ghaemiyeh.com
سرشناسه : بریموندی، محمدحسین، ۱۳۵۴ -
عنوان و نام پدیدآور : چهل حدیث داوری/ محمدحسین بریموندی.
مشخصات نشر : قم: آستانه مقدسه قم،انتشارات زائر، ۱۳۸۷.
مشخصات ظاهری : ۵۵ ص.؛ ۱۲ × ۵/۱۶ سم.
فروست : آستانه مقدسه قم،انتشارات زائر؛ ۱۵۷. چهل حدیث؛ ۲۸.
شابک : ۶۰۰۰ ریال: 978-964-180-055-2
یادداشت : کتابنامه: ص. ۵۳- ۵۵؛ همچنین به صورت زیرنویس.
موضوع : اربعینات -- قرن ۱۴
موضوع : احادیث شیعه -- قرن ۱۴
موضوع : قضاوت -- احادیث
شناسه افزوده : آستانه مقدسه قم. انتشارات زائر
رده بندی کنگره : BP۱۴۳/۹/ب۴۶چ۹ ۱۳۸۷
رده بندی دیویی : ۲۹۷/۲۱۸
شماره کتابشناسی ملی : ۱۹۱۸۰۲۸
فهرست مطالب
مقدمه ناشر... 5
1 . قضا... 13
2 . داوری الهی... 14
3 . قضاوت رسول اللّه در بین مردم... 15
4 . ویژگی الهی قضاوت اهل بیت«ع»... 16
5 . قرآن و سنت برترین داور... 17
6 . اهمیت قضاوت در اسلام... 18
7 . داوری طاغوت... 19
8 . دانش قضات... 20
9 . قضاوت براساس گمان... 21
10 . جایگاه صلح در قضاوت... 22
11 . عادلترین مردم... 23
12 . رسوایی در حکم جور... 24
13 . اهمیت قضاوت به حکم الهی... 25
14 . طلب قضاوت برای دنیا... 26
15 . خصوصیات قاضی خوب... 27
16 . قضاوت ناحق... 28
17 . عواقب حکم جور... 29
18 . جایگاه بیّنه و یمین در قضاوت... 30
19 . پاداش زحمات قاضی... 31
20 . رعایت آداب قضاوت... 32
21 . رحمت الهی برسر قضاوت حق... 33
22 . همراهی ملائکه با قضات... 34
23 . قضات طاغوت... 35
24 . قضاوت در حالت غیر عادی... 36
25 . گوش دادن به کلام طرفین... 37
26 . عدالت در نگاه و اشاره... 38
27 . اهمیت گفتار قاضی در قضاوت... 39
28 . عامل عزل قاضی... 40
29 . جایگاه قاضی عادل در آخرت... 41
30 . قضاوت جور در جهنّم... 42
31 . رجوع به قاضی ظالم... 43
32 . موانع قبولی شهادت در قضا... 44
33 . رشوه در قضاوت... 45
34 . شفاعت در حد نیست... 46
35 . خطا در قضاوت (غیر عمد)... 47
36 . بدترین قاضی... 48
37 . آفت قضاوت... 49
38 . زوال قدرت قاضی... 50
39 . شهادت دروغ... 51
40 . تلقین نکردن به گواهان... 52
منابع و مآخذ... 53
کَلامُکُمْ نُورٌ
سخن شما اهل بیت، نور است.
زیارت جامعه کبیره
بر آستان احادیث اهل بیت ، عقل خضوع میکند دل خشوع مییابد و روح سیراب میشود . احادیث نورانی ائمه اطهار ، منشوری است که حکمتهای قدسی و معارف ناب الهی را بر دلها و عقلها میتاباند . گلشنی روح پرور و گنجینهای گرانبها و سرمایهای پایانناپذیر است .
امام باقر علیهالسلام فرمود :
شَرِّقا أوْ غَرِّبا ، فَلا تَجِدانِ علما صحیحا اِلاّ شیئا خَرَجَ مِنْ عِندنِا اهلِ البیت؛(1)
به شرق و غرب جهان بروید ، هیچ دانش صحیحی نخواهید یافت ، مگر آن که از ما خاندان پیامبر صادر شده است .
همواره مدیون راویان ، محدّثان و عالمان گذشته شیعهایم که با دقّت و درایت و مسئولیتشناسی ، سخنان نورانی پیشوایان معصوم را ثبت و ضبط کرده و به عنوان «میراث اهل بیت» به نسلهای بعدی سپردهاند .
احادیث اهلبیت علیهمالسلام آنگونه که خودشان فرمودهاند ، «نور» است .
مجموعههای حدیثی ، دانشکدههای صامت امّا جاویدان امامان شیعه است که بشریّت را آموزش غیر حضوری میدهد و خرسندیم که ما میراثدار این
1) 1 . الکافی ، کلینی ، ج 1 ، ص 399 .
علوم و معارفیم . برای پیمودن راه صحیح زندگی و
رهایی از حیرتها و ضلالتها و کج راههها ، نیازمند این احادیثیم که «چراغ راه» و هدایتگر اندیشهها و صفابخش دلها و جانها است .
روایات پیامبر خدا صلیاللهعلیهوآله و اهل بیت او ، هم در عرصه مباحث اعتقادی برای ما «حجّت» است ، هم در قلمرو فقه و تبیین احکام شرع و حلال و حرام الهی سند و پشتوانه است ، هم در موضوعات اخلاقی ، تربیتی ، تهذیب نفس ، پند و موعظه ، سرشار از حکمت و بینش و هدایت است و اگر مردم با احادیث نورانی خاندان عصمت و طهارت آشنا شوند ، دل در گرو محبت و اطاعت آنان مینهند، همانگونه که حضرت رضا علیهالسلام فرمود : اِنَّ النّاسَ لو عَلِموا مَحاسِنَ کلامِنا لاَتّبعونا؛(1)
1) 1 . بحار الانوار ، ج 2 ، ص 30 ، ح 13 .
اگر مردم خوبیها و زیباییهای سخن ما را بدانند ، از
ما پیروی میکنند .
بر این اساس ، آموختن ، نوشتن ، بیان ، نشر ، شرح و تبیین، حفظ و تعلّم احادیث اهل بیت ، کاری است ارزشمند و در راستای حفظ و گسترش فرهنگ اهل بیت علیهمالسلام .
کتب حدیثی شیعه ، همچون دریایی عمیق و موّاج پر از گهرهای نفیس است . برای بهرهگیری از ذخایر این اقیانوس ژرف و پرگهر ، باید به غوّاصی در دل آن پرداخت و لؤلؤ و مرجانهایی به دست آورد و به نسل امروز و مشتاقان عرضه کرد .
«چهل حدیث نویسی» ، یکی از گامهای ارزشمند در نشر و تشریح احادیث عترت پاک نبوی است که عالمان از دیرباز به آن مبادرت میورزیدند و جامعه را از معنویّت آثار اهل بیت بهرهمند میساختند . اینکه
امامان فرمودهاند : هر کس چهل حدیث از احادیث ما را حفظ کند ، در روز قیامت فقیه و دین شناس
برانگیخته میشود ، هم پشتوانه چنین حرکت علمی و فرهنگی است ، هم ما را به ضرورت حفظ احادیث آنان آگاه میکند . چه حفظ به معنای به حافظه سپردن باشد ، چه ثبت و ضبط و جلوگیری از فراموش شدن و از بین رفتن باشد و چه به معنای حفظ در عمل . به هر حال ، تشویقی است برای رویکرد به معارف اهل بیت که در کلمات نورانی آنان نهفته است .
امروز ، نیاز جامعه به آشنایی با فرهنگ ناب اهل بیت ، بیش از هر زمان احساس میشود . عطش و استقبال هم که مردم از خود نشان میدهند ، ضرورت ارائه و عرضه کلمات خاندان عصمت را در قالبی روان ، سهل الوصول و متناسب با اقشار مختلف علاقهمند ، روشنتر نشان میدهد و به همین دلیل ، مراکز و
مؤسّسات و اشخاصی به نشر «چهل حدیث» میپردازند .
آستانه مقدسه حضرت معصومه علیهاالسلام نیز به عنوان یک حرکت فرهنگی در راه نشر احادیث پیشوایان دین
و ترویج معارف عترت ، اقدام به چاپ این سلسله از چهل حدیثهای موضوعی کرده است . موضوعات ، ابتدا در کمیتهای تعیین ، سپس به محققان و مؤلفان سفارش داده شده تا به گردآوری و تدوین چهل حدیث پیرامون موضوعات برگزیده بپردازند . سعی شده است اغلب موضوعات ، اخلاقی ، تربیتی ، کاربردی و معارفی باشد . تا چه قبول افتد و چه در نظر آید .
امّا جزوه حاضر .....
از جلوههای مهم نظام اسلامی ، اجرای عدالت در جامعه و رساندن حق به حقدار و جلوگیری از ظلم است و این مسؤولیت مهمّ ، بر عهده قوّه قضائیه ،
قضات ، دادگاهها و همه اشخاص ومراکز مرتبط با قضاوت و دادرسی است .
داوری در نزاعها و قضاوت در مخاصمات ، کاری بس بزرگ و دشوار است که اگر بر پایه حق و عدل
صورت گیرد، مایه آبروی یک حکومت و اعتماد مردم به مسؤولان و دلگرمی در زندگی است و اگر خدای نکرده به رشوه و بیعدالتی آلوده شود ، موجب خشم خدا و نارضایتی مردم میگردد.
در منابع دینی ، درباره قضاوت و صفات قاضی و بایستههای داوری و برکات اجرای حدود الهی و پاداش قاضیان خداترس و عادل و باانصاف ، رهنمودهای ارزندهای وجود دارد و نکات مهمّی درباره این مسأله حیاتی و عواقب و آثار قضاوت به جور و قضاتِ وابسته به دنیا بیان شده است .
این جزوه که به همّت برادر ارجمند حجة الاسلام
محمّد حسین بریموندی فراهم آمده است ، گزیدهای از انبوه روایات اسلامی درباره این موضوع است . در همین جا از زحمات ایشان تقدیر میشود .
امید است تعالیم دین و رهنمود پیشوایان معصوم علیهمالسلام ، دستگاه قضایی و قاضیان و دادرسان ما
را در قلمرو «قضاوت به عدل» و «پرهیز از جور» مفید افتد و جامعه ازبرکات آن برخوردار گردند.
انتشارات زائر / آستانه مقدسه
1387 ش
اِنَّ اللّهَ یَاْمُرُکُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الاَماناتِ اِلی اَهلِها وَ اِذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النّاسِ اَنْ تَحْکَمُوْا بِالْعَدْلِ اِنَّ اللّهَ نِعِمّا یَعِظُکُمْ بِهِ اِنَّ اللّهَ کانَ سَمیعا بَصیرا؛(1)
خداوند به شما فرمان میدهد که امانتها را به صاحبان آنها باز گردانید، و چون بین مردم داوری میکنید، دادگرانه داوری کنید. خداوند به امری نیک پندتان میدهد، که خداوند شنوای بیناست.
1) 1 . نساء: 58.
وَ اللّهُ یَحْکُمُ عَلَی ما غابَ عَنْکَ؛(1)
داوری در آنچه از تو پنهان است با خدای جهان میباشد.
1) 1 . نهج البلاغه، نامه 53، ص 404
امام صادق علیهالسلام :
اِنَّ رَسُولَ اللّهِ صلیاللهعلیهوآله قَدْ قَضی بِشاهدٍ وَ یَمِینٍ؛(1)
به درستی که رسول خدا صلیاللهعلیهوآله با شاهد و سوگند بین طرفین دعوا قضاوت میکردند.
1) 1 . وسائل الشیعه، ج 27، ص 267.
علی بن الحسین علیهالسلام :
قالَ سَأَلْتُهُ بِأَیِّ حُکمٍ تَحْکُمُونَ؟ قالَ: حُکمِ آلِ داوودَ فَإنْ اَعیانا شَیءٌ تَلقَّانا بِهِ رُوحُ القُدسِ؛(1)
جعید همدانی گوید: از امام سجاد علیهالسلام پرسید: «بر چه اساسی قضاوت میکنید»؟
فرمود: «به حکم و قضاوت داوود». پس اگر در جایی درماندیم روح القدس آن را به ما میرساند.
1) 1 . الکافی، ج 1، ص 398.
علی علیهالسلام درباره ارجاع اختلافات به خدا و رسول صلیاللهعلیهوآله فرموده است:
فَرَدُّهُ إِلَی اللّهِ اَنْ نَحْکُمَ بِکِتابِهِ وَرَدُّهُ إِلَی الرَّسُولِ أَنْ نَأخُذَ بِسُنَّتِهِ؛(1)
در (خصومت و اختلافات) کتاب الهی و سنت نبوی را مراجع حل اختلاف قرار دهید.
1) 1 . نهج البلاغه، خ 124، ص 168.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام به شریح:
قَدْ جَلَسْتَ مَجْلِسا لایَجْلسُهُ إِلاَّنَبِیٌّ اَوْ وَصِیُّ نِبیٍّ اَوْ شَقِیٌّ؛(1)
در جایگاهی نشستهای که فقط جای نبی و وصی یا انسان شقی و بدبخت است.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 406.
امام صادق علیهالسلام :
مَنْ تَحاکَمَ إِلی الطاغُوتِ فَحَکَمَ لَهُ فِإِنَّما یَأْخُذُ سُحْتا وَ إِنْ کانَ حَقُّهُ ثابِتا؛(1)
اگر کسی طاغوت را حاکم دعوا قرار دهد، اگرچه حق مسلمی برای او حکم کند، حق تصرف در آنچه را گرفته ندارد و آن سحت و مال حرام است، اگرچه حق مسلم او باشد.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 412.
امام صادق علیهالسلام :
أُنْظُرُوا إِلی رَجُلٍ مِنْکُمْ یَعْلَمُ شَیئا مِنْ قَضائِنا فَاجْعَلُوهُ بَیْنَکُم فَإِنّی قَدْ جَعَلْتُهُ قاضِیا فَتَحاکَمُوا إِلَیهِ؛(1)
از جمع خود (شیعیان) به کسی مراجعه کنید که بر احکام الهی وقوف و آشنایی دارد و ما او را در بین شما قاضی قرار دادیم. داوری را پیش وی ببرید.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 412.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
لَیْسَ مِنَ الْعَدْلِ الْقَضاءُ عَلَی الثِّقَةِ بِالظَنِّ؛(1)
از عدالت نیست که بر شخص مورد اعتماد براساس گمان داوری کنی.
1) 1 . نهج البلاغه، حکمت 220، ص 482.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام به شریح:
وَ اعْلَمْ أَنَّ الصُّلحَ جائزٌ بَیْنَ المُسلِمینَ اِلاّ صُلحا حَرَّمَ حَلالاً أَو أَحَلَّ حَراما؛(1)
بدان ای شریح، صلح جایز است بین مسلمانها تا جایی که حلال حرام نگردد یا چیز حرام حلال نشود.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 413.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
أَعْدَلُ الْخَلْقِ أَقْضاهُم بِالحَقِّ؛(1)
عادلترین مردم قضاوت کنندهترین آنان به حق هستند.
1) 1 . غرر الحکم، ج 1، ص 184.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
أَفْظَعُ شَیءٍ ظُلمُ الْقُضاةِ؛(1)
دردناکترین چیز ستم کردن قاضیان است.
1) 1 . غرر الحکم، ص 147.
امام صادق علیهالسلام :
مَنْ حَکَمَ فی دِرهَمینِ بِغَیرِ ما أَنْزَلَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ فَهُوَ کافِرٌ بِاللّهِ العَظیمِ؛(1)
کسی که در دو درهم به غیر آانچه از طرف خداند نازل شد حکم کند، کافر به خداوند بزرگ است.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 408.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
مَنْ ابتَغی القَضاءَ وَ سَأَلَ فِیهِ الشُفَعاءَ وُکِلَ إِلی نَفْسِهِ وَ مَنْ اُکْرِهَ عَلَیهِ أَنْزَلَ اللّهُ عَلیهِ مَلَکا یُسَدِّدُه؛(1)
هر که جویای منصب قضاوت باشد و برای رسیدن به آن متوسل به این و آن شود، خداوند او را به خودش واگذارد و هر که مجبور به پذیرفتن آن شود خداوند فرشتهای بر او فرو فرستد که استوارش بدارد.
1) 1 . کنز العمال، ج 6، ص 94، ح 14994.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
ثُمَّ اخْتَرْ لِلْحُکمِ بَیْنَ النّاسِ أَفْضَلَ رَعْیَّتِکَ فِی نَفْسِکَ مِمَّنْ لاتَضِیْقُ بِهِ الاُمُورُ وَلاتَمْحَکُهُ الْخُصُومُ...؛(1)
پس از میان مردم، برترین فرد نزد خود را برای قضاوت انتخاب کن کسانی که مراجعه فراوان آنها را به ستوه نیاورد و برخورد مخالفان با یکدیگر او را خشمناک نسازد.
1) 1 . نهج البلاغه، نامه 53، ص 410.
امام صادق علیهالسلام :
رَجُلٌ قَضی بِجَوْرٍ وَ هُوَ یَعْلَمُ فَهُوَ فی النّارِ، وَ رَجُلٌ قَضی بِجَوْرٍ وَ هُوَ لایَعْلَمُ فَهُوَ فی النّارِ؛(1)
کسی که به ستم حکم کند در حالی که میداند، در آتش است و کسی که جاهلانه حکم به ستم کند، جایگاهش آتش است.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 407.
امام صادق علیهالسلام :
اَیُّ قاضٍ قَضی بَیْنَ إِثنَینِ فَأخْطَأَ سَقَطَ أَبعدَ مِنْ السَماءِ؛(1)
هر قاضی در قضاوت دو نفر عمدا به غیر حق حکم کند، سقوطش از سقوط از آسمان به زمین هم سختتر است.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 408.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
اَلبَیِّنَةُ عَلَی مَنِ ادَّعی وَ الیَمینُ عَلی مَنْ اُدُّعِیَ عَلَیهِ؛(1)
شاهد آوردن بر کسی است که ادعایی دارد و قسم مال کسی است که ادعا علیه اوست (انکار میکند).
1) 1 . کافی، ج 7، ص 415.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
إِیّاکَ وَالتَّضَجُّرَ وَ التَّأذّی فی مَجْلِسِ القَضاءِ الَّذی أوجَبَ اللّهُ فیه الأجرَ، و یَحْسُنُ فیه الذُّخْرُ لِمَنْ قَضی بِالحقِّ؛(1)
مبادا در مجلس قضاوت اظهار خستگی و ناراحتی کنی، مجلس که خداوند در آن پاداش قرار داده و برای هر کسی که به حق داوری کند ذخیره خوبی در نظر گرفته است.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 413، ح 1.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
یا شُرَیْحُ لاتُسارَّ أَحَدا فی مَجْلِسِکَ، وَ إِذا غَضِبْتَ فَقُمْ، وَلاتَقْضِیَنَّ وَ أَنْتَ غَضْبانُ؛(1)
ای شریح در مجلس قضاوت، در گوشی صحبت مکن؛ و اگر عصبانی شدی، برخیز و در حال خشم هرگز داوری مکن.
1) 1 . من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 15، ح 3239.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام به شریح:
یَدُاللّهِ فَوْقَ رأسِ الْحاکِمِ تُرَفْرِفُ بِالرَّحْمَةِ، فَإِذا حافَ وَکَلَهُ اللّهُ اِلی نَفْسِهِ؛(1)
دست رحمت خدا، بر فراز سر قاضی در حرکت است. پس هر گاه ستم و حق کشی کند، خداوند او را به خودش وا میگذارد.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 410، ح 1.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
اِذا جَلَسَ القاضِی فی مَجْلِسِهِ، بَسَطَ عَلَیْهِ مَلَکانِ یُسَدِّدانِهِ وَ یُرشِدانِهِ وَ یُوفِّقانِهِ، فَاِذا جار یَخْرُجانِ وَ یَتْرُکانِهِ؛(1)
زمانی که قاضی بر مسند قضاوت مینشیند فرشتگان فرود میآیند بر او که او را یاری و ارشاد میکنند و هنگامی که حکم ناحق بدهد خارج میشوند و او را ترک میکنند.
1) 1 . عوالی اللآلی، ج 2، ص 342، ح 1.
امام صادق علیهالسلام :
کُلُّ حاکِمٍ یَحْکُمُ بِغَیْرِ قُوْلِنا أَهْلَ البیتِ فَهُوَ طاغُوتٌ؛(1)
هر حاکمی که به غیر قول ما اهل بیت حکم کند، پس طاغوت است.
1) 1 . مستدرک، ج 17، ص 244، ح 21240.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
اِنَّهُ نَهی أَنْ یَقْضی القاضِی وَ هُوَ غَضْبانُ أَوْ جائِعٌ أَوْناعِسٌ؛(1)
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله نهی فرمودند از قضاوت قاضی در حالت خشم، گرسنگی و یا چرت زدن.
1) 1 . مستدرک الوسائل، ج 17، ص 349، ح 24544.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
إِذا تَقاضی إِلَیْکَ رَجُلانِ فَلا تَقْضِ لِلأَوّلِ حَتّی تَسْمَعَ مِنَ الآخَرِ فَإِنَّکَ إِذا فَعَلْتَ ذلِکَ تَبَیَّنَ لَکَ الْقَضاءُ؛(1)
هر گاه در مسند قضاوت نشستی حکم مده؛ مگر آنکه حرفهای هر دو را شنیده باشی. در آن صورت است که داوری برای تو روشن خواهد شد.
1) 1 . من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 13.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
مَنْ أُبْتُلِیَ بِالقَضاءِ بینَ المسلمینَ فَلْیَعْدِلْ بَیْنَهُم فِی لَحْظِهِ وَ اِشارَتِهِ وَ مَقْعَدِهِ وَ مَجْلِسِهِ؛(1)
هر که به داوری کردن میان مسلمانان مبتلا شود، باید در نگاهها و اشاره کردنها و جای نشستن و نحوه نشستن خود نسبت به آنها یکسان رفتار کند.
1) 1 . کنز العمال، ج 6، ص 102، ح 15032.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
لِسانُ القاضِی بَینَ جَمْرَتینِ مِنْ نارٍ حَتّی یَقْضِیَ بَینَ النّاسِ فَإِمّا إِلی الجَنَّةِ وَ إِمّا إِلَی النَّارِ؛(1)
زبان قاضی [در هنگام قضاوت] میان دو پاره آتش است تا آنکه میان مردم قضاوت کند و سرانجام او را به سوی بهشت یا جهنم میکشاند.
1) 1 . تهذیب الاخبار، ج 6، ص 392.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
وَلِّیَ اباالأسودِ الدُوئَلی القَضاءَ، ثُمَّ عَزَلَهُ . فَقالَ لَهُ: لِمَ عَزَلْتَنی وَ ما جَنَیْتُ وَ ما خُنْتُ؟ فَقالَ : اِنّی رَأیتُ کَلامَکَ یَعْلُو عَلی کَلامِ خَصْمِکَ؛(1)
امام علی علیهالسلام ابوالاسود دوئلی را به قضاوت گماشت. سپس او را عزل کرد. امام علیهالسلام در پاسخ به ابو الاسود دوئلی که پرسید: «چرا مرا با آن که مرتکب خیانت و جنایت نشدهام از منصب قضا عزل کردی»؟ حضرت فرمود: «دیدم که صدایت را از صدای خصم بالا بردهای».
1) 1 . عوالی اللآلی، ج 2، ص 343، ح 5.
امام باقر علیهالسلام :
إِنَّ لِلّهَ جَنَّةً لایَدْخُلُها إِلاّ ثَلاثَةٌ : أَحَدُهُمْ مَنْ حَکَمَ فی نَفْسِهِ بِالحَقِّ؛(1)
خداوند را در قیامت بهشتی است که احدی به آن راه ندارد، مگر سه گروه یکی از آن سه گروه کسی است که درباره خودش به حق قضاوت کند.
1) 1 . کافی، ج 2، ص 148.
امام صادق علیهالسلام :
إِنَّ النَّواویسَ شَکَتْ إِلی اللّهِ شِدَةَ حَرِّها، فَقالَ لَها: اُسْکُتی؛ فَاِنَّ مواضعَ القُضاةِ أَشَدُّ حَرّا مِنکِ؛(1)
نواویس (جایگاهی در دروزخ) از گرمای سخت خود به درگاه خداوند شکایت کرد. خداوند خطاب به آن فرمود: ساکت باش. همانا جایگاه قاضیان از جای تو سوزانتر است.
1) 1 . من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 6، ح 3226.
امام صادق علیهالسلام :
أَیُّما مُومِنٍ قَدَّمَ مُؤمنا فی خُصومَةٍ إلی قاضٍ أو سلطانٍ جائِرٍ فَقضی عَلَیهِ بِغَیْرِ حُکْمِ اللّهِ فَقَدْ شَرِکَهُ فی الأِثمِ؛(1)
هرگاه مومنی برادر مومن خودش را جهت رفع خصومت به سوی قاضی یا حاکم ظالمی ببرد و او برخلاف حکم الهی، حکم کند، شریک در گناه قاضی ظالم خواهد بود.
1) 1 . کافی، ج 2، ص 358.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
لَمْ تَجُزْ شَهادَةُ الصَبیِّ وَ لاخَصْمٌ و لامُتَّهَمٌ ولاظَنِینٌ؛(1)
گواهی کودک و دشمن و متهم و ظنین (مورد گمان بد) پذیرفته نمیشود.
1) 1 . النوادر أشعری، ص 160.
امام صادق علیهالسلام :
اَلرَّشاءُ فِی الْحُکْمِ هُوَ الْکُفْرُ بِاللّهِ؛(1)
پذیرش رشوه در قضاوت همانا کافر شدن به خداست.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 409.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
یا اُسامَةُ ! لاتَشْفَع فی حَدٍّ؛(1)
ای اسامه! در حدود الهی شفاعت و واسطهگری مکن.
1) 1 . کافی، ج 7، ص 254، ح 4.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
اِنَّ ما أَخَطَأَتِ القُضاةُ فی دَمٍ أَوْ قَطْعٍ فَهُوَ عَلی بَیتِ مالِ الْمُسْلِمینَ؛(1)
همانا خطای قاضی در حکم قصاص به قتل یا قطع عضو بر عهده بیت المال مسلمین است.
1) 1 . من لایحضره الفقیه، ج 3، ح 8، ص 5.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
شَرُّ القُضاةِ مَنْ جارَتْ أَقْضِیَتُهُ؛(1)
بدترین قاضیها کسی است که ستمگرانه داوری کند.
1) 1 . غرر الحکم، ج 2، ص 1194، ح 571.
1) 1 . غرر الحکم، ج 2، ص 3936، ص 1194.
امام امیر مؤمنان علی علیهالسلام :
مَنْ جارَتْ أَقْضِیَتُهُ زالَتْ قُدرَتُهُ؛(1)
هر که در حکمهایش ستم نماید، قدرتش زایل گردد.
1) 1 . غرر الحکم، ج 2، ص 1194، ح 7943.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
یُبْعَثُ شاهدُ الزُّورِ یَوْمَ القِیامَةِ یَدْلَعُ لِسانَهُ فی النّارِ کَما یَدْلَعُ الْکَلْبُ لِسانَه فی الإناءِ؛(1)
در روز قیامت حال کسی را که شهادت دروغ داده که با زبان خود آتش جهنم را میلیسد، همان طور که سگ کاسه آب را میلیسد.
1) 1 . دعائم الاسلام، ج 2، ص 507.
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله :
اِنَّ رَسُولُ اللّهِ نَهی أَنَ یُحابِیَ القاضی أَحَدَ الخَصْمَینِ بِکَثْرةِ النَّظَرِ وَ حُضُورِ الذِّهنِ، وَ نهی عَن تَلقینِ الشُّهُودِ؛(1)
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله از اینکه قاضی فقط به یکی از طرفین مخاصمه نیک بنگرد و توجه کند نهی فرموده و از تلقین کردن به گواهان نیز نهی فرمود.
1) 1 . مستدرک الوسائل، ج 17، ص 350، ح 21544.
امام امیر مؤمنان علی علیه السلام:
إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَهَى أَنْ يُضَافَ اَلْخَصْمُ إِلاَّ وَ مَعَهُ خَصْمُهُ(1)
رسول خدا صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نهی فرمود ، از این که شاکی بدون حضور طرف دعوایش میهمان (قاضی) باشد.
1) الکافی ، ج7 ، ص 413 ، ح4.
منابع و مآخذ
تهذیب الاحکام ، شیخ طوسی ، ولادت 385 ه ق خراسان ، وفات 460 ه ق، نجف اشرف ، چاپ دارالکتب الاسلامیة تهران ، 1365 ه ش
دعائم الاسلام ، نعمان بن محمّد تمیمی مغربی ، ولادت 259 ه ق مغرب ، وفات ، 636 ه ق، چاپ دارالمعارف مصر ، 1385 ه ق .
شرح نهج البلاغه ، عبدالحمید بن ابی الحدید معتزلی ، ولادت 586 ه ق مدائن ، وفات 656 ه ق ، چاپ ، کتابخانه آیت اللّه مرعشی قم، 1404 ه ق .
عوالی اللآلی ، ابن ابی جمهور احسائی ، ولات : 840 ه ق . احساءِ ، وفات اوایل قرن دهم هجری قمری ، چاپ ، انتشارات سید الشهداء(ع) قم ، 1405 ه ق .
غررالحکم ، عبدالواحد بن تمیمی
آمدی ، ولادت 510
ه ق آمد ، وفات ، 550 ه ق، چاپ ، انتشارات دفتر تبلیغات قم ، 1366 ه ش .
کافی ، ثقة الاسلام کلینی ، وفات 329-328 ه ق بغداد ، چاپ دارالکتب الاسلامیة تهران ، 1365 ه ش .
مستدرک الوسائل ، محدث نوری ، ولادت 1254 ه ق نور ، وفات ، 1320 ه ق نجف اشرف ، چاپ ، مؤسسه آل البیت قم، 1408 ه ق .
مَن لایحضره الفقیه، شیخ صدوق ، ولادت 305 ه ق قم وفات ، 381 ه ق ، چاپ : انتشارات جامعه مدرسین قم ، سال انتشار : 1413 ه ق.
نوادر اشعری ، احمد بن محمّد بن عیسی اشعری ،
ولادت ، قرن سوم هجری قمری قم . چاپ مدرسه امام مهدی(عج) قم ، 1408 ه ق .
نهج البلاغه ، امام علی بن ابیطالب(ع) ، ولادت ، 13 رجب ، مکّه ، 30 عام الفیل شهادت 21 رمضان سال 40 ه ق کوفه ، ، چاپ انتشارات دارالهجرة قم .
وسائل الشیعة ، شیخ حر عاملی ، ولادت ، 1023 ه ق جبل عامل ، وفات 1104 ه ق ، چاپ مؤسسه آل البیت قم ، 1409 ه ق .