقم الحدیث الکلی: 1330 - رقم الحدیث الباب: 31]

1330- 31- ⁽³⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ وَ جَمِیلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا زَالَ جَبْرَئِیلُ یُوصِینِی بِالسِّوَاکِ حَتَّی خِفْتُ عَلَی سِنِّی.

*

ترجمه:

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند انقدر جبرییل مرا به مسواک زدن توصیه کرد که من بر دندانهای خود ترسیدم

[رقم الحدیث الکلی: 1331 - رقم الحدیث الباب: 32]

1331- 32- ⁽⁴⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ جَمِیلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَوْصَانِی جَبْرَئِیلُ بِالسِّوَاکِ حَتَّی خِفْتُ عَلَی أَسْنَانِی.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۹

جميل بن درّاج گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: با سفارش جبرئيل امين، آن‌چنان مسواك زدم كه ترسيدم دندان‌هاى خود را از دست بدهم.

[رقم الحدیث الکلی: 1332 - رقم الحدیث الباب: 33]

1332- 33- ⁽⁵⁾وَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ

ع السِّوَاکُ مَرْضَاةُ اللَّهِ وَ سُنَّةُ النَّبِیِّ ص وَ مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ.

*

ترجمه:

أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عليه السّلام فرمودند مسوک زدن موجب رضایت خداوند واجرای سنت پیامبر است ودهان را نیز پاک می کند

[رقم الحدیث الکلی: 1333 - رقم الحدیث الباب: 34]

1333- 34- ⁽¹⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ النَّوْفَلِیِّ عَنْ أَبِیهِ وَ عُثَیْمَةَ جَمِیعاً عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: السِّوَاکُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ هُوَ مَنْقَاةٌ ⁽²⁾لِلْبَلْغَمِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۵

امام باقر(عليه السّلام)فرمود:مسواك كردن ديده را روشن كند،و بلغم را بزدايد.

[رقم الحدیث الکلی: 1334 - رقم الحدیث الباب: 35]

1334- 35- ⁽³⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ یُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: النُّشْرَةُ فِی عَشَرَةِ أَشْیَاءَ وَ عَدَّ مِنْهَا السِّوَاکَ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمودند نشاط در ده چیز است ومسواک زدن یکی از انهاست

[رقم الحدیث الکلی: 1335 - رقم الحدیث الباب: 36]

1335- 36- ⁽⁴⁾وَ عَنْ أَبِی الْقَاسِمِ وَ أَبِی یُوسُفَ عَنِ الْقَنْدِیِّ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ وَ أَبِی الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:: السِّوَاکُ وَ قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ مَقْطَعَةٌ لِلْبَلْغَمِ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمودند مسواک زدن وقران خواندن بلغم را از بین میبرد

[رقم الحدیث الکلی: 1336 - رقم الحدیث الباب: 37]

1336- 37- ⁽⁵⁾وَ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع السِّوَاکُ یَجْلُو الْبَصَرَ.

*

ترجمه:

أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عليه السّلام فرمودند مسواک زدن چشم را نورانی میکند

[رقم الحدیث الکلی: 1337 - رقم الحدیث الباب: 38]

1337- 38- ⁽⁶⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ الْمِیثَمِیِّ عَنْ زَکَرِیَّا عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: عَلَیْکُمْ بِالسِّوَاکِ فَإِنَّهُ یَجْلُو الْبَصَرَ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمودند و بر شما باد به مسواك كه چشم را جلا مى‌دهد

[رقم الحدیث الکلی: 1338 - رقم الحدیث الباب: 39]

1338- 39- ⁽⁷⁾الْحُسَیْنُ بْنُ بِسْطَامَ وَ أَخُوهُ فِی طِبِّ الْأَئِمَّةِ عَنْ حَرِیزِ بْنِ أَیُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی

عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ عَلِیٌّ ع قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ وَ السِّوَاکُ وَ اللُّبَانُ مَنْقَاةٌ لِلْبَلْغَمِ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمودندکه امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند خواندن قرآن و مسواك و بان برانداز بلغم باشند.

[رقم الحدیث الکلی: 1339 - رقم الحدیث الباب: 40]

1339- 40- ⁽¹⁾الْحَسَنُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ شُعْبَةَ فِی تُحَفِ الْعُقُولِ عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: یَا عَلِیُّ عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ فَإِنَّ فِی السِّوَاکِ مَطْهَرَةً لِلْفَمِ وَ مَرْضَاةً لِلرَّبِّ وَ مَجْلَاةً لِلْعَیْنِ وَ الْخِلَالُ یُحَبِّبُکَ إِلَی الْمَلَائِکَةِ فَإِنَّ الْمَلَائِکَةَ تَتَأَذَّی بِرِیحِ ⁽²⁾مَنْ لَا یَتَخَلَّلُ بَعْدَ الطَّعَامِ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ هُنَا ⁽³⁾وَ فِی الْأَطْعِمَةِ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

تحف العقول / ترجمه جعفری ; ج ۱ ص ۲۱

سفارشات ديگر پيامبر به أمير مؤمنان اى على:بر تو باد به مسواك كردن،كه سبب پاكى دهان،و خشنودى پروردگار،و روشنائى ديده است.و خلال نمودن تو را محبوب فرشتگان مى‌كند، زيرا فرشتگان از بوى دهان آنكه پس از صرف غذا خلال نمى‌كند آزار شوند

2 بَابُ کَرَاهَةِ تَرْکِ السِّوَاکِ وَ تَأَکُّدِ اسْتِحْبَابِهِ بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَیَّامٍ‌

اشارة

⁽⁵⁾2 بَابُ کَرَاهَةِ تَرْکِ السِّوَاکِ وَ تَأَکُّدِ اسْتِحْبَابِهِ بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَیَّامٍ *

ترجمه:

باب کراهت ترک مسواک و تااکید استحباب آنبعد از سه روز

[رقم الحدیث الکلی: 1340 - رقم الحدیث الباب: 1]

1340- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ ابْنِ بُکَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع فِی السِّوَاکِ قَالَ لَا تَدَعْهُ فِی کُلِّ ثَلَاثٍ وَ لَوْ أَنْ تُمِرَّهُ مَرَّةً.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽⁷⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۳

4 - يكى از راويان گويد: ابو جعفر عليه السّلام در مورد مسواك زدن فرمود:

مسواك زدن را سه روز متوالى ترك نكن، گرچه يك بار مسواك را به دندان بمالى.

[رقم الحدیث الکلی: 1341 - رقم الحدیث الباب: 2]

1341- 2- ⁽⁸⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنِ الْمَرْزُبَانِ بْنِ النُّعْمَانِ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص

مَا لِی أَرَاکُمْ قُلْحاً ⁽¹⁾

الحدیث: ما لی أراکم قلحا ....

مجمع البحرین 2: 405.

أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ نَحْوَهُ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۲۹

راوى گويد: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

چرا شما را با دندان‌هاى زرد و چركين مى‌بينم‌؟! چرا مسواك نمى‌زنيد؟!

[رقم الحدیث الکلی: 1342 - رقم الحدیث الباب: 3]

1342- 3- ⁽³⁾وَ عَنْ أَبِی یَحْیَی الْوَاسِطِیِّ عَنْ أَبِیهِ أَنَّهُ قِیلَ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَ تَرَی هَذَا الْخَلْقَ کُلَّهُمْ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ أَلْقِ مِنْهُمُ التَّارِکَ لِلسِّوَاکِ الْحَدِیثَ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁴⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ عُمُوماً إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

بحضرت صادق عليه السّلام عرض شد شما همه اين مردم را انسان ميدانيد.فرمود رها كن و دور بيفكن از آنها چند گروه را 1-كسى كه مسواك نكند الْحَدِیثَ.

3 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عِنْدَ الْوُضُوءِ

اشارة

⁽⁶⁾3 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عِنْدَ الْوُضُوءِ *

ترجمه:

باب استحباب مسواک زدن همراه وضو

[رقم الحدیث الکلی: 1343 - رقم الحدیث الباب: 1]

1343- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ کَانَ فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع أَنْ قَالَ: یَا عَلِیُّ أُوصِیکَ فِی نَفْسِکَ بِخِصَالٍ فَاحْفَظْهَا عَنِّی ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَعِنْهُ وَ عَدَّ جُمْلَةً مِنَ الْخِصَالِ إِلَی أَنْ قَالَ وَ عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ عِنْدَ کُلِّ وُضُوءٍ.

وَ

رَوَاهُ الصَّدُوقُ وَ الْبَرْقِیُّ وَ الشَّیْخُ وَ الْحُسَیْنُ بْنُ سَعِیدٍ کَمَا یَأْتِی فِی جِهَادِ النَّفْسِ إِلَّا أَنَّ فِی بَعْضِ الرِّوَایَاتِ عِنْدَ کُلِّ صَلَاةٍ ⁽⁸⁾

*

ترجمه:

گلچین صدوق ; ج ۲ ص ۹۴

امام باقر عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى اللّٰه عليه و آله و سلم به على عليه السلام فرمود: يا على!تو را به چند خصلت وصيت مى‌كنم.آنها را نگاه دار.خدايا او را يارى كن كه آنها را حفظ‍‌ كند: واز جمله ان خصلتهاست و بر تو باد مسواك كردن هنگام هر وضو براى هر نماز.

[رقم الحدیث الکلی: 1344 - رقم الحدیث الباب: 2]

1344- 2- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ ص لِعَلِیٍّ ع یَا عَلِیُّ عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ عِنْدَ وُضُوءِ کُلِّ صَلَاةٍ.

*

ترجمه:

رسول خدا صلى اللّٰه عليه و آله و سلم به على عليه السلام فرمود: يا على و بر تو باد مسواك كردن هنگام هر وضو براى هر نماز.

[رقم الحدیث الکلی: 1345 - رقم الحدیث الباب: 3]

1345- 3- ⁽²⁾قَالَ وَ قَالَ ع السِّوَاکُ شَطْرُ الْوُضُوءِ.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ; ج ۱ ص ۹۴

و نيز فرمود مسواك جزئى از وضوء است.

[رقم الحدیث الکلی: 1346 - رقم الحدیث الباب: 4]

1346- 4- ⁽³⁾قَالَ وَ قَالَ النَّبِیُّ ص لَوْ لَا أَنْ أَشُقَّ عَلَی أُمَّتِی لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاکِ عِنْدَ وُضُوءِ کُلِّ صَلَاةٍ.

أَقُولُ: الْمُرَادُ بِالْأَمْرِ هُنَا مَا کَانَ عَلَی وَجْهِ الْوُجُوبِ لِأَنَّهُ قَدْ ثَبَتَ الِاسْتِحْبَابُ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود:رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اگر بر امّتم سخت نبود، به راستى كه مردم را به مسواك زدن براى هر نماز دستور مى‌دادم.

[رقم الحدیث الکلی: 1347 - رقم الحدیث الباب: 5]

1347- 5- ⁽⁴⁾وَ فِی کِتَابِ الْمُقْنِعِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص فِی وَصِیَّتِهِ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ عِنْدَ وُضُوءِ کُلِّ صَلَاةٍ.

*

ترجمه:

رسول خدا در وصیت خود به امیرالمومنین عليه السّلام فرمودند برتوباد به مسواک زدن در هنگام هر نماز

[رقم الحدیث الکلی: 1348 - رقم الحدیث الباب: 6]

1348- 6- ⁽⁵⁾أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ رَفَعَهُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع قَالَ: عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ لِکُلِّ وُضُوءٍ.

*

ترجمه:

رسول خدا در وصیت خود به امیرالمومنین علیه السلام فرمودند برتوباد به مسواک زدن در هنگام هر نماز

[رقم الحدیث الکلی: 1349 - رقم الحدیث الباب: 7]

1349- 7- ⁽⁶⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنِ الصَّنْعَانِیِّ یَعْنِی إِبْرَاهِیمَ بْنَ عُمَرَ الْیَمَانِیَّ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لِعَلِیٍّ ع فِی وَصِیَّتِهِ عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ عِنْدَ کُلِّ وُضُوءٍ.

وَ

قَالَ بَعْضُهُمْ عِنْدَ کُلِّ صَلَاةٍ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁷⁾.

*

ترجمه:

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم در وصیت خود به امیرالمومنین علیه السلام فرمودند برتوباد به مسواک زدن در هنگام هر وضوئ وبعضی فرمودند در هنگام هر نمازی

4 بَابُ أَنَّ مَنْ نَسِیَ أَنْ یَسْتَاکَ قَبْلَ الْوُضُوءِ اسْتُحِبَّ لَهُ فِعْلُهُ بَعْدَهُ وَ اسْتِحْبَابِ الْمَضْمَضَةِ بَعْدَ السِّوَاکِ ثَلَاثاً

اشارة

⁽¹⁾4 بَابُ أَنَّ مَنْ نَسِیَ أَنْ یَسْتَاکَ قَبْلَ الْوُضُوءِ اسْتُحِبَّ لَهُ فِعْلُهُ بَعْدَهُ وَ اسْتِحْبَابِ الْمَضْمَضَةِ بَعْدَ السِّوَاکِ ثَلَاثاً *

ترجمه:

باب کسیکه فراموش کند قبل از وضو مسواک بزند مستحب است بعد از وضو مسواک بزند ومستحب است بعد از وضو سه مرتبه آب در دهان بچرخاند

[رقم الحدیث الکلی: 1350 - رقم الحدیث الباب: 1]

1350- 1- ⁽²⁾أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ الْمُعَلَّی أَبِی ⁽³⁾عُثْمَانَ عَنِ الْمُعَلَّی بْنِ خُنَیْسٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ السِّوَاکِ بَعْدَ الْوُضُوءِ فَقَالَ الِاسْتِیَاکُ قَبْلَ أَنْ یَتَوَضَّأَ قُلْتُ أَ رَأَیْتَ إِنْ نَسِیَ حَتَّی یَتَوَضَّأَ قَالَ یَسْتَاکُ ثُمَّ یَتَمَضْمَضُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ.

وَ رَوَاهُ الْکُلَیْنِیُّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ مِثْلَهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۳

6 - معلّى بن خنيس گويد: از امام صادق عليه السّلام دربارۀ مسواك زدن پس از وضو پرسيدم‌؟

فرمود: مسواك زدن، پيش از وضو است.

گفتم: اگر كسى فراموش كرد و پس از وضو به يادش آمد چه كند؟

فرمود: بايد مسواك زند و بعد از آن، سه مرتبه آب در دهانش بگرداند.

[رقم الحدیث الکلی: 1351 - رقم الحدیث الباب: 2]

1351- 2- ⁽⁵⁾وَ عَنْ بَعْضِ مَنْ رَوَاهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنِ اسْتَاکَ فَلْیَتَمَضْمَضْ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۵

محاسن:تا امام ششم(عليه السّلام)كه فرمود:هر كه مسواك كند پس آن مضمضه كند(آب در دهن گرداند).

5 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ قَبْلَ کُلِّ صَلَاةٍ

اشارة

⁽⁶⁾5 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ قَبْلَ کُلِّ صَلَاةٍ *

ترجمه:

باب استحباب مسواک زدن قبل از هر نماز

[رقم الحدیث الکلی: 1352 - رقم الحدیث الباب: 1]

1352- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِی الْمِقْدَامِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع قَالَ عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ لِکُلِّ صَلَاةٍ.

وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ مِثْلَهُ. ⁽⁸⁾

*

ترجمه:

امام باقر علیه السلام فرمودند رسول خدا در وصیت خود به امیرالمومنین علیه السلام فرمودند برتوباد به مسواک زدن در هنگام هر نماز

[رقم الحدیث الکلی: 1353 - رقم الحدیث الباب: 2]

1353- 2- ⁽¹⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَیْمُونٍ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: رَکْعَتَانِ بِالسِّوَاکِ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِینَ رَکْعَةً بِغَیْرِ سِوَاکٍ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۲

1 - عبد اللّه بن ميمون گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

دو ركعت نماز با مسواك زدن، بهتر از هفتاد ركعت نماز بدون مسواك زدن است.

[رقم الحدیث الکلی: 1354 - رقم الحدیث الباب: 3]

1354- 3- ⁽²⁾قَالَ وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَوْ لَا أَنْ أَشُقَّ عَلَی أُمَّتِی لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاکِ مَعَ کُلِّ صَلَاةٍ.

وَ

رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: عِنْدَ کُلِّ صَلَاةٍ.

وَ نَقَلَ صَدْرَ الْحَدِیثِ وَ عَجُزَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص ⁽³⁾وَ رَوَی صَدْرَهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا عَنِ الْبَاقِرِ وَ الصَّادِقِ ع ⁽⁴⁾وَ رَوَی عَجُزَهُ فِی الْعِلَلِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَیْمُونٍ مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

حضرتش فرمود: رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اگر بر امّتم سخت نبود، به راستى كه مردم را به مسواك زدن براى هر نماز دستور مى‌دادم.

[رقم الحدیث الکلی: 1355 - رقم الحدیث الباب: 4]

1355- 4- ⁽⁶⁾أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِذَا تَوَضَّأَ الرَّجُلُ وَ سَوَّکَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّی وَضَعَ الْمَلَکُ فَاهُ عَلَی فِیهِ فَلَمْ یَلْفِظْ شَیْئاً إِلَّا الْتَقَمَهُ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۴

33-همان:تا امير مؤمنان(عليه السّلام)فرمود:چون كسى وضوء سازد و مسواك كند و به نماز ايستد فرشته دهن بدهنش نهد و سخنى نگويد جز كه آن را ببلعد

[رقم الحدیث الکلی: 1356 - رقم الحدیث الباب: 5]

1356- 5- ⁽⁷⁾قَالَ وَ زَادَ فِیهِ بَعْضُهُمْ فَإِنْ لَمْ یَسْتَکْ قَامَ الْمَلَکُ جَانِباً یَسْتَمِعُ إِلَی قِرَاءَتِهِ.

*

ترجمه:

و برخى بدان افزودند كه اگر مسواك نكند فرشته كنارى ايستد و قرائتش را گوش كند.

[رقم الحدیث الکلی: 1357 - رقم الحدیث الباب: 6]

1357- 6- ⁽¹⁾وَ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ غَالِبٍ عَنْ رِفَاعَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: صَلَاةُ رَکْعَتَیْنِ بِسِوَاکٍ أَفْضَلُ مِنْ أَرْبَعِ رَکَعَاتٍ بِغَیْرِ سِوَاکٍ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۵

امام صادق علیه السلام فرمود دو ركعت با مسواك بهتر است از چهار ركعت بى‌مسواك.

[رقم الحدیث الکلی: 1358 - رقم الحدیث الباب: 7]

1358- 7- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنِ الْحَسَنِ اللُّؤْلُؤِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ مُعَاذٍ الْجَوْهَرِیِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ جُمَیْعٍ یَرْفَعُهُ إِلَی النَّبِیِّ ص قَالَ: فِی السِّوَاکِ اثْنَتَا عَشْرَةَ خَصْلَةً مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ وَ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ وَ یُبَیِّضُ الْأَسْنَانَ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفْرِ وَ یُقِلُّ الْبَلْغَمَ وَ یُشَهِّی الطَّعَامَ وَ یُضَاعِفُ الْحَسَنَاتِ وَ تُصَابُ بِهِ السُّنَّةُ وَ تَحْضُرُهُ الْمَلَائِکَةُ وَ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ هُوَ یَمُرُّ بِطَرِیقِ الْقُرْآنِ وَ رَکْعَتَیْنِ بِالسِّوَاکِ أَحَبُّ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ سَبْعِینَ رَکْعَةً بِغَیْرِ سِوَاکٍ.

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه جعفری ; ج ۲ ص ۲۲۹

عمرو بن جميع از پيامبر خدا (صلّى الله عليه و آله) نقل مى‌كند كه فرمود:در مسواك دوازده خصلت است:دهان را پاك مى‌كند و خوشنودى خداوند را جلب مى‌كند و دندانها را سفيد مى‌كند و زردى دندان را از بين مى‌برد و بلغم را كم مى‌كند و اشتها به طعام مى‌آورد و حسنات را چند برابر مى‌كند و با آن به سنّت عمل شده است و فرشتگان موقع مسواك كردن حاضر مى‌شوند و لثه را محكم مى‌سازد و آن راه خواندن قرآن را مرور مى‌كند و دو ركعت نماز با مسواك زدن براى خداوند دوست داشتنى‌تر از هفتاد ركعت بدون مسواك است.

[رقم الحدیث الکلی: 1359 - رقم الحدیث الباب: 8]

1359- 8- ⁽³⁾وَ فِی الْمُقْنِعِ قَالَ: کَانَ النَّبِیُّ ص یَسْتَاکُ لِکُلِّ صَلَاةٍ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁴⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

پیامبر گرامی اسلام برای هر نمازی مسواک میزدند

6 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ فِی السَّحَرِ وَ عِنْدَ الْقِیَامِ مِنَ النَّوْمِ مُطْلَقاً

اشارة

⁽⁶⁾6 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ فِی السَّحَرِ وَ عِنْدَ الْقِیَامِ مِنَ النَّوْمِ مُطْلَقاً *

ترجمه:

باب استحباب مسواک زدن در سحر گاه وقت بیدار شدن

[رقم الحدیث الکلی: 1360 - رقم الحدیث الباب: 1]

1360- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَ

رَسُولَ اللَّهِ ص کَانَ إِذَا صَلَّی الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ أَمَرَ بِوَضُوئِهِ وَ سِوَاکِهِ فَوُضِعَ عِنْدَ رَأْسِهِ مُخَمَّراً فَیَرْقُدُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ یَقُومُ فَیَسْتَاکُ وَ یَتَوَضَّأُ وَ یُصَلِّی أَرْبَعَ رَکَعَاتٍ ثُمَّ یَرْقُدُ ثُمَّ یَقُومُ فَیَسْتَاکُ وَ یَتَوَضَّأُ وَ یُصَلِّی ⁽¹⁾ثُمَّ قَالَ لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ- وَ قَالَ فِی آخِرِ الْحَدِیثِ إِنَّهُ کَانَ یَسْتَاکُ فِی کُلِّ مَرَّةٍ قَامَ مِنْ نَوْمِهِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۲ ص ۴۰۴

حلبى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله همواره آن‌گاه كه نماز عشا را مى‌خواند، امر مى‌فرمود تا آب وضو و مسواك او را سرپوشيده بر بالين سرش بگذارند پس آن‌چه كه خداوند مى‌خواست مى‌خوابيد، آن‌گاه برمى‌خاست، مسواك مى‌كرد، وضو مى‌ساخت و چهار ركعت نماز مى‌خواند، سپس مى‌خوابيد، آن‌گاه برمى‌خاست، مسواك مى‌كرد، وضو مى‌ساخت و چهار ركعت نماز مى‌خواند پس از آن مى‌خوابيد تا نزديك صبح مى‌شد و آن‌گاه برمى‌خاست و نماز وتر را به‌جاى مى‌آورد، سپس دو ركعت نافلۀ صبح را مى‌خواند.

آن‌گاه فرمود:«به حقيقت براى شما در رفتار پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله الگوى نيكويى است».

عرض كردم: آن حضرت در چه وقت از شب براى عبادت برمى‌خاست‌؟

فرمود: بعد از سپرى شدن يك‌سوم از شب.

در حديث ديگرى آمده است: حضرتش بعد از نيمه‌شب براى عبادت برمى‌خاست.

در روايت ديگرى آمده است: زمان قيام و ركوع و سجودش با يكديگر برابر بود، و در هربارى كه برمى‌خاست، مسواك مى‌زد و آيات سورۀ آل عمران را از إِنَّ‌ فِي خَلْقِ‌ اَلسَّمٰاوٰاتِ‌ وَ اَلْأَرْضِ‌... تا إِنَّكَ‌ لاٰ تُخْلِفُ‌ اَلْمِيعٰادَ مى‌خواند.

[رقم الحدیث الکلی: 1361 - رقم الحدیث الباب: 2]

1361- 2- ⁽²⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ حَرِیزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِذَا قُمْتَ بِاللَّیْلِ مِنْ مَنَامِکَ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ إِلَی أَنْ قَالَ ثُمَّ اسْتَکْ وَ تَوَضَّأْ.

*

ترجمه:

از امام باقر(عليه السّلام)فرمود:

چون شب از خواب برخاستى بگو:سپاس از آن خدا است كه جانم را به من باز گردانيد تا او را سپاس گويم و بپرستم.تااینکه حضرت فرمودند سپس مسواک بزن ووضوئ بگیر

[رقم الحدیث الکلی: 1362 - رقم الحدیث الباب: 3]

1362- 3- ⁽³⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ الْأَحْمَرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ أَبِی بَکْرِ بْنِ أَبِی سَمَّاکٍ ⁽⁴⁾قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِذَا قُمْتَ بِاللَّیْلِ فَاسْتَکْ فَإِنَّ الْمَلَکَ یَأْتِیکَ فَیَضَعُ فَاهُ عَلَی فِیکَ فَلَیْسَ مِنْ حَرْفٍ تَتْلُوهُ وَ تَنْطِقُ بِهِ إِلَّا صَعِدَ بِهِ إِلَی السَّمَاءِ فَلْیَکُنْ فُوکَ طَیِّبَ الرِّیحِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْعِلَلِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۲

امام ششم(عليه السّلام)كه فرمود:

چون شب برخاستى مسواك بزن كه فرشته در برت آيد و دهانش را بدهانت گزارد و حرفى نخوانى جز كه آن را بآسمان رساند و بايد دهانت خوشبو باشد.

[رقم الحدیث الکلی: 1363 - رقم الحدیث الباب: 4]

1363- 4- ⁽⁶⁾قَالَ الْکُلَیْنِیُّ وَ رُوِیَ أَنَّ السُّنَّةَ فِی السِّوَاکِ فِی وَقْتِ السَّحَرِ.

*

ترجمه:

کلینی فرموده است که مسواک زدن در سحر مستحب است

[رقم الحدیث الکلی: 1364 - رقم الحدیث الباب: 5]

1364- 5- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ:

إِذَا قُمْتَ مِنْ فِرَاشِکَ فَانْظُرْ فِی أُفُقِ السَّمَاءِ وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ إِلَی أَنْ قَالَ وَ عَلَیْکَ بِالسِّوَاکِ فَإِنَّ السِّوَاکَ فِی السَّحَرِ قَبْلَ الْوُضُوءِ مِنَ السُّنَّةِ ثُمَّ تَوَضَّأْ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۲ ص ۱۷۱

و در خبر ديگرى از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود:

هر گاه از بستر خويش برخاستى به اطراف آسمان نگاه كن و اين دعا را بخوان:«الحمد للّٰه الّذى ردّ عليّ‌ روحى أعبده و أحمده،تا اینکه فرمودند برتوباد به مسواک زدن در سحر قبل از وضوئ که از سنت است سپس وضوئ بگیر

[رقم الحدیث الکلی: 1365 - رقم الحدیث الباب: 6]

1365- 6- ⁽¹⁾أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ یَحْیَی بْنِ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنِّی لَأُحِبُّ لِلرَّجُلِ إِذَا قَامَ بِاللَّیْلِ أَنْ یَسْتَاکَ وَ أَنْ یَشَمَّ الطِّیبَ فَإِنَّ الْمَلَکَ یَأْتِی الرَّجُلَ إِذَا قَامَ بِاللَّیْلِ حَتَّی یَضَعَ فَاهُ عَلَی فِیهِ فَمَا خَرَجَ مِنَ الْقُرْآنِ مِنْ شَیْ‌ءٍ دَخَلَ فِی جَوْفِ ذَلِکَ الْمَلَکِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ عُمُوماً ⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۴

امام ششم(عليه السّلام)فرمودند :

كه من دوست دارم براى كسى كه شب خيز است مسواك كند و عطرگين باشد زيرا فرشته نزد شب خيز آيد و دهن بدهن او نهد و آنچه از قرآن خوانده شود بدرون آن فرشته در آيد.

7 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عِنْدَ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ‌

اشارة

⁽⁴⁾7 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عِنْدَ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ *

ترجمه:

باب استحباب مسواک وقت قرائت قرآن

[رقم الحدیث الکلی: 1366 - رقم الحدیث الباب: 1]

1366- 1- ⁽⁵⁾أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِی سُمَیْنَةَ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ أَبَانٍ الْحَنَّاطِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَا لَ رَسُولُ اللَّهِ ص نَظِّفُوا طَرِیقَ الْقُرْآنِ- قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا طَرِیقُ الْقُرْآنِ- قَالَ أَفْوَاهُکُمْ قِیلَ بِمَا ذَا قَالَ بِالسِّوَاکِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۴

رسول خدا(صلّى اللّه عليه و آله)كه فرمود:

راه قرآن را پاكيزه داريد گفته شد:يا رسول الله راه قرآن چيست‌؟فرمود:دهنهاى شما گفته شد با چه‌؟فرمود:با مسواك كردن.

[رقم الحدیث الکلی: 1367 - رقم الحدیث الباب: 2]

1367- 2- ⁽⁶⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ عِیسَی بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَفْوَاهُکُمْ طَرِیقٌ مِنْ طُرُقِ رَبِّکُمْ فَأَحَبُّهَا إِلَی اللَّهِ أَطْیَبُهَا رِیحاً فَطَیِّبُوهَا بِمَا قَدَرْتُمْ عَلَیْهِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۴

23-همان:تا رسول خدا(صلّى اللّه عليه و آله)كه فرمود:

دهن شما يك راهى است بدرگاه پروردگار شما و محبوبترش بدرگاه خدا خوشبوتر آنهاست و تا توانيد آن را خوشبو كنيد.

[رقم الحدیث الکلی: 1368 - رقم الحدیث الباب: 3]

1368- 3- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع إِنَّ أَفْوَاهَکُمْ طُرُقُ الْقُرْآنِ فَطَهِّرُوهَا بِالسِّوَاکِ.

وَ رَوَاهُ فِی الْمُقْنِعِ أَیْضاً مُرْسَلًا ⁽²⁾أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

گلچین صدوق ; ج ۱ ص ۱۱۷

امير المؤمنين عليه السلام فرمود:

همانا دهانهاى شما،راههاى قرآن است و با آن قرآن مى‌خوانيد؛پس آنها را با مسواك زدن پاكيزه كنيد .

8 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عَرْضاً وَ کَوْنِهِ بِقُضْبَانِ الشَّجَرِ

اشارة

⁽⁴⁾8 بَابُ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عَرْضاً وَ کَوْنِهِ بِقُضْبَانِ الشَّجَرِ *

ترجمه:

باب استحباب مسواک از بالا به پائین و شاخه درخت

[رقم الحدیث الکلی: 1369 - رقم الحدیث الباب: 1]

1369- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ ص اکْتَحِلُوا وَتْراً وَ اسْتَاکُوا عَرْضاً.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ; ج ۱ ص ۱۰۳

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّمفرمود :

سرمه را به تعداد فرد بكشيد و مسواك را در جهت عرض دندان‌ها حركت دهيد. مسواك را از بالا به پايين بماليد

[رقم الحدیث الکلی: 1370 - رقم الحدیث الباب: 2]

1370- 2- ⁽⁶⁾قَالَ وَ رُوِیَ أَنَّ الْکَعْبَةَ شَکَتْ إِلَی اللَّهِ مَا تَلْقَی مِنْ أَنْفَاسِ الْمُشْرِکِینَ- فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهَا قِرِّی یَا کَعْبَةُ- فَإِنِّی مُبْدِلُکِ بِهِمْ قَوْماً یَتَنَظَّفُونَ بِقُضْبَانِ الشَّجَرِ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ نَبِیَّهُ مُحَمَّداً ص- نَزَلَ عَلَیْهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ جَبْرَئِیلُ ع بِالسِّوَاکِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۷

و روايت است كه خانه كعبه بخدا شكايت كرد از رنج گند نفس بت‌پرستان و خدا تبارك و تعالى باو وحى كرد اى كعبه چشمت روشن باد كه بجاى آنها مردمى آورم كه با شاخه درخت نظافت كنند و چون خدا عز و جل پيغمبرش محمد را مبعوث كرد جبرئيل روح الامين فرمان مسواك كردن را برايش فرو آورد.

[رقم الحدیث الکلی: 1371 - رقم الحدیث الباب: 3]

1371- 3- ⁽⁷⁾وَ رَوَاهُ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ (عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِیدٍ الْمَدَائِنِیِّ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ الصَّبَّاحِ) ⁽⁸⁾عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً ص- أَوْحَی إِلَیْهِ مَعَ جَبْرَئِیلَ بِالسِّوَاکِ وَ الْخِلَالِ.

وَ رَوَاهُ الْکُلَیْنِیُ کَمَا مَرَّ ⁽⁹⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۸۳

امام باقر(عليه السّلام)كه چون خدا پيغمبر را(صلّى اللّه عليه و آله)برانگيخت باو وحى كرد همراه جبرئيل به مسواك كردن و بكار زدن خلال

9 بَابُ إِجْزَاءِ السِّوَاکِ مَرَّةً وَ لَوْ بِالْأَصَابِعِ‌

اشارة

⁽¹⁾9 بَابُ إِجْزَاءِ السِّوَاکِ مَرَّةً وَ لَوْ بِالْأَصَابِعِ *

ترجمه:

باب کفایت کردن مسواک با انگشت به دندان کشیدن

[رقم الحدیث الکلی: 1372 - رقم الحدیث الباب: 1]

1372- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَخَاهُ مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ ع عَنِ الرَّجُلِ یَسْتَاکُ مَرَّةً بِیَدِهِ إِذَا قَامَ إِلَی صَلَاةِ اللَّیْلِ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَی السِّوَاکِ قَالَ إِذَا خَافَ الصُّبْحَ فَلَا بَأْسَ بِهِ.

وَ رَوَاهُ الْحِمْیَرِیُّ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ جَدِّهِ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ مِثْلَهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۸۳

على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال كرد: در بارۀ شخصى كه وقتى براى نماز شب برميخيزد يك بار با انگشت دستش مسواك ميكند، در حالى كه بر مسواك زدن نيز قادر است چگونه است‌؟ آن حضرت فرمود: اگر ترس از اين دارد كه صبح شود (و وقت نماز شب بگذرد) اشكالى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 1373 - رقم الحدیث الباب: 2]

1373- 2- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ ابْنِ بُکَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع فِی السِّوَاکِ قَالَ لَا تَدَعْهُ فِی کُلِّ ثَلَاثٍ وَ لَوْ أَنْ تُمِرَّهُ مَرَّةً.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۳

يكى از راويان گويد: ابو جعفر عليه السّلام در مورد مسواك زدن فرمود:

مسواك زدن را سه روز متوالى ترك نكن، گرچه يك بار مسواك را به دندان بمالى.

[رقم الحدیث الکلی: 1374 - رقم الحدیث الباب: 3]

1374- 3- ⁽⁵⁾وَ عَنْ عَلِیٍّ بِإِسْنَادِهِ قَالَ: أَدْنَی السِّوَاکِ أَنْ تَدْلُکَهُ بِإِصْبَعِکَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۱ ص ۸۳

على با سندش نقل مى‌كند كه حضرتش فرمود:

كم‌ترين مقدار مسواك زدن آن است كه انگشت خود را بر دندان‌هايت بسايى.

[رقم الحدیث الکلی: 1375 - رقم الحدیث الباب: 4]

1375- 4- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ ع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ: التَّسَوُّکُ بِالْإِبْهَامِ وَ الْمُسَبِّحَةِ عِنْدَ الْوُضُوءِ سِوَاکٌ.

*

ترجمه:

381-رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم فرمود:

سائيدن دندان هنگام وضو، و با پارچۀ تميز كردن،مسواك زدن حساب مى‌شود.

10 بَابُ سُقُوطِ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عِنْدَ ضَعْفِ الْأَسْنَانِ مِنَ الْکِبَرِ

اشارة

⁽¹⁾10 بَابُ سُقُوطِ اسْتِحْبَابِ السِّوَاکِ عِنْدَ ضَعْفِ الْأَسْنَانِ مِنَ الْکِبَرِ *

ترجمه:

باب ساقط شدن استحباب مسواک زدن وقتی دندانها برای کهولت سن ضعیف شده باشد

[رقم الحدیث الکلی: 1376 - رقم الحدیث الباب: 1]

1376- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: تَرَکَ الصَّادِقُ ع السِّوَاکَ قَبْلَ أَنْ یُقْبَضَ بِسَنَتَیْنِ وَ ذَلِکَ أَنَّ أَسْنَانَهُ ضَعُفَتْ.

وَ فِی الْعِلَلِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنِ ابْنِ جَبَلَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ مُسْلِمٍ مَوْلًی لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: تَرَکَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع السِّوَاکَ وَ ذَکَرَ مِثْلَهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۴۷) / ترجمه خسروی ; ج ۱ ص ۱۳

علل الشرائع ص 295-مسلم غلام حضرت صادق عليه السّلام گفت امام صادق عليه السّلام دو سال قبل از وفات مسواك را ترك كرد بجهت اينكه دندانهايش ضعيف شده بود.

11 بَابُ کَرَاهَةِ السِّوَاکِ فِی الْحَمَّامِ وَ فِی الْخَلَاءِ

اشارة

⁽⁴⁾11 بَابُ کَرَاهَةِ السِّوَاکِ فِی الْحَمَّامِ وَ فِی الْخَلَاءِ *

ترجمه:

باب کراهت مسواک زدن در دستشوئی و حمام

[رقم الحدیث الکلی: 1377 - رقم الحدیث الباب: 1]

1377- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ: وَ نَهَی رَسُولُ اللَّهِ ص عَنِ السِّوَاکِ فِی الْحَمَّامِ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمودند پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله از مسواک زدن در حمام نهی نمودند

[رقم الحدیث الکلی: 1378 - رقم الحدیث الباب: 2]

1378- 2- ⁽⁶⁾قَالَ وَ رُوِیَ أَنَّ السِّوَاکَ فِی الْحَمَّامِ یُورِثُ وَبَاءَ الْأَسْنَانِ.

*

ترجمه:

و روایت شده است که مسواك كردن در حمام موجب فساد دندانها مى‌شود.

[رقم الحدیث الکلی: 1379 - رقم الحدیث الباب: 3]

1379- 3- ⁽⁷⁾وَ فِی الْعِلَلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ بُکَیْرٍ عَنِ ابْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی

عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: وَ إِیَّاکَ وَ السِّوَاکَ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُورِثُ وَبَاءَ الْأَسْنَانِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی کَرَاهَةِ السِّوَاکِ فِی الْخَلَاءِ فِی أَحْکَامِ الْخَلْوَةِ وَ أَنَّهُ یُورِثُ الْبَخَرَ ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمودند :

از مسواك كردن در حمام بپرهیز که كه موجب فساد دندانها مى‌شود.

12 بَابُ جَوَازِ السِّوَاکِ لِلصَّائِمِ وَ لَوْ بِالرَّطْبِ عَلَی کَرَاهِیَةٍ فِی الرَّطْبِ خَاصَّةً

اشارة

⁽²⁾12 بَابُ جَوَازِ السِّوَاکِ لِلصَّائِمِ وَ لَوْ بِالرَّطْبِ عَلَی کَرَاهِیَةٍ فِی الرَّطْبِ خَاصَّةً *

ترجمه:

باب جایز بودن مسواک برای روزه دار ولو تر باشد ولی تر آن کراهت دارد

[رقم الحدیث الکلی: 1380 - رقم الحدیث الباب: 1]

1380- 1- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ السِّوَاکِ لِلصَّائِمِ فَقَالَ نَعَمْ یَسْتَاکُ أَیَّ النَّهَارِ شَاءَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۳ ص ۲۵۳

حسين بن ابى العلاء گويد: از امام صادق عليه السّلام دربارۀ مسواك زدن روزه‌دار پرسيدم.

فرمود: آرى، هر موقع از روز خواست مى‌تواند مسواك زند.

[رقم الحدیث الکلی: 1381 - رقم الحدیث الباب: 2]

1381- 2- ⁽⁴⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ کَرِهَ لِلصَّائِمِ أَنْ یَسْتَاکَ بِسِوَاکٍ رَطْبٍ وَ قَالَ لَا یَضُرُّ أَنْ یَبُلَّ سِوَاکَهُ بِالْمَاءِ ثُمَّ یَنْفُضَهُ حَتَّی لَا یَبْقَی فِیهِ شَیْ‌ءٌ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی الْحُکْمَیْنِ فِی کِتَابِ الصَّوْمِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۳ ص ۲۵۴

عبد اللّه بن سنان گويد: امام صادق عليه السّلام مكروه مى‌داشت كه روزه‌دار با مسواك تر مسواك كند و فرمود: ضرر ندارد كه مسواك خود را با آب تر نمايد، سپس آن را بفشاند تا چيزى در آن نماند.

13 بَابُ اسْتِحْبَابِ الِاسْتِیَاکِ بِمَسَاوِیکَ مُتَعَدِّدَةٍ

اشارة

⁽⁶⁾13 بَابُ اسْتِحْبَابِ الِاسْتِیَاکِ بِمَسَاوِیکَ مُتَعَدِّدَةٍ *

ترجمه:

باب استحباب مسواک زدن با چند مسواک

[رقم الحدیث الکلی: 1382 - رقم الحدیث الباب: 1]

1382- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِی

الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ: کَانَ وَ هُوَ بِخُرَاسَانَ إِذَا صَلَّی الْفَجْرَ جَلَسَ فِی مُصَلَّاهُ إِلَی أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ یُؤْتَی بِخَرِیطَةٍ فِیهَا مَسَاوِیکُ فَیَسْتَاکُ بِهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ ثُمَّ یُؤْتَی بِکُنْدُرٍ فَیَمْضَغُهُ (ثُمَّ یُؤْتَی) ⁽¹⁾بِالْمُصْحَفِ فَیَقْرَأُ فِیهِ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۲ ص ۲۱۰

معمّر بن خلاد از امام رضا عليه السّلام روايت كرده گويد: - هنگامى كه آن حضرت به خراسان تشريف آورده بود - رسم آن حضرت چنين بود كه وقتى نماز صبح را ميخواند همچنان تا طلوع خورشيد در مصلاى خويش نشسته بود و به اذكار و ادعيه مشغول بود آنگاه كيسه‌اى را مى‌آوردند كه مسواك‌هاى ايشان در آن قرار داشت و او از يك يك مسواكها استفاده ميفرمود، سپس كندر مى‌آوردند و حضرت مقدارى از آن را ميجويد و سپس اين كار را رها ميكرد، آنگاه مصحف قرآنى مى‌آوردند و ايشان از روى قرآن مشغول خواندن ميشد.

أَبْوَابُ آدَابِ الْحَمَّامِ وَ التَّنْظِیفِ وَ الزِّینَةِ وَ هِیَ مُقَدِّمَةُ الْأَغْسَالِ‌

1 بَابُ اسْتِحْبَابِ دُخُولِ الْحَمَّامِ وَ تَذَکُّرِ النَّارِ وَ اسْتِحْبَابِ بِنَائِهِ وَ اتِّخَاذِهِ‌

اشارة

⁽¹⁾1 بَابُ اسْتِحْبَابِ دُخُولِ الْحَمَّامِ وَ تَذَکُّرِ النَّارِ وَ اسْتِحْبَابِ بِنَائِهِ وَ اتِّخَاذِهِ

ترجمه:

باب استحباب داخل شدن در حمام و یاد آتش نمودن در آن و ساختن آن و گرفتن آن

[رقم الحدیث الکلی: 1383 - رقم الحدیث الباب: 1]

1383- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ أَوْ غَیْرِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْلَمَ الْجَبَلِیِّ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع نِعْمَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یُذَکِّرُ النَّارَ وَ یَذْهَبُ بِالدَّرَنِ.

وَ قَالَ عُمَرُ بِئْسَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یُبْدِی الْعَوْرَةَ وَ یَهْتِکُ السِّتْرَ

قَالَ فَنَسَبَ النَّاسُ قَوْلَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع إِلَی عُمَرَ- وَ قَوْلَ عُمَرَ إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۰

محمد بن اسلم جبلى در روايت مرفوعه‌اى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود:

حمام چه خانه خوبى است! آتش دوزخ را يادآور مى‌شود و چرك را از بين مى‌برد.

عمر گفت: حمام چه خانه زشتى است! عورت را آشكار مى‌كند و پوشش را مى‌درد.

آن‌گاه امام صادق عليه السّلام فرمود: اما مردم كلام امير مؤمنان على عليه السّلام را به عمر نسبت دادند و سخن عمر را به امير مؤمنان على عليه السّلام.

[رقم الحدیث الکلی: 1384 - رقم الحدیث الباب: 2]

1384- 2- ⁽³⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رِبْعِیٍّ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ الدَّابِقِیِ ⁽⁴⁾قَالَ: دَخَلْتُ حَمَّاماً بِالْمَدِینَةِ فَإِذَا شَیْخٌ کَبِیرٌ وَ هُوَ قَیِّمُ الْحَمَّامِ فَقُلْتُ یَا شَیْخُ لِمَنْ هَذَا الْحَمَّامُ قَالَ لِأَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ- فَقُلْتُ کَانَ یَدْخُلُهُ فَقَالَ

نَعَمْ الْحَدِیثَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ ⁽¹⁾عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ الْمُرَافِقِیِ ⁽²⁾مِثْلَهُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۲

7 - عبيد اللّه دابقى گويد: روزى در مدينه به حمامى وارد شدم كه پيرمردى كهنسال سرپرست آن بود.

گفتم: اى پيرمرد! اين حمام از آن كيست‌؟

گفت: از آن امام باقر عليه السّلام است.

گفتم: ايشان داخل اين حمام مى‌شد؟

گفت: آرى.

.....

[رقم الحدیث الکلی: 1385 - رقم الحدیث الباب: 3]

1385- 3- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الدَّاءُ ثَلَاثَةٌ وَ الدَّوَاءُ ثَلَاثَةٌ فَأَمَّا الدَّاءُ فَالدَّمُ وَ الْمِرَّةُ وَ الْبَلْغَمُ فَدَوَاءُ الدَّمِ الْحِجَامَةُ وَ دَوَاءُ الْبَلْغَمِ الْحَمَّامُ وَ دَوَاءُ الْمِرَّةِ الْمَشِیُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۷۰

و رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: دردها و بيماريهاى عمده سه درد است و داروهاى عمده نيز سه گونه است امّا درد ناشى از زيادى خون و مره (صفرا و يا سودا) و بلغم است، پس درمان زيادى خون حجامت است و درمان بلغم حمّام رفتن و درمان صفرا و سودا مسهل است.

[رقم الحدیث الکلی: 1386 - رقم الحدیث الباب: 4]

1386- 4- ⁽⁵⁾قَالَ وَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع نِعْمَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ تُذْکَرُ فِیهِ النَّارُ وَ یَذْهَبُ بِالدَّرَنِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۵۱

و على(عليه السّلام)فرمود:چه خوب جايى است گرمابه بياد دوزخ آورد و چرك را برد

[رقم الحدیث الکلی: 1387 - رقم الحدیث الباب: 5]

1387- 5- ⁽⁶⁾وَ قَالَ ع بِئْسَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یَهْتِکُ السِّتْرَ وَ یَذْهَبُ بِالْحَیَاءِ.

*

ترجمه:

بد جايگاه و خانه‌ايست حمّام كه پردۀ عفاف را ميدرد و شرم را از ميان ميبرد.

توضيح اينكه مراد حمّامهاى عمومى است كه عدّه‌اى رعايت نكرده بدون ستر عورت كامل وارد ميشوند

[رقم الحدیث الکلی: 1388 - رقم الحدیث الباب: 6]

1388- 6- ⁽⁷⁾قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع بِئْسَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یَهْتِکُ السِّتْرَ وَ یُبْدِی الْعَوْرَةَ وَ نِعْمَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یُذَکِّرُ حَرَّ النَّارِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۵۱

و امام صادق(عليه السّلام)فرمود:چه بدجائى است گرمابه پرده را بدرد و عورت را پديد كند و چه خوبست گرمابه كه سوزش دوزخ را بياد آورد،

[رقم الحدیث الکلی: 1389 - رقم الحدیث الباب: 7]

1389- 7- ⁽⁸⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زُرَارَةَ عَنْ عِیسَی بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْهَاشِمِیِّ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِیٍّ ع قَالَ: دَخَلَ عَلِیٌّ وَ عُمَرُ الْحَمَّامَ فَقَالَ عُمَرُ بِئْسَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یَکْثُرُ فِیهِ الْعَنَاءُ وَ یَقِلُّ فِیهِ الْحَیَاءُ فَقَالَ عَلِیٌّ ع نِعْمَ الْبَیْتُ الْحَمَّامُ یُذْهِبُ وَ یُذَکِّرُ بِالنَّارِ.

*

ترجمه:

حضرت امام علی علیه السلام و عمر داخل حمام شدند پس عمر گفت چه بد خانه ایست حمام خستگی در ان زیاد است و حیائ دران کم پس امام علی علیه السلام فرمودند حمام چه خانه خوبى است! درد ها را میبرد وآتش دوزخ را يادآور مى‌شود

[رقم الحدیث الکلی: 1390 - رقم الحدیث الباب: 8]

1390- 8- ⁽¹⁾وَ عَنْهُ قَالَ: مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ ص بِمَکَانٍ بِالْمَبَاضِعِ فَقَالَ نِعْمَ مَوْضِعٌ الْحَمَّامُ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽²⁾وَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَمِّ الْحَمَّامِ مَحْمُولٌ إِمَّا عَلَی التَّقِیَّةِ لِمَا مَرَّ ⁽³⁾أَوْ عَلَی الْإِفْرَاطِ فِی دُخُولِهِ لِمَا یَأْتِی ⁽⁴⁾أَوْ عَلَی عَدَمِ سَتْرِ الْعَوْرَةِ لِمَا یُفْهَمُ مِنَ التَّعْلِیلِ هُنَاکَ ⁽⁵⁾وَ اللَّهُ أَعْلَمُ.

*

ترجمه:

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم از مکانی گذر کرد سپس فرمود اینجا محل خوبی برای حمام است

2 بَابُ اسْتِحْبَابِ دُخُولِ الْحَمَّامِ یَوْماً وَ تَرْکِهِ یَوْماً وَ کَرَاهَةِ إِدْمَانِهِ کُلَّ یَوْمٍ إِلَّا لِمَنْ کَانَ کَثِیرَ اللَّحْمِ وَ أَرَادَ أَنْ یُخَفِّفَهُ‌

اشارة

⁽⁶⁾2 بَابُ اسْتِحْبَابِ دُخُولِ الْحَمَّامِ یَوْماً وَ تَرْکِهِ یَوْماً وَ کَرَاهَةِ إِدْمَانِهِ کُلَّ یَوْمٍ إِلَّا لِمَنْ کَانَ کَثِیرَ اللَّحْمِ وَ أَرَادَ أَنْ یُخَفِّفَهُ

ترجمه :

باب استحباب داخل شدن در حمام یک روز در میان و کراهت همه روزه مگر برای انسانهای چاق که قصد لاغر شدن دارند

[رقم الحدیث الکلی: 1391 - رقم الحدیث الباب: 1]

1391- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ وَ عَلِیِّ بْنِ حَسَّانَ عَنْ سُلَیْمَانَ الْجَعْفَرِیِّ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ: الْحَمَّامُ یَوْمٌ وَ یَوْمٌ لَا یُکْثِرُ اللَّحْمَ وَ إِدْمَانُهُ کُلَّ یَوْمٍ یُذِیبُ ⁽⁸⁾شَحْمَ الْکُلْیَتَیْنِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽⁹⁾.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ; ج ۱ ص ۱۱۳

امام كاظم عليه السّلام:يك روز در ميان به حمام رفتن،گوشت بدن را زياد مى‌كند (چاق مى‌كند)و هرروز حمام رفتن،چربى كليه‌ها را ذوب مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 1392 - رقم الحدیث الباب: 2]

1392- 2- ⁽¹⁰⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْحَجَّالِ عَنْ سُلَیْمَانَ الْجَعْفَرِیِّ قَالَ: مَرِضْتُ حَتَّی ذَهَبَ لَحْمِی فَدَخَلْتُ عَلَی الرِّضَا ع- فَقَالَ أَ یَسُرُّکَ أَنْ یَعُودَ إِلَیْکَ لَحْمُکَ فَقُلْتُ بَلَی ⁽¹¹⁾

قَالَ الْزَمِ الْحَمَّامَ غِبّاً فَإِنَّهُ یَعُودُ إِلَیْکَ لَحْمُکَ وَ إِیَّاکَ أَنْ تُدْمِنَهُ فَإِنَّ إِدْمَانَهُ یُورِثُ السِّلَّ.

وَ رَوَاهُ الشَّیْخُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ حُکَیْمٍ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ الْجَعْفَرِیِ مِثْلَهُ ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۱

سليمان جعفرى گويد: من بر اثر بيمارى بسيار لاغر شدم، روزى خدمت امام رضا عليه السّلام رسيدم، به من فرمود: دوست دارى كه مانند سابق فربه شوى‌؟

گفتم: آرى.

فرمود: يك‌روز در ميان حمام كن تا گوشت بدنت را بازگردد؛ مبادا هر روزه حمام كنى كه مايۀ لاغرى است.

[رقم الحدیث الکلی: 1393 - رقم الحدیث الباب: 3]

1393- 3- ⁽²⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ أَشْیَمَ عَنْ سُلَیْمَانَ الْجَعْفَرِیِّ قَالَ: مَنْ أَرَادَ أَنْ یَحْمِلَ لَحْماً فَلْیَدْخُلِ الْحَمَّامَ یَوْماً وَ یَغُبُّ یَوْماً وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَضْمُرَ وَ کَانَ کَثِیرَ اللَّحْمِ فَلْیَدْخُلِ [الْحَمَّامَ] ⁽³⁾کُلَّ یَوْمٍ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۷

سليمان جعفرى گويد: امام عليه السّلام فرمود:

هركس مى‌خواهد فربه شود، يك‌روز در ميان به حمام برود و هركس مى‌خواهد لاغر شود و چاق است، هرروز به حمام برود.

[رقم الحدیث الکلی: 1394 - رقم الحدیث الباب: 4]

1394- 4- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُوسَی بْنِ عُمَرَ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: ثَلَاثَةٌ یُسْمِنَّ وَ ثَلَاثَةٌ یَهْزِلْنَ فَأَمَّا الَّتِی یُسْمِنَّ فَإِدْمَانُ الْحَمَّامِ وَ شَمُّ الرَّائِحَةِ الطَّیِّبَةِ وَ لُبْسُ الثِّیَابِ اللَّیِّنَةِ وَ أَمَّا الَّتِی یَهْزِلْنَ فَإِدْمَانُ أَکْلِ الْبَیْضِ وَ السَّمَکِ وَ الطَّلْعِ.

قَالَ الصَّدُوقُ إِدْمَانُ الْحَمَّامِ أَنْ یَدْخُلَهُ یَوْماً وَ یَوْماً لَا فَإِنَّهُ إِنْ دَخَلَهُ کُلَّ یَوْمٍ نَقَصَ مِنْ لَحْمِهِ.

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه فهری ; ج ۱ ص ۱۷۳

امام صادق(عليه السّلام)فرمود:

سه چيز فربهى آورد و سه چيز لاغرى اما آن سه كه فربهى آورد هميشه بحمام رفتن و بوى خوش بوئيدن و جامۀ نرم پوشيدن است و اما آن سه كه لاغر ميسازد مداومت خوردن تخم مرغ است و ماهى و گل درخت خرما. شیخ صدوق رضى اللّٰه عنه گويد:مقصود امام از هميشه بحمام رفتن يك روز در ميان است كه اگر كسى همه روزه به حمام برود لاغر مى‌شود.

3 بَابُ وُجُوبِ سَتْرِ الْعَوْرَةِ فِی الْحَمَّامِ وَ غَیْرِهِ عَنْ کُلِّ نَاظِرٍ مُحْتَرَمٍ وَ تَحْرِیمِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْمُسْلِمِ غَیْرِ الْمُحَلَّلِ‌

اشارة

⁽⁵⁾3 بَابُ وُجُوبِ سَتْرِ الْعَوْرَةِ فِی الْحَمَّامِ وَ غَیْرِهِ عَنْ کُلِّ نَاظِرٍ مُحْتَرَمٍ وَ تَحْرِیمِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْمُسْلِمِ غَیْرِ الْمُحَلَّلِ

ترجمه :

باب وجوب پوشاندن عورت در حمام وغیر آن از نگاه کننده مورد احترام وحرام بودن نگاه به عورت مسلمان غیر همسر

[رقم الحدیث الکلی: 1395 - رقم الحدیث الباب: 1]

1395- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ

الْعَبَّاسِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ حَرِیزٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا یَنْظُرُ الرَّجُلُ إِلَی عَوْرَةِ أَخِیهِ.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۷

ابو عبد اللّه امام صادق (علیه السلام ) فرمود :

هيچ كس نبايد به عورت ديگران بنگرد.

[رقم الحدیث الکلی: 1396 - رقم الحدیث الباب: 2]

1396- 2- ⁽¹⁾وَ عَنْهُ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ أَوْ سَأَلَهُ غَیْرِی عَنِ الْحَمَّامِ قَالَ ادْخُلْهُ بِمِئْزَرٍ وَ غُضَّ بَصَرَکَ الْحَدِیثَ.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۶

از ابو الحسن امام كاظم (علیه السلام ) پرسيدند: آداب حمام رفتن چيست‌؟ ابو الحسن علیه السلام فرمود :

بدون لنگ وارد حمام مشو. چشم خود را از اندام ديگران بپوش و از چاله فاضلاب حمام پرهيز كن كه غساله اشخاص جنب، زنازاده و از آن دو بدتر غساله دشمن اهل بيت در آن سرازير مى‌شود.

[رقم الحدیث الکلی: 1397 - رقم الحدیث الباب: 3]

1397- 3- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ ابْنِ أَبِی یَعْفُورٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع أَ یَتَجَرَّدُ الرَّجُلُ عِنْدَ صَبِّ الْمَاءِ تُرَی عَوْرَتُهُ أَوْ یُصَبُّ عَلَیْهِ الْمَاءُ أَوْ یَرَی هُوَ عَوْرَةَ النَّاسِ قَالَ کَانَ أَبِی یَکْرَهُ ذَلِکَ مِنْ کُلِّ أَحَدٍ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۳

ابن ابى يعفور گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: موقعى كه انسان خود را آب مى‌كشد، مى‌تواند لخت شود كه عورت او مكشوف بماند و اگر كسى لخت شده باشد، انسان مى‌تواند به او نگاه كند؟

فرمود: پدرم عليه السّلام همگان را از اين‌كار منع مى‌كرد.

[رقم الحدیث الکلی: 1398 - رقم الحدیث الباب: 4]

1398- 4- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ مَاجِیلَوَیْهِ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی الْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْأَنْصَارِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ دَخَلَ الْحَمَّامَ فَغَضَّ طَرْفَهُ عَنِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ أَخِیهِ آمَنَهُ اللَّهُ مِنَ الْحَمِیمِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ; ج ۱ ص ۴۹

عبد اللّٰه بن سنان گويد امام صادق عليه السّلام فرمود:

هر كس وارد حمّام شود،و چشم خود را از نگاه كردن به عورت برادر دينى خود بپوشاند،خداوند از آتش سوزان قيامت ويرا ايمن گرداند.

[رقم الحدیث الکلی: 1399 - رقم الحدیث الباب: 5]

1399- 5- ⁽⁴⁾الْحَسَنُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ شُعْبَةَ فِی تُحَفِ الْعُقُولِ عَنِ النَّبِیِّ ص أَنَّهُ قَالَ: یَا عَلِیُّ إِیَّاکَ وَ دُخُولَ الْحَمَّامِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ ⁽⁵⁾مَلْعُونٌ (مَلْعُونٌ) ⁽⁶⁾النَّاظِرُ وَ الْمَنْظُورُ إِلَیْهِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی أَحْکَامِ الْخَلْوَةِ ⁽⁷⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ

فِی أَحَادِیثِ دُخُولِ الْحَمَّامِ بِمِئْزَرٍ وَ غَیْرِ ذَلِکَ ⁽¹⁾وَ فِی کِتَابِ النِّکَاحِ ⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا ظَاهِرُهُ الْمُنَافَاةُ وَ نُبَیِّنُ وَجْهَهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

تحف العقول / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۱۵

سفارش ديگر آن حضرت بأمير مؤمنان(عليه السّلام): اى على مبادا بى‌لنگ بحمام بروى زيرا هر كه برهنه بحمام در آيد ملعونست هم آنكه بر او بنگرد و هم آنكه بر او بنگرند.

4 بَابُ حَدِّ الْعَوْرَةِ الَّتِی یَجِبُ سَتْرُهَا

اشارة

⁽⁴⁾4 بَابُ حَدِّ الْعَوْرَةِ الَّتِی یَجِبُ سَتْرُهَا

ترجمه :

باب حد عورت که واجب است پوشاندن آن

[رقم الحدیث الکلی: 1400 - رقم الحدیث الباب: 1]

1400- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَبَّاسِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَکِیمٍ قَالَ الْمِیثَمِیُّ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ: رَأَیْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع أَوْ مَنْ رَآهُ مُتَجَرِّداً وَ عَلَی عَوْرَتِهِ ثَوْبٌ فَقَالَ إِنَّ الْفَخِذَ لَیْسَتْ مِنَ الْعَوْرَةِ.

*

ترجمه:

میثمی گوید امام صادق علیه السلام را دیدم بر عورتش پارچه ای انداخته فرمود رانها از عورت نیست

[رقم الحدیث الکلی: 1401 - رقم الحدیث الباب: 2]

1401- 2- ⁽⁶⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی یَحْیَی الْوَاسِطِیِّ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْمَاضِی ع قَالَ: الْعَوْرَةُ عَوْرَتَانِ الْقُبُلُ وَ الدُّبُرُ وَ الدُّبُرُ مَسْتُورٌ بِالْأَلْیَتَیْنِ ⁽⁷⁾فَإِذَا سَتَرْتَ الْقَضِیبَ وَ الْبَیْضَتَیْنِ فَقَدْ سَتَرْتَ الْعَوْرَةَ.

مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی یَحْیَی الْوَاسِطِیِ مِثْلَهُ ⁽⁸⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۳

راوى گويد: امام كاظم عليه السّلام فرمود:

عورت، دو عورت است: جلو و پشت. عورت پشت با باسن‌ها پوشيده است. پس هنگامى كه آلت و بيضه‌ها را بپوشانى، به راستى كه عورت را پوشانده‌اى.

در روايتى ديگر فرمود: اما پشت كه توسط‍‌ باسن‌ها پوشيده است و اما جلو؛ پس آن را با دست خود بپوشان.

[رقم الحدیث الکلی: 1402 - رقم الحدیث الباب: 3]

1402- 3- ⁽⁹⁾قَالَ الْکُلَیْنِیُّ وَ قَالَ فِی رِوَایَةٍ أُخْرَی فَأَمَّا الدُّبُرُ فَقَدْ سَتَرَتْهُ

الْأَلْیَتَانِ وَ أَمَّا الْقُبُلُ فَاسْتُرْهُ بِیَدِکَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۳

در روايتى ديگر فرمود: اما پشت كه توسط‍‌ باسن‌ها پوشيده است و اما جلو؛ پس آن را با دست خود بپوشان.

[رقم الحدیث الکلی: 1403 - رقم الحدیث الباب: 4]

1403- 4- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ ع الْفَخِذُ لَیْسَ مِنَ الْعَوْرَةِ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

امام صادق علیه السلام فرمودند رانها از عوره نیستند

5 بَابُ اسْتِحْبَابِ سَتْرِ الرُّکْبَةِ وَ السُّرَّةِ وَ مَا بَیْنَهُمَا

اشارة

⁽³⁾5 بَابُ اسْتِحْبَابِ سَتْرِ الرُّکْبَةِ وَ السُّرَّةِ وَ مَا بَیْنَهُمَا

ترجمه :

باب استحباب پوشاندن از ناف تا زانو

[رقم الحدیث الکلی: 1404 - رقم الحدیث الباب: 1]

1404- 1- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ یَسَارٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ السَّدُوسِیِّ عَنْ بَشِیرٍ النَّبَّالِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنِ الْحَمَّامِ فَقَالَ تُرِیدُ الْحَمَّامَ قُلْتُ نَعَمْ فَأَمَرَ بِإِسْخَانِ الْمَاءِ ثُمَّ دَخَلَ فَاتَّزَرَ بِإِزَارٍ فَغَطَّی رُکْبَتَیْهِ وَ سُرَّتَهُ إِلَی أَنْ قَالَ ثُمَّ قَالَ هَکَذَا فَافْعَلْ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۱

بشير نبّال گويد: از امام باقر عليه السّلام درباره حمام پرسيدم.

فرمود: مى‌خواهى به حمام بروى‌؟

عرض كردم: آرى.

حضرت عليه السّلام دستور داد كه حمام را گرم كنند، سپس داخل حمام شد و لنگ بست و زانوها و ناف خود را پوشاند، سپس به حمامى دستور داد كه بيرون از لنگ را نوره بكشد.

سپس فرمود: از نزدم بيرون رو.

آن‌گاه حضرت عليه السّلام با دست خود قسمت‌هاى زير لنگ را نوره كشيد. سپس فرمود: چنين كن.

6 بَابُ جَوَازِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْبَهَائِمِ وَ مَنْ لَیْسَ بِمُسْلِمٍ بِغَیْرِ شَهْوَةٍ

اشارة

⁽⁶⁾6 بَابُ جَوَازِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْبَهَائِمِ وَ مَنْ لَیْسَ بِمُسْلِمٍ بِغَیْرِ شَهْوَةٍ

ترجمه :

باب جایز بودن نگاه بدون شهوت به عورت حیوانات و غیر مسلمان

[رقم الحدیث الکلی: 1405 - رقم الحدیث الباب: 1]

1405- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی

عُمَیْرٍ عَنْ غَیْرِ وَاحِدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: النَّظَرُ إِلَی عَوْرَةِ مَنْ لَیْسَ بِمُسْلِمٍ- مِثْلُ نَظَرِکَ إِلَی عَوْرَةِ الْحِمَارِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۳

راويان بسيارى گويند: امام صادق عليه السّلام فرمود:

نگاه كردن به عورت كسى كه مسلمان نيست، مانند نگاه كردن تو به عورت الاغ است.

[رقم الحدیث الکلی: 1406 - رقم الحدیث الباب: 2]

1406- 2- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ رُوِیَ عَنِ الصَّادِقِ ع أَنَّهُ قَالَ: إِنَّمَا کُرِهَ ⁽²⁾النَّظَرُ إِلَی عَوْرَةِ الْمُسْلِمِ فَأَمَّا النَّظَرُ إِلَی عَوْرَةِ مَنْ لَیْسَ بِمُسْلِمٍ مِثْلُ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْحِمَارِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ فِی مَحَلِّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۵۴

و از امام صادق است(عليه السّلام)كه همانا بد است نگاه بعورت مسلمان ولى نظر بعورت نامسلمان چون نگاه بعورت خر است.

7 بَابُ حُکْمِ الْغُسْلِ عَارِیاً مَعَ حُضُورِ مَمْلُوکَةِ الْوَلَدِ أَوِ الْوَالِدِ أَوِ الزَّوْجَةِ أَوِ الْقَرَابَةِ

اشارة

⁽⁵⁾7 بَابُ حُکْمِ الْغُسْلِ عَارِیاً مَعَ حُضُورِ مَمْلُوکَةِ الْوَلَدِ أَوِ الْوَالِدِ أَوِ الزَّوْجَةِ أَوِ الْقَرَابَةِ

ترجمه :

باب حکم غسل کردن بدون ساتر در حضور کنیز و فرزند و پدر و مادر و همسر و اقوام

[رقم الحدیث الکلی: 1407 - رقم الحدیث الباب: 1]

1407- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِکِ بْنِ عُتْبَةَ الْهَاشِمِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع عَنِ الْمَرْأَةِ هَلْ یَحِلُّ لِزَوْجِهَا التَّعَرِّی وَ الْغُسْلُ بَیْنَ یَدَیْ خَادِمِهَا قَالَ لَا بَأْسَ مَا أَحَلَّتْ لَهُ مِنْ ذَلِکَ مَا لَمْ یَتَعَدَّهُ.

*

ترجمه:

سوال کردم از امام کاظم علیه السلام از زن وقتی شوهرش عریان باشد وغسل کند مقابل خادم زن

فرمود اشکال ندارد تا وقتی که از حد شرعی زیاده روی نکند

[رقم الحدیث الکلی: 1408 - رقم الحدیث الباب: 2]

1408- 2- ⁽⁷⁾وَ عَنْهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ أَبِیهِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ عِیسَی قَالَ: سَأَلْتُ الرِّضَا ع عَنِ الْخَادِمِ تَکُونُ لِوَلَدِ الرَّجُلِ أَوْ لِوَالِدِهِ أَوْ لِأَهْلِهِ هَلْ یَحِلُّ لَهُ أَنْ یَتَجَرَّدَ بَیْنَ یَدَیْهَا أَمْ لَا قَالَ أَمَّا الْوَلَدُ فَلَا أَرَی بِهِ بَأْساً.

أَقُولُ: یَنْبَغِی أَنْ یُخَصَّ هَذَا بِالْوَلَدِ الصَّغِیرِ إِذَا قَوَّمَ أَبُوهُ جَارِیَتَهُ عَلَی نَفْسِهِ لِمَا یَأْتِی فِی النِّکَاحِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

8 بَابُ تَحْرِیمِ تَتَبُّعِ زَلَّاتِ الْمُؤْمِنِ وَ مَعَایِبِهِ‌

اشارة

⁽²⁾8 بَابُ تَحْرِیمِ تَتَبُّعِ زَلَّاتِ الْمُؤْمِنِ وَ مَعَایِبِهِ

ترجمه :

باب حرام است پیگیری لغزشها و عیبهای مومن

[رقم الحدیث الکلی: 1409 - رقم الحدیث الباب: 1]

1409- 1- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْبَرْقِیِّ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ عَنْ حُذَیْفَةَ بْنِ مَنْصُورٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع شَیْ‌ءٌ یَقُولُهُ النَّاسُ فَقَالَ لَیْسَ حَیْثُ یَذْهَبُونَ إِنَّمَا عُنِیَ عَوْرَةُ الْمُؤْمِنِ أَنْ یَزِلَّ زَلَّةً أَوْ یَتَکَلَّمَ بِشَیْ‌ءٍ یُعَابُ عَلَیْهِ فَیَحْفَظَ عَلَیْهِ لِیُعَیِّرَهُ بِهِ یَوْماً مَا.

*

ترجمه:

از تهذيب الاحكام است كه حذيفه بن منصور گويد از امام صادق پرسيدم مردى چيزى را گويد و آن اينكه عورت مؤمن بر مؤمن حرام است،فرمود:بآن معنى نيست كه گمان برند مقصود از عورت مؤمن لغزش او است يا سخنى عيب‌آور كه بر او حفظ‍‌ كند تا روزى ويرا بدان سركوفت كند.

[رقم الحدیث الکلی: 1410 - رقم الحدیث الباب: 2]

1410- 2- ⁽⁴⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ ⁽⁵⁾عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ عَوْرَةُ الْمُؤْمِنِ عَلَی الْمُؤْمِنِ حَرَامٌ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَعْنِی سُفْلَیْهِ فَقَالَ لَیْسَ حَیْثُ تَذْهَبُ إِنَّمَا هُوَ إِذَاعَةُ سِرِّهِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی مَعَانِی الْأَخْبَارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنِ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ وَ الَّذِی قَبْلَهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ نَحْوَهُ.

*

ترجمه:

ابن سنان گفت: به امام صادق علیه السلام گفتم: آیا عورت مؤمن بر مؤمن حرام است؟ فرمود: بله. گفتم: یعنی جلو و عقب او. فرمود: آن به این معنی نیست که تو می پنداری؛ همانا به این معنی است که سِر او را فاش کند.

[رقم الحدیث الکلی: 1411 - رقم الحدیث الباب: 3]

1411- 3- ⁽⁶⁾وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ

الْحُسَیْنِ بْنِ الْمُخْتَارِ عَنْ زَیْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی عَوْرَةُ الْمُؤْمِنِ عَلَی الْمُؤْمِنِ حَرَامٌ- قَالَ لَیْسَ أَنْ یَنْکَشِفَ فَیَرَی مِنْهُ شَیْئاً إِنَّمَا هُوَ أَنْ یَزْرِیَ عَلَیْهِ أَوْ یَعِیبَهُ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی مَعَانِی الْأَخْبَارِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ ⁽¹⁾أَقُولُ: لَا مُنَافَاةَ بَیْنَ هَذَا وَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ تَحْرِیمِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْمُسْلِمِ ⁽²⁾لِأَنَّ لِلْعَوْرَةِ مَعْنَیَیْنِ تَضَمَّنَتْ هَذِهِ الْأَحَادِیثُ حُکْمَ أَحَدِهِمَا وَ مَا تَقَدَّمَ حُکْمَ الْآخَرِ عَلَی أَنَّ هَذِهِ تَضَمَّنَتْ تَفْسِیرَ حَدِیثٍ خَاصٍّ فَلَا یَدُلُّ عَلَی الْحُکْمِ السَّابِقِ لَکِنَّ أَدِلَّةَ غَیْرِهِ مَوْجُودَةٌ کَثِیرَةٌ وَ لَعَلَّ الْمَعْنَیَیْنِ مُرَادَانِ لِمَا یَأْتِی فِی حَدِیثِ حَنَانٍ ⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی مَضْمُونِ الْبَابِ فِی أَبْوَابِ الْعِشْرَةِ مِنْ کِتَابِ الْحَجِّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

زید شحام گوید امام صادق علیه السلام در مورد حرام بودن عورت مومن بر مومن این نیست که قسمتی از بدن او پیدا شود بلکه اورا لکه دار و معیوب معرفی کردن

9 بَابُ اسْتِحْبَابِ دُخُولِ الْحَمَّامِ بِمِئْزَرٍ وَ کَرَاهَةِ تَرْکِهِ‌

اشارة

⁽⁵⁾9 بَابُ اسْتِحْبَابِ دُخُولِ الْحَمَّامِ بِمِئْزَرٍ وَ کَرَاهَةِ تَرْکِهِ

ترجمه :

باب استحباب داخل شدن در حمام با لنگ و کراهت ترک آن

[رقم الحدیث الکلی: 1412 - رقم الحدیث الباب: 1]

1412- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَحَدِهِمَا ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ مَاءِ الْحَمَّامِ فَقَالَ ادْخُلْهُ بِإِزَارٍ الْحَدِیثَ.

*

ترجمه:

محمد بن مسلم از امام باقر یا صادق علیهما السلام سوال کرد از آب حمام

فرمود با لنگ داخل شو

[رقم الحدیث الکلی: 1413 - رقم الحدیث الباب: 2]

1413- 2- ⁽⁷⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیِّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ

آبَائِهِ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع قَالَ: إِذَا تَعَرَّی أَحَدُکُمْ نَظَرَ إِلَیْهِ الشَّیْطَانُ فَطَمِعَ فِیهِ فَاسْتَتِرُوا.

*

ترجمه:

امیر المومنین علیه السلام فرمود وقتی یکی از شما عریان شود شیطان به او نگاه می کند و طمع می کند به او پس بپوشانید

[رقم الحدیث الکلی: 1414 - رقم الحدیث الباب: 3]

1414- 3- ⁽¹⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی وَ الْعَبَّاسِ عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: کُنْتُ فِی الْحَمَّامِ فِی الْبَیْتِ الْأَوْسَطِ فَدَخَلَ عَلَیَّ أَبُو الْحَسَنِ ع- وَ عَلَیْهِ النُّورَةُ وَ عَلَیْهِ إِزَارٌ فَوْقَ النُّورَةِ الْحَدِیثَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُسْلِمٍ الْمَعْرُوفِ بِسَعْدَانَ نَحْوَهُ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۶

من در سالن دوم حمام بودم. ابو الحسن موسى بن جعفر (علیه السلام) از پستوى حمام وارد سالن شد درحالى‌كه بر روى نوره لنگ بسته بود. ابو الحسن علیه السلام فرمود : سلام عليكم. من به سلام آن حضرت پاسخ دادم و به سالن سوم

رفتم و بعد از غسل كردن حمام را ترك گفتم.

[رقم الحدیث الکلی: 1415 - رقم الحدیث الباب: 4]

1415- 4- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ جَمِیعاً عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَ أَبِی وَ جَدِّی وَ عَمِّی حَمَّاماً بِالْمَدِینَةِ- فَإِذَا رَجُلٌ فِی بَیْتِ الْمَسْلَخِ فَقَالَ لَنَا مِمَّنِ الْقَوْمُ إِلَی أَنْ قَالَ مَا یَمْنَعُکُمْ مِنَ الْأُزُرِ ⁽⁴⁾فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ عَوْرَةُ الْمُؤْمِنِ عَلَی الْمُؤْمِنِ حَرَامٌ قَالَ فَبَعَثَ أَبِی ⁽⁵⁾إِلَی کِرْبَاسَةٍ فَشَقَّهَا بِأَرْبَعَةٍ ثُمَّ أَخَذَ کُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا وَاحِداً ثُمَّ دَخَلْنَا فِیهَا إِلَی أَنْ قَالَ سَأَلْنَا عَنِ الرَّجُلِ فَإِذَا هُوَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ مِثْلَهُ ⁽⁶⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۴۶) / ترجمه خسروی ; ج ۱ ص ۹۸

حنان بن سدير از پدرش نقل كرد كه گفت من و پدر و پدر بزرگ و عمويم در مدينه بحمام رفتيم در رخت كن حمام مردى را ديديم پرسيد شما اهل كجا هستيد عرض كرديم از عراق پرسيد كجاى عراق گفتيم كوفه گفت مرحبا شما كه خيلى بما نزديك و داراى موقعيت هستيد اما چه شده كه لنگ نبسته‌ايد پيغمبر فرمود عورت مؤمن بر مؤمن حرام است.بعد مقدارى كرباس آورد و چهار قسمت نمود و بهر كدام يك قسمت داد آن را بر خود بسته وارد حمام شديم.وقتى داخل حمام شديم رو بجانب جدم نموده فرمود پيرمرد چرا خضاب نميكنى‌؟گفت من در خدمت كسى بودم كه از من و شما بهتر بود و خضاب نميكرد.خيلى خشمگين شد بطورى كه آثار خشم در چهره‌اش آشكارا ديده ميشد گفت چه كسى بود آنكه از من بهتر بود؟ گفت من خدمت على بن ابى طالب بوده‌ام كه خضاب نميكرد.آن آقا سر زير انداخت و عرق بر چهره‌اش نشست.فرمود صحيح است راست گفتى آنگاه گفت اگر خضاب كنى پيروى از پيامبر نموده‌اى كه از على بهتر بود و اگر خضاب نكنى از على پيروى نموده‌اى.وقتى از حمام خارج شديم پرسيديم اين مرد كيست معلوم شد على بن الحسين عليه السلام بوده و پسرش محمد بن على نيز با او بود.

[رقم الحدیث الکلی: 1416 - رقم الحدیث الباب: 5]

1416- 5- ⁽⁷⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ

رِفَاعَةَ بْنِ مُوسَی عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمود:پیامبر اکرم ص فرمودند

هركس به خدا و روز قيامت ايمان دارد بدون لنگ به حمام وارد نشود.

[رقم الحدیث الکلی: 1417 - رقم الحدیث الباب: 6]

1417- 6- ⁽²⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَلِیِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ عَنْ بَعْضِ مَنْ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ ع کَانَ یَقُولُ مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۶

راوى گويد: امام باقر عليه السّلام مى‌فرمود:

هركس به خدا و روز قيامت ايمان دارد بدون لنگ به حمام وارد نشود.

[رقم الحدیث الکلی: 1418 - رقم الحدیث الباب: 7]

1418- 7- ⁽³⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: لَا تَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ وَ غُضَّ بَصَرَکَ.

*

ترجمه:

مردى از بنى هاشم گويد:از امام کاظم ع درباره حمام سوال کردم

حضرت فرمود: داخل حمام نشو جز با لنگ و چشمانت را ببند

[رقم الحدیث الکلی: 1419 - رقم الحدیث الباب: 8]

1419- 8- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ کَرِهَ لِأُمَّتِی وَ عَدَّ خِصَالًا إِلَی أَنْ قَالَ وَ کَرِهَ دُخُولَ الْحَمَّامِ إِلَّا بِمِئْزَرٍ.

*

ترجمه:

رسول خدا(صلّى اللّه عليه و آله) در وصیت خود به حضرت علی علیه السلام فرمودند:خداوند متعال براى امت من اعمالی را را ناخوش ومکره دانسته است که از جمله انها داخل شدن در حمام بدون لنگ است

[رقم الحدیث الکلی: 1420 - رقم الحدیث الباب: 9]

1420- 9- ⁽⁵⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا یَدْخُلَنَّ أَحَدُکُمُ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ.

*

ترجمه:

امام صادق علیه السلام از ابائ خود نقل فرمودند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند هیچکدام از شما وارد حمام نشود مگر با لنگ

[رقم الحدیث الکلی: 1421 - رقم الحدیث الباب: 10]

1421- 10- ⁽⁶⁾وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ

أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ جَمِیعاً عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ: مَنْ دَخَلَ الْحَمَّامَ بِمِئْزَرٍ سَتَرَهُ اللَّهُ بِسِتْرِهِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽¹⁾وَ عَلَی عَدَمِ الْوُجُوبِ ⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی الْحُکْمَیْنِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

امام صادقعلیه السلام فرمودند : کسی که بالنگ وارد حمام بشود خداوند گناهان او را می پوشاند

10 بَابُ کَرَاهَةِ دُخُولِ الْمَاءِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ

اشارة

⁽⁴⁾10 بَابُ کَرَاهَةِ دُخُولِ الْمَاءِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ

ترجمه :

باب داخل شدن حمام بدون لنگ

[رقم الحدیث الکلی: 1422 - رقم الحدیث الباب: 1]

1422- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الرَّیَّانِ بْنِ الصَّلْتِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ مِسْمَعٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع أَنَّهُ نَهَی أَنْ یَدْخُلَ الرَّجُلُ الْمَاءَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ.

*

ترجمه:

امام صادق ع فرمودند : امیرالمومنین علیه السلام نهی فرمودند: ازاینکه شخصی وارد اب شود مگر با لنگ

[رقم الحدیث الکلی: 1423 - رقم الحدیث الباب: 2]

1423- 2- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: نَهَی ص عَنِ الْغُسْلِ تَحْتَ السَّمَاءِ إِلَّا بِمِئْزَرٍ وَ نَهَی عَنْ دُخُولِ الْأَنْهَارِ إِلَّا بِمِئْزَرٍ وَ قَالَ إِنَّ لِلْمَاءِ أَهْلًا وَ سُکَّاناً.

*

ترجمه:

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نهى فرمودند از غسل كردن زير آسمان (بى‌سقف) بدون لنگ و نيز از رفتن به نهر بى‌لنگ نهى فرمود،و فرمود كه آبها نيز اهل و ساكنانى دارد

[رقم الحدیث الکلی: 1424 - رقم الحدیث الباب: 3]

غسل كردن زير آسمان (بى‌سقف) بدون لنگ و نيز از رفتن به نهر بى‌لنگ نهى فرمود،و فرمود كه آبها نيز اهل و ساكنانى دارد

1424- 3- ⁽⁷⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ

[جَمِیعاً] ⁽¹⁾عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع قَالَ: وَ کَرِهَ اللَّهُ لِأُمَّتِیَ الْغُسْلَ تَحْتَ السَّمَاءِ إِلَّا بِمِئْزَرٍ وَ کَرِهَ دُخُولَ الْأَنْهَارِ إِلَّا بِمِئْزَرٍ فَإِنَّ فِیهَا سُکَّاناً مِنَ الْمَلَائِکَةِ.

*

ترجمه:

رسول خدا(صلّى اللّه عليه و آله) در وصیت خود به حضرت علی علیه السلام فرمودند:خداوند ناخوشایند دانسته است برای امت من غسل كردن زير آسمان (بى‌سقف) بدون لنگ و نيز از رفتن به نهرها بى‌لنگ ،و فرمود كه آبها نيز اهل و ساكنانى دارد

[رقم الحدیث الکلی: 1425 - رقم الحدیث الباب: 4]

1425- 4- ⁽²⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ الْبَصْرِیِّ وَ فِی الْمَجَالِسِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْحَسَنِ الْقُرَشِیِّ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ الْبَصْرِیِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص قَالَ: إِنَّ اللَّهَ کَرِهَ لَکُمْ أَیَّتُهَا الْأُمَّةُ أَرْبَعاً وَ عِشْرِینَ خَصْلَةً وَ نَهَاکُمْ عَنْهَا إِلَی أَنْ قَالَ وَ کَرِهَ الْغُسْلَ تَحْتَ السَّمَاءِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ وَ کَرِهَ دُخُولَ الْأَنْهَارِ إِلَّا بِمِئْزَرٍ وَ قَالَ فِی الْأَنْهَارِ عُمَّارٌ وَ سُکَّانٌ مِنَ الْمَلَائِکَةِ وَ کَرِهَ دُخُولَ الْحَمَّامَاتِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽³⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

خداوند بيست و چهار خصلت را براى شما - اى امت - ناخوش داشته و شما را از آن بازداشته است تا اینکه فرمودند :خداوند ناخوشایند دانسته است برای امت من غسل كردن زير آسمان (بى‌سقف) بدون لنگ و نيز از رفتن به نهرها بى‌لنگ ،و فرمود كه آبها نيز اهل و ساكنانی از ملائکه دارد و نيز از رفتن به حمام ها بدون لنگ نیز نهی فرمود

11 بَابُ جَوَازِ الِاغْتِسَالِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ مَعَ عَدَمِ نَاظِرٍ عَلَی کَرَاهِیَةٍ وَ خُصُوصاً تَحْتَ السَّمَاءِ

اشارة

⁽⁵⁾11 بَابُ جَوَازِ الِاغْتِسَالِ بِغَیْرِ مِئْزَرٍ مَعَ عَدَمِ نَاظِرٍ عَلَی کَرَاهِیَةٍ وَ خُصُوصاً تَحْتَ السَّمَاءِ

ترجمه :

باب جایز است غسل کردن بدون لنگ وقتی نگاه کننده نباشد کراهت دارد مخصوصا زیر آسمان

[رقم الحدیث الکلی: 1426 - رقم الحدیث الباب: 1]

1426- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِیٍّ الْحَلَبِیِ

قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الرَّجُلِ یَغْتَسِلُ بِغَیْرِ إِزَارٍ حَیْثُ لَا یَرَاهُ أَحَدٌ قَالَ لَا بَأْسَ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۱۴

و نيز عبيد اللّٰه گويد: از آن حضرت (امام صادق عليه السّلام) سؤال كردم در مورد شخصى كه بدون بستن لنگ يا ميان بند غسل كند در جايى كه هيچ كس او را نميبيند، آن حضرت پاسخ فرمود: اشكالى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 1427 - رقم الحدیث الباب: 2]

1427- 2- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ السِّنْدِیِّ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ شُعَیْبٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یَغْتَسِلُ الرَّجُلُ بَارِزاً فَقَالَ إِذَا لَمْ یَرَهُ أَحَدٌ فَلَا بَأْسَ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽²⁾وَ عَلَی ثُبُوتِ الْکَرَاهَةِ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۷

به ابو عبد اللّه امام صادق (علیه السلام ) گفتم: انسان مى‌تواند براى غسل كردن، لخت و عريان شود؟ ابو عبد اللّه علیه السلام فرمود : اگر نامحرم شاهد و ناظر نباشد، مانعى ندارد.

12 بَابُ جَوَازِ دُخُولِ الرَّجُلِ مَعَ جَوَارِیهِ الْحَمَّامَ بِإِزَارٍ وَ کَرَاهَةِ کَوْنِهِمْ عُرَاةً وَ جَوَازِ دُخُولِ النِّسَاءِ الْحَمَّامَ‌

اشارة

⁽⁴⁾12 بَابُ جَوَازِ دُخُولِ الرَّجُلِ مَعَ جَوَارِیهِ الْحَمَّامَ بِإِزَارٍ وَ کَرَاهَةِ کَوْنِهِمْ عُرَاةً وَ جَوَازِ دُخُولِ النِّسَاءِ الْحَمَّامَ

ترجمه :

باب جایز بودن داخل شدن مرد به حمام با کنیزانش که لنگ ببندند و کراهت عریان بودن آنها و جایز بودن داخل شدن زنها به حمام

[رقم الحدیث الکلی: 1428 - رقم الحدیث الباب: 1]

1428- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ الْحَسَنِ الضَّرِیرِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیٍّ ع قَالَ: قِیلَ لَهُ إِنَّ سَعِیدَ بْنَ عَبْدِ الْمَلِکِ یَدْخُلُ مَعَ جَوَارِیهِ الْحَمَّامَ قَالَ وَ مَا بَأْسٌ إِذَا کَانَ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِنَّ الْأُزُرُ لَا یَکُونُونَ عُرَاةً کَالْحُمُرِ ⁽⁶⁾یَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَی سَوْأَةِ ⁽⁷⁾بَعْضٍ.

أَقُولُ: وَ یَأْتِی أَیْضاً مَا یَدُلُّ عَلَی جَوَازِ دُخُولِ النِّسَاءِ الْحَمَّامَ فِی أَحَادِیثِ النِّکَاحِ فِی الْحَمَّامِ ⁽⁸⁾وَ غَیْرِ ذَلِکَ ⁽⁹⁾.

*

ترجمه:

به حضرت علی علیه السلام گفته شد که :سَعِیدَ بْنَ عَبْدِ الْمَلِکِ با کنیزانش وارد حمام میشود . حضرت فرمود اشکالی ندارد اگ او وکنیزانش لنگ بسته باشند ومثل الاغ ها عریان نباشند

13 بَابُ اسْتِحْبَابِ الدُّعَاءِ بِالْمَأْثُورِ فِی الْحَمَّامِ وَ جُمْلَةٍ مِنْ أَحْکَامِهِ وَ آدَابِهِ‌

اشارة

⁽¹⁾13 بَابُ اسْتِحْبَابِ الدُّعَاءِ بِالْمَأْثُورِ فِی الْحَمَّامِ وَ جُمْلَةٍ مِنْ أَحْکَامِهِ وَ آدَابِهِ

ترجمه :

باب استحباب دعا های رسیده از اهللبیت علیهم السلام در حمام و مقداری از آداب و احکام آن

[رقم الحدیث الکلی: 1429 - رقم الحدیث الباب: 1]

1429- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ یَحْیَی ⁽³⁾بْنِ سَعِیدٍ الْأَهْوَازِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع إِذَا دَخَلْتَ الْحَمَّامَ فَقُلْ فِی الْوَقْتِ الَّذِی تَنْزِعُ ثِیَابَکَ فِیهِ اللَّهُمَّ انْزِعْ عَنِّی رِبْقَةَ النِّفَاقِ وَ ثَبِّتْنِی عَلَی الْإِیمَانِ- وَ إِذَا دَخَلْتَ الْبَیْتَ الْأَوَّلَ فَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ نَفْسِی وَ أَسْتَعِیذُ بِکَ مِنْ أَذَاهُ- وَ إِذَا دَخَلْتَ الْبَیْتَ الثَّانِیَ فَقُلِ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّی الرِّجْسَ النِّجْسَ وَ طَهِّرْ جَسَدِی وَ قَلْبِی- وَ خُذْ مِنَ الْمَاءِ الْحَارِّ وَ ضَعْهُ عَلَی هَامَتِکَ وَ صُبَّ مِنْهُ عَلَی رِجْلَیْکَ وَ إِنْ أَمْکَنَ أَنْ تَبْلَعَ مِنْهُ جُرْعَةً فَافْعَلْ فَإِنَّهُ یُنَقِّی الْمَثَانَةَ وَ الْبَثْ فِی الْبَیْتِ الثَّانِی سَاعَةً وَ إِذَا دَخَلْتَ الْبَیْتَ الثَّالِثَ فَقُلْ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ وَ نَسْأَلُهُ الْجَنَّةَ- تُرَدِّدُهَا إِلَی وَقْتِ خُرُوجِکَ مِنَ الْبَیْتِ الْحَارِّ وَ إِیَّاکَ وَ شُرْبَ الْمَاءِ الْبَارِدِ وَ الْفُقَّاعِ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُفْسِدُ الْمَعِدَةَ وَ لَا تَصُبَّنَّ عَلَیْکَ الْمَاءَ الْبَارِدَ فَإِنَّهُ یُضْعِفُ الْبَدَنَ وَ صُبَّ الْمَاءَ الْبَارِدَ عَلَی قَدَمَیْکَ إِذَا خَرَجْتَ فَإِنَّهُ یَسُلُ ⁽⁴⁾الدَّاءَ مِنْ جَسَدِکَ فَإِذَا لَبِسْتَ ثِیَابَکَ فَقُلِ اللَّهُمَّ أَلْبِسْنِی التَّقْوَی وَ جَنِّبْنِی الرَّدَی- فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِکَ أَمِنْتَ مِنْ کُلِّ دَاءٍ.

وَ فِی الْمَجَالِسِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَالِکٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْوَزَّانِ عَنْ یَحْیَی بْنِ سَعِیدٍ الْأَهْوَازِیِ مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ; ج ۲ ص ۴۹۴

امام صادق(عليه السّلام)فرموده است:چون به گرمابه مى‌روى به هنگام بيرون آوردن لباسهايت بگو پروردگارا!حلقۀ نفاق را از من بيرون آر و مرا بر ايمان استوار بدار، و چون به گرمخانۀ نخست درآمدى بگو،پروردگارا!من از شر نفس خود به تو پناه مى‌برم و از آزار آن به تو پناه مى‌جويم و چون به گرمخانۀ دوم برآمدى بگو پروردگارا!از من پليدى ناپاك را بزداى و پيكر و دل مرا پاك گردان و اندكى آب گرم بردار و بر فرق سر خويش بريز و هم بر دو پاى خود از آن بريز و اگر مناسب بود جرعه‌يى از آن بياشام كه مثانه را پاك و زه كشى مى‌كند.در گرمخانۀ دوم اندكى درنگ كن و چون به گرمخانۀ سوم درآمدى بگو از آتش به خدا پناه مى‌بريم و از او بهشت را مسألت مى‌كنيم و اين سخن را تا هنگامى كه از آن گرمخانه بيرون مى- آيى تكرار كن و بر تو باد كه آب سرد و افشرۀ خنك نياشامى كه آشاميدن آن در گرمابه معده را تباه مى‌كند و بر خود آب سرد مريز كه بدن را ناتوان مى‌كند و چون بيرون آمدى،آب سرد بر هر دو پاى خود(پشت پا)بريز كه اين كار بيمارى را از تنت بيرون مى‌كشد و چون جامۀ خويش بر تن كردى بگو پروردگارا!جامۀ تقوى بر من بپوشان و مرا از پستى دور دار كه چون اين چنين كنى از هر درد در امان باشى .

[رقم الحدیث الکلی: 1430 - رقم الحدیث الباب: 2]

1430- 2- ⁽¹⁾وَ فِی الْعِلَلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ ابْنِ بُکَیْرٍ عَنِ ابْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: إِیَّاکَ وَ الِاضْطِجَاعَ ⁽²⁾فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُذِیبُ شَحْمَ الْکُلْیَتَیْنِ وَ إِیَّاکَ وَ الِاسْتِلْقَاءَ عَلَی الْقَفَا فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُورِثُ دَاءَ الدُّبَیْلَةِ ⁽³⁾وَ إِیَّاکَ وَ التَّمَشُّطَ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُورِثُ وَبَاءَ الشَّعْرِ وَ إِیَّاکَ وَ السِّوَاکَ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُورِثُ وَبَاءَ الْأَسْنَانِ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَغْسِلَ رَأْسَکَ بِالطِّینِ فَإِنَّهُ یُسَمِّجُ ⁽⁴⁾الْوَجْهَ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَدْلُکَ رَأْسَکَ وَ وَجْهَکَ بِمِئْزَرٍ فَإِنَّهُ یَذْهَبُ بِمَاءِ الْوَجْهِ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَدْلُکَ تَحْتَ قَدَمِکَ بِالْخَزَفِ فَإِنَّهُ یُورِثُ الْبَرَصَ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَغْتَسِلَ بِغُسَالَةِ الْحَمَّامِ.

*

ترجمه:

امام صادق علیه السلام به زراره و ابن ابی یعفور فرمودند:

.... از روى پهلو خوابيدن در حمام اجتناب نما زيرا اين كار پيه كليه‌ها را آب مى‌كند و نيز از طاق و از خوابيدن در حمام اجتناب بكن زيرا موجب زخم معده مى‌گردد و از شانه كردم در حمّام حذر كن زيرا باعث ريزش مو مى‌شود و از مسواك كردن در حمام پرهيز نما چون موجب فساد دندانها مى‌گردد و از شستن سر با گل دورى كن زيرا باعث قبح منظر و زشتى روى مى‌شود و از ماليدن لنگ به سر و صورت حذر كن چون آب صورت و نشاط‍‌ آن را مى‌برد و از ماليدن سفال و اسفنج به كف پا دورى كن زيرا موجب برص مى‌باشد و از شستن با آب غساله حمام اجتناب كن چه آن كه در آن غساله يهودى و نصرانى و زرتشتى و ناصب ما اهل بيت كه از همه فرقه و گروهها بدتر است جمع مى‌باشد. ........

[رقم الحدیث الکلی: 1431 - رقم الحدیث الباب: 3]

1431- 3- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ یُوسُفَ بْنِ السُّخْتِ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لَا تَتَّکِ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُذِیبُ شَحْمَ الْکُلْیَتَیْنِ وَ لَا تُسَرِّحْ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُرَقِّقُ الشَّعْرَ وَ لَا تَغْسِلْ رَأْسَکَ بِالطِّینِ فَإِنَّهُ یَذْهَبُ بِالْغَیْرَةِ وَ لَا تَتَدَلَّکْ بِالْخَزَفِ فَإِنَّهُ یُورِثُ الْبَرَصَ وَ لَا تَمْسَحْ وَجْهَکَ بِالْإِزَارِ فَإِنَّهُ یَذْهَبُ بِمَاءِ الْوَجْهِ.

وَ

رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: وَ لَا تَغْسِلْ رَأْسَکَ بِالطِّینِ فَإِنَّهُ یُسَمِّجُ الْوَجْهَ ⁽⁶⁾

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۲

يوسف بن سخت گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

در حمام تكيه نده؛ زيرا چربى كليه‌ها را آب مى‌كند. در حمام شانه نكن؛ زيرا موى را نازك مى‌كند. سر خود را با گل نشوى؛ زيرا غيرت را مى‌برد. با سفال پاهايت را نمال؛ زيرا پيسى مى‌آورد و با لنگ صورت را خشك نكن؛ زيرا آبرو را مى‌برد.

وشیخ صدوق روایت کرده :و از شستن سر با گل دورى كن زيرا باعث قبح منظر و زشتى روى مى‌شود

[رقم الحدیث الکلی: 1432 - رقم الحدیث الباب: 4]

1432- 4- ⁽⁷⁾قَالَ وَ فِی حَدِیثٍ آخَرَ یَذْهَبُ بِالْغَیْرَةِ وَ ذَکَرَ بَقِیَّةَ الْحَدِیثِ.

*

ترجمه:

ودر حدیث دیگر امده که غیرت را از بین میبرد

14 بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّسْلِیمِ فِی الْحَمَّامِ لِمَنْ عَلَیْهِ إِزَارٌ وَ کَرَاهَةِ تَسْلِیمِ مَنْ لَا إِزَارَ عَلَیْهِ‌

اشارة

⁽¹⁾14 بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّسْلِیمِ فِی الْحَمَّامِ لِمَنْ عَلَیْهِ إِزَارٌ وَ کَرَاهَةِ تَسْلِیمِ مَنْ لَا إِزَارَ عَلَیْهِ

ترجمه :

باب استحباب سلام کردن در حمام به آنها که لنگ بسته اند و کراهت سلام به آنها که لنگ ندارند

[رقم الحدیث الکلی: 1433 - رقم الحدیث الباب: 1]

1433- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی وَ الْعَبَّاسِ جَمِیعاً عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: کُنْتُ فِی الْحَمَّامِ فِی الْبَیْتِ الْأَوْسَطِ فَدَخَلَ عَلَیَّ أَبُو الْحَسَنِ ع وَ عَلَیْهِ النُّورَةُ وَ عَلَیْهِ إِزَارٌ فَوْقَ النُّورَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ فَرَدَدْتُ عَلَیْهِ السَّلَامَ وَ بَادَرْتُ فَدَخَلْتُ إِلَی الْبَیْتِ الَّذِی فِیهِ الْحَوْضُ فَاغْتَسَلْتُ وَ خَرَجْتُ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُسْلِمٍ الْمَعْرُوفِ بِسَعْدَانَ نَحْوَهُ ⁽³⁾ثُمَّ قَالَ الصَّدُوقُ فِی هَذَا إِطْلَاقٌ فِی التَّسْلِیمِ فِی الْحَمَّامِ لِمَنْ عَلَیْهِ مِئْزَرٌ وَ النَّهْیُ الْوَارِدُ عَنِ التَّسْلِیمِ فِیهِ لِمَنْ هُوَ لَا مِئْزَرَ عَلَیْهِ وَ رَوَاهُ الْحِمْیَرِیُّ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِگیسَی وَ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ جَمِیعاً عَنْ سَعْدَانَ مِثْلَهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۶

من در سالن دوم حمام بودم. ابو الحسن موسى بن جعفر (ع) از پستوى حمام وارد سالن شد درحالى‌كه بر روى نوره لنگ بسته بود. ابو الحسن گفت: سلام عليكم. من به سلام آن حضرت پاسخ دادم و به سالن سوم

رفتم و بعد از غسل كردن حمام را ترك گفتم.

[رقم الحدیث الکلی: 1434 - رقم الحدیث الباب: 2]

1434- 2- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَی بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ بِإِسْنَادِهِ رَفَعَهُ إِلَی الصَّادِقِ ع قَالَ: ثَلَاثَةٌ لَا یُسَلَّمُونَ الْمَاشِی مَعَ الْجَنَازَةِ وَ الْمَاشِی إِلَی الْجُمُعَةِ وَ فِی بَیْتِ حَمَّامٍ ⁽⁶⁾.

أَقُولُ: وَ قَدْ عَرَفْتَ وَجْهَهُ.

*

ترجمه:

اصول کافی / ترجمه آیت اللهی ; ج ۴ ص ۸۱۳

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمود:

سه كس را سلام نكنند:آنكس كه همراه جنازه باشد و آنكس كه به نماز جمعه رود و آنكس كه در حمّام است.

15 بَابُ جَوَازِ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ کُلِّهِ فِی الْحَمَّامِ لِمَنْ عَلَیْهِ إِزَارٌ وَ کَرَاهَةِ قِرَاءَةِ الْعَارِی وَ جَوَازِ النِّکَاحِ فِی الْحَمَّامِ وَ فِی الْمَاءِ

اشارة

⁽¹⁾15 بَابُ جَوَازِ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ کُلِّهِ فِی الْحَمَّامِ لِمَنْ عَلَیْهِ إِزَارٌ وَ کَرَاهَةِ قِرَاءَةِ الْعَارِی وَ جَوَازِ النِّکَاحِ فِی الْحَمَّامِ وَ فِی الْمَاءِ

ترجمه :

باب جواز تلاوت قرآن در حمام برای کسیکه لنگ بسته و کراهت شبرای شخص عریان و جواز جماع د حمام و آب

[رقم الحدیث الکلی: 1435 - رقم الحدیث الباب: 1]

1435- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَی عَنْ رِبْعِیِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع یَنْهَی عَنْ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ فِی الْحَمَّامِ فَقَالَ لَا إِنَّمَا نَهَی أَنْ یَقْرَأَ الرَّجُلُ وَ هُوَ عُرْیَانٌ فَأَمَّا إِذَا کَانَ عَلَیْهِ إِزَارٌ فَلَا بَأْسَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ مِثْلَهُ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۵

محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر عليه السّلام پرسيدم: آيا امير مؤمنان على عليه السّلام از قرائت قرآن در حمام نهى مى‌نمود؟

فرمود: نه، فقط‍‌ نهى نمود كه شخصى در حال برهنه، قرآن بخواند. اما هنگامى كه لنگ بر تنش باشد، ايرادى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 1436 - رقم الحدیث الباب: 2]

1436- 2- ⁽⁴⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا بَأْسَ لِلرَّجُلِ أَنْ یَقْرَأَ الْقُرْآنَ فِی الْحَمَّامِ إِذَا کَانَ یُرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ وَ لَا یُرِیدُ یَنْظُرُ کَیْفَ صَوْتُهُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۵

حلبى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

ايرادى بر شخص نيست كه در حمام قرآن بخواند؛ هنگامى كه از آن، اراده خدا را اراده كند و نخواهد كه ببيند صدايش چگونه است.

[رقم الحدیث الکلی: 1437 - رقم الحدیث الباب: 3]

1437- 3- ⁽⁵⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ ع أَقْرَأُ الْقُرْآنَ فِی الْحَمَّامِ وَ أَنْکِحُ فِیهِ قَالَ لَا بَأْسَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۴

على بن يقطين گويد: به امام كاظم عليه السّلام عرض كردم: مى‌توانم در حمام قرآن بخوانم و عمل جنسى انجام دهم‌؟

فرمود: ايرادى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 1438 - رقم الحدیث الباب: 4]

1438- 4- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ

عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ عَنْ أَخِیهِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ یَقْرَأُ فِی الْحَمَّامِ وَ یَنْکِحُ فِیهِ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ.

وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ یَعْنِی أَحْمَدَ بْنَ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ عَنْ أَخِیهِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِیهِ ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۷

از ابو الحسن امام كاظم (علیه السلام ) پرسيدم: انسان مى‌تواند در حمام به تلاوت قرآن بپردازد و يا با همسر خود مقاربت كند؟ ابو الحسن گفت: مانعى ندارد

[رقم الحدیث الکلی: 1439 - رقم الحدیث الباب: 5]

1439- 5- ⁽²⁾وَ عَنْ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ یَقْرَأُ فِی الْحَمَّامِ وَ یَنْکِحُ فِیهِ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ.

*

ترجمه:

از ابو الحسن امام رضا (علیه السلام ) پرسيدم: انسان مى‌تواند در حمام به تلاوت قرآن بپردازد و يا با همسر خود مقاربت كند؟ ابو الحسن علیه السلام فرمود : مانعى ندارد.

[رقم الحدیث الکلی: 1440 - رقم الحدیث الباب: 6]

1440- 6- ⁽³⁾وَ عَنْهُ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ بُنْدَارَ الصَّرْمِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِی یَزِیدَ الْعَطَّارِ وَ هُوَ دَاوُدُ بْنُ فَرْقَدٍ عَنْ بُرَیْدِ بْنِ مُعَاوِیَةَ الْعِجْلِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع الرَّجُلُ یَأْتِی جَارِیَتَهُ فِی الْمَاءِ قَالَ لَیْسَ بِهِ بَأْسٌ.

*

ترجمه:

به امام صادق علیه السلام گفتم : مردی باکنیز خود در اب جماع میکند حضرت فرمودند اشکالی ندارد

[رقم الحدیث الکلی: 1441 - رقم الحدیث الباب: 7]

1441- 7- ⁽⁴⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ عُبَیْسِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ کَرَّامٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْقِرَاءَةِ فِی الْحَمَّامِ فَقَالَ إِذَا کَانَ عَلَیْکَ إِزَارٌ فَاقْرَأِ الْقُرْآنَ إِنْ شِئْتَ کُلَّهُ.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۹

از ابو عبد اللّه صادق (علیه السلام ) پرسيدم: روا هست كه در حمام به تلاوت قرآن بپردازم‌؟ ابو عبد اللّه گفت: اگر لنگ بسته باشى، تمام قرآن را نيز مى‌توانى تلاوت كنى.

[رقم الحدیث الکلی: 1442 - رقم الحدیث الباب: 8]

1442- 8- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ أَنَّهُ قَالَ لِمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ ع أَقْرَأُ فِی الْحَمَّامِ وَ أَنْکِحُ فِیهِ قَالَ لَا بَأْسَ.

⁽⁶⁾ *

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۰

علىّ‌ بن يقطين به موسى بن جعفر عليهما السّلام عرض كرد: آيا ميتوانم در حمّام قرآن بخوانم و در آنجا با زوجۀ خود نزديكى نمايم‌؟ آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد.

16 بَابُ کَرَاهَةِ الْإِذْنِ لِلْحَلِیلَةِ فِی غَیْرِ الضَّرُورَةِ فِی الذَّهَابِ إِلَی الْحَمَّامِ وَ الْعُرْسِ وَ الْمَأْتَمِ وَ لُبْسِ الثِّیَابِ الرِّقَاقِ وَ تَحْرِیمِ ذَلِکَ مَعَ الرِّیبَةِ وَ التُّهَمَةِ وَ الْمَفْسَدَةِ

اشارة

⁽¹⁾16 بَابُ کَرَاهَةِ الْإِذْنِ لِلْحَلِیلَةِ فِی غَیْرِ الضَّرُورَةِ فِی الذَّهَابِ إِلَی الْحَمَّامِ وَ الْعُرْسِ وَ الْمَأْتَمِ وَ لُبْسِ الثِّیَابِ الرِّقَاقِ وَ تَحْرِیمِ ذَلِکَ مَعَ الرِّیبَةِ وَ التُّهَمَةِ وَ الْمَفْسَدَةِ

ترجمه :

باب کراهت اجازه دادن به همسر که در غیر ضرورت حمام و عروسی و مجلس ترحیم رفتن و پوشیدن لباس نازک پوشیدن و این موارد در صورت شهوت حرام میباشد

[رقم الحدیث الکلی: 1443 - رقم الحدیث الباب: 1]

1443- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ رِفَاعَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ- فَلَا یُدْخِلْ حَلِیلَتَهُ ⁽³⁾الْحَمَّامَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۴

امام صادق عليه السّلام فرمود:

هركس به خداوند و روز قيامت ايمان دارد، نبايد همسرش را به حمام بفرستد.

[رقم الحدیث الکلی: 1444 - رقم الحدیث الباب: 2]

.1444- 2- ⁽⁴⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یُرْسِلْ حَلِیلَتَهُ إِلَی الْحَمَّامِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۴

امام صادق عليه السّلام فرمود:

هركس به خداوند و روز قيامت ايمان دارد، نبايد همسرش را به حمام بفرستد.

[رقم الحدیث الکلی: 1445 - رقم الحدیث الباب: 3]

1445- 3- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَبْعَثْ بِحَلِیلَتِهِ إِلَی الْحَمَّامِ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۲

240 - و رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: هر كس بخداوند و روز قيامت ايمان دارد نبايد حلال خود يا همسرش را به حمّام روانه كند.(در آن روزگار بدون لنگ به حمّام ميرفتند و غالبا مكشوف العورة بودند لذا چنين حكمى صادر شده است).

[رقم الحدیث الکلی: 1446 - رقم الحدیث الباب: 4]

1446- 4- ⁽⁶⁾قَالَ وَ قَالَ ع مَنْ أَطَاعَ امْرَأَتَهُ ⁽⁷⁾أَکَبَّهُ اللَّهُ عَلَی مَنْخِرَیْهِ فِی النَّارِ قِیلَ وَ مَا تِلْکَ الطَّاعَةُ قَالَ تَدْعُوهُ إِلَی النِّیَاحَاتِ وَ الْعُرْسَاتِ وَ الْحَمَّامَاتِ وَ لُبْسِ الثِّیَابِ الرِّقَاقِ فَیُجِیبُهَا.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۲

و باز رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: هر كس از زن خود فرمانبردارى كند خداوند او را سرنگون از بينى‌اش در آتش دوزخ افكند، از آن حضرت پرسيده شد: آن كدام فرمانبردارى و چه نوع اطاعتى است (كه چنين عقوبتى را دارد)؟ آن حضرت فرمود: آنكه زن از شوهرش بخواهد تا به مجالس نوحه و سوگ و عروسيها و حمّامها رود.(كه غالبا در چنين مجالس و اماكنى با اجتماع نسوان كمتر به حدود و مقرّرات شرع توجه مى‌شود بلكه با ملاحظه يك ديگر بر جسارت آنان در ارتكاب مناهى نيز افزوده شده و آنچه را كه به تنهايى قادر بانجام آن نيستند در جمع همگنان بعمل مى‌آورند) و لباسهاى نازك و بدن نما پوشد و شوهرش اين خواسته‌ها را برآورد.

[رقم الحدیث الکلی: 1447 - رقم الحدیث الباب: 5]

1447- 5- ⁽⁸⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ شُعَیْبِ بْنِ وَاقِدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ زَیْدٍ عَنِ

الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع فِی حَدِیثِ الْمَنَاهِی قَالَ: نَهَی رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْ یُدْخِلَ الرَّجُلُ حَلِیلَتَهُ الْحَمَّامَ.

*

ترجمه:

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نهی فرمود که مرد همسر خود را به حمام بفرستد

[رقم الحدیث الکلی: 1448 - رقم الحدیث الباب: 6]

1448- 6- ⁽¹⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِی وَصِیَّةِ النَّبِیِّ ص لِعَلِیٍّ ع قَالَ: یَا عَلِیُّ مَنْ أَطَاعَ امْرَأَتَهُ أَکَبَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَی وَجْهِهِ فِی النَّارِ قَالَ عَلِیٌّ ع وَ مَا تِلْکَ الطَّاعَةُ قَالَ یَأْذَنُ لَهَا فِی الذَّهَابِ إِلَی الْحَمَّامَاتِ وَ الْعُرْسَاتِ وَ النَّائِحَاتِ وَ لُبْسِ الثِّیَابِ الرِّقَاقِ.

وَ رَوَاهُ فِی الْخِصَالِ ⁽²⁾بِالسَّنَدِ الْآتِی ⁽³⁾عَنْ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ.

*

ترجمه:

یا على!هركس از زنش اطاعت كند،خداوند او را به صورت در آتش مى‌اندازد.على پرسيد:منظور از اين اطاعت چيست‌؟فرمود:به او اجازۀ بدهد كه به حمام‌ها و عروسى‌ها و مجالس عزا برود و لباس نازك بپوشد.

[رقم الحدیث الکلی: 1449 - رقم الحدیث الباب: 7]

1449- 7- ⁽⁴⁾وَ فِی عِقَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ: قَالَ (رَسُولُ اللَّهِ ص) ⁽⁵⁾مَنْ أَطَاعَ امْرَأَتَهُ أَکَبَّهُ اللَّهُ عَلَی وَجْهِهِ فِی النَّارِ قِیلَ وَ مَا تِلْکَ الطَّاعَةُ قَالَ تَطْلُبُ إِلَیْهِ ⁽⁶⁾أَنْ تَذْهَبَ إِلَی الْحَمَّامَاتِ وَ الْعُرْسِ وَ النِّیَاحَاتِ وَ الثِّیَابِ الرِّقَاقِ فَیُجِیبُهَا.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه حسن زاده ; ج ۱ ص ۵۱۷

.. امام صادق از پدرانش عليهم السّلام روايت نموده كه امام على عليه السّلام فرمود: هر كه از زنش فرمان پذيرد خداوند او را بر صورت به دوزخ افكند. عرض شد: اين فرمان پذيرى در چه موردى است‌؟ فرمود: زن خواهد كه به حمّام‌ها [ى عمومى] و عروسى‌ها و مجالس فاتحه‌خوانى برود و لباس‌هاى بدن‌نما بپوشد و مرد اجازه دهد.

[رقم الحدیث الکلی: 1450 - رقم الحدیث الباب: 8]

1450- 8- ⁽⁷⁾وَ فِی الْخِصَالِ عَنِ الْخَلِیلِ بْنِ أَحْمَدَ وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُعَاذٍ

عَنْ عَلِیِّ بْنِ خَشْرَمٍ عَنْ عِیسَی بْنِ یُونُسَ عَنْ أَبِی مَعْمَرٍ عَنْ سَعِیدٍ الْمَقْبُرِیِّ عَنْ أَبِی هُرَیْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَجْلِسْ عَلَی مَائِدَةٍ یُشْرَبُ عَلَیْهَا الْخَمْرُ وَ مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ [وَ] ⁽¹⁾مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَدَعْ حَلِیلَتَهُ تَخْرُجُ إِلَی الْحَمَّامِ.

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۱۶۶

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود كسى كه بخدا و روز قيامت ايمان دارد سر سفره‌اى كه در آن شرب خمر مى‌شود ننشيند كسى كه ايمان بخدا و روز قيامت دارد بى‌لنگ بحمام نرود.كسى كه ايمان بخدا و روز قيامت دارد نگذارد زنش بحمام بيرون خانه رود.

[رقم الحدیث الکلی: 1451 - رقم الحدیث الباب: 9]

1451- 9- ⁽²⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ أَبِی هَمَّامٍ إِسْمَاعِیلَ بْنِ هَمَّامٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِیدِ بْنِ غَزْوَانَ عَنِ السَّکُونِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع قَالَ: مَنْ أَطَاعَ امْرَأَتَهُ فِی أَرْبَعَةِ أَشْیَاءَ أَکَبَّهُ اللَّهُ عَلَی مَنْخِرَیْهِ فِی النَّارِ قِیلَ وَ مَا هِیَ قَالَ فِی الثِّیَابِ الرِّقَاقِ وَ الْحَمَّامَاتِ وَ الْعُرْسَاتِ وَ النِّیَاحَاتِ.

أَقُولُ: یَأْتِی فِی أَحَادِیثِ الْجَنَائِزِ ⁽³⁾وَ النِّکَاحِ ⁽⁴⁾وَ التِّجَارَةِ ⁽⁵⁾إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَی مَا یَدُلُّ عَلَی جَوَازِ خُرُوجِ النِّسَاءِ فِی الْمَأْتَمِ وَ قَضَاءِ حُقُوقِ النَّاسِ وَ النِّیَاحَةِ وَ تَشْیِیعِ الْجِنَازَةِ وَ عَلَی خُرُوجِ فَاطِمَةَ ع وَ غَیْرِهَا مِنْ نِسَاءِ الْأَئِمَّةِ لِذَلِکَ وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی جَوَازِ دُخُولِ الْجَوَارِی الْحَمَّامَ ⁽⁶⁾وَ عَلَی جَوَازِ النِّکَاحِ فِی الْحَمَّامِ ⁽⁷⁾وَ هُوَ قَرِینَةٌ عَلَی مَا قُلْنَاهُ فِی الْعُنْوَانِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ.

*

ترجمه:

الخصال / ترجمه جعفری ; ج ۱ ص ۲۸۵

سكونى از امام صادق(عليه السّلام)و او از پدرانش از على(عليه السّلام)نقل مى‌كند كه فرمود:هر كس زنش را در چهار چيز اطاعت كند،خداوند او را بر روى دماغش وارد آتش مى‌كند،گفته شد:آنها كدامند؟فرمود:در پوشيدن لباس نازك و رفتن به حمام‌ها و عروسى‌ها و عزاها.

17 بَابُ کَرَاهَةِ دُخُولِ الْحَمَّامِ عَلَی الرِّیقِ وَ مَعَ الْجُوعِ وَ عَلَی الْبِطْنَةِ

اشارة

⁽¹⁾17 بَابُ کَرَاهَةِ دُخُولِ الْحَمَّامِ عَلَی الرِّیقِ وَ مَعَ الْجُوعِ وَ عَلَی الْبِطْنَةِ

ترجمه :

باب کراهت داخل شدن در حمام وقتی از خوا ب بیدار شدن و در حال گرسنگی و با شکم پر

[رقم الحدیث الکلی: 1452 - رقم الحدیث الباب: 1]

1452- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنِ الْمُثَنَّی بْنِ الْوَلِیدِ الْحَنَّاطِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا تَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا وَ فِی جَوْفِکَ شَیْ‌ءٌ یُطْفِئُ عَنْکَ وَهَجَ ⁽³⁾الْمَعِدَةِ وَ هُوَ أَقْوَی لِلْبَدَنِ وَ لَا تَدْخُلْهُ وَ أَنْتَ مُمْتَلِئٌ مِنَ الطَّعَامِ.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ; ج ۱ ص ۱۰۱

از كتاب محاسن از حضرت صادق(عليه السّلام):فرمود:به حمام نرويد،مگر آنكه چيزى خورده باشيد كه آتش معده را فرو نشاند،و اين كار براى حفظ‍‌ نيروى بدن بهتر است و نيز با شكم پر وارد حمام مشويد

[رقم الحدیث الکلی: 1453 - رقم الحدیث الباب: 2]

1453- 2- ⁽⁴⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ مُوسَی عَمَّنْ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ کَانَ إِذَا أَرَادَ دُخُولَ الْحَمَّامِ تَنَاوَلَ شَیْئاً فَأَکَلَهُ قَالَ قُلْتُ: لَهُ إِنَّ النَّاسَ عِنْدَنَا یَقُولُونَ إِنَّهُ عَلَی الرِّیقِ أَجْوَدُ مَا یَکُونُ قَالَ لَا بَلْ یُؤْکَلُ شَیْ‌ءٌ قَبْلَهُ یُطْفِئُ الْمِرَارَ وَ یُسَکِّنُ حَرَارَةَ الْجَوْفِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۲

به ايشان عرض كردم: اهل سنّتى كه در نزد ما هستند مى‌گويند: حمام رفتن با حالت ناشتا، بهترين حالت است.

فرمود: نه، بلكه بايد چيزى قبل از حمام رفتن ميل نمود كه زردآب را خاموش كند و حرارت شكم را آرام سازد.

[رقم الحدیث الکلی: 1454 - رقم الحدیث الباب: 3]

1454- 3- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ ع لَا تَدْخُلُوا الْحَمَّامَ عَلَی الرِّیقِ وَ لَا تَدْخُلُوهُ حَتَّی تَطْعَمُوا شَیْئاً.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۴

موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: با شكم خالى و ناشتا بحمّام نرويد و داخل آن نشويد مگر آنكه چيزى خورده باشيد.

[رقم الحدیث الکلی: 1455 - رقم الحدیث الباب: 4]

1455- 4- ⁽⁶⁾قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع ثَلَاثَةٌ یَهْدِمْنَ الْبَدَنَ وَ رُبَّمَا قَتَلْنَ أَکْلُ الْقَدِیدِ الْغَابِ ⁽⁷⁾وَ دُخُولُ الْحَمَّامِ عَلَی الْبِطْنَةِ وَ نِکَاحُ الْعَجُوزِ ⁽⁸⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۱۰۲

6 - در روايتى آمده است: امام صادق عليه السّلام فرمود:

سه چيزند كه بدن را نابود مى‌كنند و چه بسا باعث مرگ انسان مى‌شوند: گوشت قديد فاسد، داخل شدن به حمام در حالت پر بودن شكم و آميزش با پيرزنان.

[رقم الحدیث الکلی: 1456 - رقم الحدیث الباب: 5]

1456- 5- ⁽¹⁾الْحُسَیْنُ بْنُ بِسْطَامَ وَ أَخُوهُ فِی طِبِّ الْأَئِمَّةِ قَالا رُوِیَ عَنِ الصَّادِقِ ع أَنَّهُ قَالَ: مَنْ دَخَلَ الْحَمَّامَ عَلَی الرِّیقِ أَنْقَی الْبَلْغَمَ وَ إِنْ دَخَلْتَهُ بَعْدَ الْأَکْلِ أَنْقَی الْمِرَّةَ وَ إِنْ أَرَدْتَ أَنْ تَزِیدَ فِی لَحْمِکَ فَادْخُلِ الْحَمَّامَ عَلَی شِبَعِکَ وَ إِنْ أَرَدْتَ أَنْ تُنَقِّصَ مِنْ لَحْمِکَ فَادْخُلِ الْحَمَّامَ عَلَی الرِّیقِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۵۴ تا ۶۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۶ ص ۱۶۲

و از امام صادق عليه السّلام روايت است كه هر كه ناشتا در حمام رود بلغم را بهتر براندازد و حمام روى غذا صفراء برتر است،و اگر خواهى فربه شوى سير بحمام رو و اگر خواهى لاغر شوى ناشتا برو.

18 بَابُ إِجْزَاءِ سَتْرِ الْعَوْرَةِ بِالنُّورَةِ وَ اسْتِحْبَابِ الْجَمْعِ‌

اشارة

⁽²⁾18 بَابُ إِجْزَاءِ سَتْرِ الْعَوْرَةِ بِالنُّورَةِ وَ اسْتِحْبَابِ الْجَمْعِ

ترجمه :

باب کافی بودن پوشاندن عورت به وسیله نوره و مستحب است نوره و لنگ ببندد

[رقم الحدیث الکلی: 1457 - رقم الحدیث الباب: 1]

1457- 1- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ الْمُرَافِقِیِّ فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ دَخَلَ حَمَّاماً بِالْمَدِینَةِ- فَأَخْبَرَهُ صَاحِبُ الْحَمَّامِ أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ ع کَانَ یَدْخُلُهُ فَیَبْدَأُ فَیَطْلِی عَانَتَهُ وَ مَا یَلِیهَا ثُمَّ یَلُفُّ إِزَارَهُ عَلَی أَطْرَافِ إِحْلِیلِهِ وَ یَدْعُونِی فَأَطْلِی سَائِرَ بَدَنِهِ ⁽⁴⁾فَقُلْتُ لَهُ یَوْماً مِنَ الْأَیَّامِ إِنَّ الَّذِی تَکْرَهُ أَنْ أَرَاهُ قَدْ رَأَیْتُهُ قَالَ کَلَّا إِنَّ النُّورَةَ سُتْرَةٌ ⁽⁵⁾.

وَ رَوَاهُ الْکُلَیْنِیُّ کَمَا مَرَّ ⁽⁶⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۲

عبيد اللّه دابقى گويد: روزى در مدينه به حمامى وارد شدم كه پيرمردى كهنسال سرپرست آن بود.

گفتم: اى پيرمرد! اين حمام از آن كيست‌؟

گفت: از آن امام باقر عليه السّلام است.

گفتم: ايشان داخل اين حمام مى‌شد؟

گفت: آرى.

گفتم: چه‌كار مى‌كرد؟

گفت: داخل حمام مى‌شد و شروع به نوره كشيدن به عانه و اطراف آن مى‌نمود. سپس اطراف عورت خود را مى‌پوشاند و مرا فرا مى‌خواند و من به ديگر قسمت‌هاى بدن ايشان نوره مى‌كشيدم.

روزى به ايشان عرض كردم: آن جايى را كه كراهت دارى من ببينم، ديدم.

پس فرمود: هرگز، به‌راستى كه نوره، پوشش است.

[رقم الحدیث الکلی: 1458 - رقم الحدیث الباب: 2]

1458- 2- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَلِیِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ عَنْ بَعْضِ مَنْ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ ع کَانَ یَقُولُ مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَدْخُلِ الْحَمَّامَ إِلَّا بِمِئْزَرٍ قَالَ فَدَخَلَ ذَاتَ یَوْمٍ الْحَمَّامَ فَتَنَوَّرَ فَلَمَّا أَطْبَقَتِ النُّورَةُ عَلَی بَدَنِهِ أَلْقَی الْمِئْزَرَ فَقَالَ لَهُ مَوْلًی لَهُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی إِنَّکَ لَتُوصِینَا بِالْمِئْزَرِ وَ لُزُومِهِ وَ قَدْ أَلْقَیْتَهُ عَنْ نَفْسِکَ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ النُّورَةَ قَدْ أَطْبَقَتِ الْعَوْرَةَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۶

راوى گويد: امام باقر عليه السّلام مى‌فرمود:

هركس به خدا و روز قيامت ايمان دارد بدون لنگ به حمام وارد نشود.

روزى آن حضرت عليه السّلام داخل حمام شد و نوره كشيد، هنگامى كه نوره بدن ايشان را پوشاند لنگ را كنار انداخت.

يكى از غلامان آن حضرت عرض كرد: پدر و مادرم به فداى شما! شما ما را به لنگ و لازم بودن آن سفارش مى‌كنيد در حالى‌كه خودتان آن را از خود برداشته‌ايد.

فرمود: مگر نمى‌دانى كه نوره، عورت را پوشانده است‌؟!

[رقم الحدیث الکلی: 1459 - رقم الحدیث الباب: 3]

1459- 3- ⁽¹⁾وَ قَدْ تَقَدَّمَ فِی حَدِیثِ سَعْدَانَ أَنَّهُ رَأَی أَبَا الْحَسَنِ ع فِی الْحَمَّامِ وَ عَلَیْهِ إِزَارٌ فَوْقَ النُّورَةِ.

*

ترجمه:

وگذشت در حدیث سعدان که او امام علیه السلام را در حمام دید درحالی که نوره زده بود لنگ نیز بسته بود

19 بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّعَمُّمِ عِنْدَ الْخُرُوجِ مِنَ الْحَمَّامِ فِی الشِّتَاءِ وَ الصَّیْفِ‌

اشارة

⁽²⁾19 بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّعَمُّمِ عِنْدَ الْخُرُوجِ مِنَ الْحَمَّامِ فِی الشِّتَاءِ وَ الصَّیْفِ

ترجمه :

باب استحباب عمامه بستن وقت خارح شدن از حمام در تابستان و زمستان

[رقم الحدیث الکلی: 1460 - رقم الحدیث الباب: 1]

1460- 1- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ سَیْفِ بْنِ عَمِیرَةَ قَالَ: خَرَجَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مِنَ الْحَمَّامِ فَتَلَبَّسَ وَ تَعَمَّمَ فَقَالَ لِی إِذَا خَرَجْتَ مِنَ الْحَمَّامِ فَتَعَمَّمْ قَالَ فَمَا تَرَکْتُ الْعِمَامَةَ عِنْدَ خُرُوجِی مِنَ الْحَمَّامِ فِی شِتَاءٍ وَ لَا صَیْفٍ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا نَحْوَهُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۹

سيف بن عميره گويد: امام صادق عليه السّلام از حمام خارج شد و لباس پوشيد و عمامه بر سر بست، سپس به من فرمود: هرگاه كه از حمام خارج شدى از بستن دستار و عمامه غافل مشو.

از آن‌روز به بعد، موقعى كه از حمام خارج مى‌شوم، چه در زمستان و چه در تابستان، عمامه مى‌بندم.

20 بَابُ کَرَاهَةِ الِاسْتِلْقَاءِ فِی الْحَمَّامِ وَ الِاضْطِجَاعِ وَ الِاتِّکَاءِ وَ التَّدَلُّکِ بِالْخَزَفِ وَ جَوَازِهِ بِالْخِرَقِ‌

اشارة

⁽⁵⁾20 بَابُ کَرَاهَةِ الِاسْتِلْقَاءِ فِی الْحَمَّامِ وَ الِاضْطِجَاعِ وَ الِاتِّکَاءِ وَ التَّدَلُّکِ بِالْخَزَفِ وَ جَوَازِهِ بِالْخِرَقِ

ترجمه :

باب کراهت به پشت خوابیدن در حمام و به پهلو خوابیدن و تکیه دادن و با تکه ی سفال به بدن کشیدن و جایز بودن باپارچه به بدن بکشد

[رقم الحدیث الکلی: 1461 - رقم الحدیث الباب: 1]

1461- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَسَنِ التَّیْمِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع یَقُولُ أَلَا لَا یَسْتَلْقِیَنَّ أَحَدُکُمْ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُذِیبُ ⁽⁷⁾شَحْمَ الْکُلْیَتَیْنِ وَ لَا یَدْلُکَنَّ رِجْلَیْهِ بِالْخَزَفِ فَإِنَّهُ یُورِثُ الْجُذَامَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۹

امام صادق عليه السّلام فرمود: همواره امير مؤمنان على عليه السّلام مى‌فرمود:

آگاه باشيد! هيچ‌كدام از شما در حمام به پشت نخوابد؛ زيرا چربى كليه‌ها را آب مى‌كند، هم‌چنين پاهايش را با سفال نمالد؛ زيرا جذام مى‌آورد.

[رقم الحدیث الکلی: 1462 - رقم الحدیث الباب: 2]

1462- 2- ⁽¹⁾وَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنِ ابْنِ جُمْهُورٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ ابْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ: لَا تَضْطَجِعْ فِی الْحَمَّامِ فَإِنَّهُ یُذِیبُ ⁽²⁾شَحْمَ الْکُلْیَتَیْنِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۵

ابن ابى يعفور گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

در حمام بر پهلو نخواب؛ زيرا پيۀ كليه‌ها را آب مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 1463 - رقم الحدیث الباب: 3]

1463- 3- ⁽³⁾وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ مُوسَی بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ: مَنْ أَخَذَ مِنَ الْحَمَّامِ خَزَفَةً فَحَکَّ بِهَا جَسَدَهُ فَأَصَابَهُ الْبَرَصُ فَلَا یَلُومَنَّ إِلَّا نَفْسَهُ الْحَدِیثَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۷

38 - محمّد بن على بن جعفر عليهما السّلام گويد: امام رضا عليه السّلام فرمود:

هركس از حمام سفالى بردارد، با آن بدنش را بخراشد و دچار پيسى گردد، جز خودش را سرزنش نكند و......

[رقم الحدیث الکلی: 1464 - رقم الحدیث الباب: 4]

1464- 4- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ ع فِی حَدِیثٍ وَ التَّدَلُّکُ بِالْخَزَفِ یُبْلِی الْجَسَدَ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۸۰

موسى بن جعفر عليهما السلام فرمود: ... و چرك گرفتن با سفال بدن را فرسوده و كهنه ميكند (طراوت پوست را از بين ميبرد)، و ....

[رقم الحدیث الکلی: 1465 - رقم الحدیث الباب: 5]

1465- 5- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَیُّوبَ بْنِ نُوحٍ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ رَبِیعِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُسْلِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع وَ ذَکَرَ الْحَمَّامَ فَقَالَ: إِیَّاکُمْ وَ الْخَزَفَ فَإِنَّهَا ⁽⁶⁾تَنْکَأُ الْجَسَدَ عَلَیْکُمْ بِالْخِرَقِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁷⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی تَخْصِیصِ الْخَزَفِ وَ یُمْکِنُ بَقَاؤُهُ عَلَی عُمُومِهِ ⁽⁸⁾.

*

ترجمه:

گزیده تهذیب ; ج ۱ ص ۱۳۸

شنيدم ابو عبد اللّه صادق (علیه السلام ) مى‌گفت: مبادا در حمام با آجر و سفال بدن خود را بساييد. هماره از ليف پارچه استفاده كنيد.

21 بَابُ کَرَاهَةِ دُخُولِ الْوَلَدِ الْحَمَّامَ مَعَ أَبِیهِ وَ بِالْعَکْسِ وَ تَحْرِیمِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْوَالِدَیْنِ وَ الْوَلَدِ

اشارة

⁽¹⁾21 بَابُ کَرَاهَةِ دُخُولِ الْوَلَدِ الْحَمَّامَ مَعَ أَبِیهِ وَ بِالْعَکْسِ وَ تَحْرِیمِ النَّظَرِ إِلَی عَوْرَةِ الْوَالِدَیْنِ وَ الْوَلَدِ

ترجمه :

باب کراهت رفتن پسر با پدر به حمام وعکس آن و حرام بودن نگا به عورت فرزند و پدر

[رقم الحدیث الکلی: 1466 - رقم الحدیث الباب: 1]

1466- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ بَعْضِ رِجَالِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا یَدْخُلِ الرَّجُلُ مَعَ ابْنِهِ الْحَمَّامَ فَیَنْظُرَ إِلَی عَوْرَتِهِ وَ قَالَ لَیْسَ لِلْوَالِدَیْنِ أَنْ یَنْظُرَا إِلَی عَوْرَةِ الْوَلَدِ وَ لَیْسَ لِلْوَلَدِ أَنْ یَنْظُرَ إِلَی عَوْرَةِ الْوَالِدِ وَ قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ ص النَّاظِرَ وَ الْمَنْظُورَ إِلَیْهِ فِی الْحَمَّامِ بِلَا مِئْزَرٍ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۶

راوى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

مرد نبايد با پسرش به حمام برود و پسرش به عورت او نگاه كند.

امام عليه السّلام فرمود: پدر و مادر حق ندارند به عورت فرزندشان نگاه كنند و فرزند نيز حق ندارد به عورت پدرش نگاه كند.

آن حضرت فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله نگاه‌كننده و نگاه‌شونده بدون لنگ در حمام را لعن نمود.

[رقم الحدیث الکلی: 1467 - رقم الحدیث الباب: 2]

1467- 2- ⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لَا یَدْخُلِ الرَّجُلُ مَعَ ابْنِهِ الْحَمَّامَ فَیَنْظُرَ إِلَی عَوْرَتِهِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۲

سهل در روايت مرفوعه‌اى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

مرد نبايد با پسرش به حمام برود و پسرش به عورت او نگاه كند.

[رقم الحدیث الکلی: 1468 - رقم الحدیث الباب: 3]

1468- 3- ⁽⁴⁾وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ بَزِیعٍ جَمِیعاً عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ عَنْ أَبِیهِ فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ دَخَلَ الْحَمَّامَ فَإِذَا فِیهِ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ- وَ مَعَهُ ابْنُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ ع.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِیرٍ ثُمَّ قَالَ فِی هَذَا الْخَبَرِ إِطْلَاقٌ لِلْإِمَامِ أَنْ یُدْخِلَ وَلَدَهُ مَعَهُ الْحَمَّامَ دُونَ مَنْ لَیْسَ بِإِمَامٍ لِأَنَّ الْإِمَامَ مَعْصُومٌ فِی صِغَرِهِ وَ کِبَرِهِ لَا یَقَعُ مِنْهُ النَّظَرُ إِلَی عَوْرَةٍ فِی حَمَّامٍ وَ لَا غَیْرِهِ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

حنان بن سدیر از پدرش نقل میکند که وارد حمام شدم در حالی که امام علی بن الحسین وفرزندشان امام باقر علیهما السلام در حمام بودند

[رقم الحدیث الکلی: 1469 - رقم الحدیث الباب: 4]

1469- 4- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ ع عَنِ النَّبِیِّ ص فِی وَصِیَّتِهِ لِعَلِیٍّ ع قَالَ: حَقُّ الْوَالِدِ عَلَی وَلَدِهِ أَنْ لَا یُسَمِّیَهُ بِاسْمِهِ وَ لَا یَمْشِیَ بَیْنَ یَدَیْهِ وَ لَا یَجْلِسَ أَمَامَهُ وَ لَا یَدْخُلَ مَعَهُ الْحَمَّامَ.

*

ترجمه:

اى على!حق پدر بر فرزندش اين است كه او را با اسم صدا نكند و جلوتر از او راه نرود و جلوى او ننشيند و با او به حمام نرود.

22 بَابُ جَوَازِ إِخْلَاءِ الْحَمَّامِ لِوَاحِدٍ عَلَی کَرَاهِیَةٍ

اشارة

⁽²⁾22 بَابُ جَوَازِ إِخْلَاءِ الْحَمَّامِ لِوَاحِدٍ عَلَی کَرَاهِیَةٍ

ترجمه :

باب جایز بودن خلوت کردن حمام برای یک نفر و کراهت آن

[رقم الحدیث الکلی: 1470 - رقم الحدیث الباب: 1]

1470- 1- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ شَیْخٍ مِنْ أَصْحَابِنَا یُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَزِینٍ فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَنِ الْحَمَّامِ الَّذِی یَدْخُلُهُ أَبُو جَعْفَرٍ الثَّانِی ع- فَصَارَ إِلَیْهِ فَقَالَ لَهُ صَاحِبُ الْحَمَّامِ إِنْ أَرَدْتَ دُخُولَ الْحَمَّامِ فَقُمْ فَادْخُلْ فَإِنَّهُ لَا یَتَهَیَّأُ لَکَ ذَلِکَ بَعْدَ سَاعَةٍ قُلْتُ وَ لِمَ قَالَ لِأَنَّ ابْنَ الرِّضَا ع یُرِیدُ دُخُولَ الْحَمَّامِ ⁽⁴⁾قُلْتُ لَهُ وَ لَا یَجُوزُ أَنْ یَدْخُلَ مَعَهُ الْحَمَّامَ غَیْرُهُ قَالَ نُخْلِی لَهُ الْحَمَّامَ إِذَا جَاءَ الْحَدِیثَ.

*

ترجمه:

اصول کافی / ترجمه مصطفوی ; ج ۲ ص ۴۱۶

عبد اللّٰه بن رزين گويد: پرسيدم حضرت امام جواد بكدام حمام ميرود؟من روزى را كه آن حضرت بحمام ميرفت پرسيدم و دانستم، بدر حمام رفتم و نزد طلحى (صاحب حمام) نشستم طلحى بمن گفت:

اگر ميخواهى بحمام بروى، برخيز و برو كه يك ساعت ديگر براى تو ممكن نيست گفتم: چرا؟ گفت: زيرا ابن الرضا ميخواهد بحمام آيد، گفتم: ابن الرضا كيست‌؟ گفت: مردى است شايسته و پرهيزگار از آل محمد. گفتم: مگر نميشود ديگرى با او بحمام رود؟ گفت: هر وقت او مى‌آيد حمام را برايش خلوت ميكنيم، ........

[رقم الحدیث الکلی: 1471 - رقم الحدیث الباب: 2]

1471- 2- ⁽⁵⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سَعْدَانَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: دَخَلَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع الْحَمَّامَ فَقَالَ لَهُ صَاحِبُ الْحَمَّامِ أُخْلِیهِ لَکَ فَقَالَ لَا حَاجَةَ لِی فِی ذَلِکَ الْمُؤْمِنُ أَخَفُّ مِنْ ذَلِکَ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۴۷) / ترجمه خسروی ; ج ۱ ص ۳۶

حضرت صادق علیه السلام وارد حمام شد.حمامى گفت آقا براى شما خلوت كنم فرمود نه احتياجى نيست بخلوت شدن مؤمن ساده‌تر و سبك‌تر از مقيد بودن باين تشريفات است.

[رقم الحدیث الکلی: 1472 - رقم الحدیث الباب: 3]

1472- 3- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: دَخَلَ الصَّادِقُ ع

الْحَمَّامَ فَقَالَ لَهُ صَاحِبُ الْحَمَّامِ نُخْلِیهِ لَکَ فَقَالَ لَا إِنَّ الْمُؤْمِنَ خَفِیفُ الْمَئُونَةِ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۵

امام صادق عليه السّلام وارد حمّام شد صاحب حمّام به آن حضرت عرض كرد: اجازه ميدهيد حمّام را براى شما خلوت كنم‌؟ آن حضرت فرمود: نه، همانا مؤمن براى ديگران بارش سبك و كم زحمت است

23 بَابُ کَرَاهَةِ غَسْلِ الرَّأْسِ بِطِینِ مِصْرَ وَ التَّدَلُّکِ بِخَزَفِ الشَّامِ‌

اشارة

⁽¹⁾23 بَابُ کَرَاهَةِ غَسْلِ الرَّأْسِ بِطِینِ مِصْرَ وَ التَّدَلُّکِ بِخَزَفِ الشَّامِ

ترجمه :

باب کراهت شستن سر با گل مصری و سفال شام به بدن کشیدن

[رقم الحدیث الکلی: 1473 - رقم الحدیث الباب: 1]

1473- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا تَغْسِلُوا رُءُوسَکُمْ بِطِینِ مِصْرَ- فَإِنَّهُ یَذْهَبُ بِالْغَیْرَةِ ⁽³⁾وَ یُورِثُ الدِّیَاثَةَ ⁽⁴⁾.

وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ وَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّی بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۲

امام رضا عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

سر خود را با گل مصر نشوييد؛ زيرا غيرت را مى‌برد و باعث بى‌غيرتى مى‌شود

[رقم الحدیث الکلی: 1474 - رقم الحدیث الباب: 2]

1474- 2- ⁽⁶⁾عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ فِی قُرْبِ الْإِسْنَادِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ قَالَ: سَمِعْتُ الرِّضَا ع یَقُولُ وَ ذَکَرَ حَدِیثاً فِی ذَمِّ مِصْرَ- فَقَالَ وَ لَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا تَغْسِلُوا رُءُوسَکُمْ بِطِینِهَا وَ لَا تَأْکُلُوا فِی فَخَّارِهَا فَإِنَّهُ یُورِثُ الذِّلَّةَ وَ یَذْهَبُ بِالْغَیْرَةِ قُلْنَا لَهُ قَدْ قَالَ ذَلِکَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ نَعَمْ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۵۴ تا ۶۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱۰ ص ۱۸۶

در قرب الاسناد بسندش تا رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله كه سرهاتان را با گل مصر نشوئيد و در گل پخته آن مخوريد كه مايه خوارى و غيرت برانداز است گويد: بامام رضا عليه السّلام گفتيم اين را رسول خدا فرموده‌؟فرمود:آرى.

[رقم الحدیث الکلی: 1475 - رقم الحدیث الباب: 3]

1475- 3- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ ع لَا تَغْسِلْ رَأْسَکَ بِالطِّینِ فَإِنَّهُ یُسَمِّجُ ⁽²⁾الْوَجْهَ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود: در حمّام سر خود را با گل مشوى كه چهره را نازيبا ميسازد

[رقم الحدیث الکلی: 1476 - رقم الحدیث الباب: 4]

1476- 4- ⁽³⁾وَ فِی حَدِیثٍ آخَرَ یَذْهَبُ بِالْغَیْرَةِ وَ لَا تَدْلُکْ بِالْخَزَفِ فَإِنَّهُ یُورِثُ الْبَرَصَ قَالَ وَ رُوِیَ أَنَّ ذَلِکَ طِینُ مِصْرَ وَ خَزَفُ الشَّامِ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی الْکَرَاهَةِ مِنْ غَیْرِ قَیْدٍ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

و در حديثى ديگر آمده كه: غيرت را از بين ميبرد وبا سفال چرك از بدنت مگير كه موجب بيمارى پيسى مى‌شودوروایت شده که این گل مصر یا شام است

24 بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّحِیَّةِ عِنْدَ الْخُرُوجِ مِنَ الْحَمَّامِ وَ إِجَابَتِهَا وَ کَیْفِیَّتِهَا

اشارة

⁽⁵⁾24 بَابُ اسْتِحْبَابِ التَّحِیَّةِ عِنْدَ الْخُرُوجِ مِنَ الْحَمَّامِ وَ إِجَابَتِهَا وَ کَیْفِیَّتِهَا

ترجمه :

باب استحباب تحیت وقت خارج شدن از حمام و جواب دادن آن وکیفیت آن

[رقم الحدیث الکلی: 1477 - رقم الحدیث الباب: 1]

1477- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی رَفَعَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْکَانَ قَالَ: کُنَّا جَمَاعَةً مِنْ أَصْحَابِنَا دَخَلْنَا الْحَمَّامَ فَلَمَّا خَرَجْنَا لَقِیَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع- فَقَالَ لَنَا مِنْ أَیْنَ أَقْبَلْتُمْ فَقُلْنَا لَهُ مِنَ الْحَمَّامِ فَقَالَ أَنْقَی اللَّهُ غَسْلَکُمْ فَقُلْنَا لَهُ جُعِلْنَا فِدَاکَ وَ إِنَّا جِئْنَا مَعَهُ حَتَّی دَخَلَ الْحَمَّامَ فَجَلَسْنَا لَهُ حَتَّی خَرَجَ فَقُلْنَا لَهُ أَنْقَی اللَّهُ غَسْلَکَ فَقَالَ طَهَّرَکُمُ اللَّهُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۰

عبد اللّه بن مسكان گويد: با گروهى از دوستان از حمام خارج مى‌شديم كه امام صادق عليه السّلام به ما برخورد نمود.

حضرت به ما فرمود: از كجا مى‌آييد؟

عرض كرديم: از حمام.

فرمود: خداوند شست‌وشوى شما را پاكيزه گرداند!

عرض كرديم: فدايت شويم!

با ايشان آمديم تا اين‌كه حضرت عليه السّلام داخل حمام شد و ما منتظر ايشان نشستيم، تا اين كه حضرت عليه السّلام خارج شد.

پس ما به ايشان عرض كرديم. خداوند شست‌وشوى شما را پاكيزه گرداند!

فرمود: خداوند شما را پاك و طاهر گرداند!

[رقم الحدیث الکلی: 1478 - رقم الحدیث الباب: 2]

1478- 2- ⁽⁷⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ⁽⁸⁾بْنِ حَمَّادٍ عَنْ أَبِی مَرْیَمَ الْأَنْصَارِیِّ رَفَعَهُ قَالَ: إِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ ع خَرَجَ مِنَ الْحَمَّامِ فَلَقِیَهُ إِنْسَانٌ فَقَالَ لَهُ طَابَ

اسْتِحْمَامُکَ فَقَالَ یَا لُکَعُ ⁽¹⁾وَ مَا تَصْنَعُ بِالْاسْتِ هَاهُنَا فَقَالَ طَابَ حَمِیمُکَ فَقَالَ أَ مَا تَعْلَمُ أَنَّ الْحَمِیمَ الْعَرَقُ قَالَ طَابَ حَمَّامُکَ قَالَ وَ إِذَا طَابَ حَمَّامِی فَأَیُّ شَیْ‌ءٍ لِی وَ لَکِنْ قُلْ طَهُرَ مَا طَابَ مِنْکَ وَ طَابَ مَا طَهُرَ مِنْکَ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا نَحْوَهُ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۰

راوى گويد: امام حسن عليه السّلام از حمام بيرون آمد و شخصى به ايشان برخورد و گفت: حمام كردن شما پاكيزه گردد!

فرمود: اى احمق! در اين‌جا با «است» چه مى‌كنى‌؟!

گفت:«حميم» شما پاكيزه گردد!

فرمود: مگر نمى‌دانى كه حميم، عرق است‌؟

گفت: پس حمام شما پاكيزه گردد!

فرمود: هنگامى كه حمام من پاكيزه گردد، پس چه چيزى براى خودم باشد؟! بلكه براى كسى كه از حمام خارج مى‌شود بگو:«پاكيزه گردد آن‌چه كه از شما سالم است و خوش گردد آن‌چه كه از شما پاكيزه است».

[رقم الحدیث الکلی: 1479 - رقم الحدیث الباب: 3]

1479- 3- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ ع إِذَا قَالَ لَکَ أَخُوکَ وَ قَدْ خَرَجْتَ مِنَ الْحَمَّامِ طَابَ حَمَّامُکَ فَقُلْ لَهُ أَنْعَمَ اللَّهُ بَالَکَ.

وَ رَوَاهُ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ الْآتِی عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ ⁽⁴⁾.

*

ترجمه:

امام ششم(عليه السّلام)فرمود:

بهنگام خروج از حمام چون كسى بتو گويد،عافيت باد (حمامت پاكيزه باد)بگو:انعم اللّٰه بك(خدا بتو احسان كند).

25 بَابُ اسْتِحْبَابِ غَسْلِ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِ‌

اشارة

⁽⁵⁾25 بَابُ اسْتِحْبَابِ غَسْلِ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِ

ترجمه:

باب استحباب شستن سر با خطمی

[رقم الحدیث الکلی: 1480 - رقم الحدیث الباب: 1]

1480- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ سُفْیَانَ بْنِ السِّمْطِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: تَقْلِیمُ الْأَظْفَارِ وَ الْأَخْذُ مِنَ الشَّارِبِ وَ غَسْلُ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ یَنْفِی الْفَقْرَ وَ یَزِیدُ فِی الرِّزْقِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۸

امام صادق عليه السّلام فرمود:

چيدن ناخن‌ها، كوتاه كردن سبيل و شستن سر با گياه ختمى فقر و نادارى را مى‌راند و رزق و روزى را افزايش مى‌دهد.

[رقم الحدیث الکلی: 1481 - رقم الحدیث الباب: 2]

1481- 2- ⁽⁷⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع

قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع غَسْلُ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ یَذْهَبُ بِالدَّرَنِ وَ یَنْفِی الْأَقْذَاءَ ⁽¹⁾.

وَ رَوَاهُ الشَّیْخُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۹

امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود:

شستن سر با گياه ختمى چرك و آلودگى‌هاى بدن را از بين مى‌برد.

[رقم الحدیث الکلی: 1482 - رقم الحدیث الباب: 3]

1482- 3- ⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّیْرَفِیِّ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ عَبْدِ الْخَالِقِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: غَسْلُ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ نُشْرَةٌ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽⁴⁾وَ کَذَا کُلُّ مَا قَبْلَهُ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۶۸

و در خبر ديگرى آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود: شستن سر با خطمى بيمه و تعويذ جان است.

[رقم الحدیث الکلی: 1483 - رقم الحدیث الباب: 4]

1483- 4- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُوسَی بْنِ عُمَرَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْقَمَّاطِ عَنْ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ ⁽⁶⁾عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: غَسْلُ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ أَمَانٌ مِنَ الصُّدَاعِ وَ بَرَاءَةٌ مِنَ الْفَقْرِ وَ طَهُورٌ لِلرَّأْسِ مِنَ الْحَزَازِ ⁽⁷⁾.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ; ج ۱ ص ۵۰

امام صادق عليه السّلام نقل ميكند كه فرمود:شستن سر با خطمى سبب و موجب ايمنى از سر درد،و دورى از تنگدستى،و تميز شدن سر از شوره و كثافت است.

[رقم الحدیث الکلی: 1484 - رقم الحدیث الباب: 5]

1484- 5- ⁽⁸⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَبِی أَیُّوبَ الْمَدِینِیِ ⁽⁹⁾عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ سُفْیَانَ بْنِ السِّمْطِ عَنْ أَبِی

عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: غَسْلُ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ یَنْفِی الْفَقْرَ وَ یَزِیدُ فِی الرِّزْقِ وَ قَالَ هُوَ نُشْرَةٌ ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ; ج ۱ ص ۵۰

امام صادق عليه السّلام فرمود:شستن سر با خطمى تنگدستى را بر طرف سازد،و روزى را زياد كند،و آن تعويذ است يعنى باعث محفوظ‍‌ بودن از بلاها است.

[رقم الحدیث الکلی: 1485 - رقم الحدیث الباب: 6]

1485- 6- ⁽²⁾وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ یُونُسَ بُزُرْجَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع یَقُولُ غَسْلُ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ یَجْلِبُ الرِّزْقَ جَلْباً.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ; ج ۱ ص ۵۰

منصور بن يونس(بزرج)گويد شنيدم از ابو الحسن(موسى بن جعفر)- عليهما السّلام ميفرمود:شستن سر با خطمى،روزى را سخت جلب مينمايد.

[رقم الحدیث الکلی: 1486 - رقم الحدیث الباب: 7]

1486- 7- ⁽³⁾أَحْمَدُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیُّ فِی الْمَحَاسِنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ یُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: النُّشْرَةُ فِی عَشَرَةِ أَشْیَاءَ وَ عَدَّ مِنْهَا غَسْلَ الرَّأْسِ بِالْخِطْمِیِّ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْخِصَالِ کَمَا مَرَّ فِی السِّوَاکِ ⁽⁴⁾أَقُولُ: وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی أَحَادِیثِ الْجُمُعَةِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

امام ششم فرمود نشاط‍‌ در ده چيز است، و از جمله انها سر شستن با گل خطمى است

26 بَابُ اسْتِحْبَابِ غَسْلِ الرَّأْسِ بِوَرَقِ السِّدْرِ

اشارة

⁽⁶⁾26 بَابُ اسْتِحْبَابِ غَسْلِ الرَّأْسِ بِوَرَقِ السِّدْرِ

ترجمه:

باب استحباب شستن سر با برگ سدر

[رقم الحدیث الکلی: 1487 - رقم الحدیث الباب: 1]

1487- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ مَنْصُورٍ بُزُرْجَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع یَقُولُ غَسْلُ الرَّأْسِ بِالسِّدْرِ یَجْلِبُ الرِّزْقَ جَلْباً.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۵۸

و امام هفتم(عليه السّلام)فرمود:شستن سر با سدر بخوبى روزى آورد.

[رقم الحدیث الکلی: 1488 - رقم الحدیث الباب: 2]

1488- 2- ⁽⁸⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ [أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ] ⁽⁹⁾مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍ

عَنْ عُبَیْدِ بْنِ یَحْیَی الثَّوْرِیِّ الْعَطَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ الْعَلَوِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِیٍّ ع قَالَ لَمَّا أَمَرَ اللَّهُ رَسُولَهُ بِإِظْهَارِ الْإِسْلَامِ وَ ظَهَرَ الْوَحْیُ رَأَی قِلَّةً مِنَ الْمُسْلِمِینَ وَ کَثْرَةً مِنَ الْمُشْرِکِینَ- فَاهْتَمَّ رَسُولُ اللَّهِ ص هَمّاً شَدِیداً فَبَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِ جَبْرَئِیلَ بِسِدْرٍ مِنْ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَی فَغَسَلَ بِهِ رَأْسَهُ فَجَلَا بِهِ هَمَّهُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۰

پدربزرگ محمّد بن حسين علوى گويد: امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود:

هنگامى كه خداوند به پيامبرش فرمان داد كه اسلام را آشكار كند و وحى آشكار گرديد. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله اندك بودن مسلمانان و زياد بودن مشركان را مشاهده نمود. و بسيار اندوهگين شد. خداوند جبرئيل عليه السّلام را همراه با سدرى از «سدرة المنتهى» به‌سوى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرستاد. جبرئيل عليه السّلام با آن سدر سر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را شست و غم و اندوه آن حضرت را برطرف نمود.

[رقم الحدیث الکلی: 1489 - رقم الحدیث الباب: 3]

1489- 3- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ ع غَسْلُ الرَّأْسِ بِالسِّدْرِ یَجْلِبُ الرِّزْقَ جَلْباً.

*

ترجمه:

و حضرت موسى بن جعفر(عليه السّلام)فرمود:شستن سر با سدر روزى را جلب مى‌نمايد.

[رقم الحدیث الکلی: 1490 - رقم الحدیث الباب: 4]

1490- 4- ⁽²⁾قَالَ: وَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص اغْتَمَّ فَأَمَرَهُ جَبْرَئِیلُ ع فَغَسَلَ رَأْسَهُ بِالسِّدْرِ وَ کَانَ ذَلِکَ سِدْراً مِنْ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَی.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۶۸

و همانا رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله غمناك و دلتنگ شدند پس جبرئيل عليه السّلام به حضرت توصيه كرد كه سر خود را با سدر بشويد و آن سدرى بود كه از سدرة المنتهى رسيده بود.

[رقم الحدیث الکلی: 1491 - رقم الحدیث الباب: 5]

1491- 5- ⁽³⁾قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع اغْسِلُوا رُءُوسَکُمْ بِوَرَقِ السِّدْرِ فَإِنَّهُ قَدَّسَهُ کُلُّ مَلَکٍ مُقَرَّبٍ وَ کُلُّ نَبِیٍّ مُرْسَلٍ وَ مَنْ غَسَلَ رَأْسَهُ بِوَرَقِ السِّدْرِ صَرَفَ اللَّهُ عَنْهُ وَسْوَسَةَ الشَّیْطَانِ سَبْعِینَ یَوْماً وَ مَنْ صَرَفَ اللَّهُ عَنْهُ وَسْوَسَةَ الشَّیْطَانِ سَبْعِینَ یَوْماً لَمْ یَعْصِ اللَّهَ وَ مَنْ لَمْ یَعْصِ اللَّهَ (سَبْعِینَ یَوْماً) ⁽⁴⁾دَخَلَ الْجَنَّةَ.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ; ج ۱ ص ۱۱۷

حضرت صادق(عليه السّلام)فرمود:

سر خود را با برگ سدر بشوييد كه سدر را هر پيغمبر و فرشته‌اى نيكو و مقدس دانسته،و هر كس كه سر خود را با برگ سدر بشويد، خداوند تا 70 روز وسوسه شيطان را از او بگرداند و هر كس 70 روز وسوسۀ شيطان از او بگردد،هرگز گناه نكند،و هر كه گناه نكند به بهشت رود.

[رقم الحدیث الکلی: 1492 - رقم الحدیث الباب: 6]

1492- 6- ⁽⁵⁾وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ زَیْدٍ النَّرْسِیِّ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَغْسِلُ رَأْسَهُ بِالسِّدْرِ وَ یَقُولُ اغْسِلُوا رُءُوسَکُمْ بِوَرَقِ السِّدْرِ ثُمَّ ذَکَرَ مِثْلَهُ.

*

ترجمه:

امام صادق علیه السلام فرمود رسول خدا صلی الله علیه و آله سر خود را باسدر می شست سپس فرمود سرهای خود را با سدر بشویید

[رقم الحدیث الکلی: 1493 - رقم الحدیث الباب: 7]

1493- 7- ⁽¹⁾وَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ النَّوْفَلِیِّ عَنْ عِیسَی بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعَلَوِیِّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص اغْتَمَّ فَأَمَرَهُ جَبْرَئِیلُ أَنْ یَغْسِلَ رَأْسَهُ بِالسِّدْرِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۵۸

راوی گويد:رسول خدا(صلّى اللّه عليه و آله)غمگين شد و جبرئيل او را واداشت تا سرش را با سدر بشويد.

27 بَابُ جَوَازِ دُخُولِ الْحَمَّامِ الْحَارِّ الْمُفْرِطِ الْحَرَارَةِ وَ طَرْحِ اللِّبْدِ فِیهِ‌

اشارة

⁽²⁾27 بَابُ جَوَازِ دُخُولِ الْحَمَّامِ الْحَارِّ الْمُفْرِطِ الْحَرَارَةِ وَ طَرْحِ اللِّبْدِ فِیهِ

ترجمه:

باب جایز است وارد به حمام زیاد گرم و قرار دادن نمد در آن

[رقم الحدیث الکلی: 1494 - رقم الحدیث الباب: 1]

1494- 1- ⁽³⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ جَمِیعاً عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ الْأَحْمَرِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُوسَی قَالَ: کَانَ أَبِی مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ ع إِذَا أَرَادَ دُخُولَ الْحَمَّامِ أَمَرَ أَنْ یُوقَدَ لَهُ عَلَیْهِ ثَلَاثاً فَکَانَ لَا یُمْکِنُهُ دُخُولُهُ حَتَّی یَدْخُلَهُ السُّودَانُ فَیُلْقُونَ لَهُ اللُّبُودَ ⁽⁴⁾فَإِذَا دَخَلَهُ فَمَرَّةً قَاعِدٌ وَ مَرَّةً قَائِمٌ الْحَدِیثَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۶۱

1 - حسين بن موسى گويد:

هرگاه پدرم، امام كاظم عليه السّلام مى‌خواست به حمام برود، دستور مى‌فرمود كه از سه روز پيش حمام را روشن كنند. آن حضرت از شدت گرماى حمام نمى‌توانست داخل آن شود تا اين‌كه غلامان سياه پوست وارد حمام مى‌شدند و براى ايشان گليم نمدى مى‌انداختند هنگامى كه آن حضرت وارد حمام مى‌شد از شدت گرما گاهى مى‌نشست و گاهى مى‌ايستاد.......

[رقم الحدیث الکلی: 1495 - رقم الحدیث الباب: 2]

1495- 2- ⁽⁵⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ یَسَارٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ السَّدُوسِیِّ عَنْ بَشِیرٍ النَّبَّالِ أَنَّهُ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنِ الْحَمَّامِ فَقَالَ تُرِیدُ الْحَمَّامَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرَ بِإِسْخَانِ الْحَمَّامِ ثُمَّ دَخَلَ الْحَدِیثَ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۱

از امام باقر عليه السّلام درباره حمام پرسيدم.

فرمود: مى‌خواهى به حمام بروى‌؟

عرض كردم: آرى.

حضرت عليه السّلام دستور داد كه حمام را گرم كنند، سپس داخل حمام شد و لنگ بست و زانوها و ناف خود را پوشاند، .......

28 بَابُ اسْتِحْبَابِ النُّورَةِ

اشارة

⁽⁶⁾28 بَابُ اسْتِحْبَابِ النُّورَةِ

ترجمه:

باب استحباب نوره کشیدن

[رقم الحدیث الکلی: 1496 - رقم الحدیث الباب: 1]

1496- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی

عُمَیْرٍ عَنْ سُلَیْمٍ الْفَرَّاءِ قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع النُّورَةُ طَهُورٌ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽¹⁾.

*

ترجمه:

أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام فرمود نوره باعث پاکیزگیست .

[رقم الحدیث الکلی: 1497 - رقم الحدیث الباب: 2]

1497- 2- ⁽²⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ خَلَفِ بْنِ حَمَّادٍ عَمَّنْ رَوَاهُ قَالَ: بَعَثَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع ابْنَ أَخِیهِ فِی حَاجَةٍ فَجَاءَ وَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَدِ اطَّلَی بِالنُّورَةِ إِلَی أَنْ قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ النُّورَةَ طَهُورٌ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۲

راوى گويد: امام صادق عليه السّلام برادرزاده خود را در پى كارى فرستاد. پس برادرزاده حضرت عليه السّلام برگشت در حالى‌كه حضرت عليه السّلام نوره كشيده بود.

امام عليه السّلام به او فرمود: نوره بكش!

عرض كرد: من سه روز پيش نوره كشيدم.

فرمود: به‌راستى كه نوره موجب پاكيزگى است.

[رقم الحدیث الکلی: 1498 - رقم الحدیث الباب: 3]

1498- 3- ⁽³⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع النُّورَةُ نُشْرَةٌ وَ طَهُورٌ لِلْجَسَدِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی ⁽⁴⁾وَ رَوَاهُ فِی الْخِصَالِ بِإِسْنَادِهِ الْآتِی عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ مِثْلَهُ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفاری ; ج ۱ ص ۵۵

ابو بصير از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه امير المؤمنين عليه السّلام فرموده: نوره كشيدن«نشره»يعنى بيمه نمودن جسم است از بلاها و امراض،و سبب پاكيست از براى جسد. شرح:نشره-بضم نون-بمعنى تعويذ و دعاى بازوبند است يا دعائى كه براى حفظ‍‌ و دفع شرور بخود آويزن

[رقم الحدیث الکلی: 1499 - رقم الحدیث الباب: 4]

1499- 4- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِیسَ فِی آخِرِ السَّرَائِرِ نَقْلًا مِنْ کِتَابِ الْجَامِعِ لِأَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ الْبَزَنْطِیِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ یَقْطِینٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ: وَ شَعْرُ الْجَسَدِ

إِذَا طَالَ قَطَعَ مَاءَ الصُّلْبِ وَ أَرْخَی الْمَفَاصِلَ وَ وَرَّثَ الضَّعْفَ وَ السِّلَ ⁽¹⁾وَ إِنَّ النُّورَةَ تَزِیدُ فِی مَاءِ الصُّلْبِ وَ تُقَوِّی الْبَدَنَ وَ تَزِیدُ فِی شَحْمِ الْکُلْیَتَیْنِ وَ تُسْمِنُ الْبَدَنَ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فِی السِّوَاکِ وَ غَیْرِهِ ⁽²⁾وَ یَأْتِی مَا یَدُلُّ عَلَیْهِ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۶۰

سرائر:تا امام كاظم كه ميفرمود چون موى تن دراز بماند منى را ببرد،و مفاصل را سست كند و ناتوانى و تنبلى آورد،و نوره منى را فزايد و تن را نيرو دهد و پيه قلوه‌ها را فزون كند و تن را فربه سازد.

29 بَابُ اسْتِحْبَابِ الْأَخْذِ مِنَ النُّورَةِ عِنْدَ الِاطِّلَاءِ وَ شَمِّهِ وَ جَعْلِهِ عَلَی طَرَفِ الْأَنْفِ وَ الصَّلَاةِ عَلَی سُلَیْمَانَ بْنِ دَاوُدَ ع‌

اشارة

⁽⁴⁾29 بَابُ اسْتِحْبَابِ الْأَخْذِ مِنَ النُّورَةِ عِنْدَ الِاطِّلَاءِ وَ شَمِّهِ وَ جَعْلِهِ عَلَی طَرَفِ الْأَنْفِ وَ الصَّلَاةِ عَلَی سُلَیْمَانَ بْنِ دَاوُدَ ع

ترجمه:

باب استحباب گرفتن مقداری از نوره و بوئیدن آن و گذاشتن اطراف دماغو درود فرستادن به سلیمان بن داود

[رقم الحدیث الکلی: 1500 - رقم الحدیث الباب: 1]

1500- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنِ السَّیَّارِیِّ رَفَعَهُ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع مَنْ أَرَادَ الِاطِّلَاءَ بِالنُّورَةِ فَأَخَذَ مِنَ النُّورَةِ بِإِصْبَعِهِ فَشَمَّهُ وَ جَعَلَ عَلَی طَرَفِ أَنْفِهِ وَ قَالَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی سُلَیْمَانَ بْنِ دَاوُدَ کَمَا أَمَرَنَا بِالنُّورَةِ- لَمْ تُحْرِقْهُ النُّورَةُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۵

سيارى در روايت مرفوعه‌اى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

هركس مى‌خواهد نوره بكشد، مقدارى از نوره را با انگشت خود بردارد و آن را ببويد و آن را نزديك بينى خود نمايد و بگويد:«صلّى اللّه على سليمان بن داود كما أمرنا بالنّورة» نوره او را نمى‌سوزاند.

[رقم الحدیث الکلی: 1501 - رقم الحدیث الباب: 2]

1501- 2- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ ع وَ ذَکَرَ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: اللَّهُمَّ ارْحَمْ سُلَیْمَانَ بْنَ دَاوُدَ کَمَا أَمَرَنَا بِالنُّورَةِ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۶۱

از كتاب فقيه است كه امام صادق(عليه السّلام)فرمود:هر كه خواهد نوره كشد از آن برگيرد و بكنار بينى نهد و گويد:بار خدا رحم كن به سليمان بن داود كه ما را بنوره فرمان داد تا نوره او را نسوزاند ان شاء الله

30 بَابُ اسْتِحْبَابِ الدُّعَاءِ بِالْمَأْثُورِ عِنْدَ الِاطِّلَاءِ بِالنُّورَةِ

اشارة

⁽¹⁾30 بَابُ اسْتِحْبَابِ الدُّعَاءِ بِالْمَأْثُورِ عِنْدَ الِاطِّلَاءِ بِالنُّورَةِ

ترجمه:

باب استحباب خواندن دعاهای رسیده از اهللبیت وقت نوره کشیدن

[رقم الحدیث الکلی: 1502 - رقم الحدیث الباب: 1]

1502- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ رُزَیْقِ بْنِ الزُّبَیْرِ عَنْ سَدِیرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع یَقُولُ مَنْ قَالَ إِذَا اطَّلَی بِالنُّورَةِ اللَّهُمَّ طَیِّبْ مَا طَهُرَ مِنِّی وَ طَهِّرْ مَا طَابَ مِنِّی وَ أَبْدِلْنِی شَعْراً طَاهِراً لَا یَعْصِیکَ اللَّهُمَّ إِنِّی تَطَهَّرْتُ ابْتِغَاءَ سُنَّةِ الْمُرْسَلِینَ وَ ابْتِغَاءَ رِضْوَانِکَ وَ مَغْفِرَتِکَ فَحَرِّمْ شَعْرِی وَ بَشَرِی عَلَی النَّارِ وَ طَهِّرْ خَلْقِی وَ طَیِّبْ خُلُقِی وَ زَکِّ عَمَلِی وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ یَلْقَاکَ عَلَی الْحَنِیفِیَّةِ السَّمْحَةِ مِلَّةِ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِکَ وَ دِینِ مُحَمَّدٍ ص حَبِیبِکَ وَ رَسُولِکَ عَامِلًا بِشَرَائِعِکَ تَابِعاً لِسُنَّةِ نَبِیِّکَ آخِذاً بِهِ مُتَأَدِّباً بِحُسْنِ تَأْدِیبِکَ وَ تَأْدِیبِ رَسُولِکَ ص وَ تَأْدِیبِ أَوْلِیَائِکَ الَّذِینَ غَذَوْتَهُمْ بِأَدَبِکَ وَ زَرَعْتَ الْحِکْمَةَ فِی صُدُورِهِمْ وَ جَعَلْتَهُمْ مَعَادِنَ لِعِلْمِکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ- مَنْ قَالَ ذَلِکَ طَهَّرَهُ اللَّهُ مِنَ الْأَدْنَاسِ فِی الدُّنْیَا وَ مِنَ الذُّنُوبِ وَ بَدَّلَهُ شَعْراً لَا یَعْصِی وَ خَلَقَ اللَّهُ بِکُلِّ شَعْرَةٍ مِنْ جَسَدِهِ مَلَکاً یُسَبِّحُ لَهُ إِلَی أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ وَ إِنَّ تَسْبِیحَةً مِنْ تَسْبِیحِهِمْ تَعْدِلُ بِأَلْفِ تَسْبِیحَةٍ مِنْ تَسْبِیحِ أَهْلِ الْأَرْضِ. ⁽³⁾

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۶

سدير از امام سجّاد عليه السّلام شنيد كه حضرتش مى‌فرمود: هركس هنگامى كه نوره مى‌كشد بگويد:

«اللّهمّ‌ طيّب ما طهر منّي و طهّر ما طاب منّي و أبدلني شعرا طاهرا لا يعصيك. اللّهمّ‌ إنّي تطهّرت ابتغاء سنّة المرسلين و ابتغاء رضوانك و مغفرتك فحرّم شعري و بشري على النّار و طهّر خلقي و طيّب خلقي و زك عملي و اجعلني ممّن يلقاك على الحنيفيّة السّمحة ملّة إبراهيم خليلك و دين محمّد صلّى اللّه عليه و اله حبيبك و رسولك عاملا بشرائعك تابعا لسنّة نبيّك صلّى اللّه عليه و اله آخذا به متأدّبا بحسن تأديبك و تأديب رسولك و تأديب أوليائك الّذين غذوتهم بأدبك و زرعت الحكمة في صدورهم و جعلتهم معادن لعلمك صلواتك عليهم»؛

خداوند او را از آلودگى‌هاى دنيا و گناهان پاك مى‌كند و به جاى آن، مويى به او مى‌دهد كه خداوند را معصيت نمى‌كند و خداوند در مقابل هر موى بدن او فرشته‌اى مى‌آفريند كه تا برپايى قيامت براى او تسبيح مى‌گويد. و به راستى كه هر تسبيح از تسبيح‌هاى آن فرشته‌ها با هزار تسبيح از تسبيح‌هاى اهل زمين برابرى مى‌كند.

31 بَابُ اسْتِحْبَابِ طَلْیِ الْعَوْرَةِ وَ تَوْلِیَةِ الْغَیْرِ طَلْیَ الْبَدَنِ وَ التَّخْیِیرِ فِی التَّقْدِیمِ وَ التَّأْخِیرِ

اشارة

⁽⁴⁾31 بَابُ اسْتِحْبَابِ طَلْیِ الْعَوْرَةِ وَ تَوْلِیَةِ الْغَیْرِ طَلْیَ الْبَدَنِ وَ التَّخْیِیرِ فِی التَّقْدِیمِ وَ التَّأْخِیرِ

ترجمه:

باب استحباب نوره کشیدن به عورت و برای جاهای دیگر بدن از دیگران کمک بگیرد

[رقم الحدیث الکلی: 1503 - رقم الحدیث الباب: 1]

1503- 1- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ یَسَارٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ السَّدُوسِیِ

عَنْ بَشِیرٍ النَّبَّالِ فِی حَدِیثٍ أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ ع دَخَلَ الْحَمَّامَ فَاتَّزَرَ بِإِزَارٍ وَ غَطَّی رُکْبَتَیْهِ وَ سُرَّتَهُ ثُمَّ أَمَرَ صَاحِبَ الْحَمَّامِ فَطَلَی مَا کَانَ خَارِجاً مِنَ الْإِزَارِ ثُمَّ قَالَ اخْرُجْ عَنِّی ثُمَّ طَلَی هُوَ مَا تَحْتَهُ بِیَدِهِ ثُمَّ قَالَ هَکَذَا فَافْعَلْ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۴۱

22 - بشير نبّال گويد: از امام باقر عليه السّلام درباره حمام پرسيدم.

فرمود: مى‌خواهى به حمام بروى‌؟

عرض كردم: آرى.

حضرت عليه السّلام دستور داد كه حمام را گرم كنند، سپس داخل حمام شد و لنگ بست و زانوها و ناف خود را پوشاند، سپس به حمامى دستور داد كه بيرون از لنگ را نوره بكشد.

سپس فرمود: از نزدم بيرون رو.

آن‌گاه حضرت عليه السّلام با دست خود قسمت‌هاى زير لنگ را نوره كشيد. سپس فرمود: چنين كن.

[رقم الحدیث الکلی: 1504 - رقم الحدیث الباب: 2]

1504- 2- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عُبَیْدِ اللَّهِ الْمُرَافِقِیِ أَنَّهُ دَخَلَ حَمَّاماً بِالْمَدِینَةِ فَأَخْبَرَهُ صَاحِبُ الْحَمَّامِ أَنَّ أَبَا جَعْفَرٍ ع کَانَ یَدْخُلُ فَیَبْدَأُ فَیَطْلِی عَانَتَهُ وَ مَا یَلِیهَا ثُمَّ یَلُفُّ إِزَارَهُ عَلَی أَطْرَافِ إِحْلِیلِهِ وَ یَدْعُونِی فَأَطْلِی سَائِرَ بَدَنِهِ ⁽²⁾الْحَدِیثَ.

وَ رَوَاهُ الْکُلَیْنِیُ کَمَا مَرَّ ⁽³⁾.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۵

و از عبيد اللّٰه مرافقى روايت شده كه گفت: در مدينه وارد حمّامى شدم پيرمردى را ديدم كه سرپرست حمّام بود [باو] گفتم: اى پيرمرد اين حمّام از آن كيست‌؟ گفت: از أبى جعفر محمّد بن عليّ‌ عليهما السّلام (امام باقر عليه السّلام) گفتم. آيا ايشان خود نيز بحمّام مى‌آيند؟ پاسخ داد: آرى، گفتم: هنگامى كه بحمّام مى‌آيند چكار ميكنند؟ گفت: آن حضرت داخل حمّام مى‌شود و شروع ميكند ابتدا پشت زهارش و آنچه اطراف آن است نوره ميكشد بعد عورتش را لنگ ميپوشاند و مرا صدا ميزند و من بقيه بدنش را برايش نوره ميكشم

[رقم الحدیث الکلی: 1505 - رقم الحدیث الباب: 3]

1505- 3- ⁽⁴⁾قَالَ: وَ کَانَ الصَّادِقُ ع یَطَّلِی فِی الْحَمَّامِ فَإِذَا بَلَغَ مَوْضِعَ الْعَوْرَةِ قَالَ لِلَّذِی یَطْلِی تَنَحَّ ثُمَّ یَطْلِی هُوَ ذَلِکَ الْمَوْضِعَ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۵۵

و امام صادق عليه السّلام در حمّام نوره ميكشيد (داروى نظافت استعمال ميكرد) و هنگامى كه به محلّ‌ عورتين ميرسيد به آن كس كه بر بدن آن حضرت نوره ميكشيد ميفرمود: دور شو، و بعد آن موضع را خودشان شخصا نوره ميكشيدند.

32 بَابُ اسْتِحْبَابِ الِاطِّلَاءِ وَ إِنْ قَرُبَ الْعَهْدُ بِهِ وَ لَوْ بَعْدَ یَوْمَیْنِ‌

اشارة

⁽⁵⁾32 بَابُ اسْتِحْبَابِ الِاطِّلَاءِ وَ إِنْ قَرُبَ الْعَهْدُ بِهِ وَ لَوْ بَعْدَ یَوْمَیْنِ

ترجمه:

باب استحباب نوره گذاشت با فاصله زمانی کم و لو دو روز یکبار

[رقم الحدیث الکلی: 1506 - رقم الحدیث الباب: 1]

1506- 1- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَجَّالِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: دَخَلْتُ مَعَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع الْحَمَّامَ فَقَالَ لِی یَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ اطَّلِ فَقُلْتُ إِنَّمَا اطَّلَیْتُ مُنْذُ أَیَّامٍ فَقَالَ اطَّلِ فَإِنَّهَا طَهُورٌ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۱

عبد الرحمان بن ابى عبد اللّه گويد:

در خدمت امام صادق عليه السّلام به حمام رفتم. امام صادق عليه السّلام فرمود: بيا نوره بكش. گفتم: چند روز پيش نوره كشيده‌ام.

امام صادق عليه السّلام فرمود: نوره بكش كه بدن را پاك مى‌كند.

[رقم الحدیث الکلی: 1507 - رقم الحدیث الباب: 2]

1507- 2- ⁽⁷⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ عُقْبَةَ

عَنْ أَبِی کَهْمَسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: دَخَلَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع الْحَمَّامَ وَ أَنَا أُرِیدُ أَنْ أَخْرُجَ مِنْهُ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ أَ لَا تَطَّلِی فَقُلْتُ عَهْدِی بِهِ مُنْذُ أَیَّامٍ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهَا طَهُورٌ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۲

محمّد بن عبد اللّه بن على بن حسين گويد:

امام صادق عليه السّلام هنگامى داخل حمام شد كه من مى‌خواستم خارج شوم.

فرمود: اى ابو محمّد! آيا نوره نمى‌كشى‌؟

گفتم: من چند روز پيش نوره كشيدم.

فرمود: مگر نمى‌دانى كه نوره طهارت و پاكيزگى است‌؟!

[رقم الحدیث الکلی: 1508 - رقم الحدیث الباب: 3]

1508- 3- ⁽¹⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ قَالَ: دَخَلْتُ مَعَ أَبِی بَصِیرٍ الْحَمَّامَ فَنَظَرْتُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَدِ اطَّلَی إِلَی أَنْ قَالَ فَقَالَ لِأَبِی بَصِیرٍ اطَّلِ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ- فَقَالَ قَدِ اطَّلَیْتُ مُنْذُ أَیَّامٍ فَقَالَ اطَّلِ فَإِنَّهُ طَهُورٌ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۳۵

على بن ابى حمزه گويد: من با ابو بصير داخل حمام شدم. امام صادق عليه السّلام را ديدم كه بدن و زير بغل‌هاى خود را نوره كشيده است.

من اين جريان را به ابو بصير گفتم.

ابو بصير گفت: مرا به سوى حضرت عليه السّلام راهنمايى كن تا از ايشان در اين خصوص سؤال كنم.

گفتم: خودم ايشان را ديدم.

گفت: تو ايشان را ديدى، اما من كه نديدم! مرا به سوى ايشان راهنمايى كن.

من ابو بصير را به‌سوى حضرت عليه السّلام راهنمايى كردم.

ابو بصير به حضرت عليه السّلام عرض كرد: فدايت شوم! راهنماى من به من خبر داد كه شما بدن و زير بغل‌هاى خود را نوره كشيديد.

فرمود: آرى، اى ابو محمّد! به‌راستى كه كندى موى زير بغل، چشم را ضعيف مى‌كند پس نوره بكش اى ابو محمّد!

ابو بصير گفت: من مدتى پيش نوره كشيده‌ام.

فرمود: نوره بكش! زيرا باعث پاكيزگى است.

[رقم الحدیث الکلی: 1509 - رقم الحدیث الباب: 4]

1509- 4- ⁽²⁾وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ: کُنْتُ مَعَهُ أَقُودُهُ فَأَدْخَلْتُهُ الْحَمَّامَ فَرَأَیْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَتَنَوَّرُ فَدَنَا مِنْهُ أَبُو بَصِیرٍ فَسَلَّمَ عَلَیْهِ فَقَالَ یَا أَبَا بَصِیرٍ تَنَوَّرْ فَقَالَ إِنَّمَا تَنَوَّرْتُ أَوَّلَ مِنْ أَمْسِ وَ الْیَوْمَ الثَّالِثَ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهَا طَهُورٌ فَتَنَوَّرْ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۳

على بن ابى حمزه گويد: با ابو بصير بودم و او را راهنمايى مى‌كردم. پس او را به حمام بردم و امام صادق عليه السّلام را ديدم كه نوره مى‌كشد.

ابو بصير نزديك ايشان رفت و به ايشان سلام نمود.

امام عليه السّلام فرمود: اى ابو بصير! نوره بكش!

ابو بصير عرض كرد: من دو، سه روز پيش نوره كشيدم.

فرمود: مگر نمى‌دانى كه نوره موجب طهارت و پاكيزگى است‌؟! پس نوره بكش!

[رقم الحدیث الکلی: 1510 - رقم الحدیث الباب: 5]

1510- 5- ⁽³⁾وَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُمْهُورٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْقَاسِمِ وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ یُوسُفَ بْنِ السُّخْتِ الْبَصْرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ یَحْیَی بْنِ أَبِی الْبِلَادِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مِهْرَانَ جَمِیعاً عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ قَالَ لَهُ وَ لِأَبِی بَصِیرٍ اطَّلِیَا فَقَالا فَعَلْنَا ذَلِکَ مُنْذُ ثَلَاثٍ فَقَالَ أَعِدَا [أَعِیدَا] ⁽⁴⁾فَإِنَّ الِاطِّلَاءَ طَهُورٌ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی الْعِلَلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدٍ عَنِ

ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنِ ابْنِ بُکَیْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی یَعْفُورٍ ⁽¹⁾وَ رَوَاهُ الشَّیْخُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَعْقُوبَ بِالْإِسْنَادِ الْأَوَّلِ مِثْلَهُ ⁽²⁾.

*

ترجمه:

امام صادق علیه السلام به ابی یعفور و ابی بصیر فرمود

نوره بکشید

گفتند سه روز پیش گذاشتیم

حضرت فرمود دوباره بکشید بدرستیکه نوره پاکی است

[رقم الحدیث الکلی: 1511 - رقم الحدیث الباب: 6]

1511- 6- ⁽³⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ خَلَفِ بْنِ حَمَّادٍ عَمَّنْ رَوَاهُ قَالَ: بَعَثَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع ابْنَ أَخِیهِ فِی حَاجَةٍ فَجَاءَ وَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قَدِ اطَّلَی بِالنُّورَةِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع اطَّلِ فَقَالَ إِنَّمَا عَهْدِی بِالنُّورَةِ مُنْذُ ثَلَاثٍ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ النُّورَةَ طَهُورٌ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۲

4 - راوى گويد: امام صادق عليه السّلام برادرزاده خود را در پى كارى فرستاد. پس برادرزاده حضرت عليه السّلام برگشت در حالى‌كه حضرت عليه السّلام نوره كشيده بود.

امام عليه السّلام به او فرمود: نوره بكش!

عرض كرد: من سه روز پيش نوره كشيدم.

فرمود: به‌راستى كه نوره موجب پاكيزگى است.

[رقم الحدیث الکلی: 1512 - رقم الحدیث الباب: 7]

1512- 7- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ عَمْرِو بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ خَلَفِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ حُکَیْمٍ الْأَرْقَطِ خَالِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَتَیْتُهُ فِی حَاجَةٍ فَأَصَبْتُهُ فِی الْحَمَّامِ یَطَّلِی فَذَکَرْتُ لَهُ حَاجَتِی فَقَالَ أَ لَا تَطَّلِی فَقُلْتُ إِنَّمَا عَهْدِی بِهِ أَوَّلَ مِنْ أَمْسِ فَقَالَ اطَّلِ فَإِنَّ النُّورَةَ طَهُورٌ.

أَقُولُ: وَ تَقَدَّمَ مَا یَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ ⁽⁵⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۶۱

ارقط‍‌ از آن حضرت آورده كه نزدش رفتم براى كارى و او در حمام نوره ميكشيد و نيازم را گفتم و فرمود نوره نمى‌كشى‌؟گفتم:ديروز كشيدم فرمود:بكش كه پاكيزگى است

33 بَابُ اسْتِحْبَابِ الِاطِّلَاءِ فِی کُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ یَوْماً وَ تَأَکُّدِهِ وَ لَوْ بِالْقَرْضِ بَعْدَ عِشْرِینَ یَوْماً وَ آکَدُ مِنْهُ بَعْدَ أَرْبَعِینَ وَ کَذَا حَلْقُ الْعَانَةِ

اشارة

⁽¹⁾33 بَابُ اسْتِحْبَابِ الِاطِّلَاءِ فِی کُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ یَوْماً وَ تَأَکُّدِهِ وَ لَوْ بِالْقَرْضِ بَعْدَ عِشْرِینَ یَوْماً وَ آکَدُ مِنْهُ بَعْدَ أَرْبَعِینَ وَ کَذَا حَلْقُ الْعَانَةِ

ترجمه:

باب استحباب نوره کشیدن هر پانزده روز یکبارو تاکید آن بعد از ده روز و لو قرض کند بعد از بیست روز و تاکید بعد از چهل روز

همچن

[رقم الحدیث الکلی: 1513 - رقم الحدیث الباب: 1]

.1513- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: السُّنَّةُ فِی النُّورَةِ فِی خَمْسَةَ عَشَرَ فَإِنْ أَتَتْ عَلَیْکَ عِشْرُونَ یَوْماً وَ لَیْسَ عِنْدَکَ ⁽³⁾فَاسْتَقْرِضْ عَلَی اللَّهِ.

*

ترجمه:

امام صادق عليه السّلام فرمود:

سنت در نوره كشيدن، در هر پانزده روز يك‌بار است. پس اگر بيست روز بر تو بگذرد و پولى ندارى، بر عهده خدا (با توكل به خدا و ضمانت او) قرض كن (و نوره بكش).

[رقم الحدیث الکلی: 1514 - رقم الحدیث الباب: 2]

1514- 2- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ وَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْمُبَارَکِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَحْمَدَ ⁽⁵⁾الْمِنْقَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: السُّنَّةُ فِی النُّورَةِ فِی کُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ یَوْماً فَإِنْ أَتَتْ عَلَیْکَ عِشْرُونَ یَوْماً وَ لَیْسَ عِنْدَکَ فَاسْتَقْرِضْ عَلَی اللَّهِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۴

حسين بن احمد بن منقرى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

سنت در نوره كشيدن، در هر پانزده روز يك‌بار است. پس اگر بيست روز بر تو بگذرد و پولى ندارى، بر عهده خدا (با توكل به خدا و ضمانت او) قرض كن (و نوره بكش).

[رقم الحدیث الکلی: 1515 - رقم الحدیث الباب: 3]

1515- 3- ⁽⁶⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع أُحِبُّ لِلْمُؤْمِنِ أَنْ یَطَّلِیَ فِی کُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ یَوْماً.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ مُرْسَلًا ⁽⁷⁾وَ کَذَا الَّذِی قَبْلَهُ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۴

محمّد بن مسلم گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود:

دوست دارم مؤمن در هر پانزده روز يك‌بار نوره بكشد.

[رقم الحدیث الکلی: 1516 - رقم الحدیث الباب: 4]

1516- 4- ⁽¹⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی الْخِصَالِ عَنْ أَبِیهِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: السُّنَّةُ فِی النُّورَةِ فِی کُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ یَوْماً فَمَنْ أَتَتْ عَلَیْهِ أَحَدٌ وَ عِشْرُونَ یَوْماً (وَ لَمْ یَتَنَوَّرْ) ⁽²⁾فَلْیَسْتَدِنْ عَلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لْیَتَنَوَّرْ وَ مَنْ أَتَتْ عَلَیْهِ أَرْبَعُونَ یَوْماً وَ لَمْ یَتَنَوَّرْ فَلَیْسَ بِمُؤْمِنٍ وَ لَا مُسْلِمٍ وَ لَا کَرَامَةَ.

*

ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ; ج ۲ ص ۴۹۶

امام صادق(عليه السّلام)فرموده است:سنت در نوره كشيدن،آن است كه در هر پانزده روز يك بار انجام شود و اگر بيست روز بگذرد حتما نوره بكشد و هر كس چهل روز بگذرد و نوره نكشد مؤمن و مسلمان نيست و كرامتى ندارد .

[رقم الحدیث الکلی: 1517 - رقم الحدیث الباب: 5]

1517- 5- ⁽³⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ مَاجِیلَوَیْهِ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی الْقَاسِمِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ: مَنْ کَانَ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَلَا یَتْرُکْ حَلْقَ عَانَتِهِ فَوْقَ الْأَرْبَعِینَ فَإِنْ لَمْ یَجِدْ فَلْیَسْتَقْرِضْ بَعْدَ الْأَرْبَعِینَ وَ لَا یُؤَخِّرْ.

*

ترجمه:

روضة الواعظین / ترجمه مهدوی دامغانی ; ج ۲ ص ۴۹۶

رسول خدا فرموده‌اند:هر كس به خدا و روز رستاخيز مؤمن است،زدودن موى زهار خويش را هر چهل روز يك بار ترك نكند و اگر چهل روز گذشت،هيچ تأخير در آن روا ندارد .

[رقم الحدیث الکلی: 1518 - رقم الحدیث الباب: 6]

1518- 6- ⁽⁴⁾وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ عَلِیٍّ ع فِی حَدِیثِ الْأَرْبَعِمِائَةِ قَالَ: أُحِبُّ لِلْمُؤْمِنِ أَنْ یَطَّلِیَ فِی کُلِّ خَمْسَةَ عَشَرَ یَوْماً مِنَ النُّورَةِ.

⁽⁵⁾ *

ترجمه:

حضرت علی ع فرمودند: دوست دارم برای مومن که هر پانزده روز یک بار نوره بکشد

34 بَابُ اسْتِحْبَابِ إِکْثَارِ الِاطِّلَاءِ بِالنُّورَةِ فِی الصَّیْفِ‌

اشارة

⁽⁶⁾34 بَابُ اسْتِحْبَابِ إِکْثَارِ الِاطِّلَاءِ بِالنُّورَةِ فِی الصَّیْفِ

ترجمه:

باب استحباب زیاد نوره کشیدن در تابستان

[رقم الحدیث الکلی: 1519 - رقم الحدیث الباب: 1]

1519- 1- ⁽⁷⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْوَشَّاءِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ ثَعْلَبَةَ عَنْ عَمَّارٍ السَّابَاطِیِّ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع طَلْیَةٌ فِی الصَّیْفِ خَیْرٌ مِنْ عَشْرٍ فِی الشِّتَاءِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۵۵

عمّار ساباطى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:

يك‌بار نوره كشيدن در تابستان بهتر از ده بار نوره كشيدن در زمستان است.

35 بَابُ اسْتِحْبَابِ خِضَابِ جَمِیعِ الْبَدَنِ بِالْحِنَّاءِ بَعْدَ النُّورَةِ

اشارة

⁽¹⁾35 بَابُ اسْتِحْبَابِ خِضَابِ جَمِیعِ الْبَدَنِ بِالْحِنَّاءِ بَعْدَ النُّورَةِ

ترجمه:

باب استحباب حنا گذاشتن همه ی بدن بعد از نوره گذاشتن

[رقم الحدیث الکلی: 1520 - رقم الحدیث الباب: 1]

1520- 1- ⁽²⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ جَمِیعاً عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ الْأَحْمَرِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُوسَی عَنْ أَبِیهِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ ع فِی حَدِیثٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص قَالَ: مَنْ دَخَلَ الْحَمَّامَ فَاطَّلَی ثُمَّ أَتْبَعَهُ بِالْحِنَّاءِ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ کَانَ أَمَاناً لَهُ مِنَ الْجُنُونِ وَ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ وَ الْأَکِلَةِ ⁽³⁾إِلَی مِثْلِهِ مِنَ النُّورَةِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۶۱

حسين بن موسى گويد:

هرگاه پدرم، امام كاظم عليه السّلام مى‌خواست به حمام برود، دستور مى‌فرمود كه از سه روز پيش حمام را روشن كنند. آن حضرت از شدت گرماى حمام نمى‌توانست داخل آن شود تا اين‌كه غلامان سياه پوست وارد حمام مى‌شدند و براى ايشان گليم نمدى مى‌انداختند هنگامى كه آن حضرت وارد حمام مى‌شد از شدت گرما گاهى مى‌نشست و گاهى مى‌ايستاد.

روزى آن حضرت از حمام بيرون آمد، مردى از آل زبير به نام كنيد با آن حضرت روبه رو شد در حالى‌كه بر روى دست حضرتش اثر حنا بود. آن مرد گفت: اين چه اثرى است كه روى دست شماست‌؟!

فرمود: اثر حنا است.

سپس فرمود: واى بر تو اى كنيد! پدرم - كه داناترين فرد دوران خود بود - از پدر خود، از جد خود به من خبر داد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

هركس به حمام رود و نوره بكشد آن‌گاه از فرق سر تا پاى خود را حنا بمالد، تا نوره كشيدن بعدى، از ديوانگى، جذام، پيسى و خوره در امان خواهد بود.

[رقم الحدیث الکلی: 1521 - رقم الحدیث الباب: 2]

1521- 2- ⁽⁴⁾وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ رَفَعَهُ قَالَ: مَنِ اطَّلَی فَتَدَلَّکَ بِالْحِنَّاءِ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ نُفِیَ عَنْهُ الْفَقْرُ.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۵۹

7-ثواب الاعمال:تا امام صادق(عليه السّلام)فرمود:هر كه نوره كشد و با حنا خود را از سر تا قدم بمالد فقر از او برود.

[رقم الحدیث الکلی: 1522 - رقم الحدیث الباب: 3]

1522- 3- ⁽⁵⁾وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عُبْدُوسِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ قَالَ: رَأَیْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع وَ قَدْ خَرَجَ مِنَ الْحَمَّامِ وَ هُوَ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ مِثْلُ الْوَرْدَةِ مِنْ أَثَرِ الْحِنَّاءِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۶۳

احمد بن عبدوس بن ابراهيم گويد:

امام باقر عليه السّلام را ديدم كه از حمام خارج شده بود در حالى‌كه در اثر حنا، از فرق سر تا پاى ايشان مانند گل سرخ بود.

[رقم الحدیث الکلی: 1523 - رقم الحدیث الباب: 4]

1523- 4- ⁽⁶⁾مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنِ اطَّلَی وَ اخْتَضَبَ بِالْحِنَّاءِ آمَنَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ ثَلَاثِ خِصَالٍ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ وَ الْأَکِلَةِ إِلَی طَلْیَةٍ مِثْلِهَا.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه احمدزاده ; ج ۱ ص ۱۳۰

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:هركس نوره بكشد و حنا بگذارد،تا دفعه ديگر كه اين كار را بكند،خداوند او را از سه چيز در امان مى‌دارد:جذام و برص(پيسى)و خوره.

[رقم الحدیث الکلی: 1524 - رقم الحدیث الباب: 5]

1524- 5- ⁽¹⁾قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع الْحِنَّاءُ عَلَی أَثَرِ النُّورَةِ أَمَانٌ مِنَ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۶۲

امام صادق عليه السّلام فرمود: حنا ماليدن بر بدن از پى نوره كشيدن و بدنبال آن، موجب ايمن شدن از جذام و پيسى است.

[رقم الحدیث الکلی: 1525 - رقم الحدیث الباب: 6]

1525- 6- ⁽²⁾قَالَ وَ رُوِیَ أَنَّ مَنِ اطَّلَی وَ تَدَلَّکَ بِالْحِنَّاءِ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ نَفَی اللَّهُ عَنْهُ الْفَقْرَ.

*

ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ; ج ۱ ص ۱۶۲

و روايت شده كه: هر كس نوره بكشد و بعد با حنا از سر تا پايش را بيالايد، خداوند فقر و تنگدستى را از او دور ميكند.

[رقم الحدیث الکلی: 1526 - رقم الحدیث الباب: 7]

1526- 7- ⁽³⁾وَ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُوسَی قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع یَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنِ اطَّلَی وَ اخْتَضَبَ بِالْحِنَّاءِ آمَنَهُ اللَّهُ مِنْ ثَلَاثِ خِصَالٍ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ وَ الْأَکِلَةِ إِلَی طَلْیَةٍ مِثْلِهَا.

*

ترجمه:

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری ; ج ۱ ص ۱۱۹

پيغمبر(صلّى اللّه عليه و آله)فرمود:هر كس نوره كشد و حنا بندد خداوند او را از سه چيز در امان دارد:جذام،برص،خوره(ظاهرا آكله كه ما به خوره ترجمه كرديم نوعى از جذام است).

[رقم الحدیث الکلی: 1527 - رقم الحدیث الباب: 8]

1527- 8- ⁽⁴⁾وَ فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ بِالسَّنَدِ السَّابِقِ فِی بَابِ إِسْبَاغِ الْوُضُوءِ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع الْحِنَّاءُ بَعْدَ النُّورَةِ أَمَانٌ مِنَ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ.

*

ترجمه:

صحيفة الرضا علیه السلام / ترجمه حجازی ; ج ۱ ص ۸۷

با اسناد نقل شده امام رضا(عليه السلام)فرمود كه على بن ابى طالب(عليه السلام) فرموده: استفاده از حنا بعد از داروى نظافت بدن،باعث ايمنى از بيمارى پيسى و جذام است.

[رقم الحدیث الکلی: 1528 - رقم الحدیث الباب: 9]

1528- 9- ⁽⁵⁾مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی أَحْمَدَ إِسْحَاقَ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ أَبِی الْعَبَّاسِ عَنْ عُبْدُوسِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْحِنَّاءُ یَذْهَبُ بِالسَّهَکِ ⁽⁶⁾

السهک، محرکة- ریح کریهة من عرق. منه قده نقلا عن القاموس المحیط 3- 317.

وَ

قَالَ: مَنِ اطَّلَی فِی الْحَمَّامِ فَتَدَلَّکَ بِالْحِنَّاءِ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ نُفِیَ عَنْهُ الْفَقْرُ.

وَ

قَالَ: رَأَیْتُ أَبَا جَعْفَرٍ الثَّانِیَ ع قَدْ خَرَجَ مِنَ الْحَمَّامِ وَ هُوَ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ مِثْلُ الْوَرْدِ مِنْ أَثَرِ الْحِنَّاءِ.

وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ أَبِی الْعَبَّاسِ عَنْ عُبْدُوسِ بْنِ إِبْرَاهِیمَ رَفَعَ الْحَدِیثَ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع مِثْلَهُ إِلَی قَوْلِهِ نُفِیَ عَنْهُ الْفَقْرُ ⁽¹⁾یأتی فی الباب الآتی.⁽²⁾.

*

ترجمه:

بحارالأنوار (جلد ۷۳) / ترجمه کمره ای ; ج ۱ ص ۶۵

امام صادق(عليه السّلام)فرمود:حنا بوى عرق را ببرد و او را خرم كند و بو را خوش كند و فرزند را زيبا سازد

احمد بن عبدوس بن ابراهيم گويد:

امام باقر عليه السّلام را ديدم كه از حمام خارج شده بود در حالى‌كه در اثر حنا، از فرق سر تا پاى ايشان مانند گل سرخ بود.

36 بَابُ اسْتِحْبَابِ خِضَابِ الْیَدِ بِالْحِنَّاءِ وَ جَعْلِ الْحِنَّاءِ عَلَی الْأَظْفَارِ بَعْدَ النُّورَةِ وَ صَلَاةِ رَکْعَتَیْنِ شُکْراً عِنْدَ الْخُرُوجِ مِنَ الْحَمَّامِ‌

اشارة

⁽³⁾36 بَابُ اسْتِحْبَابِ خِضَابِ الْیَدِ بِالْحِنَّاءِ وَ جَعْلِ الْحِنَّاءِ عَلَی الْأَظْفَارِ بَعْدَ النُّورَةِ وَ صَلَاةِ رَکْعَتَیْنِ شُکْراً عِنْدَ الْخُرُوجِ مِنَ الْحَمَّامِ

ترجمه:

باب استحباب حنا به دست گذاشتن و به ناخن بعد از نوره کشیدن و دو رکعت نماز شکر بعد از خارج شدن از حمام

[رقم الحدیث الکلی: 1529 - رقم الحدیث الباب: 1]

1529- 1- ⁽⁴⁾مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِی حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عُقْبَةَ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ مُوسَی قَالَ: کَانَ أَبُو الْحَسَنِ ع مَعَ رَجُلٍ عِنْدَ قَبْرِ رَسُولِ اللَّهِ ص- فَنَظَرَ إِلَیْهِ وَ قَدْ أَخَذَ الْحِنَّاءَ مِنْ یَدَیْهِ قَالَ فَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْمَدِینَةِ- أَ مَا تَرَوْنَ إِلَی هَذَا کَیْفَ أَخَذَ الْحِنَّاءَ مِنْ یَدَیْهِ فَالْتَفَتَ إِلَیْهِ فَقَالَ فِیهِ مَا تُخْبَرُهُ وَ مَا لَا تُخْبَرُهُ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَیَّ فَقَالَ إِنَّهُ مَنْ أَخَذَ الْحِنَّاءَ بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنِ اطِّلَاءِ النُّورَةِ مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِهِ أَمِنَ مِنَ الْأَدْوَاءِ الثَّلَاثَةِ الْجُنُونِ وَ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ.

*

ترجمه:

ترجمه فروع کافی ; ج ۸ ص ۵۶۳

حسين بن موسى گويد: امام كاظم عليه السّلام همراه مردى نزد قبر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله بود، آن مرد ديد كه دستان حضرت رنگ حنا داشت.

يكى از اهل مدينه گفت: آيا اين شخص را نمى‌بينيد كه چگونه دستش رنگ حنا گرفته است‌؟!

حضرت عليه السّلام به آن مرد رو نمود و فرمود: درباره اين خضاب چيزهايى وجود دارد كه تو مى‌دانى و چيزهايى است كه نمى‌دانى.

آن‌گاه رو به من نمود و فرمود: به‌راستى كه هركس پس از فارغ شدن از نوره كشيدن، از فرق سر تا پايش را حنا ببندد از سه بيمارى در امان خواهد بود: ديوانگى، جذام و پيسى.

[رقم الحدیث الکلی: 1530 - رقم الحدیث الباب: 2]

1530- 2- ⁽⁵⁾وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ