ghaemiyeh.com
سرشناسه : بیستونی، محمد، ۱۳۳۷
عنوان و نام پدیدآور : لغات و مفاهیم قرآن کریم/ تالیف محمد بیستونی.
مشخصات نشر : قم: بیان جوان، ۱۳۸۷.
مشخصات ظاهری : ۳ج. ۱۱ × ۱۷ سم.
شابک : 9789645640623 ؛ ج. ۱ 9789645640628: ؛ ج. ۲ 9789645640635: ؛ ج. ۳ 9789645640642:
وضعیت فهرست نویسی : فیپا
یادداشت : کتاب حاضر لغات و مفاهیم کتاب " تفسیر نوجوان" برگرفته از "تفسیر نمونه " اثر ناصر مکارمشیرازی است.
مندرجات : ج. ۱. شامل لغات و مفاهیم جلد ۱ تا ۱۰ تفسیر نوجوان.ج. ۲ . شامل لغات و مفاهیم جلد ۱۱ تا ۲۰ تفسیر نوجوان.ج. ۳. شامل لغات و مفاهیم جلد ۲۱ تا ۳۰ تفسیر نوجوان .
عنوان دیگر : تفسیر نمونه.
عنوان دیگر : تفسیر نوجوان.
موضوع : بیستونی ، محمد، ۱۳۳۷ .تفسیر نوجوان واژهنامهها .
موضوع : بیستونی ، محمد، ۱۳۳۷ .تفسیر نوجوان فهرست مطالب .
شناسه افزوده : مکارمشیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ .تفسیر نمونه
رده بندی کنگره : BP۹۸/ب۹۵ت۷۴۰۶ ۱۳۸۷
رده بندی دیویی : [ج]۲۹۷/۱۷۹
شماره کتابشناسی ملی : ۱۲۰۲۶۱۸
موضوع صفحه
«سوره حمد»••• 17
«سوره بقره»••• 20
«سوره آل عمران»••• 110
«سوره نساء»••• 181
«سوره مائده»••• 254
«سوره انعام»••• 283
«سوره اعراف»••• 363
«سوره انفال»••• 443
«سوره توبه»••• 471
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم
12 ویژگی منحصر بفرد در آثار مکتوب مؤسسه
قرآنی تفسیر جوان
1 اعرابگذاری کامل «همه» آیات، روایات و کلمههای عربی .
2 طرح جلد ابداعی و گرافیکی جدید متناسب با«جمعیت هدف هر کتاب».
3 صفحهآرایی شعرگونه و چشمنواز تا خواننده به دلیل پرش مرتب چشم «خسته» نشود.
4 آزاد بودن «هرگونه نسخه برداری» و چاپ از روی آثار مکتوب و کپی رایت نرم افزارها.
5 همه محصولات مؤسسه پس از فروش و استفاده، حتی اگر آسیب دیده باشد، «پس گرفته میشود».
6 فروش اقساطی به قیمت نقد و با تعیین اقساط
«توسط خریدار».
7 امضای «حداقل یک مجتهد جامع الشرایط» به نشانه تأیید محتوا قبل از چاپ اخذ میشود.
8 آثار مؤسسه به افراد بیبضاعت بهطور «رایگان» تقدیم میگردد.
9 همه «آموزشهای تخصصی قرآنی» گروه مؤسسات قرآنی تفسیر جوان «رایگان» است.
10 برای هیچ یک از آثار، حقالتألیف دریافت نمیشود.
11 تنوع تخصصی محصولات متناسب «با جامعه هدف یعنی کودک، نوجوان، جوان، زنان، خانواده و مساجد».
12 نشر نهایی آثار پس از نشر آزمایشی و موفقیت در طرح پایلوت (Pilot Plan) در «جمعیت مخاطب هدف» صورت میگیرد.
در صورتی که هر کس از صدراسلام تا سال 1420 هجری قمری
(سال تأسیس مؤسسه قرآنیتفسیرجوان) یک نمونه کتاب قرآنی را با جمع «12 ویژگی» مذکور، به این مؤسسه ارائه دهد، برای هموطنان داخل کشور مبلغ «000/000/10 تومان» و برای افراد مقیم خارج از کشور مبلغ «000/10 دلار» جایزه به عنوان حق الکشف تعلق میگیرد.
(قیمتگذاری کل محصولات مؤسسه برمبنای 12 ویژگی اشاره شده،
انجام میشود)
دکتر محمد بیستونی
رئیس هیئت مدیره گروه مؤسسات قرآنی تفسیر جوانشامل:
[مؤسسهقرآنیقصص(تخصصیکودکان)،مؤسسهقرآنینورپیامبران(تخصصینوجوانان)، مؤسسه قرآنی تفسیر جوان (تخصصی جوانان)، مؤسسه قرآنی رضوان (تخصصی زنان)، مؤسسه قرآنی شعیب نبیاللّه (تخصصی خانواده)،مؤسسه قرآنی مساجد جوان (تخصصی مساجد)، مؤسسه قرآنی انعام الهی (تخصصی تغذیه، گلها و گیاهان دارویی)، مؤسسه طب قرآنی مائدهطلایی (تخصصی طب سنتی باآموزههای قرآنی) مؤسسه قرآنی و علم زندگی (تخصصی
اعجاز علمی قرآن) ،مؤسسه خیریه عاطفه (تخصصی احداث کتابخانه، مراکز ورزشی و غسالخانه در روستاها و مناطق محروم)]
سَیِّدِنا وَ نَبِیِّنا مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّهِ وَ خاتَمِ النَّبِیّینَ وَ اِلی مَوْلانا وَ مَوْلَی الْمُوَحِّدینَ عَلِیٍّ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَ اِلی بِضْعَةِ الْمُصْطَفی وَ بَهْجَةِ قَلْبِهِ سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمینَ وَ اِلی سَیِّدَیْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ، السِبْطَیْنِ، الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ اِلَی الاَْئِمَّةِ التِّسْعَةِ الْمَعْصُومینَ الْمُکَرَّمینَ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ لاسِیَّما بَقِیَّةِ اللّهِ فِی الاَْرَضینَ وَ وارِثِ عُلُومِ الاَْنْبِیاءِ وَ الْمُرْسَلینَ، الْمُعَدِّ لِقَطْعِ دابِرِالظَّلَمَةِ وَ الْمُدَّخِرِ لاِِحْیاءِ الْفَرائِضِ وَ مَعالِمِ الدّینِ ، الْحُجَّةِبْنِالْحَسَنِ صاحِبِالْعَصْرِ وَ الزَّمانِ عَجَّلَ اللّهُ تَعالی فَرَجَهُ الشَّریفَ فَیا مُعِزَّ الاَْوْلِیاءَ وَ یا مُذِلَّ الاَْعْداءِ اَیُّهَا السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَیْنَالاَْرْضِ وَ السَّماءِ قَدْ مَسَّنا وَ اَهْلَنَا الضُّرَّ فی غَیْبَتِکَ وَ فِراقِکَ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ مِنْ وِلائِکَ وَ مَحَبَّتِکَ فَاَوْفِ لَنَا الْکَیْلَ مِنْ مَنِّکَ وَ فَضْلِکَ وَ تَصَدَّقْ عَلَیْنا بِنَظْرَةِ رَحْمَةٍ مِنْکَ اِنّا نَریکَ مِنَ الْمُحْسِنینَ
درباره تفسیر نوجوان
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم
قرآن کریم بهترین هدیه خداوند منّان به همه انسانها در طول قرون و اعصار میباشد. بدون شک استفاده صحیح از این کتاب آسمانی و بکارگیری محتوای آن در زندگی، مستلزم تفکیک و موضوعبندی آیات، متناسب با مخاطبین مختلف خصوصا گروههای سنی کودک، نوجوان و جوان میباشد زیرا سراسر این کتاب به استناد آیات 44 سوره فصّلت و 82 اسراء و 57 یونس برای شفا و درمان بیماریهای جسمی و روحی انسانها نازل شده و مانند داروخانهای است که گرچه همه داروهای آن برای شفاست
ولی طبعا «هر دارویی برای بیمار خاصی شفابخشتر است».
در همین راستا جناب آقای دکتر محمد بیستونی مسئول
محترم مؤسسه قرآنی تفسیر جوان که اینجانب مدت 10 سال در جریان فعالیتهای خوب ایشان در عرصه پژوهشهای موضوعی قرآنی میباشم و قبلاً تفسیر نمونه را در یک مجموعه تحت عنوان «تفسیر جوان» خلاصه، ساده سازی و منتشر نموده است، اخیرا مطالب تفسیر نمونه را در یک مجموعه تحت عنوان «تفسیر نوجوان» با تکیه بر آیات متناسب با گروه سنی یادشده، گزینش و سادهسازی نموده است که در نوع خود بسیار جالب میباشد.
امیدوارم نوجوانان عزیز و خانواده محترم آنها از این سفره معنوی و پربرکت که خوشبختی و سعادت دنیا و آخرت آنها را به همراه دارد، حداکثر استفاده را بنمایند.ناصر مکارم شیرازی
1/12/85
در بسیاری از کتابهای خارجی زندگینامه و عکس چهره نویسنده در اولین صفحه یا پشت جلد آن کتاب درج میشود تا خواننده متوجه باشد که نوشته چه کسی را میخواند و از طریق دنیای نامرئی اندیشه و تفکر و نیز صفحات کتاب با نویسنده ارتباط برقرار کند. بنابراین به استناد آیه شریفه «وَ اَمّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ» (11 / ضحی) که دستور میدهد «نعمتهای پروردگار مهربان را بیان کنید» و نه ازباب خودنمایی و ریاکاری (که گناهکبیره و موجب دخول در آتش است) خود را معرفی مینمایم.
من در 14 اردیبهشت ماه 1337 شمسی در شهر آبادان متولد شدم. پدرم کارگر شرکت نفت و اهل
بیستون کرمانشاه و مادرم شیرازی بود (خدا آنها را بیامرزد).
سال اول دبستان را بدون حضور در مدرسه و به صورت جهشی گذراندم. از سن 14 سالگی با خانواده
به شیراز مهاجرت کرده و لطف الهی شامل حال بنده شد و در کنار بیت معظم حضرت آیةاللّه شهید سیدعبدالحسین دستغیب «قُدِّسَ سِرُّه» در شیراز مقیم شدیم. هیچگاه چهره ملکوتی و اخلاص در گفتار و رفتار وی را در طول سالیانی که تا زمان شهادت در محضرشان بودم فراموش نخواهم کرد.
پس از مدتی وضع مالی پدر بهتر شد و به منطقه قصرالدشت شیراز نقل مکان کردیم. عنایت ویژه الهی دوباره نصیب من شد و در همسایگی منزل روحانی برجسته و انقلابی و مجاهد و مخلص
حضرت آیةاللّه سیدعلیاصغر دستغیب ساکن گردیده و به مسجدالرضا علیهالسلام که معظمٌله امام جماعت آنجا بودند راه یافتم و در این هنگام 14 ساله بودم. ضمن مشورت با ایشان در آغاز سنّ تکلیف، امام خمینی «قُدِّسَ سِرُّه» را به عنوان مرجع تقلید برگزیده و مسئولیت فعالیتهای فرهنگی و سیاسی مسجدالرضا علیهالسلام را عهدهدار شده و همراه با استاد و مراد و والد معنویام حضرت آیةاللّه سید علی اصغر
دستغیب در مبارزه علیه رژیم شبزده پهلوی حضور داشته و در سن 19 سالگی به جرم «اقدام علیه امنیت شاهنشاهی» دستگیر و روانه شکنجهگاه ساواک و زندان عادل آباد شیراز شدم.
با پیروزی انقلاب اسلامی در فعالیتهای متعدد اجتماعی و مردمی نظیر احداث کتابخانه، مراکز
ورزشی، ساخت غسالخانه و مسجد در روستاهای محروم و حضور در جبهههای جنگ تحمیلی شرکت نموده و با پایان جنگ نور علیه ظلمت، فعالیتهای متفرقه خود را تعطیل کرده و بر روی پژوهش، تألیف یا تلخیص و نشرکتابهای موضوعی و کاربردی با محوریتقرآن، حدیثوعلومروزبرای گروههای سنّی «کودک، نوجوان، جوان، زنان، مردان و خانواده» متمرکز شده و تاکنون حدود 500 کتاب را به محضرامامزمان «عجل الله تعالی فرجه الشریف» و اهل بیت عصمت و طهارت علیهمالسلام و جامعه هدف آثار خود اهداء و منتشر نمودهام که بحمداللّه با استقبال کمنظیر مخاطبین عزیز مواجهگردیده و به دفعات
مکرر چاپ و منتشر شده است.
مدارک تحصیلی این حقیر بدین ترتیب میباشد:
دیپلم: ریاضی در شیراز
لیسانس: الهیات (دانشجوی ممتاز در تهران)
فوق لیسانس: جامعهشناسیازدانشگاه پونای هند (تحت لیسانس دانشگاه آکسفورد لندن)
دکترا: جامعهشناسی از دانشگاه پونای هند (تحت لیسانس دانشگاه آکسفورد لندن)
مدیریت استراتژیک: سازمان مدیریت صنعتی.
آثاراینجانب صرفا درحوزه تفسیر و تحقیقات تخصصی و کاربردی بر اساس قرآن، حدیث و علومروزمیباشد.تاکنون بیش از 000/500 نفر که 90% آنها جوان بودهاند را بهصورت حضوری و چهره به چهره از طریق کارگاههای آموزشیِ «قرآن و مهارتهای زندگی» به طور رایگان آموزش دادهام و از بین آنها بیش از 3000 نفر را به عنوان
گروههای تحقیق موضوعی جذب، سازماندهی و بکارگیری نمودهام. همه آثار پژوهشی افراد مذکور
حسب موضوع توسط یکی از اعضای هیئت علمی 100نفره عضو «گروهمؤسساتقرآنی تفسیرجوان» بازبینی، نظارت و کنترل شده و پس از تأیید حداقل یک مجتهد جامعالشرایط با نظارت نهایی بنده چاپ و منتشر میشود و هر هفته حداقل یک اثر قرآنی جدید به همین سبک در اختیار علاقمندان قرار داده میشود.
ترجمه آثار این حقیر توسط ناشرین بینالمللی خارج از کشور به زبانهای عربی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی و اردو در حال انجام است. هر یک از ده مؤسسه قرآنی که توسط بنده راهاندازی و تأسیس شده است برای یک «جامعه هدف» یا در یک موضوع
تخصصی نظیر تغذیه، گلها و گیاهان دارویی و مسائل ماورائی فعالیت مینمایند.
راه طی شده قطره ناچیزی از اقیانوس بیکران فرهنگ و معارف زندگی ساز و نشاط آفرین قرآن کریم میباشد.
لذااز همهصاحبنظرانواساتید حوزه و دانشگاه
درسراسر جهان تقاضا میکنم با ارائه نظرات اصلاحی و حمایتهای فکری و طرحموضوعات و روشهای جدید و جوانپسند، گروه مؤسسات قرآنی تفسیر جوان را در رسالتی که به عهده گرفته است یاری نمایند.
امید است این قبیل تلاشهای قرآنی ما و شما برای روزی ذخیره شود که به جز اعمال و نیات خالصانه هیچ چیز دیگری کارساز نخواهد بود.
دکتر محمد بیستونی
تهران 8/8/88
سالروز ولادت سلطان قلبها
علی بن موسی الرضا علیهالسلام
بعد از انتشار «تفسیرنوجوان» که دربردارنده حدود 2000 آیه کاربردی از مجموع 6236 آیه قرآن کریم برای گروه سنی مقطع راهنمایی و دبیرستان و برگرفته از متن تفسیر نمونه میباشد، مراجعات فراوانی از سوی دانشآموزان عزیز صورت گرفت که متقاضی حفظ آیات، لغات ترجمه و تفسیر کل مجموعه 30 جلدی اشاره شده بودند. تنها مشکلی که برای اجرای چنین اقدام خداپسندانهای وجود داشت گزینشی بودن لغات مندرج در تفسیر یاد شده و عدم درج تمامی لغات و مفاهیم آیات بود. لذا تصمیم گرفتم کل لغات و مفاهیم آیات تفسیر نوجوان را در 3 جلد با قطع جیبی تألیف و منتشر نمایم که هر جلد دربردارنده لغات 10 جلد از مجموعه 30 جلدی تفسیرنوجوان میباشد. در جریان
کتابشناسی برای این اقدام با کتاب «پیام نور» تألیف ارزنده سرکار خانم طاهره لاجوردی مواجه شدم که کل لغات قرآن کریم را در یک مجموعه 10 جلدی با قطع وزیری شامل میشود. بنابراین برای پرهیز از دوباره
کاری کتاب مذکور را اساس کار قرار دادم و آن را براساس آیات مندرج درتفسیرنوجوان خلاصه کرده و با استفاده از کتاب یک جلدی لغتشناسی و مفاهیم قرآن کریم که از تألیفات قبلی بندهمیباشد و نیزترجمه استاد بهرامپور بر قرآن کریم اضافات ضروری را لحاظ نموده و بالاخره کتاب «لغات و مفاهیم تفسیر نوجوان» برای چاپ آماده شد.
مؤسسهقرآنی تفسیرجوان برای فرهنگسازی آیات قرآن کریم در زندگی نوجوانان و جوانان عزیز مسابقهای را با استفاده از متن تفسیر 30 جلدی نوجوان و
مجموعه سه جلدی لغات و مفاهیم این تفسیر تدارک دیده است که روش شرکت در مسابقه و مراحل اجرای آن به شرح زیر میباشد:
1 ارسال نامه تقاضای برگزاری مسابقه: با امضای بالاترین مسئول مراکز متقاضی یا نماینده نفرات علاقمند برای شرکت در مسابقه.
2 حد نصاب برای برگزاری مسابقه: 500 نفر.
3 زمان و مکان برگزاری مسابقه: به انتخاب مرکز
متقاضی یا نماینده نفرات شرکت کننده میباشد.
4 نوع مسابقه: سئوالات به صورت کتبی و پاسخها ترکیبی از تشریحی و گزینهای میباشد.
5 جایزه مسابقه:
1/5: تشرف حافظین تفسیر نوجوان به سفر عمره به صورت گروهی یا پرداخت معادل هزینه ریالی
رسمی آن تا زمان حیات بنده.
2/5: عضویت رایگان در «گروههای پژوهشی تحقیق موضوعی از قرآن، حدیث و علوم روز» و چاپ آثار بادرج نام گروه تحقیق بر روی جلد کتاب همراه با پرداخت حقالتألیف به آنها.
3/5: اعطای فرم اشتراک برای دریافت «رایگان» آثار برگزیده گروه مؤسسات قرآنی تفسیر جوان در صورت ادامه همکاری با مؤسسه .
4/5: عضویت در خانواده بزرگ گروه مؤسسات قرآنی تفسیرجوان و ارائهخدماتحمایتی نظیرمشاورهحقوقی رایگان،شغلیابی،سفرهای علمی،تفریحی،زیارتی و...
به امید روزی که از «لایههای سطحی» دریای
زیبای قرآن کریم عبور کرده و «گوهرهای عمق این دریا» را از درون آن بیرون آورده و به عنوان «سرمایه ماندگار»
برای خوشبختی و رفاه و آسایش دنیا و آخرت خود در زندگی بکارگیریم.
دکتر محمد بیستونی
رئیس هیئت مدیره گروه مؤسسات قرآنی تفسیر جوان
شامل:
1 مؤسسه قرآنی قصص (تخصصی کودکان)
2 مؤسسه قرآنی نورپیامبران (تخصصی نوجوانان)
3 مؤسسه قرآنی تفسیر جوان (تخصصی جوانان)
4 مؤسسه قرآنی رضوان (تخصصی زنان)
5 مؤسسه قرآنی شعیب نبیاللّه (تخصصی خانواده)
6 مؤسسه قرآنی مساجد جوان (تخصصی مساجد)
7 مؤسسه قرآنی انعام الهی (تخصصی تغذیه، گلها و گیاهان دارویی)
8 مؤسسه قرآنی و علم زندگی (تخصصی اعجاز علمی قرآن)
9 مؤسسه خیریه عاطفه (تخصصی احداث کتابخانه، مراکز ورزشی و غسالخانه در روستاها و مناطق محروم)
10 مؤسسهانتشاراتی بیانجوان (ناشر تخصصی گروهمؤسساتقرآنیتفسیرجوان)
1 بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
بِسْمِ: به نام
اللّهِ: خداوند
الرَّحْمنِ: بخشنده
الرَّحیمِ: مهربان.
2 اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ
اَلْحَمْدُ: حمد و ستایش
لِلّهِ: برای خداوندی است که
رَبِّ: پرورش دهنده
الْعالَمینَ: جهانیان است.
3 اَلرَّحْمنِ الرَّحیمِ
سوره حمد لغات و مفاهیم قرآن کریم (23)
اَلرَّحْمنِ: بخشنده و
الرَّحیمِ: مهربان است.
4 مالِکِ یَوْمِ الدّینِ
مالِکِ: صاحب
یَوْمِ الدّینِ: روز جزاست.
5 اِیّاکَ نَعْبُدُ وَ اِیّاکَ نَسْتَعینُ
اِیّاکَ: فقط تو را
نَعْبُدُ: عبادت میکنیم
وَ اِیّاکَ: و فقط از تو
نَسْتَعینُ: یاری میجوییم.
6 اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیمَ
اِهْدِنَا: هدایت نما ما را
(24) جلد 1 سوره حمد
الصِّراطَ: به راه
الْمُسْتَقیمَ: راست.
7 صِراطَ الَّذینَ اَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِالْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لاَ الضّالّینَ
صِراطَ الَّذینَ: راه کسانی که
اَنْعَمْتَ: نعمت دادی
عَلَیْهِمْ: به ایشان
غَیْرِ: نه (راه)
الْمَغْضُوبِ: غضب شدگان
عَلَیْهِمْ: برایشان
وَ لاَ الضّالّینَ: و نه (راه) گمراهان.
سوره حمد لغات و مفاهیم قرآن کریم (25)
(26) جلد 1 سوره حمد
21 یا اَیُّهَا النّاسُ اعْبُدُوا رَبَّکُمُ الَّذی خَلَقَکُمْ وَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ
یا اَیُّهَا النّاسُ: ای مردم
اعْبُدُوا: پرستش کنید
رَبَّکُمُ الَّذی: پروردگارتان را که
خَلَقَکُمْ: خلق کرد شما را
وَ الَّذینَ: و کسانی را که
مِنْ قَبْلِکُمْ: قبل از شما (بودند)،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَتَّقُونَ:پرهیزگار شوید.
22 اَلَّذی جَعَلَ لَکُمُ الاَْرْضَ فِراشا وَ السَّماءَ بِناءً وَ اَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقا
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (27)
لَکُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلّهِ اَنْدادا وَ اَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اَلَّذی: آن که
جَعَلَ: قرارداد
لَکُمُ: برای شما
الاَْرْضَ: زمین را
فِراشا: فرشی
وَ السَّماءَ: و آسمان را
بِناءً: سرپناهی (چون سقف)
وَ اَنْزَلَ: و فروفرستاد
مِنَ السَّماءِ: از آسمان
ماءً: آبی را
فَأَخْرَجَ: پس خارج کرد
بِهِ: بوسیله آن
مِنَ الثَّمَراتِ: از میوهها
(28) جلد 1 سوره بقره
رِزْقا: روزیای
لَکُمْ: برای شما
فَلا تَجْعَلُوا: پس قرار ندهید
لِلّهِ: برای خداوند
اَنْدادا: شریکانی
وَ اَنْتُمْ: در حالی که شما
تَعْلَمُونَ: میدانید.
23 وَ اِنْ کُنْتُمْ فی رَیْبٍ مِمّا نَزَّلْنا عَلی عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَکُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ اِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ
وَ اِنْ کُنْتُمْ: و اگر بودید
فی رَیْبٍ: در شکی
مِمّا: از آنچه
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (29)
نَزَّلْنا: فرستادیم
عَلی عَبْدِنا: بر بندهمان
فَأْتُوا: پس بیاورید
بِسُورَةٍ: سورهای
مِنْ مِثْلِهِ: مثل آن
وَ ادْعُوا: و دعوت کنید، بخوانید
شُهَداءَکُمْ: گواهانتان را
مِنْ دُونِ: از غیر
اللّهِ: خدا
اِنْ کُنْتُمْ: اگر هستید
صادِقینَ: از راستگویان.
25 وَ بَشِّرِالَّذینَ امَنُوا وَ عَمِلُواالصّالِحاتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ کُلَّما رُزِقُوا
(30) جلد 1 سوره بقره
مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقا قالُوا هذَا الَّذی رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ اُتُوا بِهِ مُتَشابِها وَ لَهُمْ فیها اَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فیها خالِدُونَ
وَ بَشِّرِ: و بشارت بده
الَّذینَ: کسانی را که
امَنُوا: ایمان آوردند
وَ عَمِلُوا: و عمل کردند
الصّالِحاتِ:به کارهای خوب
اَنَّ: این که
لَهُمْ: برای ایشان
جَنّاتٍ: باغهایی است
تَجْری: که جاری میشود
مِنْ تَحْتِهَا: از زیر آن
الاَْنْهارُ: نهرها
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (31)
کُلَّما: هر زمان
رُزِقُوا: روزی یابند
مِنْها: از آن
مِنْ ثَمَرَةٍ: از میوهای
رِزْقا: روزیای
قالُوا: گفتند (گویند):
هذَا الَّذی: این (همان) است که
رُزِقْنا: روزی داده شده بودیم
مِنْ قَبْلُ: از قبل.
وَ اُتُوا: و داده شوند
بِهِ: به آن
مُتَشابِها: همانند آن.
وَ لَهُمْ: و برای ایشان است
فیها: در آن
(32) جلد 1 سوره بقره
اَزْواجٌ: همسرانی
مُطَهَّرَةٌ: پاکیزه و پاک.
وَ هُمْ: و ایشان
فیها: در آن
خالِدُونَ: جاودانند.
26 اِنَّ اللّهَ لا یَسْتَحْیی اَنْ یَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَاَمَّا الَّذینَ امَنُوا فَیَعْلَمُونَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ اَمَّا الَّذینَ کَفَرُوا فَیَقُولُونَ ماذا اَرادَ اللّهُ بِهذا مَثَلاً یُضِلُّ بِهِ کَثیرا وَ یَهْدی بِهِ کَثیرا وَ ما یُضِلُّ بِهِ اِلاَّ الْفاسِقینَ
اِنَّ: همانا
اللّهَ: خدا
لا یَسْتَحْیی: حیا نمیکنند
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (33)
اَنْ یَضْرِبَ: این که بزند
مَثَلاً: مثلی
ما بَعُوضَةً: به پشه
فَما فَوْقَها: پس بالاتر از آن،
فَاَمَّا: پس امّا
الَّذینَ: کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردند
فَیَعْلَمُونَ: پس میدانند
اَنَّهُ: همانا آن
الْحَقُّ: حق است
مِنْ: از جانب
رَبِّهِمْ: پروردگارشان.
وَ اَمَّا: و امّا
الَّذینَ: کسانی که
(34) جلد 1 سوره بقره
کَفَرُوا: کافر شدند
فَیَقُولُونَ: پس میگویند:
ماذا اَرادَ: چه اراده کرده
اللّهُ: خدا
بِهذا: به این
مَثَلاً: مثل؟
یُضِلُّ: گمراه میکند
بِهِ: به آن
کَثیرا: بسیاری را
وَ یَهْدی: و هدایت میکند
بِهِ: به آن
کَثیرا: بسیاری را.
وَ ما یُضِلُّ: و گمراه نمیکند
بِهِ: به آن
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (35)
اِلاَّ الْفاسِقینَ: مگر فاسقان را.
27 اَلَّذینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِنْ بَعْدِ میثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما اَمَرَ اللّهُ بِهِ اَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِیالاَْرْضِ اوُلئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ
اَلَّذینَ: کسانی که
یَنْقُضُونَ: میشکنند
عَهْدَ: پیمان
اللّهِ: خدا را
مِنْ بَعْدِ: از بعد
میثاقِهِ: پیمانش،
وَ یَقْطَعُونَ: و قطع میکنند
ما اَمَرَ: آن چه امر کرده
(36) جلد 1 سوره بقره
اللّهُ بِهِ: خدا به آن
اَنْ: این که
یُوصَلَ: وصل کنند،
وَ یُفْسِدُونَ: و فساد میکنند
فِی الاَْرْضِ: در زمین،
اوُلئِکَ: آنان
هُمُ: ایشانند
الْخاسِرُونَ: زیانکاران.
35 وَ قُلْنا یا ادَمُ اسْکُنْ اَنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّةَ وَ کُلا مِنْها رَغَدا حَیْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِالشَّجَرَةَ فَتَکُونا مِنَ الظّالِمینَ
وَ قُلْنا یا ادَمُ: و گفتیم: ما ای آدم!
اسْکُنْ اَنْتَ: سکونت کن تو
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (37)
وَ زَوْجُکَ: و همسرت
الْجَنَّةَ: در بهشت
وَ کُلا مِنْها: و بخورید از آن
رَغَدا: فراوان
حَیْثُ شِئْتُما: هر جا میخواهید
وَ لا تَقْرَبا: و نزدیک نشوید
هذِهِالشَّجَرَةَ: به این درخت
فَتَکُونا مِنَ: پس میشوید از
الظّالِمینَ: ستمکاران.
36 فَاَزَلَّهُمَاالشَّیْطانُ عَنْهافَأَخْرَجَهُمامِمّا کانا فیهِ وَ قُلْنَااهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍعَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِیالاَْرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتاعٌ اِلی حینٍ
فَاَزَلَّهُمَا: پس به لغزش کشانید آن دو را
(38) جلد 1 سوره بقره
الشَّیْطانُ: شیطان
عَنْها: از آن،
فَأَخْرَجَهُما: پس خارج کرد آن دو را
مِمّا کانا فیهِ: از آن چه بودند در آن.
وَ قُلْنَااهْبِطُوا: و گفتیم فرود آیید
بَعْضُکُمْ: بعضی از شما
لِبَعْضٍ: بر بعضی دیگر
عَدُوٌّ: دشمنید.
وَ لَکُمْ: و برای شماست
فِیالاَْرْضِ: در زمین،
مُسْتَقَرٌّ: قرارگاهی
وَ مَتاعٌ: و بهرهمندی است.
اِلی حینٍ: تا وقت معیّن.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (39)
43 وَ اَقیمُوا الصَّلوةَ وَ اتُوا الزَّکوةَ وَ ارْکَعُوا مَعَ الرّاکِعینَ
وَ اَقیمُوا: و به پا دارید
الصَّلوةَ: نماز را
وَ اتُوا: و بدهید، ادا کنید
الزَّکوةَ:زکات را
وَ ارْکَعُوا: و رکوع کنید
مَعَ الرّاکِعینَ: با رکوع کنندگان.
45 وَ اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ وَ اِنَّها لَکَبیرَةٌ اِلاّ عَلَی الْخاشِعینَ
وَ اسْتَعینُوا: و یاری جوئید
بِالصَّبْرِ: (به وسیله) صبر
وَ الصَّلوةِ: و نماز
(40) جلد 1 سوره بقره
وَ اِنَّها: و به درستی که آن
لَکَبیرَةٌ: هر آینه گران و سنگین و بزرگ است
اِلاّ: مگر
عَلَی الْخاشِعینَ: بر خاشعان.
62 اِنَّ الَّذینَ امَنُوا وَ الَّذینَ هادُوا وَ النَّصاری وَ الصّابِئینَ مَنْ امَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ وَ عَمِلَ صالِحا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردند
وَ الَّذینَ: و کسانی که
هادُوا: یهودی (گشتند)
وَ النَّصاری: و نصاری
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (41)
وَ الصّابِئینَ: و صابئین
مَنْ: همانها که
امَنَ: ایمان آوردند
بِاللّهِ: به خداوند
وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ: و روز قیامت
وَ عَمِلَ صالِحا: و عمل صالح انجام دادند،
فَلَهُمْ: پس برایشان است
اَجْرُهُمْ: پاداششان
عِنْدَ رَبِّهِمْ: نزد پرورگارشان
وَ لا خَوْفٌ: و نه ترسی
عَلَیْهِمْ: برایشان است
وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ: و نه غمگین میشوند.
67 وَ اِذْ قالَ مُوسی لِقَوْمِهِ اِنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ اَنْ
(42) جلد 1 سوره بقره
تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا اَتَتَّخِذُنا هُزُوا قالَ اَعُوذُ بِاللّهِ اَنْ اَکُونَ مِنَ الْجاهِلینَ
وَ اِذْ قالَ: و هنگامی که که گفت:
مُوسی لِقَوْمِهِ: موسی به قومش
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
یَأْمُرُکُمْ: فرمان میدهد شما را
اَنْ تَذْبَحُوا: این که بکُشید
بَقَرَةً: گاوی را،
قالُوا: گفتند:
اَتَتَّخِذُنا: آیا گرفتی ما را
هُزُوا: به مسخرگی؟
قالَ: گفت:
اَعُوذُ بِاللّهِ: پناه میبرم به خدا
اَنْ اَکُونَ: این که باشم
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (43)
مِنَ الْجاهِلینَ: از نادانان.
68 قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِیَ قالَ اِنَّهُ یَقُولُ اِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِکْرٌ عَوانٌ بَیْنَ ذلِکَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ
قالُوا: گفتند:
ادْعُ لَنا: بخوان برای ما
رَبَّکَ: از پروردگارتان
یُبَیِّنْ لَنا: تا بیان کند برای ما
ما هِیَ: چیست آن؟
قالَ: گفت:
اِنَّهُ یَقُولُ: همانا او میگوید:
اِنَّها: به درستی که آن
بَقَرَةٌ: گاوی است
(44) جلد 1 سوره بقره
لا فارِضٌ: که پیر نباشد
وَ لا بِکْرٌ: و جوان هم نباشد
عَوانٌ بَیْنَ: بین این دو باشد
ذلِکَ:
فَافْعَلُوا: پس انجام دهید
ما تُؤْمَرُونَ:آنچه را که به آن امر شدهاید.
69 قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ اِنَّهُ
یَقُولُ اِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النّاظِرینَ
قالُوا: گفتند:
ادْعُ لَنا: بخوان برای ما
رَبَّکَ: از پروردگارت
یُبَیِّنْ لَنا: تا بیان کند برای ما
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (45)
ما لَوْنُها: رنگش چگونه باشد؟
قالَ: گفت:
اِنَّهُ یَقُولُ: همانا او میگوید:
اِنَّها: به درستی که آن
بَقَرَةٌ: گاوی است
صَفْراءُ: زرد،
فاقِعٌ: خالص و یکدست
لَوْنُها: که رنگ آن
تَسُرُّ: شاد میکند
النّاظِرینَ: بینندگان را.
70 قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِیَ اِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَیْنا وَ اِنّا اِنْ شاءَ اللّهُ لَمُهْتَدُونَ
قالُوا ادْعُ لَنا: گفتند: بخوان برای ما
(46) جلد 1 سوره بقره
رَبَّکَ: از پروردگارت
یُبَیِّنْ لَنا: که بیان کند برای ما
ما هِیَ: چیست آن؟
اِنَّ الْبَقَرَ: به درستی که گاو
تَشابَهَ: مشتبه است
عَلَیْنا: بر ما.
وَ اِنّا: و به درستی که ما
اِنْ شاءَ اللّهُ: اگر بخواهد خدا
لَمُهْتَدُونَ: هر آینه هدایت خواهیم شد.
71 قالَ اِنَّهُ یَقُولُ اِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثیرُ الاَْرْضَ وَ لا تَسْقِی الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لاشِیَةَ فیها قالُوا الاْنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوها وَ ما کادُوا یَفْعَلُونَ
قالَ اِنَّهُ: گفت: همانا او (خدا)
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (47)
یَقُولُ: میگوید:
اِنَّها بَقَرَةٌ: همانا آن گاوی است
لا ذَلُولٌ: رام نشده باشد
تُثیرُ: که شخم بزند
الاَْرْضَ: زمین را ،
وَ لا تَسْقِی: و آبیاری نکند
الْحَرْثَ: زراعت را،
مُسَلَّمَةٌ: از هر عیبی برکنار باشد،
لاشِیَةَ فیها: هیچگونه رنگ دیگری در آن نباشد، (شِیَه بهمعنای لکه و رنگ مخالف عمومیِ بدن حیوان میباشد)،
قالُوا الاْنَ: گفتند: الان
جِئْتَ بِالْحَقِّ: آوردی حق را،
فَذَبَحُوها: پس ذبح کردند آن را،
وَ ما کادُوا: و نزدیک بود که
(48) جلد 1 سوره بقره
یَفْعَلُونَ: انجام ندهند.
72 وَ اِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسا فَادّارَأْتُمْ فیها وَ اللّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ
وَ اِذْ: و هنگامی که
قَتَلْتُمْ: به قتل رساندید
نَفْسا: فردی را،
فَادّارَأْتُمْ: پس به نزاع پرداختید
فیها: در آن،
وَ اللّهُ: و خداوند
مُخْرِجٌ: خارج کننده است
ما: آن چه را که
کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ: کتمان میکردید.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (49)
73 فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها کَذلِکَ یُحْیِی اللّهُ الْمَوْتی وَ یُریکُمْ ایاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ
فَقُلْنَا: پس گفتیم ما
اضْرِبُوهُ: بزنید او را
بِبَعْضِها: به بعض آن.
کَذلِکَ: این چنین
یُحْیِی اللّهُ: زنده میکند خدا
الْمَوْتی: مردگان را،
وَ یُریکُمْ: و نشان میدهد به شما
ایاتِهِ: نشانههایش را،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَعْقِلُونَ: اندیشه کنید.
74 ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَهِیَ
(50) جلد 1 سوره بقره
کَالْحِجارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً وَ اِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الاَْنْهارُ وَ اِنَّ مِنْها لَما یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ اِنَّ مِنْها لَما یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ وَ مَا اللّهُ بِغافِلٍ عَمّا تَعْمَلُونَ
ثُمَّ قَسَتْ: سپس سخت شد
قُلُوبُکُمْ: دلهایتان
مِنْ بَعْدِ ذلِکَ: از بعد آن،
فَهِیَ: پس آن
کَالْحِجارَةِ: مانند سنگ شد
اَوْ اَشَدُّ: یا سختتر
قَسْوَةً: در قساوت،
وَ اِنَّ: و همانا
مِنَ الْحِجارَةِ: از سنگها
لَما یَتَفَجَّرُ: هر آینه میشکافد
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (51)
مِنْهُ الاَْنْهارُ: از آن نهرها،
وَ اِنَّ مِنْها: و همانا بعضی از آن
لَما یَشَّقَّقُ: شکاف برمیدارد
فَیَخْرُجُ: پس خارج میشود
مِنْهُ الْماءُ: از آن آب،
وَ اِنَّ مِنْها: و همانا بعضی از آن
لَما یَهْبِطُ: هر آینه (از کوه) فرود میآید
مِنْ خَشْیَةِ: از ترس
اللّهِ: خدا.
وَ مَا اللّهُ: و نیست خداوند
بِغافِلٍ: غافل
عَمّا: از آن چه
تَعْمَلُونَ: انجام میدهید.
(52) جلد 1 سوره بقره
102 وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّیاطینُ عَلی مُلْکِ سُلَیْمانَ وَ ما کَفَرَ سُلَیْمانُ وَلکِنَّ الشَّیاطینَ کَفَرُوا یُعَلِّمُونَ النّاسَ السِّحْرَ وَ ما اُنْزِلَ عَلَی الْمَلَکَیْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما یُعَلِّمانِ مِنْ اَحِدٍ حَتّی یَقُولا اِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَکْفُرْ فَیَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما یُفَرِّقُونَ بِهِ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ماهُمْ بِضارّینَ بِهِ مِنْ اَحَدٍ اِلاّ بِاِذْنِ اللّهِ وَ یَتَعَلَّمُونَ ما یَضُرُّهُمْ وَ لا یَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَریهُ ما لَهُ فِیالاْخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ اَنْفُسَهُمْ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ
وَ اتَّبَعُوا: و پیروی کردند
ما تَتْلُوا: آن چه میخوانند
الشَّیاطینُ: شیطانها
عَلی مُلْکِ: بر فرمانروائی، عصرِ
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (53)
سُلَیْمانَ: سلیمان،
وَ ما کَفَرَ: و کافر نشد
سُلَیْمانُ: سلیمان
وَلکِنَّ: ولیکن
الشَّیاطینَ: شیطانها
کَفَرُوا: کافر شدند.
یُعَلِّمُونَ: تعلیم میدهند
النّاسَ: مردم را
السِّحْرَ: سحر و جادو
وَ ما: و آن چه
اُنْزِلَ: نازل شد
عَلَی الْمَلَکَیْنِ: بر دو فرشته
بِبابِلَ: در بابل
هارُوتَ: هاروت
(54) جلد 1 سوره بقره
وَ مارُوتَ: و ماروت
وَ ما یُعَلِّمانِ: و نمیآموختند، یاد نمیدادند
مِنْ اَحِدٍ: هیچ کسی را
حَتّی یَقُولا: تا میگویند، میگفتند
اِنَّما: جز این نیست
نَحْنُ: که ما
فِتْنَةٌ: (وسیله) آزمایشیم
فَلا تَکْفُرْ: پس کافر نشو.
فَیَتَعَلَّمُونَ: پس یاد میگرفتند
مِنْهُما: از آن دو
ما یُفَرِّقُونَ: آن چه را که جدائی میافکندند
بِهِ بَیْنَ: بوسیله آن بین
الْمَرْءِ: مرد
وَ زَوْجِهِ: و همسرش.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (55)
وَ ما هُمْ: و نمیتوانند ایشان
بِضارّینَ: ضرر برسانند
بِهِ: به وسیله آن
مِنْ اَحَدٍ: هیچ کسی را
اِلاّ: مگر
بِاِذْنِ: به اجازه
اللّهِ: خداوند.
وَ یَتَعَلَّمُونَ:و میآموختند
ما یَضُرُّهُمْ: آنچه را که ضرر میرساند ایشان را
وَ لا یَنْفَعُهُمْ: و نفعی نداشت برایشان،
وَ لَقَدْ: و هر آینه به تحقیق
عَلِمُوا: دانستند
لَمَنِ: کسی که
اشْتَریهُ: بخرد آن را،
(56) جلد 1 سوره بقره
ما لَهُ: نیست برای او
فِیالاْخِرَةِ: در آخرت
مِنْ خَلاقٍ: هیچ بهرهای،
وَ لَبِئْسَ: و چه بد است
ما شَرَوْا: آن چه فروختند
بِهِ: به وسیله آن
اَنْفُسَهُمْ: خودشان را
لَوْ: اگر
کانُوا یَعْلَمُونَ: میدانستند.
121 اَلَّذینَ اتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ اوُلئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ فَاوُلئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ
اَلَّذینَ:کسانی که
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (57)
اتَیْناهُمُ: دادیم ما به آنها
الْکِتابَ: کتاب را
یَتْلُونَهُ: تلاوت میکنند آن را
حَقَّ: (به جا میآورند) حقّ
تِلاوَتِهِ: تلاوتش را
اوُلئِکَ: آنان
یُؤْمِنُونَ بِهِ: ایمان میآورند به آن.
وَ مَنْ یَکْفُرْ: و کسی که کفر بورزد
بِهِ: به آن،
فَاوُلئِکَ: پس آنان
هُمُ الْخاسِرُونَ: ایشانند زیانکاران،
130 وَ مَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ اِبْراهیمَ اِلاّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَیْناهُ فِیالدُّنْیا وَ اِنَّهُ فِیالاْخِرَةِ
(58) جلد 1 سوره بقره
لَمِنَ الصّالِحینَ
وَ مَنْ: و چه کسی
یَرْغَبُ: روی گردان خواهد شد
عَنْ مِلَّةِ: از آئین
اِبْراهیمَ: ابراهیم
اِلاّ مَنْ: مگر کسی که
سَفِهَ: نادان شد
نَفْسَهُ: خودش؟
وَ لَقَدِ: و هر آینه به تحقیق
اصْطَفَیْناهُ: برگزیدیم ما او را
فِیالدُّنْیا: در دنیا،
وَ اِنَّهُ: و همانا او
فِیالاْخِرَةِ: در آخرت
لَمِنَ: هر آینه از
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (59)
الصّالِحینَ: صالحان است.
«پایان جزء 1»
(60) جلد 1 سوره بقره
143 وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ اُمَّةً وَسَطا لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَی النّاسِ وَ یَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهیدا وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتی کُنْتَ عَلَیْها اِلاّ لِنَعْلَمَ مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلی عَقِبَیْهِ وَ اِنْ کانَتْ لَکَبیرَةً اِلاّ عَلَی الَّذینَ هَدَی اللّهُ وَ ما کانَ اللّهُ لِیُضیعَ ایمانَکُمْ اِنَّ اللّهَ بِالنّاسِ لَرَؤوُفٌ رَحیمٌ
وَ کَذلِکَ: و این چنین
جَعَلْناکُمْ: قراردادیم ما شما را
اُمَّةً: اُمّتی
وَسَطا: میانه،
لِتَکُونُوا: تا باشید
شُهَداءَ: گواهان
عَلَی النّاسِ: بر مردم.
وَ یَکُونَ: و میباشد
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (61)
الرَّسُولُ: رسول
عَلَیْکُمْ: بر شما
شَهیدا: گواه.
وَ ما جَعَلْنَا: و قرار ندادیم
الْقِبْلَةَ: قبلهای را
الَّتی: که
کُنْتَ: بودی تو
عَلَیْها: بر آن
اِلاّ لِنَعْلَمَ: مگر تا بدانیم (معلوم کنیم)
مَنْ: چه کسی
یَتَّبِعُ: پیروی میکند
الرَّسُولَ: رسول را
مِمَّنْ: از کسی که
یَنْقَلِبُ: برمیگردد
(62) جلد 2 سوره بقره
عَلی عَقِبَیْهِ: بر عقبش.
وَ اِنْ: و اگر چه
کانَتْ: بود، باشد
لَکَبیرَةً: هر آینه بزرگ و گران
اِلاّ عَلَی: مگر بر
الَّذینَ: کسانی که
هَدَی اللّهُ: هدایت کرد خدا.
وَ ما کانَ: و نبود
اللّهُ: خداوند
لِیُضیعَ: تا ضایع کند
ایمانَکُمْ: ایمانتان را
اِنَّ: به درستی که
اللّهَ: خداوند
بِالنّاسِ: به مردم
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (63)
لَرَؤوُفٌ: هر آینه رحیم (دلسوز)
رَحیمٌ: مهربان است.
144 قَدْ نَری تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِی السَّماءِ فَلَنُوَلِّیَنَّکَ قِبْلَةً تَرْضیها فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَکُمْ شَطْرَهُ وَ اِنَّ الَّذینَ
اوُتُوا الْکِتابَ لَیَعْلَمُونَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مَا اللّهُ بِغافِلٍ عَمّا یَعْمَلُونَ
قَدْ: گاهی
نَری: میبینیم
تَقَلُّبَ: گرداندن
وَجْهِکَ: رویت را
فِی السَّماءِ: در آسمان،
فَلَنُوَلِّیَنَّکَ: پس برمیگردانیم تو را
(64) جلد 2 سوره بقره
قِبْلَةً: به قبلهای که
تَرْضیها: خشنودی تو در آن است
فَوَلِّ وَجْهَکَ: پس بگردان رویت را
شَطْرَ: به سمت
الْمَسْجِدِ: مسجد
الْحَرامِ: الحرام
وَ حَیْثُ ما: و هر کجا
کُنْتُمْ: باشید
فَوَلُّوا: پس بگردانید
وُجُوهَکُمْ: رویهایتان را
شَطْرَهُ: به سمت آن
وَ اِنَّ الَّذینَ: و همانا کسانی که
اوُتُوا الْکِتابَ: داده شدند کتاب
لَیَعْلَمُونَ: هر آینه میدانند
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (65)
اَنَّهُ الْحَقُّ: همانا او حقّ است
مِنْ: از
رَبِّهِمْ:(جانب) پروردگارشان.
وَ مَا اللّهُ: و نیست خداوند
بِغافِلٍ: غافل
عَمّا: از آن چه
یَعْمَلُونَ: انجام میدهند.
151 کَما اَرْسَلْنا فیکُمْ رَسُولاً مِنْکُمْ یَتْلُوا عَلَیْکُمْ ایاتِنا وَیُزَکّیکُمْ وَ یُعَلِّمُکُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ
وَ یُعَلِّمُکُمْ مالَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ
کَما: چنان که
اَرْسَلْنا: فرو فرستادیم
فیکُمْ: در (میان) شما
(66) جلد 2 سوره بقره
رَسُولاً: رسولی
مِنْکُمْ: از شما، از خودتان
یَتْلُوا: بخواند، میخواند
عَلَیْکُمْ: برای شما
ایاتِنا: آیات ما را
وَیُزَکّیکُمْ: و پاک میگرداند شما را
وَ یُعَلِّمُکُمُ: و میآموزد به شما
الْکِتابَ: کتاب را
وَ الْحِکْمَةَ: و حکمت را
وَ یُعَلِّمُکُمْ: و یاد میدهد به شما
ما: آن چه را
لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ: که نمیدانستید.
152 فَاذْکُرُونی اَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُوالی وَ لاتَکْفُرُونِ
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (67)
فَاذْکُرُونی: پس یاد کنید مرا
اَذْکُرْکُمْ: تا یاد کنم شما را
وَ اشْکُرُوا لی: و شکر کنید مرا
وَ لا تَکْفُرُونِ: و کفران نکنید مرا، ناسپاسیام نکنید.
153 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ اِنَاللّهَ مَعَ الصّابِرینَ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردهاید!
اسْتَعینُوا: طلب کمک کنید
بِالصَّبْرِ: از صبر
وَ الصَّلوةِ: و نماز،
اِنَاللّهَ: به درستی که خدا
مَعَ الصّابِرینَ: با صبرکنندگانست.
(68) جلد 2 سوره بقره
164 اِنَّ فی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الاَْرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ وَ الْفُلْکِ الَّتی تَجْری فِیالْبَحْرِ بِمایَنْفَعُ النّاسَوَ ما اَنْزَلَ اللّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَاَحْیا بِهِ الاَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فیها مِنْ کُلِّ دابَّةٍ وَ تَصْریفِ الرِّیاحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَیْنَ السَّماءِ وَ الاَْرْضِ لاَیاتٍلِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ
اِنَّ فی: همانا در
خَلْقِ: خلفت
السَّماواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین
وَ اخْتِلافِ: و اختلاف
اللَّیْلِ وَ النَّهارِ: شب و روز
وَ الْفُلْکِ الَّتی: و کشتیهایی که
تَجْری: جریان دارد
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (69)
فِیالْبَحْرِ: در دریا
بِما یَنْفَعُ النّاسَ: به آن چه که نفع میرساند به مردم
وَ ما اَنْزَلَ: و آن چه نازل کرد
اللّهُ: خداوند
مِنَ السَّماءِ: از آسمان
مِنْ ماءٍ: از آبی،
فَاَحْیا بِهِ: پس زنده کرد به آن
الاَْرْضَ: زمین را
بَعْدَ مَوْتِها: بعد از مردنش
وَ بَثَّ فیها: و گسترد در آن
مِنْ کُلِّ دابَّةٍ: از هر جنبندهای
وَ تَصْریفِ: و حرکت دادن
الرِّیاحِ: بادها
وَ السَّحابِ: و ابرهایی که
(70) جلد 2 سوره بقره
الْمُسَخَّرِ: معلّق
بَیْنَ السَّماءِ: بین آسمان
وَ الاَْرْضِ: و زمین است
لاَیاتٍ: هر آینه نشانههایی است
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یَعْقِلُونَ: میاندیشند.
168 یا اَیُّهَاالنّاسُ کُلُوا مِمّا فِی الاَْرْضِ حَلالاً طَیِّبا وَ لاتَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ اِنَّهُلَکُمْعَدُوٌّ مُبینٌ
یا اَیُّهَاالنّاسُ: ای مردم
کُلُوا: بخورید
مِمّا: از آن چه
فِی الاَْرْضِ: در زمین است
حَلالاً: که حلال و
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (71)
طَیِّبا: پاکیزه است
وَ لاتَتَّبِعُوا: و پیروی نکنید
خُطُواتِ: گامها، خطهای
الشَّیْطانِ: شیطان را،
اِنَّهُ: همانا او
لَکُمْ: برای شما
عَدُوٌّ: دشمنی
مُبینٌ: آشکار است.
169 اِنَّما یَأْمُرُکُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشاءِ وَ اَنْ تَقُولُوا عَلَیاللّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
اِنَّما: جز این نیست که
یَأْمُرُکُمْ: امر میکند به شما
بِالسُّوءِ: به بدی
(72) جلد 2 سوره بقره
وَ الْفَحْشاءِ: و زشتی
وَ اَنْ تَقُولُوا: و این که بگوئید
عَلَیاللّهِ: بر خداوند
ما لا تَعْلَمُونَ: آنچه را که نمیدانید.
172 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَاشْکُرُوا لِلّهِ اِنْ کُنْتُمْ اِیّاهُ تَعْبُدُونَ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید!
کُلُوا مِنْ: بخورید از
طَیِّباتِ: پاکیزهها
ما رَزَقْناکُمْ: آن چه روزی دادیم به شما
وَاشْکُرُوا: و شکر کنید
لِلّهِ: خدا را
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (73)
اِنْ کُنْتُمْ اِیّاهُ: اگر فقط او را
تَعْبُدُونَ: پرستش میکنید.
173 اِنَّماحَرَّمَ عَلَیْکُمُالْمَیْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزیرِ وَ مااُحِلَّ بِهِ لِغَیْرِ اللّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلااِثْمَ عَلَیْهِ اِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ
اِنَّما: جز این نیست که
حَرَّمَ: حرام است
عَلَیْکُمُ: بر شما
الْمَیْتَةَ: گوشت مردار
وَ الدَّمَ: و خون
وَ لَحْمَ الْخِنْزیرِ: و گوشت خوک
وَ ما اُحِلَّ بِهِ: و آن چه به آن بانگ زده شده
لِغَیْرِ اللّهِ: به غیر خدا،
(74) جلد 2 سوره بقره
فَمَنِ: پس کسی که
اضْطُرَّ: ناچار شود
غَیْرَ باغٍ: غیر از ستمگر
وَ لا عادٍ: و نه متجاوز
فَلا اِثْمَ: پس گناهی نیست
عَلَیْهِ: بر او.
اِنَّ اللّهَ: همانا خداوند
غَفُورٌ رَحیمٌ: آمرزنده مهربان است.
183 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ
یا اَیُّهَا: ای
الَّذینَ: کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید!
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (75)
کُتِبَ: نوشته شد
عَلَیْکُمُ: بر شا
الصِّیامُ: روزه
کَما کُتِبَ: همچنان که نوشته شد
عَلَی الَّذینَ: بر کسانی که
مِنْ قَبْلِکُمْ: قبل از شما بودند
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَتَّقُونَ: پرهیزگار شوید.
184 اَیّاما مَعْدُوداتٍ فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَریضا اَوْ عَلی سَفَرٍفَعِدَّةٌ مِنْ اَیّامٍاُخَرَ وَعَلَی الَّذینَ یُطیقُونَهُ فِدْیَةٌ طَعامُ مِسْکینٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیْرا فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ وَاَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ اِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
اَیّاما: روزهایی
(76) جلد 2 سوره بقره
مَعْدُوداتٍ: معیّن و معدود
فَمَنْ کانَ: پس کسی که باشد
مِنْکُمْ: از شما
مَریضا: مریض
اَوْ عَلی سَفَرٍ:یا بر سفری،
فَعِدَّةٌ: پس تعدادی
مِنْ اَیّامٍ: از روزهای
اُخَرَ: دیگر را (روزه بگیرد).
وَ عَلَی الَّذینَ: و بر کسانی که
یُطیقُونَهُ: روزه برای آنها طاقت فرسا میباشد
فِدْیَةٌ: کفّاره، (عوض بدهند)
طَعامُ: خوراندن
مِسْکینٍ: بینوائی.
فَمَنْ: پس کسی که
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (77)
تَطَوَّعَ: فرمانبرداری کند
خَیْرا: بهتر است
فَهُوَ: پس آن
خَیْرٌ: بهتر است
لَهُ: برای او.
وَ اَنْ: و این که
تَصُومُوا: روزه بگیرید
خَیْرٌ: بهتر است
لَکُمْ: برای شما
اِنْ: اگر
کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ:میدانستید.
185 شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی اُنْزِلَ فیهِ الْقُرْاآنُ هُدًی لِلنّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدی وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ
(78) جلد 2 سوره بقره
مِنْکُمُ الشَّهْرَفَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضا اَوْ عَلی سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ اَیّامٍ اُخَرَ یُریدُ اللّهُ بِکُمُالْیُسْرَ وَ لایُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَوَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللّهَ عَلی ما هَدیکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
شَهْرُ رَمَضانَ: ماه رمضان
الَّذی: (ماهی است) که
اُنْزِلَ: نازل شده
فیهِ الْقُرْآنُ: در آن قرآن
هُدًی: هدایتی است
لِلنّاسِ: برای مردم
وَ بَیِّناتٍ: و روشنگریهایی است
مِنَ الْهُدی از هدایت
وَ الْفُرْقانِ: و جدایی حق از باطل،
فَمَنْ: پس کسی که
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (79)
شَهِدَ: حضور داشت (در وطن)
مِنْکُمُ الشَّهْرَ: از شما ماه را
فَلْیَصُمْهُ: پس باید روزه بگیرد آن را.
وَ مَنْ کانَ: و کسی که باشد
مَریضا: مریض
اَوْ عَلی سَفَرٍ: یا بر سفری
فَعِدَّةٌ: پس تعدادی
مِنْ اَیّامٍ: از روزهای
اُخَرَ: دیگر را.
یُریدُ: میخواهد
اللّهُ: خداوند
بِکُمُ :برای شما
الْیُسْرَ: راحتی را
وَ لا یُریدُ: و نمیخواهد
(80) جلد 2 سوره بقره
بِکُمُ: برای شما
الْعُسْرَ: سختی را،
وَ لِتُکْمِلُوا: و باید کامل کنید
الْعِدَّةَ: تعداد (روزهها را)
وَ لِتُکَبِّرُوا: و باید به بزرگی یاد کنید
اللّهَ: خدا را
عَلی ما هَدیکُمْ: بر آن چه هدایت کرد شما را
وَ لَعَلَّکُمْ: و شاید شما
تَشْکُرُونَ: شکرگزاری کنید.
186 وَ اِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنّی فَاِنّی قَریبٌ اُجیبُ دَعْوَةَ الدّاعِ اِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجیبُوا لی وَ لْیُؤْمِنُوا
بی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ
وَ اِذا: و هنگامی که
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (81)
سَأَلَکَ: سؤال کردند از تو
عِبادی: بندگانم
عَنّی: از من (درباره من)،
فَاِنّی: پس همانا من
قَریبٌ: نزدیکم
اُجیبُ: اجابت میکنم
دَعْوَةَ: خواندن، دعای
الدّاعِ: خواننده را، دعا کننده را
اِذا دَعانِ: هنگامی که بخواند مرا.
فَلْیَسْتَجیبُوا: پس باید اجابت کنند، بپذیرند
لی: مرا (دعوت مرا)
وَ لْیُؤْمِنُوا: و باید ایمان بیاورند
بی: به من
لَعَلَّهُمْ: شاید ایشان
(82) جلد 2 سوره بقره
یَرْشُدُونَ: به رشد برسند.
201 وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ رَبَّنا اتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِیالاْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ
وَ مِنْهُمْ: و از ایشان
مَنْ: کسی است که
یَقُولُ: میگوید
رَبَّنا: پروردگار ما
اتِنا: عطا کن به ما
فِی الدُّنْیا: در دنیا
حَسَنَةً: خوبی و خیر و نیکی
وَ فِیالاْخِرَةِ: و در آخرت
حَسَنَةً: خوبی و خیر و نیکی
وَ قِنا: و نگه دار ما را
عَذابَ: از عذاب
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (83)
النّارِ: آتش.
207 وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِوَ اللّهُ رَؤوُفٌ بِالْعِبادِ
وَ مِنَ النّاسِ: و از مردم
مَنْ: کسی است که
یَشْری: میفروشد
نَفْسَهُ: خودش را، جانش را
ابْتِغاءَ: (برای) طلب کردن
مَرْضاتِ اللّهِ: رضای خدا.
وَ اللّهُ: و خداوند
رَؤوُفٌ: مهربان است
بِالْعِبادِ: به بندگان.
(84) جلد 2 سوره بقره
208 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا ادْخُلُوا فِیالسِّلْمِ کافَّةً وَ لاتَتَّبِعُواخُطُواتِ الشَّیْطانِ اِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید!
ادْخُلُوا: داخل شوید
فِیالسِّلْمِ: در صلح و آشتی
کافَّةً: همگی،
وَ لاتَتَّبِعُوا: و پیروی نکنید
خُطُواتِ: از گامهای
الشَّیْطانِ: شیطان،
اِنَّهُ لَکُمْ: همانا او برای شما
عَدُوٌّ: دشمنی
مُبینٌ: آشکار است.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (85)
211 سَلْ بَنی اِسْرائیلَ کَمْ اتَیْناهُمْ مِنْ ایَةٍ بَیِّنَةٍ وَ مَنْ یُبَدِّلْنِعْمَةَ اللّهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَاِنَّ اللّهَ شَدیدُ الْعِقابِ
سَلْ: بپرس
بَنیاِسْرائیلَ: از بنیاسرئیل
کَمْ اتَیْناهُمْ: چه بسیار دادیم ما به ایشان
مِنْ ایَةٍ: از نشانهای
بَیِّنَةٍ: روشن.
وَ مَنْ یُبَدِّلْ: و کسی که تبدیل کند
نِعْمَةَ اللّهِ: نعمت خدا را
مِنْ بَعْدِ: از بعد
ما جاءَتْهُ: آن چه آمد آن،
فَاِنَّ اللّهَ: پس همانا خدا
شَدیدُ: سخت
(86) جلد 2 سوره بقره
الْعِقابِ: عقوبت (میکند).
215 یَسْأَلُونَکَ ماذا یُنْفِقُونَ قُلْ ما اَنْفَقْتُمْ مِنْخَیْرٍ فَلِلْوالِدَیْنِوَ الاَْقْرَبینَ وَ الْیَتامی وَ الْمَساکینِ وَ ابْنِ السَّبیلِ وَما تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍفَاِنَاللّهَ بِهِ عَلیمٌ
یَسْأَلُونَکَ: سئوال میکنند از تو
ماذا یُنْفِقُونَ: چه چیز انفاق کنند؟
قُلْ ما اَنْفَقْتُمْ: بگو: آن چه انفاق کنید
مِنْ خَیْرٍ: از خیری
فَلِلْوالِدَیْنِ: پس برای پدر و مادر
وَ الاَْقْرَبینَ: و نزدیکان
وَ الْیَتامی: و یتیمان
وَ الْمَساکینِ: و مستمندان
وَ ابْنِ السَّبیلِ: و در راهماندگان.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (87)
وَما تَفْعَلُوا: و آن چه انجام میدهید
مِنْ خَیْرٍ: از هر خیری
فَاِنَّ اللّهَ: پس همانا خداوند
بِهِ عَلیمٌ: به آن آگاه است.
224 وَ لا تَجْعَلُوا اللّهَ عُرْضَةً لاَِیْمانِکُمْ اَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُواوَ تُصْلِحُوا بَیْنَ النّاسِ وَ اللّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ
وَ لا تَجْعَلُوا: و قرار ندهید
اللّهَ: خدا را
عُرْضَةً: در معرض، دستاویز
لاَِیْمانِکُمْ: سوگندهایتان،
اَنْ تَبَرُّوا: این که نیکی کنید
وَ تَتَّقُوا: و تقوا پیشه کنید
وَ تُصْلِحُوا: و اصلاح کنید
(88) جلد 2 سوره بقره
بَیْنَ النّاسِ: بین مردم.
وَ اللّهُ: و خداوند
سَمیعٌ: شنوای
عَلیمٌ:دانا، آگاه است.
225 لایُؤاخِذُکُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فی اَیْمانِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْبِما کَسَبَتْ قُلُوبُکُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ حَلیمٌ
لایُؤاخِذُکُمُ: بازخواست نمیکند شما را
اللّهُ: خدا
بِاللَّغْوِ: به سبب لغو (بدون توجّه)
فی اَیْمانِکُمْ: در سوگندهایتان،
وَ لکِنْ: ولیکن
یُؤاخِذُکُمْ: بازخواست میکند شما را
بِما کَسَبَتْ: به آن چه کسب که کسب کرده
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (89)
قُلُوبُکُمْ: دلهای شما.
وَ اللّهُ: و خداوند
غَفُورٌ: آمرزنده
حَلیمٌ: بردبار است.
238 حافِظُوا عَلَیالصَّلَواتِ وَ الصَّلوةِ الْوُسْطی وَ قُومُوالِلّهِ قانِتینَ
حافِظُوا: محافظت کنید
عَلَیالصَّلَواتِ: بر نمازها
وَ الصَّلوةِ: و نماز
الْوُسْطی: میانه (ظهر)
وَ قُومُوالِلّهِ: و بپاخیزید برای خدا
قانِتینَ: از روی خضوع و اطاعت.
(90) جلد 2 سوره بقره
«پایان جزء 2»
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (91)
255 اَللّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلانَوْمٌلَهُمافِیالسَّمواتِ وَمافِیالاَْرْضِ مَنْ ذَاالَّذی یَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاّ بِاِذْنِهِ یَعْلَمُ ما بَیْنَ اَیْدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یُحیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ اِلاّ بِماشاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضَ وَ لا یَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظیمُ
اَللّهُ لا اِلهَ: خداست که نیست خدایی
اِلاّ هُوَ: مگر او
الْحَیُّ: که زنده و پاینده و
الْقَیُّومُ: قائم به ذات است.
لا تَأْخُذُهُ: نمیگیرد او را
سِنَةٌ: خواب سبک، چرت
وَ لا نَوْمٌ: و نه خواب سنگین.
لَهُ ما: برای اوست آن چه
(92) جلد 3 سوره بقره
فِیالسَّمواتِ: در آسمانها
وَ ما: و آن چه
فِیالاَْرْضِ: در زمین است.
مَنْ ذَا الَّذی: کیست آن که
یَشْفَعُ: شفاعت کند
عِنْدَهُ: نزد او
اِلاّ بِاِذْنِهِ: مگر به اِذن او.
یَعْلَمُ: میداند
ما بَیْنَ اَیْدیهِمْ: آن چه پیش رویشان
وَ ما خَلْفَهُمْ: و آن چه پشت سرشان است.
وَ لا یُحیطُونَ: و احاطه ندارند
بِشَیْءٍ: به چیزی
مِنْ عِلْمِهِ: از علمش،
اِلاّ بِماشاءَ: مگر به آن چه که بخواهد.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (93)
وَسِعَ: در برگرفته، فراگرفته
کُرْسِیُّهُ: تخت حکومت او
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضَ: و زمین را.
وَ لا یَؤُدُهُ: و خسته نمیکند او را
حِفْظُهُما: نگهداری آن دو.
وَ هُوَ الْعَلِیُّ: و او بلند مرتبه
الْعَظیمُ: بزرگ است.
256 لا اِکْراهَ فِی الدّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقی لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ
لا اِکْراهَ: اِکراهی نیست، اجباری نیست
فِی الدّینِ: در دین.
(94) جلد 3 سوره بقره
قَدْ تَبَیَّنَ: به تحقیق روشن شده است
الرُّشْدُ: راه درست و راه کمال
مِنَ الْغَیِّ: از راه انحرافی و بی هدف.
فَمَنْ: پس کسی که
یَکْفُرْ: کفر بورزد
بِالطّاغُوتِ: به طاغوت،
وَ یُؤْمِنْ: و ایمان بیاورد
بِاللّهِ: به خداوند
فَقَدِ اسْتَمْسَکَ: پس به تحقیق چنگ زده است
بِالْعُرْوَةِ: به دستگیره
الْوُثْقی: محکمی
لاَ انْفِصامَ: که گسستن نیست
لَها: برای آن.
وَ اللّهُ: و خداوند
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (95)
سَمیعٌ: شنوای
عَلیمٌ: داناست.
257 اَللّهُ وَلِیُّ الَّذینَ امَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ اِلَیالنُّورِ وَ الَّذینَ کَفَرُوا اَوْلِیاؤُهُمُ الطّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَالنُّورِ اِلَیالظُّلُماتِ اوُلئِکَ اَصْحابُ النّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ
اَللّهُ: خداوند
وَلِیُّ: سرپرست
الَّذینَ: کسانی است که
امَنُوا: ایمان آوردند.
یُخْرِجُهُمْ: خارج میکند آنها را
مِنَ الظُّلُماتِ: از تاریکیها
اِلَی النُّورِ: به سوی نور.
(96) جلد 3 سوره بقره
وَ الَّذینَ: و کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
اَوْلِیاؤُهُمُ: سرپرستهایشان
الطّاغُوتُ: طاغوت است
یُخْرِجُونَهُمْ: خارج میکنند آنها را
مِنَالنُّورِ: از نور
اِلَی: به سوی
الظُّلُماتِ: تاریکیها.
اوُلئِکَ: آنان
اَصْحابُ: یاران
النّارِ: آتشند.
هُمْ فیها: آنها در آن (آتش)
خالِدُونَ:جاودانند.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (97)
258 اَلَمْ تَرَ اِلَی الَّذی حاجَّ اِبْراهیمَ فی رَبِّهِ اَنْ
اتیهُ اللّهُ الْمُلْکَ اِذْ قالَ اِبْراهیمُ رَبِّیَ الَّذی یُحْیی وَ یُمیتُ قالَ اَنَا اُحْیی وَ اُمیتُ قالَ اِبْراهیمُ فَاِنَّ اللّهَ یَأْتی بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذی کَفَرَ وَ اللّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظّالِمینَ
اَلَمْ تَرَ: آیا ندیدی، ننگریستی
اِلَی الَّذی: به کسی که
حاجَّ: محاجّه کرد، گفتگو کرد
اِبْراهیمَ: با ابراهیم
فی رَبِّهِ: باابراهیم
اَنْ اتیهُ اللّهُ: این که داده بود به او خدا
الْمُلْکَ: حکومت را
اِذْ قالَ: هنگامی که گفت:
اِبْراهیمُ: ابراهیم
(98) جلد 3 سوره بقره
رَبِّیَ الَّذی: پروردگار من کسی است که
یُحْیی: زنده میکند
وَ یُمیتُ: و میمیراند.
قالَ اَنَا: گفت: (نمرود) من
اُحْیی: زنده میکنم
وَ اُمیتُ: و میمیرانم.
قالَ اِبْراهیمُ: گفت: ابراهیم
فَاِنَّ اللّهَ: پس همانا خداوند
یَأْتی: برمیآورد
بِالشَّمْسِ: خورشید را
مِنَ الْمَشْرِقِ: از مشرق
فَأْتِ بِها: پس بیاور آن را
مِنَ الْمَغْرِبِ: از مغرب.
فَبُهِتَ: پس مبهوت شد
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (99)
الَّذی: آن که
کَفَرَ: کفر ورزید
وَ اللّهُ: و خداوند
لا یَهْدِی: هدایت نمیکند
الْقَوْمَ: گروه
الظّالِمینَ: ستمگر را.
259 اَوْ کَالَّذی مَرَّ عَلی قَرْیَةٍ وَ هِیَ خاوِیَةٌ عَلی عُرُوشِها قالَ اَنّی یُحْیی هذِهِ اللّهُ بَعْدَ مَوْتِها فَاَماتَهُ اللّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ کَمْ لَبِثْتَ قالَ لَبِثْتُ یَوْما اَوْ بَعْضَ یَوْمٍ قالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ فَانْظُرْ اِلی طَعامِکَ وَ شَرابِکَ لَمْ یَتَسَنَّهْ وَانْظُرْ اِلی حِمارِکَ وَ لِنَجْعَلَکَ ایَةً لِلنّاسِ وَ انْظُرْ اِلَی الْعِظامِ کَیْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَکْسُوها لَحْما فَلَمّا تَبَیَّنَ
(100) جلد 3 سوره بقره
لَهُ قالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ
اَوْ کَالَّذی: یا مانند آن کسی که
مَرَّ عَلی قَرْیَةٍ: عبور کرد بر دهکدهای
وَ هِیَ خاوِیَةٌ: و آن (دهکده) فروریخته بود
عَلی عُرُوشِها: گفت: چگونه
قالَ اَنّی: زنده میکند
یُحْیی: این را خدا
هذِهِ اللّهُ: این را خدا
بَعْدَ مَوْتِها: بعد از مرگش؟
فَاَماتَهُ: پس میراند او را
اللّهُ: خداوند
مِائَةَ عامٍ: یکصد سال،
ثُمَّ بَعَثَهُ: سپس برانگیخت
قالَ: گفت:
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (101)
کَمْ لَبِثْتَ: چقدر درنگ کردی؟
قالَ: گفت:
لَبِثْتُ: درنگ کردم
یَوْما: یک روز
اَوْ بَعْضَ: یا قسمتی از
یَوْمٍ: یک روز.
قالَ: گفت:
بَلْ: بلکه
لَبِثْتَ: درنگ کردی
مِائَةَ عامٍ: یکصد سال.
فَانْظُرْ: پس نگاه کن
اِلی طَعامِکَ: به غذایت
وَ شَرابِکَ: و نوشیدنت
لَمْ یَتَسَنَّهْ: که تغییر نیافته،
(102) جلد 3 سوره بقره
وَانْظُرْ: و نگاه کن
اِلی حِمارِکَ: به الاغت،
وَ لِنَجْعَلَکَ: و برای این که قراردهیم تو را
ایَةً: نشانهای
لِلنّاسِ: برای مردم.
وَ انْظُرْ: و نگاه کن
اِلَی الْعِظامِ: به استخوانها
کَیْفَ: چگونه
نُنْشِزُها: پیوند میدهیم آن را،
ثُمَّ: سپس
نَکْسُوها: میپوشانیم آن را
لَحْما: گوشت،
فَلَمّا: پس وقتی که
تَبَیَّنَ لَهُ: آشکار شد برای او
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (103)
قالَ اَعْلَمُ: گفت: میدانم
اَنَّ اللّهَ: همانا خداوند
عَلی کُلِّ شَیْءٍ: بر هر چیزی
قَدیرٌ: قادر است.
260 وَ اِذْ قالَ اِبْراهیمُ رَبِّ اَرِنی کَیْفَ تُحْیِی الْمَوْتی قالَ اَوَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلی وَ لکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبی قالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِنَ الطَّیْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَیْکَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلی کُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءا ثُمَّ ادْعُهُنَّ یَأْتینَکَ سَعْیا وَ اعْلَمْ اَنَّ اللّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ
وَ اِذْ: و هنگامی که
قالَ: گفت:
اِبْراهیمُ: ابراهیم
رَبِّ: پروردگار من
(104) جلد 3 سوره بقره
اَرِنی: نشان بده به من
کَیْفَ: چگونه
تُحْیِی: زنده میکنی
الْمَوْتی: مردگان را؟
قالَ: گفت:
اَوَ لَمْ تُؤْمِنْ: آیا ایمان نیاوردهای؟
قالَ بَلی: گفت: بله
وَ لکِنْ: ولیکن
لِیَطْمَئِنَّ: (میخواهیم) تا مطمئن شود
قَلْبی: قلبم.
قالَ: گفت:
فَخُذْ: پس بگیر
اَرْبَعَةً: چهار (نوع)
مِنَ الطَّیْرِ: پرنده را
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (105)
فَصُرْهُنَّ: پس قطعه قطعه کن آنها را
اِلَیْکَ: به سوی خودت،
ثُمَّ اجْعَلْ: سپس قرار بده
عَلی کُلِّ: بر هر
جَبَلٍ: کوهی
مِنْهُنَّ: از آنها
جُزْءا: قسمتی،
ثُمَّ ادْعُهُنَّ: سپس بخوان آنها را،
یَأْتینَکَ: میآیند به سوی تو
سَعْیا: به سرعت
وَ اعْلَمْ: و بدان
اَنَّ اللّهَ: که همانا خداوند
عَزیزٌ: با عزّت
حَکیمٌ: حکمت دان است.
(106) جلد 3 سوره بقره
261 مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ اَمْوالَهُمْ فی سَبیلِ اللّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فی کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللّهُ یُضاعِفُ لِمَنْ یَشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَلیمٌ
مَثَلُ الَّذینَ: و مَثَل کسانی که
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند
اَمْوالَهُمْ: مالهایشان را
فی سَبیلِ: در راه
اللّهِ: خدا
کَمَثَلِ: مانند مَثَل
حَبَّةٍ: دانهای است که
اَنْبَتَتْ: برویاند
سَبْعَ: هفت
سَنابِلَ: خوشه (خوشهها)
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (107)
فی کُلِّ: در هر
سُنْبُلَةٍ: خوشه
مِائَةُ: صد
حَبَّةٍ: دانه.
وَ اللّهُ: و خداوند
یُضاعِفُ: اضافه میکند، چند برابر میکند
لِمَنْ: برای هر که
یَشاءُ: بخواهد.
وَ اللّهُ: و خداوند
واسِعٌ: وسعت دهنده
عَلیمٌ: داناست.
262 اَلَّذینَ یُنْفِقُونَ اَمْوالَهُمْ فی سَبیلِ اللّهِ ثُمَّ لا یُتْبِعُونَ ما اَنْفَقُوا مَنّا وَلا اَذًی لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ
(108) جلد 3 سوره بقره
رَبِّهِمْ وَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ
اَلَّذینَ: کسانی که
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند
اَمْوالَهُمْ:
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا،
ثُمَّ: سپس
لا یُتْبِعُونَ: سرکوفتی نیاورند
ما: در پی آن چه
اَنْفَقُوا: انفاق کردند
مَنّا: منتّی
وَ لا: و نه
اَذًی: آزاری،
لَهُمْ: برای ایشان است
اَجْرُهُمْ: پاداششان
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (109)
عِنْدَ: نزد
رَبِّهِمْ: پروردگارشان
وَ لا: و نه
خَوْفٌ: ترسی
عَلَیْهِمْ: برایشان است
وَ لا هُمْ: و نه ایشان
یَحْزَنُونَ: غمگین میشوند.
263 قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَیْرٌمِنْصَدَقَةٍ یَتْبَعُها اَذًی وَ اللّهُ غَنِیٌّ حَلیمٌ
قَوْلٌ: گفتار
مَعْرُوفٌ: پسندیده
وَ مَغْفِرَةٌ: و آمرزش و گذشت
خَیْرٌ مِنْ: بهتر است از
(110) جلد 3 سوره بقره
صَدَقَةٍ: صدقهای که
یَتْبَعُها: آزاری به دنبال آن باشد
اَذًی: آزار و اذیّتی
وَ اللّهُ: و خداوند
غَنِیٌّ: بی نیاز
حَلیمٌ: بردبار است.
264 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الاَْذی کَالَّذی یُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النّاسِ وَ لا یُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَیْهِ تُرابٌ فَاَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَکَهُ صَلْداً لا یَقْدِرُونَ عَلی شَیْءٍ مِمّا کَسَبُوا وَ اللّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (111)
امَنُوا: ایمان آوردهاید!
لاتُبْطِلُوا: باطل نکنید
صَدَقاتِکُمْ: صدقههایتان را
بِالْمَنِّ: با منّت
وَ الاَْذی: و آزار
کَالَّذی: مانند کسی که
یُنْفِقُ: انفاق میکند
مالَهُ: مالش را
رِئاءَ: (برای) نمایش دادن
النّاسِ: به مردم
وَ لا یُؤْمِنُ: و ایمان نمیآورد
بِاللّهِ: به خداوند
وَ الْیَوْمِ: و روز
الاْخِرِ:قیامت.
(112) جلد 3 سوره بقره
فَمَثَلُهُ: پس مَثَل آن
کَمَثَلِ: مانند مَثَلِ
صَفْوانٍ: تخته سنگی است که
عَلَیْهِ: بر آن
تُرابٌ: خاکی باشد
فَاَصابَهُ: پس برسد به آن
وابِلٌ: باران درشتی، رگباری،
فَتَرَکَهُ: پس رها کند آن را
صَلْداً: صاف.
لا یَقْدِرُونَ: قادر نیستند
عَلی شَیْءٍ: بر چیزی
مِمّا: از آن چه
کَسَبُوا: کسب کردهاند.
وَ اللّهُ: و خداوند
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (113)
لا یَهْدِی: هدایت نمیکند
الْقَوْمَ: گروه
الْکافِرینَ: کافران را.
265 وَ مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ اَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ تَثْبیتا مِنْ اَنْفُسِهِمْ کَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ اَصابَها وابِلٌ فَاَتَتْ اُکُلَها ضِعْفَیْنِ فَاِنْ لَمْ یُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ وَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصیرٌ
وَ مَثَلُ الَّذینَ: و مَثَل کسانی که
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند
اَمْوالَهُمُ: مالهایشان را
ابْتِغاءَ: برای (طلب کردن)
مَرْضاتِ: خشنودی و رضای
اللّهِ: خدا
(114) جلد 3 سوره بقره
وَ تَثْبیتا: و تثبیت (ملکات انسان)
مِنْ اَنْفُسِهِمْ: از خودشان،
کَمَثَلِ جَنَّةٍ: مانند مَثَل باغی است
بِرَبْوَةٍ: در نقطه بلندی که
اَصابَها: برسد به آن
وابِلٌ: بارانهای درشت.
فَاَتَتْ: پس بیاورد
اُکُلَها: میوهاش را
ضِعْفَیْنِ: دو چندان.
فَاِنْ لَمْ یُصِبْها: پس اگر نرسد به آن
وابِلٌ: باران درشت و سنگین،
فَطَلٌّ: پس شبنمی.
وَ اللّهُ: و خداوند
بِما تَعْمَلُونَ: به آن چه انجام میدهید
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (115)
بَصیرٌ: بیناست.
266 اَیَوَدُّ اَحَدُکُمْ اَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخیلٍ وَ اَعْنابٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ لَهُ فیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ اَصابَهُ الْکِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَاَصابَها اِعْصارٌ فیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمُ الاْیاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ
اَیَوَدُّ: آیا دوست دارد
اَحَدُکُمْ: یکی از شما
اَنْ تَکُونَ لَهُ: این که باشد برای او
جَنَّةٌ مِنْ نَخیلٍ: باغی از خرماها
وَ اَعْنابٍ: انگورها
تَجْری مِنْ: که جاری شود از
تَحْتِهَا الاَْنْهارُ: زیر آن نهرها
(116) جلد 3 سوره بقره
لَهُ فیها مِنْ کُلِّ: برای او در آن از هر
الثَّمَراتِ: میوهای
وَ اَصابَهُ الْکِبَرُ: و در حالی که او به سن پیری رسیده
وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ: و برای او فرزندانی
ضُعَفاءُ: ناتوان (باشد)
فَاَصابَها: پس برسد به آن
اِعْصارٌ: گِردبادی
فیهِ نارٌ: که در آن آتشی است
فَاحْتَرَقَتْ: پس شعلهور شود بسوزد.
کَذلِکَ: این چنین
یُبَیِّنُ: آشکار میسازد
اللّهُ: خداوند
لَکُمُ الاْیاتِ: برای شما نشانهها را،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (117)
تَتَفَکَّرُونَ: بیندیشید.
267 یااَیُّهَاالَّذینَ امَنُوا اَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما
کَسَبْتُمْ وَ مِمّا اَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الاَْرْضِوَ لاتَیَمَّمُوا الْخَبیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِاخِذیهِ اِلاّ اَنْ تُغْمِضُوا فیهِ وَ اعْلَمُوا اَنَّ اللّهَ غَنِیٌّ حَمیدٌ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید!
اَنْفِقُوا: انفاق کنید
مِنْ طَیِّباتِ: از (اموال) پاکیزهها را،
ما کَسَبْتُمْ: آن چه کسب کردید.
وَ مِمّا اَخْرَجْنا: و از آن چه خارج کردیم ما
لَکُمْ: برای شما
مِنَ الاَْرْضِ: از زمین
(118) جلد 3 سوره بقره
وَ لاتَیَمَّمُوا: و قصد نکنید، روی نیاورید
الْخَبیثَ: (به چیزهای) پست و بیارزش
مِنْهُ تُنْفِقُونَ: که از آن انفاق کنید
وَ لَسْتُمْ: و نیستید شما (حاضر نیستید)
بِاخِذیهِ: به گرفتن آن
اِلاّ اَنْ تُغْمِضُوا: مگر این که از روی کراهت
فیهِ: در آن.
وَ اعْلَمُوا: و بدانید
اَنَّ اللّهَ: همانا خداوند
غَنِیٌّ حَمیدٌ: بیندیشید.
268 اَلشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ یَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاءِ وَاللّهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلاً وَاللّهُ واسِعٌعَلیمٌ
اَلشَّیْطانُ: شیطان
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (119)
یَعِدُکُمُ: وعده میدهد شما را
الْفَقْرَ: به فقر
وَ یَأْمُرُکُمْ: و امر میکند شما را
بِالْفَحْشاءِ: به زشتیها.
وَ اللّهُ: و خداوند
یَعِدُکُمْ: وعده میدهد شما را
مَغْفِرَةً مِنْهُ: به آمرزشی از خود
وَ فَضْلاً: و فزونی و برتری.
وَ اللّهُ: و خداوند
واسِعٌ: وسعتدهنده
عَلیمٌ: داناست.
271 اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمّا هِیَ وَ اِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ یُکَفِّرُ عَنْکُمْ
(120) جلد 3 سوره بقره
مِنْ سَیِّئاتِکُمْ وَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبیرٌ
اِنْ تُبْدُوا: اگر آشکار کنید
الصَّدَقاتِ: صدقهها را
فَنِعِمّا هِیَ: پس خوب است آن.
وَ اِنْ تُخْفُوها: و اگر مخفی کنید آن را
وَ تُؤْتُوهَا: و بدهید آن را
الْفُقَراءَ: به بینوایان
فَهُوَ خَیْرٌ: پس آن بهتر است
لَکُمْ: برای شما.
وَ یُکَفِّرُ: و میپوشاند
عَنْکُمْ: از شما
مِنْ: بعضی از
سَیِّئاتِکُمْ: گناهانتان را.
وَ اللّهُ: و خداوند
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (121)
بِماتَعْمَلُونَ: به آن چه انجام میدهید
خَبیرٌ: آگاه است.
272 لَیْسَ عَلَیْکَ هُدیهُمْ وَ لکِنَّ اللّهَ یَهْدی مَنْ یَشاءُ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَلاَِنْفُسِکُمْ وَ ما تُنْفِقُونَ اِلاَّ ابْتِغاءَ وَجْهِ اللّهِ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ یُوَفَّ اِلَیْکُمْ وَ اَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ
لَیْسَ عَلَیْکَ: نیست برای تو
هُدیهُمْ: هدایتشان
وَ لکِنَّ اللّهَ: ولیکن خداوند
یَهْدی: هدایت میکند
مَنْ یَشاءُ: کسی را که بخواهد.
وَ ما تُنْفِقُوا: و آن چه انفاق میکنید
مِنْ خَیْرٍ: از خیری ،
(122) جلد 3 سوره بقره
فَلاَِنْفُسِکُمْ: پس برای خودتان است.
وَ ما تُنْفِقُونَ: و انفاق نمیکنید
اِلاَّ ابْتِغاءَ: مگر برای طلب
وَجْهِ اللّهِ: روی خدا.
وَ ما تُنْفِقُوا: و آن چه انفاق کنید
مِنْ خَیْرٍ: از خیری، خوبیای
یُوَفَّ: یکسر داده میشود
اِلَیْکُمْ: به شما
وَ اَنْتُمْ: و شما
لا تُظْلَمُونَ: ستم نمیشوید.
273 لِلْفُقَراءِ الَّذینَ اُحْصِرُوا فی سَبیلِ اللّهِ لایَسْتَطیعُونَ ضَرْبا فِی الاَْرْضِ یَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ
اَغْنِیاءَ مِنَالتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسیماهُمْ لا یَسْأَلُونَ
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (123)
النّاسَ اِلْحافا وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍفَاِنَّ اللّهَ بِهِ عَلیمٌ
لِلْفُقَراءِ الَّذینَ: برای بینوایانی که
اُحْصِرُوا: در تنگنا قرار گرفته
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا،
لایَسْتَطیعُونَ: نمیتوانند
ضَرْبا: زدن
فِیالاَْرْضِ: در زمین را،
یَحْسَبُهُمُ: میپندارند ایشان را
الْجاهِلُ: افراد ناآگاه
اَغْنِیاءَ: بینیاز،
مِنَ: از
التَّعَفُّفِ: شدّت خویشتنداری،
تَعْرِفُهُمْ: میشناسی آنها را
بِسیماهُمْ: به چهرههایشان.
(124) جلد 3 سوره بقره
لا یَسْأَلُونَ: سئوال نمیکنند
النّاسَ اِلْحافا: از مردم با اصرار
وَ ما تُنْفِقُوا: و آن چه انفاق کنید
مِنْ خَیْرٍ: از خیری، خوبی
فَاِنَّ: پس به درستی که
اللّهَ: خداوند
بِهِ عَلیمٌ: به آن داناست.
274 اَلَّذینَ یُنْفِقُونَ اَمْوالَهُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ سِرّا وَ عَلانِیَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ
اَلَّذینَ: کسانی که
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند
اَمْوالَهُمْ: مالهایشان را
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (125)
بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ: در شب و روز
سِرّا: پنهانی
وَ عَلانِیَةً: و آشکار،
فَلَهُمْ: پس برای ایشان است
اَجْرُهُمْ: پاداششان
عِنْدَ رَبِّهِمْ: نزد پروردگارشان.
وَ لا خَوْفٌ: و نه ترسی
عَلَیْهِمْ: برایشان است
وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ: و نه غمگین میشوند.
277 اِنَّ الَّذینَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ وَ اَقامُواالصَّلوةَ وَ اتَوُا الزَّکوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
(126) جلد 3 سوره بقره
امَنُوا: ایمان آوردند
وَ عَمِلُوا: و عمل
الصّالِحاتِ: صالح انجام دادند
وَ اَقامُوا: و به پا داشتند
الصَّلوةَ: نماز را
وَ اتَوُا الزَّکوةَ: و دادند زکوت را
لَهُمْ: برای ایشان است
اَجْرُهُمْ: اجرشان
عِنْدَ رَبِّهِمْ: نزد پروردگارشان
وَ لا خَوْفٌ: و نه ترسی
عَلَیْهِمْ: بر آنهاست
وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ: و نه ایشان غمگین میشوند.
285 امَنَ الرَّسُولُ بِما اُنْزِلَ اِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (127)
وَ الْمُؤْمِنُونَ کُلٌّ امَنَ بِاللّهِ وَ مَلائِکَتِهِ وَ کُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ اَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ اَطَعْنا غُفْرانَکَ رَبَّنا وَ اِلَیْکَ الْمَصیرُ
امَنَ الرَّسُولُ: ایمان آورده رسول
بِما اُنْزِلَ: به آن چه نازل شده
اِلَیْهِ: به سویش
مِنْ رَبِّهِ: از جانب پروردگارش
وَ الْمُؤْمِنُونَ: و مؤمنین.
کُلٌّ: همگی
امَنَ بِاللّهِ: ایمان آوردهاند به خدا
وَ مَلائِکَتِهِ: و فرشتگان او
وَ کُتُبِهِ: و کتابهای او
وَ رُسُلِهِ: و رسولان او،
لا نُفَرِّقُ: فرقی نمیگذاریم
(128) جلد 3 سوره بقره
بَیْنَ اَحَدٍ: بین هیچ یک
مِنْ رُسُلِهِ: از رسولانش.
وَ قالُوا: و گفتند:
سَمِعْنا: شنیدیم ما
وَ اَطَعْنا: و اطاعت کردیم ما.
غُفْرانَکَ: آمرزشت را (خواهیم)
رَبَّنا: پروردگار ما!
وَ اِلَیْکَ: و به سوی توست
الْمَصیرُ: بازگشت.
286 لا یُکَلِّفُ اللّهُ نَفْسا اِلاّ وُسْعَها لَها ما کَسَبَتْ وَ عَلَیْها مَا اکْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا اِنْ نَسینا اَوْ اَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا اِصْرا کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (129)
لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا اَنْتَ مَوْلینا فَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرینَ
لا یُکَلِّفُ اللّهُ: تکلیف نمیکند خدا
نَفْسا: کسی را
اِلاّ وُسْعَها: مگر به اندازه توانش.
لَها ما کَسَبَتْ: برای اوست آن چه بهدست آورده
وَ عَلَیْها: و به ضرر اوست
مَا اکْتَسَبَتْ: آن چه به (بدی) به دست آورده.
رَبَّنا: پروردگار ما!
لا تُؤاخِذْنا: مؤاخذه مکن ما را
اِنْ نَسینا: اگر فراموش کردیم
اَوْ اَخْطَأْنا: یا خطا نمودیم.
رَبَّنا: پروردگار ما!
وَ لا تَحْمِلْ: و تحمیل مکن
(130) جلد 3 سوره بقره
عَلَیْنا: بر ما
اِصْرا: بار سنگینی را
کَما حَمَلْتَهُ: همچنان که حمل کردی آن را
عَلَی الَّذینَ: بر کسانی که
مِنْ قَبْلِنا: قبل از ما (بودند).
رَبَّنا: پروردگار ما!
وَ لا تُحَمِّلْنا: و قرار مده ما را
ما لا طاقَةَ: آن چه را که طاقتی نیست
لَنا: بر ما
بِهِ: به آن.
وَ اعْفُ: و عفو کن
عَنّا: ما را
وَ اغْفِرْ لَنا: و ببخش و بیامرز ما را
وَ ارْحَمْنا: و رحم کن بر ما.
سوره بقره لغات و مفاهیم قرآن کریم (131)
اَنْتَ: تویی
مَوْلینا: سرپرست ما،
فَانْصُرْنا: پس یاری کن ما را
عَلَی: بر
الْقَوْمِ: گروه
الْکافِرینَ: کافرین.
(132) جلد 3 سوره بقره
6 هُوَ الَّذی یُصَوِّرُکُمْ فِی الاَْرْحامِ کَیْفَ یَشاءُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ
هُوَ الَّذی: او کسی است که
یُصَوِّرُکُمْ: تصویر میکند شما را
فِی الاَْرْحامِ: در رَحِمها
کَیْفَ: هر طور که
یَشاءُ: بخواهد.
لا اِلهَ: نیست معبودی
اِلاّ هُوَ: مگر او که
الْعَزیزُ: توانا و
الْحَکیمُ: حکیم است.
8 رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ اِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (133)
مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً اِنَّکَ اَنْتَ الْوَهّابُ
رَبَّنا لا تُزِغْ: پروردگارا! منحرف مگردان
قُلُوبَنا: دلهای ما را
بَعْدَ اِذْ: بعد از آن که
هَدَیْتَنا: هدایت کردی ما را،
وَهَبْ: و ببخش
لَنا: بر ما
مِنْ لَدُنْکَ: از نزد خودت
رَحْمَةً: رحمتی،
اِنَّکَ اَنْتَ: همانا تو، توئی
الْوَهّابُ: بسیار بخشنده.
9 رَبَّنا اِنَّکَ جامِعُ النّاسِ لِیَوْمٍ لارَیْبَ فیهِ اِنَّ اللّهَ لایُخْلِفُ الْمیعادَ
(134) جلد 3 سوره آلعمران
رَبَّنا اِنَّکَ: پروردگارا! همانا تو
جامِعُ النّاسِ: جمعکننده مردم هستی
لِیَوْمٍ: برای روزی که
لارَیْبَ فیهِ: نیست شکی در آن،
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
لایُخْلِفُ: تخلّف نمیکند
الْمیعادَ: از وعده خود.
18 شَهِدَ اللّهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَ الْمَلائِکَةُ وَ اوُلُوا الْعِلْمِ قائِما بِالْقِسْطِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ
شَهِدَ: گواهی داده
اللّهُ: خداوند
اَنَّهُ: همانا او
لا اِلهَ: نیست معبودی
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (135)
اِلاّ هُوَ: مگر او
وَ الْمَلائِکَةُ: و فرشتگان
وَ اوُلُوا: و صاحبان
الْعِلْمِ: دانش
قائِما: که قیامکننده
بِالْقِسْطِ: به عدالت (است).
لا اِلهَ: نیست معبودی
اِلاّ هُوَ: مگر او
الْعَزیزُ: که توانا
الْحَکیمُ: و حکیم است.
19 اِنَالدّینَ عِنْدَ اللّهِ الاِْسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذینَ اوُتُوا الْکِتابَ اِلاّ مِنْبَعْدِماجاءَهُمُالْعِلْمُ بَغْیا بَیْنَهُمْ وَمَنْیَکْفُرْبِاآیاتِاللّهِ فَاِنَاللّهَ سَریعُ الْحِسابِ
(136) جلد 3 سوره آلعمران
اِنَّ: به درستی که
الدّینَ: دین
عِنْدَ: نزد
اللّهِ: خدا
الاِْسْلامُ: اسلام است.
وَ مَا اخْتَلَفَ: و اختلاف نکردند
الَّذینَ: کسانی که
اوُتُوا: داده شدند
الْکِتابَ: کتاب
اِلاّ مِنْ بَعْدِ: مگر بعد از
ما جاءَهُمُ: آن که آمد ایشان را
الْعِلْمُ: علم
بَغْیا: (به سبب) ظلم
بَیْنَهُمْ: در میان خودشان.
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (137)
وَ مَنْ: و کسی که
یَکْفُرْ: کافر شود
بِآیاتِ: به آیات
اللّهِ: خدا
فَاِنَّ: پس همانا
اللّهَ: خداوند
سَریعُ الْحِسابِ: سریعالحساب است.
27 تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِیاللَّیْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَالْمَیِّتِ وَ تُخْرِجُالْمَیِّتَ
مِنَالْحَیِّ وَ تَرْزُقُ مَنْتَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ
تُولِجُ: داخل میکنی
اللَّیْلَ: شب را
فِی النَّهارِ: در روز
(138) جلد 3 سوره آلعمران
وَ تُولِجُ: و داخل میکنی
النَّهارَ: روز را
فِیاللَّیْلِ: در شب.
وَ تُخْرِجُ: و خارج میکنی
الْحَیَّ: زنده را
مِنَ الْمَیِّتِ: از مرده
وَ تُخْرِجُ: و خارج میکنی
الْمَیِّتَ: مرده را
مِنَالْحَیِّ: از زنده.
وَ تَرْزُقُ: و روزی میدهی
مَنْتَشاءُ: به هر که بخواهی
بِغَیْرِ حِسابٍ: بدون حساب.
28 لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرینَ اَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (139)
الْمُؤْمِنینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَاللّهِ فی شَیْءٍ اِلاّ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقیةً وَ یُحَذِّرُکُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَ اِلَیاللّهِ الْمَصیرُ
لا یَتَّخِذِ: (نباید) بگیرند
الْمُؤْمِنُونَ: مؤمنان
الْکافِرینَ: کافران را
اَوْلِیاءَ: دوست
مِنْ دُونِ: غیر از
الْمُؤْمِنینَ: مؤمنان،
وَ مَنْ: و هر که
یَفْعَلْ ذلِکَ: چنین کند
فَلَیْسَ: پس نیست
مِنَاللّهِ: از خدا
فی شَیْءٍ: در چیزی
(140) جلد 3 سوره آلعمران
اِلاّ اَنْ: مگر این که
تَتَّقُوا: بپرهیزید
مِنْهُمْ تُقیةً: از آنان (نوعی پرهیز کردن).
وَ یُحَذِّرُکُمُ: و بر حذر میدارد
اللّهُ: خدا
نَفْسَهُ: از خودش.
وَ اِلَی اللّهِ: و به سوی خداست.
الْمَصیرُ: بازگشت.
31 قُلْ اِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونی یُحْبِبْکُمُاللّهُ وَ یَغْفِرْلَکُمْذُنُوبَکُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ
قُلْ اِنْ: بگو: اگر
کُنْتُمْ تُحِبُّونَ: دوست میدارید
اللّهَ: خدا را،
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (141)
فَاتَّبِعُونی: پس پیروی کنید مرا
یُحْبِبْکُمُ: (تا) دوست بدارد شما را
اللّهُ: خدا،
وَ یَغْفِرْ لَکُمْ: و میآمرزد بر شما
ذُنُوبَکُمْ: گناهانتان را.
وَ اللّهُ: و خداوند
غَفُورٌ رَحیمٌ: آمرزنده مهربانست.
32 قُلْ اَطیعُوا اللّهَ وَ الرَّسُولَ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّهَ لا یُحِبُّ الْکافِرینَ
قُلْ اَطیعُوا: بگو: اطاعت کنید
اللّهَ: خدا
وَ الرَّسُولَ: و رسول را
فَاِنْ تَوَلَّوْا: پس اگر سرپیچی کنید،
(142) جلد 3 سوره آلعمران
فَاِنَّ: پس همانا
اللّهَ: خداوند
لا یُحِبُّ: دوست نمیدارد
الْکافِرینَ: کافران را.
51 اِنَّ اللّهَ رَبّی وَ رَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقیمٌ
اِنَّ: به درستی که
اللّهَ: خداوند
رَبّی: پروردگار من
وَ رَبُّکُمْ: و پروردگار شماست
فَاعْبُدُوهُ: پس بپرستید او را.
هذا: این است
صِراطٌ: راه
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (143)
مُسْتَقیمٌ: راست.
53 رَبَّنا امَنّا بِما اَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنا مَعَ الشّاهِدینَ
رَبَّنا: پروردگارا!
امَنّا: ایمان آوردیم
بِما: به آن چه
اَنْزَلْتَ: نازل کردی تو
وَ اتَّبَعْنَا: و پیروی نمودیم
الرَّسُولَ: فرستاده را،
فَاکْتُبْنا: پس بنویس ما را
مَعَ الشّاهِدینَ: با گواهان.
55 اِذْ قالَ اللّهُ یا عیسی اِنّی مُتَوَفّیکَ وَ رافِعُکَ
(144) جلد 3 سوره آلعمران
اِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَالَّذینَ کَفَرُوا وَ جاعِلُ الَّذینَ اتَّبَعُوکَ فَوْقَ الَّذینَ کَفَرُوا اِلی یَوْمِ الْقِیامَةِ ثُمَّ اِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَاَحْکُمُ بَیْنَکُمْ فیما کُنْتُمْ فیهِ تَخْتَلِفُونَ
اِذْ قالَ: زمانی که گفت:
اللّهُ: خداوند
یا عیسی: ای عیسی!
اِنّی: همانا من
مُتَوَفّیکَ: میگیرم (جان) تو را
وَ رافِعُکَ: و بالا میبرم تو را
اِلَیَّ: به سوی خود
وَ مُطَهِّرُکَ: و پاک میکنم تو را
مِنَالَّذینَ: از کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
وَ جاعِلُ و قرار دهندهام
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (145)
الَّذینَ: کسانی را که
اتَّبَعُوکَ: پیروی کردند تو را
فَوْقَ: بالاتر از
الَّذینَ: کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
اِلی یَوْمِ: تا روز
الْقِیامَةِ: قیامت،
ثُمَّ اِلَیَّ: سپس به سوی من است
مَرْجِعُکُمْ: بازگشت شما.
فَاَحْکُمُ: سپس حکم میکنم
بَیْنَکُمْ: بین شما
فیما کُنْتُمْ فیهِ: در آن چه که در آن
تَخْتَلِفُونَ: اختلاف میکردید.
(146) جلد 3 سوره آلعمران
61 فَمَنْ حاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ماجاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ اَبْناءَنا وَ اَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ اَنْفُسَنا وَ اَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَیالْکاذِبینَ
فَمَنْ: پس کسی که
حاجَّکَ: ستیزه کند با تو
فیهِ مِنْ بَعْدِ: در آن از بعد
ما جاءَکَ: آن چه آمد تو را
مِنَ الْعِلْمِ: از علم
فَقُلْ: پس بگو:
تَعالَوْا: بیائید،
نَدْعُ: میخوانیم ما
اَبْناءَنا: فرزندانمان را، پسرانمان را
وَ اَبْناءَکُمْ: و شما هم فرزندانتان را،
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (147)
وَ نِساءَنا: و ما زنانمان را،
وَ نِساءَکُمْ: و شما زنانتان را،
وَ اَنْفُسَنا: و خود ما، و جانهای ما،
وَ اَنْفُسَکُمْ: و خود شما، و جانهای شما،
ثُمَّ نَبْتَهِلْ: سپس مباهله کنیم
فَنَجْعَلْ: پس قرار دهیم
لَعْنَتَ اللّهِ: لعنت خداوند را
عَلَی الْکاذِبینَ: بر دروغگویان.
64 قُلْ یا اَهْلَ الْکِتابِ تَعالَوْا اِلی کَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ اَلاّ نَعْبُدَ اِلاَّ اللّهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئا وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضا اَرْبابا مِنْ دُونِ اللّهِ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِاَنّا مُسْلِمُونَ
قُلْ: بگو:
(148) جلد 3 سوره آلعمران
یا اَهْلَ: ای اهل
الْکِتابِ: کتاب!
تَعالَوْا: بیائید
اِلی کَلِمَةٍ: به سوی کلمهای
سَواءٍ: که یکسان است
بَیْنَنا وَ: بین ما و
بَیْنَکُمْ: بین شما،
اَلاّ نَعْبُدَ: این که نپرستیم
اِلاَّ اللّهَ: مگر خدا را،
وَ لا نُشْرِکَ: و شریک نسازیم
بِهِ شَیْئا: با او چیزی را،
وَ لا یَتَّخِذَ: و نگیرد، نپذیرد
بَعْضُنا: بعضی از ما
بَعْضا: بعض دیگر را
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (149)
اَرْبابا: به خدائی
مِنْ دُونِ: به غیر از
اللّهِ: خداوند.
فَاِنْ: پس اگر
تَوَلَّوْا: روی گردانند
فَقُولُوا: پس بگوئید:
اشْهَدُوا: گواه باشید
بِاَنّا: به این که ما
مُسْلِمُونَ: تسلیم شدگانیم.
83 اَفَغَیْرَ دینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ اَسْلَمَ مَنْ فِی السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ طَوْعا وَ کَرْها وَ اِلَیْهِ یُرْجَعُونَ
اَفَغَیْرَ: آیا پس غیر
(150) جلد 3 سوره آلعمران
دینِ اللّهِ: دین خدا
یَبْغُونَ: طلب میکنند
وَ لَهُ اَسْلَمَ: و برای او تسلیماند؟
مَنْ: آن چه (آن که)
فِیالسَّمواتِ: در آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین هستند
طَوْعا: از روی اختیار
وَ کَرْها: یا اجبار
وَ اِلَیْهِ: و به سوی او
یُرْجَعُونَ: بازگردانده میشوند.
85 وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الاِْسْلامِ دینا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِیالاْخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ
وَ مَنْ یَبْتَغِ: و هر کس طلب کند
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (151)
غَیْرَ الاِْسْلامِ: غیر از اسلام
دینا: دینی را،
فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ: پس پذیرفته نخواهد شد از او
وَ هُوَ فِی: و او
فِیالاْخِرَةِ: در آخرت
مِنَ الْخاسِرینَ: از زیانکاران است.
91 اِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ کُفّارٌ فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِلْءُ الاَْرْضِ ذَهَبا وَ لَوِ افْتَدی بِهِ اوُلئِکَ لَهُمْ عَذابٌ اَلیمٌ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرینَ
اِنَّ: همانا
الَّذینَ: کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
وَ ماتُوا: و مردند
(152) جلد 3 سوره آلعمران
وَ هُمْ: در حالی که آنها
کُفّارٌ: کافر بودند
فَلَنْ: هرگز
یُقْبَلَ: قبول نشود
مِنْ: از هیچ
اَحَدِهِمْ: کدامشان
مِلْءُ: (به اندازه) پُری
الاَْرْضِ: زمین
ذَهَبا: از طلا.
وَ لَوِ: و اگر
افْتَدی: فدیه بپردازد
بِهِ: آن را
اوُلئِکَ: آنان
لَهُمْ: برایشان
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (153)
عَذابٌ: عذابی
اَلیمٌ: دردناک است
وَ ما: و نیست
لَهُمْ: برایشان
مِنْ: هیچ
ناصِرینَ: یاوری.
92 لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتّی تُنْفِقُوا مِمّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَیْءٍ فَاِنَّ اللّهَ بِه عَلیمٌ
لَنْ تَنالُوا: هرگز نمیرسید
الْبِرَّ: به نیکی
حَتّی تُنْفِقُوا: تا انفاق کنید
مِمّا: از آن چه
تُحِبُّونَ: دوست میدارید.
(154) جلد 3 سوره آلعمران
وَ ما تُنْفِقُوا: و آن چه انفاق میکنید
مِنْ شَیْءٍ: از چیزی،
فَاِنَّ اللّهَ: پس همانا خداوند
بِه عَلیمٌ: به آن آگاه است.
«پایان جزء 3»
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (155)
104 وَلْتَکُنْمِنْکُمْاُمَّةٌ یَدْعُونَ اِلَیالْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ اُولآئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
وَلْتَکُنْ: و باید باشد
مِنْکُمْ: از شما
اُمَّةٌ: گروهی، امّتی
یَدْعُونَ: که دعوت کنند
اِلَی الْخَیْرِ: به خیر و نیکی،
وَ یَأْمُرُونَ: و امر کنند
بِالْمَعْرُوفِ: به معروف (خوبی)
وَ یَنْهَوْنَ: و نهی کنند
عَنِ الْمُنْکَرِ: از منکر (بدی)
وَ اُولآئِکَ: و آنان
هُمُ الْمُفْلِحُونَ: ایشانند رستگاران
(156) جلد 4 سوره آلعمران
110 کُنْتُمْ خَیْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنّاسِ تَأْمُرُونَ
بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ لَوْ امَنَ اَهْلُ الْکِتابِ لَکانَ خَیْرا لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ اَکْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ
کُنْتُمْ: بودید
خَیْرَ: بهترین
اُمَّةٍ: امّتی که
اُخْرِجَتْ: خارج کرده شد
لِلنّاسِ: برای مردم،
تَأْمُرُونَ: امر میکنید
بِالْمَعْرُوفِ: به نیکیها، خوبیها
وَ تَنْهَوْنَ: و نهی میکنید
عَنِ الْمُنْکَرِ: از بدیها
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (157)
وَ تُؤْمِنُونَ: و ایمان میآورید
بِاللّهِ: به خدا.
وَ لَوْ: و اگر
امَنَ: ایمان آورند
اَهْلُ: اهل
الْکِتابِ: کتاب
لَکانَ: هر آینه باشد
خَیْرا: خیری
لَهُمْ: برایشان.
مِنْهُمُ: عدهای از آنها
الْمُؤْمِنُونَ: با ایمانند
وَ اَکْثَرُهُمُ: و بیشترشان
الْفاسِقُونَ: فاسقند.
(158) جلد 4 سوره آلعمران
113 لَیْسُوا سَوآءً مِنْ اَهْلِ الْکِتابِ اُمَّةٌ قائِمَةٌ یَتْلُونَ ایاتِ اللّهِ اناءَ اللَّیْلِ وَ هُمْ یَسْجُدُونَ
لَیْسُوا:نیستند
سَوآءً: یکسان .
مِنْ: از
اَهْلِالْکِتابِ: اهل کتاب
اُمَّةٌ: جمعیّتی، گروهی
قائِمَةٌ: به پا خواستهاند
یَتْلُونَ: که میخوانند
ایاتِ: آیات
اللّهِ: خدا را
اناءَ اللَّیْلِ: در اثناء (اوقات) شب،
وَ هُمْ یَسْجُدُونَ:در حالی که آنها سجده میکنند.
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (159)
114 یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُسارِعُونَ فِیالْخَیْراتِ وَاُولآئِکَ مِنَ الصّالِحینَ
یُؤْمِنُونَ: ایمان میآورند
بِاللّهِ: به خدا
وَ الْیَوْمِ: و روز
الاْخِرِ: قیامت،
وَ یَأْمُرُونَ: و امر میکنند
بِالْمَعْرُوفِ: به خوبیها
وَ یَنْهَوْنَ: و نهی میکنند
عَنِ الْمُنْکَرِ: از بدیها،
وَ یُسارِعُونَ: و سبقت میگیرند
فِی الْخَیْراتِ: در کارهای خیر،
وَاُولآئِکَ: و آنان
(160) جلد 4 سوره آلعمران
مِنَ الصّالِحینَ: از صالحانند.
133 وَ سارِعُوا اِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمواتُ وَ الاَْرْضُ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقینَ
وَ سارِعُوا: و سرعت گیرید
اِلی مَغْفِرَةٍ: به سوی آمرزش
مِنْ: از جانب
رَبِّکُمْ: پروردگارتان،
وَ جَنَّةٍ: و بهشتی که
عَرْضُهَا: وسعت آن
السَّمواتُ: آسمانها
وَ الاَْرْضُ: و زمین است
اُعِدَّتْ: آماده شده است
لِلْمُتَّقینَ: برای پرهیزگاران
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (161)
134 الَّذینَ یُنْفِقُونَ فِی السَّرّاآءِ وَ الضَّرّاآءِ وَ الْکاظِمینَ الْغَیْظَ وَ الْعافینَ عَنِ النّاسِ وَ اللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ
الَّذینَ: کسانی که
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند
فِیالسَّرّآءِ: در توانگری
وَ الضَّرّآءِ: و سختی،
وَ الْکاظِمینَ: و فروبرندگان
الْغَیْظَ: خشم،
وَ الْعافینَ: و در گذرندگان
عَنِ النّاسِ: از مردمند.
وَ اللّهُ: و خداوند
یُحِبُّ: دوست میدارد
(162) جلد 4 سوره آلعمران
الْمُحْسِنینَ: نیکوکاران را.
135 وَ الَّذینَ اِذا فَعَلُوا فاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوا اَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوااللّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْیَغْفِرُالذُّنُوبَ اِلاَّاللّهُ وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلی مافَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ
وَ الَّذینَ: و کسانی که
اِذا فَعَلُوا: وقتی انجام دادند
فاحِشَةً: کار زشتی را،
اَوْ ظَلَمُوا: یا ظلم کردند
اَنْفُسَهُمْ: به خودشان،
ذَکَرُوا: یاد کنند
اللّهَ: خدا را
فَاسْتَغْفَرُوا: پس طلب آمرزش کنند
لِذُنُوبِهِمْ: برای گناهانشان.
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (163)
وَ مَنْ: و چه کسی
یَغْفِرُ: میآمرزد
الذُّنُوبَ: گناهان را
اِلاَّ اللّهُ: به جز خداوند؟
وَ لَمْ یُصِرُّوا: و اصرار نمیورزند
عَلی ما: بر آن چه
فَعَلُوا: انجام دادند.
وَ هُمْ: در حالی که ایشان
یَعْلَمُونَ: میدانند
136 اُولآئِکَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنّاتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ خالِدینَ فیها وَ نِعْمَ اَجْرُ الْعامِلینَ
اُولآئِکَ: آنان
(164) جلد 4 سوره آلعمران
جَزاؤُهُمْ: پاداششان
مَغْفِرَةٌ: آمرزشی است
مِنْ: از جانب
رَبِّهِمْ: پروردگارشان،
وَ جَنّاتٌ: و بهشتهایی که
تَجْری: جاری میشود
مِنْ تَحْتِهَا: از زیر آن
الاَْنْهارُ: رودها.
خالِدینَ فیها: جاودانند در آن.
وَ نِعْمَ: و چه نیکوست
اَجْرُ: پاداش
الْعامِلینَ: عمل کنندگان، اهل عمل
137 قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ سُنَنٌ فَسیرُوا فِیالاَْرْضِ
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (165)
فَانْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُکَذِّبینَ
قَدْ: به تحقیق
خَلَتْ: گذشته
مِنْ قَبْلِکُمْ: پیش از شما
سُنَنٌ: روشهایی،
فَسیرُوا: پس سیر کنید
فِیالاَْرْضِ: در زمین،
فَانْظُرُوا: پس نظر کنید، ببینید
کَیْفَ: چگونه
کانَ: بود
عاقِبَةُ: سرانجام
الْمُکَذِّبینَ: تکذیب کنندگان؟
138 هذا بَیانٌ لِلنّاسِ وَ هُدیً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقینَ
(166) جلد 4 سوره آلعمران
هذا: این
بَیانٌ: بیانی است
لِلنّاسِ: برای مردم
وَ هُدیً: و هدایتی
وَ مَوْعِظَةٌ: و پندی است
لِلْمُتَّقینَ: برای پرهیزگاران
139 وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ اَنْتُمُ الاَْعْلَوْنَ اِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ
وَ لا تَهِنُوا: و سست نشوید
وَ لا تَحْزَنُوا: و غمگین نباشید.
وَ اَنْتُمُ: و شما
الاَْعْلَوْنَ: برتر هستید
اِنْ: اگر
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (167)
کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ: مؤمن باشید
159 فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ کُنْتَ فَظّا غَلیظَ الْقَلْبِ لاَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِی الاَْمْرِ فَاِذا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللّهِ اِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلینَ
فَبِما رَحْمَةٍ: پس به سبب لطف و رحمت
مِنَ اللّهِ: از جانب خدا
لِنْتَ لَهُمْ: نرمخو (و خوش اخلاق) شدی برایشان.
وَ لَوْ کُنْتَ: و اگر بودی
فَظّا: تند و خشن
غَلیظَ الْقَلْبِ: سنگدل،
لاَانْفَضُّوا: هر آینه پراکنده میشدند
مِنْ حَوْلِکَ: از اطرافت.
(168) جلد 4 سوره آلعمران
فَاعْفُ عَنْهُمْ: پس عفو کن ایشان را.
وَ اسْتَغْفِرْ: و طلب آمرزش کن
لَهُمْ: برای آنها
وَ شاوِرْهُمْ: و مشورت کن با آنها
فِیالاَْمْرِ: در کار.
فَاِذا: پس هنگامی که
عَزَمْتَ: تصمیم گرفتی
فَتَوَکَّلْ: پس توکل کن
عَلَی اللّهِ: بر خدا.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
یُحِبُّ: دوست میدارد
الْمُتَوَکِّلینَ: توکل کنندگان را
160 اِنْ یَنْصُرْکُمُ اللّهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ وَ اِنْ یَخْذُلْکُمْ
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (169)
فَمَنْ ذَا الَّذی یَنْصُرُکُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَ عَلَی اللّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
اِنْ یَنْصُرْکُمُ: اگر یاری کند شما را
اللّهُ: خداوند،
فَلا غالِبَ: پس پیروز نخواهد شد
لَکُمْ: بر شما (هیچ کس)
وَ اِنْ: و اگر
یَخْذُلْکُمْ: دست بردارد از شما،
فَمَنْ ذَا الَّذی: پس کیست، چه کسی است آن که
یَنْصُرُکُمْ: یاری کند شما را
مِنْ بَعْدِهِ: از بعد آن؟
وَ عَلَی اللّهِ: و بر خداوند
فَلْیَتَوَکَّلِ: پس باید توکّل کند
الْمُؤْمِنُونَ: مؤمنان
(170) جلد 4 سوره آلعمران
161 وَ ما کانَ لِنَبِیٍّ اَنْ یَغُلَّ وَ مَنْ یَغْلُلْ یَأْتِ بِما غَلَّ یَوْمَ الْقِیمَةِ ثُمَّ تُوَفّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ
وَ ما کانَ لِنَبِیٍّ: و نباشد بر پیامبری
اَنْ یَغُلَّ: این که خیانت کند.
وَ مَنْ: و کسی که
یَغْلُلْ: خیانت کند،
یَأْتِ بِما: میآورد آن چه را که
غَلَّ یَوْمَ: خیانت کرده روز
الْقِیمَةِ: قیامت.
ثُمَّ تُوَفّی: سپس داده میشود
کُلُّ نَفْسٍ: هر نفسی
ما کَسَبَتْ: آن چه را کسب کرده.
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (171)
وَ هُمْ: و ایشان
لا یُظْلَمُونَ: ستم نخواهند شد.
162 اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللّهِ کَمَنْ بآءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللّهِ وَ مَاْویهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصیرُ
اَفَمَنِ: آیا پس کسی که
اتَّبَعَ: پیروی کرده
رِضْوانَ: رضای
اللّهِ: خدا را،
کَمَنْ: مانند کسی است که
بآءَ: گرفتار شده
بِسَخَطٍ: به خشم و غضب
مِنَ اللّهِ: از جانب خدا؟
وَ مَاْویهُ: و جایگاهش
(172) جلد 4 سوره آلعمران
جَهَنَّمُ: جهنّم است.
وَ بِئْسَ: و چه بد
الْمَصیرُ: بازگشتگاهی است
163 هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللّهِ وَ اللّهُ بَصیرٌ بِما یَعْمَلُونَ
هُمْ: ایشان را
دَرَجاتٌ: درجاتی است
عِنْدَاللّهِ: نزد خدا.
وَ اللّهُ: و خداوند
بَصیرٌ: بیناست
بِما: به آن چه
یَعْمَلُونَ: انجام میدهند.
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (173)
164 لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَی الْمُؤْمِنینَ اِذْ بَعَثَ فیهِمْ رَسُولاً مِنْ اَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْایاتِهِ وَ یُزَکّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ اِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی ضَلالٍ مُبینٍ
لَقَدْ: هر آینه به تحقیق
مَنَّ: منت نهاد
اللّهُ: خداوند
عَلَی الْمُؤْمِنینَ: بر مؤمنان،
اِذْ بَعَثَ: هنگامی که برانگیخت
فیهِمْ رَسُولاً: در میانشان رسولی
مِنْ اَنْفُسِهِمْ: از خودشان،
یَتْلُوا عَلَیْهِمْ: بخواند بر آنها
ایاتِهِ: آیاتش را.
وَ یُزَکّیهِمْ: و پاک گرداند آنها را
(174) جلد 4 سوره آلعمران
وَ یُعَلِّمُهُمُ: و بیاموزد آنها را
الْکِتابَ: کتاب (آسمانی)
وَالْحِکْمَةَ: و حکمت.
وَ اِنْ کانُوا: و اگر (چه) بودند
مِنْ قَبْلُ: از قبل
لَفی ضَلالٍ: هر آینه در گمراهی
مُبینٍ: آشکاری
165 اَوَ لَمّا اَصابَتْکُمْ مُصیبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِثْلَیْها قُلْتُمْ اَنّی هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِکُمْ اِنَّ اللّهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ
اَوَ لَمّا: آیا و هنگامی که
اَصابَتْکُمْ: رسید به شما
مُصیبَةٌ: مصیبتی
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (175)
قَدْ اَصَبْتُمْ: به تحقیق رساندید
مِثْلَیْها: دو برابر آن را
قُلْتُمْ: گفتید:
اَنّی هذا: از کجاست این؟
قُلْ هُوَ: بگو: آن
مِنْ عِنْدِ: از نزد
اَنْفُسِکُمْ: خود شماست.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
عَلی کُلِّ: بر هر
شَیْءٍ: چیزی
قَدیرٌ: قادر است
166 وَ ما اَصابَکُمْ یَوْمَالْتَقَی الْجَمْعانِ فَبِاِذْنِ اللّهِ وَ لِیَعْلَمَ الْمُؤْمِنینَ
(176) جلد 4 سوره آلعمران
وَ ما اَصابَکُمْ: و آن چه رسید به شما
یَوْمَ الْتَقَی: در روز روبهرو شدن
الْجَمْعانِ: دو جمعیت، دو گروه
فَبِاِذْنِ: پس به اجازه
اللّهِ: خدا (بود)،
وَ لِیَعْلَمَ: و تا شناخته شوند
الْمُؤْمِنینَ: مؤمنین
167 وَ لِیَعْلَمَ الَّذینَ نافَقُوا وَ قیلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ اَوِادْفَعُوا قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالاً لاَ تَّبَعْناکُمْ هُمْ لِلْکُفْرِ یَوْمَئِذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلاِْیْمانِ یَقُولُونَ بِاَفْواهِهِمْ ما لَیْسَ فی قُلُوبِهِمْ وَ اللّهُ اَعْلَمُ
بِما یَکْتُمُونَ
وَ لِیَعْلَمَ: و تا شناخته شوند
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (177)
الَّذینَ: کسانی که
نافَقُوا: منافق بودند، نفاق کردند
وَ قیلَ لَهُمْ: و گفته شد به ایشان
تَعالَوْا قاتِلُوا: بیایید نبرد کنید
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا
اَوِ ادْفَعُوا: یا دفع کنید، دفاع نمایید
قالُوا: گفتند:
لَوْ نَعْلَمُ: اگر میدانستیم
قِتالاً: جنگی است
لاَ تَّبَعْناکُمْ: هر آینه پیروی میکردیم شما را.
هُمْ لِلْکُفْرِ: آنها به کفر
یَوْمَئِذٍ: در آن روز
اَقْرَبُ: نزدیکتر بودند
مِنْهُمْ لِلاِْیْمانِ: از ایشان به ایمان،
(178) جلد 4 سوره آلعمران
یَقُولُونَ: میگویند:
بِاَفْواهِهِمْ: با دهانهایشان
ما لَیْسَ: آن چه را که نیست
فی قُلُوبِهِمْ: در دلهایشان.
وَ اللّهُ اَعْلَمُ: و خداوند داناتر است
بِما: به آن چه که
یَکْتُمُونَ: کتمان میکنند
168 اَلَّذینَ قالُوا لاِِخْوانِهِمْ وَ قَعَدُوا لَوْ اَطاعُونا ما قُتِلُوا قُلْ فَادْرَؤُا عَنْ اَنْفُسِکُمُ الْمَوْتَ اِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ
اَلَّذینَ قالُوا: کسانی که گفتند:
لاِِخْوانِهِمْ: به برادرانشان
وَ قَعَدُوا: و نشستند، کنارهگیری کردند،
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (179)
لَوْ: اگر
اَطاعُونا: پیروی میکردند ما را
ما قُتِلُوا: کشته نمیشدند.
قُلْ: بگو:
فَادْرَؤُا: پس دور کنید
عَنْ اَنْفُسِکُمُ: از خودتان
الْمَوْتَ: مرگ را
اِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ: اگر راست میگویید.
169 وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللّهِ اَمْواتا بَلْ اَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ
وَ لا تَحْسَبَنَّ: و به حساب نیاور، گمان مبر
الَّذینَ: کسانی که
قُتِلُوا: کشته شدند
(180) جلد 4 سوره آلعمران
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا
اَمْواتا: مردگانند،
بَلْ اَحْیاءٌ: بلکه زندهاند،
عِنْدَ رَبِّهِمْ: نزد پروردگارشان
یُرْزَقُونَ: روزی داده میشوند
170 فَرِحینَ بِما اتیهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ اَلاّ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ
فَرِحینَ: خوشحالند
بِما: به آن چه که
اتیهُمُ اللّهُ: داده به ایشان خداوند
مِنْ فَضْلِهِ: از فضلش،
وَ یَسْتَبْشِرُونَ: و بشارت میدهند
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (181)
بِالَّذینَ: به کسانی که
لَمْ یَلْحَقُوا: هنوز ملحق نشدند
بِهِمْ: به ایشان
مِنْ خَلْفِهِمْ: از پشتشان،
اَلاّ خَوْفٌ: این که نه ترسی
عَلَیْهِمْ: بر آنهاست
وَ لا هُمْ: و نه ایشان
یَحْزَنُونَ: غمگین میشوند.
171 یَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّهِ وَ فَضْلٍ وَ اَنَّ اللّهَ لا یُضیعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنینَ
یَسْتَبْشِرُونَ: بشارت میدهند
بِنِعْمَةٍ: به نعمتی
مِنَ اللّهِ: از جانب خداوند
(182) جلد 4 سوره آلعمران
وَ فَضْلٍ: و فضلی.
وَ اَنَّ اللّهَ: و همانا خداوند
لا یُضیعُ: ضایع نمیکند
اَجْرَ الْمُؤْمِنینَ: پاداش مؤمنان را
172 اَلَّذینَ اسْتَجابُوا لِلّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما اَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذینَ اَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا اَجْرٌ عَظیمٌ
اَلَّذینَ: کسانی که
اسْتَجابُوا: اجابت کردند
لِلّهِ: (دعوت) خدا
وَ الرَّسُولِ: و رسول را،
مِنْ بَعْدِ: از بعد
ما اَصابَهُمُ: آن چه رسید به ایشان
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (183)
الْقَرْحُ: زخم کاری، جراحات
لِلَّذینَ: برای کسانی که
اَحْسَنُوا: نیکی کردند
مِنْهُمْ: از ایشان،
وَ اتَّقَوْا: و تقوا پیش گرفتند
اَجْرٌ عَظیمٌ: پاداشی بزرگ است.
173 اَلَّذینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ اِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ ایمانا وَ قالُوا حَسْبُنَا اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ
اَلَّذینَ: آن کسانی که
قالَ لَهُمُ: گفتند به ایشان
النّاسُ: مردم
اِنَّ النّاسَ: همانا مردم (منظور دشمنان)
(184) جلد 4 سوره آلعمران
قَدْ: به تحقیق
جَمَعُوا: اجتماع کردند
لَکُمْ: بر شما
فَاخْشَوْهُمْ: پس بترسید از آنها،
فَزادَهُمْ: پس زیاد شد
ایمانا: ایمانشان
وَ قالُوا: و گفتند:
حَسْبُنَا: کافی است ما را
اللّهُ: خداوند
وَ نِعْمَ الْوَکیلُ: و بهترین حامی است.
174 فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَاللّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ
سُوآءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللّهِ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَظیمٍ
فَانْقَلَبُوا: پس زیر و رو کردند، بازگشتند
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (185)
بِنِعْمَةٍ: با نعمتی
مِنَ اللّهِ: از جانت خدا
وَ فَضْلٍ: و فضلی،
لَمْ یَمْسَسْهُمْ: نرسید به ایشان
سُوآءٌ: بدیای، ناراحتیای،
وَ اتَّبَعُوا: و پیروی کردند
رِضْوانَ: خشنودی
اللّهِ: خدا را.
وَ اللّهُ: و خداوند
ذُو فَضْلٍ: دارای فضلی
عَظیمٍ: بزرگ است
175 اِنَّما ذلِکُمُ الشَّیْطانُ یُخَوِّفُ اَوْلِیاءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ اِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ
(186) جلد 4 سوره آلعمران
اِنَّما: جز این نیست که
ذلِکُمُ: این برای شما،
الشَّیْطانُ: شیطان است
یُخَوِّفُ: که میترساند
اَوْلِیاءَهُ: دوستانش را،
فَلا تَخافُوهُمْ: پس نترسید از آنها،
وَ خافُونِ: و بترسید از من
اِنْ: اگر
کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ: مؤمن هستید
176 وَ لایَحْزُنْکَالَّذینَیُسارِعُونَ فِیالْکُفْرِ اِنَّهُمْ لَنْ یَضُرُّوا اللّهَ شَیْئا یُریدُ اللّهُ اَلاّ یَجْعَلَ لَهُمْ حَظّا فِی الاْخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظیمٌ
وَ لا یَحْزُنْکَ: و غمگین نکنند تو را
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (187)
الَّذینَ: کسانی که
یُسارِعُونَ: شتاب میکنند
فِیالْکُفْرِ: در کفر
اِنَّهُمْ: در کفر
لَنْ یَضُرُّوا: هرگز ضرر نمیرسانند
اللّهَ: خدا را
شَیْئا: چیزی.
یُریدُ: میخواهد
اللّهُ: خداوند
اَلاّ یَجْعَلَ: این که قرار ندهد
لَهُمْ حَظّا: برای ایشان بهرهای
فِی الاْخِرَةِ: در آخرت.
وَ لَهُمْ عَذابٌ: و برای ایشان عذابی
عَظیمٌ: بزرگ است
(188) جلد 4 سوره آلعمران
177 اِنَّ الَّذینَ اشْتَرَوُا الْکُفْرَ بِالاْیمانِ لَنْ یَضُرُّوا اللّهَ شَیْئا وَ لَهُمْ عَذابٌ اَلیمٌ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
اشْتَرَوُا: خریدند
الْکُفْرَ: کفر را
بِالاْیمانِ: به ایمان،
لَنْ یَضُرُّوا: هرگز ضرر نمیرسانند
اللّهَ: خدا را
شَیْئا: چیزی،
وَ لَهُمْ عَذابٌ: و برای ایشان عذابی
اَلیمٌ: دردناک است.
178 وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا اَنَّما نُمْلی لَهُمْ
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (189)
خَیْرٌ لاَِنْفُسِهِمْ اِنَّما نُمْلی لَهُمْ لِیَزْدادُوا اِثْما وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ
وَ لا یَحْسَبَنَّ: و گمان نکنند، خیال نکنند
الَّذینَ: کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
اَنَّما: فقط، حتما
نُمْلی: مهلت میدهیم
لَهُمْ: به ایشان
خَیْرٌ: بهتر است
لاَِنْفُسِهِمْ: برای خودشان،
اِنَّما: جز این نیست که
نُمْلی: مهلت میدهیم
لَهُمْ: به ایشان
لِیَزْدادُوا: تا زیاد کنند، بیفزایند
(190) جلد 4 سوره آلعمران
اِثْما: گناه را،
وَ لَهُمْ عَذابٌ: و برای ایشان عذابی
مُهینٌ: خوارکننده است
179 ما کانَ اللّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنینَ عَلی ما اَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتّی یَمیزَ الْخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَ ما کانَ اللّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَی الْغَیْبِ وَ لکِنَّ اللّهَ یَجْتَبی مِنْ رُسُلِهِ مَنْ یَشاآءُ فَامِنُوا بِاللّهِ وَ رُسُلِهِ وَ اِنْ تُؤْمِنُوا
وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ اَجْرٌ عَظیمٌ
ما کانَ اللّهُ: چنین نباشد که خدا
لِیَذَرَ: واگذارد
الْمُؤْمِنینَ: مؤمنان را
عَلی ما اَنْتُمْ: بر آن چه شما
عَلَیْهِ حَتّی: بر آن (هستید) تا
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (191)
یَمیزَ: جدا سازد
الْخَبیثَ: ناپاک را
مِنَ الطَّیِّبِ: از پاک.
وَ ما کانَ اللّهُ: و چنین نباشد که خدا
لِیُطْلِعَکُمْ: مطلع کند شما را
عَلَی الْغَیْبِ: بر اسرار، غیب،
وَ لکِنَّ: ولیکن
اللّهَ: خداوند
یَجْتَبی: انتخاب میکند
مِنْ رُسُلِهِ: از فرستادگانش
مَنْ یَشاآءُ: هر که رابخواهد.
فَامِنُوا: پس ایمان بیاورید
بِاللّهِ: به خداوند
وَ رُسُلِهِ: و فرستادگانش.
(192) جلد 4 سوره آلعمران
وَ اِنْ تُؤْمِنُوا: و اگر ایمان بیاورید
وَ تَتَّقُو:ا و تقوا پیشه کنید
فَلَکُمْ: پس برای شما
اَجْرٌ عَظیمٌ: پاداشی بزرگ است
180 وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ یَبْخَلُونَ بِما اتیهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَیْرا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَیُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیمَةِ وَ لِلّهِ میراثُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبیرٌ
وَ لا یَحْسَبَنَّ: و گمان نکنند، خیال نکنند
الَّذینَ: کسانی که
یَبْخَلُونَ: بخل میورزند
بِما اتیهُمُ: به آن چه داده به ایشان
اللّهُ: خداوند
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (193)
مِنْ فَضْلِهِ: از فضلش،
هُوَ خَیْرا لَهُمْ: او بهتر است برایشان،
بَلْ هُوَ شَرٌّ: بلکه او بد است
لَهُمْ: برایشان
سَیُطَوَّقُونَ: به زودی (به گردنشان) طوق میافکنند
ما بَخِلُوا: آن چه را بخل ورزیدند
بِهِ: به آن
یَوْمَ الْقِیمَةِ: روز قیامت.
وَ لِلّهِ: و برای خداست
میراثُ: میراث
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین.
وَ اللّهُ بِما: و خداوند به آن چه
تَعْمَلُونَ: انجام میدهید
(194) جلد 4 سوره آلعمران
خَبیرٌ: آگاه است
185 کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ اِنَّما تُوَفَّوْنَ اُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیمَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِالنّارِ وَ اُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیوةُ الدُّنْیا اِلاّ مَتاعُ الْغُرُورِ
کُلُّ نَفْسٍ: هر کسی، هر نفسی
ذائِقَةُ: چشنده
الْمَوْتِ: مرگ است.
وَ اِنَّما: و جز این نیست که
تُوَفَّوْنَ: دریافت میکنید
اُجُورَکُمْ: پاداشتان را
یَوْمَ: روز
الْقِیمَةِ: قیامت.
فَمَنْ: پس هر کس
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (195)
زُحْزِحَ: دور شد
عَنِالنّارِ: از آتش
وَ اُدْخِلَ: و داخل
الْجَنَّةَ: بهشت شد
فَقَدْ: پس به تحقیق
فازَ: رستگار شد.
وَ مَا الْحَیوةُ: و نیست زندگانی
الدُّنْیا: دنیا
اِلاّ: مگر
مَتاعُ: سرمایه، کالای
الْغُرُورِ: فریب.
186 لَتُبْلَوُنَّ فی اَمْوالِکُمْ وَ اَنْفُسِکُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذینَ اُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ مِنَالَّذینَ
(196) جلد 4 سوره آلعمران
اَشْرَکُوا اَذیً کَثیرا وَ اِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَاِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِالاُْمُورِ
لَتُبْلَوُنَّ: قطعا آزمایش میشوید
فی اَمْوالِکُمْ: در مالهایتان
وَ اَنْفُسِکُمْ: و جانهایتان
وَ لَتَسْمَعُنَّ: و حتما میشنوید
مِنَ الَّذینَ: از کسانی که
اُوتُوا: داده شدند
الْکِتابَ: کتاب (آسمانی)
مِنْ قَبْلِکُمْ: قبل از شما،
وَ مِنَ: و از
الَّذینَ: کسانی که
اَشْرَکُوا: شرک ورزیدند
اَذیً: اذیت و آزار
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (197)
کَثیرا: بسیاری.
وَ اِنْ: و اگر
تَصْبِرُوا: صبر کنید
وَ تَتَّقُوا: و تقوا پیشه کنید
فَاِنَّ: پس همانا
ذلِکَ: آن
مِنْ عَزْمِ: از تصمیم قاطع
الاُْمُورِ: کارهاست
188 لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ یَفْرَحُونَ بِماآ اَتَوْا وَ یُحِبُّونَ اَنْ یُحْمَدُوا بِما لَمْ یَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ اَلیمٌ
لا تَحْسَبَنَّ: گمان مبر
الَّذینَ: کسانی که
(198) جلد 4 سوره آلعمران
یَفْرَحُونَ: خوشحال میشوند
بِمآ: به آن چه
اَتَوْا: آورند (از اعمال خود)،
وَ یُحِبُّونَ: و دوست میدارند
اَنْ یُحْمَدُوا: که ستایش شوند
بِما: به آن چه
لَمْ یَفْعَلُوا: انجام ندادند،
فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ: پس گمان مبر که ایشان
بِمَفازَةٍ: به نجاتی
مِنَ الْعَذابِ: از عذاب هستند.
وَ لَهُمْ عَذابٌ: و برای ایشان عذابی
اَلیمٌ: دردناک است.
189 وَ لِلّهِ مُلْکُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ اللّهُ
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (199)
عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ
وَ لِلّهِ: و برای خداست
مُلْکُ: پادشاهی، حکومت
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین.
وَ اللّهُ: و خداوند
عَلی کُلِّ: بر همه
شَیْءٍ قَدیرٌ: چیز قادر است
190 اِنَّ فی خَلْقِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ
وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لاَیاتٍ لاُِولِی الاَْلْبابِ
اِنَّ فی خَلْقِ: همانا در خلقت
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین
(200) جلد 4 سوره آلعمران
وَ اخْتِلافِ: و آمد و رفت
اللَّیْلِ: شب
وَ النَّهارِ: و روز
لاَیاتٍ: هر آینه نشانههایی
لاُِولِی: برای صاحبان
الاَْلْبابِ: خرد است.
191 اَلَّذینَ یَذْکُرُونَ اللّهَ قِیاما وَ قُعُودا وَ عَلی جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی خَلْقِالسَّمواتِ وَ الاَْرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النّارِ
اَلَّذینَ: کسانی که
یَذْکُرُونَ: یاد میکنند
اللّهَ: خدا را
قِیاما: در حال ایستاده
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (201)
وَ قُعُودا: و در حال نشسته
وَ عَلی جُنُوبِهِمْ: و بر پهلوهایشان
وَ یَتَفَکَّرُونَ: و میاندیشند
فی خَلْقِ: در خلقت
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین
رَبَّنا: (و میگویند:) پروردگارا!
ما خَلَقْتَ: خلق نکردی
هذا باطِلاً: اینها را بیهوده؟
سُبْحانَکَ: منزهی تو.
فَقِنا: پس نگه دار ما را
عَذابَ النّارِ: از عذاب آتش
192 رَبَّنا اِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النّارَ فَقَدْ اَخْزَیْتَهُ
(202) جلد 4 سوره آلعمران
وَ ما لِلظّالِمینَ مِنْ اَنْصارٍ
رَبَّنا: پروردگارا
اِنَّکَ: همانا تو
مَنْ تُدْخِلِ: هر که در داخل
النّارَ: آتش کنی
فَقَدْ: پس به تحقیق
اَخْزَیْتَهُ: خوار کردهای او را.
وَ ما لِلظّالِمینَ: و نیست برای ستمگران
مِنْ اَنْصارٍ: هیچ یاوری
193 رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیا یُنادی لِلاْیمانِ اَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الاَْبْرارِ
رَبَّنا: پروردگارا!
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (203)
اِنَّنا: همانا ما
سَمِعْنا: شنیدیم
مُنادِیا: ندا دهندهای را
یُنادی: که ندا میدهد
لِلاْیمانِ: برای ایمان
اَنْ آمِنُوا: این که ایمان بیاورید
بِرَبِّکُمْ: به پروردگارتان
فَآمَنّا: پس ایمان آوردیم
رَبَّنا: پروردگارا!
فَاغْفِرْ لَنا: پس بیامرز بر ما
ذُنُوبَنا: گناهانمان را
وَ کَفِّرْ عَنّا: و بپوشان از ما
سَیِّئاتِنا: بدیهای ما را
وَ تَوَفَّنا: و بمیران ما را
(204) جلد 4 سوره آلعمران
مَعَ الاَْبْرارِ: با نیکان
194 رَبَّنا و آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی رُسُلِکَ وَلاتُخْزِنا یَوْمَالْقِیمَةِ اِنَّکَ لاتُخْلِفُ الْمیعادَ
رَبَّنا: پروردگارا!
و آتِنا: و عطا کن به ما
ما: آن چه را
وَعَدْتَنا: وعده کردی به ما
عَلی رُسُلِکَ: به وسیله پیامبرانت،
وَلاتُخْزِنا: و خوار مکن ما را
یَوْمَ: روز
الْقِیمَةِ: قیامت.
اِنَّکَ: به درستی که تو
لاتُخْلِفُ: تخلّف نمیکنی
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (205)
الْمیعادَ: از وعده .
195 فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنّی لا اُضیعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْکُمْ مِنْ ذَکَرٍ اَوْ اُنْثی بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذینَ هاجَرُوا وَ اُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ اُوذُوا فی سَبیلی وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لاَُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ وَ
لاَُدْخِلَنَّهُمْ جَنّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ ثَوابا مِنْ عِنْدِاللّهِ وَ اللّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ
فَاسْتَجابَ: پس اجابت کرد
لَهُمْ رَبُّهُمْ: برایشان پروردگارشان
اَنّی: (و فرمود:) همانا من
لا اُضیعُ: ضایع نمیکنم
عَمَلَ عامِلٍ: عمل عملکنندهای
مِنْکُمْ مِنْ: از شما را از
(206) جلد 4 سوره آلعمران
ذَکَرٍ اَوْ اُنْثی: مرد یا زن.
بَعْضُکُمْ: بعضی از شما
مِنْ بَعْضٍ: از بعض دیگرید.
فَالَّذینَ: پس کسانی که
هاجَرُوا: مهاجرت کردند
وَ اُخْرِجُوا: و بیرون رانده شدند
مِنْ دِیارِهِمْ: از سرزمینشان
وَ اُوذُوا: و اذیّت شدند
فی سَبیلی: در راه من
وَ قاتَلُوا: و جنگ کردند
وَ قُتِلُوا: و کشته شدند
لاَُکَفِّرَنَّ: حتما میپوشانم
عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ: از آنها بدیهایشان را
وَ لاَُدْخِلَنَّهُمْ: و قطعا وارد میکنم آنها را
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (207)
جَنّاتٍ: (در) باغهایی
تَجْری مِنْ: که جاری میشود از
تَحْتِهَاالاَْنْهارُ: زیر آن نهرها،
ثَوابا: پاداشی است
مِنْ عِنْدِ: از نزد
اللّهِ: پروردگار.
وَ اللّهُ: و خداوند
عِنْدَهُ: نزد اوست
حُسْنُ الثَّوابِ: بهترین پاداش
196 لا یَغُرَّنَّکَ تَقَلُّبُ الَّذینَ کَفَرُوا فِی الْبِلادِ
لا یَغُرَّنَّکَ: نَفَریبد تو را
تَقَلُّبُ: زیر و رو گردیدن، تسلّط
الَّذینَ: کسانی که
(208) جلد 4 سوره آلعمران
کَفَرُوا: کافر شدند
فِی الْبِلادِ: در شهرها
197 مَتاعٌ قَلیلٌ ثُمَّ مَأْویهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ
مَتاعٌ: بهرهای
قَلیلٌ: اندک است،
ثُمَّ مَأْویهُمْ: سپس جایگاهشان
جَهَنَّمُ: جهنّم است.
وَ بِئْسَ: و چه بد
الْمِهادُ: جایگاهی است.
198 لکِنِ الَّذینَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّاتٌ تَجْری مِنْ
تَحْتِهَا الاَْنْهارُ خالِدینَ فیها نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللّهِ وَ ما عِنْدَ اللّهِ خَیْرٌ لِلاَْبْرارِ
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (209)
لکِنِ الَّذینَ: ولیکن کسانی که
اتَّقَوْا: ترسیدند
رَبَّهُمْ: از پروردگارشان
لَهُمْ: برای ایشان است
جَنّاتٌ: باغهایی
تَجْری: که جاری میشود
مِنْ تَحْتِهَا: از زیر آن
الاَْنْهارُ: نهرها
خالِدینَ: جاودانند
فیها: در آن
نُزُلاً: پذیراییای است
مِنْ عِنْدِ: از نزد
اللّهِ: پروردگار.
وَ ما عِنْدَ: و آن چه نزد
(210) جلد 4 سوره آلعمران
اللّهِ: خداست
خَیْرٌ: بهتر است
لِلاَْبْرارِ: برای نیکان
199 وَ اِنَّ مِنْ اَهْلِ الْکِتابِ لَمَنْ یُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ ما اُنْزِلَ اِلَیْکُمْ وَ مااُنْزِلَ اِلَیْهِمْ خاشِعینَ لِلّهِ لایَشْتَرُونَ بِآیاتِ اللّهِ ثَمَنا قَلیلاً اُولآئِکَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِنَّ اللّهَ سَریعُ الْحِسابِ
وَ اِنَّ مِنْ: و همانا از
اَهْلِ الْکِتابِ: اهل کتاب
لَمَنْ: هر آینه کسانی هستند که
یُؤْمِنُ: ایمان میآورند
بِاللّهِ: به خدا
وَ ما اُنْزِلَ: و آن چه نازل شده
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (211)
اِلَیْکُمْ: به سوی شما
وَ ما اُنْزِلَ: و آن چه نازل شده
اِلَیْهِمْ: به خودشان
خاشِعینَ: فروتنانه،
لِلّهِ: برای خدا.
لا یَشْتَرُونَ: نمیفروشند
بِآیاتِ اللّهِ: آیات خدا را
ثَمَنا: به بهای
قَلیلاً: کمی.
اُولآئِکَ: آنان
لَهُمْ: برای ایشان است
اَجْرُهُمْ: پاداششان
عِنْدَ رَبِّهِمْ: نزد پروردگارشان
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
(212) جلد 4 سوره آلعمران
سَریعُ: سریع است
الْحِسابِ: (در رسیدگی) به حساب
200 یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا
وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ
یا اَیُّهَا: ای
الَّذینَ: کسانی که
آمَنُوا: ایمان آوردید
اصْبِرُوا: صبر کنید
وَ صابِرُوا: و صابر باشید
وَ رابِطُوا: و رابطه داشته باشید (با یکدیگر)
وَ اتَّقُوا: و تقوا پیشه کنید
اللّهَ: خدا را
لَعَلَّکُمْ: تا شاید شما
سوره آلعمران لغات و مفاهیم قرآن کریم (213)
تُفْلِحُونَ: رستگار شوید
(214) جلد 4 سوره آلعمران
1 یا اَیُّهَا النّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمُ الَّذی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالاً کَثیرا وَ نِساءً وَ اتَّقُوا اللّهَ الَّذی تَساآئَلُونَ بِهِ وَ الاَْرْحامَ اِنَاللّهَ کانَ عَلَیْکُمْ رَقیبا
یا اَیُّهَا النّاسُ: ای مردم
اتَّقُوا: بترسید از
رَبَّکُمُ: پروردگارتان
الَّذی خَلَقَکُمْ: که خلق کرد شما را
مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ: از یک تن
وَ خَلَقَ: و خلق کرد
مِنْها: از آن
زَوْجَها: همسرش را،
وَ بَثَّ: و پراکنده ساخت
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (215)
مِنْهُما: از آن دو
رِجالاً کَثیرا: مردان بسیاری
وَ نِساءً: و زنانی.
وَ اتَّقُوا: و تقوا پیشه کنید
اللّهَ الَّذی: خدایی را که
تَسآئَلُونَ بِهِ: درخواست میکنید از یکدیگر به نام او
وَ الاَْرْحامَ: و خویشاوندان.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
کانَ عَلَیْکُمْ: باشد بر شما
رَقیبا: مراقب.
10 اِنَّ الَّذینَ یَأْکُلُونَ اَمْوالَ الْیَتامی ظُلْما اِنَّما یَأْکُلُونَ فی بُطُونِهِمْ نارا وَ سَیَصْلَوْنَ سَعیرا
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
(216) جلد 4 سوره نساء
یَأْکُلُونَ: میخورند
اَمْوالَ: مالهای
الْیَتامی: یتیمان را
ظُلْما: به ظلم و ستم،
اِنَّما: جز این نیست که
یَأْکُلُونَ: میخورند
فی بُطُونِهِمْ: در شکمهایشان
نارا: آتشی را.
وَ سَیَصْلَوْنَ: و به زودی وارد میشوند
سَعیرا: در شعلههای آتش
17 اِنَّمَاالتَّوْبَةُ عَلَیاللّهِلِلَّذینَیَعْمَلُونَ السُّوآءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَریبٍ فَاُولآئِکَ یَتُوبُ اللّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللّهُ عَلیما حَکیما
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (217)
اِنَّمَا: جز این نیست که
التَّوْبَةُ: توبه
عَلَی اللّهِ: بر خدا (نزد خدا)
لِلَّذینَ: برای کسانی است که
یَعْمَلُونَ: انجام میدهند
السُّوآءَ: کار بدی را
بِجَهالَةٍ: از روی نادانی.
ثُمَّ: سپس
یَتُوبُونَ: توبه میکنند
مِنْ قَریبٍ: زود
فَاُولآئِکَ: پس از آنان
یَتُوبُ: میپذیرد توبه را
اللّهُ: خداوند
عَلَیْهِمْ: برایشان.
(218) جلد 4 سوره نساء
وَ کانَ: و باشد
اللّهُ: خدا
عَلیما: دانای
حَکیما: با حکمت
18 وَ لَیْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذینَ یَعْمَلُونَ السَّیِّئاتِ حَتّی اِذا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ اِنّی تُبْتُ الاْنَ وَ لاَالَّذینَ یَمُوتُونَ وَ هُمْ کُفّارٌ اُولآئِکَ اَعْتَدْنا لَهُمْ عَذابا اَلیما
وَ لَیْسَتِ: و نیست
التَّوْبَةُ: توبه
لِلَّذینَ: برای کسانی که
یَعْمَلُونَ: انجام میدهند
السَّیِّئاتِ: بدی را
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (219)
حَتّی اِذا: تا هنگامی که
حَضَرَ: حاضر شود، فرا رسد
اَحَدَهُمُ: یکی از آنها را
الْمَوْتُ: مرگ،
قالَ: بگوید
اِنّی: به درستی که من
تُبْتُ: توبه کردم
الاْنَ: حالا
وَ لاَالَّذینَ: و نه آنان که
یَمُوتُونَ: میمیرند
وَ هُمْ: در حالی که ایشان
کُفّارٌ: کافرند.
اُولآئِکَ: آنان را
اَعْتَدْنا: فراهم کردیم
(220) جلد 4 سوره نساء
لَهُمْ: برایشان
عَذابا: عذابی
اَلیما: دردناک
«پایان جزء 4»
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (221)
29 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ اآمَنُوا لا تَأْکُلُوآا اَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ اِلاّ اَنْ تَکُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْکُمْ وَلاتَقْتُلُوآا اَنْفُسَکُمْ اِنَّ اللّهَ کانَ بِکُمْ رَحیما
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که ایمان آوردهاید
آمَنُوا: ایمان آوردید
لا تَأْکُلُوآا: نخورید
اَمْوالَکُمْ: مالهایتان را
بَیْنَکُمْ: بین خودتان
بِالْباطِلِ: به باطل،
اِلاّ اَنْ: مگر این که
تَکُونَ: باشد
تِجارَةً: تجارتی
عَنْ تَراضٍ: از روی رضایت
مِنْکُمْ: از شما،
(222) جلد 5 سوره نساء
وَ لا تَقْتُلُوآ ا: و نکشید
اَنْفُسَکُمْ: خودتان را.
اِنَّ: همانا
اللّهَ: خداوند
کانَ بِکُمْ: باشد به شما
رَحیما: مهربان.
30 وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ عُدْوانا وَ ظُلْما فَسَوْفَ نُصْلیهِ ناراوَ کانَ ذلِکَ عَلَی اللّهِ یَسیرا
وَ مَنْ: و هر کس
یَفْعَلْ: انجام دهد
ذلِکَ: آن (کار) را
عُدْوانا: از روی دشمنی
وَ ظُلْما: و ظلم و ستم،
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (223)
فَسَوْفَ: پس به زودی
نُصْلیهِ: میکشانیم او را
نارا: به آتشی،
وَ کانَ: و باشد
ذلِکَ: آن
عَلَی اللّهِ: بر خداوند
یَسیرا: آسان.
31 اِنْتَجْتَنِبُوا کَباآئِرَ ماتُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ نُدْخِلْکُمْ مُدْخَلاً کَریما
اِنْ تَجْتَنِبُوا: اگر اجتناب کنید
کَباآئِرَ: از گناهان بزرگی
ما تُنْهَوْنَ: که نهی میشوید
عَنْهُ: از آن،
(224) جلد 5 سوره نساء
نُکَفِّرْ: میپوشانیم
عَنْکُمْ: از شما
سَیِّئاتِکُمْ: بدیهای شما را،
وَ نُدْخِلْکُمْ: و وارد میکنیم شما را
مُدْخَلاً: جایگاه
کَریما: نیکویی،
32 وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللّهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلی بَعْضٍ لِلرِّجالِ نَصیبٌ مِمَّا اکْتَسَبُوا وَ لِلنِّساآءِ نَصیبٌ مِمَّا اکْتَسَبْنَ وَ اسْئَلُوا اللّهَ مِنْ فَضْلِهآِ اِنَّ اللّهَ کانَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلیما
وَ لاتَتَمَنَّوْا: و آرزو نکنید
ما: آن چه را
فَضَّلَ: برتری بخشیده
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (225)
اللّهُ بِهِ: خداوند به آن
بَعْضَکُمْ: بعضی از شما را
عَلی بَعْضٍ: بر بعض دیگر.
لِلرِّجالِ: برای مردان
نَصیبٌ: سهمی است
مِمَّا: از آن چه
اکْتَسَبُوا: به دست آورند،
وَ لِلنِّسآءِ: و برای زنان
نَصیبٌ: سهمی است
مِمَّا: از آن چه
اکْتَسَبْنَ: به دست آورند،
وَ اسْئَلُوا: و خواستار شوید
اللّهَ: خدا را
مِنْ فَضْلِهآِ: از فضلش.
(226) جلد 5 سوره نساء
اِنَّ: همانا
اللّهَ: خداوند
کانَ بِکُلِّ: باشد بر هر
شَیْءٍ: چیزی
عَلیما: دانا.
36 وَ اعْبُدُوا اللّهَ وَ لا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئا وَ بِالْوالِدَیْنِاِحْسانا وَ بِذِی القُرْبی وَ الْیَتامی وَالْمَساکینِ وَالْجارِ ذِیالْقُرْبی وَ الْجارِ الْجُنُبِ وَ الصّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَ ابْنِ السَّبیلِ وَ ما مَلَکَتْ اَیْمانُکُمْ اِنَّ اللّهَ لایُحِبُّ مَنْ کانَ مُخْتالاً فَخُورا
وَ اعْبُدُوا: و عبادت کنید
اللّهَ: خدا را
وَ لا تُشْرِکُوا: و شریک قرار ندهید
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (227)
بِهِ شَیْئا: با او چیزی را،
وَ بِالْوالِدَیْنِ: و به پدر و مادر
اِحْسانا: نیکی کردن،
وَ بِذِی القُرْبی: و به نزدیکان
وَ الْیَتامی: و یتیمان
وَ الْمَساکینِ: و بینوایان
وَ الْجارِ: و همسایه
ذِیالْقُرْبی: نزدیک
وَ الْجارِ: و همسایه
الْجُنُبِ: دور
وَ الصّاحِبِ: و معاشر، دوست
بِالْجَنْبِ: نزدیک
وَ ابْنِ السَّبیلِ: و در راه ماندگان
وَ ما مَلَکَتْ: و آن چه مالک شد
(228) جلد 5 سوره نساء
اَیْمانُکُمْ: دستهای شما.
اِنَّ: همانا
اللّهَ: خداوند
لایُحِبُّ: دوست ندارد
مَنْ: کسی را که
کانَ: باشد
مُخْتالاً: متکبر
فَخُورا: فخر فروش.
37 اَلَّذینَ یَبْخَلُونَ وَ یَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبُخْلِ وَ یَکْتُمُونَ ما اتیهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اَعْتَدْنا لِلْکافِرینَ عَذابا مُهینا
اَلَّذینَ: کسانی که
یَبْخَلُونَ: بخل میورزند
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (229)
وَ یَأْمُرُونَ: و امر میکنند
النّاسَ: مردم را
بِالْبُخْلِ: به بخل ورزیدن،
وَ یَکْتُمُونَ: و میپوشانند
ما اتیهُمُ: آن چه داده به ایشان
اللّهُ: خداوند
مِنْ فَضْلِهِ: از فضلش.
وَ اَعْتَدْنا: و آماده کردیم ما
لِلْکافِرینَ: برای کافران
عَذابا: عذابی
مُهینا: خوارکننده.
40 اِنَّ اللّهَ لا یَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ وَ اِنْ تَکُ حَسَنَةً یُضاعِفْهاوَ یُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ اَجْرا عَظیما
(230) جلد 5 سوره نساء
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خدا
لا یَظْلِمُ: ظلم نمیکند
مِثْقالَ: به اندازه وزن
ذَرَّةٍ: ذرّهای،
وَ اِنْ تَکُ: و اگر باشد
حَسَنَةً: کار نیکی
یُضاعِفْها: اضافه میکند آن را
وَ یُؤْتِ: و میدهد
مِنْ لَدُنْهُ: از نزد خودش
اَجْرا عَظیما: پاداشی بزرگ.
48 اِنَّ اللّهَ لا یَغْفِرُ اَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مادُونَ ذلِکَ لِمَنْیَشاآ ءُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَری اِثْما عَظیما
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (231)
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خدا
لا یَغْفِرُ: نمیآمرزد
اَنْ یُشْرَکَ بِهِ: که شرک بورزند به او،
وَ یَغْفِرُ: و میآمرزد
مادُونَ ذلِکَ: آن چه فروتر از آن است
لِمَنْ یَشاآءُ: برای هر که بخواهد.
وَ مَنْ یُشْرِکْ: و کسی که شرک بورزد
بِاللّهِ: به خداوند
فَقَدِ: پس به تحقیق
افْتَری: دروغ بافته
اِثْما: گناه
عَظیما: بزرگی (انجام داده).
58 اِنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الاَْماناتِ اِلی اَهْلِها
(232) جلد 5 سوره نساء
وَ اِذاحَکَمْتُمْبَیْنَ النّاسِ اَنْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ اِنَّ اللّهَ نِعِمّایَعِظُکُمْ بِهِ اِنَّ اللّهَ کانَ سَمیعا بَصیرا
اِنَّ اللّهَ: همانا خداوند
یَأْمُرُکُمْ: امر میکند شما را
اَنْ تُؤَدُّوا: به این که برگردانید
الاَْماناتِ: امانتها را
اِلی اَهْلِها: به صاحبش،
وَ اِذا: و وقتی که
حَکَمْتُمْ: حکم کردید
بَیْنَ النّاسِ: بین مردم
اَنْ تَحْکُمُوا: داوری کنید
بِالْعَدْلِ: به عدالت.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
نِعِمّا: چه خوب است آن چه
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (233)
یَعِظُکُمْ بِهِ: پند میدهد شما را به آن.
اِنَّ اللّهَ کانَ: همانا خداوند باشد
سَمیعا بَصیرا: شنوای بینا.
59 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ اآمَنُواآ اَطیعُوا اللّهَ وَ اَطیعُوا الرَّسُولَ وَاُولِی الاَْمْرِ مِنْکُمْ فَاِنْ تَنازَعْتُمْ فی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ اِلَیاللّهِ وَالرَّسُولِ اِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ اَحْسَنُ تَأْویلاً
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
آمَنُوآ: ایمان آوردهاید
اَطیعُوا اللّهَ: اطاعت کنید خدا را
وَ اَطیعُوا: و اطاعت کنید
الرَّسُولَ: رسول را
وَ اُولِی الاَْمْرِ: و صاحبان امر
(234) جلد 5 سوره نساء
مِنْکُمْ: از خودتان را،
فَاِنْ تَنازَعْتُمْ: پس اگر نزاع داشتید
فی شَیْءٍ: در چیزی
فَرُدُّوهُ: پس بازگردانید آن را
اِلَی اللّهِ: به خدا
وَ الرَّسُولِ: و رسول
اِنْ: اگر
کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ: ایمان آوردهاید
بِاللّهِ: به خدا
وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ: و روز قیامت.
ذلِکَ خَیْرٌ: این، آن بهتر است
وَ اَحْسَنُ: و نیکوتر است
تَأْویلاً: عاقبت و پایانش.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (235)
60 اَلَمْ تَرَاِلَیالَّذینَ یَزْعُمُونَاَنَّهُمْ اآمَنُوا بِماآ اُنْزِلَ اِلَیْکَ وَماآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ یُریدُونَ اَنْ یَتَحاکَمُوآا اِلَی الطّاغُوتِ وَ قَدْ اُمِرُوآا اَنْ یَکْفُرُوا بِهِ وَ یُریدُ الشَّیْطانُ اَنْ یُضِلَّهُمْ ضَلالاً بَعیدا
اَلَمْ تَرَ: آیا ندیدی
اِلَی الَّذینَ: کسانی را که
یَزْعُمُونَ: گمان میکنند
اَنَّهُمْ: همانا ایشان
آمَنُوا: ایمان آوردهاند
بِمآ اُنْزِلَ: به آن چه نازل شد
اِلَیْکَ: به سوی تو؟
وَ مآ اُنْزِلَ: و آن چه نازل شد
مِنْ قَبْلِکَ: از قبل از تو؟
یُریدُونَ: میخواهند
(236) جلد 5 سوره نساء
اَنْ یَتَحاکَمُوآ ا: که به داوری بروند
اِلَی الطّاغُوتِ: به سوی طاغوت
وَ قَدْ: در حالی که به تحقیق
اُمِرُوآ ا: امر کرده شدند
اَنْ یَکْفُرُوا بِهِ: که کافر شوند به آن،
وَ یُریدُ: و میخواهد
الشَّیْطانُ: شیطان
اَنْ یُضِلَّهُمْ: که گمراه کند ایشان را
ضَلالاً بَعیدا: گمراهی دوری
64 وَ ماآ اَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ اِلاّ لِیُطاعَ بِاِذْنِ اللّهِ وَ لَوْ اَنَّهُمْاِذْ ظَلَمُوآا اَنْفُسَهُمْ جاآؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّابا رَحیما
وَ مآ اَرْسَلْنا: و نفرستادیم
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (237)
مِنْ رَسُولٍ: هیچ رسولی را
اِلاّ: مگر
لِیُطاعَ: برای آن که اطاعت
بِاِذْنِ: به اجازه
اللّهِ: خدا.
وَ لَوْ اَنَّهُمْ: و اگر همانا ایشان
اِذْ: در آن هنگام که
ظَلَمُوآ ا: ستم کردند
اَنْفُسَهُمْ: به خودشان
جآؤُکَ: میآمدند نزد تو،
فَاسْتَغْفَرُوا: پس طلب آمرزش میکردند
اللّهَ: از خدا،
وَ اسْتَغْفَرَ: و آمرزش میطلبید
لَهُمُ الرَّسُولُ: برایشان پیامبر
(238) جلد 5 سوره نساء
لَوَجَدُوا: هر آینه مییافتند
اللّهَ: خداوند را
تَوّابا: توبهپذیر
رَحیما: مهربان.
65 فَلا وَ رَبِّکَ لایُؤْمِنُونَ حَتّییُحَکِّمُوکَ فیما شَجَرَبَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فی اَنْفُسِهِمْ حَرَجا مِمّا قَضَیْتَ وَیُسَلِّمُوا تَسْلیما
فَلا وَ رَبِّکَ: پس نه چنین است سوگند به پروردگارت
لایُؤْمِنُونَ: ایمان نمیآورند
حَتّی یُحَکِّمُوکَ: تا داور سازند تو را
فیما شَجَرَ: در آن چه اختلاف دارند
بَیْنَهُمْ: بینشان،
ثُمَّ لا یَجِدُوا: سپس نیابند
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (239)
فی اَنْفُسِهِمْ: در خودشان
حَرَجا: تنگی، ناراحتی، شکّی
مِمّا: از آن چه
قَضَیْتَ: قضاوت نمودی،
وَ یُسَلِّمُوا: و تسلیم میشوند
تَسْلیما: تسلیم شدنی.
66 وَ لَوْ اَنّا کَتَبْنا عَلَیْهِمْ اَنِ اقْتُلُوا اَنْفُسَکُمْ اَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِیارِکُمْ ما فَعَلُوهُ اِلاّ قَلیلٌ مِنْهُمْ وَ لَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوا ما یُوعَظُونَ بِهِ لَکانَ خَیْرا لَهُمْ وَ اَشَدَّ تَثْبیتا
وَ لَوْ اَنّا: و اگر همانا ما
کَتَبْنا: مینوشتیم
عَلَیْهِمْ: برایشان
(240) جلد 5 سوره نساء
اَنِ اقْتُلُوا: که بکشید
اَنْفُسَکُمْ: خودتان را
اَوِاخْرُجُوا: یا خارج شوید
مِنْ دِیارِکُمْ: از وطنتان
ما فَعَلُوهُ: انجام نمیدادند آن را
اِلاّ قَلیلٌ: مگر عدّه کمی
مِنْهُمْ: از آنها.
وَ لَوْ اَنَّهُمْ: و اگر همانا ایشان
فَعَلُوا: انجام میدادند
ما: آن چه
یُوعَظُونَ بِهِ: اندرز شدند به آن
لَکانَ: هر آینه بود
خَیْرا لَهُمْ: بهتر برایشان
وَ اَشَدَّ: و محکمتر، استوارتر
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (241)
تَثْبیتا: از نظر تثبیت و تقویت (ایمان).
67 وَ اِذا لاََتَیْناهُمْ مِنْ لَدُنّاآ اَجْرا عَظیما
وَ اِذا: و در آن وقت
لاََتَیْناهُمْ: هر آینه میدادیم به آنها
مِنْ لَدُنّاآ: از نزد خودمان
اَجْرا عَظیما: پاداشی بزرگ.
68 وَ لَهَدَیْناهُمْ صِراطا مُسْتَقیما
وَ لَهَدَیْناهُمْ: و هر آینه هدایت میکردیم آنها را
صِراطا: به راهی
مُسْتَقیما: راست.
69 وَ مَنْ یُطِعِ اللّهَ وَ الرَّسُولَ فَاُولآئِکَ مَعَ الَّذینَ
(242) جلد 5 سوره نساء
اَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبییّنَ وَ الصِّدّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَالصّالِحینَ وَ حَسُنَ اُولآئِکَ رَفیقا
وَ مَنْ یُطِعِ: و هر کس اطاعت کند
اللّهَ: خدا
وَ الرَّسُولَ: و رسول را
فَاُولآئِکَ: پس آنان
مَعَ الَّذینَ: با کسانی هستند
اَنْعَمَاللّهُ: که نعمت داد خدا
عَلَیْهِمْ: به ایشان
مِنَ النَّبییّنَ: از پیامبران،
وَ الصِّدّیقینَ: و راست گویان،
وَ الشُّهَداءِ: و شهیدان
وَالصّالِحینَ: و نیکوکاران، صالحان،
وَ حَسُنَ: و چه نیکو هستند
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (243)
اُولآئِکَ: آنها
رَفیقا: از نظر رفاقت!
70 ذلِکَ الْفَضْلُ مِنَ اللّهِ وَ کَفی بِاللّهِ عَلیما
ذلِکَ الْفَضْلُ: این فضل و امتیاز
مِنَ اللّهِ: از جانب خداست.
وَ کَفی بِاللّهِ: و کافی است خدا
عَلیما: که آگاه است.
71 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا خُذُوا حِذْرَکُمْ فَانْفِرُوا ثُباتٍ اَوِانْفِرُوا جَمیعا
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردهاید
خُذُوا: بگیرید
(244) جلد 5 سوره نساء
حِذْرَکُمْ: اسلحهتان را
فَانْفِرُوا: پس حرکت نمایید
ثُباتٍ: دسته دسته
اَوِانْفِرُوا: یا حرکت کنید
جَمیعا: سپاه مانند.
72 وَ اِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ لَیُبَطِّئَنَّ فَاِنْ اَصابَتْکُمْ مُصیبَةٌ قالَقَدْاَنْعَمَاللّهُ عَلَیَاِذْلَمْ اَکُنْ مَعَهُمْ شَهیدا
وَ اِنَّ مِنْکُمْ: و به درستی که از شما
لَمَنْ: هر آینه کسانی هستند
لَیُبَطِّئَنَّ: که سستی میکنند
فَاِنْ: پس اگر
اَصابَتْکُمْ: برسد به شما
مُصیبَةٌ: مصیبتی،
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (245)
قالَ قَدْ: گویند: به تحقیق
اَنْعَمَ اللّهُ: اِنعام کرد خدا
عَلَیَّ اِذْ: بر من در آن هنگام،
لَمْ اَکُنْ: که نبودم
مَعَهُمْ: با آنها
شَهیدا: گواه، شاهد.
73 وَ لَئِنْاَصابَکُمْ فَضْلٌ مِنَ اللّهِ لَیَقُولَنَّ کَأَنْ لَمْ تَکُنْبَیْنَکُمْ وَ بَیْنَهُ مَوَدَّةٌ یالَیْتَنی کُنْتُ مَعَهُمْفَاَفُوزَ فَوْزاعَظیما
وَ لَئِنْ: و هر آینه اگر
اَصابَکُمْ: برسد به شما
فَضْلٌ مِنَ: فزونیای از جانب
اللّهِ: خداوند،
(246) جلد 5 سوره نساء
لَیَقُولَنَّ: هر آینه میگویند:
کَأَنْ: مانند این که
لَمْ تَکُنْ: نبوده است
بَیْنَکُمْ: بین شما
وَ بَیْنَهُ: بین شما
مَوَدَّةٌ: دوست و مودّتی
یا لَیْتَنی: ای کاش، من
کُنْتُ مَعَهُمْ: بودم با ایشان
فَاَفُوزَ: پس میرسیدم، پیروز میشدم
فَوْزا عَظیما: به پیروزی بزرگی.
74 فَلْیُقاتِلْ فی سَبیلِ اللّهِ الَّذینَ یَشْرُونَ الْحَیوةَ الدُّنْیابِالاْخِرَةِ وَ مَنْ یُقاتِلْ فی سَبیلِ اللّهِ فَیُقْتَلْ اَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتیهِ اَجْرا عَظیما
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (247)
فَلْیُقاتِلْ: پس باید پیکار کنند
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا
الَّذینَ: کسانی که
یَشْرُونَ: میفروشند
الْحَیوةَ الدُّنْیا: زندگانی دنیا را
بِالاْخِرَةِ: به آخرت.
وَ مَنْ یُقاتِلْ: و هر کس پیکار کند
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا
فَیُقْتَلْ: پس کشته شود
اَوْ یَغْلِبْ: یا پیروز شود،
فَسَوْفَ: پس به زودی
نُؤْتیهِ: میدهیم به او
اَجْرا: پاداشی
عَظیما: بزرگ.
(248) جلد 5 سوره نساء
75 وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساآءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذینَ یَقُولُونَ رَبَّنااَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْیَةِ الظّالِمِ اَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ نَصیرا
وَ ما لَکُمْ: چه شده شما را که
لا تُقاتِلُونَ: پیکار نمیکنید
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا
وَ الْمُسْتَضْعَفینَ: و ناتوانان
مِنَ الرِّجالِ: از مردان
وَ النِّسآءِ: و زنان
وَ الْوِلْدانِ: و کودکانی؟
الَّذینَ یَقُولُونَ: که میگویند:
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (249)
رَبَّنا: پروردگارا
اَخْرِجْنا: خارج کن ما را
مِنْ هذِهِ الْقَرْیَةِ: از این شهر
الظّالِمِ اَهْلُها: که ظالمند اهلش.
وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ: و قرار بده برای ما از
لَدُنْکَ وَلِیّا: نزد خودت سرپرستی.
وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ: و قرار بده برای ما از
لَدُنْکَ نَصیرا: نزد خودت یاوری.
76 اَلَّذینَ امَنُوا یُقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّهِ وَ الَّذینَ کَفَرُوا یُقاتِلُونَ فی سَبیلِ الطّاغُوتِ فَقاتِلُوآا اَوْلِیاآءَ الشَّیْطانِاِنَّ کَیْدَالشَّیْطانِ کانَ ضَعیفا
اَلَّذینَ: کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردند
(250) جلد 5 سوره نساء
یُقاتِلُونَ: پیکار میکنند
فی سَبیلِ: در راه
اللّهِ: خدا.
وَالَّذینَ: و کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
یُقاتِلُونَ: پیکار میکنند
فی سَبیلِ: در راه
الطّاغُوتِ: طاغوت.
فَقاتِلُوآا: پس پیکار کنید
اَوْلِیاآءَ: با دوستان
الشَّیْطانِ: شیطان.
اِنَّ کَیْدَ: همانا فریب
الشَّیْطانِ: شیطان
کانَ ضَعیفا: باشد ضعیف.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (251)
78 اَیْنَ ما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ
فی بُرُوجٍمُشَیَّدَةٍ وَ اِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ یَقُولُوا هذِه مِنْ عِنْدِاللّهِ وَ اِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَقُولُوا هذِه مِنْ عِنْدِکَ قُلْ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللّهِ فَمالِ هؤُلاآءِ الْقَوْمِ لا یَکادُونَ یَفْقَهُونَ حَدیثا
اَیْنَ ما تَکُونُوا: هر کجا باشید
یُدْرِکْکُمُ: در مییابد شما را
الْمَوْتُ: مرگ
وَ لَوْ کُنْتُمْ: و اگر چه باشید
فی بُرُوجٍ: در برجهای
مُشَیَّدَةٍ: محکم
وَ اِنْ تُصِبْهُمْ: و اگر برسد به آنها
حَسَنَةٌ: حسنهای، پیروزیی
(252) جلد 5 سوره نساء
یَقُولُوا هذِه مِنْ: میگویند این از
عِنْدِاللّهِ: نزد خداست.
وَ اِنْ تُصِبْهُمْ: و اگر برسد به آنها
سَیِّئَةٌ: بدیای، شکستی
یَقُولُوا: میگویند:
هذِه مِنْ: این از
عِنْدِکَ: نزد توست.
قُلْ کُلٌّ مِنْ: بگو همه از
عِنْدِ اللّهِ: نزد خداست.
فَمالِ: پس چرا
هؤُلاآءِ: آن
الْقَوْمِ: قوم، جمعیت
لا یَکادُونَ: نزدیک نیست، حاضر نیستند
یَفْقَهُونَ: که درک کنند
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (253)
حَدیثا: سخنان را، سخنی را؟
80 مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اَطاعَ اللّهَ وَ مَنْ تَوَلّی فَماآ اَرْسَلْناکَ عَلَیْهِمْ حَفیظا
مَنْ یُطِعِ: هر کس پیروی کند
الرَّسُولَ: رسول را
فَقَدْ: پس به تحقیق
اَطاعَ: پیروی کرده
اللّهَ: خدا را،
وَ مَنْ: و هر کس
تَوَلّی: روی گردان شود
فَماآ اَرْسَلْناکَ: پس نفرستادیم تو را
عَلَیْهِمْ: برایشان
حَفیظا: حافظ و نگهبان.
(254) جلد 5 سوره نساء
82 اَفَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْاآنَ وَ لَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللّهِ لَوَجَدُوا فیهِ اخْتِلافا کَثیرا
اَفَلا: آیا پس (چرا)
یَتَدَبَّرُونَ: تدبّر نمیکنند
الْقُرْآنَ: در قرآن؟
وَ لَوْ کانَ: و اگر بود
مِنْ عِنْدِ: از نزد
غَیْرِ اللّهِ: غیر خدا
لَوَجَدُوا: هر آینه مییافتند
فیهِ: در آن
اخْتِلافا: اختلاف
کَثیرا: بسیاری.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (255)
83 وَ اِذا جاآءَهُمْ اَمْرٌ مِنَ الاَْمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذاعُوا بِه وَ لَوْرَدُّوهُ اِلَیالرَّسُولِ وَ اِلی اُولِی الاَْمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذینَ یَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْلا فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّیْطانَ اِلاّ قَلیلاً
وَ اِذا: و وقتی که
جآءَهُمْ: آمد ایشان را
اَمْرٌ: کاری، مطلبی، خبری
مِنَ الاَْمْنِ: از ایمنی
اَوِ الْخَوْفِ: با ترس (بدون تحقیق)
اَذاعُوا بِه: فاش کنند آن را
وَ لَوْ: در حالی که اگر
رَدُّوهُ: رد میکردند آن را
اِلَی الرَّسُولِ: به رسول
وَ اِلی: و به
(256) جلد 5 سوره نساء
اُولِی الاَْمْرِ: زمامداران
مِنْهُمْ: از خودشان
لَعَلِمَهُ: هر آینه میدانستند
الَّذینَ: کسانی که
یَسْتَنْبِطُونَهُ: استنباط میکنند آن را
مِنْهُمْ: از خودشان.
وَ لَوْلا فَضْلُ: و اگر نبود فضل
اللّهِ: خداوند
عَلَیْکُمْ: بر شما
وَ رَحْمَتُهُ: و رحمتش،
لاَتَّبَعْتُمُ: هر آینه پیروی میکردند
الشَّیْطانَ: شیطان را
اِلاّ قَلیلاً: مگر عدّه کمی.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (257)
85 مَنْ یَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً یَکُنْ لَهُ نَصیبٌ مِنْها وَ مَنْ یَشْفَعْ شَفاعَةً سَیِّئَةً یَکُنْ لَهُ کِفْلٌ مِنْها وَ کانَ اللّهُ عَلی کُلِّ شَیْیءٍ مُقیتا
مَنْ یَشْفَعْ: هر کس شفاعت کند
شَفاعَةً حَسَنَةً: شفاعتی نیکو
یَکُنْ لَهُ: میباشد برای او
نَصیبٌ مِنْها: بهرهای از آن،
وَ مَنْ یَشْفَعْ: و هر کس شفاعت کند
شَفاعَةً سَیِّئَةً: شفاعتی بد
یَکُنْ لَهُ: میباشد برای او
کِفْلٌ مِنْها: سهمی از آن،
وَ کانَ اللّهُ: و باشد خداوند
عَلی کُلِّ شَیْیءٍ: بر هر چیزی
مُقیتا: حسابگر دقیق.
(258) جلد 5 سوره نساء
86 وَ اِذا حُیِّیْتُمْ بِتَحِیَّةٍ فَحَیُّوا بِاَحْسَنَ مِنْهاآ اَوْرُدُّوها اِنَّ اللّهَ کانَ عَلی کُلِّ شَیْیءٍ حَسیبا
وَ اِذا: و هنگامی که
حُیِّیْتُمْ: تحیّت گفته شدید
بِتَحِیَّةٍ: به تحیّتی،
فَحَیُّوا: پس تحیّت گویید
بِاَحْسَنَ مِنْهآ: به بهتر از آن
اَوْرُدُّوها: یا رد کنید آن را (همانطور).
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
کانَ عَلی: باشد بر
کُلِّ شَیْیءٍ: همه چیز
حَسیبا: حسابگر.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (259)
87 اَللّهُ لاآ اِلهَ اِلاّ هُوَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ اِلی یَوْمِ الْقِیمَةِ لا رَیْبَفیهِ وَ مَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّهِ حَدیثا
اَللّهُ: خدا که
لاآ اِلهَ: نیست خدایی
اِلاّ هُوَ: مگر او
لَیَجْمَعَنَّکُمْ: حتما جمع میکند شما را
اِلی یَوْمِ الْقِیمَةِ: در روز قیامت
لا رَیْبَ فیهِ: که نیست شکی در آن.
وَ مَنْ اَصْدَقُ: و چه کسی راستگوتر
مِنَ اللّهِ: از خداست
حَدیثا: در سخن گفتن؟
94 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوآا اِذا ضَرَبْتُمْ فی سَبیلِ اللّهِفَتَبَیَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ اَلْقی اِلَیْکُمُ السَّلامَ
(260) جلد 5 سوره نساء
لَسْتَمُؤْمِناتَبْتَغُونَ عَرَضَالْحَیوةِالدُّنْیافَعِنْدَ اللّهِ مَغانِمُ کَثیرَةٌ کَذلِکَ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّهُ عَلَیْکُمْ فَتَبَیَّنُوآا اِنَّ اللّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبیرا
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوآا: ایمان آوردهاید
اِذا: هنگامی که
ضَرَبْتُمْ: زدید
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا.
فَتَبَیَّنُوا: پس فرق بگذارید (بین مؤمن و کافر)
وَ لا تَقُولُوا: و نگویید
لِمَنْ: به کسی که
اَلْقی: اظهار کرد
اِلَیْکُمُ: به شما
السَّلامَ: صلح و اسلام را
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (261)
لَسْتَ: نیستی
مُؤْمِنا: مؤمن.
تَبْتَغُونَ: میجویید
عَرَضَ: مال و منال
الْحَیوةِ: زندگانی
الدُّنْیا: دنیا را،
فَعِنْدَ: پس نزد
اللّهِ: خداست
مَغانِمُ: غنیمتهای
کَثیرَةٌ: بسیاری.
کَذلِکَ: این چنین
کُنْتُمْ: بودید
مِنْ قَبْلُ: از قبل
فَمَنَّ: پس منّت گذارد
(262) جلد 5 سوره نساء
اللّهُ: خداوند
عَلَیْکُمْ: بر شما
فَتَبَیَّنُوآا: پس فرق بگذارید.
اِنَّ: همانا
اللّهَ: خداوند
کانَ: باشد
بِما: به آن چه
تَعْمَلُونَ: انجام میدهید
خَبیرا: آگاه.
95 لا یَسْتَوِی الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ غَیْرُ اُولِی الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُونَ فی سَبیلِ اللّهِ بِاَمْوالِهِمْ وَ اَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللّهُ الْمُجاهِدینَ بِاَمْوالِهِمْ وَ اَنْفُسِهِمْ عَلَی الْقاعِدینَ دَرَجَةً وَ کُلاًّ
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (263)
وَعَدَ اللّهُ الْحُسْنی وَ فَضَّلَ اللّهُ الْمُجاهِدینَ عَلَی الْقاعِدینَ اَجْرا عَظیما
لا یَسْتَوِی: برابر نیستند
الْقاعِدُونَ: نشستگان
مِنَ الْمُؤْمِنینَ: از مؤمنان
غَیْرُ: بدون این که
اُولِی الضَّرَرِ: دارای نقصی باشند،
وَ الْمُجاهِدُونَ: و جهاد کنندگان
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا
بِاَمْوالِهِمْ: با مالهایشان
وَ اَنْفُسِهِمْ: و جانهایشان
فَضَّلَ اللّهُ: برتری داده خداوند
الْمُجاهِدینَ: جهاد کنندگان را
بِاَمْوالِهِمْ: با مالهایشان
(264) جلد 5 سوره نساء
وَ اَنْفُسِهِمْ: و جانهایشان.
عَلَی الْقاعِدینَ: بر نشستگان
دَرَجَةً: از نظر درجه و منزلت
وَ کُلاًّ وَعَدَ: و همگی را وعده داد
اللّهُ: خداوند
الْحُسْنی: به (پاداش) نیکوتر.
وَ فَضَّلَ اللّهُ: و برتری داده خداوند
الْمُجاهِدینَ: جهادکنندگان را
عَلَی الْقاعِدینَ: بر نشستگان
اَجْرا عَظیما: به اجری بزرگ.
96 دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ کانَ اللّهُ غَفُورارَحیما
دَرَجاتٍ مِنْهُ: درجاتی از اوست
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (265)
وَ مَغْفِرَةً: و آمرزشی
وَ رَحْمَةً: و رحمتی
وَ کانَ اللّهُ: و باشد خداوند
غَفُورا: آمرزنده
رَحیما: مهربان.
104 وَ لا تَهِنُوا فِی ابْتِغاآءِ الْقَوْمِ اِنْ تَکُونُوا تَأْلَمُونَ فَاِنَّهُمْ یَأْلَمُونَ کَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَاللّهِ مالا یَرْجُونَ وَ کانَ اللّهُ عَلیما حَکیما
وَ لا تَهِنُوا: و سست نشوید
فِی ابْتِغآءِ: در رسیدن، تعقیب
الْقَوْمِ: آن قوم (دشمن)
اِنْ تَکُونُوا: اگر هستید
تَأْلَمُونَ: در رنج
(266) جلد 5 سوره نساء
فَاِنَّهُمْ: پس به درستی که آنها
یَأْلَمُونَ: رنج میبرند
کَما: همچنان که
تَأْلَمُونَ: شما رنج میبرید.
وَ تَرْجُونَ: در حالی که شما امید دارید
مِنَ اللّهِ: (چیزهایی) از خدا
ما لا یَرْجُونَ: (و آنها) امید ندارند.
وَ کانَ اللّهُ: و باشد خداوند
عَلیما: دانای
حَکیما: با حکمت.
110 وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوآءً اَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورا رَحیما
وَ مَنْ یَعْمَلْ: و هر کس انجام دهد
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (267)
سُوآءً: (کار) بدی را
اَوْ یَظْلِمْ: یا ستم روا دارد
نَفْسَهُ: به خودش
ثُمَّ: سپس
یَسْتَغْفِرِ: طلب آمرزش کند
اللّهَ: از خدا
یَجِدِ اللّهَ: مییابد خدا را.
غَفُورا رَحیما: آمرزنده مهربان.
111 وَ مَنْ یَکْسِبْ اِثْما فَاِنَّما یَکْسِبُهُ عَلی نَفْسِه وَ کانَاللّهُ عَلیما حَکیما
وَ مَنْ یَکْسِبْ: و هر کس کسب کند
اِثْما: گناهی را
فَاِنَّما: پس جز این نیست که
(268) جلد 5 سوره نساء
یَکْسِبُهُ: کسب کرده آن را
عَلی نَفْسِه: بر خودش.
وَ کانَ اللّهُ: و باشد خداوند
عَلیما: دانای
حَکیما: حکیم.
112 وَ مَنْ یَکْسِبْ خَطیآئَةً اَوْ اِثْما ثُمَّ یَرْمِ بِه بَریآئا فَقَدِاحْتَمَلَ بُهْتانا وَ اِثْما مُبینا
وَ مَنْ یَکْسِبْ: و هر کس انجام دهد
خَطیآئَةً: خطایی
اَوْ اِثْما: یا گناهی.
ثُمَّ: سپس،
یَرْمِ: پرتاب کند، نسبت دهد
بِه بَریآئا: آن را به دیگری.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (269)
فَقَدِ: پس به تحقیق
احْتَمَلَ: بر دوش دارد
بُهْتانا: تهمت
وَ اِثْما: و گناه
مُبینا: آشکاری را.
113 وَ لَوْلا فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طاآئِفَةٌ مِنْهُمْ اَنْ یُضِلُّوکَ وَ ما یُضِلُّونَ اِلاّ اَنْفُسَهُمْ وَ ما یَضُرُّونَکَ مِنْ شَیْءٍ وَ اَنْزَلَ اللّهُ عَلَیْکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ عَلَّمَکَ ما لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ وَ کانَ
فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکَ عَظیما
وَ لَوْلا: و اگر نبود
فَضْلُ اللّهِ: احسان و رحمت خداوند
عَلَیْکَ: بر تو
(270) جلد 5 سوره نساء
وَ رَحْمَتُهُ: و لطف و مهربانی او ،
لَهَمَّتْ: هر آینه تصمیم داشتند
طاآئِفَةٌ: گروهی
مِنْهُمْ: از ایشان
اَنْ یُضِلُّوکَ: که گمراه کنند تو را
وَ ما یُضِلُّونَ: و گمراه نمیکنند
اِلاّ اَنْفُسَهُمْ: مگر خودشان را.
وَ ما یَضُرُّونَکَ: و زیان و ضرر نمیرسانند به تو
مِنْ شَیْءٍ: از چیزی.
وَ اَنْزَلَ: و فروفرستاد
اللّهُ: خداوند
عَلَیْکَ الْکِتابَ: بر تو کتاب را
وَ الْحِکْمَةَ: و حکمت را
وَ عَلَّمَکَ: و آموخت به تو
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (271)
ما: آن چه را
لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ: نمیدانستی.
وَ کانَ: و باشد
فَضْلُاللّهِ: لطف و احسان خدا
عَلَیْکَ عَظیما: بر تو بزرگ.
114 لاخَیْرَ فی کَثیرٍ مِنْنَجْویهُمْ اِلاّ مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍاَوْ مَعْرُوفٍاَوْاِصْلاحٍبَیْنَالنّاسِ وَ مَنْیَفْعَلْ ذلِکَابْتِغاآءَمَرْضاتِاللّهِ فَسَوْفَنُؤْتیهِاَجْرا عَظیما
لا خَیْرَ: نیست خبری
فی کَثیرٍ: در بسیاری
مِنْ نَجْویهُمْ: از سخنان درِگوشی آنها
اِلاّ مَنْ اَمَرَ: مگر آن که امر کنند
بِصَدَقَةٍ: به صدقه
(272) جلد 5 سوره نساء
اَوْ مَعْرُوفٍ: یا نیکی
اَوْ اِصْلاحٍ: یا اصلاح
بَیْنَ النّاسِ: بین مردم
وَ مَنْ: و هر کس
یَفْعَلْ: انجام دهد
ذلِکَ: آن را (برای)
ابْتِغآءَ: طلب، رسیدن
مَرْضاتِ: به خشنودی
اللّهِ: خدا،
فَسَوْفَ: پس به زودی
نُؤْتیهِ: میدهیم به او
اَجْرا: پاداشی
عَظیما: بزرگ.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (273)
116 اِنَّ اللّهَ لا یَغْفِرُ اَنْ یُشْرَکَ بِه وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاآءُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً
بَعیدا
اِنَّ اللّهَ: همانا خداوند
لا یَغْفِرُ: نمیآمرزد
اَنْ یُشْرَکَ بِه: که شرک به او آورند
وَ یَغْفِرُ: و میآمرزد
ما دُونَ ذلِکَ: گناهان پایینتر از آن را
لِمَنْ: برای هر کس که
یَشاآءُ: بخواهد.
وَ مَنْ: و هر کس
یُشْرِکْ: شریک قرار دهد
بِاللّهِ: برای خدا،
فَقَدْ: پس به تحقیق
(274) جلد 5 سوره نساء
ضَلَّ: گمراه شده
ضَلالاً: گمراهیای
بَعیدا: دور.
118 لَعَنَهُ اللّهُ وَ قالَ لاََتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِکَ نَصیبا مَفْرُوضا
لَعَنَهُ: لعنت کرد او را
اللّهُ: خداوند
وَ قالَ: (و شیطان به خدا) گفته
لاََتَّخِذَنَّ: حتما میگیرم
مِنْ عِبادِکَ: از بندگانت
نَصیبا: بهرهای، سهمی
مَفْرُوضا: وافی، معیّن.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (275)
119 وَ لاَُضِلَّنَّهُمْ وَ لاَُمَنِّیَنَّهُمْ وَ لاَمُرَنَّهُمْ فَلَیُبَتِّکُنَّ اذانَ الاَْنْعامِ وَ لاَمُرَنَّهُمْ فَلَیُغَیِّرُنَّ خَلْقَ اللّهِ وَ مَنْ یَتَّخِذِ الشَّیْطانَ وَلِیّا مِنْ دُونِ اللّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرانا مُبینا
وَ لاَُضِلَّنَّهُمْ: و قطعا گمراهشان میکنم
وَ لاَُمَنِّیَنَّهُمْ: و به آرزوهای باطلشان میفریبم
وَ لاَمُرَنَّهُمْ: و حتما دستورشان میدهم
فَلَیُبَتِّکُنَّ: پس بِبُرند، بشکافند
اذانَ: گوشهای
الاَْنْعامِ: چهارپایان را،
وَ لاَمُرَنَّهُمْ: و دستورشان خواهم داد
فَلَیُغَیِّرُنَّ: پس تغییر دهند
خَلْقَ اللّهِ: خلقت خدا را.
وَ مَنْ: و هر کس
(276) جلد 5 سوره نساء
یَتَّخِذِ: بگیرد، انتخاب کند
الشَّیْطانَ: شیطان را
وَلِیّا: دوست، ولیّ
مِنْ دُونِ اللّهِ: به جای خدا،
فَقَدْ: پس به تحقیق
خَسِرَ: زیان کرده
خُسْرانا: زیانی، ضرری
مُبینا: آشکار.
123 لَیْسَ بِاَمانِیِّکُمْ وَ لاآ اَمانِیِّ اَهْلِ الْکِتابِ مَنْ یَعْمَلْ سُوآءً یُجْزَ بِه وَ لا یَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللّهِ وَلِیّا وَ لانَصیرا
لَیْسَ: (فضیلت و برتری) نیست
بِاَمانِیِّکُمْ: به آرزوهای شما
وَ لاآ اَمانِیِّ: و نه آرزوهای
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (277)
اَهْلِ الْکِتابِ: اهل کتاب.
مَنْ یَعْمَلْ: کسی که عمل میکند
سُوآءً: به بدی
یُجْزَ: جزا داده میشود
بِه: به آن،
وَ لا یَجِدْ لَهُ: و نمییابد او
مِنْ دُونِ: غیر از
اللّهِ: خدا
وَلِیّا: سرپرست، سرپرستی
وَ لا نَصیرا: و نه یاوری.
124 وَ مَنْیَعْمَلْ مِنَالصّالِحاتِ مِنْذَکَرٍ اَوْاُنْثی وَ هُوَمُؤْمِنٌ فَاُولآئِکَیَدْخُلُونَالْجَنَّةَ وَلایُظْلَمُونَ نَقیرا
وَ مَنْ یَعْمَلْ: و هر کس انجام دهد
مِنَ الصّالِحاتِ: از کارهای خوب
(278) جلد 5 سوره نساء
مِنْ ذَکَرٍ: از مرد
اَوْ اُنْثی: یا زن
وَ هُوَ مُؤْمِنٌ: و او مؤمن باشد
فَاُولآئِکَ: پس آنان
یَدْخُلُونَ: داخل میشوند
الْجَنَّةَ: به بهشت
وَ لا یُظْلَمُونَ: و ظلم کرده نمیشوند
نَقیرا: به اندازه سوراخ کوچک پشت هسته خرما.
125 وَ مَنْ اَحْسَنُ دینا مِمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْراهیمَ حَنیفا وَ اتَّخَذَ اللّهُ اِبْراهیمَ خَلیلاً
وَ مَنْ: و چه کسی
اَحْسَنُ: بهتر است
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (279)
دینا: (از نظر) دین
مِمَّنْ: از کسی که
اَسْلَمَ: تسلیم کند
وَجْهَهُ: رویش را
لِلّهِ: به خدا؟
وَ هُوَ مُحْسِنٌ: و او نیکوکار باشد
وَ اتَّبَعَ: و پیروی کند
مِلَّةَ: از آیین
اِبْراهیمَ: ابراهیم
حَنیفا: که خالص و پاک است.
وَ اتَّخَذَ: و گرفت
اللّهُ: خداوند
اِبْراهیمَ: ابراهیم را
خَلیلاً: دوست (خود).
(280) جلد 5 سوره نساء
126 وَ لِلّهِ ما فِی السَّمواتِ وَ ما فِی الاَْرْضِ وَ کانَ اللّهُبِکُلِّ شَیْءٍ مُحیطا
وَ لِلّهِ: و برای خداوند است
ما فِی: آن چه در
السَّمواتِ: آسمانها
وَ ما فِی: و آن چه در
الاَْرْضِ: زمین است
وَ کانَ: و باشد
اللّهُ: خداوند
بِکُلِّ شَیْءٍ: به هر چیزی
مُحیطا: محیط.
135 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا کُونُوا قَوّامینَ بِالْقِسْطِ
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (281)
شُهَداآءَلِلّهِ وَلَوْ عَلیاَنْفُسِکُمْ اَوِالْوالِدَیْنِ وَالاَْقْرَبینَ اِنْیَکُنْغَنِیّا اَوْ فَقیرا فَاللّهُ اَوْلی بِهِما فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوآی اَنْ تَعْدِلُوا وَ اِنْ تَلْوُوآا اَوْ تُعْرِضُوا فَاِنَّ اللّهَ
کانَ بِماتَعْمَلُونَ خَبیرا
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید
کُونُوا قَوّامینَ: باشید قیام کنندگان
بِالْقِسْطِ: به عدالت
شُهَدآءَ: گواهان
لِلّهِ: برای خدا
وَ لَوْ عَلی: و اگر چه بر
اَنْفُسِکُمْ: خودتان باشد
اَوِ الْوالِدَیْنِ: یا پدر و مادر
وَالاَْقْرَبینَ: و نزدیکان،
(282) جلد 5 سوره نساء
اِنْ یَکُنْ غَنِیّا: اگر باشند بینیاز
اَوْ فَقیرا: یا فقیر،
فَاللّهُ: پس خداوند
اَوْلی بِهِما: سزاوارتر است به آنها.
فَلا تَتَّبِعُوا: پس پیروی نکنید
الْهَوآی: هوی (نفس) را
اَنْ تَعْدِلُوا: که (نتوانید) به عدالت رفتار کنید.
وَ اِنْ تَلْوُوآ ا: و اگر تحریف کنید
اَوْ تُعْرِضُوا: یا اعراض نمایید
فَاِنَّ اللّهَ: پس همانا خداوند
کانَ بِما: باشد به آن چه
تَعْمَلُونَ: انجام میدهید
خَبیرا: آگاه.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (283)
140 وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَیْکُمْ فِی الْکِتابِ اَنْ اِذا سَمِعْتُمْ اآیاتِاللّهِ یُکْفَرُ بِها وَ یُسْتَهْزَءُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّی یَخُوضُوا فی حَدیثٍ غَیْرِه اِنَّکُمْ اِذا مِثْلُهُمْ اِنَاللّهَ جامِعُالْمُنافِقینَ وَالْکافِرینَفیجَهَنَّمَ جَمیعا
وَ قَدْ: و به تحقیق
نَزَّلَ عَلَیْکُمْ: نازل کرده بر شما
فِی الْکِتابِ: در کتاب
اَنْ اِذا: هنگامی که
سَمِعْتُمْ: بشنوید، شنیدید
اآیاتِ: آیههای
اللّهِ: خدا را
یُکْفَرُ: کفر آورده میشود
بِها: به آن،
وَ یُسْتَهْزَءُ: و استهزاء میشود
(284) جلد 5 سوره نساء
بِها: به آن،
فَلا تَقْعُدُوا: پس ننشینید
مَعَهُمْ: با ایشان
حَتّی یَخُوضُوا: تا فرو روند
فی حَدیثٍ: در سخنی، داستانی
غَیْرِه: دیگر، به غیر آن،
اِنَّکُمْ: همانا شما
اِذا: در آن هنگام
مِثْلُهُمْ: مثل آنها هستید.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خداوند
جامِعُ: جمعکننده است
الْمُنافِقینَ: منافقین
وَ الْکافِرینَ: و کافرین را
فی جَهَنَّمَ: در جهنم
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (285)
جَمیعا: همگی را.
141 اَلَّذینَ یَتَرَبَّصُونَ بِکُمْ فَاِنْ کانَ لَکُمْ فَتْحٌ مِنَ اللّهِقالُوآا اَلَمْ نَکُنْمَعَکُمْ وَ اِنْ کانَ لِلْکافِرینَ نَصیبٌ قالُوآااَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَیْکُمْ وَ نَمْنَعْکُمْ مِنَ الْمُؤْمِنینَ فَاللّهُ یَحْکُمُ بَیْنَکُمْ یَوْمَ الْقِیمَةِ وَ لَنْ یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکافِرینَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ سَبیلاً
اَلَّذینَ: کسانی که
یَتَرَبَّصُونَ بِکُمْ: انتظار میکشند شما را
فَاِنْ کانَ: پس اگر باشد
لَکُمْ: برای شما
فَتْحٌ: فتحی
مِنَ اللّهِ: از جانب خدا
قالُوآا: گویند
(286) جلد 5 سوره نساء
اَلَمْ نَکُنْ: آیا نبودیم
مَعَکُمْ: ما با شما؟
وَ اِنْ کانَ: و اگر باشد
لِلْکافِرینَ: برای کافران
نَصیبٌ: بهرهای، نصیبی
قالُوآا: گویند
اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ: آیا ما به غلبه وا نداشتیم
عَلَیْکُمْ: شما را؟
وَ نَمْنَعْکُمْ: و منع نکردیم شما را
مِنَ الْمُؤْمِنینَ: از مؤمنین؟
فَاللّهُ: پس خداوند
یَحْکُمُ: حکم میکند
بَیْنَکُمْ: بین شما
یَوْمَ الْقِیمَةِ: روز قیامت.
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (287)
وَ لَنْ: و هرگز
یَجْعَلَ: قرار نداده است
اللّهُ: خداوند
لِلْکافِرینَ: برای کافرین
عَلَی الْمُؤْمِنینَ: بر مؤمنین، علیه مؤمنین
سَبیلاً: راهی.
142 اِنَّ الْمُنافِقینَ یُخادِعُونَ اللّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ اِذاقامُوا اِلَیالصَّلوةِ قامُواکُسالی یُرآؤُنَ النّاسَ وَ لایَذْکُرُونَ اللّهَ اِلاّ قَلیلاً
اِنَّ الْمُنافِقینَ: همانا منافقین
یُخادِعُونَ: خدعه میکنند
اللّهَ: با خدا
وَ هُوَ خادِعُهُمْ: در حالی که او خدعه میکند با آنها، فریب
(288) جلد 5 سوره نساء
میدهد آنها را
وَ اِذا قامُوا: و هنگامی که بایستند
اِلَی الصَّلوةِ: به نماز
قامُوا: میایستند
کُسالی: از روی کسالت.
یُرآؤُنَ: ریا میکنند
النّاسَ: در برابر مردم.
وَ لایَذْکُرُونَ: و یاد نمیکنند
اللّهَ: خدا را
اِلاّ قَلیلاً: مگر کمی.
143 مُذَبْذَبینَ بَیْنَ ذلِکَ لآ اِلی هآؤُلآءِ وَ لآ اِلی هآؤُلآءِ وَ مَنْ یُضْلِلِ اللّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبیلاً
مُذَبْذَبینَ: تردیدکنندگانند
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (289)
بَیْنَ ذلِکَ: بین آن
لآ اِلی هآؤُلآءِ: نه بسوی آنان (این دسته)
وَ لآ اِلی آ: و نه بسوی
هآؤُلآءِ: آنان (آن دسته).
وَ مَنْ: و هر کس را
یُضْلِلِ: گمراه کند
اللّهُ: خداوند
فَلَنْ تَجِدَ: پس هرگز نمییابی
لَهُ سَبیلاً: برای او راهی.
«پایان جزء 5»
(290) جلد 5 سوره نساء
148 لا یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوآءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلاّ مَنْ ظُلِمَ وَکانَ اللّهُ سَمیعا عَلیما
لا یُحِبُّ: دوست ندارد
اللّهُ: خداوند
الْجَهْرَ: بلند کردن
بِالسُّوآءِ: به بدی
مِنَ الْقَوْلِ: از گفتار را،
اِلاّ مَنْ: مگر به کسی که
ظُلِمَ: ظلم شده باشد.
وَ کانَ اللّهُ: و باشد خداوند
سَمیعا: شنوای
عَلیما: دانا
149 اِنْ تُبْدُوا خَیْرا اَوْ تُخْفُوهُ اَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوآءٍ
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (291)
فَاِنَّ اللّهَ کانَ عَفُوّا قَدیرا
اِنْ تُبْدُوا: اگر ظاهر سازید
خَیْرا: خوبی را
اَوْ تُخْفُوهُ: یا مخفی کنید آن را
اَوْ تَعْفُوا: یا گذشت کنید
عَنْ سُوآءٍ: از بدیای،
فَاِنَّ اللّهَ: پس همانا خدا
کانَ عَفُوّا: باشد عفوکننده
قَدیرا: توانا.
171 یاآ اَهْلَ الْکِتابِ لا تَغْلُوا فی دینِکُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَی اللّهِ اِلاَّ الْحَقَّ اِنَّمَا الْمَسیحُ عیسَی بْنُ مَرْیَمَ رَسُولُ اللّهِ وَ کَلِمَتُهُاَلْقیها اِلی مَرْیَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ فَامِنُوا بِاللّهِ وَ رُسُلِه وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا
(292) جلد 6 سوره نساء
خَیْرا لَکُمْ اِنَّمَا اللّهُ اِلهٌ واحِدٌ سُبْحانَهُ اَنْ یَکُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الاَْرْضِ وَ کَفی بِاللّهِ وَکیلاً
یآ اَهْلَ الْکِتابِ: ای اهل کتاب
لا تَغْلُوا: غلو نکنید، زیاده روی نکنید
فی دینِکُمْ: در دینتان،
وَ لا تَقُولُوا: و نگویید
عَلَی اللّهِ: بر خدا
اِلاَّ الْحَقَّ: غیر از حق،
اِنَّمَا: جز این نیست که
الْمَسیحُ: مسیح
عیسَی: عیسی
بْنُ مَرْیَمَ: پسر مریم
رَسُولُ اللّهِ: فرستاده خدا
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (293)
وَ کَلِمَتُهُ: و کلمه اوست.
اَلْقیها: القا نمود آن را
اِلی مَرْیَمَ: به مریم
وَ رُوحٌ: و روحی
مِنْهُ: از طرف خودش،
فَامِنُوا: پس ایمان بیاورید
بِاللّهِ: به خداوند
وَ رُسُلِه: و پیامبرانش،
وَ لا تَقُولُوا: و نگویید
ثَلاثَةٌ: سه تاست (خدا).
انْتَهُوا: دست بردارید
خَیْرا لَکُمْ: بهتر است برای شما.
اِنَّمَا: جز این نیست که
اللّهُ: خدا
(294) جلد 6 سوره نساء
اِلهٌ واحِدٌ: معبودی یگانه است.
سُبْحانَهُ: منزه است او
اَنْ یَکُونَ لَهُ: از این که باشد برای او
وَلَدٌ: فرزندی.
لَهُ ما فِی: برای اوست آن چه در
السَّماواتِ: آسمانها
وَ ما فِی: و آن چه در
الاَْرْضِ: زمین است.
وَ کَفی بِاللّهِ: و کافی است خدا
وَکیلاً: (برای) وکالت
172 لَنْ یَسْتَنْکِفَ الْمَسیحُ اَنْ یَکُونَ عَبْدا لِلّهِ وَلاَ الْمَلاآئِکَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ مَنْ یَسْتَنْکِفْ عَنْ عِبادَتِه وَ یَسْتَکْبِرْ فَسَیَحْشُرُهُمْ اِلَیْهِ جَمیعا
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (295)
لَنْ یَسْتَنْکِفَ: هرگز سرپیچی نکرد، سرباز نزد
الْمَسیحُ: مسیح
اَنْ یَکُونَ: از این که باشد
عَبْدا لِلّهِ: بندهای برای خدا،
وَلاَ الْمَلاآئِکَةُ: و نه ملائکه
الْمُقَرَّبُونَ: مقرّب (نزدیک).
وَ مَنْ یَسْتَنْکِفْ: و هر کس سرباز زند
عَنْ عِبادَتِه: از پرستش او
وَ یَسْتَکْبِرْ: و تکبر ورزد،
فَسَیَحْشُرُهُمْ: پس به زودی محشور خواهد کرد ایشان را
اِلَیْهِ: به سوی خود
جَمیعا: همگی را
173 فَاَمَّا الَّذینَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ
(296) جلد 6 سوره نساء
فَیُوَفّیهِمْ اُجُورَهُمْ وَ یَزیدُهُمْ مِنْ فَضْلِه وَ اَمَّا الَّذینَ اسْتَنْکَفُوا وَ اسْتَکْبَرُوا فَیُعَذِّبُهُمْ عَذابا اَلیما وَ لایَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ وَلِیّا وَ لا نَصیرا
فَاَمَّا الَّذینَ: پس اما کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردند
وَ عَمِلُوا: و انجام دادند
الصّالِحاتِ: عمل صالح
فَیُوَفّیهِمْ: پس به طور کامل خواهد داد ایشان را
اُجُورَهُمْ: پاداششهایشان را،
وَ یَزیدُهُمْ: و زیاد میکند برای آنها
مِنْ فَضْلِه: از فضلش،
وَ اَمَّا: و اما
الَّذینَ: کسانی را که
اسْتَنْکَفُوا: سرباز زنند
سوره نساء لغات و مفاهیم قرآن کریم (297)
وَاسْتَکْبَرُوا: و تکبر ورزند
فَیُعَذِّبُهُمْ: پس عذابشان میکند
عَذابا: عذابی
اَلیما: دردناک.
وَ لایَجِدُونَ: و نخواهند یافت
لَهُمْ: برای خودشان
مِنْ دُونِ: غیر از
اللّهِ: خدا
وَلِیّا: سرپرستی
وَ لا نَصیرا: و نه یاوری
(298) جلد 6 سوره نساء
1 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا اَوْفُوا بِالْعُقُودِ اُحِلَّتْ لَکُمْ بَهیمَةُ الاَْنْعامِ اِلاّ ما یُتْلی عَلَیْکُمْ غَیْرَ مُحِلِّی الصَّیْدِ وَ اَنْتُمْ حُرُمٌ اِنَّ اللّهَ یَحْکُمُ ما یُریدُ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید
اَوْفُوا: وفا کنید
بِالْعُقُودِ: به پیمانها
اُحِلَّتْ لَکُمْ: حلال شده برای شما
بَهیمَةُ: جنبندگانِ
الاَْنْعامِ: چهارپا
اِلاّ ما: مگر آن چه
یُتْلی: خوانده میشود
عَلَیْکُمْ: بر شما،
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (299)
غَیْرَ مُحِلِّی: (جز آن که) حلال نیست
الصَّیْدِ: صید،
وَ اَنْتُمْ: در حالی که شما
حُرُمٌ: مُحْرِم هستید.
اِنَّ اللّهَ: همانا خداوند
یَحْکُمُ: حکم میکند
ما یُریدُ: آن چه بخواهد .
2 یآ اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا لا تُحِلُّوا شَعآئِرَ اللّهِ وَ لاَالشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لاَالْهَدْیَ وَ لاَالْقَلاآئِدَ وَ لاآآمّینَ الْبَیْتَ الْحَرامَ یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوانا وَ اِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا وَ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَئانُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوکُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اَنْ تَعْتَدُوا وَ تَعاوَنُوا عَلَی الْبِرِّ وَ التَّقْوی وَ لا تَعاوَنُوا
(300) جلد 6 سوره مائده
عَلَی الاِْثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللّهَ اِنَّ اللّهَ شَدیدُ الْعِقابِ
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید
لا تُحِلُّوا: حلال ندانید
شَعآئِرَ: شعائر
اللّهِ: الهی را،
وَ لاَالشَّهْرَ: و نه ماه
الْحَرامَ: حرام،
وَ لاَالْهَدْیَ: و نه قربانی که برای حج برده میشود،
وَ لاَالْقَلاآئِدَ: و نه قربانی که قلاده دارد و برای حج مشخص شده،
وَ لاآآمّینَ: و نه قاصدین
الْبَیْتَ: بیتاللّه
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (301)
الْحَرامَ: حرام را (که)
یَبْتَغُونَ: طلب میکنند
فَضْلاً: فضلی را
مِنْ: از جانب
رَبِّهِمْ: پروردگارشان
وَ رِضْوانا: و خشنودی (او را).
وَ اِذا: و هنگامی که از
حَلَلْتُمْ: اِحرام خارج شدید
فَاصْطادُوا: پس صید کنید، شکار کنید.
وَ لا یَجْرِمَنَّکُمْ: و وادار نکند شما را
شَنَئانُ قَوْمٍ: دشمنی با قومی
اَنْ صَدُّوکُمْ: که شما را بازداشتند
عَنِ الْمَسْجِدِ: از مسجد
الْحَرامِ: الحرام،
(302) جلد 6 سوره مائده
اَنْ تَعْتَدُوا: این که تجاوز کنید.
وَ تَعاوَنُوا: و همکاری کنید
عَلَی الْبِرِّ: بر نیکی
وَ التَّقْوی: و پرهیزکاری،
وَ لا تَعاوَنُوا: و همکاری نکنید
عَلَی الاِْثْمِ: بر گناه
وَ الْعُدْوانِ: و دشمنی.
وَ اتَّقُوا اللّهَ: و بترسید که خدا
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خدا
شَدیدُ: سخت
الْعِقابِ: عقوبت (میکند)
3 حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزیرِ وَ ماآ اُهِلَّ لِغَیْرِ اللّهِ بِه وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (303)
وَ الْمُتَرَدِّیَةُ وَالنَّطیحَةُ وَ ماآ اَکَلَالسَّبُعُ اِلاّ ما ذَکَّیْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَی النُّصُبِ وَ اَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالاَْزْلامِ ذلِکُمْ فِسْقٌ الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ دینِکُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْیَوْمَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ وَ اَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتی وَ رَضیتُ لَکُمُ الاِْسْلامَ دینا فَمَنِ اضْطُرَّ فی مَخْمَصَةٍ غَیْرَ مُتَجانِفٍ لاِِثْمٍ فَاِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ
حُرِّمَتْ: حرام است
عَلَیْکُمُ: بر شما
الْمَیْتَةُ وَ الدَّمُ: مردار و خون
وَ لَحْمُ الْخِنْزیرِ: و گوشت خوک
وَ ما: و آن چه
اُهِلَلِغَیْرِ: بانگ زده شده به غیر
اللّهِ بِه: از (نام) خدا به آن
(304) جلد 6 سوره مائده
وَالْمُنْخَنِقَةُ: و حیوان خفه شده
وَالْمَوْقُوذَةُ: و حیوان به زجر کشته شده
وَ الْمُتَرَدِّیَةُ: و حیوان پرت شده از بلندی
وَ النَّطیحَةُ: و حیوان شاخ زده شده
وَ مآ اَکَلَ: و باقیمانده آن چه که
السَّبُعُ: خورده باشد حیوان درنده
اِلاّ ما: مگر آن چه که
ذَکَّیْتُمْ: تزکیه کنید
وَ ما: و آن چه که
ذُبِحَ عَلَی: ذبح شده باشد روی
النُّصُبِ: سنگهای مقدس
وَ اَنْ: و این که
تَسْتَقْسِمُوا: قسمت کنید (گوشت آن را)
بِالاَْزْلامِ: به وسیله تیرهای قمار،
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (305)
ذلِکُمْ فِسْقٌ: اینها همه فسق است.
الْیَوْمَ یَئِسَ: امروز ناامید شدند
الَّذینَ کَفَرُوا: کسانی که کافر شدند
مِنْ دینِکُمْ: از دین شما،
فَلا تَخْشَوْهُمْ: پس نترسید از آنها
وَ اخْشَوْنِ: و بترسید از من.
الْیَوْمَ اَکْمَلْتُ: امروز کامل کردم
لَکُمْ: برای شما
دینَکُمْ: دین شما را،
وَ اَتْمَمْتُ: و تمام نمودم
عَلَیْکُمْ نِعْمَتی: بر شما نعمتم را
وَ رَضیتُ: و راضی و خشنود شدم، پسندیدم
لَکُمُ الاِْسْلامَ: برای شما اسلام را
دینا: از جهت دین.
(306) جلد 6 سوره مائده
فَمَنِ: پس کسی که
اضْطُرَّ: ناچار باشد
فی مَخْمَصَةٍ: در گرسنگی.
غَیْرَ مُتَجانِفٍ: متمایل نباشد
لاِِثْمٍ فَاِنَّ: به گناه، پس همانا
اللّهَ: خداوند
غَفُورٌ: آمرزنده
رَحیمٌ: مهربان است.
6 یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا اِذا قُمْتُمْ اِلَی الصَّلوةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْوَاَیْدِیَکُمْ اِلَیالْمَرافِقِ وَامْسَحُوا بِرُؤُوسِکُمْ وَ اَرْجُلَکُمْ اِلَیالْکَعْبَیْنِ وَ اِنْکُنْتُمْ جُنُبا فَاطَّهَّرُوا وَ اِنْ کُنْتُمْ مَرْضیاَوْ عَلیسَفَرٍ اَوْجاآءَ اَحَدٌمِنْکُمْ مِنَ الْغاآئِطِ اَوْ لمَسْتُمُ النِّساآءَ فَلَمْ تَجِدُوا
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (307)
ماآءً فَتَیَمَّمُوا صَعیدا طَیِّبا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ اَیْدیکُمْ مِنْهُ ما یُریدُ اللّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ
وَ لکِنْ یُریدُ لِیُطَهِّرَکُمْ وَ لِیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
یا اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
امَنُوا: ایمان آوردید
اِذا: هنگامی که
قُمْتُمْ: برخاستید
اِلَی الصَّلوةِ: برای نماز
فَاغْسِلُوا: بشویید
وُجُوهَکُمْ: صورتهایتان
وَ اَیْدِیَکُمْ: و دستهایتان را
اِلَی الْمَرافِقِ: تا آرنجها،
وَامْسَحُوا: و مسح کنید
(308) جلد 6 سوره مائده
بِرُؤُوسِکُمْ: سرهایتان
وَ اَرْجُلَکُمْ: و پاهایتان را
اِلَی الْکَعْبَیْنِ: تا دو برجستگی پا.
وَ اِنْ کُنْتُمْ: و اگر بودید
جُنُبا: جنب
فَاطَّهَّرُوا: پس پاک کنید.
وَ اِنْ کُنْتُمْ: و اگر بودید
مَرْضی: مریض
اَوْ عَلی سَفَرٍ: یا مسافر
اَوْ جآءَ اَحَدٌ: یا آمد یکی
مِنْکُمْ: از شما
مِنَ الْغآئِطِ:از مستراح، توالت
اَوْ لمَسْتُمُ: یا لمس کردید
النِّسآءَ: زنان را
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (309)
فَلَمْ تَجِدُوا: پس نیافتید
مآءً: آبی،
فَتَیَمَّمُوا: پس تیمم کنید
صَعیدا: (با) خاک، غبار
طَیِّبا: پاکی،
فَامْسَحُوا: پس مسح کنید
بِوُجُوهِکُمْ: صورتهایتان
وَ اَیْدیکُمْ: و دستهایتان را
مِنْهُ: با آن.
ما یُریدُ: نمیخواهد
اللّهُ: خداوند
لِیَجْعَلَ: تا قرار دهد
عَلَیْکُمْ: بر شما
مِنْ حَرَجٍ: هیچ سختیای،
(310) جلد 6 سوره مائده
وَ لکِنْ یُریدُ: و لیکن میخواهد
لِیُطَهِّرَکُمْ: تا پاکیزه گرداند شما را،
وَ لِیُتِمَّ: و تمام کند
نِعْمَتَهُ: نعمتش را
عَلَیْکُمْ: بر شما،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَشْکُرُونَ: سپاسگزاری کنید
55 اِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ امَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلوةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکوةَ وَ هُمْ راکِعُونَ
اِنَّما: جز این نیست که
وَلِیُّکُمُ: سرپرست شما
اللّهُ: خداست
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (311)
وَ رَسُولُهُ: و فرستاده او
وَ الَّذینَ: و آنان که
امَنُوا الَّذینَ: ایمان آوردند همانها که
یُقیمُونَ الصَّلوةَ: برپامیدارند نماز را
وَ یُؤْتُونَ: و میپردازند
الزَّکوةَ: زکات را
وَ هُمْ راکِعُونَ: در حالی که آنها رکوعکنندهاند
56 وَ مَنْ یَتَوَلَّ اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذینَ امَنُوا فَاِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغالِبُونَ
وَ مَنْ: و هر کس
یَتَوَلَّ اللّهَ: دوست بدارد خدا را
وَ رَسُولَهُ: و رسولش را
وَ الَّذینَ: و کسانی را که
(312) جلد 6 سوره مائده
امَنُوا: ایمان آوردند
فَاِنَّ حِزْبَ: پس همانا (در) حزب
اللّهِ: خداست.
هُمُ الْغالِبُونَ: ایشانند پیروز شدگان.
58 وَ اِذا نادَیْتُمْ اِلَی الصَّلوةِ اتَّخَذُوها هُزُوا وَ لَعِبا ذلِکَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْقِلُونَ
وَ اِذا: و هنگامی که
نادَیْتُمْ: ندا کردید
اِلَی الصَّلوةِ: به سوی نماز
اتَّخَذُوها: گرفتید آن را
هُزُوا وَ لَعِبا: به مسخره و بازی.
ذلِکَ بِاَنَّهُمْ: این به جهت آن است که آنها
قَوْمٌ: قومی هستند که
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (313)
لا یَعْقِلُونَ: بیخردند.
67 یأَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ اِلَیْکَ مِنْ رَّبِّکَ وَ اِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ اِنَّ اللّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکفِرینَ
یأَیُّهَا الرَّسُولُ: ای رسول!
بَلِّغْ: برسان
ما أُنْزِلَ: آن چه نازل شده
اِلَیْکَ: به سوی تو
مِنْ رَّبِّکَ: از جانب پروردگارت
وَ اِنْ لَّمْ تَفْعَلْ: و اگر انجام ندهی
فَما بَلَّغْتَ: پس نرساندی
رِسالَتَهُ: رسالتش را.
وَ اللّهُ: و خداوند
(314) جلد 6 سوره مائده
یَعْصِمُکَ: نگه میدارد تو را
مِنَ النّاسِ: از (خطر) مردم.
اِنَّ: همانا
اللّهَ: خدا
لا یَهْدِی: هدایت نمیکند
الْقَوْمَ: قوم
الْکفِرینَ: کافر را.
«پایان جزء 6»
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (315)
89 لا یُؤاخِذُکُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فی اَیْمنِکُمْ وَ لکِنْ یُؤاخِذُکُمْ بِما عَقَّدْتُّمُ الاَْیْمنَ فَکَفّرَتُهُ أِطْعامُ عَشَرَةِ مَسکینَ مِنْ أَوْسَطِ ماتُطْعِمُونَأَهْلیکُمْأَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْریرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَّمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلثَةِ أَیّامٍ ذلِکَ کَفّرَةُ أَیْمنِکُمْ أِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُوآا اَیْمنَکُمْ کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمْ ءَایتِهِ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
لا یُؤاخِذُکُمُ: "و مؤاخذه نمیکند شما را
اللّهُ: خداوند
بِاللَّغْوِ: به بیهوده
فی اَیْمنِکُمْ: در قَسَمهایتان،
وَ لکِنْ: ولیکن
یُؤاخِذُکُمْ: مؤاخذه میکند شما را
بِما: به آن چه
عَقَّدْتُّمُ: پیمان بستهاید
(316) جلد 7 سوره مائده
الاَْیْمنَ: از قَسَمها،
فَکَفّرَتُهُ: پس کفّاره آن
أِطْعامُ: اطعام کردن
عَشَرَةِ: ده نفر
مَسکینَ: مستمند است
مِنْ أَوْسَطِ: از (غذاهای) متوسط
ما: آن چه را که
تُطْعِمُونَ: اطعام میکنید
أَهْلیکُمْ: به خانوادهتان،
أَوْکِسْوَتُهُمْ: یا لباسی که به آنها میپوشانید،
أَوْ تَحْریرُ: یا آزاد کردن
رَقَبَةٍ: بندهای (گردن).
فَمَنْ: پس کسی که
لَّمْ یَجِدْ: نمییابد (نمیتواند)
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (317)
فَصِیامُ: پس روزه گرفتن
ثَلثَةِ أَیّامٍ: سه روز،
ذلِکَ کَفّرَةُ: این کفّاره
أَیْمنِکُمْ: سوگندهای شماست
أِذَا: هنگامی که
حَلَفْتُمْ: قَسَم خوردید.
وَاحْفَظُوآا: حفظ کنید
اَیْمنَکُمْ: سوگندهایتان را
کَذلِکَ: این چنین
یُبَیِّنُ اللّهُ: بیان میکند خدا
لَکُمْ: برای شما
ءَایتِهِ: نشانههایش را،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَشْکُرُونَ: تشکّر کنید
(318) جلد 7 سوره مائده
93 لَیْسَ عَلَی الَّذینَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصّلِحتِ جُناحٌ فیما طَعِمُوآا اِذَا مَااتَّقَوا وَءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصّلِحتِ ثُمَّ اتَّقَوا وَ ءَامَنُوا ثُمَّ اتَّقَوا وَ اَحْسَنُوا وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ
لَیْسَ عَلَی: نیست بر
الَّذینَ: کسانی که
ءَامَنُوا: ایمان آوردند
وَ عَمِلُوا: و انجام دادند
الصّلِحتِ: عمل صالح
جُناحٌ فیما: گناهی در آن چه
طَعِمُوآا اِذَا: خوردهاند هنگامی که
مَااتَّقَوا: تقوا پیشه کنند
وَءَامَنُوا: و ایمان آورند
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (319)
وَ عَمِلُوا: و انجام دهند
الصّلِحتِ: عمل صالح
ثُمَّ: سپس
اتَّقَوا: تقوا پیشه کنند
وَ ءَامَنُوا: و ایمان آورند
ثُمَّ: سپس
اتَّقَوا: تقوا پیشه کنند.
وَ اَحْسَنُوا: و نیکی کنند.
وَ اللّهُ: و خداوند
یُحِبُّ: دوست میدارد
الْمُحْسِنینَ: نیکșØǘјǙƠرا.
100 قُلْ لاّ یَسْتَوِی الْخَبیثُ وَ الطَّیِّبُ وَ لَوْ اَعْجَبَکَ کَثْرَةُ الْخَبیثِ فَاتَّقُواْ اللّهَ یاُوْلِی الاَْلْببِ
(320) جلد 7 سوره مائده
لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ
قُلْ: بگو:
لاّ یَسْتَوِی: مساوی نیستند
الْخَبیثُ: ناپاک، پلید
وَ الطَّیِّبُ: و پاک،
وَ لَوْ: و گر چه به
اَعْجَبَکَ: شگفت آورد تو را
کَثْرَةُ: بسیاری
الْخَبیثِ: ناپاکان،
فَاتَّقُواْ: پس بترسید
اللّهَ: از خدا
یاُوْلِی: ای صاحبان
الاَْلْببِ: خِرَد!
لَعَلَّکُمْ: باشد که شما
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (321)
تُفْلِحُونَ: رستگار شوید.
101 یاَیُّهَا الَّذینَ ءَامَنُواْ لا تَسْئَلُواْ عَنْ اَشْیاآءَ اِنْ تُبْدَلَکُمْ تَسُؤْکُمْ وَ اِنْ تَسْئَلُواْ عَنْها حینَ یُنَزَّلُ الْقُرْءَانُ تُبْدَلَکُمْ عَفَا اللّهُ عَنْها وَ اللّهُ غَفُورٌ حَلیمٌ
یاَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُواْ: ایمان آوردهاید!
لا تَسْئَلُواْ: سؤال نکنید
عَنْ اَشْیآءَ: از چیزهایی که
اِنْ تُبْدَ: اگر آشکار شود
لَکُمْ: برایتان
تَسُؤْکُمْ: ناراحت میکند شما را
وَ اِنْ تَسْئَلُواْ: و اگر سؤال کنید
عَنْها حینَ: از آن به هنگام
(322) جلد 7 سوره مائده
یُنَزَّلُ: نازل شدن
الْقُرْءَانُ: قرآن،
تُبْدَلَکُمْ: آشکار شود برایتان.
عَفَا: بخشیده
اللّهُ عَنْها: خدا آنها را.
وَ اللّهُ: و خداوند
غَفُورٌ حَلیمٌ: آمرزنده حلیم است.
105 یاَیُّهَاالَّذینَ ءَامَنُواْ عَلَیْکُمْ اَنْفُسَکُمْ لا یَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَ یْتُمْ اِلَی اللّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمیعا فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
یاَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُواْ: ایمان آوردهاید!
عَلَیْکُمْ: بر شما باد
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (323)
اَنْفُسَکُمْ: خودتان،
لا یَضُرُّکُمْ: ضرر نمیرساند به شما
مَنْ ضَلَّ: کسی که گمراه شد
اِذَا: هنگامی که
اهْتَدَ یْتُمْ: هدایت یافتید شما.
اِلَی اللّهِ: به سوی خداست
مَرْجِعُکُمْ: بازگشت شما
جَمیعا: همگی،
فَیُنَبِّئُکُمْ: پس خبر میدهد به شما
بِما: به آن چه که
کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: عمل میکردید.
116 وَ اِذْ قالَ اللّهُ یعیسَی ابْنَ مَرْیَمَ ءَأَنْتَ قُلْتَ لِلنّاسِ اتَّخِذُونی وَ اُمِّیَ اِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللّهِ قالَ
(324) جلد 7 سوره مائده
سُبْحنَکَ ما یَکُونُ لیآ اَنْ اَقُولَ ما لَیْسَ لی بِحَقٍّ اِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فی نَفْسی وَ لاََآ أَعْلَمُ
ما فی نَفْسِکَ أِنَّکَ أَنْتَ عَلّمُ الْغُیُوبِ
وَ اِذْ قالَ: و هنگامی که گفت:
اللّهُ: خداوند
یعیسَی: ای عیسی
ابْنَ مَرْیَمَ: پسر مریم!
ءَأَنْتَ: آیا تو
قُلْتَ: گفتی
لِلنّاسِ: به مردم
اتَّخِذُونی: انتخاب کنید مرا، بگیرید مرا
وَ اُمِّیَ: و مادر را
اِلهَیْنِ: دو معبود
مِنْ دُونِ: غیر از
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (325)
اللّهِ: خدا؟
قالَ: گفت:
سُبْحنَکَ: منزهی تو
ما یَکُونُ لیآ: نمیباشد بر من، شایسته من نیست
اَنْ اَقُولَ: که بگویم
ما لَیْسَ: آن چه را که نیست
لی بِحَقٍّ: بر من به حق.
اِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ: اگر گفته باشم آن را
فَقَدْ: پس به تحقیق
عَلِمْتَهُ: تو میدانی آن را،
تَعْلَمُ ما فی: میدانی آن چه در
نَفْسی: جان (روح) من است،
وَ لاََآ أَعْلَمُ: و نمیدانم
ما فی: آن چه در
(326) جلد 7 سوره مائده
نَفْسِکَ: ذات توست.
أِنَّکَ: به درستی که تو،
أَنْتَ عَلّمُ: تویی داننده
الْغُیُوبِ: غیبها.
117 ما قُلْتُ لَهُمْ اِلاّ ما اَمَرْتَنی بِه اَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ
رَبّی وَ رَبَّکُمْ وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهیدا ما دُمْتُ فیهِمْ فَلَمّا تَوَفَّیْتَنی کُنْتَ اَنْتَ الرَّقیبَ عَلَیْهِمْ وَ اَنْتَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ شَهیدٌ
ما قُلْتُ: نگفتم
لَهُمْ اِلاّ: به آنها مگر
ما اَمَرْتَنی بِه: امر کردی مرا به آن
اَنِ اعْبُدُواْ: که بپرستید
اللّهَ: خدا را که
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (327)
رَبّی: پروردگار من
وَ رَبَّکُمْ: و پروردگار شماست.
وَ کُنْتُ: و بودم
عَلَیْهِمْ: بر آنها
شَهیدا: گواه
ما دُمْتُ: مادامی که بودم
فیهِمْ: در میانشان،
فَلَمّا: پس وقتی که
تَوَفَّیْتَنی: برگرفتی مرا،
کُنْتَ اَنْتَ: بودی تو
الرَّقیبَ: مراقب
عَلَیْهِمْ: بر آنها.
وَ اَنْتَ: و تو
عَلی کُلِّ شَیْءٍ: بر هر چیزی
(328) جلد 7 سوره مائده
شَهیدٌ: گواهی.
118 اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَأِنَّهُمْ عِبادُکَ وَ أِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَأِنَّکَ أَنْتَ الْعزیزُ الْحَکیمُ
اِنْ: اگر
تُعَذِّبْهُمْ: عذاب کنی آنها را
فَأِنَّهُمْ: پس به درستی که آنها
عِبادُکَ: بندگان تو هستند،
وَ أِنْ: و اگر
تَغْفِرْ لَهُمْ: ببخشی آنها را
فَأِنَّکَ: پس همانا تو،
أَنْتَ الْعزیزُ: تویی توانا
الْحَکیمُ: و با حکمت.
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (329)
119 قالَ اللّهُ هذا یَوْمُ یَنْفَعُ الصّدِقینَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنّتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهرُ خلِدینَ فیها اَبَدا رَضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُواْ عَنْهُ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ
قالَ: گفت:
اللّهُ: خداوند
هذا یَوْمُ: امروز روزی است
یَنْفَعُ: که نفع میدهد
الصّدِقینَ: راستگویان را
صِدْقُهُمْ: راستیشان.
لَهُمْ: برای آنها.
جَنّتٌ: باغهایی است
تَجْری: که جاری میشود
مِنْ تَحْتِهَا: که زیر آن
الاَْنْهرُ: نهرها
(330) جلد 7 سوره مائده
خلِدینَ: که جاودانند
فیها: در آن
اَبَدا: تا ابد.
رَضِیَ اللّهُ: خشنود است خدا
عَنْهُمْ: از آنها
وَ رَضُواْ: و خشنودند (آنها)
عَنْهُ: از او،
ذلِکَ الْفَوْزُ: این رستگاری
الْعَظیمُ: بزرگ است.
سوره مائده لغات و مفاهیم قرآن کریم (331)
6 أَلَمْ یَرَوْا کَمْ أَهْلَکْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَکَّنّهُمْ فِیالاَْرْضِ ما لَمْ نُمَکِّنْ لَکُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّماآءَ عَلَیْهِمْ مِدْرارا وَ جَعَلْنَا الاَْنْهرَ تَجْری مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَکْنهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنا ءَاخَرینَ
أَلَمْ یَرَوْا: آیا ندیدند
کَمْ: چه بسیار
أَهْلَکْنا: هلاک نمودیم
مِنْ قَبْلِهِمْ: قبل از آنها
مِنْ قَرْنٍ: از اقوامی
مَکَّنّهُمْ: که قدرت دادیم به آنها
فِیالاَْرْضِ: در زمین
ما: آن چه را که
لَمْ نُمَکِّنْ: قدرت ندادیم
(332) جلد 7 سوره انعام
لَکُمْ وَ أَرْسَلْنَا: به شما و فرستادیم
السَّمآءَ: آسمان را، باران را
عَلَیْهِمْ: برایشان
مِدْرارا: پی در پی، فراوان
وَ جَعَلْنَا: و قرار دادیم
الاَْنْهرَ: نهرها
تَجْری: که جاری میشود
مِنْ تَحْتِهِمْ: از زیر آنها،
فَأَهْلَکْنهُمْ: پس هلاک نمودیم آنها را
بِذُنُوبِهِمْ: به خاطر گناهانشان
وَ أَنْشَأْنا: و به وجود آوردیم
مِنْ بَعْدِهِمْ: از بعد آنها
قَرْنا: اقوامی
ءَاخَرینَ: دیگر.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (333)
11 قُلْ سیرُوا فِی الاَْرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا کَیْفَ کانَ عقِبَةُ الْمُکَذِّبینَ
قُلْ سیرُوا: بگو سیر کنید
فِی الاَْرْضِ: در زمین،
ثُمَّ انْظُرُوا: پس بنگرید
کَیْفَ: چگونه
کانَ عقِبَةُ: بود سرانجام
الْمُکَذِّبینَ: تکذیب کنندگان.
14 قُلْ اَغَیْرَ اللّهِ اَتَّخِذُ وَلِیّا فاطِرِ السَّموتِ وَ الاَْرْضِ وَ هُوَ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ قُلْ اِنّی اُمِرْتُ اَنْ اَکُونَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکینَ
قُلْ اَغَیْرَ: بگو: آیا غیر
(334) جلد 7 سوره انعام
اللّهِ: خدا را
اَتَّخِذُ: بگیرم
وَلِیّا: ولیّ،
فاطِرِ: که آفریننده
السَّموتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین است؟
وَ هُوَ: در حالی که او
یُطْعِمُ: روزی میدهد
وَ لا یُطْعَمُ: و روزی نمیگیرد.
قُلْ اِنّی: بگو: به درستی که من
اُمِرْتُ: امر شدهام
اَنْ اَکُونَ: که باشم
اَوَّلَ مَنْ: اولین کسی که
اَسْلَمَ: اسلام آورد
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (335)
وَ لا تَکُونَنَّ: و (گفته است) نباش
مِنَ الْمُشْرِکینَ: از مشرکان.
36 اِنَّما یَسْتَجیبُ الَّذینَ یَسْمَعُونَ وَ الْمَوْتی یَبْعَثُهُمُ اللّهُ ثُمَّ اِلَیْهِ یُرْجَعُونَ
اِنَّما: جز این نیست که
یَسْتَجیبُ: اجابت میکنند
الَّذینَ: کسانی که
یَسْمَعُونَ: میشنوند،
وَ الْمَوْتی: و (امّا) مردگان،
یَبْعَثُهُمُ: برمیانگیزد آنها را
اللّهُ: خدا،
ثُمَّ: سپس
اِلَیْهِ: به سوی او
(336) جلد 7 سوره انعام
یُرْجَعُونَ: بازگردانده میشوند.
38 وَ ما مِنْ دآبَّةٍ فِی الاَْرْضِ وَ لا طئِآرٍ یَطیرُ بِجَناحَیْهِ اِلاّ اُمَمٌ اَمْثالُکُمْ ما فَرَّطْنا فِی الْکِتبِ مِنْ شَیْءٍ ثُمَّ اِلی رَبِّهِمْ یُحْشَرُونَ
وَ ما: و نیست
مِنْ: هیچ
داآ بَّةٍ: جنبندهای
فِی الاَْرْضِ: در زمین
وَ لا طئِآرٍ: و نه پرندهای
یَطیرُ: که پرواز میکند
بِجَناحَیْهِ: با دو بالش،
اِلاّ اُمَمٌ: مگر امتهایی، گروههایی
اَمْثالُکُمْ: مانند شما هستند.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (337)
ما فَرَّطْنا: ما فروگذار نکردیم، کوتاهی نکردیم
فِی الْکِتبِ: در کتاب
مِنْ شَیْءٍ: هیچ چیزی را،
ثُمَّ: سپس
اِلی: به سوی
رَبِّهِمْ: پروردگارشان
یُحْشَرُونَ: محشور میگردند.
39 وَ الَّذینَ کَذَّبُواْ بِایتِنا صُمٌّ وَ بُکْمٌ فِی الظُّلُمتِ مَنْ یَشاءِ اللّهُ یُضْلِلْهُ وَ مَنْ یَشَأْ یَجْعَلْهُ عَلی صرطٍ مُسْتَقیمٍ
وَ الَّذینَ: و کسانی که
کَذَّبُواْ: تکذیب کردند
بِایتِنا: آیات ما را
(338) جلد 7 سوره انعام
صُمٌّ وَ بُکْمٌ: کر و لالند
فِی الظُّلُمتِ: در تاریکیها
مَنْ یَشاءِ: هر کس را بخواهد
اللّهُ: خدا،
یُضْلِلْهُ: گمراه میکند او را
وَ مَنْ: و هر کس را
یَشَأْ: بخواهد،
یَجْعَلْهُ: قرار میدهد او را
عَلی صرطٍ: بر راهی
مُسْتَقیمٍ: راست.
46 قُلْ أَرَءَیْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّهُ سَمْعَکُمْ وَ اَبْصرَکُمْ وَخَتَمَ عَلی قُلُوبِکُمْ مَنْ اِلهٌ غَیْرُ اللّهِ یَأْتیکُمْ بِه اُنْظُرْ کَیْفَ نُصَرِّفُ اَلاْیتِ ثُمَّ هُمْ یَصْدِفُونَ
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (339)
قُلْ أَرَءَیْتُمْ: بگو آیا دیدید، بگو آیا فکر کردهاید
اِنْ اَخَذَ اللّهُ: اگر بگیرد خداوند
سَمْعَکُمْ: گوش شما
وَ اَبْصرَکُمْ: و چشمهای شما را
وَ خَتَمَ عَلی: و مهر نهد بر
قُلُوبِکُمْ: دلهایتان
مَنْ اِلهٌ: کیست معبودی
غَیْرُ اللّهِ: غیر از خدا
یَأْتیکُمْ بِه: که بدهد به شما آن را؟
اُنْظُرْ: نگاه کن، ببین
کَیْفَ: چگونه
نُصَرِّفُ: شرح میدهیم
اَلاْیتِ: آیات را
ثُمَّ هُمْ: سپس ایشان
(340) جلد 7 سوره انعام
یَصْدِفُونَ: روی میگردانند.
50 قُلْ لاّ اَقُولُ لَکُمْ عِنْدی خَزاآئِنُ اللّهِ وَ لا اَعْلَمُ الْغَیْبَ وَ لاآ اَقُولُ لَکُمْ اِنّی مَلَکٌ اِنْ اَتَّبِعُ اِلاّ ما یُوحی آ اِلَیَّ قُلْ هَلْیَسْتَوِیالاَْعْمی وَالْبَصیرُ اَفَلا تَتَفَکَّرُونَ
قُلْ لاّ اَقُولُ: بگو: نمیگویم
لَکُمْ: به شما
عِنْدی: نزد من است
خَزائِنُ اللّهِ: خزائن خدا،
وَ لا اَعْلَمُ: و آگاه نیستم
الْغَیْبَ: به غیب
وَ لا اَقُولُ: و نمیگویم
لَکُمْ اِنّی: به شما که همانا من
مَلَکٌ: فرشتهای هستم،
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (341)
اِنْ اَتَّبِعُ: که پیروی میکنم
اِلاّ ما: مگر آن چه را که
یُوحی: وحی میشود
اِلَیَّ: به من.
قُلْ هَلْ: بگو: آیا
یَسْتَوِی: مساوی هستند
الاَْعْمی: نابینا
وَ الْبَصیرُ: و بینا؟
اَفَلا تَتَفَکَّرُونَ: آیا پس فکر نمیکنید؟
52 وَ لا تَطْرُدِ الَّذینَ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَوةِ وَ الْعَشِیِّ یُریدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَیْکَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیْءٍ وَ ما مِنْ حِسابِکَ عَلَیْهِمْ مِنْ شَیْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَکُونَ مِنَ الظّلِمینَ
(342) جلد 7 سوره انعام
وَ لا تَطْرُدِ: و طرد مکن
الَّذینَ: کسانی را که
یَدْعُونَ: میخوانند
رَبَّهُمْ: پروردگارشان
بِالْغَدَوةِ: صبح
وَ الْعَشِیِّ: و شام،
یُریدُونَ: میخواهند، اراده میکنند
وَجْهَهُ: ذات او را.
ما عَلَیْکَ: نیست بر تو
مِنْ حِسابِهِمْ: از حساب آنها
مِنْ شَیْءٍ: هیچ چیزی،
وَ ما مِنْ: و نیست از
حِسابِکَ عَلَیْهِمْ: حساب تو بر ایشان
مِنْ شَیْءٍ: هیچ چیزی،
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (343)
فَتَطْرُدَهُمْ: پس دور میکنی آنها را
فَتَکُونَ: پس میشوی
مِنَ الظّلِمینَ: از ستمکاران.
53 وَ کَذلِکَ فَتَنّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِیَقُولُوآا اَهؤُلاآءِ مَنَّ اللّهُ عَلَیْهِمْ مِنْ بَیْنِناآ اَلَیْسَ اللّهُ بِأَعْلَمَ بِالشّکِرینَ
وَ کَذلِکَ: و این چنین
فَتَنّا: آزمودیم
بَعْضَهُمْ: بعضی از آنها را
بِبَعْضٍ: به بعض دیگر
لِیَقُولُوا: تا بگویند:
اَهؤُلاآءِ: آیا اینان بودند
مَنَّ اللّهُ: که منّت گزارده خدا
(344) جلد 7 سوره انعام
عَلَیْهِمْ: بر ایشان
مِنْ بَیْنِنا: از بین ما؟
اَلَیْسَ: آیا نیست
اللّهُ: خداوند
بِأَعْلَمَ: داناتر
بِالشّکِرینَ: به شاکران؟
55 وَ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الاَْیتِ وَ لِتَسْتَبینَ سَبیلُ الْمُجْرِمینَ
وَ کَذلِکَ: و این چنین
نُفَصِّلُ: تفصیل میدهیم، برمیشمردیم
الاَْیتِ: آیات را،
وَ لِتَسْتَبینَ: و تا روشن گردد
سَبیلُ: راه
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (345)
الْمُجْرِمینَ: گنهگاران.
59 وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لا یَعْلَمُهاآ اِلاّ هُوَ وَ یَعْلَمُ ما فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ اِلاّ یَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فی ظُلُمتِ الاَْرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ اِلاّ فی کِتبٍ مُبینٍ
وَ عِنْدَهُ: و نزد اوست
مَفاتِحُ: کلیدهای
الْغَیْبِ: غیب،
لا یَعْلَمُها: نمیداند آن را
اِلاّ هُوَ: مگر او.
وَ یَعْلَمُ ما: و میداند آن چه را که
فِی الْبَرِّ: در خشکی، بیابان
وَ الْبَحْرِ: و دریاست.
(346) جلد 7 سوره انعام
وَ ما تَسْقُطُ: و ساقط نمیشود، نمیافتد
مِنْ وَرَقَةٍ: هیچ برگی
اِلاّ یَعْلَمُها: مگر میداند او.
وَ لا حَبَّةٍ: و نیست دانهای
فی ظُلُمتِ: در تاریکیهای
الاَْرْضِ: زمین
وَ لا رَطْبٍ: و هیچ تری
وَ لا یابِسٍ: و هیچ خشکی ای،
اِلاّ فی: مگر در
کِتبٍ: کتاب (خدا)
مُبینٍ: آشکار است.
60 وَ هُوَ الَّذی یَتَوَفّکُمْ بِالَّیْلِ وَ یَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ ثُمَّ یَبْعَثُکُمْ فیهِ لِیُقْضیآ اَجَلٌ مُسَمّیً ثُمَّ
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (347)
اِلَیْهِ مَرْجِعُکُمْ ثُمَّ یُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
وَ هُوَ: و او
الَّذی: کسی است که
یَتَوَفّکُمْ: میمیراند شما را
بِالَّیْلِ: در شب،
وَ یَعْلَمُ: و میداند
ما جَرَحْتُمْ: آن چه انجام دادید
بِالنَّهارِ: در روز،
ثُمَّ: سپس
یَبْعَثُکُمْ: برمیانگیزد شما را
فیهِ: در آن،
لِیُقْضی: تا بگذرد
اَجَلٌ: موعدی که
مُسَمّیً: معین نموده،
(348) جلد 7 سوره انعام
ثُمَّ اِلَیْهِ: سپس به سوی اوست
مَرْجِعُکُمْ: بازگشت شما،
ثُمَّ: سپس
یُنَبِّئُکُمْ: آگاه میسازد شما را
بِما: به آن چه
کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: انجام میدادید.
63 قُلْ مَنْ یُنَجّیکُمْ مِنْ ظُلُمتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعا وَ خُفْیَةً لَئِنْ اَنْجنا مِنْ هذِه لَنَکُونَنَّ مِنَ الشّکِرینَ
قُلْ مَنْ: بگو: چه کسی
یُنَجّیکُمْ: نجات میدهد شما را
مِنْ ظُلُمتِ: از تاریکیهای
الْبَرِّ: خشکی
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (349)
وَ الْبَحْرِ: و دریا؟
تَدْعُونَهُ: میخوانید او را
تَضَرُّعا: با حالت تضرّع
وَ خُفْیَةً: و پنهانی (میگویید:)
لَئِنْ: هر آینه اگر
اَنْجنا: نجات دهد ما را
مِنْ هذِه: از این (خطرات)،
لَنَکُونَنَّ: البته میباشیم
مِنَ الشّکِرینَ: از شکرگزاران.
64 قُلِ اللّهُ یُنَجّیکُمْ مِنْها وَ مِنْ کُلِّ کَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِکُونَ
قُلِ اللّهُ: بگو: خدا
یُنَجّیکُمْ: نجات میدهد شما را
(350) جلد 7 سوره انعام
مِنْها: از آن،
وَ مِنْ کُلِّ: و از هر
کَرْبٍ: سختی (دیگری)،
ثُمَّ اَنْتُمْ: سپس شما
تُشْرِکُونَ: شرک میآورید.
65 قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلیآ اَنْ یَّبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذابا مِنْ فَوْقِکُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِکُمْ اَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعا وَ یُذیقَ بَعْضَکُمْ بَأسَ بَعْضٍ اُنْظُرْ کَیْفَ نُصَرِّفُ الاْیتِ لَعَلَّهُمْ یَفْقَهُونَ
قُلْ هُوَ: بگو: او
الْقادِرُ: قادر است
عَلی اَنْ: بر این که
یَّبْعَثَ: برانگیزد، بفرستد
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (351)
عَلَیْکُمْ عَذابا: بر شما عذابی را
مِنْ فَوْقِکُمْ: از بالای سرتان،
اَوْ مِنْ تَحْتِ: یا از زیر
اَرْجُلِکُمْ: پاهایتان،
اَوْ یَلْبِسَکُمْ: یا بپوشاند، بیامیزد شما را
شِیَعا: گروه، گروه
وَ یُذیقَ: و بچشاند
بَعْضَکُمْ: بعضی از شما را
بَأسَ: به آزار
بَعْضٍ: بعضی دیگر،
اُنْظُرْ: ببین، نگاه کن
کَیْفَ: چگونه
نُصَرِّفُ: میگردانیم، بیان میکنیم
الاْیتِ: آیات را،
(352) جلد 7 سوره انعام
لَعَلَّهُمْ: شاید ایشان
یَفْقَهُونَ: بفهمند.
66 وَ کَذَّبَ بِه قَوْمُکَ وَ هُوَ الْحَقُّ قُلْ لَسْتُ عَلَیْکُمْ بِوَکیلٍ
وَ کَذَّبَ: و تکذیب نمودند
بِه: آن را
قَوْمُکَ: قوم تو
وَ هُوَ: در حالی که او
الْحَقُّ: حق است.
قُلْ لَسْتُ: بگو: نیستم
عَلَیْکُمْ: بر شما
بِوَکیلٍ: وکیل.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (353)
67 لِکُلِّ نَبَاءٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
لِکُلِّ نَبَاءٍ: برای هر خبری
مُسْتَقَرٌّ: قرارگاهی است
وَ سَوْفَ: و به زودی
تَعْلَمُونَ: خواهید دانست.
68 وَ اِذا رَأَیْتَ الَّذینَ یَخُوضُونَ فیآ ءایتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّی یَخُوضُوا فی حَدیثٍ غَیْرِه وِ اِمّا یُنْسِیَنَّکَ الشَّیْطنُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّکْری مَعَ الْقَوْمِ الظّلِمینَ
وَ اِذا رَأَیْتَ: و هنگامی که دیدید
الَّذینَ: کسانی را که
یَخُوضُونَ: سخریه میکنند، استهزاء میکنند، یاوه میگویند
(354) جلد 7 سوره انعام
فی آ ءایتِنا: آیات ما را،
فَأَعْرِضْ: پس روی گردان
عَنْهُمْ حَتّی: از ایشان تا
یَخُوضُوا: فرو روند، بپردازند
فی حَدیثٍ: در سخنی
غَیْرِه: غیر از آن.
وِ اِمّا: و اگر، یا
یُنْسِیَنَّکَ: از یادت بُرد
الشَّیْطنُ: شیطان،
فَلا تَقْعُدْ: پس منشین
بَعْدَ الذِّکْری: بعد از یاد آمدن،
مَعَ الْقَوْمِ: با گروه
الظّلِمینَ: ستمکار.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (355)
69 وَ ما عَلی الَّذینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیْءٍ وَ لکِنْ ذِکْری لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ
وَ ما عَلی: و نیست بر
الَّذینَ: کسانی که
یَتَّقُونَ: پرهیزگارند
مِنْ حِسابِهِمْ: از حساب آنها
مِنْ شَیْءٍ: هیچ چیزی،
وَ لکِنْ: ولیکن
ذِکْری: یادآوری (لازم است)
لَعَلَّهُمْ: شاید ایشان
یَتَّقُونَ: پرهیزگاری پیشه کنند.
70 وَ ذَرِ الَّذینَ اتَّخَذُوا دینَهُمْ لَعِبا وَ لَهْوا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیوةُ الدُّنْیا وَ ذَکِّرْ بِه اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما
(356) جلد 7 سوره انعام
کَسَبَتْ لَیْسَ لَها مِنْ دُونِ اللّهِ وَلِیٌّ وَ لا شَفیعٌ وَ اِنْ تَعْدِلْ کُلَّ عَدْلٍ لا یُؤْخَذْ مِنْها اُوْلآئِکَ الَّذینَ اُبْسِلُوا
بِما کَسَبُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمیمٍ وَ عَذابٌ اَلیمٌ بِما کانُوا یَکْفُرُونَ
وَ ذَرِ: و رها کن
الَّذینَ: کسانی را که
اتَّخَذُوا: گرفتند
دینَهُمْ: دینشان را
لَعِبا وَ لَهْوا: به بازی و سرگرمی
وَ غَرَّتْهُمُ: و مغرور ساخته آنها را
الْحَیوةُ: زندگانی
الدُّنْیا: دنیا،
وَ ذَکِّرْ: و یادآوری کن
بِه: به آن (قرآن)
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (357)
اَنْ تُبْسَلَ: که (مبادا) گرفتار شود
نَفْسٌ: نفسی، شخصی
بِما: به آن چه که
کَسَبَتْ: کسب کرد،
لَیْسَ لَها: نیست برای او
مِنْ دُونِ: غیر از
اللّهِ: خدا
وَلِیٌّ: دوستی
وَ لا شَفیعٌ: و نه شفیعی،
وَ اِنْ: و اگر
تَعْدِلْ: عوض دهد، رشوه دهد،
کُلَّ عَدْلٍ: هر عوضی، هر فرضی
لا یُؤْخَذْ: پذیرفته نخواهد شد
مِنْها: از او.
(358) جلد 7 سوره انعام
اُوْلآئِکَ: آنان
الَّذینَ: کسانیند که
اُبْسِلُوا: گرفتار شدند
بِما: به آن چه
کَسَبُوا: کسب کردند.
لَهُمْ: برای ایشان است
شَرابٌ: شرابی
مِنْ حَمیمٍ: از آب سوزان
وَ عَذابٌ: و عذابی
اَلیمٌ بِما: دردناک به خاطر
کانُوا یَکْفُرُونَ: کفری که میورزیدند.
71 قُلْ اَنَدْعُوا مِنْ دُونِ اللّهِ ما لا یَنْفَعُنا وَ لا یَضُرُّنا وَ نُرَدُّ عَلیآ اَعْقابِنا بَعْدَ اِذْ هَدینَا اللّهُ
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (359)
کَالَّذِی اسْتَهْوَتْهُالشَّیطینُ فِی الاَْرْضِ حَیْرانَ لَهُ اَصْحبٌ یَدْعُونَهُ اِلَی الْهُدَی ائْتِنا قُلْ اِنَّ هُدَی اللّهِ هُوَ الْهُدی وَ اُمِرْنا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعلَمینَ
قُلْ: بگو:
اَنَدْعُوا: آیا بخوانیم، بپرستیم
مِنْ دُونِ: غیر از
اللّهِ: خدا را
ما لا یَنْفَعُنا: که نه نفع میدهد به ما
وَ لا یَضُرُّنا: و نه ضرر میرساند به ما
وَ نُرَدُّ عَلی: و برگردیم بر
اَعْقابِنا: عقبمان، (کفر قبلی)
بَعْدَ اِذْ: بعد از آن که
هَدینَا: هدایت نمود ما را
اللّهُ: خدا؟
(360) جلد 7 سوره انعام
کَالَّذِی: مانند کسی که
اسْتَهْوَتْهُ: برده باشند او را، به هوا و هوس انداخته باشند او را
الشَّیطینُ: شیاطین
فِی الاَْرْضِ: در زمین
حَیْرانَ: حیران.
لَهُ: برای اوست
اَصْحبٌ: یارانی که
یَدْعُونَهُ: دعوت میکنند او را
اِلَی الْهُدَی: به سوی هدایت
ائْتِنا: که به سوی ما بیا.
قُلْ اِنَّ: بگو: به درستی که
هُدَی: هدایت
اللّهِ: خداوند
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (361)
هُوَ: آن است
الْهُدی: هدایت.
وَ اُمِرْنا: و امر شدهایم ما
لِنُسْلِمَ: تا تسلیم شویم
لِرَبِّ: به پروردگار
الْعلَمینَ: جهانیان.
72 وَ اَنْ اَقیمُوا الصَّلوةَ وَ اتَّقُوهُ وَ هُوَ الَّذی اِلَیْهِتُحْشَرُونَ
وَ اَنْ اَقیمُوا: و این که به پا دارید
الصَّلوةَ: نماز را
وَ اتَّقُوهُ: و بترسید از او،
وَ هُوَ الَّذی: و اوست آن که
اِلَیْهِ: به سویش
(362) جلد 7 سوره انعام
تُحْشَرُونَ: محشور میشوید.
73 وَ هُوَ الَّذی خَلَقَ السَّمواتِ وَ الاَْرْضَ بِالْحَقِّ وَ یَوْمَ یَقُولُ کُنْ فَیَکُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَ لَهُ الْمُلْکُ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ علِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهدَةِ وَ هُوَ الْحَکیمُ الْخَبیرُ
وَ هُوَ الَّذی: و اوست آن که
خَلَقَ: خلق کرد
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضَ: و زمین را
بِالْحَقِّ: به حق.
وَ یَوْمَ یَقُولُ: و روزی که میگوید:
کُنْ: موجود باش
فَیَکُونُ: پس میشود.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (363)
قَوْلُهُ الْحَقُّ: سخن او حق است.
وَ لَهُ: و برای اوست
الْمُلْکُ: حکومت
یَوْمَ: آن روز که
یُنْفَخُ: دمیده شود
فِی الصُّورِ: در صور.
علِمُ: داناست
الْغَیْبِ: به پنهان
وَ الشَّهدَةِ: و آشکار.
وَ هُوَ الْحَکیمُ: و اوست حکیم
الْخَبیرُ: آگاه.
74 وَ اِذْ قالَ اِبْراهیمُ لاَِبیهِ ءَ ازَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْناما ءالِهَةً اِنیّ اَریکَ وَ قَوْمَکَ فیضَللٍ مُبینٍ
(364) جلد 7 سوره انعام
وَ اِذْ قالَ: و هنگامی که گفت:
اِبْراهیمُ: ابراهیم
لاَِبیهِ: به پدرش
ءَازَرَ: آذر
اَتَتَّخِذُ: آیا میگیری
اَصْناما: بتها را
ءالِهَةً: خدایان؟
اِنیّ: به درستی که من
اَریکَ: میبینم تو را
وَ قَوْمَکَ: و قومت را
فی ضَللٍ: در گمراهی
مُبینٍ: آشکاری.
75 وَ کَذلِکَ نُرِیآ اِبْراهیمَ مَلَکُوتَ السَّمواتِ
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (365)
وَ الاَْرْضِ وَ لِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنینَ
وَ کَذلِکَ: و این چنین
نُرِی: نشان میدهیم
اِبْراهیمَ: به ابراهیم
مَلَکُوتَ: ملکوت
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین را،
وَ لِیَکُونَ: و برای (این که) باشد
مِنَ الْمُوقِنینَ: از یقینکنندگان
76 فَلَمّا جَنَّ عَلَیْهِ الَّیْلُ رَءَا کَوْکَبا قالَ هذا رَبّی فَلَمّا اَفَلَ قالَ لا اُحِبُّ الاْفِلینَ
فَلَمّا: پس وقتی که
جَنَّ عَلَیْهِ: پوشانید او را
(366) جلد 7 سوره انعام
الَّیْلُ: شب،
رَءَا کَوْکَبا: دید ستارهای را،
قالَ هذا: گفت: این
رَبّی: خدای من است
فَلَمّا: پس وقتی که
اَفَلَ قالَ: غروب کرد، گفت:
لا اُحِبُّ: دوست ندارم
الاْفِلینَ: غروب کنندگان را.
77 فَلَمّا رَءَا الْقَمَرَ بازِغا قالَ هذا رَبّی فَلَمّاآ اَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ یَهْدِنی رَبّی لاََکُونَنَّ مِنَالْقَوْمِ الضّاآلّینَ
فَلَمّا: پس وقتی که
رَءَا الْقَمَرَ: دید ماه را
بازِغا: طلوع کننده،
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (367)
قالَ هذا: گفت: این
رَبّی: خدای من است.
فَلَمّا: پس وقتی که
اَفَلَ: غروب کرد،
قالَ: گفت:
لَئِنْ: هر آینه اگر
لَمْ یَهْدِنی: هدایت نکند مرا
رَبّی: پروردگارم
لاََکُونَنَّ: مسلّما
مِنَ الْقَوْمِ: از گروه
الضّاآلّینَ: گمراهان.
78 فَلَمّا رَءَ الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبّی هذاآ اَکْبَرُ فَلَمّا اَفَلَتْ قالَ یقَوْمِ اِنّی بَرِیآءٌ مِمّا تُشْرِکُونَ
(368) جلد 7 سوره انعام
فَلَمّا: پس وقتی که
رَءَ الشَّمْسَ: دید خورشید را
بازِغَةً: طلوع کننده،
قالَ هذا: گفت: این
رَبّی: خدای من است
هذا: این
اَکْبَرُ: بزرگتر است.
فَلَمّا: پس وقتی که
اَفَلَتْ: غروب کرد،
قالَ یقَوْمِ: گفت: ای قوم!
اِنّی: همانا من
بَرِی آءٌ: بیزارم
مِمّا: از آن چه که
تُشْرِکُونَ: شریک قرار میدهید.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (369)
79 اِنّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذی فَطَرَ السَّموتِ وَ الاَْرْضَ حَنیفا وَ ما اَنَا مِنَالْمُشْرِکینَ
اِنّی: به درستی که من
وَجَّهْتُ: روی نمودم
وَجْهِیَ: روی خودم را
لِلَّذی: به سوی کسی که
فَطَرَ السَّموتِ: آفرید آسمانها
وَ الاَْرْضَ: و زمین را،
حَنیفا: میانهرو هستم، حقگرا و خالصم.
وَ ما اَنَا: و نیستم من
مِنَ الْمُشْرِکینَ: از مشرکان.
80 وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ قالَ اَتُحآجُّونّی فِی اللّهِ وَ قَدْ
(370) جلد 7 سوره انعام
هَدینِ وَ لاآ اَخافُ ما تُشْرِکُونَ بِه اِلاّ اَنْ یَشاآءَ رَبّی شَیْئا وَسِعَ رَبّی کُلَّ شَیْءٍ عِلْما اَفَلا تَتَذَکَّرُونَ
وَ حاجَّهُ: و به گفتگو پرداختند با او، و به جدال برخاستند با او
قَوْمُهُ: قومش،
قالَ: گفت:
اَتُحآجُّونّی: آیا جدل میکنید با من
فِی اللّهِ: درباره خدا
وَ قَدْ: در حالی که به تحقیق
هَدینِ: هدایت کرده مرا؟
وَ لاآ اَخافُ: و نمیترسم
ما تُشْرِکُونَ: از آن چه
بِه: او را،
اِلاّ اَنْ: مگر این که
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (371)
یَشآءَ: بخواهد
رَبّی: پروردگارم
شَیْئا: چیزی را.
وَسِعَ: وسعت دارد
رَبّی: پروردگارم
کُلَّ: به هر
شَیْءٍ: چیزی
عِلْما: از نظر علم و آگاهی.
اَفَلا تَتَذَکَّرُونَ: آیا پس متذکر نمیشوید؟
81 وَ کَیْفَ اَخافُ ماآ اَشْرَکْتُمْ وَ لا تَخافُونَ اَنَّکُمْ اَشْرَکْتُمْ بِاللّهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِه عَلَیْکُمْ سُلْطنا فَأَیُّ الْفَریقَیْنِ أَحَقُّ بِالاَْمْنِ اِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
وَ کَیْفَ: و چگونه
(372) جلد 7 سوره انعام
اَخافُ: بترسم
مآ: از آن چه
اَشْرَکْتُمْ: شریک (خدا) قرار دادهاید
وَ لا تَخافُونَ: در حالی که نمیترسند؟
اَنَّکُمْ: به درستی که شما
اَشْرَکْتُمْ: شریک قرار دادهاید
بِاللّهِ: برای خدا
ما: چیزی را که
لَمْ یُنَزِّلْ: نازل نکرده
بِه: درباره آن
عَلَیْکُمْ: بر شما
سُلْطنا: دلیلی، حجّتی.
فَأَیُّ: پس کدام یک
الْفَریقَیْنِ: از دو گروه، دو طایفه
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (373)
أَحَقُّ: شایستهتر است
بِالاَْمْنِ: به امنیت
اِنْ: اگر
کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ: شما میدانید؟
82 اَلَّذینَ ءَامَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُوآا ایمنَهُمْ بِظُلْمٍ اُوْلآئِکَ لَهُمُ الاَْمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
اَلَّذینَ: کسانی که
ءَامَنُواْ: ایمان آوردند
وَ لَمْ یَلْبِسُوآا: و نپوشانید
ایمنَهُمْ: ایمانشان را
بِظُلْمٍ: با ظلم،
اُوْلآئِکَ: آنان
لَهُمُ: برای ایشان است
(374) جلد 7 سوره انعام
الاَْمْنُ: امنیّت.
وَ هُمْ: و آنها
مُهْتَدُونَ: هدایت یافتگانند.
83 وَ تِلْکَ حُجَّتُناآ ءَاتَیْنهاآ اِبْرهیمَ عَلی قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجتٍ مَنْ نَشاآءُ اِنَّ رَبَّکَ حَکیمٌ عَلیمٌ
وَ تِلْکَ: و این است
حُجَّتُنا: دلایل ما
ءَاتَیْنها: که دادیم آن را
اِبْرهیمَ: به ابراهیم
عَلی قَوْمِهِ: در برابر قومش.
نَرْفَعُ: بالا میبریم
دَرَجتٍ: درجاتِ
مَنْ نَشاآءُ: هر که را بخواهیم.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (375)
اِنَّ: به درستی که
رَبَّکَ: پروردگار تو
حَکیمٌ: حکیم
عَلیمٌ: داناست.
84 وَ وَهَبْنا لَهُ اِسْحقَ وَ یَعْقُوبَ کُلاًّ هَدَیْنا وَ نُوحا هَدَیْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِه داوُدَ وَ سُلَیْمنَ وَ اَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسی وَ هرُونَ وَ کَذلِکَ نَجْزِیالْمُحْسِنینَ
وَ وَهَبْنا لَهُ: و بخشیدیم ما به او
اِسْحقَ: اسحاق
وَ یَعْقُوبَ: و یعقوب را.
کُلاًّ: همه را
هَدَیْنا: هدایت نمودیم.
(376) جلد 7 سوره انعام
وَ نُوحا: و نوح را
هَدَیْنا: هدایت کردیم
مِنْ قَبْلُ: از قبل.
وَ مِنْ ذُرِّیَّتِه: و از فرزندان او
داوُدَ: داود
وَ سُلَیْمنَ: و سلیمان
وَ اَیُّوبَ: و ایّوب
وَ یُوسُفَ: و یوسف
وَ مُوسی: و موسی
وَ هرُونَ: و هارون را.
وَ کَذلِکَ: و این چنین
نَجْزِی: جزا میدهیم
الْمُحْسِنینَ: نیکوکاران را.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (377)
85 وَ زَکَرِیّا وَ یَحْیی وَ عِیسی وَ اِلْیاسَ کُلٌّ مِنَالصّلِحینَ
وَ زَکَرِیّا: و زکریّا
وَ یَحْیی: و یحیی
وَ عِیسی: و عیسی
وَ اِلْیاسَ: و الیاس ،
کُلٌّ مِنَ: که همگی از
الصّلِحینَ: صالحان بودند.
86 وَ اِسْمعیلَ وَ الْیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطا وَ کُلاًّ فَضَّلْنا عَلَی الْعلَمینَ
وَ اِسْمعیلَ: و اسماعیل
وَ الْیَسَعَ: و یسع
وَ یُونُسَ: و یونس
(378) جلد 7 سوره انعام
وَ لُوطا: و لوط را
وَ کُلاًّ: و همگی را
فَضَّلْنا: برتری دادیم
عَلَی الْعلَمینَ: بر جهانیان (بر اهل زمانه).
87 وَ مِنْ ءآبائِهِمْ وَ ذُرِّیّتِهِمْ وَ اِخْونِهِمْ وَ اجْتَبَیْنهُمْ وَ هَدَیْنهُمْ اِلی صِرطٍ مُسْتَقیمٍ
وَ مِنْ ءاآبائِهِمْ: و از پدرانشان
وَ ذُرِّیّتِهِمْ: و فرزندانشان
وَ اِخْونِهِمْ: و برادرانشان،
وَ اجْتَبَیْنهُمْ: و برگزیدیم ما آنها را
وَ هَدَیْنهُمْ: و هدایت کردیم ما آنها را
اِلی صِرطٍ: به سوی راه
مُسْتَقیمٍ: راست.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (379)
88 ذلِکَ هُدَی اللّهِ یَهْدی بِه مَنْ یَشاآءُ مِنْ عِبادِهِ وَ لَوْ اَشْرَکُواْ لَحَبِطَ عَنْهُمْ مّا کانُوا یَعْمَلُونَ
ذلِکَ: آن
هُدَی اللّهِ: هدایت خداست.
یَهْدی: هدایت میکند
بِه مَنْ: به آن هر که را
یَشآءُ: بخواهد
مِنْ عِبادِهِ: از بندگانش.
وَ لَوْ اَشْرَکُواْ: و اگر مشرک شوند
لَحَبِطَ: هر آینه نابود شود
عَنْهُمْ مّا: از آنها آن چه
کانُوا یَعْمَلُونَ: عمل میکردند.
(380) جلد 7 سوره انعام
89 اُوْلآئِکَ الَّذینَ ءَاتَیْنهُمُ الْکِتبَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَأِنْ یَکْفُرْ بِها هؤُلاآءِ فَقَدْ وَکَّلْنا بِها قَوْما لَّیْسُوا بِها بِکفِرینَ
اُوْلآئِکَ: آنان
الَّذینَ: کسانی هستند
ءَاتَیْنهُمُ: که دادیم ما به آنها
الْکِتبَ: کتاب
وَ الْحُکْمَ: و حکم
وَ النُّبُوَّةَ: و نبوّت را.
فَأِنْ یَکْفُرْ: پس اگر کفر بورزند
بِها: به آن (مهم نیست زیرا)
هؤُلاآءِ: آنان
فَقَدْ: پس به تحقیق
وَکَّلْنا: گماشتهایم
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (381)
بِها قَوْما: به آن گروهی را
لَّیْسُوا بِها: که نیستند به آن
بِکفِرینَ: کافر.
90 اُوْلآئِکَ الَّذینَ هَدَی اللّهُ فَبِهُدیهُمُ اقْتَدِهْ
قُلْ لاّ اَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ اَجْرا اِنْ هُوَ اِلاّ ذِکْری لِلْعلَمینَ
اُوْلآئِکَ: آنان
الَّذینَ: کسانیند
هَدَی: که هدایت کرده
اللّهُ: خدا (آنها را)،
فَبِهُدیهُمُ: پس به هدایتشان
اقْتَدِهْ: اقتدا کن.
قُلْ: بگو:
لاّ اَسْئَلُکُمْ: سؤال نمیکنم، طلب نمیکنم
(382) جلد 7 سوره انعام
عَلَیْهِ: در برابر آن
اَجْرا: اجری را.
اِنْ هُوَ: نیست او، آن
اِلاّ ذِکْری: مگر یادآوری
لِلْعلَمینَ: برای جهانیان.
92 وَ هذا کِتبٌ اَنْزَلْنهُ مُبارَکٌ مُصَدِّقُ الَّذی
بَیْنَ یَدَیْهِ وَ لِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها وَ الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِالاْخِرَةِ یُؤْمِنُونَ بِه وَ هُمْ عَلی صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ
وَ هذا کِتبٌ: و این کتابی که
اَنْزَلْنهُ: نازل کردیم ما آن را
مُبارَکٌ: پر برکت
مُصَدِّقُ: و تصدیقکننده (کتابهایی است)
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (383)
الَّذی بَیْنَ: که بین
یَدَیْهِ وَ: دو دستش است و
لِتُنْذِرَ: تا بترسانی
اُمَّ الْقُری: (مردم) مکّه
وَ مَنْ حَوْلَها: و اطرافش را.
وَ الَّذینَ: و کسانی که
یُؤْمِنُونَ: ایمان آورند
بِالاْخِرَةِ: به آخرت
یُؤْمِنُونَ بِه: ایمان میآورند به آن.
وَ هُمْ عَلی: و ایشان بر
صَلاتِهِمْ: نمازشان
یُحافِظُونَ: محافظت میکنند.
95 اِنَّ اللّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوی یُخْرِجُ الْحَیَّ
(384) جلد 7 سوره انعام
مِنَ الْمَیِّتِ وَ مُخْرِجُ الْمَیِّتِ مِنَ الْحَیِّ ذلِکُمُ اللّهُ فَأَنّی تُؤْفَکُونَ
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خدا
فالِقُ الْحَبِّ: شکافنده دانه
وَ النَّوی: و هسته است.
یُخْرِجُ: خارج میسازد
الْحَیَّ مِنَ: زنده را از
الْمَیِّتِ: مرده،
وَ مُخْرِجُ: و خارجکننده
الْمَیِّتِ: مرده
مِنَ الْحَیِّ: از زنده است.
ذلِکُمُ اللّهُ: این است خدای شما
فَأَنّی: پس کجا
تُؤْفَکُونَ: سرگردان میشوید، منحرف میشوید؟
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (385)
96 فالِقُ الاِْصْباحِ وَ جَعَلَ الَّیْلَ سَکَنا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْبانا ذلِکَ تَقْدیرُ الْعَزیزِ الْعَلیمِ
فالِقُ: شکافنده
الاِْصْباحِ: صبحدم است
وَ جَعَلَ الَّیْلَ: و قرار داد شب را
سَکَنا: مایه آرامش
وَ الشَّمْسَ: و خورشید
وَ الْقَمَرَ: و ماه را
حُسْبانا: (وسیله) حساب.
ذلِکَ: این
تَقْدیرُ: نظم و تدبیر
الْعَزیزِ: (خدای) توانای
الْعَلیمِ: داناست.
(386) جلد 7 سوره انعام
97 وَ هُوَ الَّذی جَعَلَ لَکُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فی ظُلُمتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الاْیتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
وَ هُوَ الَّذی: و او کسی است که
جَعَلَ لَکُمُ: قرار داد برای شما
النُّجُومَ: ستارگان را،
لِتَهْتَدُوا: تا هدایت شوید
بِها فی ظُلُمتِ: به آن تاریکیهای
الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ: خشکی و دریا.
قَدْ فَصَّلْنَا: به تحقیق شرح دادیم
الاْیتِ: آیات را
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یَعْلَمُونَ: میدانند.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (387)
98 وَ هُوَ الَّذی اَنْشَأَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الاْیتِ لِقَوْمٍ یَفْقَهُونَ
وَ هُوَ الَّذی: و او کسی است که
اَنْشَأَکُمْ: بوجود آورد شما را
مِنْ نَفْسٍ: از نفسی، از یک نفس
واحِدَةٍ: یکتا، از یک تن
فَمُسْتَقَرٌّ: پس بعضی پایدارند
وَ مُسْتَوْدَعٌ: و بعضی ناپایدار و در ودیعتگاه.
قَدْ فَصَّلْنَا: به تحقیق شرح دادیم
الاْیتِ: آیات را
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یَفْقَهُونَ: میفهمند.
(388) جلد 7 سوره انعام
99 وَ هُوَ الَّذی اَنْزَلَ مِنَ السَّماآءِ ماآءً فَأَخْرَجْنا بِه نَباتَ کُلِّ شَیْءٍ فَأَخْرَجْنا مِنْهُ خَضِرا نُخْرِجُ مِنْهُ حَبّا مُتَراکِبا وَ مِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِها قِنْوانٌ دانِیَةٌ وَ
جَنّتٍ مِنْ اَعْنابٍ وَ الزَّیْتُونَ وَ الرُّمّانَ مُشْتَبِها وَ غَیْرَ مُتَشبِهٍ انْظُرُوآا اِلی ثَمَرِه اِذا اَثْمَرَ وَ یَنْعِه أِنَّ فی ذلِکُمْ لاََیتٍ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ
وَ هُوَ الَّذی: و او کسی است که
اَنْزَلَ: نازل کرد
مِنَ السَّمآءِ: از آسمان
مآءً:آبی،
فَأَخْرَجْنا: پس خارج نمودیم
بِه نَباتَ: بوسیله آن گیاه،
کُلِّ شَیْءٍ: هر چیز را،
فَأَخْرَجْنا: پس خارج نمودیم
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (389)
مِنْهُ خَضِرا: از آن سبزهای،
نُخْرِجُ مِنْهُ: خارج میکنیم از آن
حَبّا: دانهای
مُتَراکِبا: روی هم چیده،
وَ مِنَ النَّخْلِ: و از نخل
مِنْ طَلْعِها: از شکوفه آن
قِنْوانٌ: خوشههایی
دانِیَةٌ: پایین آمده،
وَ جَنّتٍ: و باغهایی
مِنْ اَعْنابٍ: از انگورها
وَ الزَّیْتُونَ: و زیتون
وَ الرُّمّانَ: و انار
مُشْتَبِها: شبیه به هم
وَ غَیْرَ مُتَشبِهٍ: و بی شباهت.
(390) جلد 7 سوره انعام
انْظُرُوآا: نظر کنید، بنگرید
اِلی ثَمَرِه: به میوهاش
اِذا اَثْمَرَ: هنگامی که میوه داد
وَ یَنْعِه: و رسیدنش.
أِنَّ فی: به درستی که در
ذلِکُمْ: آن برای شما
لاََیتٍ: هر آینه نشانههایی است
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یُؤْمِنُونَ: ایمان دارند.
101 بَدیعُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ اَنّی یَکُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَکُنْ لَهُ صحِبَةٌ وَ خَلَقَ کُلَّ شَیْءٍ وَ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلیمٌ
بَدیعُ: ابداع کننده
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (391)
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین است.
اَنّی یَکُونُ: چگونه میباشد
لَهُ وَلَدٌ: برای او فرزندی
وَ لَمْ تَکُنْ: در حالی که نبوده است
لَهُ صحِبَةٌ: برای او همسری.
وَ خَلَقَ کُلَّ: و خلق کرد هر
شَیْءٍ: چیزی را.
وَ هُوَ بِکُلِّ: و او به هر
شَیْءٍ عَلیمٌ: چیزی داناست.
102 ذلِکُمُ اللّهُ رَبُّکُمْ لاآ اِلهَ اِلاّ هُوَ خلِقُ کُلِّ شَیْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ وَکیلٌ
ذلِکُمُ اللّهُ: این است خدا
(392) جلد 7 سوره انعام
رَبُّکُمْ: پروردگار شما
لاآ اِلهَ: نیست معبودی
اِلاّ: مگر
هُوَ: او،
خلِقُ کُلِّ: آفریدگار همه
شَیْءٍ: چیز است
فَاعْبُدُوهُ: پس بپرستید او را،
وَ هُوَ عَلی: و او بر
کُلِّ شَیْءٍ: هر چیزی
وَکیلٌ: وکیل است.
103 لا تُدْرِکُهُ الاَْبْصرُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الاَْبْصرَ وَ هُوَ اللَّطیفُ الْخَبیرُ
لا تُدْرِکُهُ: درک نمیکند او را
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (393)
الاَْبْصرُ: چشمها،
وَ هُوَ: در حالی که او
یُدْرِکُ: درک میکند
الاَْبْصرَ: چشمها را،
وَ هُوَ اللَّطیفُ: و او لطیف
الْخَبیرُ: و آگاه است
104 قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِه وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها وَ ماآ اَنَا عَلَیْکُمْ بِحَفیظٍ
قَدْ به تحقیق
جاءَکُمْ: آمد برای شما
بَصائِرُ: بصیرتها
مِنْ: از جانب
رَبِّکُمْ: پروردگارتان،
(394) جلد 7 سوره انعام
فَمَنْ اَبْصَرَ: پس کسی که ببیند
فَلِنَفْسِه: پس برای خودش است.
وَ مَنْ عَمِیَ: و کسی که کوری کند
فَعَلَیْها: پس به ضرر خودش است.
وَ مآ اَنَا: و نیستم من
عَلَیْکُمْ: بر شما
بِحَفیظٍ: حافظ و نگهبان.
105 وَ کَذلِکَ نُصَرِّفُ الاْیتِ وَلِیَقُولُوا دَرَسْتَ وَ لِنُبَیِّنَهُ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
وَ کَذلِکَ: و این چنین
نُصَرِّفُ: گوناگون میگردانیم
الاْیتِ: آیات را
وَلِیَقُولُوا: و (بگذار) بگویند
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (395)
دَرَسْتَ: درس گرفتهای،
وَ لِنُبَیِّنَهُ: و ما بیان میکنیم آن را
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یَعْلَمُونَ: میدانند.
106 أِتَّبِعْ ما اُوحِیَ اِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ لا اِلهِ اِلاّ هُوَ وَ اَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکینَ
أِتَّبِعْ: پیروی کن
ما اُوحِیَ: از آن چه وحی شده
اِلَیْکَ: به سوی تو
مِنْ: از جانب
رَبِّکَ: پروردگارت،
لا اِلهِ اِلاّ: نیست معبودی مگر
هُوَ: او.
(396) جلد 7 سوره انعام
وَ اَعْرِضْ: و روی بگردان
عَنِ الْمُشْرِکینَ: از مشرکان.
107 وَ لَوْ شاآءَ اللّهُ ماآ اَشْرَکُوا وَ ما جَعَلْنکَ عَلَیْهِمْ حَفیظا وَ ما اَنْتَ عَلَیْهِمْ بِوَکیلٍ
وَ لَوْ شآءَ: و اگر میخواست
اللّهُ: خدا
مآ اَشْرَکُوا: مشرک نمیشدند.
وَ ما جَعَلْنکَ: و قرار ندادیم ما تو را
عَلَیْهِمْ: برایشان
حَفیظا: نگهبان.
وَ ما اَنْتَ: و نیستی تو
عَلَیْهِمْ: برایشان
بِوَکیلٍ: وکیل.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (397)
108 وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ فَیَسُبُّوا اللّهَ عَدْوا بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذلِکَ زَیَّنّا لِکُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ اِلی رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُمْ بِما کانُوا یَعْمَلُونَ
وَ لا تَسُبُّوا: و دشنام ندهید
الَّذینَ: کسانی را که
یَدْعُونَ: میخوانند
مِنْ دُونِ: غیر از
اللّهِ: خدا را،
فَیَسُبُّوا: پس دشنام دهند
اللّهَ: خدا را،
عَدْوا: از روی دشمنی،
بِغَیْرِ: بدون
(398) جلد 7 سوره انعام
عِلْمٍ: علم و دانایی.
کَذلِکَ: این چنین
زَیَّنّا: زینت دادیم ما
لِکُلِّ اُمَّةٍ: برای هر امتی
عَمَلَهُمْ: عملشان را،
ثُمَّ اِلی: سپس به سوی
رَبِّهِمْ: پروردگارشان
مَرْجِعُهُمْ: بازگشتشان است.
فَیُنَبِّئُهُمْ: پس خبر میدهد آنها را
بِما: به آن چه که
کانُوا یَعْمَلُونَ: عمل میکردند.
«پایان جزء 7»
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (399)
116 وَ اِنْ تُطِعْ اَکْثَرَ مَنْ فِی الاَْرْضِ یُضِلُّوکَ عَنْ سَبیلِاللّهِاِنْیَتِّبِعُونَ اِلاَّالظَّنَّ وَاِنْهُمْاِلاّ یَخْرُصُونَ
وَ اِنْ تُطِعْ: و اگر پیروی کنی
اَکْثَرَ: بیشتر
مَنْ: کسانی را که
فِی الاَْرْضِ: در زمین هستند،
یُضِلُّوکَ: گمراه میکنند تو را
عَنْ سَبیلِ: از راه
اللّهِ: خدا،
اِنْ یَتِّبِعُونَ: پیروی نمیکنند
اِلاَّ الظَّنَّ: مگر (از) گمان
وَ اِنْ: و نیستند
هُمْ اِلاّ: ایشان مگر
یَخْرُصُونَ: (این که) تخمین میزنند، حدس میزنند.
(400) جلد 8 سوره انعام
122 اَوَ مَنْ کانَ مَیْتا فَأَحْیَیْنهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُورا
یَمْشی بِه فِی النّاسِ کَمَنْ مَثَلُهُ فِیالظُّلُمتِ لَیْسَ بِخارِجٍ مِنْها کَذلِکَ زُیِّنَ لِلْکفِرینَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ
اَوَ مَنْ کانَ: آیا کسی که بود
مَیْتا: مرده،
فَأَحْیَیْنهُ: پس زنده کردیم او را
وَ جَعَلْنا: و قرار دادیم
لَهُ نُورا: برای او نوری
یَمْشی بِه: که راه برود با آن
فِی النّاسِ: در میان مردم،
کَمَنْ: مانند کسی است
مَثَلُهُ: مثل او
فِیالظُّلُمتِ: در تاریکیها؟
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (401)
لَیْسَ: نیست
بِخارِجٍ: خارج شدنی
مِنْها: از آن.
کَذلِکَ: این چنین
زُیِّنَ: تزیین شده
لِلْکفِرینَ: برای کافران
ما: آن چه
کانُوا یَعْمَلُونَ: انجام میدادند.
124 وَ اِذا جاآءَتْهُمْ ءایَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتّی نُؤْتی مِثْلَ ماآ اُوتِیَ رُسُلُ اللّهِ اللّهُ اَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَیُصیبُ الَّذینَ اَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَاللّهِ وَ عَذابٌ شَدیدٌ بِما کانُوا یَمْکُرُونَ
وَ اِذا: و هنگامی که
(402) جلد 8 سوره انعام
جآءَتْهُمْ: بیاید برایشان
ءایَةٌ: آیهای،
قالُوا: گویند:
لَنْ نُؤْمِنَ: هرگز ایمان نمیآوریم
حَتّی نُؤْتی: تا داده شویم
مِثْلَ مآ: مانند آن چه
اُوتِیَ: داده شد
رُسُلُ اللّهِ: به پیامبرانِ خدا،
اللّهُ: خداوند
اَعْلَمُ: آگاهتر است
حَیْثُ: که کجا
یَجْعَلُ: قرار بدهد
رِسالَتَهُ: رسالتش را.
سَیُصیبُ: به زودی میرسد
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (403)
الَّذینَ: به کسانی که
اَجْرَمُوا: جرم کردند
صَغارٌ: ذلّت، خواری
عِنْدَاللّهِ: نزد خدا
وَ عَذابٌ: و عذابی
شَدیدٌ: شدید
بِما: به خاطر
کانُوا یَمْکُرُونَ: مکری که میکردند.
125 فَمَنْ یُرِدِ اللّهُ اَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلاِْسْلمِ وَ مَنْ یُرِدْ اَنْ یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقا حَرَجا کَأَنَّما یَصَّعَّدُ فِی السَّماآءِ کَذلِکَ یَجْعَلُ اللّهُ الرِّجْسَ عَلَی الَّذینَ لا یُؤْمِنُونَ
فَمَنْ: پس هر کس را
(404) جلد 8 سوره انعام
یُرِدِ: اراده کند
اللّهُ: خدا
اَنْ یَهْدِیَهُ: که هدایت کند او را،
یَشْرَحْ: گشاده میسازد
صَدْرَهُ: سینهاش را
لِلاِْسْلمِ: برای اسلام
وَ مَنْ: و هر کس را
یُرِدْ: اراده کند
اَنْ یُضِلَّهُ: که گمراه سازد او را،
یَجْعَلْ: قرار میدهد
صَدْرَهُ: سینهاش را
ضَیِّقا: سخت، تنگ
حَرَجا: تنگی فشار گناه
کَأَنَّما: گویی
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (405)
یَصَّعَّدُ: بالا میرود
فِی السَّمآءِ: در آسمان.
کَذلِکَ: این چنین
یَجْعَلُ: قرار میدهد
اللّهُ: خداوند
الرِّجْسَ: پلیدی را
عَلَی الَّذینَ: بر کسانی که
لا یُؤْمِنُونَ: ایمان نمیآورند.
126 وَ هذا صِراطُ رَبِّکَ مُسْتَقیما قَدْ فَصَّلْنَا الاْیتِ لِقَوْمِ یَذَّکَّرُونَ
وَ هذا: و این
صِراطُ: راه
رَبِّکَ: پروردگار توست
(406) جلد 8 سوره انعام
مُسْتَقیما: که مستقیم است.
قَدْ: به تحقیق
فَصَّلْنَا: شرح دادیم
الاْیتِ: آیات را
لِقَوْمِ: برای قومی که
یَذَّکَّرُونَ: پند میگیرند.
141 وَ هُوَ الَّذیآ اَنْشَأَ جَنّاتٍ مَعْرُوشاتٍ وَ غَیْرَ مَعْرُوشاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفااُکُلُهُ وَالزَّیْتُونَ وَ الرُّمّانَ مُتَشابِها وَ غَیْرَ مُتَشابِهٍ کُلُوا مِنْ ثَمَرِهِآ اِذاآ اَثْمَرَ وَ اتُوا حَقَّهُ یَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفُوا اِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفینَ
وَ هُوَ الَّذیآ: و اوست که
اَنْشَأَ: آفرید، پدید آورد
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (407)
جَنّاتٍ: باغهایی را که
مَعْرُوشاتٍ: معروش است
وَ غَیْرَ: و باغهای غیرمعروش
مَعْرُوشاتٍ: را
وَ النَّخْلَ: و نخل
وَ الزَّرْعَ: و زراعت را
مُخْتَلِفا: که مختلف است از نظر
اُکُلُهُ: خوردنش
وَ الزَّیْتُونَ: و زیتون
وَ الرُّمّانَ: و انار،
مُتَشابِها: که از جهتی با هم شبیه نیستند،
وَ غَیْرَ مُتَشابِهٍ: بخورید از میوهاش
کُلُوا مِنْ ثَمَرِهِآ: بخورید از میوهاش
اِذآ: هنگامی که
(408) جلد 8 سوره انعام
اَثْمَرَ: به ثمر نشست
وَ اتُوا حَقَّهُ: و بدهید حقّش را
یَوْمَ حَصادِهِ: روز درو کردنش .
وَ لا تُسْرِفُوا: و اسراف نکنید.
اِنَّهُ: که همانا او
لا یُحِبُّ: دوست ندارد
الْمُسْرِفینَ: اسرافکاران را.
142 وَ مِنَ الاَْنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشا کُلُوا مِمّا رَزَقَکُمُ اللّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ اِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ
وَ مِنَ الاَْنْعامِ: و از چهارپایان
حَمُولَةً: حیوانات باربر
وَ فَرْشا: و نوزاد (پدید آورد).
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (409)
کُلُوا مِمّا: بخورید از آن چه
رَزَقَکُمُ: روزی داد شما را
اللّهُ: خدا
وَ لا تَتَّبِعُوا: و پیروی نکنید
خُطُواتِ: از گامهای
الشَّیْطانِ: شیطان.
اِنَّهُ: همانا او
لَکُمْ: برای شما
عَدُوٌّ: دشمنی
مُبینٌ: آشکار است.
151 قُلْ تَعالَوْا اَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ اَلاّ تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئا وَ بِالْوالِدَیْنِ اِحْسانا وَلاتَقْتُلُوآا اَوْلادَکُمْ مِنْ اِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَاِیّاهُمْ
(410) جلد 8 سوره انعام
وَلاتَقْرَبُوا الْفَواحِشَماظَهَرَمِنْهاوَمابَطَنَ وَلاتَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتی حَرَّمَ اللّهُ اِلاّ بِالْحَقِّ ذلِکُمْ وَصّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ
قُلْ تَعالَوْا: بگو: بیایید
اَتْلُ ما: (تا) بخوانم آن چه
حَرَّمَ: حرام کرده
رَبُّکُمْ: پروردگارتان
عَلَیْکُمْ: برایتان،
اَلاّ تُشْرِکُوا: این که شریک قرار ندهید
بِهِ شَیْئا: برای او چیزی را،
وَ بِالْوالِدَیْنِ: و به پدر و مادر
اِحْسانا: نیکی کنید.
وَ لا تَقْتُلُوآا: و نکشید
اَوْلادَکُمْ: فرزندانتان را
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (411)
مِنْ اِمْلاقٍ: از (روی) فقر و تنگدستی،
نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ: ما روزی میدهیم شما
وَ اِیّاهُمْ: و ایشان را.
وَ لا تَقْرَبُوا: و نزدیک نشوید
الْفَواحِشَ: به کارهای زشت
ما: آن چه که
ظَهَرَ: ظاهر است
مِنْها: از آن
وَ ما: و آن چه که
بَطَنَ: پنهان است.
وَ لا تَقْتُلُوا: و نکشید
النَّفْسَ الَّتی: نفسی را که
حَرَّمَ: حرام کرده
اللّهُ: خدا،
(412) جلد 8 سوره انعام
اِلاّ بِالْحَقِّ: مگر به حق.
ذلِکُمْ: اینهاست که
وَصّاکُمْ: سفارش کرده است
بِهِ: به آن،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَعْقِلُونَ: تعقّل کنید.
152 وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتیمِ اِلاّ بِالَّتی هِیَ اَحْسَنُ حَتّی یَبْلُغَ اَشُدَّهُ وَ اَوْفُوا الْکَیْلَ وَالْمیزانَ بِالْقِسْطِ لانُکَلِّفُ نَفْسا اِلاّ وُسْعَها وَ اِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبی وَ بِعَهْدِ اللّهِ اَوْفُوا ذلِکُمْ وَصّاکُمْ
بِهِ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ
وَ لا تَقْرَبُوا: و نزدیک نشوید
مالَ الْیَتیمِ: به مال یتیم
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (413)
اِلاّ بِالَّتی: مگر آن که
هِیَ اَحْسَنُ: آن نیکوتر است
حَتّی یَبْلُغَ: تا برسد
اَشُدَّهُ: به قوّتش، به حدّ رشدش.
وَ اَوْفُوا: و ادا کنید، وفا کنید
الْکَیْلَ: پیمانه
وَ الْمیزانَ: و وزن را
بِالْقِسْطِ: به عدالت.
لا نُکَلِّفُ: و تکلیف نمیکنیم
نَفْسا: نفسی را
اِلاّ: مگر
وُسْعَها: به اندازه تواناییش.
وَ اِذا: و هنگامی که
قُلْتُمْ: سخن میگویید
(414) جلد 8 سوره انعام
فَاعْدِلُوا: پس دادگر باشید
وَ لَوْ کانَ: گر چه باشد
ذا قُرْبی: (در مورد) نزدیکان.
وَ بِعَهْدِ: و به پیمان
اللّهِ: خدا
اَوْفُوا: وفا کنید.
ذلِکُمْ: اینهاست که
وَصّاکُمْ: سفارش کرده شما را
بِهِ: به آن،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَذَکَّرُونَ: متذکّر شوید.
153 وَ اَنَّ هذا صِراطی مُسْتَقیما فَاتَّبِعُوهُ وَ لاتَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَنْ سَبیلِهِ ذلِکُمْ
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (415)
وَصّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ
وَ اَنَّ هذا: و این که این
صِراطی: راه من است
مُسْتَقیما: که مستقیم است
فَاتَّبِعُوهُ: پس پیروی کنید از آن .
وَ لا تَتَّبِعُوا: و پیروی نکنید
السُّبُلَ: از راههایی که
فَتَفَرَّقَ: پراکنده کُنَد
بِکُمْ عَنْ: شما را از
سَبیلِهِ: راهش.
ذلِکُمْ: اینهاست که
وَصّاکُمْ: سفارش کرده شما را
بِهِ: به آن،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
(416) جلد 8 سوره انعام
تَتَّقُونَ: تقوا پیشه کنید.
159 اِنَّ الَّذینَ فَرَّقُوا دینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعا لَسْتَ مِنْهُمْ فی شَیْءٍ اِنَّماآ اَمْرُهُمْ اِلَی اللّهِ ثُمَّ یُنَبِّئُهُمْ
بِما کانُوا یَفْعَلُونَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
فَرَّقُوا: پراکنده ساختند
دینَهُمْ: دینشان را
وَ کانُوا: و شدند
شِیَعا: گروه گروه
لَسْتَ: نیستی تو
مِنْهُمْ: از ایشان
فی شَیْءٍ: در چیزی.
اِنَّمآ: جز این نیست که
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (417)
اَمْرُهُمْ: کارشان
اِلَی اللّهِ: به سوی خداست
ثُمَّ: سپس
یُنَبِّئُهُمْ: خبر میدهد ایشان را
بِما: به آن چه که
کانُوا یَفْعَلُونَ: انجام میدادند.
160 مَنْجاآءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُاَمْثالِها وَ مَنْ جاآءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزآی اِلاّ مِثْلَها وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ
مَنْ جآءَ: هر کس بیاورد
بِالْحَسَنَةِ: نیکیای،
فَلَهُ: پس برای او
عَشْرُ: ده (برابر)
اَمْثالِها: مثل آن است.
(418) جلد 8 سوره انعام
وَ مَنْ جآءَ: و هر که بیاورد
بِالسَّیِّئَةِ: بدیای،
فَلا یُجْزآی: پس جزا داده نمیشود
اِلاّ مِثْلَها: مگر مثل آن.
وَ هُمْ: و ایشان
لا یُظْلَمُونَ: ستم نمیشوند.
161 قُلْ اِنَّنی هَدانی رَبّیآ اِلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ دینا قِیَما مِلَّةَ اِبْراهیمَ حَنیفا وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکینَ
قُلْ اِنَّنی: بگو: به درستی که مرا
هَدانی: هدایت کرده
رَبّیآ: پروردگارم
اِلی صِراطٍ: به سوی راهی
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (419)
مُسْتَقیمٍ: راست
دینا قِیَما: دینی پابرجا،
مِلَّةَ اِبْراهیمَ: آیین ابراهیمِ
حَنیفا: پاک و استوار و حقگرا.
وَ ما کانَ: و نبود
مِنَ الْمُشْرِکینَ: از مشرکان.
162 قُلْ اِنَّ صَلاتی وَ نُسُکی وَ مَحْیایَ وَ مَماتی لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ
قُلْ اِنَّ: بگو: همانا
صَلاتی: نماز من
وَ نُسُکی: و عبادات من
وَ مَحْیایَ: و زندگی من
وَ مَماتی: و مرگ من
(420) جلد 8 سوره انعام
لِلّهِ: برای خدایی است
رَبِّ: که پروردگار
الْعالَمینَ: جهانیان است.
163 لا شَریکَ لَهُ وَ بِذلِکَاُمِرْتُ وَاَنَااَوَّلُ الْمُسْلِمینَ
لا شَریکَ: نیست شریکی
لَهُ: برای او.
وَ بِذلِکَ: و به این
اُمِرْتُ: (کار) مأمورم
وَ اَنَا اَوَّلُ: و من اوّلین
الْمُسْلِمینَ: مسلمانم.
165 وَ هُوَ الَّذی جَعَلَکُمْ خَلاآئِفَ الاَْرْضِ وَ رَفَعَ بَعْضَکُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِیَبْلُوَکُمْ فی ماآ اتیکُمْ
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (421)
اِنَّ رَبَّکَ سَریعُ الْعِقابِ وَ اِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحیمٌ
وَ هُوَ الَّذی: و او کسی است که
جَعَلَکُمْ: قرار داد شما را
خَلاآئِفَ: جانشینان
الاَْرْضِ: زمین،
وَ رَفَعَ: و بالا برد، برتری داد
بَعْضَکُمْ: بعضی از شما را
فَوْقَ بَعْضٍ: بالاتر از بعضی دیگر
دَرَجاتٍ: درجاتی،
لِیَبْلُوَکُمْ: تا بیازماید شما را
فی مآ اتیکُمْ: در آن چه داد به شما.
اِنَّ: به درستی که
رَبَّکَ: پروردگار تو
سَریعُ: به سرعت
(422) جلد 8 سوره انعام
الْعِقابِ: کیفر دهنده است
وَ اِنَّهُ: و همانا او
لَغَفُورٌ: هر آینه آمرزنده
رَحیمٌ: مهربان است.
سوره انعام لغات و مفاهیم قرآن کریم (423)
26 یاآ بَنی ادَمَ قَدْ اَنْزَلْنا عَلَیْکُمْ لِباسا یُواری سَوْءاتِکُمْ وَ ریشا وَ لِباسُ التَّقْوی ذلِکَ خَیْرٌ ذلِکَ مِنْ ایاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ
یآ بَنی ادَمَ: ای فرزندان آدم!
قَدْ: به تحقیق
اَنْزَلْنا: نازل کردیم
عَلَیْکُمْ: بر شما
لِباسا: لباسی را
یُواری: میپوشاند
سَوْءاتِکُمْ: عورتهای شما را
وَ ریشا: و زینتی است.
وَ لِباسُ: و لباس
التَّقْوی: تقوی، پرهیزکاری
(424) جلد 8 سوره اعراف
ذلِکَ خَیْرٌ: آن، بهتر است.
ذلِکَ مِنْ: آن، از
ایاتِ: آیات
اللّهِ: خداوند است
لَعَلَّهُمْ: شاید شما
یَذَّکَّرُونَ: متذکّر شوید.
29 قُلْ اَمَرَ رَبّی بِالْقِسْطِ وَ اَقیمُوا وُجُوهَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ
قُلْ اَمَرَ: بگو: فرمان داده
رَبّی: پروردگارم
بِالْقِسْطِ: به عدالت.
وَ اَقیمُوا: متوجّه سازید
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (425)
وُجُوهَکُمْ: رویهایتان را
عِنْدَ کُلِّ: در هر
مَسْجِدٍ: مسجدی
وَ ادْعُوهُ: و بخوانید او را
مُخْلِصینَ: خالصانه
لَهُ الدّینَ: در دین،
کَما: همانگونه که
بَدَأَکُمْ: آفرید شما را،
تَعُودُونَ: بازمیگردید.
31 یا بَنی آ ادَمَ خُذوُا زینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ کُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاتُسْرِفُوا اِنَّهُ لایُحِبُّ الْمُسْرِفینَ
یا بَنی آ ادَمَ: ای فرزندان آدم!
خُذوُا زینَتَکُمْ: بگیرید زینت خود را
(426) جلد 8 سوره اعراف
عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ: نزد هر مسجد
وَ کُلُوا: و بخورید
وَ اشْرَبُوا: و بیاشامید
وَ لا تُسْرِفُوا: و اسراف نکنید.
اِنَّهُ لا یُحِبُّ: همانا او دوست ندارد
الْمُسْرِفینَ: اسراف کاران را.
32 قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللّهِ الَّتی اَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّیِّباتِ مِنَالرِّزْقِ قُلْ هِیَلِلَّذینَامَنُوا فِیالْحَیوةِ
الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَالْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الاْیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
قُلْ مَنْ: بگو: چه کسی
حَرَّمَ: حرام نموده
زینَةَ اللّهِ: زینت خدا را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (427)
الَّتی اَخْرَجَ: که خارج کرده
لِعِبادِهِ: برای بندگانش
وَ الطَّیِّباتِ: و پاکیزهها را
مِنَ الرِّزْقِ: از روزی؟
قُلْ هِیَ: بگو: آن
لِلَّذینَ: برای کسانی است که
امَنُوا فِی: ایمان آوردند در
الْحَیوةِ الدُّنْیا: زندگانی دنیا،
خالِصَةً: خالص
یَوْمَ الْقِیامَةِ: در روز قیامت.
کَذلِکَ: این چنین
نُفَصِّلُ: شرح میدهیم
الاْیاتِ: آیات را
لِقَوْمٍ: برای قومی که
(428) جلد 8 سوره اعراف
یَعْلَمُونَ: میدانند.
55 اُدْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعا وَ خُفْیَةً اِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدینَ
اُدْعُوا: بخوانید
رَبَّکُمْ: پروردگارتان را
تَضَرُّعا: از روی تضرّع
وَ خُفْیَةً: و پنهانی،
اِنَّهُ: به درستی که او
لا یُحِبُّ: دوست ندارد
الْمُعْتَدینَ: تجاوزکاران را.
57 وَ هُوَ الَّذی یُرْسِلُ الرِّیاحَ بُشْرا بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ حَتّیآ اِذا اَقَلَّتْ سَحابا ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (429)
مَیِّتٍ فَاَنْزَلْنابِهِ الْماآءَ فَاَخْرَجْنا بِهِ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ کَذلِکَ نُخْرِجُ الْمَوْتی لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ
وَ هُوَ الَّذی: و فساد نکنید
یُرْسِلُ: میفرستد
الرِّیاحَ: بادها را
بُشْرا: مژده دهنده
بَیْنَ یَدَیْ: پیشاپیش
رَحْمَتِهِ: (باران) رحمتش،
حَتّی آ: تا
اِذا: آن هنگام که
اَقَلَّتْ: بردارند
سَحابا: ابری
ثِقالاً: سنگین ،
سُقْناهُ: میفرستیم آن را
(430) جلد 8 سوره اعراف
لِبَلَدٍ: برای سرزمینی
مَیِّتٍ: مرده،
فَاَنْزَلْنا: پس نازل کردیم ما
بِهِ الْمآءَ: به وسیله آن آب را،
فَاَخْرَجْنا بِهِ: پس خارج کردیم به آن
مِنْ کُلِّ: از هر
الثَّمَراتِ: میوهای.
کَذلِکَ: این چنین
نُخْرِجُ: خارج میکنیم
الْمَوْتی: مرده را،
لَعَلَّکُمْ: باشد که شما
تَذَکَّرُونَ: متذکّر شوید.
58 وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِاِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذی
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (431)
خَبُثَ لا یَخْرُجُ اِلاّ نَکِدا کَذلِکَ نُصَرِّفُ الاْیاتِ لِقَوْمٍ یَشْکُرُونَ
وَ الْبَلَدُ: و سرزمین
الطَّیِّبُ: پاکیزه
یَخْرُجُ: خارج میشود
نَباتُهُ: گیاهش
بِاِذْنِ رَبِّهِ: به امر پروردگارش.
وَ الَّذی: و آن که
خَبُثَ: ناپاک است
لا یَخْرُجُ: خارج نمیشود
اِلاّ نَکِدا: مگر اندکی ناچیز.
کَذلِکَ: این چنین
نُصَرِّفُ: میگردانیم، بیان میکنیم
الاْیاتِ: آیات را
(432) جلد 8 سوره اعراف
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یَشْکُرُونَ: شکرگزارند.
59 لَقَدْ اَرْسَلْنا نُوحا اِلی قَوْمِهِ فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ ما لَکُمْ مِنْ اِلهٍ غَیْرُهُ اِنّیآ اَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظیمٍ
لَقَدْ: هر آینه به تحقیق
اَرْسَلْنا: فرستادیم
نُوحا اِلی: نوح را به سوی
قَوْمِهِ: قومش،
فَقالَ: پس گفت:
یا قَوْمِ: ای قوم من!
اعْبُدُوا اللّهَ: پرستش کنید خدا را
ما لَکُمْ مِنْ: نیست برای شما هیچ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (433)
اِلهٍ غَیْرُهُ: اللهی مگر او،
اِنّی آ اَخافُ: همانا من میترسم
عَلَیْکُمْ عَذابَ: بر شما از عذاب
یَوْمٍ عَظیمٍ: روزی بزرگ.
60 قالَالْمَلاَءُ مِنْ قَوْمِهِ اِنّا لَنَریکَ فی ضَلالٍ مُبینٍ
قالَ الْمَلاَءُ: گفتند: بزرگان
مِنْ قَوْمِهِ: از قومش
اِنّا: همانا ما
لَنَریکَ: هر آینه میبینیم تو را
فی ضَلالٍ: در گمراهی
مُبینٍ: آشکاری.
61 قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی ضَلالَةٌ وَ لکِنّی رَسُولٌ
(434) جلد 8 سوره اعراف
مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ
قالَ: گفت:
یا قَوْمِ: ای قوم من!
لَیْسَ بی: نیست در من
ضَلالَةٌ: گمراهیای
وَ لکِنّی: ولیکن من
رَسُولٌ مِنْ: فرستادهای از جانب
رَبِّ الْعالَمینَ: پروردگار جهانیانم.
62 اُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبّی وَ اَنْصَحُ لَکُمْ وَ اَعْلَمُ
مِنَ اللّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
اُبَلِّغُکُمْ: ابلاغ میکنم به شما
رِسالاتِ: رسالتهای
رَبّی: پروردگارم را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (435)
وَ اَنْصَحُ: و نصیحت میکنم
لَکُمْ: شما را،
وَ اَعْلَمُ: و میدانم
مِنَ اللّهِ: از خدا
ما لا تَعْلَمُونَ: چیزهایی که شما نمیدانید.
63 اَوَعَجِبْتُمْ اَنْجاآءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلی رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ
اَوَ عَجِبْتُمْ: آیا تعجّب کردهاید
اَنْ جآءَکُمْ: از این که آمد شما را
ذِکْرٌ مِنْ: تذکّری از جانب
رَبِّکُمْ عَلی: پروردگارتان بر
رَجُلٍ مِنْکُمْ: مردی از خودتان؟
لِیُنْذِرَکُمْ: تا بیم دهد شما را
(436) جلد 8 سوره اعراف
وَ لِتَتَّقُوا: و باید پرهیزگار شوید
وَ لَعَلَّکُمْ: و شاید شما
تُرْحَمُونَ: رحم کرده شوید.
64 فَکَذَّبُوهُ فَاَنْجَیْناهُ وَالَّذینَ مَعَهُفِیالْفُلْکِ وَاَغْرَقْنَاالَّذینَکَذَّبُوا بِاآیاتِناآ اِنَّهُمْ کانُوا قَوْما عَمینَ
فَکَذَّبُوهُ: پس تکذیب نمودند او را
فَاَنْجَیْناهُ: و نجات دادیم ما او را
وَ الَّذینَ مَعَهُ: و کسانی را که با او
فِی الْفُلْکِ: در کشتی بودند،
وَ اَغْرَقْنَا: و غرق نمودیم
الَّذینَ: کسانی را که
کَذَّبُوا: تکذیب کردند
بِآیاتِنآ: آیات ما را.
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (437)
اِنَّهُمْ: به درستی که ایشان
کانُوا: بودند
قَوْما عَمینَ: مردمانی کوردل.
65 وَ اِلی عادٍ اَخاهُمْ هُودا قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ ما لَکُمْ مِنْ اِلهٍ غَیْرُهُ اَفَلا تَتَّقُونَ
وَ اِلی عادٍ: و به سوی قوم عاد
اَخاهُمْ: برادرشان
هُودا: هود را (فرستادیم).
قالَ یا قَوْمِ: گفت: ای قوم من!
اعْبُدُوا: پرستش کنید
اللّهَ: خدا را
ما لَکُمْ: نیست برای شما
مِنْ اِلهٍ: هیچ الهی
(438) جلد 8 سوره اعراف
غَیْرُهُ: غیر از او.
اَفَلا تَتَّقُونَ: آیا پس پرهیزکاری نمیکنید؟
66 قالَ الْمَلاَءُ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ اِنّا لَنَریکَ فی سَفاهَةٍ وَ اِنّا لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکاذِبینَ
قالَ: گفتند:
الْمَلاَءُ: بزرگان (اشراف)
الَّذینَ کَفَرُوا: که کافر بودند
مِنْ قَوْمِهِ: از قومش
اِنّا: همانا ما
لَنَریکَ: هر آینه میبینیم تو را
فی سَفاهَةٍ: در بیخردی، نادانی
وَ اِنّا: و همانا ما
لَنَظُنُّکَ: مسلّما میپنداریم تو را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (439)
مِنَ الْکاذِبینَ: که از دروغگویانی.
67 قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی سَفاهَةٌ وَ لکِنّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ
قالَ: گفت:
یا قَوْمِ: ای قوم من!
لَیْسَ بی: نیست در من
سَفاهَةٌ: سفاهتی، نادانیای
وَ لکِنّی: ولیکن من
رَسُولٌ: فرستادهای
مِنْ رَبِّ: از جانب پروردگار
الْعالَمینَ: جهانیانم.
68 اُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبّی وَ اَنَا لَکُمْ ناصِحٌ اَمینٌ
(440) جلد 8 سوره اعراف
اُبَلِّغُکُمْ: ابلاغ میکنم به شما
رِسالاتِ: رسالتهای
رَبّی: پروردگارم را
وَ اَنَا لَکُمْ: و من برای شما
ناصِحٌ: نصیحت کننده امینم.
69 اَوَ عَجِبْتُمْ اَنْ جاآءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلی رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ اذْکُرُوا اِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاآءَ مِنْ
بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍوَ زادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْکُرُوآا الاآءَ اللّهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ
اَوَ عَجِبْتُمْ: آیا تعجب کردید
اَنْ جآءَکُمْ: از این که آمد شما را
ذِکْرٌ مِنْ: تذکری از جانب
رَبِّکُمْ: پروردگارتان
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (441)
عَلی رَجُلٍ: بر مردی
مِنْکُمْ: از خودتان
لِیُنْذِرَکُمْ: تا بیم دهد شما را؟
وَ اذْکُرُوا: و به یاد آورید
اِذْ: هنگامی که
جَعَلَکُمْ: قرار داد شما را
خُلَفآءَ مِنْ: جانشینانی از
بَعْدِ قَوْمِ: بعد قوم
نُوحٍ: نوح
وَ زادَکُمْ: و زیاد کرد شما را، گسترش داد شما را
فِی الْخَلْقِ: در آفرینش
بَصْطَةً: از نظر جثّه، از نظر توانایی.
فَاذْکُرُوآا: پس به یاد آورید
الاآءَ اللّهِ: نعمتهای خدا را
(442) جلد 8 سوره اعراف
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تُفْلِحُونَ: رستگار شوید.
70 قالُوآا اَجِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما کانَ یَعْبُدُ اباآؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُناآ اِنْ کُنْتَ مِنَ الصّادِقینَ
قالُوآا: گفتند:
اَجِئْتَنا: آیا آمدهای به سوی ما
لِنَعْبُدَ: تا بپرستیم
اللّهَ وَحْدَهُ: خدای یگانه را
وَ نَذَرَ: و رها کنیم
ما کانَ یَعْبُدُ: آن چه را میپرستیدند
ابآؤُنا: پدران ما؟
فَأْتِنا: پس بیاور برای ما
بِما تَعِدُنآ: آن چه وعده میدهی به ما،
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (443)
اِنْ کُنْتَ: اگر هستی
مِنَ الصّادِقینَ: از راستگویان.
71 قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ اَتُجادِلُونَنی فی اَسْماآءٍ سَمَّیْتُمُوهاآ اَنْتُمْ وَ اباآؤُکُمْ مانَزَّلَ اللّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ فَانْتَظِرُوآا اِنّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرینَ
قالَ قَدْ: گفت: به تحقیق
وَقَعَ عَلَیْکُمْ: واقع شده بر شما
مِنْ رَبِّکُمْ: از جانب پروردگارتان
رِجْسٌ: پلیدی، عذاب
وَ غَضَبٌ: و غضب.
اَتُجادِلُونَنی: آیا مجادله میکنید با من
فی اَسْمآءٍ: در مورد نامهایی که
(444) جلد 8 سوره اعراف
سَمَّیْتُمُوهآ: نامگذاری کردهاید آنها را
اَنْتُمْ وَ: شما و
ابآؤُکُمْ: پدرانتان (برای بتها؟!)
ما نَزَّلَ: (در حالی که) نازل نکرده
اللّهُ: خداوند
بِها مِنْ سُلْطانٍ: (درباره) آن هیچ حجّتی،
فَانْتَظِرُوآا: پس منتظر باشید
اِنّی مَعَکُمْ: که همانا من با شما
مِنَ الْمُنْتَظِرینَ: از منتظرانم.
72 فَاَنْجَیْناهُ وَالَّذینَ مَعَهُبِرَحْمَةٍ مِنّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِاآیاتِنا وَ ما کانُوا مُؤْمِنینَ
فَاَنْجَیْناهُ: پس نجات دادیم او را
وَ الَّذینَ: و کسانی را که
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (445)
مَعَهُ بِرَحْمَةٍ: با او بودند به رحمتی
مِنّا: از جانب خودمان،
وَ قَطَعْنا: و قطع کردیم
دابِرَ: ریشه، نسل
الَّذینَ: کسانی را که
کَذَّبُوا: تکذیب نمودند
بِآیاتِنا: آیات ما را،
وَ ما کانُوا: و نبودند
مُؤْمِنینَ: مؤمن.
73 وَ اِلی ثَمُودَ اَخاهُمْ صالِحاقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ ما لَکُمْ مِنْ اِلهٍ غَیْرُهُ قَدْجاآءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ هذِهِ ناقَةُ اللّهِ لَکُم ایَةً فَذَرُوها تَأْکُلْ فیاَرْضِ اللّهِ
وَ لا تَمَسُّوها بِسُوآءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ اَلیمٌ
(446) جلد 8 سوره اعراف
وَ اِلی ثَمُودَ: و به سوی (قوم) ثمود
اَخاهُمْ: برادرشان
صالِحا: صالح را (فرستادیم).
قالَ یا قَوْمِ: گفت: ای قوم من!
اعْبُدُوا: عبادت کنید
اللّهَ: خدا را
ما لَکُمْ مِنْ: نیست برای شما هیچ
اِلهٍ غَیْرُهُ: خدایی غیر از او.
قَدْ: به تحقیق
جآءَتْکُمْ: آمد شما را
بَیِّنَةٌ: دلیل روشنی
مِنْ: از جانب
رَبِّکُمْ: پروردگارتان.
هذِهِ ناقَةُ: این شترِ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (447)
اللّهِ: خدا،
لَکُم: برای شما
ایَةً: معجزهای است،
فَذَرُوها: پس رهایش کنید
تَأْکُلْ فی: تا بخورد در
اَرْضِ اللّهِ: زمین خدا.
وَ لا تَمَسُّوها: و آزار نرسانید به آن
بِسُوآءٍ: به بدی،
فَیَأْخُذَکُمْ: پس میگیرد شما را
عَذابٌ اَلیمٌ: به عذابی دردناک.
74 وَ اذْکُرُوآا اِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاآءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَکُمْ فِی الاَْرْضِ تَتَّخِذوُنَ مِنْ سُهُولِها قُصُورا وَ تَنْحِتوُنَالْجِبالَ بُیُوتا فَاذْکُرُوآا الاآءَ اللّهِ
(448) جلد 8 سوره اعراف
وَ لاتَعْثَوْا فِیالاَْرْضِ مُفْسِدینَ
وَ اذْکُرُوآ ا: و به یاد آورید
اِذْ: هنگامی که
جَعَلَکُمْ: قرار داد شما را
خُلَفآءَ: جانشینان
مِنْ بَعْدِ عادٍ: از بعد قوم عاد
وَ بَوَّأَکُمْ: و مستقر ساخت شما را
فِی الاَْرْضِ: در زمین،
تَتَّخِذوُنَ: میگیرید، میسازید
مِنْ سُهُولِها: در دشتهایش
قُصُورا: قصرها،
وَ تَنْحِتوُنَ: و میتراشید
الْجِبالَ: از کوهها
بُیُوتا: خانههایی.
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (449)
فَاذْکُرُوآ ا: پس به یاد آورید
الاآءَ اللّهِ: نعمتهای خدا را
وَ لا تَعْثَوْا: و سرکشی نکنید
فِیالاَْرْضِ: در زمین
مُفْسِدینَ: در حالی که مفسد هستید.
75 قالَ الْمَلاَءُ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذینَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ امَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُونَ اَنَّ صالِحا مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُواآ اِنّا بِماآ اُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ
قالَ: گفتند:
الْمَلاَءُ: بزرگان و اشراف،
الَّذینَ: کسانی که
اسْتَکْبَرُوا: استکبار ورزیدند
مِنْ قَوْمِهِ: از قومش،
(450) جلد 8 سوره اعراف
لِلَّذینَ: به کسانی که
اسْتُضْعِفُوا: ضعیف شده بودند،
لِمَنْ: به آنان که
امَنَ: ایمان آوردند
مِنْهُمْ: از ایشان
اَتَعْلَمُونَ: آیا میدانید (یقین دارید)
اَنَّ صالِحا: که همانا صالح
مُرْسَلٌ: فرستادهای
مِنْ رَبِّهِ: از جانب پروردگارش است؟
قالُوآ اِنّا: گفتند: همانا ما
بِمآ اُرْسِلَ: به آن چه رسالت یافته
بِهِ مُؤْمِنُونَ: به آن مؤمنیم.
76 قالَ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوآا اِنّا بِالَّذیآ امَنْتُمْ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (451)
بِهِ کافِرُونَ
قالَ الَّذینَ: گفتند: کسانی که
اسْتَکْبَرُوآ ا: تکبّر ورزیدند
اِنّا بِالَّذیآ: همانا ما به آن چه
امَنْتُمْ بِهِ: ایمان آوردید شما به آن،
کافِرُونَ: کافریم.
77 فَعَقَرُوا النّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَ قالُوا یا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُناآ اِنْ کُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلینَ
فَعَقَرُوا: پس پی کردند، کشتند
النّاقَةَ: ناقه را، شتر را
وَ عَتَوْا: و سرپیچیی کردند
عَنْ اَمْرِ: از امر
رَبِّهِمْ: پروردگارشان
(452) جلد 8 سوره اعراف
وَ قالُوا: و گفتند:
یا صالِحُ: ای صالح !
ائْتِنا: بیاور
بِما: آن چه را
تَعِدُنآ: وعده میدهی به ما
اِنْ کُنْتَ: اگر هستی
مِنَ الْمُرْسَلینَ: از فرستادگان.
78 فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوا فی دارِهِمْ جاثِمینَ
فَاَخَذَتْهُمُ: پس گرفت ایشان را
الرَّجْفَةُ: زلزله،
فَاَصْبَحُوا: پس صبح کردند
فی دارِهِمْ: در خانهشان
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (453)
جاثِمینَ: (در حالی که) جسمشان بیجان بود.
79 فَتَوَلّی عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُکُمْ رِسالَةَ رَبّی وَ نَصَحْتُ لَکُمْ وَ لکِنْ لاتُحِبُّونَ النّاصِحینَ
فَتَوَلّی: پس روی گرداند
عَنْهُمْ: از ایشان،
وَ قالَ: و گفت:
یا قَوْمِ: ای قوم من!
لَقَد:ْ هر آینه به تحقیق
اَبْلَغْتُکُمْ: ابلاغ کردم به شما
رِسالَةَ: رسالت
رَبّی: پروردگارم را
وَ نَصَحْتُ: و نصیحت کردم
(454) جلد 8 سوره اعراف
لَکُمْ: به شما
وَ لکِنْ: ولیکن
لا تُحِبُّونَ: شما دوست ندارید
النّاصِحینَ: نصیحتکنندگان را.
85 وَ اِلی مَدْیَنَ اَخاهُمْ شُعَیْبا قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ ما لَکُمْ مِنْ اِلهٍ غَیْرُهُ قَدْجاآءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ
مِنْ رَبِّکُمْ فَاَوْفُواالْکَیْلَ وَ الْمیزانَ وَ لا تَبْخَسُوا النّاسَ اَشْیاآءَهُمْ وَ لاتُفْسِدُوا فِی الاَْرْضِ بَعْدَ اِصْلاحِها ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ اِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ
وَ اِلی مَدْیَنَ:و به سوی تو مدین
اَخاهُمْ: برادرشان
شُعَیْبا: شعیب را (فرستادیم).
قالَ: گفت:
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (455)
یا قَوْمِ: ای قوم من
اعْبُدُوا: پرستش کنید
اللّهَ: خدا را
ما لَکُمْ: نیست برای شما
مِنْ اِلهٍ: هیچ خدایی
غَیْرُهُ: غیر از او،
قَدْ: به تحقیق
جآءَتْکُمْ: آمد شما را
بَیِّنَةٌ: دلیل روشنی
مِنْ: از جانب
رَبِّکُمْ: پروردگارتان.
فَاَوْفُوا: پس وفاکنید، ادا کنید
الْکَیْلَ: پیمانه
وَ الْمیزانَ: و وزن را،
(456) جلد 8 سوره اعراف
وَ لا تَبْخَسُوا: و نکاهید، کم نکنید
النّاسَ: از مردم
اَشْیآءَهُمْ: چیزهایشان را
وَ لاتُفْسِدُوا: و فساد نکنید
فِی الاَْرْضِ: در زمین
بَعْدَ: بعد
اِصْلاحِها: اصلاحش.
ذلِکُمْ خَیْرٌ: این بهتر است
لَکُمْ: برای شما
اِنْ کُنْتُمْ: اگر باشید
مُؤْمِنینَ: مؤمن.
86 وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِاللّهِ مَنْامَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهاعِوَجا وَاذْکُرُواآ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (457)
اِذْ کُنْتُمْ قَلیلاً فَکَثَّرَکُمْ وَ انْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ
وَ لا تَقْعُدُوا: و ننشینید
بِکُلِّ: بر سر هر
صِراطٍ: راهی که
تُوعِدُونَ: وعده دهید
وَ تَصُدُّونَ: و بازدارید
عَنْ سَبیلِ: از راه
اللّهِ: خدا
مَنْ: کسی را که
امَنَ بِهِ: ایمان آورده به آن
وَ تَبْغُونَها: و طلب کنید آن را، و نشان دهید آن را
عِوَجا: کج و معوج، منحرف.
وَ اذْکُرُوآ: و به یاد آورید
(458) جلد 8 سوره اعراف
اِذْ: هنگامی را که
کُنْتُمْ: بودید
قَلیلاً: (افراد) کمی،
فَکَثَّرَکُمْ: پس فزونی داد شما را.
وَ انْظُرُوا: و بنگرید
کَیْفَ کانَ: چگونه بود
عاقِبَةُ: عاقبت
الْمُفْسِدینَ: فساد کنندگان.
87 وَ اِنْ کانَ طاآئِفَةٌ مِنْکُمْ امَنُوا بِالَّذیآ اُرْسِلْتُ بِهِ وَ طاآئِفَةٌ لَمْ یُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتّی یَحْکُمَ اللّهُ بَیْنَنا وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمینَ
وَ اِنْ کانَ: و اگر بود
طآئِفَةٌ: طایفهای
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (459)
مِنْکُمْ: از شما
امَنُوا: که ایمان آوردهاند
بِالَّذیآ: به آن چه
اُرْسِلْتُ: فرستاده شدهام
بِهِ: به آن
وَ طآئِفَةٌ: و طایفهای
لَمْ یُؤْمِنُوا: ایمان نیاوردهاند،
فَاصْبِرُوا: پس صبر کنید
حَتّی: تا
یَحْکُمَ: حکم کند، داوری کند
اللّهُ: خداوند
بَیْنَنا: بین ما،
وَ هُوَ: و او
خَیْرُ: بهترین
(460) جلد 8 سوره اعراف
الْحاکِمینَ: داوران است.
«پایان جزء 8»
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (461)
88 قالَالْمَلاَءُالَّذینَاسْتَکْبَرُوا مِنْقَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یا شُعَیْبُ وَ الَّذینَ امَنُوا مَعَکَ مِنْ قَرْیَتِناآ اَوْ لَتَعُودُنَّ فی مِلَّتِنا قالَ اَوَ لَوْ کُنّا کارِهینَ
قالَ: گفتند:
الْمَلاَءُ: بزرگان، اشراف،
الَّذینَ: کسانی که
اسْتَکْبَرُوا: تکبّر ورزیدند
مِنْ قَوْمِهِ: از قومش،
لَنُخْرِجَنَّکَ: هر آینه حتما خارج میکنیم تو را
یا شُعَیْبُ: ای شعیب!
وَ الَّذینَ: و کسانی را که
امَنُوا: ایمان آوردند
مَعَکَ: با تو،
مِنْ قَرْیَتِنآ: از آبادی و شهرمان
(462) جلد 9 سوره اعراف
اَوْ لَتَعُودُنَّ: یا بازگردید
فی مِلَّتِنا: به آئین ما.
قالَ اَوَ لَوْ کُنّا: گفت: آیا و اگر چه
کارِهینَ: اکراه داشته باشیم؟
89 قَدِ افْتَرَیْنا عَلَی اللّهِ کَذِبا اِنْ عُدْنا فی مِلَّتِکُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّانَا اللّهُ مِنْها وَ ما یَکُونُ لَناآ اَنْ نَعُودَ فیهاآ اِلاّ اَنْ یَشاآءَ اللّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَیْءٍ عِلْما عَلَی اللّهِ تَوَکَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ اَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحینَ
قَدِ: به تحقیق
افْتَرَیْنا: افترا زدهایم
عَلَی اللّهِ: به خدا
کَذِبا: دروغی را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (463)
اِنْ عُدْنا: اگر بازگردیم
فی مِلَّتِکُمْ: به آئین شما
بَعْدَ اِذْ: بعد از آن که
نَجّانَا: نجات بخشیده ما را
اللّهُ: خداوند
مِنْها: از آن.
وَ ما یَکُونُ: و نباشد
لَنآ اَنْ: بر ما این که
نَعُودَ فیهآ: بازگردیم به آن،
اِلاّ اَنْ: مگر این که
یَشآءَ: بخواهد
اللّهُ: خدایی که
رَبُّنا: پروردگار ماست.
وَسِعَ: وسعت دارد
(464) جلد 9 سوره اعراف
رَبُّنا: پروردگار ما
کُلَّ شَیْءٍ: به همه چیز
عِلْما: از نظر علم .
عَلَی اللّهِ: بر خدا
تَوَکَّلْنا: توکّل کردهایم ما.
رَبَّنَا: پروردگارا
افْتَحْ: بگشای، داوری کن
بَیْنَنا: بین ما
وَ بَیْنَ قَوْمِنا: و بین قوم ما
بِالْحَقِّ: به حق
وَ اَنْتَ خَیْرُ:و تو بهترین
الْفاتِحینَ: داورانی.
90 وَ قالَ الْمَلاَءُ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (465)
لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَیْبا اِنَّکُمْ اِذا لَخاسِرُونَ
وَ قالَ: و گفتند:
الْمَلاَءُ: بزرگان، اشراف،
الَّذینَ: آنان که
کَفَرُوا: کافر بودند
مِنْ قَوْمِهِ: از قومش
لَئِنِ: هر آینه اگر
اتَّبَعْتُمْ: پیروی کنید
شُعَیْبا: شعیب را
اِنَّکُمْ: همانا شما
اِذا: در آن هنگام
لَخاسِرُونَ: حتما از زیانکاران خواهید بود.
91 فَاَخَذَتْهُمُالرَّجْفَةُفَاَصْبَحُوافیدارِهِمْجاثِمینَ
(466) جلد 9 سوره اعراف
فَاَخَذَتْهُمُ: پس گرفت آنها را
الرَّجْفَةُ: زلزله
فَاَصْبَحُوا: پس صبح کردند
فی دارِهِمْ: در خانهشان
جاثِمینَ: (در حالی که) بیجان بودند.
92 اَلَّذینَ کَذَّبُوا شُعَیْبا کَأَنْ لَمْیَغْنَوْا فیهَاالَّذینَ کَذَّبُوا شُعَیْبا کانُوا هُمُ الْخاسِرینَ
اَلَّذینَ: کسانی که
کَذَّبُوا: تکذیب نمودند
شُعَیْبا: شعیب را
کَأَنْ لَمْ یَغْنَوْا: گویی ساکن نبودند
فیهَا: در آن (خانهها).
الَّذینَ: کسانی که
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (467)
کَذَّبُوا: تکذیب نمودند
شُعَیْبا: شعیب را
کانُوا هُمُ: بودند ایشان
الْخاسِرینَ: زیانکار.
93 فَتَوَلّی عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُکُمْ رِسالاتِ رَبّی وَ نَصَحْتُ لَکُمْ فَکَیْفَ اسی عَلی قَوْمٍ کافِرینَ
فَتَوَلّی: پس روی گرداند
عَنْهُمْ: از ایشان
وَ قالَ: و گفت:
یا قَوْمِ: ای قوم من!
لَقَدْ: هر آینه به تحقیق
اَبْلَغْتُکُمْ: ابلاغ کردم به شما
(468) جلد 9 سوره اعراف
رِسالاتِ: رسالات، پیغامهای
رَبّی: پروردگارم را،
وَ نَصَحْتُ: و نصیحت نمودم
لَکُمْ: شما را،
فَکَیْفَ: پس چگونه
اسی عَلی: تأسّف بخورم بر
قَوْمٍ: قومی
کافِرینَ: کافر؟
94 وَ ماآ اَرْسَلْنا فی قَرْیَةٍ مِنْ نَبِیٍّ اِلاّ اَخَذْناآ اَهْلَها بِالْبَأْساآءِ وَ الضَّرّاآءِ لَعَلَّهُمْ یَضَّرَّعُونَ
وَ مآ اَرْسَلْنا: و نفرستادیم ما
فی قَرْیَةٍ: در آبادیای
مِنْ نَبِیٍّ: هیچ پیامبری را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (469)
اِلاّ: مگر
اَخَذْنآ: که گرفتیم، گرفتار نمودیم
اَهْلَها: اهلش را
بِالْبَأْسآءِ: به سختی
وَ الضَّرّآءِ: و خسارت، ضرر
لَعَلَّهُمْ: شاید ایشان
یَضَّرَّعُونَ: تضرّع کنند، زاری کنند، (به خود آیند).
95 ثُمَّ بَدَّلْنا مَکانَ السَّیِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّی عَفَوْا وَ قالُوا قَدْ مَسَّ اباآءَنَا الضَّرّاآءُ وَ السَّرّاآءُ فَاَخَذْناهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ
ثُمَّ: سپس
بَدَّلْنا: تبدیل نمودیم
مَکانَ: جای
(470) جلد 9 سوره اعراف
السَّیِّئَةِ: بدی را
الْحَسَنَةَ: به خوبی
حَتّی عَفَوْا: تا فزونی گرفتند
وَ قالُوا: و گفتند:
قَدْ مَسَّ: به تحقیق رسید
ابآءَنَا: به پدران ما
الضَّرّآءُ: سختی
وَ السَّرّآءُ: و خسارت،
فَاَخَذْناهُمْ: پس گرفتیم ما ایشان را
بَغْتَةً: ناگهان، ناگهانی
وَ هُمْ: در حالی که آنها
لا یَشْعُرُونَ: غافل بودند، درک نداشتند.
96 وَ لَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُریآ امَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (471)
عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماآءِ وَ الاَْرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَاَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ
وَ لَوْ اَنَّ: و اگر این که
اَهْلَ: اهل
الْقُریآ: شهرها، آبادیها
امَنُوا: ایمان آورده
وَ اتَّقَوْا: و پرهیزکاری کرده بودند،
لَفَتَحْنا: هر آینه میگشودیم
عَلَیْهِمْ: برایشان
بَرَکاتٍ: برکتهایی
مِنَ السَّمآءِ: از آسمان
وَ الاَْرْضِ: و زمین
وَ لکِنْ: ولیکن
کَذَّبُوا: تکذیب کردند،
(472) جلد 9 سوره اعراف
فَاَخَذْناهُمْ: پس گرفتیم ما ایشان را
بِما: به آن چه
کانُوا یَکْسِبُونَ: کسب میکردند.
97 اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُریآ اَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا بَیاتا وَ هُمْ نآئِمُونَ
اَفَاَمِنَ: آیا پس ایمن هستند
اَهْلُ الْقُریآ: اهل شهرها
اَنْ یَأْتِیَهُمْ: که بیاید ایشان را
بَأْسُنا بَیاتا: عذاب ما شبانه
وَهُمْ ناآئِمُونَ: در حالی که ایشان در خوابند؟
98 اَوَ اَمِنَ اَهْلُ الْقُریآ اَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا ضُحًی وَهُمْ یَلْعَبُونَ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (473)
اَوَ اَمِنَ: و آیا ایمن هستند
اَهْلُ الْقُری آ: اهل آبادیها
اَنْ یَأْتِیَهُمْ: این که بیاید ایشان را
بَأْسُنا: عذاب ما
ضُحًی: روز، نیمروز
وَ هُمْ یَلْعَبُونَ: در حالی که ایشان بازی میکنند؟
99 اَفَاَمِنُوا مَکْرَ اللّهِ فَلایَأْمَنُ مَکْرَاللّهِ اِلاَّ الْقَوْمُ
الْخاسِرُونَ
اَفَاَمِنُوا: آیا پس ایمن هستند
مَکْرَ: از مکر
اللّهِ: خدا؟
فَلا یَأْمَنُ: پس ایمن نمیشوند
مَکْرَ: از مکر
(474) جلد 9 سوره اعراف
اللّهِ: خدا
اِلاَّ الْقَوْمُ: مگر قوم
الْخاسِرُونَ: زیانکار.
146 سَاَصْرِفُ عَنْ ایاتِیَ الَّذینَ یَتَکَبَّرُونَ فِیالاَْرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَ اِنْ یَرَوْا کُلَّ ایَةٍ لا یُؤْمِنُوا بِها وَ اِنْ یَرَوْا سَبیلَ الرُّشْدِ لا یَتَّخِذوُهُ سَبیلاً وَ اِنْ یَرَوْا سَبیلَ الْغَیِّ یَتَّخِذوُهُ سَبیلاً ذلِکَ بِاَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِاآیاتِنا وَ کانُوا عَنْها غافِلینَ
سَاَصْرِفُ: به زودی منصرف خواهم کرد
عَنْ ایاتِیَ: از آیاتم
الَّذینَ: کسانی را که
یَتَکَبَّرُونَ: تکبّر میورزند
فِی الاَْرْضِ: در زمین
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (475)
بِغَیْرِ الْحَقِّ: به ناحق،
وَ اِنْ یَرَوْا: و اگر ببینند
کُلَّ ایَةٍ: هر آیهای را، هر نشانهای را
لا یُؤْمِنُوا: ایمان نمیآورند
بِها: به آن
وَ اِنْ یَرَوْا: و اگر ببینند
سَبیلَ: راه
الرُّشْدِ: رشد را، کمال را،
لا یَتَّخِذوُهُ: نمیگیرند آن را
سَبیلاً: نمیگیرند آن را
وَ اِنْ یَرَوْا: و اگر ببینند
سَبیلَ: راه
الْغَیِّ: ستم را، گمراهی را
یَتَّخِذوُهُ: میگیرند آن را
(476) جلد 9 سوره اعراف
سَبیلاً: راه و روشی.
ذلِکَ: این،
بِاَنَّهُمْ: به آن جهت است که آنها
کَذَّبُوا: تکذیب نمودند
بِآیاتِنا: آیات ما را
وَ کانُوا: و بودند
عَنْها: از آن
غافِلینَ: غافل.
147 وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِاآیاتِنا وَ لِقاآءِ الاْخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمالُهُمْ هَلْ یُجْزَوْنَ اِلاّ ما کانُوا یَعْمَلُونَ
وَ الَّذینَ: و کسانی که
کَذَّبُوا: تکذیب نمودند
بِآیاتِنا: آیات ما را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (477)
وَ لِقآءِ: و دیدار
الاْخِرَةِ: آخرت را،
حَبِطَتْ: نابود شد، تباه شد
اَعْمالُهُمْ: اعمالشان.
هَلْ: آیا
یُجْزَوْنَ: پاداش داده میشوند
اِلاّ ما: جز به آن چه
کانُوا یَعْمَلُونَ: عمل میکردند؟
157 اَلَّذینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الاُْمِّیَّ الَّذی یَجِدُونَهُ مَکْتُوبا عِنْدَهُمْ فِیالتَّوْریةِ وَ الاِْنْجیلِ یَأْمُرُهُمْبِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهیهُمْ عَنِالْمُنْکَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالاَْغْلالَ الَّتی کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذینَ
(478) جلد 9 سوره اعراف
امَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُوَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذیآ اُنْزِلَ مَعَهُ اوُلآئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
اَلَّذینَ: آن کسانی که
یَتَّبِعُونَ: پیروی میکنند
الرَّسُولَ: ار رسول
النَّبِیَّ: پیامبری
الاُْمِّیَّ: درس نخوانده،
الَّذی: آن که
یَجِدُونَهُ: مییابند (وصف) او را
مَکْتُوبا: نوشته شده
عِنْدَهُمْ: نزدشان
فِیالتَّوْریةِ: در تورات
وَ الاِْنْجیلِ: و انجیل،
یَأْمُرُهُمْ: فرمان میدهد آنها را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (479)
بِالْمَعْرُوفِ: به معروف، خوبی
وَ یَنْهیهُمْ: و نهی میکند آنها را
عَنِالْمُنْکَرِ: از منکر، بدی
وَ یُحِلُّ: و حلال میکند
لَهُمُ: برای آنها
الطَّیِّباتِ: پاکیزهها را،
وَ یُحَرِّمُ: و حرام میکند
عَلَیْهِمُ: بر آنها
الْخَبائِثَ: ناپاکیها، پلیدیها را،
وَ یَضَعُ: و برمیدارد
عَنْهُمْ: از ایشان
اِصْرَهُمْ: بارهای سنگینشان
وَ الاَْغْلالَ: و زنجیرهایی را
الَّتی کانَتْ: که بود
(480) جلد 9 سوره اعراف
عَلَیْهِمْ: برایشان.
فَالَّذینَ: پس کسانی که
امَنُوا بِهِ: ایمان آوردند به او
وَ عَزَّرُوهُ: و حمایتش کردند
وَ نَصَرُوهُ: و یاریش نمودند
وَ اتَّبَعُوا: و پیروی کردند
النُّورَ الَّذیآ: نوری را که
اُنْزِلَ: نازل شد
مَعَهُ: با او،
اوُلآئِکَ: آنان
هُمُ الْمُفْلِحُونَ: ایشانند رستگاران.
158 قُلْیااَیُّهَاالنّاسُاِنّیرَسُولُاللّهِاِلَیْکُمْ جَمیعا نِ الَّذی لَهُ مُلْکُ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ یُحْیی
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (481)
وَیُمیتُ فَاآمِنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِیِّ الاُْمِّیِّ الَّذی یُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ کَلِماتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ
قُلْ یا اَیُّهَا: بگو: ای
النّاسُ: مردم!
اِنّی: همانا من
رَسُولُ اللّهِ: فرستاده خدا
اِلَیْکُمْ: به سوی شما
جَمیعا: همگی، هستم
الَّذی: آن که
لَهُ مُلْکُ: برای اوست حکومت
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین.
لا اِلهَ: نیست معبودی
اِلاّ هُوَ: مگر او،
(482) جلد 9 سوره اعراف
یُحْیی: زنده میکند
وَ یُمیتُ: و میمیراند.
فَآمِنُوا: پس ایمان بیاورید
بِاللّهِ: به خدا
وَ رَسُولِهِ: و فرستادهاش،
النَّبِیِّ: پیامبر
الاُْمِّیِّ: درس نخوانده
الَّذی یُؤْمِنُ: که ایمان دارد
بِاللّهِ: به خدا
وَ کَلِماتِهِ: و کلماتش
وَ اتَّبِعُوهُ: و پیروی نمایید او را،
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَهْتَدُونَ: هدایت یابید.
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (483)
163 وَ اسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتی کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ اِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ اِذْ تَأْتِیِهِمْ حیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعا وَ یَوْمَ لایَسْبِتُونَ لا تَأْتِیِهِمْ کَذلِکَ نَبْلُوهُمْ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ
وَ اسْأَلْهُمْ: و سؤال کن از آنها
عَنِ الْقَرْیَةِ: از شهری
الَّتی کانَتْ: که بود
حاضِرَةَ: نزدیک، ساحل
الْبَحْرِ: دریا،
اِذْ: هنگامی که
یَعْدُونَ: تجاوز کردند
فِی السَّبْتِ: در روز شنبه
اِذْ تَأْتِیِهِمْ: هنگامی که میآمدند
حیتانُهُمْ: ماهیانشان
(484) جلد 9 سوره اعراف
یَوْمَ سَبْتِهِمْ: در روز شنبه
شُرَّعا: آشکارا، پدیدار،
وَ یَوْمَ: و روزی که
لا یَسْبِتُونَ: غیر شنبه بود
لا تَأْتِیِهِمْ: نمیآمدند.
کَذلِکَ: این چنین
نَبْلُوهُمْ: آزمایش میکنیم آنها را
بِما: به خاطر
کانُوا یَفْسُقُونَ: نافرمانی که مینمودند.
164 وَ اِذْ قالَتْ اُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْما نِ اللّهُ مُهْلِکُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذابا شَدیدا قالُوا مَعْذِرَةً اِلی رَبِّکُمْ وَلَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ
وَ اِذْ: و هنگامی که
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (485)
قالَتْ: گفتند:
اُمَّةٌ مِنْهُمْ: گروهی از آنها
لِمَ تَعِظُونَ: چرا پند میدهید
قَوْما: قومی را که
اللّهُ: خداوند
مُهْلِکُهُمْ: هلاککننده آنها
اَوْ مُعَذِّبُهُمْ: یا عذاب کننده آنهاست
عَذابا: به عذابی
شَدیدا: شدید؟
قالُوا: گفتند:
مَعْذِرَةً: معذرتی
اِلی رَبِّکُمْ: به سوی پروردگارتان
وَ لَعَلَّهُمْ: و شاید آنها
یَتَّقُونَ: تقوی پیشه کنند.
(486) جلد 9 سوره اعراف
165 فَلَمّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ اَنْجَیْنَا الَّذینَ یَنْهَوْنَ
عَنِ السُّوءِآ وَ اَخَذْنَا الَّذینَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئیسٍ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ
فَلَمّا: پس وقتی که
نَسُوا: فراموش نمودند
ما: آن چه را که
ذُکِّرُوا: یادآور شده بودند
بِهِ: به آن،
اَنْجَیْنَا: نجات دادیم
الَّذینَ: کسانی را که
یَنْهَوْنَ: نهی میکردند
عَنِ السُّوءِآ: از بدی،
وَ اَخَذْنَا: و گرفتیم
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (487)
الَّذینَ: کسانی را که
ظَلَمُوا: ظلم کردند،
بِعَذابٍ: به عذابی
بَئیسٍ: شدید، سخت،
بِما: به خاطر این که
کانُوا یَفْسُقُونَ: نافرمانی میکردند.
166 فَلَمّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئینَ
فَلَمّا: پس وقتی که
عَتَوْا: سرپیچی کردند
عَنْ ما: از آن چه
نُهُوا: نهی شده بودند
عَنْهُ: از آن،
(488) جلد 9 سوره اعراف
قُلْنا: گفتیم:
لَهُمْ: به ایشان
کُونُوا: بشوید
قِرَدَةً: بوزینگانی
خاسِئینَ: طرد شده، رانده شده.
167 وَ اِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ لَیَبْعَثَنَّ عَلَیْهِمْ اِلی یَوْمِ الْقِیامَةِ مَنْ یَسُومُهُمْ سُوآءَ الْعَذابِ اِنَّ رَبَّکَ لَسَریعُ الْعِقابِ وَ اِنَّهُلَغَفُورٌ رَحیمٌ
وَ اِذْ: و هنگامی که
تَأَذَّنَ: اعلام نمود
رَبُّکَ: پروردگارت
لَیَبْعَثَنَّ: حتما مسلّط میکند، برمیانگیزد
عَلَیْهِمْ: برایشان
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (489)
اِلی یَوْمِ: تا روز
الْقِیامَةِ: قیامت
مَنْ: کسی را تا
یَسُومُهُمْ: وارد نماید، تحمیل کند به آنها
سُوآءَ: بد، سخت
الْعَذابِ: عذابی را.
اِنَّ: همانا
رَبَّکَ: پروردگار تو
لَسَریعُ: هر آینه تُند
الْعِقابِ: مجازات است،
وَ اِنَّهُ: و همانا او
لَغَفُورٌ: هر آینه آمرزنده
رَحیمٌ: مهربان است.
(490) جلد 9 سوره اعراف
168 وَ قَطَّعْناهُمْ فِیالاَْرْضِ اُمَمامِنْهُمُ الصّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَذلِکَ وَبَلَوْناهُمْبِالْحَسَناتِ وَ السَّیِّئاتِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ
وَ قَطَّعْناهُمْ: و پراکنده ساختیم آنها را
فِی الاَْرْضِ: در زمین
اُمَما: گروههایی،
مِنْهُمُ: بعضی از ایشان
الصّالِحُونَ: صالحاند،
وَ مِنْهُمْ: و بعضی از آنها
دُونَ: پایینتر از
ذلِکَ: آن هستند
وَ بَلَوْناهُمْ: و آزمودیم آنها را
بِالْحَسَناتِ: به نیکیها
وَ السَّیِّئاتِ: و بدیها
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (491)
لَعَلَّهُمْ: شاید ایشان
یَرْجِعُونَ: بازگردند.
169 فَخَلَفَ مِنْبَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْکِتابَ یَأْخُذوُنَ عَرَضَ هذَاالاَْدْنی وَیَقُولُونَ سَیُغْفَرُ لَنا وَ اِنْ یَأْتِهِمْ عَرَضٌمِثْلُهُ یَأْخُذوُهُ اَلَمْیُؤْخَذْ عَلَیْهِمْ میثاقُ الْکِتابِ اَنْ لا یَقُولُوا عَلَی اللّهِ اِلاَّ الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فیهِ وَ الدّارُالاْخِرَةُ خَیْرٌ لِلَّذینَ یَتَّقُونَ اَفَلا تَعْقِلُونَ
فَخَلَفَ: پس جانشین شدند
مِنْ بَعْدِهِمْ: از بعد آنها
خَلْفٌ: جانشینی،
وَرِثُوا: که به ارث بردند
الْکِتابَ: کتاب را.
(492) جلد 9 سوره اعراف
یَأْخُذوُنَ: میگیرند
عَرَضَ: متاع، عرضه
هذَا الاَْدْنی: این (دنیای) پست را
وَ یَقُولُونَ: و میگویند:
سَیُغْفَرُ: به زودی میآمرزد
لَنا: ما را
وَ اِنْ یَأْتِهِمْ: و اگر بیاید آنها را
عَرَضٌ: متاعی، عرضهای
مِثْلُهُ: همانند آن،
یَأْخُذوُهُ: (باز) میگیرند آن را.
اَلَمْ یُؤْخَذْ: آیا گرفته نشده
عَلَیْهِمْ: از آنها
میثاقُ: پیمان
الْکِتابِ: کتاب
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (493)
اَنْ: این که
لا یَقُولُوا: نگویید
عَلَی اللّهِ: بر خدا
اِلاَّ الْحَقَّ: مگر حق را؟
وَ دَرَسُوا: و خواندهاند
ما فیهِ: آن چه در آن است.
وَ الدّارُ: و سرای، خانه
الاْخِرَةُ: آخرت
خَیْرٌ: بهتر است
لِلَّذینَ: برای کسانی که
یَتَّقُونَ: تقوا پیشه میکنند.
اَفَلا تَعْقِلُونَ: آیا پس تعقّل نمیکنید؟
170 وَ الَّذینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ اَقامُوا الصَّلوةَ
(494) جلد 9 سوره اعراف
اِنّا لا نُضیعُ اَجْرَ الْمُصْلِحینَ
وَ الَّذینَ: و کسانی که
یُمَسِّکُونَ: چنگ بزنند
بِالْکِتابِ: به کتاب
وَ اَقامُوا: و برپادارند
الصَّلوةَ: نماز را،
اِنّا: همانا ما
لا نُضیعُ: ضایع نمیکنیم
اَجْرَ: پاداش
الْمُصْلِحینَ: اصلاح گران را.
171 وَ اِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوآا اَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذوُا ما اتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْکُرُوا مافیهِلَعَلَّکُمْتَتَّقُونَ
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (495)
وَ اِذْ: و هنگامی که
نَتَقْنَا: بلند کردیم
الْجَبَلَ: کوه را
فَوْقَهُمْ: بالای سرشان
کَأَنَّهُ: گویی که آن
ظُلَّةٌ: سایبانی است
وَ ظَنُّوآا: و گمان کردند
اَنَّهُ: همانا آن
واقِعٌ: واقع شدنی است
بِهِمْ: روی آنها
خُذوُا: (گفتیم) بگیرید
ما: آن چه را که
اتَیْناکُمْ: دادیم ما به شما
بِقُوَّةٍ: با قدرت
(496) جلد 9 سوره اعراف
وَاذْکُرُوا: و به یاد داشته باشید
ما فیهِ: آن چه در آن است
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَتَّقُونَ: پرهیزگار شوید.
179 وَ لَقَدْذَرَأْنا لِجَهَنَّمَکَثیرا مِنَالْجِنِّ وَالاِْنْسِ
لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ اَعْیُنٌ لایُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ ءَاذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها اوُلآئِکَ کَالاَْنْعمِ بَلْ هُمْاَضَلُّ اوُلآئِکَ هُمُ الْغفِلُونَ
وَ لَقَدْ: و هر آینه به تحقیق
ذَرَأْنا: آفریدیم
لِجَهَنَّمَ: برای جهنّم
کَثیرا: گروه بسیاری را
مِنَ الْجِنِّ: از جن
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (497)
وَ الاِْنْسِ: و انس.
لَهُمْ قُلُوبٌ: برای آنهاست دلهایی
لا یَفْقَهُونَ بِها: که نمیفهمند با آن
وَ لَهُمْ: و برای آنهاست
اَعْیُنٌ: چشمهایی
لا یُبْصِرُونَ بِها: که نمیفهمند با آن
وَ لَهُمْ: و برای آنهاست
ءَاذانٌ: گوشهایی
لا یَسْمَعُونَ: که نمیشنوند
بِها: با آن.
اوُلآئِکَ: آنان
کَالاَْنْعمِ: مانند چهارپایانند
بَلْ هُمْ: بلکه ایشان
اَضَلُّ: گمراهترند.
(498) جلد 9 سوره اعراف
اوُلآئِکَ: آنان
هُمُ الْغفِلُونَ: ایشانند غافلان.
180 وَ لِلّهِ الاَْسْماآ ءُالْحُسْنی فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُو الَّذینَ یُلْحِدُونَ فیآاَسْمئِه سَیُجْزَوْنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ
وَ لِلّهِ: و برای خداوند
الاَْسْمآ ءُ: نامهایی
الْحُسْنی: نیکو است
فَادْعُوهُ: پس بخوانید او را
بِها: به آن.
وَ ذَرُو: و رها کنید
الَّذینَ: کسانی را که
یُلْحِدُونَ: عناد میورزند
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (499)
فی آاَسْمئِه: در اسمهایش.
سَیُجْزَوْنَ: به زودی پاداش داده میشوند
ما: به خاطر
کانُوا یَعْمَلُونَ: اعمالی که انجام میدادند.
181 وَ مِمَّنْخَلَقْناآ اُمَّةٌ یَهْدُونَبِالْحَقِّ وَبِه یَعْدِلُونَ
وَ مِمَّنْ: و از کسانی که
خَلَقْنآ: خلق نمودیم
اُمَّةٌ: گروهی
یَهْدُونَ: هدایت میکنند
بِالْحَقِّ: به حق
وَ بِه یَعْدِلُونَ: و به آن اجرای عدالت میکنند.
182 وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِایتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ
(500) جلد 9 سوره اعراف
حَیْثُ لا یَعْلَمُونَ
وَالَّذینَ: و کسانی که
کَذَّبُوا: تکذیب نمودند
بِایتِنا: آیات ما را،
سَنَسْتَدْرِجُهُمْ: به زودی و به تدریج آنها را به عذاب میافکنیم
مِنْحَیْثُ: از آن جایی که
لا یَعْلَمُونَ: نمیدانند.
183 وَ اُمْلی لَهُمْ اِنَّ کَیْدی مَتینٌ
وَ اُمْلی: و مهلت میدهم
لَهُمْ: به آنها
اِنَّ: همانا
کَیْدی: طرح و نقشه من
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (501)
مَتینٌ: محکم است.
184 اَوَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا ما بِصاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ اِنْ هُوَ اِلاّ نَذیرٌ مُبینٌ
اَوَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا: آیا فکر نکردند
ما بِصاحِبِهِمْ: مصاحبشان، هم صحبتشان
مِنْ جِنَّةٍ: جنونی ندارد؟
اِنْ هُوَ: نیست او
اِلاّ نَذیرٌ: مگر بیمدهندهای
مُبینٌ: آشکار.
185 اَوَلَمْ یَنْظُرُوا فیمَلَکُوتِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ ما خَلَقَ اللّهُ مِنْ شَیْءٍ وَ اَنْ عَسیآ اَنْ یَکُونَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْ فَبِأَیِّ حَدیثٍ بَعْدَهُ یُؤْمِنُونَ
(502) جلد 9 سوره اعراف
اَوَلَمْ یَنْظُرُوا: آیا نظر نکردند
فی مَلَکُوتِ: در باطن
السَّمواتِ: آسمانها
وَ الاَْرْضِ: و زمین
وَ ما خَلَقَ: و آن چه خلق کرد
اللّهُ: خداوند
مِنْ شَیْءٍ: از هر چیزی؟
وَ اَنْ عَسی آ: و این که شاید
اَنْ یَکُونَ: باشد
قَدِ اقْتَرَبَ: به تحقیق، نزدیک
اَجَلُهُمْ: اجلشان.
فَبِأَیِّ: پس به کدام
حَدیثٍ: سخن
بَعْدَهُ: بعد از آن
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (503)
یُؤْمِنُونَ: ایمان میآورند؟
194 اِنَّ الَّذینَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُونِ اللّهِ عِبادٌ اَمْثالُکُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْیَسْتَجیبُوا لَکُمْ اِنْ کُنْتُمْ صدِقینَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی را که
تَدْعُوْنَ: میخوانید
مِنْ دُونِ: غیر از
اللّهِ: خدا،
عِبادٌ: بندگانی هستند
اَمْثالُکُمْ: مانند خود شما.
فَادْعُوهُمْ: پس بخوانید آنها را
فَلْیَسْتَجیبُوا: پس باید اجابت کنند
لَکُمْ اِنْ: شما را اگر
کُنْتُمْ صدِقینَ: باشید راستگو.
(504) جلد 9 سوره اعراف
195 أَلَهُمْاَرْجُلٌ یَمْشُونَبِهاآ اَمْلَهُمْاَیْدٍ یَبْطِشُونَ بِهاآ اَمْ لَهُمْاَعْیُنٌ یُبْصِرُونَ بِهاآ اَمْلَهُمْ ءَاذنٌ یَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَکاآءَکُمْ ثُمَّ کیدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ
أَلَهُمْ: آیا برای آنها
اَرْجُلٌ: پاهایی است
یَمْشُونَ بِهآ: که راه میروند با آن ؟
اَمْ لَهُمْ: یا برای آنها
اَیْدٍ: دستهایی است
یَبْطِشُونَ بِهآ: که میگیرند با آن؟
اَمْ لَهُمْ: یا برای آنها
اَعْیُنٌ: چشمهایی است
یُبْصِرُونَ بِهآ: که میبینند با آن؟
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (505)
اَمْ لَهُمْ: یا برای آنها
ءَاذنٌ: گوشهایی است
یَسْمَعُونَ بِها: که میشنوند با آن؟
قُلِ ادْعُوا: بگو: بخوانید
شُرَکآءَکُمْ: شریکانتان را
ثُمَّ: سپس
کیدُونِ: نقشه بکشید برای من
فَلا تُنْظِرُونِ: پس مهلت ندهید مرا.
196 اِنَّ وَلِیِیَّ اللّهُ الَّذی نَزَّلَالْکِتبَ وَ هُوَ یَتَوَلَّی الصّلِحینَ
اِنَّ: به درستی که
وَلِیِیَّ: سرپرست من
اللّهُ الَّذی: خدایی است که
(506) جلد 9 سوره اعراف
نَزَّلَ: نازل کرده
الْکِتبَ: کتاب را،
وَ هُوَ: و او
یَتَوَلَّی: سرپرستی میکند
الصّلِحینَ: صالحان را.
197 وَ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِه لا یَسْتَطیعُونَ نَصْرَکُمْ وَ لاآ اَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ
وَ الَّذینَ: و کسانی را که
تَدْعُونَ: میخوانید
مِنْ دُونِه: از غیر او،
لا یَسْتَطیعُونَ: توانایی ندارند
نَصْرَکُمْ: یاری کنند شما را،
وَ لاآ اَنْفُسَهُمْ: و نه خودشان را
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (507)
یَنْصُرُونَ: یاری دهند.
198 وَ اِنْ تَدْعُوهُمْ اِلَی الْهُدی لا یَسْمَعُوا
وَ تَریهُمْ یَنْظُرُونَ اِلَیْکَ وَ هُمْلایُبْصِرُونَ
وَ اِنْ تَدْعُوهُمْ: و اگر بخوانید آنها را
اِلَی الْهُدی: به سوی هدایت
لا یَسْمَعُوا: نمیشنوند
وَ تَریهُمْ: و میبینی آنها را
یَنْظُرُونَ: نگاه میکنند
اِلَیْکَ: به تو
وَ هُمْ: در حالی که آنها
لایُبْصِرُونَ: نمیبینند.
199 خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ اَعْرِضْ
(508) جلد 9 سوره اعراف
عَنِ الْجهِلینَ
خُذِ: بگیر
الْعَفْوَ: عفو را، مدارا کن
وَأْمُرْ: و امر کن، وادار کن
بِالْعُرْفِ: به خوبی، به نیکی
وَ اَعْرِضْ: و روی گردان
عَنِ الْجهِلینَ: از جاهلان.
200 وَ اِمّا یَنْزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ اِنَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ
وَ اِمّا: و هرگاه، و اگر
یَنْزَغَنَّکَ: وسوسه رسید به تو
مِنَ الشَّیْطانِ: از شیطان
نَزْغٌ: وسوسهای
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (509)
فَاسْتَعِذْ: پس پناه ببر
بِاللّهِ: به خدا،
اِنَّهُ: به درستی که او
سَمیعٌ عَلیمٌ: شنوای داناست.
201 اِنَّ الَّذینَ اتَّقَوْا اِذا مَسَّهُمْ طآئِفٌ مِنَ الشَّیْطانِ تَذَکَّرُوا فَاِذاهُمْ مُبْصِرُونَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
اتَّقَوْا: تقوا پیشه کردند
اِذا: هنگامی که
مَسَّهُمْ: برسد به آنها
طآئِفٌ: چرخندهای، پندار شیطانیای
مِنَ الشَّیْطانِ: از شیطان،
تَذَکَّرُوا: یاد میکنند (خدا را)
(510) جلد 9 سوره اعراف
فَاِذاهُمْ: پس در آن هنگام آنها
مُبْصِرُونَ: بینا شدگانند.
202 وَ اِخْوانُهُمْیَمُدُّونَهُمْ فِیالْغَیِّ ثُمَلا یُقْصِرُونَ
وَ اِخْوانُهُمْ: و برادرانشان
یَمُدُّونَهُمْ: میکشند آنها را
فِی الْغَیِّ: در ستم، در گمراهی
ثُمَّ: سپس
لا یُقْصِرُونَ: کوتاهی نمیکنند.
203 وَ اِذا لَمْتَأْتِهِمْبِایَةٍ قالُوالَوْلاَ اجْتَبَیْتَهاقُلْاِنَّماآ اَتَّبِعُمایُوحیآ اِلَیَّ مِنْرَبّی هذا بَصاآئِرُ مِنْ رَبِّکُمْ
وَ هُدًی وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ
وَ اِذا: و هنگامی که
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (511)
لَمْ تَأْتِهِمْ: نیاوری برایشان
بِایَةٍ: آیهای،
قالُوا لَوْ: گویند: چرا
لاَاجْتَبَیْتَها: برنگزیدی آن را.
قُلْ: بگو:
اِنَّمآ: جز این نیست که
اَتَّبِعُ: پیروی میکنم
ما یُوحیآ: آن چه را که وحی شده
اِلَیَّ مِنْ: به سوی من از
رَبّی: جانب پروردگارم،
هذا: این
بَصآئِرُ: وسیله بینایی، حجتهای روشن
مِنْ: از جانب
رَبِّکُمْ: پروردگارتان است
(512) جلد 9 سوره اعراف
وَ هُدًی: و هدایتی
وَ رَحْمَةٌ: و رحمتی است
لِقَوْمٍ: برای قومی که
یُؤْمِنُونَ: ایمان میآورند.
204 وَ اِذا قُرِءَ الْقُرْاآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ اَنْصِتُوا لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ
وَ اِذا: و هنگامی که
قُرِءَ: خوانده شود
الْقُرْآنُ: قرآن،
فَاسْتَمِعُوا: پس گوش کنید
لَهُ: به آن
وَ اَنْصِتُوا: و ساکت باشید
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (513)
تُرْحَمُونَ: رحم کرده شوید.
205 وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تَضَرُّعا وَ خیفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالاْصالِ وَ لا تَکُنْ
مِنَ الْغفِلینَ
وَ اذْکُرْ: و یاد کن
رَبَّکَ: پروردگارت را
فی نَفْسِکَ: در (دل) خودت
تَضَرُّعا: با زاری و تضرّع
وَ خیفَةً: و خوف
وَ دُونَ الْجَهْرِ: آهسته و آرام
مِنَ الْقَوْلِ: از گفتار، آواز،
بِالْغُدُوِّ: صبحگاهان
وَالاْصالِ: و شامگاهان
(514) جلد 9 سوره اعراف
وَ لا تَکُنْ: و نباش
مِنَ الْغفِلینَ: از غافلان.
206 اِنَّ الَّذینَ عِنْدَ رَبِّکَ لا یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِه وَ یُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ یَسْجُدُونَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا آنان که
عِنْدَ: نزد
رَبِّکَ: پروردگارت (در مقام قرب هستند)،
لا یَسْتَکْبِرُونَ: تکبّر نمیورزند
عَنْ عِبادَتِه: از عبادتش
وَ یُسَبِّحُونَهُ: و تسبیح میکنند او را
وَ لَهُ: و برای او
یَسْجُدُونَ: سجده میکنند.
سوره اعراف لغات و مفاهیم قرآن کریم (515)
2 اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذینَ اِذا ذُکِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ اِذا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ ءایتُهُ زادَتْهُمْ ایمنا وَ عَلی رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ
اِنَّمَا: جز این نیست که
الْمُؤْمِنُونَ: مؤمنان
الَّذینَ اِذا: کسانیند که زمانی که
ذُکِرَ اللّهُ: یاد کرده شود خدا
وَجِلَتْ: ترسان شود
قُلُوبُهُمْ: دلهایشان،
وَ اِذا: و هنگامی که
تُلِیَتْ: تلاوت شود
عَلَیْهِمْ: برایشان
ءایتُهُ: آیات او،
(516) جلد 9 سوره انفال
زادَتْهُمْ ایمنا: افزون شود ایمانشان
وَ عَلی رَبِّهِمْ: و بر پروردگارشان
یَتَوَکَّلُونَ: توکّل میکنند.
3 اَلَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلوةَ وَ مِمّا رَزَقْنهُمْ یُنْفِقُونَ
اَلَّذینَ: کسانی که
یُقیمُونَ: به پا میخیزند
الصَّلوةَ: نماز را
وَ مِمّا: و از آن چه
رَزَقْنهُمْ: روزی دادیم ما به آنها
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند.
4 اُولئِکَ هُمُالْمُؤْمِنُونَ حَقّا لَهُمْ دَرَجتٌعِنْدَ
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (517)
رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَریمٌ
اُولئِکَ: آنان
هُمُالْمُؤْمِنُونَ: ایشانند مؤمنان
حَقّا: حقیقتی
لَهُمْ: برای ایشان است
دَرَجتٌ: درجاتی
عِنْدَ رَبِّهِمْ: نزد پروردگارشان
وَ مَغْفِرَةٌ: و آمرزشی
وَ رِزْقٌ کَریمٌ: و رزقی کریم.
5 کَما اَخْرَجَکَ رَبُّکَ مِنْ بَیْتِکَ بِالْحَقِّ وَ اِنَّ فَریقا مِنَ الْمُؤْمِنینَ لَکرِهُونَ
کَما: هم چنان که
اَخْرَجَکَ: بیرون فرستاد تو را
(518) جلد 9 سوره انفال
رَبُّکَ: پروردگارت
مِنْ بَیْتِکَ: از خانهات
بِالْحَقِّ وَ: به حق و
اِنَّ فَریقا: به درستی که گروهی
مِنَ الْمُؤْمِنینَ: از مؤمنان
لَکرِهُونَ: کراهت داشتند.
6 یُجدِلُونَکَ فِی الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَیَّنَ کَاَنَّما یُساقُونَ اِلَی الْمَوْتِ وَ هُمْ یَنْظُرُونَ
یُجدِلُونَکَ: مجادله میکنند با تو
فِی الْحَقِّ: در امر حق
بَعْدَ ما: بعد از آن که
تَبَیَّنَ: روشن شد،
کَاَنَّما: گویی
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (519)
یُساقُونَ: رانده میشوند
اِلَی الْمَوْتِ: به سوی مرگ
وَ هُمْ یَنْظُرُونَ: و آنها تماشا میکنند.
20 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ ءَامَنُوآا اَطیعُوا اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ اَنْتُمْ تَسْمَعُونَ
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُوآا: ایمان آوردید
اَطیعُوا: اطاعت کنید
اللّهَ: خدا را
وَ رَسُولَهُ: و رسولش را،
وَ لا تَوَلَّوْا: و برنگردید، و روی نگردانید
عَنْهُ: از او
وَ اَنْتُمْ: در حالی که شما
(520) جلد 9 سوره انفال
تَسْمَعُونَ: میشنوید.
22 اِنَّ شَرَّ الدَّوآابِّ عِنْدَ اللّهِ الصُّمُّ الْبُکْمُ الَّذینَ لایَعْقِلُونَ
اِنَّ شَرَّ: همانا بدترین
الدَّوآابِّ: جنبندگان
عِنْدَ اللّهِ: نزد خدا
الصُّمُّ الْبُکْمُ: (افراد) کر و لال هستند
الَّذینَ: آن کسانی که
لا یَعْقِلُونَ: اندیشه نمیکنند.
24 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ ءَامَنُوا اسْتَجیبُوا لِلّهِ وَ لِلرَّسُولِ أِذا دَعاکُمْ لِمایُحْییکُمْ وَاعْلَمُوآا اَنَّ اللّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِوَ قَلْبِه وَ اَنَّهُآ اِلَیْهِ تُحْشَرُونَ
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (521)
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُوا: ایمان آوردید!
اسْتَجیبُوا: اجابت کنید
لِلّهِ: خدا
وَ لِلرَّسُولِ: و رسول را
أِذا: هنگامی که
دَعاکُمْ: بخوانند شما را
لِما: به آن چه
یُحْییکُمْ: زنده سازد شما را،
وَ اعْلَمُوآا: و بدانید
اَنَّ اللّهَ: که همانا خداوند
یَحُولُ بَیْنَ: حائل میشود بین
الْمَرْءِ: انسان
وَ قَلْبِه: و قلبش،
(522) جلد 9 سوره انفال
وَ اَنَّهُآ: و همانا اوست که
اِلَیْهِ: به سویش
تُحْشَرُونَ: محشور میشوید.
25 وَاتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصیبَنَّ الَّذینَ ظَلَمُوا مِنْکُمْ خاآصَّةً وَ اعْلَمُوآا اَنَاللّهَ شَدیدُ الْعِقابِ
وَ اتَّقُوا:و بپرهیزید، بترسید
فِتْنَةً: از فتنهای که
لا تُصیبَنَّ: نمیرسد
الَّذینَ: به کسانی که
ظَلَمُوا: ستم کردند
مِنْکُمْ: از شما
خآصَّةً: خاص، ویژه
وَ اعْلَمُوآا: و بدانید
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (523)
اَنَّ اللّهَ: که همانا خداوند
شَدیدُ: شدید، سخت
الْعِقابِ: کیفر است.
26 وَ اذْکُرُوآا اِذْ اَنْتُمْ قَلیلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِیالاَْرْضِ تَخافُونَ اَنْ یَتَخَطَّفَکُمُ النّاسُ فَأویکُمْ وَ اَیَّدَکُمْبِنَصْرِهوَرَزَقَکُمْ مِنَالطَّیِّبتِلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
وَاذْکُرُوآا: و یاد کنید
اِذْ اَنْتُمْ: هنگامی را که شما
قَلیلٌ: کم بودید
مُسْتَضْعَفُونَ: ضعیف بودید
فِی الاَْرْضِ: در (روی) زمین
تَخافُونَ: میترسیدید
اَنْ یَتَخَطَّفَکُمُ: که برُبایند شما را
(524) جلد 9 سوره انفال
النّاسُ: مردم،
فَأویکُمْ: پس پناه داد شما را
وَ اَیَّدَکُمْ: و کمک کرد شما را
بِنَصْرِه: به نصرت خود
وَ رَزَقَکُمْ: و روزی داد شما را
مِنَ الطَّیِّبتِ: از پاکیزهها
لَعَلَّکُمْ: شاید شما
تَشْکُرُونَ: تشکر کنید.
27 یاآ اَیُّهَاالَّذینَ ءَامَنُوا لاتَخُونُوااللّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوآا اَمنتِکُمْ وَ اَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُوا: ایمان آوردید!
لا تَخُونُوا: خیانت نکنید
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (525)
اللّهَ: به خدا
وَ الرَّسُولَ: و رسول
وَ تَخُونُوآا: و خیانت نکنید
اَمنتِکُمْ: در امانتهای خود
وَ اَنْتُمْ: در حالی که شما
تَعْلَمُونَ: میدانید.
28 وَ اعْلَمُوآا اَنَّماآ اَمْوالُکُمْ وَ اَوْلدُکُمْ فِتْنَةٌ وَ اَنَّ اللّهَ عِنْدَآهُ اَجْرٌ عَظیمٌ
وَ اعْلَمُوآا: و بدانید
اَنَّمآ: جز این نیست که
اَمْوالُکُمْ: اموال شما
وَ اَوْلدُکُمْ: و فرزندان شما
فِتْنَةٌ: (وسیله) آزمایشند
(526) جلد 9 سوره انفال
وَ اَنَّ اللّهَ: و همانا خدا
عِنْدَآهُ: نزد اوست
اَجْرٌ عَظیمٌ: پاداشی بزرگ.
29 یاآ اَیُّهَا الَّذینَ ءَامَنُوآا اِنْ تَتَّقُوا اللّهَ یَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقانا وَ یُکَفِّرْعَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَ اللّهُ ذُوالْفَضْلِ الْعَظیمِ
یآ اَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُوآا: ایمان آوردید!
اِنْ تَتَّقُوا: اگر بپرهیزید، پروا کنید
اللّهَ: از خدا
یَجْعَلْ: قرار میدهد
لَکُمْ فُرْقانا: برای شما فرقان را
وَ یُکَفِّرْ: و میپوشاند
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (527)
عَنْکُمْ: از شما
سَیِّئاتِکُمْ: بدیهایتان را
وَ یَغْفِرْ لَکُمْ: و میآمرزد شما را.
وَ اللّهُ: و خداوند
ذُوالْفَضْلِ: دارای فضل
الْعَظیمِ: بزرگ است.
30 وَ اِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذینَ کَفَرُوا لِیُثْبِتُوکَ اَوْ یَقْتُلُوکَ اَوْ یُخْرِجُوکَ وَ یَمْکُرُونَ وَ یَمْکُرُ اللّهُ
وَ اللّهُ خَیْرُ الْمکِرینَ
وَ اِذْ: (به یاد آور) و هنگامی که
یَمْکُرُ: نقشه میکشیدند
بِکَ الَّذینَ: برای تو کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند
(528) جلد 9 سوره انفال
لِیُثْبِتُوکَ: تا به زندان بیفکند
اَوْ یَقْتُلُوکَ: یا بکُشند تو را
اَوْ یُخْرِجُوکَ: یا خارج کنند تو را.
وَ یَمْکُرُونَ: و مکر میکردند
وَ یَمْکُرُ: و مکر میکرد
اللّهُ: خدا،
وَ اللّهُ: و خداوند
خَیْرُ: بهترین
الْمکِرینَ: مکرکنندگان است.
31 وَ اِذا تُتْلی عَلَیْهِمْءَ ایتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ
نَشاآءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذآا اِنْ هذآا اِلاّ اَسطیرُ الاَْوَّلینَ
وَ اِذا: و هنگامی که
تُتْلی: خوانده میشود
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (529)
عَلَیْهِمْ: بر آنها
ءَایتُنا: آیات ما
قالُوا قَدْ: گویند: به تحقیق
سَمِعْنا: شنیدیم ما
لَوْ نَشآءُ: اگر بخواهیم
لَقُلْنا مِثْلَ: هر آینه میگوییم مثل
هذآا: این را،
اِنْ هذآا: نیست این (قرآن)
اِلاّ اَسطیرُ: مگر افسانههای
الاَْوَّلینَ: پیشینیان.
32 وَ اِذْ قالُوا اللّهُمَّ اِنْ کانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِکَ فَأَمْطِرْ عَلَیْنا حِجارَةً مِنَ السَّماآءِ اَوِ ائْتِنا
بِعَذابٍاَلیمٍ
(530) جلد 9 سوره انفال
وَ اِذْ قالُوا: و هنگامی که گفتند:
اللّهُمَّ: پروردگارا!
اِنْ کانَ: اگر باشد
هذا: این (کتاب)
هُوَ الْحَقَّ: و، حق،
مِنْ عِنْدِکَ: از طرف تو،
فَأَمْطِرْ: پس ببار
عَلَیْنا: بر ما
حِجارَةً: سنگهایی
مِنَ السَّمآءِ: از آسمان
اَوِ ائْتِنا: یا بیاور
بِعَذابٍ: عذابی
اَلیمٍ: دردناک.
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (531)
33 وَ ما کانَ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ اَنْتَ فیهِمْ وَ ما کانَ
اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ
وَ ما کانَ اللّهُ: و بنا ندارد خداوند
لِیُعَذِّبَهُمْ: تا عذاب کند آنها را
وَ اَنْتَ: در حالی که تو
فیهِمْ: در میانشان هستی،
وَ ما کانَ: و بنا ندارد
اللّهُ: خداوند
مُعَذِّبَهُمْ: عذاب کند آنها را
وَ هُمْ: در حالی که آنها
یَسْتَغْفِرُونَ: استغفار میکنند.
34 وَ ما لَهُمْ اَلاّیُعَذِّبَهُمُاللّهُ وَ هُمْیَصُدُّونَ عَنِالْمَسْجِدِالْحَرامِ وَماکانُوآا اَوْلِیاآءَهُ اِنْاَوْلِیاآءُهُ
(532) جلد 9 سوره انفال
اِلاَّالْمُتَّقُونَ وَلکِنَّ اَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ
وَ ما لَهُمْ: و چرا ایشان را
اَلاّ یُعَذِّبَهُمُ: عذاب نکند
اللّهُ: خداوند
وَ هُمْ یَصُدُّونَ: در حالی که آنها بازمیدارند
عَنِالْمَسْجِدِ: از مسجد
الْحَرامِ: الحرام (مردم را)،
وَ ما کانُوآا: در حالی که نباشند
اَوْلِیآءَهُ: سرپرستان آن.
اِنْ اَوْلِیآءُهُ: نیستند سرپرستان آن
اِلاَّ الْمُتَّقُونَ: مگر پرهیزکاران،
وَلکِنَّ: ولیکن
اَکْثَرَهُمْ: بیشترشان
لا یَعْلَمُونَ: نمیدانند.
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (533)
35 وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَیْتِ اِلاّ مُکآءً وَ تَصْدِیَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ
وَ ما کانَ: و نبود
صَلاتُهُمْ: نمازشان
عِنْدَ الْبَیْتِ: نزد خانه (خدا)
اِلاّ مُکآءً: مگر صوت کشیدن
وَ تَصْدِیَةً: و کف زدن.
فَذُوقُوا: پس بچشید
الْعَذابَ: عذاب را
بِما: به خاطر
کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ: کفری که میورزیدید.
36 اِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا یُنْفِقُونَ اَمْولَهُمْ لِیَصُدُّوا
(534) جلد 9 سوره انفال
عَنْ سَبیلِاللّهِ فَسَیُنْفِقُونَها ثُمَتَکُونُعَلَیْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ یُغْلَبُونَ وَ الَّذینَ کَفَرُوآا اِلی جَهَنَّمَ یُحْشَرُونَ
اِنَّ الَّذینَ: همانا کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند،
یُنْفِقُونَ: انفاق میکنند
اَمْولَهُمْ: مالهایشان را
لِیَصُدُّوا: تا باز دارند
عَنْ سَبیلِ: از راه
اللّهِ: خدا.
فَسَیُنْفِقُونَها: پس به زودی انفاق میکنند آن را،
ثُمَّ تَکُونُ: سپس میشود
عَلَیْهِمْ: برایشان
حَسْرَةً: مایه حسرت،
ثُمَّ: سپس
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (535)
یُغْلَبُونَ: شکست میخورند.
وَ الَّذینَ: و کسانی که
کَفَرُوآا: کافر شدند
اِلی جَهَنَّمَ: به سوی جهنم
یُحْشَرُونَ: محشور میشوند.
37 لِیَمیزَاللّهُالْخَبیثَمِنَالطَّیِّبِوَیَجْعَلَ الْخَبیثَ بَعْضَهُعَلیبَعْضٍفَیَرْکُمَهُ جَمیعافَیَجْعَلَهُفی جَهَنَّمَ اوُلآئِکَ هُمُ الْخسِرُونَ
لِیَمیزَ: تا جدا سازد
اللّهُ: خداوند
الْخَبیثَ: ناپاک را
مِنَ الطَّیِّبِ: از پاک،
وَ یَجْعَلَ: و قرار میدهد
(536) جلد 9 سوره انفال
الْخَبیثَ: ناپاک را
بَعْضَهُ: بعضی از آنها را
عَلی بَعْضٍ: بر بعض دیگر،
فَیَرْکُمَهُ: پس متراکم میکند آنها را
جَمیعا: جمیعا: همگی
فَیَجْعَلَهُ: پس قرار دهد آنها را
فی جَهَنَّمَ: در جهنّم.
اوُلآئِکَ: آنان
هُمُ: ایشانند
الْخسِرُونَ: از زیانکاران.
«پایان جزء 9»
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (537)
46 وَاَطیعُوا اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَلاتَنزَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُمْ وَاصْبِرُوااِنَّ اللّهَ مَعَ الصّبِرینَ
وَ اَطیعُوا: و اطاعت کنید
اللّهَ: خدا
وَ رَسُولَهُ: و رسولش را،
وَ لا تَنزَعُوا: و نزاع نکنید،
فَتَفْشَلُوا: پس سست میشوید
وَ تَذْهَبَ: و میرود
ریحُکُمْ: قدرت، شکوت شما،
وَ اصْبِرُوا: و صبر پیشه کنید.
اِنَّ اللّهَ: همانا خداوند
مَعَ الصّبِرینَ: با صبرکنندگان است.
52 کَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ کَفَرُوا
(538) جلد 10 سوره انفال
بِأَیتِ اللّهِ فَاَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْاِنَّ اللّهَ قَوِیٌّ شَدیدُ الْعِقابِ
کَدَأْبِ: مانند شیوه، عادت
ءَالِ فِرْعَوْنَ: خاندان فرعون
وَ الَّذینَ: و کسانی که
مِنْ قَبْلِهِمْ: از قبل از ایشان بودند،
کَفَرُوا: که کفر ورزیدند
بِأَیتِ اللّهِ: به آیا خدا،
فَاَخَذَهُمُ: پس گرفت آنها را
اللّهُ: خداوند
بِذُنُوبِهِمْ: به گناهانشان.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خدا
قَوِیٌّ: نیرومندی است
شَدیدُ: که سخت
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (539)
الْعِقابِ: کیفر است.
53 ذلِکَ بِاَنَّ اللّهَ لَمْ یَکُ مُغَیِّرا نِعْمَةً اَنْعَمَها عَلی قَوْمٍحَتّییُغَیِّرُوا مابِاَنْفُسِهِمْ وَاَنَاللّهَ سَمیعٌ عَلیمٌ
ذلِکَ: این
بِاَنَّ اللّهَ: به آن خاطر است که خدا
لَمْ یَکُ: نباشد
مُغَیِّرا: تغییردهنده
نِعْمَةً: نعمتی که
اَنْعَمَها: ارزانی داشته آن را
عَلی قَوْمٍ: بر قومی،
حَتّی یُغَیِّرُوا: مگر تغییر دهند
ما: آن چه را که
بِاَنْفُسِهِمْ: در خودشان است
(540) جلد 10 سوره انفال
وَ اَنَّ: و به درستی که
اللّهَ: خداوند
سَمیعٌ عَلیمٌ: شنوای داناست.
60 وَ اَعِدُّوا لَهُمْ مَااسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِه عَدُوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ
وَ ءاخَرینَ مِنْدُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْشَیْءٍ فی سَبیلِ اللّهِ یُوَفَّ اِلَیْکُمْ وَ اَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ
وَ اَعِدُّوا: و آماده سازید
لَهُمْ مَا: برای آنها آن چه
اسْتَطَعْتُمْ: توانایی دارید
مِنْ قُوَّةٍ: از نیرو
وَ مِنْ: و از
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (541)
رِباطِ الْخَیْلِ: ورزیده اسبان (اسبان ورزیده)
تُرْهِبُونَ بِه: میترسانید به وسیله آن
عَدُوَّ: دشمن
اللّهِ: خدا
وَعَدُوَّکُمْ: و دشمن خودتان را،
وَ ءاخَرینَ: و دیگران را
مِنْ دُونِهِمْ: غیر از ایشان،
لا تَعْلَمُونَهُمُ: که نمیشناسید آنها را.
اللّهُ: خدا
یَعْلَمُهُمْ: میشناسدشان.
وَ ما تُنْفِقُوا: و آن چه انفاق کنید
مِنْ شَیْءٍ: از چیزی
فی سَبیلِ اللّهِ: در راه خدا.
یُوَفَّ: بازگردانده میشود
(542) جلد 10 سوره انفال
اِلَیْکُمْ: به سوی شما،
وَ اَنْتُمْ: و شما
لا تُظْلَمُونَ: ظلم نخواهید شد.
64 یآاَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَالْمُؤْمِنینَ
یآاَیُّهَا النَّبِیُّ: ای پیامبر!
حَسْبُکَ: کافی است برای تو
اللّهُ: خدا
وَ مَنِ: و کسانی که
اتَّبَعَکَ: پیروی کردند از تو
مِنَ الْمُؤْمِنینَ: از مؤمنان.
65 یآاَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنینَ عَلَی الْقِتالِ اِنْ
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (543)
یَکُنْ مِنْکُمْ عِشْرُونَ صبِرُونَیَغْلِبُوا مِأْئَتَیْنِ وَ اِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ مِأْئَةٌ یَغْلِبُوآا اَلْفا مِنَ الَّذینَ کَفَرُوا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُونَ
یآاَیُّهَا النَّبِیُّ: ای پیامبر!
حَرِّضِ: تحریک کن، تشویق کن
الْمُؤْمِنینَ: مؤمنان را
عَلَی الْقِتالِ: بر جنگ، بر جهاد،
اِنْ یَکُنْ: اگر باشند
مِنْکُمْ: از شما
عِشْرُونَ: بیست نفر
صبِرُونَ: با استقامت
یَغْلِبُوا: غلبه میکنند
مِأْئَتَیْنِ: بر دویست نفر.
وَ اِنْ یَکُنْ: و اگر باشند
(544) جلد 10 سوره انفال
مِنْکُمْ: از شما
مِأْئَةٌ: صد نفر،
یَغْلِبُوآا: غلبه میکنند
اَلْفا: بر هزار نفر
مِنَ الَّذینَ: از کسانی که
کَفَرُوا: کافر شدند.
بِاَنَّهُمْ: به خاطر این که آنها
قَوْمٌ: قومی هستند که
لا یَفْقَهُونَ: نمیفهمند.
66 اَلْئنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنْکُمْ وَ عَلِمَ اَنَّ فیکُمْ ضَعْفا فَاِنْ یَکُنْمِنْکُمْ مِأْئَةٌ صابِرَةٌیَغْلِبُوامِأَتَیْنِ وَ اِنْ یَکُنْ مِنْکُمْاَلْفٌیَغْلِبُوآااَلْفَیْنِبِأِذْنِاللّهِوَاللّهُمَعَالصّبِرینَ
اَلْئنَ: اکنون
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (545)
خَفَّفَ: تخفیف داد
اللّهُ: خداوند
عَنْکُمْ: به شما،
وَ عَلِمَ اَنَّ: و معلوم داشت
فیکُمْ: در شما
ضَعْفا: ضعفی وجود دارد.
فَاِنْ یَکُنْ: پس اگر باشند
مِنْکُمْ: از شما
مِأْئَةٌ: صد نفر
صابِرَةٌ: با استقامت،
یَغْلِبُوا: غلبه میکنند
مِأَتَیْنِ: بر دویست نفر.
وَ اِنْ یَکُنْ: و اگر باشند
مِنْکُمْ: از شما
(546) جلد 10 سوره انفال
اَلْفٌ: هزار نفر،
یَغْلِبُوآا: غلبه میکنند
اَلْفَیْنِ: بر دو هزار نفر
بِأِذْنِ: به اجازه، به فرمان
اللّهِ: خدا،
وَ اللّهُ: و خداوند
مَعَ الصّبِرینَ: با صابران است.
سوره انفال لغات و مفاهیم قرآن کریم (547)
16 اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَکُوا وَ لَمّا یَعْلَمِ اللّهُ الَّذینَ جهَدُوا مِنْکُمْ وَ لَمْ یَتَّخِذُوا مِنْدُونِ اللّهِ وَ لا رَسُولِه وَ لاَ الْمُؤْمِنینَ وَلیجَةً وَاللّهُ خَبیرٌ بِما تَعْمَلُونَ
اَمْ حَسِبْتُمْ: آیا گمان کردید
اَنْ تُتْرَکُوا: که رها میشوید
وَ لَمّا یَعْلَمِ: و هنوز نشناخته است
اللّهُ: خدا
الَّذینَ: کسانی را که
جهَدُوا: جهاد کردند
مِنْکُمْ: از شما؟
وَ لَمْ یَتَّخِذُوا: در حالی که انتخاب نکردهاند
مِنْ دُونِ: از غیر
اللّهِ: خدا
(548) جلد 10 سوره توبه
وَ لا رَسُولِه: و نه رسولش
وَ لاَ الْمُؤْمِنینَ: و نه مؤمنین را
وَلیجَةً: همراز، مَحرم اَسرار.
وَ اللّهُ: و خداوند
خَبیرٌ: آگاه است
بِما: به آن چه
تَعْمَلُونَ: عمل میکنید.
18 اِنَّما یَعْمُرُ مَسجِدَاللّهِ مَنْ ءَامَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ وَ اَقامَ الصَّلوةَ وَ ءَاتَیالزَّکوةَ وَ لَمْ یَخْشَ اِلاَّ اللّهَ فَعَسی آ اوُلآئِکَ اَنْ یَکُونُوا مِنَ الْمُهْتَدینَ
اِنَّما: جز این نیست که
یَعْمُرُ: تعمیر میکنند
مَسجِدَ اللّهِ: مساجد خدا را
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (549)
مَنْ: کسانی که
ءَامَنَ: ایمان دارند
بِاللّهِ: به خداوند
وَ الْیَوْمِ: و روز
الاْخِرِ: قیامت،
وَ اَقامَ: و برپادارند
الصَّلوةَ: نماز را
وَ ءَاتَی: و بپردازند
الزَّکوةَ: زکات را
وَ لَمْ یَخْشَ: و نترسند
اِلاَّ اللّهَ: جز از خدا.
فَعَسیآ: پس شاید، امید است
اوُلآئِکَ: آنان
اَنْ یَکُونُوا: این که باشند
(550) جلد 10 سوره توبه
مِنَ الْمُهْتَدینَ: از هدایت یافتهگان.
23 یاَیُّهَا الَّذینَ ءَامَنُوا لا تَتَّخِذُوآا ءاباآءَکُمْ وَ اِخْوانَکُمْ اَوْلِیاآءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْکُفْرَعَلَی الاْیمنِ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَاُولآئِکَ هُمُ الظّلِمُونَ
یاَیُّهَا الَّذینَ: ای کسانی که
ءَامَنُوا: ایمان آوردید!
لا تَتَّخِذُوآا: نگیرید
ءابآءَکُمْ: پدرانتان را
وَ اِخْوانَکُمْ: و برادرانتان را
اَوْلِیآءَ: دوستان، ولیّ
اِنِ اسْتَحَبُّوا: اگر ترجیح دادند
الْکُفْرَ: کفر را
عَلَی الاْیمنِ: بر ایمان.
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (551)
وَ مَنْ: و هر کس
یَتَوَلَّهُمْ: دوستی کند با آنها
مِنْکُمْ: از شما،
فَاُولآئِکَ: پس آنان
هُمُ الظّلِمُونَ: ایشانند ستمگران.
24 قُلْ اِنْ کانَ ءاباآؤُکُمْ وَ اَبْناآؤُکُمْ وَ اِخْوانُکُمْ وَاَزْواجُکُمْوَعَشیرَتُکُمْ وَاَمْولٌاقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجرَةٌ
تَخْشَوْنَ کَسادَها وَ مَسکِنُ تَرْضَوْنَهاآ اَحَبَّ اِلَیْکُمْ مِنَاللّهِ وَرَسُولِه وَجِهادٍ فیسَبیلِهفَتَرَبَّصُوا حَتّی یَأْتِیَ اللّهُ بِأَمْرِه وَ اللّهُلا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفسِقینَ
قُلْ اِنْ کانَ: پس اگر باشند
ءابآؤُکُمْ: پدرانتان
وَ اَبْنآؤُکُمْ: و فرزندانتان
(552) جلد 10 سوره توبه
وَ اِخْوانُکُمْ: و برادرانتان
وَ اَزْواجُکُمْ: و همسرانتان
وَ عَشیرَتُکُمْ: و قوم و خویشتان
وَ اَمْولٌ: و اموالی که
اقْتَرَفْتُمُوها: جمعآوری کردهاید، به دست آوردهاید
وَ تِجرَةٌ: و تجارتی که
تَخْشَوْنَ: میترسید
کَسادَها: از کساد شدنش
وَ مَسکِنُ: و مساکنی که
تَرْضَوْنَهآ: (مورد علاقه شماست)، به آن علاقهمندید
اَحَبَّ: محبوبتر است
اِلَیْکُمْ: نزد شما
مِنَاللّهِ: از خدا
وَ رَسُولِه: و رسولش
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (553)
وَ جِهادٍ: و جهاد
فی سَبیلِه: در راهش،
فَتَرَبَّصُوا: پس منتظر باشید
حَتّی یَأْتِیَ: تا بیاید، بیاورد
اللّهُ: خدا
بِأَمْرِه: فرمانش را.
وَ اللّهُ: و خداوند
لا یَهْدِی: هدایت نمیکند
الْقَوْمَ: قوم، گروه
الْفسِقینَ: فاسق را.
25 لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللّهُ فی مَواطِنَ کَثیرَةٍ وَ یَوْمَ
حُنَیْنٍ اِذْ اَعْجَبَتْکُمْ کَثْرَتُکُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْکُمْ شَیْئا وَ ضاقَتْ عَلَیْکُمُالاَْرْضُ بِمارَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّیْتُمْمُدْبِرینَ
(554) جلد 10 سوره توبه
لَقَدْ: هر آینه به تحقیق
نَصَرَکُمُ: یاری کرد شما را
اللّهُ: خدا
فی مَواطِنَ: در مواقف، موافق موارد
کَثیرَةٍ: بسیاری،
وَ یَوْمَ حُنَیْنٍ: و روز (جنگ) حنین
اِذْ اَعْجَبَتْکُمْ: هنگامی که
کَثْرَتُکُمْ: بسیاریتان،
فَلَمْ تُغْنِ: پس بینیاز نکرد
عَنْکُمْ: شما را
شَیْئا: چیزی،
وَ ضاقَتْ: و تنگ شد
عَلَیْکُمُ: بر شما
الاَْرْضُ: زمین
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (555)
بِما رَحُبَتْ: با همه فراخی و وسعت که داده شد،
ثُمَّ: سپس
وَلَّیْتُمْ: پشت کردید
مُدْبِرینَ: (درحالی که فرار مینمودید).
26 ثُمَّ اَنْزَلَ اللّهُ سَکینَتَهُ عَلی رَسُولِه وَ عَلَیالْمُؤْمِنینَ وَ اَنْزَلَ جُنُودا لَمْ تَرَوْهاوَ عَذَّبَ الَّذینَ کَفَرُوا وَ ذلِکَ جَزاآءُ الْکفِرینَ
ثُمَّ اَنْزَلَ: سپس نازل کرد
اللّهُ: خداوند
سَکینَتَهُ: آرامشش را
عَلی رَسُولِه: بر رسولش
وَ عَلَی: و بر
الْمُؤْمِنینَ: مؤمنین،
(556) جلد 10 سوره توبه
وَ اَنْزَلَ: و نازل کرد
جُنُودا: لشگرهایی که
لَمْ تَرَوْها: نمیدیدید آن را،
وَ عَذَّبَ: و عذاب کرد
الَّذینَ: کسانی را که
کَفَرُوا: کافر شدند.
وَ ذلِکَ: و این است
جَزآءُ: پاداش
الْکفِرینَ: کافران.
27 ثُمَّ یَتُوبُ اللّهُ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ عَلی مَنْ یَشاآءُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ
ثُمَّ یَتُوبُ: سپس توبه میپذیرد
اللّهُ: خدا
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (557)
مِنْ بَعْدِ: از بعد
ذلِکَ: آن،
عَلی مَنْ: بر هر کس
یَشآءُ: که بخواهد.
وَ اللّهُ: و خداوند
غَفُورٌ: آمرزنده
رَحیمٌ: مهربان است.
33 هُوَ الَّذیآ اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی وَ دینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلِّه وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ
هُوَ الَّذیآ: او کسی است که
اَرْسَلَ: فرستاد
رَسُولَهُ: رسولش را
بِالْهُدی: با هدایت،
(558) جلد 10 سوره توبه
وَ دینِ: و دین
الْحَقِّ: حق،
لِیُظْهِرَهُ: تا غالب گرداند آن را
عَلَی الدّینِ: بر دین
کُلِّه: تمامش را،
وَ لَوْ: هر چند که
کَرِهَ: کراهت داشته باشند
الْمُشْرِکُونَ: مشرکان.
50 اِنْ تُصِبْکَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ اِنْ تُصِبْکَ مُصیبَةٌ یَقُولُوا قَدْاَخَذْناآ اَمْرَنا مِنْقَبْلُوَیَتَوَلَّوا وَهُمْ فَرِحُونَ
اِنْ تُصِبْکَ: اگر برسد به تو
حَسَنَةٌ: نیکیای،
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (559)
تَسُؤْهُمْ: ناراحتشان میکند.
وَ اِنْ تُصِبْکَ: و اگر برسد به تو
مُصیبَةٌ: مصیبتی، ناراحتیای
یَقُولُوا: میگویند:
قَدْ اَخَذْنآ: به تحقیق گرفتیم ما
اَمْرَنا: تصمیم خودمان را
مِنْ قَبْلُ: از قبل،
وَ یَتَوَلَّوا: و باز میگردند
وَ هُمْ: در حالی که آنها
فَرِحُونَ: خوشحالند.
51 قُلْ لَنْ یُصیبَناآ اِلاّ ما کَتَبَ اللّهُ لَنا هُوَ مَوْلینا وَ عَلَی اللّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
قُلْ لَنْ: بگو: هرگز
(560) جلد 10 سوره توبه
یُصیبَنآ: نمیرسد به ما
اِلاّ ما: مگر آن چه
کَتَبَ: نوشت، مقرّر داشت
اللّهُ لَنا: خدا برای ما،
هُوَ مَوْلینا: او سرپرست ماست.
وَ عَلَی اللّهِ: و بر خدا
فَلْیَتَوَکَّلِ: پس باید توکّل کنند
الْمُؤْمِنُونَ: مؤمنان.
52 قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِناآ اِلاّ اِحْدَی الْحُسْنَیَیْنِ
وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِکُمْ اَنْ یُصیبَکُمُ اللّهُبِعِذابٍ مِنْ عِنْدِهآ اَوْ بِأَیْدینا فَتَرَبَّصُوآا اِنّا مَعَکُمْ مُتَرَبِّصُونَ
قُلْ هَلْ: بگو: آیا
تَرَبَّصُونَ: انتظار میبرید
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (561)
بِنآ اِلاّ اِحْدَی: برای ما جز یکی
الْحُسْنَیَیْنِ: از دو نیکی؟
وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ: و ما انتظار میبریم
بِکُمْ اَنْ: برای شما که
یُصیبَکُمُ اللّهُ: برساند شما را
بِعِذابٍ: به عذابی
مِنْ عِنْدِهآ: از نزد خودش
اَوْ بِأَیْدینا: یا به دست ما.
فَتَرَبَّصُوآا: پس، منتظر باشید
اِنّا مَعَکُمْ: همانا ما با شما
مُتَرَبِّصُونَ: از منتظرانیم.
71 وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِیاآءُ
بَعْضٍ یَأْمُروُنَ بِالْمَعْروُفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ
(562) جلد 10 سوره توبه
وَیُقیمُونَالصَّلوةَ وَیُؤْتُونَالزَّکوةَ وَ یُطیعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ اوُلآئِکَ سَیَرْحَمُهُمُاللّهُ اِنَاللّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ
وَ الْمُؤْمِنُونَ: و مردان مؤمن
وَ الْمُؤْمِناتُ: و زنان مؤمن
بَعْضُهُمْ: بعضی از آنها
اَوْلِیآءُ: ولیّ، یار و یاور
بَعْضٍ: بعضی دیگرند.
یَأْمُروُنَ: امر میکنند
بِالْمَعْروُفِ: به خوبیها
وَ یَنْهَوْنَ: و نهی میکنند
عَنِ الْمُنْکَرِ: از بدیها
وَ یُقیمُونَ: و به پا میکنند
الصَّلوةَ: نماز را
وَ یُؤْتُونَ: و میپردازند
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (563)
الزَّکوةَ: زکات را
وَ یُطیعُونَ: و اطاعت میکنند
اللّهَ: خدا
وَ رَسُولَهُ: و فرستادهاش را.
اوُلآئِکَ: آنان را
سَیَرْحَمُهُمُ: به زودی رحم میکند آنها را
اللّهُ: خدا.
اِنَّ اللّهَ: به درستی که خدا
عَزیزٌ: مقتدری است
حَکیمٌ: شایسته کار.
72 وَعَدَ اللّهُ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ خالِدینَفیها وَ مَساکِنَ طَیِّبَةً فی جَنّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللّهِ اَکْبَرُ ذلِکَ
(564) جلد 10 سوره توبه
هُوَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ
وَعَدَ: وعده داده
اللّهُ: خداوند
الْمُؤْمِنینَ: به مردان مؤمن
وَ الْمُؤْمِناتِ: و زنان مؤمن،
جَنّاتٍ: باغهایی که
تَجْری: جاری است
مِنْ تَحْتِهَا: از زیر آن، از چشمانداز آن
الاَْنْهارُ: نهرها، رودها،
خالِدینَ فیها: جاودانند در آن
وَ مَساکِنَ: و مسکنهایی
طَیِّبَةً: که پاکیزه است
فی جَنّاتِ: در بهشتهای
عَدْنٍ: عدن.
سوره توبه لغات و مفاهیم قرآن کریم (565)
وَ رِضْوانٌ: و خشنودی، و رضوان
مِنَ اللّهِ: از جانب خدا،
اَکْبَرُ: که برتر است (از همه آنها).
ذلِکَ: این است
هُوَ الْفَوْزُ: آن رستگاری
الْعَظیمُ: بزرگ.
«پایان جزء 10»
(566) جلد 10 سوره توبه