پانصد حدیث پیرامون نماز و مسجد از چهارده معصوم علیهم السلام
ghaemiyeh.com
ghaemiyeh.com
سرشناسه : علیجعفری، حسین، 1350-
عنوان و نام پديدآور : 500 حدیث پیرامون نماز و مسجد از چهارده معصوم علیهمالسلام / تحقیق و گردآوری حسین علیجعفری.
مشخصات نشر : تهران : ستاد اقامه نماز ، 1388.
مشخصات ظاهری : [112] ص.
شابک : 8000 ریال : 978-964-537-030-3 ؛ 8000 ریال (چاپ دوم) ؛ 80000 ریال (چاپ هشتم) ؛ 10000 ریال (چاپ نهم) ؛ 10000 ریال (چاپ دهم) ؛ 10000 ریال(چاپ یازدهم) ؛ 10000 ریال (چاپ دوازدهم) ؛ 27000ریال (چاپ پانزدهم)
وضعیت فهرست نویسی : فاپا
يادداشت : چاپ دوم : 1388.
يادداشت : چاپ ششم .
يادداشت : چاپ هشتم: زمستان 1388.
يادداشت : چاپ نهم تا دوازدهم : تابستان 1389.
يادداشت : چاپ پانزدهم: تابستان 1392.
یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس.
عنوان گسترده : پانصد حدیث پیرامون نماز و مسجد از چهارده معصوم علیهمالسلام .
موضوع : احادیث شیعه -- قرن 14
شناسه افزوده : ستاد اقامه نماز و احیای زکات
رده بندی کنگره : BP136/9/ع76پ2 1388
رده بندی دیویی : 297/212
شماره کتابشناسی ملی : 1710082
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ اَلْرَحیمْ
پانصد حديث پيرامون نماز
از معصومين عليهمالسلام
تأليف و تحقيق:
سيصد حديث پيرامون نماز.......... 7
چهل حديث پيرامون وضو.......... 61
چهل حديث پيرامون اذان.......... 69
چهل حديث پيرامون مسجد.......... 77
چهل حديث پيرامون نماز جماعت.......... 85
چهل حديث پيرامون نماز جمعه.......... 93
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: شفاعت من، در قيامت، به كسى كه نماز واجب را از اوّل وقت به تأخير بياندازد، نمىرسد. الصلاة فىالكتاب و السنه، ص 39.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: من از نماز سير نمىشوم. بحارالانوار، ج 6، ص 249.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بندهاى نيست كه به اوقات نماز و مواضع خورشيد توجّه داشته باشد مگر آنكه راحت هنگام مرگ، جدايى از غم و اندوه و رهايى از آتش را برايش ضمانت مىكنم. بحارالانوار، ج 80، ص 9.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه نماز شب بخواند در روز آبرومند خواهد زيست. بحارالانوار، ج 84، ص 148.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: همانا محبوبترين كارها به نزد خداى چيره و والا، نماز و نيكوكارى و جنگيدن براى اوست. بحارالانوار، ج 100، ص 11.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: دو ركت نماز در دل شب پيش من از دنيا و آنچه در آن است محبوبتر است. وسايلالشّيعه، ج 1، ص 516.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه از نماز اطاعت نكند، نماز او پذيرفته نيست و اطاعت از نماز اين است كه نماز او را از فحشا و منكر، نگه دارد. بحارالانوار، ج 79، ص 198.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: فاصله كفر و بندگى ترك نماز است. بحارالانوار، ج 82، ص 202.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: براى نماز يك بنده، تنها به آن اندازه كه مىفهمد ثواب مىنويسند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 264.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كه دو ركعت نماز كند و در آن دو ركعت، چيزى از دنيا را به خاطر خود نگذراند، گناهان گذشتهاش آمرزيده مىشود. بحارالانوار، ج 81، ص 249.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اى اباذر! تا هنگامىكه در حال نماز بهسر مىبرى، درِ خانه پادشاه جهان را مىكوبى و آنكه درب خانه فرمانرواى هستى را زياد بكوبد، مطمئنّاً، در به رويش گشوده خواهد شد. بحارالانوار، ج 82، ص 233.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: تا زمانى كه فرزندان آدم، بر نمازهاى پنجگانه،
مواظبت دارند، شيطان پيوسته از آنان دور مىشود. پس آنگاه كه نماز را تباه گردانند، جرأت و جسارتش بر آنان زياد مىگردد و آنان را به گناهان بزرگ، مىاندازد. بحارالانوار، ج 80، ص 14.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نخستين چيزى كه خدا بر امّتم واجب كرد، پنج نماز است و نخستين چيزى كه از اعمالشان بالا برده شود، پنج نماز است و نخستين چيزى كه از آن سئوال شوند، پنج نماز است. كنزالعمّال، ج 7، حديث 1885.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز، عمل برگزيده خداى تعالى، محبوب فرشتگان، روش پيغمبران،روشنايى شناخت، ريشه ايمان، پاسخ دعا، پذيرش اعمال، بركت در روزى، راحت در بدن، سلاحى عليه دشمنان، ناخوشايند شيطان، ميانجى ميان نمازگزار و فرشته مرگ، چراغ روشن كننده گور، بسترى زير پهلوهاى مّيت، پاسخى براى پرسشهاى نكير و مُنكر، همدمى در شادى و گرفتارى و باران رحمتى در گور است تا روز رستاخيز. نماز، توشه مؤمنان در سفر از دنيا به آخرت است و نمازگزار را نزد فرشته مرگ شفاعت مىكند. نماز در روز رستاخيز تاجى بر تارك نمازگزار است و موجبى براى آسان گذشتن از صراط و كليدى براى بهشت و كابينى براى سيهچشمان بهشتى. المنتخبالحسنى، ص 73 و 74.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: پيامبران خدا، هرگاه دچار نگرانى مىشدند، به نماز پناه مىآوردند. درّالمنثور، ج 1، ص 67.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: براى هر چيزى زيورى است و زيور اسلام، پنج نماز است و براى هر چيزى پايه و تكيهگاهى است و تكيهگاه مؤمن، نماز است و براى هر چيزى روشن كنندهاى است و روشن كننده قلب مؤمن، نماز است و براى هر چيزى رهايى است و وارهيدن مؤمن از گناه و آتش دوزخ به پنج نماز است و نيكويى دنيا و آخرت در نماز است و بدان مؤمن از كافر و مخلص از منافق جدا گردد. المنتخبالحسنى، ص 74 و 75.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، شخصى را مشاهده كردند كه در ضمن نماز با دستهاى خود بازى مىكرد. فرمودند: اگر قلب او خاشع شده بود، اندامهايش نيز خاشع مىشدند. مستدرك سفينهالبحار، ج 3، ص 57.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: مژده دهيد! كسى را كه نمازهاى پنجگانه را بگزارد و از گناهان بزرگ هفتگانه اجتناب كند، به اينكه از هر درى كه بخواهد به بهشت درآيد. هفت گناه بزرگ عبارت است از: 1- نافرمانى از امر والدين. 2- شرك به خدا. 3- قتل نفس. 4- متّهم كردن زنان شوهردار، به زنا. 5 - خوردن مال يتيم. 6- گريز از ميدان جهاد با دشمنان خدا. 7- رباخوارى. جامعالاحاديث سيوطى، چاپ مصر، ج 1، ص 47.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: استغفار را در نماز فراموش نكن، كه به فرمان خدا گناهان را محو مىكند. آثارالصّادقين، ج 24، ص 128.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه يكى از شما در نماز دچار خميازه شد، تا
آنجا كه مىتواند، آنرا فرو خورَد. الصلاة فىالكتاب والسنة، ص 97.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز سفره ميهمانى خدا در روى زمين است، كه آنرا روزى پنج بار، براى مستحقّان رحمت خود آماده و گوارا ساخته است. آثارالصّادقين، ج 11، ص 97.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم:
براى هر چيزى چهرهاى است و چهره دينتان نماز است، مبادا كه كسى چهره دين خود را زشت و نازيبا كند و براى هر چيزى بينىاى است و بينى نماز، تكبيرهالاحرام است. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 16.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز، پايه و نگهبان دين است پس هر كس نماز را از روى اراده، رها سازد، دين خود را نابود كرده است و كسى كه ترك اوقات نماز خود گويد و آنرا در زمان ويژه آن نگزارد، به وَيل «نام چاهى در جهنم» در آيد. بحارالانوار، ج 82، ص 202.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز، بهترين موضوع و بهترين حكم و بهترين كارى است كه مقرّر شده است. مستدرك سفينهالحبار، ج 6، ص 311.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نخستين چيزى كه بنده به آن محاسبه مىشود، طهارت است. اگر طهارتش صحيح و نيكو باشد، نماز او همانند پاكى اوست و اگر نماز وى صحيح و نكوست، اعمال ديگرش چون نماز خواندن اوست. جامعالاحاديث سيوطى، ج 2، ص 283.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نخستين پرستشى كه بر بندگان واجب شد، نماز است، آخرين عملى كه به هنگام مردن بماند، نماز است و اوّلين چيزى كه روز قيامت از آن بپرسند، نماز است پس هركس بهخوبى جواب گويد و پاسخش را بپذيرند، در حسابرسىهاى پساز نمازش آسان گيرند و آنكه پاسخ نيكو ندهد، در اعمال ديگرش به سختى حساب كشند. سنن ترمذى، صلاة، 188.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز شب بخوانيد كه آن دافع بيمارى از بدن است. بحارالانوار، ج 87، ص 123.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز را از روى عمد وامگذار، زيرا آنكه نماز را از روى قصد رها كند، آيين مسلمانى از او برطرف شود. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 29.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، در پاسخ به كسى كه گفت فلان شخص روزها نماز مىخواند و شبها دزدى مىكند فرمود: همانا نمازش او را از آن عمل باز خواهد داشت. بحارالانوار، ج 79، ص 198.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: آنرا كه از نماز اطاعت نكند، نمازى نيست و فرمانبردن از نماز اين است كه از فحشا و منكر باز ايستى و خويشتن نگه دارى. درّالمنثور، ج 5، ص 279.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: دوستم؛ جبرئيل گفت: همانا مَثل اين دين؛ مثَل
درخت ثابتى است كهايمان، ريشه آن است، نماز، رگهاى آن، زكات، آب آن، روزه، شاخه آن، خلق و خوى نيكو، برگ آن و نگهدارى از آنچه حرام است، ميوه آن. و هيچ درختى بدون ميوه، كامل نيست. ايمان نيز چنين است و بدون بازداشتن از گناهان، كمال نمىيابد. بحارالانوار، ج 79، ص 213.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اى ابوذر! هيچ بامداد و شامگاهى نيست مگر آنكه برخى از قطعههاى زمين، برخى ديگر را صدا مىزنند و مىگويند: اى همجوار من! آيا امروز بندهاى كه جهت سجده حقّ، پيشانىاش را بر تو بگذارد، بوده است؟ بعضى گويند: «خير» و برخى گويند: «آرى»، هنگامىكه قطعه زمينى، جواب مثبت دهد، از آنكه بر آن نماز خواندهاند، به وجد مىآيد و گشاده مىگردد و مىبينى كه آن زمين بر زمينهاى مجاورش برترى دارد. بحارالانوار، ج 77، ص 86.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بهترين شما كسى است كه خوش سخن باشد، گرسنگان را سير كند و شبانگاه هنگامىكه مردمان در خوابند، نماز كند. بحارالانوار، ج 84، ص 142.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خطاب به عبداللّه بن مسعود، كه از ايشان پرسيد: كدام كار نزد خداى عزّوجلّ، محبوبتر است؟ فرمود: گزاردن نماز در اوّل وقت آن. بحارالانوار، ج 80، ص 13.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، در وصيت به امام على عليهالسلام: تو را به خصالى
سفارش مىكنم. آنرا رعايت كن. آنگاه سه بار فرمود: بر تو باد به نماز شب. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 268.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز كسى كه در آن بر من و اهل بيتم صلوات نفرستد، پذيرفته نمىشود. كنزالعرفان فى فقهالقرآن، ج 1، ص 141.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز وسيله آبادى مساجد و زينت شهر است. مصباحالفلاح، ص 173.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز بدون پرداختن زكات قبول نيست. منهجالصادقين، ج 6، ص 203.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: دو ركعت نماز انسان پرهيزگار بهتر است از هزار ركعت نماز شخص لاابالى. نهجالفصاحه، ش 1672.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز حرامخواران، مثل بناى ساختمان بر ريگ است. رساله امام خمينى(ره)، مسأله 946.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز زنى كه از درآمد شوهر بهرهمند مىشود ولى به مسئوليت خود عملنمىكند، پذيرفته نيست. نهجالفصاحه، حديث 54.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: شيطان پيوسته از مؤمنى كه مراقب نمازهاى پنجگانه خويش است، نگران است. بحارالانوار، ج 82، ص 227.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگامىكه يكى از شما در حال نماز است و شيطان در آن حال به سراغش آمده و بگويد كه تو ريا كار هستى، او بايد نمازش را طولانى نمايد. بحارالانوار، ج 72، 295.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز وسيله نزديكى مؤمن به خداوند است. كنزالعمّال، حديث 18907.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خداوند متعال به من وحى نمود: اى برادر پيامبران، اى برادر بيمدهندگان، به قوم خويش ابلاغ كن، درحالىكه مظلمهاى از يكى از بندگانم برگردن آنان است به هيچ خانهاى از خانههاى من داخل نشوند. من چنين شخصى را درحالىكه به نماز در مقابل من مشغول است لعن مىكنم، مگر اينكه آن مظلمه را به صاحبش برگرداند. اگر اين كار را كرد، آنگاه من گوش او خواهم بود كه با آن مىشنود و چشم اويم كه با آن مىبيند و چنين شخصى از دوستان و برگزيدگان من و همسايه من در بهشت، در كنار پيامبران و صدّيقين و شهدا و صالحان است. مستدركالوسايل، ج 3، ص 446.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كرامت و عزت مؤمن در دو چيز است نيايش در دل شب، و خوددارى از عرض و ناموس مردم. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 268.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هميشه جبرئيل مرا به خواندن نماز شب سفارش مىكرد؛ تا آنجا كه گمان كردم خوبان اُمّتم شب را مگر اندكى نمىخوابند. بحارالانوار، ج 87، ص 139.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نور مؤمن در روز قيامت، نمازِ در دل شب مىباشد. تفسير علىّبن ابراهيم قمى، ج 2، ص 25.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگامىكه بنده از خوابگاه خود براى اقامه نماز شب به خاطر جلب خشنودى خدايش برخيزد درحالىكه بقاياى خواب در چشمانش مىباشد، خداوند بر فرشتگان مباهات مىكند و درباره او مىفرمايد: آيا نمىنگريد اين بندهام را كه از خواب شيرين خود دست برداشته و به نمازى كه بر او واجب نكردهام برخاسته است؟! گواه باشيد كه من او را آمرزيدم. بحارالانوار، ج 87، ص 156.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خدا رحمت كند مردى را كه شب از خواب برخيزد و نماز شب بخواند و همسرش را نيز بر اين عمل تشويق كند و اگر بيدار نشد (با اجازه قبلى) به صورت وى آب بپاشد و او رابيدار كند و خدا بيامرزد زنى را كه در شب برخيزد و نماز شب بخواند و شوهرش را نيز بدين عمل وادار كند و اگر از جاى برنخواست (با اذن قبلى) آب به صورتش بپاشد تا او را بيدار كند. ميزانالحكمه، ج 5، ص 418.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه به نيّت بيدار شدن براى نماز شب بخوابد خواب او نوعى صدقه بهشمار مىآيد و خداوند متعال براى او پاداش نماز شب را مقرّر مىدارد. ميزانالحكمه، ج 5، ص 423.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: در بهشت غرفههائى است كه داخل آن از بيرون پيدا است و نيز بيرون آن از درون نمايان است و در آن افرادى از امّت
من اسكان مىيابند كه در دنيا سخن شايسته بر زبان مىآورند، به اطعام طعام مىپردازند، و بر ديگران آشكارا سلام مىكنند، هميشه روزهدارند و در شبهنگام، آنگاه كه همگان بخوابند به نماز شب برمىخيزند. نورالثقلين، ج 3، ص 263.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، به أميرالمؤمنين صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمود: سه چيز باعث شادى مؤمن است: 1 - ديدار دوستان، 2 - افطار كردن روزه، 3 - عبادت و شبزندهدارى در پايان شب. بحارالانوار، ج 74، ص 352.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگامىكه آخر شب فرا مىرسد خداوند فرمايد: آيا دعا كنندهاى هست تا اجابتش كنم؟ آيا درخواست كنندهاى هست تا حاجاتش را عطا كنم؟ آيا استغفاركنندهاى هست تا او را بيامرزم؟ آيا توبهكنندهاى هست تا توبهاش را بپذيرم؟ بحارالانوار، ج 87، ص 167.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نمازى وقتش نمىرسد؛ مگر آنكه فرشتهاى نداى عمومى سر مىدهد: مردم! بپاخيزيد و آتشهايى را كه خود بر پشت خويش برافروختهايد، با نماز خاموش كنيد. ثوابالاعمال، ص 83 و 84.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه به ركوع مىرويد خداى متعال را بزرگ بشماريد و چون سجده مىكنيد، در دعا كردن تلاش نماييد؛ زيرا خداوند دعاى شما را استجابت مىكند. وسايلالشّيعه، ج 6، ص 309.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هيچ مؤمنى نيست كه در ساعت زوال آفتاب به
ركوع يا سجود و يا قيام مشغول باشد؛ مگر اينكه خداوند جسدش را بر آتش دوزخ حرام گرداند. من لايحضرهالفقيه، ج 1، ص 212.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز همانند نهرى جارى است كه باعث پاكيزگى انسان از آلودگىها مىگردد. التهذيب، ج 2، ص 237.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، در پاسخ به شخصى كه از ايشان درخواست كرد تا با آن حضرت محشور شود فرمود: مرا با سجده طولانى كمك كن تا در قيامت با من محشور شوى. بحارالانوار، ج 85، ص 164.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه از مسلمانى غيبت كند، تا چهل روز نماز و روزهاش در درگاه الهى پذيرفته نخواهد شد مگر اينكه آن طرف اين شخص غيبت كننده را حلال كند. جامعالاخبار، ص 412.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اولين حكمى كه تعليم و يادگيرى آن واجب است نماز است. درّالمنثور، ج 1، ص 710.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز همانند ستون خيمه است، كه قوام خيمه به آن ستونهايى است كه در آن به كار رفته است. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 21.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كس نماز را نخواند، خداوند را مىبيند كه بر او خشمناك است. المعجمالكبير، ج 11، ص 234.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، همواره مىگفت: هر نماز خطاهاى پيشاز خود را مىزدايد. مسند ابنحنبل، ج 9، ص 132.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نمازها آن چه در ميان آنهاست، مىپوشانند؛ چون خداوند گفته است: همانا خوبىها، بدىها را از ميان مىبرند. المعجمالكبير، ج 3، ص 298.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: همواره امتم در خير و خوبى هستند تا آنگاه كه با يكديگر دوست باشند و نماز را بر پا دارند. پس اگر چنين نكنند به قحطى و خشكسالى گرفتار مىشوند. امالى شيخ طوسى، ص 647.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، خداى فرمود: براى بندهام تعهد كردهام، اگر نماز را در وقتش برپا دارد، كيفرش ندهم و او را بىمحاسبه وارد بهشت كنم. كنزالعمّال، ج 7، ص 312.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كس نماز را عمدا ترك كند، آشكارا كفر ورزيده است. المعجمالاوسط، ج 3، ص 343.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اولين چيزى كه از بنده وقتى كه در نزد خداى عزّوجلّ مىايستد سئوالمىشود، نماز است. پس اگر نمازش پاك باشد بقيه عملش نيز پاك خواهد بود و اگر نمازش تزكيه شده نباشد، عملش تزكيه نمىشود. ثوابالاعمال، ص 229.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: انسان به وسيله نماز، به بالاترين درجه مىرسد؛ زيرا نماز تسبيح و تهليل و تكبير و تمجيد و تقديس و دعا و سخن است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بيشترين توجّه تو بايد به نماز باشد؛ زيرا نماز بعد از اقرار به دين، به منزله سر اسلام است. بحارالانوار، ج 77، ص 127.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز پرچم اسلام است. كنزالعمّال، ج 7، حديث 279.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خداوند نور چشم مرا در نماز قرار داده است. بحارالانوار، ج 77، ص 77.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز، همدم و مونس انسان در قبر است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز پاسخى براى نكير و منكر است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4 ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز پوشش بدن انسان در محشر است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4 ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز وسيله عبور از صراط است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز زاد و توشه مؤمن دردنيا براى آخرت مىباشد. بحارالانوار، ج 82، ص 232.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز بهاى بهشت است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز كليد بهشت است. نهجالفصاحه، حديث 1588.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز موجب جلب محبت فرشتگان به انسان مىشود. الحكمالزاهره، ص 276.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه نماز خود را ضايع سازد، در قيامت در كنار قارون و فرعون و هامان خواهد بود. بحارالانوار، ج 79، ص 203.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز موجب بركت و فراوانى روزى انسان مىشود. الحكمالزاهره، ص 276.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسىكه مىخواهد، دعايش اجابت شود، بايد غذا، محل كسب و درآمد خود را پاك سازد. سفينهالبحار، ج 1، ص 448.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، به مردى كه پيشانىاش بهعلّت سجده ظاهراً رياكارانه، زخمى شده بود، فرمود: هركس با خدا از در نيرنگ درآيد، خداوند به او مىفرمايد: چرا پيشانىات را از زمين جدا نمىكنى تا اين چنين چهرهات را زشت نكنى؟ بحارالانوار، ج 71، ص 344.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اى على عليهالسلام، در تعقيب هر نمازى آيهالكرسى بخوان زيرا تنها پيغمبر يا صدّيق يا شهيد آنرامحافظت مىكند. دعائمالاسلام، ج 1، ص 168.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر بر امت من سخت و دشوار نبود، به آنها دستور مىدادم كه براى هر نماز مسواك بزنند. ميزانالحكمه، ج 4، ص 597.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: برترين مردم كسى است كه به عبادت عشق بورزد. آنرا در آغوش كشد و به دل دوست بدارد. اصول كافى، ج 3، ص 131
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: ما همچنانكه فرزندانمان را به نماز خواندن سفارش مىكنيم، به خواندن تسبيحات حضرت زهرا عليهاالسلام نيز آنان را وادار مىنمائيم. بنابراين بر انجام اين تسبيحات تأكيد داشته باشيد چرا كه پس از آن دچار شقاوت نمىشوى. فروع كافى، ج 3، ص 343.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: آنكس كه نماز را سبك شمارد، روز قيامت در كنار حوض كوثر، با من ملاقات نخواهد كرد. بحارالانوار، ج 83، ص 9.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر بدانى نماز چيست و با چه كسى نجوا و گفتوگو مىكنى خسته نمىشوى و نماز را به اتمام نمىبرى. بحارالانوار، ج 82، ص 234.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: سبك شمردن نماز موجب فقر و تهيدستى
مىشود. بحارالانوار، ج 80، ص 21.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر مىخواهيد نمازى پاك و پاكيزه داشته باشيد، برگزيدگان خود را مقدّم داريد.وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10770.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسىكه نماز بخواند و در آن بر من و اهل بيتم صلوات نفرستد نمازش پذيرفته نمىشود. كنزالعرفان، ج 1، ص 141.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه نماز را ترك كند، بوى بهشت به مشامش نخواهد رسيد. اسرارالصّلوة، ص 34.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز اسلحه مؤمن در برابر كافر است. مستدركالوسايل، ج 1، ص 180.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز اظهار فقر و فروتنى در پيشگاه الهى است. اسرارالصّلوة و مهمّاتها، ص 148.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هيچ روزى نيست مگر اينكه فرشتهاى در قبرستانها حضور مىيابد و بين قبرها، خطاب به مردگان مىگويد: شما به حال چه كسى غبطه مىخوريد؟ مىگويند: بر حال اهل مساجد زيرا كه آنان نماز مىگزارند و روزه مىگيرند و ما چنين قدرتى ندايم و فرصت را از دست دادهايم. مستدركالوسايل، ج1، ص 277.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: فضيلت نماز شب بر نماز مستحب، مانند فضيلت انفاق پنهانى است بر انفاق آشكار. كنزالعمّال، ج 7، ص 788.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، درخصوص كسى كه فقير باشد و نتواند در روز عيد قربانى كند، و خواستار ثواب قربانى كردن است، فرمود: چهار ركعت نماز بخواند (دو نماز دو ركعتى) و در هر ركعت يك بار سوره حمد و يازده بار سوره كوثر را بخواند تا خداوند ثواب شصت قربانى را در نامه اعمالش ثبت كند. كشفالاسرار، ج 10، ص 641.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر عبادتى برتر از نماز بود، خداوند فرشتگانش را به آن فرمان مىداد. تفسير عاملى، ج1، ص 73.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسانى در بهشت همسران بهشتىِ بيشترى خواهند داشت كه در دنيا نماز بيشترى بخوانند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 180.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: دينى كه در آن ركوع و سجود نباشد، خيرى در آن نيست. منهجالصادقين، ج 10، ص 123.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگام ظهر، همه موجودات در آسمان و زمين خدا را تسبيح مىگويند، درهاى آسمان گشوده و دعا به اجابت مىرسد؛ چون خداوند خواست كه امّت من در اين كارهاى خير شريك باشند، نماز ظهر را بر آنها واجب كرد. تفسير ابوالفتح رازى، ج 1، ص 161.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، در وصيتّ به امام على عليهالسلام مىفرمايد: بر تو باد مسواك زدن، زيرا هر نمازى كه مسواكزده بخوانى، برتر است از نماز چهل روز كه بدون مسواك زدن بخوانى. بحارالانوار، ج 80، ص 344.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر چيزى را آفتى است و آفت دين ترك نماز است. اسرارالصّلوة، ص 34.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر چيزى را قيمتى است و قيمت بهشت، نمازهاى پنجگانه است. مصباحالفلاح، ص 173.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كس كه در حضور مردم نمازش را نيكو بخواند و در خلوت و تنهايى، آنرا بد بهجا آورد، اين اهانتى است كه به پروردگارش كرده است. نهجالفصاحه، شماره 2835.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه لباسى را به ده درهم خريده، ولى يك درهم آن از مال حرام باشد، خداوند در آن لباس، نماز را نخواهد پذيرفت. عرفان اسلامى، ج 5، ص 130.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بهترين نماز مستحبى، نماز نيمه شب است، هرچند اقامهكنندگان آن كم هستند. كنزالعمّال، ج 7، ص 780.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه به تارك نماز، با دادن لباس و طعام كمك كند، گويى هفتاد پيامبر را به قتل رسانده. جامعالاخبار، ص 71.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خداوند حضرت ابراهيم عليهالسلام را دوست خود انتخاب نكرد، مگر براى دو كارش: 1- اطعام به مستمندان، 2- نماز شب، هنگامىكه مردم در خواب بودند. ميزانالحكمة، ج 5، ص 417.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، زمانى كه به معراج رفت، گروهى را مشاهده كرد كه با سنگ به سرهاى آنها مىكوبيدند، درباره آنها از جبرئيل سئوال كرد؛ جبرئيل در پاسخ گفت: اينها كسانى بودند كه در نماز سرسنگين بودند. دلايلالنبوة، ج 2، ص 104.
امام على عليهالسلام: خدا به آن نماز كه دل مرد با بدنش حاضر نباشد، نظر نكند. محجّهالبيضاء، ج 1،ص 351.
امام على عليهالسلام: هنگامىكه بخواهى نماز واجبت را بهجاى آورى؛ مانند كسى نماز كن كه با آن وداع مىكند و ترس دارد از آنكه ديگربار نتواند بهنماز برگردد. محجّهالبيضاء، ج 1، ص 350.
امام على عليهالسلام: هرگاه انسان، به نماز مىايستد، شيطان، از روى حسد، به او نگاه مىكند، به سبب آنچه از رحمت خدا نسبت به او مشاهده مىكند؛ رحمتى كه نمازگزار را پوشانيده و در برگرفته است. بحارالانوار، ج 82، ص 202.
امام على عليهالسلام: اگر نمازگزار بداند كه تا چه اندازه، جلال و عظمت پروردگارش او را فرا مىگيرد، حاضر نيست سر از سجده كه بهترين
حالت نماز است، بردارد. بحارالانوار، ج 82، ص 207.
امام على عليهالسلام، در پاسخ به جابر بن عبداللّه، كه از ايشان پرسيد: آخرين سخن رسول اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم چه بوده؟ فرمود: آن حضرت در آخرين لحظات عمر، درحالىكه به سينهام تكيه داده بود، سر مباركش را روى شانهام قرار داد و فرمود: نماز! نماز!. المراجعات، ص 251.
امام على عليهالسلام: در جنگ صفّين در پاسخ به ابنعبّاس كه از ايشان سئوال كرد: «آيا در اين گيرودار و اشتغال به جنگ، وقت نماز است؟» فرمود: «ما براى چه بااين قوم مىجنگيم؟ آيا جز براى اين است كه نماز بر پا شود؟!» بحارالانوار، ج 83، ص 23.
امام على عليهالسلام: پيامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم، شام و يا چيز ديگرى را بر نماز مقدّم نمىداشت، و هنگامىكه وقت نماز مىرسيد، گويا خانواده و دوست را نمىشناخت. تنبيهالخواطر، ج 2، ص 78.
امام على عليهالسلام، خطاب به فرزند ارشد خود امام حسين عليهالسلام: فرزند عزيزم! تو را به گزاردن نماز در اوّل وقت آن و پرداخت زكات در جاى آن و به اهل آن سفارش مىكنم. بحارالانوار، ج 80، ص 14.
امام على عليهالسلام: شما را به نماز سفارش مىكنم. نمازى كه استوانه دين و مايه برپايى اسلام است پس از آن غافل نشويد. المنتخبالحسنى، ص 73.
امام على عليهالسلام: دوست داشتنىترين كارها نزد خداى عزّوجلّ، نماز است و آن آخرين سفارش پيغمبران است. المنتخبالحسنى، ص 73.
امام على عليهالسلام: كسى كه ساز و برگ سفر روحانى نماز را پيشاز رسيدن هنگامش آماده نسازد،نماز را بزرگ نشمرده است. نهجالبلاغه ابن ابىالحديد، كلمات قصار.
امام على عليهالسلام: هيچكارى نزد خداى عزّوجلّ، دوست داشتنىتر از نماز نيست پس چيزى از امور دنيا شما را از رعايت اوقات آن باز ندارد، زيرا كه خداى عزّوجلّ، گروههايى از مردم را نكوهيده و فرموده است: «... همانان كه كاهل نمازند و در بهجاى آوردن نماز خود بى توجّهاند.»؛ آنچه خداى تعالى، از اين سخن اراده فرموده است، اين است كه آنان غفلت زدگانى هستند كه اوقات نماز را سبك مىشمرند و رعايت آنرا مهمّ نمىدانند. فلاح السّائل،ص 127.
امام على عليهالسلام: نزديكترين حالت بنده، به معبودش، موقعى است كه برايش به خاك مىافتد. بحارالانوار، ج 82، ص 161.
امام على عليهالسلام، به اصحابشان مىفرمايند: اى ياران من، نسبت به فريضه نماز تعهد داشته، در برپايى آن مراقبت نماييد؛ زيرا نماز يك واجب، با وقت مشخص است كه بر مؤمنان واجب شده است. وسايلالشّيعه، ج 4، روايت 4432.
امام على عليهالسلام: عبادتى كه در آن تفكر نباشد، خيرى ندارد. اصول كافى، ج 1، ص 36.
امام على عليهالسلام: امر نماز را مراعات كنيد و آنرا محافظت نمائيد و بسيار بهجاى آوريد و با آن به خدا تقّرب جوييد، زيرا نماز بر مؤمنين واجب بوده، و وقت آن تعيين گرديده است. نهجالبلاغه، خطبه 199.
امام على عليهالسلام: نماز سنگرى رويين در برابر حملههاى شيطان است. شرح غررالحكم و دررالكلم، ج 2، ص 166.
امام على عليهالسلام: محبوبترين اعمال نزد خداى عزّوجلّ نماز است و آن آخرين سفارش پيامبران است. المنتخبالحسنى، ص 73.
امام على عليهالسلام: گناهى كه پس از آن مهلت دو ركعت نمازگزاردن داشته باشم، مرا اندوهگين نمىسازد. نهجالبلاغه، حكمت 299.
امام على عليهالسلام: مردمى خدا را به اميد بخشش مىپرستند، اين پرستش بازرگانان است، و گروهى او را روى ترس عبادت مىكنند و اين عبادت بردگان است و گروهى وى را براى سپاس مىپرستند و اين پرستش آزادگان است. نهجالبلاغه، حكمت 237.
امام على عليهالسلام: اگر نمازگزار بداند كه تا چه اندازه رحمت خدا او را گرفته، البته سر از سجده برنخواهد داشت. بحارالانوار، ج 82، ص 207.
امام على عليهالسلام: نزديكترين حالت بنده به خدايش، آن هنگامى است كه برايش به سجده مىرود. بحارالانوار، ج 82، ص 161.
امام على عليهالسلام: هر كه نماز را با معرفت به حق آن بهپا دارد آمرزيده است. خصال شيخ صدوق، ص 628.
امام على عليهالسلام: به كودكانتان نماز بياموزيد و آنان را بههنگام بلوغ بر ترك آن بازخواست نماييد. شرح غررالحكم و دررالكلم، ج 4، ص 363.
امام على عليهالسلام: نماز، صابون و وسيله پاكيزه شدن از گناهان است. شرح نهجالبلاغه، ج 2، ص 313.
امام على عليهالسلام، همه مسلمانان دوست دارند بهترين عمل را انجام دهند؛ بهترين عمل نماز است. بحارالانوار، ج 82، ص 209.
امام على عليهالسلام: زكات به همراه نماز به عنوان وسيله تقرّب اهل اسلام به سوى خداوند قرار داده شده است. وسايلالشّيعه، ج 6، ص 7.
امام على عليهالسلام: نماز قلعه و دژ محكمى است كه نمازگزار را از حملات شيطان حفظ مىكند. غررالحكم، ص 56.
امام على عليهالسلام: چون انسان در معرض آفات اخلاقى و بيمارىهاى روانى مثل ظلم و كبر مىباشد، خداوند به وسيله نمازها، زكاتها و
روزهها، بندگان مؤمن خود را از اين آفات حفظ مىنمايد. اين عبادات دستها و پاها را از گناه باز مىدارند؛ چشمها را از خيرگى باز داشته و به آنها خشوع مىبخشد، نفوس را رام مىگردانند، دلها را متواضع و باد دماغ را زايل مىسازند. نهجالبلاغه، خطبه 192.
امام على عليهالسلام: نماز موجب نزول رحمت الهى مىشود. غررالحكم، ص 52.
امام على عليهالسلام: نمازهاى پنجگانه كفّاره گناهانى است كه ميان آنها انجام گرفته است؛ به شرط آنكه از گناهان كبيره اجتناب شده باشد. بحارالانوار، ج 82، ص 237.145. امام على عليهالسلام: كسى كه نمازش را ضايع كند، اعمال ديگرش را بيشتر ضايع خواهد كرد. مستدركالوسايل، ج1، ص 172.
امام على عليهالسلام: زن بدون زينت نماز نخواند. وسايلالشّيعه، ج 3 ص 325.
امام على عليهالسلام: لباس تميز، غم و ناراحتى را برطرف كرده و مناسب نماز است. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 346.
امام على عليهالسلام: ميان دو نماز جمع كردن موجب افزونى روزى است، سفينهالبحار، ج 2، ص 43.
امام على عليهالسلام: پيامبر اسلام صلىاللهعليهوآلهوسلم، هنگام بازگشت از سفر، دو ركعت
نماز مىخواند. ميزانالحكمه، ج 9، ص 474.
امام على عليهالسلام: خوابيدن با علم و يقين بهتر از نماز و نيايش خدا با شكّ و ترديد است. نهجالبلاغه، حكمت 93.
امام على عليهالسلام: نماز را در وقت معين آن بخوان و به خاطر اينكه بيكارى، پيشاز وقت آنرا بجا نياور و به بهانه كار داشتن آنرا به تأخير نينداز؛ و بدان كه همه اعمال تو تابع به نماز توست. نهجالبلاغه، نامه 27.
امام على عليهالسلام: هنگامىكه وقت نماز فرا برسد، وقت امانتى است كه خدا بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرد. اما آنها از قبول آن دورى كردند و ترسيدند. تفسير صافى، ج 2، ص 370.
امام على عليهالسلام: شيعيان ما مراعات كننده خورشيد و ماه و ستارگانند. يعنى اوقات نماز را مراعات مىكنند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 193.
امام على عليهالسلام، خطاب به كميل: اى كميل، شأن و مقام تو به خواندننماز و روزهگرفتن و صدقهدادن نيست. همانا شأن و قدر آدمى آن است كه نماز با قلبى پاك انجام پذيرد و مورد قبول خداوند باشد. و با خشوع و خاكسارى اداء شود. بحارالانوار، ج 84، ص 266.
امام على عليهالسلام: بايد در نماز خاشع بود، پس وقتى قلب براى خدا خاشع شد، اعضاء و جوارح نيز خاشع خواهد شد. بحارالانوار، ج 84، ص 239.
امام على عليهالسلام: در حال كسالت و چرت زدن نماز نخوانيد و در حال نماز به فكر خودتاننباشيد؛ زيرا در محضر خدا ايستادهايد. به درستى كه آن مقدار از نماز بنده قبول مىشود كه قلبا به خدا توجّه داشته باشد. بحارالانوار، ج 84، ص 239.
امام على عليهالسلام: نماز نشستن و برخاستن نيست، بلكه نماز اخلاص توست كه در آن جز خدا، اراده ديگرى نكنى. شرح نهجالبلاغه، ابن ابىالحديد، خطبه 23.
امام على عليهالسلام: هر شخصى كه به آنچه نزد خداست علاقمند است، پس سجود و ركوعش را افزايش دهد. تصنيف غررالحكم، ص 175.
امام على عليهالسلام: هنگام نماز خواندن، ساييدن گونهها به خاك نشانه تواضع، و گذاردن اعضاء شريف بر زمين، دليل كوچكى و حقارت است. نهجالبلاغه، خطبه 234.
امام على عليهالسلام: دزدترين مردم كسى است كه از نمازش كم بگذارد. بحارالانوار، ج 82 ص 222
امام على عليهالسلام: اگر چشمت در حال نماز سنگين و در خواب شد، نماز را قطعكن و بخواب، زيرا نمىدانى كه به سود يا زيان خود دعا مىكنى. خصال شيخ صدوق، ج 2، ص 256.
امام على عليهالسلام، از قول پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمود: درحالىكه بول و غائط به شما فشار مىآورد نبايد نماز بخوانيد. محاسن برقى، ص 82.
امام على عليهالسلام: آيا به پاسخ اهل دوزخ گوش فرا نمىدهيد كه وقتى از آنها سئوال مىشود: چه چيز شما را گرفتار دوزخ ساخت؟ گويند: ما از نمازگزاران نبوديم. نهجالبلاغه، خطبه 190.
امام على عليهالسلام: خدايا لعنت كن كسى را كه عمدا نماز را ترك كند. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 76.
امام على عليهالسلام، خطاب به كميل فرمود: اى كميل نگاه كن ببين كه در چه چيز نماز مىگزارى و بر روى چه چيز به نماز ايستادهاى، اگر آن چيزى را كه براى نمازت استفاده مىكنى حلال و مباح نباشد، نمازت قبول نيست. تحفالعقول، ص 187.
امام على عليهالسلام: اى حسن و حسين! همانا من از جدّتان رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلمشنيدم كه مىفرمود: سازش را بين مردم برقرار كردن از هر نماز و روزهاى برتر است. نهجالبلاغه، وصيت 47.167. امام على عليهالسلام: از پرخوردى دورى كنيد كه موجب قساوت قلب و باعث كسالت در اقامه نماز و سبب تباهى بدن است. غررالحكم، ص 80.
امام على عليهالسلام: نماز مستحبى را در وقت نماز واجب به جا نياور، اوّل
نماز واجب را شروع كن سپس نماز مستحبى را انجام بده. تصنيف غررالحكم، ص 175.
امام على عليهالسلام: عملى نزد خداوند محبوبتر از نماز نيست، پس امور دنيا شما را از خواندن نماز در اوّل وقت بازندارد؛ زيرا خداوند اقوامى را مذّمت كرده و فرموده است: واى بر نمازگزارانى كه از نمازشان غفلت ورزيدند؛ يعنى واى بر نمازگزارانى كه در وقت نماز غفلت كنند و در حفظ اوقات آن سهلانگارى نمايند. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 82.
امام على عليهالسلام: بهترين شما كسانى هستند كه چون سفر كردند، نماز خود را كوتاه مىكنند و روزه را افطار مىنمايند. ثوابالاعمال، ص 77.
امام على عليهالسلام: نماز بر كودك، زمانى كه عقلش رسيد واجب است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 43.
امام على عليهالسلام: تأخير در اقامه نماز اوّل وقت بدون دليل، موجب غضب خداوند متعال مىگردد. سفينهالبحار، ج 2، ص 44.
امام على عليهالسلام: وقتى بندهاى نماز خود را با عجله و شتاب به پايان مىبرد و آنرا كوتاه مىكند، خداوند به ملائكهاش مىفرمايد: آيا نمىبينيد بنده من چگونه نماز خود را كوتاه مىكند. گويا مىپندارد كه برآوردن حوائجش بهدست كسى غير از من است كه اين گونه عجله مىكند. محجّهالبيضاء، ج 1، ص 341.
امام على عليهالسلام: هيچ صاحب قربى، به مقام نزديكى خدا نرسيده است، مگر با عبادت. منتخبالغرر، ص 48.
امام على عليهالسلام: نماز گناهان را مانند برگ درخت مىريزد و گردنها را از ريسمان گناه آزاد مىسازد، پيامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم، نماز را به چشمه آب گرمى كه بر در خانه شخص باشد و روزى پنج نوبت خود را در آن شستشو دهد تشبيه فرمود. سيرى در نهجالبلاغه، ص 96.
امام على عليهالسلام: هنگامىكه انسان مشغول نماز است، بدن و لباسش و آنچه در اطراف اوست تسبيح خدا مىگويد. ميزانالحكمه، ج 5، ص 377.177. امام على عليهالسلام: شبى كه رسول اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم به معراج رفت، خداوند به او فرمود: يا احمد! مىدانى چه وقت بندهاى مقرّب درگاه من مىشود؟ رسول اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم عرض كرد: خير. خداوند فرمود: زمانىكه گرسنه و در حال روزه، و يا در سجده باشد. ارشادالقلوب ديلمى، ج 2، ص 86.
امام على عليهالسلام: اى خداى من! من نماز خود را در پيشگاه تو انجام دادم، امّا اين را مىدانم كه نه نيازى به آن دارى و نه چشم اميد به آن دوختهاى، بلكه من نماز را براى اطاعت و احترام به فرمان تو انجام مىدهم. بحارالانوار، ج 80، ص 38.
امام على عليهالسلام، در وصيّت به امام حسن و امام حسن( عليهماالسلام) فرمود: من از جدّ شما پيامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم شنيدم كه مىفرمود: آشتى دادن ميان مردمان
از سالها نماز و روزه بهتر است. نهجالبلاغه، نامه 47.
حضرت فاطمه عليهاالسلام : خداى بزرگ ايمان را براى پاك شدن از شرك، و نماز را براى زدودن كبر و غرور قرار داده است. غررالحكم، ص 773.
حضرت فاطمه عليهاالسلام : خداوند نماز را جهت دورى شما از كبر و خودپسندى مقدر فرمود. اعيانالشّيعه، ج 1، ص 316.
حضرت فاطمه عليهاالسلام ، از پدر بزرگوارشان سئوال كردند: «يا رسول الله، مردان و زنانى كه نماز را سبك شمارند چه عواقبى در پيش دارند؟» رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: فاطمه جان! هر كس نمازش را سبك شمارد، خداوند او را به 15 بلا مبتلا مىسازد؛ 6 بلا در دنيا، 3 بلا در وقت مرگ، 3 بلا در قبر و 3 بلا در قيامت.
شش بلايى كه در دنيا دامنگير او مىشود عبارتند از:
1- خداوند بركت را از عمرش بر مىدارد.
2- خداوند بركت را از رزقش برمىدارد.
3- هر عملى كه انجام مىدهد پاداش داده نمىشود.
4- دعايش به آسمان نمىرود.
5- خداوند سيماى صالحين را از چهرهاش محو مىكند.
6- و بهره اى از دعاى افراد صالح براى او نيست.
سه بلايى كه او در هنگام مرگ گرفتار آنها مىشود:
1- در حال تشنگى از دنيا خواهد رفت.
2- در حال گرسنگى از دنيا خواهد رفت.
3- با ذلت و خوارى از دنيا مىرود.
سه بلايى كه در قبر دامنگير او مىشود عبارتند از:
1- خداوند ملكى را در قبر براى او مىگمارد تا او را زجر دهد.
2- قبرش براى او تنگ خواهد بود.
3- گرفتار ظلمت و تاريكى قبر خواهد شد.
سه بلايى كه در قيامت دامنگير او مىشوند عبارتند از:
1- خداوند ملكى را موكل مىسازد او را با صورت به زمين بكشد درحالىكه خلايق تماشا مىكنند.
2- محاسبه اعمال او به سختى انجام مىشود.
3- خداوند به نظر لطف به او نمىنگرد و براى اوست عذاب هميشگى.
بحارالانوار، ج 83، ص 21.
امام حسن مجتبى عليهالسلام: هنگامىكه مرگ پدرم نزديك گرديد، به من رو كرد و وصيت خود را اينچنين شروع نمود: تو را سفارش مىكنم كه نماز را به موقع بخوانى و زكات را به اهلش بپردازى و در مواردى كه مطلب براى تو روشن نيست، سكوت نمايى. بحارالانوار، ج 2، ص 258.
امام حسن مجتبى عليهالسلام، بهترين جامههاى خود را در موقع نماز مىپوشيدند، وقتى علّت را از حضرت جويا مىشدند در جواب مىفرمودند: «اَنّاللّه جَميلٌ وَ يُحِبُّ اَلْجَمال» و خداوند فرموده است: «خُذُوا زَنيتَكَمُ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ». وسايلالشّيعه، ج 3، ص 331.
امام حسن مجتبى عليهالسلام: شبى تا سحر مادرم فاطمه عليهاالسلام در محراب
عبادت به نماز شب ايستاده و پيوسته در ركوع و سجود و قيام و دعا بود و براى مؤمنين و مؤمنات دعاى بسيار فرمود؛ درحالىكه از خود يادى نكرد. پس گفتم مادر جان چرا همانگونه كه در حق ديگران دعا كردى، براى خويشتن نفرمودى؟ فرمود: فرزندم اوّل همسايه بعد خانه منتهىالامال، ص 178.
امام حسن مجتبى عليهالسلام، از رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم شنيدم كه مىفرمود: هركس نماز صبح بگزارد، آن نماز بين او و آتش دوزخ ديوارى ايجاد مىكند. زندگانى حسنبن على عليهالسلام، ج 1، ص 61.
امام حسين عليهالسلام، به برادرش، حضرت عباس عليهالسلام مىفرمايد: خدا مىداند كه من نماز را براى او، تلاوت آيات قرآن، دعا كردن بسيار و استغفار دوست دارم. بحارالانوار، ج 44، ص 392.
امام زينالعابدين عليهالسلام، در پاسخ به كسى كه از ايشان پرسيد، چه چيز سبب قبول شدن نماز است؟ فرمود: ولايت ما و بيزارى از دشمنان ما. بحارالانوار، ج 84، ص 245.
امام زينالعابدين عليهالسلام: حقّ نماز اين است كه بدانى نماز، درآمدن به پيشگاه معبود يگانهاست و تو در نماز پيش روى وى ايستادهاى پس آنگاه كه بر اين حقيقت آگاه گرديدى، سزاوار آنى كه در نماز بايستى، ايستادن كسى كه خواهنده و ترسنده، بيمناك و اميدوار و مستمند و زارى كننده است و خداى را بزرگ مىدارد، و قيامكسىكه با آرامش،
چشم فروهشتن، سربزير افكندن، فروتنى اندامها، نرمى بالها - فروهشتن شانهها - و نيكويى راز گفتن با او در دل، در محضرش ايستاده است و نيز شايستگى دارى كه از خداى بخواهى تا گردنت را از زير بار لغزشهايى كه بر آن حلقه گشته است و آنرا به پرتگاه هلاك و نابودى افكنده است، آزادگرداند و هيچ نيرويى جز آنكه خدا عطا كند، وجود ندارد. تحفالعقول، ص 258.
امام زينالعابدين عليهالسلام: پذيرش نمازِ بنده نمازگزار، به همان مقدارى است كه به نمازش توجّه و عنايت داشته است. مستدركالوسايل، ج 3، روايت 3013.
امام زينالعابدين عليهالسلام: در پاسخ به شخصى كه از ايشان سئوال كرد، چرا صورت أهل نماز شب از طراوت و زيبايى ويژهاى برخوردار است؟ فرمود: آنها با خداى خود خلوت كردهاند و خدا هم آنان را با نور خود مزيّن ساخته است. نورالثقلين، ج 3، ص 204.
امام زينالعابدين عليهالسلام: اگر كسى عمر حضرت نوح عليهالسلام را داشته باشد، و در اين مدت شبها عبادت كند و روزها روزهدار باشد، درحالىكه ولايت و محبت ما را نداشته باشد و مطيع امر و دستورات اهلبيت عليهمالسلام نباشد، روز قيامت كه خداوند سبحان را ملاقات مىكند، اين عبادات براى او هيچ فايدهاى ندارد. وسايلالشّيعه، ج 1، ص 93.
امام محمد باقر عليهالسلام: ما اهل بيت، كودكانمان را از پنج سالگى دستور
مىدهيم نماز بخوانند و شما فرزندانتان را از هفت سالگى به نماز واداريد. وسايلالشّيعه، ج 4، روايت 4401.
امام محمد باقر عليهالسلام: بازى و سرگرمى مؤمن در سه چيز است: 1 - كامجويى از همسر 2- شيرينكارى در جلسه دوستان 3 - خواندن نماز شب. نورالثقلين، ج 3، ص 205.
امام محمد باقر عليهالسلام: هر كه ركوع نمازش را كامل به جا آورد، از وحشت قبر در امان خواهد بود. اصول كافى، ج 3، 321.
امام محمد باقر عليهالسلام: مبادا نماز را با حالت كسالت و حالت چرت و سنگينى بخوانى، كه اينطور نمازى از روزنههاى نفاق است. تفسير عياشى، ج 1، ص 137.
امام محمد باقر عليهالسلام: اوّل چيزى كه انسان براى آن مورد محاسبه الهى قرار مىگيرد، نمازاست كه با قبولى نماز ساير اعمال پذيرفته مىشود و هرگاه نماز در وقتش به جا آورده شود، نماز در عالم معنا به صورت نورى مجسم مىشود و خطاب به انسان مىگويد: مرا حفظ كردى، خداوند تو را حفظ كند. اما اگر نماز در غير وقتش خوانده شود، اين نماز به صورت يك سياهى مجسم مىشود و مىگويد: مرا ضايع كردى، خداوند تو را ضايع كند. بحارالانوار، ج 83، ص 9.
امام محمد باقر عليهالسلام: هيچ بندهاى از پيروان ما نيست كه به نماز بايستد
مگر آنكه به اندازه مخالفانش، ملائكه پشت سر او نماز مىخوانند و در پيشگاه خداوند متعال براى او دعا مىكنند تا از نمازش فارغ شود. بحارالانوار، ج 82، ص 205.
امام محمد باقر عليهالسلام: كسى كه نماز و آداب و شرايط آنرا نشناسد، حقّ ما را انكار كرده است. بحارالانوار، ج 82، ص 199.
امام محمد باقر عليهالسلام: هر مؤمنى كه مواظب نمازهاى واجب باشد و آنها را در اوّل وقت بخواند، از گروه غافلان محسوب نخواهد شد. بحارالانوار، ج 85، ص 41.
امام محمد باقر عليهالسلام: نماز، خانه اخلاص است. بحارالانوار، ج 82، ص 209.
امام محمد باقر عليهالسلام: يادكردن خدا از نمازگزاران، بزرگتر و بالاتر از ياد كردن نمازگزاران از اوست. آيا نمىنگرى كه خداى تعالى، مىفرمايد: مرا ياد كنيد تا شما را يادكنم؟ بحارالانوار، ج 82، ص 206.
امام محمد باقر عليهالسلام: هرگاه نمازگزار، رو به قبله بايستد و معبودى به غير حضرت حقّ نشناسد، خداى رحمان نيز، به او روى آورَد و توجّهى تمام كند. بحارالانوار، ج، 82، ص 219.
امام محمد باقر عليهالسلام: اوّل چيزى كه بنده را به آن محاسبه مىكنند، نماز است. اگر نمازش قبول شود، اعمال ديگرش را بپذيرند و اگر ردّ شود،
كارهاى ديگرش را نپذيرند. مستدرك سفينهالبحار، ج 6، ص 323 و 324.
امام محمد باقر عليهالسلام: از قول پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمودند: ميان مسلمان و كافر شدنش فاصلهاى جز ترك عمدى نماز يا سُستىاى كه به ترك آن منتهى شود، وجود ندارد. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 29.
امام محمد باقر عليهالسلام: هر مؤمنى كه بر نماز واجب خود نگاهبانى كند و آنرا به وقت خودبگزارد، از غفلتزدگان نمىباشد پس اگر در آن صد آيه برخواند، در شمار ذاكران خواهد بود. محاسن برقى، ص 51.
امام محمد باقر عليهالسلام: اسلام بر پنج چيز استوار است: نماز، زكات، روزه، حجّ و ولايت. اصول كافى، ج 2، ص 18.
امام محمد باقر عليهالسلام: اگر نماز، به وقت خود بالا رود، با حالتى سفيد و پرتو افكن به صاحبش باز گردد و گويد: مرا حفظ كردى، خدا تو را نگه دارد و چون احكام و آداب آن رعايت نشود و در غير وقت خود بالا رود، بهسوى صاحب خود برگردد و گويد: مرا تباه كردى، خدا تو را تباه گرداند. بحارالانوار، ج 80، ص 25.
امام صادق عليهالسلام: شخصى نزد پيامبر اسلام صلىاللهعليهوآلهوسلم آمد و عرض كرد: يا رسولاللّه، مرا نصيحتى فرماييد. پيامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمود: نماز را عمداً رها نكن، زيرا ملّت اسلام از كسى كه نماز را عمداً ترك كند، بيزار است. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 29.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه در حال نماز هستى، بر تو باد خشوع و توجّه كامل به نماز. اصول كافى، ج 3، ص 300.
امام صادق عليهالسلام: دو ركعت نمازى كه متأهّل بهجاى آورد، برتر از هفتاد ركعت نمازى است كه عَزَب بگزارد. محجهالبيضاء، ج 3، ص 55.
امام صادق عليهالسلام: بهراستى كه، بندگى خدا، خدمت به او در زمين است. هيچ عبادت و خدمتى با نماز برابر نيست. به اين دليل، فرشتگان، زكريّا را زمانى مخاطب خود قرار دادند كه در محراب عبادت ايستاده بود و نماز مىكرد. من لا يحضرهالفقيه، ج 1، حديث 623.
امام صادق عليهالسلام: پس از شناخت خدا، چيزى را برتر از نماز نمىدانم. آيا به بنده شايسته خدا عيسى بن مريم، نگرش ندارى كه گفت: «خدا مرا تا زندهام به نماز و زكات سفارش كرد.» احياءالاحياء، ج 1، ص 339.
امام صادق عليهالسلام: بهجاى آوردن نماز واجب بهتر از گزاردن بيست حجّ است و يك حجّ بهتر است از بيست خانه انباشته از زر، كه از آن اندك اندك در راه خدا دهند تا تمامشود. وسايلالشيّعه، ج 2، ص 26.
امام صادق عليهالسلام: هيچ چيزى از فريضه حجّ برتر نيست، بهجز نماز كه برتر از حجّ است. وسايلالشيّعه، ج 2، ص 26.
امام صادق عليهالسلام: آنگاه كه براى خدا به درگاه خدا بايستى، بدقّت بنگر!
كه شيطان هيچ گاه از انسان دورتر از زمانى نيست كه به نماز مىايستد. بحارالانوار، ج 91، ص 243.
امام صادق عليهالسلام: پيروان ما را به چگونگى محافظت آنان بر نماز، به هنگام فرارسيدن اوقات نماز امتحان كنيد. بحارالانوار، ج 80، ص 23.
امام صادق عليهالسلام: نماز، ستون دين است و صفت آن؛ چون صفت ستون چادر است. هر گاه كه عمود، پابرجاست، ميخها و طنابها نيز، پابرجاست و آنگاه كه ستون كج شود و در هم بشكند. ميخ و طنابى بر جاى نمىماند و خيمه فرو مىافتد. محجّهالبيضاء، ج 1، ص 339.
امام صادق عليهالسلام: آنكه نماز را بدون دليل رها كند، كفر ورزيده است. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 29.
امام صادق عليهالسلام: محبوبترين بندگان در نزد خداى عزّوجلّ، كسى است كه در گفتار راستگو و بر نمازهاى خويش و دستورات الهى، نگهبان باشد و اداى امانت كند. بحارالانوار، ج 80، ص 11.
امام صادق عليهالسلام: برترى نماز اوّل وقت بر نمازى كه به تأخير خوانده شود؛ همانند برترى آخرت بر دنياست. بحارالانوار، ج 80، ص 12.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه بخواهد بداند آيا نمازش قبول شده است يا نه؟ بايد بنگرد كه آيا نمازش او را از فحشا و منكر باز داشته است يا
خير؟ پس بداند: خدا، نمازش را به اندازهاى كه او را از گناه منع كرده باشد، از او قبول كرده است. بحارالانوار، ج 79، ص 198.
امام صادق عليهالسلام: سه چيز از عنايات مخصوص خداوند است: نماز و نيايش شبانگاهى، بازكردن روزه روزهدار، و ديدار برادران. بحارالانوار، ج 84، ص 143.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه مشكل طاقتفرسايى براى على عليهالسلام پيش مىآمد، به نماز پناه مىبرد. تفسير نمونه، ج 1، ص 19.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه بخواهى نماز واجبى بگزارى، آنرا در اوّل وقت آن بهجاى آور؛ همانند نمازكنندهاى كه با آن وداع مىگويد و مىترسد كه ديگر هيچگاه نتواند به نماز برگردد سپس نگاه خود را به جاى سجده برگردان پس اگر ندانستى كه چه كسى بر راست و چپت نماز مىخواند، نمازت را نيكو كردهاى و بدان كه در پيشگاهكسى قرار دارى كه تو را مىبيند اما تو او را نمىبينى.بحارالانوار، ج 80، ص 10.
امام صادق عليهالسلام: از سنين بين 7 - 6 كودك را بايد به نماز واداشت و در ترك آن مؤاخذهاش بايد كرد. وسايلالشّيعه، ج 2، ص 5.
امام صادق عليهالسلام: نماز كسانى كه نسبت به برهنگان و آوارگان جامعه بىتفاوتند، قبول نيست. بحارالانوار، ج 84، ص 242.
امام صادق عليهالسلام: نماز كسانى كه نسبت به برهنگان و آوارگان جامعه بىتفاوتند، قبول نيست. بحارالانوار، ج 86، ص 242.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه دو ركعت نماز بهجاى آورد و بداند كه در آن دو ركعت چه مىگويد، در حالى نمازش را به پايان مىبرد كه بين او و خدا گناهى نبوده، مگر آنكه بخشيده شده است. وسايلالشّيعه، ج 5، روايت 7102.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه در حال نماز، دلش به غير از خدا تعلق داشته باشد، او به آن چيز نزديك است و از حقيقت آنچه خداوند در حال نماز از او خواسته است، دور است. بحارالانوار، ج 85، ص 136.
امام صادق عليهالسلام: همانا ترككننده نماز واجب، كافر است. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 28.
امام صادق عليهالسلام: خداوند متعال فرمود: ثروت و فرزندان زينت دنيا است، ولى هشت ركعت نمازى كه آدمى در آخر شب مىخواند زينت آخرت است. بحارالانوار، ج 83، ص 126.
امام صادق عليهالسلام: شرف مؤمن، نماز شب اوست و عزّت او خوددارى از آزار مردم. بحارالانوار، ج 87، ص 141.
امام صادق عليهالسلام: پاداش همه اعمال نيك در قرآن آمده است، جز نماز
شب و ثواب نماز شب را خدا به جهت عظمت آن بيان نكرده است، و تنها در مدح اهل نماز شب فرمود: «آنان در نيمههاى شب از خوابگاه خود برمىخيزند...» پس هيچكس نمىداند چه نوع پاداش ارزشمندى براى او بهجهت اين كردارهاى نيكى كه انجام داده، در نظر گرفته شده است. بحارالانوار، ج 8، ص 126.
امام صادق عليهالسلام: بر شما باد به خواندن نماز شب، زيرا اين عمل، سنّت پيامبر شما و سيره صالحان و راستان است و بدن شما را از كسالت دور مىسازد. ثوابالاعمال، ص 96.236. امام صادق عليهالسلام: نماز شب گناهان را از بين مىبرد. ثوابالاعمال، ص 99.
امام صادق عليهالسلام: نماز شب، باعث زيبايى سيما، نيكويى اخلاق، خوشبويى بدن، فراوانى رزق، مايه أداى قرضها، موجب از بين رفتن غم و باعث تقويت نور چشم است. ثوابالاعمال، ص 99.
امام صادق عليهالسلام: خانهاى كه در آن نماز شب خوانده مىشود و تلاوت قرآن مىگردد در نظر أهل آسمان نورانى است چنانكه أهل زمين، نورانيّت ستارگان را مىبينند. بحارالانوار، ج 87، ص 154.
امام صادق عليهالسلام: در قيامت همه چشمها گريان است مگر سه چشم: 1- چشمى كه از ديدن و نظر به آنچه خداوند حرام كرده بر هم نهاده شده 2 - چشمى كه در راه طاعت خداوند بيدارى كشيده 3 - چشمى
كه در دل شب از ترس خدا گريسته است. اصول كافى، ج 4، ص 234.
امام صادق عليهالسلام: نماز شب موجب رضايت پروردگار و محبت ملائكه، و سنت انبياء، و نور معرفت و اصل ايمان، و راحتى بدن، و ناخشنودى شيطان، و سلاح عليه دشمنان، و باعث اجابت دعا، و قبولى اعمال، و بركت در رزق، و شفيع بين انسان و ملك الموت، و چراغِ گور انسان، و فرش زير پهلوى انسان در قبر، و جواب نكير و منكر، و مونس و زائر انسان در قبر تا روز قيامت است، و چون روز قيامت شود، سايهاى بر بالاى سر او، و تاجى بر سر او، و لباسى بر بدن او، و نورى كه پيشاپيش او در حركت است، و پوششى بين او و آتش، و حجتى بين او و بين خداوند متعال، و مايه سنگينى ميزان او، و جواز و گذرنامه عبور از صراط، و كليد بهشت است. اسرارالصلوة، ملكى تبريزى، ص 454.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه خواستى به نماز شب بايستى بگو:
خدايا من به وسيله پيامبرت كه نبىّ رحمت است و به وساطت خاندان پيامبر، رو به سوى تو مىآورم و آنان را پيشاپيش حوائجم مقدّم مىدارم. خداوندا مرا به حرمت آن پاكان آبرومند در دنيا و آخرت، از مقرّبين درگاهات قرار بده.
پروردگارا، به عظمت آنان بر من ترحّم فرما، و به احترام آنان عذابم مفرما، و به سبب آنان هدايتم كن و گمراهم نفرما، و به بركت آنان رزقم داده و محرومم مگردان، و حوايج دنيا و آخرتم را برآور، تو بر هر چيز توانايى و به هر چيز دانا. من لايحضرهالفقيه، ج 1، ص 483.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه نمازهاى واجب را در اوّل وقت ادا كند و حدود آنها را حفظ نمايد؛ فرشتهاى آنرا سپيد و پاكيزه به آسمان برد. آن وقت نماز (به نمازگزار) گويد: خدا تو را نگاه دارد، همانگونه كه مرا نگاه داشتى و مرا به ملكى بزرگوار سپردى. آدابالصلاة، ص 3.243. امام صادق عليهالسلام: هيچ بندهاى نيست كه ركوع كند و حق آنرا ادا نمايد؛ جز اينكه خداى تبارك و تعالى او را با نور درخشانش مزين كند و با سايه كبريايىاش، بر او سايه افكند و با لباس برگزيدگانش او را بپوشاند. بحارالانوار، ج 82، ص 108.
امام صادق عليهالسلام: نزديكترين حالت بنده به خداوند زمانى است كه در سجده خداوند را مىخواند. اصول كافى، ج 3، ص 323.
امام صادق عليهالسلام: من ضامن مىشوم هر انسانى كه به اوقات نمازش اهميت بدهد، اولاً: به هنگام مرگ شادمان و خوشحال و مسرور باشد. ثانيا: غم و غصه در زندگى براى او پيش نيايد. ثالثا: از عذاب الهى نجات پيدا كند. سفينهالبحار، ج 1، ص 150.
امام صادق عليهالسلام: خداوند از هر كس يك نماز را بپذيرد، عذابش نمىكند. و از هر كس يك كار نيك بپذيرد، كيفرش نمىدهد. اصول كافى، ج 3، ص 266.
امام صادق عليهالسلام، به كسى كه از گناهان بزرگ پرسيده بود، فرمود: ترك
كردن نماز از روى قصد يا هر آن چه خداوند واجب كرده است، از جمله گناهان كبيره مىباشند، زيرا پيامبر خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم فرمود: هر كس نماز را از روى قصد و عمل ترك كند، از پيمان خداوند و پيمان پيامبرش بيرون رفته است.» عيون اخبارالّرضا، ج 1، ص 287.
امام صادق عليهالسلام: نماز شب، گناهانى را كه مؤمن در روز مرتكب شده از بين مىبرد. ميزانالحكمه، ج 7، ص 3154.
امام صادق عليهالسلام: انسان در حال نماز، در پيشگاه خدا و در ياد خداست و همين حالت او را از گناهان بازمىدارد و از انواع تباهىها جلوگيرى مىكند. بحارالانوار، ج 82، ص 261.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه مشكل مهمى براى على عليهالسلام پيش مىآمد، به نماز برمىخاست، سپس اين آيه را تلاوت مىفرمود:
«واستعينوا بالصّبر والصّلوة» تفسير نمونه، ج 1، ص 219.
امام صادق عليهالسلام: هر نمازى دو وقت اوّل و آخر دارد. اوّل وقت أفضل است و كسى نبايد آخر وقت نماز بخواند، مگر به خاطر علتى. خداوند متعال آخر وقت را براى مريض و عليل و آنكه عذرى دارد قرار داده است. اوّل وقت، رضوان و خشنودى خداوند است و آخر وقت عفو و مغفرت الهى است. ميزانالحكمة، ج 4، حديث 10690.
امام صادق عليهالسلام: شيعيان ما را به سه مسئله امتحان كن: 1- اهميت به
اوقات نماز. 2- حفظ اسرار. 3- مساوات با برادران دينى در مال خود. خصال شيخ صدوق، ج 1، ص 103.
امام صادق عليهالسلام: مؤمنى نيست كه در نمازش با حضور قلب به خداوند توجّه كند، مگر اينكه خداوند به او رو مىكند و بعد از ايجاد محبت خداوند عزّوجلّ در دل او، قلوب مؤمنين را به سوى او متوجه مىكند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 265.
امام صادق عليهالسلام: همانا خداوند به وسيله شيعيان نمازگزار، بلا را از شيعيان بىنماز دفع مىكند، ولى اگر همه تارك نماز بودند هر آينه همه هلاك مىشدند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 184.
امام صادق عليهالسلام: تأخير نماز از اوّل وقت آن به عنوان مصداق بارز سبك شمردن نماز معرفى شده است. بحارالانوار، ج 83، ص 6.
امام صادق عليهالسلام: همانا شفاعت ما به كسى كه نمازش را سبك شمارد نمىرسد. بحارالانوار، ج 82، ص 227.
امام صادق عليهالسلام: انسان بر اثر ارتكاب گناه، از نماز شب محروم مىگردد. اصول كافى، ج 2، ص 272.
امام صادق عليهالسلام: نماز كسى كه بول و غائط خود را نگه مىدارد و به اين وسيله به خود فشار آورده و دچار ضررهاى جسمى مىشود، مورد
قبول واقع نمىشود. محجّهالبيضاء، ج 1، ص 354.
امام صادق عليهالسلام: اميرالمؤمنين عليهالسلام در خانه خود اتاق متوسطى براى نماز خود اختصاص داده بود؛ شبها براى نماز خواندن طفل كوچكى را كه نمىخوابيد با خود به آن اتاق برده، نماز مىخواند. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 555.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه فاتحه را خواندى و قرائتش را به اتمام رساندى و در حال نماز بودى، بگو: «اَلْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعالَمين.». بحارالانوار، ج 85، ص 45.
امام صادق عليهالسلام: به يكى از ياران خود فرمود: سفارش مىكنم تو را به سجده طولانى، كه اين شيوه پيشينيان است. وسايلالشّيعه، ج 4، ص 981.262. امام صادق عليهالسلام: گاهى يك دروغ موجب مىشود كسى كه اهل نماز شب است، از خواندن آن محروم گردد. بحارالانوار، ج 87، ص 146.
امام صادق عليهالسلام، در پاسخ به سئوال: چرا به افرادى كه مبتلا به فساد اخلاقى در جامعه هستند كافر گفته نمىشود، لكن به تارك نماز كافر مىگويند فرمود: به اين دليل كه بدكاران به جهت غلبه شهوت، آلوده شدهاند و با خدا سَرِ جنگ ندارند، اما تارك نماز، نماز را از روى بىاعتنايى به فرمان خدا ترك مىكند. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 28.
امام صادق عليهالسلام: هر كس به نمازش بىتوجّه باشد، دعايش به آسمان راه نمىيابد و در برابر اعمالش اجرى نمىگيرد. بحارالانوار، ج80، ص22.
امام صادق عليهالسلام: آنكه به نمازش بىاعتناء باشد مشمول دعاء خير صالحين نخواهد بود. بحارالانوار، ج 80، ص 21.
امام صادق عليهالسلام: هر كس به نمازش بىاعتناء باشد به تنگى و تاريكى قبر مبتلا خواهد شد. بحارالانوار، ج 80، ص 21.
امام صادق عليهالسلام: نمازگزارى كه نمازش را سبك بشمارد، وقتى كه از قبر خارج شود، خداوند ملكى را موكّل مىگرداند كه او را بر عرصه قيامت وارونه بر زمين مىكشد و مردم به او نگاه مىكنند و با شدّت و سختگيرى مورد محاسبه قرار مىگيرد. بحارالانوار، ج 80، ص 22.
امام صادق عليهالسلام: هر گاه يك نفر از شما، به نماز ايستاد، اعتدال و ميانهروى را مراعات كند. وسايلالشّيعه، ج 4، روايت 4446.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه مشكل مهمى براى على عليهالسلام پيش مىآمد، به نماز برمىخاست، سپس اين آيه را تلاوت مىفرمود: وَاسْتَعينُوا بِالصَّبرِ وَ الصَّلوةِ تفسير نمونه، ج 1، ص 219.
امام صادق عليهالسلام: نماز فرزندى كه با خشم به پدر و مادر خود نگاه كند قبول نمىشود، گرچه والدين نسبت به او كوتاهى كرده باشند. اصول
كافى، ج 2، ص 349.
امام صادق عليهالسلام، در پاسخ به سئوال گريستن در نماز چگونه است؟ فرمود: به خدا سوگند كه نور چشم است؛ و اگر براى شما چنين حالى پيش آمد من را هم به ياد آوريد و دعا كنيد. من لا يحضرهالفقيه،ج 1،ص 317.272. امام صادق عليهالسلام: اصل و ريشه اسلام، نماز است. بحارالانوار، ج 100، ص 49.
امام صادق عليهالسلام: مواظبت و توجّه به اوقات نماز را از خروس بياموزيد، كه هنگام نماز بانگ برمىآورد و شما را به وقت نماز آگاه مىسازد. قبلهالافاق، ص 31.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه در نيايش خويش چهل مؤمن را بر خود مقدّم كند، خواستهاش اجابت مىشود. محجّهالبيضاء، ج 7، ص 176.
امام صادق عليهالسلام: اگر بيم آن دارى كه پايان شب برنخيزى، يا سرما و مشكل ديگرى مانع نماز شبت شود، نماز شب و «وتر» را در اوّل شب بخوان. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 183.
امام صادق عليهالسلام، جان ايمان سه چيز است: نماز شب خواندن، روزهدار را افطار دادن و به ملاقات برادران رفتن. رساله لقاءاللّه، ص 168.
امام كاظم عليهالسلام: از نماز شب دست برمدار، زيرا كسى كه از نماز شب
باز ماند زيانكار است، و بسا انسان در زندگى مبتلا به دروغ گفتن مىشود و از خواندن نماز شب محروم مىماند و از رزق و روزى حلال او كاسته مىشود. قصارالجمل، ج 1، ص 392.
امام كاظم عليهالسلام: در مقام پاسخ به سؤالى فرمودند: اگر انسان گرفتار حيوان درندهاى شد و نتوانست كوچكترين حركتى از خود نشان دهد و وقت نماز هم تنگ شده، انسان مىتواند با همان وضعى كه دارد نماز بخواند گرچه پشت به قبله باشد و اين نماز همان نماز خوف است. تفسير نمونه، ج 2، ص 147.
امام كاظم عليهالسلام: بهترين چيزى كه بنده بعد از شناخت خدا به وسيله آن به درگاه الهى تقرب پيدا مىكند، نماز است. تحفالعقول، ص 455.
امام رضا عليهالسلام: شخصى كه در فراخى وقت، نماز مىگزارد، بايد بداند كه آنچه از فضيلت و پاداش نماز اوّل وقت از كف داده است، برايش بهتر از تمامى دارايى و فرزندان اوست. بحارالانوار، ج 80، ص 21.
امام رضا عليهالسلام، وقتى با خبر شد كه پسرى هشت ساله، گاهى يك يا دو روز نماز نمىخواند، با تعجّب فرمود: سبحاناللّه! او هشت ساله است و نماز را ترك مىكند. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 13.
امام رضا عليهالسلام: هر كس نماز بگزارد و زكات را ندهد، نماز او قبول نخواهد گرديد. عيون اخبارالرّضا، ص 258.
امام رضا عليهالسلام: نمازهاى واجب شدهاى كه در اوّل وقت خود خوانده شود، چنانچه با رعايت حدودش اقامهشود، خيلى خوشبوتر از گل ياس و ريحان است به هنگامىكه با تمام زيبايى، خوشايندى، خوشبويى و تازگيش از گلبنى برگرفته شود پس برشما باد كه نماز را در اوّل وقت آن بگزاريد. ثوابالاعمال، ص 33 و 34.
امام رضا عليهالسلام: نگاهبان اوقات پنج نماز باشيد و آنرا از وقت ويژهاش به واپس نياندازيد زيرا بنده از پيش آمدهاى ناگوار در امان نيست و ممكن است توفيق نيابد كه آنرا در فراخى وقت بگزارَد و اداى دين كند، و كسى كه در انجام فريضهاى، آگاهانه و از روى قصد، كوتاهى كند، به هشدار خداى تعالى، كه فرمود: «واى بر نمازگزارانى كه در نماز خويش غافلند»، آگاه نشده و از امر ضمنى او به نماز اوّل وقت، سر تابيده و خطاكار است. خداى تعالى، با اين سخن: «... آنان كه در نماز خود بىتوّجهاند»، در حقيقت مىگويد: آنان كه خود را به فراموشى و بىخبرى مىزنند، به اوقات نماز خود بىتوجّهى نشان مىدهند و آنرا مهم نمىدانند. فقهالرضّا، ص 16.
امام رضا عليهالسلام، از قول پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: آنان كه نماز واجب خود را پس از وقت آن بخوانند و به تأخير بياندازند، روز قيامت شايستگى شفاعتم را نخواهند داشت. فلاحالسّائل، ص 27.
امام رضا عليهالسلام: نماز واجب گرديد كه بنده، آقا و مدبر و خالقش را فراموش نكند. بحارالانوار، ج 82، ص 261.
امام رضا عليهالسلام: حداقل پنج بار در شبانه روز در برابر خدا قرار گرفتن و ياد او، باعث دست برداشتن از گناه و عدم ارتكاب آن مىگردد. و اين ياد، مانع پديدآمدن و گسترش فساد است. بحارالانوار، ج 82، ص 261.
امام رضا عليهالسلام: بدان كه هر نماز دو وقت دارد: اوّل وقت و آخر وقت. اوّل وقت خشنودى پروردگار و آخر آن بخشش و عفو الهى است. بحارالانوار، ج 82، ص 345.
امام رضا عليهالسلام: همانا نماز بهترين عبادت براى خداوند است. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 50.
امام رضا عليهالسلام: نماز عطيّه و احسانى است از طرف خداوند براى بنده، كه از روى رحمت و عنايت بخشيده است. بحارالانوار، ج 84، ص 246.
امام رضا عليهالسلام، در جواب مأمون كه پرسيد چرا وقتهاى نماز پنج نوبت است، فرمودند: اوقات نماز چنان وضع شده كه كارها با نماز شروع شود و با نماز ختم شود، بهطورىكه انسان روز را با ياد خداوند شروع كند و كار نيمروز خود را با ياد خداوند تعطيل كند، و كار عصر خود را نيز با ياد خداوند شروع كرده و با ياد او تمام نمايد و همچنين كل روز را با ياد خدا تمام نمايد (نماز عشاء)، و اگر اين چنين نباشد، قلب انسان قساوت پيدا مىكند. پيوند خلق و خالق، ص 108.
امام رضا عليهالسلام: نماز، پشت سر انسان فاجر، نماز نيست. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10768.
امام حسن عسگرى عليهالسلام: زمانى كه بنده بهطرف جايگاه نمازش مىرود تا نماز بخواند، خداى بزرگ به ملائكه مىفرمايد: آيا بنده مرا نمىبينيد كه چگونه از همه خلايق بريده و بهسوى من آمده است، و به رحمت و رأفت من اميدوار است؟ شما را شاهد مىگيرم كه رحمت و كرامت خود را مخصوص او گردانم. جامع احاديثالشّيعه، ج 4، ص 22.
امام حسن عسگرى عليهالسلام: اقامه نماز، به رعايت حد و مرزهاى نماز است. مستدركالوسايل، ج 3، ص 35.
امام حسن عسگرى عليهالسلام: رسيدن به قرب و لقاء پروردگار عزّوجلّ، سفرى است كه جز با مركب «تهجّد شب» پيمودن راه به مقصد ممكن نيست. بحارالانوار، ج 78، ص 380.
امام حسن عسگرى عليهالسلام: حضرت موسى عليهالسلام به خدا عرض كرد: پاداش كسى كه نماز را اوّل وقت بهجاى آورد، چيست؟ خداوند در پاسخ فرمود: خواستهاش را مىدهم و بهشت را بر او مباح مىكنم. بحارالانوار، ج 82، ص 204.
امام حسن عسگرى عليهالسلام: زمانى كه بنده نمازش را سلام داد، خداى متعال و ملائكه بر او سلام مىفرستند. بحارالانوار، ج 82، ص 221.
حضرت مهدى(عج): سجده شكر از ضرورىترين و واجبترين دستورات دينى است. جامع احاديث شيعه، ص 453.
حضرت مهدى(عج): هيچ چيزى مانند نماز بينى شيطان را به خاك نمىسايد؛ پس نماز بخوان و بينى ابليس را به خاك بمال. صحيفهالمهدى، ص 355.
حضرت مهدى(عج)، به يكى از مشتاقان ديدارش به نام «زُهَرى» كه به زيارت آن حضرت موفقشده بود، دو بار فرمود: از رحمت خدا دور است كسى كه نماز صبح را چندان به تأخير بياندازد كه ستارهها ناپديد شوند، و نماز مغرب را قدرى به تأخير بياندازد تا ستارهها ظاهر شوند. داستانهاى صاحبدلان، ج 1، ص 131.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: زمانى كه بخواهى نماز بخوانى، به نيكى وضو بگير، آنگاه رو به قبله بايست و تكبير افتتاح بگوى. چهل حديث، ص 15.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: وضو گرفتن قبل از غذا، تنگدستى را از بين مىبرد و پس از آن جنون ادوارى را نابود مىكند و موجب سلامتى چشم مىشود. راه روشن، ج 3، ص 11.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگام وضو، چشمها را باز كنيد، شايد آتش جهنّم را نبينيد. ثوابالاعمال، ص 37.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: مسواك زدن نيمى از وضو است. المحجهالبيضاء، ج 1، ص 297.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هيچ نمازى درست نيست، مگر آنكه با طهارت غسل، وضو يا تيمّم خوانده شود. وسايلالشّيعه، ج 1، ص 261.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اى ابوذر! هرگاه بندهاى در بيابانى تنها باشد و وضو بسازد يا تيمّم كند، سپس اذان و اقامه بگويد و نماز بخواند، خدا فرشتگان را امر كند پشت سر او صفى تشكيل دهند كه دو طرف آن ديده نشود و به نماز او اقتدا نمايند و به دعاى او آمين گويند. وسايلالشيّعه، ج 4، ص 621.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: شش خصلت است كه اگر مسلمان يكى از آنها را داشته باشد، نمىميرد مگر آنكه خدا ضمانت مىكند كه او را داخل بهشت كند. يكى از آنها اين است كه وضو بگيرد، بهترين وضو؛ آنگاه براى نماز جماعت بهسوى مسجد حركت كند پس اگر در اين حال بميرد خدا ضامن به بهشت رفتن اوست. مستدركالوسايل، ج 1، ص 227.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگامىكه مسلمانى بهخوبى وضو سازد و آنگاه نمازهاى روزانه را بهجاىآرد، گناهانش فرو مىريزد همانگونه كه برگ از درخت فرو مىريزد. بحارالانوار، ج 82، ص 319.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه يكى از شما خشمگين شد وضو بگيرد تا خشم او فرونشيند. بحارالانوار، ج80، ص 312.10. پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر كسى با وضو از دنيا برود، شهيد از دنيا رفته است. وسايلالشّيعه، ج 1، ص 269.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه وضو، ركوع، سجود و خشوعش كامل
نباشد، نمازش ناقص است. بحارالانوار، ج80، ص 311.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: همانا مسلمان، هنگامىكه وضو مىگيرد و نماز پنجگانه را مىخواند گناهانش مىريزد، مثل برگ كه از شاخه درخت مىريزد. بحارالانوار، ج 82، ص 235.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كس وضو بگيرد، آنگونه كه فرمان داده شده و نماز بخواند آنگونه كه فرمان يافته، هر چه پيشتر كرده، آمرزيده مىشود. سنن ابن ماجة، ج 1، ص 447.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، در پاسخ به شخصى كه از ايشان پرسيد: روز قيامت از بين جمعيت انبوهى كه از زمان حضرت نوح تا عهد شما اجتماع كردهاند چگونه امت خود را شناسائى مىكنيد؟ فرمود: امت من چهرههاى تابنده و درخشانى دارند كه بر اثر وضو اين زيبائى در سيماى آنان ديده مىشود و هيچكس ديگر چنين ويژگى و نشانى ندارد. وسايلالشّيعه، ج 1، حديث 2678.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر چه مىتوانى بيشتر با وضو باش تا خداوند عمرت را زيادتر كند. بحارالانوار، ج 80، ص 305.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر مىتوانى هميشه با وضو باشى اين عمل را ترك نكن چرا كه ملكالموت آنگاه كه روح بندهاى را كه با وضو باشد، قبض كند او را شهيد محسوب خواهد نمود. كنزالعمّال، ج 9، ص 293.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: با آبى كه توسّط نور خورشيد گرم شده است، وضو نكنيد، غسل نكنيد و خمير نگيريد كه بيمارى پيسى را به ارث مىگذارد. بحارالانوار، ج 80، ص 335.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: وضو نيمى از ايمان است.بحارالانوار، ج 80، ص 238.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر براى امّتم سخت نبود، آنان را به مسواك زدن با وضوى هر نماز، دستور مىدادم. اصول كافى، ج 3، ص 22.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر بندهاى كه توفيق نماز شب را پيدا كرد، از روى اخلاص وضو بگيرد و با نيت پاك و قلب سليم و بدن خاشع و چشم گريان پروردگار را بخواند، خداوند نُه صف از ملائكهبىشمار را پشت سر او قرار مىدهد و به تعداد آنها درجات معنوى او را بالا مىبرد. امالى شيخ صدوق، ص 42.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خداوند وعده داده است كه سه نفر را بدون حساب وارد بهشت مىكند و هر يك از آنان، هشتاد هزار نفر را شفاعت مىكند: مؤذّن، امام جماعت و مردى كه وضو مىگيرد و به مسجد مىرود و نمازش را به جماعت مىخواند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 488.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، خطاب به يكى از يارانش فرمود: اى اَنَس، وضوى كامل بگير تا همچون ابرِ زودگذر از پل صراط عبور كنى. بحارالانوار، ج 80، ص 303.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: دعا كليد رحمت، وضو كليد نماز و نماز كليد بهشت است. نهجالفصاحه، شماره 1588.
امام على عليهالسلام: محبوبترين عمل عبادى، نماز است. چيزى بهتر از اين نيست كه شخص، غسل كند يا وضو بگيرد و نماز بخواند و براى پروردگار خود جبين بر زميننهد. بحارالانوار، ج 82، ص 233، س 6.
امام على عليهالسلام: بنده هنگامىكه وضو ندارد قرآن نخواند تا اينكه وضو بگيرد. خصال شيخ صدوق، ج 2، ص 164.
امام على عليهالسلام: به هنگام وضو، آب به دهان و بينى بردن سنت و موجب پاكيزگى دهان و بينى است. بحارالانوار، ج 77، ص 334.
امام على عليهالسلام: هر مسلمانى كه به هنگام وضو گرفتن بگويد: خدايا تو را به پاكى مىستايم؛ گواهى مىدهم كه خدائى جز تو نيست؛ از تو آمرزش مىخواهم و به سوى تو توبه مىكنم. بار خدايا مرا از توبهكنندگان و پاكان قرار بده؛ اين شهادتش در ورقهاى نوشته و ممهور مىگردد و در زير عرش الهى گذارده مىشود تا در روز قيامت با همان مهر به وى داده مىشود . دعائمالاسلام، ج 1، ص 106.
امام على عليهالسلام: نمازگزار جايز نيست نماز بخواند مگر اينكه پنج عضو بدنش را پاك كند: صورت، دو دست، سر و دو پا را با آب، و قلب را با توبه. بحارالانوار، ج 84، ص 249.
امام على عليهالسلام: كسى كه صداى اذان را در مسجد بشنود و بدون خواندن نماز جماعت از مسجد خارج شود منافق است، مگر اينكه قصد برگشت براى نماز خواندن دارد يا وضو ندارد و براى گرفتن وضو از مسجد خارج شود. بحارالانوار، ج 84، ص 161.
امام على عليهالسلام، از رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم شنيدم كه مىفرمود: آيا شما را به چيزى كه گناهان را مىپوشاند دلالت مىكنم، بههنگام سختىها وضو گرفتن و بعد از هر نماز انتظار نماز ديگر داشتن؛ اين عمل همانند مراقبت در امر جهاد است. دعائمالاسلام، ج 1، ص 100.
امام على عليهالسلام، ما در حضور پيامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم بوديم، ايشان مىخواستند وضو بگيرند؛ در اين هنگام گربهاى به خانه آن حضرت پناه آورد، پيامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم فهميد كه گربه تشنه است، ظرفى را كه آب داشت و با آن وضو مىگرفت، جلو گربه گذارد، گربه از آب آن آشاميد، سپس پيامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم از بقيه آب وضو گرفت. داستان صاحبدلان، ج 2، ص 177.
امام على عليهالسلام: بر تو باد مسواك زدن پيشاز وضوى هر نماز. بحارالانوار، ج 80، ص 344.
امام صادق عليهالسلام: چه مانعى دارد كه وقتى يكى از شما غم و اندوهى از غمهاى دنيا بر او درآمد، وضو بگيرد و به مسجد برود و دو ركعت نماز بخواند و براى رفع اندوه خود، خدا را بخواند؛ مگر نشنيدهاى كه خداوند مىفرمايد: از صبر و نماز در مشكلات خود كمك بگيريد.
وسايلالشّيعه، ج 5، ص 263.
امام صادق عليهالسلام: تجديد وضو بدون آنكه وضوى قبلى باطل شده باشد موجب تجديد توبه انسان قبلاز استغفار و درخواست او مىگردد. وسايلالشّيعه، ج 1، ص 264.
امام صادق عليهالسلام: هركس وضو بگيرد و با دستمال خود را خشك كند، يك حسنه براى او نوشته مىشود و هركس وضو بگيرد و خود را با دستمال خشك نكند تا آنكه آب وضويش خشك شود، براى او سى حسنه نوشته مىشود. ثوابالاعمال، ص 44.
امام صادق عليهالسلام: هركس نام خدا را در زمان وضو گرفتن بر زبان جارى كند، گويى غسل كرده است. ثوابالاعمال، ص 35.
امام صادق عليهالسلام: وضو گرفتن براى كسى كه وضودار است نورى است افزون بر نورانيت قبلى. وسايلالشّيعه، ج 1، ص 265.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه با غمى از غمهاى دنيا روبهرو مىشويد، وضو گرفته، به سجده برويد، نماز بخوانيد و دعا كنيد، زيرا خداوند دستور داده است: وَاسْتَعينُوا بِالصَّبرِ وَالصَّلوةِ. تفسير نمونه، ج 1، ص 219.
امام كاظم عليهالسلام: هركس براى نماز مغرب وضو بگيرد، وضويش كفّاره گناهان روز گشته اوست، به جز گناهان كبيره؛ و هركس باى نماز صبح
وضو بگيرد، وضويش كفّاره گناهان شب گذشته اوست، به جز گناهان كبيره. ثوابالاعمال، ص 37.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر مردم ارزش اذان گفتن و شركت در نماز جماعت را مىدانستند، براى اين كار قرعه كشى مىكردند. بحارالانوار، ج 88، ص 200.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بهترين شما اذان بگويد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 410.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه صداى اذان را شنيده، به آن روى آورد، نزد خداوند از سعادتمندان است. بحارالانوار، ج 84، ص 155.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه صداى اذان براى اقامه نماز بلند شد، اوّل كسى باشيد كه از خانه خارج مىشويد و به سوى نماز جماعت مىرويد. ميزانالحكمة، ج 6، ص 75.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: سه گروه در روز قيامت، چندان اهمّيتى به حساب نمىدهند، و از فزع اكبر قيامت هيچ خوف و هراسى ندارند: 1 - كسى
كه قرآنرا ياد گيرد، حفظ كند و به آن عمل كند. 2- مؤذّنى كه هفت سال بدون هيچ طمع مادّى، اذان گويد. 3- بنده و بردهاى كه هم از خدا، و هم از مولاى خود اطاعت كند. مستدركالوسايل، ج 4، ص 21.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خداى عزّوجلّ، چهار چيز به من ارزانى داشت: سوره حمد، اذان، نماز جماعت در مسجد و روز جمعه را. خصال شيخ صدوق، ج 2، ص 9.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: زمانى خواهد آمد كه مردم اذان را به افراد ناتوان مىسپارند. كنزالعمّال، ج 7، ص 690.8. پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس براى نماز، اقامه بگويد و اذان نگويد، به او جز آن دو ملك كه با وى هستند اقتدا ننمايند. مكارمالاخلاق، ص 466.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اهل آسمان از اهل زمين چيزى جز اذان نمىشنوند. ميزانالحكمة، ج 1، ص 82.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: وقتى براى نماز اذان مىگويى، صدايت را بلند كن، زيرا صداى مؤذّن را هيچ جن و انس و موجود ديگرى نمىشنود، مگر اينكه روز قيامت براى او شهادت مىدهد. مستدركالوسايل، ج 4، ص 37.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه سوره حمد را بخواند، به تعداد همه آياتى كه از آسمان نازل شده، اجر دارد و ثواب تلاوت همه آيات به او عطا خواهد
شد؛ ولى ثواب اذان اين است كه مؤذّنين امّت من، با انبياء، صدّيقين، شهدا و صالحين محشور خواهند شد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 377.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: براى مؤذّن در بين اذان و اقامه پاداشى مثل پاداش شهيد است كه در راه خدا در خون خود مىغلطد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 372.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگامىكه مؤذّن اذان مىگويد، شيطان ملعون روى برگردانده و درحالىكه فرار مىكند، از روى ناراحتى از خود صداى زشتى خارج مىكند. مستدركالوسايل، ج 4، ص 73.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خدايا! بيامرز كسانى را كه اذان مىگويند، سپس فرمود: گوشت بدن مؤذّنان بر آتش دوزخ حرام است. منهجالصّادقين، ج 3، ص 266.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه مؤذن بگويد: «الله اكبر» خداوند مىفرمايد: اى امّت محمد، مهيّاى نماز شويد و شغل دنيا را ترك كنيد. مناهجالشّارعين، ص 180.
امام على عليهالسلام، هر كس صداى اذان را بشنود و بدون علت به آن پاسخ ندهد پس نمازى براى او نيست. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 375.
امام على عليهالسلام: اشكالى ندارد به مؤذن از بيتالمال مزدى بدهند. بحارالانوار، ج 81، ص 161.
امام على عليهالسلام، هرگاه كه مؤذّن خود، ابن نبّاح را مىديد، او را تحسين مىكرد و مىفرمود: مرحبا! به گويندگان عدل و قسط و دعوتكنندگان به نماز، درود و آفرين بر آنان باد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 418.19. امام على عليهالسلام: اجابت دعوت مؤذّن، سبب افزايش روزى مىشود. بحارالانوار، ج 84، ص 177.
امام على عليهالسلام: فصيحترين شما اذان بگويد و فقيهترين شما امامت كند. بحارالانوار، ج 84، ص 161.
امام على عليهالسلام: اذانگو هنگام اذان گفتن به سمت قبل باشد. بحارالانوار، ج 84، ص 157.
امام على عليهالسلام: در چهار زمان دعا را غنيمت شماريد: 1 - هنگام قرائت قرآن، 2 - هنگام اذان، 3 - هنگام نزول باران، 4 - هنگام روبرو شدن دو لشگر مؤمنين و كفّار براى جنگ. وسايلالشّيعه، ج 4، ص 114.
امام محمد باقر عليهالسلام: در حال نشسته كسى اذان نگويد، مگر مريض يا كسى كه سوار بر مركب باشد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 404.
امام محمد باقر عليهالسلام: هرگاه رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم اذان مؤذّن را مىشنيد، جملههايش را تكرار مىكرد. جامع آيات و احاديث نماز، ج 2، ص 64.
امام صادق عليهالسلام، به نقل از رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم مىفرمايد: هركس يك سال اذانگوى شهرى از شهرهاى مسلمانان باشد، بهشت بر او واجب مىگردد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 371.
امام صادق عليهالسلام: اذانگويان در روز رستاخيز، يك سر و گردن از ديگران بلندتر هستند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 373.
امام صادق عليهالسلام: هنگامىكه وقت نماز مىشد، رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم به بلال مىفرمود: بالاى ديوار برو و با صداى بلند، اذان بگو. سننالنّبى، حديث 636.
امام صادق عليهالسلام: مؤذن بايد هم وقتشناس باشد، هم خوش صدا. فروغ كافى، ج 3، ص 307.
امام صادق عليهالسلام: انسان در حال اقامه بايد مانند در حال نماز، آرام باشد، زيرا وقتى كه اقامه را شروع كرد، در حال نماز است. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 404.
امام صادق عليهالسلام: صدايت را در اذان مخفى نكن، زيرا خداوند به اندازه گسترش صدايت پاداش مىدهد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 410.
امام صادق عليهالسلام: همانا فرشتگاه هرگاه اذان را از زمينيان مىشنوند، مىگويند: اين نداهاى امّت محمّد صلىاللهعليهوآلهوسلم به توحيد الهى است؛ و براى
امّت محمّد صلىاللهعليهوآلهوسلم استغفار و طلب آمرزش مىكنند تا آن هنگام كه از نماز فارغ گردند. فروع كافى، ج 3، ص 307.
امام صادق عليهالسلام: در اذان مستحب است كه دو انگشت خود را به دو گوش خود بگذارى. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 412.
امام صادق عليهالسلام: در هر نماز، تنها اقامه گفتن كافى است، جز نماز صبح و مغرب كه در آنها بايد اذان هم گفته شود. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 444.
امام صادق عليهالسلام: وقتى مؤذّن «قَد قامتِ الصَّلاة» را گفت، سخن گفتن بر حاضرين در مسجد حرام مىشود. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 395.
امام صادق عليهالسلام: هركس كه چهل روز گوشت خوردن را ترك كند، بداخلاق مىشود، و هر كس كه بداخلاق شد، در گوشش اذان بگوييد. وسايلالشّيعه، ج 25، ص 40.
امام صادق عليهالسلام، به نقل از پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، فرمود: كسى كه نوزادى برايش متولّد شود، بايد در گوش راست او اذان بگويد، مثل اذان نماز، و در گوش چپش اقامه بگويد؛ زيرا اين كار باعث محفوظ ماندن او از شرّ شيطان مىشود. وسايلالشّيعه، ج 21، ص 406.
امام صادق عليهالسلام: اگر اذان و اقامه را بگويى، دو صفّ از ملائكه با تو نماز مىخوانند، و اگر اقامه را بدون اذان بگويى، فقط يك صفّ از
ملائكه با تو نماز خواهند خواند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 381.
امام صادق عليهالسلام: براى گفتن اذان و اقامه، جز دخول وقت نماز، منتظر چيز ديگرى مباش. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 398.
امام صادق عليهالسلام، در پاسخ به شخصى كه از فقر و تنگدستى شكايت كرد، فرمود: هر وقت صداى اذان را شنيدى مانند مؤذن اذان بگو. بحارالانوار، ج 84، ص 174.
امام رضا عليهالسلام: بهخاطر حكمتهاى بسيارى به مردم دستور داده شده است اذان بگويند؛ از جمله آن حكمتها اين است كه: اذان عامل تذكّر مردم فراموشكار و باعث بيدارى غافلان مىباشد؛ و اذان، وقت نماز را به كسانى كه در اثر مشغول بودن به كارهاى روزانه از وقت آن آگاه نمىشوند،يادآورى مىكند. مؤذّن به وسيله اذان، دعوتكننده مردم به سوى عبادت آفريدگار مىباشد. او با اذان گفتن، به توحيد و يگانگى خداوند اقرار مىكند و آشكاركننده ايمان و اعلانكننده اسلام مىباشد، و اعلامكننده است بر كسانى كه موارد فوق را فراموش كردهاند. و اينكه به اذانگو، مؤذّن گفته مىشود، به اين دليل است كه او به وسيله اذان، اعلام به نماز مىكند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 418.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: مساجد، خانههاى من در زمين است و همچنان كه ستارگان براى زمينيان نور مىدهند، مساجد نيز براى آسمانيان نور مىپاشند. خوشا به حال كسانى كه مساجد، خانههاى ايشان است و خوش بهحال بندهاى كه در خانه خود وضو سازد و آنگاه در خانهام به ديدار من بشتابد. بهراستى كه ديدارشونده وظيفه دارد، ديداركننده را گرامى بدارد و اكرام فرمايد. گام زنندگان در تاريكىهاى شب بهسوى مساجد را، به روشنايى رخشان نمازشان در روز رستخيز، بشارت ده. بحارالانوار، ج 81، ص 14.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اى اباذر! براى مسجد، سلام و درود است. گفتم سلام و درود بر مسجد چيست؟ فرمود: دو ركعت نماز كه در آن بهجاى آورى. گفتم: اى فرستاده خدا، مرا به خواندن نماز تحيّت مسجد، سفارش كردى. اكنون بيان فرما كه نماز چه رتبهاى دارد. فرمود: نماز، بهترين چيزى است كه مقرّر شده است و نيكوترين كارى از كارهاى پرستشى است. هر كه مىخواهد آنرا كمتر بخواند هر كه
ميل دارد آنرا زياد كند. بحارالانوار، ج 81، ص 19.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس به احترام مسجد، آب دهان خود را فرو برد، خداوند آب دهان او را باعث سلامتى بدنش قرار مىدهد، و از بيمارىهاى جسمى مصون خواهد ماند. ثوابالاعمال، ص 41.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: مسجد خانه هر پرهيزگار است. نهجالفصاحه، شماره 3083.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: در خصوص كسانى كه براى اداى نماز صبح يا جماعت وارد مسجد نمىشدند فرمود: آگاه باشيد، براى افراد منافق نمازى سختتر از نماز عشا و نماز صبح نيست. اگر آنها پاداش بسيار نماز صبح و عشا را با جماعت مىدانستند، چهار دست و پا، مانند راه رفتن كودكان شيرخوار، خود را به جماعت مىرساندند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 378.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر در مورد كسى كه اهل نماز جماعت و مسجد نيست از شما سئوال كردند، بگوئيد: او را نمىشناسم. بحارالانوار، ج 88، ص 5.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كه نماز مغرب و عشا و صبح را در مسجد به جماعت بخواند، گويى تمامى شب را به عبادت زنده نگاه داشته است. امالى شيخ صدوق، ص 270.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس بهقصد شركت در نماز جماعت بهسوى مسجد حركت نمايد، خداوند براى هر گامى كه برمىدارد هفتاد هزار حسنه به او عطا مىفرمايد و به همان اندازه بر درجات او مىافزايد و چنانچه در مسير رفت و برگشت از دنيا برود، خداوند هفتادهزار فرشته را مأمور مىنمايد تا در روز قيامت مونس او باشند. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10681.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بهترين مردم از جهت پاداش در نماز كسى است كه پيادهروى او تا مسجد بيشتر است. مجمعالبيان، ج8، ص 418.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه به سوى مسجد پياده حركت كند، خداوند در مقابل هر قدمى كه در رفت و آمد به آن برمىدارد به او ده حسنه مىدهد و ده بدى را از او دور مىنمايد و وى را ده درجه بالا مىبرد. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 483.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه ديديد مردى عادت بر رفت و آمد به مسجد دارد، بر ايمان وى شهادت دهيد، زيرا خداوند در قرآن مىفرمايد: تنها آنان كه به خدا ايمان دارند مساجد خدا را آباد مىكنند. مستدركالوسايل، ج3، ص 362.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: چون عمل گروهى بد شود مساجد خويش را زينت كنند.. نهجالفصاحه، ص 546.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: مساجد، بازارى از بازارهاى آخرت است كه كالاى آن مغفرت و ارمغان آن بهشت است. بحارالانوار، ج 84، ص 4.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بشارت بده به افرادى كه زياد در تاريكى شب به سوى مسجد مىروند به اينكه در قيامت با نور تمام محشور مىگردند. نهجالفصاحه، ص 109.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه همسر يكى از شما جهت رفتن به مسجد اذن خواست، او را مانع نشويد. صحيح بخارى، ج 1، ص 262.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هنگامىكه شما زنان، در مسجد حاضر مىشويد، از عطر استفاده نكنيد. صحيح مسلم، ج 2، ص 33.17. پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه فرشى در مسجد پهن كند خداوند هفتاد هزار فرشته را كه براى وى تسبيح مىكنند بر مىانگيزد تا مادامى كه اين فرش در مسجد باقى باشد، براى او استغفار نمايند. بحارالانوار، ج 83، ص 377.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: يا على پنج چيز دل را نورانى مىكند: 1 - كثرت تلاوت سوره قُلْ هُوَاللّهُ أَحد، 2 - كمگويى، 3 - مجالست با علماء 4- نماز شب، 5 - گام نهادن در راه مسجد. المواعظ العدديّه مشكينى، ص 258.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هر كس مسجدى بسازد، اگر چه به اندازهى لانۀ
مرغى باشد، خداوند در بهشت خانهاى براى او بنا مىكند. بحارالانوار، ج 77، ص 121.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هرگاه زنِ يكى از شما اجازه خواست كه به مسجد برود، مانع او نشويد. مجموعه رسائل فارسى، ج 1، ص 99.
امام على عليهالسلام: حريم مسجد چهل ذراع است، و همسايه مسجد چهل خانه از چهار طرف. بحارالانوار، ج84، ص 3.
امام على عليهالسلام: شخص عربى نزد پيامبر صلىاللهعليهوآلهوسلم و از حضرتش از بدترين و بهترين جاهاى زمين سئوال كرد. پس حضرت فرمودند: بدترين مكانهاى روى زمين بازارهاست چون اكثراً در آنها از خداوند غفلت شده و انسانها گول شيطان را مىخورند؛ و بهترين مكانهاى روى زمين مساجد است. و از همه مردم مجبوبتر نزد خدا، كسى است كه از همه زودتر وارد مسجد شده و از همه ديرتر خارج گردد. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 554.
امام على عليهالسلام: در قسمتهاى مختلف مساجد نماز بخوانيد، زيرا هر قطعه زمين در قيامت براى كسى كه روى آن نماز خوانده گواهى مىدهد. تفسير نمونه، ج 27، ص 225.
امام على عليهالسلام: از سنت رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم آن است كه وقتى در مسجد مىنشينى رو به قبله بنشينى. بحارالانوار، ج 83، ص 380.
امام على عليهالسلام: چون خداوند ببيند كه مردمى در گناهان زيادهروى كردند و در ميان آنها، سه نفر از مؤمنين هستند؛ خطاب به آنها ندا مىكند: اى گناهكاران! اگر در ميان شما نبودند كسانى كه براى من با هم دوستى مىكنند، با نماز خواندنشان زمين و مسجدهاى مرا آباد مىكنند و شبها هنگام سحر از ترس من، آمرزش مىخواهند، عذابم را بر شما نازل كرده و درنگ نمىكردم. بحارالانوار، ج 87، ص 140.
امام على عليهالسلام: نماز همسايه مسجد كامل نيست، جز در مسجد، مگر آنكه عذر و يا مانعى داشته باشد. از حضرت سئوال شد: همسايه مسجد كيست؟ فرمود: كسىكه صداى اذان مسجد را بشنود. سفينهالبحار، ج 1، ص 101.
امام حسن مجتبى عليهالسلام، در پاسخ به امام على عليهالسلام كه از ايشان پرسيد، غفلت چيست؟ پاسخ داد: به مسجد نرفتن و از تبهكاران پيروى كردن.
امام محمد باقر عليهالسلام: كسى كه همسايه مسجد است و به نماز جماعت حاضر نمىشود، نماز وى كامل نيست. مگر بيمار باشد يا عذر موجّه ديگرى داشته باشد. وسايلالشيّعه، ج 3، ص 375.
امام محمد باقر عليهالسلام: همسايگان مسجد كه بيمار و يا درگير كارى نيستند، چنانچه در نماز جماعت حاضر نشوند، نمازشان كامل نيست!. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10696.
امام صادق عليهالسلام: در پاسخ به كسى كه به ايشان عرض كرد، مسجدى بر در خانهام هست. كدام كار برتر است؛ در منزلم نماز بخوانم و آنرا دراز گزارم؟ يا با مسجديان و در پس امام نماز كنم؟ فرمود: با آنان نماز بگزار و نماز نيكو كن و گران و دراز مكن. وسايلالشيّعه، ج 5، ص 477.
امام صادق( عليهالسلام): بر شما باد آمدن به مساجد، زيرا مساجد خانههاى خداوند در زمين هستند. امالى شيخ صدوق، ص 293.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه بدون عذر موجّهى در مسجد و با مسلمانان نماز نخواند، نماز وى كامل نيست و آنكه در منزلش نماز مىخواند و از نماز جماعت مسلمانان روى مىتابد، عدالتش ساقط مىشود، دورى از او واجب است. وسايلالشيّعه، ج 5، ص 394.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه از موادّ غذايى بودار بخورد نبايد به مسجد نزديك شود. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 503.
امام صادق عليهالسلام: هر كس به طرف مسجدى برود، پايش را روى هيچ تَر و خشكى نمىگذارد مگر آنكه تا اعماق زمين، براى او استغفار مىكند. بحارالانوار، ج 83، ص 13.
امام صادق عليهالسلام: بهترين مساجد براى زنان شما خانهها مىباشد. وسايلالشّيعه، ج3، ص 510.
امام صادق عليهالسلام: نقل شده كه رسولخدا فرمود: نشستن در مسجد براى انتظار نماز، عبادت است مادامى كه حدثى سرنزند. سئوال شد: مراد از حدث چيست؟ فرمود: غيبتكردن (شايد غيبتكردن بيان نمونهاى باشد از هر خلافى در مسجد). بحارالانوار، ج 83، ص 382.
امام صادق عليهالسلام: مورد لعن و نفرين است كسى كه مسجد را تعظيم نكند. مستدركالوسايل، ج3، ص 435.
امام صادق عليهالسلام: كسى كه قرآن سخنش و مسجد خانهاش باشد، خداوند در بهشت خانهاى برايش بنا خواهد كرد. منهجالصّادقين، ج 6، ص 323.
امام كاظم عليهالسلام: محل تطهير خود را در كنار مساجد، نزديك دربهاى آن، قرار دهيد. وسايلالشّيعه، ج 3، ص 505.
امام رضا عليهالسلام: هر كه از روى بىميلى به مساجد، در خانهاش نماز جماعت كند، براى او نمازى نخواهد بود حتّى براى كسى كه با او نماز خواندهاست مگر آنكه حقيقتاً علّتى مانع از حضورش در مسجد شده باشد. امالى شيخ طوسى، ج 2، ص 307.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بهراستى كه صفهاى نماز امّت من در زمين؛ مانند صفهاى فرشتگان آسمان است و يك ركعت كه در جماعت خوانده شود، با بيست و چهار ركعت نماز همارزش است و هر ركعت آن در نزد خداى عزّوجلّ، محبوبتر از چهل سال پرستش است. امّا در روز رستاخيز، خداوند، اوّلين و آخرين را براى حسابرسى اعمال گرد آورد. پس هيچ مؤمنى نيست كه بهسوى جماعت گام بردارد مگر آنكه خداى عزّوجلّ، از هراسناكى روز قيامت بر او مىكاهد و آنگاه، فرمان مىدهد كه او را روانه مينو سازند. بحارالانوار، ج 85، ص 7.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خدا را شرم مىآيد از اينكه بندهاش به جماعت نماز بگزارد و پس از نماز نيازى را از او بخواهد مگر آنكه پيشاز بازگشت از نماز، نيازش را برآورده كند. بحارالانوار، ج 85، ص 4.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز را به جماعت برگزار كنيد، حتى اگر بر سر نيزه باشد. آثارالصادقين، ج 2، ص 279.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: به يهود و نصارى سلام كنيد، امّا به يهود و نصارى امّت من سلام نكنيد، آنها كسانى هستند كه اذان را بشنوند و به نماز جماعت نروند. لئالى الاخبار، ج 4، ص 204.5. پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم، در وصيّت به امام على صلىاللهعليهوآلهوسلم: سه چيز موجب درجه و تقرّب به خداست؛ يكى از آن سه چيز قدم بر داشتن در روز و شب به سوى نمازهاى جماعت است. وسايلالشيّعه، ج 5، ص 372.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه هميشه در صفّ اوّل نماز جماعت و در تكبيرهالاحرام امام جماعت، حاضر شود و به مسلمانى آزار نرساند، خداى متعال در دنيا و آخرت همان پاداشى را به وى عطا نمايد كه به مؤذّنها عطا مىشود. وسايلالشّيعه، ج 8، ص 307.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: شيطان، گرگ انسان است؛ همانند گرگ گوسفندان كه هميشه ميشهاى دورافتاده و كنارهگير را مىگيرد. پس از دستهبندىها و گروهگرايىها بپرهيزيد و بر شما باد كه در نماز جماعت و جماعتهاى عمومى اسلامى و مساجد حاضر شويد. كنزالعمّال، ج 7، ص 581.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: چون بنده خدا نماز را به جماعت گزارد و پس از آن حاجتى را از خدا خواهد، خداى عزّوجل حيا مىكند از وى كه پيشاز روگرداندن، حاجتش را برآورده نسازد. بحارالانوار، ج 88، ص 4.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس بر نماز جماعت مداومت كند، مانند برق سريع و درخشان همراه نخستين گروه بهشتيان، از روى صراط مىگذرد. بحارالانوار، ج 88، ص 3.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: نماز جماعت پيروان من تبلور و نمايشى است از صفوف فرشتگان. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10684.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: شركت در نماز جماعت انسان را از نفاق حفظ مىكند. مستدركالوسايل، ج 1، ص 488.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس نمازهاى يوميهاش را با جماعت اقامه نمايد، نسبت به او خوش گمان باشيد. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10678.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر در مورد شخصى كه در نماز جماعت حاضر نمىشود از شما سئوال نمودند، بگوييد او را نمىشناسم. مستدركالوسايل، ج 6، روايت 7208.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: آنقدر جبرئيل مرا درباره نماز جماعت سفارش كرد كه گمان كردم، نماز بدون جماعت صحيح و مورد قبول نخواهد بود. مناهجالشّارعين، ص 212.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: سه گروهند كه خداوند از آنان خوشنود است: 1 - كسى كه نماز شب مىخواند. 2 - جمعى كه نماز جماعت تشكيل
مىدهند 3 - دستهاى كه در برابر دشمن، در راه خدا صفآرايى كردهاند. المواعظ العدديّه مشكينى، ص 72.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: در روز قيامت خداوند، همه انسانها را براى حساب گرد مىآورد. پس هر مؤمنى كه در نماز جماعت شركت كند، خداوند سختىها و دشوارىهاى روز قيامت را برايش آسان مىسازد؛ آنگاه فرمان مىدهد كه او را روانه بهشت سازند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 372.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: چون بنده خدا نماز را به جماعت گزارد و پس از آن حاجتى را از خدا بخواهد، خداى عزّوجلّ از وى حيا مىكند كه پيشاز روگرداندن او، حاجتش را برآورده نسازد. بحارالانوار، ج 77، ص 4.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: پيامبر اگر نماز صبح را به جماعت بخوانم در نظرم محبوبتر از عبادت و شب زندهدارى تا صبح است. كنزالعمّال، ج 8، حديث 22792.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه به قدر يك وجب از جماعت مسلمين جدا شود، به تحقيق از مرام اسلام جدا شده است. جامعالاحاديث سيوطى، چاپ مصر، ج 9، ص 341.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: غيبت كردن در مورد هيچ شخص مسلمانى جايز نيست، مگر مسلمانى كه در خانهاش نماز بخواند و از جماعت ما
روگردان باشد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 394.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: اگر مىدانستيد فضيلت و ثواب صف اوّل نماز جماعت چقدر است، براى حضور در آن قرعهكشى مىكرديد و همه خواهان صف اوّل بوديد. سننابن ماجه، ج 1، ص321.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: امام جماعت هر گروه، سفير آنهاست به سوى خدا، پس فاضلترين افرادتان را مقدم داريد. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10766.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: به خاطر انجام دادن هفت كار، جبرئيل آرزو داشت، كاش از فرزندان آدم عليهالسلام بود؛ يكى از آن كارها خواندن نماز با جماعت است. المواعظ العدديه، ص 195.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: جبرئيل، نزد من آمن و گفت: اى محمد صلىاللهعليهوآلهوسلم، يك تكبير را كه مؤمن در نماز جماعت درك كند، برايش بهتر است از هفتاد حجّ و هزار عمره مستحب. تذكرهالاولياء، ص101.
امام على عليهالسلام: آنكه بامدادان به جماعت نماز بگزارد، نمازش با نماز ابرار بالا روَد و نامش آن روز در گروه متّقين نوشته شود. دعائمالاسلام، ج 1، ص 153.
امام على عليهالسلام، در نامه خويش به مالك اشتر نخعى: اى مالك!
هنگامىكه امام جماعت مردم مىشوى، بايد دقت نمايى كه نماز تو نه مردم را فرارى دهد و نه اينكه حق نماز را ضايع گرداند. خورشيد بىغروب نهجالبلاغه، ص 351.
امام محمد باقر عليهالسلام: كسى كه نماز جماعت را بر اساس بىميلى نسبت به آن و نسبت به اجتماع مسلمانان و بدون دليلى ترك كند، نمازش نماز نيست. وسايلالشّيعه، ج 8، روايت 10700.
امام صادق عليهالسلام: چهار كس نمازشان پذيرفته نمىشود: 1 - پيشواى ستمكار. 2 - مردى كه امامت نماز جماعت را به عهده بگيرد و جماعت از امامت او ناخرسند باشند. 3 - بندهاى كه بدون ضرورت از مولاى خود فرار كند. 4 - زنى كه بدون اجازه شوهرش از خانه بيرون برود. جامع احاديثالشّيعه، ج 5، ص 52.
امام صادق عليهالسلام: امام جماعت بايد مراعات ضعيفترين مردم را نمايد، و نماز را طولانى نكند. يكصدوچهارده نكته درباره نماز، ص 72 و 73.
امام صادق عليهالسلام: روز قيامت سه چيز به نزد خداى تعالى، شِكوه مىكند: 1 - مساجد ويرانى كه اهل محلّه آن در آن نماز نگزارند.
2 - دانشمندى كه در ميان نادانهاست و آنان مسائل شرعى خود را از او نمىپرسند. 3 - قرآنى كه بلااستفاده مانده است و آيات خدا را در آن نمىخوانند. خصال شيخ صدوق، ج 1، ص 69.
امام صادق عليهالسلام: هر كه نماز صبح و عشا را به جماعت بخواند، در پناه خداى عزّوجلّ است. هر كه به او ستم كند، جز اين نيست كه به خدا ستم كرده است. المحاسن، ص 52.
امام صادق عليهالسلام، از پدر بزرگوارش امام باقر عليهالسلام نقل مىكند كه رسول خدا صلىاللهعليهوآلهوسلم در شبهاى بارانى نماز جماعت مغرب را مختصر مىخواند و نماز عشاء را نيز زودتر از وقتش آغاز مىكرد و هر دو نماز را در يك نوبت مىخواند و مىفرمود: كسى كه به مردم رحم نكند، به او رحم نمىشود. تفسير الميزان، ج 6، ص 333.
امام صادق عليهالسلام: هر كس كه نماز صبح و عشا را به جماعت بخواند، او در پناه خداى عزّوجلّاست. المحاسن، ص 52.
امام صادق عليهالسلام، از قول امام على عليهالسلام، در خصوص نماز جماعت: گروهى هستند كه در مساجد ما با ما حاضر نمىشوند! پس با ما نخورند، نياشامند، رايزنى و وصلت نكنند، و از غنائم ما چيزى نگيرند يا اينكه با ما در نماز جماعت ما حاضر شوند. بحارالانوار، ج 85، ص 14.
امام صادق عليهالسلام، از قول پبامبر اكرم عليهالسلام: كسى كه نماز بامداد و خفتن را به جماعت بخواند، در پناه و زينهار خداوند است و كسى كه به آن ستم روا دارد، به خدا ستم كرده است و آنكه كوچكش بشمارد و توهين به آن روا دارد، به خدا اهانت كرده است و او را كوچك شمرده
است. بحارالانوار، ج 85، ص 12 و 13.
امام صادق عليهالسلام، از قول امام على صلىاللهعليهوآلهوسلم: جوانمردى و انصاف، در خواندن قرآن و همنشينى با دانشمندان، در نگريستن به تكاليف شرعى و نگاهبانى نماز در جماعت است. بحارالانوار، ج 85، ص 10.
امام صادق عليهالسلام: نمازى كه به جماعت خوانند، فضيلتش بيشاز بيست و چهار نماز است كه فرادا خوانند. بحارالانوار، ج 85، ص 17.
امام رضا عليهالسلام: هر ركعت نماز جماعت بر دو هزار ركعت نماز فرادا برترى دارد، امّا پشتسر هيچ تبهكارى نماز مگزار و جز به اهل ولايت اقتدا مكن. بحارالانوار، ج 85، ص 4.
امام رضا عليهالسلام: كسى كه بر نماز جماعت، مداومت ورزد، غيبتش بر مسلمانان حرام است و عدالتش ثابت شده است. وسايلالشيّعه، ج 5، ص 394.
امام رضا عليهالسلام: نماز جماعت قرار داده شده است، تا اخلاص و يگانگى و اسلام و عبادت براى خداوند آشكار، باز و ظاهر باشد. بحارالانوار، ج 88، ص 12.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خداوند، نماز جمعه را بر شما واجب كرد. هر كس آنرا در حيات من يا پس از وفات من، از روى استخفاف، و يا انكار رها سازد، خداوند، او را پريشان مىكند، و به كارش بركت نمىدهد. بدانيد! نمازش پذيرفته نمىشود. بدانيد! زكاتش را قبول نمىكنند. بدانيد! حجّش، قبول نيست، بدانيد! كارهاى نيك او قبول نخواهد شد تا آنكه توبه كند و ديگر نماز جمعه را رها نكند، سبك نشمارد، و منكر نشود. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 7.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: چهار تن، عمل را از نو آغاز مىكنند: 1- بيمار هنگامىكه بهبود يابد. 2- مشرك هنگامىكه اسلام مىآورد. 3- حجّ گزارنده، هنگامىكه از مناسك آسوده شود. 4- آنكه از گزاردن نماز جمعه باز آيد. بحارالانوار، ج 86، ص 197.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: خطاب به مومنى كه به ايشان عرض كرد بارها عزم رفتن به حجّ نمودهام ولى توفيق عايدم نشده است، فرمود: بر تو باد كه
پيوسته در نماز جمعه حضور يابى كه آن حجّ مستمندان است. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 5.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس از روى ايمان و بهخاطر رضاى خدا، به نماز جمعه رود، برنامه عملش را از سر گرفته است. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 4.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: آمدن به نماز جمعه هم ديدار است و هم زينت و زيبايى. بحارالانوار، ج 89، ص 197.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: بايد گروههايى نهى نمايند كسانى را كه نماز جمعه را ترك مىكنند؛ يا بايد بر دلهاى ترك كنندگان نماز جمعه مهر بزنند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 6.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هيچ مؤمنى بهسوى نماز جمعه حركت نكرد، مگر اينكه خداوند دلهرههاى روز قيامت را براى او كاهش داد و بهسوى بهشت رهنمون گرديد. وسايلالشّيعه، ج 7، روايت 9390.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: باشيد براى كسى كه نماز جمعه را ترك نموده است، نه نمازى است و نه روزهاى و نه زكاتى و نه حجى و نه عمل صالح ديگرى، مگر آنكه توبه نمايد و دست از اين عمل خود بر دارد. بحارالانوار، ج 89، ص 165.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هيچ مؤمنى نيست كه در روز جمعه، بهسوى نماز
جمعه گام بردارد، مگر آنكه خدا اوضاع سخت روز رستاخيز را بر او سبك و آسان سازد و سپس مىفرمايد كه او را به سوى بهشت راهنمايى كنند. وسايلالشّيعه، ج 5، حديث 9393.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: كسى كه سه بار نماز جمعه را از روى اهميّت ندادن به آن رها كند، خدا بر دلش مهر مىنهد. كنزالعمّال، حديث 21123.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: پيشاز آنكه از دنيا برويد، از خداوند طلب بخشش كنيد، قبلاز اينكه گرفتار شويد، در انجام كارهاى نيك سبقت بگيريد و با ذكر خدا و دادن صدقه بهطور آشكار و پنهان، ميان خود و پروردگارتان پيوند برقرار كنيد و بدانيد كه خداوند نماز جمعه را تا قيامت بر شما واجب كرده است. جواهرالكلام، ج 11، ص 158.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: سه كار است كه اگر امت من پاداش عظيم آنرا درك مىكردند، براى به دست آوردن آن، ازدحام و قرعه كشى مىنمودند: 1. اذان 2. شتاب در رفتن براى نماز جمعه 3. در صف اوّل نماز جمعه و جماعت قرار گرفتن. بحارالانوار، ج 84، ص 156.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: مىخواهيد بدانيد از اهل بهشت؟ آنها كسانى هستند كه گرما و سرماى شديد، مانع حضورشان در نماز جمعه نشد. كنزالعمّال، ج 7، حديث 21085.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس در روز جمعه غسل كند و پياده به سوى
نماز جمعه قدم بردارد، و به امام نزديك شده و به خطبهها گوش كند، براى هر قدمش، پاداش يك سال عبادت كه روزش را روزه بوده و شبش را عبادت كرده، به او داده مىشود. مستدركالوسايل، ج 2، ص 504.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: هركس بعد از نماز جمعه، يك مرتبه سوره حمد، هفت مرتبه سوره فلق و هفت مرتبه سوره ناس را بخواند، تا جمعه ديگر بلا و فتنهاى به او نمىرسد. ثوابالاعمال، ص 455.
پبامبر اكرم صلىاللهعليهوآلهوسلم: جمعه روزى است كه خداوند، اولين و آخرين را در آن جمع مىكند؛ پس هيچ مؤمنى نيست كه در آن روز بهسوى نماز جمعه رود، مگر اينكه خداوند روز قيامت بر او آسان گرفته و دستور مىدهد كه او را به بهشت ببرند. من لا يحضرهالفقيه، ج 1، ص 427.
امام على عليهالسلام، در يكى از خطبههاى نماز جمعه فرمود: آگاه باشيد! جمعه روزى است كه خدا آنرا براى شما عيد قرار داده است. جمعه سرور روزها و برترين عيدهاى شماست. هر آينه خدا شما را در كتابش مأمور كرده است به اينكه در آن به سوى ذكرش (نماز و خطبه جمعه) بشتابيد. پس بايد رغبت شما به عبادت و نماز جمعه بزرگ باشد كه نيّت شما در آن خالص باشد. در اين روز بسيار زارى و نيايش كنيد. نيازهاى خود را از او بخواهيد و رحمت و آمرزشش را طلب كنيد. زيرا خداى عزّوجلّ دعاى هركس كه او را به حقيقت بخواند، اجابت مىكند و هركس را كه استكبار ورزد و از بندگى و فرمانبرداريش امتناع كند، وارد دوزخ مىكند... و در ادامۀ همين خطبه
مىفرمايد: نماز جمعه بر هر مؤمنى، بهجز: كودك، بيمار، ديوانه، پير فرتوت و ناتوان، نابينا، مسافر، زن، بنده مملوك و كسى كه در فاصله دو فرسخى باشد، واجب است. من لا يحضرهالفقيه، ج 2، ص 104.18. امام على عليهالسلام: نماز جمعه بهصورت جماعت بر هر مسلمانى واجب است. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 6.
امام على عليهالسلام: كسىكه سه هفته متوالى، بدون عذر نماز جمعه را ترك كند از جمله منافقان به حساب مىآيد. مستدركالوسايل، ج 8، ص 6291.
امام على عليهالسلام: من براى شش نفر نزد خداوند ضمانت بهشت مىنمايم، يكى از آنان مردى است كه به سوى نماز جمعه خارج گردد، پس بميرد، آنگاه بهشت براى اوست. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 11.
امام على عليهالسلام: نماز عيد قربان را ده مرتبه ترككردن، نزد من محبوبتر از اين است كه نماز جمعه را يك مرتبه بدون دليل و عذر موجه ترك نمايم. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 5.
امام على عليهالسلام: اگر در سه چيز با رهبران و پيشوايان خود مخالفت ورزيد، هلاك خواهيد شد: نماز جمعه، جهاد با دشمن و مناسك حجّ. مستدركالوسايل، ج 6، ص 7.
امام على عليهالسلام: چون زن و غلام در نماز جمعه حاضر شوند. نماز جمعه
به جاى نماز ظهر آنها محسوب خواهد شد. مستدركالوسايل، ج 6 ص 26.
امام على عليهالسلام: در روز جمع سفر مكن تا نماز جمعه را بگزارى، مگر سفرى باشد كه در آن روى به خدا دارى، يا چارهاى ديگر جز رفتن به آن سفر را ندارى. نهجالبلاغه، نامه 70.
امام على عليهالسلام: صدور حكم، اجراى حدود و اقامه نماز جمعه، بر كسى جايز نيست، مگر اينكه امام و يا منصوب از نزد امام باشد. مستدركالوسايل، ج 6، ص 13.
امام على عليهالسلام: مردم شركتكننده در نماز جمعه، سه دسته هستند: دستهاى قبل از امام در نماز جمعه شركت مىكنند، درحالىكه سكوت كرده و به خطبهها گوش مىدهند، شركت آنها در نماز جمعه، كفّاره گناهان آنها از اين جمعه تا جمعه آينده است، به اضافه سه روز. دسته ديگر، كسانى هستند كه در نماز جمعه شركت مىكنند، درحالىكه مشغول صحبت، چاپلوسى و تحرّك هستند؛ بهره آنها از نماز جمعه، صحبت با دوستان و نشستن با آنهاست. دسته سوم، هنگامىكه خطيب به خطبه مشغول مىشود، به نماز مشغول مىشوند، آنها نيز برخلاف سنت عمل كردهاند؛ آنها از كسانى هستند كه اگر چيزى از خداوند بخواهند، اگر بخواهد عطا كرده و اگر بخواهد محرومشان سازد. بحارالانوار، ج 86، ص 198.
امام على عليهالسلام: سه چيز موجب رفعت درجات است: وضوى كامل در
هواى سرد، انتظار نماز بعد از نماز و رفتن در روز و شب بهسوى نمازهاى جماعت و جمعه. بحارالانوار، ج 88، ص 10.
امام محمد باقر عليهالسلام: نماز جمعه، فريضه است و اجتماع براى آن به امامت امام معصوم، فريضه است. هرگاه مردى بدون عذر، سه جمعه را ترك گويد، فريضه را ترك گفته و كسى سه فريضه را بدون دليل ترك نمىكند مگر آنكه منافق باشد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 4.
امام محمد باقر عليهالسلام: نماز جمعه سنتى است از پيامبر اسلام، بشارتى است براى مؤمنان و توبيخى است براى منافقان. وسايلالشّيعه، ج 6، روايت 7602.
امام محمد باقر عليهالسلام: بهخدا سوگند، به من خبر رسيده است كه اصحاب پيامبر6، روز پنجشنبه براى نماز جمعه آماده مىشدند، چون روز جمعه براى مسلمانان كوتاه است. منلايحضرهالفقيه، ج 1، ص 416.
امام صادق عليهالسلام: هر مسافرى كه نماز جمعه را از روى شوق، محبت و عشق اقامه نمايد، خداوند عزيز و بزرگ پاداش صد نماز جمعه كسانى كه در وطن خود هستند را به او عطا مىكند. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 35.
امام صادق عليهالسلام: كسى گامى بهسوى نمازجمعه برندارد، مگر اينكه خدا جسدش را بر آتش دوزخ حرام گرداند. من لا يحضرهالفقيه، ج 1، ص 247.
امام صادق عليهالسلام: ساعتى كه در روز جمعه دعا مستجاب مىگردد، مابين وقتى است كه امام از خطبهها فارغ شود تا صفهاى نماز جمعه مرتب گردد. و ساعت ديگر، آخر روز جمعه تا غروب خورشيد مىباشد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 45.
امام صادق عليهالسلام: خداوند روز جمعه را بر ساير روزها برترى داده، و همانا روز جمعه بهشت براى كسى كه به سوى نماز جمعه بشتابد، به زيورها آراسته و زينت مىيابد؛ و همانا شما بهسوى بهشت به اندازه سبقتتان به سوى نماز جمعه پيشى مىگيريد و همانا درهاى آسمان براى بالا رفتن كارهاى بندگان باز مىگردد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 70.
امام صادق عليهالسلام: هر يك از شما، روز جمعه خود را آراسته ساخته، غسل كرده و عطر بزند، ريش خود را شانه كرده و بهترين لباسش را بپوشد و براى رفتن به نماز جمعه آماده شود؛ و بايد در روز جمعه با وقار بوده و خوب عبادت كرده و تا مىتواند، كارهاى خير انجام دهد، خداوند نيز از كارهايى كه در روى زمين انجام مىگيرد باخبر است و پاداش نيكىهاى آنرا دوبرابر مىكند. اصول كافى، ج 3، ص 417.
امام صادق عليهالسلام، همانا روش على عليهالسلام چنين بود: زندانيانى را كه بهدليل تهمت و يا ناتوانى در پرداخت قرض زندانى بودند، در روز جمعه با ضمانت اولياء آنان از زندان خارج مىساخت تا در نماز جمعه حاضر شوند. مستدركالوسايل، ج 6، ص 27.
امام صادق عليهالسلام: آنكه كارگرى را در روز جمعه بهكار گيرد و او را از شركت در نماز جمعه بازدارد، به گناهكارى خود اعتراف كرده است و عقوبتش را گردن نهاده است؛ و چنانچه او را از نماز جمعه بازندارد، در پاداش او شريك است. وسايلالشّيعه، ج 13، ص 245.
امام رضا عليهالسلام: نماز جمعه، بر كسانى كه تا دو فرسخى محل آن مىباشند، واجب است. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 11.
امام رضا عليهالسلام: مسافرى كه روز جمعه قبلاز نماز جمعه مسافرت نمايد، در امنيت نمىباشد؛ خداوند او را در سفر محافظت نمىكند، او را در ميان خانوادهاش جانشين قرار نمىدهد و از فضل خود به او روزى نمىدهد. وسايلالشّيعه، ج 5، ص 86.
امام رضا عليهالسلام: خطبه به اين دليل در روز جمعه تشريع شده است كه نماز جمعه، يك برنامه عمومى است. خداوند به امير مسلمين امكان مىدهد مردم را موعظه كرده و به اطاعت خدا ترغيب كند؛ از معصيت الهى بترساند و آنها را به مصلحت دين و دنيايشان آگاه ساخته و اخبار و حوادث مهمى كه از نقاط مختلف به او مىرسد و براى سرنوشت آنها مؤثر است، به اطلاعشان برساند. و دو خطبه قرار داده شد، تا در يكى حمد و تقديس الهى باشد و در ديگرى نيازها، هشدارها و دعاها و اوامر و دستوراتى را كه با صلاح و فساد جامعه اسلامى، در ارتباط است، به آنها اعلام نمايد. وسايلالشّيعه، ج 7، ص 344.