ghaemiyeh.com
سرشناسه : علیاننژادی، ابوالقاسم، ۱۳۴۳ - ، گردآورنده
عنوان و نام پدیدآور : پنج نکتهی مهم دربارهی خودارضایی/ گردآوری و تحقیق ابوالقاسم علیاننژادیدامغانی؛ [بر اساس دروس] مکارم شیرازی.
مشخصات نشر : قم: نجفی، ۱۳۹۱.
مشخصات ظاهری : ۹۵ ص.؛ ۱۱×۲۱/۵ س.م.
شابک : ۱۲۰۰۰ ریال:978-600-92281-8-8
وضعیت فهرست نویسی : فاپا
یادداشت : پشت جلد به انگلیسی: Five important facts regarding masturbation.
یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس.
موضوع : استمناء -- جنبههای مذهبی -- اسلام
موضوع : اخلاق جنسی جوانان
موضوع : انحراف جنسی
موضوع : اسلام و مسائل جنسی-- احادیث
شناسه افزوده : مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ -
رده بندی کنگره : BP۲۵۰/۵۵/ع۷۷پ۹ ۱۳۹۱
رده بندی دیویی : ۲۹۷/۶۳۲
شماره کتابشناسی ملی : ۲۶۲۹۳۲۳
مقدّمه 9
فصل اوّل
حرمت استمناء
دلیل اوّل: اجماع فقهاء 14
دلیل دوّم: آیاتی از قرآن مجید 18
دلیل سوم: روایات معصومین علیهم السلام 20
دو روایت مخالف! 28
روشهای جمع بین روایات مذکور 30
اعمال مرجّحات 32
دلیل چهارم: دلیل عقل 33
فصل دوّم
ضررها و مفاسد خودارضایی
ضررها و مفاسد 38
فصل سوّم
مصادیق استمناء
دلیلهای ما بر عمومیّت 46
ملاعبهی با زوجه استثناست 48
خودارضایی در زنان! 48
فصل چهارم
مجازات خودارضایی
ادلّهی تعزیر استمناء کننده 55
فصل پنجم
طرق پیشگیری و راهحلها
پیشگیری مقدّم بر درمان است 60
راهحلّ اوّل: ازدواج 61
معضلات ازدواج در عصر و زمان ما 62
راهحلّ دوم: پرهیز از عوامل تحریک 64
راهحل سوم: اجتناب از دوستان ناباب 65
راهحلّ چهارم: اشتغال 66
راهحلّ پنجم: مطالعهی مداوم آثار سوء استمناء 66
راهحلّ ششم: تقویت پایههای ایمان 67
خاتمه
نیروی جنسی و بلوغ 69
ارتباط میان غدد جنسی و غدد درون ریز 71
منبع تولید نیروی جنسی 72
بهرهگیری از نیروی جنسی در ورزش 74
نیروی جنسی و طول عمر 75
نیروی جنسی و عقل 76
خودارضایی و تخلیه نیروی جنسی 77
رابطه جنسی غیر متعارف 78
آیا خودارضایی عوارضی دارد؟ 79
خودارضایی و فرایند سالخوردگی 79
آثار خودارضایی برمغز انسان 81
ارتباط مغز با مَنی 83
خودارضایی و دیوانگی 84
خودارضایی و ناتوانی جنسی 85
خودارضایی و انزال زودرس 85
خودارضایی و انزالهای شبانه 86
اخلاق جنسی نامشروع 87
خودارضایی و موادّ مورد نیاز بدن 88
خودارضایی و ضعف پروستات 90
خودارضایی و فرزند ناسالم 90
خودارضایی و جُرم 91
خطرات خودارضایی در خانمها 91
چگونه میتوان از خودارضایی دست کشید؟ 92
سایر راههای جلوگیری 93
یکی ازخصوصیّات وویژگیهای درس خارج فقه حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازیمدّظلّه، که آن را از دیگر دروس مشابه متمایز میکند، پرداختن به مسایل و معضلات و شبهات جامعه در ضمن مباحث علمی تخصّصی است.
مثلاً هنگامی که در بحث ازدواج، به ازدواج مسلمانان با غیر مسلمانان، مخصوصاً پیروان زردشت، رسیدند با توجّه به وجود زردشتیان در بعضی از مناطق کشور به شرح کافی پیرامون این آیین و نحوهی ارتباط مسلمانان با آنها پرداختند. یا هنگامی که در مبحث دیات به دیهی ولد الزنا رسیدند، در مورد همهی مباحث مربوط به این موضوع از جمله برخی از محرومیّتهایی که فرزند نامشروع دارد بحث کردند. و نمونههای دیگری که نیاز به ذکر همه آنها نیست.
در بحث حج نیز هنگامی که به بحث استمناء، که یکی از محرّمات احرام است، رسیدند با توجّه به ابتلای برخی از جوانان به این کار بسیار زشت و گناه بزرگ، جلساتی چند را به بیان و تشریح ابعاد مختلف آن پرداختند. تا از این طریق هم خانوادهها را متوجّه خطری که در کمین جوانانشان میباشد کرده باشند، و هم ابعاد مختلف این گناه بزرگ را برای جوانان تشریح نمایند، و هم ضررها و آثار شوم آن را به آنها گوشزد کنند، و هم راهکارها و طرق رهایی و خلاص شدن از آن را به مبتلایان آن تعلیم دهند.
با عنایت به این که این مباحث صرفآ یک بحث علمی نبود، بلکه جنبهی کاربردی نیز داشت، بصورت مستقل در اختیار شما خوانندگان محترم قرار گرفت، تا اگر خدای ناکرده در اطرافیان شما فردی مبتلا به خودارضایی است، بتوانید با آگاهی بیشتر به کمکش شتافته و او را نجات دهید.
این کتاب در پنج فصل تقدیم شما خوانندگان محترم میشود :
1 - اصل حرمت استمناء و خودارضایی با چهار دلیل محکم و غیرقابل انکار.
2 - معنای استمناء و مصادیق آن.
3 - ضررها و مفاسد متعدّد خودارضایی.
4 - مجازات آن.
5 - راهکارهای پیشگیری از خودارضایی.
از خداوند بزرگ عاجزانه میخواهیم که این خدمت ناچیز را به لطف و کرمش قبول فرماید و ذخیرهی یوم المعاد قرار دهد. که او یقبل الیسیر است و پاداشهای بزرگی میدهد.
ابوالقاسم علیاننژادی دامغانی
حوزه علمیّه قم
1/8/1390 مصادف با 25 ذی الحجّه 1432
روز دحو الارض
در عصر و زمان ما برخی از دانشمندان کم اطّلاع و کسانی که فریفتهی فرهنگ فاسد غرب شدهاند، به تبعیّت از غربیها، خودارضایی را یک امر طبیعی دانسته و آن را جایز شمردهاند! (1)در
حالی که حرمت آن به ادلّهی اربعه (قرآن، حدیث، عقل و اجماع) ثابت است. برای روشن شدن بطلان عقیدهی مذکور، ادلّهی چهارگانه را مورد بررسی قرار میدهیم :
بسیاری از علمای شیعه نسبت به حرمت استمناء ادّعای اجماع کردهاند، و هیچ مخالفی از فقهای شیعه در این مسأله وجود ندارد. هرچند
1) .شرح این مطلب را در کتاب فتنهی نفس، ص 58، و کتاب دنیاینوجوان، ص 228 به بعد ملاحظه بفرمایید.
برخی از علمای اهل سنّت آن را حرام نمیدانند (1).
به نمونههایی از کلمات فقها توجّه فرمایید :
1 - علّامه حلّی (2)، آن فقیه بزرگ و کمنظیر،
میفرماید :
«یحرم الاستمناء بالید عند علمائنا و هو قول اکثر اهل العلم...، و حکی ابن المنذر عن عمرو بن دینار انه رخص فیه و به قال احمد بن حنبل؛ (3)
خودارضایی به وسیلهی دست به نظر تمام علما و دانشمندان شیعه حرام است. و این نظریّهی اکثر علما و فقهای اهل سنّت است... البتّه ابن منذر - از فقهای اهل سنّت - از عمرو بن دینار (که یکی از فقهای گمنام اهل سنّت است) نقل کرده که وی آن را جایز شمرده، و احمد بن حنبل نیز آن را پذیرفته است».
2 - نویسندهی کتاب ریاض المسایل (4)
1) .الحاوی الکبیر، ج 9، ص 320.
2) .شیخ حسن بن یوسف بن مطهر الحلّی، مشهور به علّامهی حلّی، ازفقهای نامدار شیعه در قرن هفتم محسوب میشود. وی در ماه مبارک رمضان سال 648 ه-.ق در شهر حلّه لبنان به دنیا آمد، و در سنّ هفتاد وهشت سالگی، یعنی در سال 726 ه-.ق به ملاقات پروردگارش شتافت. اوخدمات شایانی به مکتب اهل البیت کرد؛ از جمله شاگردان فراوانیتربیت نمود، به گونهای که 500 نفر مجتهد در درس وی شرکتمیکردند.
3) .تذکرة الفقهاء، ج 2، ص 577.
4) .میر سیّد علی بن السید محمد بن ابی المعالی الصغیر بن ابی المعالی الکبیر الطباطبائی، کتاب «ریاض المسائل و حیاض الدلائل» را بهرشتهی تحریر در آورد. این فقیه بزرگ در سال 1161 ه-.ق در کاظمیّهیعراق به دنیا آمد، و در سال 1231 ه-.ق در سنّ هفتاد سالگی در همانشهر ندای حق را لبّیک گفت.
میگوید:«و من استمنی ای استدعی اخراج المنی بیده او بشیء من اعضائه او اعضاء غیره سوی الزوجة و الامة المحللة عزّ ربما یراه الامام و الحاکم لفعله المحرم اجماعاً (1)؛ و هر شخصی با
دست یا دیگر اعضای بدنش یا اعضای بدن غیر از همسرش کاری کند که منتهی به خروج منی گردد حاکم شرع او را تعزیر میکند؛ زیرا به اجماع علماء و دانشمندان مرتکب کار حرامی شده است».
3 - فقیه پر توان و برجسته، آقای نجفی (2)،
نویسندهی کتاب ارزشمند جواهر الکلام در یک جملهی کوتاه میگوید :
«للاتفاق ظاهراً علی الحرمة المستفادة مما عرفت و من قوله تعالی... (3)؛ زیرا ظاهراً فقها
اجماع بر حرمت استمناء دارند و این حرمت از روایاتی که (در کلام صاحب جواهر) گذشت و
1) .ریاض المسایل، ج 2، ص 500.
2) .محمّد بن حسن بن الشیخ عبد الرحیم بن آغا محمد الصغیر بن عبدالرحیم الشریف الکبیر، معروف به صاحب جواهر، از فقهای ژرفاندیش ونکتهسنج و عمیق شیعه است، که یکی از مفصّلترین کتب فقهیاستدلالی شیعه را به رشتهی تحریر درآورده است. ولادتش را آغاز قرنسیزدهم، و وفاتش را ماه شعبان سال 1266 ه-.ق ذکر کردهاند.
3) .جواهر الکلام، ج 41، ص 648.
برخی از آیات قرآن استفاده میشود».
4 - سیّد ابو المکارم ابن زهرة (1)در کتاب غنیة
النزوع میفرماید :
«ان التعزیر یجب بفعل القبیح و الاخلال بالواجب الذی لم یرد الشارع بتوظیف حد علیه... و یعزر من استمنی بیده... کل ذلک بدلیل اجماع الطائفة؛ (2)انجام هر کار زشت و ترک
هر کار واجبی که مجازات خاصّی برای آن بیان نشده تعزیر دارد... و کسی که مبتلی به استمناء با دست شده تعزیر میشود... همهی اینها به اجماع علمای شیعه ثابت شده است».
5 - ماوردی (3)از فقهای اهل سنّت میگوید :
«فاما الاستمناء بالید و هو استدعاء المنی بالید فهو محظور، و قد حکی الشافعی عن بعض الفقهاء اباحته... و هو خطأ (4)؛ و امّا استمناء با
1) .حمزة بن علی بن زهرة الحسینی الاسحاقی الحلی از فقهای قرنششم، آثار متعدّدی از خود به جا گذاشته است. وی در سال 511 ه-.قمتولّد شد، و در سال 585 ه-.ق از دنیا رفت.
2) .الجوامع الفقهیّه، ص 562.
3) .ابوالحسن علی بن محمد بن حبیب الماوردی البصری در سال 364ه-.ق به دنیا آمد و در سال 450 ه-.ق از دنیا رفت. وی کتاب مفصّلی درفقه شافعی نوشته، که در حقیقت شرح کتاب مختصر المزنی است. اینکتاب به قلم یکی از شاگردان شافعی به نام اسماعیل بن یحیی بن اسماعیل بن عمرو بن مسلم المزنی به رشتهی تحریر درآمده است.
4) .الحاوی الکبیر، ج 9، ص 320.
دست که عبارت است از طلب انزال منی با دست، حرام است. ولی شافعی از برخی فقها نقل کرده که مباح است... امّا این نظریّه صحیح نیست».
نتیجه این که خودارضایی به اتّفاق تمام فقهای شیعه و اکثریّت علمای اهل سنّت حرام است. البتّه اجماع با وجود مدارک دیگر، دلیل مستقلّی محسوب نمیشود، ولی سایر ادلّه، را که خواهد آمد، تأیید میکند.
قرآن در دو مورد به حرمت استمناء اشاره کرده است :
1 - آیات پنجم تا هفتم سورهی مؤمنون، که خداوند متعال در آن آیات میفرماید :
«وَالَّذینَ هُمْ لِفُرُجِهِمْ حافِظُونَ * اِلّا عَلی اَزْواجِهِمْ اَوْ ما مَلَکَتْ اَیْمانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومین * فَمَنِ ابْتَغی وَراءَ ذلِکَ فَاُلئکَ هُمُ الْعادوُنَ؛ و آنها که دامان خود را حفظ میکنند؛ جز در مورد همسران و کنیزانشان، که در بهرهگیری از آنان ملامت نمیشوند؛ و کسانی که جز این را طلب کنند، تجاوزگرند».
2 - آیات 29 تا 31 سورهی معارج، که دقیقاً
عین آیات پنجم تا هفتم سورهی مؤمنون است.
چگونگی استدلال: تعبیر به «حفظ فروج» که در آیهی اوّل آمده، عام است. یعنی هرگونه مناسبات و روابط جنسی را شامل میشود و از آن نهی میکند، مگر آنچه که استثناء شده، و آن مسایل جنسی مربوط به دو همسر است. ضمناً موضوع آیه تنها آمیزش جنسی نیست؛ بلکه هرگونه مسایل جنسی است، که طبیعتاً شامل استمناء هم میشود و آن را تحریم میکند.
سؤال: آیهی شریفه صراحت در حرمت ندارد؛ چون کسانی که مناسبات جنسی غیر مجاز دارند را ملوم و مستحق سرزنش میداند و سرزنش به تنهایی دلالت بر حرمت ندارد.
جواب: این مطلب صحیح است، ولی ما حرمت را تنها از واژهی مذکور استفاده نکردهایم، بلکه جملهی «اُولئِکَ هُمُ الْعادُونَ»، که مبتلایان به مسایل جنسی غیر مجاز را تجاوزکار و ظالم معرفی کرده، نیز شاهد خوبی بر حرمت است.
سؤال: اگر به اطلاق آیات مذکور استدلال شود لازمهاش ایناستکه آمیزش باهمسر در حال حیض و نفاس همجایز باشد. آیا چنین مطلبی را میپذیرید؟
جواب: منظور از استثناء مذکور استثناء فی الجمله است. امّا موارد خاص، مانند آنچه که ذکر کردید، با دلیل خاص از عموم استثناء خارج میشود. نتیجه این که بدون شک آیات مذکور دلالت بر حرمت خودارضایی دارد و لذا بسیاری از علمای شیعه (1)و
اهل سنّت (2)برای تحریم استمناء به این آیات
تمسّک جستهاند.
روایات فراوانی خودارضایی را تحریم میکند، که عمدتاً در جلد 14 وسایل الشیعه، ابواب النکاح المحرم و جلد 18 همان کتاب، ابواب نکاح البهایم آمده است. ضمناً توجّه داشته باشید که هر چند تعدادی از این احادیث از نظر سند مشکل دارد، امّا اوّلاً: برخی از آنها سند معتبری دارد. و ثانیاً : مجموع آنها متضافر است. و ثالثاً: این روایات
1) . از جمله میتوان به شهید ثانی در شرح لمعه، ج 2، ص 367، ومسالک الافهام، ج 2، ص 454، و صاحب جواهر در جواهر الکلام، ج 41،ص 648، و علامهی حلّی در تذکرة الفقهاء، ج 2، ص 577، و صاحبریاض در ریاض المسایل، ج 2، ص 500، و مرحوم مغنیة در کتاب فقهالامام جعفر الصادق علیه السلام، ج 6، ص 296، اشاره کرد.
2) .از جمله میتوان به محیی الدین بن شرف النووی در المجموع، ج21، ص 318، و محمد بن حبیب الماوردی در الحاوی الکبیر، ج 9، ص320، و نویسندگان الموسوعة الفقهیّة الکویتیه، در جلد 4 کتاب مذکور،ص 98، اشاره کرد.
قبول و عمل مشهور فقها قرار گرفته است. و لذا، ضعف سند روایات ضعیف السند جبران میشود. به این روایات توجّه فرمایید :
«کُلّ ما اَنزَلَ بِه الرَّجُلُ مائَهُ مِن هذا وَ شِبهِه فَهُوَ زِنا (1)؛ هر کاری از این قبیل و مانند آن، که
سبب شود انسان نطفهاش را خارج سازد، حکم زنا دارد و حرام است».
«اِنَّ اَمیرَ المُؤمِنینَ علیه السلام اُتِیَ بِرَجُلٍ عَبَثَ بِذَکَِره فَضَرَبَ یَدَهُ حَتّی احْمَرَّت ثُمَّ زَوَّجَهُ مِن بَیْتِ الْمالِ (2)؛ شخصی که خودارضایی کرده بود را
خدمت امیرمؤمنان علی علیه السلام آوردند (تا مجازاتش کند.) حضرت به قدری بر دستش زد که سرخ شد. سپس از بودجهی بیت المال مقدّمات ازدواجش را فراهم کرد».
«خَضخَضه چه حکمی دارد؟ فَقالَ: هِیَ مِنَ الْفَواحِشِ (1)؛ امام فرمود: خودارضایی جزء کارهای
زشت محسوب میشود و حرام است».
«خضخضه» از مادّهی «خضّ» به معنای هر گونه تحریکی است. ولی در خصوص استمناء، که نوعی تحریک جنسی به شمار میرود، نیز استعمال شده است. و منظور از آن در این روایت، استمناء و خودارضایی است. ضمناً «فاحشه» در لغت عرب صفت فعل، و در فارسی وصف فاعل قرار میگیرد.
«سَمِعْتُ اَبا عَبْدِالله علیه السلام یَقُولُ: ثَلاثَةٌ لا یُکَلِّمُهُمُ اللّهُ یَومَ القیامَةِ و لا یَنْظُرُ اِلَیْهِمْ وَ لا یُزَکیّهِم وَ لَهُمْ عَذابٌ اَلیمٌ؛ اَلنّاتِفُ شَیْبَهُ، وَ النّاکِحُ نَفسَهُ وَ الْمَنْکُوحُ فی دُبُرِهِ (2)؛ شنیدم که امام صادق علیه السلام
میفرمود: خداوند در روز قیامت با سه گروه سخن نمیگوید و به آنها نظر رحمت نمیکند و آنان را پاکیزه نمیسازد و عذاب دردناکی در انتظار آنهاست: اوّل) کسی که محاسن خود را بکند. دوم) شخصی که مبتلی به خودارضایی شود. سوم)
کسی که تن به لواط دهد».
این روایت به روشنی دلالت بر حرمت استمناء دارد.
«اِنَّ عَلِیّاً علیه السلام اُتِیَ بِرَجُلٍ عَبَثَ بِذَکَرِه حَتّی اَنْزَلَ فَضَرَبَ یَدَهُ حَتّی احْمَرَّتْ. قالَ: وَ لا اَعْلَمُهُ اِلّا قالَ : وَ زَوّجَهُ مِنْ بَیْتِ مالِ الْمُسْلِمینَ (1)؛ شخصی که استمناء کرده بود را خدمت حضرت علی علیه السلام آوردند (تا او را مجازات کند) حضرت به قدری روی دستش زد تا سرخ شد. سپس با بودجهی بیت المال همسری برایش انتخاب کرد».
سؤال: آیا این روایت، تکرار حدیث دوم، که طلحة بن زید همین داستان را از امام صادق علیه السلام نقل کرد، محسوب نمیشود، و در واقع یک روایت نیست؟
جواب: در صورتی هر دو روایت، یک روایت شمرده میشود که هم مضمون آن دو و هم راوی دو حدیث و هم شخصی که از او روایت شده یکی باشد.
در دو حدیث فوق هر چند مضمون هر دو روایت متحد است؛ امّا راوی روایت اوّل طلحة بن
1) . وسایل الشیعه، ج 18، ابواب نکاح البهایم، باب 3، ح 2.
زید و راوی روایت دوّم زرارة و مروی عنه در حدیث اوّل امام صادق علیه السلام و در حدیث دوّم امام باقر علیه السلام است. بنابراین، یک حدیث محسوب نمیشود. علاوه بر این که الفاظ دو روایت هم مقداری با هم متفاوت است.
«سُئِلَ الصادق علیه السلام عَنِ الْخَضْخَضَةِ، فَقالَ: اِثْمٌ عَظیمٌ قَدْ نَهَی اللّهُ عَنْهُ فی کِتابِه وَ فاعِلُهُ کَناکِحِ نَفْسِه و لَوْ عَلِمْتَ بِما یَفْعَلُهُ ما اَکَلْتَ مَعَهُ، فَقالَ السّایِلُ: فَبَیِّنْ لی یَا ابْنَ رَسُولِ اللّهِ مِنْ کِتابِ اللّه فیهِ، فَقالَ: قَوْلُ اللّهِ: (فَمَنِ ابْتَغی وَراءَ ذلِکَ فَاُولئِکَ هُمُ الْعادُونَ) وَ هُوَ مِمّا وَراءَ ذلِکَ (1)؛ از
امام صادق علیه السلام در مورد استمناء سؤال شد. امام فرمود: گناه بزرگی است که خداوند متعال در قرآن مجید از آن نهی کرده است. و کسی که دست به این عمل زشت بزند مثل این است که با خودش آمیزش کرده است. و اگر میدانستی که چه کاری انجام میدهد با او هم غذا نمیشدی. سائل پرسید: کدام آیهی قرآن دلالت بر حرمت استمناء دارد؟ امام فرمود: آنجا که خداوند فرمود: «کسانی
1) . وسایل الشیعه، ج 18، ابواب نکاح البهایم، باب 3، ح 4.
که جز این (استفادههای جنسی از همسرانشان) را طلب کنند، تجاوزگرند» و استمناء مصداق «ماوراء ذلک» در آیهی شریفه است».
«اَلزِّنا شَرٌّ اَوْ شُرِبُ الْخَمْرِ و کَیْفَ صارَفی شُرْبِ الْخَمْرِ ثَمانُونَ و فی الزِّنا مِائَةٌ؟ فَقالَ: یا اِسحاقُ! اَلْحَدُّ واحِدٌ وَلکِنْ زیدَ هذا لِتَضییعِهِ النُّطْفَةِ وَ لِوَضْعِه ایّاها فی غَیْرِ مَوْضِعِه الَّذی اَمَرَهُ اللّهُ بِه (1)؛
آیا زنا بدتر است یا شرب خمر؟ چرا حدّ زنا یکصد ضربه تازیانه، و حدّ شرب خمر هشتاد تازیانه است؟ امام فرمود: حد در هر دو یکی است و بیست تای اضافه در زنا، بخاطر آن است که زناکار نطفه را تضییع کرده، و آن را در جایی که خداوند متعال سفارش نموده قرار نداده است».
چگونگی استدلال: اگر معیار بیست شلّاق اضافه تضییع نطفه است، در استمناء هم این کار انجام میشود، پس حرام است. به تعبیر دیگر، هرچند در این حدیث سخنی از استمناء به میان نیامده، امّا عموم علّتی که در کلام امام آمده، شامل استمناء نیز میشود.
1) . وسایل الشیعه، ج 14، ابواب النکاح المحرم، باب 28، ح 4.
8-9. حسین بن خالد از امام رضا علیه السلام و اسحاق بن عمّار به نقل از امام کاظم علیه السلام روایت زیرا را در مورد کسی که (نعوذ بالله) با حیوانی آمیزش کرده بود نقل کردهاند :
«اگر آن حیوان برای آمیزشکننده باشد باید ذبح گشته، و پس از ذبح لاشهی آن سوزانده شده و از گوشت آن استفاده نگردد. و بیست و پنج ضربهی شلاق، 4 1 حدّ زنا، بر واطی جاری شود. و اگر حیوان متعلّق به دیگری است، قیمت آن از واطی گرفته و به صاحب حیوان پرداخته میشود، سپس حیوان ذبح گشته و لاشهاش سوزانده شده، و بیست و پنج ضربه تازیانه بر واطی جاری میشود. راوی میگوید: از امام پرسیدم: حیوان چه گناهی کرده که ذبح میشود و لاشهاش را میسوزانند؟ فرمود: «لا ذَنْبَ لَها وَلکِنْ رَسُولُ اللّهِ 6 فَعَلَ هذا وَ اَمَرَ به لِکَیْلا یَجْتَرِیَ النّاسُ بِالْبَهائِمِ وَ یَنْقَطِعَ النَّسْلُ (1)؛
حیوان گناهی ندارد، ولی پیامبر گرامی اسلام 6 این حکم را صادر نمود تا مردم جرئت این کار را نسبت به حیوانات نداشته باشند و نسل آنها قطع نشود».
در این دو روایت نیز هر چند تصریح به حرمت
1) . وسایل الشیعه، ج 18، ابواب نکاح البهایم، باب 1، ح 1.
استمناء نشده، ولی چون علّت حرمت، انقطاع نسل که همان تضییح نطفه است بیان شده، شامل استمناء هم میگردد. بنابراین، روایت فوق هم دلالت بر حرمت استمناء دارد.
«رَجُلٌ یَکُونُ مَعَ الْمَرْأَةِ لا یُباشِرُها اِلّا مِنْ وَراءِ ثِیابِها وَ ثِیابَهُ فَیَتَحَرَّکُ حَتّی یُنْزِلُ، مَا الَّذی عَلَیْهِ وَ هَلْ یَبْلُغُ بِه حَدُّ الْخَضْخَضَةِ؟ فَوَقَّعَ فی الْکِتابِ : ذلِکَ بالِغٌ اَمْرَهُ (1)؛ مردی از روی لباس با زنی که
او هم لباس بر تن داشت ملاعبه کرد و بر اثر این کار تحریک شد و انزال صورت گرفت. چه حکمی دارد؟ آیا حکم استمناء در اینجا جاری میشود؟ امام در پاسخ علی بن ریان نوشت: آری، حکم استمناء دارد».
جمعبندی: همانطور که گفته شد هرچند برخی از روایات دهگانه از نظر سند ضعیف است؛ ولی با توجّه به این که برخی دیگر از نظر سند معتبر است، به علاوه روایات در حدّ تضافر است، و علاوه بر همهی اینها، فقها مطابق آن عمل کردهاند، ضعیف بودن آن چند روایت مشکلی
1) . وسایل الشیعه، ج 14، ابواب نکاح المحرم، باب 30، ح 1.
ایجاد نمیکند. و در هر حال، این روایات حرمت استمناء را ثابت میکند.
برخلاف ده روایت گذشته، دو روایت وجود دارد که ظاهراً استمناء را جایز شمرده است. به این دو روایت توجّه فرمایید :
«اگر مردی با آلت خود بازی کند تا چیزی از او خارج شود و انزال گردد، چه حکمی دارد؟
امام فرمود: «لا بَأْسَ بِه وَ لَمْ یَبْلُغْ بِه ذاکَ شَیْئاً (1)؛ اشکالی ندارد، و مجازاتی برای آن
نیست».
سند روایت : حسین بن زرارة هرچند فرزند زرارهی معروف است، ولی در مورد خودش توثیقی دیده نمیشود. تنهایی چیزی که دربارهی ایشان نقل شده دعای امام در حق اوست. (2)ولی روشن است
که دعا به تنها دلیل بر وثاقت نیست؛ چون ائمّه علیهم السلام برای انسانهای ناصالح هم دعا میکردند تا هدایت شوند. بنابراین، وثاقت حسین بن زرارة
ثابت نیست. ولی با توجّه به این که ثعلبة بن میمون در عرض اوست و وی انسان موثّق و معتبری است (1)، عدم وثاقت حسین بن زرارة
ضرری به سند حدیث نمیزند.
«سَأَلْتُهُ عَنِ الدَّلْکِ؟ فَقالَ: ناکِحُ نَفْسِه لا شَیءَ عَلَیْهِ (2)؛ از امام صادق علیه السلام پرسیدم: استمناء چه
حکمی دارد؟ فرمود: چیزی بر چنین کسی نیست»
سند حدیث : یکی از راویان حدیث اسماعیل بصری است، که شخص مجهول الحالی است.
در بعضی از کتابهای علم رجال، نظیر جامع الرواة (3)، نامی از او برده نشده است. ولی آیت الله
خویی؛ در معجم رجال الحدیث نامش را ذکر کرده و معتقد است که او همان اسماعیل بن الفضل است که ثقه میباشد (4). امّا این مطلب
دلیل معتبری ندارد و لذا خود آقای خویی نیز او را توثیق نمیکند. بنابراین، روایت مذکور از نظر سند ضعیف است و اعتباری ندارد.
1) .مستدرکات علم الرجال، ج 2، ص 89، شمارهی 2362.
2) . وسایل الشیعه، ج 14، ابواب النکاح المحرم، باب 28، ح 6.
3) .«جامع الرواة و ازاحة الاشتباهات عن الطرق و الاسناد» از کتابهایخوبی است که توسط علامه محمد بن علی الاردبیلی الغروی الحائری بهرشته تحریر درآمده و مورد توجّه فقهاست.
4) .معجم رجال الحدیث، ج 3، ص 95، شمارهی 1265.
علاوه بر این که دلالتش هم اشکال دارد، زیرا روایت تصریح به صورت انزال ندارد، در حالی که بحث در جایی است که استمناء منتهی به خروج منی شود. خلاصه این که دو روایت مذکور، که ظاهراً دلالت بر عدم حرمت استمناء دارد، با روایات دهگانهای که با صراحت استمناء را حرام میداند در تعارض است.
در تعارض روایات ابتدا باید به سراغ جمع دلالی برویم، و علما در اینجا پنج راه جمع ذکر کردهاند :
تقیّه بر دو قسم است. نخست تقیّهای که در بحث مرجّحات مطرح است. و دوم تقیّهای که در جمع دلالی مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین، استمناء حرام است و روایات گروه دوم از روی تقیّه در برابر مخالفین صادر شده و حکم واقعی شرعی نیست.
و لکن این جمع اشکال دارد؛ زیرا حمل بر تقیّه در صورتی صحیح است که اکثریّت فقهای اهل
1) . وسائل الشیعه، ج 18، ص 575، ذیل حدیث 3 و ج 14، ص 268، ذیلحدیث 6.
سنّت مطابق آن فتوی داده باشند، در حالی که چنین نیست. بلکه، همانگونه که گذشت، اکثریّت آنان حکم به تحریم استمناء کردهاند.
صورت استفهام انکاری است. به عبارت دیگر، در حقیقت امام علیه السلام در پاسخ راوی فرموده است : «ألیس به بأس؟ آیا این کار اشکالی ندارد؟» یعنی روشن است که این کار اشکال دارد و اساساً جای طرح این سئوال نیست. این راه جمع هم اشکال دارد؛ چون برخلاف ظاهر روایت است و تفسیر روایت برخلاف ظاهر آن، نیاز به دلیل و قرینه دارد، که در اینجا وجود ندارد.
گناه حدّ مخصوص و معیّن همچون گناه زنا و شرب خمر ندارد، بلکه مجازات آن تعزیر است که مقدار آن توسّط حاکم شرع تعیین میشود.
همان اشکالی که به راه جمع دوم وارد شد، عیناً در این جا هم صدق میکند.
میگوید: «اگر کسی حکم شرعی استمناء را نداند و مرتکب آن شود، کار حرامی نکرده است». این راه جمع، بهتر از بقیّه است؛ ولی همان مشکل جمع دوم و سوم را دارد، یعنی قرینهای بر آن نیست.
توجیه بعید به نظر نمیرسد.
اگر یک یا چند راه جمع، که گفته شد، را پذیرفتیم تعارض بین روایات حل میشود و روایات گروه اوّل بدون معارض دلالت بر حرمت استمناء میکند وگرنه باید به سراغ اِعمال مرجّحات برویم و ببینیم حق با کدام گروه از روایات است.
اوّلین مرجّح، شهرت است. هم شهرت فتوایی و
هم شهرت روایی با گروه اوّل است. بلکه بالاتر از شهرت، اجماع فقهای شیعه نیز بر حرمت استمناءست. علاوه بر این که گروه اوّل، که خودارضایی را تحریم کرده، هماهنگ با آیات قرآن است و گروه دیگر، مخالف آیات سورهی مؤمنون و معارج است. البتّه همهی این بحثها در صورتی است که دو روایت مخالف سند معتبری داشته باشد. در حالی که با اعراض مشهور، از حجّیت میافتد و نوبت به تعارض نمیرسد.
نتیجه این که دو روایت معارض حجّیت ندارد و روایات دهگانهی گروه اوّل به روشنی دلالت بر حرمت استمناء میکند.
چهارمین دلیل ما بر حرمت خودارضایی، دلیل عقل است. هر عقل سالمی ضرر رساندن به خویشتن را قبیح و زشت میداند؛ بلکه بعضی دفع ضرر محتمل را هم لازم میدانند. و با توجّه به ضررهای متعدّد استمناء، عقل حکم به قبح و زشتی و حرمت آن میکند. ضررهایی که گاه تا سر حدّ هلاکت و مرگ پیش میرود. بنابراین، استمناء به حکم عقل نیز حرام است.
سؤال: چرا در استمناء ضررها و مفاسد به سرعت دامنگیر مبتلایان به آن میشود؟
جواب: از آنجا که اسباب این عمل زشت همواره در اختیار انسان است و براحتی میتواند مقدّمات آن را مهیّا کرده و دست به این کار بزند، بزودی تبدیل به عادت میشود. و لذا عربها به آن «العادة السریه» گفتهاند. البتّه همیشه هم سرّی و مخفی نیست. چون ممکن است با نگاه کردن به یک فیلم نامناسب، یا زن بد حجاب و بدپوشش، یا شنیدن موسیقی حرام یا الفاظ زشت و خاص و مانند آن حاصل شود. به هر حال با توجّه به این که اسباب و مقدّمات آن در همه جا و به راحتی در اختیار است، تبدیل به عادت میشود. و هنگامی که عادت شد، ضررها و خطرات فراوانی به وجود میآورد که شرح آن خواهد آمد.
سؤال: برخی از پزشکان (1)معتقدند اگر این کار با
فواصل زمانی زیاد صورت بگیرد ضرری ندارد. چرا نظریّهی این پزشکان را مورد توجّه قرار نمیدهید؟
جواب : احکام شرع، حتّی قوانین عرفی، تابع مصادیق خاص نیست؛ بلکه ناظر بر مجموع
1) .دنیای نوجوان، ص 229 و 230.
مکلّفین من حیث المجموع است. مثلاً شراب به خاطر آثار سویی که دارد و باعث زوال عقل میگردد و در تمام بدن، از سر تا به پا، اثر منفی میگذارد و حتّی در نسل آینده مصرف کنندهی آن نیز بی اثر نیست (1)، برای همه تحریم شده است،
حتّی اگر در موردی هیچ یک از این آثار نباشد؛ مثل این که شخصی تنها یکی دو قطره از آن بنوشد. زیرا اگر راه برای این استثناءها باز شود، سوء استفادههای زیادی صورت خواهد گرفت. لذا، قانونگذار برای جلوگیری از سوء استفادهها به صورت عام حکم میکند.
در مثال دیگر، رباخواری مفاسد فراوانی دارد، از جمله این که مردم را از تلاشهای اقتصادی سازنده باز میدارد، و نوعی ظلم محسوب میشود، و عواطف انسانی را تضعیف میکند. (2)
امّا اگر شخصی هزار تومان بدهد و پس از یک هفته هزار و صد تومان بگیرد ممکن است آن مفاسد را نداشته باشد، ولی خداوند در اینجا هم
رباخواری را تحریم کرده، تا قانون سست نشود و سوء استفادهگران، سوء استفاده نکنند.
در بحث خودارضایی هم هر چند ممکن است این کار با فواصل زمانی زیاد ضررهای مهم استمناء را نداشته باشد، ولی خداوند همچون سایر احکام و قوانین، حکم به تحریم آن به طور مطلق و عام کرده، تا راه سوء استفادهها را ببندد و از سست شدن این قانون الهی جلوگیری به عمل آورد.
خلاصه این که طبق آنچه که از قرآن و روایات و دلیل عقل و اجماع استفاده شد، استمناء و خودارضایی حرام است و ضررها و مفاسد فراوانی دارد که در فصل بعد به آن خواهیم پرداخت.
استمناء ضررها و مفاسد فراوانی دارد، که شرح آن را در کتاب مشکلات جنسی جوانان نوشتهایم و خلاصهی آن را در اینجا میآوریم :
1 - این کار زشت و ناپسند منشأ انواع بیماریها میشود. ضعیف شدن حافظه، سوء هاضمه، تنگی نفس، بداخلاقی، عصبانیّت، مالیخولیا، کم خونی، ضایع شدن قدرتهای جسمی و روحی از جمله بیماری هایی است که دامنگیر چنین انسانی میشود. علاوه بر اینها، سرگیجه، لاغری، سستی قوای مختلف بدن، کمر درد، ایجاد صدای وزوز در گوش، و تأثیر منفی در قوای بینایی و شنوایی و چشایی و بویایی و لامسه و کم شدن مقاومت بدن در برابر بیماریها و فلج شدن، از دیگر عوارضی است که به شهادت جمعی از
پزشکان در انتظار مبتلایان به خودارضایی است.
2 - دومین ضرر و مفسدهی استمناء، میل به عزلت و گوشهگیری است. از آنجا که غالباً این عمل زشت در خفا و پنهانی انجام میشود، مبتلایان به آن دوست دارند تنها باشند و این کار به تدریج باعث انزوای آنها از جامعه میگردد. و این حالت، یکی از عوامل مهمّ افسردگی است.
3 - یکی دیگر از ضررهای این کار، ایجاد مشکلات متعدّد برای ازدواج آینده مبتلایان به آن است. این افراد اگر این کار زشت و گناه بزرگ را ترک نکنند ازدواج موفّقی نخواهند داشت. چون مبتلی به سرد مزاجی یا سرعت انزال و امثال آن شده، و گاه علاقه به جنس مخالف را از دست میدهند.
4 - مشکل چهارم خودارضایی، که زاییدهی همان مشکلات سهگانهی سابق است، عقب افتادگی در دروس و فعالیّتهای علمی است. افراد زیادی بودند که قبل از ابتلای به استمناء، شاگرد اوّل کلاس خویش محسوب میشدند، ولی بعد از آلوده شدن به آن نه تنها شاگرد اوّلی را از دست داده، که با تجدید قبول شدهاند! و گاه حتّی میل به درس خواندن را از دست داده، و به دنبال آن یأس
و ناامیدی به سراغ آنها آمده و حتّی رفوزه شدهاند! (1)
بنابراین، خودارضایی ضررها و مفاسد فراوانی دارد. و لذا، عقل حکم به قبح و زشتی آن میکند و هرآنچه عقل آن را زشت و ناپسند بداند، شرع آن را تحریم میکند.
ذکر این نکته نیز لازم است که آنچه در مورد مفاسد و ضررهای خودارضایی گفته شد جنبهی حکمت دارد، نه علّت. بنابراین استمناء مطلقاً حرام است؛ حتّی اگر در جایی - بر فرض - که این ضررها وجود نداشته باشد.
سؤال: با توجّه به ضررها و مفاسد فراوان استمناء، اگر مبتلایان به آن پس از اطّلاع از این ضررها و خطرات، توبه کرده و آن را ترک نمایند، آیا آثار آن برطرف میشود؟
جواب: بله، تدریجاً برطرف میشود. همانگونه که در سایر اعتیادها، نظیر اعتیاد به موادّ مخدّر، در صورتی که با عزم راسخ و تصمیم جدّی آن را ترک نمایند، آثار و پیامدهای منفی آن به تدریج برطرف
1) .شرح بیشتر ضررهای خودارضایی را در کتاب مشکلات جنسیجوانان و کتاب فتنهی نفس، و کتاب دنیای نوجوان، صفحهی 178 به بعدو کتاب خانواده و مسائل جنسی کودکان، صفحهی 137 به بعد مطالعهفرمایید.
میگردد؛ مخصوصاً در سن جوانی زودتر و سریعتر مرتفع میشود. بنابراین، مبتلایان به خودارضایی هرچه زودتر از خواب غفلت بیدار شوند و بر خداوند توکّل کنند و دست از این کار زشت بکشند و مطمئن باشند که آثار شوم آن تدریجاً از بین میرود.
سؤال: آیا استمناء اختصاص به جایی دارد که آن کار با دست صورت گیرد، یا هر کاری که منتهی به خروج منی شود استمناءست، هر چند بدون دخالت دست باشد؟
جواب: ممکن است تصوّر شود دست خصوصیّت دارد، چون در برخی از روایت عنوان «ید» و «دلک» آمده بود. ولی از مجموع روایات استفاده میشود که دست خصوصیّتی ندارد. بنابراین، تمام مصادیق هفتگانهای که ذیلاً میآید استمناء محسوب میشود و حرام است :
هر کاری که توسّط قوّهی لامسه صورت پذیرد، چه با دست باشد، یا به شکل مالش صورت پذیرد، یا به صورت تفخیذ انجام گیرد و منتهی به انزال شود، استمناء محسوب میشود.
هر کاری که توسّط حسّ بینایی صورت گیرد
و منتهی به خروج منی شود، استمناء به شمار میرود. مثل این که به تصاویر یا فیلمهای مستهجن یا زنان بدحجاب و بیحجاب نگاه کند و انزال صورت پذیرد.
آنچه که از راه تکلّم و سخن گفتن رخ میدهد. مثلاً اگر با جنس مخالف صحبت کند، یا صحنههای تحریککنندهی یک فیلم یا داستان جنسی را بیان نماید، یا جکهای جنسی بگوید و این کار باعث خروج منی شود، مرتکب خودارضایی شده است.
آنچه که از طریق حسّ شنوایی صورت میپذیرد. بنابراین، اگر به قصد انزال آنقدر موسیقی حرام بشنود یا پای سخن جنس مخالف بنشیند تا آن حالت دست دهد، دست به خودارضایی زده است.
از طریق بوییدن بعضی از عطرها و گلها، مثل بوی گل سنجد در بهار، نیز ممکن است انزال صورت گیرد. بنابراین، اگر شخصی به قصد انزال چنین عطرها و گلهایی را ببوید و آن حالت صورت پذیرد مرتکب کار حرامی شده است.
گاه ممکن است تنها از طریق تفکّر و اندیشیدن به مسایل تحریک کننده، مانند
نمونههایی که در پنج بند بالا گفته شد، و بدون کمک گرفتن از حسّهای پنجگانه انزال صورت گیرد. این کار هم خودارضایی محسوب میشود و حرام است
نتیجه این که استمناء اختصاص به دست و قوّهی لامسه ندارد، بلکه دارای مصادیق هفتگانهی فوق است، و آثار زیانبار همهی اینها یکسان میباشد.
سه دلیل بر عمومیّت میتوان اقامه کرد :
اوّل - روایت عمّار بن موسی که از امام صادق علیه السلام در مورد مردی پرسیده بود که مرتکب عمل زشت آمیزش با حیوان یا استمناء شده بود، و امام فرمودند :
کُلُّ ما اَنْزَلَ بِهِ الرَّجُلُ مائَهُ مِنْ هذا وَ شِبْهِه فَهُوَ
زِنا (1)؛ هر چیزی، اعم از آنچه ذکر کردید یا مشابه
آن، که باعث انزال شود در حکم زنا و حرام است.
طبق این روایت، دست خصوصیّتی ندارد؛ بلکه هر چیزی که سبب انزال شود استمناء و حرام است.
دوم - الغاء خصوصیّت عرفیّه؛ یعنی روایات دهگانهی مربوط به حرمت استمناء را به دست هر عرفی بدهیم میگوید: «هدف اخراج منی به هر شکلی است و دست در این مسأله خصوصیّت ندارد». و اگر در بعضی از روایات خصوص دست ذکر شده، شاید به خاطر آن است که این نوع استمناء رواج بیشتری نسبت به سایر اقسام آن دارد، وگرنه خودارضایی منحصر در آن نیست.
سوم - روایاتی که دلالت بر حرمت تضییع نطفه و انقطاع نسل داشت، مانند روایت اسحاق بن عمّار (2)و حدیث حسین بن خالد (3)، نیز دلالت بر
عمومیّت دارد. چون معیار را تضییع نطفه میداند؛ چه با دست باشد، یا چیز دیگر.
نتیجه این که استمناء اختصاص به دست ندارد؛
بلکه هر کار و حتّی فکری که باعث خروج منی شود خودارضایی محسوب شده و حرام است.
هر چند ادلّهی سهگانهی فوق عام است و هر کاری که باعث انزال گردد را شامل میشود، امّا ملاعبهی با زوجه استثناست. یعنی اگر زوج با زوجه (یا بالعکس) کاری کند که منتهی به انزال گردد حرام نیست و دلیل آن روایات متعدّدی است که در مورد ملاعبهی با زوجه در وسایل الشیعه، ج 14، ابواب مقدّمات النکاح، باب 57 وارد شده، و هیچ کدام مقیّد به عدم انزال نگشته است. اگر ملاعبه منتهی به انزال با زوجه حرام بود باید در این روایات بیان میشد. بنابراین، اگر انزال در اثر ملاعبه با زوجه صورت پذیرد، استثناست و حرام نمیباشد.
برخی معتقدند استمناء اختصاص به مردان دارد و در زنان ممکن نیست. ولی این عقیده اشتباه است و خودارضایی همانگونه که در مورد مردان ممکن است در مورد زنان هم تصوّر میشود، همانطور که خودشان اعتراف دارند.
سرچشمه این بحث، بحث احتلام زنان است، که آیا زنان همچون مردان محتلم میشوند و باید غسل جنابت کنند، یا احتلام اختصاص به مردان دارد؟
استاد ما مرحوم آیت الله حکیم در مستمسک العروة الوثقی (1)در این مورد به طور فشرده بحث
کرده و معتقد است که زن هم به اجماع فقهای شیعه محتلم میشود و در صورت احتلام باید غسل جنابت کند. بلکه همهی فقهای اسلام اعم از شیعه و اهل سنّت این مطلب را پذیرفته و روایات متواتری نیز وجود دارد. بنابراین، شکی در احتلام زنان و امکان استمناء در مورد آنها نیست.
البتّه انزال آنان با مردان متفاوت است. آن رطوبت در مردان جهندگی دارد، ولی در زنان چنین نیست؛ بلکه اگر کاری کنند یا فکری نمایند که به اوج لذّت جنسی برسند و همزمان با آن، رطوبتی از آنها خارج شود مرتکب خودارضایی شدهاند. و این حالت غالباً همراه با فتور جسمانی و سستی بدن در آنهاست.
نتیجه این که خودارضایی در مورد زنان هم تصوّر میشود.
1) .مستمسک العروة الوثقی، ج 3، ص 9 و 33.
استمناء همچون زنا و لواط حدّ شرعی ندارد؛ امّا تعزیر دارد و ظاهراً مسئلهی تعزیر در خودارضایی مورد قبول فقهاست. هر چند ادّعای اجماعی در این زمینه، جز از ابن زهره، نیافتیم، امّا فقیهانی که مجازات آن را تعزیر دانستهاند فراوانند. به چند نمونهی آن توجّه فرمایید :
«من استمنی بیده حتی انزل عزر بما یراه الحاکم و روی ان علیا ضرب یده حتی احمر فزوجه من بیت المال و لیس ذلک لازماً بل هو خاص بتلک القضیة لمصلحة (1)؛ کسی که با دست خود استمناء
کند تا آنجا که منتهی به انزال شود حاکم شرع او را تعزیر میکند. و روایت شده که حضرت علی علیه السلام بر دست چنین کسی به مقداری تازیانه زد که سرخ
1) .تحریر الاحکام، ج 2، ص 226.
شد، سپس از بیت المال همسری برایش فراهم کرد. البتّه این کار واجب نیست، بلکه به خاطر مصلحتی اختصاص به همان مورد داشته است».
سؤال: آیا کلام اخیر علّامه، که تزویج از بیت المال واجب نیست، مطلب صحیحی است؟
جواب: به نظر قاصرما این سخن صحیح نیست؛ چون آنچه امام علیه السلام انجام داد به عنوان نهی از منکر و جلوگیری از تکرار آن گناه زشت بود و نهی از منکر اختصاص به مورد خاصّی ندارد؛ بلکه در تمام موارد مشابه باید انجام گیرد.
«من استمنی بیده او بغیرها من اعضائه عزر لانه فعل محرماً کبیراً... و تقدیره کغیره من افراد التعزیر منوط بنظر الامام (1)؛ کسی که با دست یا
بقیّهی اعضایش استمناء کند تعزیر میشود. چون مرتکب کار حرام، بلکه یکی از گناهان کبیره شده است... و مقدار آن، همچون بقیّهی تعزیرات، بستگی به نظر حاکم شرع دارد».
«من استمنی بیده او عضو آخر من اعضائه
1) .جواهر الکلام، ج 41، ص 647.
فعل کبیرة... و عزر بما یراه الامام» (1).
«و هو حرام یوجب التعزیر بما یراه الحاکم (2)؛
استمناء حرام است و به مقداری که حاکم شرع صلاح بداند تعزیر دارد».
«و یعزر من وطی بهیمة او استمنی بیده و... کل ذلک بدلیل اجماع الطائفة (3)؛ و کسی که با
حیوانی آمیزش کند یا مرتکب استمناء گردد تعزیر میشود... همهی این مطالب به اجماع فقهای شیعه ثابت شده است».
خلاصه این که علمای ما (4)خودارضایی را حرام
دانسته و معتقدند مجازاتش تعزیر است. و هر چند در مورد تعزیر در استمناء اجماعی - به غیر از آنچه که از کلام ابن زهره استفاده میشود - وجود ندارد، امّا کسانی که متعرّض آن شده، آنرا ارسال مسلّم کردهاند.
1) .کشف اللثام، ج 2، ص 411، ترجمهی آن شبیه ترجمه کلام صاحبجواهر است.
2) .شرح لمعه، ج 2، ص 367.
3) .الجوامع الفقهیه، ص 563.
4) .طبق آنچه که از المجموع، ج 21، ص 326 استفاده میشود نظرعلمای اهل سنّت نیز همین است، بلکه در کتاب الموسوعة الفقهیةالکویتیه، ج 4، ص 102 نسبت به این مسأله ادّعای اجماع شده است.
اینک باید به سراغ ادلّهی وجوب تعزیر برویم.
دو دلیل برای وجوب تعزیر مبتلایان به خودارضایی ذکر شده است :
دلیل اوّل : استمناء از گناهان کبیره است، و هر گناه کبیرهای تعزیر دارد، پس استمناء هم تعزیر دارد. جملهی اوّل را «صغری» و جملهی دوم را «کبری» و جملهی سوم را «نتیجه» میگویند.
امّا این که استمناء جزء گناهان کبیره است، برخی از روایاتی که در بخش اوّل گذشت دلالت بر این مطلب دارد. تعبیر به «هی من الفواحش» در مرسله علابن رزین (1)و عبارت «ذنب عظیم» در
روایت احمدبن عیسی (2)و قرار دادن آن در ردیف
لواط در حدیث ابوبصیر (3)و حکم به اجرای شلاق
در روایت مربوط به تضییع نطفه (4)همه اینها
دلالت میکند که استمناء از کبایر است. بنابراین «صغری» ثابت شد.
و امّا این که هر گناه کبیرهای تعزیر دارد، فقها این مطلب را در کتاب حدود پذیرفته و قبول کردهاند و اینجا جای بحث از آن نیست، پس تعزیر برای استمناء، نتیجهی صحیحی است.
سؤال: با توجّه به این که گناهان کبیرهای همچون دروغ و غیبت و رشوهخواری و کمفروشی و تقلّب کردن کم نیست مرتکبان آن را شلاق نمیزنند؟
جواب : تعزیر فقط شلّاق زدن نیست، بلکه به معنای مطلق منع و بازداشتن از کاری است. و مراتبی دارد که در کتاب گسترهی تعزیر به طور مشروح بحث کردهایم.
به تعبیر دیگر، تعزیر مرتبهای از مراتب نهی از منکر است که تنها بر عهدهی حکومت اسلامی است برخلاف مرحله زبانی آن که وظیفهی همهی مردم است.
خلاصه این که: با توجّه به این که استمناء از گناهان کبیره است، مجازات آن تعزیر میباشد.
دلیل دوم: دلیل دیگر بر این که مجازات خودارضایی تعزیر است، دو روایتی است که از حضرت علی علیه السلام به دست ما رسیده و در مباحث قبل نیز به آن استناد شد. توجّه بفرمایید :
«شخصی که خودارضایی کرده بود را (به منظور مجازات) خدمت حضرت علی علیه السلام آوردند. حضرت به قدری تازیانه بر دستش زد که سرخ شد» (1).
این روایت هر چند تصریح به انزال نکرده، ولی منصرف به صورتی است که استمناء منتهی به انزال شود، یا لااقل صورت انزال قدر متیقّن آن است. بنابراین، نمیتوان با تمسّک به اطلاق روایت حکم به جریان تعزیر حتّی در صورت عدم انزال کرد.
«شخصی که با آلت خود آنقدر بازی کرده بود که منتهی به انزال شده بود را خدمت امام علی علیه السلام آوردند. آن حضرت به قدری روی دستش زد که سرخ شد» (2).
در این روایت تصریح به انزال شده و قرینه خوبی است که روایت قبلی هم مقیّد به انزال گردد.
نتیجه این که مجازات استمناء تعزیر است و مقدار آن بستگی به نظر حاکم شرع دارد.
نکته: این که در بحث تعزیرات گفته میشود :
«تعزیر مقدار خاصّی ندارد، بلکه مقدار آن بستگی به نظر حاکم شرع دارد» معنای آن این نیست که حاکم شرع به هر شکلی که تمایل داشت مجرم را تعزیر کند، بلکه باید شرایط مختلف را در نظر بگیرد و طبق آن شرایط، مقدار آن را تعیین کند.
مثل این که مجرم پیر است یا جوان، مجرّد است یا متأهّل، سابقهدار است یا نه؟ نادم و پشیمان است یا نه، و دیگر شرایطی که جرم را سنگین یا سبک میکند در نظر بگیرد، و بر اساس آن مقدار تعزیر را تعیین کند. چون مجرمین شرایط متفاوتی دارند.
اسلام تنها به قرار دادن مجازاتها برای گناهان و جرائم قناعت نکرده، بلکه هم طرق پیشگیری از آن را بیان نموده، تا علاقمندان به آلوده نشدن به گناه با استفاده از آن طرق خود را از آلودگی حفظ کنند. و هم روشهای ترک گناه و جرم را متذکّر شده، تا آلودگان نادم و پشیمان بتوانند با بهرهگیری از آن روشها خود را از غرقاب گناه نجات دهند. دو روایتی که در فصل اوّل و چهارم از حضرت علی علیه السلام خواندیم، که آن حضرت پس از مجازات فرد مبتلی به استمناء مقدّمات ازدواجش را از بودجهی بیت المال فراهم کرد، اشارهی پرمعنایی به چگونگی درمان آلودگان به این گناه دارد.
در علم پزشکی دو نوع طبابت وجود دارد: طبّ پیشگیری و طب درمان.
طب پیشگیری کم هزینهتر؛ مؤثّرتر و کم خطرتر است؛ برخلاف طب درمان که هزینهها و خطراتش بیشتر و اثرات و نتائجش کمتر است. علاوه بر این، طبّ درمانی همواره عوارض دارد. هر روش درمانی را که تصوّر کنید دارای عوارضی است، ولی طبیب و بیمار از روی ناچاری و براساس قاعدهی اهمّ و مهم آنچه را کم خطرتر است انتخاب میکنند. این مطلب اختصاص به پزشکی ندارد، بلکه در مباحث اقتصادی و سیاسی و مانند آن نیز صادق است. در همه اینها، پیشگیری مؤثّرتر و کم هزینهتر از درمان است. با توجّه به این مقدّمه به سراغ راههای پیشگیری از این گناه بزرگ میرویم، تا جوانان عزیز با مطالعه و به کار بستن این دستورات، خود را از ابتلای به آن حفظ کنند.
راهحلّهای مختلفی برای پیشگیری از خودارضایی و همچنین درمان آن وجود دارد (1)که
به ده مورد آن در کتاب مشکلات جنسی جوانان اشاره کردهایم. مهمترین آنها ازدواج است؛ که
1) .شرح بیشتر را در کتاب دنیای نوجوان، ص 182 به بعد و کتاب خانوادهو مسایل جنسی کودکان، ص 143 به بعد مطالعه فرمایید.
جنبهی پیشگیری دارد و هم درمان محسوب میشود. روایات فراوان (1)و تأکیدات اکید اسلام که
مسلمانان را تشویق و ترغیب به ازدواج، مخصوصاً در سنّ جوانی (2)، میکند و در صورتی که خوف
وقوع در گناه برود آن را واجب شمرده، به منظور پیشگیری از انجام معصیت و گناه است. و آنچه در دو روایت منقول از امام علی علیه السلام خواندیم به قصد درمان بود.
متأسّفانه امروزه ازدواج تبدیل به یک معضل اجتماعی گشته و به همان مقیاس که ازدواجها ترک شده یا دیرتر صورت میگیرد، آمار گناهان بالاتر رفته است. عمدتاً چهار مشکل مسألهی ازدواج را در عصر و زمان ما تهدید میکند :
سی سالگی و گاه بیشتر، ازدواج میکنند و اوج شهوت جنسی را در حال تجرّد سپری میکنند و طبعاً جمعی از آنها تاب مقاومت در برابر این فشار شدید، مخصوصاً با توجّه به عوامل تحریک فراوانی که در زمان ما وجود دارد، را ندارند و به انحراف کشیده میشوند. خلاصه این که یکی از معضلات ازدواج، طولانی شدن سنّ ازدواج است.
بالا رفتن توقّعات؛ متأسّفانه سطح توقّعات هم در دختران و هم در پسران بالا رفته است. منزل مسکونی مستقل، اتومبیل گران قیمت، کسب و کار پر درآمد، پدر زن و پدر شوهر پولدار، زوجهی خیاط و آشپز و آشنای به زبانهای خارجی و مسلّط بر کامپیوتر و مانند آن، از جمله این توقّعات است که مانع ازدواج در زمان مناسب میشود.
افزایش تشریفات؛ معضل دیگری که سر راه ازدواج جوانان وجود دارد تشریفات غیر ضروری است، که چشم و همچشمیها به زیاد شدن آن دامن زده است. مهریّههای سنگین و بعضاً نامعقول، جهزیّههای تشریفاتی و گسترده، که گاه زوجین فرصت استفاده از بعضی اقلام آن را تا سالها به دست نمیآورند، خریدهای آنچنانی قبل از عقد، و مجالس سنگین عقد و عروسی، بخشی از این تشریفات است.
دومین راه مبارزه با استمناء و پیشگیری از خودارضایی و همچنین درمان آن، پرهیز از عوامل تحریک است. تماشای فیلمهای آنچنانی، استفاده از برنامههای ماهوارهها، اینترنت، برخی روزنامهها و مجلّات و کتابهای گمراهکننده، چشم چرانی و
استفاده از لباسهای تنگ و چسبان، و حتّی غذاهای تحریککننده، هرکدام به نوعی انسان را به سوی گناه و معصیت سوق میدهد. اگر جوانی خود را در برابر این عوامل کنترل کند بی شک مبتلی به خودارضایی نمیگردد. امّا کسی که در برابر تمام یا برخی از عوامل فوق بیپرواست و براحتی آلودهی آن میشود، طبیعی است که مبتلی به استمناء گردد. مگر میشود یک انسان در محیط وباخیز زندگی کند و آب و غذای آلوده به میکروب مصرف نماید و سالم بماند؟! خلاصه این که دومین راهحل، پرهیز از عوامل تحریک است.
یکی دیگر از عوامل آلودگی جوانان، همنشینی با دوستان ناباب و آلوده است. جوانی که با یک انسان معتاد به موادّ مخدّر دوست میشود و به همراه او به مجالس استعمال مواد مخدّر میرود، به تدریج آلودهی به آن میشود. اگر با شخصی طرح رفاقت بریزد که مبتلی به استمناء و خودارضایی است، طبعاً او هم مبتلی به این گناه و معصیت میگردد. همان گونه که همنشینی با
برخی از بیماران، باعث سرایت بیماری او به انسان میشود.
جوانان باید برای تمام ساعات شبانهروز خود برنامه داشته باشند، به گونهای که تمام اوقات آنها پر باشد و بیکار نمانند. چرا که بیکاری منشأ بسیاری از مفاسد اخلاقی از جمله خودارضایی است. مخصوصاً اگر بیکاری همراه با تنهایی باشد، که اثر تخریبی آن بیشتر خواهد بود. و لذا به همه مبتلایان به خودارضایی توصیه میکنیم که تنها و بیکار نمانند و تمام اوقات خود را پر کنند. مخصوصاً از ورزش غافل نشوند که تأثیر مهمّی در جلوگیری و همچنین ترک استمناء دارد. چون هیجانات جنسی را میکاهد و سرگرمی سالمی نیز محسوب میشود.
مبتلایان به این بیماری باید پیامدهای سوء و عوارض نامطلوب و ضررهای فراوان خودارضایی
را مطالعه کنند و این کار را تکرار نمایند تا این امور به حافظه آنها سپرده شود، تا هر زمان هوای نفس و شیطان آنان را دعوت به این کار کرد، با یادآوری آن آثار مخرّب، بتوانند خود را کنترل نمایند.
هرچه ایمان انسان محکمتر گردد آلودگی وی به گناه و معصیت کمتر میشود، تا آنجا که اگر ایمان قوی و مستحکمی پیدا کند، در قلب جمعیّت گناهکار زندگی میکند امّا آلوده نمیشود.
راه تقویت پایههای ایمان، مطالعهی کتابهای دینی، تفکّر و اندیشه در اسرار جهان هستی، شرکت در مجالس دینی و مانند آن است. نتیجه این که: با تقویت پایههای ایمان، اشتغال، اجتناب از دوستان ناباب، پرهیز از عوامل تحریک، مطالعهی مداوم آثار سوء خودارضایی و ازدواج هم میتوان از آلودگیهای جنسی مخصوصاً استمناء پیشگیری کرد و هم میتوان آن را درمان نمود. به امید رهایی همهی مبتلایانبه خودارضایی و زندگی پاک و عاری از گناه و معصیت.
در پایان این مبحث، توجّه شما عزیزان را به یک مقاله علمی آموزنده درباره خودارضایی، که از پایگاه اطلاع رسانی شفا گرفته شده، جلب میکنم :
فروید، پدر علم روانکاوی، بر این باور است که برقراری رابطهی جنسی در انسان از دو خواستگاه متفاوت نشأت میگیرد.
رویکرد اوّلیّه، غریزی یا فیزیولوژیک است و دیگری پی آمد ماهیّت نفسانی عاطفی انسانهاست. با در نظر گرفتن دیدگاه فیزیولوژیک، رابطهی جنسی در نتیجهی رشد ویژگیهای ابتدایی جنسی در افراد ایجاد میشود. به عبارت دیگر انسانها زمانی که از نظر جسمی به رشد کافی میرسند، آمادگی برقرای ارتباط جنسی پیدا میکنند.
(این دوران که بلوغ نام دارد، در خانمها در سنّ 18 سالگی و در آقایان در سنّ 21 سالگی به آخرین مرحله ی خود میرسد.) در طول 7 سال ابتدایی زندگی، نیروی جنسیدر یک پسر بچّه در تمام قسمتهای بدن او توزیع میشود. از 7 تا 14 سالگی، نیروی جنسی به اعضای جنسی منتقل میگردد. در این زمان، تفاوتهای ظاهریمیان جنس مذکّر و مونّث پدید میآید. در مردان استخوانها قدری درشت تر شده و بدن عضلانیتر میشود، و به تدریج تُن صدای آنها تغییر پیدا میکند.
البتّه باید توجّه داشت که این تغییرات با گذر زمان تکمیل میشود. شروع این تغییرات حاکی از ابتدای سنّ بلوغ است. پس از آن منی و به مثابهی آن اسپرم تولید میشود، ولی اسپرمها در این زمان به بلوغ کامل نرسیدهاند. بر اساس پژوهشهای پزشکی، محقّقین بر این باورند که اسپرمها در سنّ 18 سالگی شروع به بالغ شدن کرده، و در سنّ 21 سالگی مرحلهی بلوغ آنها تکامل پیدا میکند. در این زمان رشد بیضهها و غدد مترشّحهی داخلی بدن نیز به آخرین حدّ خود میرسد.
در بدن انسان 7 غدّه مترشّحه داخلی وجود دارد. هر یک از این غدد هورمونهای متفاوتی ترشّح میکند، که پیامهای مختلفی به اعضای دیگر منتقل میسازند. این غدد مسئول تنظیم و تعدیل عملکردهای مختلف بدن از جمله رشد، فشار خون، دمای بدن، میزان کلسیم، شکر، فسفر، و از همه مهمتر عملکرد جنسی افراد است. زمانی که هر یک از این غدد به نحوی قادر بر نشان دادن واکنش درست از خود نباشد، بدن ممکن است با انواع و اقسام مختلف اختلالات مواجه شود. به همین دلیل برخی از افرادیکه در غدد خود با اختلال روبرو میشوند، باید با استفاده از هورمونهای مصنوعی نیازهای بدن خود را مرتفع سازند.
مهمترین غدّهی درون ریز، غدّهی هیپوفیز نام دارد. این غدّهی توانایی آن را دارد که به کل غدد درون ریز شدّت یا کسرت عمل وارد کند. غدّهی هیپوفیز از جمله مهمترین غدههایجنسی نیز محسوب میشود. غدّهی معروف هیپوفیز که محور اصلی کنترل فعالیّتهای بیضهای -
تخمدانی است، کنترل کلیّهی تنظیمات جنسی در بدن خانمها و آقایان را برعهده دارد.
در مردان این غدّه فعالیّتهای جنسی خود را از زمان بلوغ - یعنی درست هنگامیکه هورمونهایی را به منظور تحریک اعضای جنسی به خون میفرستد - کار خود را شروع میکند.
در خانمها هم غدّهی هیپوفیز در دوران بلوغ با ایجاد هورمونهایی که سبب تخمک گذاری در تخمدانها میشود، کار خود را شروع میکند. هر یک از تخمکها حاویهورمونهای جنسی زنانه است که سبب ایجاد و گسترش خصوصیّات زنانه در بانوان میشود.
همهی انسانها در طول زندگی خود دائمآ در حال انتقال و تغییر شکل انرژی هستند. همه چیز در زندگی انسانها شروع و پایانی دارد و رابطهی جنسی نیز از این امر مستثنی نخواهد بود.
اندامهای جنسی، انرژی را تولید میکنند که باعث ایجاد تمایلات و گرایشهای جنسی در افراد میشود؛ امّا به منظور تولید یک چنین انرژیی، اندامهای جنسی باید از منبع ذهنی تغذیه شود.
افکار و تصوّرات جنسی به عنوان موادّ اوّلیّهی تولید اسپرم و انرژی جنسی محسوب میشود.
زندگی یک انسان از تلفیق یک اسپرم با تخمک شکل میگیرد. تنها یک اسپرماتوزوئید (نطفه) این توانایی را دارد که یک انسان جدید خلق نماید. گفته میشود که در هر بار انزال، مردها چیزی در حدود میلیونها اسپرم از دست میدهند!!!
زمانی که کشاورز تصمیم میگیرد در یک زمین کشاورزی دانه بکارد، بهترین انواع دانهها را انتخاب میکند، زمین را به خوبی شخم میزند، و دو تا سه دانه میکارد (نه میلیونها) و زمانیکه این دانهها بزرگ شده و رشد کردند، از آنها استفاده کرده میوههایشان را میخورد و زندگی میکند. به عنوان مثال یک درخت لیمو را در نظر بگیرید. این درخت زمانی به مرحلهی تکامل خود میرسد که بتواند میوههای رسیدهی لیمو پرورش دهد. امّا اگر کسی به این امر توجّه نداشته باشد و میوهها را پیش از رسیده شدن کامل از درخت بچیند، با این کار خود به درخت صدمه وارد کرده و اجازه نمیدهد که درخت به رشد و تکامل نهایی خود برسد.
این امر در مورد ارتباط جنسی نیز صدق میکند.
اگر فرد پیش از رسیدن به بلوغ کامل بخواهد از انرژی جنسی خود استفاده کند، به بدن خود صدمات جبران ناپذیریوارد میکند. که در ادامه بحث نگاه کوتاهی به این مشکلات خواهیم داشت.
اخیرآ محقّقان از وجود نیروی جنسی باخبر شده اند و سعی میکنند تا از این نیرو بهره گرفته و آن را برای موارد دیگری ذخیره کرده و بهکار گیرند.
در ورزش مشت زنی، هر مربّی کارآمدی در حین دورهی آمادگی، بوکسور خود را برای 90 روز از برقراری ارتباط جنسی منع میکند تا هم انرژی او بیشتر شود و هم بتواند مشتهای محکمتری به حریف وارد کند.
در تیمهای فوتبال نیز بازیکنان از 3 روز قبل از انجام بازی به حومه شهر انتقال داده میشوند تا انرژی آنها بر اثر برقراری رابطهی جنسی تحلیل نرود.
در مسابقات قهرمانی جهان در سال 1986میلادی، تیم ملّی کشور آرژانتین از همه تیمها مدّت زمان بیشتری را در اردوی آمادگی به
سر برد و به همین جهت بدون شکست از مسابقات بیرون آمد!
یک گزارش علمی اثبات میکند که : تستوسترون نقش مهمّی در شکل دهی رفتار افراد بازی میکند. این هورمن به عنوان نوعی محرّک شناخته میشود که در کلیّهی حالات فردی، از جمله عصبانیّت و پرخاشگری نیز تاثیر گذار است. بنابر گزارش فوق در یک بازی فوتبال براحتی میتوان تشخیص داد کدام یک از تیمها برنده خواهند شد: تیمی که در رگهای خونی بازیکنانش میزان تستوسترون بیشتری موجود باشد.
در ناسا، که معتبرترین مرکز پژوهشهای علمی جهان به شمار میرود، فعالیّتهای جنسی کلیّهی دانشمندانی که در آنجا مشغول به فعالیّت هستند، تحت کنترل است، تا پژوهشگران همیشه بتوانند در بهترین وضعیت ممکن ذهنی و جسمی قرار داشته باشند.
در گذشته مردهای یونان باستان تا سنّ 140 سالگی عمر میکردند. تا چندی پیش هم سنّ
مردم به راحتی به 90 سال میرسید. امّا این روزها به دلیل بروز پارهای از مشکلات نظیر خودارضایی، آزار و اذیتهای جنسی، غذاهای صنعتی، استفاده از هورمونهای مصنوعی (که مصارف مختلفی نظیر: چاق کردن و بزرگ کردن زودرس جوجهها و احشام دارند) فرایند سالخوردگی از سنین پایینی تقریبآ 35 سالگی شروع میشود!
در کلّ دنیا افراد انگشت شماری هستند که از نظر اقتصادی کنترل همه افراد را به دست گرفتهاند. این افراد از قدرت رابطهی جنسی نیز به خوبی اطّلاع دارند؛ به همین دلیل کلّیهی امکانات موجود را فراهم میآورند تا ذهن انسانهای دیگر را تنها به این امر متمرکز کرده، عقل را از سر آنها بپرانند و کاری کنند تا مطابق میل آنها عمل کنند. آنها به خوبی میدانند که انسانهای کم عقل، سرشار از شهوت هستند، بر روی امیال جنسی خود هیچ گونه کنترلی نداشته و براحتی میتوان آنها را مطیع خود ساخت.
تئوریهای پوچ مدرن، در مورد ارتباط جنسی نوگرایانی که بر روی ارتباط جنسی تحقیق و بررسی میکنند، به سادگی به خود اجازه میدهند که قدرت و حق انتخاب جوانان را از بین ببرند. برخی از آنها مواردی نظیر خود ارضایی را به جوانان پیشنهاد میکنند.
کینسی و مسترجانسون که به عنوان پایه گذاران مطالعات جنسی نوین شناخته میشوند، بر این عقیدهاند که یک جوان میتواند چندین مرتبه در طول روز خود ارضایی کند؛ چراکه علم پزشکی هیچگونه تاثیر جانبی خطرناکی را پیدا نکرده که مربوط به خودارضایی باشد.
آنها بر این باورند که اهمیّت خودارضایی به ویژه در زمان بلوغ، که خصوصیّات زنانه و مردانه در افراد بروز میکند، از اهمیّت بیشتری برخوردار میشود و به همان اندازه که در مردها اهمیت دارد برای خانمها نیز مهم است.
این افراد حتّی معتقدند زن و مرد میتوانند در طول زمان قاعدگی، با هم ارتباط جنسی داشته باشند!
امّا پژوهشهای علمی اثبات کرده که برقراری
رابطهی جنسی در زمان قاعدگی خطرناک و در عین حال زیان آور است؛ چرا که در این زمان موادّ مرده و فاسد از بدن زن خارج میشود که اگر آلت تناسلی مرد با این مواد تماس پیدا کند آنها را جذب کرده، خواصّ آن از طریق خون به سلولهای عصبی مغز انتقال پیدا میکند و بر روی قدرت جنسی مرد تاثیر نامطلوبی میگذارد.
تعداد دیگری از این محقّقان معتقدند که برقراری ارتباط جنسی از راه مقعد بلامانع بوده و میتواند بر طبق توافق طرفین انجام پذیرد. در مقابل این ادّعا باید اظهار داشت که هر یک از ارگانهای بدن برای انجام دادن کار خاصّی ایجاد شده، و عملکرد مقعد نیز تخلیهی مدفوع است. افرادی که این کار را انجام میدهند به عضلات همکش و تنگ کنندهی باسن (Sphincters) خود آسیب وارد کرده و سبب بروز بواسیر و سایر عفونتهای شدید روده و اثنی عشر میشوند. شایان ذکر است که برقراری چنین روابطی به عنوان عمده ترین عامل انتقال بیماریهای جنسی از جمله ایدز در میان مردهای هم جنس باز تلقّی میشود.
مثالی که پیشتر در مورد زمین کشاورزی، درخت لیمو، و رسیدن دانههای لیمو برایتان بازگو کردیم را یک بار دیگر در ذهن خود مجسّم کنید. ما در آن قسمت عنوان کردیم که اگر اوّلین برداشت پیش از رسیدن کامل میوهها باشد، و کشاورز میوههای نارس را از درخت بچیند، عمر درخت کم شده، و توانایی باروری آن نیز به شدّت کاهش پیدا میکند. این امر در مورد حیوانات نیز صدق میکند به همین دلیل است که دامپزشکان اهمیّت بسیار زیادی برای این امر قائل هستند. باید بدانید که مطلب فوق در مورد انسانها نیز صادق است. اگر آقایان شروع به برقراری روابط زیاد جنسی با افراد مختلف کنند یا پیش از رسیدن به سنّ 21 سالگی (یعنی زمانی که اسپرمها به بلوغ کامل نرسیدهاند) خود ارضایی را تجربه کرده باشند، این امر زیانهای جبران ناپذیری به قوای جنسی شان وارد کرده، و بعدها عواقبی را در زندگی جنسیشان به وجود خواهد آورد.
زمانی که مرکز فعالیّتهای جنسی به دلیل وجود مزاحمتهایی نظیر خود ارضایی یا آزار و
اذیّتهای جنسی نتواند به درستی رشد پیدا کند، اندوختهی قوای جنسی از سنّ 35 سالگی به بعد رو به تحلیل میرود و این مورد نه تنها تأثیر نامطلوبی بر روی دستگاه تناسلی میگذارد، بلکه عملکرد کلیّهی سیستمهای بدن را نیز تحت الشّعاع قرار میدهد: دستگاه هاضمه،گردش خون، عملکرد غدد مترشّحه، سیستم عصبی و مانند آن. و لذا این افراد به سرعت از سنّ 35 سالگی به بعد، شاهد فرایند سالخورده شدن خواهند بود.
بسیار زودتر از حالت طبیعی تواناییهایشان را از دست میدهند و متأسّفانه خیلی سریع روانه گورستان خواهند شد. در چنین شرایطی ارگانهای جنسیشان نیز دچار اختلالات مختلفی شده و انواع بیماریهای گوناگون جنسی به همراه بیماریهایی نظیر اختلال سیستم عصبی و دگرگونی سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک و غدد درون ریز نیز به سراغشان میآید.
از سوی دیگر نباید از این امر غافل شد که ملاتونین، هورمون بی چون و چرای جوانی است. فرایند سالخوردگی مستقیمآ به ترشّح این هورمون در بدن بستگی دارد. این هورمون در زمان جوانی به وفور در بدن ترشّح میشود و از سنّ 25 سالگی
به بعد ترشّح آن در بدن کاهش پیدا میکند.
خود ارضایی، به ویژه در زمان جوانی، باعث از دست رفتن میزان بسیار زیادی ملاتونین در بدن میشود. این امر، غدّهی کاجی شکلی که در بدن ملاتونین ترشّح میکند را ضعیف کرده، خاصیّت مغناطیسی موجود در این غدّه را کاهش میدهد و بطور کلّی سبب کاهش طول عمر آن میگردد.
دمای خارجی بدن انسان 98 درجه فارنهایت و دمای درونی آن 100 درجه فارنهایت است. این دما در زمان خود ارضایی افزایش پیدا میکند. زمانیکه انزال به واسطهی خود ارضایی پدید میآید، حرکات کرم وار جذب در کیسهی منی ایجاد میشوند، امّا به دلیل خود ارضایی، کیسهی حاوی منی خیلی زودتر از زمان مقرّر تخلیه گردیده است. فرایند طبیعی بدین گونه است که کیسههای منی سعی میکنند تا خود را پر کنند، امّا از آنجایی که منی خیلی زودتر از بدن خارج شده، چیزی جز هوای مرطوب از طریق آلت تناسلی مرد جذب نخواهد شد.
این هوا بعدآ از طریق کیسهی منی به سیستم
لنفاوی انتقال داده میشود، سپس به مغز انتقال پیدا کرده و باعث ایجاد شوک دمایی شده و فضای سردی را میان مادّهی مغزی و سلولها ایجاد میکند و این امر واکنش نرمال مادهی مغزی، سیستم عصبی و جسمانی را مختل میسازد. کیسهی منی میبایست به جای جذب هوا، اسپرم جذب کند، امّا این امر مقدور نخواهد بود چراکه اسپرمها قبلا آزاد شدهاند. علاوه بر این جذب هوا، از جذب مایع خیلی ساده تر است.
ساموئل اون ویر، فیلسوف، انسان شناس، و محقّق امور جنسی و روانشناس بخش مطالعات جنسی، در کتاب خود با عنوان «یادگیری علوم فردی» در مورد این هوای سرد جذب شده تصریح میکند که: در خصوص افرادی که با خود استمناء میکنند، براحتی میتوان گفت که چه ایرادی میتواند بوجود آید. زمانی که آنها خود ارضاییمیکنند، در حال ارتکاب جرم در برابر طبیعت هستند. وقتی انزال به واسطهی خودارضایی پدید میآید، حرکات کرم وار جذب ایجاد میشوند که این حرکات برای هر مردی کاملا قابل درک و تشخیص است و به واسطهی تاثیر خالی بودن کیسههای منی، این کیسهها
سعی میکنند تا خود را پر کنند و به همین دلیل هوای مرطوب از طریق آلت تناسلی مرد با همان حرکات کرمیشکل، جذب میشود.
سپس این سیگنالها به مغز فرستاده میشوند، به همین دلیل مایع مغزی زیادی در این میان از بین میرود، و در نتیجه فرد از نظر ذهنی خسته میشود. بد نیست بدانید که تعداد بیشماری از مردها به دلیل عمل منفور خودارضایی دیوانه شده اند. مغزی که پر از هوا شود دیگر توانایی تفکّر ندارد و قابلیّتهای ذهنی خود را به طور 100% از دست خواهد داد. به همین دلیل ما هم این عمل نادرست را 100% محکوم میکنیم.
افراد باید توجّه داشته باشند که ارتباط تنگاتنگی میان منی و مغز وجود دارد. مغز برای منی از اهمیّت ویژهای برخودار است و منی هم برای مغز مهم است. مغز برای منیانرژی ایجاد کرده و سبب انتقال آن میشود، منی هم ذهن را تصفیه کرده و اگر در جهت درست هدایت شود، تواناییهای آن را ارتقا میبخشد. مطالعات فیلسوفانه ای که عمیقآ بر روی عملکرد غدّههای درون ریز متمرکز
شدهاند، بر این باروند که بدن طیّ فرایند خودانزالی انرژی بیشائبهای را از دست میدهد. افراد زیادی با چهرههای زیبا بودهاند که در اثر انجام این کار زیبایی خود را از دست دادهاند! چه بسیار مغزهایی که منحط و فاسد شدهاند! و ... همه و همهی این وقایع به دلیل آن است که انزال در شرایط و موقعیّت و زمان مناسب انجام نپذیرفته است.
آمار و ارقام گویای این مطلب است که این روزها خودارضایی در خانمها و آقایان جوان بیش از پیش باب شده است. بیمارستانهای روانی مملوّ از زنان و مردانی است که مغزشان به دلیل خودارضایی بیمار گشته است. تیمارستان، مقصد نهایی فردی است که به خودارضایی اعتیاد پیدا میکند.
دکتر اسپایتک امریکایی متخصّص برجسته کالبد شناسی و رئیس جامعه عصب شناختی نیویورک در کتاب خود با عنوان «انرژی خالق» اظهار میدارد که جنونهای متفاوتی به واسطهی خود ارضایی و آزار و اذیّتهای جنسی پدید خواهد آمد، چراکه مایع مغزی ابتدا سرشار از لسیتین است
و سپس بهواسطهی انزال غیرمترقبه، از لسیتین خالی میشود. به همین دلیل ارگانها به جای آن، باید از سایر بافتها و اعصاب موجود در مغز استفاده کنند.
خودارضایی که از جمله نقصهای فردی به شمار میرود، سبب ایجاد تصوّرات شهوانی در ذهن فرد میشود. در دراز مدّت، فرد عدم تمایل جنسی نسبت به جنس مخالف خود پیدا میکند، از نظر ذهنی خسته میشود، و دچار ناتوانیهای جنسی خواهد شد.
ساموئل اون ویر در بخش نهم کتاب خود با عنوان «ازدواج موفّق» اینطور مینویسد: تصوّرات جنسی و تخیّلات شهوانی سبب ایجاد ضعف جنسی و ذهنی میشود. شاید در نگاه اوّل اینگونه افراد نرمال به نظر برسند و مانند افراد عادی تحریک پذیر باشند، امّا زمانی که میخواهند با طرف مقابل ارتباط برقرار کرده، و خواستههایاو را برآورده سازند، به سرعت ارضا میشوند، آلت
تناسلی به حالت اوّلیّه باز گشته، و در بدترین حالت ممکن قرار میگیرند، و دچار ناامیدی و افسردگی میشوند. آنها در توهّمات جنسی خودشان را غرق کردهاند که این توهّمات هیچ ارتباط و یا شباهتی به دنیای واقعی ندارد. به همین دلیل هنگامیکه در شرایط طبیعی قرار میگیرند، نمیتوانند از خود واکنش مناسب نشان داده و شکست میخورند.
ضعف جنسی - ذهنی ترسناکترین تراژدی است که میتواند برای هر زن یا مرد با احساس و با منطقی اتّفاق بیفتد. زمانیکه یک فرد جوان دست به خودارضاییمیزند، برای او هیچ اهمیّتی ندارد و ترجیح میدهد که هر چه سریعتر خود را تخلیه کند. در علم روانشناسی این امر نهایتآ منجر به بروز عارضهی انزال زودرس در فرد میشود. علاوه بر این، استمناء سبب انبساط عضلات اسفنکتر میشود که این عامل به نوبهی خود موجبات انزال زودرس را بیش از پیش فراهم خواهد آورد.
با توجّه به رویکرد نفسانی - عاطفی رابطهی جنسی، فروید معتقد است که رابطهی جنسی
محصول گردهمآیی یک زن و مرد است که یکدیگر را دوست بدارند و مکمّل یکدیگرباشند. به همین دلیل فروید خودارضایی را یک نقص فردی نامگذاری میکند (به این دلیل که طرف دوم در این ارتباط وجود ندارد، مگر در خیال). در حین خودارضایی فرد اگر مرد باشد، یک زن را در ذهن خود مجسّم میکند و اگر زن باشد یک مرد را، و با او وارد رابطهی جنسی میشود. در این حال خستگی چند برابر میشود، چرا که فرد هم از نظر جنسی از خود کار میکشد و هم از نظر ذهنی.
تصویر شریک جنسی خیالی، مانند یک لوح در ضمیر ناخودآگاه فرد حک میشود و سبب بروز انزالهای شبانه ناخواسته میشود. به این ترتیب که فرد هرچه بیشتر خودارضایی کند، میزان این انزال افزایش مییابد.
روابط جنسی نامشروع با افراد متعدّد، نه تنها از نظر فیزیکی مضرّات بیشماری در بردارد، بلکه میتواند از نظر روحی و ذهنی نیز بر روی افرادی که این کار ار انجام میدهند، تأثیرات نامطلوبی بگذارد. افرادی که در مکالمات محرّک جنسی
شرکت میکنند، کسانی که به خواندن مجلّات محرّک جنسی معتاد هستند، و کسانی که به تماشای فیلمهای ضد اخلاقی جنسی گرایش دارند، مبحث ظریف و مطبوع رابطهی جنسی را به صورت وحشیانه، به دور از انسانیّت، و تنها با رضایت ذهنی با نکبت و بدبختی همراه میسازند.
انسانها باید یادبگیرند که چگونه میتوانند هوشمندانه زندگی کنند.
اسپرمها حاوی رمز ژنتیکی DNA اسید دی اکسی ریبونوکلئیک (RNA ,Deoxyribonucleic Acid)یا اسید ریبونوکلویک (Ribonucleic Acid) آنزیمها، کلسیم، فسفر، نمکهای بیولوژیک، و تستوسترون میباشند. زمانیکه استمناء صورت میپذیرد، کلیّهی این اجزای حیاتی از بدن فرد بیرون کشیده میشود. و اگر فرد در دوران بلوغ قرار داشته باشد، امکان رشد کافی را پیدا نمیکند و نیرویی که در این مواد وجود دارد، جذب نشده و از بدن او خارج میشود. از آنجایی که میزان زیادیکلسیم به همراه منی از بدن خارج میشود، فرد احساس خستگی شدید در استخوانها میکند و ممکن است دچار کوفتگی پا شود.
لازم به ذکر است استخوانهای تنومند نشان دهندهی میزان قدرت فرد هستند. همانطور که میدانید گلبولهای قرمز خونی و پلاکتها در مغز استخوان تولید میشود. فرد جوانی که خودارضایی میکند، اجازه نمیدهد مایع مغز استخوان به خوبی شکل بگیرد و باید تا آخر عمر خود شاهد عواقب آن باشد. زمانیکه فسفر بیش از حدّ طبیعی به واسطهی خودارضایی از بدن خارج میشود، مشکلات عصبی از قبیل رعشه برای فرد ایجاد میشود. در زمان خود ارضایی لسیتین نیز از بدن خارج میشود که این امر سبب فرسودگی سیستم عصبی میشود و به مرور زمان موجبات بیحالی، ضعف اعصاب و نهایتآ مرگ تدریجی سلولهای عصبی را فراهم خواهد آورد.
در هر بار انزال، مردها چیزی در حدود 300 تا 400 میلیون اسپرم به همراه مقادیر زیادی انرژی از دست میدهند. واقعآ چه میشد اگر انسان میدانست چگونه میتواند این انرژی را به جای خارج کردن از بدن، در بدن خود ذخیره نماید؟!
که در نتیجه حتمآ انسانی شبیه به سوپرمن میشد!
پروستات غدّهای است که دقیقآ در زیر گردنهی مثانه قرار گرفته است؛ مایعی به رنگ سفید کدر و لزج ترشّح میکند که به عنوان وسیله ای برای انتقال اسپرمها به شمار میرود. این غدّه تقریبآ در سنّ 21 سالگی به مرحلهی رشد کامل خود میرسد. زمانیکه فرد پیش از رسیدن به بلوغ کامل (در مردان سنّ 21 سالگی) دست به خود ارضایی میزند، پروستات دچار ضعف و نقصان میشود و این امر سبب بروز اختلالات مربوط به پروستات در سنین چهل سالگی به بعد میشود. بدین شکل که غدّهی پروستات بزرگ شده، راه خروج ادرار را مسدود میکند و فرد برای تخلیه ی ادرار باید بالاجبار از سُند پزشکی استفاده کند. این عارضه درست مانند وازکتومی، سبب ایجاد ناتوانی جنسی میشود.
بد نیست بدانید بچّههایی که پدر آنها خودارضایی میکرده، نمیتوانند در سلامت کامل روحی و روانی به سر برند. آنها دارای بیماریهای گوناگونی هستند؛ چراکه از یک تخم نه چندان سالم بوجود آمدهاند.
ساموئل اون ویر در کتاب دیگر خود با عنوان آموزشهای بنیادین در بخش نوجوانی چنین نوشته است: جرمهای خاموشی وجود دارد و پیآمدهای منفوری در پی آن گریبانگیر افراد میشود. اگر فرد مشکلات جنسی اش را مخفی نگه دارد، مرتکب گناه میشود. اگر در مورد مشکلات خود اطّلاعات غلط بدهد نیز مرتکب جرم دیگریشده است. فسادی که به واسطه خود ارضایی ایجاد میشود، قابلیّتها و تواناییهای مغزی را به طور کامل از بین میبرد.
خودارضایی در خانمها نیز به چشم میخورد و این امر، هم دردناک است و هم زجر آور. برخی از مضرّات در خانمها و آقایان مشابه است: اختلال در رشد سیستم عصبی، مغز، خستگی، از دست دادن انرژی و سرزندگی، کاهش قدرت حافظه و عدم تمایل به جنس مخالف. در خانمها شاهد ناباروری نیز خواهیم بود.
بدترین پی آمدی که در خانمها میتوان مشاهده کرد رفتارهای متعارض روانی - اجتماعی
است. خانمهایی که مرتکب این امر میشوند به مرور زمان نمیتوانند با هیچ مردی ارتباط جنسی برقرار کنند؛ چرا که به تدریج تواناییهای اوّلیّه جنسی خود را از دست میدهند. خانمی که خود ارضایی نمیکند، همچنان سرزندگی، زیبایی، برق چشمان، و توانایی جذب بالای خود را حفظ خواهد نمود. خانمها باید از مشاهدهی تصاویر محرّک جنسی خودداری کنند، در مکالمات مبتذل شرکت نکنند، و فقط با افراد شایسته ارتباط دوستی برقرار کنند.
پیش از هر چیز باید بدانید که افراد زیادی به مراکزی که به این منظور دایر شده، مراجعه کرده و حتّی در موارد بسیار حاد و پیشرفته نیز موفّق بر جلوگیری از این عمل غیر اخلاقی شدهاند. چرا شما یکی از آنها نباشید؟ باید یاد بگیرید که چگونه میتوانید جلوی خود ارضایی را با استفاده از تکنیکهایی که در جلسات آموزشی به شما تعلیم داده میشود، بگیرید. در اغلب این جلسات مشاور سعی میکند تا ضمیر ناخودآگاه بیمار را بهکار اندازد. در این جلسات به شما آموزش میدهند که
تمایل به خودارضایی به عنوان یک عینیّت درونی هست که به ذهن شما حملهور میشود. شما باید در مقابل آن ایستادگی کرده و اجازه ندهید که به درون ذهنتان نفوذ کند. در ابتدا شاید انجام این کار قدری دشوار باشد و این توانایی را نداشته باشید که فکرتان را بر روی چیز دیگری متمرکز کنید؛ امّا با تلاش براحتی میتوانید آنرا تحت کنترل خود در آورید. شما براحتی قادر خواهید بود آنرا به طور کامل از زندگی خود حذف کنید. اگر فرد در گذشته دائمآ خودارضایی میکرده و سپس این کار را متوقّف کند، خودش متوجّه تغییرات بوجود آمده در زندگی اش خواهد شد و میتواند مقادیر زیادی انرژی و تواناییهای ذهنی اش را ذخیره کرده و بدون احساس هیچ گونه ترس و واهمه ای با حقایق زندگی روبرو شود.
عادات سالم را در خود تقویت کنید. از تصاویر محرّک جنسی اجتناب کنید. به جوکهای مبتذل گوش ندهید. دوستان سالم برای خود انتخاب کنید و از پوشیدن زیر پوش های تنگ و چسبان خودداری نمایید.
از مصرف گوشت گاو، به ویژه در وعدهی غذایی شام خودداری کنید. مصرف یک وعده غذای حیوانی آن هم در ناهار کافی است.
مقالات مختلفی که پیرامون روابط سالم میان زن و مرد وجود دارد را به دقّت مطالعه کنید، تا آگاهیهای کلّی شما ارتقا پیدا کند.
پایان