جهاد خودکفایی در اندیشه ی دفاعی فرماندهی معظم کل قوا مدظلّه العالی

مشخصات کتاب

عنوان و نام پدیدآور:جهاد خودکفایی [کتاب]: ارتش جمهوری اسلامی ایران در بیانات حضرت‌ آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) رهبر معظم انقلاب اسلامی؛[به سفارش] موسسه پژوهشی‌فرهنگی انقلاب اسلامی. دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای"مد ظله‌العالی".

‏مشخصات نشر:تهران: انتشارات انقلاب اسلامی‏‫، ‫۱۳۹۴.‬‬

‏مشخصات ظاهری:‏‫۲۶۱ص.‬؛ ‏‫۱۴/۵×۲۱/۵ س‌م.‬

‏شابک:‏‫۱۲۰۰۰۰ریال‬‏‫:‏‫‭978-964-2951-89-5‬

‏وضعیت فهرست نویسی:فاپا

‏یادداشت:‏‫چاپ دوم.‬

‏یادداشت:‏‫کتابنامه:ص.[۲۶۰]-۲۶۱؛ همچنین به صورت زیرنویس.‬

‏یادداشت:نمایه.

‏عنوان دیگر:ارتش جمهوری اسلامی ایران در بیانات حضرت‌ آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) رهبر معظم انقلاب اسلامی و فرماندهی کل قوا.

‏موضوع:خامنه‌ای، علی، رهبر‌جمهوری اسلامی ایران، ‏‫۱۳۱۸ - ‏‬ -- دیدگاه درباره خودکفایی

‏موضوع:خامنه‌ای، علی، رهبر جمهوری اسلامی ایران، ‏‫۱۳۱۸ - ‏‬ -- دیدگاه درباره ارتش

‏موضوع:خامنه‌ای، علی، رهبر جمهوری اسلامی ایران، ‏‫۱۳۱۸ - ‏‬ -- پیام‌ها و سخنرانی‌ها

‏موضوع:ایران. ارتش

‏موضوع:خودکفایی

‏شناسه افزوده:موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی. دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای"مد ظله‌العالی"

‏شناسه افزوده:موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی. دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای"مد ظله‌العالی". انتشارات انقلاب اسلامی

‏رده بندی کنگره:21391ی665الف/‏‫DSR 1692

‏رده بندی دیویی:‏‫‬‭۹۵۵/۰۸۴۴

‏شماره کتابشناسی ملی:2549206

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

جهاد خودکفایی

ارتش جمهوری اسلامی ایران

در بیانات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای(مدّ ظلّه العالی)

تصویر

مقدمه

برقراری نظام جمهوری اسلامی به تعبیر رسای بنیانگذار آن، حضرت امام خمینی(ره)، از نعمت‌های بزرگ الهی بر مردم این سرزمین و تمامی مستضعفین جهان بوده است. مروری بر تاریخ پرافتخار این نهضت و شکل‌گیری نظام مقدّس جمهوری اسلامی به روشنی نقش و تأثیر اصل مترقّی ولایت فقیه و رهبری حکیمانه‌ی حضرت امام(ره) و پس از آن حضرت آیت الله العظمی سیّدعلی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب اسلامی، را در هدایت انقلاب در کوران حوادث گوناگون روزگار نشان میدهد. مؤسسه‌ی پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی که وظیفه‌ی حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری را برعهده دارد، در انجام همین وظیفه به انتشار کتابهای موضوعی به منظور نشر بیانات، دیدگاه‌ها و رهنمودهای معظّمٌ‌له در مقاطع، مناسبتها و موضوعات مختلف می‌پردازد.

کتاب حاضر شامل بیانات مقام معظّم رهبری پیرامون جهاد خودکفایی ارتش است که به کوشش امیر سرتیپ دوّم محمدرضا کارشکی تهیّه شده و از سوی انتشارات انقلاب اسلامی عرضه می‌شود.

جهاد خودکفایی تبلور یکی از شعارهای اصلی انقلاب اسلامی یعنی شعار استقلال است. پیش از انقلاب اسلامی کشور در وابستگی کامل به بیگانگان به سر می‌برد و از جمله مهمترین سازمانهای وابسته و با عدم

روحیّه خود‌باوری ارتش بود که نه تنها قادر به ساخت تجهیزات مهم نظامی نبود بلکه حتی تعمیر قطعات آنها نیز از سوی بیگانگان و در خارج از کشور صورت می‌گرفت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و طی سالهای 58 و 59 و با بیرون رانده شدن مستشاران نظامی بیگانه از کشور و همچنین تاکید بر ایجاد و تقویت روحیه خود باوری تعدادی از جوانان نیروی هوایی با تکیه بر ظرفیتهای درونی خود به فکر راهکاری بودند تا بر کمبودهای فنی و تجهیزاتی نظامی فائق آیند. و پس از پیشنهاد به حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (مدّظلّه‌العالی)، و موافقت معظّم‌ٌله معاونتی تحت عنوان جهاد خودکفایی در نیروهای سه گانه‌ی ارتش تأسیس شد.

کتاب پیش رو به منظور آشنایی با این تشکیلات انقلابی و تبیین چیستی، شکل‌گیری، اهداف، اهمیّت‌ها، ویژگی‌ها، پیشرفت‌های علمی، دستاوردهای فرهنگی و فناوریهای به دست آمده از نگاه مقام معظّم رهبری تنظیم شده و در هشت فصلِ "جهاد خودکفایی"، "استقلال و قطع وابستگی"، "تحقیقات و پژوهش، علم و دانش"، "نوآوری، ابتکار و خلاقیّت"، "ساخت و تولید، تعمیر و نگهداری"، "شرایط و الزامات راهبری جهاد خودکفایی"، "دستاوردها و نتایج" و "تدابیر راهبردی جهاد خود کفایی" در اختیار مخاطبان قرار می‌گیرد.

و من الله التوفیق

وَلَنِ یَجعَلَ اللهُ لِلکافِرینَ عَلَی اَلمُؤمِنینَ سَبیلاً

و خداوند هیچ‌گاه برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلط باز نخواهد نمود.

نساء، 141

این که شما با ابتکارات خود و اعتماد به خداوند کارهای مهمی انجام داده‌اید و دستگاه های پیچیده ای را به کار انداخته‌اید. موجب تقدیر و تشکر است. اتّکال به نفس، بعد از اعتماد به خداوند منشاء خیرات است. و اگر کشورها ما را آرام بگذارند، مردم همه‌ی امور را اصلاح می‌کنند. مهم این است که شما خودتان را بیابید، زیرا در رژیم گذشته ما خودمان را گم کرده بودیم و آن‌ها هر کاری که می‌خواستند کردند و به ما تزریق کردند که شما توانایی انجام کارها را ندارید و دانشمندان ما از آن‌ها تو سری می‌خوردند و این بود که وضع ما و مردم ما هم می‌گفتند برای چه کسی کار بکنیم، چون همه چیز ما وابسته است و مصیبت بالاتر این بود که جوانان ما با دستور مستشاران خارجی عمل می‌کردند و منافعشان به جیب اجانب می‌رفت و قهراً هرکسی که می‌خواست در چنین محیطی انسان مستقلی باشد، توسری می‌خورد و از مسائل مأیوس و افسرده می‌شد، ولی اکنون که بحمدالله از شرّ آن‌ها پاک‌سازی شده است، می‌بینید که جوانان عزیز و مردم ما توانایی انجام کارها و برداشتن موانع را دارند و من امیدوارم که به زودی به حدّ خودکفایی برسیم. من دعا گوی همه‌ی شما هستم.

در جمع اعضای دفتر مشاورت امام و متخصصان نیروی هوایی(خودکفایی)،

26 مهر 1361، صحیفه امام، ج 17، ص62.

تصویر

ملت ایران راه‌های دشواری را طی کرده، از گردنه‌های سختی عبور کرده و بخش بسیار مهمی از راهِ رسیدن به قله را پیموده و به این قله خواهد رسید؛ این سرنوشت قطعی ملتی است که تلاش می‌کند و می‌داند چه‌کار می‌کند؛ می‌داند کجا می‌رود، و حرکت می‌کند. شما در این زمینه، سهم بسیار مهمی دارید.

در دیدار با فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی، 19 بهمن 1383

فهرست مطالب

فصل اول: جهاد خودکفایی...1

چیستی جهاد، خودکفایی و جهاد خودکفایی...3

جهاد...3

خودکفایی...9

جهاد خودکفایی...10

شکل گیری جهاد خودکفایی...10

اهداف جهاد خودکفایی...15

اهمیّت خودکفایی...22

ویژگی‌های جهاد خودکفایی...30

فصل دوم: استقلال و قطع وابستگی...37

ضرورت استقلال...39

نمونه ای از قطع وابستگی...39

آثار و برکات استقلال و قطع وابستگی...54

عناصر کلیدی استقلال...64

فصل سوم: تحقیقات و پژوهش، علم و دانش... 69

تحقیقات و پژوهش...71

علم و دانش...76

فصل چهارم: نوآوری، ابتکار و خلاقیّت...97

ابتکار و خلاقیت با توکل به خداوند...99

ارتش باید از کارآیی بالایی برخوردار باشد..99

کشف راه های جدید با ابتکار و تلاش...100

تقویت روحیه ی خلاقیت و ابتکار...101

اهتمام به نوآوری...101

سرافرازی و بالندگی ثمره ی تلاش...101

لزوم استفاده بهینه از نخبگان...102

چشم به خود بدوزید، نه به بیگانه...102

قدرت دفاع و قدرت سازندگی...103

ابتکار و نوآوری با تلاش های صادقانه..104

هرچه تلاش کنید ، جا دارد...105

تلاش مؤمنانه به همراه ابتکار و نوآوری...105

ارزش‌های اسلامی با ابتکار و نوآوری...107

تیر دشمن به سنگ خورد...107

نوآوری و ابتکار در خدمت انقلاب...108

روحیه سازندگی، نوآوری، ابتکار...109

باور کنید که می‌توانید...109

راه های میانبر را پیدا کنید...110

پیشرفت در همه چیز...110

هر لحظه را قدر بدانید...110

نشاط و تحرّک...111

چشمه‌ی وجود شما تمام شدنی نیست...111

پیشرفت با نوآوری و ابتکار...112

عزت ملت در گرو افزایش قدرت دفاعی...113

عزت ملت با ابتکار و نوآوری...114

نوآوری در همه عرصه ها...115

خود را با نوآوری نیرومند کنید...115

عزّت جمهوری اسلامی در سایه‌ی اسلام...116

طرح‌های ابتکاری را جدی بگیرید...117

میل به تحرّک و ابتکار و نوآوری...118

فصل پنجم: ساخت و تولید، تعمیر و نگهداری...119

ساخت و تولید...121

تعمیر و نگهداری...144

فصل ششم: شرایط و الزامات راهبردی جهاد خودکفایی...153

حرکت به سمت اهداف انقلاب...155

خودکفایی در همه‌ی ابعاد...155

امور نگهداری، مهم ترین اصول در ارتش...156

استفاده به جا از تجهیزات و نیروی انسانی...156

جهاد اسلامی، با اخلاص و برادری...157

باور کنیم که می‌توانیم...157

کارهای نشدنی را شدنی کنید...157

دوباره نگاه کنید...158

پیمودن راه های میان‌بُر...159

سازندگی، متکی به عشق، ابتکار و خلاقیت...159

خود را بسازید و آماده نگه دارید...160

سراغ کارها و سازندگی‌های بزرگ بروید...160

راه های میانبر...161

برای کارایی سازمان، در حدِّ اعلی عمل کنید...161

روز به روز بر کیفیّت خودتان بیفزایید...162

مقابله با هر نوع وابستگی...163

همه باید تلاش مضاعف کنند...164

خودتان را قوی‌تر کنید...164

ضرورت جهت دهی و سازماندهی تحقیقات...165

برای آمادگی، هیچ فرصتی را از دست ندهید...165

مراکز تحقیقاتی را متمرکز کنید...166

تأثیر روحیه جهادی...166

اعتلا و عزّت با اعتماد به نفس...166

بسازید، نگه دارید، افزایش دهید...167

آنچه را که دارید، خوب نگه دارید...167

عزت ملی، مبارزه با تنبلی...167

جبران گذشته ها...168

شعار«نه شرقی، نه غربی»...168

اعتماد به نفس ملی و خودباوری...169

الزامات پیشرفت علمی...169

تحریم نعمتی بود...170

تحریم، عامل پیشرفت علمی کشور...171

پرهیز از موازی کاری..171

جبران عقب افتادگی ها با تلاش مضاعف...172

فصل هفتم: دستاوردها و نتایج جهاد خودکفایی...175

در عرصه سازندگی...177

پیشرفت‌های علمی...188

دستاوردهای فرهنگی...194

معجزه‌ی ایمان و همّت انسان...197

فصل هشتم: تدابیر راهبردی جهاد خودکفایی...201

اهداف خودکفایی...203

اهمیّت خودکفایی...206

ویژگی های خودکفایی...208

ضرورت استقلال و قطع وابستگی...211

آثار و برکات استقلال و قطع وابستگی...216

عناصر کلیدی استقلال...218

تحقیقات و پژوهش، علم و دانش...219

نوآوری، ابتکار و خلاقیّت....225

ساخت و تولید...229

تعمیر و نگهداری...234

پیوستها و ضمائم...239

زمینه‌ها و روند شکل گیری جهاد خودکفایی...248

عمر قانونی، عمر انقلابی...258

منابع و مآخذ...260

فصل اول:جهاد خودکفایی

اشاره

فصل اول

جهاد خودکفایی

چیستی جهاد، خودکفایی و جهاد خودکفایی

جهاد

اشاره

جهاد با جهد و تلاش از لحاظ ریشه یکی‌اند؛ یعنی در آن معنای جهد و کوشش وجود دارد؛ اما جهاد فقط این نیست؛ جهاد یعنی مبارزه؛ مبارزه‌ی در همین اصطلاح متعارف فارسیِ امروز ما. مبارزه انواع و اقسامی دارد: مبارزه‌ی علمی داریم، مبارزه‌ی مطبوعاتی داریم، مبارزه‌ی سیاسی داریم، مبارزه‌ی اقتصادی داریم، مبارزه‌ی نظامی داریم، مبارزه‌ی آشکار داریم، مبارزه‌ی پنهان داریم؛ اما یک نقطه‌ی مشترک در همه‌ی این‌ها وجود دارد و آن اینکه در مقابلِ یک خصم است؛ در مقابلِ یک مانع است. مبارزه با دوست معنی ندارد؛ مبارزه در مقابلِ یک دشمن است. فرض کنید در دوران اختناق، کسی هر هفته مثلاً پنج‌تا کتاب می‌خواند؛ خیلی کار بود؛ اما لزوماً مبارزه نبود؛ جهد بود، جهاد نبود. اگر می‌خواست جهاد باشد، باید کتابی را می‌خواند که در حرکت او در مواجهه‌ی با رژیم طاغوت و رژیم اختناق، تأثیر داشت؛ آن‌وقت می‌شد جهاد. خاصیت جهاد این است. دایره‌ی جهاد شما علم و فناوری است؛ یعنی شما اینجا از شمشیر و نیزه و ژ-3 نمی‌خواهید استفاده کنید؛ از مغز و امکانات اندیشمندیِ درون انسان و فکر و قلم و چشم و این‌ها می‌خواهید استفاده کنید. مجموعه، مجموعه‌ی علمی است؛ اما در چه

جهتی باشد تا جهاد باشد؟ این مهم است. نگاه کنید ببینید برای کشور شما، برای انقلاب شما، برای اهدافی که این انقلاب ترسیم کرده، کدام دشمن عنود در کمین نشسته و شما باید با آن دشمن عنود مبارزه کنید؟ کارتان در آن صراط که شد، می‌شود جهاد.⁽¹⁾

1. لزوم جهاد در تمامی زمان‌ها

ملت ما، جوانان ما، زن و مرد ما نباید احساس کنند که دوران مجاهدت به پایان رسید، خطری ما را تهدید نمی‌کند. ممکن است خطر نظامی ما را تهدید نکند، همین‌جور هم هست. امروز ملت ایران به آن رتبه‌ای از اقتدار رسیده که خطرپذیری دشمنان خود را بسیار بالا برده، جرئت نمی‌کنند به این ملت تهاجم نظامی کنند؛ می‌دانند سرکوب خواهند شد؛ می‌دانند که این ملت مقاوم است. بنابراین خطر تهاجم نظامی بسیار پایین است؛ اما تهاجم فقط تهاجم نظامی نیست. دشمن به آن نقاطی متوجه می‌شود که پشتوانه‌ی استقامت ملی ماست. دشمن وحدت ملی و ایمان عمیق دینی را هدف قرار می‌دهد. دشمن روحیه‌ی صبر و استقامت مردان و زنان ما را هدف قرار می‌دهد؛ این تهاجم از تهاجم نظامی خطرناک‌تر است. در تهاجم نظامی شما طرفتان را می‌شناسید، دشمنتان را می‌بینید؛ اما در تهاجم معنوی، تهاجم فرهنگی، تهاجم نرم، شما دشمن را در مقابل چشمتان نمی‌بینید. هوشیاری لازم است..⁽²⁾

2. معنای جهاد فی سبیل الله

وقتی انسان برای اعلای کلمه‌ی حق، اعلای کلمه‌ی اسلام، عزت بخشیدن به امت اسلامی و ملت مؤمن و مسلمان ایران تلاش می‌کند، این

جهاد می‌شود جهاد فی‌سبیل‌اللَّه. آن وقت در این تلاش، برکات و عظمت و شأن جهاد فی‌سبیل‌اللَّه وجود دارد.⁽¹⁾

3. جهاد یعنی مبارزه

جهاد یعنی مبارزه. در زبان فارسی، جنگ و ستیزه‌گری معنای مبارزه را نمی‌دهد. می‌گویی من دارم مبارزه می‌کنم: مبارزه‌ی علمی می‌کنم، مبارزه‌ی اجتماعی می‌کنم، مبارزه‌ی سیاسی می‌کنم، مبارزه‌ی مسلحانه می‌کنم؛ همه‌ی این‌ها مبارزه است و معنا دارد. مبارزه یعنی تلاش پُر نیرو در مقابل یک مانع یا یک دشمن. اگر هیچ مانعی در مقابل انسان نباشد، مبارزه وجود ندارد. در جاده‌ی آسفالته، انسان پایش را روی گاز بگذارد و با باک پُر از بنزین سفر کند؛ این را مبارزه نمی‌گویند.

مبارزه آنجایی است که انسان با مانعی برخورد کند، که این مانع در جبهه‌های انسانی، می‌شود دشمن؛ و در جبهه‌های طبیعی، می‌شود موانع طبیعی. اگر انسان با این موانع درگیر شود و سعی کند آن‌ها را از میان بردارد، این می‌شود مبارزه. جهاد در زبان عربی عیناً به همین معناست؛ یعنی مبارزه. جهادِ در قرآن و حدیث هم به همین معناست؛ همه جا به معنای جنگ مسلحانه نیست. البته یک جا با جنگ مسلحانه تطبیق می‌کند، یک جا هم با جنگ غیر مسلحانه تطبیق می‌کند.⁽²⁾

جهاد یک بارِ معنائی ویژه‌ای دارد. هر تلاشی را نمی‌شود گفت جهاد. در جهاد، حضور و رویاروئی با دشمن، مفروض است. انسان یک تلاشی می‌کند، دشمنی در مقابل او نیست؛ این جهاد نیست. اما یک وقت شما می‌خواهید یک تلاشی را انجام دهید، که بخصوص یک دشمنی سینه به

سینه‌ی شما ایستاده است؛ این می‌شود جهاد. ممکن است یک وقت این جهاد به‌شکل قتال باشد، ممکن است جهاد مالی باشد، ممکن است جهاد علمی باشد، ممکن است جهاد فنی باشد؛ همه‌ی اینها جهاد است؛ انواع و اقسام جهاد و مبارزه است.⁽¹⁾

4. ابعاد مختلف جهاد

یک جهاد بزرگ در مقابل ملت مسلمان است. این جهاد لزوماً جهاد نظامی نیست؛ جهاد سیاسی است، جهاد فکری است، جهاد علمی است، جهاد اجتماعی است، جهاد اخلاقی است. و امت بزرگ اسلام بتدریج با ابعاد گوناگون این جهاد آشنا شده است و آشنا می‌شود.⁽²⁾

مجاهدت فقط جنگیدن و به میدان جنگ رفتن نیست. کوشش در میدان علم، اخلاق، همکاری‌های سیاسی و تحقیق نیز برای مردم جهاد محسوب می‌شود. ایجاد فرهنگ و اندیشه‌ی صحیح در جامعه نیز جهاد است. این‌ها، همه جهاد در راه خدا و جهاد فی سبیل الله است. طرف این جهاد، مستکبران، دشمنان و کسانی هستند که با اسلام، ایران، هویّت، ملیّت، اسلامیّت و صفتهای اسلامی عناد و دشمنی دارند.⁽³⁾

5. جهاد در مقابل دشمن

جهاد یک معنای خاصی دارد. معنای جهاد فقط تلاش نیست. در مفهوم اسلامی، جهاد عبارت است از آن تلاشی که در مقابل یک دشمن است، در مقابل یک خصم است. هر تلاشی جهاد نیست. مجاهدت با نفس، مجاهدت در مقابل شیطان، جهاد در میدان نظامی، مواجهه‌ی با یک دشمن است؛ مواجهه‌ی با یک معارض است. امروز ما در زمینه‌ی علم

نیاز داریم که این‌جور تلاشی در کشور بکنیم؛ احساس کنیم موانعی وجود دارد، باید این موانع را برداریم؛ دارد معارضه‌هائی می‌شود، باید این معارضه‌ها را در هم بشکنیم؛ در زمینه‌ی عرضه‌ی امکانات علمی، خسته‌ائی از سوی کسانی که صاحبان آن هستند- که کشورهای پیشرفته‌ی علمی است- وجود دارد، باید در مقابل این خسّتها از خودمان عزت و جوشندگی و فورانِ از درون نشان بدهیم. ⁽¹⁾

6. جهاد، احساس تکلیف

یک ملت وقتی معتقد به جهاد شد، در همه‌ی میدان‌ها پیشرو است. جهاد فقط تفنگ به دست گرفتن نیست؛ جهاد این است که انسان خود را همیشه در میدان حرکت و مبارزه با مانع‌ها و مانع‌تراشها ببیند، احساس تکلیف کند، احساس تعهد کند؛ این می‌شود جهاد؛ جهاد اسلامی این است. جهاد گاهی با جان است، گاهی با مال است، گاهی با فکر است، گاهی با دادن شعار است، گاهی با حضور در خیابان است، گاهی با حضور در پای صندوق رأی است؛ این می‌شود جهاد فی‌سبیل‌اللَّه؛ و این است که یک ملت را رشد می‌دهد، طراوت می‌دهد، تازگی می‌دهد، امید می‌دهد و یک ملت پیش می‌رود.⁽²⁾

7. جهاد، دری از درهای بهشت

در نهج البلاغه می‌فرماید: «انّ الجهاد باب من ابواب الجنّهًْ فتحه اللَّه لخاصّهًْ اولیائه»⁽³⁾، این معنایش چیست؟ جهاد، مجاهدت در راه خدا و در راه حق دری از درهای بهشت است که خدای متعال این در را فقط برای خاصان اولیای خود گشوده است. یعنی جوانهای شما، شهیدان شما، عزیزان شما جزو خاصان اولیای الهی بودند که توانستند از این در عبور

کنند. چرا خدای متعال این‌ها را خاصان اولیای خود می‌داند؟ زیرا اگر این مجاهدتها نباشد، یک ملت همیشه توسری‌خور، همیشه عقب‌مانده، همیشه ضعیف، همیشه زورشنو باقی خواهد ماند. ملت ما، ملت بزرگ ایران در مجموعه‌های گوناگون این عظمت را از خودشان نشان دادند و شما در اینجا امتحان خوبی دادید؛ شما در این امتحان بزرگ رتبه‌ی خوبی کسب کردید.⁽¹⁾

8. کار جهادی، اقدامی هوشمندانه و عاقلانه

کار جهادی باید هدفمند، درست متوجه به آرمان‌ها و هوشمندانه و عاقلانه و دشمن‌شکن باشد. یعنی به همان معنائی که ما مبارزه را در اصطلاح معمولی به کار می‌بریم: «دارم مبارزه می‌کنم؛ این یک مبارزه است.»

این، یک تعبیر مصطلح است. در جهاد، این معنا هست. این، تعریف بخش جهاد. ⁽²⁾

9. جهاد، تلاش صادقانه

مسئله‌ی شهادت و مسئله‌ی جهاد در اسلام این است: تلاشِ از همه سو سود، بدون زیان؛ تلاشِ صادقانه‌ای که به زندگی انسان معنا می‌دهد؛ جهت حرکت انسان را معین می‌کند؛ چشم‌انداز آینده‌ی زندگی را به عنوان یک ملت، چشم‌انداز روشن و تابناکی می‌کند و چشم‌انداز سرنوشت نهایی انسان را به عنوان یک فرد، رضوان الهی قرار می‌دهد؛ این جهاد و شهادت اسلام است؛ هیچ‌چیز جای این را نمی‌گیرد.⁽³⁾

10. امتداد روحیه‌ی پیروزی آفرین

این روحیات پیروزی‌آفرین و احساسات و تفکراتی را که توانست آن

امتحان را به آن شکل افتخارآمیز به پایان برساند، در خودمان حفظ کنیم و خود را رها نکنیم. کسی گمان نکند که وقتی گفته می‌شود دوران بازسازی است، یعنی دیگر دوران حماسه و شور و انقلابی‌گری تمام شد. هرگز چنین نیست. دشمن می‌خواهد این‌طور تبلیغ کند که دوران بعد از جنگ و دوران بازسازی، یعنی دورانی که دیگر شور و حماسه‌ی انقلاب در آن نیست. یعنی آن حماسه‌ها و ایمان جوشان و فداکاری‌ها و صلابت در مقابل دشمن، مخصوص دوران جنگ بود و حالا دیگر آن دوران تمام شد. حالا دیگر دوران این است که برگردیم به همان شکلی که مردم غافل بعضی از کشورها در آن شکل زندگی می‌کنند!⁽¹⁾

11. موانع بر سر راه جهاد

سر راه انسان موانع وجود دارد. اساساً همین وجود مانع است که به تلاش انسان معنا و حقیقت معنوی می‌بخشد و اسمش می‌شود جهاد؛ و الّا اگر مانع نبود، جهاد معنی نداشت. جهاد یعنی جد و جهد همراه با زحمت و چالش با موانع. این موانع چه بودند؟ ما دو نوع موانع داشتیم: یکی موانع درونی، یکی موانع بیرونی. موانع درونی یعنی چه چیزهائی؟ یعنی آن چیزهائی که در درون خود ما انسان‌ها- چه تصمیم‌گیرانمان، چه آحاد مردممان، چه ناظرین بیرون از گود مبارزه و انقلاب- وجود دارد؛ این‌ها موانع درونی است. موانع درونی، ضعف‌هاست؛ ضعف‌های فکری است، ضعف‌های عقلانی است، راحت‌طلبی است، آسان‌گرائی است، آسان‌پنداری است؛ این گاهی اوقات خودش یکی از موانع تحقق آن چیز است.⁽²⁾

خودکفایی

اشاره

ما باید به خودکفایی برسیم. خودکفایی یک شعار نیست، یک دستور

است. خودکفایی یک خط و مشی است. همه حرکات و تاکتیک‌ها باید ما را به خودکفایی نزدیک کند؛ هم خودکفایی انسانی و هم خودکفایی تجهیزاتی و ما وسایلش را در اختیار داریم.⁽¹⁾

جهاد خودکفایی

جهاد خودکفایی تشکیلاتی است که در دل هر نیرویی از نیروهای سه‌گانه ارتش جمهوری اسلامی ایران حضور دارد ؛ از مقررات دست و پا گیر تا حدود زیادی رهاست و می‌تواند جذب کند و اگر به این تکیه شود، از آن کار خواسته شود و باری بر دوشش گذاشته شود ، توانایی کشیدن بارها را دارد و قوه جذبش هم خوب است. نیروهای مؤمن و فعال جهاد خودکفایی را بگذارید هرچه می‌خواهند ، تلاش کنند؛ تلاش خوب. البته برای جهاد خودکفایی ، یکی از خطرات بزرگ این است که سازمانی مانند سازمان‌های دیگر شود ، حال آنکه بیشتر جنبه شکلی‌اش مورد توجه است.⁽²⁾

شکل گیری جهاد خودکفایی

اشاره

من بارها این نکته را گفته‌ام که یک روز در این کشور اگر قطعه‌ای از جنگنده‌هایی که امروز شما دارید، خراب می‌شد، آن را داخل هواپیما می‌گذاشتند و برای تعمیر به امریکا می‌بردند و برمی‌گرداندند؛ یعنی اجازه نمی‌دادند این قطعه در ایران باز شود و مهندس و صنعتگر نظامیِ ایرانی اصلاً بداند درون این قطعه چیست! امروز خود شما هواپیما می‌سازید و آن را به پرواز درمی‌آورید. اوایل جنگ وقتی می‌گفتند فلان قطعه را نداریم، ما عزا می‌گرفتیم و می‌ماندیم آن را از کجا بیاوریم؛ اما امروز این قطعات را خودِ شما می‌سازید. اوّلین نقطه در ارتش که جهاد خودکفایی

را به وجود آورد، نیروی هوایی بود. ⁽¹⁾حدود سال شصت این‌ها جهاد خودکفایی را به وجود آوردند، بعد خبرش را به ما دادند، ما هم این سازمان را در کلّ ارتش ایجاد کردیم.⁽²⁾

1. گرایش به استقلال در ارتش

یکی از چیزهایی که بر اثر انقلاب در کل کشور، از جمله در ارتش، گُل کرد، عبارت بود از گرایش به استقلال و تولید و خلّاقیّت در زمینه‌های مرتبط با علم و فنّاوری. سال 59 یا 58 در همان اوایل انقلاب بود که به پیشنهاد کسانی - اتفاقاً از نیروی هوایی - ما این جهاد خودکفایی را راه‌اندازی کردیم و جهاد خودکفایی مفهومی بود که در خود ارتش درست شد ، پیشنهادش از خود ارتش داده شد، این را ما به ارتش نگفتیم. جوانانی که از نیروی هوایی با بنده مرتبط بودند، بعضی‌هایشان پیش از انقلاب، آمدند مطرح کردند. من دیدم نقطه روشن امید بخشی است که آن را دنبال کردیم و پیش رفته است.⁽³⁾

2. اعلام جهاد خودکفایی

یکی از کارهای بسیار مهمی که هرگز از یاد نمی‌رود، تشکیل جهاد خودکفایی و احساس اعتماد به نفس در این نیرو است. این کار، اول در نیروی هوایی انجام گرفت و اصلاً جهاد خودکفایی را بنده اعلام کردم. پیشنهاد آن نیز از نیروی هوایی به من داده شد.⁽⁴⁾

3. کارهای با ارزشی انجام شد

در عرصه‌ی سازندگی هم اولین بخش از ارتش که جهاد خودکفایی

را به معنای حقیقی کلمه در خود ایجاد کرد، نیروی هوایی بود. بنده از نزدیک در جریان فعّالیت‌های جهاد خودکفایی در نیروی هوایی و در سایر سازمان‌های ارتش بودم، که کارهای با ارزشی را انجام داده‌اند. میل به استقلال، میل به اینکه ارتشیِ ایرانی و مسلمان بتواند سر خود را بالا بگیرد و به نیروی ذاتی خود افتخار کند، اول در این نیرو بود که سر کشید و به کارهای بزرگ و با ارزشی منتهی شد و گره‌هایی را باز کرد.⁽¹⁾

4. ارزش آفریدند

اولین مؤسسه‌ی جهاد خودکفائی نیروهای مسلح در نیروی هوائی به وجود آمد؛ کادرهای پروازی یک جور، کادرهای فنی یک جور؛ ارزش آفریدند. نظام جمهوری اسلامی این خدمات را هرگز فراموش نخواهد کرد. در این میدان ارتش به‌پاخاست، سپاه به‌پاخاست، مسئولان گوناگون نیروهای مسلح به‌پاخاستند، دانشگاه‌ها کمک کردند، دانشمندان کشور همکاری کردند. امروز ملت ایران علاوه‌ی بر نیروی ایمان و معنویت و ارزش‌های معنوی خود، متکی است به ابزارهای مادیِ فرآورده‌ی به دست خود و با ابتکار خود؛ این افتخار است. ⁽²⁾

5. بایستی در حد اعلا باشیم

من می‌گویم در چارچوب امکانات و موجودی و ممکناتمان، بایستی در حد اعلی باشیم و تا جایی که ممکن است، باید تلاش کنیم. نباید کمبودها موجب و یا به تعبیر دیگری بهانه برای نقص ها و نارسایی‌ها بشود. باید ابزار را آماده نگه‌داریم. من، چند سال قبل از این، برای همین قضیه جهاد خودکفایی را تشکیل دادم.⁽³⁾

6. خودکفایی در آموزش

یکی از آرزوهای نیروی هوایی این بود، که در امر آموزش به مرحله ی خودکفایی برسد، و برادارن این همّت را داشتند که بحمدالله در این یکی دو سال اخیر توفیق پیدا کردند؛ دانشگاه هوایی را به وجود آورند، که دانشکده های متعددی دارد، و در همه ی رشته هایی که برای نیروی هوایی لازم است؛ بتوانند به خودکفایی برسند، و خودشان را از لحاظ آموزش اداره کنند.⁽¹⁾

7. برترین ارزش‌ها برای آنکه جهاد می‌کند

انقلاب عظیم اسلامی گوهر گران بهایی است که ما برای حفظ آن، مسئولیت‌های بسیار سنگینی داریم و این مسئولیت را همه دارند. هرکس به نحوی، مسئولان دولتی نوعی مأموریت و مسئولیت دارند، ارتش جمهوری اسلامی ایران نوعی مأموریت و مسئولیت دارد، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران نوعی مأموریت دارد، نیروهای انتظامی هم همین طور. کسانی که در دستگاه های تولیدی این کشور تلاش و فعالیت می‌کنند، همین طور؛ کسانی که در مزارع و کشتزارها کار می‌کنند، همین طور و خلاصه، آحاد ملت و یکایک افراد ملت، در قبال این گوهر گران‌بهایی که با خون هزاران شهید به دست آمده است، مسئولیتی دارند و همه باید این مسئولیت را انجام دهند.

البته اگر کسی نخواهد به وظایف خود عمل کند، ما با او کاری نداریم، اما این اجتماع هم برای او ارزشی قائل نمی‌شود. ارزش‌ها در این جامعه تابع ایمان و عمل صالح است. آنکه ایمان دارد و عمل صالح می‌کند از بالاترین ارزش‌ها برخوردار است؛ آنکه جهاد می‌کند، از برترین ارزش‌ها برخوردار است و آنکه نمی‌کند خیر؛ اما آنکه معارضه می‌کند، از

ارزش منفی برخوردار است. جمهوری اسلامی ایران هم در مقابل معارضه کنندگان وظایفی بر عهده دارد.⁽¹⁾

8. تلاش در راه خودکفایی

به شما برادران عزیز نیروی دریایی و همچنین برادران عزیز نیروی هوایی توصیه یی می‌کنم؛ این توصیه شامل همه آحاد ارتش جمهوری اسلامی ایران است، اما بیشتر شامل نیروی هوایی و نیروی دریایی است و آن توصیه این است که شما باید همه تلاش خود را در راه خودکفایی انسانی و خودکفایی تجهیزاتی به کار ببرید. شما باید بدانید که ما مصممیم که دست به سوی دشمنان این ملت دراز نکنیم. دشمنان این ملت خیال کرده‌اند که خواهند توانست ما را به خاطر چند قطعه یدکی، یا چند ابزار جنگی، یا آموزش چند انسان، به زانو درآورند؛ حاشا وکلا.⁽²⁾

9. تشکیل معاونت جهاد خودکفایی

شما جوان‌ها، شما میانسال‌ها، شما افراد کارآمد. شما ذهن‌های خلاق، شما دل‌های علاقه‌مند ، شما دست‌های کارآمد، بکوشید و فعالیت کنید. ما می‌خواهیم در مقابل دشمنان این ملت که قصد بلعیدن ملت ما را دارند، دست دراز نکنیم. کشورهای صنعتی بزرگ دنیا فکر کرده‌اند که نقطه ضعف‌ها را یافته‌اند؛ با خود گفته‌اند که نقطه ضعف این‌ها ابزار یدکی، وسائل اضافی و ابزار جنگی است، و ما این ابزارها را به آن‌ها نمی‌فروشیم. فکر می‌کردند، که ما در اولین روزهای جنگ از پا در خواهیم آمد ، اما نمی‌دانستند که دل‌های مؤمن و دست‌های ماهر و ذهن‌های خلاق آنچه را که داریم برای ما نگه خواهند داشت.

امروز کامپیوترهای آمریکایی نمی‌دانند ما چه هواپیماهایی داریم؛

چقدر داریم و چگونه داریم. آن‌ها حدس می‌زدند که هواپیماهای ما در همان روزهای اول، زمین گیر خواهند شد. نمی‌دانستند که مغز فعال و مؤمن جوان ایرانی، نظامی ایرانی، افسر و همافر و درجه دار فنی ایرانی، کار دست‌های مزد بگیر آن‌ها را خیلی بهتر از خود آن‌ها انجام خواهند داد. بسیاری از مسائل جنگی ما در واقع در فهرست ذهنی و حدسی دشمنان ما وجود ندارد؛ آن‌ها فکر می‌کنند که این ابزارها مدت‌هاست که از رده خارج شده و کنار رفته است و ما نتوانسته ایم آن‌ها را تعمیر کنیم.

اگر بدانند ما چه کرده‌ایم؛ اگر بدانند چه چیزهایی را تعمیر کرده‌ایم و چه چیزهایی را وارد کار کرده‌ایم، دق خواهند کرد. شما برادران عزیز در این راه پیش بروید و من با اجازه فرماندهی کل نیروهای مسلح، مقام معظم رهبری به ستاد مشترک جمهوری اسلامی ایران و به فرماندهان سه قوه پیشنهاد قطعی خواهم کرد که یک معاونت برای هر نیرویی، به عنوان معاونت جهاد خودکفایی به وجود آورند و همه نیروها دست‌هایی که می‌توانند ما و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی را به خودکفایی برسانند، جمع کنند و از آن‌ها کمال استفاده را بکنند. در این مورد برادران نظامی و برادران غیر نظامی که در نیروهای مسلح به کار و فعالیت اشتغال دارند، باید همکاری کنند.⁽¹⁾

اهداف جهاد خودکفایی

1. بی نیازی از بیگانگان

کار باید به صورت خوب و با ابتکار و با حداکثر تلاش همراه باشد و ما مصمم هستیم که خود را از بیگانگان بی نیاز نماییم و بر این اساس هم این جانب در نیروهای مسلح، معاونت جهاد خودکفایی را قرار داده ام که خوشبختانه مقدمات آن نیز آماده است و کارکنان سازمان صنایع دفاع

ملی باید کوشش کنند که مجموعه این سازمان در حقیقت تلاش بزرگ و عظیمی برای خودکفایی و مظهر جهاد خودکفایی باشد.⁽¹⁾

2. ایستادگی در برابر منافع استکبار

شما جوانان و دانش آموزان که جگرگوشگان این ملت و مملکت هستید، باید با حداکثر توان سعی و تلاش کنید؛ همچنین شما مدیران و مسئولان و هیئت علمی این مرکز آموزش دانشگاهی باید با همه اخلاص و توانتان سعی کنید که این سکوی پرش به سمت خودکفایی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران را هر چه بیشتر مجهزتر و موفق تر کنید.

بحمدالله ارتش جمهوری اسلامی ایران امروز در صحنه فداکاری و مبارزه است. امروز ارتش ما فقط یک اسم نیست؛ حقیقتی است که توانسته است با شجاعت و ایمان خود و با کارآیی لازم، توجه همه مردمی را که به مسائل ایران توجه می کنند، به سمت خود جلب کند و این توفیق بزرگی است. نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، امروز درست آن حرکتی را انجام می دهد که صد در صد عکسِ خواست و امید استعمارگران و استکبار جهانی بوده است؛ از این رو، نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران باید به کارایی خود هر چه بیشتر بیفزاید. ⁽²⁾

3. استقلال واقعی کشور

·

ملت ما و کشور ما امروز به سمت خودکفایی می رود، سعی کنید این مسئله را با بهترین و دقیق ترین شکل تعقیب کنید. یکی از توصیه های من

تعمیر و نگهداری وسایل نظامی است. وسایل نظامی را باید تعمیر و نگهداری کنید. ما مصممیم ملتمان و کشورمان و انقلابمان را به درِ خانه ی کمپانی ها، دلال ها و دولت ها نبریم و به آن ها اظهار نیاز نکنیم. نیازمان را خودمان باید تأمین کنیم. هرچه درگذشته سعی کرده اند ما را وابسته کنند، اما امروز باید سعی کنیم خود را مستقل کنیم.⁽¹⁾

·

امروز ارتش ما یک نیروی فعال، زنده، قابل اطمینان و منسجم است. امیدوارم با یاری برادران مؤمن ارتشی در تمامی رده ها، با رسیدن به خودکفایی در ارتش، گامی بسیار بزرگ در راه استقلال واقعی این نظام برداشته شود.⁽²⁾

4. ساخت ارتشی ماهر و خودکفا

·

در داخل نیرو انسجام لازم، احساس همکاری، دلسوزی عمیق و صمیمیت بوجود آورید. هر یک از شما باید احساس کند که ملت، نیرو و قدرت شما را از آن خود می داند. همه افراد در نیروی هوایی باید احساس کنند که یک وظیفه وجدانی و دینی بر عهده آن هاست و با توجه به قهرمانی های مردم در این برهه حساس زمانی باید گفت همه چیز ما فدای حرکت افتخارآفرین ملت است. همه کارها را نیکو و محکم انجام دهید. آتش مقدس خودکفایی را برافروزید. در بخش آموزش، یک حرکت عظیم آموزشی را شروع کنید و در میان ارتش های منطقه، جایگاه یک ارتش ماهر و متخصص را هم چنان حفظ کنید. نه بخاطر

تظاهر، بلکه برای انجام وظیفه حساسی که بر عهده شماست.⁽¹⁾

·

معاونت جهاد خودکفایی هم که در نیروها به وجود آمده باید، فعالانه تر عمل کنند و با پشتکار به سمت استغنای علمی و ابزاری در نیروی دریایی به پیش بروید و باید بپذیرید که می توانید این مهم را انجام دهید. رعایت دقیق انضباط و آداب نظامی گری از سوی همه کسانی که در ارگان های نظامی مشغول خدمت هستند و هم چنین حداکثر استفاده از وسایل موجود و تعمیر و نگاهداری آن ها ضرورت دارد.⁽²⁾

·

امروز ارتش، ارتشی است که به سمت خودکفایی و استقلال می رود. ابزار پیچیده می سازد. به سمت ساختن ابزارهای پیچیده تر پیش می رود. دانش نظامی را بالاتر و بهتر از کسانی که آن روز می خواستند به ارتش درس بدهند، آموخته است. این خصوصیاتی است که در ارتش جمهوری اسلامی، امروز هست و ارتش را به سمت یک ارتشی ایده آل دارد پیش می برد. هم شما ملت ایران البته بیشتر بدانید که ارتش شما یک ارتش مردمی و اسلامی است و قدر آن را بدانید که البته می دانید. هم شما ارتشی ها بدانید که بحمدالله تحول پیدا کردید و بدانید که برای رسیدن به نقطه مطلوب و ایده آل هنوز راه طولانی ای در پیش دارید.⁽³⁾

·

این نکته استغناء و خودکفایی را هم فراموش نکنید. نیروی دریایی شدیداً نیازمند است که خود را به استغناء نزدیک کند. بگردید، راه های

جدید را پیدا کنید و ببینید چه باید کرد. ما امروز با دشمن روبرو هستیم. دشمن اسلحه را برای تماشا آنجا نگذاشته است؛ برای دکور آنجا نگذاشته و پول بیهوده خرج نکرده است. منتظرند که این اسلحه را به کار ببرند. ما باید کاری کنیم که این‌ها نتوانند از کاربرد این اسلحه به زیان ما استفاده کنند. بگردید راه‌هایش را پیدا کنید؛ راه های تهاجمی و تدافعی و انواع و اقسام شیوه‌ها را بیابید و می‌شود یافت؛ مگر نمی‌شود؟ در بخش‌های دیگر ما توانستیم و در این بخش هم باید بتوانیم.⁽¹⁾

·

نیروهای مسلح مثل کمیته و سپاه، این ها فرزندان انقلابند، ولی معجزه ای که رخ داده تحول در ارتش است؛ که با نیت آمریکایی و ضد انسانی درست شده بود، و امروز ارتش به معنای حقیقی کلمه، جزو لاینفک انقلاب شده است. شما برادران بدانید که باید روح انضباط اسلامی و سلسله مراتب را به منتهی درجه برسانید. همه دست اندرکاران گروه پدافند بدانند که امروز یکی از مهم ترین و با اهمیت ترین وظایفشان تجهیز پدافند کشور است.

نیروهای خلاق و زاینده، باید کار خودشان را هیچ وقت تمام شده ندانند. اعتقاد من بر این است که استعداد شما جوانان این مملکت می تواند جای خالی متخصصین خارجی پرخرج و پرمنت را پرکند و بر اساس مطالعاتی که افراد مطلع و صاحب نظر انجام داده اند؛ ما در بخش عمده ای از تجهیزات نظامی در ده سال آینده می توانیم خودکفا شویم که این خود، تلاش و کوشش شما را لازم دارد.⁽²⁾

·

امروز ارتش ما به خودکفایی نسبی رسیده است. درحالی که در کشورهای جهان سوم، ارتش خودکفا وجود ندارد. قدرت های بزرگ و

کمپانی های تسلیحاتی جهان هرگز اجازه نداده اند که ارتشی ها حتی امید و تصور استقلال در ابزارهای جنگی و دانش نظامی و سازماندهی را در دلشان داشته باشند. امروز ارتش ما با گستاخی کامل، با شجاعت، با اتکاء به نفس احساس می کند که می‌تواند سرپای خود بایستد. می تواند خودش را تأمین کند. امروز ارتش ما سلاح پیچیده می سازد. سلاح استراتژیک و تعیین کننده را آزمایش می کند. ما برای ارتش جمهوری اسلامی، آینده درخشان تری را در خدمت به انقلاب، اسلام و مردم پیش بینی می کنیم.⁽¹⁾

5. خودکفایی برای «ماندن» و «بودن»

باید از شعار به درک عمیق رسید و با یک باور عمیق قبول کرد که باید برای «ماندن» و «بودن» خودکفا شد. اگر احساس خودکفایی در ما وجود نداشته باشد، پوسیده خواهیم شد.⁽²⁾

6. عدم اتکا به غیر

ارتش ما قبل از انقلاب مصرف کننده محض بود؛ اما امروز یک تولیدکننده دستگاه های پیچیده و مجهز است. جهاد خودکفایی در نیروهای سه گانه و صنایع دفاع ملی که اکنون مسئول تولید قطعات مجهز است متکی به غیر نیست، زیرا انقلاب ما بخاطر خصلت ضد استکباری خود، دشمن دارد و ملتی که دشمن دارد باید بتواند از خود دفاع کند.⁽³⁾

7. تقویت نیروهای مسلح

لازم است نیروهای مسلح را تقویت کنیم؛ تقویت با ابزار مدرن و پیشرفته، تقویت با نگهداری و خودکفایی، تقویت با سازندگی‌ها در

درون نیروهای نظامی و سازمان صنایع دفاع، تقویت با دانش کاری که شما در اینجا می‌کنید تقویت با تجربه و آزمایش و تمرین دایمی و مستمر، تقویت با ایمان که پشتوانه‌ی همه‌ی آن‌هاست. ایمانتان را حفظ و تقویت کنید. تعهد و تعبد اسلامیتان را روز به روز بیشتر کنید. این، شما را پیروز خواهد کرد. این، برای شما وسیله‌ای خواهد شد که بر دشمن فایق خواهید بود.⁽¹⁾

8. ارتقاء روحیه‌ی خودباوری و خودکفایی

·

بسیاری از این ابتکاراتی که امروز شما در داخل نیروی هوایی انجام می‌دهید، مرهون همان روحیه‌ی خودکفایی است که در دوران جنگ به وجود آمد؛ و الّا در روز اول جنگ که ما این‌طور نبودیم. روز اول جنگ، ما هواپیما بسیار داشتیم؛ قطعات یدکی خیلی داشتیم؛ هواپیمای آماده هم داشتیم؛ اما آنچه که نداشتیم، خودجوشی بود؛ که این خودجوشی به مرور به وجود آمد. من فراموش نمی‌کنم که چند روزی از شروع جنگ تحمیلی گذشته بود که مسئولان نیروی هوایی فهرستی برای من آوردند که نشان می‌داد که ما تا فلان مقطع زمانی که حداکثر حدود سی و چند روز می‌شد تمام هواپیماهای اف 4 و اف 5 و اف 14 ما زمین‌گیر خواهد شد! آخر لیست که طولانی‌ترین مدت را داشت، هواپیماهای ترابری ما بود. به این فهرست که نگاه می‌کردیم، معلوم می‌شد که ما حدود یک ماه و نیم دیگر هیچ هواپیمای قابل پروازی نخواهیم داشت! مصیبت برای یک ملت، این‌هاست. عده‌ای در آن روز خیال می‌کردند که ما از بین رفتنی هستیم؛ آمریکایی‌ها هم همین‌طور خیال می‌کردند؛ فکر می‌کردند که تمام شد؛ جنگی است و در ظرف یک ماه، دو ماه، شش ماه، تمام وسایل و تجهیزات هوایی و غیر هوایی جمهوری اسلامی را از بین خواهند برد؛ بعد این ملت مجبور است که دست‌هایش را بالا کند! آن

حقیقت روشن این است که این ملت در مقابل این توطئه‌ها به خودسازی و درون‌سازی و خودجوشی پرداخت. امروز شما چیزی دارید که یک ملت به این آسانی آن را به دست نمی‌آورد و آن، اتکاء به نفس و کشف قدرت درونی و نفسانی و ذاتی است. به این دلیل است که شما امروز از آن روزها و از همه‌ی گذشته‌ی نیروی هوایی و ارتش در دوران تاریخش بسیار قوی‌ترید.⁽¹⁾

·

بحمدالله کار تحقیق در نیروی هوایی پایه‌ی استواری یافته است، و تحقیق خود پایه‌ی پیشرفت علم است. وقتی نیروهای مسلح از درون خود دانش و معرفت جوشیدند، باید یقین کرد که استقلال، نه فقط یک اسم و ادعا، که یک واقعیت و تبلور است. من این پدیده را در نهاجا به وضوح می‌بینم، و از همه‌ی دست‌اندرکاران، از فرمانده نهاجا که اهل علم و تحقیق است، از جهاد خودکفایی که نخستین پرچم خودباوری را بلند کرده است و از یکایک کسانی که در این پیشرفت مؤثر بوده‌اند، تشکر می‌کنم.

مهم این است که اولاً باور داشته باشید که حالا کار را آغاز کرده‌اید و نپندارید که کار را تمام کرده‌اید ثانیاً باور داشته باشید که تا همه جا می‌شود پیش رفت.⁽²⁾

اهمیّت خودکفایی

1. باید به خودکفایی برسیم

ما برآنیم که با آنچه داریم، زندگی کنیم و نیز برآنیم که آنچه را

داریم، به تدریج از بهترین و برترین کیفیت‌ها برخوردار سازیم؛ آنچه را داریم ، نگه داریم و ابزار و وسائل را با کیفیت‌های لازم حفظ کنیم. قطعات را خودتان تولید کنید. ماشین‌ها ، دستگاه های پیچیده، ابزار و آلات نظامی را باید چنان که هست و با کیفیت برتر و بالاتر ، نگه داریم و بسازیم.⁽¹⁾

2. خودکفایی مهم ترین اصول ارتش

تلاش برای جهاد خودکفایی، گامی اساسی در جهت به‌کارگیری هزاران استعداد جوشنده و با ایمان در خدمت انقلاب اسلامی و امت مسلمان به شمار می آید. این کاری است حیاتی و فوری که باید در آن تمام خصوصیات یک جهاد اسلامی مورد ملاحظه قرار گیرد.

جهاد خودکفایی در ارتش چون اصل انقلاب، امری اجتناب ناپذیر و قطع ناشدنی است. این معنا ندارد که انقلاب اسلامی به وقوع بپیوندد، اما در روش ها و شیوه های ارتش تغییری حاصل نشود.⁽²⁾

·

شما افسران، درجه داران، همافران، سربازان، کارمندان و همه موظفان ارتش، باید بدانید که این ملت، ملتی شکرگزار و حق شناس است. خودکفایی و نگهداری و دقت در بکار بردن لوازم و اشیاء ایجاد روابط صمیمانه میان افراد، وجود یک نظم قوی و دقیق، پرهیز جدی از کم کاری و بی کاری و پرداختن به آموزش‌های دینی مهم ترین دستورالعمل امروزی ارتش جمهوری اسلامی است و شما می بایست این دستورالعمل ها را مورد مطالعه قرار دهید.⁽³⁾

3. خودکفایی یک اصل پایه

این رسالت بزرگی است، من اصرار دارم بر اینکه به همه بخش‌های نیروی هوایی و ارتش این معنا تفهیم شود که اصل خودکفایی باید به معنی یک اصل پایه مورد توجه قرار بگیرد. امکان دارد خودکفایی در خیلی از بخش‌ها با وضعی که دارند سازگار نباشد. ما باید چه کار کنیم؟ آیا این وضع را باید تحمل کرد و از مسئله خودکفایی باید گذشت و همواره محتاج بود؟ یا نه، در آن سازماندهی‌ها باید تجدید نظر کرد. یقیناً قسمت دوم به مانند. خودکفایی یک اصل است، هر بخش مسئولیت و کاری را دنبال می‌کند و در مجموعه جایگاهی دارد.

آن چیزی که در تمام مجموعه مثل یک روح، مثل یک هوای آزاد می‌ماند و اگر در این مجموعه نباشد، آن را دچار فساد و پوسیدگی خواهد کرد، خودکفایی است، یعنی احساس خودکفایی در تمام قسمت‌های ارتش باید وجود داشته باشد. آموزش هم باید بر مبنای بینش و روحیه‌ی خودکفایی باشد. البته من نمی‌گویم که ما چون می‌خواهیم به خودکفایی برسیم بایستی هر چه در دسترس داریم دور بریزیم. این یک تفکر انحرافی است. این مسئله را بنده هیچ تائید نمی‌کنم. برهم زدن همه چیز بدون اینکه جایگزینی داشته باشد صرفاً یک حرکت انحرافی است.⁽¹⁾

4. خودکفایی وظیفه‌ی مسئولین

اولین پیام من (به پرسنل ارتش) پیام سپاس است. دومین پیام هم، مژده به پیروزی است و سومین پیام، توصیه به قدر دانستن موقعیتی است که نیروهای مسلح و به خصوص ارتش، در سایه جنگ در میان مردم و در دل های مردم کسب کرده اند. آن ها باید این را قدر بدانند و به هرچه عمیق تر نمودن آن بکوشند... تلاش هایی برای بدست آوردن رویه ای که ما را در ارتش به خودکفایی برساند، انجام گرفته است؛ و من از این

تلاش ها تقدیر می کنم، و از کسانی که عامل این تلاش ها بوده اند. لکن انتظار ما این است که این تلاش ها مضاعف شود. تاکنون دستورالعمل ایجاد یک سازمانی که مخصوص اندیشیدن به خودکفایی در ارتش و محل در این راه باشد، مورد بررسی قرارگرفته و این سمینارهایی که بطورمتوالی تشکیل شده و آخرین آن سمینار ستاد مشترک بود، به همین منظور تشکیل گردیده است. این ها کارهای مقدماتی است که کار اصلی هنوز انجام نشده، اگرچه کارهای مقدماتی آن انجام شده.

اعتقاد ما بر این است، که همه کسانی که در ارتش احساس لزوم استقلال و حرکت ناوابسته را بصورت عمیق و جدی دارند، بایستی برای ایجاد خودکفایی در ارتش جدیت کنند. این مخصوص کسان خاصی نیست. البته برادرانی هستند که به مسئله خودکفایی عمیقاً می اندیشند. همه مسئولین ارتش بایستی این چنین بیاندیشند تا ما ان‌شاءالله به خودکفایی برسیم.⁽¹⁾

5. جهاد خودکفایی فعال، با ابتکار و خلاقیّت

همان‌طور که گفتم، با ابتکار، با فعالیت، با خلاقیت، با فعال کردن جهاد خودکفایی، این کار ممکن خواهد شد. از جمله اولین کارهایی که باید در نیرو انجام بگیرد، همین مسئله جهاد خودکفایی است. خوشبختانه در نیروی هوایی ما یک جهاد خودکفایی فعال داریم و آثارش را داریم می‌بینیم. ثمرات جهاد خودکفایی، یعنی این حرکت در نیروی هوایی کاملاً مشهود و محسوس است.

در نیروی دریایی هم این حرکت باید انجام بگیرد و من تصور می‌کنم که حرکت و فعالیت نیروی دریایی و جهاد خودکفایی حتی بیش از نیروی هوایی امروز مورد احتیاج و لزوم است، چون از مدت‌ها پیش این کار به شکل لازم و مورد احتیاج انجام نگرفته است و این باید

جبران شود.⁽¹⁾

·

برادران ارتشی و سپاهی با همه امکانات موجودی که در دست دارند، در بهترین شکل باید بجنگند و آنچه را که دارند نگه دارند و به جهاد خودکفایی اهمیت بدهند و به آموزش های نظامی، فکری و سیاسی اهمیت دهند.⁽²⁾

6. خودکفایی ضامن بقای انقلاب

خودکفایی، تضمین حقیقی برای بقای انقلاب است. بدون آن انقلاب در کشاکش نیازها، روزی ناچار به تسلیم یا سازش خواهد بود، و آن دیگر انقلاب نیست. شما عزیزان جهاد خودکفایی نهاجا کارتان را از کم شروع کرده‌اید، و امروز به پیشرفت‌های چشمگیری نائل آمده‌اید، باز هم کار و تلاش، باز هم پیشرفت، پیشرفت شما پیشرفت نیرو است.⁽³⁾

7. از هیچ به همه چیز، با جهاد خودکفایی

ما امروز در این دنیائی که با این وضعیت عجیب، ما و تمام بشریت را احاطه کرده است؛ تنها ملتی هستیم که توانسته ایم در مقابل این موج وابستگی مقاومت کنیم و گذشت زمان نشان داد که این توانایی در ما وجود دارد و ما خود نیز به این باور رسیدهایم. امروز دیگر سخن رسانه های گروهی جهان نسبت به ارتش ایران و نیروهای رزمنده‌ی جمهوری اسلامی و آینده‌ی این جنگ با گذشته فرق دارد . چرا که ما نشان دادیم و رزمندگان ما نشان دادند که می‌توان، منهای کمک ها و حمایت های ابر قدرت ها، به قدرت باطنی و معنوی متکی بود و روی

پای ایستاد، وقتی جامعه ای این چنین بدرخشد و این طور دنیا را تحت‌الشعاع خود قرار بدهد باید این راه نو را باز کند و قدم اولش هم همین کاری است که شما امروز دارید می کنید. در حقیقت از هیچ، همه چیز به وجود می‌آورید، قطعه می‌سازید، تعمیر و نگهداری و زنگ زدائی می‌کنید و کارهای زیاد دیگری که در جهاد خودکفائی انجام می‌گیرد و این کار باید ادامه پیدا کند، و در این حد به تصور اینکه کاری کرده‌اید نباید متوقف بمانید.⁽¹⁾

8. اقدامات خودکفایی قابل تصور نیست

ارتش در طول این مدت سعی کرده خودش را به خودکفایی برساند. البته خودکفایی در کار تسلیحات یکی از مشکل ترین اقلام خودکفایی است. اما ارتش ما در این راه قدم گذاشته و ما امروز، به خصوص در نیروی هوایی و هم چنین در نیروهای دیگر البته کمتر از نیروی هوایی مشاهده می کنیم که کارهایی می کنند. چیزهایی می‌سازند. چیزهایی را تعمیر می کنند. قطعاتی را تولید می کنند که واقعاً برای هیچ بیننده با اطلاعی قابل تصور نیست و به وسیله همین کارایی‌های رزمی گوناگون، در عملیات نظامی هم وقتی ما می‌بینیم در همین عملیات افتخارآفرین، از قبیل همین عملیات «والفجر هشت» و تصرف «فاو» نقش بارز و برجسته ای است.⁽²⁾

9. ایمان و باور عمیق به جهاد خودکفایی

خدا را شکر می‌کنم که شما برادران عزیز در خط این حرکت بسیار اصولی و حیاتی برای کشورمان و برای انقلاب آنچنان تلاش کرده‌اید که می‌توان آن را به عنوان الگویی برای قسمت‌های دیگر چه در ارتش و چه در غیر ارتش ارائه نمود. بحمدالله در نیروی هوایی، خودکفایی و

پذیرفتن اینکه تلاش در راه رسیدن به آن یک جهاد است، به صورت یک ایمان و یک باور عمیق در آمده است، و امروز شما نتایج آن را از نزدیک ملاحظه می‌فرمایید، و برای کل نظام و مردم ما نتایج آن به خوبی ملموس است. زمانی که برای اولین بار پیام جهاد خودکفایی مطرح شد برادران نیروی هوایی و فرمانده نیرو با آغوش باز آن را پذیرفتند و این مسئله را با همه‌ی وجودشان درک کردند که این البته در سایر نیروهای دیگر به این خوبی نبوده و آن‌ها هم بایستی به همین کیفیت حرکت کنند. خودکفایی نباید به صورت یک شعار باقی بماند، بلکه باید به صورت یک ایمان و یک درک عمیق از آنچه که باید بشود، در بیاید. لزومی ندارد در مورد آنچه که شما به خوبی میدانید و خود می‌توانید پیام آور آن برای دیگران باشید، سخنی بگویم و تفسیری بکنم و بگویم که امروز تا چه اندازه تمام شخصیت ما به این احساس و به این درک و ایمان احتیاج دارد. سال‌های متوالی بلکه قرن‌های پیاپی ما را از این احساس دور نگه داشته‌اند و این قطعاً یک حرکت خصمانه است و نمی‌تواند طبیعی جلوه کند.⁽¹⁾

10. رشد خودکفایی در ارتش

ملتی که نتواند از خود دفاع کند، مرده است و لایق ستایش نیست و ما باید بتوانیم از خود و مقدساتمان و از کشور و مردممان دفاع کنیم و برای این دفاع، نیازمند کار آیی‌ای هستیم که دیگران حاضر نیستند آن را در اختیار ما قرار دهند و می خواهند ما شرف و عزت خود را قربانی کنیم و آن ها به ما آموزش بدهند. اما مگر ملتی که این گونه در مقابل دشمن ایستاده و آن ها را وادار به شکست کرده است، حاضر به تحمل این زبونی می باشد؟ خیر. ما خودمان دانشجویان خود را آموزش می دهیم و در این چند سالی که ما این کلاس ها و دوره های پیچیده را

تشکیل داده و این مراسم، چندمین مراسم فارغ‌التحصیلی ما بوده است، خدا را شکر می کنیم که پیشرفت های ما در کلیة زمینه ها بسیار بوده است.

آن روز که جهاد خودکفایی را در ارتش ایجاد کردیم، هیچ کس باور نمی کرد که این شعار، جدی تلقی شود. اما جهاد خودکفایی بحمدالله رشدکرده و من یک بار دیگر در اینجا از جهاد خودکفایی نیروی هوایی تشکر می کنم. البته نیروهای دیگر هم، حرکت‌هایی را آغاز کرده‌اند و مبارک و بسیار خوب هم است، اما نیروی هوائی جلوتر است. متوقف هم نشوید از ابزاری که داریم باید استفاده کنیم با همین ابزار ما باید نشان بدهیم که همه کاره انسان است، انسان با اراده و مؤمن است که می‌تواند ابزار را هم بکار بگیرد.⁽¹⁾

11. به این ارتش کیفیت بدهید

ارتش ما وقف برای حقیقت است: خدمت برای اهداف الهی؛ برای اهدافی که اگر آن‌ها را با هر انسان باانصافی در میان بگذارند، تأیید خواهد کرد. برای حفظ میهن و حفظ استقلال خودش. نیروی مسلّح ما می‌خواهد کشور، در اختیار دشمن قرار نگیرد و سلطه‌گران بر آن غلبه پیدا نکنند. این کم چیزی است!؟ این هدف کوچکی است!؟ هدف از این بالاتر و مقدّس‌تر!؟ این ارتش است. هرچه می‌توانید، به این ارتش، کیفیّت بدهید. شما که در دوره‌های مختلف تحصیل کردید و این ارتش به گردنتان حق تعلیم پیدا کرده است، تمام وجود و تلاشتان را در حدّ میسور، در راه ارتقای کیفیّت این ارتش صرف کنید. البته نقص دارد؛ اما این نقص‌ها باید برطرف شود. از ده‌ها سال پیش، تلاش بر این بوده است که نگذارند این ارتش، از لحاظ تجهیزات، روی پای خودش بایستد. امروز، بحمداللّه، جهادهای خودکفایی و دستگاه‌های فنّی،

مشغول کارند. این را هرچه می‌توانید، ادامه دهید. سال‌ها کوشش کردند از لحاظ سازماندهی و معیارهای نظامی، ارتش را وابسته کنند. با این باید مقابله کنید. دانش نظامی را از همه باید فراگرفت. دانش را از هرکس و هر جا باید فراگرفت؛ اما وابستگی نظامی، نه!⁽¹⁾

12. قدرت سیاسی با خود اتّکایی

ملت ما قبل از انقلاب، سال‌های متمادی اسیر تضعیف روحیه ‌ی خودباوری در میان خود بوده است. از آن وقتی که اول مسئولان دولتی، بعد به تدریج آحاد مردم چشم باز کردند و در مقابل پیشرفت خیره کننده ‌ی علمیِ غرب مبهوت شدند، به تدریج احساس کمبود، احساس حقارت، احساس خودکم ‌بینی در این کشور و در میان ملت ما ترویج شد. خوشبختانه انقلاب همه چیز را دگرگون کرد؛ از جمله این حالت و این روحیه را دگرگون کرد. بنابراین بنیان‌گذاری کارهای اقتصادی بر پایه ‌ی دانش، هم موجب تقویت روحیه و شخصیت و هویت ملی است، هم قدرت سیاسی. خود استقلال و خوداتکایی در یک کشور، قدرت سیاسی می‌دهد؛ علاوه بر قدرت اقتصادی که خب، طبیعی است و وجود دارد.⁽²⁾

ویژگی‌های جهاد خودکفایی

1. ذهن ها و مغزهای پیچیده و خلاق

امکانات خودکفایی در اختیار ماست. ذهن ها و مغزهای پیچیده و خلاق و ابتکار و نوآوری‌های برادران نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، مهم ترین وسیله و ابزار خودکفایی است که بحمدالله آن

را هم داریم. از این رو از ظرفیّت دستگاه های صنعتی خودمان و همان تکنولوژی‌هایی که امروز در اختیارمان است، به همان اندازه که وجود دارد، باید استفاده کنیم و ظرفیت‌ها را بالا ببریم، کیفیت را برتری دهیم و راه های تازه و جدید را باز کنیم.⁽¹⁾

2. خودکفایی شعار جدی ارتش

ما تصمیم داریم با آنچه که داریم بجنگیم که آن هم کم نیست. می خواهیم با آن وجود خود را اثبات کنیم. اگر نیازمان به قدرت های بزرگ آن چنان باشد که ما را ذلیل کنند، ما آن قدرت را نمی خواهیم. ما حاضر نیستیم ذلیلانه و حقیرانه با کشورهای دیگر معامله کنیم، که خیال کنند دست ما زیر سنگ آن هاست. دست ما زیرسنگ ملت ما، همت ما و قدرت انقلابی مردم ماست. تاکنون توانسته ایم کاری کنیم که دنیا در چهل سال پیش فکر و تصور آن را هم نمی کرد. در داخل و خارج به هم مژده می دادند که این انقلاب و نظام، رفتنی و زائل شدنی است. اما امروز مأیوس شده اند و این نظام، امروز توان خود را ثابت کرد. نه با پول و تحرک اقتصادی و صنعتی، چیزی که این نظام را توانسته تثبیت کند، مردمی بودن آن است، که مردم هم تمام شدنی و زایل شدنی نیستند. ما می خواهیم همین استقلال و بر روی پای خود ایستادن و به مردم و همت و ایمان متکی بودن را برای خود حفظ کنیم که هرکس وظیفه ای دارد و شما آموزشتان را تقویت کنید.

استاد، خلبانان و کسانی که توانایی دارید، تربیت کنید. فرماندهان نیرو، مسئولان نیرو کلاس های خلبانی راه بیاندازند و آن را عمق و توسعه دهند. از ابتکارات خود استفاده کنید. آنچه با هوش و استعداد و توانایی خود توانستید بفهمید، تثبیت کنید و به آموزش در نیروی هوایی خیلی اهمیت بدهید. همین طور تعمیرات و نگهداری؛ سعی

کنید در قناعت و گسترش موجودی. این خودکفایی که به عنوان شعار جدی در ارتش و ازجمله نیروی هوایی تکرار می کنیم، به همین معناست که در همه جوانب، در زمینه های آموزشی، تعمیراتی، اختراع و سازندگی بر روی پای خود بایستیم و تحت تأثیر القائات دشمن قرار نگیریم.⁽¹⁾

3. ثمرات اعتماد به نفس

اعتماد به نفس ملی که باید در نخبگان یک کشور بروز کند، مهم‌ترین تأثیرش این است که حالت انتظار کمک و دستگیری از دیگران را از انسان می‌گیرد. ملتی که به خودش اعتماد ندارد، همیشه منتظر است برای او چیزی فراهم کنند و به او بدهند. وقتی منتظر بودید برایتان غذای آماده بیاورند، دیگر غذا درست نمی‌کنید؛

غذا درست کردن هم بلد نمی‌شوید. این یکی از خطرات عمده است، خیلی هم واضح است؛ یعنی چیز فلسفیِ پیچیده‌ی مشکلی نیست. اما همین شی‌ء واضح و سازوکار واضح برای عقب‌ماندگی کشور، گاهی از نظر ماها مورد غفلت قرار می‌گیرد. ⁽²⁾

4. خودکفایی در روش‌ها و قالب‌ها

اگر ما درمقابل تجاوز سستی و ضعف نشان داده بودیم، برخلاف اسلام و احکام قرآن و شرف اسلامی ملتمان بود و جنگ تحمیلی ملت قهرمان ایران را در مقابل یک آزمایش عظیم تاریخی قرارداد که با اتکاء به خداوند در مقابل نیروهای استکبار جهانی بایستد و ملت قهرمان ما پس از شش سال جنگ نشان داد که شش سال دفاع مقدس و افتخار داشته است و نیروهای مسلح ما طی این مدت روز به روز قدرتمندتر و احساس مسئولیتشان بیشتر شده است.

باید درمقابل استکبارجهانی آماده تر بود و ارتش جمهوری اسلامی

ایران که در راه خودکفایی، گام های بلندی برداشته است، باید بداند، راه ارتش، خودکفایی در روش ها و قالب هاست و امسال ارتش، خصوصاً نیروی هوایی، درخودکفایی گام های بلندی برداشته است. و مردم باید بدانند: جوانان آن ها در نیروهای مسلح به سمت آمادگی کامل خود حرکت می کنند.⁽¹⁾

5. روح و معنا و تحرک

جهاد خودکفایی باید روح و معنا و تحرک داشته باشد و کمتر به شکل و بیشتر به معنا و محتوا بپردازد. استعدادهای انسانی در همه جا هست؛ البته جهاد خودکفایی یک نمونه است؛ در خود ستاد نیرو، در پایگاه های چندگانه نیرو، در داخل ناوها، روی دریا، در خشکی، در تهران، در مراکز دریایی و در مراکز آموزشی، همه جا باید انسان‌های متعهد و کارآمد و مؤمن را به یکایک کارها گماشت.⁽²⁾

6. مصراع بلند و مایة افتخار

شما در این چند سال از خود جوشیدید. شما در این چند سال خودتان را ساختید و خودتان را در خدمت انقلاب قراردادید. جهاد خودکفایی نیروی هوایی، یک مصراع بلند، یک مایة افتخار برای این نیرو و برای همه ارتش است که استعدادها را در خدمت انقلاب بسیج می کند. توصیه امام عزیزمان به شما، پیمودن صمیمانه و پرتلاش هرچه بیشتر این راه است.⁽³⁾

7. خودکفایی به عنوان یک «جهاد»

خدا را شکر که اندیشه‌ی خودکفایی و تلقی تلاشی که در راه آن

انجام می‌گیرد به عنوان یک «جهاد» اکنون به ثمر نشسته و نمونه های ستایش انگیز از کار و جهاد خالصانه‌ی برادران در همه جا به چشم می‌خورد. این اصل مطلب و جان کلام است که اگر ارتش جمهوری اسلامی ایران می‌باید در جایگاه شایسته‌ی خود قرار داشته باشد این، بی عنایتی خاص و اندیشه‌ی خودکفایی، ممکن نخواهد شد. خودکفایی در همه‌ی ابعاد و از همه سو مورد نظر است. ارتشی که از ملت و کشوری مستقل دفاع می‌کند نمی‌تواند متکی به غیر باشد، و ارتشی که بازوی مسلح اسلام و نوک پیکان بندگان جهادگر خدا است نمی‌تواند به غیر خدا امید ببندد. امید به خدا و ایمان به او، امید و ایمان به خویش را نیز در آدمی زنده می‌کند، و چنین است که همواره یک امت واقعاً مؤمن، به خود و هویت ذاتی خود متکی و از غیر مستغنی است. ارتش و به ویژه نیروی هوایی در این راه، در شمار پیشگامان است و این جای بسی خوشبختی است. باید بر روی برادران در این پایگاه که به گفته‌ی فرماندهی نیروی هوایی پیشروان راه خودکفایی‌اند تأکید ویژه شود و برای آنان ارزش ویژه‌ی انسان‌های پیشرو منظور گردد. شما برادران، خدا را در نظر داشته باشید، تقوا را دستورالعمل بدانید به خود متکی باشید و به خدا توکل کنید. این راه انقلاب ما و رهنمودهای امام ما است؛ و اینست راه خدا.⁽¹⁾

8. هماهنگی فعالیّت ها با ارزش های انقلابی و اسلامی

من از پیشرفت‌های نیروی هوایی مطلعم و آن‌ها را بسیار پُرارج می‌دانم. شما کارهای خوبی کرده‌اید. آنچه که امروز در نیروی هوایی جریان دارد، حاکی از زنده بودن و زدن نبض سالم این نیروست.

این تپشی که امروز در نیروی هوایی هست، چیز خوبی است؛ این را حفظ کنید؛ آن حقیقت ارزشی را همواره به آن برسانید؛ مراقب باشید که

این حرکات و این کاری که انجام می‌گیرد، با ارزش‌های انقلابی و اسلامی، هماهنگ و دوش به دوش پیش برود. مبادا طوری بشود که ارزش‌های انقلابی و اسلامی، در گوشه‌یی از گوشه‌های ارتش از جمله نیروی هوایی و سایر نیروهای مسلح، غریب و مهجور باشد. قوّت و ریشه‌داریِ این ملت و شما عزیزان، ناشی از همان انگیزه‌های معنوی و اسلامی و آن روح شجاعت و آن ایستادگی است.⁽¹⁾

9. موانع جهاد خودکفایی

متأسفانه من احساس می کنم که در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران میدان لازم برای نوآوری ها و خلاقیت ها باز نشده است؛ چرا؟باید به همه نوآوری ها و خلاقیت هایی که برای

یک ارتش مستقل و یک ملت مستقل، مانند ارتش و ملت ما، لازم است، میدان داده شود. باید اجازه داد تا ذهن های فعّال کارکنند و امکانات داد تا دست های کارآمد بسازند.⁽²⁾

فصل دوم :استقلال و قطع وابستگی

اشاره

فصل دوم

استقلال و قطع وابستگی

ضرورت استقلال

نمونه ای از قطع وابستگی

اشاره

شما با خدمت به این مردم و انقلاب، شب و روز نمی شناسید. این همان معجزه و غلبه حق بر باطل است. دشمن با تمام سعی و کوششی که جهت نابودی این انقلاب می کند، لیکن آنچه واقع می شود برخلاف نظر اوست. در رژیم گذشته این خرج های گزاف برای تربیت خلبانان بدین خاطر انجام می گرفت که بتوانند یک انسان را از سابقه، ریشه، تاریخ و تفکر و اخلاق و ایدئولوژیش بیگانه کنند، تا بتوانند براحتی وی را در اختیار بگیرند، ولی انقلاب همه این افکار را از بین برد. کاری که شما در رابطه با تشکیل آموزشگاه خلبانی کردید، یک نمونه از این تلاش جهت قطع کامل وابستگی هاست. آموزشگاه خلبانی به معنی تربیت انسان های متخصص از فرزندان این کشور و عناصر جوان و مستعد این جامعه، با از دست ندادن آن همه ثروت مادی و معنوی برای کسب این تخصص است. شما با کسب تخصص در این آموزشگاه خلبانی و تقویت بنیه فکری و معنوی و اسلامی که از جانب مسئولان سیاسی- ایدئولوژیک انجام می گیرد، ما را در آینده دارای متخصصانی خواهید کرد که برای این ملت کار می کنند. فکر و ذهنشان از برای این ملت است و در خارج از محدوده آرمان ها و آینده فکری این ملت فکر نمی کنند و این ارزش والایی برای نیروی هوایی و در نهایت برای ملت و انقلاب

خواهد بود. در این کار شما سازندگی انسان ها و رفع نیازها و شکوفا کردن استعدادها نهفته است. شما باید با دلی گرم و روح مصمم و پرامید بسوی قطع وابستگی ها از جمله در این بخش که شما مسئول و متخصص آن هستید، بروید و من مطمئن هستم که خلبانانی که از کلاس شما فارغ‌التحصیل می‌شوند، کمتر از خلبانان آمریکایی و روسی نخواهند بود.⁽¹⁾

1. تکلیف مهم

امروز فرصت بی سابقه و مناسبی برای شما ارتشیان کارآمد و میهن دوست و علاقمند به شرف این کشور است. شما در هر زمانی که قرار می‌گرفتید، امکان نداشت بتوانید آرزوی ایجاد یک ارتش مستقل، با شرف و سرافراز را مثل امروز در دل بپرورانید و به آن همت بگمارید. اگر شما امروز که انقلاب اسلامی ایران با این قدرت، حساسیّت و توان عظیم بی سابقه ای که چشم همه را در دنیا خیره کرده است، نتوانید ارتش کاملاً خودکفا و مستقلی بسازید، فردا نظامیان بعد از شما، شما را ملامت خواهند کرد.⁽²⁾

2. تکلیف امروز برای رسیدن به استقلال

نیروی هوایی و نیروهای مسلح، امروز در خدمت مردم، انقلاب و استقلال و سربلندی این میهن اسلامی هستند. هرچه تلاش بیشتر باشد، انسان سعادتمندتر است و هرکه بیشتر کارکند و خدمت کند و در بالابردن ارزش علمی نیروهای مسلح تلاش کند، در نزد خدا و بندگان او ارزشمندتر است. هرچه می توانید بایستی روح کار و ابتکار را درخود و همکارانتان زنده نمایید. ⁽³⁾

3. ضرورت حفظ استقلال

ارتش ما امروز یک ارتش مستقل است؛ برخلاف بیشتر ارتش‌های دنیا، برخلاف آن چیزی که در گذشته ارتش ما را ساخته بودند و برخلاف آن چیزی که قدرت‌های بزرگ آن را همواره خواسته‌اند و برای آن کوشیده‌اند. امروز، بحمدالله، ارتش ما مستقل است و این یکی از نمودارهای استقلال ملت ماست؛ سعی کنید این استقلال را حفظ کنید.⁽¹⁾

4. منتظر سلاح های ابرقدرت ها نمی شویم

انتظار تاریخ و ملتی را که پس از گذشت قرن ها استقلال خود را می خواهد بدست بیاورد و انتظار ملل دنیا را که انقلاب، امید استقلال را در دل آنان برافروخته است، باید تأمین کنیم و بر این اساس آمادگی خود را در زمینه های گوناگون توسعه دهیم. دنیا هواپیماهای پیشرفته و موشک های فوق مدرن و وسایل دفاعی پیشرفته در اختیار ما نمی گذارد و این وسایل در اختیار مخالفان ارزش های ماست. ارزش هایی که به مقابله با سلطه قدرتمندان پرداخته است. بنابراین بسیار طبیعی است که آمریکا، شوروی، فرانسه، انگلستان و سازندگان سلاح های مدرن به ما اسلحه ندهند. اما اگر بنا شود که ما به سلاح ابرقدرت ها محتاج باشیم، بدان معناست که ملتی در برابر قدرت ها مبارزه نکند و در نتیجه، انقلاب و ارزش های آن توسط قدرتمندان جهان مضمحل و نابود شود. روی این اصل ما منتظر سلاح های ابرقدرت ها نمی شویم و امروز انقلاب این افتخار را در جهان دارد که علی رغم میل ابرقدرت ها، خود بسیاری از سلاح ها را تهیه کند و از زیردست و چشم ابرقدرت ها به سلاح های مدرن مجهز شود.⁽²⁾

5. لبیک ارتشی‌ها به ندای امام

ارتش ما در دوره ستم شاهی، رنج های عمومی مردم ما را داشت، با یک وجه مضاعف؛ بدبختی های ملت ما در دوران ستم شاهی از سلطه بیگانه بود که این سلطه در ارتش بیشتر به چشم می خورد. آمریکایی ها و دیگر بیگانگان در محیط ارتش و سازماندهی آن، صاحب همه گونه اختیار بودند و حقیقتاً برای یک ایرانی باشرف مصیبتی از این بالاتر نبود که ببیند بازوی توانایی که در همه جای دنیا وظیفه دفاع از میهن را برعهده دارد، این گونه مورد تحقیر بیگانه قرارگرفته است. شاید برخی از صاحب منصبان بالای ارتش نیز از این مسئله رنج می بردند ولی سیاست این بود. ارتشی ها به این ندای امام که گفتند: «مستقل باشید» پاسخ گفتند و در جنگ تحمیلی، ارتش جمهوری اسلامی، بالاخص نیروی هوایی، در صحنه های مختلف، امتحان‌های دشواری دادند و سربلند بیرون آمدند.⁽¹⁾

6. ایرانِ مستقل سر خم نمی‌کند

امروز ایران، یک ایرانِ مستقلّ است. امروز ملت ایران، زیر بارِ تحمیلی هیچ زورگویی در دنیا، سر خم نمی‌کند. امروز ملت ایران، از امکانات مادّی و معنوی‌اش، برای کشور و امروز و آینده‌ی خود استفاده می‌کند. امروز نیروهای مسلّح کشور ایران می‌دانند برای چه و که مجهّز می‌شوند. می‌دانند که بارِ مقدّس و افتخارآفرینِ دفاع از ملت، کشور و مقدّسات ملی، بر دوش آن‌هاست؛ از آن لذت می‌برند و به آن افتخار می‌کنند. امروز نیروهای مسلّح مجبور نیستند زورگویان و عناصر خارجی را در میان، یا بالای سرِ خود ببینند. همین دوره‌هایی که امروز دانشجویان نظامی ما- چه در این دانشگاه که، بحمدالله سطح راقی‌ای دارد و چه در دانشگاه های دیگر نظامی- فرا می‌گیرند، پیش از این، مجبور بودند برای فراگرفتنش، به خارج از این مرزها بروند، تحمیل‌ها را تحمّل کنند و

تحقیرها را بپذیرند، تا چیزی یاد بگیرند یا نگیرند. کسانی که برای خودشان حقّ تصمیم‌گیری برای ملت‌ها و کشورهای جهان قائلند، ملت ایران، نظامی ایران، عنصر ایرانی و همه‌ی ملت‌های غیر خودشان را، انسان‌های درجه‌ی دوم به حساب می‌آورند. متأسّفانه، امروز هم نسبت به کشورهایی که تحمیلات آن‌ها را پذیرفته‌اند، همین‌طورند. امروز، زورگویان عالم از ملت و حکومت ایران و نظام جمهوری اسلامی ناراضی‌اند و حق هم دارند که ناراضی باشند.⁽¹⁾

7. خفّتی بالاتر از وابستگی نیست

خفّتی بالاتر از وابستگی نیست. در حقّ یک ملت از سوی مسئولان، جنایتی سنگین‌تر از وابسته کردن آن ملت نیست. در مقابل، برای مسئولان یک ملت، هیچ خدمت و وظیفه‌ای بزرگ‌تر از این نیست که استقلال او را حفظ کنند. البته استقلال هم مراتبی دارد که اوّلِ آن، استقلال سیاسی است. استقلال سیاسی آسان‌ترینش است. یعنی حکومتی به وجود آید که به قدرت‌ها، وابسته نباشد. انقلاب اسلامی، چنین است. حکومت ایران در زمان رژیم طاغوت منحوس، رژیم ذلیل، رژیم فاسد که تا گردن در لجن‌زار وابستگی گیر کرده بود، اصلاً وابسته زاییده شده بود. محمّدرضا که پدرش وابستگی داشت، از ابتدای تولّد در محیط وابستگی حرکت و تنفّس کرده بود و اصلاً غیر از این را تصوّر نمی‌کرد.⁽²⁾

8. ضرورت قطع وابستگی

یکی از بخش‌ها هم، شما ارتشیان عزیز هستید؛ که باید وابستگی‌تان را قطع کنید. ما اکنون ابزارهایی داریم که ساخت بیگانگان است. آن‌ها هم خیال می‌کردند چون این ابزارها مصنوع آن‌هاست، پس وابسته‌ی به

آن‌هاست! بعد از انقلاب و در جنگ تحمیلی، دلشان به این خوش بود. شما رابطه‌ی این مولود را از آن جفت قطع کردید و وابستگی تمام شد، رفت. یعنی مستقل شدید. آری؛ روزی وسایل موجود در جمهوری اسلامی مثل جنین از آن جفت تغذیه می‌کرد. اما امروز چنین نیست و کشور مستقل است. این کار را شما کردید. این کار را مسئولان دلسوز و علاقه‌مند و عناصر مؤمن و حزب‌اللّهی انجام دادند.⁽¹⁾

9. ارتش، حقیقت عبرت انگیز

ارتش، بدون آنکه بخواهیم به زبان مبالغه صحبت کنیم، یک حقیقت بسیار عبرت‌انگیز و تفکر طلب در دوران ماست. ارتش جمهوری اسلامی، در حقیقت یک پدیده‌ی جدید است. کسی گمان نکند که ارتش امروز، تداوم ارتش گذشته است. این مجموعه و این هویّت جمعی، یک ساختار جدید است که بر مبنای یک نوسازیِ به معنای درست کلمه بنا شده‌است. این نوسازی هم سه رکن دارد و تا هرجایی که شما همّت کنید و قدرت و ابتکار نشان دهید و بدرخشید و پیش بروید، جا دارد. این سه رکن و سه پایه، عبارت است از: اوّل، دین و اخلاق؛ دوم، استقلال؛ سوم، کارایی. ببینید، این سه عنصر برای ارتش جمهوری اسلامی، چقدر حیاتی و اصلی است و اگر کسی به این عناصر توجّه کند، خواهد دید که این ارتش، ارتش تازه‌ای است. اوّل، دین و اخلاق است. باید بنای این مجموعه‌ی انسانی و نیز سازماندهی و جهت‌گیری و تعامل درونش با بیرونش، بر اساس دین و اخلاق باشد. در مجموعه‌ی نظام جمهوری اسلامی، از دین و اخلاق تهی ماندن، یک علامت صد درصد منفی است. هرکس که دین و اخلاق را بیشتر دارد، به لبّ و حقیقت جمهوری اسلامی نزدیک‌تر است. ما امروز که به ارتش نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که سهم وافری از دین و اخلاق، روابط و عملکرد و

ایمان دینی و احترام به مبانی اخلاقی را برده و یا در خود به وجود آورده و بر اساس آن، کار و تلاش کرده است. دوم، استقلال است؛ یعنی برای خود بودن، برای کشور و مردم خود بودن و حرکت و تلاش کردن. آیا این، خصوصیت جدیدی در ارتش عزیز ما نیست؟ کسی می‌تواند این را انکار کند؟ ارتشی که گوش به فرمان دیگران نیست، چشم به اشاره‌ی دیگران نیست، تحت فرمان دیگران نیست، برای مصالح دیگران حرکت نمی‌کند؛ هرچه هست، متعلّق به خودِ اوست، متعلّق به ملت اوست، متعلّق به آینده‌ی اوست، متعلّق به کشور اوست. ارتشِ مستقل، یعنی این. سوم، کارایی است. کارایی ارتش، نشان داده شد. ارتش در دوران هشت‌ساله‌ی جنگ تحمیلی نشان داد که رکن رکینی برای دفاع از مرزها و استقلال کشور است. شهدای ارتش، ماجراهای جنگ تحمیلی، حضور نیروهای مختلف ارتش در عرصه‌ی جنگ نیروی هوایی یک طور، نیروی زمینی یک طور، نیروی دریایی یک طور و نقش عظیم این‌ها در طول این مدت در دفاع از این مرزها، که نمی‌گویم هیچ انسان باانصاف؛ حتّی انسانی که چشم دارد و نگاه می‌کند، نمی‌تواند منکر این نقش عظیم شود، شاهد این نکته است. در این سه جهت، بازسازی و حرکت کنید. هر کاری می‌خواهید بکنید، این سه رکن اصلی را در حرکت خودتان در نظر داشته باشید.⁽¹⁾

10. چه افتخاراتی که بر باد می‌رود

دنیا شاهد ملتها و کشورهایی بوده است که نیروهای علمی را پروریدند و آفریدند، ولی بهره‌برداری از آن را دشمنان اشغالگر کردند، نیروهای اقتصادی کارخانجات را به‌وجود آوردند، نظامهای اقتصادی را درست کردند، ولی چون از لحاظ قدرت دفاعی ضعیف بودند، دشمنانشان آمدند و از آن امکانات اقتصادی استفاده کردند! چه ملتها، چه

حیثیتها، چه افتخارات، چه شرفها و چه استقلالهایی در کشورهایی بر باد رفت، به خاطر اینکه نیروهای نظامی - سرپنجه‌های قدرتمند یک ملت - در آن کشورها ضعیف، مسؤولیت ناشناس و نابلد و ناماهر بودند!⁽¹⁾

11. سند شرف و افتخار کشور

عزیزان من، بدانید که این مرزها سند شرف و افتخار و استقلال این کشور است و مرزهای نظامی و جغرافیایی آن وقتی می‌تواند مورد دفاع نیروهای مسلح و حراست هوشمندانه‌ی آنها قرار گیرد که آنها از لحاظ معنوی، علمی، اخلاقی، بیداری وجدان، احساس تکلیف، احساس مسؤولیت و پیوند با خدا، خود را آماده کرده باشند.

همه‌ی این تلاشی که انجام می‌گیرد، همه‌ی این همتی که برای تربیت شما جوانان پاک‌نهاد در ارتش جمهوری اسلامی و در دیگر نیروهای مسلح - سپاه پاسداران و نیروهای دیگر - انجام می‌گیرد، به خاطر این است که این پشتوانه‌های مستحکم و این انسانهای پولادین، با قوت ایمان بتوانند تکلیف خود را انجام بدهند. امروز شما به برکت اسلام و ایمان در این کشور، افق را آن چنان روشن و تابناک می‌بینید که یک جوان می‌تواند امیدوار و خرسند باشد که آینده‌ی او، آینده‌یی همراه با کار و ابتکار و افتخار و پیشرفت در همه‌ی زمینه‌ها از جمله در زمینه‌های نظامی خواهد بود.⁽²⁾

12. اعتبار یک ارتش، به استقلال آن است

عزیزان من! داشتن وسایل مدرن و پیشرفته‌ای که به‌وسیله‌ی دیگران به یک کشور و به یک ارتش داده می‌شود و در مقابل، منابع آن کشور و آن ملت غارت می‌شود و بر کسانی که صاحبان آن منابعند، تسلّط می‌یابند، ارزشی ندارد. ارزش یک ارتش و یک نیروی هوایی به این

نیست که مدرن‌ترین هواپیماها را، دیگرانی که ساخته‌اند، دیگرانی که آن را می‌شناسند، دیگرانی که آن را تعمیر می‌کنند و دیگرانی که خود را مالک آن می‌دانند، با بهای گزافی، به یک ارتش، یا به یک نیروی هوایی بدهند و در برابر آن، خود را آقابالاسر و همه‌کاره و صاحب اختیار و کلیددار آن ارتش و آن نیروی هوایی بدانند. این هیچ اعتباری برای یک ارتش و یک نیروی هوایی محسوب نمی‌شود. اعتبار یک ارتش، به استقلال آن است؛ به متّصل بودن به منافع ملت است؛ به ایستادن روی پای خود است؛ به داشتن قدرت اقدام در مقابل دشمن است؛ به سرافرازی و غرور و مناعت در مقابل بیگانگان است. ارتشی که در رأس آن کسانی قرار گیرند که مجبور باشند در مقابل بیگانه تعظیم کنند، ارتش غیور و با مناعت و بلندپروازی نیست. امروز خیلی از کشورها هستند که از لحاظ ارزیابی و تقویم موقعیت ارتششان، در آخرین ردیف‌های فهرستِ ارتش‌های دنیا قرار می‌گیرند؛ اما انبارهایشان هم پُر از وسایل مدرن فراوانی است! پول‌های ملتشان را گرفتند و به این‌ها دادند، چهار نفر هم ارباب بالای سرشان گذاشتند؛ این مایه‌ی افتخار نیست و هیچ ارزشی ندارد.⁽¹⁾

13. روحیه‌ی عزّت، استقلال

ابتدا قدرتمندان سعی می‌کنند فشار بیاورند، تا ملتی که با زحمت و با دادن شهدای زیاد و مقاومت حیرت‌آور، استقلال را به‌دست آورده است، پشیمان شود. سختی هست، فشار هست؛ اما با همین نیروی ایمان، این سنگلاخ‌ها را خواهیم گذراند. شما عزیزان به‌فضل پروردگار خواهید توانست؛ این ملت بزرگ و شجاع خواهد توانست به قلّه‌های آرزوهای بزرگ برسد و علی‌رغم میل دشمن، آنچه را که دشمن نمی‌خواهد ملت ایران به آن دست پیدا کند، به آن دست پیدا کند. سفارش من به شما این

است که این روحیه را در خودتان حفظ کنید؛ روحیه‌ی عزّت، روحیه‌ی استقلال، روحیه‌ی تکیه به توانایی‌های خود، روحیه‌ی استغناء؛ استغناء از همه‌ی کسانی که می‌خواهند در مقابل آنچه از مادیّات می‌دهند، بخش عظیمی از معنویات و عزّت و ایمان و استقلال و شخصیت و هویت انسانی را از ما بگیرند. عزّت و استغناء در مقابل این‌ها، بزرگ‌ترین سرمایه است. این را باید حفظ کنیم و ملت ایران حفظ کرده است و ارتش عزیز ما حفظ کرده است. شما در نیروی هوایی، یکی از بهترین مظاهر حفظ این نیرو و این حالت و این روحیه بودید و هستید و باید باشید. سختی‌هایی هم وجود دارد که باید تحمّل کرد تا عبور کنید. این لحظه‌های تعیین‌کننده، در سرنوشت این ملت و این کشور و این تاریخ بسیار اثر دارد. البته کمک و تفضّل و رحمت الهی شامل حال شما بوده و هست. آن‌ها فکر نمی‌کردند ملتی که ارتشش تنهای تنهاست و نیروهای مسلّح و رزمندگانش اعم از ارتش و سپاه و بسیج و بقیه‌ی کسانی که در میدان نبرد و رزمِ دلاورانه‌ی این دوران حضور داشتند جز به قدرت خودشان و توکّل به خدا، به هیچ نیرویی اتکا ندارند، بتواند بر دشمنش که از همه جا کمک می‌گرفت، پیروز شود. آن‌ها فکر نمی‌کردند؛ ولی این به برکت ایمان انجام شد. این در تاریخ ملت ما خواهد ماند؛ این را قدر بدانید. خدای متعال این تفضّل را به همه‌ی ما فرمود. اگر این ایمان و این روحیه و این توکّل را حفظ کنیم، رحمت الهی هم برای ما ادامه خواهد داشت.⁽¹⁾

14. راه نجات، رسیدن به استقلال کامل

تنها راه نجات ملت‌ها، اتّکای به خود، استقلال کامل و فراهم آوردن عناصر بقا و اقتدار در خود است؛ نه فقط اقتدار ظاهری و مادّی، بلکه اقتدار معنوی و روحی و فکری و ارادی. امروز شما جوانان عزیز یکی از

بهترین فرصت‌ها را برای این کار در اختیار دارید و آن، محیط آموزش نظامی است. عزیزان من! به شما توصیه می‌کنم که از این فرصت جوانی حدّاکثر استفاده را در این مراکز نظامی بکنید: آموزش، تقویت اراده، تقویت جسم، تقویت روح، تقویت فکر و اندیشه و آمادگی کامل برای انجام دادن وظایف بزرگی که با آن مواجه هستید. امروز خوشبختانه نیروهای مسلّح نظام جمهوری اسلامی ایران ارتش و سپاه در میان مردم محبوبند. نظامیان مردمی، نظامیان خدایی، نظامیان مدافع از اسلام، عنوان‌هایی است که بر شما اطلاق می‌شود. من از رفتار و روحیه و کار شما خرسندم؛ اما به شما عرض کنم، باید روز به روز خودتان را کامل‌تر کنید و گام‌های بلندتری بردارید. راه پیشرفت بشر، بن‌بست و مسدود و تمام شدنی نیست. باید سطح دانش و انضباط و تقوا و نظم را تا آخرین تلاش‌های خودتان بالا ببرید و آن‌ها را روز به روز بهتر کنید.⁽¹⁾

15. امتحان خوبِ نیروهای مسلح

خدا را شکر می‌کنیم که ملت بزرگ و نیرومند ما توانسته است در همه‌ی بخش‌های دارای نشان حیات و زندگی، استقلال و اراده‌ی قوی خود را به همه نشان دهد؛ از جمله در بخش نیروهای مسلّح. نیروهای مسلّح ما امتحان خوبی دادند و دفاع خوبی کردند.

برای هر جوانی، حضور در صفوف نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی چه ارتش، چه سپاه و چه بخش‌های دیگرِ نیروهای مسلّح یک افتخار است. امروز انگیزه‌های استقلال‌طلبی در میان ملت‌های دنیا بسیار شده است. یک‌بار دیگر این حقیقت خود را نشان می‌دهد که ملت‌ها نمی‌توانند برای همیشه تسلیم و مطیع قدرت‌های مداخله‌گر جهانی و بین‌المللی باشند. یقیناً ملت ایران و نیروهای مسلّح در دفاع جانانه‌ی

هشت‌ساله و نیز حضور این فکر شجاعانه در میان ملت‌ها، نقش بسیاری داشته‌اند.⁽¹⁾

16. استقلال ما قربانی استکبار نخواهد شد

ملت ما امروز در دنیا به عنوان ملتی که استقلال و شرف ملی و آرمان‌ها و خواست‌های خود را قربانی خواست‌های قدرت‌های استکباری نخواهد کرد، شناخته شده است. از اوّلِ انقلاب اسلامی، آن چیزی که بیش از همه، قدرت‌های زیاده‌خواه و سلطه‌طلب دنیا را نسبت به این انقلاب و این نظام حسّاس کرد و به موضع‌گیری انداخت، همین روحیه بود. احساس کردند این نظام، این حکومت و این ملت، آن حکومت و ملتی نیست که با اشاره‌ی یک قدرت بزرگ- چه امریکا و چه شورویِ آن روز- حاضر باشد از حرف و راه و منافع و عزّت خود دست بکشد؛ چون این روحیه را اسلام به آن‌ها داده بود؛ چون ایمان آن‌ها پشتوانه‌ی آن بود.

آن قدرت‌ها، با اسلام و ایمان این مردم دشمنی کردند؛ و الّا اگر اسلامشان، اعتقاد خشک و بی‌روحی بود که در عمل و رفتار و انگیزه‌ها و هدف‌گیری‌ها و رفتار سیاسی و ملی این‌ها اثر نمی‌گذاشت، می‌توانستند از اسلام هم به‌راحتی اغماض کنند.⁽²⁾

17. نیروهای مسلح، مدافع مرزها و استقلال

من به شما جوانان عزیز و افسران و فرماندهان نیروی هوایی و به همه‌ی کسانی که در قبال ملت و کشور و تاریخ خود احساس مسئولیت می‌کنند، عرض می‌کنم: عزیزان من! بهوش باشید؛ این مقاطعِ حسّاس و تعیین‌کننده، از پیش خود را معرفی نمی‌کنند؛ غالباً بعد از گذر از پیچ‌های

خطرناک است که یک ملت می‌فهمد چه مسیری را طی کرده است. لازمه‌ی این حقیقت این است که همیشه هوش و دانش و عزم و ایمان و جدّیت را در همه‌ی بخش‌ها به کار گیریم. مجموعه‌ی نیروهای مسلّح در دل ملت جا دارند و مدافع مرزهای استقلال و آبرو و حیثیّت ملتند. همه باید به وظایف خود عمل کنند. مسئولان بخش‌های مختلف، هرکدام مسئولیتی دارند و باید این مسئولیت را به‌درستی بشناسند و به آن عمل کنند. نیروهای مسلّح از جمله‌ی حسّاس‌ترین بخش‌هایی هستند که باید مسئولیت‌های خود را به‌درستی بشناسند و به آن عمل کنند. همه‌ی این خصوصیّات مثبت- نظامی گری، دانش، فناوری، شجاعت، اخلاق و ایمان- را در خود تقویت کنید.⁽¹⁾

18. استقلال در سایه ی کفایت و کاردانی

یک ملتِ مستقل، تنها در سایه‌ی نشان دادنِ کفایت و کاردانی و شجاعت است که می‌تواند خود را در برابر توفان‌های سهمگینِ زیاده‌خواهی و طغیان‌گریِ شروران عالم حفظ کند و زندگی، کشور، آینده و تاریخ خود را افتخار بخشد. این، مخصوص امروز هم نیست. در همیشه‌ی تاریخ، قدرتمندانِ شروری وجود داشته‌اند که با زیاده‌طلبی‌ها و شرارتِ ذاتی خود، موجبات مزاحمت و اذیّت را برای ملت‌های مستقل فراهم می‌کرده‌اند و ملت‌ها فقط یکی از دو راه را در پیش داشته‌اند: یا راه ایستادگی و تکیه‌ی به خود و استفاده از نیروهایی که خداوند متعال در درون یک ملت به ودیعه گذاشته و با ارزش‌ترین ذخایر آن‌ها را تشکیل داده و تحصیل کاردانی و نشان دادن غیرت و شجاعتِ لازم و یا تسلیم و ذلّت؛ آن‌چنان که سرنوشت بعضی از ملت‌ها بر اثر بی‌کفایتی یا طمع‌ورزی های مسئولان آن‌ها چنین رقم زده شد.⁽²⁾

19. آمادگی برای صیانت و حراست

ملت‌ها چه وظیفه‌ای دارند؟ ملت‌ها وظیفه دارند برای صیانت و حراست از خود و برای دفاع از کیان، عزت و هویت خود، خود را آماده نگه دارند. آن ملتی که در این راه غفلت کند، نابود شده است؛ آن ملتی که نتواند نیاز خود را به دفاع، به ایستادگی و به مقاومت، بهنگام بفهمد، پامال شده است.

ملت ما نشان داده است که دچار چنین غفلتی نشده و نخواهد شد؛ نیروهای مسلح ما نشان داده‌اند که در میدان دفاع از منافع ملت و کشورشان لحظه‌یی دچار سستی و درنگ نخواهند شد. عزیزان من! نیروهای مسلح با نامهای مختلف، همه یک خانواده‌اند؛ ارتش و سپاه و بسیج و نیروی انتظامی، همه اجزای مکمل یک مجموعه‌ی دفاع‌کننده‌ی از حیثیت و شرف این کشورند.⁽¹⁾

20. استقلال، مهم ترین بخشِ هویت انقلاب

یکی از مهم‌ترین بخش‌های تشکیل‌دهنده‌ی هویت این انقلاب، استقلال و هویت ملت ایران بود؛ چیزی که در طول دوران پنجاه ساله‌ی حکومت پهلوی و در حدود پنجاه سال قبل از آن در حکومت قاجار، بکل لگدمال شده بود.

کشور به این بزرگی، ملت به این بااستعدادی، ثروت به این انبوهی، یکجا در اختیار سیاست‌های بیگانه بود؛ یک روز در رقابت روس و انگلیس، یک روز مستقلاً در اختیار انگلیس، در نهایت هم در اختیار دزدی قوی‌پنجه‌تر از این‌ها؛ یعنی امریکا. ملت ایران- چه فرزانگانشان که با علم و آگاهی از آن وضعیت رنج می‌بردند، و چه آحاد مردم که از آثار آن وضعیت دچار شکنجه و ستم بودند- یکی از بزرگ‌ترین هدف‌هایشان این بود که این هویت اسیر را بازیابی کنند؛ استقلال

خودشان را به‌دست بیاورند و تابع سیاست این کشور و آن کشور نباشند. امروز هم مهم‌ترین دشمنی‌هایی که با این انقلاب می‌شود، به‌خاطر همین است.⁽¹⁾

21. شما مظهر این ایستادگی باشید

ملت ایران راه انقلاب را که راه آزادی، راه استقلال و راه دست‌یافتن به آرمان‌های والای اسلامی است ادامه خواهد داد. تاکنون این راه را ادامه داده، بعد از این هم به حول و قوه‌ی الهی ادامه خواهد داد. شما در نیروی هوایی و در مجموعه‌ی ارتش جمهوری اسلامی و در خانواده‌ی نیروهای مسلح می‌توانید مظهر این ایستادگی باشید. ⁽²⁾

22. عزّت ملی، رسیدن به استقلال

ملت ما را در طول سال‌های متمادی به یک ملت وابسته تبدیل کرده بودند؛ ملت ما را با تبلیغات پیوسته، از فرهنگ خود، از اعتماد به خود تهی کرده بودند؛ ملت ما را به خود بی‌اعتماد و ناامید کرده بودند.

ملتی با این سابقه‌ی تاریخی، در این موقعیت حساس جغرافیایی، با این همه استعداد انسانی و طبیعیِ نهفته‌ی در این سرزمین، تبدیل شده بود به وسیله‌ای برای استفاده و بهره‌برداری قدرت‌های بیگانه؛ مدتی انگلیس، بعد هم امریکا؛ اما این انقلاب ما را بیدار کرد؛ ما را به خود آورد؛ این همان حرکت عاشورایی بود.

این اقدامِ بزرگ، سرنوشت و راه ما را عوض کرد. ما امروز در راه عزت، در راه استقلال، در راه استفاده از استعدادهای طبیعی و انسانی خودمان حرکت می‌کنیم و پیش رفته‌ایم و دنیا هم تا حدود زیادی به این اعتراف کرده و آن را قبول کرده است؛ چاره‌یی ندارد؛ اما ما باید این راه

را ادامه بدهیم.

هیچ ملتی با تنبلی و تن‌آسایی نخواهد توانست به عزت برسد. رسیدن به استقلال، رسیدن به عزت ملی، رسیدن به کرامت انسانی، برای یک ملت هزینه دارد، که باید این هزینه را متحمل شد و باید تلاش کرد؛ باید به عاقبت کار، امیدوارانه و واقع‌بینانه نگاه کرد، که یک نگاه واقع‌بینانه، امید به انسان خواهد بخشید. این دشمن است که می‌خواهد شما را مأیوس کند.

هر بخشی از بخش‌های کشور وظیفه‌ای دارند؛ نیروهای مسلح، ارتش جمهوری اسلامی، نیروی هوایی، وظایف ویژه‌ی خودشان را دارند؛ باید این وظایف را با دقت و با پیگیری و اهتمام انجام دهند.⁽¹⁾

آثار و برکات استقلال و قطع وابستگی

نوید آینده‌ای روشن

من به شما برادران عزیزی که امروز به یادبود آن خاطره پرشکوه و افتخارآمیز⁽²⁾

در این جا جمع شده اید، مژده می دهم که آینده ارتش جمهوری اسلامی و آینده نیروی هوایی، آینده ای بسیار روشن و سرافراز است و شما برادران عزیز نظامی و مخصوصاً جوان هایی که با نشاط این راه را مشتاقانه طی می کنید، باید بدانید که آینده روشن و خوبی در ا نتظار شما، ارتش و انقلاب شماست.

شما دشمن را مأیوس کرده و دوستتان را امیدوار کردید و این بزرگ‌ترین افتخار در پیش خداست. ملت به شما علاقمند است و شما برای ملت فداکاری می کنید. امروز حتی دشمن برای شما احترام قائل

است، زیرا ارتشی و ملتی است که بدون وابستگی و مستقل و برروی پای خود ایستاده است.⁽¹⁾

2. ثمرهای مهم انقلاب اسلامی

ارتش ما از دیرباز یک ارتش متکی و نامستقلی بود که همه کشورهای قدرتمند خارجی روی آن کار می کردند و طبیعی است وقتی یک دستگاه خارجی در میان ارتش و کشوری که خودش امکانات ندارد، جایی را بازکند، این جای پا را به آسانی رها نمی کند و تا مدت ها دیدگاه های این کشورها در ارتش وجود خواهد داشت. حضور ابرقدرت ها در ارتش فقط به این معنا نیست که به ارتش سلاح، آموزش و روش بدهند و ارتش را بخود وابسته کنند، بلکه بهره برداری سیاسی هم به دنبال نفوذ سلطه بیگانگان در ارتش یک حقیقت اجتناب ناپذیر است.

ما این مسئله را از دیرباز تا قبل از انقلاب اسلامی داشته ایم و ثمرهای مهم انقلاب اسلامی این است که با ظهور خود، حضور قدرت های خارجی را به کلی در ارتش از بین برده است. ما بعد از انقلاب اسلامی پس از گذشت ده ها سال اولین فرصت را برای بدست آوردن یک ارتش مستقل پیداکرده ایم.⁽²⁾

3. فرصتی برای ساخت ارتش

ما بعد از انقلاب اسلامی، پس از گذشت ده ها سال اولین فرصت را برای بدست آوردن یک ارتش مستقل، پیدا کرده‌ایم. ما نسبت به سیستم ارتش در دوران حکومت گذشته اعتراض تلخی داریم، ولی نسبت به افراد ارتش مگر بجز سردمداران آن رژیم، هیچ گونه اعتراضی نداریم؛ انسان ها دریک جریان عمومی بدون این که خود بخواهند، قربانی

می‌شوند. ما خویشاوندی خود را در دوران انقلاب، بلکه تا چندی پیش از انقلاب نسبت به ارتش احساس کردیم.⁽¹⁾

4. حفظ استقلال و روی پای خود ایستادن

برای من مایه مسرت است که شما عزیزان را در خانه خودتان، در محوطه افتخارتان زیارت می کنم و به نمایندگی از طرف مردم، از همه شما و همه برادرانی که در این منطقه هوایی، تأثیری در پروازهای ترابری و شکاری داشته، اعم از خلبانان، همافران، درجه داران و کارمندان، صمیمانه تشکر می کنم، و حقیقت این است که امروز مردم ما از نیروهای مسلح راضی و متشکرند و این برای ما افتخار بزرگی است. در طول تاریخ، ارتشی ها در خدمت قدرتمندانی بودند که در مقابل مردم قرار داشتند؛ و امروز نیز در خیلی جاهای دنیا همین طور است، و این بدان معنا نیست که ارتش های آن جباران، از آدم های بد تشکیل شده، بلکه این ها از خوب ها و خوبی ها، بدها استفاده می‌کردند. مگر انرژی اتمی یا قدرت های شگفت آور عالم طبیعت بد است؟ این ها بد نیست. بد آن نامردمانی هستند که از خوبی ها بسود بدها و بدی ها استفاده می کنند. شما همت کردید، این بدها و بدی ها را دور ریختید و امروز روح پاک و مخلص شما در خدمت انسان ها، فضیلت ها و هدف های عالی است. آن که ارتش جمهوری اسلامی ایران را یک ارتش استثنایی در دنیا می داند راست می‌گوید. الآن در همین محوطه، هواپیماهای شما پرواز و مانور کرد و تیمسار ما با هیجان کامل گفت: «این ها فرزندان اسلام و سربازان خدا هستند». امروز شما سربازان اسلام و فرزندان دین خدا هستید و افتخار بزرگ شما آن وقت بزرگ‌تر خواهد شد که از چیزی که در اختیار شماست، حداکثر استفاده را بکنید و کاری کنید که این استقلال کوتاه مدتی که یافته ایم به درازمدت مبدل شود.⁽²⁾

5. نیروهای مسلح، آقای خودشان باشند

رژیم گذشته ایران بعنوان رژیم سلاح و مهمات معروف بود، اما مستقل نبود؛ لذا آن روز قدرت ها از ارتش و ملت ما احساس ترس و واهمه نمی کردند، اما امروز چنین نیست. امروز تمامی قدرت های بزرگ، از نیروهای بزرگ، از نیروهای ارتش و ملت ما هراس دارند، زیرا امروز ما احساس استقلال می کنیم و نیروهای مسلح و مردم ما می خواهند، در منطقه آقای خودشان باشند.⁽¹⁾

6. استقلال یا وابستگی

وضع کشور ما اکنون یک وضع استثنایی و بی نظیر است؛ به طوری که در تاریخ گذشته هم ما چنین وضعی را کم داشته‌ایم. کشور ما الآن در دوران انتخاب استقلال یا وابستگی است؛ در دوران انتخاب افتخار یا سرشکستگی است؛ ما الآن چنین وضعی را می‌گذرانیم البته این مردم انگیزه اسلامی دارند. مردم ما مسلمانند و در واقع ایمان اسلامی و مذهبی شان دارد آن‌ها را به این میدان‌های خطرناک و بسیار دشوار می‌کشاند و این واقعیتی است. هیچ کس نمی‌تواند این واقعیت را ندیده بگیرد، اما آن چیزی که اسلام امروز آن‌ها را دعوت به آن می‌کند، چیست؟ به این نکته باید توجه شود. اسلام امروز مردم ما را دعوت می‌کند تا کشورشان را یک کشور مستقل، آزاد و سربلند در میان کشورهای دنیا قرار دهند و از ذلت بیرون بکشند و این هدفی است که حتی کسانی هم که اسلام را قبول ندارند، آن را قبول دارند.

خوشبختانه، با توجه به انگیزه ی ایمانی و اسلامی و مذهبی مردم، این هدف حتی برای زندگی مردم عادی که سطح سواد و معلوماتشان هم پایین است، یک هدف جدی شده است. شما ببینید که روشنفکران

یک کشور، چقدر باید کار کنند تا بتوانند یک مشت آدم را متوجه مفهوم استقلال و آزادی ملت و کشور کنند و تازه در دل‌ها و ذهن‌ها هم ریشه دار نخواهد بود. در کشور ما، به برکت ایمان مذهبی مردم و به برکت انگیزه های دینی، این احساس و این خواست در همه وجود دارد و یک حرکت عمومی عظیم و بی نظیر الآن دارد در این مملکت انجام می‌گیرد؛ برای این که مملکت بتواند روی پای خود زندگی کند؛ مردم وابسته نباشند؛ سرنوشت سیاسی و اقتصادی و نظامی کشور را قدرت‌ها و رژیم‌های دیگر و مصالح آن قدرت‌ها تعیین نکنند، بلکه مصالح خود این ملت تعیین کند. روزی در این مملکت، سیاست خارجی ما و تنظیمات داخلی کشورمان، تابع خواست سیاست‌گذارانِ جهانی بود و اگر آمریکایی‌ها لازم می‌دانستند و می‌خواستند، می‌بایست در این جا اصلاحات ارضی شود؛ اگر لازم می‌دانستند، فرض بفرمایید که با فلان کشور می‌بایست روابط می‌داشتیم یا روابط مان را قطع می‌کردیم؛ فلان صنعت را در کشور راه می‌انداختیم یا نه؛ فلان امکانات نظامی یا اقتصادی را برای خودمان به وجود می‌آوردیم یا نه. یعنی، چیزهایی که متعلق به مردم و متعلق به کشور است و می‌بایست تابع نیاز و خواست و اراده این ملت باشد، به هیچ وجه به این ملت ارتباطی نداشت! شما الآن نگاه کنید به امکانات ارتش خودمان؛ این را احساس می‌کنید.

خیلی چیزها در ارتش ما هست که ما به آن‌ها احتیاج نداشتیم و خیلی چیزها نیست که ما به آن‌ها احتیاج داشتیم. تعیین کننده چه کسانی بودند؟ تعیین کننده کسانی بودند که به مصالح کشور ما فکر نمی‌کردند یا اگر فکر می‌کردند، در جهت مصالح خودشان فکر می‌کردند، وقتی مصالح خودشان تأمین می‌شد، نیازهای این ملت را هم احیاناً در حاشیه مورد نظر قرار می‌دادند. اما این برای یک کشور مرگ است؛ برای یک ملت به معنای زوال و نابودی است.

انقلاب ما یک تکان بود، یک حرکت بود، برای این که کشور بتواند

از این وابستگی نجات یابد و پیام استقلال خود را به کشورها و ملت‌های دیگر برساند؛ آن انگیزه را در آن‌ها هم ایجاد کند و منافع ابر قدرت‌ها را مورد تردید و مورد سؤال و مورد انکار قرار دهد. این چیزی است که تا کنون برای ابر قدرت‌ها قابل تحمل نبوده است.⁽¹⁾

7. افتخار نیروی هوایی

امروز نیروی هوایی افتخار می کند که به خود متکی است و این امید را بصورت منطقی و مستدل با خود دارد تا بتواند بدون هیچ گونه تکیه و نیازی به دیگران درآیندهای نه چندان دور به یکی از نیرومندترین نیروهای هوایی در منطقه تبدیل شود.⁽²⁾

8. «استقلال» اساس انقلاب

اساس قضیه در این انقلاب و این کشور، مسأله‌ی «استقلال» است. به دنبال استقلال از خیرات و برکات، همه چیز به یک کشور می‌رسد. چنان‌که همه‌ی ضعف‌ها از «وابستگی» یک کشور به خارج، واصل و عاید می‌شود. چون وابستگی، اوّلِ ندیده گرفتن موجودی‌ها و موهبات الهی در حق یک ملت است. وابسته شدن به یک مرکز قدرت- در هر حدّی که باشد- و دنباله‌رو آن بودن و حرکت کردن؛ ندیدن عقاید، ندیدن فرهنگ بومی، ملاحظه نکردن آمال مردم و حتّی ملاحظه نکردن مصلحت ملی، از نتایج وابستگی است. بدترینِ دولت‌ها و حکومت‌ها حکومتی است که وابستگی را بر ملت خود تحمیل کند. ملت‌ها نمی‌خواهند وابسته باشند. اهل یک روستا را شما نگاه کنید! اگر بتواند دلش می‌خواهد وابسته به مرکز روستا یا فرضاً مرکز شهر نباشد. اصلاً وابستگی، خلاف طبیعت انسان است. اما دولت‌ها آن را بر مردمشان

تحمیل می‌کنند و در راه این تحمیل، ملت را می‌کوبند. دیروز به نوعی و امروز به نوعی دیگر.⁽¹⁾

9. نجات از دوران تلخ اسارت

هیچ‌کس منّتی بر سر ارتش جمهوری اسلامی ایران ندارد. هیچ‌کس دست ارتش را به سوی انقلاب و اسلام و نور هدایت نگرفته است و نکشیده است. همه‌ی ما منّت‌پذیرِ انقلاب و اسلامیم. اسلام به گردن همه‌ی ما حق دارد. انقلاب به گردن همه‌ی ما حق دارد که ما را از دوران تلخ اسارت و وابستگی و بی‌حالی و عدم امکان بروز استعدادها و قبول سلطه‌ی بیگانگان خارج نمود و به دورانی وارد کرد که اگر دشواری و سختی‌ای هم داشته باشد، در راه ایجاد یک دنیای بهتر و برای ایستادن روی پای خود است. ارتش از جمله‌ی اجزایی از این ملت بود که با شوق خود، با پای خود، به میل خود، با ابتکار خود، با قبول خطرها، به سمت انقلاب آمد، انقلاب را در آغوش گرفت و در انقلاب حل شد و مظهر آن، روز نوزدهم بهمن 1357 بود.⁽²⁾

10. شما مایه ی افتخارید

مایه‌ی افتخار را شما دارید؛ شما که روی پای خودتان ایستادید؛ شما که بیگانه‌ای را بر خود و در خود نمی‌پذیرید؛ شما که سعی می‌کنید با موجودیِ خودتان، بهترین خدمات را انجام دهید. هرکدام از شما اگر این روحیه‌ی اقتدار و مناعت و اتّکاءِ به نفس و عزّت در وجودتان بیشتر باشد، ارزشتان بالاتر و فایده‌تان برای ملت بیشتر است.⁽³⁾

11. ما را تحقیر می‌کردند

در همین پایگاه‌ها و مراکز تصمیم‌گیر و اثرگذار آن، امریکایی‌های درجه‌ی چندم و نه برجستگانشان، حضور داشتند و در حقیقت فرمانروایی می‌کردند. فرمانده ایرانی بود؛ اما فرمانروا، آن کسی که اراده‌ی او بر همه چیز غلبه پیدا می‌کرد، یک خارجی، بیگانه و بی‌علاقه‌ی به سرنوشت این کشور و این ملت بود. افسران و حتی اُمرا و جوان‌های ما را تحقیر می‌کردند و به آن‌ها نه در زمینه‌های فنی اجازه‌ی درست فهمیدن می‌دادند، و نه اجازه اقدام و تصمیم‌گیری. ببینید برای یک ملت چقدر تلخ است که افرادی از آن سوی مرزهایش بیایند و برای تأمین منافع خودشان در اینجا حضور نظامی، سیاسی و مدیریتی پیدا کنند؛ نظر آن‌ها ملاک عمل و خواست‌شان تأثیرگذار باشد. این، وضعیتی بود که در ایران وجود داشت. شما امروز خیلی به‌دشواری می‌توانید آن وضعیت را حتّی تصور کنید، اما جوان‌های آن روز نیروی هوایی که دل‌های پاک و روشنی داشتند، ندای امام(ره) را که شنیدند، آن را با منطق صحیح و حق و احساسات خود و خواست‌های حقیقی‌شان منطبق یافتند.

امام(ره) می‌فرمود من می‌خواهم شما را از زیر بار ذلّت امریکا و تحکُّم بیگانه خارج کنم. همان جوان‌ها این را حس می‌کردند و می‌فهمیدند به چه معناست. این بود که با شوق، علاقه و فداکاری به سمت امام(ره) جذب شدند و این افتخار بزرگ را به‌وجود آوردند. تأثیر این اقدام نوزده بهمن در مجموع حرکات انقلاب، تأثیر نمایانی بود و خیلی کارهای دشوار را آسان کرد. این است که این روز، روزِ فراموش‌نشدنی است و این کار، کار بزرگی است.⁽¹⁾

12. ملت شایسته‌ی تکریم

یک ملت وقتی از شرف، استقلال، آزادی و هویت حقیقی خود دفاع

کرد و ایستاد، شایسته‌ی تکریم و اکرام است و این احساس و حالت و روحیه، هیچ وقت کهنه و نسخ نمی‌شود؛ برای ملت‌ها همیشه لازم است. چرا؟ چون قدرت‌های طمّاع و جهانگشا که همیشه در پی این‌اند که قدرت خود را توسعه دهند و منافع نامشروعشان را از دارایی‌های دیگران تأمین کنند، همیشه در دنیا هستند، امروز هم وجود دارند.

شما صحنه‌ی سیاسی دنیا را ببینید که جهانگشایی به شکل مدرن آن و به‌خاطر طمع‌ورزی قدرت‌های طمّاع، چقدر کار را برای ملت‌ها و انسان‌ها دشوار کرده است. در این شرایط اگر ملتی همت و انگیزه و ایمان و توان دفاع از خود را نداشته باشد، بیچاره است.⁽¹⁾

13. آن‌ها کجایند، شما کجایید

نظام سلطه که به کمک زر و زور و به کمک سلاح و تهاجم نظامی تلاش کرده بود اختیار ملت‌ها را و کشورها را در سراسر دنیا در دست بگیرد و بباوراند که ملت‌ها بدون تکیه‌ی به ابرقدرت‌ها و صاحبان زر و زور - که پشت سرشان هم کمپانی‌های صهیونیستی و غیر صهیونیستی صف کشیده بودند - نمی‌توانند راهی به عظمت و شخصیت و هویت و استقلال پیدا کنند، شما این را در هم شکستید.

امروز شما ملاحظه کنید؛ ملت ایران را مقایسه کنید با ملت‌هایی که سی سال در سیطره‌ی قدرت آمریکا بودند؛ ببینید شما کجایید، آن‌ها کجایند. ملت ایران سی سال حرف مستقل خود را گفت؛ سخن حق خود را تکرار کرد؛ به سلطه‌گران «نه» گفت و اینجاست. دولت‌هایی، ملت‌هایی هستند و بودند که در این سی سال در سیطره‌ی آمریکا بودند دولت‌های سرسپرده‌ی آمریکا که ملت هاشان را زیر پای سلطه‌گران انداخته بودند - آن‌ها هم هستند؛ ببینید آن‌ها کجایند، شما کجایید.

ملت ایران با حرکت خود، با استقلال خود، با خودباوری خود، با

توکل به خدا، اثبات کرد که می‌توان و می‌باید در مقابل سلطه‌ی بیگانگان و سلطه‌جویان ایستاد و می‌توان ایستاد. این را ملت ایران اثبات کرده است.

سی سال پیش ملت ایران در قافله‌ی علم و تمدن و پیشرفت و فناوری و نفوذ سیاسی کجا بود؟ امروز کجاست؟ به برکت ایستادگی، به برکت توکل به خدا، به برکت به میدان آوردنِ همه‌ی استعدادهای خود؛ این یک تجربه است؛ هم برای خود ملت ایران و نسل‌های آینده تجربه است، هم برای ملت‌های دیگر تجربه است و نیروی هوایی جمهوری اسلامی یکی از نمونه‌هاست در این ایستادگی و حرکتی که متکی به خودباوری بود. این را باید ادامه بدهید.

ما ملت ایران باید این را ادامه بدهیم. این راه، راه پربرکتی است. دشمنان ملت ایران در این سی و چند سال هر چه در توان داشتند، علیه این ملت به کار گرفتند؛ چیزی در چنته ندارند که علیه ملت ایران به کار نگرفته باشند؛ تحریکات کردند، جنگ راه انداختند، از دشمن جمهوری اسلامی با همه‌ی توان حمایت کردند، معارضه‌ی سخت کردند، معارضه‌ی نرم کردند؛ هر چه در توان داشتند، با این ملت مبارزه کردند؛ اما ملت ایستاد، ایستادگی کرد؛ نه فقط نتوانستند او را به زانو در بیاورند و بشکنند، نتوانستند جلوی پیشرفت او را بگیرند - این ملت پیشرفت کرده است - از هر کاری که در اختیارشان بود و می‌توانستند، در این سی سال استفاده کردند؛ توطئه کردند، کودتا راه انداختند، تحریک نظامی کردند، حمله به هواپیما کردند، تحریم های سخت و شدید کردند؛ روز به‌روز تحریم‌ها را زیاد کردند، به امید اینکه بتوانند ملت را از صحنه خارج کنند؛ بتوانند ملت را نا امید کنند؛ بتوانند ملت را نسبت به اسلام و جمهوری اسلامی بدبین کنند؛ اما ناکام ماندند. این کارنامه‌ی جمهوری اسلامی است.⁽¹⁾

عناصر کلیدی استقلال

تکیه به خدا

سلطه گران، چشم دیدن آزاد زیستن ملتی بدون وابستگی به یکی از سلطه های جهانی را ندارند و ملت ایران این سنت غلط را که سلطه گران بزرگ جهان دیکته کرده بودند، بر هم زد و نشان داد که با تکیه به خدا و نیروهای بی پایان انسانی و اتکال به نیروهای بی نهایت طبیعی خود می‌تواند آزاد، مستقل، سرافراز، و سربلند باقی بماند. ملتی که از رهبر تا تک تک آحادش، حاضر به فداکاری هستند، هرگز شکست نخواهد خورد.

دشمن، قدرت مبارزه با شما را ندارد؛ هرچند می‌کوشند زشتی‌های خود را نشان ندهند، ولی در برابر چشم‌های بیدار جهان محکوم است. همین دشمن بود که ملت مسلمان و مظلوم همسایه‌ی ما را که در زیر یوغ سلطه‌ی چند نفر جبار قرار دارد، علیه ما تحریک کرد و این جنگ تحمیلی، اگر چه در آغاز غیر منتظره بود، اما در نهایت، امید است برای دو ملت دارای خیر و برکت باشد.⁽¹⁾

2. اتکا به نفس

جنگی هم که ابرقدرت ها بر ما تحمیل کرده اند و انگیزه اصلی آن بغض ابرقدرت ها نسبت به انقلاب ما بود، نیز برای ما موهبت و برکت شد. ما را گرد هم جمع کرد. به ما توکل داد. به ما احساس استقلال و اتکاء به نفس داد.

امروز ارتش ما احساس وابستگی نمی کند. امروز نیروی زمینی ما، نیروی هوایی ما، نیروی دریایی ما احساس می کنند که توانایی دارند خودشان را مستقل از ابرقدرت ها، به کارآیی لازم برسانند و بخش مهمی

از این کارآیی را هم نشان داده اند.⁽¹⁾

3. استقلال در گرو جهادی وسیع

استقلال و نیل به استقلال سیاسی، اجتماعی و فرهنگی درگروی جهادی وسیع و بزرگ برای دستیابی به خودکفایی است. برادران نیروی هوایی و دیگر نیروهای مسلح این مسئله را با تمام وجود درک کرده اند که ما

به کار و تلاش احتیاج داریم. خودکفایی نباید در شعار خلاصه شود. خودکفایی باید بصورت یک ایمان از آنچه که می تواند و باید باشد، در بیاید. ما امروز برای قوام هرچه بیشتر شخصیت خودمان به غرور نیاز داریم و غرور ما در خودکفایی است.⁽²⁾

4. اتکای به خود

·

انسان وقتی این جوان های دانشجو، فارغ التحصیل و استادان مؤمن، صبور و کوشنده را مشاهده می کند، این امید و اعتماد که از اول انقلاب در ما بوجود آمد که می توانیم روی پای خود بایستیم، درخشنده تر از همیشه جلوه می کند. یک روز نمی شد حتی خیال کند که ملت ایران بتواند با اتکای به خدا روی پای خود بایستد. اما امروز باید بپذیریم که این امکان بوجود آمده است و برای یک ملت، آن روز که این باور بوجود آمد، روز ولادت جدید است.⁽³⁾

·

در چنین شرایطی، وقتی شما می‌بینید آن استقلال حقیقی و اتکا به نفس واقعی که ناشی از انقلاب و اسلام است این ملت و این کشور و

این دولت را با ناصیه‌یی درخشان در دنیا معرفی می‌کند و قدر این استقلال را می‌دانید و می‌خواهید این استقلال را حفظ بکنید؛ وقتی تجربه‌ی آزاد زیستن در نظام الهی و اسلامی را تجربه‌ی شیرینی می‌دانید و می‌خواهید آن را روز به روز به سمت کمال پیش ببرید، پس باید خودتان را آماده‌ی دفاع بکنید.⁽¹⁾

5. قدرت دفاعی منهای دیگران

باید با هدف های بلند و با همت عالی شروع کنیم اما با امکاناتمان پیش برویم و برون از امکانات، هر فکری و هرآرزویی، صورت خام خواهد داشت. امکانات را ببینیم. با امکانات به جلو برویم. یک بخش آن امکانات مربوط به وزارت دفاع و مسئولین بالای ارتش و مسئولین بالای فرماندهی است که خود باید این ها را تأمین کنند و تأمین هم می کنند. آن چیزهایی که از خارج باید تهیه شود. دو بخش دیگر باقی می ماند: یک بخش تولیدات داخلی است و ابتکار و خلاقیت و نوآوری در ساخت. که این مربوط می شود به جهادهای خودکفایی بخش های فنی با سازمان صنایع و وزارت دفاع و همة کسانی که به هنر اندیشیدن و هنر نوآموزی درآن ها وجود دارد و همت سازندگی درآن ها زنده است. این یک بخش است که باید حتماً دنبال این کار باشید. ما باید تولید داخلی داشته باشیم. باید بسازیم. حقیقت این است که بدون این ما نمی توانیم اطمینان پیدا کنیم به استقلال نظامی خودمان و به استقلال دفاعی خودمان. استقلال دفاعی منظورم قدرت دفاعی منهای دیگران. ما باید به این اطمینان برسیم. این یک بخش است که سازندگی و نوآوری است و یک بخش نگهداری و تعمیر؛ و این از کارهای بسیار مهم است.⁽²⁾

6. بهره گیری از همه استعدادها

امروز جلوه‌ی دیگری از ایمان و کارائی و حسن اداره و دلسوزی و صمیمیت را در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران مشاهده کردیم. این در حقیقت نمایشگر آن است که نیروی هوایی و ارتش جداً مصمم است پایه‌های استقلال خود که لازمه‌ی اسلامی بودن آن است استوار و مستحکم کند. بهره‌گیری از همه‌ی استعدادها و ابتکارها امکان خواهد داد که این روند مبارک تداوم یابد. بی شک باور به توانائی خود و احساس مسئولیت در برابر آینده‌ی ارتش، همه‌ی دشواری‌ها را برطرف خواهد ساخت و مشاهده‌ی موفقیت‌های پیاپی، خستگی را از تن دست‌اندرکاران خواهد زدود... و اجر و ثواب الهی و سپاس نسل‌های آینده، پایدارتر است.⁽¹⁾

فصل سوم: تحقیقات و پژوهش، علم و دانش

اشاره

فصل سوم

تحقیقات و پژوهش، علم و دانش

تحقیقات و پژوهش

1. لازمه‌ی پیشرفت همه جانبه

اگر می‌خواهید کشور ایران آباد شود، رفاه و رونق اقتصادی، پیشرفت همه‌جانبه، عزّت سیاسی، امنیّت اجتماعی، امنیّت شغلی، دانش و پیشرفت تحقیقات از یک طرف، و معنویت از یک طرف این کشور را روشن و نورانی کند، دو چیز را باید در نظر بگیرید. این دو چیز، وظیفه‌ی همه‌ی قشرها، مخصوصاً قشرهای آگاه است... مبادا کسی خیال کند که مملکت بدون فعّالیت و تلاشِ سازندگی- فقط با ذکر خدا گفتن- آباد خواهد شد؛ ابداً. باید تلاش کرد، باید مجاهدت کرد؛ هم مجاهدت علمی، هم مجاهدت عملی.⁽¹⁾

2. پیشرفت‌ها، با ارزش و چشمگیر

آمادگی، هم به معنای آمادگی علمی است که مبتنی بر آموزش و بازخوانی و تحقیق است و هم آمادگی تجهیزاتی که مبتنی بر نگهداری، ساخت، ابتکار و نوآوری است. امروز نیروهای مسلّحِ ما در سازمان‌های گوناگون، هم در زمینه‌ی ساخت بحمدالله پیشرفت‌های با ارزش و چشمگیری کرده‌اند و هم در زمینه‌ی آمادگی عملیاتی که سازماندهی و

آموزش‌های مربوط به آن در این زمینه لازم است مورد توجّه دقیق قرار گیرد. آمادگی، مقوله‌ی وسیع و همه‌جانبه‌ای است. با این خصوصیات، نیروهای مسلّح، هم در دوران جنگ و هم در دورانی که تهدیدی کشور را متوجّه خود نمی‌کند، می‌توانند برای کشور و برای ملت مفید واقع شوند و برای مردم عزیزمان این احساس را به‌وجود آورند که سازمان‌های مسلّح در خدمت آنها در جهت رسیدن به آرمانهای الهی و ملی قرار دارند. تا امروز این‌گونه بوده است؛ در آینده هم باید ان‌شاءالله همین‌گونه باشد. ⁽¹⁾

3. توسعه دانش و تحقیقات نظامی

اما الآن به هر زحمتی هست، باید وارد این میدان شوید؛ آنگاه خواهید دید که می‌توانید. اینها وارد شدند و دیدند که می‌توانند؛ لذا هواپیما و تانک و سلاحهای پیشرفته و موشک ساخته شد. چه کسانی اینها را ساختند؟ همین شما جوانها و شما نظامیها؛ هم در ارتش و هم در سپاه. پس، از ابزارهای پیشرفته استفاده کنید و حتی‌المقدور آنها را بسازید. از دانش این رشته، حداکثر استفاده را بکنید. دانشکده‌ی شما حقیقتاً مرکز دانش و اطلاعات و تحقیقات باشد؛ جوانها یاد بگیرند، اساتید زحمت بکشند و محققان پژوهش کنند.⁽²⁾

4. جبران عقب‌ماندگی با جهاد علمی و پژوهشی

این کشور با این همه انسان با استعداد، با این همه زمینه‌ی رشد و پیشرفت علمی و فنی و صنعتی و بخشهای مختلف علمی و با این همه امکانات، امروز با یک فاصله‌ی بسیار ژرف و عمیقی عقب است. ما باید این فاصله را طی کنیم؛ همه‌ی کسانی که توانایی‌یی در خودشان سراغ

دارند – هر نوع توانایی در هر بخش که است؛ چه در بخش ساخت و ساز، چه در بخش صنعت، چه در بخش کشاورزی، چه در بخش علم و تحقیق و پژوهش و پرورش انسانهای دانشمند، چه در بخشهای گوناگون دیگر، حتی در ورزش و هنر و امثال اینها – باید به این لشکر افتخار بپیوندند و در این راه بیفتد؛ مشکلات این کشور را حل کنند و به فضل پروردگار حل خواهیم کرد. این مشکلات، بسیار کوچک‌تر از آن است که یک مجموعه‌ی مؤمن و متوکل به خدا و دارای اعتماد به نفس نتواند آنها را حل کند؛ حل می‌شود و حل خواهیم کرد؛ منتها هر چه که خیلِ پیوستگان به این مجموعه انبوه تر و با کیفیت تر و با نشاط تر و سر زنده تر باشند، این کار سریع تر انجام خواهد گرفت و به پایان خواهد رسید. ان شاءالله که همه ی شما این توفیق را پیدا کنید.⁽¹⁾

5. پیشرفت های علمی با جوانان انقلابی

من به شما عرض کنم؛ ما پیشرفت‌های علمی و پژوهشیِ بسیار زیادی در بخش‌های مختلف داشته‌ایم که ستون اصلی این بخش‌ها را همین جوانان انقلابی و بچه‌های مؤمن تشکیل داده‌اند. آن‌ها بودند که وارد میدان شدند و بر اساس همان روحیه، بسیاری از گردنه‌ها و عقبه‌های تحقیقات و کار مهمّ علمی را پیش بردند. بله؛ معنویت، دنیای انسان را هم آبادتر می‌کند؛ منتها دنیای سالم.⁽²⁾

6. تأثیرگذاری تحقیقات بر رشد و توسعه

مسئله‌ی کاربردی کردن تحقیقات و اختراعات- که اتفاقاً بعضی از جوان‌ها گفتند- جزو چیزهائی است که من رویش تکیه دارم. ما ممکن است یک تحقیقاتی بکنیم، در یک پروژه‌ی تبلیغاتی به جاهای خوبی هم محققِ ما برسد؛ اما این در وضع کشور، در جهت رشد و توسعه‌ی کشور

نقشی نداشته باشد؛ یعنی نتواند به ثروت ملی تبدیل شود. ما باید علم مان را بتوانیم به ثروت ملی تبدیل کنیم. این، تلاش لازم دارد، برنامه‌ریزی لازم دارد. آن وقت یک نکته‌ای در کنار این هست- که باز در همان نقشه‌ی جامع علمی قرار می‌گیرد- که ما باید زنجیره‌ی علم و فناوری را تکمیل کنیم، که گاهی یک جاهائی از این زنجیره قطع شده است، تا یک خط تولید واقعی درست بشود و علم بتواند از همه‌ی جهات به اهداف خودش برسد.⁽¹⁾

7. پژوهش و دانش و یادگیری را جدی بگیرید

شما در نیروهای مسلح و جوانان عزیز ما در بخش‌های مختلف این کشور، پیش‌گامان این حرکتید. جمهوری اسلامی ایران این پیام نو، این پیام روشن، این پیام صلح و سعادت را برای جهان امروز و فردا دارد. فردا مال شماست، تلاش کنید. با عزم راسخ، با نیت درست، با به میدان آوردن همه‌ی ظرفیت وجودی خود، آن هسته‌ی مستحکم را به وجود بیاورید، توسعه بدهید تا بتوانید به معنای واقعی کلمه سربازان و پیش‌گامان و پیشاهنگان این حرکت باشید.

امروز نیروهای مسلح به توفیق الهی در جمهوری اسلامی ایران امتیازات بزرگی دارند، امتیازات برجسته و کم‌نظیری دارند. این امتیازات را روز به روز در خودتان افزایش بدهید.

پژوهش و دانش و یادگیری را جدی بگیرید. دوران جوانی را برای بروز استعدادهای گوناگونی که خدای متعال در وجود شما نهاده است، مغتنم بشمرید. امکان خدمت را به این کشور، این ملت، با این هدف‌های والا و روشن، قدر بدانید. حضور در صف مقدم دفاع و خدمت به یک چنین کشوری، یک چنین ملتی، به یک چنین نظامی افتخار بزرگی است. این افتخار امروز در اختیار ما، نسل‌های پی‌درپیِ برخاسته و

نشأت‌گرفته‌ی در انقلاب اسلامی قرار گرفته؛ این را مغتنم بشمرید.⁽¹⁾

8. به خود متکی باشید

ما می‌خواهیم جوانان ما احساس کنند که می‌توانند به خودشان و به کمک خدای متعال متکی باشند؛ می‌توانند از مستکبران و متکبران عالم مستغنی باشند؛ می‌توانند نیروهای مسلحی مجهز به فرآورده‌ها و محصولات ذهن و ابتکار ایرانی به وجود بیاورند.

همه چیز را با این دید نگاه کنید، درس را با این دید بخوانید، تحقیق و پژوهش را با این سمت و سو ادامه دهید، به خود متکی باشید؛ این تجربه‌ی شماست، تجربه‌ی کشور شماست، تجربه‌ی پیشکسوتان شماست در ارتش جمهوری اسلامی و در کل نیروهای مسلح. به خود که متکی بودید، نیروهای شما، استعدادهای شما مثل چشمه‌ی لایزالی از درون می‌جوشد و فرآورده‌های آن را تقدیم شما و تقدیم سازمان شما و تقدیم ملت شما می‌کند.⁽²⁾

9. لزوم تقویت دانشگاه ها

دانشگاه، موتور پیشرفت کشور است؛ در این هیچ تردیدی نیست. اگر یک ملتی عزت می‌خواهد، اگر استقلال می‌خواهد، اگر اقتدار می‌خواهد، اگر ثروت می‌خواهد، باید دانشگاه خود را تقویت کند. خوشبختانه این نکته در ذهنیت مسئولین کشور جا افتاده است؛ همه این را درک کرده‌اند که باید به دانشگاه اهمیت بدهند. ⁽³⁾

10. ضرورت هماهنگی بین مراکز علمی

یکی از ضعف‌ها ناهماهنگی‌هاست؛ در بخش‌های مرتبط با دانش و

علم و فناوری، بایستی هماهنگی کامل بوجود بیاید. ما مسئله‌ی ارتباط صنعت و دانشگاه را مطرح کردیم- که خب، الحمد للَّه در این زمینه دارد کار می‌شود و بیشتر هم کار خواهد شد؛ حالا مسئولین مطالبی هم درباره‌ی ارتباط نخبگان با مراکز تحقیقاتی یا با صنایع و امثال این‌ها، با ما در میان گذاشتند که مژده‌بخش است و إن شاء اللَّه در وقت خودش به شما گفته خواهد شد و اطلاع خواهند داد- لیکن هماهنگی بین خود مراکز علمی خیلی لازم است.⁽¹⁾

علم و دانش

1. علم و تولید، دو پایه اصلی پیشرفت مادی کشور

پیشرفت مادی کشور در درجه‌ی اول، متوقف بر دو عنصر است: یک عنصر، عنصر علم است؛ یک عنصر، عنصر تولید است. اگر علم نباشد، تولید هم صدمه می‌بیند؛ کشور با علم پیش می‌رود. اگر علم باشد، اما بر اساس این علم و بر بنیاد دانش، تولید تحول و تکامل و افزایش پیدا نکند، باز کشور درجا می‌زند. عیب کار ما در دوران حکومت طواغیت این بود که نه علم داشتیم، و چون علم نبود، نه تولید متکی بر پایه‌ی علم و پیش‌رونده و رشدیابنده داشتیم. لذا دنیا وقتی وارد میدان صنعت شد، پیش رفت؛ قاره‌ی آسیا که دیرتر از اروپا وارد میدان صنعت شده بود، پیش رفت؛ ولی ما بر اثر حکومت این طواغیت و شرائط گوناگون، عقب ماندیم.

اگر می‌خواهیم جبران کنیم- که می‌خواهیم، و ملتمان حرکت هم کرده است و به میزان زیادی پیش هم رفته است- باید به علم و تولید اهمیت بدهیم؛ باید در مراکز علم، در مراکز تحقیق، با شکل‌های نو و مدرن پیگیری شود. چند سال است که من روی مسئله‌ی علم تکیه

می‌کنم و الحمد للَّه چرخ‌های پیشرفت علمی و تولید علم در کشور به حرکت درآمده است؛ البته باید باز هم سرعت بگیرد، هنوز اول راهیم. ⁽¹⁾

2. دفاع از ارزش‌ها؛ با استفاده از علم

علم مایه‌ی قدرت و ثروت است. اگر کشور شما و نظام جمهوری اسلامی باید به این قدرت و اقتدار دست پیدا کند تا بتواند از ملت خود، از کشور خود، از ارزشهای خود و از نظام خود پشتیبانی کند و مصونیت ببخشد- که قدرت فایده‌اش این است؛ اقتدار برای زورگوئی به دیگران نیست، برای جلوگیری از زورگوئی دیگران است- و اگر در کنار این به ثروت احتیاج دارد تا بتواند مشکلات گوناگونی را که میراث سالها حکومت استبدادی در این کشور است برطرف کند، باید علم را به دست بیاورد. برای یک ملت، علم وسیله‌ای است برای رسیدن به اقتدار ملی و ثروت ملی.

خوشبختانه ما در این زمینه امکانات زیادی داریم. اگر درست محاسبه بشود، شاید بتوان گفت واقعاً حدود صد و پنجاه سال ملت ایران را متوقف نگه داشتند. این استعداد جوشانی را که شما امروز می‌بینید، این مال امروز نیست؛ همیشه نسلهای ایرانی این استعداد را داشته‌اند.⁽²⁾

3. علم، مقدمه ی ثروت و اقتدار

رمز پیشرفت یک کشور، یعنی آن محور اصلی برای اقتدار یک کشور، پیشرفتِ همراه با اقتدار، علم است. آماج بسیاری از توطئه‌های امروزی که علیه جمهوری اسلامی هست، علم و اهل علم و دانشجویان علم و محیط علمی است؛ این را توجه داشته باشید. نگذارید این تیر طبق آن هدف‌گیری دشمن، به هدفی که آن‌ها گرفته‌اند، اصابت کند. کار علمی را نگذارید متوقف بشود. از همه‌ی این حرف‌هائی که گفته شد،

مهم‌تر، مسئله‌ی علم و تحقیق و پژوهش است. دنیای غرب ثروتش از ناحیه‌ی علم است، اقتدارش از ناحیه‌ی علم است، زورگوئی‌ای که امروز می‌کند، به خاطر علمی است که دارد. پول فی نفسه اقتدار نمی‌آورد. آنی که اقتدار می‌آورد، دانش است. امروز اگر آمریکا پیشرفتگیِ علمیِ خودش را نمی‌داشت، نمی‌توانست در دنیا این‌جور زورگوئی بکند و در همه‌ی مسائل عالم دخالت بکند.

ثروت هم اگر به دست می‌آید، از ناحیه‌ی علم به دست می‌آید. علم را اهمیت بدهید. اینی که من سال‌هاست روی مسئله‌ی علم، تحقیق، پژوهش، پیشرفت، نوآوری، شکستن مرزهای علمیِ موجود تکیه می‌کنم، به خاطر این است. بدون انواع دانش، اقتدار کشور امکان‌پذیر نیست. دانش اقتدار می‌آورد. ⁽¹⁾

4. علم عامل قدرت ملی

آنچه که در درجه‌ی اول در ایجاد قدرت ملی مهم است، به نظر من دو چیز است: یکی علم است، یکی ایمان. علم مایه‌ی قدرت است؛ هم امروز و هم در طول تاریخ؛ در آینده هم همین‌جور خواهد بود. این علم یک‌وقت منتهی به یک فناوری خواهد شد، یک‌وقت هم نخواهد شد. خود دانش مایه‌ی اقتدار است؛ ثروت‌آفرین است؛ قدرت‌نظامی‌آفرین است؛ قدرت سیاسی‌آفرین است.⁽²⁾

5. علم عامل امنیّت بلند مدت کشور

اینی که من توی این چند سال به دانشگاه‌ها مرتب راجع به مسائل علم و تحقیق و پژوهش و نوآوری و جنبش نرم‌افزاری و ارتباط صنعت و دانشگاه و این‌ها این همه تأکید کردم، برای خاطر این است که یک رکن امنیت بلندمدت کشور و ملتتان علم است. ⁽³⁾

6. نتایج عقب ماندگی علمی

در گذشته سرچشمه‌ی علم در این کشور خشک شده بود. از طرق مختلف این کار صورت می‌گرفت: یکی این بود که در مقابل هیمنه‌ی پیشرفت دانش غربی، این تصور در کشور ما غلیظ شد و مورد تأکید قرار گرفت که ایرانی قادر نیست، ایرانی نمی‌تواند، ایرانی استعداد لازم را برای پیشرفت علمی و صنعتی ندارد. امروز این حرف به گوش شما بیگانه و ناآشناست؛ اما بدانید که در یک دوره‌ی طولانی، این فکر در کشور تولید و ترویج شد؛ گفتند ایرانی به درد ادبیات می‌خورد- ادبیات بزم و گل و بلبل و این‌طور چیزها- آن هم ادبیات به معنای شعر؛ و الّا تحقیقات ادبی را هم باز باید اروپایی‌ها و مستشرقین اروپایی می‌آمدند می‌کردند.

ایرانی به درد کارهای جدی و اساسی نمی‌خورد. نتیجه‌ی فقر علمی، فقر صنعتی شد. نتیجه‌ی فقر صنعتی، خرج کردن همه‌ی سرمایه‌ها برای رسیدن به سطح زندگی معمولیِ متعارف دنیایی شد؛ یعنی وارد کردن، صنعت مونتاژ، دائم دنبال دیگران دویدن، نفت و همه‌ی سرمایه‌های داخلی را تقدیم کردن. نتیجه‌ی دیگرش این بود که خیلی از استعدادهای طبیعی- غیر از استعدادهای انسانی- در کشور ما متوقف ماند. وقتی مردمی دانشمند نبودند، اهل صنعت نبودند و فناوری و علم نداشتند، از بسیاری از ثروت های موجود طبیعی خودشان هم غافل می‌مانند. سال‌های متمادی می‌گذشت؛ نفت در این کشور بود، اما کسی نبود که بداند این نفت چیست و به چه درد می‌خورد! ⁽¹⁾

7. بر ثروت علمی بشر بیفزاییم

باید به سمت کارهای بزرگ برویم. ببینید! یک‌وقت هست شما می‌توانید هواپیمایی را که دیگران اختراع کرده‌اند و ساخته‌اند، خودتان

بدون کمک دیگران در داخل کشور بسازید، این خیلی خوب است؛ این بهتر از خریدن هواپیمای ساخته شده است؛ اما یک‌وقت هست شما خودتان یک چیزی در سطح هواپیما در کشورتان تولید می‌کنید؛ این است آنچه که ما لازم داریم؛ ما باید بر ثروت علمی بشر بیفزاییم. نگویند نمی‌شود؛ می‌شود. یک روزی بشریت فناوری ریزترین‌ها- نانوتکنولوژی- را نمی‌شناخت، بعد شناخت. امروز صد تا میدان دیگر ممکن است وجود داشته باشد که بشر نمی‌شناسد؛ اما می‌توان آن‌ها را شناخت و می‌توان جلو رفت. ⁽¹⁾

8. نمی خواهند ملتی الگو باشد

امروز این ملت حرف خودش را به دنیا زده و دنیا به درستی شناخته که این ملت چه می خواهد بکند و چه می کند. قدرت های سلطه گر نمی خواهند ملتی را در میان ملت های دنیا بعنوان الگو ببینند که با سلطة سلطه گران نمی سازد و ابرقدرت ها را به ابرقدرتی قبول نمی کند. می خواهد روی پای خودش بایستد. برتری علمی را دلیل و موجب برتری سیاسی و سلطه سیاسی و اقتصادی و نظامی نمی داند. ملتی که نمی‌خواهد سرنوشت او را، آینده او را، سیاست او را، روش های او را، حتی فرهنگ و اعتقادات او را دیگران به او دیکته کنند. فقط به این جهت که برتری تکنولوژیک دارند. این چه دلیلی شد؟ مگر برتری تکنولوژیک در یک کشور و برای یک ملت موجب می شود که به دیگر ملت ها زور بگوید؟ این ملت می گوید: ما هم راه پیشرفت علمی را می رویم. راه خودجوشی استعدادها را. اما حاضر نیستیم از فرهنگمان، از اعتقاداتمان، از اسلاممان، از انسانیتمان، از استقلالمان، از هویت ملی و اسلامی خود، دست برداریم و زیرسلطه و قدرت شما برویم. امروز این حرف را ملت ما با همه وجود زده و در جبهه های نبرد نظامی و نیز در

جبهه های نبرد سیاسی و اقتصادی این را به اثبات رسانده و شما برادران عزیز، در این امر سهم مؤثر و بسزایی داشته اید.⁽¹⁾

8. موقعیت برجسته ارتش

من بعنوان کسی که با زیبایی های ارتش آشنا است و از نقاط ضعف هم غافل نیست، باید بگویم ارتش جمهوری اسلامی ایران موقعیت برجسته ای را احرازکرده و این نظر منصفانه ای است که ارتش تلاش بسیار دارد و وظیفه بزرگی را بردوش گرفته است و آن وظیفه علاوه بر توانایی های علمی و فنی توأم با شوق و عشق و ایمان به کشور و به انقلاب است.⁽²⁾

9. دین و تقوا در کنار دانش

در ارتش جمهوری اسلامی ایران، در کنار دانش، به دین و تقوا اهمیت می‌دهیم. من، مخصوصاً به شما جوانان می‌گویم: ملتی که بر اساس اسلام و دین و قرآن حرکت کرده است، ارتشش باید متدین باشد. شما، جوان و پاک و خالص هستید. سعی کنید هرچه می‌توانید، روح و خلوص دینی و تقوا را در کار و عمل خودتان تقویت کنید و آن را با خود به داخل یگان‌ها یا قسمت‌ها و اداراتی که به آنجا مأمور خواهید شد، ببرید.⁽³⁾

10. سوءاستفاده ی قدرت ها از علم و صنعت

امروز در دنیا می‌بینید که بعضی از قدرت‌های جهانی، به برکت علم

و صنعت پیشرفته ‌ای که در اختیار دارند و با سوءاستفاده از آن، تمام مهارهای عالم و زمام‌های قدرت چه مهارهای اقتصادی و چه مهارهای سیاسی و چه تولید و تبلیغات و فرهنگ عمومی ملت‌ها در سرتاسر جهان را به دست خود گرفته‌اند و یا خواسته‌اند بگیرند؛ در حالی که این علم متعلق به آن‌ها نیست و متعلق به بشر است. علم را کسانی به وجود آوردند که متعلق به این قدرت‌ها نبودند؛ بلکه متعلق به جامعه‌ی بشری بودند و این ابتکارها و اختراع‌ها و پیشرفت‌های علمی را برای بشر فراهم و تقدیم کردند. البته، این سوءاستفاده از علم و صنعت، متعلق به امروز هم نیست؛ در گذشته هم همین‌طور بوده است.⁽¹⁾

11. اتکا به علم و استعداد خودمان

جوانانِ بااستعداد هستند؛ نیروهای علمی در میان ما هستند؛ روح ابتکار در میان ملت ما فراوان است. این ملت می‌تواند روی پای خودش بایستد. دشمن به مؤمنین و به اسلام هیچ‌گونه کمکی نخواهد کرد. این‌ها با اسلام دشمنند. همه مسئولین در بخش‌های مختلف، باید به این نکته توجّه کنند. ما باید به خودمان متّکی باشیم؛ به سرمایه‌های خودمان، به علم خودمان، به استعداد خودمان، به توانایی‌های مادّی خودمان، به ذخایر زیرزمینی خودمان. نه اینکه راه دادوستد را ببندیم. اما نباید تسلیم و مقهور قدرت دشمن شویم.⁽²⁾

12. علم و فناوری متعلق به همه بشریت

جمهوری اسلامی ایران، آنچه را که امروز دارد، با همت فرزندان خود به دست آورده است. ما گردنمان زیر بار منت هیچ‌کس در دنیا خم نیست. البته از تجهیزات مدرن جهانی استفاده کرده‌ایم؛ اما با عزت. باز هم استفاده خواهیم کرد؛ اما با عزت. درعین‌حال، بیشترین امید، اعتماد و

تکیه‌ی ما به نیروهای ذاتی و درونی ایران اسلامی عزیز است. جوانان ما و مغزهای متفکر و دست‌های ماهر و روح‌های بزرگ سازنده و مبتکر خود ما هستند که باید ما را مجهز کنند. من امروز به شما فرزندان شجاع این آب و خاک عرض می‌کنم: به خودتان متکی باشید. ما، در را و راه را به روی خودمان نمی‌بندیم که از امکانات جهان و فناوری جدید استفاده نکنیم. علم و فناوری متعلق به همه‌ی بشریت است و هیچ‌کس نمی‌تواند آن را منحصر به خود بداند و منت آن را بر سر کسی بگذارد. همه‌ی بشر در تکوین موجودی امروز مدنیت بشری، باهم سهیم بوده‌اند. ما راه را به روی خودمان نمی‌بندیم و این را حق خودمان می‌دانیم. اما دو نکته مسلم است: نکته‌ی اول اینکه، تکیه‌ی اصلی ما به نیروهای خودی است. شما باید همت کنید؛ شما باید بسازید؛ شما باید مهارت به دست بیاورید؛ همچنان که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، گام‌های بسیار بلندی در این راه برداشتید. کسانی که اطلاعات و اخبار را دارند، می‌دانند که امروز، آشنایی، مهارت و تسلط جوانان ما در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی بر تجهیزات پیچیده و مدرن، ده‌ها برابر بیش از قبل از انقلاب است. امروز ما روی پای خودمان هستیم. نکته‌ی دوم اینکه، محصول این همه دستاورد، برای حفاظت از انقلاب است؛ حفاظت از این گوهر گران‌بهایی که ملت ما با خون خود آن را به دست آورده است. حفاظت از استقلال، آزادی ملی، سرسپرده نبودن و دنباله‌رو قدرت‌های بزرگ نبودن. این، همان نکته‌ای است که قدرت‌های بزرگ را از ملت ایران خشمگین می‌کند. ما برای استکبار، هیچ‌گونه ابهت و ارزشی قائل نیستیم. بگذار خشمگین باشند. امروز در سطح جهان، قدرت‌های استکباری می‌خواهند با استبداد و خودسری عمل کنند. این را اگر دولت‌های وابسته و سر سپرده پذیرفته‌اند، ما نمی‌پذیریم. ملت‌های آزاده، بخصوص ملت ما نمی‌پذیرند. ما ملت بزرگی با امکانات بی‌شمار و استعداد فراوان هستیم. این‌ها را زنده خواهیم کرد، تا روش ملت ایران، الگویی برای ملت‌های دربند باشد.⁽¹⁾

13. آمادگی علمی و تجهیزاتی

امروز یکی از مناطقی که این دفاع مقدّس و بزرگ و منطقی، در آن زمینه پیدا می‌کند، منطقه‌ی دریاست و شما چه سپاهی و چه ارتشی هرکدام باید همه‌ی آمادگی‌های لازم آمادگی علمی، عملی، فرماندهی و مدیریّتی؛ آمادگی تجهیزاتی و پشتیبانی و آمادگی انضباطی را برای خودتان فراهم کنید.

هر جا هستید، انتظار ملت ایران و انتظار من به عنوان خدمت‌گزار شما و دیگران همین است. من به مراکز علمی، نظامی علاقه‌مندم، که ترکیبی است از دانش، که خود هنر بزرگ انسانی است و انضباط نظامی، که هنر بزرگ دیگری است. اینجا هم یکی از همان مراکز علمی، نظامی است. اما مرکز علمی، نظامی باید از همه جهت، درخشان و پاک باشد. من بار چندمی است که به این مرکز می‌آیم و مایلم این بار این مرکز را از همه‌ی جهات، بهتر از دفعات دیگر ببینم. البته گزارش‌ها این را نشان می‌دهد و قراین هم آن را تأیید می‌کند.

شما جوانانی که در این مرکز هستید چه خودتان، چه اساتیدتان و چه فرماندهانتان باید بدانید که این مرکز، یک ساحت پاکیزه است و باید آن را، چه به لحاظ اخلاقی و چه به لحاظ عملی و دینی، پاکیزه نگه‌دارید. شما که در این استان مبارزخیز، استان جهاد، استان شهادت، استان اخلاص و در این شهر زندگی می‌کنید، باید برای مردم این شهر و مردم این استان، نمونه‌های تقوا و پرهیزگاری باشید. هم ارتشی‌ها و هم سپاهی‌ها هر دو مشمول این سخنانند.⁽¹⁾

14. هوش بالای ایرانی

یکی از نقاط قوت ملت ایران هوش بالای اوست. نه اینکه صرفاً ما مدعی برخورداری مردم ایران از این نقطه‌ی قوت باشیم؛ بلکه همه‌ی

تحصیل‌کردگان یا مدرسین دانشگاههای دنیا که با چنین مباحثی آشنایی دارند، می‌دانند متوسط هوش ایرانی از متوسط هوش جهانی بالاتر است. در همه‌ی دنیا، متخصصینی که ضریب هوشی ملتها را برآورد می‌کنند و محققینی که کارشان سنجش هوش و استعداد است، بر این نقطه‌ی قوت ایرانیان اذعان دارند. بنابراین، ملت ایران، ملتی با هوش است و نتیجه‌ی بهره‌مندی از این نقطه‌ی قوت، آن است که پیشرفت علمی، پیشرفت صنعتی و پیشرفت سیاسی برای او میسر است.⁽¹⁾

15. خودتان را با علم و عمل بسازید

ما یک ملت آزاد و مستقل هستیم. ما می‌اندیشیم و عمل می‌کنیم. ما نگاه نمی‌کنیم که این و آن چه می‌گویند، تا دستورالعمل خود را از گفته‌ی قدرت‌ها انتخاب کنیم. ما مصالح ملت و کشور و بینشِ درست و استدلالِ صحیح را چراغِ راهِ خودمان قرار می‌دهیم. اتّکای ما به خدا و به این ملت بزرگ است و شما نیروهای مسلّح، بازوان نیرومند و پنجه‌های قویِ این ملتِ بزرگ هستید. خودتان را بسازید. جوانان عزیز! فرزندانِ عزیزِ من! خودتان را با علم و عمل بسازید. دانشجویان! افسرانِ جوان! هرچه می‌توانید، ایمان و دانشِ نظامی و انضباط و اخلاص و شجاعت را در خودتان تقویت کنید. نقش شما، نقش شرافتمندانه و بزرگی است. افتخار شما، یک افتخار بی‌بدیل است.⁽²⁾

16. مثل یک چشمه‌ی جوشان

علاوه بر نظامی‌گری، باید دانش و پیشرفت های علمی و تحقیقی و صنعت و غیره، در حد مطلوب، در این نیرو (نیروی هوایی) وجود داشته

باشد.علاوه بر این، چون محیطی است که عناصر مختلفی را می طلبد، لذا احتیاج دارد به این که نظمِ لازم هم در آن استقرار داشته باشد. بنابراین، ملاحظه می کنید که باید پیشرفت نظامی، پیشرفت علمی و پیشرفت در زمینه نظم داشته باشد؛ و برای این که همه این ها بتواند آینده دار باشد و مثل دریاچه بزرگی نباشد که به هیچ جا وصل نیست و اگر آبش تبخیر شد یا حادثه دیگری برایش پیش آمد، دیگر هیچ فردایی برای آن متصور نیست، یعنی برای این که مثل یک چشمه جوشان باشد، باید دستگاه آموزشی فعال و سازنده و زنده و متکی به نفس هم، داشته باشد. البته روح همه این ها، تعبّد، دیانت، تدین، پافشاری و پایبندی بر مظاهر و ظواهر دین، ایمان دینی، و عمل دینی است.⁽¹⁾

17. از این هم پیش‌تر خواهیم رفت

ملت ایران، در طول این هفده سال توانسته است ثابت کند که قدرتمند، رشید و صبور است. راه خود را با طمأنینه، آرامش و با اتّکای به نفس ادامه می‌دهد. هفده سال پیش، ملت ما، این ارتش، این نیروی هوایی، این نظم و سطح عالی دانش در نیروهای مسلّح و این دانشجو و استاد و چنین فرماندهان و مسئولان دانشگاهی را نداشت، و این، آسان به دست نیامده است. تلاش‌ها و کوشش‌ها شده است. انشاء اللّه، از این هم پیش‌تر خواهیم رفت. نیروهای مسلّح، روز به روز، به هدف‌های خود نزدیک‌تر خواهند شد، و روز به روز توانایی‌های بیشتری به دست خواهند آورد. این توانایی‌ها، فقط توانایی نظامی نیست. توانایی علمی، صنعتی و روحی هم هست. اتّکای به نفس هم هست. دشمن هرچه می‌تواند، تلاش کند.⁽²⁾

18. خود را علماً و عملاً و اخلاقاً بسازید

اگر در مقام مقایسه، کسی بگوید که در کشور ما هرگز ارتشی با این خصوصیات، با این امتیازات که امروز بحمدالله ارتش جمهوری اسلامی ایران از آن برخوردار است، وجود نداشته است، بی‌شک سخنی صادقانه و دقیق و منطبق بر حقیقت بر زبان جاری کرده است. سه خصوصیت ممتاز را ما امروز در ارتش جمهوری اسلامی ایران مشاهده می‌کنیم: اول، پیشرفت‌های نظامی، چه در زمینه‌ی علمی، چه در زمینه‌های عملی و چه در زمینه‌ی تشکیلاتی. دوم پیشرفت‌های اخلاقی و معنوی؛ که امروز جوانان این ارتش، بسیاری از مسؤولان این سازمان رزمی، انسان‌های نورانی و متدین و گاهی مجسمه‌های اخلاق و معنویت و تقوا و دیانتند. این خصوصیت، نه فقط در کشور ما، در هیچ نقطه‌یی از عالم تا آنجایی _ که ما سراغ داریم _ در هیچ ارتشی سابقه ندارد، دیده نشده و در تاریخ نوشته نشده است. امروز شما در این جنبه، در قله‌ی ارتش‌های تاریخ خودمان و ارتش‌های جهان قرار دارید. بدانید که این خصوصیت تابناک و این ارزش حقیقی، مثل همه‌ی گوهرهای تابناک دیگر وجود انسانی و عالم آفرینش، نادیده و ناشناخته نخواهد ماند. همه آن را خواهند دید، همه از آن بهره خواهند گرفت، همه آن را خواهند ستود؛ و خصوصیت سوم، محبوبیت مردمی، پشتوانه‌ی عواطف و علایق ملت ایران و پیوند مستحکم با این ملت بزرگ است. جوانان عزیز، فرزندان من _ کسانی که بدنه‌ی این ارتش و رأس و ارکان این ارتش را در آینده تشکیل خواهید داد و مسئولیت‌های بزرگ را بر دوش خواهید گرفت _ از جوانی خودتان، از نیروی خودتان، از وضع مناسبی که امروز بحمدالله در سازمان ارتش از آن برخوردار هستید، و از فضای معنوی این کشور الهی و اسلامی، حداکثر استفاده را ببرید، خود را علماً و عملاً و اخلاقاً بسازید.⁽¹⁾

19. ابتکار و روح آفرینندگی مایه ی سرافرازی

امروز بار دیگر نشانه‌های برجستگی و دانائی و هوشمندی را در این مرکز آموزشی مشاهده کردم. ابتکار و روح آفرینندگی و شجاعت اقدام همراه با ایمان و امید، سرمایه‌ئی است که نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران توانسته با آن برای خود و میهن و فرماندهان و کارکنانش سرافرازی بیافریند. همواره چنین باد.⁽¹⁾

20. اتکا به اراده ها و ایمان ها

شما جوانان عزیزی که امروز در سازمان‌های گوناگون نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به خدمت مشغول هستید - چه ارتش، چه سپاه، چه بسیج، چه نیروی انتظامی - وظایف خود را به درستی انجام دهید. این وظایف بسیار سنگین است و اهتمام ویژه و جدی‌ای را می‌طلبد که از شما جوانان مؤمن این اهتمام هم برمی‌آید. ما متکی به جسم‌ها نیستیم؛ متکی به اراده‌ها، به ایمان‌ها، به دل‌های پُر از عشق و محبت، به ذهن‌ها و مغزهای فعال، به استفاده از علم و پیشرفت‌هایی که در اختیار ماست، هستیم؛ این‌ها باید دستورالعمل کاری نیروهای مسلح را تدوین کند. از علم استفاده کنید؛ از تجارب با ارزش دوران دفاع مقدس استفاده کنید؛ از هوش و ابتکار خدادادِ جوان ایرانی حداکثر استفاده را بکنید؛ از آنچه که در اختیار دارید، بجا و به‌هنگام استفاده کنید؛ نگذارید نیروی خداداده‌ای که در اختیار شماست، معطل بماند و در هنگام نیاز به کار نیاید.

این استان مانند سایر مناطق کشور پهناور و عزیز ایران اسلامی، مانند وجب به وجب این خاک معطر و عبیرآمیز، برای یکایک آحاد این ملت، عزیز و مغتنم است. مسؤولان گوناگون در بخش‌های مختلف نیروهای

مسلح، باید کوشش کنند خود را به روز کنند. امکانات خوبی در اختیار هست و می‌توانید این امکانات را ارتقاء ببخشید.⁽¹⁾

21. پیشرفت‌های علمی و فناوری با اعتماد به نفس

امروز بحمدالله این جرأت، این گستاخی، این دلیری و این اعتماد به نفس که می‌توانیم، می‌کنیم، پیش می‌رویم؛ چه در زمینه های علمی، چه در زمینه های فناوری و چه در زمینه های سیاسی در نسل جوان ما به وجود آمده است.

چالشهای مزورانه‌ی قدرتها اثری روی روحیه مردم و جوانهای ما نمی‌گذارد؛ این فرصت خیلی بزرگی است؛ این را به همین شکل پیش ببرید و مرعوب نشوید. نه در زمینه‌ی علمی مرعوب شوید، نه در زمینه‌ی فناوری مرعوب شوید، نه در زمینه‌ی سیاسی مرعوب شوید، نه در زمینه‌ی نوآوری مرعوب شوید.⁽²⁾

22. خودباوری و پیشرفت علمی؛ ثمرات انقلاب

این ملت بر اثر انقلاب اسلامی و نظام اسلامی به خودباوری دست یافت- یعنی باور کرد که می‌تواند- این را امام به ما درس داد و فضای عمومی نظام اسلامی این را برای ما به ارمغان آورد. امروز جوان ما، دانشجوی ما، استاد ما، پژوهشگر ما، صنعتگر و سازنده‌ی ما باور دارد که می‌تواند. این خودباوری در علم به ما کمک کرد. ما امروز در میدان علم پیشرفتهای زیادی کرده‌ایم؛ اما هنوز عقبیم. هیچ‌کس خیال نکند که چون در میدان علم پیشرفت‌کرده‌ایم، به مقصد رسیده‌ایم و دیگر بس است؛ نه، ما را خیلی عقب نگه داشته‌اند؛ ولی ما پیشرفت کرده‌ایم و در این بیست

و پنج سال خیلی جلو آمده‌ایم. طبق آمار، در دوران انقلاب، نسبت پیشرفت علمی ما از همه‌ی دنیا بالاتر و بیشتر بوده است!⁽¹⁾

23. ضرورت تقویت علم و ایمان

وقتی یک ملت مورد تهدید قرار می‌گیرد، عمل صالح این است که انسان‌هایی در مقابل تهدید دشمنانِ متجاوز سینه سپر کنند؛ امکانات خودشان را متمرکز کنند؛ از همه‌ی نیرو و استعدادِ خودشان بهره بگیرند؛ علم و عمل و ابتکار و شجاعت را باهم بیامیزند و در مقابل دشمن زورگو و متجاوز بایستند و مقاومت کنند. وقتی ایمان با عمل صالح همراه شد، انسان از خسران نجات پیدا می‌کند؛ آن وقت ملت‌ها پیروز می‌شوند. چیزی که ایران اسلامی کارخانه‌ی منحصر به فرد آن را در درون خود داشته است، ایمان است. دشمنان ما هم از این کارخانه می‌ترسند و از این تولید واهمه دارند؛ بقیه‌ی حرف‌ها دروغ و بهانه و تزویر است. شما جوانان مؤمن، روزی که دانش و ایمان و شجاعت و ابتکار و نواندیشی و اغتنام فرصت را باهم بیامیزید و در میدان علم و عمل آن را به کار بگیرید، برترین فرآورده‌های این کارخانه‌اید. اگر می‌بینید جمهوری اسلامی که حرکت نظامی سلطه را در همه‌ی مدارهای آن با مشکل مواجه کرده و نظام سلطه‌ی جهانی را به چالش طلبیده، بیست و پنج سال است که علی‌رغم همه دشمنی‌ها و کارشکنی‌ها، بیش از پیش زنده و سرپا و ریشه‌دار و مقتدرتر است، راز آن در همین تولید علم و ایمان است. علم و ایمان را در خودتان تقویت کنید. شما جوان‌های برگزیده‌ای هستید که در برهه‌ی حساسی از تاریخ این کشور واقع شده‌اید؛ این هم اقبال شماست. ممکن بود من و شما در دورانی زندگی کنیم که مجال هیچ کار و تلاشی در آن نبود.⁽²⁾

24. راه را بر سلطه دشمن ببندید

نظامی‌گری در یک چنین نظامی، مایه‌ی افتخار است و به نظامی‌گریِ خود ببالید و افتخار کنید. به لفظ اکتفا نکنید؛ در عمل، نظامیِ مؤمن، یعنی مجاهد فی سبیل الله، باشید. شرط مجاهد، آماده بودن است. با دانش و فن و تجربه و پیشرفت‌هایی که ذهن بشر در همه‌ی اقطار عالم به آن دست یافته است، خود را آشنا و مجهز کنید و به دیگران نیز بیاموزید؛ ذهن‌هایتان را پیچیده کنید و از تجربه‌های دوران دفاع مقدس حداکثرِ استفاده را بکنید. در آن روز، همین نیروی هوایی و همین ارتش و سپاه و بسیج، با امکانات کم، با محاصره‌ی اقتصادی و با تحریم عمومی توانستند در مقابل جبهه‌ای بایستند که اگرچه صفوف مقدمش نظامیان بعثی صدام بودند؛ اما صفوف مؤخر آن، همه‌ی قدرت‌های نظامیِ شرق و غرب بودند و پشتیبانی فنی و علمی و اطلاعاتی و سازماندهی و مدیریتی از سوی آن‌ها انجام می‌گرفت. در مقابل چنین جبهه‌ی وسیعی، ما توانستیم به همت جوان‌هایمان، به همت بسیجمان، سپاهمان، ارتشمان، خلبانان و فنی‌های شجاعمان و عناصر کارآمد رسته‌های مختلف نیروهای مسلحمان بر دشمن پیروز شویم. از این تجربه درس بگیرید و با آن آشنا شوید. حضورِ در ارتش را مغتنم بشمارید.⁽¹⁾

25. راه پیشرفت علمی را به جد دنبال کنید

راه پیشرفت علمی را به جد دنبال کنید، نکته‌ای که من در مجامع دانشگاهی و علمی، با دانشجو، با استاد و با محقق در مورد مسائل علم و تحقیق بارها تکرار کرده‌ام و این ناشی از یک نگاه بررسی شده، تحقیق شده غیرقابل تردید است، این که عزّت کشور، امنیت بلند مدت کشور از جاده علم عبور می‌کند و بدون علم نمی‌شود به این‌ها دست پیدا کرد. نقش ایمان به جای خود محفوظ، نقش فداکاری و ایثار و جهاد در راه

خدا همه به جای خود محفوظ، این‌ها لازم است، امّا کافی نیست. علم به تنهایی هم کافی نیست، علم بدون ایمان، علم مشوب به اغراض مادی و شهوات هم کافی نیست، آن هم مضر است، لکن بدون علم هم هر فعالیت مثبت، هر نقطه مثبت دیگری ناکارآمد است. علم را خدای متعال سازنده میسر و تعیین‌کننده مسیر زندگی انسان‌ها قرار داده است علم هم مال خداست «عَلّمَ الاِنسانَ مالَم یَعلَم». علم هم نعمت خداست و بزرگ‌ترین نعمت خداست. علم را خدای متعال به بشر داده است تا راه زندگی‌اش را ترسیم کند، پیدا کند، او را بشناسد. چطور می‌توان در دنیایی که آحاد بشر به شکل‌های گوناگون از علم استفاده می‌کنند بدون علم زندگی و پیشرفت کرد؟ درست فهمیدند کسانی که می‌خواستند بر دنیا تسلّط پیدا کنند و منافع متراکم و ذخایر فیاض این منطقه را بدست بگیرند که باید اولین قدمشان این باشد که ما را از علم‌مان دور کنند. از علم خودشان هم محروم نگهدارند و همین کار را کردند.⁽¹⁾

26. میدان کسب علم، میدان اراده ها

ما امروز به علم احتیاج داریم، بدون علم نمی‌شود، میدان علم هم مثل همه مجاهدت‌های دیگر میدان اراده است، بدون اراده نمی‌شود علم را بدست آورد. ببینید عزیزان من اصلاً همه جنگ‌های دنیا در واقع جنگ اراده‌هاست. اراده‌ها هستند که باهم می‌جنگند، ابزارها در درجه دوم قرار می‌گیرند. اراده‌ها هستند که در مقابل هم صف‌آرایی می‌کنند، و هر اراده‌ای که قوی‌تر بود امید بقا برای او بیشتر است. در زمینه علم هم همین جور است با اراده می‌شود میدان‌های علم را کسب کرد، با اراده می‌شود در علم، پیشرفت به معنای حقیقی کلمه پیدا کرد.

خوشبختانه من می‌بینم این دوستان عزیزی که اینجا صحبت کردند، هر کدام بخشی از حقایق مربوط به پیشرفت علمی را در بیاناتشان به

صورت خوبی بیان کردند. حقیقت همین است. ما در زمینه نوآوری، در زمینه کشف حقایق بی‌پایان کشف نشده عالم، بایستی جلو برویم. این جور نیست که حتماً ما باید همان راهی را برویم که دنیایی که امروز برخوردار از علم است رفته است، هیچ لزومی ندارد. البته بدون داشتن علم نمی‌توان علم بیشتر بدست آورد. در این تردیدی نیست، امّا معنایش این نیست که همان راهی را که دانشوران امروز و برخورداران از دانش در زمینه فن‌آوری طی کردند، عیناً همان راه را، دنبال آن‌ها، طی کنیم. به این صورت همیشه عقب می‌مانیم. ما باید راه‌های میانبر را پیدا کنیم و راه‌های میانبر الی ماشاء‌الله است. باطن پیچیده و تو در توی این عالم همچنان قابل کشف است آن قدر ذخایر، حقایق و ارتباطات کشف نشده بین عناصر این عالم وجود دارد که هر جای این سرزمین را بکاوید به یک چیزی دست پیدا خواهید کرد. در این فکر نباشید که آن جایی که دیگران حفاری کردند حتماً همان جا برویم و از آنجا چیزی پیدا بکنیم. حفاری کنید، حقایق کشف نشده در این عالم بسیار است. دیگران هوشیاری به خرج دادند، بیداری به خرج دادند، کشف کردند، آن کشف را تبدیل به علم کردند، آن علم را تبدیل به فن‌آوری کردند، آن فن‌آوری را وسیله پیشرفت در زندگی قرار دادند. البته شهواتشان موجب شد که آن را وسیله غلبه و سیطره بر انسان‌ها هم قرار بدهند. ما هم باید همین تلاش را انجام بدهیم.⁽¹⁾

27. ساختار جدید با نگاه علمی

همه جای دانش مرغوب و مطلوب است، در این هیچ تردیدی نیست. لکن در تحقیقات و کارهای علمی یک منطقه اختصاصی مربوط به ارتش جمهوری اسلامی ایران داریم. بنابراین باید نگاه ویژ‌ه‌ای بکنید به تحقیقات علمی مرتبط با مسائل ارتش جمهوری اسلامی ایران، مسائل فنی سلاح، مسائل تاکتیکی، مسائل سازمانی و مدیریتی، در همه این

زمینه‌ها نگاه علمی بکنید. هیچ حرفی نداریم که با یک نگاه علمی جدید ساختار ارتش را به شکل بهینه تغییر بدهیم، به شرطی که از درون خود ارتش بجوشد. ما ساختار نیروهای نظامی‌مان را در واقع به تقلید دیگران شکل دادیم به تقلید دیگران شکل گرفتیم، هیچ اشکالی ندارد که محققین ما حتی در این زمینه‌ها، زمینه‌های مدیریتی، سازمانی و تشکیلاتی کار تحقیقاتی کنند. همچنان‌که در زمینه مسائل مربوط به رزم نکته بسیار خوبی را گفتند، تاکتیک را تعریف کنیم و بر اساس آن تعریف، سلاح بسازیم. که نکته بسیار صحیح و دقیقی است. در همه مسائل مربوط به ارتش، مسئله بهداشت و درمان رزمی و نظامی که در بیانات این دوستان ذکر شد، مسائلی که در حوزه ارتش، سازمان ارتش، و در حوزه نیروهای مسلّح مورد ابتلاء است به این‌ها نگاه ویژه و اهتمام خاص بشود.⁽¹⁾

28. ارتباط مثل ظروف مرتبطه

در بیرون ارتش، در نیروهای مسلّح مثل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، کارهای علمی پُر وزن و با ارزشی انجام می‌گیرد. تصور من این است که نه شما از کارهای آن‌ها درست خبر دارید، نه آن‌ها از کارهای شما خبر دارند. هم شما تولید و خلاقیت و فن‌آوری و پشت سر این‌ها عشق و اخلاص و کارآمدی و اراده و عزم دارید، هم آن‌ها. این خلاقیت و نوآوری و پیشرفت و تنوع در تولیدات و پشت سر آن عشق و ایمان و علاقه به این کار را دارند، باهم مثل بیگانه‌ها نباید برخورد کنید. فرماندهان ارتش و سپاه و ستاد کل در این زمینه ترتیبی بدهند تا بتوانند مثل ظروف مرتبطه این‌ها را باهم وصل کنند. آن‌ها از شما استفاده کنند شما از آن‌ها استفاده کنید و پیش ببرید کارهایتان را. عین همین قضیه در ارتباط با وزارت دفاع هست بخشی از کارها در وزارت دفاع به شکل خیلی خوب در قسمت‌های گوناگون انجام می‌گیرد، کارهای خوبی هم انجام گرفته است. آنجا هم تحقیقات هست، پیشرفت هست، شوق

هست، ایمان هست، ترسیم آرمان‌های زیبا و شیوا برای آینده هست. البته در مورد سازمان‌های ارتش و سپاه اعتقادم این است، قبلاً هم گفتم نباید خودشان را سرگرم به تولید انبوه و تولید صنعتی بکنند. این کار را باید محوّل کنند به صنعت و به وزارت دفاع، همین کاری که تا حالا انجام گرفته است، یعنی تحقیق را می‌کنید، نمونه را به وجود می‌آورید، کار با ارزش را خلق می‌کنید و بعد می‌دهید دستگاه‌های تولیدکننده و تکثیرکننده آن را تکثیر کنند. سازمان ارتش و دستگاه‌های گوناگون فعّال علمی و بازوهای تحقیقاتی را نباید سرگرم این کار کرد، باید داد به آن‌ها. یک چنین تقسیم کاری هم می‌تواند انجام بگیرد. بین سپاه و ارتش هم همین جور، بین این دو سازمان هم احتمالاً امکان این وجود دارد که بخشی از کارهای حساس و مهم بیشتر مورد تکیه بر این سازمان و بخشی بیشتر مورد تکیه بر آن سازمان باشد. این قابل تصور است. خوشبختانه فرماندهان ارتش و سپاه که واقعاً به نظر من جزو بندگان خوب خدا، و حقیقتاً جزو برگزیدگانند، جزو صالحانند، می‌توانند این کار را انجام بدهند.⁽¹⁾

29. عزت شما را دشمنان هم تصدیق می‌کنند

شما عزیز و عزتمندید. عزت شما از دو جهت است: یکی از این جهت که در راه علم، در راه جهاد و با زلال معنویت و ایمان، جوانیِ ارجمند خودتان را می‌گذرانید؛ این عزت است. «وللَّه العزّهًْ و لرسوله و للمؤمنین»؛ عزت متعلق به خدا و پیامبر و مؤمنان است؛ و شما با این شیوه، در خیل مؤمنان داخلید. جهت دوم این است که شما مایه‌ی عزت کشور خود و ملت خود هستید. آن کشور و آن ملتی که بتواند ثابت کند که آماده است برای استقلال خود، برای حفظ هویت خود، برای آرمان‌های خود، برای موجودیت خود، ایستادگی کند و مردانه دفاع کند،

عزیز است. عزت آن ملت را حتّی دشمنان در اعماق وجود خودشان تصدیق می‌کنند؛ اگرچه از روی عناد حاضر نباشند بر زبان بیاورند. امروز عزت شما را - که نوک پیکان استوارِ دفاع ملی هستید - دشمنان شما هم تصدیق می‌کنند؛ بسیاری بر زبان هم می‌آورند.⁽¹⁾

30. علم، پاسخ گوی نیاز ملّت

زنجیره‌ی علم، فناوری، تولید محصول و تجاری‌سازی- که این زنجیره‌ی بسیار مهمی است- در حال شکل‌گیری است؛ یعنی دانش را تولید می‌کنند، آن را تبدیل به فناوری می‌کنند، محصول را تولید می‌کنند، محصول را به بازار تجارت جهانی می‌آورند و برای کشور تولید ثروت می‌کنند. این دانش فقط دل‌خوشکنک نیست، که ما بدانیم حالا در این زمینه پیشرفت کردیم؛ نه، این دانش کشور را ثروتمند می‌کند، سودش به همه‌ی مردم می‌رسد. این، کشاندن مسیر تولید علم به ثروت ملی کشور است و پاسخگوئی به نیازهای ملت. ⁽²⁾

فصل چهارم: نوآوری، ابتکار و خلاقیّت

اشاره

فصل چهارم

نوآوری، ابتکار و خلاقیّت

ابتکار و خلاقیت با توکل به خداوند

این روح مسلمانانه جنگیدن را که خمیره بزرگ آن این است که نه ظلم می کنیم و نه زیر بار ظلم می‌رویم، نه تجاوز می کنیم و نه زیر بار تجاوز می رویم، در همه افراد زیر نظر خود تقویت کنید. شما باید روح ابتکار و خلاقیت و نوسازی را در کلیه افراد بیدار و زنده کنید. باید به خدمات پرسنل ارتش ارج نهاد. در مورد قصورها و کوتاهی ها و هم چنین حفظ و نگهداری کامل ابزار جنگی و سلاح های استراتژیک سخت گیری کنید. ما با آنچه که داریم تا آنجا که بتوانیم می جنگیم و با توکل به خدای متعال و به امید استعدادهای همین مردم، ان‌شاءالله آرزوی کمک خواهی ما از قدرت های سلطه گر را برای همیشه به دلشان خواهیم گذارد.⁽¹⁾

ارتش باید از کارآیی بالایی برخوردار باشد

حرکت رو به کمال ارتش، یکی از اجزای مهم و اساسی نظام جمهوری اسلامی است. شاید در کمترجایی در دنیا بتوان یافت که ارتش، این چنین در دل و ذهن مردم جاگرفته باشد. مردم شما را هم چون عناصری مقدس دوست دارند و فرماندهان نظامی وقتی در میان مردم

ظاهر می شوند، بمانند مقدسین از آنان استقبال می شود. ارزش هایی که مورد ملاحظه ماست، ارزش های اصیل اسلامی و منطقی است و یقیناً یکی از ارزش هایی هم که باید در حوزه مأموریت شما قرار بگیرد، ارزش کارآیی است. شما با تشویق دانایان، خبرگان و افراد ورزیده و زبردست در کار جنگ، بایستی این خبرگی را ترویج نمایید و جوشش و شکوفایی این ارزش ها را مدنظر قرار دهید. هنگامی که پرسنل نظامی احساس کنند، ابتکارها و هوشمندی های آنان و بها دادن به آن از نظر فرماندهان ارزشمند است، به این دانایی تشویق خواهند شد و به پیش خواهند رفت.

در دنیایی که کشورها از تهدید نظامی ابرقدرت ها لحظه ای آسایش ندارند، ارتش باید از کارآیی نظامی بالایی برخوردار باشد. شما امروز بهترین دانشگاه های نظامی را در جبهه ها و میدان های جنگ دارید. قبلاً دانش نظامی، تنها در کتاب‌ها، نوشته ها و کلاس‌ها خلاصه می شد و با واقعیت ها منطبق نمی گردید.

ولی اکنون ارتش جمهوری اسلامی ایران یک ارتش جنگ دیده است و ما هم اکنون جنگ چند ساله‌ای را پشت سر می گذاریم که برای ما از لحاظ کارآیی و بالا رفتن دانش نظامی، فوق العاده ارزشمند بوده است. در این رابطه کسانی هم که می توانند برای پیشبرد اندیشه نظامی در این کشور مؤثر باشند، باید تشویق گردند.⁽¹⁾

کشف راه های جدید با ابتکار و تلاش

بنده روی نقش ابتکار خیلی تکیه می‌کنم و اعتقادم بر این است که در جاهایی که یک مسیر به نظر بن‌بست می‌رسد، در سایه ابتکار انسان، ده ها راه برای انسان کشف می‌شود؛ یعنی واقعاً وقتی آدمی چیزی را بخواهد و برای آن هدف و خواسته خود تلاش کند، هیچ بن بستی وجود ندارد. با ابتکار، با تلاش، با خرج کردن همه فکر و توان، انسان می‌تواند مشکلات زیادی را برطرف کند و بن‌بست‌هایی

را باز کند. انتظار ما از ارتش این بوده و هست که در این خط و جهتی که ملت ایران حرکت می‌کنند، هم چنان پیشاپیش صفوف حرکت کنند، دارای راه ها و شیوه های ابتکاری همیشگی باشند و این حرکتشان را هم چنان ادامه دهند.⁽¹⁾

تقویت روحیه ی خلاقیت و ابتکار

تقویت روحیه ی خلاقیت و ابتکار عواملی هستند که باید در بین نیروهای مسلح گسترش و توسعه یابد. در طول این مدت ]8 سال دفاع مقدس[ اگرچه مشکلات زیادی را متحمل شدیم، اما ملت ما آبدیده تر شد و امروز مردم با تجربه و سنجیدگی و اتکای قوی در صحنه های مختلف انقلاب حضور دارند. ارتش و سپاه دو بازوی توانمند این ملتند و سال ها مقاومت کردند و در زمان صلح نیز در کنار هم باقی خواهند ماند. افتخارات و پیروزی های امروز ما ناشی از سال ها تلاش و دلاوری شما برادران رزمنده است.⁽²⁾

اهتمام به نوآوری

از جمله‌ی چیزهائی که باید مورد توجه قرار بگیرد، نوآوری کردن در همه‌ی تولیدات به‌صورت پی‌درپی و لحاظ حس، یعنی اشباع حس زیبائی‌شناسی در مصرف‌کننده است. این یکی از مسائل قابل توجه هست که بایستی به آن اهمیت بدهیم. ⁽³⁾

سرافرازی و بالندگی ثمره ی تلاش

امروز نخستین ثمرات تلاش دلسوزانه و ابتکار آمیز شما مسئولان و

دست‌اندرکاران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در برابر چشم خودی و بیگانه، با سرافرازی و بالندگی، خود را نشان داد و در حقیقت مهارت و پشتکار و اعتماد بنفس شما را به نمایش گذاشت. خدا را سپاس که به شما توان و توفیق داد و راهها را به سمت هدف گشود. و شما را سپاس که نعمت خدا را قدر دانستید و راه او را پیمودید. اکنون سه چیز را به یاد داشته باشید: نخست تداوم حرکت را، هرگز متوقف نشوید و دائماً به پیش بروید دوم به کیفیت، بسیار اهمیت بدهید، حداقل باندازه کمیت سوم پرداختن به تقوای خود و دانشجویانتان، این پشتوانه‌ی حقیقیِ پیشرفت و راز پیروزی است. از خداوند متعال توفیقات روزافزون شما را مسئلت می‌کنم.⁽¹⁾

لزوم استفاده بهینه از نخبگان

یکی از چیزهایی که در کار یک سازمان نظامی حایز اهمیت است، نشاط برای استفاده‌ی بهتر از استعدادها و قدرت‌ها و موجودی‌های مادّی و انسانی است. استعدادها را جستجو کنید و آن‌ها را به جوشش و درخشش در بیاورید. از دست‌های ماهر و مغزهای نافذ و خلاق و چشم‌های دقیق، در پیشرفت کار و مسئولیت بزرگ

خودتان بهره بگیرید. این‌ها، همان تصمیم‌گیری‌های بجا و شناختن تکلیف لحظه‌هاست.⁽²⁾

چشم به خود بدوزید، نه به بیگانه

چشم به خود بدوزید، نه به بیگانه. ما برای ارتش و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تجهیزات فراهم می‌کنیم. ما نیروهای مسلح خود را تا آنجا که در وسع و قدرت ماست، با تمام توان تجهیز می‌کنیم؛ اما

توصیه‌ی دایمی ما این است که به ابتکار و به دست و بازو و توانایی‌های خود بیندیشید. نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی، در درون خود استعدادهای فراوانی دارند که باید از این استعدادها حداکثر استفاده را بکنند، و بحمداللّه می‌بینیم که امروز استفاده می‌شود؛ اما روز به روز این را بیشتر کنید. ستاد مشترک هم نقش هدایت‌کننده و هماهنگ‌کننده و تکمیل‌کننده را نسبت به این تلاش‌ها در کلّ نیروهای مسلح خواهد داشت. امیدوارم که ان‌شاءالله موفق باشید و ارتش ما آن‌چنان ارتشی باشد که شایسته‌ی ملت بزرگ و قهرمان ماست.⁽¹⁾

قدرت دفاع و قدرت سازندگی

برادران عزیز! عناصر رزمنده‌ی نیروهای مسلح! برحسب تجربه‌های تاریخی، آنچه بیش از همه برای ملت‌ها مایه‌ی افتخار است، عبارت است از قدرت دفاع و قدرت سازندگی؛ در معیار تقدیر و ارزش‌گذاری بر روی ملت‌ها، آنچه در بالای صفحه قرار می‌گیرد، این دو توانایی است. هرگز در تاریخ، کشوری را به خاطر مثلاً وسعت بازرگانیش یا تجملات زندگی یا مصرف زیاد و از این‌گونه چیزها ستایش نمی‌کنند؛ مگر زبان‌های سطحی‌جو و مغزهای سطحی‌نگر؛ اما ملت‌هایی را که توانسته‌اند در مواقع حساس از خود دفاع کنند، تاریخ ستایش می‌کند و قشرهای ژرف‌نگر به چشم تجلیل بر آن‌ها می‌نگرند. تاریخ همچنین ملت‌هایی را که توانسته‌اند پس از ضربه‌های هولناک و ویرانی‌های وسیع، با سازندگی و قدرت نوآوری، دوباره خود را به حال اول بلکه بهتر برگردانند، ستایش می‌کند.

شما نیروهای مسلح و همه‌ی ملت ایران، در یک مرحله امتحان خوبی دادید؛ در مرحله‌ی دوم هم - یعنی مرحله‌ی بازسازی - هم باید همان نمایش قدرت در همه‌ی سطوح کشور و در هر جایی که انسان سربلند و شایسته‌یی از مردم ایران در آن حضور دارد، وجود داشته باشد.

در دوران دفاع مقدس، همه‌ی ملت با یکدیگر تشریک مساعی کردند و پیشاپیش، نیروهای مسلح - ارتش و سپاه و اقیانوس پهناور بسیج مردمی - در میدانهای گوناگون آن‌چنان عظمتی آفریدند که چشم دنیا را به خود متوجه کردند. امروز مانند سالهای گذشته و بیشتر از آن، ما نشانه‌ی این التفات و اعجاب جهانی را مشاهده می‌کنیم.⁽¹⁾

ابتکار و نوآوری با تلاش های صادقانه

وقتی مجاهدت نیروی هوایی را در طول این چهارده سال؛ بخصوص در دوران جنگ به یاد می‌آورم و وقتی اطلاعات گوناگونی را که از اوضاع و احوال این نیرو، از آغاز جنگ تا امروز داشتم، مرور می‌کنم، می‌بینم مجموعه‌ی عظیمی از فداکاری ها و تلاش‌های صادقانه و ابتکارها و نوآوری‌ها و به کمک اسلام شتافتن در لحظات دشوار روزهای غربت و چه بسیار کارهای عالمانه و دلسوزانه انجام گرفته است که همه‌ی این‌ها حاکی از علاقه‌مندی و توان فکری و علمی در زمینه‌های فنی و حرکت‌های عاشقانه‌ی خلبانان در رفتن

به سمت خطرهای حتمی است. وقتی این‌ها را در کنار هم می‌گذارم و چهره‌ی عزیز شهدای بزرگی چون شهید بابایی و دیگران را به یاد می‌آورم، می‌توانم در این روزهای ولادت، خطاب به ولیّ‌عصر، ولی اللّه الاعظم أرواحنا فداه، عرض کنم که: ای سید بزرگوار ما! ای مرکز عشق و محبت و سوز ما و ای نقطه‌ی اوج امید بشر! این نیروی هوایی که ما در طول این چهارده سال دیدیم، سپاهیان تو هستند؛ سربازان تو هستند؛ نیروی هوایی تو هستند؛ و این افتخار بسیار بزرگی است.⁽²⁾

هرچه تلاش کنید ، جا دارد

باید عرض کنم که فعالیت های نیروی هوایی، بحمد اللّه به شکل صحیحی تقریباً در همه‌ی زمینه‌ها، بخصوص در بعضی از زمینه‌ها جریان داشته است. باید عرض کنم: آنچه که تاکنون شده است، هرچند خوب است و انسان نباید از سپاس نسبت به تلاش‌هایی که این بندگان خدا و مؤمنین و تلاشگران صادق انجام می‌دهند، لحظه‌ای غافل بماند، اما آنچه ظرفیت انسانی شما و اخلاص و ایمان آن و بحمد اللّه ظرفیت های بشری آن اقتضا می‌کند، بیش از این است. لذا، هرچه تلاش کنید، جا دارد. هرچه فعالیت کنید، مورد رضای الهی است. هرچه در این میدان های ابتکار و نوآوری چه بخش های عملیاتی، چه بخش های فنی، چه بخش های مدیریتی و سازماندهی و چه بخش های تحقیقاتی پیش بروید، مورد نیاز ملت و کشورتان است. مردم ما هم بحمد اللّه نیروی هوایی را دوست دارند. مردم نسبت به زحمات و تلاش های شما تا آن حدود که اطلاع می‌یابند، اظهار محبت می‌کنند. ما این را اطلاع داریم. هرچه تلاش کنید، مورد رضای الهی و محبت این ملت است. باز عرض می‌کنم: جا برای تلاش زیاد است. فعالیت کنید، تلاش کنید و عناصر جوان و مؤمن را تربیت نمایید. روحیه‌ی تدین را در نیرو گسترش دهید و کاری کنید که عناصر مؤمن در نیروی هوایی، احساس کنند که مجموعه‌ی نیرو به سوی آرمان‌های الهی حرکت می‌کند. إن شاء اللّه روز به روز بیشتر خواهید درخشید و بیشتر مورد رضای ولیّ‌عصر أرواحنا فداه قرار خواهید گرفت و روح مطهر امام عزیزمان از شما راضی خواهد بود.⁽¹⁾

تلاش مؤمنانه به همراه ابتکار و نوآوری

حرکت صحیح نیرو، این است که عرض می‌کنم. این نیرو دانش و تخصّص را با روشن‌بینی و آگاهی و احساسِ تکلیف دینی و جرأتِ

اقدام همراه کرد. ما این را در طول جنگ دیدیم. قبل از شروع رسمی جنگ هم دیدیم. بعد از خاتمه جنگ هم، تا امروز مشاهده کردیم. در این نیرو علم هست؛ ابتکار و نوآوری هست؛ تلاش مؤمنانه و خالصانه هست؛ آگاهی و نگرش صحیح به زمان و شناخت جریان‌های زندگی و سیاست هم هست. این‌ها خصوصیات خوبی است. این‌ها خصوصیاتی است که یک موجود زنده، در حقیقت، شخصیت خود را در پناهشان مشخّص می‌کند و نشان می‌دهد. به گمان بسیار، حادثه‌ی روز نوزدهم بهمن در این شکل‌گیری‌ها و در ادامه‌ی راه به این شکل مؤثّر بوده است که خودِ آن هم البته معلول عواملی است که دست قدرت الهی در آن دخیل و سهیم است. بنده نیروی هوایی را که نیروی امتحان داده‌ای است، صادقانه دوست می‌دارم. خلبان‌های نیرو در طول جنگ، یکی از بهترین آزمایش‌ها را دادند و بعد از جنگ هم از آزمایش‌ها سربلند بیرون آمدند. فداکاری مفهومی است که تا وقتی در میدان عمل پیش نیامده است، هر کسی آن را بر زبان می‌آورد و مشت‌ها را گره و رگ‌های گردن را پر می‌کند. اما فاصله‌ی این زمان و این لحظه با لحظه‌ی تحقّق فداکاری، یک فاصله‌ی ژرف است. کسانی که پای حرفشان بایستند، کمند. این کم، در نیروی هوایی از لحاظ تعداد و کیفیّت زیاد بود. این‌ها مسائلی است که هیچ کس نباید فراموش کند. من به سهم خودم هرگز فراموش نکرده‌ام و نخواهم کرد. نظام هم نباید فراموش کند؛ مردم هم نباید فراموش کنند؛ بدنه‌ی ارتش جمهوری اسلامی و نیروهای مسلّح هم نباید فراموش کنند. البته نمی‌خواهیم این افتخارات را به نیروی هوایی منحصر کنیم؛ بلکه می‌خواهیم سهم درخشان نیروی هوایی را در این مورد مطرح نماییم و یک بار دیگر به مناسبت نوزدهم بهمن، بر روی آن تأکید ورزیم و بگوییم این افتخارات در تاریخ ما ثبت شده است.⁽¹⁾

ارزش‌های اسلامی با ابتکار و نوآوری

عزیزان من! سعی کنید ارزش‌های اسلام ناب و ارزش‌های انقلاب، همیشه زنده باشد. آن کس که به این ارزش‌ها بیشتر پایبند است، باید ارزشمندتر محسوب شود. آن کس هم که به این ارزش‌ها بی‌اعتناتر است، باید از ارزش کمتری برخوردار باشد. ارزش‌های اسلامی در ضمنِ کار، دانش، تخصّص، فن، ابتکار و نوآوری می‌تواند ظاهر شود. همه‌اش تظاهر به مقدّسی نیست. آن انسانی مؤمن است که با وجود خطر، خالصانه در میدان کار و ابتکار قدم بگذارد. این مؤمن است. آن خلبان که وقتی مأموریت دشواری را به او پیشنهاد می‌کنند، با سربلندی و سینه‌ی جلو داده، قبول خطر می‌کند، مظهر ایمان است. آن صنعتگر و افسر فنّی و عنصر فنّی که شبانه‌روز تلاش می‌کند تا بر دانشش بیفزاید و نوآوری کند، مظهر ارزش اسلامی است. کسی که در راه تعلیم تلاش می‌کند؛ کسی که در سازماندهی تلاش می‌کند؛ کسی که در تدوین مقرّرات لازم و گرداندن آن به سمت تصویب تلاش می‌کند؛ کسی که فرماندهی می‌کند - فرماندهی، قلّه‌ی همه‌ی این تلاش‌های برجسته است و فرماندهیِ خوب، در رأس همه‌ی تلاش‌ها و کارهاست - این‌ها همه مظهر ارزش‌های اسلامی‌اند. به این‌ها باید پایبند باشید. اخلاق اسلامی، عمل اسلامی، تعبّد اسلامی، رعایت حلال و حرام اسلامی، رعایت ارزش‌های انقلابی و جهت گیری‌های انقلابی، همه و همه مهمّ است. آن کس که به معنای واقعی کلمه، در سطح نیرو و در هرجا که هست، متدیّن و پایبند به دین است، باید مورد توجّه و ارزشمند محسوب شود.⁽¹⁾

تیر دشمن به سنگ خورد

من خدا را شکر می‌کنم که بحمدالله نیروی هوایی، حرکت خوبی را شروع کرده و تا امروز ادامه داده است. من به شما عرض می‌کنم: از

مجموع تلاش‌هایی که در نیروی هوایی هست، خشنود و راضی‌ام. نه به این معنا که در هیچ گوشه‌ی نیرو، هیچ مسأله‌ای که موجب نارضایی شود وجود ندارد. اما وقتی جمع بندی و کسر و انکسار می‌کنیم، می‌بینیم که مجموعه‌ی نیرو مجموعه‌ای خوب و مطلوب است. با این همه، نیروی هوایی باید از این شیواتر و خوب‌تر و مطلوب‌تر شود.

این پایبندی‌ها و این ارزش‌ها و ارزش‌گذاری‌ها، باید در سطح نیرو گسترش پیدا کند. آن کسانی که تلاش و مجاهدت کردند، عزیزترند. آن کسانی که سوابق درخشانی دارند، عزیزترند. آن کسانی که کاری و خدمتی ارائه کردند، عزیزترند. نیروی هوایی را این‌طور باید پیش ببرید و ادامه دهید و اداره کنید. دشمن بر روی نیروی هوایی، هر چه توانست کار کرد و تیرش به سنگ خورد. این مسأله‌ی مهمی است. اینکه می‌گویم نیروی هوایی آگاه است و جریانات را می‌شناسد، به این دلیل است که عناصر نیروی هوایی، دشمن را ناکام

کردند. دشمن سرمایه‌گذاری کرد و موفّق نشد. باز هم باید دشمن را ناکام و ناموفّق بگذارید و تلاش او را نقش بر آب کنید. امیدواریم که خداوند متعال به همه‌ی شما توفیق دهد تا بتوانید آنچنان که وظیفه‌ی هر فرد مؤمن و انقلابی است، از لحاظ آموزش و تربیت و تجربه و نوآوری و دانش، سطح نیرو را بالاتر ببرید.⁽¹⁾

نوآوری و ابتکار در خدمت انقلاب

من خواهش می‌کنم برادران عزیز دانشمند و دارای فکر و قدرت علمی در بخش دفاعی، هر چه می‌توانید، نوآوری و ابتکار خود را در خدمت این کشور و این انقلاب و این ملت قرار دهید. این ملت خیلی عقب نگه داشته شده؛ هرچه شما تلاش کنید، به جاست؛ زیادی نیست.⁽²⁾

روحیه سازندگی، نوآوری، ابتکار

باید این راه ان‌شاءالله ادامه پیدا کند. هم روحیه‌ی سازندگی، نوآوری، ابتکار و غنی کردن نیرو از درون و غنی کردن ارتش و کشور به برکت غنای نیرو - یعنی کارهایی که شهید ستّاری روز به‌روز و قدم به قدم دنبالش بود - باید کاملاً ادامه پیدا کند و هم تقویت معنوی نیرو، از لحاظ آموزش، روحیه، دین، احساسات انقلابی، ارزش‌گذاری بر حوادث نیرو و پدیده‌های داخل نیرو که باز آن عزیزان - چه خود آن شهید، چه شهید اردستانی و دیگران - به‌شدّت پیگیر این قضایا بودند، ان‌شاءالله و به فضل پروردگار، به‌طور کامل دنبال شود.⁽¹⁾

باور کنید که می‌توانید

شما عزیزان من بدانید که تا آنجا که همّت و تلاش داشته باشید، امکان پیش رفتن و رشد کردن و رشد دادن دارید. البته منظورم رشد شخصی نیست؛ منظور رشد این شجره‌ی طیّبه است.

در حال حاضر ارتش ما از بیشتر ارتش‌هایی که سراغ دارید و می‌شناسید، قوی‌تر و منسجم‌تر و به‌دردبخورتر و در روزهای سختی، کارآمدتر است؛ اما از این، ده برابر می‌توانید جلوتر بروید و باید بروید. هر کدامتان در هرجا که هستید، آنجا را سنگر حقّ و حقیقت و ارزش‌های معنوی بدانید. کار و تلاش کنید و یک‌لحظه را هدر ندهید. استحکام سازمانی بخش مربوطه و کلّ ارتش، کارهای آموزشی- که بسیار مهمّ است- کارهای سازندگی، نوآوری و مثل همین کارهایی را که می‌کنید، جدّی‌تر بگیرید. البته آن مقداری که جلوِ دوربین‌های تلویزیون می‌آید، کمتر از آن است که در واقعیت وجود دارد.⁽²⁾

راه های میانبر را پیدا کنید

امروز خوشبختانه ارتش در زمینه‌ی ادوات زرهی و ضدّ زره، در زمینه‌ی انواع و اقسام وسایل دفاعی و خیلی کارهای دیگر، مشغول است؛ خوب هم مشغول است. هرچه می‌توانید ابتکار و نوآوری به خرج دهید و راه‌های میان‌بُر را انتخاب کنید. شما می‌توانید و باید باور کنید که می‌توانید؛ کما اینکه توانستید. یک روز همین مقدار را هم نه دشمن باور می‌کرد و نه خیلی از دوستان. عناصر مؤمن نشان دادند که می‌شود و

توانستند. از این جلوتر هم می‌توانید بروید.⁽¹⁾

پیشرفت در همه چیز

از رأس نیرو که بحمدالله فرماندهی و مجموعه‌ی ستادی سطح بالای نیرو، عناصر مؤمن و مورد قبول و رضایت ما هستند، تا عناصر مختلف از فرماندهی‌ها و مدیریت‌ها در هر نقطه‌ای که هستند، باید نسبت به کار خودشان، احساس وظیفه‌ی عمیق کنند. همه باید احساس وظیفه کنند.

در همه‌ی بخش‌ها، در تربیت نیروی انسانی، در سرِپا نگه داشتن قدرت، به پرواز در آوردن ابزارها و وسایل پرنده و حفظ و حراست از آسمان کشور- که مهم‌ترین بخشِ کار این است- در دفاع، در کارهای فنّی، در سازندگی، در ابتکار و نوآوری، در کارهای سازماندهی، در آموزش و تربیت علمی، در انضباط نظامی و رعایت این جهات و کلاًّ در همه چیز باید احساس مسئولیت کنید و پیشرفت به وجود آورید.⁽²⁾

هر لحظه را قدر بدانید

در این لحظات سرنوشت‌ساز- یعنی در این سال‌های انقلاب تا امروز و تا سال‌ها بعد- اگر این ملت، با همّت و پشتکار و هوشمندی و ابتکار،

احساس مسئولیت کند و به آن عمل نماید، سرنوشتش یک چیز خواهد بود و اگر خدای نکرده امروز هم مثل بعضی از گذشتگانِ ما در دوران قاجار و دوران پهلوی که کوتاهی کردند و سرنوشت این کشور را ده ها سال دچار بدبختی و رکود کردند، عمل کنیم، خدای نکرده سرنوشت چیز دیگری خواهد بود. این است که من عرض می‌کنم خسته نشوید و از تلاش کردن، ابتکار کردن، احساس مسئولیت کردن، هر لحظه را قدر دانستن؛ از همه‌ی توانایی خود برای پیشبرد کاری که به شما سپرده شده است، استفاده کردن، کوتاهی نکنید. هر کدامتان هرکجا هستید- از صدر تا ذیل، در بخش‌های مختلف- آنجا را یک سنگر انحصاری و اختصاصی و تعیین‌کننده به حساب آورید که همین‌طور هم هست.⁽¹⁾

نشاط و تحرّک

توصیه ام به دوستان این است که در بخش های گوناگون مدیریتی خود در نیروی هوایی به این نکات توجه کنید . نیرو را با نشاط ، پرتحرک و پر ابتکار نگه دارید و کارهایی را که حس می کنید برای امروز شما لازم است ، بدون فوت وقت انجام دهید .⁽²⁾

چشمه‌ی وجود شما تمام شدنی نیست

بنده توصیه‌ی مؤکدم این است که مسؤولان ارتش در بخش‌های مختلف به سازماندهی، دانش، ساخت، نگهداری، ابتکار در زمینه‌های فرماندهی و مادر همه‌ی این‌ها، به ایمان؛ ایمان به کار و به ملت خود و ایمان به خداوند و آن چیزی که از آن دفاع می‌کنند؛ عزت اسلامی، بپردازند؛ این رئوس مطالبی است که از همه اهمیتش بیشتر است.

ساخت و تولید و ابتکار سلاح و امکانات و تجهیزات گوناگون از

این سرچشمه می‌گیرد و زاییده می‌شود.

هنگامی که ایمان، اطمینان به نفس، اعتماد به خدا و خود و باور به توانایی‌های خود بود، آن‌وقت از درون انسان آن چشمه‌یی که تمام نشدنی و لایزال است، می‌جوشد. چشمه‌یی در وجود شماست که اگر بتوانید آن را بکاوید، تمام شدنی نیست و آن، چشمه‌ی استعدادها و ظرفیت‌های عظیم انسانی است که باید آن را به‌طور دائم کشف کرد و به فعلیت رساند. توجه کنید که فلسفه‌ی وجود نیروهای مسلح، همان چیزی است که امیرالمؤمنین(ع) در فرمان معروف خود به مالک اشتر فرموده: «فَالجُنُودُ بِاِذنِ اللّهِ حُصُونُ الرَّعِیَّهِ»؛ حصار ملت و کشورند. نقش حصار چیست؟ ایجاد امنیت برای مردم. وقتی یک ارتش و سازمان مسلح این مسؤولیت را برای خود اساسی‌ترین محور تصمیم‌گیری و سازندگی بداند، آن‌گاه وضع خیلی فرق خواهد کرد.⁽¹⁾

آستانه ی روز ارتش، 27/01/1382.

پیشرفت با نوآوری و ابتکار

نوآوری، ابتکار، استفاده از دل‌های پاک و نیروهای با استعداد عمیق، می‌تواند روز به‌روز ارتش را پیش ببرد. امروز، ملت و کشور شما به این فعالیت درونی و بیرونی (عزم و ایمان شما از طرفی و تلاش و کارتان از طرف دیگر) نیازمند است. دشمنان، استقلال ایران را نمی‌پسندند و مخالف آن هستند. آن کسانی‌که ده ها سال ظالمانه از سفره‌ی این ملت دزدیده و غارت کرده‌اند، قدرتمدارانی که به چپاولگریِ این مرز و بوم در طول حکومت فرمانروایانِ بی‌کفایت و خائن عادت کرده‌اند، در دوران جمهوری اسلامی که دست‌شان کوتاه شده است به فکر کارشکنی‌اند.

از روز اولِ انقلاب و تشکیل نظام اسلامی، این دشمنی‌ها شروع شده و فراز و نشیب داشته که به فضل پروردگار تا امروز شکست خورده و بعد از این هم شکست خواهند خورد. مهم این است که ملت ایران و

مأموران این ملت (مسؤولان) در بخش‌های مختلف به خود و خدای خود متکی باشند، که هستند؛ البته در تمام مدت انقلاب اسلامی و دورانِ شکوهمند نظام اسلامی همین‌طور بوده و بعد از این هم همین‌گونه خواهد بود.⁽¹⁾

عزت ملت در گرو افزایش قدرت دفاعی

اگر ملتی قدرت دفاع از خود را نداشته باشد، عزت او هم هیچ‌گونه تضمینی ندارد. در دنیایی که هوس‌ها و انگیزه‌های مادی به جای ارزش‌های معنوی بر انسان‌های صاحب قدرت حکمرانی می‌کند، هیچ ملتی نمی‌تواند از هیچ مرکز دیگری جز قدرت درونی خود که خدای متعال به او بخشیده است، امید هیچ‌گونه کمکی و چشم‌داشتِ حمایتی را داشته باشد.

ملت‌ها باید به خودشان تکیه کنند تا بتوانند عزتی را که خود را شایسته‌ی آن می‌دانند، به دست بیاورند. این قدرت، قدرت علمی است؛ قدرت دفاع از خود است؛ تواناییِ بروز استعدادهای درونی است. یک ملت باید این توانایی‌ها را داشته باشد تا بتواند عزیز باشد.

مظهر قدرت دفاعی یک کشور شماها هستید؛ نیروهای مسلح. درست است که در هنگامه‌ی آزمایش‌های بزرگ، همه‌ی ملت پشت سر نیروهای مسلح قرار می‌گیرند و نیروهای مسلح را تنها نمی‌گذارند؛ کما اینکه در دوران دفاع هشت‌ساله ثابت شد، ولی با این حال، آن مجموعه‌یی که اوّلین مسئولیت و اصلی‌ترین مأموریت را در زمینه‌ی دفاع دارد، نیروهای مسلح کشورند و شما جوان‌های عزیز با این نیت، با این فکر، با این احساس وارد بخش‌ها و دستگاه‌ها و یگان‌ها و قسمت‌های مورد نیاز بشوید و مأموریت‌تان را آغاز کنید که می‌خواهید سازمان خودتان را به سطوح آرمانیِ آن برسانید تا بتوانید سهم خود را در قدرت دفاع این

ملت بزرگ و عزیز ایفا کنید. ابتکار، نوآوری، انگیزه‌ی خالص خدمتی، حفظ پاک‌دامنی و صفایی که امروز در شما جوان‌ها بحمدالله هست، دقت در ضابطه‌های نیروهای مسلح و رعایت این ضوابط، توکل به خدا، اعتماد به خدا، توفیق خواستن از خداوند متعال و اعتماد به نیروی ذاتی خود؛ این‌ها رمزهای موفقیت شماست.

در این میدان گسترده‌یی که پیش روی شماست، استعدادهایی بروز خواهد کرد و شخصیت‌هایی رشد خواهند کرد. در میان شما بی‌گمان کسانی خواهند بود که تأثیرات بزرگی در ارتش جمهوری اسلامی ایران و در پیشرفت این سازمان خواهند داشت.⁽¹⁾

عزت ملت با ابتکار و نوآوری

امروز شما کارکنان نیروی هوایی- نظامیانی که در این بخش مهم مشغول فعالیتید- جایگاه خودتان را درست بشناسید. نیروی هوایی بسیار مهم است؛ به یک معنا تعیین‌کننده است. امروز بخش پدافند شما جزو مؤثرترین بخش‌های همه‌ی دستگاه‌های نظامی کشور برای دفاع از عزت، استقلال و سربلندی ملت ایران است، که جز با همت و اراده و اعتماد به نفس و توکل شما به خدا و کار خستگی‌ناپذیرتان، این قله‌های بلند را نمی‌شود فتح کرد. یک روز نیروی هوایی با آن کار بزرگ خود در بیست و دو بهمن، تحول را در مجموعه‌ی کشور به وجود آورد.

شاید آن جوان‌هایی که آن روز آمدند، نمی‌دانستند که چه کار مهمی انجام می‌دهند- یک ایمان، یک عشق آن‌ها را به میدان کشانده بود- اما کار آن‌ها به‌شدت در کلّ حرکت انقلاب تأثیرگذار بود.

بنابراین، هر بخشی از بخش‌های نیروهای مسلح و بیرون از نیروهای مسلح، می‌توانند در مواقع خاصی به‌شدت اثرگذار باشند. به خود اعتماد

کنید، از نیروی درونی و ذاتی خود استفاده کنید و بدانید که شما می‌توانید بخش خودتان را با اراده و ابتکار و نوآوری و فعالیت خودتان، در سطح بالا، وسیله‌ی عزت ملت خودتان قرار بدهید؛ می‌شود؛ تا حالا هم امتحان کرده‌ایم و شده است. کارِ سازماندهی شده، منظم، با اعتماد به خود، و با حفظ آن انضباط دقیق و ظریف نظامی، و با اخلاص، و با توکل به خدا؛ در همه‌ی قسمت‌های شما یک چنین کاری با این روح و با این جوهر و حقیقت، می‌تواند تأثیرات بزرگی را بگذارد.⁽¹⁾

نوآوری در همه عرصه ها

نوآوری مخصوص یک عرصه خاصی نیست؛ در آزمایشگاه و مرکز تحقیقات، در کلاس درس، در حوزه علمیه، در دانشگاه، در کارگاه صنعتی، در محیط اداری، در منطقه کشاورزی و باغی و در همه جا، ابتکارات انسان‌های مبتکر و نوآور می‌تواند هر کاری را یک گام پیش ببرد و در مجموع، کشور را از یک گذرگاه مهمی عبور بدهد.⁽²⁾

خود را با نوآوری نیرومند کنید

نیروهای مسلح - چه ارتش، چه سپاه، چه بسیج، چه نیروی انتظامی- روز به روز باید خود را نیرومندتر کنند؛ نوآوری یعنی این. نوآوری فقط در ساخت سلاح و تجهیزات نیست؛ اگرچه نوآوریِ در ساخت و ابتکار در به وجود آوردن روش‌های جدید تسلیحاتی یکی از نوآوری‌های مهم است، اما نوآوری در آموزش، نوآوری در سازماندهی و تشکیلات، نوآوری در شیوه‌های پشتیبانی، نوآوری در دستورالعمل‌های رزمی، همه‌ی این‌ها، لازم است.

گام‌های بلند بردارید، گام‌های محکم بردارید، به سمت هدف‌های

روشن با قوّت و قدرت حرکت کنید، خودتان را نیرومند کنید. این دژ و این حصار را برای ملت بزرگ ایران اطمینان‌بخش‌تر کنید.⁽¹⁾

عزّت جمهوری اسلامی در سایه‌ی اسلام

جمهوری اسلامی راه خودش را - راه عزّت در سایه‌ی اسلام، امنیت در سایه‌ی اسلام، عدالت در سایه‌ی اسلام، مردم‌سالاری در سایه‌ی اسلام و برخاسته‌ی از اندیشه‌ی اسلامی - ادامه خواهد داد و بدون هیچ تردیدی، بدون هیچ سستی‌ای پیش خواهد رفت و نسل‌های آینده قضاوت خواهند کرد. و بدانید؛ جوان‌های امروز ما و نسل‌های بعد از اینها خواهند آمد، با تجربه‌ی عظیم انباشته‌ی در دل این ملّت در مواجهه‌ی با استکبار، و راه قلّه‌ها را ادامه خواهند داد و به این قلّه‌ها هم خواهند رسید. ملّت ایران، شایسته‌ی رسیدن به قلّه‌هاست.

ملّتی که هوشمند است، دارای ابتکار است، دارای ایمان است، وقتی این ملّت آزادی ناشی از اسلام را که انقلاب به ما عطا کرده است، داشته باشد، اینچنین ملّتی در سیر خود، در حرکت خود، هیچ جا متوقف نخواهد شد. ان‌شاءاللَّه این روز را شما جوان‌ها خواهید دید. شما باید همّت کنید. شما در بخش خودتان، و همه در بخش‌های خودشان، تلاش کنند، همّت کنند.

نیروی هوایی - همان طور که فرمانده محترم نیرو گزارش دادند – پیشرفت‌های خوبی داشته است؛ ما هم از پیشرفت‌های خوب نیروی هوایی در بخش‌های مختلف مطلعیم؛ لیکن در عین حال هیچ توقفی جایز نیست. به وضع موجود قناعت نکنید. ابتکارها را به کار بیندازید. شما شایسته‌ی بیش از این هستید، و ملّت شما شایسته‌ی نیروی هواییِ حتّی مقتدرتر از این است.⁽²⁾

طرح‌های ابتکاری را جدی بگیرید

به نظر من مسئله‌ی طرح‌های ابتکاری را هم خیلی باید جدی گرفت. خوشبختانه در نیروهای مسلح این هست. مثل یک توده‌ی استعداد، که یک بخشی از این استعداد، یک لایه‌ی روئین این استعداد در معرض استفاده قرار گرفته؛ اعماق این توده‌ی استعداد هنوز همچنان باز نشده؛ ملت ما این‌جوری بود. واقعاً آدم احساس می‌کند و می‌بیند که در اول انقلاب، در بخش‌های مختلف، از این توده‌ی ظرفیت فکری و استعداد فکری و کسب مهارت‌ها در بخش‌های گوناگون، یک مقدار کمی استفاده می‌شد. انقلاب موجب شد یک تحرکی به وجود بیاید؛ در بخش‌های علمی، در بخش‌های فناوری، در بخش‌های سازندگی، در بخش‌های فرهنگی، سیاسی و غیره؛ استعدادها شکوفا شد، گُل کرد.

یعنی از این مجموعه‌ی توده‌ی فشرده و متراکم به انبوه، لایه‌های دیگری هم همین طور هی باز شد. این تجربه به ما نشان می‌دهد که ظرفیت‌های ما خیلی بالاست. بروید دنبال کارهای ابتکاری، بروید دنبال کارهائی که دنیا آن‌ها را نیازموده و تجربه نکرده؛ در طراحی‌های عملیاتی، در طراحی‌های اطلاعاتی، در نوع برخورد با دشمن؛ فریب یک‌جور، تدبیر یک‌جور؛ این‌ها کارهای مهمی است. بخصوص من روی نوع سازماندهی

نیروهای مسلح تأکید می‌کنم. خوشبختانه هم سپاه و هم ارتش در این صراط قدم برداشته‌اند، دارند فکر می‌کنند و کار می‌کنند. نوآوری در سازماندهی سنتی تا حالا وجود داشته- در سپاه جوری، در ارتش جوری- بروید دنبال کارهای ابتکاری. البته هر کار جدیدی مطلوب نیست. کار جدیدی که با ملاحظه‌ی کامل، دقت و آزمون همراه باشد، مطلوب است. دنبال کارهای ابتکاری بروید؛ همچنان که تا حالا هم در بخش‌های مختلفِ نیروهای مسلح همین بوده؛ جهاد خودکفایی ارتش یک نمونه‌اش است، که از سی سال پیش چه کارهای بزرگی را انجام دادند. در سپاه، فعالیت‌های متعدد و فراوان در این زمینه‌ها وجود

داشته. الحمدالله دستمان از تجربه‌های امیدبخش و امیدآفرین خالی نیست. آدم می‌بیند کارهای بزرگی را می‌شود انجام داد.⁽¹⁾

میل به تحرّک و ابتکار و نوآوری

ان‌شاءالله موفّق باشید و بتوانید هر گامی که جلو می‌گذارید، کشور را و ملّت عزیزی را که پشتیبان شما است یک گام به جلو ببرید. امروز عشق به پیشرفت، میل به تحرّک و ابتکار و نوآوری، در کشور ما موج میزند. در بخش‌های مختلف - در بخش‌های علمی، فنّی، ابتکارات، مسائل سیاسی، مسائل اجتماعی - همه در فکر ایجاد راه‌های ابتکاری و نو هستند، و برای شما هم - عزیزان دانشجو و افسران جوان در ارتش جمهوری اسلامی و در سراسر نیروهای مسلّح - این میدان باز است. هم جوانید و برخوردار از موهبت نشاط جوانی، هم در محیط علمی مشغول تلاشید، هم افتخار حضور در نیروهای مسلّح را دارید که به فرموده‌ی امیر مؤمنان حصونِ رعیتند، حصارهای مستحکم کشور و ملّتند - و مشغول انجام وظیفه‌اید. هرچه می‌گذرد، اهمّیّت و ارزش تلاش در بنای جمهوری اسلامی و استحکام بخشیدن به آن بیشتر آشکار می‌شود.⁽²⁾

فصل پنجم: ساخت و تولید، تعمیر و نگهداری

اشاره

فصل پنجم

ساخت و تولید، تعمیر و نگهداری

ساخت و تولید

1. بسازید، بپردازید و کیفیت بدهید

نیروی ارتش از سه عنصر اصلی انسان ها، ابزارها و روش ها تشکیل شده است. شما بایستی انسان ها را تغییرکیفی بدهید. نمی خواهد مهره ها را عوض کنید. این‌هایی که هستند، این ها را بسازید. بپردازید. جا بیندازید. کیفیت بدهید. این دست شماست. دست فرماندهی نیرو و دست شما آقایان است. در مورد ابزارها عجله نکنید. این هایی که در اختیار دارید درست کنید، اگر انسان هایتان باکیفیت شدند، ابزارهایتان درست خواهند شد. بنابراین به خودتان برگردید. در خودتان بکاوید تا بتوانید جایگزین کنید. در مورد روش‌ها از همه حساس تر باشید. اگر روش ها را درست کردید، انسان ها هم درست می شوند. تکنولوژی بیگانه را با روش های بیگانه داشتن اشتباه بزرگی است. تکنولوژی یک عنصر بیجان است و به هر طریق که بخواهید دردست شما قرار خواهد گرفت و این شما هستید که به آن روش می دهید و آن را به هرکیفیتی که مصلحت باشد می چرخانید.⁽¹⁾

2. خودتان سازنده و تولید کننده باشید

من از اوایل انقلاب، نیروی هوایی را می شناختم و درجریان فعالیت ها و افتخارآفرینی‌های این نیرو تا به امروز بوده ام. من جریان مبارزه با شیوه های استعماری را که توسط فرماندهی نیرو عنوان شد تأیید می کنم. شما برادران نیروی هوایی به ابتکار و تکیه برنفس زیاد اهمیت دهید. بر همة کارهایی را که به رشد این نیرو کمک می کند، تأکید کنید. شما امروز زیربار هیچ کس نیستید و از تشکیلاتی که زیرنظر خود شما و ملت است استفاده می کنید. فقط باید ببینید مصلحت در چیست و کدام روش غلط و کدام صحیح است. در این زمینه می توانید از تجربیات دیگران هم استفاده کنید اما خودتان سازنده و تولیدکننده باشید.⁽¹⁾

3. آمریکایی ها باور نمی کنند

اکنون دشمن از این دستاوردها (در زمینه طراحی، بدنه سازی و تولید تسلیحات و تجهیزات نظامی) به شدت بیمناک است و هنوز آمریکایی ها و استکبار جهانی نمی توانند باور کنند که ما به چه توفیقاتی دست یافته ایم و روز به روز نیز باید یک قدم جلوتر حرکت کنیم و با اختراع و ساخت جدید تجهیزات نظامی، فاصله عقب ماندگی تحمیلی 70-80 ساله را کمترکنیم. ⁽²⁾

4. چشمداشتی به تجهیزات استکبار نداریم

ما موظف هستیم حرکت عظیم مردمی را برای دفاع آبرومندانه از میهن اسلامی با امکانات خود تجهیز کنیم. چشمداشتی هم به تجهیزات مدرنی که در اختیار استکبار جهانی است نداریم و معتقدیم با ایمان

می توانیم خلاءها را پرکنیم، زیرا آن چیزی که باعث پیروزی است، تجهیزات نیست، بلکه وجود انسان‌های با ایمان است. هرسلاحی به یک به‌کارگیرنده‌ای احتیاج دارد و اگر بکارگیرنده آن سلاح ایمان نداشته باشد، آن سلاح، جز آهن پاره نخواهد بود. ما انگیزه، اراده و تصمیم برای استفاده از سلاح های موجود خود را داریم. با تجهیز امکاناتمان، با سلاح های خود، میدان های جنگ را اداره خواهیم کرد و معتقدیم پیروزی به مردم با ایمان و فداکار متعلق خواهد بود.⁽¹⁾

5. پیشرفت چشمگیر با نگاه به کیفیت

امروز نقش کارشناسان بیگانه در ارتش دوران پادشاهی در ده ها کتاب و نوشته و مقاله که بعد از انقلاب توسط خود آن ها منتشرشده، آشکار است. آن ها همه کاره بودند، برادران ارتشی متعلق به این آب و خاک هیچ کاره بودند. معلوم است که بیگانه ها در خانه ما از ما دفاع نمی کنند، آنچه که از آن دفاع می کنند، منافع خودشان است. پس از انقلاب در ستاد مشترک عناصر مؤمن و مخلصی تلاش کردند ارتشی را که مورد تهاجم قرار داشت برای مردم و میهن اسلامی و مقابله با دشمنان حفظ کنند. امروز با نگاه به کیفیت ها، پیشرفت‌های چشمگیری کردیم که قابل مقایسه با آن روزها نیست. هرچه تاکنون پیش رفتیم، بخشی از راه را پیمودیم و هنوز راه طولانی در پیش داریم.⁽²⁾

6. اهتمام به خودکفایی و تولید، در حد عالی

باید در همت خود تسریع کنید، تا واحدهایی که در جبهه هستند، کیفیت عالی پیدا کنند. ارتش مناسب شأن جمهوری اسلامی، باید از نظر آمادگی و انضباط و روحیه، عالی باشد و به تجهیزات در حد توان دست

یابد. تجهیزات را در حد عالی نگفتم؛ چون ممکن است کشور نتواند تجهیزاتی را که شما امروز لازم دارید، برایتان فراهم کند؛ اما آمادگی و پرداختن به تعمیر و نگهداری و پشتیبانی و اهتمام به خودکفایی و تولید و ابتکار، باید در حد عالی باشد. من به درجه‌ی خوب و بسیار خوب قانع نمی‌شوم؛ باید همت کنید و تا درجه‌ی عالی کارتان را به پیش ببرید، و اعتقاد دارم که به نتیجه هم می‌رسد. اینکه امام(ره) در وصیت‌نامه‌ی سیاسی، الهی خویش به خودکفایی ارتش اشاره کرده بودند و مرقوم فرموده بودند: «امروز چیزهایی را با قیمت ارزان‌تر می‌سازند»، در واقع همان گزارشی بود که در آن سال به ایشان دادم و گفتم در زمان طاغوت وقتی می‌خواستند قطعه‌یی از تجهیزات ارتش را تعمیر کنند، با هواپیما آن را به کشور سازنده می‌بردند و پس از تعمیر، به کشور برمی‌گرداندند؛ ولی امروز همین قطعات داخل ایران ساخته و تعمیر می‌شود. این گزارش، امام (ره) را تحت تأثیر قرار داد و ایشان این موضوع را در وصیت‌نامه‌ی سیاسی، الهی خود آوردند. گزارشی که من به امام دادم، بر اساس شایعات و گفته‌ها نبود؛ بلکه از روی اطلاع و بر اساس واقعیات ارتش بود که در جریان عمل، به آن رسیده بودم.

این روند را ادامه دهید و تلاش خود را بیشتر کنید. هرکس بگوید این کار شدنی نیست، او را به کوتاهی همت متهم می‌کنم. هیچ کاری نیست که از انسان ساخته نباشد. انسان نیرومندتر از این حرفهاست و می‌تواند کارهای نشدنی را شدنی کند. تا آنجا که می‌توانید، باید با قوّت اراده و تصمیم، نظم و انضباط و آموزش و پشتیبانی و کیفیت تجهیزات و ابزارتان را بالا ببرید؛ مخصوصاً واحدهای مناطق مرزی که باید مسئولان ارتش و نیروی زمینی، به صورت ویژه به آن‌ها بپردازند و هرگونه ساییدگی را از بین ببرند و آن‌ها را قابل عرضه کنند، تا هرکس آرایش واحد و کیفیت استقرار یگانها و افراد و ابزارها را دید، بفهمد که فرماندهی قوی و با کیفیت بالایی بر این واحد حکمفرماست. عین همین

مسئله، در تجهیزات هوایی و دریایی مطرح است و البته وزارت دفاع و سازمان صنایع، خوب می‌توانند در این زمینه مؤثر باشند.⁽¹⁾

7. بسازید، تولید کنید

ما این فکر را که هر آنچه بدست می‌آوریم از درون امکانات خودمان بدست می‌آوریم، این فکر را باید جدی بگیریم. نیروی هوایی، نیروی دریایی، نیروی زمینی امکانات ساخت دارند، کشور هم امکانات ساخت زیادی دارد. از این امکانات بایستی استفاده بشود. البته نیروی هوایی من باید همین جا بگویم خوشبختانه در این بخش گام‌های بلندی برداشته و کارهای خوبی انجام داده و تلاش آقای سرتیپ ستاری و همکاران ایشان مورد تقدیر ماست، به خاطر این تلاش‌ها، اولاً خود نیروی هوایی هم با اینکه پیشرفت‌های خوبی داشته، در یک حد متوقف نباید بماند، ثانیاً نیروی دریایی و نیروی زمینی هم بایستی همین جور تلاش‌های نوآورانه و ابتکار آمیز را دنبال کنند. بروید بسازید باید تولید کنید و می‌شود.⁽²⁾

8. سبب خیر

سیم خاردار را به ما نفروختند، گلوله «کاتیوشا» به ما ندادند. وسط جنگ شاید آقای سرلشکر ظهیر نژاد یادش باشد بقیه برادرها شاید تا این حد وارد نبودند آن وقت، ما به کاتیوشا احتیاج پیدا کردیم. سال‌های 62-61 گلوله کاتیوشا به ما ندادند. که ما توی خودمان بعد تلاش کردیم؛ خودمان ساختیم، تولید کردیم.⁽³⁾

9. ما باید تانک بسازیم

ما نترسیدیم هرگز از دشمنی این‌ها، ایستادگی کردیم، باز هم ایستادگی می‌کنیم، ما نمی‌ترسیم. این منش منش درستی است، خوب با این منش البته دیگر تانک پیشرفته هم بما نمی‌دهند. توجه کردید سلاح پیشرفته هم دیگر بما نمی‌دهند. این ضرر را بایستی از قدیم جبران کنیم، باید بسازیم، تانک را باید بسازید، نفربَر را باید بسازید. وزارت دفاع، نیروها از امکانات خودشان استفاده کنند.⁽¹⁾

10. نمایش قدرت در مرحله بازسازی

شما نیروهای مسلح و همه‌ی ملت ایران، در یک مرحله امتحان خوبی دادید؛ در مرحله‌ی دوم هم - یعنی مرحله‌ی بازسازیی - هم باید همان نمایش قدرت در همه‌ی سطوح کشور و در هر جایی که انسان سربلند و شایسته‌یی از مردم ایران در آن حضور دارد، وجود داشته باشد. در دوران دفاع مقدس، همه‌ی ملت با یکدیگر تشریک مساعی کردند و پیشاپیش، نیروهای مسلح - ارتش و سپاه و اقیانوس پهناور بسیج مردمی - در میدان‌های گوناگون آن‌چنان عظمتی آفریدند که چشم دنیا را به خود متوجه کردند. امروز مانند سال‌های گذشته و بیشتر از آن، ما نشانه‌ی این التفات و اعجاب جهانی را مشاهده می‌کنیم.⁽²⁾

11. تکیه بر دستان پُر هنر و مغزهای فعال

بحمدالله با موقعیتی که جمهوری اسلامی در جهان دارد، ما امروز قادریم امکانات خودمان را از اکثر بخش‌های عالم تأمین کنیم. در این زمینه، مشکلات سابق به آن شکل وجود ندارد، و در بعضی از بخش‌ها

هیچ مشکلی وجود ندارد؛ اما با وجود این، تکیه‌ی بیشتر باید بر خود، بر ابتکار خود، بر ثروت خود، بر قدرت دستان پُرهنر خود و مغزهای فعال و پُرابتکار خود باشد. در همه‌ی بخش‌ها این را یک دستور کلی به حساب بیاورید و بر اساس آن برنامه‌ریزی کنید. در کنار آن، نگهداری و بازسازی نیروهای انسانی و استخراج سرچشمه‌های استعداد در آن‌ها در همه‌ی بخش‌ها، سرآمد همه‌ی کارهاست.⁽¹⁾

12. به هیچ دولت و هیچ قدرتی متکی نیستیم

ما به هیچ دولت و هیچ قدرتی از قدرت‌های دنیا چه قدرت سیاسی، چه اقتصادی و چه نظامی متّکی نیستیم. این ملت خودش باید بسازد و با دستان خودش باید این بنا را بالا ببرد. طبعاً دورانِ دشواری است. همه چیز در این دورانِ دشوار، باید با تلاش بیشتر، با شوق بیشتر و با امید روشن‌تر انجام گیرد. سهم ارتش جمهوری اسلامی ایران از این تلاش، سهم بزرگی است. البته من اعتقادم این است که این سازندگی، در درجه‌ی اوّل در محدوده‌ی خود این سازمان باید انجام گیرد. هرکدام از سازمان‌های نظامی، سازندگی را باید از خودشان شروع کنند. البته، اگر توانستند در سازندگی‌های عمومی کشور هم شرکت کنند، مانعی ندارد. جوانانی که تازه وارد ارتش شده‌اند و فارغ‌التحصیل دوره‌های نظامی هستند و کسانی که سابقه‌ی کمتری دارند، باید این دورانی را که در مقابل خود دارند، از هم‌اکنون دوران افتخار دنیا و آخرت بشمارند. با این دید به دوران خدمتتان نگاه کنید. کار شما، کارِ نظامی است. لکن همین کارِ نظامی، وقتی با نیّت صحیح انجام گیرد، یک عبادت است. امیدواریم خداوند متعال شما را مشمول لطف و رحمت خود قرار دهد، و روز به روز توفیقات شما را بیشتر کند و ان شاء اللّه در آینده هم شاهد پیشرفت‌های علمی و فرهنگی و عملی و ابتکارات شما در میدان‌های

مختلف باشیم.⁽¹⁾

13. دوران بلوغ و سازندگی

نگاه کنید ببینید طبیعت این سرزمین، طبیعت این ارتش، طبیعت کاری که بر دوش شماست و وظیفه‌ای که از شما منتظَر است، چیست؟ بر طبق آن، سازماندهی‌ها و کارهای خودتان را انجام دهید. بحمدالله همه‌ی این‌ها را ارتش ما انجام می‌دهد. مقرّرات نظامی را با اصول ارزشی خودتان منطبق کنید. هر کدام از مقرّراتی را که می‌بینید با ارزش‌های اسلامی ناسازگار است، تبدیل به مقرّراتی که با ارزش‌های اسلامی سازگار باشد، کنید. این شما را تقویت خواهد کرد و به پیش خواهد برد و عزّتتان را در چشم مردم بیشتر خواهد کرد. امروز کشور در یک دوران بلوغ سازندگی است. همیشه دوران‌های سازندگی، برای کشورها دوران دشواری است. آن هم سازندگی بعد از آن ویرانگری‌های طولانی. در گذشته‌ی نزدیک، ویرانگریِ جنگ بود. قبل از آن ویرانگری، سلطه‌ی بیگانگان و بیگانه پرستان بر این کشور بود. من گمان می‌کنم این ویرانگری، خطرناک‌تر و صعب‌العلاج تر از ویرانگری جنگ است. به هر حال، برای یک ملت که بخواهد ویرانی‌ها را بسازد و به عمارت و تجدید بنا تبدیل کند، کاری دشوار است.⁽²⁾

14. عناصر صالح، رمز موفقیت

در میدان سازندگی هم، در سراسر نیروهای مسلّح، کارهای زیادی انجام گرفت. فعلاً مورد بحث ما نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که همان عناصرِ آن روزِ اوّل در اینجا هم وجود داشت و پشتیبان حرکت شد و مضمون حفظ شد و در سازماندهی و تکیه بر

نیروی انسانی هم همین‌گونه است. چون همه‌ی آنچه که گفته شد، به برکت خصالِ انسانی است که بروز می‌کند و امکان وجود می‌یابد. اگر یک عدّه آدم‌های بی‌ایمان، وابسته و فاسد، در رأس کار و تشکیلاتی باشند، آن تشکیلات نمی‌تواند حرکت لازم را بکند. این تأکیدی که چه در زمان حیات مبارک امام رضوان الله تعالی علیه و چه بعد از رحلت ایشان همواره بر روی صلاحیت اشخاص بوده است، معنایش این است. کسی خیال نکند بحثِ صلاحیت افراد که می‌شود، بحث تنگ‌نظری‌ها و کوته‌بینی‌ها و این قبیل مسائل است. نخیر؛ بحث موجودیّتِ یک تشکیلات است. تشکیلات نیروی هوایی، وقتی موجودیّت پیدا می‌کند و در جنگ، در سازندگی، در صلح و در سازماندهیِ همه‌ی اموری که برای یک سازمان و نیروی مسلّح لازم است، پیش می‌رود که عناصر صالحی رأس و نقاط حسّاس و مراکز مهمِّ آن را در اداره و قبضه‌ی مدیریّت خود داشته باشند. بدون این، اصل قضایا از بین می‌رفت. همین نیروی هوایی که در دوران فرماندهیِ صالح، پدافندش آن‌گونه عمل کرد که در والفجر هشت و کربلای پنج و بقیه‌ی حماسه‌های بزرگِ دوران دفاع مقدّس، آن شور و غوغا را در زمین و آسمان به وجود آورد؛ همین نیروی هوایی که آن همه پروازهای موفّق و شجاعت‌های بزرگ را ارائه کرد و نشان داد، در دوره‌ای در اوایل کار، در اختیار برخی از افراد بود که ایمان لازم را نداشتند. همین نیروی هوایی، آن روز پا در گل مانده بود و نمی‌توانست حرکت کند.⁽¹⁾

15. دفاع ملی در گرو سازندگی

شما ملاحظه می‌کنید که نیروی هوایی در همه‌ی افتخارات جنگ، از اوّل تا به آخر سهیم است. کدام عملیات است که در آن، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، نقشی فعّال و مؤثّر ایفا نکرده باشد؟ در

سخت‌ترین جاها، بی‌دفاع ترین مناطق و بن‌بست‌ترین گذرگاه ها، عناصر شجاع، خلبان‌های شجاع و پشتیبانی‌های فنّی و همه‌ی دستگاه عظیم نیروی هوایی که پشت سر آن نوک حمله قرار داشتند به کار می‌افتادند و مؤثّر و سهیم و دخیل بودند. چنانچه هر یک از این عواملِ ایمان، امید به آینده، شجاعت و تصمیم بر مبارزه نبود، نمی‌شد. اگر تنبلی و عادت به تکرار بود، نمی‌شد. سپس که نیروی هوایی در میدان سازندگی وارد شد، باز همین‌گونه بود. روزی اتّفاق افتاد که کوچک‌ترین ابزار یدکی تسلیحاتی را، دارندگان جهانی آن از ارتش و نیروهای مسلّح ما دریغ کردند. آن‌روز پروازها چگونه انجام گرفت؟ هواپیماهای جنگی چگونه به حرکت درآمد؟ اگر پشتیبانی نبود، اگر کار فنّی نبود، اگر کارگاه‌های سازندگی نبود، اگر حرکتِ حقیقتاً مجاهدت‌آمیز ساخت و ساز نبود، این همه پرواز، این همه کار، این همه حمله و این همه دفاع و حضور در جاهایی که لازم بود حضور انجام پذیرد، چگونه ممکن بود؟ آنجا هم، باز ایمان وجود داشت، شجاعت وجود داشت. شجاعت در آن میدان هم مهم است. نگویند ما که نمی‌توانیم. گاهی شجاعتِ ورود در میدان‌های سازندگی، از شجاعت در میدان جنگ هم بالاتر و سخت‌تر است. گاهی در این میدان کسانی درمی‌مانند. توجّه داشته باشید. تذکّرِ امروز به همه‌ی ما این است. امروز که روز ورود در میدان‌های سازندگی است؛ چون سازندگی فقط یک جبهه ندارد. ده‌ها جبهه‌ی سازندگی در کشور وجود دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها سازندگی‌ای است که امکان و اقتدارِ دفاع ملی به آن احتیاج دارد؛ یعنی سازندگی در داخل نیروهای مسلّح - اگر کسانی دچار ضعف، تنبلی، بدبینی، ناامیدی و یا احساس عدم ایمان شوند، باز فاجعه به وجود خواهد آمد و باز پیشرفت متوقّف خواهد شد.⁽¹⁾

16. به این مقدار نباید اکتفا کنید

امروز، شما که در نیروی هوایی هستید، برای اینکه ارزش و شخصیت خودتان را باور کنید، احتیاج ندارید که کسی به شما این را بگوید، یا کسی تعریف خلاف واقعی از شما بکند؛ در پرونده‌ی خودتان در نیروی هوایی، شما مجموعه‌ای از افتخارات، فداکاری‌های شکوهمند، پروازهای خوب، کارهای فنّی خوب، دفاع‌های بجا، حمله‌های بجا، کارایی‌های برجسته و نوسازی‌های خوب دارید. این‌ها، در سابقه و پرونده‌ی شماست و کسی هم نمی‌تواند انکارشان کند. این، اصالت و ارزش نیروی هوایی است. آنچه من به شما عرض می‌کنم و از شما می‌خواهم، این است که به این مقدار نباید اکتفا کنید. نیروی هوایی به احتمال قوی، نقش آینده‌اش از نقش گذشته‌اش هم اهمیت بیشتری خواهد داشت.

نیروی هوایی، وضع تعیین‌کننده‌ای در بسیاری از جاها دارد؛ هم نقش اصلی او که حراست از آسمان کشور و پشتیبانی است و هم نقش‌هایی که احیاناً در مواردی برای نیروی هوایی پیش می‌آید و آن، تهاجم و بر عهده گرفتن نقش اصلی در یک مبارزه و یک جنگ است؛ چه نقش هجومی و چه نقش دفاعی. بنابراین، در جهت پیشرفت نیروی هوایی، باید برای این نیرو به شکل بی‌نهایت برنامه‌ریزی کنید. هیچ‌وقت نگویید که ما این کارها را کردیم و این خوب است و احساس کنید که کافی است و شما را راضی کند. نخیر؛ اگر این‌طور می‌خواستیم حرکت کنیم، نیروی هواییِ ما به اینجا که شما هستید، نمی‌رسید.

ما در طول جنگ، تعداد زیادی از امکانات هوایی مان را از دست دادیم. البته مقداری هم جایگزین کردیم؛ ولی آن مقداری که از دست دادیم، شاید از لحاظ ارزش، از آنچه که جایگزین کردیم، بیشتر باشد. درعین‌حال، الآن نیروی هوایی ما، از ده سال پیش، از شانزده سال پیش، پیشرفته‌تر و بهتر و جلوتر است. امروز شما چیزهایی را می‌دانید، با

ابزارهایی آشنا هستید، در میدان‌هایی توانایی‌هایی دارید که ده سال پیش نداشتید. یعنی شما روز به روز جلو رفتید؛ در حالی که به قدر اقتضای این جلو رفتن، شما هواپیمای جدید و جنگنده‌ی جدید و ابزار جدید نداشتید.⁽¹⁾

17. ساخت جنگنده‌ی مجهّز و پیشرفته

در رژیم گذشته‌ی کشور عزیز ما، پول‌های گزاف و بی‌حسابی به بیگانگان داده می‌شد که هنوز پرونده‌ی آن پول‌ها و آن معاملات، در دادگاه های جهانی گشوده است و جمهوری اسلامی ایران دنبال آن پرونده‌هاست؛ ما آن‌ها را رها هم نکرده‌ایم و ابزارهای نظامی در اختیار آن رژیم قرار می‌گرفت؛ اما کاملاً تحت اختیار و زیر کلید و در کنترل خودشان! هواپیمایی را که به ایران می‌فروختند، حتّی اجازه نمی‌دادند قطعات یدکی‌اش در اینجا ساخته شود؛ حتّی قطعات مرکّب آن در اینجا بازگردد و شناخته شود! آن قطعه را همین‌طور در بسته سوار هواپیما می‌کردند و به کشور سازنده می‌بردند؛ در آنجا یک قطعه‌ی دیگر با قیمت گزافی می‌فروختند و به ایران می‌فرستادند؛ در حالی که ایرانی می‌توانست آن را تعمیر کند! جوانان صنعتگر ایرانی که امروز در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به خود این گستاخی و جرأت را می‌دهند که به فکر ساختن یک هواپیمای شکاری بمب‌افکن بیفتند و یک جنگنده‌ی مجهّز و پیشرفته بسازند، در ارتش آن روزِ ایران و در سراسر کشور ما بودند؛ اما کارایی نداشتند. استعداد بود، امکان بود؛ اما قدرتِ به کار انداختن نبود و به آن‌ها فرصت داده نمی‌شد.⁽²⁾

18. جوان ایرانی قدرت نوآوری و ابتکار نداشت

امروز جوانان ما، صنعتگران ما، مهندسان ما و فن‌آوران ما، با ابتکاری که مخصوص ملت ماست به این معنا که ملت ما هم بحمدالله از آن به صورت ویژه‌ای برخوردار است در زمینه‌ی ساخت تجهیزات نظامی، توانسته‌اند به پیشرفت‌های زیادی نائل آیند. این هواپیمای آذرخش را با استفاده از تجربیّات خود ساختند؛ چون ما انواع هواپیماهای ساخت کشورهای مختلف را در اینجا داریم؛ هواپیماهای ساخت کشورهای غربی، ساخت کشورهای شرقی. آنچه را که در آموزش‌ها و تجربه‌های خودشان به دست آوردند، بر روی هم گذاشتند و این هواپیما امروز ساخته شده است و جمهوری اسلامی ایران به وسیله‌ی همین نیروهای مؤمن ما، در عداد سازندگان جنگنده‌های پیشرفته‌ی دنیا درآمده است؛ اما در گذشته چنین فرصت‌هایی داده نمی‌شد. عزیزان من! جوانان ایران! جوانان نظامی و ارتشی! رژیم‌های خائنی که بر این کشور و بر این آب و خاک مقدّس حکومت می‌کردند، سال‌های متمادی پدران شما را تحقیر کردند و اجازه دادند که بیگانگان مردم ایران را تحقیر کنند.

نه سیاستمدار ایرانی جرأت نفس کشیدن داشت، نه دانشمند و فن‌آور ایرانی قدرت کار کردن داشت، نه جوان ایرانی قدرت نوآوری و ابتکار داشت و نه نظامی ایرانی حتّی توان دفاع از مرزهای این کشور را داشت. آمریکایی‌ها، استعمارگران، امپراتوری استعمارگر پیر انگلیس، ملت ایران را این طور می‌طلبیدند و این‌گونه می‌پسندیدند؛ مثل جسم مرده‌ی بی‌جانی با جیب‌های پر از پول، که بیایند با او هرچه می‌خواهند بکنند و ثروت او را غارت کنند و ببرند.⁽¹⁾

19. حرکت به سمت هدف‌های والای ملت

البته اگر شما بپرسید که آیا من به آنچه در نیروی هوایی، یا ارتش، یا هرجای دیگری از این کشور اتفاق افتاده، قانعم؟ می‌گویم نه؛ قناعت در

اینجا، جا ندارد، اینجا جای قناعت نیست، اینجا جای افزون‌طلبی است. آنجایی که پای پیشرفت ملی در کار است، آنجایی که پای رشد یک ملت در کار است و مسأله، مسأله‌ی حرکت به سمت هدف‌های والای یک ملت است، توقف، قناعت و به یک حد بسنده‌کردن، معنا ندارد؛ هر چه می‌توانید، بالا بروید. این کارها با دو رکن اساسی در نیروی هوایی شکل گرفته است؛ یعنی رکن کارهای فنی و ساخت و تولید و هر چه از این قبیل است، و رکن تربیت خلبان‌ها و انسان‌های فداکاری که بتوانند در هنگام لازم، بهترین کار را در بهترین جا، با بهترین روحیه انجام بدهند.

دانشکده‌ی خلبانی ما، امروز ما را از هر کس دیگری بی‌نیاز کرده است و بسیاری به ما نیازمندند. ما کمبودی نداریم. کار فنّی ما هم نمونه‌های فراوانی دارد؛ که نمونه‌ی نزدیک آن که همه می‌توانند ببینند کار ساخت و پرداخت و تولید آذرخش است. البته فقط هم آذرخش نیست؛ خیلی کارهای با ارزش در گوشه و کنار، و با امکانات خیلی کم، انجام گرفته است که خیلی‌ها قدر آن را هم نمی‌دانند! اهمیت آن در هنگام خودش معلوم خواهد شد. الآن نیروی هوایی دارد این کارها را انجام می‌دهد؛ این‌ها ارزش است، این‌ها برای یک ملت، آبروست؛ این‌ها برای یک مجموعه، مایه‌ی افتخار و مباهات است.⁽¹⁾

20. عزت واقعی با اتکا به خویش

بیست سال قبل از این - قبل از پیروزی انقلاب - اگر کسی قسم می‌خورد که تا بیست سال دیگر نیروهای مسلح ایران، ممکن است خودشان ابزار درست کنند، هر کسی که مطلع بود، محال بود باور کند؛ باور نمی‌کرد. می‌گفتند: پول داریم، می‌رویم و می‌خریم! مثل این ارباب‌زاده‌های بی‌هنر؛ پول در جیبشان بریزند، بروند از این و آن بخرند، راه بروند و خیال کنند عزت دارند! عزت واقعی مال آن کسی است که

متکی به خویش است. امروز عزت واقعی را نیروهای مسلح ما دارند که می‌توانند ابزارشان را خودشان فراهم کنند.

جنگ برای ما بزرگ‌ترین تجربه بود - دوران دفاع هشت ساله - آنچه دارید، خوب حفظ کنید، خوب نگهداری کنید؛ و آنچه ندارید، به وجود بیاورید. مادیات یک جور، و معنویات، مهم‌تر از مادیات است. روحیه‌ی خوب، عمل خوب، توکل به خدا، ارتباط با خدا، ارتباط با یکدیگر و اهتمام به استحکام سازماندهی در نیروهای مسلح داشته باشید.⁽¹⁾

21. خودسازی و بازگشت به خود

در طول جنگ، نیروی هوایی یکی از بهترین امتحان‌ها را داد. این پدیده‌ی بزرگ، نمی‌تواند از آن اقدام روز نوزدهم بهمن جدا باشد. این همان روحیه است؛ یکجا آن‌طور خودش را نشان می‌دهد؛ یکجا در طول جنگ این‌طور ظهور و بروز می‌کند؛ یک‌بار و یک جا هم در دوران سازندگی پس از جنگ و خودسازی و بازگشت به خود، باید طور دیگری خود را نشان دهد، که می‌دهد.⁽²⁾

22. افتخارات نیروی هوایی

ساخت وسایل زمینی رادارها و وسایل هدایت شونده‌ی زمینی و به‌کارگیری بسیار دشوار و پیچیده‌ی آن‌ها جزو افتخارات نیروی هوایی است، که شهید ستّاری قبل از آنکه فرمانده نیروی هوایی شود، یکی از قهرمان‌های این میدان بود. او و بسیاری دیگر که امروز در بین شما هستند و من آن‌ها را می‌شناسم، از همان زمان و بعد از آن زمان، در داخل جبهه‌ها لحظه به لحظه مشغول تحرّک و فعّالیت جان‌کاه، اما شیرین

برای یک انسان متعهّد بودند. این افتخارات هم در پرونده‌ی نیروی هوایی ما هست، اما آن کار نیروی هوایی در ابتدای انقلاب، افتخاری جداگانه است؛ افتخاری نه از شیوه‌ی معمول افتخارات نیروهای نظامی، بلکه افتخار به وسیله‌ی یک حرکت عظیم انقلابی.⁽¹⁾

23. آسیب‌ناپذیر و مقتدر

در چنین شرایط بسیار حسّاسی، ملت ما بیش از همیشه احتیاج به این دارد که خود را از لحاظ معنوی و مادّی آسیب‌ناپذیر و مقتدر کند. بخشی از این اقتدار به مسائل اقتصادی و فرهنگی و سیاسی ارتباط پیدا می‌کند و بخش مهمّی از آن هم مرتبط با مجموعه‌های نظامی است که باید روز به روز تواناییهای خود را در درون از همه جهت افزایش دهند؛ استحکام سازماندهی، ارتقاءِ قدرت رزمی، توانایی لازم برای تولید، تهیه، تکمیل و نگهداری تجهیزات، بالا نگهداشتن روحیه‌ی مسئولیت نظامی و همه‌ی چیزهای دیگری که با ابتکار و مدیریّتِ مدیران خوب و مسئول امکان‌پذیر است. امروز خوشبختانه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی از فرماندهی و مسئولان اداره‌کننده‌ی خوب و مؤمن برخوردار است؛ همچنان که از هزارها عنصر باشرف و مؤمن در سرتاسر کشور در یگانهای مختلف برخوردار است. خدا را بر این وضعیت، که رو به هرچه بهتر شدن است، سپاسگزاریم.⁽²⁾

24. روند تحرک و تقویت ، توقف ناپذیر

ما خواسته‌ایم و به حول و قوّه‌ی الهی توانسته‌ایم. بیست و پنج سال برای فشارهای بین‌المللی زمان کوتاهی نیست؛ اما نظام جمهوری اسلامی با ساخت مستحکمِ مردمی خود - که ملات این ساخت هم ایمان و

آمادگی برای مجاهدت بود- توانسته است تا امروز نه فقط در مقابل فشارها مقاومت کند، بلکه روز به روز خود را مستحکم‌تر نماید؛ بعد از این هم همین خواهد بود. ما خود را قوی کرده‌ایم. تا آن روزی این فشارها ادامه پیدا خواهد کرد که دشمنان مأیوس شوند. یأس آن‌ها به چیست؟ به این است که احساس کنند روند تحرّک و تقویت خویشتن در جمهوری اسلامی توقّف‌پذیر نیست. بخشی از این کار بزرگ به عهده‌ی شماست، بخشی به عهده‌ی دانشمندان غیر نظامی است، بخشی به عهده‌ی دانشگاه‌هاست، بخشی به عهده‌ی سیاستمداران است؛ آن‌ها هم می‌توانند در ایجاد این باور که فشارها را دور یا کم خواهد کرد، نقش ایفا کنند. به‌هرحال نقش عمده‌ای به عهده‌ی شماست.⁽¹⁾

25. سرنوشت قطعی ملت، رسیدن به قله ها

بحمدالله تاکنون نیروی هوایی آزمایش‌های خوبی از خود نشان داده است. نیروی هوایی قبل از پیروزی انقلاب مجال بروز و ظهور نداشت؛ پرسنل نیرو، افسر نیرو، درجه‌دار نیرو، کارکنان گوناگون نیرو، در جمع نیرو گم بودند؛ فقط چند نفر فرمانده برای مسئولان عالی‌رتبه شناخته‌شده بودند. این‌ها دستشان روی هم بود و برای هم کار می‌کردند. امروز به برکت انقلاب اسلامی، در طول این سال‌های متمادی، بخصوص سال‌های دفاع مقدس، نیروی هوایی با همه‌ی اجزاء وجود خود، خودش را در مقابل چشم ملت ایران گذاشت. امروز قضاوت ملت ایران درباره‌ی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی، بسیار ستایشگرانه است. فعالیت عظیمی را که شما در دوران جنگ، چه در بخش پرواز، چه در بخش پدافند، چه در بخش پشتیبانی‌ها، چه در بخش سازماندهی اداری، چه در بخش ساخت و تولید انجام دادید، مردم فراموش نمی‌کنند. نیروی هوایی کارهایی کرد که اثرش را مردم دیدند. امروز هم مردم با همان چشم به

نیروی هوایی نگاه می‌کنند.

خودتان را هرچه بیشتر بسازید و پیش ببرید. مثل موجود زنده‌ای که تمام اجزاء آن در بخش‌های مختلف و با مسئولیت‌های مختلف، از جان و روح و تحرک واحدی برخوردار است، در همه‌ی بخش‌ها تولید کنید؛ تولید فکر، تولید محصول، تولید ابتکار، تولید ایمان؛ مثل موجودی که در همه‌ی بخش‌های بدن او نبض می‌زند و زندگی محسوس است.آینده متعلق به شماست. ملت ایران راه‌های دشواری را طی کرده، از گردنه‌های سختی عبور کرده و بخش بسیار مهمی از راهِ رسیدن به قله را پیموده و به این قله خواهد رسید؛ این سرنوشت قطعی ملتی است که تلاش می‌کند و می‌داند چه‌کار می‌کند؛ می‌داند کجا می‌رود، و حرکت می‌کند. شما در این زمینه، سهم بسیار مهمی دارید.⁽¹⁾

26. راه تکامل هرگز متوقف‌شدنی نیست

امروز ملت ایران عزیز است؛ الهام‌بخش است؛ نظام جمهوری اسلامی یک نظام مقتدر شناخته شده است و کشورهای گوناگون، قدرت‌های مختلف- منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای در مقابل عظمت ملت ایران ناچار به اعتراف هستند و عظمت این ملت را اعتراف می‌کنند. در همه‌ی زمینه‌ها ملت ایران توانائی خود را، قدرت خود را نشان داد. قدر این را باید دانست. و شما جوانان عزیزی که در نیروی هوائی جمهوری اسلامی به خدمت مشغول هستید، همین عناصر را در تداوم کارتان بایستی مورد ملاحظه قرار بدهید و همین‌ها را دنبال کنید.

نیروی هوایی باید رشد کند، باید پیشرفت کند، باید همین اقتدار و عزتی را که به دست آورده است، مضاعف کند. در دوران دفاع مقدس نیروی هوایی خوب آزمایشی داد؛ بعد از دوران دفاع مقدس هم کارهای

بزرگی در این نیرو انجام گرفته است. این راه را باید ادامه بدهید؛ راه تکامل هرگز متوقف‌شدنی نیست و این بسته به همت شما جوانان در رده‌های مختلف در نیروی هوایی است. آینده مال شماست؛ کشور متعلق به شماست؛ ارتش و نیروی هوایی متعلق به شما کارکنان ارتش جمهوری اسلامی و نیروی هوایی است؛ و شما پیشرفتتان پیشرفت ملت است، پیشرفت کشور است.

خودتان را نیرومند کنید؛ این نیرومندی فقط هم به ابزار مادی نیست؛ نیروی ایمان، نیروی اراده و عزم راسخ و تصمیم بر پیشرفت؛ این را در خودتان تقویت کنید؛ روز به روز پیش بروید.⁽¹⁾

27. خلاءها را شناسایی و پر کند

شما در سهم خودتان، در مجموعه‌ی نیروی هوائی ارتش جمهوری اسلامی، وظائف مشخص و تعریف‌شده‌ای دارید؛ هم در قسمت اصلی نیروی هوائی، هم در قسمت پدافند هوائی، وظائف مهمی دارید. مهم‌ترین وظیفه این است که انسان احساس کند باید خلأها را پُر کند. هرجا هستید، خلأهای تجهیزاتی، خلأهای سازمانی، خلأهای مدیریتی را پر کنید. وقتی یک مجموعه عزم پیشرفت دارد، منتظر نمی‌ماند که از جائی به جائی برود، یا کسی به او چیزی بگوید. در همان عرصه‌ای که او مشغول کار است، نیازسنجی می‌کند و سعی می‌کند که آن نیاز را برطرف کند و وظیفه‌ی خودش را به نحو کامل انجام بدهد. این به توفیق الهی، به فضل الهی تاکنون در نیروی هوائی ارتش وجود داشته است، بعد از این هم وجود خواهد داشت. من نگاهم به چهره‌های جوان و مؤمن و با عزم و اراده‌ی نیروی هوائی وقتی می‌افتد، این را احساس می‌کنم؛ از گزارش‌ها و از اطلاعاتی هم که انسان دارد، این را می‌تواند بفهمد.⁽²⁾

28. نگذارید این حرکت علمی و صنعتی از دور بیفتد

من بارها این حدیث را از قول پیغمبر اکرم به مخاطبان گفته‌ام: «رحم اللَّه امرأ عمل عملا فأتقنه»؛ رحمت خدا بر کسی که کار را انجام دهد و آن را محکم انجام دهد، درست انجام دهد، با اتقان انجام دهد. کار را باید با اتقان انجام داد.

خوب، یک نکته این است که ساخت این ناوشکن، صرفاً ساخت یک ناوشکن نبود؛ این نهادینه‌سازی طراحی و ساخت رزم‌ناوهای بزرگ در کارخانجات کشور بود؛ دانشگاه‌های ما بهره بردند، دانشگاه امام خمینی بهره برد، صنایع نیروی دریائی بهره بردند، صنعت وزارت دفاع بهره برد؛ ذهن‌ها به کار افتاد و در بخش‌های گوناگون الکترونیک، دستگاه‌های مختلف به کار وادار شدند.

خود این تحرک ورزشیِ ذهنی و عملی، برای کشور یک دستاورد است؛ که این حالت تحرک، خودش کمتر از به دست آوردن و دارا شدن یک رزم‌ناو با این خصوصیات نیست؛ این خیلی با ارزش است؛ این را حفظ کنید؛ نگذارید این حرکت علمی و صنعتی از دور بیفتد؛ پی‌درپی کار، پی‌درپی ابتکار.⁽¹⁾

29. مسئله‌ی قطعه‌سازی خیلی مهم است

من می‌خواهم یک سفارش عرض کنم: این ساخت بسیار با اهمیت را با تولید قطعه‌های لازم باید تکمیل کنید. حالا شاید در خلال گزارش‌های امروز به گوشم خورد که قطعه‌سازی شروع شده. به هر حال اگر این‌جور نیست، من تأکید می‌کنم. مسئله‌ی قطعه‌سازی، خیلی مهم است. نگذاریم هنگام نیاز یا نزدیک هنگام نیاز، به سراغ قطعه‌هائی که مورد نیاز است، برویم؛ نه، از همین اول، کار قطعه‌سازی را به عنوان یک کار مستقل دنبال کنید؛ خود این فوائد و برکاتی دارد.⁽²⁾

30. تأکید بر روی شناورهای زیرسطحی

من می‌خواهم بر روی شناورهای زیرسطحی هم تأکید کنم. نیروی دریائی یکی از هدف‌ها و جهت‌گیری‌های کلی‌اش باید مسئله‌ی شناورهای زیرسطحی باشد. امروز اگر همان جور که قبلاً گفته‌ایم

نیروی دریائی یک نیروی راهبردی است- که همین هم هست- و در دفاع از کشور جزو خطوط مسلّم حتمی است، باید با زیرسطحی‌ها منطقه را در دست بگیرید.⁽¹⁾

31. روی مسئله‌ی جنگ الکترونیک تأکید کنید

یک مسئله هم مسئله‌ی جنگ الکترونیک است. من بارها در طی سال‌ها، هم در دیدار با نیروی دریائی، هم در دیدار با نیروی هوائی، روی مسئله‌ی جنگ الکترونیک تأکید کرده‌ام، باز هم تأکید می‌کنم. دشمنان شما بر روی توانائی‌های الکترونیکی در زمینه‌ی سلاح‌های جنگی متمرکزند و سال‌ها هم هست که دارند کار می‌کنند. دفاع الکترونیکی برای ما خیلی مهم است. روی مسائل الکترونیک کار کنید. خوشبختانه ما زمینه داریم: صنایع الکترونیک ما خوب است، دانشمندان خوبی داریم، فعالان خوبی داریم و یک سرمایه‌ی عظیم تمام نشدنی داریم که آن، جوان‌های مایند. ان شاءاللَّه خداوند متعال همه‌ی شماها را حفظ کند. برای شما دعا می‌کنم و امیدوارم که شما جوانان نیروی دریائی بتوانید ان شاءاللَّه یک نیروی دریائی‌ای بسازید که در شأن ملت ایران باشد.⁽²⁾

32. پیشی گرفتن در میدان ابزارهای مادی

ایران اسلامی با اتکا به ایمان توانست در میدان ابزارهای مادی هم بر دیگران پیشی بگیرد. البته نیروی هوائی ارتش جمهوری اسلامی ایران و

شهدای عالیقدر آن، مثل شهید ستاری و شهید بابائی و شهید خضرائی و شهید دوران و دیگران و دیگران در این راه پیش‌قدم بودند.⁽¹⁾

33. هرچه جلو برویم، جا دارد

گزارشی که از نیروی هوائی به من رسید و گزارش‌ها می‌رسد و امروز هم فرمانده محترم نیرو بخشی از آن‌ها را بیان کردند، گزارش‌های خوبی است؛ لیکن می‌خواهم بگویم به این‌ها اکتفا نکنید. مسئله‌ی قطعه‌سازی، مسئله‌ی شبیه‌سازی، مسئله‌ی تولید، آموزش‌های گوناگون، این‌ها چیزهای بسیار با ارزشی است؛ سازماندهی بسیار با ارزش است، چه در بخش نیروی هوائی، چه در بخش پدافند؛ لیکن اکتفا نکنید. ببینید نقص‌ها کجاست. اگر چنانچه ورزشکاری فقط به آن بخش‌هایی از ماهیچه‌های برآمده‌ی خود نگاه کند که با ورزش توانسته این‌ها را به دست بیاورد، بخش‌های مغفول مانده و ضعیف را نگاه نکند، در یک موقعیت حساس زمین خواهد خورد. ببینید ضعف‌ها کجاست، ببینید اشکالات در کجاست، آن‌ها را برطرف کنید؛ هر کس در بخش خود، در قسمت مربوط به خود. روز به‌روز تکمیل کنید؛ و تکمیل شدن نهایت ندارد. هرچه جلو برویم، جا دارد برای جلو رفتن و کامل‌تر شدن⁽²⁾.

34. کشف ظرفیت‌های تازه

به دوستان عزیزِ فرماندهان نیرو و بقیه‌ی فرماندهان نیروهای مسلح هم من بارها می گویم؛ محدودیت‌ها در بخش‌های مختلف وجود دارند - تحریم هست، محدودیت‌های مالی هست، چیزهای گوناگونی وجود دارد از این‌ها باید عبور کنید. بهترین و زیرک‌ترین انسان‌ها کسانی هستند که شرائط موجود را می‌سنجند، بعد می‌بینند برای عمل در شرائط کنونی

چه توانائی‌هائی دارند و از آن توانائی‌ها و ظرفیت‌ها استفاده می‌کنند؛ والّا انسان نگاه کند، بگوید خب، این که نشد، این را که نداریم، پس هیچی! این نمی‌شود. کمبودها نباید ما را متوقف کند.

کمبودها بایستی باعث شود که ما بیشتر به خودمان مراجعه کنیم، ظرفیت‌های تازه‌ی خودمان را کشف کنیم. مثلاً در دو دهه‌ی پیش، کی در نیروی هوائی حدس می‌زد که این نیرو بتواند این همه امکانات برای خودش به وجود بیاورد و تولید کند؟ در بخش‌های دیگر هم همین جور. در بخش‌های فضائی ما، در بخش‌های پزشکی ما، در بخش‌های داروئی ما، در بخش‌های گوناگون علمی و فنی ما، تا دو سه دهه‌ی پیش کی حدس می‌زد که می‌شود این کارها را کرد؟ اما رفتند، جوانان ما همت کردند و شد. کارهائی شده است که امروز دشمنان ما هم زبان به اعتراف می‌گشایند. البته دشمنی می‌کنند؛ این را وسیله‌ای قرار می‌دهند برای سیاست‌های ایران‌ستیزی و ایران‌هراسی و اسلام‌هراسی و اسلام‌ستیزی؛ لیکن اعتراف می‌کنند به اینکه این‌ها هست.

من می‌خواهم به شما بگویم؛ شما هم از اینکه کمبودهائی در بخش‌هایی وجود دارد، مطلقاً پا عقب نکشید؛ بروید سراغ اینکه از ظرفیت‌های تازه‌ای استفاده کنید در وجود خودتان، در استعداد خودتان، در ذهن و مغز خودتان، در توان سرپنجه‌های ماهر خودتان، و آن کمبودها را از طرق دیگری جبران کنید؛ این عملی است، این شدنی است.

ما در بخش‌هایی از بخش‌های صنعتی کشور مبتلا شدیم به تحریم. تحریم کنندگان خیال کردند حالا که تحریم کردند، این بخش‌ها خواهد خوابید؛ اما بعکس شد. تحریم موجب شد که جوانان ما به فکر بیفتند که خودشان آنچه را که دشمن نمی‌خواهد به ما برسد، تولید کنند. تولید کردند، در مواردی بهترش را تولید کردند؛ کم‌هزینه‌تر، سبک‌تر، کارآمدتر. در نیرو اینجوری حرکت کنید.⁽¹⁾

تعمیر و نگهداری

1. تعمیر و نگهداری اولویت امروز

هر نوع حرکت آزمایشی و تمرینی که ما را در زمینه نگهداری از امکاناتمان قدری عقب براند، غلط و در مواردی خیانت آمیز است. پرسنل نیروی دریایی و هوایی بایستی به تعمیر، نوآوری و نگهداری وسایل پرداخته و در هر زمینه طرحی آماده کنند. نیروی هوایی امانتی در دست شما و مال ملت، انقلاب و کشور است که بایستی خود را بیاراید و از تمام امکانات و ارزش هایی که به دردش می خورد استفاده کند. سعی کند در داخل نیروی هوایی اخلاق، ایثار، عطوفت، مهربانی و چیزهایی که شرط یک مجموعه کامل است، جمع آوری و از قشرگرایی پرهیز شود.⁽¹⁾

2. عمر انقلابی پس از عمر قانونی

فرزندان این ملت را که در اختیار شما قرارگرفته اند، به سلاح و صلاحیت های رزمی مجهز کنید و دیگر ابزار و تجهیزاتی را که دارید، حفظ کنید. امروز آن روزی نیست که ما حق داشته باشیم یک چیزی را بعد از عمر قانونی از رده خارج بدانیم. «عمر قانونی» دروغ است. بعد از پایان یافتن عمر قانونی، «عمر انقلابی⁽²⁾» این ابزار شروع می شود، به آن عمر انقلابی بدهید. آن را بسازید. آن را خوب نگه‌دارید. کسانی که ابزار و تجهیزات را خوب نگه ندارند، خیانت کرده اند. ابزار و تجهیزات را خوب نگه‌دارید. هرچه می توانید محکم کاری کنید که پیغمبر ما فرمود: «خدا رحمت کند آن مردمی را که کاری را انجام بدهند و از راه محکم و

کامل انجام بدهند.»⁽¹⁾

3. تعمیرات را جدی بگیرید

آموزش باید در خود کشور ما باشد. نیروی هوایی برای جوانان که این نیرو را دوست دارند و می توانند اهداف مقدس اسلام را پیاده کنند، برای ارتشی های دنیا نمونه شود. کارایی شما از همه نیروهای منطقه بیشتر است و سطح کار و استعداد کار و ایمان و علاقمندی شما بی نظیر است. اما از این بهتر هم می توانید بشوید و بایستی تعمیرات را جدی بگیرید. ما تصمیم داریم با آنچه که داریم بجنگیم که آن هم کم نیست. می خواهیم با آن وجود خود را اثبات کنیم. اگر نیازمان به قدرت های بزرگ آن چنان باشد که ما را ذلیل کنند، ما آن قدرت را نمی خواهیم. ما حاضر نیستیم ذلیلانه و حقیرانه با کشورهای دیگر معامله کنیم، که خیال کنند دست ما زیر سنگ آن هاست. دست ما زیرسنگ ملت ما، همت ما و قدرت انقلابی مردم ماست.⁽²⁾

4. متمم تعمیر «نگهداری خوب» است

از دیگر کارهایی که خیلی باید بر آن تکیه کنید، مسئله تعمیر و نگهداری است. به تعمیر جداً بپردازید. از آنچه داریم، باید حداکثر استفاده بشود. متمم تعمیر هم «نگهداری خوب» است. هر چه هست، نگهداری بشود.⁽³⁾

5. تکیه بر تعمیر و نگهداری

بنده در دیدارهایی که با برادران نظامی داشتم، غالباً بر روی تعمیر و

نگهداری ابزارها و وسایل جنگی تکیه کردم؛ حالا هم می‌خواهم روی این مسئله تکیه کنم. نیروی دریایی، به خصوص در این مورد، احتیاج به فعالیت مضاعف و فوق برنامه دارد. ما البته هر چه توان و قدرتمان باشد، سعی خواهیم کرد که تجهیزات نیروی دریایی را تا حد ممکن به شکل مدرن و کارآمد و مورد نیاز نزدیک کنیم. اما فکر و نظر شما باید این باشد که با شرایط موجود و با وضع موجود، خودتان را بسازید و وظایفتان را انجام دهید و این امکان پذیر است.⁽¹⁾

6. تعمیر و بازسازی با سرانگشت معجزه گر

به حمدالله روز به روز توانایی، تجربه و پختگی در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران رو به افزایش بوده و هست و این امر اثر خود را چه در جنگ و عرصه زورآزمایی با دشمنان متجاوز و زورگو و چه در عرصه سیاسی، تا آنجا که ناظران و تحلیل گران جهانی حضور دارند گذاشته است و این به کوشش شما برادران عزیز و مسئولان و نیروهای مؤمن و فرماندهان و کسانی است که حقیقتاً برای ارتش جمهوری اسلامی ایران نقش شایسته آن را قائل هستند. درگذشته نیروهای متجاوز و مداخله گر نیروهای مسلح ما را با ارزیابی بسیار سبک و ناشایسته ای مورد بررسی قرار می دادند. حتی به سران رژیم ستم شاهی نیز به چشم تحقیر نگاه می کردند. اما امروز آن ها و دیگران به افراد سطح پایین و متوسط ما به چشم سردارانی نگاه می کنند که می بایستی از آنان در هراس و وحشت بود. آن روز با آن که تجهیزات نظامی را آمریکایی ها به ما فروخته بودند اما خود آنان از راه اندازی این تجهیزات عاجز بوده اند و افرادی را که به کشورمان می فرستادند از نظرکارشناسی در سطح پایینی بودند. اما امروز همافر و یا افسر فنی ما همان وسائل و تجهیزات را راه‌اندازی می کنند و برادران

ما با سرانگشتِ معجزه گر خود وسائل پیچیده نظامی را تعمیر و بازسازی می کنند. ما امروز از تجهیزاتی استفاده می کنیم که دنیا انتظار ندارد مورد استفاده قرار گیرد و این به برکت انقلاب اسلامی است.⁽¹⁾

7. به شدت به خارج وابسته بودیم

ما از لحاظ ابزار، تعمیر و نگهداری وسایل مورد نیاز ارتش به شدت وابسته به خارج بودیم و این ایمان و شور و شوق پرسنل غیور و متعهد ارتش بود که توانست از این ابزارها به بهترین وجه استفاده کرده و کارایی آن ها را بالا ببرند. امروز ارتش ما به عنوان ارتش نمونه در دنیا مطرح است. دنیا می داند که ارتش ما چه معجزه هایی انجام می دهد. امروز به برکت اسلام و تلاش برخاسته از ایمان پرسنل ارتش، اولین هواپیمای 4 نفره جمهوری اسلامی ایران ان‌شاءالله تا 2 ماه آینده به پرواز در خواهد آمد.⁽²⁾

8. فرهنگ تعمیر و نگهداری

اسراف به هیچ وجه بخرج داده نشود. هم چنان که در همة امور، امروز کشور باید اجتناب کند که از اسراف در تجهیزات نظامی، از سلاح، خودرو، وسایل مهندسی و همه چیزهائی که دارد. حتی ساختمان ها و بنا و غیره. بایستی از اسراف پرهیز کند و اجتناب کند. بایستی بسازید. تعمیر کنید. نگهداری کنید. این بایستی بصورت فرهنگ در بیاید. برخلاف گذشته که یک چیزی را از سر سیری به مجرد این که احساس می کردند یک ذره گوشه اش سائیده است، می انداختند کنار. توی انبار متروکه یا احیاناً خارج از رده، بیرون از سازمان. البته

علتش معلوم بود؛ از بالا کسانی می خواستند معامله بکنند و این معامله برایشان مایة سود بود و آن معاملات برایشان ایجاب می کرد که زودتر از رده خارج شود.

خیلی از چیزها که شما دیدید از رده خارج های ما در جنگ چقدر بدرد ما خورد. ما سلاح هایی داشتیم که از رده خارج شده بود، برای ما در جنگ تعیین کننده شد و تجهیزات و امکانات فراوان امروز، روزی که از هر ذره و قطرة موجودی باید به حد اعلاء استفاده کرد. نگوییم حالا که جنگ تمام شد مسئلة تعمیر و نگهداری فراموش شود.⁽¹⁾

9. تعمیر و نگهداری وظیفه‌ی مهم و حتمی

امیدوارم که روز به روز وضع شما بهتر و پیشرفتتان بیشتر و درخشان‌تر و چشمگیرتر شود. لازم است این را هم تأکید کنم که در نگهداری ابزار و وسایل در سطح نیرو و استفاده‌ی کامل و بهینه از آن‌ها، باید تلاش کنید. سازندگی و نوآوری و تعمیر و نگهداری، جزو وظایف حتمی و مهمِّ شماست. انشاء اللّه موفّق باشید. من باز هم، از خدای متعال، برای شما درخواست توفیق و کمک و هدایت و فضل و رحمتش را می‌کنم. انشاء اللّه مشمول تفضّلات ولیّ‌عصر أرواحنا له الفداء باشید و کاری کنید که دعای آن بزرگوار شامل حال شما شود.⁽²⁾

10. شما توانستید

در بخش سازندگی و نیز در بخش نگهداری، تلاش کنید. نگهداری خیلی مهمّ است. زورگوهای دنیا با شما لج افتادند کردند و خیال کردند می‌توانند شما را از پا بیندازند. روزی به ما سیم‌خاردار و گلوله‌ی آر. پی. جی هم نمی‌دادند؛ ولی شما توانستید از آن وضعیت خودتان را به اینجا

برسانید. امروز هم بگذار ندهند؛ چه اهمیتی دارد؟ اما علی‌رغم وجود آن سیاست‌ها، کسانی که چشمشان دنبال پول و معامله است، در دنیا زیادند. آن‌ها خیال می‌کنند که تحریم تسلیحاتی و ... مؤثّر واقع می‌شود؛ خیر. ما در وسط جنگ و تحریم اقتصادی، چیزهای ممنوع و مُحرّم و آن میوه‌های- به خیال آن‌ها بهشتی را از جاهای فراوانی به دست می‌آوردیم و امروز هم به دست می‌آوریم. گیرم که نتوانیم به دست آوریم، آن‌ها را می‌سازیم؛ لیکن با توجّه به تضییقاتی که در این زمینه وجود دارد، آنچه را که داریم باید قدر بدانیم.

باید از تجهیزات و جنگنده‌ها و دیگر وسایل موجود- حتّی یک تفنگ معمولی نگهداری کنیم. تفریط و اسراف در سرمایه‌های ارتش، ممنوع و حرام شرعی است. هیچ‌کس حق ندارد این تفریط را بکند؛ همچنان که تفریط نیروهای انسانی نیز همین‌گونه است. شما حق ندارید عناصر کارآمد را معطّل بگذارید.

کار شایسته و خوب باید از انسان‌های کارآمد دریافت شود. باید این گردونه به طور دائم حرکت کند. این چیزها را در نظر داشته باشید و مهم‌تر اینکه به پشتیبان و تضمین‌کننده‌ی موفّقیت همه‌ی این‌ها که روح ایمان است، توجّه کنید.⁽¹⁾

11. برخورداری از موهبت بزرگ

امروز نیروی هوایی احساس می‌کند که دارد برای خودش کار می‌کند، نه برای دیگران. خلبان را خودش آموزش می‌دهد، وسیله‌ی نظامی را خودش تعمیر یا نگهداری می‌کند و یا می‌سازد، و خودش برای هدف‌های مورد علاقه و مورد دلبستگی خودش، از آن استفاده می‌کند. این خوب است. این بهتر از آن شرایطی است که بیگانه دستور بدهد،

فرمانده معین کند، راه و چاه نشان بدهد، و به میل خود آن مقداری که لازم می‌داند، معلومات بدهد! یک سر سوزن بالاتر از آن را اجازه ندهد که پیش برود؛ چون بالاخره بیگانه از آن استفاده می‌کند! انسان‌های جوانمرد و رادمرد، این را نمی‌پسندند.

وضع امروز، شرافتمندانه است. امروز افسر نیروی هوایی، با شرف است؛ برای خودش، برای کشور و برای اهداف مورد علاقه‌اش تلاش می‌کند. آن روز افسر باشرف نیروی هوایی، برای اینکه این‌گونه حرکت بکند، میدانی نداشت! یک عده انسان‌هایی هم که برخوردار از این موهبت بزرگ نبودند، در رأس کار قرار داشتند! لذا بحمدالله هر روز که می‌گذرد، ما می‌بینیم که نیروی هوایی کارهای برجسته‌یی انجام می‌دهد؛ که امروز آقای سرتیپ بقایی، مقداری از این‌ها را گفتند. البته من هم گزارش‌ها متعددی دارم و از آنچه اتفاق افتاده است، تقریباً به طور دقیق مطلعم.⁽¹⁾

12. وابستگی با سیاست‌های استعماری

من این را شاید بار دیگری هم گفته باشم که این جت‌های جنگنده‌ای که در زمان رژیم گذشته از امریکا خریداری کرده بودند، اگر در قطعه‌ای از آن‌ها که هر قطعه، گاهی خودش متشکّل از ده‌ها قطعه است عیبی پیدا می‌شد؛ یعنی یک قطعه‌ی ریز در یک مجموعه قطعه، اشکال پیدا کرده بود، آمریکایی‌ها اصلاً اجازه نمی‌دادند که عناصر فنّی نیروی هوایی ما، این قطعه‌ی بزرگ را باز کنند و عیب آن را بیابند و آن قطعه‌ی ریز را عوض کنند! فقط قطعه‌ی کامل که گاهی متشکّل از ده ها و گاهی صدها قطعه بود سوار هواپیما می‌شد، به امریکا می‌رفت، عوض می‌شد و برمی‌گشت! این‌گونه رفتار می‌کردند. نه تعداد دانشجو، نه کیفیّت تحصیلی، نه میدان کار، نه روحیه‌ی پرورش و تحقیق و آموزش و

پژوهش، در کشور وجود نداشت. در آن شرایط، شما توقّع دارید که ملت ایران پیشرفتی کرده باشد؟⁽¹⁾

13. ساخت و تولید با توکل به خدا

نیروی هوایی، نیرویی است که دانش و صنعت و مهارت را با یکدیگر آمیخته است. سوابق درخشان سرداران و جان‌برکفان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، آن‌چنان روشن است که این نیرو را در چشم ملت ایران ارتقاء بخشیده است. مردم، نیروی هوایی و خدمات آن را می‌دانند؛ می‌شناسند و ارج می‌نهند. هرچه می‌توانید در ساخت، پردازش، ترمیم، تولید، مطرح کردن شیوه‌های جدید و به کار بردن روش‌های کارآمد کوشش کنید و بدانید خدا با شماست؛ دست قدرت الهی پشتیبان شماست، و توکل به خدا و اعتماد به عزم و اراده‌ی خویشتن، بزرگ‌ترین سرمایه‌ی یک ملت است.⁽²⁾

فصل ششم: شرایط و الزامات راهبردی جهاد خودکفایی

اشاره

فصل ششم

شرایط و الزامات راهبردی جهاد خودکفایی

حرکت به سمت اهداف انقلاب

بایستی از تخصص ها، معرفت ها، ایمان ها و انگیزه ها حداکثر استفاده بشود. ما امروز در شرایطی هستیم که هرگونه ارزشی برای ما مغتنم است. همه بایستی بدانند که در نظام انقلاب اسلامی و در دولت جمهوری اسلامی حرکت ها به سمت اهداف این انقلاب یعنی نیک بختی مردم، شرف ملی، استقلال، آزادی و زیر نفوذ بیگانگان نبودن است و بدین لحاظ، نیرو و قدرت همه انسان ها در این کشور بایستی به این سمت بسیج شود.⁽¹⁾

خودکفایی در همه‌ی ابعاد

ما باید سعی کنیم تا حتی المقدور در راه رسیدن به خودکفایی گام برداریم و اسراف ننماییم. هنگامی که ما معاونت جهاد خودکفایی را برای نیروها مطرح کردیم، مورد استقبال عده ای قرار گرفت و من همان جا اعلام کردم که خودکفایی تنها در ابزار و وسیله نباید باشد، بلکه باید در دستورها نیز گنجانده شود.⁽²⁾

امور نگهداری، مهم ترین اصول در ارتش

امروزه نگهداری باید یکی از مهم ترین اصول در ارتش جمهوری اسلامی باشد و خودکفایی ما باید تا حد امکان نیازمان را به این قبیل چیزها از بین ببرد. ما با بد دل ها سخت برخورد می کنیم و با کج فهم ها موضع توجیهی داریم. با کسانی که از این خودکفایی استقبال می کنند و آن را در ارتش بکار می برند، همکاری خواهد شد و همه چیز در اختیارشان قرار خواهد گرفت.⁽¹⁾

استفاده به جا از تجهیزات و نیروی انسانی

پرسنل نیروی هوایی ما توانستند حس افتخار ملت ایران را زنده کنند. هرچند دشمن در قبل و بعد از شروع جنگ تحمیلی تبلیغات سوء زیادی کرده است، اما علی رغم همه این جوسازی ها، ارتش و نیروی هوایی، سربلند ماند. شما امتحان خوبی در جبهه و در پشت جبهه داده اید. نیروی هوایی توانست علی رغم خواست قدرت‌هایی که همه چیز را از آن خود می دانستند، از تجهیزات استفاده و محبت مردم را به خود جلب کند. باید در تاریخ بماند که اولین گروه نظامی که انقلاب اسلامی را پذیرا شد، پرسنلی از نیروی هوایی

بودند و شما موظفید که این خط را ادامه دهید. نیروی هوایی را از نظر تجهیزات و نیروی انسانی به بهترین نحو بسازید. چون ما می خواهیم به عنوان یک ملت حرکت کنیم و آنچه در فرهنگ قدرت های بزرگ، جرم محسوب می شود، ایمان و اعتقاد به نیروی انسانی ایران است که در فرهنگ ما یک افتخار و فریضه‌ی بزرگ است و شما در نیروی هوایی مسئول انجام این فریضه هستید.⁽²⁾

جهاد اسلامی، با اخلاص و برادری

سرعت، نظم، اخلاص و صمیمیت از جمله وسایل مورد نیاز در یک جهاد اسلامی است و باید در ارتش، همه با کمال صمیمیت و خلوص و با نهایت مهربانی طرحی نو را پایه گذاری کنند. این هدف فوق العاده مقدسی است که جز با برادری و اخلاص انجام نخواهد شد. در این راه هر فردی در ارتش بدون رعایت درجه و رسته، بیشتر و بهتر کمک کند و کار انجام بدهد، عزیزتر و با ارزش‌تر است.⁽¹⁾

باور کنیم که می‌توانیم

امروز باید قبول و باور کنیم که می‌توانیم متکی به خودمان به استعدادمان، به توانائی‌هایمان باشیم و کار بیافرینیم. کاری که امروز ما درصدد انجام دادن آن هستیم یعنی (رساندن جامعه مان به مرز خودکفایی) گامی است برای بازگشت به یک جامعه اسلامی و انسانی که ما خودمان را از این و آن بی نیاز کنیم و دست نیاز به طرف دیگران دراز ننماییم.

بعد از آن نوبت این است که راه های تازه ای بر روی بشریت باز کنیم، بشریت مصرف گرا، بشریتی که تن به فضا و تکنولوژی داده است آیا احتیاج ندارد راهی در مقابلش گذاشته شود.⁽²⁾

کارهای نشدنی را شدنی کنید

این روند را ادامه دهید و تلاش خود را بیشتر کنید. هرکس بگوید این کار شدنی نیست، او را به کوتاهی همت متهم می‌کنم. هیچ کاری نیست که از انسان ساخته نباشد. انسان نیرومندتر از این حرف‌هاست و می‌تواند کارهای نشدنی را شدنی کند. تا آنجا که می‌توانید، باید با قوّت

اراده و تصمیم، نظم و انضباط و آموزش و پشتیبانی و کیفیت تجهیزات و ابزارتان را بالا ببرید؛ مخصوصاً واحدهای مناطق مرزی که باید مسئولان ارتش و نیروی زمینی، به صورت ویژه به آن‌ها بپردازند و هرگونه ساییدگی را از بین ببرند و آن‌ها را قابل عرضه کنند، تا هرکس آرایش واحد و کیفیت استقرار یگان‌ها و افراد و ابزارها را دید، بفهمد که فرماندهی قوی و با کیفیت بالایی بر این واحد حکم‌فرماست. عین همین مسئله، در تجهیزات هوایی و دریایی مطرح است و البته وزارت دفاع و سازمان صنایع، خوب می‌توانند در این زمینه مؤثر باشند.⁽¹⁾

دوباره نگاه کنید

ما در طول این هشت سالی که گذشت، باید تجربه‌های زیادی آموخته باشیم. باید چیزهایی که نداشتیم، فراهم کنیم و آن چیزهایی که داشتیم و خوب نگه نداشتیم، طرز نگهداری آن‌ها را یاد بگیریم. باید یاد بگیریم که از آن چیزهایی که داشتیم و خوب از آن‌ها استفاده نکردیم، خوب استفاده کنیم. آن چیزهایی که نفهمیدیم وجودش در هنگام ضرورت لازم است و خسارتی که از این ناحیه بر ما وارد شد، باید جلوی این کار و خسارت‌های مشابه را بگیریم. صفحه‌ی جنگ و صفحه‌ی هشت سال تجربه، در پیش روی ما گشوده شده است. این صفحه را ببینید و یک بازنگری بکنید: «ثم ارجع البصر کرّتین» دوباره نگاه کنید، ببینید چه خبر است. میدان جنگ چه خبر بود؟ چگونه می‌توانست باشد و چرا آن‌طور نشد؟ به خودمان برگردیم و درس بگیریم. باید از آنچه که گذشته و پشت سر ماست، درس بگیریم و می‌توانیم درس بگیریم.⁽²⁾

پیمودن راه های میان‌بُر

روی تعمیر و نگهداری، سفارش مؤکد می‌کنم؛ امروز این وظیفه‌یی بسیار مهم برای شماست؛ فرصتی است برای بازسازی ابزار و تجهیزات و امکانات. این کار را با جدیت و با ابتکار دنبال کنید و آن‌چنان که از انسان‌های مصمم و با اراده و انقلابی‌یی مثل شما مورد انتظار است، راه‌های میان‌بُر را پیدا کنید و بپیمایید. همه‌ی نیروهای مسلح در همه جای کشور، باید بازسازی ابزار و تجهیزات و نیز تعمیر و نگهداری را درس فراموش‌نشدنی و بسیار لازم خود تلقی کنند. شما استعداد دارید؛ این استعدادها باید در باب نیروهای مسلح، از جمله در این بخش که نقطه‌ی مهم و حساسی است بُروز کند.⁽¹⁾

سازندگی، متکی به عشق، ابتکار و خلاقیت

نیروهای مسلح باید در سازندگی شرکت کنند. اولاً در سازندگی درونی به شکل جهادی، به شکل بسیجی، به شکل انسان‌های انقلابی، بدون انتظارِ فراهم آمدن همه‌ی جزییاتی که برای آدم‌های معمولی لازم و مؤثر است، سر از پا نشناخته، عاشقانه، با جوشش ابتکار و استعداد، بدون اینکه گفته شود این را نداریم و آن را نداریم، حتّی با دست خالی شرکت کنند. سازندگی، آنجا که متکی به عشق و شوق و ابتکار و خلاقیت انسان‌ها باشد، با همه‌ی فَقدها و نداشتن‌ها هم میسر است. ما بحمدالله دچار نداشتن هم نیستیم.

ما می‌خواهیم بجوشیم. ما می‌خواهیم استعدادها بُروز کند. ثانیاً در بیرون نیروهای مسلح، ارتش و سپاه می‌توانند سهم خود را در بازسازی عمومی کشور هم ایفا کنند؛ همچنان که امروز هر دو سازمان و بخصوص سپاه طرح‌های بزرگی را از سازندگی عمومی کشور

برعهده‌گرفته و شریک شده‌اند.ملت عزیز ما باید حس کند که نیروهای مسلح نه فقط در دوران جنگ، بلکه در دوران بازسازی هم می‌توانند پیشگام و پیش‌قدم باشند.

البته مسأله‌ی اول در نیروهای مسلح، حفظ آمادگی‌های رزمی و متراکم کردن هرچه بیشتر آموزش، انضباط، توانایی‌های گوناگون و نوسازی در درون سازمان نیروهای مسلح، و در درجه‌ی بعد در سطح کشور است.⁽¹⁾

خود را بسازید و آماده نگه دارید

شما عزیزان نیروهای مسلح، در صفوف مقدم بوده‌اید و سعی کنید همواره باشید. خودتان را بسازید و

آماده نگه دارید. همچنان که در جنگ درخشیدید، این درخشش و این افتخار را، همیشه برای خودتان حفظ کنید. سطح آموزش‌ها و کیفیت آن‌ها باید بالاتر برود؛ اگرچه از گذشته بسیار بالاتر هست.

همکاری و همدلی سازمان‌های نیروهای مسلح، یعنی ارتش و سپاه، روز به روز باید بیشتر شود. نیروهای مردمی که همیشه به صورت یک ذخیره تمام‌نشدنی برای نیروهای مسلح و دفاع از کشورند، باید سازماندهی‌شان بهتر و با کیفیت‌تر شود. تجهیزات را نگهداری کنید و آن‌ها را بهتر و بیشتر بسازید. بر آنچه دارید، با نیرو و قدرت خلّاقه‌ی خود بیفزایید.⁽²⁾

سراغ کارها و سازندگی‌های بزرگ بروید

کاری کنید که در تهیه‌ی ابزارهایی که در درون نیروهای مسلّح به آن‌ها احتیاج دارید، در بیرونِ این مرزها به کسی محتاج نباشید. نیّتتان این

باشد. کما اینکه الآن، بحمدالله، خبرهایش داده شد. وسایل زرهی بسازید. کارهای مهم‌تری هم در نیروی هوایی انجام شده است که در وقتِ خود، رسماً گفته خواهد شد. بروید به سراغ کارها و سازندگی‌های بزرگ و بدانید که می‌توانید. مبادا خیال کنید که نمی‌توانید. شما می‌توانید همه‌ی ابزارهای لازم برای جنگ را داشته باشید. البته برخی وسائل و ابزار لوکس را، اگر هم نداشتید مهم نیست. واقعاً برخی ابزارهای نظامی، فقط جنبه‌ی زینتی دارند. مثلاً جواهرنشان کردن یک اسلحه‌ی کمری. بعضی از روش‌های فناوری و صنعت جدید و کارهای جدید، از این قبیل و در این ردیف است. آن ابزارهایی را که لازم است، سعی کنید خودتان فراهم کنید. از این فوری‌تر آن است که آنچه را که خودتان دارید، خوب حفظ کنید. این، سفارشِ همیشگیِ من به شما برادران عزیز است. مبادا بگذارید که ضایع شود و از بین برود.⁽¹⁾

راه های میانبر

گذشت آن دورانی که آمریکایی‌ها خیال می‌کردند صاحب اختیار دنیا هستند؛ نسبت به کشورهای گوناگون عالم خطّ ونشان می‌کشیدند و تصمیم‌گیری می‌کردند. همه‌ی این‌ها به برکت این است که شما ملت، این دو کار را فراموش نکنید: یکی شرکت در سازندگی کشور؛ هم سازندگی علمی- یعنی درس بخوانید، درس بگویید، تحقیق، فکر و نوآوری کنید، ابتکار کنید و راه‌های میان‌بُر را پیدا کنید؛ بن‌بست‌ها را بشکافید و جلو بروید- هم کار عملی.⁽²⁾

برای کارایی سازمان، در حدِّ اعلی عمل کنید

عزیزان من؛ ارتشیان، سپاهیان و نیروهای انتظامی! به شرایط لازم

برای کارایی یک سازمان مسلّح، در حدِّ اعلی عمل کنید و پایبند بمانید. این شرایط، شامل آموزش، انضباط، سازمان‌دهی مستحکم، نگهداری، تعمیر، سازندگی، تولید، هوشیاری، آمادگی به کار و برتر از همه تقوا و پرهیزگاری می‌شود. عمل به این شرایط از وظایف شماست. من این ویژگی‌ها را از شما می‌خواهم و ملت ایران هم این ویژگی‌ها را از شما می‌طلبد. تا به امروز در این راه بودید، باز هم باشید. روز به روز ارزش‌ها را در خود تقویت کنید. هنگامی که این ارزش‌های والا را در خود و در سازمان و افراد تحت فرماندهی‌تان به طور کامل به وجود آوردید، فروتنی و تواضع را در خود بیشتر و بیشتر کنید. در مقابل خدای متعال، خاضع و در مقابل بندگان خدا فروتن باشید.⁽¹⁾

روز به روز بر کیفیّت خودتان بیفزایید

اگر این ملت می‌خواهد در مقابل تهدیدها با قدرت بایستد، باید بخش‌های مختلف، حرکت سازنده را ادامه دهند و نیروهای مسلّحِ ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران، در بخش‌های گوناگون، روز به روز خود را تقویت کنند. ملتی که نمی‌تواند از خودش دفاع کند، دشمن را نسبت به خود جری و گستاخ خواهد کرد. ما باید بتوانیم از خودمان دفاع کنیم؛ تا دشمن احساس کند که به این ملت نمی‌شود زور گفت و بر آن چیزی را تحمیل کرد. ملت ما از ملت‌های بی‌ریشه‌ی بی‌تاریخِ فاقدِ افتخارات نیست؛ که بتوانند هرچه می‌خواهند به آن بگویند. این ملت ریشه‌ای عمیق و کهن دارد و از درخشان‌ترین تاریخ‌ها و بزرگ‌ترین فرهنگ‌ها برخوردار است. از همه‌ی این‌ها بالاتر، ایمان دارد و متّکی و معتقد به خداست. ملت ما، در میدان جنگ و در عرصه‌ی صلح و در حال سازندگی و در کار سیاسی یا اقتصادی یا نظامی، از راهنمایی خدا

بهره می‌گیرد. عزیزانِ من! این نکات را به گوش بگیرید! کار را- به فضل پروردگار- با قدرت به پیش ببرید. روز به روز بر کیفیّت خودتان بیفزایید و بدانید: هرکس که برای کیفیّت ارتش یا سایر نیروهای مسلّح تلاش کند، حرکت انقلابی و حسنه انجام داده است. هرکس هم در جهت از دست رفتن کیفیّت در ارتش یا دیگر نیروهای مسلّح تلاش کند، به سود دشمن کار کرده و دل او را شاد نموده است.⁽¹⁾

مقابله با هر نوع وابستگی

ارتش، بخشی از قطع وابستگی اقتصادی را در درون خود دارد و آن، وابستگی فنّی و علمی است. اینجا فقط وابستگی اقتصادی نیست؛ وابستگی فنّی هم هست؛ وابستگی علمی و فنّی و به اصطلاح تکنولوژیک. باید این وابستگیها قطع شود. البته در حال قطع شدن هست، اما بیشتر از این قطع کنید. باید بسازید! باید خودتان در درون ارتش بجوشید و بجوشانید! اینکه من بر روی نوسازی و بهسازی و نگهداری و تعمیر و ابتکار در ارتش تکیه می‌کنم، به‌خاطر این است. شما ظرفیت هم دارید. نیروی هوایی ظرفیت زیادی دارد. نیروی دریایی ظرفیت زیادی دارد.

نیروی زمینی ظرفیت زیادی دارد. شما در بخشهای مختلف، ظرفیت برای کار علمی، فنّی و نوآوری و ابتکار، زیاد دارید. هیچ‌وقت هم نگویید چون فلان چیز را نخریده‌ایم، نداریم. فلان‌ابزار را نخریدیم، بهتر! فلان وسایل جدید را وارد نکردیم، بهتر! اگر وارد می‌کردیم که شما برای کار کردن به صورت نوسازی، عرقتان در نمی‌آمد. اگر دروازه‌ها در جاهایی به رویمان بسته است، قدر بدانید. اگر دروازه‌ها باز باشد، روح سهل‌انگاری و تنبلیِ انسان نمی‌گذارد او به جایی برسد. انگیزه‌ی بزرگی لازم است که انسان را به تلاش در کارها وادار کند. آن‌ها که دائماً

نوآوری می‌کنند، به این سبب است که روند علمی‌شان به این حرکت وادارشان کرده و بعد کار برایشان روان شده است. وانگهی، پول و استعمار دنیا را پشت سر خود دارند.

امروز غربی‌ها به وسیله‌ی علم، خودشان را بر دنیا مسلّط کرده‌اند. برای آن‌ها انگیزه وجود دارد. کشورهای از لحاظ علمی عقب نگه داشته شده هم برای پیشرفت و حرکت، باید در خود انگیزه ایجاد کنند. یکی از عوامل ایجاد انگیزه این است که راه‌ها بسته باشد. خدا را شکر می‌کنیم که راه‌ها کاملًا باز نیست و در جاهایی بسته است.

ولی از این بالاتر، «استقلال فرهنگی» است: فرهنگِ استقلال، اعتقاد به استقلال و ایمان. مهم این است که

با هر نوع وابستگی مقابله شود. یک ملت به این نقطه که رسید، دیگر هیچ مشکلی ندارد.⁽¹⁾

همه باید تلاش مضاعف کنند

همه باید تلاش مضاعف کنند. امروز، دوران سازندگی است. سازندگیِ شما این است که نیروی هوایی را بسازید. باید این نیرو را بسازید. باید این روند مبارکی را که در ارتش، در نیروهای مسلّح و در نیروی هوایی به وجود آمده است، مضاعف کنید.⁽²⁾

خودتان را قوی‌تر کنید

هرچه خودتان را قوی‌تر کنید، برای حفظ استقلال حقیقی این کشور - که به برکت انقلاب اسلامی، به این ملت و این کشور داده شده است - مفیدتر و لازم‌تر است. برای تقویت معنوی خودتان، و برای تقویت ابزاری، فکری و سازماندهی، هیچ حدی را نشناسید؛ همان چیزهایی را که برای یک ارتش لازم است، فراهم کنید. هرچه می‌توانید، وحدت بین

سازمان‌های نیروهای مسلح را - که در کشور ما سازمان‌های نظامی ارتش، سپاه پاسداران، نیروی انتظامی و در کنار آن‌ها هم بسیج عظیم مردمی هست - زیاد کنید؛ این مایه‌ی قدرت است. بزرگ‌ترین ابزار اقتدار نیروهای مسلح، همین وحدت است. سازمان‌ها با مرزهای مشخص - مرزهای بین سازمان‌ها، مرزهای ناشکستنی است - اما با پیوستگی مطلق به یکدیگر و با ارتباط معنوی و برادرانه باشند. مجموع نیروهای مسلح در کشور، هرچه بتواند روحیات و سازماندهی، ابزار و امکانات رزمی، تواناییهای گوناگون و تجارب خود را بیشتر کند، برای اینکه ملت، اقتدار حقیقی داشته باشد، بهتر و لازمتر است.⁽¹⁾

ضرورت جهت دهی و سازماندهی تحقیقات

باید تحقیقات را جهت دهی کرد . مطلق تحقیقات به هر شکلی مطلوب نیست. تحقیقات باید بتواند در جهت مشخصی به کار افتد؛ یعنی آن مواردی مورد تحقیق قرار گیرد که چرخه ی تحقیقاتی و فنی و علمی کشور را کامل کند. پراکندگی در کار تحقیقات ، شاید موجب شود که برخی از این کارها ، بی فایده و یا حداقل کم فایده شود.⁽²⁾

برای آمادگی، هیچ فرصتی را از دست ندهید

توصیه‌ی من این است که برای آمادگی، هیچ فرصتی را از دست ندهید. آماده شدن لزوماً به معنای این نیست که این آمادگی در زمان کوتاهی به کار گرفته خواهد شد؛ اما آماده نبودن همواره خطر بزرگ و دهشتناکی را بر کشور و بر آبروی نیروهای مسلّح تحمیل می‌کند. همیشه باید آمادگی‌ها را حفظ کرد و افزایش داد؛ آمادگی‌های معنوی و مادّی.⁽³⁾

مراکز تحقیقاتی را متمرکز کنید

بیشتر تلاشتان را در زمینه‌ی تحقیقات، یعنی ابتکار، ابداع، ایجاد و نوآوری، که هنر بزرگ شماست بگذارید. وقتی کار را از مرحله‌ی تحقیقات و ساخت آزمایشگاهی گذراندید، تا آنجایی که ممکن است، کار را از سر خودتان باز کنید. مگر آن که ممکن نباشد. البته شنیده‌ام مراکز تحقیقات و خودکفایی در نهاجا پراکنده است. این را هم هر چه بتوانید متمرکز کنید، بهتر است. ⁽¹⁾

تأثیر روحیه جهادی

این روحیه‌ی حرکت عمومی، این دلسوزی، این ورود در صحنه‌ی کار و ابتکار، این کمک‌رسانیِ انبوه، مخصوص ملتی است که دل او از حرکت جهادی گرم است و جوشش جهادی در دل او وجود دارد. این همان روحیه‌ی بسیجِ دوران دفاع مقدّس است؛ این همان روحیه‌ی سنگرسازان بی‌سنگرِ جهاد سازندگی است که غسل شهادت می‌کردند، روی بولدوزر می‌نشستند تا خاکریز بزنند. ما این روحیه را باید حفظ کنیم. این روحیه با کار علمی و نظم تشکیلاتی هیچ منافاتی ندارد؛ بلکه اتفاقاً کار علمی را هم همین روحیه‌ی جهادی بهتر می‌کند.⁽²⁾

اعتلا و عزّت با اعتماد به نفس

جوانان ما، اعتماد به نفس خودشان را از دست ندهند. جوانان عزیز! جوانان عزیز ملت ایران! شما می‌توانید؛ می‌توانید کارهای بزرگ بکنید، می‌توانید کشور خود را به اوج اعتلاء و عزت برسانید. اعتماد به نفس، اعتماد به مسئولین کشور، اعتماد به دولت، همان چیزی است که دشمنان می‌خواهند نباشد.⁽³⁾

بسازید، نگه دارید، افزایش دهید

باید بسازید، نگه دارید، افزایش دهید، نوآوری کنید، سازماندهی را تقویت نمایید و در کنارِ ساختن ابزارهای کارآمد، انسان‌های ماهر بسازید.⁽¹⁾

آنچه را که دارید، خوب نگه دارید

از تجربه‌ی پیش‌کسوتان، از نیروی ابتکاری که در مردان و زنان و جوانان عزیز هست، از بخش دانشگاهی کشور و بیش از همه از توان ذاتی و درونیِ خود هرچه می‌توانید، استفاده کنید؛ آنچه را که دارید، خوب نگه دارید و از نقص‌ها و ضعف‌ها آن را بپیرایید و بر آن بیفزایید. شما می‌توانید این کارها را بکنید. بدانید که مایه‌ی اصلی برای این کار، ایمان و اعتماد است؛ ایمان و اعتماد به خدا و ایمان به خود. اسلام، ما را به این راه رهنمون می‌شود. بهترین وسیله برای انسان، ایمان است. ایمان، انسان را امیدوار می‌کند؛ او را تشویق می‌کند؛ او را پایدار و شکست‌ها را از نظر او کوچک می‌کند؛ به او امید می‌دهد تا دنبال توانایی‌هایی که خدا در وجود انسان به ودیعه گذاشته، برود.

برای همه‌ی شما دعا می‌کنم و از خدای متعال عاقبت بخیری مسئلت می‌نمایم. همه‌ی ما از داشتنِ شما عزیزان، شما جوانان و شما مردان و زنانِ خوب و مؤمن، به خود می‌بالیم و خدا را شکر می‌کنیم.⁽²⁾

عزت ملی، مبارزه با تنبلی

هیچ ملّتی با تنبلی و تن‌آسایی نخواهد توانست به عزّت برسد. رسیدن به استقلال، رسیدن به عزّت ملّی، رسیدن به کرامت انسانی، برای یک ملّت هزینه دارد که باید این هزینه را متحمّل شد و باید تلاش کرد؛

باید به عاقبت کار، امیدوارانه و واقع‌بینانه نگاه کرد که یک نگاه واقع‌بینانه، امید به انسان خواهد بخشید. این دشمن است که می‌خواهد شما را مأیوس کند. هر بخشی از بخش‌های کشور وظیفه‌یی دارند؛ نیروهای مسلّح، ارتش جمهوری اسلامی، نیروی هوایی، وظایف ویژه‌ی خودشان را دارند؛ باید این وظایف را با دقت و با پیگیری و اهتمام انجام دهند. ⁽¹⁾

دیدار با فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش، 18/11/1384.

جبران گذشته ها

ما باید آنچه را که در گذشته- در دوران حکومت طاغوتها- از دست داده‌ایم و دچار عقب‌ماندگی شده‌ایم، جبران کنیم؛ این ایجاب می‌کند که ما تلاشمان را هرچه می‌توانیم بیشتر و بیشتر و جدی‌تر کنیم. در عرصه‌ی داخلی آنچه مورد نیاز است، پیدا کردن راههای میان‌بر همراه با تدبیر و درایت و حکمت است؛ ما نمی‌توانیم آرام و معمولی حرکت کنیم؛ باید با شتابی حساب‌شده و منظم و منضبط پیش برویم. ⁽²⁾

شعار «نه شرقی، نه غربی»

خود را بشناسید، عظمت آن فکری که این انقلاب و این نظام مقدس را پی‌ریزی کرد، بدانید. شعار «نه شرقی، نه غربی»، شعار رد و نفی استکبار و مستکبران، شعار استقلال ملت ایران، شعار اعتماد به این جوان‌های مؤمن در هر نقطه‌ای از کشور، شعارهای زنده و جاوید ماست؛ هرکدام از دل پرحکمتی برخاسته است که با ارتباط با عالم غیب، با ارتباط با خدا، با بندگی خدا، آن مرد بزرگ، آن پیر فرزانه، آن حکیم دلاور آن‌ها را به ما ملت ایران آموخت. عزیزان من! شما جوانان صاحب نیروهای مسلحید؛ نیروهای مسلح مال شماست. کشور هم مال جوانان

این کشور است. هرچه می‌توانید جوانان نیروهای مسلح! خودتان را بیشتر با دانش، با عمل، با تقوا و پرهیزگاری و پاک‌دامنی مجهز کنید. بدانید خدا با شماست و إن شاء اللَّه دعای حضرت بقیه اللَّه (ارواحنا فداه) پشتیبان شماست.⁽¹⁾

اعتماد به نفس ملی و خودباوری

یک توصیه این است که هم دستگاه‌های مدیریتی، هم اساتید، در داخل دانشگاه‌ها خودباوری را ترویج کنید. جوانی که تحت تربیت و تحت آموزش و تعلیم شماست، باید به خود اعتماد داشته باشد- آن اعتماد به نفس ملی که عرض کردیم. بحثِ این نیست که شخصی به خودش اعتماد دارد، بحثِ این است که ما به خصال ملی خودمان، به امکانات ملی خودمان، به ذخائر فرهنگی خودمان، یک اعتماد به نفس عمومی داشته باشیم که به آن گفتیم اعتماد به نفس ملی- این حالت بایست در یکایک جوانهای ما بروز پیدا کند؛ یعنی جوان ما وقتی‌که می‌ایستد اینجا حرف می‌زند، باید اعتماد به نفس ملی خود داشته باشد؛ چون جوان، مظهر امید است. ⁽²⁾

الزامات پیشرفت علمی

پیشرفت علمی بایستی با خودباوری اولاً؛ امید به موفقیت ثانیاً؛ حرکت جهادگونه ثالثاً؛ همراه باشد. چون ما فرض را بر این گذاشتیم که پیشرفت علمی، بایستی با نگاه بومی و با تکیه‌ی به فرهنگ خودمان باشد- فرهنگ ما یعنی اسلام و مواریث ملیِ پسندیده‌ی ما- و نیز ناظر به نیازهای کشور. این، بایستی مجموعه‌ی حرکت علمی ما را تشکیل بدهد. ممکن است بعضی خدشه کنند که آقا مگر می‌شود؟ ما باید این

باور را پیدا کنیم- همین طور که حالا بعضی از آقایان فرمودند- که می‌توانیم. بدانیم که وقتی حرکت انجام گرفت، امید رسیدن به موفقیت وجود دارد و چهارم اینکه در این حرکت، تنبلی و تن‌آسایی و محول کردن کار به یکدیگر جایز نیست؛ حرکتِ جهادگونه باید کرد. جهاد فقط در میدان جنگ نیست، در میدان علم هم مثل بقیه‌ی میادین زندگی، جهاد لازم است. جهاد یعنی تلاش بی‌وقفه، همراه با خطرپذیری- در حد معقول البته- و پیشرفت و امید به آینده.⁽¹⁾

تحریم نعمتی بود

امروز عناصر ما، مردان ما این توانایی را دارند که خودشان بسازند. راست می‌گویند بعضی از مسئولین محترم که می‌گویند تحریم نعمتی بود برای ما. واقعاً همین جور بود، اگر از روز اول دروازه‌ها را باز می‌کردند و همه چیز به ما می‌دادند، ما امروز نه می‌توانستیم هواپیما بسازیم، نه می‌توانستیم کشتی بسازیم و نه بقیه چیزهایی که ساختیم را می‌توانستیم بسازیم؛ حتی نمی‌توانستیم تعمیر هم بکنیم. پول داشتیم، پول نفت بود می‌دادیم؛ بلد هم نبودیم؛ این حالت تنبلی در ما نهادینه شده بود، تحریم ما را به خود آورد؛ مثل آدم نیمه خوابی که وقتی سیلی‌ای به گوشش بنوازند به هوش می‌آید، به هوش آمدیم. فهمیدیم که می‌توانیم خودمان کار کنیم و کردیم؛ امروز دانشگاه‌های ما هم در خدمت پیشرفت علم و صنعت‌اند. امروز دانشوران بیگانه حتی از کشورهایی که دشمن خونی ما هستند و می‌خواهند سر به تن ما نباشد می‌آیند دانشگاه‌های صنعتی ما را بازدید می‌کنند و شگفت زده می‌شوند. این‌ها تحلیل نیست، این‌ها گزارش واقعیت است، اطلاع است. تحقیقات ما را می‌بینند و شگفت زده می‌شوند، سلول‌های بنیادی را می‌بینند، باور نمی‌کنند؛ عمل‌های جراحی دشوار و حساس را می‌بینند و می‌گویند اگر ندیده بودیم قبول

نمی‌کردیم، باور نمی‌کردیم. در همه جاها همین جور است، در ارتش هم همین جور است.⁽¹⁾

تحریم، عامل پیشرفت علمی کشور

سی سال کشور ما را تحریم کردند، که البته این تحریم به سود ما تمام شد. ما باید از آمریکائی‌ها از این بخش تشکر کنیم. اگر ما را تحریم نمی‌کردند، ما امروز به این نقطه‌ای از علم و پیشرفت که رسیده‌ایم، نمی‌رسیدیم. تحریم همیشه ما را وادار کرده که به خود بیائیم، به خود فکر کنیم، از درون خود بجوشیم. ولی آن‌ها قصدشان این خدمت نبود، آن‌ها می‌خواستند دشمنی کنند. سی سال با ملت ایران این‌جوری رفتار کردند.⁽²⁾

پرهیز از موازی کاری

در دولت نباید کارهای موازی انجام بگیرد. کار موازی چند عیب دارد: اولًا هزینه‌ی انسانی زیادی بی‌جا مصرف می‌شود، ثانیاً هزینه‌ی مالی زیادی مصرف می‌شود، ثالثاً تناقض در تصمیم‌گیری‌ها به وجود می‌آید- وقتی دو دستگاه مسئول یک کاری هستند، این یک تصمیم می‌گیرد، آن هم یک تصمیم دیگر می‌گیرد- و رابعاً از همه بالاتر، مسئولیت لوث می‌شود.

فرض کنید توی فلان مسئله‌ی اقتصادی یا مسئله‌ی فرهنگی یا مسئله‌ی سیاست خارجی یا هرچه، اگر چنانچه یک مشکلی پیش بیاید، مسئولیت لوث می‌شود. بین دولت- یعنی قوه‌ی مجریه- و بعضی از دستگاه‌های بیرون از قوه‌ی مجریه، یک جاهائی بعضی موازی‌کاری‌ها هست. همه‌ی تلاشمان این است که بلکه این موازی‌کاری‌ها را یک جوری حل کنیم، اصلاح کنیم، علاج کنیم. ⁽³⁾

جبران عقب افتادگی ها با تلاش مضاعف

خداوند متعال را سپاسگزارم که به من این توفیق را داد که برای تجدید عهد و تجدید دیدار و گفتن صمیمانه‌ی خسته‌نباشید به شما عزیزان، فرماندهان، کارکنان و جوانان عزیز، امروز در این میدان حضور پیدا کنم.

یقین بدانید امروز یکی از مؤثرترین کارها، کاری است که شما در نیروهای دریائی ارتش و سپاه به انجام دادن آن مشغولید: جبران عقب‌افتادگی‌های طولانی سالهای درازی که حکومتهای طاغوتی نگذاشتند و زمینه‌ی پیشرفت دریانوردی و حضور دریائی را برای ایران عزیز فراهم نکردند. تلاش مضاعف شما امروز باید آن عقب‌افتادگی‌های طولانی‌مدت را جبران کند.

همان طوری که همه‌ی ما میدانیم، دریا برای یک کشور، یک فرصت بزرگ برای پیشرفت و حفظ منافع ملی است. فوائد دریا برای یک کشور و یک ملت، فوائد راهبردی است؛ فوائد بزرگ و کلان است. کسانی با تسلط بر دریا و دریانوردی در طول قرنهای پی‌درپی- تقریباً در طول چهار قرن- توانستند قدرت بین‌المللی خودشان را تا سرزمینهای دوردست گسترش دهند. به ملتها ظلم شد، سرزمینها غصب شد، منابع ملتها تضییع شد؛ اما آن دولتها و کشورهای مسلط بر دریا توانستند از این طرقِ ظالمانه برای خود حیثیتهای مادی و قدرتهای بزرگ فراهم بیاورند. ملتهای منطقه‌ی ما، چه در خلیج فارس، چه در دریای عمان، سالهای متمادی- شاید ده‌ها سال- عادت کرده بودند که صدای قدرتمدارانه و زورگویانه‌ی کسانی را که سوار بر ناوهای جنگی میشدند و از دوردستها به این منطقه می‌آمدند، بشنوند و در مقابلِ آنها سکوت کنند و دم فرو بندند.

یک روزی در همین خلیج فارس، در این منطقه‌ی دریائیِ بسیار حساس، ناو انگلیسی می‌آمد، فرمانده‌انگلیسی ناو از داخل آن ناو فرمان

میداد، دستور میداد و کسانی خودشان را موظف میدانستند که این دستور را اجرا کنند. در این منطقه، سالهای متمادی بر این منوال گذشت.

امروز همه چیز عوض شده است. ساحل ممتد و طولانیِ متعلق به ایران عزیز، امروز در اختیار دولتی مستقل و ملتی سرافراز و بیدار است؛ ملتی که به خدای متعال متکی است؛ نیروی خود را میشناسد و به آن می‌بالد و اراده‌ی خود را بر اراده‌ی تحکم‌آمیز هر قدرت سیاسی و نظامی تحمیل میکند و کسانی را که میخواهند با تحکم بر ملتها حاکمیت کنند، مجبور به عقب‌نشینی میکند.⁽¹⁾

فصل هفتم: دستاوردها و نتایج جهاد خودکفایی

اشاره

فصل هفتم

دستاوردها و نتایج جهاد خودکفایی

در عرصه سازندگی

1. عرصه ی سازندگی، مایه ی اعجاب

در طول سال‌های بعد از جنگ تا امروز، جمهوری اسلامی در عرصه‌ی سازندگی کشور، امتحان‌هایی را پشت سر گذاشته است که برای بینندگان مایه‌ی اعجاب است. خدا را سپاسگزاریم که به فضل او، توانستیم با حجم عظیم و کیفیّت بالای سازندگی در این کشور- که به دست فرزندان این مرز و بوم انجام شد- دهانِ بدگویِ دشمنان را ببندیم، چشم دوستان را روشن کنیم و دل علاقه‌مندان را شادمان گردانیم.⁽¹⁾

2. سازندگی انسان‌ها

از همه‌ی سازندگی‌ها بالاتر، سازندگی انسانی است؛ یعنی سازندگی انسان‌ها، سازمان‌های انسانی و تشکیلات بشری، مثل نیروهای مسلّح. ثانیاً، اگر کشوری نتواند اقتدار خود را در عرصه‌ی سازندگیِ نیروهای مسلّح نشان دهد، دیگر سازندگی‌های او زیر سؤال خواهد رفت و مورد تردید قرار خواهد گرفت. زیرا آنکه از موجودیّت، کیفیّت، پیشرفت و سازندگی دفاع می‌کند، نیروهای مسلّح است. جمهوری اسلامی، به فضل پروردگار در این عرصه هم بهترین و شایسته‌ترین امتحان‌ها را داده است.

از اوّلِ انقلاب- بخصوص در دوران دفاع مقدّس- بازسازی شگفت‌آور و پرشکوهِ ارتشِ جمهوریِ اسلامیِ ایران؛ ایجاد و تأسیس اعجاب‌انگیز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ حرکت عظیمِ کم‌نظیر یا بی‌نظیرِ ایجاد بسیج عمومیِ مردمی و به کار گرفتن نیروهای مؤمن و بازوان توانا در بخش‌های مختلف، از معجزات نظام جمهوری اسلامی است و اقتدار نظام را نشان می‌دهد. امروز عرصه‌ی دیگری است تا ارتش جمهوری اسلامی ایران با حضور خود، با قدرت خود، با مهارت خود، با سازماندهی مستحکم خود، با همکاری نیروی زمینی و نیروی هوایی و با به‌کارگیری ابزارهای پیچیده و بسیار کارآمد و فرماندهی‌های مدبّرانه، بتواند سازندگی نظام جمهوری اسلامی ایران را در این بخش عظیم، یک‌بار دیگر نشان دهد و ثابت کند.⁽¹⁾

3. تولید سلاح پیچیده به برکت تحریم

ما به کسی احتیاج نداریم. این ملت، ملتی با شصت میلیون نیروی انسانی و با ذخیره‌ی بسیار با ارزشی از تجربه‌ها و سرمایه‌ها- سرمایه‌های مادّی، سرمایه‌های انسانی، سرمایه‌های معنوی و دانش و تجربه است. این ملت، خیلی چیزها را در درون خود دارد. ما اگر همه‌ی دروازه‌هایمان را هم ببندیم، از پا نخواهیم افتاد. ما به خودکفایی نسبیِ کاملی در همه‌ی جوانب رسیده‌ایم. اگر این ملت، یک‌وقت مصلحتش ایجاب کند که همه‌ی درها را هم ببندد، می‌تواند. بدانید که اگر چنان روزی برای ملت ایران پیش آید، روز فَرَج است. چرا؟ برای اینکه ما همیشه آن وقتی‌که احساس کرده‌ایم باید از خودمان استفاده کنیم، درخشیده‌ایم. دیدید که در جنگ، به مجرّد اینکه درهای سلاح و تجهیزات جنگی بر روی ما بسته شد، ما به درون خودمان برگشتیم که خودمان را تأمین کنیم. این پیشرفت‌هایی که ما امروزه در صنایع نظامی

داریم، به همین خاطر پیش آمد، و الّا ایران نمی‌توانست سلاح سبک کوچک هم تولید کند. امروز ایران سلاح‌های پیچیده را هم تولید می‌کند و می‌تواند تولید کند. این، به برکت همین بستن درها و قطع رابطه‌ها پیش آمد. به برکت این پیش آمد که ملت ایران و نیروهای سازنده و کارآمد، احساس کردند که باید به خودشان مراجعه کنند. اگر یک روز این احساس در جوانب دیگر هم پیش آید، روز عید ماست. ما از این هیچ نگرانی نداریم.⁽¹⁾

4. ما کجا و ساخت هواپیمای نظامی کجا!؟

در همین نیروی هوایی روزی بوده که همافر و افسر فنّی ما قدرت تعمیر هواپیمای اف- 4 و اف- 5 و اف- 14 را که با پول این ملّت، خیلی هم اعیانی خریده بودند، نداشت. این را من بارها گفته‌ام؛ حالا شما جوان‌ها هم بدانید. مجموعه‌ی قطعه‌ای که مثلاً بیست تا، سی تا پیچ و مهره و قطعه‌ی ریز در آن هست، سربسته داخل هواپیما می‌گذاشتند و به آمریکا می‌بردند و قطعه‌ی جدیدی می‌آوردند! یعنی به افسر فنّی ما اجازه داده نمی‌شود این قطعه را باز کند و ببیند درون آن چیست. ما از آنجا به این جا رسیده‌ایم که امروز این نشاط و امید و توان را در خود می‌بینیم که فلان موشک حسّاس را بسازیم؛ فلان موشک حسّاس را تبدیل کنیم و از فلان هواپیما استفاده‌ی بهینه کنیم. از این نمونه کارها که در چند سال اخیر صورت گرفته، فراوان است.⁽²⁾

5. از زمین به آسمان رفته‌ایم

از زمان شروع جنگ تا الآن- این بیست و چهار پنج سال- ما از زمین به آسمان رفته‌ایم. ما را تهدید می‌کنند به تحریم اقتصادی و

محاصره‌ی اقتصادی! ما در همین دوره‌ی محاصره‌ی اقتصادی بوده که این همه امکانات را به‌دست آوردیم. در سخت‌ترین دوره‌های محاصره‌ی اقتصادی جوان‌های ما توانستند سلاح‌هایی را بسازند که در همه‌ی دنیا آن سلاح‌ها را غیر از امریکایی‌ها و یکی دو دولتِ عزیز کرده‌ی امریکا هیچ‌کس نداشت. همین موشک ضد تانک «تاو» را جوان‌های ما در چه شرایطی ساختند؟ همه‌ی درها رویشان بسته بود، اما ساختند. همین پیشرفت‌های علمی‌یی که امروز شما ملاحظه می‌کنید دارد بروز می‌کند، بنده از سال‌های متمادی می‌گفتم جوان‌های ما دارند کارهای بزرگی می‌کنند، که الآن یکی پس از دیگری در بخش‌های مختلف دارد بروز می‌کند. البته موضوع انرژی هسته‌یی‌اش به‌خاطر حساسیت دنیا روی آن، برجسته و شاخص شده؛ و الّا در ردیف این کار، کارهای دیگری که در بخش‌های گوناگون انجام گرفته، واقعاً اهمیتش کمتر از این کار نیست؛ منتها جنبه‌ی نظامی و دفاعی ندارد. این‌ها همه در شرایط محاصره‌ی اقتصادی بوده، در شرایط فشار سیاسی و اقتصادی بوده، در شرایط بدحسابی و سخت‌گیری دولت‌هایی که حتّی با ما رابطه‌ی اقتصادی هم داشتند، لیکن بدجنسی و ناخن‌خشکی و بدحسابی می‌کردند، بوده؛ ولی ما توانستیم. این، ظرفیت خیلی بزرگی برای یک ملت است که می‌تواند. این ظرفیت را جوان‌های ما باید بشناسند.⁽¹⁾

6. پرواز جنگنده‌ی ایرانی در آسمان

این را بارها گفته‌ام، ما در این کشور در قبل از انقلاب، آن جنگنده‌هایی که عمدتاً از امریکا خریداری می‌شد، وقتی یک بخشی از آن‌ها خراب می‌شد و احتیاج به تعمیر داشت یا مدت آن قطعه تمام می‌شد- شاید هنوز هم امکان کار کردن داشت، منتها زمان معین

می‌کردند که باید تغییر کند- اجازه نمی‌دادند که این قطعه‌ی مرکب- قطعه‌ی مرکب خودش متشکل از بیست، سی یا پنجاه قطعه است- باز بشود و آن قطعات ریز دیده شود؛ یعنی صنعتگران و همافران و افسران فنی ما که در نیروی هوایی بودند، اجازه‌ی این کار را نداشتند. یکی، دو مرتبه این کار را کردند، آن همافر و افسر ذی ربط را از طرف دادگاه نظامی رژیم محاکمه کردند که شما به چه مجوّزی مثلاً این بخش از هواپیمای اف چهارده یا اف چهار را باز کردید؟ باید همان قطعه را سربسته و دربسته تحویل مستشار امریکایی می‌دادند، او این را سوار هواپیما می‌کرد و به امریکا می‌برد و قطعه‌ی جایگزینش را می‌آورد؛ یعنی اجازه‌ی اطلاع از این را هم که این قطعه از چند جزء تشکیل شده و کجایش خراب شده، نمی‌دادند. حالا ما از آنجا به اینجا رسیدیم که جنگنده‌ی ایرانی در آسمان پرواز کرد! همه‌تان این را در تلویزیون دیدید. البته این در واقع نسل چندم است. اولین هواپیمای جنگنده که ساخت ایرانی بود، در حدود هشت، نه سال قبل از این در یک مانور نظامی- به پرواز درآمد که بنده آنجا خودم شاهد و ناظر بودم- بعد این تقویت و تکمیل شد؛ حالا این درآمده است؛ یعنی می‌توانند این را به تولید انبوه برسانند؛ یعنی اگر برای کشور صرفه‌ی اقتصادی داشته باشد، قابل این هست که به تولید انبوه برسد. این فاصله‌ها، فاصله‌های دهشت‌آور است؛ یعنی فاصله‌ها بسیار فاصله‌های عمیقی است که در این مدت به برکت پیگیری و کوشش، طی شده است. بنابراین شتاب خوب است؛ منتها این شتاب بایستی حفظ شود. این چیزی که شما جوان‌های آگاه و هوشمند و مستعد باید بدانید، این است که این شتاب را بایستی همچنان حفظ کرد. مسئولان هم البته به این مسئله اهتمام دارند و بنا هم بر همین است که این چیزها دنبال شود.⁽¹⁾

7. اعتماد به نفس

امروز شما توانایی ساخت ناو دارید که هیچ وقت نداشتید. از کارخانجات بندرعباس بنده بارها و بارها بازدید کردم. یک روز بود که این کارخانجات فقط به درد این می‌خورد که بخشی از قطعات بعضی از ناوها را تعمیر و یا تولید کند. امروز شما سینه‌تان را سپر می‌کنید و می‌گویید ما ناو می‌سازیم، ناو جنگی می‌سازیم، واقعیت هم همین است؛ می‌سازیم و می‌توانیم، بهترش را هم می‌توانیم. آن چیزی که بیشتر من به آن تکیه می‌کنم و اهمیت می‌دهم، ناو، موشک سطح به سطح و این چیزها نیست، آن اعتماد به نفس است. یک روز بود که نیروی مسلّح ما، نه نیروی دریایی، نه نیروی هوایی و نه نیروی زمینی اعتماد به نفس نداشت؛ حتی اوایل جنگ هم با همه قدرت نمایی‌هایی که کردند، این عنصر هنوز در آن‌ها آنچنان زنده نبود ولی به تدریج هرچه گذشت عنصر اعتماد به نفس تقویت شد و دیدند می‌شود. یک روز که تصوّر می‌شد اگر فلان ناو فرانسوی المولِد را، فرانسوی الاصل را فرانسوی‌ها پشتیبانی نکنند، این ناو دیگر قابل تحرک نیست. امروز شما می‌بینید که اینجوری نیست. شما می‌بینید که اگر فرانسه و آمریکا و انگلیس و بقیه کسانی که یک وقتی دستگاه‌های ما و سلاح‌های ما را پشتیبانی می‌کردند، دیگر نکنند، شما نمی‌میرید می‌توانید تولید کنید، می‌توانید تهیه کنید. این اعتماد به نفس است. اعتماد به نفس خیلی خوب است، خیلی چیز بزرگی است. خیلی مهم است. اعتماد به نفس به معنای غرور نیست. غرور بد است. وقتی انسان مغرور شد با سر زمین می‌خورد. اعتماد به نفس این است که انسان به نیروی ذاتی خود که خدای متعال در او به ودیعه نهاده، واقف باشد و بداند که می‌شود این نیرو را بکار گرفت. آدم مغرور چشمش بسته است. آدمی که دارای اعتماد به نفس است، چشمش باز است. دائم کنکاش می‌کند که در درون خود این استعدادها و این امکانات را جست‌وجو کند، بازیابی و بازسازی کند و آن را به

میدان عمل بیاورد. البته آدم مؤمن، خوب می‌داند که این نیروها در قبضه‌ی قدرت الهی است؛ لذا اعتماد به نفس، اعتماد به خود است. اما با توکل به خدا یکی است. اعتماد به نفس با توکّل به خدا یکی است. این را شما امروز دارید؛ نیروهای مسلّح ما این را دارند این از همه چیز مهم‌تر است، فرق است بین آن مجموعه‌ای که از خودش ناامید است و خیال می‌کند که باید به او یک آمپولی تزریق کنند که بتوانند راه برود با آن مجموعه‌ای که معتقد است و همّت می‌کند و انجام می‌دهد و کار را ادامه می‌دهد. به کلّی در عمل با هم متفاوت هستند. شما امروز این را دارید این را نگه دارید و تقویت کنید. این را به زیر مجموعه منتقل کنید.⁽¹⁾

8. مقایسه پیشرفت‌های علمی امروز با دیروز

امروز کشور ما مثل دهه‌ی اول یا دهه‌ی دوم انقلاب نیست که زیرساخت‌های علمی و مورد نیاز را در کشور فاقد باشد. امروز جوان‌های ما و متخصصین ما و دانشمندان در هر رشته‌ای که وارد می‌شوند، می‌توانند کارهای بزرگ انجام دهند؛ لذا امروز در کشور آن چیزهائی که برای یک پیشرفت وسیع در زمینه‌ی ارتباطات، در زمینه‌ی مواصلات، در زمینه‌ی تحقیقات علمی، در زمینه‌ی ساخت‌وساز مورد نیاز است، بحمدالله آماده است. ما از لحاظ راه‌های مهم و بین‌المللی، از لحاظ ساخت فرودگاه، از لحاظ ارتباطات بی‌سیم و باسیم، شبکه‌های ارتباطی، از لحاظ ساخت سدها، احتیاجی به دیگران نداریم. یک روزی بود که به خاطر کسی خطور هم نمی‌کرد که عناصر داخلی و متخصصین داخلی بتوانند سد بسازند، سیلو بسازند، بزرگ‌راه بسازند، فرودگاه بسازند، کارخانه‌ی فولاد بسازند؛ در همه‌ی این چیزها چشم ملت ما به بیگانگان بود. بعد هم که بیگانگان دستشان قطع شد، ما از این جهت در کشور

فقیر بودیم؛ اما امروز از این جهت توانائی زیادی داریم. جوانان ما کارخانه‌های پیچیده را می‌سازند، کارهای پیچیده‌ی علمی و فناوری را انجام می‌دهند، نیاز کشور را برآورده می‌کنند، به کشورهای دیگر هم به عنوان مستشار و به عنوان کسانی که تجارت علم و فناوری می‌کنند، کمک می‌رسانند. در این جهت، کشور وضعیت شاخصی پیدا کرده است؛ این پیشرفت کمی نیست. یک روزی جوان‌های ما حتّی گلوله‌ی آر. پی. جی را نمی‌توانستند پرتاب کنند و نمی‌شناختند؛ امروز همان جوان‌ها موشک پرتابگر ماهواره می‌فرستند که چشم دانشمندان جهان را به خود جلب می‌کند، همه را متوجه می‌کند. یک روزی ما برای استفاده‌ی از نیروگاه‌هائی که در کشور داشتیم، احتیاج به متخصص داشتیم؛ امروز جوانان کشور ما خودشان آن‌چنان در صنعت پیشرفت کردند که پالایشگاه، نیروگاه و امکانات گوناگون را خودشان می‌سازند و تولید می‌کنند. یک روزی در زمینه‌ی مسائل زیست‌شناسی، کشور دچار فقر مطلق بود؛ امروز به پیشرفت در دانش‌های زیستی، از جمله همین مسئله‌ی سلول‌های بنیادی که بسیار در دنیا چیز مهمی است، دست پیدا کرده است. امروز این امکانات در کشور وجود دارد. این‌ها همه زیرساخت هایی است که پیشرفت‌های آینده بر اساس این زیرساخت‌ها آسان می‌شود.⁽¹⁾

9. به جاهای بسیار پیشرفته‌ای رسیدیم

امروز اقتدار ایران اسلامی را حتّی دشمنان هم نمی‌توانند انکار کنند؛ آن‌ها هم اقرار می‌کنند. البته دشمن با نیّت پیشبرد پروژه‌ی ایران‌هراسی- با این نیت، با این موضع خصمانه- قدرت شما و قدرت ملی این کشور و این نظام را فریاد می‌کشد. بخشی از این کارِ او درست و بخش دیگری، غلط و دروغ است. آن بخش که نشان‌دهنده و گویای قدرت

نظام جمهوری اسلامی است، راست است؛ درست است. ما در دوران سی ساله‌ی جمهوری اسلامی از صفر شروع کردیم و به جاهای بسیار پیشرفته‌ای رسیدیم، ولی قانع نیستیم به آنچه رسیدیم. اما آنچه رسیدیم، قابل مقایسه نیست با آن نقطه‌ای که در آن قرار داشتیم. من از روز اول در نیروهای مسلح حضور داشتم؛ ارتش را، وزارت دفاع را، امکانات را، سپاه را، نیروهای انتظامی را با همه‌ی محتواشان، با همه‌ی ظرفیتشان، از نزدیک لمس کرده‌ام. امروز شما جوانان عزیز در قله‌ای قرار دارید که آن روز حتّی با اشاره‌ی انگشت هم نمی‌شد آن را نشان داد و هیچ‌کس باور نمی‌کرد. اقتدار علمی، اقتدار تسلیحاتی، خودباوری، اعتماد به نفس، انسجام، پیشرفت، در بخش‌های مختلف. این قسمت از حرف دشمن راست است. اما قسمت دروغ این حرف، آن چیزی است که او برای پروژه‌ی ایران‌هراسی آن را مطرح می‌کند. این اقتدار ملی عظیم جمهوری اسلامی برای هیچ‌کس تهدید نیست. برای همسایگان تهدید نیست؛ این یک فرصت است. بله، برای زورگویان عالم تهدید است، برای سیطره‌جویان عالم و مداخله‌گران در کار ملت‌ها تهدید است، برای کسانی که یک روز از منابع عظیمِ طبیعی و انسانی این ملت بیشترین سوءاستفاده را کردند و لگد به حیثیت و شخصیت این ملت زدند و هنوز در آرزوی بازگشت آن روزهای بازنگشتنی هستند، تهدید است؛ اما برای ملت‌ها تهدید نیست. رزمایش‌های ما تهدید نیست، موشک‌های ما تهدید نیست. هواپیما می‌سازیم، ناو می‌سازیم، جوانان برومندی مثل شما را به میدان می‌آوریم؛ هیچ‌کدام از این‌ها تهدید نیست. این، نشان‌دهنده‌ی این است که یک ملت می‌تواند ببالد؛ آن وقتی‌که به خود اعتماد داشته باشد و به خدای خود توکل کند و دل را از ایمان سرشار کند. این، مشوق ملت‌های دیگر است. ملت‌های دیگر بدانند و ببینند که اگر عزت می‌خواهند، این عزت پیش آمریکا نیست، در وابستگی به قدرت‌ها نیست، در خرج کردن و پول دادن به کیسه‌ی سازندگان تسلیحاتی دنیا و

دریوزگی تسلیحات آن‌ها نیست، در جوشش از درون، در اعتماد به نفس ملی، در توکل به خدا و پیشرفت در این‌هاست.⁽¹⁾

10. با تهدیدها و تحریم‌ها به اینجا رسیدیم

امروز نیروی هوائی شما با نیروی هوائی اول انقلاب قابل مقایسه نیست. مهارت‌های امروز شما، توانائی‌های امروز شما، تجهیزات امروز شما، پیشرفت‌های نیروی انسانی، ابتکارهای گوناگون، با اول انقلاب قابل مقایسه نیست؛ با بیست سال قبل هم قابل مقایسه نیست. ما روز به روز پیش رفتیم؛ همه بخش‌های کشور همین‌جور است. این کشوری که امروز آن توانائی‌های موشکی‌اش است، آن توانائی‌های زیست‌شناسی‌اش است، آن توانائی‌های هسته‌ای‌اش است، آن توانائی‌های لیزری‌اش است- که می‌دانید و شنیدید و اطلاع دارید و در بخش‌های گوناگون، توانائی‌هایش با این عظمت و با این درجه‌ی از اهمیت است، همان کشوری است که در اول انقلاب، ساده‌ترین تجهیزات را بایستی وارد می‌کرد؛ باید از این و آن وام می‌گرفت؛ باید ابتدائی‌ترین امکانات را از دیگران می‌خرید، و نمی‌فروختند؛ باید به چند برابر قیمت می‌خرید، و تهی‌دست بود. امروز این همان ارتش است، این همان نیروهای مسلح است، این همان مجموعه است، این همان نیروی هوائی است که امروز به این پیشرفت‌ها نائل شده است، و همان مجموعه‌های گوناگون دانشگاهی و علمی و پژوهشی و فناوری است که به اینجا رسیده است. زیر بمبارانِ همین دشمنی‌ها و تهدیدها و تحریم‌ها ما به اینجا رسیدیم. ملت ایران را از تهدید می‌ترسانید؟ از تحریم می‌ترسانید؟⁽²⁾

11. توانایی‌های خود را قدر بدانید

امروز برای من روز شیرین و دل‌پسندی بود؛ نه فقط به خاطر اینکه یک فروند رزم‌ناو به ناوگان دریائی ارتش جمهوری اسلامی ایران افزوده شد- که این البته دستاورد با ارزش و مهمی است- بلکه بیشتر از این جهت که جوانان ما، کارکنان هوشمند و دانشمند ما در این بخش از نیروهای مسلح، نتیجه‌ی امید و اعتماد و توکل خودشان را به چشم دیدند و این آن‌ها را بر برداشتن گام‌های بلند دیگر مصمم خواهد کرد؛ اساس کار این است. اساس کار این است که نیروی انسانی ما خود را و توانائی‌های خود را قدر بداند و آن‌ها را بشناسد؛ آنچه را که خداوند متعال از استعداد و نیرو در وجود او به ودیعت گذاشته، به عرصه‌ی عمل وارد کند و از عظمت و بزرگی کارها نهراسد. این طرح کلانی که الآن آقای دریادار سیاری بیان کردند، خوب، بلندپروازانه است؛ لیکن من داشتن چنین نظرها و ایده‌هائی را صددرصد تأیید می‌کنم. به دنبال این باشید که بتوانید حضور مقتدرانه و شجاعانه‌ی خودتان را برای دفاع از عزت کشور و ملتتان به همه نشان دهید. البته این مقدماتی دارد و کارهای لازمی را باید انجام داد. وقتی انسان نگاه می‌کند، با توجه به بعضی از واقعیت‌های موجود، ممکن است بعضی از این خواسته‌ها دور از دسترس به نظر بیاید؛ لیکن من می‌گویم وارد راه می‌شویم، قدم‌ها را یکی پس از دیگری برمی‌داریم و هرچه جلوتر برویم، رسیدن به نتیجه برایمان آسان‌تر خواهد شد. آن روزی که اینجا توی همین کارخانجات نیروی دریائی در بندرعباس، مسئله‌ی ساخت یک ناوشکن با ابعاد قابل قبول برای دریای عمان، برای اقیانوس هند، با تجهیزات مناسب مطرح شد، به نظرم می‌رسد که در همان دیدار، بعضی‌ها بودند که به نظرشان می‌رسید این کار شدنی نیست. نه فقط شدنی بود، بلکه نسبت به همتی که امروز شما برای کارهای بزرگ دارید، این یک کار چندان بزرگی هم به حساب نمی‌آید. یعنی امروز همت شما برای کارهای بزرگ‌تر، بمراتب

بیشتر از آن چیزی است که ناو جماران به ما دارد نشان می‌دهد و آن را در مقابل ما مجسم می‌کند. با اینکه برای این کار خیلی زحمت کشیده شده و این زحمات خیلی ارزش دارد- به کار بردن هوش و استعداد و توانائی و کار شبانه‌روزی و ... در عین حال این کار در مقابل آنچه که شما امروز همت بر آن می‌گمارید که انجام دهید، کار بزرگی نیست؛ کارهای آینده‌ی شما مهم‌تر است. یقیناً موج 2 از این برتر، و موج 3 و 4 از این‌ها بهتر خواهد شد؛ شاید با یک ابعاد کیفی بسیار با ارزش‌تری، که قطعاً همین‌جور خواهد بود. خوب، اولاً لازم است من تشکر کنم. امروز تجربه‌های شما انباشته است، متراکم است؛ می‌توانید از این تجربه‌ها استفاده کنید. به هر حال با اینکه زمان طولانی شده، اما همین طور که گفتم، امروز برای من یک روز بسیار خرسندکننده و روز مبارکی است که دارم نتیجه‌ی تلاش شما و زحمات شما را می‌بینم.⁽¹⁾

پیشرفت‌های علمی

1. حرکت در جهت خودباوری و خودکفایی

با یک نگاه متعارف و معمولی به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در طول این سال‌های متمادی، انسان حقایق مهمی را درک می‌کند. یک روزی بود که شما حتی یک قطعه‌ی هواپیماهایی را که در اختیار داشتید، نمی‌توانستید و اجازه نداشتید تعمیر کنید و روی آن کار کنید. امروز شما هواپیمای آموزشی می‌سازید؛ جنگنده می‌سازید؛ شبیه‌ساز می‌سازید؛ کارهای مهمِ راداری انجام می‌دهید؛ قطعه‌های پیچیده را تولید می‌کنید. جریان عظیم استعداد و عشق و ابتکار و حرکتِ در جهتِ خودباوری و خودکفایی در نیروی هوایی، در کل ارتش، در نیروهای مسلح و در سراسر کشور، یک جریانی است که امروز حتی

مخالفین جمهوری اسلامی، دشمنان جمهوری اسلامی هم نمی‌توانند منکر آن بشوند.⁽¹⁾

2. پیشرفت‌های چشمگیر و خرسندکننده

این را شما جوان‌های عزیز بدانید که پیشرفت‌های ما در زمینه‌های علمی، بسیار چشمگیر و خرسندکننده بوده است؛ یک نمونه‌اش در زمینه‌ی مسائل هسته‌یی بوده، که ببینید چه جنجالی در دنیا درست کرده‌اند. اعتقادم این است که این‌ها می‌دانند ما سلاح هسته‌یی نداریم و در راهبرد نظامی ما سلاح هسته‌یی وجود ندارد؛ در این زمینه دچار اشتباه نیستند؛ اما ادعا می‌کنند که ایران دنبال سلاح هسته‌یی است؛ خودشان می‌دانند که این ادعا دروغ است؛ این قضیه، آن‌ها را نگران نکرده است؛ آنچه آن‌ها را نگران کرده، وجود این قدرت علمی و توانایی فناوری در این کشور است. نظایر این پیشرفت، زیاد است؛ از همه‌اش هم ناراحتند. بنابراین وقتی نیروی مسلح یا ارتشی با مردمِ خودش خوب است، از یک نظام اخلاقیِ انسانیِ ارزشی دفاع می‌کند، به ایمان مجهز و مسلح است و انگیزه‌های او انسانی است، کسی که در چنین نیروی مسلحی هست، باید به خودش ببالد؛ و من به شما جوان‌ها عرض می‌کنم، به خوب راهی وارد شده‌اید و خوب کاری را انتخاب کرده‌اید؛ البته این کار را باید خوب انجام دهید.

اعتقادم این است که ظرفیت و قابلیت ارتش ما برای رشد و اعتلاء - همان اعتلایی که حاکی از قدرت بازدارندگی و دفاع باشد - از آنچه امروز داریم، به‌مراتب بیشتر است. شما می‌توانید این خلاءها را پُر کنید. هرکدام از شماها که در این دانشگاه مشغول تحصیل هستید، خود را برای مسؤولیت‌های بزرگ در مجموعه‌ی ارتش جمهوری اسلامی آماده

کنید. دفاع از میهن و مرزها و ملت و نظام اسلامی و اسلام، مأموریت بسیار بزرگ و شرافتمندانه‌یی است؛ چیز کمی نیست؛ و امروز شما این افتخار را دارید.⁽¹⁾

3. حرکت‌های جبرانی

البته بعد از پیروزی انقلاب اسلامی حرکت صحیح و جبرانی آغاز شده؛ نشانه‌اش هم همین پیشرفت‌های علمی است که امروز خبر آن را می‌شنوید؛ همین فن‌آوری‌هایی است که امروز دارید می‌بینید. ما کجا و ساخت دستگاه‌های سانتریفیوژ برای غنی‌سازی اورانیوم کجا!؟ اصلاً ملّت و جامعه‌ی فنّی و علمی ایران به خواب شبش هم نمی‌دید. ما کجا و فن‌آوری بسیار حسّاس تکثیر سلول‌های بنیادی کجا!؟ بیایید به رتبه‌های پایین ترش؛ ما کجا و ساخت هواپیمای نظامی کجا!؟ ما کجا و ساخت دستگاه‌های حسّاس رایانه‌ای کجا!؟⁽²⁾

4. رشد علمی کشور

یک نکته‌ی دیگر مربوط به روند رشد علمی کشور است؛ که بعضی از دوستان گفتند این روند کُند است. من می‌خواهم بگویم نه، اتفاقاً روند رشد از جهت شتابان بودن، جزوِ شتابنده‌ترین روندهای رشد علمی در دنیاست. این با محاسبه‌ی علمی معلوم شده است؛ یعنی ما از لحاظ روند رشد علمی و فناوری در کشور، جزو شتابنده‌ترین‌ها در سطح دنیا هستیم. منتها چون فاصله خیلی زیاد بوده، این شتاب، الآن نتایجش را به‌روشنی نشان نمی‌دهد. چنانچه همین شتاب و آهنگ حرکت را بتوانیم به توفیق الهی ده، پانزده سال حفظ کنیم و پیش برویم، آن وقت کاملاً خودش را نشان خواهد داد.

من البته مثال‌های زیادی برای این دارم. بعضی از مثال‌ها ممکن است برای شما محسوس نباشد؛ چون آنچه را که ممکن است من به عنوان آمار ذکر کنم، شما از آن اطلاعی ندارید، لذا محسوس نیست. اما حالا همین چیزهایی که محسوس است و مشاهده می‌شود، مثل همین تحقیقات مربوط به انرژی هسته‌ای؛ این، به دست آمده از آن نقطه‌ای است که ما حرکتمان را از آن نقطه شروع کردیم. فاصله‌اش، یک فاصله‌ی دهشت‌آور است؛ ولی این کار انجام گرفت. در بحث مسایل زیست‌شناسی، همین مسئله‌ی سلول‌های بنیادی و در بحث تولیدات نظامی، تحقیقات گوناگونی که در این زمینه انجام گرفته، همین مسئله است که عرض کردم. چون شما از آنچه که اتفاق افتاده، اطلاعی ندارید، جزء معلومات عمومی و اطلاعات عمومی نیست، لذا بیان آن برای شما خیلی محسوس نخواهد بود.⁽¹⁾

5. «اقتدار نظامی» از اهداف بزرگ کشور

ما همه‌ی هدف‌های خود را در تقویت نظامی منحصر نمی‌کنیم. هدف علمی، هدف معنوی، هدف‌های بزرگ اجتماعی و راهبردهای گره‌گشای اقتصادی و اعتلای فرهنگ و دیگر نیازهای انسانی، همه در مجموعه‌ی هدف‌های جمهوری اسلامی است؛ اما اگر اقتدار نظامی با این همه همراه نباشد، یقیناً ملّت ایران نخواهد توانست به این آرمان‌ها دست پیدا کند؛ بنابراین «اقتدار نظامی» هم برای ملّت ایران و کشور عزیز ما و نظام جمهوری اسلامی، یکی از اهداف بزرگ است.

تکیه‌ی به زر و زور و تکیه‌ی به علمی که در راه ساختن سلاح‌های بنیان بر کن و آدمی‌خوار به‌کار رفته است، امروز سنّت قدرت‌های بین‌المللی است. قدرت‌های بین‌المللی با تکیه‌ی بر همین سلاح‌ها و با تکیه‌ی بر زور و زر و دانشی که در راهی منحرفانه به کار رفته، به

ملّت‌ها و کشورها زور می گویند. در میان این توفان‌های سهمگین، یک ملّت صلح‌جو و معتقد به تکریم انسان، باید چه کار کند؟ آیا می‌توان اقتدار نظامی و توانایی دفاع از خود را برای یک ملّت نادیده گرفت؟ با این منطق و از این دیدگاه است که نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی ایران - ارتش، سپاه، نیروهای بسیج و نیروی انتظامی - هر کدام در جای خود و در محدوده‌ی وظایف خود باید احساس کنند که به کار مقدّسی سرگرم‌اند. این یک وظیفه‌ی مقدس است. امروز اشتغال در نیروهای مسلّح، صرفاً یک راه برای کسب درآمد و زندگی کردن نیست؛ یک مشغولیت نیست؛ بلکه یک انجام تکلیف است؛ تکلیفی که خود انسانی و قضاوت انسان‌های با انصاف، حتمیت و الزام‌آور بودن آن را تصدیق می‌کند.⁽¹⁾

6. جمهوری اسلامی در خط مقدم توانایی نظامی

اما جمهوری اسلامی روز به روز قوی‌تر شد. حالا می‌شنوید می‌گویند تحریم و محاصره و از این حرف‌ها. از این محاصره‌ها و تحریم‌ها بمراتب بدتر در دوره‌ی جنگ بود. ما در میان همان تحریم‌ها بوده است که نیروهای نظامیِ دست خالی خودمان را امروز به اینجا رساندیم و از لحاظ توانائی‌های نظامی، جمهوری اسلامی در خط مقدم توانائی نظامی در این منطقه است.

امکاناتی که جمهوری اسلامی توانسته است با قدرت، با ابتکار، با استفاده از خلاقیت خود و با جوشش درونی به وجود بیاورد، چشم‌ها را خیره کرده است. در زمینه‌های گوناگون علمی و فناوری و پیشرفت‌های گوناگون هم که جای خود دارد و روشن است، که یک نمونه‌اش این مسأله‌ی انرژی هسته‌ای است.⁽²⁾

7. پیشرفت‌های علمی به برکت خون شهدا

این پیشرفت علمی و فناوری، این افزایش تعداد عالم و دانشمند و دانشجو و محقق و پژوهشگر، این‌ها همه به برکت خون شهداست. این بیداری عمومی که امروز کشور و ملت ما دارد، به برکت خون شهداست. خون شهدای شما مثل کیمیا، مثل اکسیر توانست این ملت را، این کشور را متحول کند، رشد بدهد و افتخارش مال شهدای شما و مال خود شماست.⁽¹⁾

8. پیشرفت‌های علمی و فناوری، مرهون دفاع مقدس

اگر شما می‌بینید امروز ملت ما و جوانان ما با ظرفیت عظیم استعداد خود در میدان‌های دانش و فناوری حضور دارند، بخش عمده‌ای از این مرهون دفاع مقدس است. آنجا بود که ملت ایران آگاه شدند، دانستند که چه ظرفیتی دارند، چه قدرتی دارند. آن‌هائی که به جمهوری اسلامی حمله کردند، به خودشان وعده دادند که سه روز دیگر، یک هفته‌ی دیگر، یک ماه دیگر، تهران را فتح خواهند کرد (!) امروز از آن روزها نزدیک به سی سال گذشته است؛ ملت ایران روز به روز مقتدرتر و قوی‌تر شده است؛ این درخت روز به روز تناورتر و ریشه‌دارتر شده است.⁽²⁾

9. ظرفیت حیرت آور علمی کشور

در زمینه ی علمی، ظرفیت کشور واقعاً حیرت آور است. یک مقدار که انسان حرکت را سریع تر میکند، جدی تر می کند ، فشاری وارد می آید و اصراری صورت می گیرد، انسان می بیند ناگهان همین طور گُل هایی است که در این باغ می شکفد؛ نهال هایی است که در این بوستان می بالد،

که انسان هیچ تصورش را نمی کرد و گمانش را نداشت؛ امّا می بینیم شد و می شود.⁽¹⁾

دستاوردهای فرهنگی

1. رایج‌ترین تبلیغات دوره‌ی پهلوی

شما می‌دانید در دوره‌ی پهلوی یکی از رایج‌ترین تبلیغات، «نمی‌توانیم» بود. همه‌ی ما از بچگی این‌طور بار آمده بودیم که جنس ایرانی مساوی است با بد بودن، پست بودن و نامرغوب بودن؛ ایرانی مساوی است با ناتوانی در تولید جنس خوب در همه‌ی زمینه‌ها. اصلاً این فرهنگ را در ذهن ملت ما نهادینه کرده بودند. این در حالی است که این موضوع 180 درجه با واقعیت فرق دارد. این ملت، ملتی است که از همه جهت می‌تواند؛ می‌تواند تولید کند، می‌تواند رشد بدهد، می‌تواند ابتکار کند، می‌تواند مرزهای علم و فناوری را بشکند و جلو برود. البته ما هنوز از دنیا خیلی عقبیم؛ چون مدت‌های مدیدی ما را عقب نگه داشته بودند این را خودمان به‌روشنی می‌دانیم- ولی ما داریم با سرعت این فاصله را طی می‌کنیم تا به جلو برسیم. این، مظهر کاملش در جنگ است؛ هم از جهت روحیات انسانی، و هم از جهت استعداد گرایش معنوی، صفا و معنویت و لطافت، که این همه جا بود.⁽²⁾

2. «ما می‌توانیم» شعار انقلاب

حقیقتاً فرهنگی که ترویج می‌شد، فرهنگ «نمی‌توانیم» بود؛ فرهنگ ترجیح مطلقِ هر چیز غربی بر هر چیز ایرانی بود؛ این‌طوری بود. در زمینه‌ی افتخارات ایرانی، دقیقاً بر روی چیزهایی تکیه می‌شد که غرب

آن‌ها را به دلایلی می‌خواست- با دلایل استعماری و قدرت‌طلبانه- که طراحان سیاستمدار غرب، آن‌ها را طراحی کرده بودند؛ برخی نقاط را در کشور ما برجسته می‌کردند؛ همین نقاط مورد توجه دستگاه‌های اداره‌کننده‌ی کشور قرار می‌گرفت و لا غیر. سال‌های متمادی گذشته این‌طور بود. انقلاب، همه‌ی وجدان‌های این مردم را تکان داد، ماها را بیدار کرد، متوجه هویت خودمان کرد، توانایی‌های خودمان را به ما نشان داد و «ما می‌توانیم» را شعار ما قرار داد. ما هم وارد شدیم و تجربه کردیم؛ دیدیم بله، می‌توانیم؛ لذا امروز استقلال فرهنگی در این کشور، روز به روز در حال پیشرفت است و خودباوری فرهنگی بیشتر می‌شود. اصرار ما هم همین است که این کار بشود و شما جوان‌ها به این توجه کنید و هر حرکتی را که مشاهده می‌کنید با این روحیه‌ی استغنای فرهنگی و استقلال فرهنگی معارضه دارد، با چشم بدبینی به آن نگاه کنید و بدانید که هدایت شده است.⁽¹⁾

3. احساس عزت و هویت جدید

ارتش هم هویت جدیدی پیدا کرد. امروز ارتش هویتش با هویت ارتشِ دوران طاغوت بکلی متفاوت است. امروز شما حافظ منافع مردمید؛ آن روز ارتش موظف بود که حافظ منافع سلطنت و رژیم طاغوت و عناصر وابسته و پلیدِ حاکم بر این کشور باشد. امروز شما در مقابل دشمن احساس عزت می‌کنید؛ خودتان می‌سازید، خودتان فرامی‌گیرید، خودتان تحقیق و پژوهش می‌کنید؛ آن روز مجبور بودید هرچه آن‌ها می‌دهند، چشم‌بسته قبول کنید.

این‌هاست که یک ملت را وقتی وارد این جاده شد، به اوج ترقی و عظمت می‌رساند؛ لذا ملت ایران راه پیشرفت را پیدا کرد و حرکت کرد. هزینه‌هایش را هم پرداختیم؛ این ملت در راه آرمان‌ها می‌دانست و

می‌داند که باید هزینه بپردازد؛ بدون پرداختن هزینه نمی‌شود به اوج رفت. این هزینه را پرداختیم، اما به توفیق الهی پیش رفتیم.⁽¹⁾

4. عزت و استقلال جایگزین حقارت و وابستگی

ملت ایران در دوران طاغوت روزگار سختی را گذراند. این ملت با همه‌ی پیشینه‌های عزتمند تاریخی، به وسیله‌ی بیگانگان تحقیر می‌شد. ارتش تحقیر می‌شد، ملت تحقیر می‌شد، مسئولان کشور در همه‌ی رده‌ها تا بالاترین رده تحقیر می‌شدند، نخبگان جامعه تحقیر می‌شدند؛ به وسیله‌ی آن عناصری که خود را فراتر از این حرف‌ها می‌دانستند و به چشم یک مزرعه‌ای که باید اینجا را درو کنند و لگدمال کنند و بچرند و ببرند، به ایران نگاه می‌کردند.

ملت ایران در مقابل این ایستاد. انقلاب اسلامی عزت را جایگزین تحقیری کرد که بیگانگان بر این ملت روا می‌داشتند؛ استقلال را جایگزین آن وابستگی تلخ و ذلت‌بار می‌کرد؛ ایستادگی و اقتدار را جایگزین آن تسلیم محض در مقابل بیگانگان کرد. آن روز، مسئولین کشور بزرگِ ما در مقابل بیگانگان، در رده‌های مختلف و در اساسی‌ترین مسائل کشور تسلیم بودند؛ یعنی در هر مسئله‌ای که اراده بیگانگان- یک دوره انگلیس، در دوره‌ی چند ده ساله‌ی بعد هم امریکا- به آن تعلق می‌گرفت، در داخل تحقق‌پذیر بود؛ تا آنجایی که به دست مسئولان این کشور بود؛ و ملت مجبور بود تحمل کند؛ تسلیم‌پذیری مطلق. انقلاب این حالت تسلیم‌پذیری را به حالت اقتدار و ایستادگی تبدیل کرد؛ آن وابستگی را به استقلال تبدیل کرد؛ آن حقارت را به عزت تبدیل کرد؛ آن حکومت مطلقه‌ی موروثیِ غیر منطقیِ بی‌مبنا (سلطنت) را به حکومت مردم و مردم‌سالاری تبدیل کرد.

انقلاب بکل پایه‌های ویرانگر انسانی را که ارزش‌های انسانی را

ویران می‌کرد و در داخل کشور به وسیله‌ی رژیم طاغوت در طول سال‌های متمادی بنا گذاشته شده بود، ویران کرد؛ پایه‌های جدیدی ساخت که هویت جدیدی برای کشور به وجود آورد.⁽¹⁾

5. نهادینه شدن شعار «ما می‌توانیم»

امروز ما می‌بینیم که عنوان «ما می‌توانیم» در همه هست. واقعاً هم اگر بگویند آقا شما می‌توانید بزنید روی دست صنعتگران پیشروِ دقیق‌ترین و ظریف‌ترین صنایع دنیا، شما می‌گوئید بله؛ اگر همت کنیم، تلاش کنیم، می‌توانیم. واقعاً جوان دانشمندِ مسلمانِ در جمهوری اسلامی خودش را قادر بر هر کاری می‌داند؛ این در اول انقلاب این‌جور نبود. تربیت‌های قبلی درست عکس این بود. هر کاری که مطرح می‌شد، می‌گفتند آقا ما که نمی‌توانیم! آقا فلان چیز را بسازید، می‌گفتند ما که نمی‌توانیم! با فلان شعار غلط در دنیا مقابله کنیم، می‌گفتند آقا ما که زورمان نمی‌رسد، ما که نمی‌توانیم! «ما می‌توانیمِ» امروز، آن روز «ما نمی‌توانیم» بود. این، آن تربیت اخلاقی و تاریخیِ بازمانده‌ی از دوران گذشته است.⁽²⁾

6. معجزه‌ی ایمان و همّت انسان

من این خاطره را بارها نقل کرده‌ام: در روزهای سوم چهارم جنگ بود، توی اتاق جنگ ستاد مشترک، همه جمع بودیم؛ بنده هم بودم، مسئولین کشور؛ رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر- آن وقت رئیس‌جمهور بنی‌صدر بود، نخست‌وزیر هم مرحوم رجائی بود- چند نفری از نمایندگان مجلس و غیره، همه آنجا جمع بودیم، داشتیم بحث می‌کردیم، مشورت می‌کردیم. نظامی‌ها هم بودند. بعد یکی از نظامی‌ها آمد کنار من، گفت: این دوستان توی اتاق دیگر، یک کار خصوصی با شما دارند. من

پا شدم رفتم پیش آن‌ها. مرحوم فکوری بود، مرحوم فلاحی بود- این‌هائی که یادم است- دو سه نفر دیگر هم بودند. نشستیم، گفتیم: کارتان چیست؟ گفتند: ببینید آقا! - یک کاغذی در آوردند. این کاغذ را من عیناً الآن دارم توی یادداشت‌ها نگه داشته‌ام که خط آن برادران عزیز ما بود- هواپیماهای ما این‌هاست؛ مثلاً اف 5، اف 4، نمی‌دانم سی 130، چی، چی، انواع هواپیماهای نظامیِ ترابری و جنگی؛ هفت هشت ده نوع نوشته بودند. بعد نوشته بودند از این نوع هواپیما، مثلاً ما ده‌تا آماده‌ی به کار داریم که تا فلان روز آمادگی‌اش تمام می‌شود. این‌ها قطعه‌های زود تعویض دارند- در هواپیماها قطعه‌هائی هست که در هر بار پرواز یا دو بار پرواز باید عوض بشود- می‌گفتند ما این قطعه‌ها را نداریم. بنابراین مثلاً تا ظرف پنج روز یا ده روز این نوع هواپیما پایان می‌پذیرد؛ دیگر کأنه نداریم. تا دوازده روز این نوعِ دیگر تمام می‌شود؛ تا چهارده پانزده روز، این نوع دیگر تمام می‌شود. بیشترینش سی 130 بود. همین سی- صدوسی‌هائی که حالا هم هست که حدود سی روز یا سی و یک روز گفتند که برای این‌ها امکان پرواز وجود دارد.

یعنی جمهوری اسلامی بعد از سی و یک روز، مطلقاً وسیله‌ی پرنده‌ی هوائی نظامی- چه نظامی جنگی، چه نظامی پشتیبانی و ترابری- دیگر نخواهد داشت؛ خلاص! گفتند: آقا! وضع جنگ ما این است؛ شما بروید به امام بگویید. من هم از شما چه پنهان، توی دلم یک‌قدری حقیقتاً خالی شد! گفتیم عجب، واقعاً هواپیما نباشد، چه کار کنیم! او دارد با هواپیماهای روسی مرتباً می‌آید. حالا خلبان‌هایش عرضه‌ی خلبان‌های ما را نداشتند، اما حجم کار زیاد بود. همین طور پشت سر هم می‌آمدند؛ انواع کلاس‌های گوناگون می‌گذاشتن.گفتم خیلی خوب. کاغذ را گرفتم، بردم خدمت امام، جماران؛ گفتم: آقا! این آقایان فرماندهان ما هستند و ما داروندار نظامیمان دست این‌هاست. این‌ها این‌جوری می‌گویند؛ می‌گویند ما هواپیماهای جنگیمان تا حد اکثر مثلاً پانزده شانزده روز دیگر دوام

دارد و آخرین هواپیمایمان که هواپیمای سی 130 است و ترابری است، تا سی روز و سی و سه روز دیگر بیشتر دوام ندارد. بعدش، دیگر ما مطلقاً هواپیما نداریم. امام نگاهی کردند، گفتند- حالا نقل به مضمون می‌کنم، عین عبارت ایشان یادم نیست؛ احتمالاً جائی عین عبارات ایشان را نوشته باشم- این حرف‌ها چیست! شما بگویید بروند بجنگند، خدا می‌رساند، درست می‌کند، هیچ طور نمی‌شود.

منطقاً حرف امام برای من قانع‌کننده نبود؛ چون امام که متخصص هواپیما نبود؛ اما به حقانیت امام و روشنائی دل او و حمایت خدا از او اعتقاد داشتم، می‌دانستم که خدای متعال این مرد را برای یک کار بزرگ برانگیخته و او را وانخواهد گذاشت. این را عقیده داشتم؛ لذا دلم قرص شد، آمدم به این‌ها- حالا همان روز یا فردایش، یادم نیست- گفتم امام فرمودند که بروید همین‌ها را هرچی می‌توانید تعمیر کنید، درست کنید و اقدام کنید.

همان هواپیماهای اف 5 و اف 4 و اف 14 و این‌هائی که قرار بود بعد از پنج شش روز بکلی از کار بیفتد، هنوز دارد تو نیرو هوائی ما کار می‌کند! بیست و نُه سال از سال 59 می‌گذرد، هنوز دارند کار می‌کنند! البته تعدادی از آن‌ها توی جنگ آسیب دیدند، ساقط شدند، تیر خوردند، بعضیشان از رده خارج شدند، اما از این طرف هم در قبال این ریزش، رویشی وجود داشت؛ مهندسین ما در دستگاه‌های ذی ربط توانستند قطعات درست کنند، خلأها را پر کنند و بعضی از قطعات را علی‌رغم تحریم، به کوری چشم آن تحریم کننده‌ها، از راه‌هائی وارد کنند و هواپیماها را سرپا نگه دارند. علاوه بر این‌ها، از آن‌ها یاد بگیرند و دو نوع هواپیمای جنگی خودشان بسازند.

الآن شما می‌دانید که در نیروی هوائی ما، دو نوع هواپیمای جنگی- البته عین آن هواپیماهای قبلیِ خود ما نیست، اما بالاخره از آن‌ها استفاده کردند. مهندس است دیگر، نگاه می‌کند به کاری، تجربه می‌اندوزد،

خودش طراحی می‌کند- هواپیمای دو کابینه‌ی برای آموزش و یک کابینه‌ی برای تهاجم نظامی، ساخته شده است. علاوه بر اینکه همان‌هایی هم که داشتیم، هنوز داریم و توی دستگاه‌های ما هست.

این، توکل به خداست؛ این، صدق وعده‌ی خداست. وقتی خدای متعال با تأکید فراوان و چندجانبه می‌فرماید: «و لینصرنّ اللَّه من ینصره»؛ بی‌گمان، بی‌تردید، حتماً و یقیناً خدای متعال نصرت می‌کند، یاری می‌کند کسانی را که او را، یعنی دین او را یاری کنند- وقتی خدا این را می‌گوید- من و شما هم می‌دانیم که داریم از دین خدا حمایت می‌کنیم، یاریِ دین خدا می‌کنیم. بنابراین، خاطرجمع باشید که خدا نصرت خواهد کرد.⁽¹⁾

فصل هشتم: تدابیر راهبردی جهاد خودکفایی

اشاره

فصل هشتم

تدابیر راهبردی جهاد خودکفایی

اهداف خودکفایی

شما باید بدانید که ما مصممیم که دست به سوی دشمنان این ملت دراز نکنیم. دشمنان این ملت خیال کرده‌اند که خواهند توانست ما را به خاطر چند قطعه یدکی، یا چند ابزار جنگی، یا آموزش چند انسان، به زانو درآورند.⁽¹⁾

ما مصمم هستیم که خود را از بیگانگان بی‌نیاز نماییم و بر این اساس هم این‌جانب در نیروهای مسلح، معاونت جهاد خودکفایی را قرار داده‌ام که خوشبختانه مقدمات آن نیز آماده است.⁽²⁾

ملت ما و کشور ما امروز به سمت خودکفایی می‌رود، سعی کنید این مسئله را با بهترین و دقیق‌ترین شکل تعقیب کنید.⁽³⁾

ما مصممیم ملتمان و کشورمان و انقلابمان را به در خانه کمپانی‌ها،

دلال‌ها و دولت‌ها نبریم و به آن‌ها اظهار نیاز نکنیم.⁽¹⁾

آتش مقدس خودکفایی را برافروزید. در بخش آموزش، یک حرکت عظیم آموزشی را شروع کنید و در میان ارتش‌های منطقه، جایگاه یک ارتش ماهر و متخصص را هم‌چنان حفظ کنید. نه بخاطر تظاهر، بلکه برای انجام وظیفه حساسی که بر عهده شماست.⁽²⁾

امیدوارم با یاری برادران مؤمن ارتشی در تمامی رده‌ها، با رسیدن به خودکفایی در ارتش، گامی بسیار بزرگ در راه استقلال واقعی این نظام برداشته شود.⁽³⁾

فرماندهان و مسئولان عقیدتی سیاسی نداجا، 18/04/1364.

این نکته استغناء و خودکفایی را هم فراموش نکنید.⁽⁴⁾

امروز ارتش، ارتشی است که به سمت خودکفایی و استقلال می‌رود. ابزار پیچیده می‌سازد. به سمت ساختن ابزارهای پیچیده‌تر پیش می‌رود.⁽⁵⁾

این خصوصیاتی است که در ارتش جمهوری اسلامی، امروز هست و ارتش را به سمت یک ارتشی ایده‌آل دارد پیش می‌برد. هم شما ملت ایران البته بیشتر بدانید که ارتش شما یک ارتش مردمی و اسلامی است و قدر آن را بدانید که البته می‌دانید. هم شما ارتشی‌ها بدانید که بحمدالله تحول پیدا کردید و بدانید که برای رسیدن به نقطه مطلوب و ایده‌آل

هنوز راه طولانی‌ای در پیش دارید. ⁽¹⁾

اعتقاد من بر این است که استعداد شما جوانان این مملکت می‌تواند جای خالی متخصصین خارجی پرخرج و پرمنت را پرکند. ⁽²⁾

باید از شعار به درک عمیق رسید و با یک باور عمیق قبول کرد که باید برای «ماندن» و «بودن» خودکفا شد. اگر احساس خودکفایی در ما وجود نداشته باشد، پوسیده خواهیم شد.⁽³⁾

جهاد خودکفایی در نیروهای سه‌گانه و صنایع دفاع ملی که اکنون مسئول تولید قطعات مجهز است متکی به غیر نیست، زیرا انقلاب ما بخاطر خصلت ضد استکباری خود، دشمن دارد و ملتی که دشمن دارد باید بتواند از خود دفاع کند.⁽⁴⁾

کاری که امروز ما درصدد انجام دادن آن هستیم یعنی (رساندن جامعه‌مان به مرز خودکفایی) گامی است برای بازگشت به یک جامعه اسلامی و انسانی که ما خودمان را از این و آن بی نیاز کنیم و دست نیاز به طرف دیگران دراز ننماییم.⁽⁵⁾

لازم است نیروهای مسلح را تقویت کنیم؛ تقویت با ابزار مدرن و پیشرفته، تقویت با نگهداری و خودکفایی، تقویت با سازندگی‌ها در درون نیروهای نظامی و سازمان صنایع دفاع، تقویت با دانش کاری که

شما در اینجا می‌کنید تقویت با تجربه و آزمایش و تمرین دایمی و مستمر، تقویت با ایمان که پشتوانه‌ی همه‌ی آن‌هاست.⁽¹⁾

اهمیّت خودکفایی

ما باید به خودکفایی برسیم.⁽²⁾

خودکفایی یک شعار نیست، یک دستور است. خودکفایی یک خط و مشی است.⁽³⁾

امروزه نگهداری باید یکی از مهم‌ترین اصول در ارتش جمهوری اسلامی باشد و خودکفایی ما باید تا حد امکان نیازمان را به این قبیل چیزها از بین ببرد.⁽⁴⁾

خودکفایی و نگهداری و دقت در بکار بردن لوازم و اشیاء ایجاد روابط صمیمانه میان افراد، وجود یک نظم قوی و دقیق، پرهیز جدی از کم‌کاری و بی‌کاری و پرداختن به آموزش‌های دینی مهم‌ترین دستورالعمل امروزی ارتش جمهوری اسلامی است و شما می‌بایست این دستورالعمل‌ها را مورد مطالعه قرار دهید. ⁽⁵⁾

این (خودکفایی) کاری است حیاتی و فوری که باید در آن تمام خصوصیات یک جهاد اسلامی مورد ملاحظه قرار گیرد. .⁽¹⁾

جهاد خودکفایی در ارتش چون اصل انقلاب، امری اجتناب‌ناپذیر و قطع ناشدنی است.⁽²⁾

خود استقلال و خوداتکایی در یک کشور، قدرت سیاسی می‌دهد.⁽³⁾

از جمله اولین کارهایی که باید در نیرو انجام بگیرد، همین مسئله جهاد خودکفایی است.⁽⁴⁾

برادران ارتشی و سپاهی با همه امکانات موجودی که در دست دارند، در بهترین شکل باید بجنگند و آنچه را که دارند نگه دارند و به جهاد خودکفایی اهمیت بدهند و به آموزش‌های نظامی، فکری و سیاسی اهمیت دهند.⁽⁵⁾

خودکفایی، تضمین حقیقی برای بقای انقلاب است. بدون آن انقلاب در کشاکش نیازها، روزی ناچار به تسلیم یا سازش خواهد بود، و آن دیگر انقلاب نیست.⁽⁶⁾

خودکفایی نباید به صورت یک شعار باقی بماند بلکه باید به صورت یک ایمان و یک درک عمیق از آنچه که باید بشود، در بیاید. ⁽¹⁾

آموزش هم باید بر مبنای بینش و روحیه‌ی خودکفایی باشد. ⁽²⁾

این رسالت بزرگی است، من اصرار دارم بر اینکه به همه بخش‌های نیروی هوایی و ارتش این معنا تفهیم شود که اصل خودکفایی باید به معنی یک اصل پایه مورد توجه قرار بگیرد. ⁽³⁾

احساس خودکفایی در تمام قسمت‌های ارتش باید وجود داشته باشد.⁽⁴⁾

دانش را از هرکس و هر جا باید فراگرفت؛ اما وابستگی نظامی، نه!⁽⁵⁾

از ده‌ها سال پیش، تلاش بر این بوده است که نگذارند این ارتش، از لحاظ تجهیزات، روی پای خودش بایستد. امروز، بحمدالله، جهادهای خودکفایی و دستگاه‌های فنّی، مشغول کارند. این را هرچه می‌توانید، ادامه دهید. ⁽⁶⁾

ویژگی های خودکفایی

امکانات خودکفایی در اختیار ماست. ذهن‌ها و مغزهای پیچیده و خلاق و ابتکار و نوآوری‌های برادران نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، مهم‌ترین وسیله و ابزار خودکفایی است. ⁽⁷⁾

شما ذهن‌های خلاق، شما دل‌های علاقه‌مند ، شما دست‌های کارآمد، بکوشید و فعالیت کنید. ما می‌خواهیم در مقابل دشمنان این ملت که قصد بلعیدن ملت ما را دارند، دست دراز نکنیم. ⁽¹⁾

شما باید همه تلاش خود را در راه خودکفایی انسانی و خودکفایی تجهیزاتی بکار ببرید.⁽²⁾

خودکفایی تنها در ابزار و وسیله نباید باشد، بلکه باید در دستورها نیز گنجانده شود.⁽³⁾

نیروی هوایی را از نظر تجهیزات و نیروی انسانی به بهترین نحو بسازید.⁽⁴⁾

این خودکفایی که به عنوان شعار جدی در ارتش و ازجمله نیروی هوایی تکرار می‌کنیم، به همین معناست که در همه جوانب، در زمینه‌های آموزشی، تعمیراتی، اختراع و سازندگی بر روی پای خود بایستیم و تحت تأثیر القائات دشمن قرار نگیریم.⁽⁵⁾

سرعت، نظم، اخلاص و صمیمیت از جمله وسایل مورد نیاز در یک جهاد اسلامی است.⁽⁶⁾

اعتقاد ما بر این است که همه کسانی‌که در ارتش احساس لزوم استقلال و حرکت ناوابسته را به صورت عمیق و جدی دارند، بایستی برای ایجاد خودکفایی در ارتش جدیت کنند. این مخصوص کسان خاصی نیست. البته برادرانی هستند که به مسئله خودکفایی عمیقاً می‌اندیشند. همه مسئولین ارتش بایستی این چنین بیاندیشند تا ما ان‌شاءالله به خودکفایی برسیم.⁽¹⁾

این اصل مطلب و جان کلام است که اگر ارتش جمهوری اسلامی ایران می‌باید در جایگاه شایسته‌ی خود قرار داشته باشد این، بی‌عنایتی خاص به اندیشه‌ی خودکفایی، ممکن نخواهد شد.⁽²⁾

خودکفایی در همه‌ی ابعاد و از همه سو مورد نظر است. ارتشی که از ملت و کشوری مستقل دفاع می‌کند نمی‌تواند متکی به غیر باشد.⁽³⁾

ارتش جمهوری اسلامی ایران که در راه خودکفایی، گام‌های بلندی برداشته است، باید بداند، راه ارتش، خودکفایی در روش‌ها و قالب‌هاست.⁽⁴⁾

نیروهای مؤمن و فعال جهاد خودکفایی را بگذارید هرچه می‌خواهند، تلاش کنند؛ تلاش خوب.⁽⁵⁾

جهاد خودکفایی باید روح و معنا و تحرک داشته باشد و کم‌تر به شکل و بیشتر به معنا و محتوا بپردازد. ⁽¹⁾

جهاد خودکفایی نیروی هوایی، یک مصراع بلند، یک مایة افتخار برای این نیرو و برای همه ارتش است.⁽²⁾

این تپشی که امروز در نیروی هوایی هست، چیز خوبی است؛ این را حفظ کنید.⁽³⁾

ضرورت استقلال و قطع وابستگی

کاری که شما در رابطه با تشکیل آموزشگاه خلبانی کردید، یک نمونه از این تلاش جهت قطع کامل وابستگی‌هاست.⁽⁴⁾

شما باید با دلی گرم و روح مصمم و پرامید بسوی قطع وابستگی‌ها از جمله در این بخش که شما مسئول و متخصص آن هستید، بروید و من مطمئن هستم که خلبانانی که از کلاس شما فارغ‌التحصیل می‌شوند، کمتر از خلبانان آمریکایی و روسی نخواهند بود. ⁽⁵⁾

همه بایستی بدانند که در نظام انقلاب اسلامی و در دولت جمهوری اسلامی حرکت‌ها به سمت اهداف این انقلاب یعنی نیک‌بختی مردم، شرف ملی، استقلال، آزادی و زیر نفوذ بیگانگان نبودن است و بدین

لحاظ، نیرو و قدرت همه انسان‌ها در این کشور بایستی به این سمت بسیج شود.⁽¹⁾

اگر شما امروز که انقلاب اسلامی ایران با این قدرت، حساسیت و توان عظیم بی‌سابقه‌ای که چشم همه را در دنیا خیره کرده است، نتوانید ارتش کاملاً خودکفا و مستقلی بسازید، فردا نظامیان بعد از شما، شما را ملامت خواهند کرد. ⁽²⁾

ارتش ما مستقل است و این یکی از نمودارهای استقلال ملت ماست؛ سعی کنید این استقلال را حفظ کنید.⁽³⁾

نیروی هوایی و نیروهای مسلح، امروز در خدمت مردم، انقلاب و استقلال و سربلندی این میهن اسلامی هستند. هرچه تلاش بیشتر باشد، انسان سعادتمندتر است و هر که بیشتر کار کند و خدمت کند و در بالا بردن ارزش علمی نیروهای مسلح تلاش کند، در نزد خدا و بندگان او ارزشمندتر است.⁽⁴⁾

ارتشی‌ها به این ندای امام که گفتند: «مستقل باشید» پاسخ گفتند و در جنگ تحمیلی، ارتش جمهوری اسلامی، بالاخص نیروی هوایی،در صحنه‌های مختلف، امتحان‌های دشواری دادند و سربلند بیرون آمدند.⁽⁵⁾

امروز ایران، یک ایران مستقلّ است. امروز ملت ایران، زیر بارِ تحمیلی هیچ زورگویی در دنیا، سر خم نمی‌کند. امروز ملت ایران، از امکانات مادّی و معنوی‌اش، برای کشور و امروز و آینده‌ی خود استفاده می‌کند.⁽¹⁾

خفّتی بالاتر از وابستگی نیست. در حقّ یک ملت از سوی مسئولان، جنایتی سنگین‌تر از وابسته کردن آن ملت نیست. در مقابل، برای مسئولان یک ملت، هیچ خدمت و وظیفه‌ای بزرگ‌تر از این نیست که استقلال او را حفظ کنند.⁽²⁾

یکی از بخش‌ها هم، شما ارتشیان عزیز هستید؛ که باید وابستگی‌تان را قطع کنید.⁽³⁾

باید این وابستگی‌ها قطع شود. البته در حال قطع شدن هست، اما بیشتر از این قطع کنید. باید بسازید! باید خودتان در درون ارتش بجوشید و بجوشانید!⁽⁴⁾

هرچه خودتان را قوی‌تر کنید، برای حفظ استقلال حقیقی این کشور که به برکت انقلاب اسلامی، به این ملت و این کشور داده شده است مفیدتر و لازم‌تر است.⁽⁵⁾

چه ملت‌ها، چه حیثیت‌ها، چه افتخارات، چه شرف‌ها و چه استقلال‌هایی در کشورهایی بر باد رفت، به خاطر اینکه نیروهای نظامی

سرپنجه‌های قدرتمند یک ملت در آن کشورها ضعیف، مسئولیت ناشناس و نابلد و ناماهر بودند!⁽¹⁾

عزیزان من، بدانید که این مرزها سند شرف و افتخار و استقلال این کشور است و مرزهای نظامی و جغرافیایی آن وقتی می‌تواند مورد دفاع نیروهای مسلح و حراست هوشمندانه‌ی آنها قرار گیرد که آنها از لحاظ معنوی، علمی، اخلاقی، بیداری وجدان، احساس تکلیف، احساس مسؤولیت و پیوند با خدا، خود را آماده کرده باشند.⁽²⁾

اعتبار یک ارتش، به استقلال آن است؛ به متّصل بودن به منافع ملت است؛ به ایستادن روی پای خود است.⁽³⁾

سفارش من به شما این است که این روحیه را در خودتان حفظ کنید؛ روحیه‌ی عزّت، روحیه‌ی استقلال، روحیه‌ی تکیه به توانایی‌های خود، روحیه‌ی استغناء؛ استغناء از همه‌ی کسانی که می‌خواهند در مقابل آنچه از مادیّات می‌دهند، بخش عظیمی از معنویات و عزّت و ایمان و استقلال و شخصیت و هویت انسانی را از ما بگیرند. ⁽⁴⁾

تنها راه نجات ملت‌ها، اتّکای به خود، استقلال کامل و فراهم آوردن عناصر بقا و اقتدار در خود است؛ نه فقط اقتدار ظاهری و مادّی، بلکه اقتدار معنوی و روحی و فکری و ارادی.⁽⁵⁾

ملت ما امروز در دنیا به عنوان ملتی که استقلال و شرف ملی و آرمان‌ها و خواست‌های خود را قربانی خواست‌های قدرت‌های استکباری نخواهد کرد، شناخته شده است.⁽¹⁾

مجموعه‌ی نیروهای مسلّح در دل ملت جا دارند و مدافع مرزهای استقلال و آبرو و حیثیّت ملتند. همه باید به وظایف خود عمل کنند.⁽²⁾

یک ملتِ مستقل، تنها در سایه‌ی نشان دادنِ کفایت و کاردانی و شجاعت است که می‌تواند خود را در برابر توفان‌های سهمگینِ زیاده‌خواهی و طغیان‌گریِ شروران عالم حفظ کند و زندگی، کشور، آینده و تاریخ خود را افتخار بخشد.⁽³⁾

یکی از مهم‌ترین بخش‌های تشکیل‌دهنده‌ی هویت این انقلاب، استقلال و هویت ملت ایران بود.⁽⁴⁾

ملت ایران راه انقلاب را- که راه آزادی، راه استقلال و راه دست‌یافتن به آرمان‌های والای اسلامی است- ادامه خواهد داد. تاکنون این راه را ادامه داده، بعد از این هم به حول و قوه‌ی الهی ادامه خواهد داد. ⁽⁵⁾

ما امروز در راه عزت، در راه استقلال، در راه استفاده از استعدادهای طبیعی و انسانی خودمان حرکت می‌کنیم و پیش رفته‌ایم.⁽⁶⁾

رسیدن به استقلال، رسیدن به عزت ملی، رسیدن به کرامت انسانی، برای یک ملت هزینه دارد، که باید این هزینه را متحمل شد و باید تلاش کرد. ⁽¹⁾

شعار «نه شرقی، نه غربی»، شعار رد و نفی استکبار و مستکبران، شعار استقلال ملت ایران، شعار اعتماد به این جوان‌های مؤمن در هر نقطه‌ای از کشور، شعارهای زنده و جاوید ماست.⁽²⁾

آثار و برکات استقلال و قطع وابستگی

امروز حتی دشمن برای شما احترام قائل است، زیرا ارتشی و ملتی است که بدون وابستگی و مستقل و برروی پای خود ایستاده است.⁽³⁾

کاری کنید که این استقلال کوتاه مدتی که یافته‌ایم به درازمدت مبدل شود.⁽⁴⁾

امروز ما احساس استقلال می‌کنیم و نیروهای مسلح و مردم ما می‌خواهند در منطقه آقای خودشان باشند.⁽⁵⁾

اسلام امروز مردم ما را دعوت می‌کند تا کشورشان را یک کشور مستقل، آزاد و سربلند در میان کشورهای دنیا قرار دهند و از ذلت بیرون

بکشند و این هدفی است که حتی کسانی هم که اسلام را قبول ندارند، آن را قبول دارند. ⁽¹⁾

انقلاب ما یک تکان بود، یک حرکت بود، برای این که کشور بتواند از این وابستگی نجات یابد و پیام استقلال خود را به کشورها و ملت‌های دیگر برساند.⁽²⁾

اساس قضیه در این انقلاب و این کشور، مسأله‌ی «استقلال» است. به دنبال استقلال از خیرات و برکات، همه چیز به یک کشور می‌رسد.⁽³⁾

انقلاب به گردن همه‌ی ما حق دارد که ما را از دوران تلخ اسارت و وابستگی و بی‌حالی و عدم امکان بروز استعدادها و قبول سلطه‌ی بیگانگان خارج نمود و به دورانی وارد کرد که اگر دشواری و سختی‌ای هم داشته باشد، در راه ایجاد یک دنیای بهتر و برای ایستادن روی پای خود است. ⁽⁴⁾

هرکدام از شما اگر این روحیه‌ی اقتدار و مناعت و اتّکاءِ به نفس و عزّت در وجودتان بیشتر باشد، ارزشتان بالاتر و فایده‌تان برای ملت بیشتر است.⁽⁵⁾

یک ملت وقتی از شرف، استقلال، آزادی و هویت حقیقی خود دفاع کرد و ایستاد، شایسته‌ی تکریم و اکرام است و این احساس و حالت و روحیه، هیچ وقت کهنه و نسخ نمی‌شود.⁽⁶⁾

عناصر کلیدی استقلال

ملت ایران این سنت غلط را که سلطه گران بزرگ جهان دیکته کرده بودند، بر هم زد و نشان داد که با تکیه به خدا و نیروهای بی پایان انسانی و اتکال به نیروهای بی نهایت طبیعی خود می‌تواند آزاد، مستقل، سرافراز، و سربلند باقی بماند.⁽¹⁾

استقلال و نیل به استقلال سیاسی، اجتماعی و فرهنگی درگروی جهادی وسیع و بزرگ برای دستیابی به خودکفایی است.⁽²⁾

یک روز نمی‌شد حتی خیال‌کند که ملت ایران بتواند با اتکای به خدا روی پای خود بایستد. اما امروز باید بپذیریم که این امکان بوجود آمده است.⁽³⁾

ما باید تولید داخلی داشته باشیم. باید بسازیم. حقیقت این است که بدون این ما نمی‌توانیم اطمینان پیدا کنیم به استقلال نظامی خودمان و به استقلال دفاعی خودمان. استقلال دفاعی منظورم قدرت دفاعی منهای دیگران. ما باید به این اطمینان برسیم. این یک بخش است که سازندگی و نوآوری است و یک بخش نگهداری و تعمیر؛ و این از کارهای بسیار مهم است. ⁽⁴⁾

نیروی هوایی و ارتش جداً مصمم است پایه‌های استقلال خود که لازمه‌ی اسلامی بودن آن است استوار و مستحکم کند. بهره‌گیری از

همه‌ی استعدادها و ابتکارها امکان خواهد داد که این روند مبارک تداوم یابد.⁽¹⁾

در چنین شرایطی، وقتی شما می‌بینید آن استقلال حقیقی و اتکا به نفس واقعی که ناشی از انقلاب و اسلام است این ملت و این کشور و این دولت را با ناصیه‌یی درخشان در دنیا معرفی می‌کند و قدر این استقلال را می‌دانید و می‌خواهید این استقلال را حفظ بکنید.⁽²⁾

تحقیقات و پژوهش، علم و دانش

هرچه در این میدان‌های ابتکار و نوآوری چه بخش‌های عملیاتی، چه بخش‌های فنی، چه بخش‌های مدیریتی و سازماندهی و چه بخش‌های تحقیقاتی پیش بروید، مورد نیاز ملت و کشورتان است.⁽³⁾

درس بخوانید، درس بگویید، تحقیق، فکر و نوآوری کنید، ابتکار کنید و راه‌های میان‌بُر را پیدا کنید؛ بن‌بست‌ها را بشکافید و جلو بروید- هم کار عملی.⁽⁴⁾

آمادگی، هم به معنای آمادگی علمی است که مبتنی بر آموزش و بازخوانی و تحقیق است و هم آمادگی تجهیزاتی که مبتنی بر نگهداری، ساخت، ابتکار و نوآوری است.⁽⁵⁾

بیشتر تلاشتان را در زمینه‌ی تحقیقات، یعنی ابتکار، ابداع، ایجاد و نوآوری، که هنر بزرگ شماست بگذارید. وقتی کار را از مرحله‌ی تحقیقات و ساخت آزمایشگاهی گذراندید، تا آنجایی که ممکن است، کار را از سر خودتان باز کنید. مگر آن‌که ممکن نباشد.⁽¹⁾

این ملت می‌گوید: ما هم راه پیشرفت علمی را می‌رویم. راه خودجوشی استعدادها را. اما حاضر نیستیم از فرهنگمان، از اعتقاداتمان، از اسلاممان، از انسانیتمان، از استقلالمان، از هویت ملی و اسلامی خود، دست برداریم و زیرسلطه و قدرت شما برویم.⁽²⁾

در ارتش جمهوری اسلامی ایران، در کنار دانش، به دین و تقوا اهمیت می‌دهیم.⁽³⁾

ما باید به خودمان متّکی باشیم؛ به سرمایه‌های خودمان، به علم خودمان، به استعداد خودمان، به توانایی‌های مادّی خودمان، به ذخایر زیرزمینی خودمان. نه اینکه راه دادوستد را ببندیم. اما نباید تسلیم و مقهور قدرت دشمن شویم.⁽⁴⁾

جوانان ما و مغزهای متفکر و دست‌های ماهر و روح‌های بزرگ سازنده و مبتکر خود ما هستند که باید ما را مجهز کنند.⁽⁵⁾

مرکز علمی، نظامی باید از همه جهت، درخشان و پاک باشد.⁽⁶⁾

ملت ایران، ملتی با هوش است و نتیجه‌ی بهره‌مندی از این نقطه‌ی قوت، آن است که پیشرفت‌های علمی، پیشرفت صنعتی و پیشرفت سیاسی برای او میسر است.⁽¹⁾

فرزندانِ عزیزِ من! خودتان را با علم و عمل بسازید.⁽²⁾

مبادا کسی خیال کند که مملکت بدون فعّالیت و تلاشِ سازندگی- فقط با ذکر خدا گفتن- آباد خواهد شد؛ ابداً. باید تلاش کرد، باید مجاهدت کرد؛ هم مجاهدت علمی، هم مجاهدت عملی.⁽³⁾

نیروهای مسلّح، روز به روز، به هدف‌های خود نزدیک‌تر خواهند شد، و روز به روز توانایی‌های بیشتری به دست خواهند آورد. این توانایی‌ها، فقط توانایی نظامی نیست. توانایی علمی، صنعتی و روحی هم هست. اتّکای به نفس هم هست. ⁽⁴⁾

علاوه بر نظامی‌گری، باید دانش و پیشرفت‌های علمی و تحقیقی و صنعت و غیره، در حد مطلوب، در این نیرو (نیروی هوایی) وجود داشته باشد.⁽⁵⁾

از علم استفاده کنید؛ از تجارب با ارزش دوران دفاع مقدس استفاده کنید؛ از هوش و ابتکار خدادادِ جوان ایرانی حداکثر استفاده را بکنید؛ از آنچه که در اختیار دارید، بجا و به‌هنگام استفاده کنید؛ نگذارید نیروی خداداده‌ای که در اختیار شماست، معطل بماند و در هنگام نیاز به کار

نیاید.⁽¹⁾

نه در زمینه‌ی علمی مرعوب شوید، نه در زمینه‌ی فناوری مرعوب شوید، نه در زمینه‌ی سیاسی مرعوب شوید، نه در زمینه‌ی نوآوری مرعوب شوید.⁽²⁾

علم و عمل و ابتکار و شجاعت را باهم بیامیزند و در مقابل دشمن زورگو و متجاوز بایستند و مقاومت کنند. وقتی ایمان با عمل صالح همراه شد، انسان از خسران نجات پیدا می‌کند؛ آن وقت ملت‌ها پیروز می‌شوند.⁽³⁾

با دانش و فن و تجربه و پیشرفت‌هایی که ذهن بشر در همه‌ی اقطار عالم به آن دست یافته است، خود را آشنا و مجهز کنید و به دیگران نیز بیاموزید؛ ذهن‌هایتان را پیچیده کنید و از تجربه‌های دوران دفاع مقدس حداکثرِ استفاده را بکنید. ⁽⁴⁾

آن چیزی که من همیشه توقع دارم و میگویم (اختراعات) است، آن را من می‌خواهم به عنوان ایرانی انجام بدهیم و می‌توانیم بارها گفته‌ام راه‌های میانبر را پیدا کنید.⁽⁵⁾

به تحقیق هر چه می‌توانید باید اهمیت بدهید البته همه باید به تحقیق

اهمیت بدهند. ⁽¹⁾

در امر تحقیق و نو آوری به هیچ وجه انحصار طلبی نکنید یعنی به درون مجموعه اکتفا نکنید. بروید برون مجموعه، از بیرون مجموعه هر چه می‌توانید استفاده کنید.⁽²⁾

حقیقتاً از این ظرفیت موجود تحقیقات کشور استفاده کنید. به موازات این، استفاده از ظرفیت صنعت کشور است.⁽³⁾

استفاده از شرکت‌های مختلف، دستگاه‌های تحقیقاتی مختلف، بخش‌های مختلف این هم به نظر من یکی

از آن چیزهایی است که خیلی لازم و مهم است.⁽⁴⁾

سیاست‌گذاری صنعت و ساخت باید سیاست‌گذاری ماندگاری باشد نه اینکه ابدی، قابل انعطاف و ماندگار باشد.⁽⁵⁾

دانش مثل یک دریایی همین طور پیش رفته، شما آن را پیش‌تر ببرید.⁽⁶⁾

هیچ کشوری بدون تحقیقات به برتری نظامی و هیچ برتری دیگری

دست پیدا نمی‌کند. تحقیق ریشه است.⁽¹⁾

بحث تحقیقات بحث بسیار مهمی است اگر به تحقیقات اهمیت بدهیم آن وقت، آن انشراح و گسترش درونی درون زا را پیدا می‌کنیم.⁽²⁾

راه پیشرفت علمی را به جد دنبال کنید.⁽³⁾

با اراده می‌شود میدان‌های علم را کسب کرد، با اراده می‌شود در علم، پیشرفت به معنای حقیقی کلمه پیدا کرد. ⁽⁴⁾

در مورد سازمان‌های ارتش و سپاه اعتقادم این است، قبلاً هم گفتم نباید خودشان را سرگرم به تولید انبوه و تولید صنعتی بکنند. این کار را باید محوّل کنند به صنعت و به وزارت دفاع، همین کاری که تا حالا انجام گرفته است، یعنی تحقیق را می‌کنید، نمونه را به وجود می‌آورید، کار با ارزش را خلق می‌کنید و بعد می‌دهید دستگاه‌های تولیدکننده و تکثیرکننده آن را تکثیر کنند. ⁽⁵⁾

پژوهش و دانش و یادگیری را جدی بگیرید. دوران جوانی را برای بروز استعدادهای گوناگونی که خدای متعال در وجود شما نهاده است، مغتنم بشمرید.⁽⁶⁾

ما می‌خواهیم جوانان ما احساس کنند که می‌توانند به خودشان و به کمک خدای متعال متکی باشند؛ می‌توانند از مستکبران و متکبران عالم

مستغنی باشند؛ می‌توانند نیروهای مسلحی مجهز به فرآورده‌ها و محصولات ذهن و ابتکار ایرانی به وجود بیاورند. همه چیز را با این دید نگاه کنید، درس را با این دید بخوانید، تحقیق و پژوهش را با این سمت و سو ادامه دهید، به خود متکی باشید.⁽¹⁾

نوآوری، ابتکار و خلاقیّت

شما باید روح ابتکار و خلاقیت و نوسازی را در کلیه افراد بیدار و زنده کنید. باید به خدمات پرسنل ارتش ارج نهاد.⁽²⁾

هنگامی که پرسنل نظامی احساس کنند، ابتکارها و هوشمندی‌های آنان و بها دادن به آن از نظر فرماندهان ارزشمند است، به این دانایی تشویق خواهند شد و به پیش خواهند رفت.⁽³⁾

بنده روی نقش ابتکار خیلی تکیه می‌کنم و اعتقادم بر این است که در جاهایی که یک مسیر به نظر بن‌بست می‌رسد، در سایه ابتکار انسان، ده ها راه برای انسان کشف می‌شود.⁽⁴⁾

با ابتکار، با تلاش، با خرج کردن همه فکر و توان، انسان می‌تواند مشکلات زیادی را برطرف کند و بن بست هایی را باز کند.⁽⁵⁾

تقویت روحیة خلاقیت و ابتکار عواملی هستند که باید در بین

نیروهای مسلح گسترش و توسعه یابد.⁽¹⁾

توصیه‌ی دایمی ما این است که به ابتکار و به دست و بازو و توانایی‌های خود بیندیشید. نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی، در درون خود استعدادهای فراوانی دارند که باید از این استعدادها حد اکثر استفاده را بکنند.⁽²⁾

برادران عزیز دانشمند و دارای فکر و قدرت علمی در بخش دفاعی، هر چه می‌توانید، نوآوری و ابتکار خود را در خدمت این کشور و این انقلاب و این ملت قرار دهید.⁽³⁾

باید این راه ان‌شاءالله ادامه پیدا کند. هم روحیه‌ی سازندگی، نوآوری، ابتکار و غنی کردن نیرو از درون و غنی کردن ارتش و کشور به برکت غنای نیرو.⁽⁴⁾

کار و تلاش کنید و یک‌لحظه را هدر ندهید. استحکام سازمانی بخش مربوطه و کلّ ارتش، کارهای آموزشی- که بسیار مهمّ است- کارهای سازندگی، نوآوری و مثل همین کارهایی را که می‌کنید، جدّی‌تر بگیرید.⁽⁵⁾

هرچه می‌توانید ابتکار و نوآوری به خرج دهید و راه‌های میان‌بُر را انتخاب کنید. شما می‌توانید و باید باور کنید که می‌توانید؛ کما اینکه توانستید. ⁽⁶⁾

همه باید احساس وظیفه کنند. در همه‌ی بخش‌ها، در تربیت نیروی انسانی، در سرِپا نگه داشتن قدرت، به پرواز در آوردن ابزارها و وسایل پرنده و حفظ و حراست از آسمان کشور- که مهم‌ترین بخشِ کار این است- در دفاع، در کارهای فنّی، در سازندگی، در ابتکار و نوآوری، در کارهای سازماندهی، در آموزش و تربیت علمی، در انضباط نظامی و رعایت این جهات و کلاًّ در همه چیز باید احساس مسئولیت کنید و پیشرفت به وجود آورید.⁽¹⁾

خسته نشوید و از تلاش کردن، ابتکار کردن، احساس مسئولیت کردن، هر لحظه را قدر دانستن؛ از همه‌ی توانایی خود برای پیشبرد کاری که به شما سپرده شده است، استفاده کردن، کوتاهی نکنید. ⁽²⁾

بنده توصیه‌ی مؤکدم این است که مسؤولان ارتش در بخش‌های مختلف به سازماندهی، دانش، ساخت، نگهداری، ابتکار در زمینه‌های فرماندهی و مادر همه‌ی این‌ها، به ایمان؛ ایمان به کار و به ملت خود و ایمان به خداوند و آن چیزی که از آن دفاع می‌کنند؛ عزت اسلامی، بپردازند.⁽³⁾

نوآوری، ابتکار، استفاده از دل‌های پاک و نیروهای با استعداد عمیق، می‌تواند روز به‌روز ارتش را پیش ببرد. امروز، ملت و کشور شما به این فعالیت درونی و بیرونی (عزم و ایمان شما از طرفی و تلاش و کارتان از طرف دیگر) نیازمند است.⁽⁴⁾

ابتکار، نوآوری، انگیزه‌ی خالص خدمتی، حفظ پاک‌دامنی و صفایی که امروز در شما جوان‌ها بحمدالله هست، دقت در ضابطه‌های نیروهای مسلح و رعایت این ضوابط، توکل به خدا، اعتماد به خدا، توفیق خواستن از خداوند متعال و اعتماد به نیروی ذاتی خود؛ این‌ها رمزهای موفقیت شماست.⁽¹⁾

بدانید که شما می‌توانید بخش خودتان را با اراده و ابتکار و نوآوری و فعالیت خودتان، در سطح بالا، وسیله‌ی عزت ملت خودتان قرار بدهید؛ می‌شود؛ تا حالا هم امتحان کرده‌ایم و شده است.⁽²⁾

در همه جا، ابتکارات انسان‌های مبتکر و نوآور می‌تواند هر کاری را یک گام پیش ببرد و در مجموع، کشور را از یک گذرگاه مهمی عبور بدهد.⁽³⁾

نیروهای مسلح- چه ارتش، چه سپاه، چه بسیج، چه نیروی انتظامی- روز به روز باید خود را نیرومندتر کنند؛ نوآوری یعنی این. نوآوری فقط در ساخت سلاح و تجهیزات نیست؛ اگرچه نوآوریِ در ساخت و ابتکار در به وجود آوردن روش‌های جدید تسلیحاتی یکی از نوآوری‌های مهم است، اما نوآوری در آموزش، نوآوری در سازماندهی و تشکیلات، نوآوری در شیوه‌های پشتیبانی، نوآوری در دستورالعمل‌های رزمی، همه‌ی این‌ها، لازم است.⁽⁴⁾

ابتکارها را به کار بیندازید. شما شایسته‌ی بیش از این هستید، و ملت شما شایسته‌ی نیروی هوائیِ حتّی مقتدرتر از این است.⁽¹⁾

به نظر من مسئله‌ی طرح‌های ابتکاری را هم خیلی باید جدی گرفت.⁽²⁾

بروید دنبال کارهای ابتکاری، بروید دنبال کارهائی که دنیا آن‌ها را نیازموده و تجربه نکرده؛ در طراحی‌های عملیاتی، در طراحی‌های اطلاعاتی، در نوع برخورد با دشمن.⁽³⁾

دنبال کارهای ابتکاری بروید؛ همچنان که تا حالا هم در بخش‌های مختلفِ نیروهای مسلح همین بوده؛ جهاد خودکفایی ارتش یک نمونه‌اش است، که از سی سال پیش چه کارهای بزرگی را انجام دادند.⁽⁴⁾

ساخت و تولید

از تجربیات دیگران هم استفاده کنید اما خودتان سازنده و تولیدکننده باشید.⁽⁵⁾

ما موظف هستیم حرکت عظیم مردمی را برای دفاع آبرومندانه از میهن اسلامی با امکانات خود تجهیز کنیم. چشمداشتی هم به تجهیزات مدرنی که در اختیار استکبار جهانی است نداریم و معتقدیم با ایمان می‌

توانیم خلاءها را پرکنیم.⁽¹⁾

امروز با نگاه به کیفیت‌ها، پیشرفت‌های چشمگیری کردیم که قابل مقایسه با آن روزها نیست. هرچه تاکنون پیش رفتیم، بخشی از راه را پیمودیم و هنوز راه طولانی در پیش داریم.⁽²⁾

این فکر را باید جدی بگیریم. نیروی هوایی، نیروی دریایی، نیروی زمینی امکانات ساخت دارند، کشور هم امکانات ساخت زیادی دارد. از این امکانات بایستی استفاده بشود.⁽³⁾

این ضرر را بایستی از قدیم جبران کنیم باید بسازیم تانک را باید بسازید، نفربَر را باید بسازید. وزارت دفاع، نیروها از امکانات خودشان استفاده کنند.⁽⁴⁾

نیروهای مسلح باید در سازندگی شرکت کنند.⁽⁵⁾

آن ابزارهایی را که لازم است، سعی کنید خودتان فراهم کنید. از این فوری‌تر آن است که آنچه را که خودتان دارید، خوب حفظ کنید. این، سفارشِ همیشگیِ من به شما برادران عزیز است. مبادا بگذارید که ضایع شود و از بین برود.⁽⁶⁾

در بخش سازندگی و نیز در بخش نگهداری، تلاش کنید. نگهداری خیلی مهمّ است.⁽¹⁾

باید از تجهیزات و جنگنده‌ها و دیگر وسایل موجود- حتّی یک تفنگ معمولی- نگهداری کنیم. تفریط و اسراف در سرمایه‌های ارتش، ممنوع و حرام شرعی است. هیچ‌کس حق ندارد این تفریط را بکند؛ همچنان که تفریط نیروهای انسانی نیز همین‌گونه است. ⁽²⁾

شما حق ندارید عناصر کارآمد را معطّل بگذارید. کار شایسته و خوب باید از انسان‌های کارآمد دریافت شود.⁽³⁾

ارتشیان، سپاهیان و نیروهای انتظامی! به شرایط لازم برای کارایی یک سازمان مسلّح، در حدِّ اعلی عمل کنید و پایبند بمانید. این شرایط، شامل آموزش، انضباط، سازمان‌دهی مستحکم، نگهداری، تعمیر، سازندگی، تولید، هوشیاری، آمادگی به کار و برتر از همه تقوا و پرهیزگاری می‌شود. عمل به این شرایط از وظایف شماست. من این ویژگی‌ها را از شما می‌خواهم و ملت ایران هم این ویژگی‌ها را از شما می‌طلبد.⁽⁴⁾

در جهت پیشرفت نیروی هوایی، باید برای این نیرو به شکل بی‌نهایت برنامه‌ریزی کنید. هیچ‌وقت نگویید که ما این کارها را کردیم و این خوب است و احساس کنید که کافی است و شما را راضی کند. نخیر؛ اگر این‌طور می‌خواستیم حرکت کنیم، نیروی هواییِ ما به اینجا که

شما هستید، نمی‌رسید.⁽¹⁾

همه باید تلاش مضاعف کنند. امروز، دوران سازندگی است. سازندگیِ شما این است که نیروی هوایی را بسازید. باید این نیرو را بسازید. باید این روند مبارکی را که در ارتش، در نیروهای مسلّح و در نیروی هوایی به وجود آمده است، مضاعف کنید.⁽²⁾

باید بسازید، نگه دارید، افزایش دهید، نوآوری کنید، سازماندهی را تقویت نمایید و در کنارِ ساختن ابزارهای کارآمد، انسان‌های ماهر بسازید.⁽³⁾

خودتان را هرچه بیشتر بسازید و پیش ببرید. مثل موجود زنده‌ای که تمام اجزاء آن در بخش‌های مختلف و با مسئولیت‌های مختلف، از جان و روح و تحرک واحدی برخوردار است.⁽⁴⁾

در همه‌ی بخش‌ها تولید کنید؛ تولید فکر، تولید محصول، تولید ابتکار، تولید ایمان؛ مثل موجودی که در همه‌ی بخش‌های بدن او نبض می‌زند و زندگی محسوس است. ⁽⁵⁾

نیروی هوائی باید رشد کند، باید پیشرفت کند، باید همین اقتدار و عزتی را که به دست آورده است، مضاعف کند.⁽⁶⁾

در دوران دفاع مقدس نیروی هوائی خوب آزمایشی داد؛ بعد از دوران دفاع مقدس هم کارهای بزرگی در این نیرو انجام گرفته است. این راه را باید ادامه بدهید؛ راه تکامل هرگز متوقف‌شدنی نیست. ⁽¹⁾

من تأکید می‌کنم. مسئله‌ی قطعه‌سازی، خیلی مهم است. نگذاریم هنگام نیاز یا نزدیک هنگام نیاز، به سراغ قطعه‌هائی که مورد نیاز است، برویم؛ نه، از همین اول، کار قطعه‌سازی را به عنوان یک کار مستقل دنبال کنید؛ خود این فوائد و برکاتی دارد.⁽²⁾

یک مسئله هم مسئله‌ی جنگ الکترونیک است. من بارها در طی سال‌ها، هم در دیدار با نیروی دریائی، هم در دیدار با نیروی هوائی، روی مسئله‌ی جنگ الکترونیک تأکید کرده‌ام، با زهم تأکید می‌کنم. ⁽³⁾

مسئله‌ی قطعه‌سازی، مسئله‌ی شبیه‌سازی، مسئله‌ی تولید، آموزش‌های گوناگون، این‌ها چیزهای بسیار با ارزشی است؛ سازماندهی بسیار با ارزش است، چه در بخش نیروی هوائی، چه در بخش پدافند؛ لیکن اکتفا

نکنید.⁽⁴⁾

کمبودها بایستی باعث شود که ما بیشتر به خودمان مراجعه کنیم، ظرفیت‌های تازه‌ی خودمان را کشف کنیم.⁽⁵⁾

امروز یکی از مؤثرترین کارها، کاری است که شما در نیروهای دریائی ارتش و سپاه به انجام دادن آن مشغولید: جبران عقب‌افتادگی‌های طولانی سال‌های درازی که حکومت‌های طاغوتی نگذاشتند و زمینه‌ی پیشرفت دریانوردی و حضور دریائی را برای ایران عزیز فراهم نکردند. تلاش مضاعف شما امروز باید آن عقب‌افتادگی‌های

طولانی‌مدت را جبران کند.⁽¹⁾

تعمیر و نگهداری

پرسنل نیروی دریایی و هوایی بایستی به تعمیر، نوآوری و نگهداری وسایل پرداخته و در هر زمینه طرحی آماده کنند.⁽²⁾

امروز آن روزی نیست که ما حق داشته باشیم یک چیزی را بعد از عمر قانونی از رده خارج بدانیم. «عمر قانونی» دروغ است. بعد از پایان یافتن عمر قانونی، «عمر انقلابی» این ابزار شروع می‌شود، به آن عمر انقلابی بدهید. آن را بسازید. آن را خوب نگه‌دارید.⁽³⁾

یکی از توصیه‌های من تعمیر و نگهداری وسایل نظامی است. وسایل نظامی را باید تعمیر و نگهداری کنید.⁽⁴⁾

بایستی تعمیرات را جدی بگیرید.⁽⁵⁾

از دیگر کارهایی که خیلی باید بر آن تکیه کنید، مسئله تعمیر و نگهداری است. به تعمیر جداً بپردازید. از آنچه داریم، باید حداکثر

استفاده بشود. متمم تعمیر هم «نگهداری خوب» است. هر چه هست، نگهداری بشود.⁽¹⁾

ما امروز از تجهیزاتی استفاده می‌کنیم که دنیا انتظار ندارد مورد استفاده قرار گیرد و این به برکت انقلاب اسلامی است.⁽²⁾

ما از لحاظ ابزار، تعمیر و نگهداری وسایل مورد نیاز ارتش به شدت وابسته به خارج بودیم و این ایمان و شور و شوق پرسنل غیور و متعهد ارتش بود که توانست از این ابزارها به بهترین وجه استفاده کرده و کارایی آن‌ها را بالا ببرند.⁽³⁾

بایستی بسازید. تعمیر کنید. نگهداری کنید. این بایستی بصورت فرهنگ در بیاید.⁽⁴⁾

آمادگی و پرداختن به تعمیر و نگهداری و پشتیبانی و اهتمام به خودکفایی و تولید و ابتکار، باید در حد عالی باشد. من به درجه‌ی خوب و بسیار خوب قانع نمی‌شوم؛ باید همت کنید و تا درجه‌ی عالی کارتان را به پیش ببرید، و اعتقاد دارم که به نتیجه هم می‌رسد.⁽⁵⁾

تا آنجا که می‌توانید، باید با قوّت اراده و تصمیم، نظم و انضباط و آموزش و پشتیبانی و کیفیت تجهیزات و ابزارتان را بالا ببرید.⁽⁶⁾

آن چیزهایی که داشتیم و خوب از آن‌ها استفاده نکردیم، خوب استفاده کنیم. آن چیزهایی که نفهمیدیم وجودش در هنگام ضرورت لازم است و خسارتی که از این ناحیه بر ما وارد شد، باید جلوی این کار و خسارت‌های مشابه را بگیریم.⁽¹⁾

روی تعمیر و نگهداری، سفارش مؤکد می‌کنم؛ امروز این وظیفه‌یی بسیار مهم برای شماست؛ فرصتی است برای بازسازی ابزار و تجهیزات و امکانات. این کار را با جدیت و با ابتکار دنبال کنید و آن‌چنان که از انسان‌های مصمم و با اراده و انقلابی‌یی مثل شما مورد انتظار است، راه‌های میان‌بُر را پیدا کنید و بپیمایید.⁽²⁾

همه‌ی نیروهای مسلح در همه جای کشور، باید بازسازی ابزار و تجهیزات و نیز تعمیر و نگهداری را درس فراموش‌نشدنی و بسیار لازم خود تلقی کنند. شما استعداد دارید؛ این استعدادها باید در باب نیروهای مسلح، از جمله در این بخش که نقطه‌ی مهم و حساسی است بُروز کند.⁽³⁾

تجهیزات را نگهداری کنید و آن‌ها را بهتر و بیشتر بسازید. بر آنچه دارید، با نیرو و قدرت خلّاقه‌ی خود بیفزایید.⁽⁴⁾

باید تلاش کنید. سازندگی و نوآوری و تعمیر و نگهداری، جزو وظایف حتمی و مهم شماست.⁽⁵⁾

هرچه می‌توانید در ساخت، پردازش، ترمیم، تولید، مطرح کردن شیوه‌های جدید و به کار بردن روش‌های کارآمد کوشش کنید و بدانید خدا با شماست.⁽¹⁾

از تجربه‌ی پیش‌کسوتان، از نیروی ابتکاری که در مردان و زنان و جوانان عزیز هست، از بخش دانشگاهی کشور و بیش از همه از توان ذاتی و درونیِ خود هرچه می‌توانید، استفاده کنید؛ آنچه را که دارید، خوب نگه دارید و از نقص‌ها و ضعف‌ها آن را بپیرایید و بر آن بیفزایید.⁽²⁾

پیوستها و ضمائم

اشاره‌

متن دستخط مقام معظم رهبری پایگاه سوم شکاری، 11/09/1364

بسم الله الرحمن الرحیم

خودکفایی تضمین حقیقی برای بقای انقلاب است، بدون آن انقلاب در کشاکش نیازها، روزی ناچار به تسلیم یا سازش خواهد بود، و آن دیگر انقلاب نیست.

شما عزیزان جهاد خودکفایی نهاجا کارتان را از کم شروع کرده‌اید و امروز به پیشرفت‌های چشمگیری نائل آمده‌اید، بازهم کار و تلاش، باز هم پیشرفت، پیشرفت شما پیشرفت نیرو است.

موفق باشید سید علی خامنه‌ای

11/9/1364

متن دستخط، پایگاه دوم شکاری تبریز، 29/04/1366

خدا را شکر که اندیشه‌ی خودکفایی و تلقی تلاشی که در راه آن انجام میگردد به عنوان یک "جهاد" اکنون به ثمر نشسته و نمونه‌های ستایش انگیز از کار و جهاد خالصانه‌ی برادران در همه جا به چشم می‌خورد. این اصل مطلب و جان کلام است که اگر ارتش جمهوری اسلامی ایران می باید در جایگاه شایسته‌ی خود قرار داشته باشد این، بی‌عنایتی خاص به اندیشه‌ی خود کفایی، ممکن نخواهد شد.

خود کفایی در همه‌ی ابعاد و از همه سو مورد نظر است. ارتشی که از ملت و کشوری مستقل دفاع می کند نمی تواند متکی به غیر باشد، و ارتشی که بازوی مسلح اسلام و نوک پیکان بندگان جهادگر خدا است نمی تواند به غیر خدا امید ببندد . امید به خدا و ایمان به او، امید و ایمان به خویش را نیز در آدمی زنده می کند ، و چنین است که همواره یک امت واقعاً مؤمن، به خود و هویت ذاتی خود متکی و از غیر مستغنی است.

ارتش و بویژه نیروی هوایی در این راه، در شمار پیشگامان است و این جای بسی خوشبختی است. باید بر روی برادران در این پایگاه که به گفته‌ی فرمانده‌ی نیروی هوایی پیشروان راه خودکفایی‌اند تأکید ویژه شود و برای آنان ارزش ویژه‌ی انسان های پیشرو منظور گردد.

شما برادران، خدا را در نظر داشته باشید، تقوا را دستور العمل بدانید به خود متکی باشید و به خدا توکل کنید. این راه انقلاب ما و رهنمود امام ما است. و اینست راه خدا

برادر شما سید علی خامنه‌ای

29/4/66

متن دستخط مقام معظم رهبری، دانشگاه هوایی شهید ستاری، 15/08/1367

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز جلوه‌ی دیگری از ایمان و کارائی و حسن اداره و دلسوزی و صمیمیت را در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران مشاهده کردیم. این در حقیقت نمایشگر آن است که نیروی هوایی و ارتش جدّاً مصمم است پایه‌های استقلال خود که لازمه‌ی اسلامی بودن آن است استوار و مستحکم کند. بهره‌گیری از همه‌ی استعدادها و ابتکارها امکان خواهد داد که این روند مبارک تداوم یابد. بیشک باور به توانائی خود و احساس مسئولیت در برابر آینده‌ی ارتش، همه‌ی دشواری‌ها را برطرف خواهد ساخت و مشاهده‌ی موفقیت‌های پیاپی، خستگی را از تن دستاندرکاران خواهد زدود .... و اجر و ثواب الهی و سپاس نسل‌های آینده، پایدارتر است.

سید علی خامنه‌ای

15/8/67

متن دستخط مقام معظم رهبری، دانشگاه هوایی شهید ستاری ، 28/08/1369

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز نخستین ثمرات تلاش دلسوزانه و ابتکارآمیز شما مسئولان و دست‌اندرکاران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در برابر چشم خودی و بیگانه، با سرافرازی و بالندگی خود را نشان داد و درحقیقت مهارت و پشتکار و اعتماد بنفس شما را به نمایش گذاشت. خدا را سپاس که به شما توان و توفیق داد و راهها را به سمت هدف گشود. و شما را سپاس که نعمت خدا را قدر دانستید و راه او را پیمودید. اکنون سه چیز را به یاد داشته باشید: نخست تداوم حرکت را، هرگز متوقف نشوید و دائماً به پیش بروید. دوم به کیفیت، بسیار اهمیت بدهید، حداقل به اندازه‌ی کمیت. سوم پرداختن به تقوای خود و دانشجویانتان، این پشتوانه‌ی حقیقیِ پیشرفت و راز پیروزی است. از خداوند متعال توفیقات روزافزون شما را مسئلت می‌کنم.

سید علی خامنه‌ای

28/8/69

متن دستخط مقام معظم رهبری،

مراسم فارغ‌التّحصیلی دانشجویان دانشگاه نیروی هوایی، 01/03/1373

بسم الله الرحمن الرحیم

بحمدالله کار تحقیق در نیروی هوایی پایه‌ی استواری یافته است، و تحقیق، خود پایه‌ی پیشرفت علم است. وقتی نیروهای مسلح از درون خود دانش و معرفت جوشیدند باید یقین کرد که استقلال، نه فقط یک اسم و ادعا، که یک واقعیت و تبلور است. من این پدیده را در نهاجا به وضوح می‌بینم، و از همه‌ی دست‌اندرکاران، از فرمانده نهاجا که اهل علم و تحقیق است، از جهاد خودکفایی که نخستین پرچم خودباوری را بلند کرده است و از یکایک کسانی که در این پیشرفت مؤثر بوده‌اند، تشکر می‌کنم. مهم این است که اولاً باور داشته باشید که حالا کار را آغاز کرده‌اید و نپندارید که کار را تمام کرده‌اید ثانیاًً باور داشته باشید که تا همه جا می‌شود پیش رفت.

سید علی خامنه‌ای

1/3/73

متن دستخط مقام معظم رهبری، دانشگاه هوایی شهید ستاری، 19/11/1378

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز بار دیگر نشانه‌های برجستگی و دانائی و هوشمندی را در این مرکز آموزشی مشاهده کردم. ابتکار و روح آفرینندگی و شجاعتِ اقدام همراه با ایمان و امید، سرمایه‌ئی است که نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران توانسته با آن برای خود و میهن و فرماندهان و کارکنانش سرافرازی بیافریند. همواره چنین باد.

سید علی خامنه‌ای

زمینه‌ها و روند شکل گیری جهاد خودکفایی

خرید تجهیزات جنگی فراوان از آمریکا ، در برهه‌ای از تاریخ نیروی هوایی توسط شاه که در ظاهر با هدف مبارزه با کمونیسم و مقابله با توسعه طلبی شوروی در منطقه مطرح می‌گردید؛ در واقع ابزاری را جهت مقابله با کودتای احتمالی و سرکوب حرکت‌های مردمی و استحکام پایه های سلطنت خود فراهم می‌نمود. شاه در راستای توسعه‌ی همه‌جانبه‌ی ارتش، نیروی هوایی را بیش از سایر نیروها مورد توجه قرار می‌داد و همین امر موجب گردیده بود که مدرن‌ترین تجهیزات و هواپیماهای نظامی را برای ایران خریداری نماید.

گرچه تجهیزات خریداری شده، متناسب با نیازهای واقعی کشور و با انتخاب مسئولین ایرانی نبود و آمریکایی‌ها بودند که مشخص می‌کردند که ایران چه تجهیزاتی باید بخرد. شاه به خیال باطل خود فکر می‌کرد، اوست که توانایی انتخاب سلاح‌های مدرن را دارد؛ غافل از اینکه شرایط منطقه‌ای که براساس راهبردهای قدرت‌های بزرگ به خصوص آمریکا طراحی شده بود؛ به سمتی حرکت می‌کرد که شاه ناخودآگاه به دنبال خرید سلاح‌های مدّ نظر آمریکایی‌ها می‌رفت. شاه در واقع سلاح‌های انتخاب شده‌ی آمریکایی‌ها را انتخاب می‌کرد به‌طوری‌که «جورج بال»، معاون سابق وزارت امور خارجه‌ی آمریکا می‌گوید:

«این ما بودیم که می‌گفتیم که شما چه سلاحی احتیاج دارید و یا ندارید.»⁽¹⁾و در همین رابطه، هویدا نخست‌وزیر و وزیر دربار دولت پهلوی با اشاره به افزایش خریدهای نظامی و تسلیحاتی ایران می‌گوید:

«من به شاه گفتم: چیزهایی که ارتش ما می‌خرد، آنقدر در انبارها می‌ماند که می‌پوسد چون سفارش دهنده‌ها نمی‌دانند چه می‌خرند. شاه گفت: می‌دانم ولی چاره‌ای

نداریم؛ سعی کنید درباره‌ی استفاده‌ی آن‌ها چیز یاد بگیرید.»⁽¹⁾

انقلاب شکوهمند اسلامی ایران در شرایطی به پیروزی رسید ، که انبارهای ارتش و به‌ویژه نیروی هوایی از تجهیزات و تسلیحات جنگی مدرن و بی‌شماری پر بود که آمریکایی‌ها بر اساس سیاست‌های استعماری و دیکته شده‌ی خود در منطقه و با مکیدن خون ملّت ایران و سرازیر نمودن بخش عظیمی از درآمدهای حاصل از فروش نفت به خزانه‌ی خود، در اختیار رژیم شاه قرار داده بودند. از طرفی ده‌ها هزار نیروی نظامی داخلی را به گونه‌ای آموزش داده بودند که حق وارد شدن در کارهای تخصصی را نداشته و به عنوان تعویض‌کننده‌ی قطعات از آن‌ها استفاده می‌شد و اداره‌ی امور تخصصی نیروی هوایی را ده‌ها هزار مستشار آمریکاییِ پُرمزد و پُر‌منّت به‌عهده داشتند. همان‌گونه که ذکر شد تجهیزات و تسلیحات جنگی و دفاعی مدرن و فراوان خریداری شده در رژیم شاه بر اساس نیازهای واقعی ایران انتخاب نمی شد و لذا اکثر آن‌ها فاقد کارائی لازم برای بهره‌برداری بودند.

مقام معظم رهبری در همین رابطه می‌فرمایند:

«خیلی چیزها در ارتش ما هست که ما به آن‌ها احتیاج نداشتیم و خیلی چیزها نیست که ما به آن‌ها احتیاج داشتیم. تعیین کننده چه کسانی بودند؟ تعیین کننده کسانی بودند که به مصالح کشور ما فکر نمی‌کردند یا اگر فکر می کرند، در جهت مصالح خودشان فکر می‌کردند، وقتی مصالح خودشان تأمین می‌شد، نیازهای این ملت را هم احیاناً در حاشیه مورد نظر قرار می‌دادند. اما این برای یک کشور مرگ است، برای یک ملت به معنای زوال و نابودی

است.»⁽¹⁾

ضمن اینکه مقداری از این تجهیزات به صورت ناقص به کشور وارد گردیده و بعضی از آن‌ها یا راه اندازی نشده بودند و یا فاقد مدارک و کتاب‌های فنی بودند و آموزش کافی نیز به کارکنان مربوطه داده نشده بود. یکی از عواقب این توسعه‌ی نامتوازن در نیروهای مسلح آن زمان، ورود ده‌ها هزار مستشار نظامی به کشور بود که مشکلات و معضلات عدیده‌ای را به ویژه برای ارتش در پی داشت. به صورت اجمال تعداد آمریکایی‌های مقیم در ایران، در آن زمان از نظر شخصیت‌های مختلف به شرح ذیل می‌باشد.

بر طبق آمارهای موجود بعد از دهه 50 شمسی بر تعداد مستشاران آمریکایی روز به روز افزوده می‌شد. به طوری که طبق آمارهای رسمی، تعداد افراد آمریکایی، اعم از مستشاران نظامی و هیأت‌هایی که از سوی پنتاگون و کارخانجات و شرکت‌های فروشنده جنگ افزار به ایران اعزام می‌شدند، دائماً رو به افزایش می‌رفت.

این تعداد در سال 1351 ه.ش، 1972.م، 16000 تن بود، در ژوئیه سال 1976.م به 24000 نفر رسید که همچنان در حال افزایش بود.⁽²⁾

این افزایش سریع، مشکلات زیادی در ایران به وجود آورد که از جمله مشکل اسکان آن‌ها بود. به طور مثال پایگاه هوایی اصفهان طرح‌هایی برای اسکان ده هزار مستشار آمریکایی و خانواده‌هایشان که قرار بود جهت تعمیر و نگهداری و آموزش استفاده از هواپیماهای اف-14 به ایران اعزام شوند، اجرا کرد.⁽³⁾

افزایش تعداد پرسنل آمریکایی در ایران باعث نارضایتی در بین مردم

ایران شده بود به طوری که در بسیاری از موارد، مردم با شیوه‌ها و روش‌های گوناگون نارضایتی خود را از آن‌ها اعلام می‌کردند.⁽¹⁾مؤلف کتاب «ایران سراب قدرت» پیرامون حضور گسترده و رو به تصاعد مستشاران نظامی ایالات متحده آمریکا در دهه 1970.م می‌نویسد:

«با مجاز کردن فروش سلاح‌های پیچیده به مقادیر بی‌سابقه به ایران، آمریکا خود را متعهد کرد که این سلاح‌ها را مورد استفاده قرار دهد. این امر به معنای حضور کاملاً مشهود آمریکا در ایران به وسیله‌ی فرستادن تعداد بسیار زیاد افراد نظامی، غیرنظامی و مشاور برای جبران کمبود شدید نیروی انسانی ماهر، لازم برای کاربردی کردن این سلاح‌ها بود. در سال 1976.م معلوم بود اکثریت 24 هزار نفر آمریکایی که در ایران هستند، نظامی و یا وابسته به امور نظامی هستند. انتظار می‌رفت که به علت خرید اسلحه از آمریکا این تعداد تا سال 1980.م (1359 ه.ش) به 50 الی 60 هزار نفر برسد. بنابراین اعتبار نظامی ایران، صرفاً به قیمت از دست رفتن استقلال ایران تمام شد.»⁽²⁾

اختلاف ارقام درباره‌ی تعداد آمریکایی‌های مقیم ایران بین 35 تا 58 هزار نفر است که تعداد آن‌ها از نظر شخصیت‌های مختلف به شرح ذیل می‌باشد:

رابرت هایزر تعداد آمریکایی‌ها را در اوایل اکتبر 1978، 58 هزار نفر دانسته است.⁽³⁾

· جان استمپل، تعداد آن‌ها را تا ژوئیه 1978، 54 هزار نفر آورده است.⁽¹⁾

· جیمز بیل، تعداد آمریکایی‌ها را در پایان سال 1977 حدود 50 هزار نفر بیان کرده است.⁽²⁾

· تعداد پرسنل نظامی و غیر نظامی آمریکایی و خانواده های آن‌ها را در آستانه‌ی انقلاب، متجاوز از 45 هزار نفر شمرده‌اند.⁽³⁾

· سولیوان، تعداد آمریکایی‌ها را در سال 1978 نزدیک به 35 هزار نفر گفته است.⁽⁴⁾

· با این حال تحقیقات مجلس سنای آمریکا نشان داد که تعداد این افراد با احتساب خانواده‌هایشان در سال 1357 ه.ش بین 40 تا 50 هزار نفر بوده است.⁽⁵⁾

· کریستین دلانوآ، تعداد آمریکایی‌ها را در سال 1356 بالغ بر 55 هزار نفر ذکر کرده است.⁽⁶⁾

افزایش تعداد مستشاران آمریکایی در کشور، پرداخت حقوق‌های کلان و رفتارهای خودسرانه و آزادی عمل و ظلم و ستم آن‌ها و همچنین تحقیر نظامیان ایرانی توسط آن‌ها، بحران جدیدی را در ارتش به وجود آورده بود.

یکی از ارمغان‌های مهم انقلاب اسلامی ایران، بازگرداندن هویت و

نقش واقعی نیروهای مسلح به آنان می‌باشد. با تشکیل جهاد سازندگی در سطح کشور و شکل‌گیری آن، که با دستور و ابتکار معمار کبیر انقلاب حضرت امام خمینی(ره)، در اردیبهشت سال 1358 آغاز شد، حرکت گسترده‌ای در جهت رفع مشکلات ناشی از نابسامانی‌های دوران ستم‌شاهی و آبادانی کشور در گوشه و کنار ایران اسلامی بوجود آمد. در نیروی هوایی هم عده‌ای از کارکنان به همراه تجهیزات و امکانات فراوان در پایگاه‌ها، مراکز جهاد سازندگی را تشکیل دادند و با شور و شعف انقلابی، منشأ خدمات ارزشمندی در آن برهه از زمان گردیدند که بخشی از آن خدمات عبارتند از:

خدمات فنی و صنعتی، خدمات کشاورزی و دام پروری، خدمات امداد و کمک‌رسانی، خدمات فرهنگی، خدمات بهداشتی و پزشکی و خدمات مردم‌یاری. این اقدامات مقدمه‌ای شد برای ورود به عرصه‌های جدیدی که شرایط انقلاب آن را فراهم نمود. در ارتش رژیم سابق به‌ویژه در نیروی هوایی و در بخش نگهداریِ تجهیزات، تهیه، تأمین و تعمیر قطعات تماماً به عهده‌ی مستشاران آمریکایی بود. کارکنان و متخصصان فنّی به ویژه در نیروی هوایی تحت هیچ شرایطی حق دست‌کاری قطعات و باز نمودن آن‌ها جهت تعمیر را نداشتند. کارکنان نیروی هوایی موظف بودند پس از پیاده کردن قطعات معیوب، آن‌ها را به شکل خاصی که در دستورالعمل‌ها مشخص شده بود؛ بسته‌بندی و به واحد مربوطه، تحویل داده تا برای سیر مراحل ارسال، تعمیر و برگشت، تحویل آمریکایی‌ها گردد. بدین شکل تأمین قطعات جدید و پرمصرف و قطعات تعمیری با ارتباط گسترده‌ای که بین نیروی هوایی و کارخانجات سازنده و سیستم تأمین قطعات آمریکایی ایجاد گردیده بود به صورت اتوماتیک و بدون دخالت نیروهای داخلی انجام می‌پذیرفت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و خروج مستشاران آمریکایی و به ویژه پس از تحریم همه‌جانبه‌ی تسلیحاتی، و با قطع ارتباطِ نیروی هوایی

با سیستم‌های کلاسیک تحمیلی قدیم، در بین متخصصان فنی نیروی هوایی خلأ ناشی از قطع ارتباط و لزوم جایگزینی سازمانی که بتواند جایگزین روش‌های تحمیلی و استعماری گذشته شود به‌خوبی احساس شد.

شور و شوق کارکنان انقلابی، فرصت طلایی و مناسبی را برای نیروهای جوان، مستعد، متعهد و انقلابی نیروی هوایی فراهم نمود تا با بهره‌گیری از انگیزه‌های انقلابی و معنوی متراکم ناشی از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و هوش سرشار ایرانی، بخشی از مشکلات به وجود آمده را با حمایت و هدایت مسئولین انقلاب از سر راه برداشته و اجازه ندهند خللی در وضعیت آمادگی و قدرت و توان عملیاتی نیروی هوایی ایجاد گردد و به‌صورت خودجوش در دل گردان‌های نگهداری نیروی هوایی، هسته‌های اولیه‌ی صنعتی را به منظور انجام تعمیرات ضروری ایجاد نموده و به‌کار تعمیر قطعات در حدّ محدود و در شرایط اضطراری اقدام می‌نمودند.

در اولین سال تشکیل واحد تحقیقات صنعتی، اقدامات بسیار زیاد و ارزشمندی توسط کارکنان دلسوز و فداکار این مجموعه‌ی صنعتی انجام شد و کارکنان در آن بخش کارنامه‌ی درخشانی از خود به جای گذاشتند. با استمرار کار این کانون‌ها ، در جهت تأمین نیازهای خاص نیرو، در آن شرایط، کارایی و اثر بخشی مناسب اقدامات به خوبی آشکار گردید. با جدی‌تر شدن حوزه‌ی فعالیت‌ها، تعداد بیشتری از نخبگان و خبرگان متخصص به این کانون‌ها، جذب و مشغول انجام فعالیت شدند.

کشف استعدادها و توان بالقوه‌ی این کارکنان موجب گردید، پیشنهاداتی در مورد راه‌اندازی تجهیزات استفاده نشده و ارتقاء و بهینه‌سازی سامانه‌های جدید، بر روی هواپیماها و تجهیزات هوایی مطرح گردد. لیکن با توجه به مقررات حاکم بر قوانین پروازی که به صورت بسیار جدّی و سخت‌گیرانه در نیروی هوایی اعمال می‌شود، انجام

هرگونه تغییرات، حتی جزئی بر روی هواپیماها و تجهیزاتِ مرتبط، مستلزم اخذ مجوّزهای خاص بود؛ که در رژیم پهلوی، این‌گونه اقدامات توسط مستشاران آمریکایی انجام می‌پذیرفت و لذا انجام چنین فعالیت‌هایی عملاً میسّر نبود و این خود یکی از دلایل اصلی احساس نیاز به یک نهاد قانونیِ جدید برای پرکردن خلاءهای قانونی و انجام فعالیت‌های مرتبط بود.به مرور زمان و با گسترده‌تر شدن زمینه‌ی فعالیت‌ها و مشخص شدن شرایط و نیازهای جدید، دولت‌مردان که قلبشان برای خودکفایی و استقلال کشور در زمینه‌های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی عاشقانه می‌تپید. چنین تشخیص دادند که لازم است این نهاد جوشیده از انقلاب برای فعالیت بهتر و مؤثرتر سازماندهی شده و تشکیلاتی کار کند. حمایت دلسوزان انقلاب و تأکید و اصرار بر قطع‌وابستگی و استقلال ارتش و آثار مثبت حرکت خودجوش و انقلابی کارکنان موجب گردید، طرح‌هایی در جهت ایجاد سازمانی رسمی و قانونی در ارتش برای پیگیری چنین اموری تهیه شود و با توجه به ارتباطاتی که با حضرت آیت‌الله خامنه‌ای وجود داشت ، موضوع از طریق معظمٌ‌له که حامی اصلی و محوری این حرکت بودند، پیگیری می‌گردید. ایشان در تاریخ 07/09/1387 در دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی دریایی ارتش موضوع را به شرح ذیل بیان فرمودند:

«در ارتش هم خود جوان‌های ارتشی پیش‌قدم شدند؛ من آن وقت توی وزارت دفاع بودم، چند تا از همین جوان‌های ارتشی آمدند پیش من با همان سابقه‌ای که گفتم پیش از انقلاب با بعضی از این جوان‌ها داشتیم، آمدند گفتند ما می‌توانیم نوسازی کنیم، بازسازی کنیم، تعمیر کنیم و بسازیم؛ که جهاد خودکفایی را ما آنجا به‌وجود آوردیم.اعلام کردیم خودکفایی، جهاد کنید، مجاهدت کنید، جهاد همه‌اش شمشیر دست گرفتن و

تفنگ دست گرفتن نیست. جهاد یعنی در میدان مبارزه‌ی زندگی، حضور فعّال داشتن؛ آن هم نه همیشه در موضوع دفاعی، بلکه بیشتر در موضوع تهاجمی؛ این معنای جهاد است. آن‌وقت این جهاد را شما کانالیزه کنید به صنعت، به علم، به معرفت، به سیاست و به همه‌ی کارهای بزرگ؛ می‌بینید جواب می‌دهد و جواب داد. جهاد خودکفایی جان گرفت، سرپا ایستاد و آن کارهای بزرگ انجام شد.»

همزمان با تأسیس انجمن‌های اسلامی ارتش که در همان اوایل انقلاب و با توصیه نماینده امام(ره) در ارتش⁽¹⁾شکل گرفت، معظمٌ‌له بر خود اتکایی و خودکفایی نیز تاکید بسیاری داشته و بر ایجاد بستر مناسب برای انجام کارها با تکیه بر استعداد‌های درون سازمان ارتش، در تولید و تعمیر تجهیزات ارتش سفارش می‌نمودند. طرح تشکیل نهادی که عهده‌دار امور خودکفایی ارتش باشد، در مراجعات مکرر با حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، نهایتاً منجر به معرفی طرح همافر عطاء‌الله بازرگان به نیروی هوایی و انجام امور مقدماتی این اقدام انقلابی گردید که از زبان ایشان نقل می‌گردد:

«در دی‌ماه سال 1358 زمانی که حضرت آیت الله خامنه‌ای نماینده‌ی حضرت امام(ره) در ارتش و معاون در امور انقلابِ وزارت دفاع ملی بودند. ما چندین بار به دیدار ایشان رفتیم. با گرفتاری‌های زیادی که داشتند؛ ما را به حضور می‌پذیرفتند. آن روزها اصلاً نمی‌شد به راحتی کسی را پیدا کرد؛ ولی این کار آن‌قدر برای ایشان مهم بود که ما را می‌پذیرفتند. چندین‌بار این موضوع را به صورت مسئله تعریف کردیم. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، پس از

بررسی طرح، بلافاصله با ادبیات بسیار حکیمانه و زیبا، نامه‌ای به نیروی هوایی نوشتند.»⁽¹⁾

متن نامه به شرح ذیل می‌باشد:

تیمسار ریاست ستاد نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

با سلام برادر همافریکم عطاءالله بازرگان را بدین وسیله معرفی می‌کنم، طرح سازنده و انقلابی ایشان در مورد تعمیر و ساخت قطعه، از نظر شما جالب خواهد بود. بعداً در مورد این طرح مذاکرات را با سرکار تعقیب خواهیم کرد.

سید علی خامنه‌ای

23/10/58

شروع جنگ تحمیلی، تشدید تحریم‌ها و نقش ویژه‌ی نیروی هوایی در دفاع مقدس، زمینه‌ی بروز و ظهور خلاقیت و نوآوری در جهت رفع مشکلات و تأمین نیازمندی‌ها و استفاده از تجهیزات را فراهم نموده بود. با صدور فرمان تشکیل جهاد خودکفایی توسط

مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (مدظله العالی) ، در ارتش و ابلاغ آن به نیروی هوایی، شور و شعف خاصی در نیروهای جوان و انقلابی بوجود آمد. چرا که به‌دنبال فرصتی برای بروز توانایی‌ها و قابلیت‌های فنی به بند کشیده‌ی خود توسط مستشاران آمریکایی بودند.

در چنین شرایطی، حمایت‌های حکیمانه و تشویق و ترغیب نیروها در حرکت به سمت خودکفایی، از طرف معظم‌له، در تسریع و تسهیل امور و فراهم‌نمودن زمینه‌های کمک و همکاری فرماندهان و مسئولان نظامی، بسیار مؤثر و کارساز شد؛ و اقدامات و فعالیت‌های بسیار ارزشمندی در آن شرایط بحرانیِ دفاع مقدس انجام پذیرفت که در سرنوشت جنگ تاثیر بسزایی داشت و کشور را در مسیر تحول عظیم علمی و فناوری قرار داد و زمینه‌ساز ارتقاء « اقتدار دفاعی » گردید. البته تغییر در نگرش‌ها و باورهای کارکنان نیروهای مسلح که دهها سال تحت تأثیر القائات فرهنگ استعماری غرب قرار داشتند، خود مهم‌ترین نتیجه‌ی تأسیس نهاد «جهاد خودکفایی» در ارتش است، که در راستای نیل به استقلال واقعی و رسیدن به محوری‌ترین شعارها و آرمان‌های انقلاب شکوهمند اسلامی ایران می‌باشد.

عمر قانونی، عمر انقلابی

منظور از «عمر قانونی» مدت زمان تعیین شده برای عمر مفید قطعات مشخص و معینی از هواپیماها و تجهیزات عمده‌ی نیروی هوایی است؛ که از طرف کارخانه‌ی سازنده در کتاب‌های فنی و تخصصی در نظر گرفته شده است. این قطعات باید در سررسیدِ زمان تعریف شده، تعویض و یا تحت بازدید و تعمیرات اساسی قرار گیرند.

با توجه به تحریم تسلیحاتی همه‌جانبه‌ی کشور، استفاده از قطعات مطابق کتاب‌های فنی کارخانه‌ی سازنده ، بخصوص در شروع جنگ تحمیلی میسّر نبود. طبق دستورالعمل کتاب‌های فنی مربوطه، مدت

زمان استفاده‌ی آن قطعات (عمرقانونی) به پایان می‌رسید و نتیجه‌ی آن زمین‌گیر شدن هواپیماها بود که در شرایط بحرانی تهاجم همه‌جانبه‌ی رژیم بعثی عراق و اوج نیاز به بهره‌گیری از هواپیماها، چنین وضعیتی به هیچ وجه توجیه‌پذیر نبود.

در چنین شرایطی، حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای با درایت، تیزبینی و آینده‌نگری، حساسیت و اهمیت اوضاع و شرایط بحرانی را به خوبی احساس کرده و با دستوری انقلابی، مبنی بر جایگزینی «عمر انقلابی» با «عمر قانونی» در مورد قطعات و تجهیزات، روح تازه‌ای در کالبد نیروی هوایی دمیدند.

با دستورِ «عمر انقلابی» که حاوی خودباوری، اعتماد به نیروهای داخلی و توکل به خداوند متعال بود، گام‌های اساسی جهت بازیابی، تعمیر و نگهداری و ساخت قطعات مورد نیاز و عملیاتی نگه داشتنِ هواپیماها و تجهیزات عمده‌ی نیروی هوایی توسط نیروهای داخلی برداشته شد.

با این اقدام، رعایت کلیه‌ی اصول ایمنی مندرج در کتاب‌های فنی هواپیماها و نظر متخصصان و کارشناسان نخبه و خبره، مورد تأکید بوده، و همه‌ی قطعات و تجهیزات مرتبط، جهت بازسازی و بازیابی برای دوره‌های مشخص با زمان‌بندی‌های مناسب و براساس دستورالعمل‌های فنی و مطالعات و یافته‌های جدید برنامه‌ریزی می‌گردید.

این مسئله به عنوان یک رویه‌ی جدید و اقدام پُربرکت در نیروی هوایی نهادینه گردید و با اصلاحاتی پی‌در‌پی جایگزین رویه قبلی شد و در دوران دفاع مقدس با اتکا به همین رهنمودها در حوزه‌ی تأمین قطعاتِ تجهیزات دفاعی، مشکلات اساسی در زمینه‌ی وابستگی و زمین‌گیر شدن هواپیماها به طور کلی بر طرف گردید.

منابع و مآخذ

1- حدیث ولایت، مجموعه رهنمودهای مقام معظم رهبری، حضرت آیت الله خامنه­ای (مدظله‌العالی) ، مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی، 1392.

2- پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری www.leader.ir

3- ارتش کلمه طیبه، تهران، سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران، چ اول، 1384، جلد 2، چ اول 1390.

4- روشنای علم، مروری بر بیانات حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) رهبر معظم انقلاب پیرامون دانش و تولید علم، به کوشش مؤسسه فرهنگی حدیث لوح و قلم، تهران، انتشارات انقلاب اسلامی، چ اول، 1390.

5- نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیروی راهبردی، تهران، دفتر پژوهش های نظری و مطالعات راهبردی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، دریادار حبیب الله سیاری، چ اول، پائیز1390.

6- دانشگاه افسری امام علی(ع) در پرتو ولایت، سرتیپ 2 ستاد فتح‌الله رشیدزاده- سرهنگ سیّد ذبیح‌الله موسوی‌زاده، تهران، دانشگاه افسری امام علی (ع)، چ اول، 1389.

7- حسین بهنام گهر، کتاب در دست چاپ، نیروی هوایی ارتش در پرتو ولایت، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، 1391.

8- غلامرضا نجاتی، تاریخ سیاسی 25 ساله ایران (از کودتا تا انقلاب)، تهران، خدمات فرهنگی رسا، چ هفتم، ج دوم،1384.

9- ماهنامه ارتش جمهوری اسلامی ایران، صف.

10- باری روبین، جنگ قدرت‌ها در ایران، ترجمه محمود مشربی، بیجا، انتشارات آشتیانی، 1363.

11- جیمز بیل، عقاب و شیر تراژدی روابط ایران و آمریکا، ترجمه مهوش غلامی، تهران، نشر کوبه، چ اول، 1371.

12- رابرت گراهام، ایران سراب قدرت، ترجمه فیروز فیروزنیا، بیجا کتاب، سحاب، چ اول، 1358.

13- روزنامه اطلاعات.

14- فرد هالیدی، دیکتاتوری و سرمایه داری در ایران، ترجمه‌ی فضل الله نیک، تهران، انتشارات امیرکبیر، 1358.

15- کریستین دلانوآ، ساواک، ترجمه‌ی عبدالحسین نیک‌گهر، تهران، طرح نو، 1371

16- گفتگوهای من با شاه، خاطرات محرمانه امیر اسدالله علم، زیر نظر عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران، طرح نو، 1371.

17- مأموریت مخفی هایزر در تهران، ترجمه‌ی محمد حسین عادلی، تهران، رسا، 1376.

18- مایکل له دین، ویلیام لوئیس، هزیمت یا شکست آمریکا، ترجمه احمد سمیعی گیلانی، تهران، نشر ناشر،1362.

19- ویلیام سولیوان و آنتونی بار سونز، خاطرات دو سفیر، ترجمه‌ی محمود طلوعی، نشر علم، 1375.

افتخار نیروی هوایی در دوران دفاع مقدّس و پس از آن تا امروز،بر بسیاری از ملت هاَی دیگر هم مخفی نماند. برای هر ملتی مقاطعی از تاریخ پیش می آید که برای او سرنوشت ساز است. در این مقاطع، بعضی از ملت ها با عزم و اراده ی راسخ، با آگاهی و هوشمندی لازم و با تحرّک بجا و به موقع، خود را به قلّه های شرف و افتخار می رسانند و با استفاده از این موقعیّت ها، دوران سخت و ضعف را پشت سر می گذارند.

در دیدار با فرماندهان و دانشجویان دانشجویان دانشگاه هوایی شهید ستاری، 1381/10/04

جوان های امروز ما و نسل های بعد از این ها خواهند آمدف با تجربه ی عظیم انباشته ی در دل این ملت در مواجهه ی با استکبار، و راه قله ها را ادامه خواهند داد و به این قله ها هم خواهند رسید. ملت ایران، شایسته ی رسیدن به قله هاست.

در دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی هوائی ارتش جمهوری اسلامی ایران، 1388/11/19