فرهنگ درمان طبیعی بیماریها

مشخصات کتاب

سرشناسه : صدری علیرضا، ۱۳۳۸ -

گردآورنده عنوان و نام پدیدآور : فرهنگ درمان طبیعی بیماریها (به ضمیمه فرهنگ خواص خوراکیها) / تحقیق و گردآوری علیرضا صدری

مشخصات نشر : قم: مسجد مقدس جمکران ۱۳۸۷.‬

مشخصات ظاهری : [ ۴۳۲ ] ص.‬‬

شابک : ۴۵۰۰۰ ریال‬ ‭978-964-973-118-6 :

یادداشت : پشت جلد به انگلیسی Alireza Sadri.Dictionary of diseasea natural therapy‬‭‭.‬

یادداشت : چاپ دوم.

یادداشت : کتاب حاضر در سالهای مختلف توسط ناشران متفاوت منتشر شده است.

یادداشت : کتابنامه ص [ ۴۳۲ ].

یادداشت : نمایه.

موضوع : گیاهان دارویی

موضوع : میوه ها -- مصارف درمانی

موضوع : سبزی ها -- مصارف درمانی

موضوع : پزشکی سنتی

شناسه افزوده : مسجد جمکران (قم)

رده بندی کنگره : ‭RS۱۶۴ ‭/ص ۴ف ۴ ۱۳۸۷

رده بندی دیویی : ‭۶۱۵/۳۲

شماره کتابشناسی ملی : ۱۵۲۴۱۷۵

اشاره

فرهنگ درمان طبیعی بیماریها (به ضمیمه فرهنگ خواص خوراکیها)

تحقیق و گردآوری علیرضا صدری

مقدمه ناشر

طب گیاهی (سنتی) از علومی است که مورد علاقه عموم طبقات قرار گرفته و این طب از قدیم متداول بوده و کتاب‌های بسیاری نیز در این باره تألیف و همچنین در قرآن و در احادیث پیامبر اسلام و امامان معصوم‌علیهم السلام بسیاری نیز آمده از جمله طب النبی صلی الله علیه وآله طب الصادق علیه السلام طب الرضاعلیه السلام و ... .

امروز با توجّه به گسترش علوم پزشکی باعث شده تا تحقیقاتی نیز در طب سنتی انجام گرفتند که خود باعث شده بیش از بیش این علم گسترش پیدا کند.

یکی از عواملی که باعث گسترش این علم شده هزینه خرید داروها و درمان بیماری‌ها می‌باشد که با استفاده از این طب گیاهی مصرف داروها و مخارج هنگفت کاسته می‌شود.

اسلام برای امور زندگی دستوراتی دارد و متضمن این مدّعا دستوراتی است که از امام‌های معصوم‌علیهم السلام به ما رسیده است که حتی روایات و احادیث و فراوانی در خصوص درمان با گیاهان و خواص گیاهان می‌باشد و بسیاری از این مطالب مبنای تحقیق و مطالعات دانشمندان گریده است.

شاید یکی دیگر از دلایل روی آوردن مردم به داروهای طبیعی تأثیر منفی داروهای شیمیایی و اثرات جانبی آن در طی سالیان متمادی می‌باشد ولکن در داروهای طبیعی چنین اثری نمی‌باشد. و همچنین برخی داروهای گیاهی تنها طریق درمان محسوب می‌شود و مواد اولیه موجود در آنها در صنعت داروی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

طب گیاهی تا به آنجا پیش رفته است که امروزه طب سنتی را می‌توان به عنوان مکمل طب جدید به کار برد.

با توجّه به مطالب بالا حال باید مسلمانان به شیوه رهبران بزرگوار خویش اقتدا کنند و از آنها، راه و رسم زندگی و حفظ تندرستی و سلامتی را بیاموزند. که بهترین روش عدم زیاده روی در غذا خوردن است.

در متون اسلامی آمده که امیرالمؤمنین‌علیه السلام در کنار غذا و یا افطار از سبزی استفاده می‌کرده است. بنابراین بهترین راه درمان انواع بیماری‌ها رعایت آداب اسلامی و استفاده از درمان طبیعی می‌باشد.

مقدمه مؤلف‌

فَتَبارَکَ اللَّهُ اَحْسنُ الْخالِقین

سوره مومنون، آیه 14

بنزد آن که جانش در تجلیست

همه عالم کتاب حق تعالیست

شبستری

نظام خلقت جهان اعم از کهکشان‌ها، ستارگان، سیارات، گیاهان، جانوران، خصوصاً انسان که آیه شریفه «لَقَدْ خَلَقْنَاالْانسانَ فی‌اَحْسنِ تَقْویم» برایش نازل شد؛ چنان از حکمت، معیار، نظم و ترتیب برخوردار است که انسان قاصر از تبیین آن می‌باشد.

در این نگاه طبیعی، قصد بر این است که با امداد از نظام خلقت، دیدی طبیعی برای حل مشکلات درمانی ارائه داد تا ضمن اعتدال بینش منفعلانه درمان شیمیایی که امروز انسان را در دام انفعال کشانده و بعضی از آن‌ها کلی آثار جانبی نیز دارند، او را تا حد ممکن آزاد کنیم.

بنده به هیچ وجه مخالف پیشرفت و دستاوردهای علمی نیستم و حتی آن تلاش و کوشش‌ها را موازی آیه شریفه «لَیس لِلْاِنْسانِ اِلّاماسعی دانسته و به ابوعلی‌سیناها و ادیسون‌ها آفرین می‌گویم. لذا معتقدم اگر فرهنگ افراطی مصرف از داروهای شیمیایی را معتدل کنیم، چه بسا بتوانیم بهترین بهره‌برداری را از همین دستاوردهای علمی داشته باشیم.

دکتر میشل موری، نویسنده کتاب «درمان طبیعی» در پیشگفتار کتاب خود آورده است: «بدن انسان قدرت عجیب و عظیمی برای التیام و مداوای خویش دارد» و دکتر عبدالرحیم گواهی، مترجم آن کتاب در «سخن مترجم» آورده است: «متوسط مصرف دارو در کشور ما چند برابر حتی جوامع صنعتی پیشرفته است؟!». همچنین در صفحه 22 روزنامه همشهری مورخ 19/10/81 به نقل از دکتر جعفر سخاوت آمده است:

«میزان مصرف داروهای مسکن در سطح کشور طی بیست سال اخیر ده برابر افزایش یافته است و این داروها در واقع مواد مخدر پنهان هستند».

حال وقتی به معجزات طبّ طبیعی و گیاهی پی ببریم، برایمان روشن خواهد شد که ما می‌توانیم با ابتکار عمل، این خط را دنبال کرده و درصد عمده‌ای از بیماریها را با این روش درمان نمائیم.

در تاریخچه این فرهنگ می‌توانم بگویم اینجانب به عنوان یک معلم مشتاق ، از سال‌ها پیش با یک گرایش طبیعی به کتب خواص میوه‌ها، گیاهان و خوراکیها رو آورده و مطالعات گسترده‌ای در این زمینه انجام دادم. وقتی دانشجوی فوق‌لیسانس رشته تحقیقات آموزشی شدم، با توجّه به اطلاعات و فنون مکتسبه به این نتیجه رسیدم که یک خلاء عمده در این نوع کتب وجود دارد. به طوری که هرکس با انگیزه دسترسی به خوراکیهای مفید برای یک بیماری بخواهد به هر یک از این کتب مراجعه کند باید از اول تا آخر کتاب را بخواند تا اگر تجویز یا تجویزهایی برای بیماری مورد نظرش در آن باشد، به آن دست یابد. چون درصد عمده‌ای از انگیزه مراجعه به این کتب، اینچنین هدفی است و انگیزه خواص را یافتن در برابر آن قابل مقایسه نیست، لذا با توکل به خدا و مشورت بعضی از اساتید و دوستان اقدام به تهیه چنین فرهنگی نمودم.

لازم به ذکر است در مورد میزان و چگونگی مصرف خوراکیها، مشورت با عطار صاحبنظر و محترم محل بسیار سودمند می‌باشد تا وی با توجّه به سن و سال بیمار و شدّت بیماری، ارائه طریق نماید. ضمناً با خوردن یکی دو بار از خوراکیها نباید انتظار معجزه و بهبودی کامل را داشته باشید. هیچگاه پیاده‌روی و ورزش را نیز فراموش نکنید. البته هرگاه خدای نخواسته به بیماری شدیدی مبتلا شدید؛ ضمن مراجعه به پزشک متخصص، به این دستورات را نیز توجّه فرمایید.

عناوین ستاره‌دار مواردی است که صریحاً در «فرهنگ معین» توضیح و تشریح شده است. لذا ضمن توصیه شناخت کلیه موارد، تأکید می‌شود برای شناسایی موارد ستاره‌دار به فرهنگ معین مراجعه کنید.

ضمناً همانطور که در صفحه 394 آمده است از آنجایی که تشخیص داده شد می‌توان به خواص خوراکیها هم از متن این فرهنگ دسترسی یافت ؛ لذا ضمیمه‌ای تحت عنوان «فرهنگ خواص خوراکی‌ها» نیز تقدیم شد.

در پایان ضمن تقاضای بخشش بابت نواقص و کاستی‌ها، از متخصصان و خوانندگان محترم خواهشمند است هرگونه نظر تکمیلی و پیشنهادی خویش را برای جرح و تعدیل، اضافه و نقصان و تصحیح بنویسند و به آدرس ناشر محترم ارسال دارند. ما با عرض تشکر، آن‌ها را در چاپهای بعد به کار خواهیم بست.

امید است این خدمت مورد قبول حضرت حقّ و مقبول ملت شریف ایران قرار گیرد.

ولاحول و لاقوة الاّ باللهّ العلی‌العظیم

علیرضا صدری‌

فهرست

تصویر

محاسن و مزایای فرهنگ حاضر

در حالیکه به نواقص و معایب عدیده‌ای در این فرهنگ اذعان داریم و امید آن می‌رود با توفیق الهی ، از استقبال و نظرات پیشنهادی صاحبنظران بتوان برای تکمیل آن استفاده نمود، امّا محاسن و مزایایی را که برای آن به نظر آمد در ذیل تقدیم می‌کنیم.

1- ترویج فرهنگ درمان طبیعی بین اقشار جامعه.

2- ترتیب الفبایی بیماری‌ها و ارائه تجویز یا تجویزهای طبیعی مستند برای هر یک از آن‌ها.

3- استناد به منابع و مآخذ.

4- تأثیر در کم کردن متوسط مصرف دارو در کشور که متأسفانه چند برابر حتی جوامع صنعتی پیشرفته است؟!

5- آشنایی خوانندگان با جایگزین‌های طبیعی داروهای شیمیایی.

6- عدم وجود ضرر و عوارض جانبی برای تجویزهای ارائه شده.

7- بهره‌برداری هدفدار از میوه‌جات، گیاهان و خوراکیهای سالم و بی‌ضرر.

8- تعدیل حق ویزیتها و مخارج بیمارستانی.

9- ارائه حتی‌الامکان تجویزهای مختلف برای بیماریها به منظور انتخاب موارد سهل الوصول‌تر و مورد علاقه‌تر.

10- در دسترس بودن تجویزها در مغازه‌های میوه فروشی و حداکثر یافتن در مغازه‌های عطاری و داروهای گیاهی.

11- فهرست بیماریهای مندرج در کتاب به ترتیب الفبایی با ذکر صفحه ، از صفحه 354 برای دسترسی ساده‌تر آورده شده است.

12- در ضمیمه کتاب ، فرهنگ خواص خوراکیها به ترتیب الفبایی جمع‌آوری گردیده تا با مراجعه به صفحات درج شده مقابل هر خوراکی، خواص خوراکی موردنظر را بیابید.

تشکر و قدردانی‌

قبل از هرچیز مایلم از همسر عزیزم، شهربانو شریفی تشکر کنم که عاطفه، مهر، محبت، حمایت و بردباری او نعمتهای بزرگی است که خداوند به من و فرزندانم عطا فرموده است. او با وجود مشاغل معلمی و خانه‌داری، کمکهای عمده‌ای در ارائه این خدمت نموده است.

همچنین جا دارد از نویسندگان و مترجمان منابع و مأخذ که نتایج تحقیق و علم خویش را در طبق اخلاص به جوامع انسانی تقدیم داشته و اینجانب توفیق تهیه این فرهنگ را با استناد به کتب آن‌ها داشته‌ام؛ قدردانی کرده و اجر جزیل برایشان مسئلت نمایم.

در پایان از دوستان گرامی که پیوسته از مشورت آن‌ها برخوردار بودم و همچنین از شما خواننده محترم که با مطالعه این کتاب، فرصت طرح جایگزینهای طبیعی برای داروها را دادید، تشکر می‌کنم.

علیرضا صدری‌

آ

آب آوردن انساج (بافتها)

«زنجبیل» به علّت آن که ادرار را زیاد می‌کند در این بیماری تجویز می‌شود.

آب آوردن بدن‌

هرگاه دچار این عارضه شدید مقدار 15 تا 60 گرم کوبیده برگ «زنبق» و عصاره آن را با قدری «عسل» مخلوط کنید و روزی 2 قاشق سوپخوری از آن میل کنید.

آب آوردن ریه‌

از دم کرده 30-15 گرم در هزار گرم آب ریشه «ترب وحشی» و یا خیس کرده 30-15 گرم رنده شده آن در هزار گرم «سرکه» رقیق استفاده می‌شود.

آبریزش بینی‌

2- ضماد پوست تازه‌ی «گردو» با 1 نا»، 3«حنا» جهت آبریزش بینی مفید است.

3- بوییدن «مرزنگوش» و نوشیدن جوشانیده آن معالج آبریزش بینی است.

4- ضماد برگ و ساقه هوایی «مَرغ» جهت جلوگیری از آبریزش بینی تجویز شده است.

5- خوردن میوه خام «به» مخصوصاً شاداب و شیرین آن مفید می‌باشد.

6- «ماش» درمان آبریزش بینی است.

7- بوییدن «گل نسترن» بسیار نافع می‌باشد.

8- چنانچه ریشه درخت «زیتون» را با قدری «برگ زیتون» بجوشانید، آب آن در بینی جهت معالجه آبریزش دماغ سودمند می‌باشد.

آبریزش چشم‌

1- چون بلخ (یکی از مراحل رسیدن خرما) را با «آب غوره» بجوشانید تا غلیظ شود و در چشم سرمه نمایید. جهت معالجه آبریزش چشم مفید می‌باشد.

2- بخور پخته‌ی «بابونه» با «سرکه» جهت رفع آبریزش چشم مفید است.

3- سرمه «عسل» به تنهایی یا مخلوط با آب پیاز جهت آبریزش چشم مفید است.

4- سوخته دانه‌های «انگور» برای آبریزش چشم مفید است.

5- سرمه «انجیر» تجویز می‌شود.

6- چکاندن آب «پیاز» در چشم جهت جلوگیری از آبریزش چشم نافع است.

7- دود برگ «کاج» جهت جلوگیری از آبریزش چشم سودمند می‌باشد.

8- سرمه «گلپر» با «عسل» جهت جلوگیری از آبریزش چشم سودمند می‌باشد.

9- در کتاب دستور الاطباء آمده است که چون ریشه «شبدر» را در سایه خشک کرده و آن را با «آب» و «گلاب» بسایند و در چشم کنند، جهت آبریزش چشم مفید است.

10- معجن «اگیر ترکی» جهت جلوگیری از آبریزش چشم توصیه می‌شود.

11- سرمه ساییده «انار» پخته برای جلوگیری از ریزش آب چشم مفید است.

12- خاکستر شاخ و ساقه‌های نازک «به» مفید است.

13- ضماد «زعفران» بسیار مناسب است.

14- هر شب یک مثقال «مرزه» بخورید و بخوابید ذهن را هم تقویت می‌کند.

15- کشیدن ضماد «مغز گردو» به چشم، مانع ریزش آب می‌شود.

آبستن شدن‌

1- اگر زنی هنگام رگل جوشانده برگ و میوه «تمشک» بنوشد در آن ماه از آبستن شدن معاف خواهد بود.

2- چنانچه زنی به اندازه دو گندم از «نروک» بخورد، یا حمول نماید، دیگر آبستن نخواهد شد.

آبسه*

1- ضماد گرماگرم «پیاز» آب‌پز یا پیازی که در حرارت ملایم بریان شده باشد، مفید است.

2- چند ساقه از «ریواس» را خوب پاک کنید. بشویید. بیست دقیقه بجوشانید. سپس آن را نرم کنید و به صورت ضماد به روی آبسه ببندید. روزی سه بار آن را تجدید کنید. بزودی سر باز خواهد کرد و چرک آن خارج خواهد شد.

3- آرد «چاودار» برای سرباز کردن آبسه نافع است.

4- یکی دو عدد «شلغم» را در آب بپزید. آن را بکوبید یا بطریقی به صورت پوره درآورید. در وسط پارچه نرمی بگذارید و گرماگرم آن را روی آبسه قرار دهید. بزودی آبسه سر باز خواهد کرد.

5- غرغره جوشانده «ختمی» مفید است.

آبسه دندان‌

1- «انجیر» پخته بسیار مفید است.

2- برای باز شدن آبسه‌ی دندان، 1 یب زمینی»، 3«سیب زمینی» پخته یا تنوری را گرماگرم له کرده کنار آن بگذارید.

آبسه دهان و گلو

غرغره جوشانده برگ «ازگیل» مفید است.

آبسه نوک پستان‌

1- برگ های تازه «هویج» را بجوشانید. تفاله آن را روی نوک پستان ضماد نمایید.

2- «به» پخته را با «عسل» خالص مخلوط کنید روی پستان ضماد کنید.

3- خاکستر «چوب بید» را با «سرکه» مخلوط نموده ضماد کنید.

4- مغز حرام و یا «روغن کرچک» را با «سرکه» مخلوط کنید، روی پستان ماساژ دهید و ضماد نمایید.

5- «آرد جو» را با «سرکه» یا «روغن کرچک» خمیر کنید. روی پستان بمالید، برای رفع ورم پستان و ورم چشم و زیر گلو مفید است.

آبله*

1- ضماد «ریواس» با «آرد جو» جهت آبله مفید است.

2- «کاسنی صحرایی» برای مبتلایان به آبله تجویز شده است.

4- ضماد برگ «خاک تره» جهت از بین بردن آبله نافع می‌باشد.

5- 800 گرم «عنّاب» جرجانی و درشت را در 4 لیتر آب بپزید. سپس صاف کنید و به این آب 3 کیلو قند مخلوط کرده شربت بپزید.

6- ضماد برگ «خاک تره» (یک نوع هزاربندک) جهت از بین بردن جراحات تازه آبله نافع می‌باشد.

7- اگر آب تازه «طرخون» را با «سرکه» رقیق گازدار مخلوط کرده و بخورید برای جلوگیری از ابتلا به آبله مفید است.

8- برگ های «گشنیز» در بیرون ریختن دانه‌های آبله تسریع می‌کنند.

9- دانه‌های سبز «سوژا» را که له شده و به صورت ضماد درآمده باشد، روی زخم‌های آبله بگذارید.

10- دم کرده و پخته «عدس» با پوست، به خصوص اگر با «سرکه» یا «آب غوره» مخلوط شود، برای تب آبله مفید است.

11- «توت سفید» و شیرین برای آبله مفید است.

12- «قهوه» مفید است. امّا چون مضر قلب است لذا باید با زعفران خورده شود،

یعنی زعفران را حین دم کردن در آن بریزید و با هم دم کنید.

13- «توت» برای آبله مفید است.

آبله مرغان*

1- از خوردن «ترنجبین» خودداری کرده و به جای آن «شیر خشت» یا «بید خشت» میل نمایید.

2- شربت «تمشک» برای مبتلایان به آبله مرغان بسیار مفید است.

آب مروارید*

1- دانه‌های خشک «رازیانه» را بکوبید و بجوشانید. پس از صاف کردن تا چند روز نیم گرم به وسیله پنبه به چشم بمالید و با آب آن شستشو دهید. ضمناً می‌توانید آب آن را داخل چشم بچکانید.

2- «پیاز خام» را رنده کنید. با «لیموترش» مخلوط نموده، چند هفته روی چشم ضماد کنید.

آپاندیس*

1- «آب پرتقال»، «آب نارنگی»، «پیاز پخته» و «سیب پخته» بخورید.

2- «گوجه فرنگی» عامل مؤثری برای پیش گیری آپاندیسیت می‌باشد.

3- «نخودفرنگی» موجب کاهش درد در فرد مبتلا به آپاندیس می‌شود.

آرتروز

1- مهمترین توصیه برای کسانی که از بیماری آرتروز رنج می‌برند این است که سعی کنند وزنی مناسب داشته باشند. اضافه وزن داشتن به معنای اعمال فشار بیشتر بر مفاصل مبتلاست که وزن بدن را تحمل می‌کنند.

2- مناسب‌ترین رژیم غذایی برای معالجه آرتروز رژیمی است که پر از غذاهای طبیعی، به ویژه میوه‌های نپخته و سبزیهای خام باشد. «گیلاس»، «آلبالو» و «زغال اخته» اهمیت خاصی دارند.

آرتریت‌

به تصلب شرائین مراجعه کنید.

آروغ*

1- «نعناع» آروغ را تسکین می‌دهد.

2- «عرق بهار نارنج» آروغ را تسکین می‌دهد.

3- «زردآلو» آروغ را قطع می‌کند.

آروغ ترش‌

1- «فلفل» آروغ ترش را برطرف می‌سازد.

2- پیران با خوردن «فلفل سبز» آروغ ترش را از بین می‌برند.

3- پخته «مهرای پیاز» قدرت غذایی زیادی دارد. شکم را نرم می‌کند و آروغ ترش را از بین می‌برد.

آستم‌

1- چند روز «آش آماج»، که با 1 رد گندم»، 4«آرد گندم»، «برگ چغندر» یا «اسفناج» و «عدس»، بدون نمک و ادویه‌جات پخته شده بخورید، بعد «آش برنج» با «ماست شیرین» تازه بخورید.

2- «سیر» را بکوبید و یا رنده کنید. در آب جوش بگذارید. پس از دو روز که جا افتاد، ناشتا بخورید. سوپ «سیر» هم مفید است ولی بچّه‌ها نباید بخورند.

3- «جعفری» را بکوبید. با شیر مخلوط کنید. صبح ناشتا بخورید.

4- تا بهبودی کامل هر روز یک لیوان «آب پرتقال» را با کمی «آب لیمو» مخلوط کنید و میل نمایید.

5- از این خوراکیهای مفید استفاده نمایید: «بورانی گزنه» با «ماست شیرین»، «آب کرفس» با کمی «آب لیموی تازه»، «پاهای مرغ پخته شده»، «شلغم پخته» یا شربت و مربای آن، «پیاز خام»، «لیمو»، «انار شیرین»، «شربت زرشک»، «نعناع»، «عسل»، «تمر هندی»، «زیره»، «آب سیب و پرتقال»، «اسفناج» و «مرزه پخته» با «انجیر

خشک»، «آب هویج»، «آب به» و «دانه‌های به» و مکیدن و خوردن لعاب چند عدد «سپستان» در روز.

آسکارید

«هلو» ضد آسکارید است .

آسم*

1- نوشیدن یک فنجان از دم کرده «اسطوخودوس» در فاصله غذاها مفید است.

2- بیست تا سی گرم از ساقه‌های گلدار و تمیز «آویشن» خشک را در آب جوش بگذارید تا خوب جا بیفتد و دم بکشد. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. روزانه چهار تا پنج فنجان از آن به فاصله بنوشید.

3- نوشیدن روزانه پنج فنجان از شربت «بارهنگ» بسیار مفید است.

4- «جعفری» را خرد کنید، در شیر بریزید و همه روزه صبح ها ناشتا بخورید.

5- یک قاشق قهوه‌خوری از دانه‌های «رازیانه» را در یک فنجان آب گرم بریزید. پس از ده دقیقه آن را صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید و همه روزه سه فنجان از آن را در سه مرحله قبل از هر وعده غذا بنوشید. سرفه و ناراحتی‌های سینه را برطرف می‌سازد.

6- «زرشک» خشک را در هاون بکوبید. ده گرم از آن را در یک دسی لیتر آب بخیسانید و پس از یک دقیقه جوشیدن آن را بردارید. به صورت شربت درآورده و میل کنید.

7- نوشیدن یک فنجان قبل از هر وعده غذا، از شربت «سنبل الطیب» مفید است. برای تهیه شربت «سنبل الطیب» شصت گرم از ریشه «سنبل الطیب» را در یک لیتر آب نیم گرم ریزید و دوازده ساعت کنار بگذارید. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید.

8- دو عدد برگ تازه «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش دم کنید. اگر دسترسی به برگ تازه آن ندارید 5 گرم برگ خشک آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید. بعد آن را صاف کرده با «عسل» شیرین سازید و همه روزه از آن بنوشید.

9- گلبرگ های «شقایق» مفید است.

10- مربای «شلغم» بسیار مفید است. برای تهیه مربای «شلغم»، یک کیلو «شلغم» را رنده کنید و آب، «عسل» یا شکر به آن بیفزایید. روی اجاق بگذارید تا خوب بپزد و بشکل مربا در آید.

11- «شیره بولاغ اوتی» را گرفته و همه روزه صبح و عصر یک قاشق سوپ‌خوری به بیمار بدهید.

12- جوشانده «فراسیون» با «انجیر» و «عسل» اثری نیکو در معالجه آسم دارد.

13- برای معالجه آسم مرطوب یک هفته رژیم کرفس بگیرید و ورزشهای سبک، توأم با نفس‌های عمیق در هوای خوب انجام دهید.

14- مغز وسط «برگ های کلم» را مخلوط با مقداری «مغز بادام» بجوشانید تا دو سوم آب آن بخار شود. سپس مقداری «شکر نیشکر» به آن بیفزایید و همه روزه صبح و شب یک استکان از آن بنوشید.

15- حدود ده گرم «گل نرگس» را در یک لیتر آب بجوشانید و مصرف کنید.

16- استشمام «آب جوشانده بادرنجبویه» جهت بیماری آسم مفید می‌باشد.

17- از مغز هسته «انبه» برای تسکین آسم استفاده می‌شود.

18- «توت» برای آسم مفید است.

19- در فیلیپین جوشانده ریشه «بادنجان» به عنوان محرک و ضد آسم خورده می‌شود.

20- «تره تیزک» برای آسم بسیار نافع است.

21- به موارد «تنگی نفس» نیز توجّه کنید.

آفتاب زدگی*

1- «سیب» مفید است.

2- یک عدد «سیب زمینی» را پوست بکنید. رنده کنید. سپس روی نوار استرلیزه شده طبی بگذارید و روی قسمت سوخته شده ببندید. این ضماد را دو ساعت به دو ساعت تجدید کنید.

3- اگر می‌خواهید از شرّ آفتاب‌زدگی مصون بمانید، «روغن گردو» به تن خود بمالید.

4- کمپرس و ضماد پخته «کاهو» مفید است.

5- ضماد برگ های تازه و له شده «گل گاوزبان» برای معالجه آفتاب زدگی مفید است.

6- مالیدن «برگ پخته چغندر» پس از سرد شدن، آفتاب زدگی را معالجه می‌کند.

7- مقداری «لوبیای مرمری یا قرمز» را پخته و آن را کوبیده به تن خود بمالید تا از شرّ آفتاب‌زدگی خلاص شوید.

8- در اندونزی از گرد برگ های خشک کوبیده «گوجه فرنگی» برای رفع آفتاب زدگی پوست و صورت استفاده می‌شود.

9- دانه‌های گیاه «لوبیا چشم بلبلی» مفید است.

10- مالیدن لعاب «به دانه» به پوست برای معالجه آفتاب زدگی پوست نافع است.

11- در چین ریشه له شده «موز» را روی آفتاب زدگی می‌گذارند.

12- در چین جوشانده گیاه «پونه کوهی» را که با گیاه بارهنگ پخته شده باشد، برای معالجه آفتاب زدگی می‌خورند.

13- مالیدن آب «لیمو ترش» تازه به پوست در موارد آفتاب زدگی نافع است .

آلبومین در ادرار

1- «کاکل بلال» دارای چند نوع قند و سرشار از املاح پتاسیم و کلسیم است و برای آلبومین در ادرار داروی مفیدی است.

2- مبتلایان به آلبومین می‌توانند «موز» را چون فاقد مواد سفیده‌ای است؛ همراه با غذاهای مناسب دیگر میل نمایند.

3- برای معالجه‌ی پیدا شدن آلبومین در ادرار از مدر بودن «پیاز» استفاده کنید.

4- دم کرده گل های تازه «حلبوب» در بیشتر امراض کلیوی مانند پیدا شدن آلبومین در ادرار مفید می‌باشد.

5- آثار شفابخش نوشیدن «شربت کاکل ذرت» در اینگونه اشخاص به زودی ظاهر می‌شود. حدود چهل گرم «کاکل ذرت» خشک را در یک لیتر آب، پنج دقیقه بجوشانید. سپس صاف کنید. هر روز پنج بار نصف فنجان بنوشید. این رژیم را به مدّت طولانی انجام دهید.

6- «آرد موز» بسیار مفید است.

آلودگی خون‌

1- «آرتیشو» خون را پاک می‌نماید و چربی و اوره‌ی خون را پائین می‌آورد.

2- مداومت در خوردن «ریواس» باعث پاکی خون می‌شود.

3- نوشیدن دم کرده‌ی «چای» ، خون را صاف می‌کند.

4- خوردن عصاره برگ و سرشاخه‌های گلدار «جعفری فرنگی» برای تصفیه خون مفید است.

5- «خُرفه» تصفیه کننده خون است.

6- «هِنْدبابَرّی» برای تصفیه خون بسیار مفید است.

7- در هند معتقدند که میوه «پرتقال» خون را تصفیه می‌کند.

8- در هندوستان از «بیخ زردچوبه» به عنوان تصفیه کننده خون استفاده می‌شود.

9- اگر آب «انار» شیرین بعد از طعام خورده شود برای تصفیه خون نافع است.

10- «انگور» خون را صاف می‌نماید.

11- به تجویزهای فساد خون نیز توجّه کنید.

آماس*

به ورم مراجعه کنید.

آنْژین*

1- «شلغم» خلط آور بوده و برای مداوای آنژین تجویز می‌شود.

2- غرغره «جوشانده تمشک» برای درمان آنژین سود فراوان دارد.

3- گلبرگ های «شقایق‌النعمان» که دارای مختصری اثر تسکین دهنده می‌باشد برای آنژین مفید است.

4- برای معالجه آنژین، مربای گل «اسطوخودوس» میل نمایید.

5- ضماد برگ های تازه «زنجبیل سگ» را برای معالجه آنژین تجویز کرده‌اند.

6- جوشانده رقیق «صابونی» برای درمان آنژین به صورت غرغره سودمند است.

7- غرغره جوشانده برگ «هزاربندک» برای معالجه آنژین تجویز می‌شود.

8- سه بار جوشانده برگ «ازگیل» را در هر روز غرغره کنید.

9- مقدار بیست تا سی گرم «برگ بو» تازه یا خشک را در ظرفی بریزید. یک لیتر آب جوش به آن بیفزایید. مدّت یک ربع کنار بگذارید تا خوب دم بکشد سپس صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. روزانه دو تا سه فنجان از آن، پس از هر غذا یک فنجان بنوشید.

10- مقدار پنجاه تا شصت گرم از پوست ساقه‌های جوان «بلوط» خشک را بکوبید و به صورت پودر درآورید. در یک لیتر آب سرد بریزید. به مدّت دوازده دقیقه بجوشانید. سپس خنک کنید. روزی سه مرحله با آن غرغره کنید.

11- شربت جوشانده «جو» را روزی سه تا چهار بار غرغره کنید.

طرز تهیه: مقدار بیست گرم «جو» پوست کنده را در یک لیتر آب سرد بریزید و بجوشانید. آب اول آن را دور بریزید و دوباره یک لیتر آب روی آن بریزید و یک ربع بجوشانید. سپس صاف کنید و پس از هر وعده غذا یک فنجان از آن بنوشید.

12- «زرشک» را در هاون بکوبید. ده گرم از آن را در یک دسی لیتر آب بخیسانید. سپس ظرف را روی آتش بگذارید تا بجوش آید. پس از یک دقیقه جوشیدن آن را بردارید. پس از خنک شدن ضمن چند بار غرغره در روز، 3 تا 4 فنجان از آن بنوشید.

13- غرغره «سرکه» نافع است.

14- پنجاه گرم از ریشه‌های خشک «شیرین بیان» را تکه تکه کنید و در یک لیتر آب پنج دقیقه بجوشانید. دوازده ساعت کنار بگذارید. سپس صاف کنید و از آن دو فنجان به فاصله در روز بنوشید.

15- با «آب لیمو» غرغره کنید.

16- «عصاره خفچه» در کاهش حمله‌های آنژینی مؤثر است.

17- مصرف مواد گرفته شده از «خلّه» چنانچه به گونه‌ای مناسب انجام شود، نقش یک داروی سالم و مؤثر برای مداوای آنژین قفسه سینه را ایفا خواهد کرد.

18- گیاه و میوه «زنیان» برای آنژین مفید است.

آنفلوآنزا*

1- استنشاق آب جوشانده‌ی «بومادران» جهت درمان آنفلوآنزا توصیه شده است.

2- نویسنده زبان خوراکیها می‌نویسد: در سفرهای متعددی که همراه با کاروان پزشکی حج به عربستان کرده‌ام، بهترین دارو برای معالجه سینه درد حجاج و همچنین درمان آنفلوآنزای مخصوصی که از امراض بومی مدینه منوره است همانا شربت «بارهنگ» می‌باشد.

3- ریشه «والک» برای معالجه آنفولانزا به کار می‌رود.

4- از «نعناع» برای رفع آنفولانزا استفاده می‌شود.

ا

ِاتّساع ریه‌

15 تا 40 گرم از برگ «گل لادن» را در یک لیتر آب بجوشانید و روزانه 2 تا 3 فنجان از آن میل کنید.

اِحتِقان خون‌

1- «قندرون» (چنانچه گیاه شنگ چمنی را قطع کنید، از آن یک ماده کائوچوکی ترشح می‌شود که به آن قندرون می‌گویند) از احتقان خون جلوگیری می‌نماید.

2- «سیر» کاهنده احتقان است.

اِحتِلام*

1- خوردن گرد کوبیده گلبرگ - پوست صمغ «خار مغیلان» که به مقدار مساوی با هم مخلوط کرده باشید، از احتلام جلوگیری می‌کند. برای این کار بایستی چند روز پی‌درپی، هر روز یک گرم از این مخلوط را صبح ناشتا خورد.

2- 5/1 گرم اسفند را صبح ناشتا به همراه کمی «خاکشیر» بدون این که کوبیده یا خرد شود با آب بخورید.

3- مغز «قرص کمر» (نر و ماده) را هر کدام یک عدد بو بدهید بعد با «نبات» بکوبید، روزی دو قاشق چای خوری صبح ناشتا و شب موقع خوابیدن میل کنید.

4- «فوفل سرخ و سفید» از هر کدام دو دانه با «نبات» بکوبید، روزی دو قاشق چای‌خوری هر صبح و شب موقع خوابیدن بخورید.

5- «تخم کرفس»، «تخم ریحان»، «تخم خرفه»، «تخم ترب» و «سیاه تخمه» را به مقدار مساوی تهیه نموده، دو برابر وزن همه آن‌ها، «نبات» مخلوط کنید و بکوبید. روزی سه قاشق غذاخوری صبح و ظهر و شب بخورید. ضمناً می‌توانید هر کدام را جداگانه دم کنید و آب خالص آن را بخورید.

6- هر شب موقع خوابیدن پنجاه دانه «اسپند» را به دهان بگذارید. با آب سرد بخورید. یا 6 نخود اسپند را در یک استکان آب جوش بریزید. هر صبح ناشتا فقط یک قاشق چای خوری از آن را بخورید.

7- برای رفع احتلام، «ماست شیرین» را با «کندر» و «انزروت» جمعاً یک مثقال بخورید.

8- ریشه «بادنجان»، شاخه‌های خشک شده و برگ های آن مفید می‌باشند.

9- خوردن هفت گرم از «تخم کاهو» برای قطع احتلام مفید است.

اختلالات جریان خون‌

1- 30 تا 60 گرم برگ و یا 6 تا 10 گرم «تخم جعفری» را در یک لیتر آب بجوشانید. حدود 10 دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. بعد آن را صاف کنید و روزانه 3 تا 4 فنجان از آن بنوشید.

2- نوشیدن دم کرده «زرشک» برای اختلال و بی نظمی وضع خون مفید است.

اختلالات ریوی‌

پنج تا شش گرم «برگ قرمز کلم» را کوبیده و در نیم لیتر آب جوشانده، میل نمایید.

اختلالات عصبی‌

1- نوشیدن دم کرده گل «اسطوخودوس» برای آرام کردن اعصاب و ایجاد خوابی آرام مفید است.

2- دم کرده «گل زیتون» را بنوشید.

3- «چار کوهی»، «شب بو»، «چغندر»، «پوست برنج نرم و زبر»، «کرب»، «سرخس نر»، «افسنتین»، «برنجاسب»، «گلابی»، «به»، «سنبل الطیب»، «سنبل ختائی»، «موسیر» و «تیول» برای اختلالات عصبی مفید هستند

اختلالات قاعدگی‌

1- میوه تازه و رسیده «ازگیل» یا کنسرو آن مفید است.

2- 15 گرم «زعفران» را در یک لیتر آب مخلوط کنید. هر روز 2 تا 3 فنجان در سه نوبت بنوشید.

3- از شربت پوست یا برگ درخت «فندق» استفاده کنید.

4- اگر یک هفته قبل از روز رگل، «گل همیشه بهار» مصرف نمایید، به موقع به وضع طبیعی و بدون درد باز خواهید گشت.

5- «شاه اسپرم»، «گزنه»، «سنبل الطیب»، «رازیانه»، «جعفری»، «تمشک»، «گل تلفونی»، «بیدمشک»، «برگ بو»، «بابونه»، «برنجاسب»، «آقطی»، «اکلیل کوهی»، «کاکوتی»، «افسنتین»، «زیره سیاه»، «نعنا» و «چای کوهی» مفید می‌باشند.

اختلالات کبدی‌

1- مصرف «گل همیشه بهار» مفید است.

2- جوشانده «کاکل ذرت»، عوارض کبد و کیسه صفرا را برطرف می‌کند. برای تهیه جوشانده «کاکل ذرت» به تجویز 5 آلبومین در ادرار مراجعه کنید.

3- جوشانده «شنگ» مفید است.

4- «سیب» مفید است.

اختلالات کلیوی‌

1- پنجاه گرم پوست و برگ خشک «آقطی» (گیاه و درختچه ایست وحشی که در شمال ایران هم می‌روید. دانه‌های کوچکی می‌دهد که بعدها قرمز می‌شود) را در یک لیتر آب سرد بریزید تا دو ساعت بماند. سپس ظرف را روی آتش قرار دهید. پس از پنج دقیقه جوشیدن، یک ربع بماند تا خنک شود. سپس آن را صاف کنید. روزانه سه تا چهار فنجان از آن بنوشید.

2- نوشیدن شربت «بنفشه» بسیار مفید است. طرز تهیه: مقدار پنجاه گرم گل بنفشه خشک را در یک لیتر آب سرد بریزید و بجوشانید. یک ربع بعد، پس از خنک شدن با «عسل» شیرین سازید و هر روز سه تا پنج فنجان از آن به فاصله بنوشید.

3- دو یا سه عدد «تره فرنگی» را به صورت گرد گرد ببرید در میان آب به مدّت یک یا دو ساعت بجوشانید. بعد آن را صاف کنید و روزی دو تا سه فنجان در فاصله غذاها بنوشید.

4- بیست عدد برگ تازه یا خشک «زیتون» را در داخل سیصد گرم آب (کمتر از یک سوم لیتر) یک ربع بجوشانید. صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. صبح و عصر گرم کنید و بنوشید. پانزده روز به طور مداوم بنوشید. بعد هشت روز وقفه بدهید و دوباره یک دوره پانزده روزه را شروع کنید تا نتیجه بگیرید.

5- روزی 2 بار جوشانده «پوست سیب» بنوشید.

6- آب یا شربت «کدوی پخته» داروی خوب و مناسبی می‌باشد.

7- مقدار پانزده تا سی گرم از گل های خشک یا بمقدار دو تا سه گرم از گل های تازه یا به مقدار پنجاه تا شصت گرم از برگ های خشک «درخت هلو» را در یک لیتر آب جوش بریزید. دوازده دقیقه بماند. بعد آن را صاف و شیرین سازید. روزی دو تا سه فنجان از آن به فاصله بنوشید.

8- دم کرده برگ «گلابی» را بنوشید.

اختلالات گوارشی‌

1- دم کرده «پونه کوهی» تقویت کننده خوبی برای جهاز هاضمه می‌باشد.

2- مقدار 20 تا 50 گرم برگ یا گل خشک کرده «ترنجان» را در یک لیتر آب

بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» یا «شکر» شیرین سازید و روزی 3 تا 4 فنجان بنوشید. این جوشانده دستگاه گوارش را کاملاً فعال می‌کند و اقسام ناراحتی‌های معده مثل ترشی معده و نفخ و گاز آن را برطرف می‌سازد.

3- سی گرم از «ساقه زیرزمینی خشک مَرغ»، در یک لیتر آب و هشت گرم ریشه شیرین بیان و مقداری پوست لیمو، برای کلیه اختلالات معدی مفید است.

4- «آش اسفناج» که گشنیز تازه در آن ریخته شده باشد برای سردردهایی که حادث از اختلالات گوارشی و سوء مزاج باشد مفید است .

اختلالات مثانه‌

1- نوشیدن «چای» مخلوط با «پودر ریشه زنبق» بهترین داروی ادرار افزا و شستشو دهنده و پاک کننده مجاری ادرار است.

2- نوشیدن شربت جوشانده «شیرین بیان» (شرح در تجویز 15 آنژین) گیرهای ادرار و ناراحتی مثانه را برطرف می‌سازد.

3- تجویز 7 «اختلالات کلیوی» مفید می‌باشد.

اختلالات هاضمه‌

1- نوشیدن جوشانده‌ی «مَرغ» مفید است.

2- دم کرده دانه‌های «زیره» برای درمان مفید است.

3- سالادی که از برگ‌های تر و تازه «شاهی آبی» تهیه شود به خصوص در فصل بهار خاصیت تصفیه کننده مزاج را دارد و اعمال دستگاه هاضمه و کبد را منظم می‌کند.

4- چون «کدو» به راحتی می‌پزد غذای ساده و مفیدی برای معده‌های ضعیف می‌باشد. کدوی پخته را می‌توان به بچّه‌ها، به پیرمردان، حتی کسانی که دچار بیماری عفونی شده‌اند، داد. از «کدوی پخته» مخلوط با «شکر» و «کره» یا «خامه» به صورت پوره می‌توان به عنوان پیش غذا مصرف کرد.

5- مقدار سی گرم از ریشه علف «هفت بند» را در یک لیتر آب بجوشانید و آب آن را دور بریزید. بعد این ریشه‌های پخته شده را ریز ریز کنید و دوباره در یک لیتر آب

دوازده دقیقه بجوشانید. در دقیقه دهم مقدار هشت گرم «شیرین بیان» و «پوست یک لیمو» را بداخل آن بریزید. سپس کنار بگذارید. صاف کنید. روزی دو تا سه فنجان به فاصله بنوشید.

6- 30 تا 50 گرم «هویج» خشک کرده را در یک لیتر آب جوش بریزید و 5 دقیقه آن را دم کنید. سپس با «عسل» شیرین سازید و بعد از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

اختلالات یائسگی‌

1- 20 تا 25 گرم پوست خشک ریشه‌های درختچه «زرشک» را در نیم لیتر آب سرد بخیسانید. ده تا پانزده دقیقه که گذشت، ظرف را روی اجاق بگذارید تا کاملاً بجوشد. سپس آن را صاف کنید و شیرین سازید. پس از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

2- پانزده تا بیست گرم برگ یا ساقه‌های گلدار «مریم گلی» را که تازه یا خشک باشد در یک لیتر آب جوش بریزید و ده دقیقه دم کنید. سپس صاف و شیرین سازید و پس از هر وعده غذا، یک فنجان بنوشید.

اختلال حواس‌

1- شربت «بهار نارنج»، «به لیمو» ، «عرق بید مشک» و مرباجات بخرید.

2- «گل گاوزبان» و «سنبل الطیب» را با یک عدد «لیمو عمانی» صبح و عصر دم کنید به جای چای میل نمایید.

3- 8 مثقال «گل قند» را هفته‌ای یک بار بخورید.

4- 35 گرم برگ «شفتالو» و ریشه درخت «توت» را بجوشانید. صاف کنید و آب آن را با «عسل» و انجیر بخورید.

5- جوشانده «گل گاوزبان» برای حواس پرتی مفید می‌باشد.

اِختِناق*

«شکوفه گیاه پنبه» نشاط آور است و شربتی که با آن بسازید برای دفع اختناق سود فراوان دارد.

اِختِناق رحم‌

«برنج» برای اختناق رحم نافع است .

اِختِناق روده‌

«قهوه» در اختناق روده آثار مفید دارد.

اِختِنا کبد

بهترین خاصیت قابل توجّه «انگور فرنگی» آن است که میوه آن ضد اختناق کبد است و خوردن آن از جمع شدن خون در جگر جلوگیری می‌کند.

اِخراج مَشیمِه‌

1- معمولاً برای اخراج مشیمه «آویشن شیرازی» را تجویز می‌نمایند.

2- «پونه» برای خارج کردن مشیمه مفید است.

3- اگر شیاف «پونه» در مهبل استعمال شود برای تسهیل اخراج جنین و اخراج مشیمه مؤثر است.

4- خانواده «نعناع» جهت اخراج مشیمه (پرده اطراف جنین) تجویز شده است .

5- «تخم جعفری» برای تسریع و تسهیل اخراج جنین مؤثر است .

اَخلاطِ خونی‌

1- گلبرگ های «گل سرخ» برای درمان اخلاط خونین و خونریزیهای عادی تجویز می‌شود.

2- قسمت گوشتدار میوه «نسترن» برای مبتلایان به اخلاط خونی توصیه شده است.

3- جوشانده 90 تا 100 گرم سرشاخه‌های گلدار تازه «فرندل» در نیم لیتر آب جهت اخلاط خونی توصیه شده است.

4- مغز «تخم کدو» برای رفع خشونت سینه و خروج اخلاط خونی از سینه نافع است.

5- عصاره «به» برای خروج اخلاط خونی از سینه نافع است.

6- «مارچوبه» مفید است.

اَخلاطِ ریه‌

1- 5/7 گرم «فندق» با «عسل»، اخلاط سینه و ریه را خارج می‌کند.

2- میوه «درخت بنه» (سقز) فرح بخش، مقوی حواس پنجگانه، از دوستان کبد و طحال است و اخلاط سینه و ریه را پاک می‌کند.

اَخلاطِ سینه‌

1- اگر اشخاص مسن برگ های «علف سرفه - فرفره» را دود کرده و مانند سیگار بکشند، اخلاط سینه آن‌ها به آسانی خارج می‌شود.

2- «بادام تلخ» برای رفع اخلاط سینه و سرفه و ناراحتی‌های ریه بی‌نظیر است. به خصوص اگر همراه با «نشاسته» و «نعناع» بخور داده شود.

3- «پرورده ترب» در «سرکه» (ترشی ترب) برطرف کننده اخلاط سینه است.

4- خوردن «کنگر فرنگی» برای خارج شدن اخلاط سینه بسیار مفید است.

5- «تخم جعفری» طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک است. مواد و اخلاط لزج را قطع می‌کند.

6- آب برگ «ترب» برای دفع اخلاط غلیظه حادث در سینه بسیار مفید است.

7- «پونه» از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی گرم و خشک است و خواص آن بسیار لطیف کننده است. برای پاک کردن اخلاط سینه بسیار مفید است.

8- شیر «بادام شیرین» برای اخلاط سینه نافع است .

اَخلاطِ صفراوی‌

عصاره «اسفناج» با شکر برای سوزاندن اخلاط صفراوی مؤثر و نافع است .

اَخلاطِ معده‌

1- «تخم ختمی» مسهلی قوی است و اخلاط را از معده بیرون می‌کند.

2- روغن «بادام تلخ»، ضد عفونی کننده است. اخلاط لزج چسبنده و لیزابه را از معده و روده پاک می‌کند.

ادرار بند آمده‌

1- به کسانی که ادرارشان بند آمده هفت گرم ریشه «ریواس» با ده گرم تخم خربزه و ده گرم «خارخاسک» جوشانده بدهید.

2- جوشانده میوه نارس «بامیه» چون مدر است برای ادرار بند آمده مفید است .

3- «پیاز»، «تخم جعفری» و «تخم خیار» مدر می‌باشند.

4- خوردن دم کرده «ترب» مدر است .

5- از برگ های «تُرشَک» درشت در اروپا به عنوان مدر استفاده می‌شود.

6- خوردن سوپ «خیار» گرفتگی و بند آمدن ادرار را باز می‌کند.

ادرار تیره‌

چون «میوه بلوط» را با هم وزن آن «کندر» و «روغن زیتون» سرشته و بخورید، مفید می‌باشد.

ادرار در رختخواب‌

1- از جوشانده ریشه «زنجبیل شامی» بنوشید تا دستگاه دفع ادرار تقویت شود.

2- «خالواش»، «بلوط»، «شاه بلوط»، «لبیده»، «بارهنگ»، «جعفری»، «علف مَرغ» و «چای کوهی» مفید می‌باشند.

ادرار قطره قطره‌

1- «میوه بلوط» کمی دیر هضم است، ولی چون هضم شود غذاییت بسیار داشته و قطره قطره آمدن ادرار را معالجه می‌کند.

2- «آلبالوی تلخ» که زادگاهش کوههای سردسیر ایران است و بیشتر در آذربایجان و

نهاوند عمل می‌آید، قطره قطره آمدن ادرار را برطرف می‌نماید.

3- «انار شیرین» ترشح ادرار را افزایش می‌دهد و مدر است.

4- پوست و آب «پرتقال» مدر است .

5- «لوبیا» مدر است و پوست آن بیشتر مدر است تا مغز آن .

6- «نعنا» ادرار را زیاد می‌کند.

7- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید این جوشانده برای ادرار قطره قطره نافع است.

اُریون‌

1- فضله کبوتر را با «برگ چغندر» بجوشانید و روی برآمدگیهای بیرون گلو ضماد نمایید.

2- «پماد اکتیول» را از داروخانه تهیه نموده روی برآمدگیها بمالید و با دستمال تمیزی ببندید.

3- مقداری پنبه را با «اکتیول بلادنه» آغشته کنید. به طرفین گلو بگذارید و روی آن را ببندید.

4- با «آب نارنج»، «سرکه» یا «آب غوره» (یا مخلوط هم)، روی برآمدگی را بمالید و ماساژ دهید.

5- غذاهای سرخ کرده و بودار مطلقاً مصرف نشود، ضمناً بچّه‌ها، به محض ابتلا به بیماری استراحت نمایند و پس از بهبودی، در دوره نقاهت از دویدن و زیاد راه رفتن خودداری نمایند.

6- غذاهای ساده و ملین مانند: «آش ساده»، «شیر برنج»، «فرنی»، «شیر» و آشی که داخل آن «پیاز» ، «سیر» و «فلفل قرمز» به کار رفته باشد، امّا «گلاب» و هل نباشد، بخورید.

اِسپاسم‌

1- «چوب چینی» برای تشنّج امتلایی (اسپاسم) مفید می‌باشد.

2- در فرانسه از 20-10 گرم دم کرده گیاه خشک «سی سنبر» در یک لیتر آب‌جوش

3-2 فنجان در روز به عنوان ضداسپاسم می‌خورند.

3- برگ های «بادرنجبویه» را در فرانسه مانند چای دم می‌کنند و به عنوان داروی ضد اسپاسم می‌نوشند.

4- «تخم بامیه» معرق، محرک قلبی و ضد اسپاسم است .

5- «فلفل قرمز» تند در مصرف داخلی در عین حال که نیرو بخش است ضد اسپاسم نیز می‌باشد.

6- مغز هسته «هلو» ، «پرتقال» و «زنیان» ضد اسپاسم می‌باشند.

اِسپِرُو

گرد «موز» در معالجه اسپرو (بیماری مزمنی که با زخم دهان، سوء هاضمه، اسهال، مدفوع چرب، کاهش وزن و کم‌خونی مشخص می‌شود) و برای رفع بی نظمی و اختلال در روده‌ها مفید است.

اِستِسقاء*

1- «زردچوبه» مفید است.

2- ضماد «برگ چغند» با «بوره» (اسید بوریک) برای استسقاء مفید است.

3- «سیب زمینی ترشی» مفید است.

4- «بذر ترب» با «سکنجبین» برای استسقاء مفید است.

5- «اقحوان» (درخت مریم - بابونه‌ی گاوی، یکی از انواع بابونه) جهت استسقاء تجویز شده است.

6- «آب زرشک» بسیار خنک است و برای درمان استسقاء نافع است.

7- نوشیدن بیست گرم آب برگ و «ساقه‌ی ترب» با شکر جهت استسقاء سودمند

می‌باشد.

8- «بذر هویج» در طب قدیم مقامی والا داشته و آن را در کتب پزشکی به نام «دوقو» ذکر کرده‌اند. خوردن آن برای استسقاء داروی بسیار مفیدی است.

9- جوشانده «شاخه‌های انجیر» برای مبتلایان به استسقاء تجویز شده است.

10- خانواده «پونه‌ها» ضد استسقاء شناخته شده‌اند.

11- خوردن «عسل» همراه با کندر جهت استسقاء نافع است.

12- خوردن مغز مقشر دانه‌های «خارخاسک» برای رفع استسقاء تجویز شده است.

13- در طب سنتی ایران «مرماخوز» را جهت معالجه استسقا مفید دانسته‌اند.

14- «برگ های آقطی» برای درمان استسقاء به کار می‌رود.

15- «عرق ریشه درخت چنار» که از چهار کیلوی آن یک کیلو عرق گرفته باشند، جهت استسقاء سودمند می‌باشد.

16- «پیاز دشتی» برای استسقاء مفید است.

17- برگ تازه «مازریون» را هنگامی که گیاه آن گل می‌کند چیده، دو شبانه روز در «سرکه» خیسانده، دو سه بار «سرکه» آن را عوض کرده و بعد برگها را شسته و خشک نمایید. خوردن این برگ بهترین درمان استسقاء می‌باشد.

18- کلیه قسمتهای گیاه «کتان مسهلی» برای درمان تجویز می‌شوند.

19- جوشانده گیاه «دم اسب» بهترین درمان است.

20- دم کرده گل های تازه «حلبوب» را تجویز می‌نمایند.

21- برگ و میوه «علف هزار چشم» تجویز می‌شود.

22- به مدّت یکماه غذای خود را به سوپ «پیاز» رنده کرده مخلوط با «شیر» منحصر کنید.

23- خوردن و بخور «سیاه دانه» مفید است.

24- عصاره‌ی میوه «به» مانع است.

25- خوردن «طلع» (مغز شکوفه‌ی درخت خرما) به قدر سه گرم و نیم، برطرف می‌سازد.

26- «رب نوع ترش به» مسکن است.

27- خوردن پخته و بورانی «اسفناج» نافع است .

28- خوردن «عسل» مخلوط با «آب مقطر» یا «باران» بسیار نافع است.

29- لعاب «اسفرزه» مسکن است.

30- گوشت «کدو» خواه مسمایی، خواه حلوایی، خنک بوده و اثری نیکو دارد.

31- «ماست» مسکن است.

32- سقراط پدر علم طب همیشه «انجیر» را برای تشنگی تجویز می‌کرد.

33- میوه «سدر» عطش را فرو می‌نشاند.

34- کسانی که عطش فراوان دارند از خوردن «زردآلو» بهره‌مند شوند.

35- «اختر زغال» (زغال اخته) عطش و التهاب معدی را فرو می‌نشاند.

36- «خرمای سنگ شکن» (مرحله پنجم خرما) مسکن عطش است.

37- «گلابی» از همه میوه‌ها بهتر و زودتر رفع عطش و التهاب می‌نماید.

38- شما می‌توانید برای رفع عطش و جلوگیری از التهاب، «گرمک» را نوش‌جان کنید.

39- «هندوانه» دارا آب زیاد بوده، خنک، مسکن التهاب و برطرف کننده عطش زیاد هست.

40- «برگ گشنیز» مسکن صفرا، التهاب معده و برطرف کننده عطش زیاد است.

41- میوه «انبه» مسکن عطش می‌باشد.

42- «قره‌قروت» به علّت داشتن اسید لاکتیک (جوهر ماست) بهتر از کشک، صفرا را از بین می‌برد و عطش و فشارخون را تسکین می‌دهد.

43- اگر «آب خیار» را با پوست بگیرید و با آن دوغ درست کنید، یا «آب خرفه» را گرفته با آن دوغ بسازید، نوشابه‌هایی گوارا برای شما خواهند بود. عطش را تسکین می‌دهند.

44- شربت «انگور فرنگی» عطش را تسکین می‌دهد.

45- گذاشتن میوه «سپستان» در دهان و مکیدن و فرو بردن آب آن و آشامیدن آب خیسانده آن و همچنین جوشانده آن عطش را فرو می‌نشاند.

46- پوست سبز روپوش «پسته»، سرد و خشک و برطرف کننده عطش و تشنگی و قی می‌باشد.

47- رب شکوفه و برگ «بالنگ» و مصرف آن عطش مفرط را برطرف می‌کند.

48- مخلوط «انار شیرین و ترش» برای کاهش تشنگی مفرط نافع است.

49- «توت» برای استسقا مفید است.

50- «خربزه» برای استسقا مفید است.

51- اگر 14 گرم «زیره سیاه» با 35 گرم «روغن زیتون» تا یک هفته خورده شود، برای استسقا مفید است.

52- دانه‌های «گل رنگ» برای استسقا مفید است.

53- «پیاز» در بیماریهای استسقا یا اناسارکا که مایع در زیر بافت جلدی جمع می‌شود پیاز که مدر است خیلی مؤثر است. در این مورد سابقاً معمول بوده که رژیم شیر و پیاز داده شود به این ترتیب که غذای مریض مبتلا به استسقا لحمی منحصر به سه بار در شبانه‌روز شیر با قدری قند و پس از آشامیدن شیر یک دانه پیاز خام بوده است این رژیم در رفع استسقا بسیار موثر است .

54- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید. این جوشانده برای استسقا نافع است.

55- «آب ترب» ، «ریشه جعفری»، «هویج»، «برنج»، «چای»، «دارچین»، «عسل»، «نخود سیاه»، «بنه»، «ریشه کاسنی»، «سیاه دانه»، «سنجد»، «گرمک»، «خرفه»، «شلغم»، «سرکه»، «آب خیار»، «گلابی»، «شیرین بیان» و «زنجبیل» برای استسقاء مفید می‌باشند.

استفراغ*

به «قی» مراجعه کنید.

استفراغ اطفال‌

گل های «خرس گیاه» ملین بوده و دم کرده 50 در هزار آن مفید می‌باشد.

اسقاط جنین مرده‌

محلول «سندروس» در «روغن بادام» جهت ترک پوست و شقاق مقعد مفید می‌باشد. فرزجه آن جهت اسقاط جنین مرده مجرب است.

اِسکوربوت*

1- این بیماری که در اثر کمبود ویتامین C عارض می‌شود. با خوردن «شربت لیمو» (250 گرم «آب لیمو» و مقداری قند را بجوشانید و بقوام آورید) برطرف می‌شود.

2- به موارد «ضعف لثه‌ها» نیز توجّه کنید.

اسهال*

1- جوشانده‌ی ساقه‌ی زیرزمینی «توت فرنگی»، «توت فرنگی» ضد اسهال است.

2- مغز «پسته» اسهال را برطرف می‌کند.

3- «آرتیشو» را خام مصرف کنید. برای این کار معمولاً از میوه‌های تازه و جوان باید استفاده نمود.

4- خوردن یک مثقال «فندق» برای درمان تجویز شده است.

5- پالوده «سیب» بسیار نافع است.

6- دم کرده 25 گرم «برگ انگور» توصیه شده است.

7- پوست «انبه» دارای 15 تا 18 درصد تانن است و یک قاشق چای خوری کوبیده آن دو مرتبه در روز برای معالجه اسهال کافی است.

8- آب مقطر «شاهتره» ضدعفونی کننده بوده و مانع اسهال است.

9- «هوردین»، ماده‌ای در جوانه‌ی جو، بسیار سودمند است.

10- دم کرده‌ی صد گرم برگ تازه و جوان «گلابی» اسهال را درمان می‌کند.

11- خوردن ده گرم از «برگ خشک زردآلو» با آب سرد، درمان اسهال است.

12- میوه نارس و غیر پیوندی «زالزالک» اسهال را درمان می‌نماید.

13- کوبیده‌ی «کفری» (نارونه) قابض اسهال است.

14- میوه «زیره» اسهال را معالجه می‌کند.

15- نوع میخوش «گلابی» اسهال را تسکین می‌دهد.

16- «خرمای سنگ شکن» (مرحله پنجم میوه خرما) قطع کننده اسهال می‌باشد.

17- «ریحان» میکرب‌های اسهال را می‌کشد.

18- «آرد هسته‌ی خرما» اسهال مزمن را درمان می‌کند.

19- «کاسنی صحرایی» (گل قاصد) اسهال را بند می‌آورد.

20- چون در هر مثقال «فندق» یک گرم «محموره» مخلوط کنید در معالجه اسهال اثر فوری دارد.

21- «علف هفت بند» دارای تانن زیاد بوده و سرشار از سیلیس می‌باشد. به همین دلیل جهت اسهال تجویز می‌شود.

22- «بذر مَرغ» پیشاب‌آور بوده و از اسهال جلوگیری می‌کند.

23- نانی که با «آرد بلال» پخته شود، بهترین غذا برای مبتلایان اسهال است.

24- نوع گس «گلابی» قابض‌تر بوده، خوردن گرد خشک آن اسهال را بند می‌آورد.

25- «ریواس» در اسهال توصیه و تجویز شده است.

26- «عرق کفری» (نارونه) که مانند «گلاب» گرفته می‌شود اسهال را تسکین می‌دهد.

27- «اختر زغال» (زغال اخته) برای مبتلایان به اسهال سودمند می‌باشد.

28- «گیلاس» یبوست را معالجه می‌کند و اسهال را شفا می‌بخشد.

29- خوردن مقدار کمی از «نوشدارو» (تریاک سیاه) برای درمان اسهال مفید است.

30- میوه «انبه» برای معالجه اسهال تجویز می‌شود.

31- «بلخ» (میوه سبز نرسیده‌ی خرما) اسهال را درمان می‌کند.

32- چنانه آب میوه‌ی «به» را در «روغن زیتون» ریخته و آن را غلیظ نمایید، تنقیه‌ی آن جهت معالجه اسهال اثر معجزه‌آسا دارد.

33- چون «باقلا» را با پوست در آب و «سرکه» بپزید و با پوست بخورید، مفید می‌باشد.

34- میوه «سرو» قابض بوده، برای درمان اسهال تجویز می‌شود.

35- روغن تخمه «تخمه کدو» جهت رفع اسهال مفید است.

36- دم کرده گل های «شاه‌پسند» مفید است.

37- برگ و میوه «علف هزار چشم» برای درمان تجویز می‌شود.

38- در حدود دویست و پنجاه گرم از میوه کاملاً رسیده «ازگیل» را پس از خارج کردن هسته، خوب بکوبید و در دو لیتر شیر داغ و مقداری شکر مخلوط کنید و خوب به هم بزنید. اشخاص بالغ می‌توانند به عنوان دسر هر چقدر که میل داشته باشند از آن بخورند. کنسرو ازگیل هم درمان اسهال است. به منظور تهیه آن یک کیلو ازگیل کاملاً رسیده را در نیم لیتر آب با 800 گرم شکر به مدّت تقریباً نیمساعت بجوشانید و محتوی را در شیشه‌های مخصوص مربا بریزید و در صورت دچار شدن به اسهال شدید صبح ها مقداری از این محتوی را بخورید.

39- «به» را در کنار آتش ملایمی بپزید تا بریان شود و بخورید.

40- 15 تا 20 گرم برگ یا ساقه‌های گلدار «مریم گلی» را که تازه یا خشک باشد در یک لیتر آب جوش بریزید و 10 دقیقه دم کنید. سپس صاف و شیرین سازید و پس از غذا یک فنجان (در روز سه فنجان) از آن بنوشید.

41- جوشانده شاخ و گل و برگ «ورون» انواع اسهالها را درمان می‌کند. طرز تهیه: مقدار 50 گرم ورون شسته شده را دو ساعت در یک لیتر آب سرد بخیسانید. چند دقیقه بجوشانید. در حدود یک ربع کنار بگذارید. بعد صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. هر روز سه بار، هر بار یک فنجان به فاصله معین بنوشید.

42- گلبرگ یا گل «کلم» که با آب پخته شده باشد و کمی نمک و فلفل و کره به آن چاشنی کرده باشید، همراه با کمی کره و نان برشته برای اشخاص مبتلا به اسهال، هم غذا و هم دوای مفیدی است.

43- مقدار 15 گرم گرد کوبیده ریشه «ریوند» را در یک لیوان آب نیم گرم با یک قاشق «عسل» مخلوط کنید و روزی یک لیوان از آن بنوشید.

44- جویدن «آرتیشو» به طور آهسته مفید است.

45- «سماق»، «زرده تخم‌مرغ» و «تخم گشنیز»، قطع‌کننده اسهال می‌باشند.

46- «سیر»، به خصوص «سیر ترشی» مفید است.

47- «خون سیاوشان» سودمند می‌باشد.

48- اندامهای مختلف گیاه «حلبوب» به علّت داشتن جوهر مازو برای معالجه اسهال ساده سودمند می‌باشد.

49- جوشانده 30 تا 40 در هزار دانه‌های «برنج» توصیه می‌شود.

50- عصاره «دیوخار» جهت درمان توصیه شده است.

51- میوه «دیوآلبالو» (آلبالوی وحشی) ترش و کمی گس بوده، دارای تانن و ترشیهای مختلف بوده و ضد اسهال است.

52- 60 گرم نشاسته «سیب زمینی» را که قبلاً در 60 تا 100 گرم آب سرد حل کرده‌اید در 500 گرم آب جوش بریزید. پس از 2 دقیقه جوشیدن، آن را از روی اجاق بردارید. دو روز تمام غذای شما همین حریره سیب زمینی باشد.

53- مقدار چهل تا پنجاه گرم از گل های نر «فندق» را که بشکل آویز و خوشه‌ای در می‌آید به صورت خشک یاتر در یک لیتر آب 5 دقیقه بجوشانید. سپس صاف و شیرین سازید. بعد از هر وعده غذا یک فنجان بنوشید.

54- یک مشت از «غده درخت بلوط» خشک را خورد کنید و بسایید تا به صورت

پودر درآید. هر روز چهار بار، نیم تا یک گرم از آن را با مقدار کمی آب و یک قاشق «عسل» مخلوط کرده، بخورید.

55- دم کرده «پونه» برای درمان مفید و مؤثر است.

56- 110 گرم «برگ گلابی» خشک را در یک لیتر آب جوش بریزید و بعد از 20 دقیقه به برشهای نازکی تقسیم کنید و داخل این دم کرده بریزید. روزی یک فنجان از آن بنوشید.

57- «برنج» پخته با «دوغ» تازه یا ماست یا «سماق»، انواع اسهال صفراوی و التهابات و حرارت معده را برطرف می‌کند.

58- «به» سرشار از تانن است و این ماده برای اسهال و ورم روده مفید است. بنابراین کمپوت به و شربت به و ژله آن برای دفع این ناراحتیها مفید و مؤثر است. 40 تا 50 گرم به را خرد کرده، 15 دقیقه در یک لیتر آب بجوشانید و مصرف کنید.

59- پوست سبز «پسته»، مفید است.

60- «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) از شکم روش جلوگیری می‌کند.

61- دم کرده ده در هزار «برگ سوسنبر» درمان شکم روش است.

62- یک نوع «گزنه» که در غرب ایران اطراف کرنه و نوا کوه به‌عمل می‌آید، درمان شکم روش است.

63- طبیعت در وجود «ماش» درشتی و نرمی را به‌هم در آمیخته است. هم برای لینت و هم برای بند آمدن شکم روش مفید می‌باشد.

64- آرد هسته «خرما» از شکم روش جلوگیری می‌نماید.

65- ساقه زیرزمینی «اسپیره» بهترین داروی ضد شکم روش برای اشخاص سالمند است.

66- «ازگیل» در رفع اسهال های ساده بسیار مؤثر است.

67- «انار»، «گل انار»، مخلوط «انار شیرین و ترش»، مغز هسته «انبه»، «رب به ترش»، «توت فرنگی»، «زرشک» بی‌دانه، «زیتون پرورده»، «سنجد»، «سیب»، «سیب ترش»، «گواوا»، «شیر نارگیل»، 1 ریم گلی»، 3«مریم گلی» و «زنجبیل» برای اسهال مفید می‌باشند.

اسهال بچّه‌ها

1- «موز» را پخته ، به صورت پوره درآورید. سپس 300 تا 500 گرم از آن را با کمی آب برنج مخلوط کرده و به بیمار بدهید.

2- «به»، «هویج» و «بارهنگ» مفید می‌باشند.

اسهال خونی*

1- «شاه توت» بسیار نافع است.

2- جوشانده شاخه‌های «انجیر» تجویز شده است.

3- در اسهال خونی از خوردن ترنجبین خودداری کرده و به جای آن «شیر خشت» یا «بید خشت» میل نمایید.

4- «آلبالوی تلخ» مفید است.

5- 50 گرم لفافه خارجی میوه «گردو» را در یک لیتر آب جوشانده و تنقیه نمایید.

6- شیره میوه «گشنیز» اسهال خونی را بند می‌آورد.

7- 200 تا 300 گرم میوه «ازگیل» را به طور صبحانه بدون پوست میل نمایید.

8- «کوکنار» (کوزه خشک کرده‌ی خشخاش سفید) مسکن و آرامبخش است. تنقیه جوشانده آن مفید است.

9- «علف هفت بند» سرشار از سیلیس و تانن می‌باشد و آن را برای اسهال خونی تجویز می‌کنند.

10- جوشانده نوع سبز رنگ «مازو» به صورت تنقیه تجویز می‌شود.

11- میوه «سرو» قابض بوده و تجویز می‌شود.

12- میوه «سنجد» سرشار از ویتامینهای «A»، «B» و کمی ویتامین «k» است. به این جهت ضد اسهال خونی است.

13- تنقیه جوشانده برگ های «اکلیل کوهی» مفید است.

14- لعاب دانه‌های «اسفرزه» برای درمان تجویز شده است.

15- ساقه زیرزمینی «اسپیره» قابض و ضد اسهال خونی است.

16- «کهربا» اسهال خونی را بند می‌آورد.

17- تنقیه با جوشانده برگ «هزاربندک» جهت معالجه به کار می‌رود.

18- «سندروس» (صمغ نوع سروکوهی) مفید می‌باشد.

19- 300 تا 500 گرم میوه رسیده «خرمالو» را صبح ناشتا میل نمایید.

20- یکی از غذاهای سنتی ایران «شیر برنج» است که معمولاً آن را با شکر یا شیره می‌خورند. بهترین غذا برای مبتلایان به اسهال خونی می‌باشد.

21- خوردن «سیب» تقریباً کال به‌شرطی که خوب جویده شود بسیار مفید است.

22- پوست تقریباً نیمه خشک «خشخاش» را به مقدار 5 گرم جوشانده و صبح و عصر بنوشید.

23- پوست «انار ترش» و «مازو» را به نسبت مساوی ساییده در «سرکه» بجوشانید تا کاملاً پخته و نرم و منعقد گردد و از آن حب‌های کوچکی به اندازه فلفل سیاه تهیه کنید و روزانه 15 عدد از آن‌ها را بتواتر بخورید.

24- برگها و پوست سیاه میوه «بادنجان» ضد اسهال خونی است.

25- دانه «به» برای بند آوردن اسهال خونی استفاده می‌شود.

26- اگر «سیب» مشوی یعنی سیبی که در خمیر گرفته زیر آتش بگذارید تا پخته شود را بخورید برای اسهال خونی بسیار مفید است.

27- مصرف «سیب» رسیده آبدار تازه برای اسهال خونی تب های حصبه‌ای نافع است.

28- جوشانده 30 گرم «گوجه وحشی» در هزار گرم آب در رفع اسهال خونی مفید است.

29- میوه رسیده خشک «گواوا» برای معالجه اسهال خونی مصرف می‌شود.

30- «شاه‌پسند وحشی»، «گل نسترن»، «به»، «انار»، «گل تلفونی»، «پونه کوهی»، «تمشک»، «والک»، «توت فرنگی»، «جو»، «ریوند چینی»، «زرشک»، «گزنه»، «بومادران»، «زغال اخته»، 1 یب زمینی»، 3«سیب زمینی»، «فندق»، «کلم»، «کدوحلوائی»، «گلابی»، «شاه اسپرم»، «بلوط»، «موسیر»، «پیاز»، «آس»، «بابونه»، «شاه بلوط»، «بارهنگ»، «هویج»، «گل گندم»، «پنیرک»، «ریواس»، «ریشه ریواس»، «گل میخک»، «انگور»، «آب لیمو ترش»، «موز»، «تُرشَک»، «چغندر»، «خُرفه»، «ریحان»، «شنگ»، «برنج»،«چای» و «سماق» برای رفع اسهال خونی مفید می‌باشند.

31- «فلفل قرمز» محرک مفید و شفابخش اسهال خونی می‌باشد.

اسهال صفراوی‌

1- خوردن «سیب زمینی ترشی» مفید است. عصاره برگ و شاخه‌های آن نیز همین خاصیت را دارند.

2- «آلبالو» صفرابر خوبی هست و اسهال صفراوی را درمان می‌کند.

3- گل، شکوفه و برگ «بالنگ» مفید است.

4- یک «سیب» ترش خشک را بکوبید، پودر آن را مخلوط با آب انار و سایر شربت‌های مشابه بنوشید.

5- آب «پرتقال» برای رفع ناراحتی صفراوی و اسهال صفراوی نافع است.

6- «برنج» اسهال صفراوی را تسکین می‌دهد.

اسهال مزمن‌

1- بوداده «تخم تره» قاطع است.

2- طعم «برگ انگور» کمی گس و ترش است. در طب به عنوان درمان اسهال مزمن مصرف می‌شود.

3- اگر میوه‌ی «به» را زیر آتش، تنوری نمایید، به حدی که رنگ آن تیره شود و بخورید، اسهال مزمن رامعالجه می‌کند.

4- آرد هسته‌ی «خرما» اسهال مزمن را درمان می‌کند.

5- «افسنتین» در درمان اسهال مزمن معجزه می‌کند.

6- بوداده «کشک» (ترکی آن قروت و عربی آن اقط بر وزن کبد می‌باشد) جهت جلوگیری از اسهال مزمن نافع است.

7- گلبرگ های «گل سرخ» برای درمان تجویز می‌شود.

8- عصاره پوست درخت «خرنوب» بهترین دارو برای درمان است. یک گرم آن را در روز می‌توان خورد.

9- تنقیه محلول «حضض» (حضیض) سودمند است.

10- 15 تا 30 گرم برگ خشک درختچه «زرشک» را در نیم لیتر آب سرد بریزید و ظرف آن را روی اجاق بگذارید تا یک دقیقه بجوشد. بعد آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید و همه روزه 3 مرحله، هر مرحله یک فنجان در فاصله غذاها میل کنید.

11- از دم کرده «گلنار» برای رفع اسهال مزمن استفاده شود.

12- خوردن روغن «به» برای اسهال مزمن مفید است.

13- «موز» برای رفع اسهال مزمن مفید است.

14- «باقلا» را اگر با «سرکه» و آب بپزید و با پوست بخورید اسهال‌های حاصل از زخم روده‌ها و اسهال مزمن را قطع می‌کند.

اسهال نوزادان‌

یک «پیاز» را به سه قسمت تقسیم کرده، در یک لیتر آب بجوشانید. سپس دو ساعت کنار بگذارید. کم‌کم به طفل بدهید تا اسهال بند بیاید.

اعتیاد به سیگار

«شیرین بیان» یکی از داروها و وسایل ترک اعتیاد سیگار می‌باشد. برای این کار کافی است معتادان یک تکه از بیخ آن را مانند سیگار لب خود گذاشته و با آن بازی کنند و گاهی مقداری از آن را جویده و بمکند.

اِغماء

به بیهوشی مراجعه کنید.

اِگزِما (نوعی ناراحتی پوستی)

1- ضماد برگ های «کلم» با «سرکه» مفید می‌باشد.

2- «هویج» دارای جوهری هست که در کبد تبدیل به ویتامین A می‌شود. با کمک آن از اگزما جلوگیری می‌نماید.

3- ضمادی که با پختن پوست و هسته «انار» تهیه نمایید، برای امراض جلدی مخصوصاً اگزما مفید است.

4- ضماد «سیاه دانه» مخلوط با روغن گل مؤثر است.

5- 4 تا 20 گرم گیاه کامل «بنفشه» سه رنگ را در 250 گرم آب خیس کرده و بگذارید

دوازده ساعت خیس بخورد. بعد آن را با کمی شیر و قند مخلوط کرده، بجوشانید تا مقدار آن یک سوم شود. این شربت را صبح ناشتا میل نمایید.

6- «روغن برزک» دارای خواص ویتامین «F» می‌باشد و به همین جهت مفید است.

7- خضاب با برگ «حنا» را با برگ «گردو» و یا برگ «هلو» مخلوط نمایید، معالجه می‌کند.

8- ضماد «سریش» (اشراس و اشراش) با «سرکه» و «روغن زیتون» یا با آرد جو سودمند است.

9- پاشیدن برگ خشک کوبیده «خرزهره» سودمند است.

10- ضماد برگ «تاجریزی پیچ» سود فراوان دارد.

11- ضماد برگ های انواع «شیر پنیر» منافع زیاد دارد.

12- مقدار 50 گرم از برگ های تازه «گردو» یا خشک آن را در یک لیتر آب یک ربع بجوشانید. پس از سرد شدن، زخمها را به آن بشویید.

13- حریره «سیب زمینی» را بشرح تجویز 1 اسهال تهیه کنید. پس از این که سرد، سفت و خمیری شکل شد، مقداری از آن را روی یک تکه گاز استرلیزه شده پهن کنید و روی محل اگزما به صورت ضماد ببندید و هر 2 ساعت یکبار آن را عوض کنید.

14- «نعناع» درمان کننده عوارض پوستی خصوصاً اگزما و خارش‌های پوستی می‌باشد. کمپرس جوشانده و یا ضماد «نعناع»، سرخی و خارش پوست را برطرف می‌کند. برای این کار «نعناع» را بکوبید و به صورت ضماد به کار برید.

15- 20 گرم «بنفشه فرنگی» خشک را در نیم لیتر آب سرد بریزید. چند دقیقه بجوشانید. پس از خنک شدن، صاف کنید. روزی سه تا چهار فنجان به مدّت چند هفته از آن بنوشید.

16- خوردن شیر «علف هفت بند» تصفیه کننده خون است. در ضمن نوشیدن شربت آن اگزمای کهنه و مزمن را برطرف می‌سازد.

17- ضماد پخته «بلال» در «سرکه»، مفید است.

18- ضماد گوشت و مغز «خیار»، نافع است.

19- پوست له شده «پرتقال» به عنوان مرهم برای اگزما و ناراحتی‌های پوست بدن نافع است.

20- برگ و پوست سبز «گردو»، «گردوی جنگلی»، «سیب زمینی»، «بیدمشک»، «بنفشه فرنگی»، «بنفشه معطر»، «بلوط» و «مازو» مفید می‌باشند.

اگزمای آبدار

1- برگ درخت «گردو» را با پوست درخت بلوط بجوشانید و از بخور آن روی محل زخم استفاده کنید.

2- ضماد تمام اقسام «مازریون» با «عسل» جهت معالجه مفید می‌باشد.

اگزمای خشک‌

می‌توان از ریشه تازه له شده یا جوشانده غلیظ «بابا آدم» استفاده کرد.

التهاب‌

التهاب‌

1- برای جلوگیری از التهاب می‌توانید «گرمک» را نوش جان کنید.

2- قسمتهای مختلف گیاه «مینا» التهابات را از بین می‌برد.

3- آب سه کیلو «نارنج» را بجوشانید تا به نصف برسد. کَف آن را بگیرید. با کرباس نو صاف کنید. با قند مخلوط کرده، شربت بپزید.

4- خوردن برگ «ترشک درشت» برای تسکین التهاب نافع است.

5- «سیر» به عنوان داروی فرو نشاندن التهاب تجویز می‌شود.

6- مخلوط «انار شیرین و ترش» برای کاهش التهاب نافع است.

7- «خیار» التهاب را تسکین می‌دهد.

التهابات پوستی‌

1- ضماد «عدس» نافع است.

2- ضماد «تخم کتان» نافع است.

التهاب حنجره‌

«شیرین بیان»، «بابونه»، «سیب»، «رازیانه» و «آب لیمو» مفید می‌باشند.

التهاب خون‌

میوه «تمر هندی» هیجان و التهاب خون را کم می‌کند.

التهاب صفرا

«سکنجبین» میوه «تمشک» خنک کننده بوده و برای التهاب صفرا و کبد سودبخش است.

التهاب کلیه‌

«چای جاوه» (چای نمسه) برای التهاب کلیه مفید است.

التهاب مثانه‌

1- آب «لبو» برای بهبود مصرف می‌شود.

2- «هندوانه» تازه برای معالجه التهاب مثانه مفید است .

التهاب معده‌

1- برگ «گشنیز» مسکن است.

2- «اختر زغال» (زغال اخته) فرو می‌نشاند.

3- میوه «زالزالک» و «ازگیل» هر دو خنک بوده و دارای مقدار زیادی تانن هستند و برطرف کننده می‌باشند.

4- دو تا ده قطره اسانس «سوسنبر» در تسکین مفید است.

5- «چغندر» به هضم غذا کمک می‌کند و التهاب معده را فرو می‌نشاند.

6- «تازه پنیر» (دلمه) تجویز می‌شود.

7- تخم «تُرشَک درشت»، «به»، «سوسنبر»، «آب خیار»، «شیرین بیان»، «زردآلو» و 1 ب نیشکر»، 4«آب نیشکر» برای التهاب معده مفید هستند.

اُمُّ الصِّبیان (نوعی مرض صرع کودکان)

1- بخور میوه «فندق» تجویز شده است.

2- چکاندن جوشانده «سداب» در بینی اطفال جهت امّالصبیان تجویز می‌شود.

امراض جگر

میوه «صنوبر» که به «حب‌الصنوبر» معروف است، نافع می‌باشد.

امراض جلدی‌

1- میوه‌های شیرین و ملس «انار» درمان آن است.

2- با نوشیدن جوشانده «مَرغ» برطرف می‌شود.

3- «سرکه» را برای امراض جلدی تجویز کرده‌اند.

4- ضماد پخته «بلال» در «سرکه»، جهت امراض جلدی مفید است.

5- ضماد شکوفه «سدر» در حمام جهت معالجه امراض جلدی توصیه شده است.

6- ضماد خشک «شاهتره» مخلوط با «حنا» که در حمام استعمال شود جهت امراض جلدی مفید است.

7- ضماد برگ، ریشه، ساقه و برگ 1 رفس»، 4«کرفس» ضد ورم می‌باشد. مالیدن این ضماد به مدّت یک دقیقه جرب و سایر امراض جلدی را درمان می‌کند.

8- سوخته «آفتابگردان» جهت تقویت مو و ضماد آن جهت معالجه امراض جلدی تجویز شده است.

9- عصاره «شنگ» جهت زخمهای جلدی مفید است.

10- نوشیدن شربت «بنفشه» به طریق مشروح در تجویز 2 اختلالات کلیوی نافع است.

11- هرگاه آب «انار» (انار میخوش) را با پیه و شکر خام به‌هم بمالید و معجونی تهیه کنید، مقدار 5 تا 10 سیر آن مفید است.

12- اگر صمغ «انبه» را با روغن و «آب لیمو» مخلوط نمایید برای رفع ناراحتی‌های پوست بسیار مؤثراست.

13- جوشانده برگ های «گواوا» در استعمال خارجی برای رفع ناراحتی پوست به کار می‌رود.

امراض سینه‌

1- خوردن برگ پخته «گزنه» با «ماءالشعیر» (جوشانده جو) تجویز شده است.

2- چون «فراسیون» را در «آب انگور» خیسانده و سه ماه نگاهداری نمایید و بعد صاف کنید، شرابی به دست می‌آید که در معالجه امراض سینه و پاک کردن آن از اخلاط نافع است.

3- خوردن «کشمش» خلط آور و نرم کننده سینه است.

4- برگ درخت «اوکالیپتوس» (درخت کافور) را به منظور دفع ناراحتی سینه و دستگاه تنفس دم کنید و با آن بخور دهید.

امراض شریانی‌

در اثر خوردن «انگور» امراض شریانی معالجه می‌یابد.

امراض عفونی‌

1- «گوجه فرنگی» به علّت داشتن ویتامین C فراوان، بدن را در برابر امراض عفونی حفظ و نگهداری می‌نماید.

2- «خرمای رسیده»، سودبخش می‌باشد.

3- از دو برابر آب «لیمو شیرین» با یک برابر «لیمو ترش»، نوشابه‌ای گوارا و مفید به دست می‌آید که برای معالجه مبتلایان به امراض عفونی مفید است.

امراض عفونی ریه‌

جوشانده «خرمای رسیده» مفید است.

امراض عفونی لثه و دندان‌

جویدن «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) جلوگیری می‌نماید.

امراض کبدی‌

1- ساقه زیرزمینی «توت فرنگی» به علّت داشتن آهن-آهک و اسید سالیسیلیک، مسکن و تب بر بوده و برای مبتلایان به امراض کبدی مفید است.

2- ریشه درخت «سنجد» را چون قطع کنید، شیره زیادی از آن خارج می‌شود که برای معالجه امراض کبدی، مخصوصاً تشمع آن به کار رفته و می‌گویند همانگونه که جامه را پاک می‌کند، کبد را نیز شستشو داده و پاک می‌نماید.

3- هرگاه به طور مداوم از شربت جوشانده «جو» استفاده کنید، پس از چندی ملاحظه خواهید کرد که کبد شما بخوبی کار می‌کند. شرح در تجویز 12 آنژین آمده است.

4- همه روزه یک فنجان «آب هویج» خام را صبح ناشتا بنوشید.

5- «زردچوبه» عامل درمان کیسه صفرا و ناراحتی‌های کبدی است.

6- خوردن «تره» در «سرکه» پرورده شده برای کبد نافع است.

7- 20 تا 25 گرم پوست خشک ریشه‌های درخت «زرشک» را در نیم لیتر آب سرد بخیسانید. ده تا پانزده دقیقه که گذشت و خیس شد، ظرف را روی آتش بگذارید تا کاملاً بجوشد. سپس آن را صاف کنید و شیرین سازید. پس از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

8- «هلو» چون دارای مواد آهن و برم است لذا برای کبد بسیار نافع است و چهره را می‌گشاید و خوش‌رنگ می‌کند.

9- نوشیدن آب ریشه پخته «خشخاش» جهت درمان ناراحتی کبدی مفید است.

10- «انجیر» مفید است.

11- خوردن مداوم معجون «شنبلیله»، «خشخاش»، «بادام»، «آرد گندم»، «شکر» و «عسل» بسیار مفید است.

12- شربت «گیلاس» برای ناراحتی کبد تجویز می‌شود.

13- «گل همیشه بهار»، «گردو»، «علف»، «سوسنبر»، «مرزنجوش»، «زیتون»، «زرشک»، «بیدمشک»، «ریوند»، «ذرت»، «چوبک»، «جو»، «پیاز»، «پونه» و «کاکوتی» مفید می‌باشند.

امراض کلیه‌

1- غلاف خشک انواع «لوبیا» را مردم عادی در اروپای مرکزی مفید می‌دانند.

2- لعاب دانه‌های «اسفرزه» تجویز شده است.

3- «خربزه» برای کلیه نافع است. تخم آن کلیه را پاک می‌کند.

4- «گل نسترن»، «گل گاوزبان»، «لوبیای سبز»، «گوجه درختی»، «شیرین بیان»، 1 لابی»، 3«گلابی» ، «کلم»، «فندق»، «بولاغ اوتی»، «سیب»، «زیتون»، «زرشک»، «رازیانه»، «تخم کتان»، «آس»، «شاه‌پسند وحشی»، «تمشک»، «مامیران»، «ترنجبین»، «گل پرطاوسی»، «درخت غان»، «گزنه»، «علف هفت بند»، «مَرغ»، «کیسه کشیک»، «ذرت»، «جو»، «تره فرنگی» و «بنفشه آقطی» مفید می‌باشند.

امراض مفاصل‌

ضماد اقسام «نخود» نافع است.

امراض مقعد

1- برگ سرخ رنگ «چغندر» را اگر خام با «سرکه» و «خردل» بخورید مفید است.

2- «تخم شبت» را بسوزانید و با «عسل» مخلوط و ضماد کنید اگر عصاره نرم «شبت» را مخلوط با «عسل» ضماد کنید مقعد را نرم و درمان می‌کند.

3- نشستن در جوشانده پوست «انار» برای مواردی که مقعد بیرون آمده باشد، مفید است.

4- چون پوست ریشه «گردو» را در «روغن زیتون» بجوشانید تا له شود، ضماد آن برای امراض تهیگاه بسیار مؤثر است.

5- اگر با آب برگ «چغندر» یا با آب برگ پخته آن حقنه شود برای درد روده و بیرون آمدن مقعد نافع است.

6- خوردن 5 گرم از روغن مغز تلخ «زردآلو»، ورم مقعد را تحلیل می‌برد.

امراض وریدی‌

«انگور» مفید است.

انسداد کبد

1- «زردچوبه» گرفتگی‌ها و انسداد کبد را باز می‌کند.

2- «هویج» بازکننده انسداد کبد است.

انسداد کلیه‌

از جوشانده ساقه و برگ و «گل گاوزبان» استفاده کنید. به تجویز 27 نقرس مراجعه کنید.

انسداد مجاری عروق‌

1- گیاه «بادنجان» باز کننده است.

2- «عسل»، معده و عروق را باز می‌کند.

3- «زردآلو» باز کننده گرفتگی مجاری عروق و نرم کننده سفتی‌ها می‌باشد.

4- «پیاز» بازکننده گرفتگی‌ها و انسداد مجاری است .

5- «تخم جعفری»، «طرخون» و «کدو» انسداد مجاری عروق را باز می‌کنند.

انعقاد خون‌

1- بر روی دانه‌های «بلال» قارچی به عمل می‌آید که مفید است.

2- «زنجبیل»، «پیاز» و «سیر» ضد انعقاد خون هستند.

انعقاد شیر

وقتی شیر در پستان جمع شد و منعقد گردید، بهترین راه درمان آن استفاده از ضماد «نعناع» همراه با «آرد جو» می‌باشد.

اَنفاکتوس (سکته قلبی*)

1- گیاه «شبدر» جهت جلوگیری از انفاکتوس و طول عمر اهمیت زیاد دارد.

2- به «سکته قلبی» نیز مراجعه کنید.

انقباضات معده‌

1- خاصیت اصلی «شیرین بیان» جلوگیری از انقباضات معده است.

2- «موسیر» انقباضات دردناک معده و روده‌ها را از بین می‌برد.

اَنگَل

اَنگَل‌

1- «رب نارنج» که در اثر جوشاندن و غلیظ کردن «آب نارنج» به دست می‌آید، یک مرهم ضد انگل می‌باشد.

2- «سیر» ضد انگل می‌باشد.

3- «طرخون» کمی ضد انگل است.

4- عصاره برگ های «آناناس» ضدکرم و انگل‌کش است.

5- از مخلوط میوه «فلفل» و برنک کابلی به عنوان ضد انگل استفاده می‌شود.

6- شیره رقیق گیاه «زردچوبه» ضدانگل می‌باشد.

7- روغن تخم «رازیانه» کرم‌کش و ضد انگل می‌باشد.

8- در چین و ژاپن از پوست «درخت زرشک» به عنوان ضد انگل استفاده می‌کنند.

انگل های معده و روده‌

1- بایستی یکی از میوه‌های مرکبات را با پوست، له کرده و بعد در شربت «عسل» خیس نموده و بعد در صافی ریخته و با فشار، شیره‌ی آن را گرفت و شب، قبل از خواب نوشید.

2- «شاهدانه» ضد جانور و انگل معده است.

اورام سخت‌

1- آب «کنگر» را گرفته، با یک سوم آن موم و روغن مخلوط کرده و روی اورام بگذارید.

2- ضماد گوشت میوه «زالزالک» تجویز می‌شود.

اورام گردن‌

ضماد برگ «خار مهک» جهت نرم کردن اورام گردن به کار می‌رود.

اورام گرم‌

ضماد برگ و ریشه «کاسنی صحرایی» با «آرد جو» مفید است.

اورام لوزتین‌

از میوه و پوست «انبه» عصاره‌ی روانی می‌سازند که دارای اثر قابض است و غرغره‌ی آن مخلوط با کمی آب مفید است.

اُورِه*

1- دم کرده «اسطوخودوس» برای پائین آوردن مقدار اوره خون مفید است.

2- «انگور»، کمی کلرور سدیم دارد و به علّت ضد سم و ضد اوره بودن، برای مبتلایان به اوره مفید است.

3- «سیب» از تمام میوه‌ها کمتر نمک طعام دارد. در نتیجه برای مبتلایان به اوره مفید است. پوست سیب را خشک کرده به صورت گرد در بیاورید و یک قاشق در یک فنجان آب مخلوط کرده و بنوشید. ضد اوره و گشاینده ادرار است.

اولسر

1- کمپرس جوشانده‌ی «کرفس» برای درمان اولسر و سایر زخمها مفید است.

2- جوشانده غلیظ پوست سیاه «توسکا» در استعمال خارجی مفید است.

3- «گل شاه‌پسند» به صورت کمپرس برای معالجه توصیه شده است.

4- ضماد برگ های انواع «شیر پنیر» منافع زیاد دارد.

اولسر پستان‌

می‌توان از جوشانده برگ «هزاربندک» استفاده کرد.

اولسر روده‌

تنقیه با جوشانده برگ «هزاربندک» مفید است.

اولسر زانو

مضمضه جوشانده بیخ «بابا آدم» منافع شایان دارد.

ایدز

«سیر» قدرت دفاعی بدن را افزایش می‌دهد. لذا برای ایدز مؤثر است.

ب

با خود حرف زدن‌

جوشانده «گل گاوزبان» اصلی نشاط آور بوده و برای این ناراحتی سودمند می‌باشد.

باد

باد

1- «انگور» مفید می‌باشد.

2- چون 5 گرم بذر کوبیده «کرفس» را در پارچه‌ای ریخته و آن را در نیم لیتر آب انگور آویزان نمایید تا مواد مفید آن حل شود، این محلول سودمند خواهد بود.

3- ضماد برگ کوبیده «چغندر» و خوردن آن با «خردل»، مسکن شکم درد بوده و بادشکن می‌باشد.

4- در هندوستان از «زردچوبه» به عنوان بادشکن استفاده می‌شود.

5- اگر 15 گرم تخم «زیره کوهی» را در 400 گرم آب دم کرده و بعد از هر وعده غذا بخورید، بادشکن نافعی است.

6- «زیره» برای دفع بادها بسیار نافع است.

7- ساقه زیرزمینی «زردچوبه» به عنوان بادشکن مصرف می‌شود.

8- در فیلیپین جوشانده برگ های «اکلیل‌الجبل» را به عنوان بادشکن مصرف می‌کنند.

9- در چین و مناطق خاور دور از «اسفناج» به عنوان بادشکن استفاده می‌شود.

10- «تخم ترب» عیناً مانند ریشه آن بادشکن و نیرودهنده است.

11- «تخم رازیانه»، «ریحان»، «سوسنبر»، «زردچوبه»، «مرزنگوش» و «شیرین بیان»، «پونه» و «سیر» بادشکن می‌باشند.

باد سرخ‌

1- ضماد برگ «گشنیز» توصیه و تجویز شده است.

2- ضماد جمیع اجزای «اقحوان کوچک» جهت درمان سودمند می‌باشد.

3- ضماد «ریواس» با آرد جو مفید است.

4- ضماد برگ های «کلم» با «آرد جو» مجرب است.

5- ضماد گوشت میه «زالزالک» تجویز می‌شود.

6- اگر «آرد گندم» را بر روی پوست مالش دهید، التهاب و ورم آن را از بین می‌برد و به همین منظور از قدیم آن را در تسکین التهاب باد سرخ به کار می‌بردند.

7- «سرکه» مفید است.

8- ضماد مقداری «لوبیای مرمری یا قرمز» پخته و کوبیده مفید می‌باشد.

9- ضماد برگ «آقطی» برای فروکش دادن التهاب آن به کار می‌رود.

10- ضماد پخته «کاهو» با کمی «روغن زیتون» برای معالجه نافع است.

11- ضماد برگ تازه «آش انگور» نافع است.

12- ضماد برگ تازه «دیوخار» جهت باد سرخ که حرارت آن زیاد نباشد مؤثر است.

13- ضماد دانه‌های «کرچک» با «سرکه» جهت اواخر باد سرخ تجویز می‌شوند.

14- ضماد برگ«هزاربندک» نافع می‌باشد.

15- ضماد برگ و ریشه «علف سرفه - فرفره» با «عسل» جهت مداوا به کار می‌رود.

16- شستشو با آب جوشانده «حنا» سودمند می‌باشد.

17- ضماد «زعفران» بسیار مناسب است.

باد فتق‌

1- یک قاشق سوپخوری یا غذاخوری را گرم کنید روی باد فتق بگذارید و پیوسته ماساژ بدهید تا غده متورم شده نرم شود و یا داخل آب گرم بنشینید محل را ماساژ بدهید و غذاهای باددار نخورید.

2- با «روغن سبز» چند روز محل را ماساژ دهید.

3- «اگیر ترکی» را بپزید (پس از کوبیدن) تا آب آن بخار شود. سپس با «روناس» مخلوط کنید و روی عضو ضماد نمایید.

باد گوش‌

اگر «روغن ترب» چند قطره در گوش ریخته شود برای تحلیل بادگوش بسیار نافع‌است .

باد مفاصل‌

1- نیم لیتر آب جوش را روی 20 گرم ریشه خشک «جعفری» بریزید. 5 تا 10 دقیقه صبر کنید تا خوب دم بکشد. بعد آن را صاف کنید و همه روزه 3 تا 5 دفعه نیم فنجان از آن بنوشید.

2- «سیب زمینی» را در برنامه غذایی خود بگنجانید.

بادهای کلیه‌

اگر یک «بادام شیرین» را ساییده و با «عسل» بخورید، برای درد کبد مفید است .

بادهای معدی‌

1- مخلوطی از «زیره سیاه»، «روغن زیتون» و «مرزه کوبیده»، به خصوص برای اطفال بسیار نافع است.

2- اگر «دارچین» را در روغن بجوشانید، نافع است.

3- «میخک» مفید است.

بارداری‌

«شلغم» به علّت داشتن خواص و مواد غذایی زیاد یکی از بهترین غذاهابرای زنان حامله و شیرده است. خوشا بحال نوزادی که مادرش در زمان بارداری شربت شلغم خورده باشد زیرا زود رشد می‌کند، بآسانی دندان در می‌آورد. استخوانش زود محکم می‌شود، زودتر براه می‌افتد. زود حرف می‌زند و در مقابل بیماریها مقاومت بیشتری دارد.

باز شدن صدا

«تاج الملوک»، «بامیه»، «صمغ عربی»، «بلوط»، «ذرت»، «کرفس» و «همیشه بهار کوهی» مفید می‌باشند.

بدبویی دهان‌

1- برگ «ترب» به علّت داشتن «ویتامین C» به مقدار زیاد و سبزینه، لثه را محکم کرده و بوی بد دهان را از بین می‌برد.

2- یک عدد «پیاز عنصل» را ورقه ورقه کرده، با «سرکه» بجوشانید تا له شود و بعد در یک شیشه‌ی سربسته در محلی گر جلوی تابش آفتاب بگذارید و بعد از یک هفته صاف کنید. هر روز ناشتا یک قاشق مربا خوری از آن بنوشید. بوی بد دهان، مخصوصاً اگر منشاء آن معده باشد، برطرف خواهد شد.

3- چون «مشک زمینی» را با آب ساییده و روی آتش بگذارید تا نصف شده و بسته شود، سپس برداشته، هر روز ناشتا قدری میل نمایید، بد بویی دهان را که در اثر معده باشد برطرف می‌کند.

4- مضمضه کردن با «لیموترش» مفید است.

5- جویدن برگ «توت فرنگی» مفید است.

6- جویدن برگ «بادرنجبویه» جهت ازاله بدبویی دهان بسیار مؤثر است.

7- ضماد «میخک» به تنهایی یا با ادویه مناسب، مفید است.

8- مضمضه عصاره «قنطوریون باریک» با «گلاب» مفید است.

9- جویدن برگ «اوکالیپتوس» مفید است.

10- به مدّت یک ربع برگ «جعفری» را بجوید. سپس تفاله آن را خارج کرده و یک عدد «سیب» بخورید.

11- برگ «جعفری» تنفس را مطبوع می‌سازد.

12- جویدن برگ یا میوه «تمشک» برای بدبویی دهان مفید است.

13- «زردآلوی شیرین» موجب رفع بدبویی دهان می‌شود.

14- «شیر نارگیل» تازه برای خوشبویی دهان مفید است.

15- تخم «هل» (قاقله صغار) خوشبو کننده بوی دهان است.

16- غنچه‌های «میخک» برای بدبویی دهان مفید است.

17- اگر گرد «بادیان رومی» را با مسواک به دندانها، بمالید برای جلای دندان و رفع بدبویی دهان مفید است.

18- «دارچین» برای بدبویی دهان مفید است.

19- «انجیر»، «هلو»، «چای»، «سیب»، «زرشک»، «به»، «انبه»، «سیر»، «موسیر» و «نعنای خشک» مفید می‌باشند.

بدبویی رحم‌

1- حمول برگ «سوسنبر» برطرف می‌کند.

2- «بولاغ اوتی» ترشحات خارجی مثل شیر، عرق و ادرار را زیاد می‌کند و به ترشحات داخلی کمک می‌نماید. از این رو مفید است.

3- حمول گرد خشک گلبرگ های «گل سرخ» ترشحات رحم و بوی بد رحم را از بین می‌برد.

بدبویی زیر بغل‌

1- ضماد کوبیده برگ تازه «شیرین بیان» برطرف می‌کند.

2- «بولاغ اوتی» مفید است.

3- با «آب لیمو ترش»، زیر بغل را هر روز ماساژ بدهید.

4- غذاهای چرب و روغن حیوانی نخورید.

5- صبح ها ناشتا «غوره» یا «پودر غوره»، یا «بادنجان» و یا «تره تیزک» بخورید.

بدبویی عرق‌

1- میوه «زیره» عرق را زیاد می‌کند و بوی بد آن را برطرف می‌سازد.

2- ضماد «کنگر» جهت خوشبو کردن عرق بدن توصیه شده است.

3- مالیدن جوشانده چوب و برگ «آلبالوی تلخ» برطرف می‌سازد.

4- ضماد «بلخ» خوشبو کننده‌ی عرق بدن می‌باشد.

5- مالیدن گل «گل سرخ» در حمام بر بدن سودمند است.

6- مالیدن ضماد گل «نسترن» در حمام بر بدن، بد بوئی عرق را از بین برده و آن را خوشبو می‌نماید.

7- خوردن «بادنجان» بوی عرق بدن را از بین می‌برد.

8- «تخم هل» ، «قاقله صغار» خوشبوکننده عرق است.

بَرسام*

جوشانده «گل گاوزبان» اصلی مفید است.

بَرَص*

1- چنانچه آب برگ «ترب» را قبل از آن که بذر پیدا کند گرفته و در «روغن زیتون» ریخته، بجوشانید. آن را صاف کنید و مجدداً بجوشانید تا آب آن از بین برود، روغن آن تجویز شده است.

2- مهمترین خاصیت بذر «غازیاقی» درمان برص است. شخص مبتلا، اوّل با یک تنقیه‌ی مسهل، معده و روده‌های خود را پاک کرده و بعد پانزده روز متوالی، هر روز ده گرم از بذر غازیاغی را با «عسل» مخلوط کرده میل نماید. برای این که از این دستور نتیجه‌ی مطمئن به دست آید بایستی این معالجه را در تابستان، در روزهای گرم به کار برید و پس از خوردن آن موضع برص را عریان کرده در برابر تابش آفتاب قرار دهید تا عرق نماید و آب ننوشید. در فصل زمستان نیز با استفاده از حمام سونا می‌توان از این دستور نتیجه گرفت.

3- مالیدن «زردچوبه» با «عسل» یا «سرکه» مفید است.

4- ضماد برگ های «کلم» با «سرکه» مجرب است.

5- ضماد «تره بیابانی» توصیه شده است.

6- اگر «سیر» را در روغن سرخ کنید و زیادی روغن آن را بگیرید، مالیدن آن با «عسل» مفید است.

7- ضماد «پیاز» با «عسل» و باروت توصیه شده است.

8- دانه‌های «نیلوفر پیچ» که به «حب‌النیل» معروف است مفید است.

9- اگر برگ گل «خرزهره» را بپزید و له شده آن را در یک قسمت آب و دو قسمت «روغن زیتون» ریخته و با آتش ملایم بجوشانید تا آب آن تمام شده و روغن آن بماند، روغنی به دست می‌آید که مفید است.

10- مالیدن جوشانده شاخه‌های «شجر مریم» سود فراوان دارد.

11- مالیدن «کتیرا» با «سرکه» مفید می‌باشد.

12- ضماد بیخ «نیلوفر آبی» با آب نافع است.

13- ضماد بیخ «اگیر ترکی» نافع است.

14- برای معالجه می‌توانید از جوشانده قسمتهای هوایی و بیخ «کنگر» بزرگ استفاده کنید.

15- یکی از طرق معالجه پیسی در گذشته این بود که آب «کنگر» را گرفته، با یک سوم آن موم و روغن مخلوط کرده، بر روی لکه‌های برص می‌گذاشتند.

16- پختن «اسفناج» با «روغن بادام» و «کره تازه گاو»، محسنات زیاد دارد. برای پیسی بدون نتیجه نیست.

بَرفَک*

1- مضمضه و نگاهداشتن آب میوه‌ی ترش «انار» در دهان مفید است.

2- به اطفالی که دچار برفک شده‌اند جوشانده‌ی «شلغم» بدهید.

3- شستشو با شیره تازه «گل بنفشه» برفک را از بین می‌برد.

4- جویدن برگ تازه «گل گاوزبان» اصلی نافع است.

5- «زنجبیل سگ» را برای معالجه تجویز می‌کنند.

6- مضمضه با آب جوشانده برگ «برگ نو» تجویز می‌شود.

7- جوشانده برگ «ازگیل» مفید است.

8- روزی پنج الی شش بار با جوشانده «مریم گلی» دهان را بشویید. طرز تهیه: پنجاه گرم از برگ و ساقه‌های خشک یاتازه «مریم گلی» را در یک لیتر آب به مدّت یک ربع بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید و صاف کنید.

9- از خاکستر پوست «هندوانه» برای معالجه برفک و تاولهای دهان استفاده می‌شود.

10- «کدو»، «فلوس»، «شاه اسپرم»، «غافت»، «شلغم»، «تمشک»، «بنفشه»، «ازگیل» و «آویشن» مفید می‌باشند.

برونشیت (مرضی در ریه)

1- «حسن لبه» دارای اثر خلط آور هست و در مورد برونشیت مزمن تجویز شده است.

2- جوشانده «تره» مفید است.

3- کپسول «راتیانج» مفید است.

4- ریشه «زنجبیل شامی» مقوی، پیشاب آور، ضد میکرب و ضد عفونی کننده قوی است و مفید است.

5- جوشانده ساقه‌های گلدار «صنوبر» کوچک، خاصیت ضد عفونی کننده دارد و نوشیدن آن مفید است.

6- «پیاز» به علّت داشتن مواد گوگردی، خون را ضد عفونی می‌کند و جهت درمان مفید می‌باشد.

7- دم کرده دو تا سه درصد برگ «پرسیاوشان» که با قند یا «عسل» شیرین شده باشد به مقدار سه فنجان در روز توصیه شده است.

8- جوشانده شربت و عصاره شکوفه «شبدر» ضد تشنّج و خلط آور بوده و برای درمان تجویز می‌شود.

9- دم کرده گل های «شاه‌پسند» تجویز می‌شود.

10- گل های ناشکفته «علف سرفه - فرفره» خلط آور بوده و برای درمان مفید می‌باشد.

11- مقدار 20 گرم از گل و برگ خشک «ختمی» را در یک لیتر آب جوشیده

بگذارید. در حدود 10 دقیقه خوب دم بکشد. سپس آن را صاف کنید. بعد با «عسل» شیرین کنید. روزانه 3 فنجان از این دم کرده بنوشید.

12- 20 تا 30 گرم ریشه «پامچال» را در یک لیتر آب، به مدّت 15 دقیقه بجوشانید و مصرف نمایید.

13- جوشانده گل، برگ و ساقه «گاو زبان» مصرف کنید.

14- نوشیدن شربت ذکر شده در تجویز 3 «اختلالات کلیوی» مفید است.

15- مقدار پنجاه گرم از گل های خشک یا تازه «آقطی» را در یک لیتر آب بجوشانید. پس از صاف کردن، خنک کنید با «عسل» شیرین سازید و سه بار در روز یک فنجان از آن بنوشید.

16- دم کرده 15 تا 25 گرم «کاکوتی» را در یک لیتر آب جوش، بسیار مفید است.

17- دو عدد «سیر» ریز ریز را در یک لیوان شیر بریزید و روی اجاق بگذارید تا 12 دقیقه بجوشد. گرما گرم این شیر را بنوشید.

18- آب یکدسته «شاهی آبی» را بگیرید تا حدود 60 تا 150 گرم از این آب را در یک لیوان شیر با یک فنجان بویون سرد یا هر مایع دیگری که به مزاج شما می‌سازد مخلوط کنید و میل نمایید. شاهی آبی خلط آور و نرم کننده سینه است و در نتیجه برونشیت‌های کهنه و هر نوع ناراحتی و تحریکات مجاری تنفسی را درمان می‌کند.

19- دو یا سه عدد «تره فرنگی» را به صورت گرد گرد ببرید. یک یا دو ساعت در آب بجوشانید. بعد آن را صاف کنید و بنوشید. این شربت زکام و حتی گرفتگی صدا را برطرف می‌کند. روزی دو تا سه فنجان از آن در فاصله غذاها بنوشید.

20- یک قطعه «سیر» را به قطعات ریز خرد کنید و به همین حجم وازلین به آن مخلوط کنید. این مخلوط را کمی حرارت دهید. سپس بگذارید سرد شود. این مرهم را روی سینه و پشت سینه بمالید و ماساژ دهید تا گرم شود.

21- تجویز 9 «آنژین» را عمل کنید.

22- قهوه «انجیر» برای برونشیت تجویز می‌شود.

23- دم کرده «حاشا» برای برونشیت مفید است .

برونشیت مزمن‌

1- شیره ساقه «مَرغ» را بگیرید و روزی سه قاشق چایخوری نوش جان کنید.

2- دم کرده پنج در هزار «گل بنفشه» مفید است.

3- شیره گیاه تازه «گل لادن» مفید می‌باشد.

4- برگ، ریشه و دانه‌های «بارهنگ» درمان آن است.

5- «زعفران» مسکن سرفه، مخصوصاً در برونشیت مزمن هست.

6- دانه ساقه‌ها و رگ گیاه «تاجریزی پیچ»، پیشاب آور، مقوی، تصفیه کننده خون، کمی مخدر و مفید هستند.

7- یک دسته از ساقه و برگ های «علف هفت بند» را بشویید و در ماشین آب سبزی‌گیری بریزید و شیره آن را بکشید و هر روز سه قاشق قهوه خوری از آن بنوشید. خوردن این شیره علف هفت بند، خاصیت نرم کنندگی دارد و در عین حال ضد ورم است. با مصرف آن سرفه‌های پی‌درپی شما رو به کاهش خواهد رفت.

8- 15 تا 40 گرم از برگ «گل لادن» را در یک لیتر آب بجوشانید و روزانه 2 تا 3 فنجان از آن میل کنید.

9- «فلفل قرمز» برای پیشگیری و تسکین برونشیت مزمن مفید است.

بری بری‌

1- با خوردن پوست «برنج» برطرف می‌شود.

2- «برنج» را به صورت کته با «پیاز» یا «شیر» و «ماست» بخورید.

3- از چلتوک‌و سبوس «برنج»، سوپ تهیه کنید، پس از صاف کردن، آب آن را بخورید.

3- از غذاهایی که دارای ویتامین B می‌باشند استفاده نمایید.

4- مهمترین قسمت مفید برنج تیکی تیکی است که از مواردی که از تراشیدن و سفید کردن دانه برنج حاصل می‌شود به دست می‌آید و برای بیماری بربری مفید است.

5- «هندوانه» تازه مفید است.

6- اسانس «میخک» به صورتی که از تقطیر غنچه‌ها به دست می‌آید تحریک کننده پوست است و در اندونزی آن را با روغن چرب مناسبی مخلوط کرده و به رانهای بیماران مبتلا به بری بری می‌مالند.

7- جوشانده ریشه خشک «خیار» برای معالجه بیماریهای بری بری مفید است .

بریدگی‌

1- پاشیدن پودر برگ های خشک «شیرین بیان» بسیار نافع و درمان بخش زخمهاست.

2- کمپرس نوع وحشی «گل شاه‌پسند» توصیه شده است.

3- مالیدن «حنا» سود فراوان دارد.

بزرگی شکم‌

آب میوه «به» که به وسیله ماشین‌های فشاری گرفته شود، ملین بوده طبل شکم را خالی می‌کند و در کوچک کردن شکم مؤثر است.

بسته شدن ادرار

1- 800 گرم «بنفشه» تازه را بجوشانید. صاف کنید. سپس با 3 کیلو قند مخلوط کرده بپزید و شربت تهیه کنید. اگر بنفشه تازه میسر نشد، خشک آن را به مدّت زیادتری بجوشانید.

2- آب «ترب سیاه و سفید»، «هویج»، «زغال اخته»، «مارچوبه»، «دم گیلاس»، «گل نسترن»، «شیرین بیان»، «توت فرنگی»، «سالک»، «جعفری»، «بارهنگ»، «آب ترب سیاه»، «چای کوهی»، «تاجریزی»، «پیاز»، «گوجه سبز» و «کاکل ذرت» مفید می‌باشند.

بَلغَم‌

1- چون «سکنجبین» را با یخ، خنک کرده و بنوشید، آن چه بلغم در معده و روده‌ها باشد را خارج می‌کند.

2- صمغ بوته «کنگر» ایجاد قی می‌کند و همراه آن صفرا و بلغم را خارج می‌نماید.

3- ساقه بوته‌ی «بامیه» دافع بلغم است.

4- «فلفل» بلغم را از بین می‌برد و جگر را گرم می‌کند.

5- آب برگ «چغندر» با داروهای مسهل، به اخراج بلغم کمک می‌کند.

6- جوشانده‌ی گرم تخم «بولاغ اوتی» (حب الرشاد) قی آور بوده و بلغم را دفع می‌نماید.

7- نمک زده و «کهنه پنیر» در صورتی که فاسد نشده باشد، بلغم را از بین می‌برد. 8- «بامیه» با تخم و لعاب خود بلغم را رفع می‌نماید.

9- «کدو» در دفع صفرا و بلغم اثرات معجزه آسا دارد.

10- از تنه درخت مسن «زیتون» یک ماده قندی به خارج ترشح می‌شود که به آن صمغ درخت زیتون یا انگبین زیتون می‌گویند که مفید است.

11- «زنجبیل» قاطع بلغم است.

12- چنانچه میوه درخت «داروش» را در آب گرم خیسانده و پوست آن را از شهد آن جدا کرده، صاف کنید و آن را با مغز گردو یا مغز دانه بید انجیر سرشته و بخورید، جهت بلغم نافع است.

13- «درمنه» ها باز کننده گرفتگیهای داخلی معده و از بین برنده بلغم و بادشکن می‌باشند.

14- چون هشت گرم «کبات» (میوه رسیده و سیاه شده درخت مسواک) را کوبیده و نرم کرده با هم وزن آن شکر قاووت نمایید و پس از خوردن، روی آن آب سرد یا شربت بنوشید، تولید اسهال کرده و معده را از بلغم تهی می‌سازد.

15- «گلاب» از تقطیر آبی که گلبرگ های گل سوری را در آن خیس کرده باشند به دست می‌آید و با صفرا و بلغم می‌جنگد.

16- مربای «زنجبیل» بسیار مؤثر است.

17- آب «هندوانه» مخلوط با «عسل» بسیار مفید است.

18- «سندروس» بلغم معده و روده را از بین می‌برد.

بندآمدن قاعدگی‌

1- هرگاه شیافی از پودر «بادام تلخ» و «عسل» برداشته شود باز خواهد شد.

2- حمول مغز «فندق هندی» جهت اخراج جنین و بند آمدن قاعده‌ی زنان نافع است.

بَواسیر

بَواسیر

1- هرگاه ساییده مخلوطی از پوست خشک «انار» و «مازو» را در لگن یا طشتی بریزید و داخل آن حمام ته‌نشین کنید، بواسیر نوع بیرون زدن مقعد برطرف خواهد شد.

2- خوردن «سیاه دانه» سوخته شده مفید است. هرگاه به همراه رب «مورد» خورده شود بی نظیر است.

3- «روغن تخم بالنگ»، «شیرین بیان»،«تره»، «فلفل بیابانی» ، «طالبی»، ضماد «نعناع»، «ریواس»، «سرکه»، «توت فرنگی»، «اسفناج»، «ضماد راتیانج» و «پوست خشک کدو» مفید می‌باشند.

4- چنانچه بذر «تره بیابانی» را پنج روز، هر روز پنج گرم بخورید، بواسیر را بند می‌آورد.

5- خاکستر شاخه‌های «انگور» اگر به صورت پماد مالیده شود، بواسیر را درمان می‌کند.

6- جوهر تند «فلفل سبز»، تسکین دهنده‌ی بواسیرهای دردناک و ملتهب است.

7- بخور بوداده «تخم تره» جهت بواسیر نافع است.

8- شیاف «سورنجان» با پیه جهت افتادن دانه‌های بواسیر نافع است.

9- «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) برای بواسیر تجویز شده است.

10- گذاشتن مرهم خام «سیب زمینی»، مخلوط با «روغن زیتون» روی دکمه‌های بواسیر مفید است.

11- خوردن و مالیدن روغن مغز هسته ی تلخ «زردآلو» جهت مبتلایان به بواسیر نافع است.

12- چون پوست ریشه «گردو» را در «روغن زیتون» بجوشانید تا له شود، ضماد آن جهت بواسیر بسیار مؤثر است.

13- دانشمندان با مصرف 30 تا 40 قطره از عصاره «زنجبیل سگ» - سه مرتبه در روز- خونریزیهای معدی، بواسیر و خون رم را بند آورده‌اند.

14- نشستن در وان آب جوشانده غلیظ «ماردارو» جهت بواسیر مفید است.

15- میوه «سنجد» سرشار از ویتامینهای «A» و «B» بوده و کمی ویتامین «k» دارد. به این جهت ضد بواسیر است.

16- چنانچه میوه درخت «داروش» را در آب گرم خیسانده و پوست آن را از شهد آن جدا کرده، صاف کنید و آن رابا مغز گردو یا مغز دانه بید انجیر سرشته بخورید، جهت بواسیر نافع است.

17- مالیدن ضماد برگ تازه «خمان صغیر» با پیه جهت معالجه بواسیر تجویز شده است.

18- ضماد «کره» با «سورنجان»ی که نرم کوبیده باشید جهت قطع دکمه بواسیر به تجربه رسیده است. برای این کار، کره هرچه کهنه‌تر باشد مفیدتر است.

19- ضماد «پیاز» با «زرده تخم‌مرغ»، همچنین با «کوهان شتر» جهت بو سیر مفید بوده، بواسیر را باز می‌کند.

20- برای معالجه بواسیر بهتر است روغن کهنه «نارگیل» را با روغن هسته «زرد آلوی تلخ» مخلوط کرده و به کار برید.

21- مالیدن روغن «وسمه» که برگ آن را با هموزن آن روغن کنجد در وسمه جوش یا ظرفی دگر با آتش ملایم پخته باشید جهت بواسیر نافع است.

22- شیافی که با پودر «چوبک» ساخته شود مسکن درد بواسیر می‌باشد.

23- ضماد دانه‌های «کرچک» با آب «تره»، چه بخورید و چه بمالید جهت بواسیر مفید می‌باشد.

24- مالیدن عصاره «تاجریزی»، بواسیر را برطرف می‌کند.

25- ضماد پخته «پرسیاوشان» با روغن جهت بواسیر سودمند است.

26- چنانچه آرد «ارزن» یا «گاورس» را در روغن بپزید، مالیدن این روغن برای درمان بواسیر مفید است.

27- ضماد برگ «علف هزار چشم» برای درمان بواسیر تجویز می‌شود.

28- ساقه زیرزمینی «اسپیره» برای دفع بواسیر نتیجه خوب داده است.

29- «انبه»، «قهوه»، «چای»، «بلوط»، «بومادران»، «دود خاکشیر»، «شنبلیله»، «شاهتره»، «گل میخک»، «کیسه کشیک»، «کاسنی صحرایی»، «گل فنجان»، «دود اسفند»، «زغال اخته» و «نعنای خشک» مفید می‌باشند.

بواسیر خونی‌

1- «ریحان» دارای «ویتامین k» بوده و برای بواسیر خونی سودبخش می‌باشد.

2- ضماد گل درخت «تمر هندی» سودمند می‌باشد.

3- خوردن گرم گرم «نخود سیاه» بو داده بسیار نافع است.

4- ضماد خاکستر گیاه «مَرغ» جهت بند آوردن خون بواسیر سودمند می‌باشد.

5- مالیدن «کهربا» با صبر زرد برای جلوگیری از خونریزی بواسیر و افتادن دانه‌های آن سودمند می‌باشد.

6- خوردن 20 گرم آب «تره»، قاطع خون بواسیر است. همچنین ضماد تره کوبیده مفید است. بخور دادن با جوشانده تخم‌تره نیز برای درمان بواسیر مفید است.

7- هشت گرم «کنجد» و چهار گرم «مغز گردو»ی سوخته را به صورت مرهم ضماد کنید.

8- گرد مغز هسته «انبه» در موارد بواسیر خونی به کار می‌رود.

9- «تره تیزک» برای بواسیر خونی بسیار نافع است.

بواسیر مزمن‌

«سندروس» را تجویز کرده‌اند.

بوی بد پا

1- پاهای برهنه را روی «بخار آهک» که تازه روی آن آب ریخته‌اند بگیرید، و هر چند روز یک بار این عمل را تکرار کنید.

2- پاهای برهنه را داخل خون حیواناتی که تازه ذبح شده‌اند، ماساژ دهید و مدّتی داخل آن خون گرم باشد.

بوی پیاز و سیر

1- «ریحان» به علّت داشتن سبزینه و اسانس مخصوص که خود مخلوط از چند اسانس است، بوی پیاز و سیر را از دهان می‌برد.

2- جویدن ساقه زیرزمینی «لوئی» اثر اعجاز آوری دارد.

3- اگر پس از خوردن سیر مقداری «کاهو» یا «سبزی» میل نمایید بوی آن از بین می‌رود. اثر شیرینی‌ها در از بین بردن بوی سیر، مربوط به وجود ماده کلروفیل در آن‌هاست. لذا چاره بوی سیر آن است که به داروخانه مراجعه، کپسول کلروفیل گرفته، مصرف کنید یا مقداری کلروفیل مایع را مخلوط با شربت‌ها میل کنید.

4- «برگ جعفری» برای شدیدترین بوی سیر بسیار مؤثر است.

بی اختیاری ادرار

1- ضماد برگ «علف هزار چشم» برای معالجه توصیه می‌شود.

2- بهتر است دو گرم سرشاخه «علف هزار چشم» را با دو گرم آویشن، دم کرده و نوشید.

3- جوشانده دانه‌های «ماش هندی» برای درمان نافع است.

4- برگ «غافت» برای اطفال تجویز شده و نتایج عالی داشته است.

5- «بلوط»، «شاه بلوط»، «پونه» و «مالواش» مفید می‌باشند.

بی‌اشتهایی‌

1- اگر «پرتقال» قبل از غذا خورده شود، محرک اشتهاست.

2- نوشیدن دو تا سه فنجان از شربت «برگ بو» قبل از هر وعده غذا مفید است (شرح در تجویز 9 آنژین)

3- 20 گرم ساقه‌های خشک و گلدار «پونه کوهی» را در یک لیتر آب جوش بریزید. مدّت 12 دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. بعد آن را صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید و قبل از هر وعده غذا یک فنجان از آن بنوشید.

4- 8 تا 10 عدد برگ تازه و یا 10 گرم برگ خشک «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش بیندازید تا به مدّت 12 دقیقه بماند بعد آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین

سازید و بنوشید این «عسل» را در روز 3 ال 4 بار تکرار کنید.

5- نوشیدن شربت «ریوند» درمان کم خونی و بی اشتهایی است.

6- «غازیاقی» اشتهاآور است.

7- «هلو» اشتها را زیاد می‌کند.

8- «فلفل» اشتها را زیاد می‌کند.

9- به آن‌هایی که از بی اشتهایی رنج می‌برند توصیه کنید که «گوجه فرنگی» را قبل از غذا به عنوان اشتهاآور نوش جان نمایند. برای این کار بهتر است که گوشت آن را با مقدار مساوی ماست مخلوط کرده و در یخچال بگذارید و نیم ساعت قبل از غذا نوش جان کنید.

10- «کرفس» اشتها را زیاد می‌کند.

11- «زردچوبه» اشتهاآور است.

12- خوردن «مشکطرامشیر» به مقدار کم اشتهاآور است.

13- «عرق بهار نارنج» برای تقویت اشتها نافع است.

14- چنانچه به نان، «سیاه دانه» یا «کنجد» بزنید، اشتها را زیاد می‌کند.

15- «سقز» محرک اشتها است.

16- بذر «ترب» اشتهاآور است.

17- «چغندر» دارای «ویتامین A»، انواع ویتامین‌های «B» و «C» بوده و اشتهاآور است.

18- برای رفع کم اشتهایی می‌توانید از «عسل» استفاده کنید.

19- بذر «کرفس»اشتهاآور است.

20- «بامیه» اشتها به غذا را زیاد می‌کند.

21- بذر «سعتر» زیاد کننده اشتها است.

22- نمک زده و «کهنه پنیر» در صورتی که فاسد نشده باشد، اشتها را تحریک می‌نماید.

23- پوست «لیموترش» مقوی قلب و معده بوده، اشتها را زیاد می‌کند.

24- اگر «انجیر» را قبل از غذا بخورید، اشتها را تحریک می‌کند.

25- «سیب» اشتهاآور است.

26- «اسفناج» اشتها، مخصوصاً اشتهای اطفال را زیاد می‌کند.

27- بهترین موقع خوردن «خربزه»، یکی دو ساعت بعد از صرف غذا است. ولی اشتهاآور است و بایستی قبل از غذا خورده شود.

28- «ریواس» اشتهاآور می‌باشد.

29- «مشک زمینی» اشتها را زیاد می‌نماید.

30- خوردن میوه خام «به» اشتها را زیاد می‌کند.

31- میوه «زالزالک» مقوی معده بوده، اشتها را زیاد می‌کند.

32- ترشی «پیاز» جهت زیاد شدن اشتها سودمند است.

33- میوه رسیده و یاقوتی رنگ «زیتون» مقوی معده بوده و اشتها را زیاد می‌کند.

34- خوردن مقدار کمی از پوست درخت «بید» اشتها را باز می‌کند و دستگاه گوارش را تقویت می‌نماید.

35- برگ «شنبلیله» کمی ملین بوده، اشتها را زیاد می‌کند.

36- برگ و گل «زبان پس قفا» اشتها را باز می‌نماید.

37- «مارچوبه» برای رفع بی اشتهایی مفید می‌باشد.

38- ترشی‌ای که با برگ و ساقه نوع خوشبوی «گلپر» درست می‌شود برای معالجه کم اشتهایی به کار می‌رود.

39- جوشانده گیاه «خارشتر» اشتهاآور و مقوی است.

40- کلیه قسمتهای گیاه «خار مرار» کمی تلخ و اشتهاآور است.

41- دم کرده سر شاخه‌های گلدار «علف هزار چشم» اشتهاآور است.

42- میوه تازه ترش «انبه» اشتهاآور است.

43- جوشانده برگ پخته «زردآلو» اشتهاآور است.

44- «گلابی» ترش اشتهاآور است.

45- «شاه توت»، «سماق»، «ریشه جعفری»، «مرزه»، «نخود»، «دوغ» و «شش شاخ» اشتهاآور هستند.

بی خوابی‌

1- مقدار 20 تا 30 گرم از گل های «زیرفون» در یک لیتر آب بجوشانید. بعد از یک

ربع، صاف کنید و با «عسل» شیرین سازد. در شبانه روز سه تا پنج فنجان از آن به فاصله بنوشید.

2- یک مشت از «گل های افسنتین» را در یک لیتر «سرکه» بریزید. یک ربع بجوشانید. محلول به دست آمده را در شیشه بریزید و به هنگام بیخوابی شدید کمی از این محلول را بر روی پیشانی ضماد کنید (دو طرف پیشانی تا شقیقه‌ها).

3- دم کرده برگ «پرتقال» را با یک یا دو قاشق عرق بهارنارنج مخلوط کنید و قبل از خواب مصرف نمایید.

4- چند عدد برگ تازه «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش یک ربع بگذارید. سپس آن را صاف کنید. شیرین سازید و بنوشید.

5- حدود 20 گرم از ریشه «سنبل الطیب» را با دو عدد «لیمو عمانی» و یک قاشق «گل گاوزبان» در یک لیتر آب بجوشانید. با «نبات» شیرین کنید و روزی 2 بار بنوشید.

6- یک مشت برگ «به» تازه و نو رسیده را بچینید. با یک لیتر آب جوش 10 دقیقه بخیسانید. آن را صاف کنید. پس از 10 دقیقه آن را با شکوفه نارنج مخلوط و شیرین کنید و هر شب موقع خواب یک یا دو قاشق از آن بنوشید.

7- اگر شبها همراه با غذای خود «پیاز» بخورید زودتر و آسوده‌تر به خواب می‌روید.

8- «گل نسترن» مفید است.

9- «سیب» مفید است. قبل از خواب چند دانه سیب بخورید یا یک استکان، آب سیب سر بکشید.

10- روغن نوع شیرین «بادام» برای رفع بیخوابی مفید است.

11- «نوشدارو» خواب آور و قوی‌ترین مسکن است.

12- اگر دانه «خشخاش» به نان بزنید، خواب را کمی زیاد و عمیق می‌کند.

13- «کلم» کمی خواب آور است.

14- «تازه پنیر» که آب آن را هنوز نگرفته و در اصطلاح پنیر سازان دلمه نامیده می‌شود، خواب آور است.

15- مبتلایان به مرض کم خوابی و بی خوابی می‌توانند از «عسل» استفاده کنند. قبل از خواب چند قاشق مرباخوری از شهد گوارای «عسل» میل نمایید.

16- استشمام و چکاندن آب «کدو» چنانچه خام فشرده شود، در بینی و گوش جهت رفع بی خوابی نافع است.

17- آب مقطر برگ «غار گیلاسی» برای بی خوابی تجویز می‌شود.

18- روغن تخمه «تخم کدو» جهت رفع بی‌خوابی بی‌نظیر است.

19- چکاندن آب جوشانده «زعفران» جهت بی‌خوابی نافع است.

20- «روغن بنفشه» خواب آور است. چون آن را بر پنبه آغشته و شیاف نمایید. اثری فوق العاده دارد.

21- عصاره روان سنبله‌های «بید» برای درمان بی‌خوابی که نتیجه ضعف اعصاب است مفید می‌باشد.

22- «بادرنجبویه» مقوی قلب و مغز بوده و در بی‌خوابی اثر مفید دارد.

23- سرشاخه‌های گلدار «ناخنک» برای بی‌خوابی نافع است. مخصوصاً در مورد بی‌خوابی اطفال سود فراوان دارد.

24- بوییدن گل «نیلوفر آبی» مقوی قلب، دماغ و خواب آور است.

25- «سنبل‌الطیب» در بهبود کیفیت خواب و برطرف کردن بی‌خوابی مؤثر است.

26- قطره قطره ریختن آب «خیار» در بینی و بوییدن آن جهت کم‌خوابی مفید است.

27- مبتلایان به مرض کم‌خوابی و بی‌خوابی می‌توانند از «عسل» استفاده کنند. قبل از خواب چند قاشق مرباخوری از شهد گوارای «عسل» میل نمایند.

28- «سیب» پخته برای رفع بی‌خوابی مفید است.

29- «اسفناج» را با «کدو» ، «برگ کاهو» ، «برگ خشخاش» ، و گوشت مرغ چاق یا گوشت بزغاله پخته و کمی شیره «تخم خشخاش» و شیره «بادام شیرین» یا کره گاو مخلوط کرده ، میل کنید برای بی‌خوابی حاصل از خشکی دماغ مفید است.

30- دم کرده «تخم شوید» برای بی‌خوابی اثر مفید دارد .

31- «برنج» خواب آور است و خوابی نیکو می‌آورد.

32- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید این جوشانده برای بی‌خوابی نافع است.

33- «کاهو»، 1 لابی»، 3«گلابی»، «شقایق»، «سنبل الطیب»، «خشخاش»، 1 برگ زیتون»، 4«برگ زیتون»، «بیدمشک»، «کاکوتی» و «افسنتین» مفید می‌باشند.

بیضه آب آورده‌

ضماد گرم «برگ پنج انگشت» (فلفل بیابانی) مفید است.

بیماریهای مثانه‌

1- لعاب دانه‌های «اسفرزه» تجویز شده است.

2- «تخم خربزه» مثانه را پاک می‌کند.

3- «خالواش»، «پونه»، «توت فرنگی»، «تمشک»، «کاکل ذرت»، «فندق»، «رازیانه»، «لوبیای سبز»، «کتان»، «آس»، «بابونه»، «شیرین بیان»، «بارهنگ»، «گوجه سبز»، «علف مرغ» و «ختمی صورتی» مفید می‌باشند.

بی‌نظمی عادت ماهانه‌

1- «افسنتین» (خارا گوش)، «زنجبیل شامی» و «آلبالوی تلخ» مفید می‌باشند.

2- آب رنگین خیس خورده «زعفران» مفید است.

3- جوشانده «زردچوبه» مفید است.

4- «زنجبیل» برای بی‌نظمی عادت ماهانه مفید است .

بیهوشی (اغماء)

1- 120 گرم گل خشک «ترنجان» را به همراه 30 گرم تفاله «لیمو ترش»، 30 گرم «جوزالطیب»، 15 گرم «گل میخک» و 15 گرم «دارچین»، داخل 20 لیتر «عرق کشمش» بریزید. پس از 8 روز (در این مدّت گاهی ظرف را زیر و رو کنید) که خوب خیس خورد و جا افتاد آن را صاف کنید و داخل شیشه در بسته بریزید و در موارد لازم به یکی از دو طریق زیر عمل کنید:

الف: به اندازه یک قاشق قهوه خوری از آن را در یک لیوان آب نیم گرم مخلوط و میل کنید.

ب: 30 تا 40 قطره آن را روی یک حبه قند بریزید و میل نمایید.

این درمان باید روزی 3 تا 4 بار تکرار شود.

2- «هل» را با پوست دم کنید و بنوشید.

3- «اسطوخودوس» مفید می‌باشد.

4- دانه‌های «گل رنگ» برای اغماء مفید است.

پ

پُرُستات‌

«پیاز»، «تخم کتان»، «خالواش» و «گوجه جنگلی» مفید می‌باشند.

پرسوت‌

چنانچه برگ تازه «پنج انگشت» (فلفل بیابانی) را کوبیده، بدون آب مانند شامی در روغن سرخ کنید و بعد با «عسل» بخورید، درمان می‌شوید. اگر با خوردن یکی دو دانه از این شامی حال شما رو به بهبودی رفت، معالجه را ادامه دهید.

پر شدن کیسه صفرا

نوشیدن آب ریشه پخته «خشخاش» مفید است.

پشه گزیدگی‌

«پیاز» کوبیده را روی محل گزیدگی قرار دهید. آن را التیام می‌بخشد.

پف کردن زیر چشم‌

ضماد عصاره «سیب زمینی» را روی محل مورد نظر بگذارید.

پلاگر

برگ های «کلم» از این بیماری جلوگیری می‌کنند.

پوسیدگی دندان‌

1- شیرینی «انگبین‌ها» نه تنها برای دندان مضر نیست بلکه از کرم خوردن و پوسیدگی آن جلوگیری می‌نمایند.

2- صمغ درخت «گردو» زخمهای عفونی و پلید را مداوا می‌کند. مقدار کمی از این صمغ را در حفره‌ی دندان کرم خورده بگذارید و ببینید چگونه درد آن را ساکت کرده و از پیشرفت پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کند.

پیچش روده‌ها

اگر دانه‌های «ارزن» را ساییده، با نمک مخلوط کنید، در کیسه‌ای بریزید و روی آن بنشینید مفید است.

پیچش صفراوی معده‌

«روغن تخمه کدو» جهت مداوا، دارویی بی نظیر است.

پیچیدگی اعصاب‌

1- ضماد ریشه «کنگر» نافع است.

2- مالیدن غذه سیب زمینی «گل سیکلامن» با «سرکه» مفید است.

3- ضماد «بسپایه» نافع است.

4- خوردن یک مثقال عصاره‌ی ریشه «جنطییانا» مفید می‌باشد.

پیچیدگی عضلات‌

1- از جوشانده «آویشن شیرازی» به عنوان کمپرس جهت درمان رگ به رگ شدن و پیچیدگی عضلات استفاده نمایید.

2- یکصد گرم از ساقه‌های گلدار «آویشن» تازه، پنجاه گرم ساقه‌های گلدار خشک آن را در یک لیتر آب جوش دوازده دقیقه بجوشانید بعد صاف کنید. پارچه‌ای در آن بخیسانید و محل درد را کمپرس کنید و سپس خوب ببندید. روزی سه الی چهار بار این عمل را تکرار کنید.

3- «کاکوتی»، «زرده تخم‌مرغ»، «آویشن»، «برگ بو» و «شیرین بیان» مفید می‌باشند.

پیری زودرس‌

1- در دوران پیری برای حفظ سلامتی، غذایی مناسبتر از «عسل» نیست.

2- «طالبی» دارای اکسیر جوانی است.

3- «گرمک» دارای اکسیر جوانی است. و هر کس از آن استفاده کند عمرش برخلاف عمر گرمک که کوتاه است، طولانی خواهد شد.

4- اگر هر روز صبح یک «سیب» تازه را با پوست، آب گرفته بنوشید، هیکل شما خوش اندام مانده و پیری به سراغ شما نخواهد آمد.

5- به موارد «طول عمر» نیز توجّه کنید.

6- «روغن زیتون» به عنوان عامل ضد پیری است.

7- «پرتقال» میزان اسیدوز، یعنی ترشی خون را متعادل می سازد و در نتیجه از پیری جلوگیری می کند.

پیسی‌

به «برص» مراجعه کنید.

پیله دندان (عفونت مغز دندان)

گذاشتن ضماد «نشاسته» پخته بر روی پیله بسیار مفید است.

پینه‌

1- برگ های تازه «تره» را در «سرکه» خیس کنید. در حالیکه قبلا" محل پینه را چند دقیقه (نزدیک نیم ساعت) در آب گرم گذاشته‌اید، آن را بیرون آورده و این برگ های خیس شده در «سرکه» را روی آن قرار دهید.

2- اگر شما «عسل» تازه را روی پینه‌های دست و پا و زبری‌های روی زانو و آرنج بمالید، آن‌ها را از بین خواهد برد.

3- اگر ضماد «پنیر» با «عسل» را روی پینه‌های دست و پا بمالید، آن‌ها را برطرف می‌نماید.

4- جوشانده برگ و لفافه سبز میوه «گردو» پینه دست و پا را از بین می‌برد.

پیوره‌

1- مالیدن «کفری» به دندان از پیوره جلوگیری می‌کند.

2- جوشانده گل «انار» تجویز شده است.

3- مضمضه جوشانده برگ «بادرنجبویه» جهت معالجه نافع است.

4- مضمضه آب جوشانه «مورد» نافع است.

5- مضمضه جوشانده میوه «سرو» و مالیدن کوبیده آن با «عسل» مفید می‌باشد.

6- مضمضه «حضض» مفید می‌باشد.

7- خوردن «اسفناج» خام از پیوره جلوگیری می‌کند.

8- نوشیدن روزانه مقداری آب مخلوط از «هویج» و «کلم»، به علّت داشتن «ویتامین ث» فراوان درمان پیوره خواهد بود.

9- شستن روزانه چندین مرحله با «جوشانده ختمی» و غرغره آن معالجه خواهد کرد.

ت

تاری چشم‌

1- سرمه ضماد «میخک» مفید است.

2- سرمه «اگیر ترکی» تجویز می‌شود.

3- «گل های سوژا» مفید است.

4- مالیدن «فلفل» به‌چشم برای رفع تاری و تیرگی چشم و درخشان کردن سفیده چشم نافع است.

5- «قرقو معما» دارای کلیه خواص روغن زعفران می‌باشد. چشم را تقویت می‌کند و تیرگی آن را برطرف می‌سازد.

تاول پوست‌

1- جوشانده ریشه وشاخه‌های «ارزن» را برای شستن تاولهای پوست به کار می‌برند.

2- از جوشانده برگ های «توت کاغذی» برای بیرون ریختن بیماری‌ها تاولی استفاده می‌شود.

تب

تب‌

1- مقدار 50 گرم از گل های خشک یا تازه «آقطی» را در یک لیتر آب بجوشانید. پس از صاف و خنک کردن، با «عسل» شیرین سازید. سه بار در روز، هر بار یک فنجان از آن بنوشید.

2- در حدود 50 گرم برگ مخلوط با پوست ساقه نو شاخه‌های جوان (خشک یا تازه) درخت «زیتون» را در یک لیتر آب به مدّت یک ربع بجوشانید. یک ربع کنار بگذارید. صاف و با «عسل» شیرین کنید. در هر روز سه بار، هر بار یک فنجان از آن بنوشید.

3- جوشانده پوست «بیدمشک» تب بر است.

4- خوردن «هندوانه» و «شیر خشت» تب های شدید را درمان می‌کنند.

5- «افسنتین» درمان تب های همراه با سینه پهلو می باشد.

6- «سیب»، تب بر بسیار خوبیست.

7- سقراط پدر علم طب همیشه «انجیر» را تجویز می‌کرد.

8- مقدار چهل تا پنجاه گرم پوست یا برگ درخت «فندق» خشک را در میان یک لیتر آب به مدّت پنج دقیقه بجوشانید، صاف کنید و با شکر شیرین سازید. روزانه چهار تا پنج بار نیم فنجان به فاصله در سرتاسر روز تا موقع خواب بنوشید.

9- 40 گرم ریشه «آرتیشو» را در یک لیتر آب خیسانده، 12 دقیقه بجوشانید. با شکر شیرین سازید و هر روز سه فنجان از آن را 20 دقیقه قبل از غذا بنوشید.

10- پوست درخت «اختر زغال» تب بر و مقوی است.

11- از مغز دانه‌های میوه «سدر» شیره بکشید. تب را پایین می‌آورد.

12- گل‌ها و اعضای مختلف گیاه «خار طلایی» تب بر است.

13- پوست درخت «برگ نو» تب بر است.

14- «تخم بالنگ» ضد تب است.

15- شربت «گیلاس» برای کاهش تب تجویز می‌شود.

16- مخلوط «انار شیرین و ترش» برای تب های تند بسیار نافع است.

17- از برگ های «تُرشَک درشت» در اروپا برای قطع تب استفاده می‌شود.

18- در چین و ژاپن از «تخم گشنیز» برای تب های نوبه‌ای استفاده می‌شود. برلی این

کار جوشانده آن را می‌خورند و یا بخور آن را به صورت و گردن می‌دهند.

19- «نعنا»، «کدو»، «عنّاب»، «گل آفتابگردان» ، «به دانه»، «ماش»، «کرفس»، و «گل سرخ»، «دانه به»، «گلابی»، «اسفناج» و «تخم ترب» مفید می‌باشند.

تب برفکی‌

«کدو»، «فلوس»، «شاه اسپرم»، «غافت»، «شلغم»، «تمشک»، «بنفشه»، «ازگیل» و «آویشن» مفید می‌باشند.

تب بلغمی‌

1- خوردن «سیاه دانه» و «سکنجبین» نافع است.

2- خوردن دم کرده «خرما» با «شنبلیله» برای تب های بلغمی مفید است.

تبخال‌

1- دو تا سه عدد «سیب» را بدون این که پوست بکنید، قطعه قطعه کنید و در یک لیتر آب سرد بخیسانید. پس از خیس خوردن، 15 دقیقه بجوشانید. سپس آن را 10 دقیقه کنار بگذارید. حال می‌توانید از این شربت خوشمزه پس از هر وعده غذا 2 فنجان بنوشید.

2- ضماد برگ «تاجریزی پیچ» سود فراوان دارد.

تب دائم‌

30 گرم «خشخاش» را با شکر مخلوط کرده و بخورید.

تب راجعه‌

«فندق هندی» (فندق تلخ) مفید است.

تب ربع‌

1- پودر «ریوند» معالجه می‌کند.

2- آب برگ «کاسنی صحرایی» با «سکنجبین» اثر نیکو دارد.

3- خوردن شش گرم «گل سرخ» مفید است.

4- خوردن یک مثقال گیاه «خارشتر» مفید می‌باشد.

5- خوردن برگ «علف هزار چشم» با «سداب» نافع است.

تب و لرز

1- جوشانده ریشه «کنگر» به تنهایی یا همراه با پوست بید تب بر بوده، تب و لرز را معالجه می‌کند.

2- جوشانده‌ی «بومادران» معالج می‌باشد.

3- جوشانده برگ «اوکالیپتوس» ضد تب و لرز است.

4- برگ های «هزاربندک» داروی کمکی خوبی برای مداوا می‌باشند.

تب های حصبه‌ای‌

در هند و چین میوه «گوجه فرنگی» برای تب های حصبه‌ای تجویز می‌شود.

تب های دانه‌ای‌

گل «شقایق» دارای یک ماده‌ی رنگین، کمی قند و مقداری صمغ است. گلبرگ های آن دارای مختصری اثر تسکین دهنده بوده، عرق را زیاد می‌کند. مصرف آن مفید است.

تب های سودایی‌

«شاهتره» برای درمان مفید می‌باشد.

تب های صفراوی‌

1- مقدار هشتصد گرم از گل های تازه «نیلوفر» را با سه کیلو قند بجوشانید. صاف کنید و به تواتر میل کنید.

2- گردی که بر روی میوه «سماق» می‌نشیند و به آن خاک سماق بسیار قابض و کمی تلخ است. برای تب های صفراوی 15 تا 24 گرم در روز مصرف دارد.

3- میوه‌های شیرین و ملس «انار»، صفرابر بوده، معده و کبد را تقویت کرده و مفید می‌باشند.

4- آب مخلوط «انار شیرین و ترش» با شکر مفید است.

5- دم کرده پوست درخت «سیب» در هند تجویز می‌شود.

تب های عفونی‌

1- برگ های تازه، گل، تخم و ریشه‌ی «کاسنی صحرایی» به تمامی برای درمان نافع است.

2- خوردن یک مثقال گیاه «خارشتر» برای درمان مفید است.

3- «هندوانه»، این نوع تبها را فرو می‌نشاند و حدّت صفرا را برطرف می‌کند.

4- «میوه لیموترش» در مورد تب های عفونی مفید است .

تب های نوبه‌ای‌

1- مصرف «بومادران» مفید می‌باشد.

2- برگ های «هزاربندک» قابض بوده و تجویز شده است.

3- «آب لیمو» را با «برگ های کلم»، «کرفس» و «شلغم» بخورید.

تپش قلب‌

1- گل «زالزالک» یک داروی مفید و خصوصی است.

2- دم کرده «سنبل الطیب» مفید است.

3- «اسطوخودوس» را تجویز کرده‌اند.

4- دم کرده «برگ پرتقال» با «پوست نارنج» و یا «بهار نارنج» جهت آرام کردن تپش و ناراحتی قلب دوای مؤثریست.

5- نیم کیلو از سرهای تازه «مارچوبه» را در آسیای سبزی‌ها خرد کنید. آب آن را بگیرید و برابر وزن آن ملاس نیشکر اضافه کنید و آن را در شیشه‌ای که درب محکم دارد بریزید و دور از حرارت و گرما نگهدارید. هر وقت نیاز داشتید در فاصله غذا، چهار قاشق سوپخوری (به فاصله در سرتاسر روز) مصرف کنید.

6- «پرتقال»، «لیمو»، «جوانه گندم»، «ذرت»، «گل نسترن» و «مارچوبه» مفید می‌باشند.

تحریکات چشم‌

بخور «چای»، «بارهنگ» و «ریحان» مفید می‌باشند.

تخامه‌

پودر «ویونه» مفید می‌باشد.

تخمیر معده‌

اگر 3 تا 5 گرم «اسطوخودوس» را دم کرده و سه تا چهار فنجان بین دو غذا بخورید، درمان می‌کند.

تراخم‌

1- چون «بلخ» را با «آب غوره» بجوشانید تا غلیظ شود و آن را در چشم سرمه نمایید، مفید می‌باشد.

2- شستشوی چشم با آب برگ و دانه‌های «شنبلیله» مفید است.

3- دود برگ «صنوبر کوچک» جهت جلوگیری نافع است.

4- چکاندن آب برگ «مورد» در چشم جهت درمان مفید است.

5- سرمه «سندروس» با «عسل» مجرب است.

6- سرمه عصاره خشک «حضض» مفید است.

7- مالیدن عصاره «قنطوریون باریک» با آب کاکنج نافع است.

8- در کتاب دستور الاطباء نوشته شده است که چون ریشه «شبدر» را در سایه خشک کرده و آن را با آب و «گلاب» بسایید و در چشم کنید مفید است.

ترشحات رحم‌

1- حمول گرد خشک گل برگ های «گل سرخ» ترشحات رحم را از بین می‌برد.

2- شیاف «زیتون» برای قطع سیلان ترشحات رحم و خونریزی آن مفید است.

ترشحات زیادی معده‌

عرق و اسانس «نعنا»، ترشحات زیادی معده را کم می‌کند.

ترشحات سفید خانم ها

1- جوشانده‌ی برگ «گردو» ترشحات بی رنگ زنانه را از بین می‌برد.

2- از دم کرده 15 تا 20 گرم «اقاقیا» در یک لیتر شراب قرمز، شرابی مقوی به دست می‌آید که نافع است.

3- «افسنتین» مفید می‌باشد.

4- برگ های «هزاربندک» تجویز می‌شود.

5- برگ «غافت» برای از بین بردن ترشحات زنانه توصیه شده است.

6- برگ گیاه «تاجریزی پیچ» تجویز شده است.

7- دم کرده برگ «پیچک صحرایی» تجویز شده است.

8- پانزده گرم از گل های خشک «اسطوخودوس» را در یک لیتر آب بجوشانید. پس از صاف کردن با انژکسیون مورد شستشو قرار دهید.

9- لعاب «به دانه» را چند روز با کمک انژکسیون به عنوان شستشو به کار برید.

10- روزی یک لیوان از شربت «ریوند» بنوشید.

ترشحات صفرا

در اثر خوردن «انگور»، معده کاملاً تخلیه می‌شود و ترشحات صفرا به حالت اعتدال در می‌آید.

ترشحات غدد داخلی‌

«عسل» ترشحات غدد داخلی و بزاق را تعدیل می‌کند.

ترشحات مفرط عادت ماهیانه‌

1- اگر در جوشانیده پوست «انار» بنشینید مفید است.

2- در چین و ژاپن پوست درخت «زرشک» تجویز می‌شود.

ترشحات مهبل‌

در هندوستان از میوه گیاه «برگ بو» برای قطع ترشحات مهبل استفاده می‌شود.

ترشح زهدان‌

«بلوط»، «چای‌کوهی»، «مازو»، «عرق انجبار»، «بابونه»، «گردو»، «ریحان»، «کاکوتی»، «مرزنگوش»، «شاه اسپرم» و «گل میخک» مفید می‌باشند.

ترش کردن‌

1- تجویز 9 آنژین را عمل کنید.

2- بیست گرم «برگ بو»ی تازه یا خشک را در یک لیتر آب جوش بریزید. چهل گرم پوست نارنج به آن اضافه کنید. ده دقیقه کنار بگذارید تا خوب جا بیفتد بعد آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. بعد از هر وعده غذا یک فنجان بنوشید.

ترشی معده‌

1- شیره کوبیده «کنجد» با «نبات»، جهت جلوگیری از اثرات سوءترشی معده تجویز می‌شود.

2- نوشیدن «آب معدنی شلف» هضم غذا را آسان می‌کند و ترشی معده را خنثی می‌نماید.

3- آب یک «لیمو ترش» را در یک لیوان بگیرید و در لیوان دیگر نصف قاشق چای خوری «جوش شیرین» را در آب حل کنید و جرعه جرعه از دو لیوان به‌نوبت بنوشید.

4- مقدار ده گرم ریشه «ریوند» را در یک لیوان آب جوش به مدّت بیست دقیقه دم کنید و یک لیوان قبل از غذا بنوشید.

5- «مریم نخودی»، «بلوط»، «ریحان»، «لیمو»، «سیب زمینی»، «عرق نعناع» و «عرق آویشن شلغم» مفید می‌باشند.

ترک استخوان‌

ضماد مجموعی از ترکیب «سقز» و «روغن زیتون» بسیار نافع است (به خصوص در مورد شکستگی استخوان).

ترک پاشنه‌

«روغن کاکائو» برای ترکهای پوستی و نیز ترک پاشنه پا اث معجزه‌آسا دارد.

ترک پستان‌

1- ضماد برگ تازه و ریشه له شده «سگ زبان» و جوشانده آن‌ها جهت التیام مفید می‌باشد.

2- به تجویز 10 «ترک پوست» عمل کنید.

ترک پوست‌

1- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» مفید است.

2- ضماد میوه «انجیر» با «روغن زیتون» یا موم جهت معالجه ترکیدن پوست که در اثر سرما ایجاد شده است، مفید می‌باشد.

3- شستشو با آب جوشانده‌ی «شلغم» مفید است.

4- ضماد گوشت و مغز «خیار» برای درمان نافع است.

5- صمغ درخت «بنه» مخلوط با «روغن زیتون» جهت برطرف کردن سودمند می‌باشد.

6- روغن دانه‌های «شنبلیله» مخلوط با موم جهت درمان توصیه شده است.

7- مضمضه جوشانده بیخ «بابا آدم» سودمند است.

8- روغنی مناسبتر از «روغن کاکائو» نیست.

9- محلول «سندروس» در روغن بادام مفید می‌باشد.

10- یک قاشق قهوه خوری «به دانه» را یک شب در یک فنجان آب سرد خیس کنید. صبح فردا آن را صاف کنید. آب غلیطی به دست خواهد آمد. با این آب، ترک پوست و لب و پستان را (از طریق ماساژ) درمان کنید.

11- «برگ های جعفری» را له کنید و به شکل ضماد روی محل زخم و خراش بگذارید.

12- «مغز تخم هندوانه» نرم کننده پوست است .

ترک پوست شکم خانمها

اغلب مشاهده میشود بعضی از خانمها در زمان حاملگی، پوست شکمشان دچار ترکیدگی و خط خط شدن می‌گردد. برای درمان مقداری «رازیانه» را بکوبید، در آبجو حل کنید و بمالید.

ترک دست و پا

1- «پیاز» تازه‌ای را رنده کنید. آب آن را بگیرید. سپس به صورت ضماد به مدّت یک ربع روزی دو بار بر روی محل ترک بگذارید.

2- شستشو با «محلول شستشوی زخم» مفید است. طرز تهیه: 20 تا 30 گرم «برگ بو» را تا 12 دقیقه در یک لیتر آب داغ بریزید. بعد آن را صاف کنید.

3- «سنا» را تجویز می‌نمایند.

4- از گرد صمغ «انبه» برای معالجه ترک پا استفاده می‌شود.

5- «جوشانده شلغم»، «حنای بدون رنگ»، «مازو دود اسفند و وشا»، «بلوط»، «ریحان»، «سیب زمینی»، «پیاز»، «آب شلغم»، «آب چغندر»، «شنبلیله»، «کنگر»، «شاه بلوط» و «همیشه بهار» مفید می‌باشند.

ترک سرما زدگی‌

1- آن را مدتی در آب گرم «چغندر» بگذارید.

2- اگر «سیر» را در روغن سرخ کنید و زیادی روغن آن را بگیرید، مالیدن آن ترک را درمان می‌کند.

3- «شلغم» پخته را به صورت مرهم روی ترک بگذارید.

ترک لای انگشتان‌

ضماد کوبیده برگ تازه «شیرین بیان» درمان می‌نماید.

ترک لب‌

1- میوه «بنه» دارای ویتامین‌های «A» و اقسام «B» و «D» می‌باشد و به همین جهت معالجه می‌کند.

2- در استعمال خارجی، مالیدن «کتیرا» پوست را نرم می‌کند و ترک لب را التیام می‌دهد.

3- مالیدن «روغن بادام» مفید است.

4- به تجویز 10 « ترک پوست» عمل کنید.

ترک ناخن‌

1- «بلال» به علّت داشتن گوگرد- سیلیس، آهن و کلسیم، غذای خوبی برای مو و ناخن‌ها هست و از ترکیدن و گوشه کردن ناخن‌ها جلوگیری می‌نماید.

2- ترکیب مرهمی از تخم «تره تیزک» و «زهره گاو» برای ترک ناخن مفید است.

3- ضماد پخته «خَنْدَروس» با «سرکه» مفید است.

ترومپوز (فلوبیت)

دکتر کلاین متخصص خون‌شناسی دانشگاه نیویورک پس از آزمایشات متعدد نظر دارد که شربت «نارنج» و «پرتقال» دارویی کامل علیه ترومپوز است و کسانی که استعداد غلظت خون و افزایش هموگلوبین را دارند بایستی «پرتقال» مصرف کنند تا دچار این بیماری نشوند و مبتلایان هم با خوردن آن خود را درمان کنند.

تسلسل ادرار

1- 5/1 گرم «اسفند» را صبح ناشتا به همراه کمی «خاکشیر» با آب، بدون این که کوبیده یا خرد شود بخورید.

2 آب جوشیده پوست «انار» را بنوشید.

3- در چین معتقدند که «لوبیای چشم بلبلی» از تکرر ادرار جلوگیری می‌کند.

تشمع کبدی (سروز)

1- «پیاز» اثر غیرقابل انکار دارد.

2- سالاد «کلم» چه کلم قمری و چه کلم برگ سفید یا قرمز نتایج عالی و مؤثری برای درمان تشمع کبدی همراه با ورم و آب آوردن شکم دارد.

3- «ریشه کاسنی»، «کلم» و «عنّاب» مفید می‌باشند.

تشنّج‌

1- «شلغم» مفید است.

2- نوشیدن دم کرده گل «زیرفون» درمان تشنّج‌ات عصبی است.

3- گل «زالزالک» ضد تشنّج می‌باشد.

4- شیره‌ی جوانه‌های تازه درخت «انگور» را با کمک الکل گرفته، به صورت عصاره در آورید و مجدداً تقطیر کنید تا سفت شود. این ماده مدر و ضد تشنّج است.

5- پختن «اسفناج» با «روغن بادام» و کره تازه گاو محسنات زیاد دارد و برای تشنّج بدون نتیجه نیست.

6- «ریحان» ضد تشنّج می‌باشد.

7- دم کرده «بهار نارنج» ضد تشنّج می‌باشد.

8- ارسطو خاصیت ضد تشنّج بودن را به «مرزنگوش» نسبت داده است.

9- خوردن برگ و بذر «سداب» نافع است.

10- «برگ بو» ضد تشنّج است.

11- نوع بزرگ «سوزن نخ پیرزن» که به آن «مسیکه» می‌گویند ضد تشنّج است.

12- «گلپر» ضد تشنّج است.

13- چون برگ و شاخه تازه «غلب لب» را در «روغن زیتون» بجوشانید، روغن آن ضد تشنّج می‌باشد.

14- آب مقطر «برگ بو» ضد تشنّج می‌باشد.

15- اثر ارزنده آبهای معدنی سرد، کم کرن آب نسوج بدن است و برای حالات تشنّجی مفید می‌باشند.

16- سرشاخه‌های گیاه «اکلیل کوهی» ضد تشنّج می باشد.

17- آرد «ثعلب» برای درمان تشنّج تجویز شده است.

18- «سنبل‌الطیب» ضد تشنّج می‌باشد.

19- مداومت در خوردن «اسطوخودوس» تشنّج را از بین می‌برد.

20- «صمغ انجدان» مانند انجدان ضد تشنّج می‌باشد.

21- دم کرده گل های «مینا» ضد تشنّج است.

22- اعضای مختلف هوایی انواع «شیر پنیر» ضد تشنّج است.

23- «خار مهک» (یکی از انواع خارهای دارویی) ضد تشنّج هست.

24- بیخ گیاه «نیلوفر آبی» اثر ضد تشنّج دارد.

25- برگ و سرشاخه‌های درختچه «شاه‌پسند معطر» ضد تشنّج است.

26- «گل اه‌پسند» ضد تشنّج است.

27- اعضای مختلف گیاه «دیوخار» ضد تشنّج است. برای درمان سیاه سرفه و سرفه‌های تشنّجی آن را توصیه کرده‌اند.

28- جوشانده، شربت و عصاره شکوفه گل های «شبدر» ضد تشنّج است.

29- در ژاپن و چین میوه «پونسیروس» به عنوان ضد تشنّج مورد استفاده می‌باشد.

30- ریشه «آنژلیک» ضد تشنّج است .

31- گرد «زعفران» ضد تشنّج است .

32- «اسفناج» پخته ساده را اگر با «روغن بادام شیرین» آغشته و میل کنید برای تشنّج‌های ناشی از یبوست مفید است .

33- از «بادنجان» در برخی مناطق آفریقا به عنوان ضد تشنّج استفاده می‌شود.

34- برگ های «بادرنجبویه» را در فرانسه مانند چای دم می‌کنند و به عنوان ضد تشنّج می‌خورند.

35- «زردآلو»، «چای»، «مریم گلی»، «سوسن زرد»، «میخک»، «برنجاسب»، «کاکوتی»، «مرزنگوش» و «افسنتین» مفید برای جلوگیری از تشنّج می‌باشند.

تشنگی‌

1- «رب به ترش» تشنگی را تسکین می‌دهد.

2- به «استسقاء» مراجعه کنید.

تصلب شرائین‌

1- «تمشک» مفید است.

2- «آلبالو» غذای مفیدی است.

3- اقسام مختلف «گوجه» تجویز شده‌اند.

4- «لیمو ترش» دارای املاخ مختلف کلسیم، آهن، منیزیم، سدیم، فسفر و پتاسیم هست. مقدار این املاح به قدری زیاد است که ترشی‌های موجود نه تنها خون را ترش نمی‌نمایند، بلکه آن را قلیایی کرده و تصلب شرائین را معالجه می‌کنند.

5- «توت فرنگی» معالج خوبی است.

6- «آب معدنی شاهان گرماب» از اعماق بسیار ژرف زمین که از هزار متر بیشتر است خارج شده و به سوی زمین می‌آید و روی این اصل درجه‌ی حرارت آن در مظهر چشمه 48 درجه سانتیگراد می‌باشد و به همین علّت برای مبتلایان به تصلب شرائین درمانی بسیار ارزنده و مفید می‌باشد.

7- به طوریکه از دانشگاه مونترال کانادا اطلاع داده شده اخیراً از «روغن تخم آفتاب گردان» ماده‌ای به نام سولوتین استخراج و کشف شده که ضایعات تصلب شرائین را برطرف می‌کند.

8- خوردن «عسل» جریان خون را آسان می‌کند. کندی آن را از بین می‌برد و گرفتگی مویرگ‌ها را باز می‌نماید و از سکته قلبی جلوگیری می‌نماید.

9- «چای جاوه» (چای نمسه) برای تصلب شرائین مفید است.

10- «گزنه»، «پیاز»، «عنصل»، «تره فرنگی»، «تیول» و «استحمام در آب شور» مفید می‌باشند.

تقطیر ادرار

1- «سوسنبر» غذای خوبی است.

2- دانه‌های «مویز» را خارج و در داخل هریک، یک عدد «فلفل سیاه» قرار دهید. روزی چند دانه بخورید. البته افراط نکنید.

3- خوردن «فلفل» مخلوط با سایر ادویه، جمع کننده بسیار نافع است.

تنبلی روده‌

«سیب» با پوست مفید است.

تنبلی کبد

«سیب» با پوست مفید است.

تنبلی معده‌

«خاکشیر» معده را به تحرک وا می‌دارد.

تنگی نفس‌

1- آب «پیاز» خام را مخلوط با «آب لیمو» بنوشید.

2- مخلوطی از آب «شلغم»، آب «هویج» و آب «کرفس» خام مفید است.

3- 800 گرم 1 رکه»، 3«سرکه» «عنصل» و 3 کیلو «عسل» پاک را بجوشانید تا به قوام آید و مصرف کنید.

4- «مرزه» پخته با «انجیر» بسیار مفید است.

5- به تجویزهای «آسم» توجّه کنید.

6- «مویز» بدون هسته همراه با «گل گاوزبان» و «خرمای سبز» مفید است.

7- «شوید» را تجویز کرده‌اند.

8- مقدار کمی از «نوشدارو» (تریاک سیاه) تجویز می‌شود.

9- جوشانده‌ی «بومادران» ضد تنگی نفس می‌باشد.

10- خوردن جوشانده‌ی دو مثقال ریشه درخت «فندق» سودمند می‌باشد.

11- نوشیدن خیسانده «زیره» در «سرکه» نافع است.

12- میوه «انبه» تجویز می‌شود.

13- میوه «توت فرنگی» برطرف می‌کند.

14- «تخم کاسنی» سودمند می‌باشد.

15- «سس» مفید است.

16- ریختن «تره» در آش جو جهت درمان توصیه شده است.

17- «آب زرشک» را با «آب سیب» به مقدار مساوی مخلوط کنید و معادل نصف آب زرشک، «آب لیمو» اضافه کنید و به آن مقداری شکر افزوده و به قوام آورید تا بسته شود. این معجون درمان می‌باشد.

18- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب به دانه ساییده و حب نمایید، زیر زبان نگاهداشته و آب آن را فرو برید، تنگ نفس را معالجه می‌کند.

19- ضماد «کاسنی» با «آرد جو» بر روی سینه تجویز شده است.

20- بهتر است «نعناع» را همراه با مستکی بجوید.

21- «تره فرنگی» شیر و عرق را زیاد می‌کند و تنگی نفس را شفا می‌بخشد.

22- «شلغم» خلط آور و برای تنگ نفس تجویز می‌شود.

23- «عسل آویشن شیرازی» تجویز می‌شود.

24- مربای میوه «به» سودبخش می‌باشد.

25- جوشانده «فراسیون» با «انجیر» و «عسل» اثری نیکو در معالجه دارد. البته فراسیون، پادزهر قارچهای سمی هست و خطر آن برای سقط جنین زیاد است.

26- «سیب» مفرح و اشتهاآور می‌باشد. خفقان و تنگی نفس را معالجه می‌کند.

27- «کرفس» مجاری ادرار را ضد عفونی می‌نماید و مفید است.

28- «گزنه» تسکین می‌دهد.

29- «ریواس» مسرت بخش، قابض، مقوی معده و روده‌ها هست و برای تنگ نفس مفید می‌باشد.

30- «آلبالوی تلخ» مقوی حواس پنجگانه بوده و تنگ نفس را برطرف می‌سازد.

1- ترشی کهنه «سیر» مفید است.

32- «پیاز» به علّت داشتن مواد گوگردی خون و مجاری تنفسی را ضد عفونی می‌کند و جهت درمان مفید می‌باشد.

33- «شیرین بیان» بهترین دارو برای تنگ نفس می‌باشد.

34- عصاره پوست و ساقه‌های «کتوس» سودمند می‌باشد.

35- چون 37 گرم دانه «اسفند» را با چهار برابر آب بجوشانید و بعد صاف کنید و با صد گرم «عسل» و هفتاد گرم «روغن کنجد» مخلوط کرده، به تدریج یک ماه بخورید، درمان می‌کند.

36- گل «پیچ امین‌الدوله» را قبل از شکفتن چیده و در سایه، خشک کنید و به صورت دم کرده هشت در هزار روزی دو تا سه فنجان بنوشید.

37- جوشانده «گل گاوزبان اصلی» تنگ نفس را شفا می‌دهد.

38- «اسطوخودوس» را تجویز می‌نمایند.

39- استشمام آب جوشانده «بادرنجبویه» مفید می‌باشد.

40- دم کرده گل های «مینای باغی» مفید است.

41- دم کرده «زنبق» به طور دم کرده یا جوشانده تجویز می‌شود.

42- مخلوط «برگ بو» با «عسل»، چه به صورت معجون و چه به صورت حب مفید است.

43- «سندروس» را برای درمان تجویز کرده‌اند.

44- دم کرده گل های تازه «حلبوب» مفید می‌باشد.

45- «پرسیاوشان» درمان کننده است.

46- دم کرده شکوفه‌های «شبدر» ضد تنگ نفس می‌باشد.

47- «علف سرفه - فرفره» باد شکن بوده و جویدن مقدار کمی از ریشه و برگ آن نافع می‌باشد.

48- دود و بخور دانه‌های «تاجریزی» مفید می‌باشد.

49- ضماد برگ «گون» (بر وزن لبن) سودمند است.

51- جوشانده «درمنه» جهت مداوا تجویز می‌شود.

52- ساقه‌ها و برگ گیاه «تاجریزی پیچ» که پیشاب آور مقوی و تصفیه کننده خون بوده و کمی مخدر می‌باشند، تجویز می‌شوند.

53- «سنا» را که مقوی و ضدعفونی کننده پوست بدن هست، تجویز می‌کنند.

54- عصاره «به» برای تنگی نفس نافع است.

55- عصاره «ریحان» با شکر برای رفع تنگی نفس نافع است .

56- شیر «بادام شیرین» برای تنگی نفس نافع است .

57- «فلفل»، «دارچین»، «آویشن»، «تمشک»، «علف نقره»، «اسطوخودوس»، «اکلیل کوهی»، «زنجبیل شامی، «رازیانه»، «کاکوتی»، «رازیانه رومی»، «بارهنگ»، «زرشک»، «زیتون»، «خردل سفید»، «خردل سیاه»، «مرزنجوش»، «پیاز»، «عسل بند»، «لبیده»، «ترب سیاه»، «ترب سفید»، «زوفای خشک»، «سوسنبر»، «سنبل‌الطیب»، «سیر»، «شقایق»، «شلغم»، «کرفس»، «همیشه بهار کوهی»، «اسفند» و 1 شا»، 3«وشا» مفید می‌باشند.

تومور

1- ضماد پوست ریشه «کور» با «سرکه» سودمند می‌باشد.

2- ضماد برگ های تازه و له شده «سگ انگور» مفید است.

3- ضماد مخلوط «سیر کوبیده» با پیه یا با «روغن زیتون» برای تحلیل تومورهای سرد اثر قوی دارد. این ضماد به خردل شیطان معروف است.

4- از سالها قبل پزشکان روسی از سیر و عصاره سیر بر ضد تومورها در انسان استفاده می‌کرده‌اند و نتایج موفقیت آمیزی داشته‌اند.

5- میوه تازه «لیچی» در مورد بزرگ شدن تومورها تجویز می‌شود.

6- در برزیل از برگ های جوان «موز» برای معالجه تومورها استفاده می‌کنند.

تومور خنازیری‌

ضماد «گل سیکلامن» به تنهایی یا همراه با ادویه محلله سودمند می‌باشد.

تومور رحمی‌

1- از ریشه «پاپایا» برای درست کردن مشمع دارویی استفاده می‌شود که برای معالجه تومورهای رحمی مفید است.

2- «هل» به عنوان دارویی در استعمال خارجی برای معالجه تومور رحم مصرف می‌شود.

تهوع‌

به «قی» مراجعه کنید.

تیرگی رنگ چهره‌

1- «سیر» مفید است.

2- «مرزه» اگر با «آب انجیر» خورده شود اثر مفید دارد.

3- «برنج» رنگ صورت را جلا می دهد.

4- ضماد «گندم سوخته» با «موم» و روغن نافع است.

5- ضماد «پیاز» روی پوست اصولاً خون را به طرف پوست جلب می‌کند و رنگ چهره را درخشان می‌نماید.

6- «چای» رنگ چهره را درخشان می کند.

تیفویید

به «حصبه» مراجعه کنید.

تیفوس‌

1- در هند جوشانده گیاه «کاکوتی» را برای معالجه تیفوس می‌خورند.

2- در اندونزی از آب «کدو» که با فشار از گوشت میوه آن می‌گیرند برای کاهش تب به بیماران مبتلا به تیفوس می‌دهند.

3- در چین از اسانس روغنی «لیمو ترش» به عنوان آنتی بیوتیک برای معالجه تیفوس استفاده می‌کنند.

ث

ثقل معده

1- چون نیم کیلو کوبیده «کفری» (پوست شکوفه خرمای نر) را در یک لیتر آب بجوشانید تا نصف شود. بعد هموزن آن شکر افزوده، به قوام آورید؛ معجونی به دست می‌آید که جهت تقویت معده و ثقل سرد و مسمومیت غذایی نافع است.

2- 100 گرم گوشت تکه تکه کدو را در یک لیتر آب، بجوشانید تا آب آن نصف شود. بوسیله صافی آب آن را بگیرید. با کمی شکر شیرین کنید و هر موقع خواستید بخورید. این آب کدوی پخته بترتیبی که ذکر شد برای کسانی که دچار ثقل معده یا اسهال شده باشند، هم دوا و هم غذاست. به خصوص غذای مناسبی برای بیماران مبتلا به حصبه است. کمپوت تهیه شده از کدو هم به ترتیبی که در بالا به آن اشاره شد برای ثقل معده و اسهال مفید است.

ج

جُذام‌

1- «شلغم» به علّت وجود آرسنیک از این سخت‌ترین امراض جلوگیری می‌کند.

2- «چغندر» به علّت داشتن آرسنیک و گوهر شب چراغ و روبیدیم، جلوگیری می‌کند.

3- «روغن نخود» که از جوشاندن نخود در «روغن زیتون» به دست می‌آید، جهت دردهای سرد و جذام بسیار مفید است.

4- «سنجد تلخ»، جذام - برجس و زخم‌های پلید را از بین می‌برد و درد آن‌ها را ساکت می‌کند. صاحب کتاب دستور الاطباء نوشته چون دوازده من میوه و برگ رسیده و زرد شده‌ی «سنجد تلخ» را با شش من آب در خمره ریخته و سر آن را ببندید و سه هفته در زمین، خاک کنید و بعد تا شش ماه هر روز یک لیوان از آن را بیاشامید، بهترین دوا برای بیماری جذام و پیسی است و بخور آن به تنهایی یا با برگ «پنج انگشت» درد را برطرف می‌کند.

5- نوشیدن جوشانده‌ی بلخ برای درمان توصیه شده است.

6- جوشانده‌ی «پونه نهری» (گل پونه) تجویز شده است.

7- «فلفل» خون غلیظ را سبک کرده و برای درمان مفید می‌باشد.

8- «نخود سیاه» بسیار نافع است.

9- «کلم» به علّت داشتن کمی آرسنیک از ابتلا پیش گیری می‌نماید.

10- ریشه «ماردارو» جهت پاک کردن و درمان زخم‌های چرکی و بدخیم و زخم‌های جذامی و خوره‌ای نافع است.

11- پاشیدن گرد «گلپر» روی زخم‌های خوره‌ای و جذام سودمند می‌باشد.

12- «تمر هندی» را جهت جلوگیری و معالجه مفید می‌دانند.

13- برای معالجه می‌توانید از جوشانده‌ی قسمت‌های هوایی و بیخ «کنگر بزرگ» استفاده کنید.

14- چنانچه مبتلایان هر روز 5/1 گرم بیخ «بسپایه» با 30 گرم مغز «فلوس»، هفت روز بخورند، به درمان مرض کمک خواهد کرد.

15- «چوب چینی» مفید می‌باشد.

16- پوست درخت «تیمر» که دارای هفده درصد تانن، یازده درصد مواد نشاسته‌ای، کمی چربی و یک ماده صمغی است، دارای چندین عامل دارویی هست که میکرب جذام را از بین می‌برند.

17- برگ درخت «کبات» نافع است.

18- از امام صادق(ع): قوم یهود از بیماری خوره ایمن شدند زیرا «چغندر» بسیار می‌خوردند.

19- ضماد «کتیرا» با گوگرد جهت آکله بسیار نافع است.

20- «کاهو» مفید است .

جراحات (زخمها)

1- ضماد برگ سرو جهت جلوگیری از جراحات چرکی پوستی تجویز می‌شود.

2- تهیه مرهمی از کوبیده برگ های تازه غازیاقی مخلوط با «سرکه» و «نمک» درمان است.

3- مخلوط «نعناع» و «آرد جو» ضماد خوبی برای جراحات می‌باشد.

4- ضماد «بلخ» ضد جراحات است.

5- پاشیدن گرد پوست درخت «تمر هندی» روی زخم جهت التیام جراحات سودمند می‌باشد.

6- ضماد برگ های «کلم» با «پیه خوک» نافع است.

7- گرد گل سوخته «انار» برای التیام جراحتها و خشک کردن آن‌ها مفید است.

8- ریختن گرد «گلابی» وحشی روی جراحتها برای خشک کردن جراحت و التیام آن مفید است.

جراحات روده‌

«کنگر» هضم روده غذا را آسان می‌کند و جراحات روده را التیام می‌دهد.

جراحات سرطانی‌

ضماد «نخود» با «عسل» توصیه شده است.

جراحات گلو

1- عصاره میوه‌های «بادنجان» برای رفع جراحات گلو مفید است.

2- دانه «به» برای جراحات گلو استفاده می‌شود.

جراحات لثه‌

ضماد ترکیبی از «مرزه» و «زیره» پخته شده در «سرکه» مخلوط با «بابونه» بسیار مفید است.

جراحات مجرای ادرار

چکاندن میوه «به» در مجرای ادرار جهت دفع سوزش و معالجه جراحات آن مفید است.

جَرَب‌

1- ضماد «مرزه» پخته مؤثر است.

2- خوردن «تخمه آفتابگردان» درمان آن می‌باشد.

3- «انار شیرین» بسیار سودمند می‌باشد.

4- خوردن «هندوانه» همراه با «تمر هندی» مفید است.

5- ضماد «آب خیار» یا تفاله جوشانده «قرنفل» کوبیده، مفید است.

6- مالیدن میوه‌ی کال «موز» با «سرکه» تجویز شده است.

7- ضماد پخته میوه کامل «نارنج» که پوست، مغز و هسته را با هم پخته باشید، بی‌نظیر است.

9- میوه «توت فرنگی» جهت امراض جلدی از قبیل جرب توصیه شده است.

10- برگ درخت «گردو» را با پوست درخت بلوط بجوشانید و از بخور آن روی محل زخم استفاده کنید.

11- «آلبالوی تلخ» امراض جلدی، مخصوصاً جرب را درمان می‌کند.

12- خوردن خاک اره چوب «عنّاب» جهت درمان جرب مفید است.

13- ضماد برگ، ریشه، ساقه و برگ «کرفس»، ضد ورم می‌باشد. مالیدن این ضماد جرب و سایر امراض جلدی را درمان می‌کند.

14- برای معالجه جرب، آب معدنی «شاهان گرماب» مفید می‌باشد. زیرا علاوه بر تشعشعات رادیواکتیویته مقداری املاح سیلیکات آهک دارد.

15- آب برگ «شاهتره» با «عسل» و «تمر هندی» جهت درمان جرب تجویز شده است.

16- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» جهت جرب مفید است.

17- ضماد «راتیانج» جهت جرب مفید است.

18- آبی که از ساقه‌های «زیتون» هنگام سوختن بیرون می‌آید جهت معالجه جرب نافع است.

19- دود برگ «صنوبر کوچک» جهت جرب نافع است.

20- برای درمان جرب بهتر است چهارتا بیست گرم گیاه کامل «بنفشه» را در 250 گرم آب دوازده ساعت خیس کرده، بعد آن را با کمی شیر و قند مخلوط کرده، بجوشانید تا مقدار آن یک سوم شود. این شربت را صبح ناشتا میل کنید.

21- «روغن برزک» دارای خواص «ویتامین F» می‌باشد و به همین جهت برای درمان جرب مفید است.

22- ضماد «خار مرار» را جهت جرب تجویز کرده‌اند.

23- «حنا» را با «برگ گردو» و یا «نیلوفر پیچ» را با ده گرم شکر مخلوط کرده و مجموع را به سه قسمت کرده، سه روز بخورید، برای درمان جرب امتحان خوبی داده است.

26- ضماد «سریش» با «سرکه» و «روغن زیتون» جهت جرب سودمند است.

27- ضماد «کتیرا» با «گوگرد» جهت جرب بسیار نافع است.

28- حمام آفتاب بگیرید. نور خورشید (اشعه ماوراءبنفش) مفید می‌باشد.

29- برای معالجه گال «سیر» را پخته و روی آن‌ها چندین‌بار بگذارید تا بهبود به دست آورید.

30- «تمر هندی» هیجان و التهاب خون را کم می‌کند و برای خارش و گال مفید است.

31- خوردن عصاره برگ تازه «دیوخار» جهت درمان گال و تسکین التهاب صفرا مفید می‌باشد.

32- صاحب کتاب دستور الاطباء و دیگران عقیده دارند که برگ «درخت کبات» (درخت مسواک) جهت گال نافع است.

33- 5 یا 6 حبه «سیر» رنده کرده را در یک لیتر آب بجوشانید و زخم را با آن بشویید.

34- «سیر» رنده شده را در پیه خوک، بدون نمک بپزید و مثل مرهم به کار برید.

35- آب مخلوط «انار شیرین و ترش» (500 - 250 گرم) که با حدود 100 گرم شکر مخلوط شده و خورده شود برای درمان جرب مفید است.

36- ریختن قطره «آب پیاز» در چشم برای جرب پلک نافع است.

جرب صفراوی‌

ضماد برگ «بنفشه» جهت جرب صفراوی بی مانند می‌باشد.

جنون‌

1- هرگاه پخته «توت ترش» را با «عسل» و «انجیر» مخلوط کنید، درمان کننده خواهد بود. پخته برگ آن نیز همین خواص را دارد.

2- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب «به دانه» ساییده و حب نمایید و زیر زبان نگاه داشته و آب آن را فرو برید، برای جنون نافع است.

3- میوه «فلفل بیابانی» برای معالجه جنون تجویز شده است.

4- بخور میوه «فندق» جهت جنون تجویز شده است.

5- خوردن مغز میوه «نارگیل» مواد سودایی و بلغمی را از بین می‌برد و به همین جهت برای جنون نافع است.

6- مداومت در خوردن «اسطوخودوس» جنون را از بین می‌برد.

7- جوشانده «گل گاوزبان» اصلی همراه با داروهای دیگر جهت جنون مفید است.

8- «دارچین» برای درمان جنون تجویز شده است.

9- پخته «کدو» با تمبر هندی و شکر جهت جنون از غذاهای خوب می‌باشد.

10- خوردن انه‌های «اسفند» جهت جنون مفید می‌باشد.

11- «سنا» را جهت جنون تجویز می‌نمایند.

12- چکاندن آب ساقه «شبدر» در بینی جهت جنون مفید است.

13- روغن «ارژن» جهت جنون نافع است.

14- به موارد «مانیا» نیز توجّه کنید.

15- اگر «اسفناج» را با آب پخته با کره گاو یا روغن بادام شیرین سرخ کرده و میل شود، غذای مناسبی برای اشخاص مبتلا به جنون و قُطَرب (نوعی مالیخولیا که مبتلایان به آن، از مردم گریزانند و در گوشه‌ای منزوی می نشینند) و مانیای حادث از سودای صفراوی که با حرارت شدید می‌باشد، مفید است .

16- «کاهو» برای جنون مفید است .

جنین مرده‌

خوردن پیاز «نرگس» زهکش رحم بوده و باعث افتادن جنین مرده است.

جوش‌

از گوشت میوه «کدو» به صورت ضماد برای جوش استفاده می‌شود.

جوش سر

ضماد خاکستر چوب «زیتون» با «عسل» و آب میوه «زیتون» برای جوش‌های سر نافع می‌باشد.

جوش و زخم خنازیر

تهیه ضمادی از باقلای پخته مخلوط با شراب برای ناراحتی و ورم بیخ ران و خنازیر و جوش‌های گرم مفید است.

جوش‌ها و سوزش چشم‌

ضماد گل «خشخاش» برای سوزش چشم خوب است، به خصوص زخم گوشه‌های چشم.

جوش‌های پلک چشم‌

1- عصاره برگ و ساقه «تمشک» که تازه چیده و کوبیده و با کمی صمغ مخلوط نمایید، مفید می‌باشد.

2- سرمه کردن صمغ «وشا» مفید است.

3- یکصد گرم از گل های خشک یا تازه «آقطی» را در یک لیتر آب جوش ده دقیقه بجوشانید. صاف و خنک کنید. با آن بوسیله یک تکه پنبه تمیز پلک چشم‌ها را روزی چهار تا پنج بار بشویید.

جوش‌های توأم با ترشح‌

ضماد مخلوطی از «آلو» و «سرکه» درمان کننده جوش‌ها، به خصوص جوش بدن اطفال که توأم با ترشح است، می‌باشد.

جوش‌های جلدی‌

1- مالیدن پخته «اسفناج» مخلوط با سفیداب نتیجه بخش می‌باشد.

2- ضماد پخته میوه کامل «نارنج» که پوست، مغز و هسته را با هم پخته باشید، بی‌نظیر می‌باشد.

3- ابتدا بدن را با آب سرد بشویید و بعد مقداری «کره» به جوش‌های جلدی بمالید و لباس پشمی بر تن کرده، در محل گرم بمانید تا عرق کنید.

4- ضماد «تخم کتان» با آب سرد نافع است.

5- دانه‌های «نخود» مفید است.

6- مالیدن برگ «مازریون» مفید است.

7- برای درمان جوش‌های ریز و قرمز پوستی بایستی آن را با محلول آب دم کرده «جعفری» شستشو داد.

8- «بنفشه»، ص‌1 ابونه»، 3«بابونه»، «بخور بابونه»، «چای کوهی» و «گزنه» مفید می‌باشند.

9- ضماد برگ «سدر» و شستشو با آن سودمند می‌باشد.

10- ضماد «بولاغ اوتی» توصیه شده است.

11- ضماد برگ «گشنیز» توصیه و تجویز شده است.

12- «هویج» دارای جوهری است که در کبد تبدیل به «ویتامین A» می‌شود و با کمک این ماده می‌توان مقاومت مخاط و پوست را در برابر امراض جلدی زیاد کرد و از بثورات جلدی جلوگیری نمود.

13- اگر رب «انار» را با «عسل» مخلوط کنید برای معالجه بثورات جلدی مصرف آن از خارج مفید است.

14- ضماد «انجیر» با بوره تجویز می‌شود.

15- ضماد ریشه «زنجبیل» شامی درمان خوبی است.

16- مالیدن برگ «مازریون» برای لکه‌های جلدی مفید است. مخصوصاً اگر با گوگرد همراه باشد.

17- ضماد ساقه زیرزمینی «سریش» با «سرکه» جهت لکه‌های جلدی مفید است.

جوش‌های خارش‌دار

ضماد «تخم گشنیز» مخلوط با «عسل» و «روغن زیتون» نافع است.

جوش‌های داخل رحم‌

تهیه شیافی از «زعفران»، «موم» و «مغز استخوان» بسیار نافع است.

جوش‌های دهان‌

1- خوردن و جویدن «طرخون» بسیار مفید است.

2- جویدن مغز «پسته»، درمان جوش‌هایی است که معمولاً در دهان می‌زند.

3- مضمضه و نگاهداشتن آب میوه‌ی ترش «انار» در دهان، برفک و جوش‌های دهان را پاک می‌کند.

4- «گشنیز» دارای ویتامین‌های «A» و «B» بوده و سرشار از «ویتامین C» می‌باشد. مضمضه آب آن جوش‌های دهان را از بین می‌برد.

5- جویدن برگ «تمشک»، جوش‌های دهان را از بین می‌برد.

6- جویدن برگ «زیتون» جهت معالجه جوش دهان مفید است.

7- جویدن «برگ دیوخار» جهت جوش‌های دهان نافع است.

8- مضمضه آب جوشانده «فلوس»، جوش‌های دهان را از بین می‌برد.

9- جویدن برگ درخت «آش انگور» جهت جوش‌های دهان سودمند می‌باشد.

10- مضمضه عصاره «قنطوریون باریک» با «گلاب» جوش‌های دهان را برطرف می‌کند.

11- مضمضه عصاره مایع «خارخسک» با «عسل» جهت جوش‌های دهان مفید است.

12- مضمضه با آب جوشانده برگ «برگ نو»، جوش‌های دهان را برطرف می‌کند.

13- غرغره با آب یا رب «شاه توت» برای جوش‌های دهان مفید است.

جوش‌های سرخ خارش‌دار

1- ضماد مخلوطی از آب یا روغن «برگ توت» و «سرکه» در حمام برای دفع این جوش‌ها بسیار مفید است. اصولاً ضماد برگ تازه آن خشکی پوست و آبسه‌های گرم، کورک و زخم را التیام می‌دهد و برگ تازه آن را پخته، ضماد ناراحتی‌های پوست کنید.

2- ضماد ترکیب مرهمی از «تره» و «سماق» بسیار مفید است.

جوش‌های صورت‌

1- «آب معدنی شاهان گرماب» مفید می‌باشد.

2- روغن دانه‌های «شنبلیله» به کار می‌رود.

3- «بنفشه سه‌رنگ» مفید است.

4- برای درمان جوش‌های قرمز یا لکه‌های صورت، کمی «نمک» با «آب لیموی تازه» مخلوط کرده، روی صورت بمالید.

5- ضماد پوره «سیب زمینی» (روزانه 2 بار) به‌روی قسمتی از پوست که مبتلا به‌جوش است، بسیار مفید است. (شرح در تجویز 5 «ضرب خوردگی»)

6- چند روز صبح ها ناشتا، «آب غوره»، «آلو بخارا»، «آب لیمو»، «انار»، «سماق»، «تمر هندی»، «کاهو»، «هندوانه»، «عنّاب»، «قراقات»، «شلغم پخته»، «تمشک»، «آلبالو» و امثال این ها که ترشمزه یا ملس باشد بخورید.

7- پنج مثقال «گل قاصد» را بجوشانید و بخورید.

8- هر روز صبح نصف استکان «آب لیمو» را با مقداری «عسل» و یا شکر مازندران مخلوط نموده بخورید.

9- محل زخمها را با «آب لیموی ترش» خوب ماساژ دهید.

10- خانمها پس از اصلاح صورت یک تکه «زاج سفید» را در آب سرد فرو کنند و به صورت خود بمالند.

11- «اسفناج» را بپزید با سفید آب قلع مخلوط کنید روی جوشها بمالید و ماساژ بدهید.

12- «بنفشه»، «بخور بابونه»، «چای کوهی» و «گزنه» مفید می‌باشند.

جوش‌های صورت بچّه‌ها

در صورت بعضی از بچّه‌های شیرخوار گاه جوش‌هایی ظاهر می‌شود که رفته رفته تبدیل به زخم می‌گردد. به منظور درمان آن بایستی چهار تا پنج گرم بنفشه فرنگی را در 250 گرم آب جوش به مدّت یک شب بخیسانید و صبح روز بعد به مدّت دو دقیقه بجوشانید. سپس آن را صاف کرده، به اندازه یک چهارم، شیر به آن مخلوط کنید. بعد شیرین کنید و هر روز صبح ناشتا به بچّه‌های شیرخوار بدهید.

جوش‌های عصبی‌

1- مبتلایان می‌توانند در حدود سیصد گرم جوشانده‌ی برگ «گردو» را در وان حمام بریزند و بدن خود را شستشو دهند.

2- ضماد «مغز تازه گردو» و مالیدن آن جهت معالجه نافع است.

جوش‌های غرور

1- از ورقه‌های نازک «گوجه فرنگی» به عنوان یک ماسک زیبایی استفاده کنید این ماسک از زیاد شدن جوش غرور جلوگیری می‌کند و پوست را نرم و لطیف و شفاف می‌نماید و چربی زیادی پوست را می‌گیرد.

2- همه روزه کمی «عسل» به صورت خود بمالید و آن قدر با دست مالش دهید تا از بین برود. اگر چند روز مرتباً به این کار ادامه دهید، جوش از بین رفته و آثار آن نیز محو می‌گردد.

3- «هویج» دارای جوهری هست که در کبد تبدیل به «ویتامین A» می‌شود و با کمک این ماده از جوش غرور جلوگیری می‌نماید.

4- آب «برگ بید» را با فشار گرفته و به صورت خود بمالید تا مانع پیدایش جوش شود.

5- برگ «بارهنگ» را له کرده و به صورت بمالید.

6- ریشه «بابا آدم» نافع است.

7- مالیدن «ماست» از امراض جلدی مخصوصاً جوش غرور جلوگیری می‌نماید و باعث نرمی و لطافت پوست می‌شود.

8- «شلغم» به علّت داشتن گوگرد و ارسنیک و روبیدیم بسیار سودمند است و البته خوردن آب آن بسیار مفیدتر و مصلح‌تر است.

9- مقدار یک تا دو گرم از گل های تازه «همیشه بهار» را در یک فنجان آب جوش ده دقیقه بگذارید و نوش کنید.

جوش‌های قرمز

1- ضمادی از «پیاز» ریز شده در «سرکه» مصرف کنید.

2- ضماد «آب خیار» یا تفاله جوشانده قرنفل کوبیده برای جوش‌های قرمز ریز مفید است.

جوش‌های مزمن‌

مقداری «بادام تلخ» کوبیده، مخلوط با «سرکه» بر روی جوش و زخم‌ها بمالید.

چ

چاقی‌

1- کسانی که استعداد چاقی دارند بهتر است یک وعده غذای خود را منحصر به «شلغم» کنند.

2- «گیلاس» ضد چاقی است. گیلاس را قبل از غذا میل نمایید.

3- برای کم کردن وزن همه روزه ناشتا آب سه عدد «لیمو» را با چهار قاشق قهوه خوری آب و یک قاشق کوچک شکر، مخلوط و میل کنید. این عمل را 4 تا 6 هفته ادامه دهید.

4- «آب غوره» درمان چاقیست.

5- از جوشانده گل های نر «فندق» (شرح در تجویز 52 اسهال) استفاده کنید. در ضمن از افراط در خوراکی‌های خیلی چرب و نشاسته‌ای بپرهیزید.

6- بایستی مقدار زیادی «سرکه» مصرف کرد.

7- صبحانه خود را به «انگور» اختصاص دهید.

8- «گرمک» چاق‌ها را لاغر و لاغرها را چاق می‌کند.

9- آب نوع قرمز یا بنفش «کلم» را گرفته، با کمی شکر مخلوط کرده به‌قوام آورید. بعد

با دو برابر آن آب «پرتقال» یا «نارنج» مخلوط کرده، نوش جان نمایید. برگ های قرمز و بنفش خانواده کلم ضد چاقی هستند.

10- «لیمو ترش» دارای املاح مختلف کلسیم، آهن، منیزیم، سدیم، فسفر و پتاسیم هست و چاقی را معالجه می‌کند.

11- اشخاص چاق که می‌خواهند لاغر شوند، دوایی بهتر از «کشک» ندارند. زیرا اگر آن را قبل از غذا بخورند، اشتهای آن‌ها را کم کرده و با داشتن مواد سفیده‌ای، نیروبخش بوده و به علّت نداشتن مواد قندی چاق نمی‌کند.

12- «کدو» ضد چاقی می‌باشد.

13- برای مبارزه با چاقی مصرف چربی خود را در حداقل نگه دارید.

14- در وقت نهار یا شام، حجم زیادی سالاد و «سبزی» بخورید تا معده شما پر شود و احساس سیری بکنید.

15- «نان جو» و «غلات» با «سبوس» استفاده کنید.

16- به جای دسرها و شیرینی‌های پر کالری، میوه‌های تازه بخورید.

17- آهسته غذا بخورید. از غذاهایتان لذت ببرید. به بدن خود فرصت بدهید که احساس کند سیر شده است.

18- از غذاخوردن دیروقت در شب بپرهیزید. زیرا کالری‌های مصرفی به جای آن که برای انرژی سوزانده شوند، ذخیره می‌شوند.

19- ورزش اهمیت خاص دارد.

چربی پوست‌

1- «آب لیموی تازه» را به صورت و بدن خود مالش دهید. علاوه بر کم شدن چربی، رنگ پوست شما شفاف و نرم خواهد شد.

2- خاکرس و گِل سرشور را الک کنید. با «گلاب» یا «بهار نارنج» مخلوط نمایید و به صورت و دستها بمالید.

چربی خون (کلسترول)

1- «جو» به علّت داشتن انواع ویتامین‌های «B» زیاد از بالا رفتن چربی خون جلوگیری می‌کند.

2- «هویج» با چربی خون که دشمن سرسخت جوانی است می‌جنگد.

3- جوشانده دم کرده برگ «نعناع» ضد کلسترول بوده و خون غلیظ را طبیعی می‌نماید و روی این اصل به اشخاصی که خون غلیظ دارند و چربی خونشان زیاد است توصیه می‌شود به‌جای چای، از دم کرده نعنا خشک استفاده نمایند.

4- «کدو» در زیادی چربی خون اثرات معجزه آسا دارد.

5- آب نوع مسمایی «کدو» را گرفته روی آن کمی «آب لیمو» ریخته و روزی یک لیوان بزرگ میل نمایید.

6- میوه «آرتیشو» سرشار از ویتامین‌های «A» و «B» می‌باشد و املاح معدنی مثل گوگرد، منگنز و فسفر زیاد دارد. چربی و اوره‌ی خون را پائین می‌آورد.

7- «مرزه» مفید است.

8- یک قاشق سوپ‌خوری پوست خشک «سیب» را ریزریز کنید و در یک فنجان بزرگ آبجوش بریزید و روی آتش بگذارید تا به مدّت 15 دقیقه بجوشد. بعد آن را صاف کنید و بنوشید و همه روزه دوبار بعد از غذا این جوشانده ساده را بنوشید. به طور قطع کلسترول اضافی خون شما کم خواهد شد.

9- برای کاهش کلسترول، مصرف غذاهای گیاهی سرشار از الیاف (میوه‌ها، سبزی‌ها، حبوبات و بقولات) را افزایش می‌دهد.

10- «الیاف جو» سطح کلسترول خون را به شدّت کاهش می‌دهد.

11- میوه‌های تازه‌ای چون «گلابی»، «سیب»، «گریپ فروت» و «پرتقال» سطح کلسترول را کاهش می‌دهد.

12- مطالعات بسیاری رابطه مستقیمی را بین فعالیت جسمانی (ورزش) و سطح کلسترول نشان داده‌اند.

13- «سیر» و «پیاز» هر دو روی پائین آوردن کلسترول خون تاثیر دارد.

14- «کنگر فرنگی» در کاهش کلسترول خون تا حدود زیادی مؤثر است .

15- «سیب»، «انار»، «موسیر»، «گزنه»، «گلابی» و «بومادران» مفید می‌باشند.

چربی سر

شستشو با جوشانده «برگ چغندر»، شوره و چربی سر را از بین می‌برد.

چرک چشم‌

سرمه‌ی گل «خشخاش شاخی» با «روغن زیتون» مفید است.

چرک گوش‌

1- چکاندن آب «پیاز» در گوش نافع است.

2- به مقدار 50 الی 100 گرم آب «پیاز» کوبیده شده بخورید (بسته به ضعف و شدّت عارضه).

3- چون برگ بوته «افسنتین» را در آب یا الکل و یا روغن بجوشانید و با آن گوش را بخور دهید، درد آن را ساکت می‌کند، ورم بناگوش را التیام می‌دهد، چرک و عفونت گوش را از بین می‌برد.

4- چکاندن «سرکه» در گوش، عفونت و چرک آن را از بین می‌برد.

چسبندگی روده‌

تنقیه جوشانده «تخم کتان» نافع است.

چین و چروک صورت‌

1- به خانم‌ها توصیه کنید برای پاک کردن آرایش صورت خود همیشه از آب «پرتقال» استفاده نمایند تا هیچگاه مبتلا به چین و چروک نشده، نرمی و لطافت خود را برای همیشه حفظ نمایند.

2- پرده‌ای از «موم» که زنبور «عسل» روی «عسل» می‌کشد، بهترین نشانه اصلیت «عسل» است. اگر این پرده را به عنوان ماسک زیبایی به روی صورت خود بکشید و پس از چندی آن را با آب، پاک کنید و با آب نیمه گرم بشویید، چین و چروک و گوشت‌های اضافی و پست و بلندی های کوچک را از بین می برد و به لطافت پوست شما کمک می‌کند.

3- «گرمک» از چین و چروک صورت جلوگیری می‌نماید.

4- ضماد «ترب» با «عسل» برای از بین بردن چین و چروک صورت سودمند می‌باشد.

5- «لوسیون شقایق» برطرف کننده چین و چروک‌های صورت می‌باشد.

6- مالیدن «روغن بادام»، چین و چروک صورت را برطرف می‌کند.

7- یک «پیاز» درشت را چهار قسمت کنید و در سه فنجان آب بجوشانید. به حدی که پیاز کاملاً بپزد و آب آن به یک فنجان تقلیل یابد. صبح ناشتا آن را بنوشید.

8- «انگور» را در «روغن زیتون» بجوشانید. صاف کنید. ماسک زیبایی خوبی برای برطرف کردن چین و چروک است.

ح

حَبس‌البول‌

1- دم کرده 25 گرم «برگ انگور» برای حبس‌البول توصیه شده است.

2- «اسفناج» و «موسیر» برای حبس‌البول نافع می‌باشند.

3- به گرفتگی ادرار و حیض نیز مراجعه کنید.

حرارت ادرار

«کتیرا» از حرارت ادرار می‌کاهد.

حرارت باد سرخ‌

اثر «خرفه» در تسکین آن قطعی است.

حرارت جگر

برگ یا تخم و شیره «خشخاش» سیاه مفید است.

حرارت خون‌

1- «چغندر» حرارت خون را فرو می‌نشاند.

2- برگ و ساقه «خرفه» حرارت خون را تسکین می‌دهد.

3- «خیار» حرارت خون را تسکین می‌دهد.

4- ضماد آب «برگ کاسنی» برای تسکین حرارت خون مؤثر است.

5- «خیار» حرارت خون را تسکین می‌دهد.

حرارت صفراوی‌

«برگ کاسنی» حرارت صفراوی را از بین می‌برد.

حرارت کبد

1- «ماءالشعیر» سرد و تر است. حرارت کبد و عطش مفرط را فرو می‌نشاند.

2- اگر ضماد برگ و ساقه «خرفه» را بر کبد گذارید برای تسکین حرارت آن مفید می‌باشد.

حرارت معده‌

1- رب نوع ترش «به» مسکن تشنگی و حرارت معده است.

2- لعاب «به دانه» حرارت معده را تسکین می‌دهد.

3- «زردآلو» مفید است.

4- «انار ترش» حرارت معده و غلیان خون را تسکین می‌دهد.

5- اگر ضماد برگ و ساقه «خرفه» را بر معده گذارید برای تسکین حرارت معده مفید می‌باشد.

حرکات دودی روده‌ها

آب‌های «لیمونادی» کلسیم‌دار این حرکات را کم می‌کنند.

حرکت در خواب‌

برگ و میوه «علف هزار چشم» را توصیه می‌نمایند.

حصبه‌

1- هوردین (ماده‌ای در جوانه‌ی «جو») بسیار سودمند می‌باشد.

2- «کاسنی صحرایی» تجویز شده است.

3- «کرفس» مفید می‌باشد.

4- اسانس «پرتقال» قادر است میکرب‌های حصبه را نابود سازد.

5- در انواع حصبه از خوردن «ترنجبین» خودداری کرده و به جای آن «شیر خشت» یا بید خشت میل نمایید.

6- «هندوانه» بهترین درمان حصبه است. ولی چون سلولز زیاد داشته و دیر هضم و نفاخ است، این بیماران نمی‌توانند از گوشت آن استفاده کنند. لذا توصیه شده است که آب آن را گرفته صاف کرده و با کمی شیرخشت مخلوط نموده و نوش جان نمایند.

7- از مغز دانه‌های میوه‌ی «سدر»، شیره بکشید. برای حصبه مفید است.

8- خوردن گل و «گلاب» «نیلوفر آبی» جهت حصبه بعد از بروز دانه‌ها مفید است. ولی خوردن آن قبل از بروز دانه‌ها جایز نیست چون مانع بیرون آمدن آن‌ها است.

9- 800 گرم «عنّاب جرجانی» و درشت را در 4 لیتر آب بپزید و سپس با دست مالش دهید. صاف کنید و سپس با آب 3 کیلو قند مخلوط کرده، شربت درست کنید.

10- عصاره «توت فرنگی» در چند دقیقه میکروب حصبه را از بین می‌برد.

11- عصاره «لیمو ترش» در چند دقیقه میکروب حصبه را از بین می‌برد.

12- مخلوطی از «خاکشیر» و «شاهتره» مفید است.

13- «سیب» رسیده آبدار مفید است.

حِکّه‌

1- ضماد برگ و ساقه «خُرفه» با «آرد جو» برای حکه نافع است.

2- آب مخلوط «انار شیرین و ترش» که با شکر مخلوط شده و خورده شود بسیار مفید است.

3- ضمادی که از پخته له شده تمامی میوه «نارنج»، اعم از پوست، گوشت، مغز و تخم آن تهیه شود، بسیار مؤثر است.

4- اگر «آب انار شیرین» بعد از طعام خورده شود برای حکه نافع است.

حمله قلبی‌

1- «سیر» در تأخیر ابتلا به حمله‌های قلبی اثر مسلم دارد.

2- حتی اگر نصف پروتئین مورد نیاز در خوراکی‌های روزانه از فرآورده‌های «سویا» باشد، خطر حمله قلبی بسیار کاهش خواهد یافت.

3- مصرف «روغن زیتون» به عنوان داروی بسیار مؤثری برای پیشگیری حمله‌های قلبی و حتی پس از وقوع اولیه حمله، برای جلوگیری از حملات بعدی قلبی توصیه می‌شود.

حمله مغزی‌

«سیر» در تأخیر ابتلا به حمله‌های ناگهانی مغزی اثر مسلم دارد.

خ

خارش‌

1- میوه «توت فرنگی» درمان می‌کند.

2- «سرکه» معالجه می‌کند.

3- شستشو با آب جوشانده‌ی «شلغم» مفید است.

4- آب برگ «شاهتره» با «عسل» و «تمر هندی» تجویز شده است.

5- صمغ درخت «بنه» (سقز) سودمند است.

6- خوردن خاک اره چوب «عنّاب» مفید است.

7- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» مفید است.

8- ضمادی که با پختن پوست و هسته «انار» تهیه نمایید خارش را از بین می‌برد.

9- «تمر هندی» برای خارش مفید است.

10- ضماد «راتیانج» (زنگباری) مفید است.

11- چون 5/7 گرم «خارخسک» را کوبیده و شیر گرفته و با قند، شکر سرخ یا «عسل» مخلوط کنید، با افتیمون جهت معالجه مؤثر است.

12- ضماد برگ تازه و ریشه له شده «سپستان» و جوشانده آن‌ها مفید می‌باشد.

13- ضماد «خار مرار» را تجویز کرده‌اند.

14- ضماد شکوفه و برگ «پنبه» همراه با پنبه سوخته، خارش بدن را برطرف می‌کند.

15- «انار شیرین» بسیار سودمند است.

16- هرگاه آب انار» (انار میخوش) را با پیه و شکر خام به هم بمالید و معجون تهیه کنید، 5 سیر تا 10 سیر آن بسیار مفید است.

17- خوردن «کنجد» همراه با لعاب «اسپرزه» مفید است.

18- ضماد «گشنیز» مخلوط با نان خشک بسیار مفید است.

19- مالیدن دم کرده «پونه» برای رفع خارش و دفع گازهای رحم و رفع سستی رحم مفید است.

خارش پلک‌

1- سرمه «عسل» به تنهایی یا مخلوط با آب پیاز مفید است.

2- چکاندن آب «پیاز» در چشم نافع است.

3- سرمه عصاره خشک «حضض» توصیه شده است.

خارش پوستی‌

1- آب «کنگر» را گرفته، با یک سوم آن، «موم» و روغن مخلوط کرده، روی آن بگذارید.

2- ضماد خشک «شاهتره» مخلوط با «حنا» که در حمام استعمل شود، مفید است.

3- ضماد اقسام «نخود» نافع است.

4- ضماد گوشت و مغز «خیار» نافع است.

5- اغلب دیده شده که پیران دچار این عارضه می‌شوند به طوری که در اثر خاراندن، آن را بیشتر تحریک می‌کنند. نوشیدن جوشانده «بنفشه فرنگی» درمان آن است.

6- ضماد «آب خیار» یا تفاله جوشانده «قرنفل» بشرط این که آن را کوبیده باشید، مفید است. این ضماد ضمن برطرف کردن خارش، پوست را نرم می‌کند.

7- ضماد ترکیبی از کمی «تریاک» مخلوط با «موم» روغن بسیار مفید است.

8- «هلو» برای رفع خارش پوستی مفید است.

خارش رحم‌

1- شستشو با آب جوشانده‌ی «پونه‌ها» خارش رحم را برطرف می‌کند و سختی آن را از بین می برد.

2- ریختن قطره «آب پیاز» در چشم برای خارش چشم نافع است.

خارش سر

1- چهل گرم «سدر» و «شاهتره» و ده گرم «جوش شیرین» را با مقداری ماست مخلوط کنید، به سرتان بمالید و پس از چند ساعت بشویید.

2- «گل بابونه شیرازی»، «گل ختمی» و «سدر» را با «آب غوره» مخلوط کنید، مثل حنا به سرتان بمالید و پس از چند ساعت بشویید.

3- هرگاه خارش سر و احیاناً دردسر به علّت ضعف عمومی باشد، مقداری «گندم» را برشته کنید. داغ داغ داخل کیسه‌ای بریزید. روی ملاج سرتان بگذارید، و پس از سرد شدن دوباره این کار را تکرار کنید.

4- شستن سر با آب دم کرده «شنبلیله» برای از بین رفتن خارش سر ناشی از یبوست و زخمهای سرد مفید است.

خارش مقعد

1- «انار» را با پوست و دانه به طور سالم بپزید و سپس کوبیده روی محل‌های خارش در صورتیکه از گرم طبع باشد) بگذارید.

2- ضماد مجموعی از پخته پوست و برگ درخت «پسته» مفید است.

3- ضماد «گشنیز»، مخلوط با نان خشک بسیار مفید است.

4- ضماد «پیاز پخته» با زرده تخم مرغ و یا با روغن تازه یا پیه برای رفع خارش مقعد مفید است .

خارش مَهبِل‌

1- 50 گرم لفافه خارجی میوه «گردو» را در یک لیتر آب بجوشانید. شستشو با این آب مفید است.

2- «مغز گردو» به علّت داشتن املاح مس، بهترین دارو جهت خارش مهبل است.

خال گوشتی‌

«شیرابه انجیر»، شیر را منعقد می‌کند و آن را تبدیل به نوعی پنیر می‌نماید. مالیدن آن خال گوشتی و آثار جلدی را از بین می‌برد.

خال‌های ریز صورت‌

«پوست شلتوک برنج»، «ناخنک»، «زنبق سفید»، «پونه»، «سوسنبر»، «ترب سیاه» و «جعفری» مفید می‌باشند.

خراش پوست‌

از خیسانده «مریم گلی» در استعمال خارجی برای خراش پوست استفاده می‌شود.

خستگی‌

1- دم کرده «آویشن» شیرازی برای رفع خستگی تجویز شده است.

2- آرد «ثعلب» برای رفع خستگی منافع زیاد دارد.

3- دم کرده گل های تازه «حلبوب» خستگی عمومی بدن را کاهش می‌دهد.

4- یک «پیاز» درشت را چهار قسمت کنید و در سه فنجان آب بجوشانید. تا بپزد و آب آن به یک فنجان تقلیل یابد. صبح ناشتا آن را بنوشید.

5- نوشیدن دم کرده «گل زیتون» مفید است.

6- مقدار پانزده تا بیست گرم از گل های «مریم گلی» را در یک لیتر آب جوش ده دقیقه بریزید تا دم بکشد. بعد صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید. روزی سه‌بار، یک فنجان بعد از غذا مصرف کنید.

خشکی اعصاب‌

10 گرم «زعفران» را در 150 گرم «روغن زیتون» با «کنجد» به مدّت 5 روز بخیسانید و مرتب آن را به هم بزنید. بعد صاف کنید. سپس آن را ضماد کنید.

خشکی پوست‌

1- «پنیر تازه» که آب آن را هنوز نگرفته‌اند (دلمه) معالج است.

2- آب «گرمک» را با شیر بجوشید. به مقدار مساوی مخلوط کرده، روی آن بمالید.

3- ضماد «خیار» و آب آن، پوست را لطیف می‌کند.

4- «لوسیون شقایق»، برطرف کننده است.

5- خوردن «کنجد» همراه با لعاب اسپرزه مفید است.

6- برگ «توت» و «تمشک» را بکوبید. به صورت و یا دست خودتان ضماد کنید.

7- «سیاه دانه» را بکوبید. با صابون مخلوط کنید و به صورت و دست خود بمالید.

8- «گل زیرفون» (تیول) را بجوشانید. آب آن را در وان حمام بریزید. چند دقیقه داخل آب وان بدن خودتان را ماساژ دهید.

9- «نمک» را داخل وان حمام بریزید و خوب حل کنید. در آب آن استحمام نمایید.

10- به وسیله «هویج»، «پوست خیار» یا «آب خیار»، «پرتقال»، «نارنج»، «زرده تخم‌مرغ»، «کدو حلوایی» ماسک درست کنید (هر کدام را جداگانه)، هفته‌ای یک بار روی صورت خود بگذارید و پس از چند ساعت بردارید.

11- به وسیله «سفیده تخم‌مرغ» با «فلفل بدون دانه» (فلفل دلمه‌ای)، یا مخلوطی از «لعاب اسفرزه» و «قدّومه» با «سیب زمینی» رنده کرده خام تهیه نمایید. هفته‌ای یک‌بار روی صورت ضماد کنید.

12- ورزش و تحرک زیاد که باعث ترشح عرق و چربی از راه منفذهای پوستی می‌گردد، مفید است. ضمناً اگر چاق هستید از وزن بدن خود بکاهید.

13- مالیدن «انگور» به صورت و پوست، رنگ آن را روشن می‌کند و به لطافت و نرمی آن می‌افزاید.

14- مالیدن سوزانده‌ی پوست میوه‌ی «انگور» جهت نرمی پوست مفید است.

15- اگر مقداری از میوه‌ی «انگور» را در «روغن زیتون» جوشانده و صاف کنید و بر روی پوست صورت و بدن بمالید، معنی نرمی و لطافت را خواهید دانست.

خشکی دماغ‌

میوه «توت» چه خشک و چه تازه، چه سفید و چه سیاه برطرف می‌کند.

خشکی زبان‌

1- ساقه هوایی «مَرغ» را با مقداری ریشه «شیرین بیان» دم کنید،درمان خوبی است.

2- «به دانه» سرد و تر است و برای خشکی زبان و دهان نافع است.

خشکی سینه‌

1- «حریره نشاسته» را صبح ناشتا میل کنید، مفید است.

2- «کدو حلوایی»، سینه را نرم می‌کند.

3- میوه «به» قابض و نرم کننده سینه و مقوی قلب است.

4- پوست و آب «پرتقال» نرم کننده سینه است.

5- در چین از میوه «خرمالو» برای تقویت معده و به عنوان قابض و نرم‌کننده سینه استفاده می‌شود.

6- دم کرده «انجیر» با «شنبلیله» برای سینه درد و خشونت سینه بسیار نافع است.

7- میوه «گواوا» نرم کننده سینه و کمی ملین است.

8- در چین از دانه «خردل» سفید به عنوان بادشکن و نرم کننده سینه استفاده می‌شود.

9- دم کرده‌ای که از برگ های «چای» و جوانه‌های آن تهیه می‌شود، نرم کننده سینه است.

10- ریشه «آنژلیک» و میوه آن نرم کننده سینه است.

11- «نیشکر» خشونت سینه و ریه را رفع می‌کند.

خشکی گلو

1- «عسل» برای معالجه تجویز شده است.

2- در کره از مغز هسته «زردآلو» به عنوان داروی معالجه خشکی حلق و گلو استفاده

می‌شود.

خشکی مزاج‌

میوه‌های خشک و رسیده «لادن» که به صورت پودر درآمده باشد، ملین خوبیست و عصاره آن تحریک کننده بزاق است.

خفقان‌

1- «آلبالوی تلخ» خفقان را برطرف می‌سازد.

2- «نشاسته» ضد خفقان می‌باشد.

3- «سیب» خفقان و تنگی نفس را معالجه می‌کند.

4- چون «نعناع» را با «پرسیاوشان» بجوشانید و آن را بنوشید، نافع است.

5- «مغز پسته» ضد خفقان است.

6- میوه درخت «بنه» خفقان را تسکین می‌دهد.

7- نوشیدن خیسانده «زیره» در «سرکه» نافع است.

8- «گشنیز» برای رفع خفقان سودی فراوان دارد.

9- «میخک» مفید می‌باشد.

10- میوه «بلوط» مفید می‌باشد.

11- «عرق گل گاو زبان» مفید می‌باشد.

12- نوشیدن «عرق گل خار مغیلان» نافع است.

13- «دارچین» ضد خفقان می‌باشد.

14- شکوفه گیاه «پنبه» نشاط آور است و شربتی که با آن بسازند برای رفع خفقان، سود فراوان دارد.

15- خوردن «کهربا» با «گلاب» نافع است.

16- به تجویز 17 «ضعف قلب» عمل کنید.

17- «سندروس» را تجویز کنید.

18- اگر «آب انار شیرین» بعد از طعام خورده شود برای خفقان نافع است.

19- «انبه» خفقان را رفع می‌کند.

20- «گلابی» رافع خفقان است.

21- خوردن دم کرده «تخم رازیانه» با گل گاو زبان برای خفقان مؤثر است.

22- «چای» برای خفقان مفید است.

خلط سینه‌

1- «مشکطرامشیر» قوی‌ترین اقسام «نعناع» هست و زیاده‌روی در خوردن آن خطرناک است. خوردن آن به مقدار کم سینه را از خلط پاک می‌کند.

2- «آلبالوی تلخ» مقوی حواس پنجگانه بوده و سینه را از خلط پاک می‌کند.

3- «راتیانج» را بمکید.

4- «پونه» برای پاک کردن خلط سینه نافع است .

خماری (مستی)

1- «رب انار» مفید است.

2- بوییدن «مرزنگوش» مستی را کم می‌کند و رفع خماری می‌نماید.

3- عصاره‌ی میوه «به» مانع خماری است.

4- «سکنجبین» که برطرف کننده خمار مستی است به این شرح است: از «سرکه» کهنه و «گلاب» هر یک 800 گرم، برگ گل 350 گرم، گلنار 140 گرم، این مخلوط را سه شبانه‌روز در «سرکه» و «گلاب» بخیسانید. سپس مخلوط با کمی قند سفید بجوشانید و بقوام آورید.

خمیدگی پیران‌

اگر مرتباً تا مدتی مهره‌های پشت را با «روغن بادام» چرب کنید برای خمیدگی پیران مفید است .

خَنازیر*

1- ضماد «برگ گردو» نافع است.

2- ضماد «گشنیز» مخلوط با آرد جو درمان کننده است. ضماد مخلوط گشنیز با «آرد

باقلا» بسیار مؤثر است.

3- مالیدن ضماد عصاره «نعناع» مخلوط با «روغن گل سرخ» تا سه مرحله بسیار موثر است.

4- پاشیدن «نروک» روی خنازیر مفید است.

5- مبتلایان به خنازیر می‌توانند در حدود سیصد گرم جوشانده‌ی برگ «گردو» را در وان حمام بریزند و بدن خود را شستشو دهند.

6- ضماد مغز «فندق هندی» با «سرکه» جهت خنازیر سودبخش است.

7- «شیرابه‌ی مامیران» ضد خنازیر است.

8- ضماد پخته «گندم» با آب «گشنیز» جهت تحلیل خنازیر مجرب است.

9- ضماد برگ «آفتابگردان» جهت خنازیر مفید است.

10- ضماد ریشه «زنجبیل شامی» در خنازیر درمان خوبی است.

11- ضما «گلپر» با «موم» و روغن جهت خنازیر نافع است.

12- خوردن دم کرده پنج در هزار «رازک» جهت معالجه خنازیر توصیه شده است.

13- ضماد پوست ریشه «کور» جهت درمان خنازیر سودمند می‌باشد.

14- دم کرده «عدس» با «سرکه» برای خنازیر مفید است .

15- «موسیر»، «والک»، «بومادران»، «پیچک»، «علف سرفه»، «گردو»، «بلوط» و «گزنه» مفید می‌باشند.

خُناق‌

به «دیفتری» مراجعه کنید.

خواب‌های پریشان‌

شصت گرم از ریشه «سنبل الطیب» را در یک لیتر آب نیم گرم دوازده ساعت بگذارید. سپس آن را صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید. هر شب قبل از خواب یک فنجان از آن بنوشید.

خوره‌

به «جذام» مراجعه کنید.

خون در ادرار

1- دم کرده بیست و پنج تا سی گرم در هزار گیاه «مینا» را تجویز کرده‌اند.

2- ساقه زیرزمینی «اسپیره» برای جلوگیری تجویز می‌شود.

3- برگ های «هزاربندک» برای معالجه تجویز می‌شوند.

4- برگ «غافت» برای جلوگیری تجویز شده است.

5- خوردن «آب لیمو» مفید است.

6- جوشانده ریشه و شاخه‌های «ارزن» را برای رفع خون در ادرار زنها تجویز می‌کنند.

خون دماغ‌

1- کمی «پیاز» را رنده کنید و چند قطره «سرکه» بر روی آن بچکانید و چند قطره از آب این محلول را در بینی بچکانید.

2- آب «ریحان» را با «سرکه» و «کاور» مخلوط کنید و چند قطره در بینی بچکانید.

3- چکاندن چند قطره «زیره» کوبیده و «سرکه» در بینی مفید است.

4- نوشیدن جوشانده «گزنه» مفید است.

5- به بینی کشیدن پودر و گردی که در موقع برنج کوبی به دست می‌آید مؤثر است.

6- چند قطره مخلوطی از «آب سبزی» و «کندر» را در بینی بچکانید، خونریزی قطع می‌شود.

7- مالیدن «برگ تره» با «سرکه» به پیشانی و جلو سر، خون دماغ را بند می‌آورد.

8- «ریحان» دارای «ویتامین K» بوده و برای خون‌دماغ سودبخش می‌باشد.

9- برای جلوگیری از خون دماغ، پنبه را با آب «لیمو ترش» یا «نارنج» آغشته کرده و در سوراخ‌های دماغ بگذارید تا خون بند آید.

10- گذاشتن برگ کوبیده «گزنه» در سوراخ بینی، خون دماغ را بند می‌آورد.

11- شکوفه درخت «زردآلو» ضد خونریزی است. برای این‌کار جوشانده‌ای تهیه کنید. مقداری از آن را بخورید یا پنبه را در این آب آغشته، در بینی مبتلایان به خون

دماغ بگذارید.

12- طعم «برگ انگور» کمی گس و ترش است.در طب به عنوان مقوی معده و خون دماغ مصرف می‌شود.

13- نوشیدن جوشانده برگ و پوست «صنوبر کوچک» برای خون دماغ تجویز شده است.

14- پوست سخت بیرون «تخم‌مرغ» را اگر کوبیده در سوراخ بینی بریزید، خون دماغ را بند می‌آورد.

15- اسانس، «مینای باغی» خون ریزی را بند می‌آورد و برای خون دماغ مفید است.

16- شیره عصاره و گیاه «دم اسب»، خون دماغ را بند می‌آورد.

17- بالا کشیدن گرد «برنج» در بینی، خون دماغ را بند می‌آورد.

18- «کهربا» مفرح و مقوی قلب بوده و از خون دماغ جلوگیری می‌کند.

19- جوشانده «اگیر ترکی» برای رفع خون دماغ مفید است.

20- جوشانده 90 تا 100 گرم سرشاخه‌های گلدار تازه «فرندل» در نیم لیتر آب جهت خون دماغ توصیه شده است.

21- چنانچه چوب درخت «آبنوس» را با آب «بارهنگ» سوده ببویید و قدری از آن را بر پیشانی بمالید، خون دماغ را بند می‌آورد.

22- «گل تلفونی»، «بومادران»، «بلوط» و «گزنه» مفید می‌باشند.

خون رقیق‌

خوردن کمی از «کتیرا» همراه با ادویه، خون رقیق را اصلاح می‌کند.

خونریزی‌

1- عصاره «به» برای بند آوردن خونریزی نافع است.

2- «زرشک» بی‌دانه از خونریزی مزمن جلوگیری می‌کند.

3- مغز هسته «هلو» و «زردآلو» خونریزی را بند می‌آورد.

4- گرد «زعفران» برای رفع خونریزی مفید است.

5- «سماق» خونریزی را بند می‌آورد.

6- «نیشکر» برای قطع خونریزی مؤثر است .

خونریزی از محل زخم زالو

هرگاه «باقلای تازه» را به دو نیم تقسیم کرده و نیمی از آن را روی زخم زالو و امثال آن گذارید، خون ریزی قطع خواهد شد.

خونریزی بینی‌

1- خیسانده «زیره سبز» در «سرکه» و استشمام آن و یا ریختن آن در بینی برای جلوگیری از خونریزی بینی مفید است .

2- «نعنا» برای خونریزی بینی مفید است .

خونریزی چشم‌

از قطره‌های «زیره سبز» به تنهایی یا با «روغن زیتون» برای خونریزی چشم استفاده می‌شود.

خونریزی داخلی‌

1- «سرکه» جلوگیری می‌نماید.

2- جوشانده بیست تا سی گرم «برگ داروش» در یک لیتر آب به مقدار یک فنجان قبل از غذا تجویز می‌شود. مصرف زیادتر خطرناک می‌شود.

3- دم کرده 5 تا 15 گرم گیاه «زنجبیل سگ» در یک لیتر آب را می‌توان برای بند آوردن خونریزی‌های داخلی به کار برد.

خونریزی رحم‌

1- نوشیدن آب سرد مخلوط با «سماق» ساییده قاطع خون‌ریزی است. به‌خصوص گرد نرمی که بر روی سماق می‌نشیند قاطع خونریزی رحم است.

2- شیاف «زیتون» برای قطع سیلان ترشحات رحم و خونریزی آن مفید است.

3- «بلخ» (میوه سبز نرسیده‌ی خرما) خون‌ریزی رحم را قطع می‌کند.

4- ریشه «شنگ» برای جلوگیری از اسهال و خونریزی، از برگ آن قویتر است و خوردن خیسانده آن در شراب برای جلوگیری از خونریزی رحم تجویز می‌شود.

5- مهمترین فایده «زنجبیل سگ» آن است که خون را بند می‌آورد و دانشمندان با مصرف 30 تا 40 قطره از عصاره آن سه مرتبه در روز خون رحم را بند آورده‌اند.

6- جوشانده «اگیر ترکی» برای رفع خونریزی رحمی مفید است.

7- پوست ریشه گیاه «پنبه» قاعده‌آور است و خون رحم را بند می‌آورد.

8- مغز هسته «هلو» خونریزی رحمی را بند می‌آورد.

9- مغز هسته «زردآلو» خونریزی رحمی را بند می‌آورد.

10- «پار شیر»، «بومادران»، «گزنه»، «شاه اسپرم»، «کیسه کشیک»، «بابونه»، «بنفشه عطری» و «گل همیشه بهار» مفید می‌باشند.

خونریزی روده‌

1- «بادنجان» برای معالجه خونریزی روده و سایر انواع خونریزیها مفید است .

2- «زنجبیل» برای خونریزی روده مفید است .

خونریزی ریوی‌

1- «کاسنی صحرایی» درمان خوبی برای خون‌ریزی ریوی است.

2- خوردن «طلع» (مغز شکوفه‌ی درخت خرما که پس از شکفتن کفری از آن خارج می‌شود) به قدر سه گرم‌ونیم نافع است.

3- تخمه «کدو» نافع است.

خونریزی سینه‌

1- «علف هفت بند» دارای تانن زیاد بوده و سرشار از سیلیس می‌باشد. به همین جهت در جلوگیری از خون‌ریزی سینه و معده تجویز می‌شود.

2- پخته «گندم» با شکر و «بادام» به صورت حریره، چنانکه کم‌کم خورده شود، درمان خون‌ریزی سینه است.

3- میوه «بلوط»، کمی دیر هضم است، ولی چون هضم شود غذاییت بسیار داشته و

از خونریزی سیه و معده جلوگیری می‌نماید.

4- خوردن برگ های «شنگ» از خونریزی سینه جلوگیری می‌کند.

5- خوردن پوست خشک «کدو» جهت خونریزی معده و سینه مفید می‌باشد.

6- برگ های «بارهنگ» را با «عدس» بپزید و برای معالجه میل نمایید.

7- بیخ و میوه «کنگر بزرگ» جهت جلوگیری از خون‌ریزی سینه به کار می‌رود.

8- خوردن نیم مثقال «کهربا» با ادویه مناسب دیگر ، مانع خونریزی سینه است.

9- جوشانده گیاه و گل «نوارس» (نوعی گون) را نوشیدن، از خونریزی سینه و خونریزی معده جلوگیری می‌نماید.

10- برگ های «هزاربندک» قابض بوده و از خونریزی سینه و معده جلوگیری می‌نماید.

11- خوردن «کتیرا» با شیر تازه جوشیده، خون‌ریزی سینه و معده را بند می‌آورد.

12- «سندروس» از خون‌ریزی سینه و معده جلوگیری می‌کند.

13- خوردن «گل سرخ» برای درمان نافع است.

14- «هِنْدبابَرّی» برای قطع خونروی از سینه مفید است .

15- میوه «دیوخار»، «بای شیر»، «بومادران» و «بارهنگ» مفید می‌باشند.

خونریزی قاعده‌گی‌

1- مالیدن ضماد ریشه‌ی «جنطییانا» با «حنا» در کف دست قاطع خون قاعدگی است.

2- هرگاه ساییده مخلوطی از پوست خشک «انار» و «مازو» را در لگن یا طشتی بریزید و بیمار داخل آن حمام ته‌نشین کند، خون‌ریزی کم‌کم قطع خواهد شد.

3- برای درمان شدّت خون‌ریزی قاعده‌گی از مخلوط «شکر» و «انگور» پخته بدون هسته، شیاف نرمی تهیه کنید.

خونریزی لثه‌

1- روزی پنج الی شش بار با جوشانده «مریم گلی» دهان را بشویید و مضمضه کنید. (شرح در درد گلو)

2- اگر لثه‌های شما یا پای دندان شما خون‌ریزی دارد، هر روز دوبار با جوشانده

«شیرین بیان» دهان را بشویید و مضمضه کنید. برای تهیه جوشانده آن دویست گرم از ریشه آن را در یک لیتر آب به مدّت بیست دقیقه بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید. بعد صاف کنید. آماده استفاده است.

3- «گوجه فرنگی» بخورید. «ویتامین C» آن شما را معالجه می‌کند.

4- «مازو»، «سیب»، «بلوط»، «شیرین بیان» و «آب لیمو» مفید می‌باشند.

5- 40 تا 50 گرم «به» را در یک لیتر آب و شراب بخیسانید. پس از 8 روز می‌توانید دهان را با آن شستشو دهید.

6- خوردن و جویدن و در دهان نگهداشتن «طرخون» درمان آن است.

7- پوست «انار» را بجوشانید. این جوشانده را مضمضه کنید. برای استحکام لثه‌ها مفید است.

8- شستن دندان و لثه‌ها با «سماق» مفید است.

9- جوشانده گل «انار» تجویز شده است.

10- «بلخ» (میوه سبز نرسیده‌ی خرما) دارای ویتامین‌های C و E و مقدار زیادی تانن هست. از خون‌ریزی لثه و معده جلوگیری می‌کند.

11- جویدن «خرفه» خونریزی لثه را از بین می‌برد.

12- مالیدن «گشنیز» به دندان برای تقویت لثه‌ها و قطع خونریزی آن مفید است .

خونریزی معده‌

1- تنقیه «گل ختمی» معده را ضدعفونی می‌کند و زخم‌های آن را التیام می‌بخشد.

2- اگر تکه‌ای از ریشه «ریواس» را در دهن گذاشته و بمکید و آب آن را فرو برید جهت جلوگیری از خونریزی معده مفید است.

3- «علف هفت بند» سرشار از سیلیس و تانن می‌باشد. به همین جهت در جلوگیری از خونریزی معده تجویز می‌شود.

4- «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) مفید است.

5- «انگور» از خونریزی معدی جلوگیری می‌کند.

6- از خاک اره چوب «سدر» جهت جلوگیری از خونریزی می‌توان استفاده کرد و خوردن آن نیز از خونریزی معده جلوگیری می‌کند.

7- آب میوه‌ی «به» برای معالجه خونریزی «معدی» تجویز شده است.

8- نوع کوهی «زالزالک» از بستانی کوچکتر و قابض‌تر از سنجد بوده و از خونریزی معدی جلوگیری می‌کند.

9- میوه «بلوط» کمی دیر هضم است ولی چون هضم شود غذاییت بسیار داشته و از خونریزی سینه و معده جلوگیری می‌نماید.

10- جوشانده و پخته «لوئی» برای جلوگیری از خونریزی معدی نافع است.

11- خوردن میوه و پوست«نارون» از خونریزی معدی و سینه جلوگیری می‌کند.

12- خوردن برگ های «شنگ» خونریزی معده را بند می‌آورد و از خونریزی سینه جلوگیری می‌کند.

13- دانشمندان با مصرف 30 تا 40 قطره از عصاره «زنجبیل سگ» - سه مرتبه در روز - خونریزی‌های معدی را بند آورده‌اند.

14- «سندروس» از خونریزی سینه و معده جلوگیری می‌کند.

15- برای خونریزی معده از «کنگر» بزرگ استفاده کنید.

16- خوردن «خون سیاوشان» از خونریزی معده و سینه جلوگیری می‌کند.

17- جوشانده گیاه و گل «نوارس» و نوشیدن آن از خونریزی سینه و خونریزی معده جلوگیری می‌نماید.

18- «بلوط»، «سیب کال»، «بیدمشک»، «بومادران»، «کیسه کشیک» و «مازو» مفید می‌باشند.

خونریزی مقعد

شستن مقعد با آب جوشانده پوست «انار» بسیار مفید است.

خون مردگی‌

1- ضماد غده‌های ریشه «عشبه» که آن را در آب جوش له کرده باشند، برای درمان مفید است.

2- روغن قرمزی که از گل «علف هزار چشم» می‌گیرند مفید می‌باشد.

3- ضماد «تخم ترب» با «عسل» برای رفع خون‌مردگی و لکه‌های پوست بدن مفید

است.

4- کمپرس جوشانده ریشه «پامچال» درمان کننده مؤثریست. یکصد گرم از ریشه تازه پامچال را در یک لیتر آب بجوشانید تا حدود یک سوم حجم آن بجوش برود و کم شود. بعد آن را صاف کنید و با آن، محل موردنظر را کمپرس کنید.

خون‌مردگی زیر چشم‌

1- جوشانده «ماردارو» در «روغن زیتون»، پاک می‌کند.

2- ضماد سوخته «سیر» با «عسل» برای رفع خون‌مردگی زیر پلک چشم نافع است.

خون منجمد در مثانه‌

خوردن جوشانده برگ «سنجد تلخ» خون منجمد در مثانه را خارج می‌کند و سموم را دفع می‌کند.

د

داءالثعلب‌

1- بذر «پیاز» مفید است.

2- آب میوه «زیتون» مفید است.

3- ضماد بیخ «نیلوفر آبی» با «عسل» تجویز شده است.

4- ضماد تازه گرد خشک «پرسیاوشان» مفید می‌باشد.

5- «سنا» تجویز می‌شود.

6- عصاره «غافت» با عصاره «افسنتین» جهت معالجه به کار می‌رود.

داءالحیه‌

1- این مرض را در طب جدید با خوردن «روغن ماهی» معالجه می‌نمایند و مالیدن «آب ترب» نیز روی آن مفید است.

2- آب میوه «زیتون» نتیجه نیکو دارد.

3- «سنا» تجویز می‌شود.

4- عصاره «غافت» با عصاره افسنتین جهت معالجه به کار می‌رود.

داءالصدف‌

ضماد برگ «تاجریزی» پیچ برای داءالصدف سود فراوان دارد.

داءالفیل (چاقی زیاد)

1- «پیاز دشتی» همراه با «کاکل ذرت»، «دم گیلاس» و «خارخسک» بهترین درمان است.

2- جوشانده‌ی «پونه نهری» (گل پونه) تجویز شده است.

3- به موارد چاقی نیز توجّه کنید.

درد استخوان‌

1- ضماد «سورنجان» با «زعفران» و «تخم‌مرغ» برای تسکین مفید است.

2- برگ گیاه «تاجریزی پیچ» تجویز می‌شود.

3- اگر «بادنجان» را زیر آتش بگذارید تا نیم پخته شود و سپس آن را بیرون آورده و با فشار آب بگیرید و 75 - 50 گرم از آب آن را با 30 - 25 گرم شکر قهوه‌ای مخلوط کرده بیاشامید ، برای تسکین درد استخوان شکسته و درد استخوان ضرب خورده مفید و جانشین مومیایی است .

درد اعصاب‌

1- نوشیدن روزانه دو تا سه فنجان شربت «برگ بو» قبل از هر وعده غذا مفید است.

2- برگ های «پیچک» را به منظور ماساژ و استحکام طبی به کار می‌برند.

3- ضماد خردلی که توأم با آرد تهیه شده باشد مفید است.

4- دم کرده ده در هزار برگ «سوسنبر» برطرف می‌کند.

5- «ترخون» مفید می‌باشد.

6- «فلفل» مسکن هست.

7- سرشاخه‌های گلدار «ناخنک» تجویز می‌شود.

8- دم کرده گل های «گل شاه‌پسند» مفید است.

9- جوشانده و دم کرده شکوفه «نوارس» مفید می‌باشد.

10- میوه «لیچی» در موارد اختلالات عصبی و دردهای عصبی تجویز می‌شود.

11- «شاهدانه» برای درد اعصاب مفید است .

درد اعضاء (دست و پا)

ضماد ترکیب «سقز» و «پیه» بسیار نافع است. حدود 75 گرم سقز و 150 گرم پیه جگر بز را داغ کنید.

درد بواسیر

1- «بادنجان» مسکن است.

2- شیافی که با پودر «چوبک» ساخته شود، مسکن است.

3- هر روز، سه لیوان آب «کدو» را در 3 مرحله میل کنید. (شرح در تجویز 2) «ثقل معده»

درد بیضه‌

ضماد «نعناع» نافع است.

درد پا

1- «مغز گردو» را با «زیره» سیاه کرمانی نرم ساییده، با «عسل» مخلوط کنید و در حمام به خود بمالید.

2- ضماد «زیره» مفید است.

3- حدود دوازده گرم برگ خشک یا تعدادی برگ تازه «سوسنبر» را در میان یک لگنچه پر از آب جوش بریزید یک ربع بماند تا حدی که از لحاظ گرما قابل تحمل شود. سپس پاهای خود را در میان آن قرار دهید و ماساژ دهید.

4- در اغلب منازل چینی فرآورده‌های «سوژا»ی شور به انواع مختلفه خمیری یا مایع تهیه می‌شود و برای معالجه درد پا مصرف می‌شود.

درد پستان‌

«کاهو» سرد و مرطوب است و برای درد پستان مفید می‌باشد.

درد پشت‌

1- اگر برگ سرخ رنگ «چغندر» را خام با «سرکه» و «خردل» بخورید، مفید است.

2- اگر «آلبالوی تلخ» را همراه با «عسل» میل نمیید، مفید است.

3- «کرفس» مسکن است.

4- خوردن «بذر مخلصه» تجویز می‌شود.

5- ضماد پخته و ساییده «برگ خرزهره» سودمند است.

6- هشت گرم «کبات» را کوبیده، نرم کرده و با هموزن آن شکر قاووت نمایید و پس از خوردن روی آن آب سرد یا شربت بنوشید، تولید اسهال کرده، معده را پاک و درد پشت را تسکین می‌دهد.

7- دو کیلو «انجیر» را در 5 لیتر آب بجوشانید تا به حدود یک کیلو تقلیل پیدا کند. سپس دو کیلو نخود سفید را در پنج لیتر آب بجوشانید تا به حدود یک و نیم لیتر تقلیل یابد. حال مقدار یک و نیم کیلو «عسل» بر روی این دو بریزید. مقداری جزئی «دارچین» قولخون، «قرنفل» و «سنبل الطیب» و حدود یک مثقال زعفران را در کیسه‌ای کوچک بریزید. آن را با کیسه بداخل این مجموع بیندازید. همه را بجوشانید تا به قوام آید. در هر روز در حدود 25 گرم از آن بخورید.

درد پلک چشم‌

ضماد گوشت «سیب» روی پلک چشم، جهت تسکین درد آن نافع است.

درد پهلو

1- «آلبالوی تلخ» مفید می‌باشد.

2- خوردن «کرفس» مفید است.

3- «بادنجان» مسکن است.

4- مالیدن «حنا» با «موم» و «روغن گل سرخ» سود فراوان دارد.

5- «سنا» تجویز می‌شود.

6- خوردن یک مثقال عصاره‌ی ریشه‌ی «جنطییانا» جهت تسکین مفید است.

7- آشامیدن جوشانده بیخ خارهای دارویی با شکر مفید است.

8- خوردن «سریش» مفید است.

9- آب نیم گرم «به» را ضماد کنید، مفید است.

10- مقدار شصت تا یکصد گرم از ریشه «سنبل‌الطیب» خشک را در یک لیتر آب جوش بخیسانید. صاف و شیرین سازید. روزانه در سه وعده قبل از غذا بنوشید.

درد جگر

1- مربای میوه «بادام» با «عسل» مفید می‌باشد.

2- «بابونه» مفید می‌باشد.

درد چشم‌

1- شستن چشم با آب پخته‌ی «بابونه» نافع است.

2- ضماد کوبیده‌ی «برگ کاسنی» سود بخش می‌باشد.

3- در موقعی که «درخت انگور» را هرس میکنند، آبی از سرشاخه‌های آن بیرون می‌آید که به اشک مو معروف است. مایعی است بی‌رنگ و زلال که برای معالجه چشم درد به کار می‌رود.

4- «بادنجان» درد چشم را که علّت سودایی نداشته باشد برطرف می‌کند.

5- سرمه خاک اره نرم «آبنوس» مفید می‌باشد.

6- ضماد «خار مرار» بر روی پلک چشم، درد چشم را تسکین می‌دهد.

7- چون میوه «آش انگور» را بکوبند و آب آن را گرفته، صاف کرده، خشک نمایند و در موقع لزوم مقدار یک گرم آن را با سفیده تخم‌مرغ و شیره سوده در چشم بچکانند، جهت درد چشم نافع است.

8- چکاندن عصاره «زیره» مفید است.

9- ضماد گوشت «خربزه» مفید است.

10- کوبیده «برگ جعفری» را ضماد کنید.

11- 800 گرم «بنفشه» تازه را بجوشانید و صاف کنید. سپس مخلوط با 3 کیلو قند بپزید و شربت تهیه کنید. اگر بنفشه تازه میسر نشد بنفشه خشک را به مدّت زیادتری بجوشانید.

12- ضماد «سیب» برای تسکین درد چشم نافع است.

درد دل‌

به «دل درد» مراجعه کنید.

درد دل فصلی‌

دم کرده چند شاخه «جعفری» با یک فنجان آب مفید می‌باشد.

درد دل کهنه‌

1- جوشانده‌ی 50 تا 80 گرم «بلغور جو» در یک لیتر آب اثر مفید دارد.

2- خوردن «مرزه» با «ماست» بسیار مفید است.

درد دندان‌

1- مضمضه «زیره سیاه» و «سرکه» مخلوط با «مرزه» بسیار نافع است و جویدن تخم مرزه برای دفع درد دندان مفید است.

2- «سیر» را ریز ریز کنید و در کره تازه بپزید. ضماد خوبی است.

3- ضماد ترکیبی از «مرزه» و «زیره» پخته شده در «سرکه»، مخلوط با «بابونه» بسیار مفید است.

4- جویدن و مضمضه «گل سرخ» مفید است.

5- مضمضه آب بیخ «پوست انار» مفید است.

6- پودر نرم «فلفل» برای ناراحتی‌های دندان کرم خورده مفید است.

7- غرغره «آب انگور» مفید است.

8- چون هفت گرم «زردچوبه» را با همین مقدار «انیسون» در یک لیتر شراب خیس نمایید، مضمضه کردن این محلول مسکن درد دندان می‌باشد.

9- مضمضه و نوشیدن آب خیسانده سبز تازه «نخود» جهت از بین رفتن درد دندان نافع است.

10- اگر «زیره» را با «سرکه» جوشانیده و آب آن را مضمضه نمایید، درد دندان را ساکت می‌کند.

11- خوردن آب «برگ چغندر» جهت دندان درد مفید است.

12- مضمضه جوشانده «زیره» درد دندان را ساکت می‌کند.

13- مضمضه جوشانده «زردچوبه» جهت درد دندان مفید است.

14- بخور بذر «تره» با «موم» و «قطران»، درد دندان را تسکین می‌دهد و پوسیدگی آن را راکد می‌کند.

15- مالیدن «فلفل» به لثه، درد دندان را ساکت می‌کند.

16- مضمضه جوشانده «سیاه دانه» در «سرکه» جهت تسکین درد دندان و محکم شدن دندان سود بسیار دارد.

17- جویدن ساقه و «برگ «نعناع»» درد دندان را از بین می‌برد.

18- مضمضه با آب ریشه «آفتابگردان» درد دندان را تسکین می‌دهد.

19- غرغره و مضمضه آب فشرده خام «کدو» مخلوط با کمی آب لیمو جهت درد دندان مفید می‌باشد.

20- برای تسکین درد دندان کمی آب «پیاز» را با پنبه آغشته و آن را در حفره دندان کرم خورده بگذارید.

21- «بابا آدم» برای دندان درد مفید می‌باشد.

22- مضمضه جوشانده «مازریون»، مخصوصاً نوع سیاه آن مسکن درد دندان است.

23- برای تسکین درد دندان دم کرده «ریشه انار» بسیار مؤثر است.

24- مضمضه دم کرده «زیره سبز» برای تسکین درد دندان مفید است .

25- «ریوند» و «تخم کدو» برای معالجه درد دندان نافع می‌باشند.

درد دندان‌های آسیا

ضماد جوشانده‌ی «برگ و بذر کاسنی» جهت درد دندان‌های آسیا، سودبخش می‌باشد.

درد رحم‌

1- جوشانده «سی‌سبز» مسکن است.

2- دانه‌های کوبیده «سیاه دانه»، مخلوط با «عسل» جهت تسکین درد رحم و پس درد زایمان داده می‌شود.

3- حمول گرد کوبیده «زعفران» درد رحم را تسکین می‌دهد.

4- شیافی که با پودر «چوبک» ساخته شود، مسکن درد رحم بوده، زایمان را آسان می‌نماید.

5- حمول برگ خشک کوبیده «خرزهره» جهت درد رحم مفید می‌باشد.

6- «ریوند» درد رحم را تسکین می‌دهد.

7- دم کرده «سی‌سبز» برای درد رحم نافع است.

8- دم کرده «حشا» برای تسکین درد رحم بسیار نافع است.

درد روده‌

1- خوردن مرتب دانه‌های «تخم کتان»، هر روز نیم مثقال جهت تسکین درد روده سودمند می‌باشد.

2- «برنج» بهترین غذا برای بیماران مبتلا به درد روده است.

3- اگر «پسته کوهی» (فستق) با پوست نازکی که روی مغز آن است خورده شود، مفید می‌باشد.

4- خوردن پخته «مارچوبه» رافع درد روده‌ها می‌باشد.

درد روماتیسمی‌

1- «ترخون» مفید می‌باشد.

2- برگ های «پیچک» (پاپتیال) را به منظور ماساژ و استحمام طبی دردهای روماتیسمی و عصبی به کار می‌برند.

3- مقدار دویست گرم از میوه کاملاً رسیده «برگ بو» را به وسیله هاون یا هر وسیله دیگر بکوبید. آب آن را بگیرید. روی نقاط دردناک ضماد کنید.

4- در ژاپن له شده «ترب» به شکل ضماد برای تسکین درد روماتیسم به کار می‌رود.

5- از اعضای سبز «سیب زمینی» از جمله برگ و ساقه آن که سولانین دارد و اثر آن تخدیر کننده است، در استعمال خارجی برای تسکین دردهای روماتیسمی و عصبی استفاده می‌شود.

6- عصاره گیاه «شاهدانه» مفید است.

7- در استعمال خارجی، اگر «سبوس گندم» را در داخل پارچه‌ای گرم کرده و روی عضو دردناک از روماتیسم و درد مفاصل و درد پهلو بگذارید و مرتباً همین که سرد شد گرم کرده، تجدید کنید، درد را تسکین می‌دهد.

8- اسانس «پرتقال»، روغن مالیدنی مؤثری برای تسکین درد روماتیسم است.

درد ریه‌

1- خوردن پخته و بورانی «اسفناج» برای درد ریه مناسب است.

2- «مارچوبه» مفید است.

درد زانو

1- مالیدن روغن کهنه «نارگیل» درد زانو را تسکین می‌دهد.

2- ضماد پخته و ساییده برگ «خرزهره» جهت تسکین درد زانو سودمند است.

درد زایمان‌

1- دانه‌های کوبیده «سیاه دانه» مخلوط با «عسل» جهت تسکین درد رحم و پس درد زایمان داده می‌شود.

2- «کاسنی» و «برگ بو» مفید می‌باشند.

3- در هندوستان «ارزن» به عنوان یک داروی محلی برای کاهش درد زایمان تجویز می‌گردد.

درد سر از گرمازدگی‌

آب سه کیلو «نارنج» را بجوشانید تا به نصف برسد. کف آن را بگیرید. با کرباس نو صاف کنید. با قند مخلوط کرده شربت درست کنید.

درد سر ناشی از سردی‌

ضماد «زعفران» بسیار مناسب است.

درد سینه‌

1- خوردن پخته و بورانی «اسفناج» برای درد سینه مناسب است.

2- ضماد «بومادران» جهت درد سینه به کار برده شده است.

3- عصاره‌ی «ریحان» با شیر برای درمان درد سینه به کار می‌رود.

4- دم کرده «گل شاه‌پسند» را می‌توان تجویز کرد.

5- خوردن و بخور «سیاه دانه» مفید است.

6- تخم «خربزه» برای درد سینه مفید می‌باشد.

7- جویدن «انیس سبز» مفید است.

8- ریشه گیاه «بادنجان» ملین و نرم کننده سینه است و برای تسکین سرفه، آسم و رفع درد سینه به کار می‌رود.

9- عصاره «ریحان» با شکر برای رفع درد سینه و تنگی نفس مفید است.

10- پخته «کاهو» برای درد سینه مؤثر است.

11- دم کرده «مرزنگوش» مفید است.

12- آشامیدن عصاره «نعنا» برای تسکین درد سینه و پهلو مفید است.

13- «هویج» برای سرفه و درد سینه نافع است.

14- «انجیر» برای درد سینه نافع است.

15- خوردن «آب نخود» پخته (نخود آب) با قدری نمک برای درد سینه نافع است .

16- اگر «اسفناج» را با «کدو»، «جو» یا «ماش» پوست گرفته، در روغن بادام و آب بپزید مفید است.

درد شقیقه (درد گیجگاه)

1- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب «به دانه» ساییده و حب نمایید و زیرزبان نگاهداشته و آب آن را فرو برید، برای درد شقیقه نافع است.

2- اگر میوه «فندق» را با آب بمالید تا کف کند. جهت درد شقیقه نافع است.

3- «پیاز دشتی» جهت درد شقیقه مفید می‌باشد.

4- بوییدن گل های خوشبوی «عشبه» درد شقیقه را برطرف می‌کند.

5- «سنا» را جهت درد شقیقه تجویز می‌نمایند.

درد شکم‌

1- خوردن «کرفس» جهت درد شکم مفید است.

2- خوردن برگ کوبیده «چغندر» با «خردل»، مسکن شکم درد می‌باشد.

3- اگر چهار تا هشت گرم «پوست ریشه گردو» را بجوشانید و آب آن را بعد از غذا بنوشید، فضولات معده و اخلاط لیزابه آن خارج شده، شکم درد را معالجه می‌کند.

4- خوردن یک مثقال عصاره‌ی ریشه‌ی «جنطییانا» جهت تسکین درد شکم مفید می‌باشد.

5- خوردن اعضاء هوایی «قنطوریون باریک» درد شکم را که در نتیجه‌ی سوء هاضمه و نفخ معده باشد، تسکین می‌دهد.

6- یک قاشق چایخوری «زیره» را مخلوط با کمی قند بکوبید و در دهان بریزید.

7- آب «تخم اسفناج» برای درد احشا (اعضای داخل شکم) مفید است.

8- به «دل درد» و «درد معده» نیز توجّه کنید.

9- «نعنا» برای درد شکم مفید است .

10- «شاهدانه» برای درد شکم مفید است .

درد ضربه‌

1- «تره تیزک» به صورت ضماد برای تسکین درد ضربه به کار می‌رود.

2- گرد «ریوند» مخلوط با «سرکه» برای پراکنده کردن و کاهش دردی که در اثر ضربه و یا افتادن در عضوی ایجاد شده مفید است.

درد طَحال‌

1- اگر گیاه «علف چشمه» تازه یا پخته خورده شود برای کاهش درد پهلو و کاهش درد طحال نافع است.

2- اگر تا چند روز، هر روز در حدود 30 گرم از دم کرده «کلم» خورده شود، برای درد طحال مفید است.

3- «خردل» برای تسکین درد کبد و طحال نافع است.

درد عادات ماهانه‌

1- به دخترانی که به هنگام عادت ماهانه دچار درد شدید می‌شوند توصیه کنید از جوشانده‌ی «رازیانه» استفاده کنند تا درد آن‌ها تسکین و عادت آن‌ها منظم شود.

2- نوشیدن دم کرده «ترنجان» یا آب جوشیده آن بسیار مفید است.

3- روزانه سه وعده از شربت «سنبل الطیب» (طبق تجویز 10 «درد پهلو») بنوشید.

4- به تجویز 4 اختلالات کلیوی عمل کنید.

5- خانم‌هایی که دچار قاعدگی‌های دردناک هستند اگر یک هفته قبل از قاعدگی شروع به نوشیدن شربت «مریم گلی» (پس از هر وعده غذا یک فنجان) کنند؛ دچار ناراحتی نخواهند شد.

درد عضلات‌

1- ضماد گرم میوه «انجیر» با آرد جو مسکن درد عضلات است.

2- خوردن چهارده مثقال «روغن زیتون» با آب گرم و با جوشاندن جو مسهلی عالی است و جهت درد عضلات و سیایتک به کار می‌رود.

3- ترکیبی از برگ «پیچک»، همراه با بابونه و بم ترانکیل برای تسکین دردهای عضلانی توصیه شده است.

درد قلب‌

1- چون «نعناع» را با «پرسیاوشان» بجوشانید و بنوشید جهت درد قلب نافع است.

2- آب «تخم اسفناج» برای درد ناحیه قلب مفید است.

3- دم کرده ریشه «مارچوبه» را به مقدار 20 گرم در هزار گرم آب جوش تهیه کنید و یک یا دو فنجان به عنوان مدر و مسکن قلب استفاده کنید.

4- دم کرده «مرزنگوش» نافع است.

5- اگر داروهای مسهل با دم کرده «مرزه» خورده شود برای درد قلب مفید است.

درد کبد

1- «آلبالوی تلخ» مفید می‌باشد.

2- 60 تا 90 گرم «ریشه زنبق» خشک را بکوبید. در داخل یک لیتر آب جوش بریزید و مدّت 20 دقیقه کنار بگذارید تا خوب دم بکشد. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید و روزانه 2 تا 3 فنجان از آن در فاصله غذاها بنوید.

3- اگر «پسته کوهی» (فستق) با پوست نازکی که در روی مغز آن است خورده شود، مفید می‌باشد.

4- «تخم اسفناج» جهت درد کبد مفید می‌باشد.

5- «هویج» و «خردل» نافع می‌باشند.

6- «تخم ترب» درد کبد را تسکین می‌دهد.

7- اگر یک «بادام شیرین» را ساییده و با «عسل» بخورید، برای درد کبد مفید است .

درد کشاله ران‌

جوشانده «درمنه» جهت مداوای درد کشاله ران تجویز می‌شود.

درد کلیه‌

1- مخلوط نیم لیتر آب «بولاغ اوتی» با روغن بادام شیرین یا زیتون درمان بند آمدن ادرار، درد کلیه و مثانه است.

2- «لیمو ترش» درد کلیه را معالجه می‌کند.

3- «چغندر» برای درد کلیه مفید می‌باشد.

4- اگر کمی از «بادام تلخ» را با «نعناع» بخورید، درد کلیه را تسکین می‌دهد.

5- میوه «نارگیل»، درد کلیه و مثانه را تسکین می‌دهد.

6- جوشانده «خارخاسک» درد کلیه را تسکین می‌دهد.

7- خوردن «کتیرا» مسکن درد کلیه و مثانه است.

8- 200 گرم «پیاز» را به صورت پوره در آورید. با یکصد گرم «عسل» خوب مخلوط

کنید. در جای خنکی قرار دهید تا مدّتی بماند. سپس آن را صاف کنید و هر روز صبح ناشتا یک فنجان کوچک از آن بنوشید.

9- «لوبیای سبز» دارای ماده‌ایست که جهت درد کلیه مفید است.

10- برگ پخته «چغندر» به خصوص اگر با دنباله قرمز رنگ آن، با «سرکه» و خردل خورده شود، مفید می‌باشد.

11- اگر برگ و ساقه سبز «خُرفه» را مانند سالاد با «سرکه» بخورید، نافع است.

12- «ریوند» دردهای کلیه، مثانه و رحم را تسکین می‌دهد.

13- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید. این جوشانده برای درد کلیه نافع است.

درد کمر

1- خوردن پخته و بورانی «اسفناج» برای درد کمر مناسب است.

2- «خرمای رسیده» درد کمر را تسکین می‌دهد.

3- مخلوط «مشک زمینی» با روغن بنه درد کمر را تسکین می‌دهد.

4- مالیدن روغن کهنه «نارگیل» درد کمر را تسکین می‌دهد.

5- ضماد برگ های تازه «زنجبیل سگ» را می‌توان به کار برد.

6- روغن قرمزی که از گل «علف هزار چشم» می‌گیرند برای معالجه مفید می‌باشد.

7- دم کرده گل «شاه‌پسند»، درد کمر را تسکین می‌دهد.

8- «وشا» مسکن درد کمر می‌باشد.

9- «توت ترش» پخته یا برگ پخته آن مخلوط با «عسل» و «انجیر» مفید است.

10- «لوبیای سبز» دارای ماده‌ای است که برای درد کمر مفید است.

11- به تجویز 8 درد کلیه عمل کنید.

12- عصاره «اسفناج» با شکر برای درد کمر مفید است.

13- «بنه» برای درد کمر مفید است.

14- در چین «تخم شنبلیله» برای درد کمر تجویز می‌شود.

درد گلو

1- از میوه و پوست «انبه» علاوه بر ترشی و مربا، عصاره‌ی روانی می‌سازند که دارای اثر قابض است. غرغره این عصاره، مخلوط با کمی آب، جهت درد گلو به کار می‌رود.

2- غرغره شربت «تمشک» برای درمان گلو سود فروان دارد.

3- غرغره و مضمضه آب فشرده خام «کدو»، مخلوط با کمی آب لیمو جهت درد گلو سودمند می‌باشد.

4- غرغره جوشانده «برگ سرو» برای درد گلو نافع است.

5- جوشانده «گل گاوزبان اصلی» درد گلو را شفا می‌دهد.

6- پنجاه گرم از برگ و ساقه‌های خشک یا تازه «مریم گلی» را در یک لیتر آب به مدّت یک ربع بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید. صاف کنید و هر روز پنج یا شش بار غرغره کنید.

7- 60 گرم ساقه‌های خشک و گلدار «پونه کوهی» را در یک لیتر آب جوش بریزید. 15 دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. بعد آن را صاف کنید و قبل از سرد شدن، روزانه دوبار غرغره کنید.

8- جوشانده «خرمای رسیده» برای گلودرد مفید است.

9- ریشه گل و برگ «بامیه» را برای معالجه گلودرد مصرف می‌نمایند.

10- اگر مبتلا به گلودرد کهنه هستید و با داروهای دیگر معالجه نشده‌اید، کمی «سرکه» را رقیق کرده، با نمک مخلوط و غرغره نمایید.

11- «شاه توت» دارای آب، قند، اسید، مواد سفیده‌ای و مواد نرم کننده است و به حد کافی «ویتامین C» و ویتامین «A» و «B» دارد و به همین جهت برای گلودرد مفید است.

12- ریشه «زنجبیل شامی» درمان گلودرد است.

13- غرغره با آب «گشنیز» تازه و شیره «فلوس» برای گلودرد نافع می‌باشد.

14- غرغره جوشانده برگ و گل های «برگ نو» برای درمان و تسکین گلودرد مفید می‌باشد.

15- شربت «شلغم» مصرف کنید یا با آب ساده شلغم غرغره کنید.

16- مضمضه «زیره» سیاه و «سرکه» مخلوط با مرزه بسیار نافع است.

17- جوشانده «بارهنگ» را سه‌بار در هر روز غرغره کنید. جوشانده بارهنگ: بیست و پنج گرم از برگ های خشک بارهنگ را در نیم لیتر آب به مدّت سه دقیقه بجوشانید. پانزده دقیقه کنار بگذارید تا خنک شود، سپس صاف کنید.

18- غرغره جوشانده برگ «سیب» برای گلودرد مفید است.

19- از «بادیان خطائی» برای گلودرد استفاده می‌شود.

20- آب «کرفس» خام را بگیرید و با آب لیموی ترش تازه مخلوط کنید و غرغره کنید. هر روز چندبار تکرار کنید.

21- 30 تا 50 گرم ریشه خشک «ختمی» را بکوبید و قطعات ریز آن را به مدّت 1 تا 2 ساعت در یک لیتر آب سرد بخیسانید و سپس آن را تا 10 دقیقه بجوشانید. پس از سرد شدن آن را صاف کنید و روزی چندین بار با آن غرغره نمایید.

22- «اسفناج» مفید است.

23- غرغره با «شیره جو» که آن را کشک الشعیر گویند برای درد گلو نافع است .

24- «ازگیل»، «اسطوخودوس»، «جو»، «چوبک»، «بارهنگ»، «سیب»، «همیشه بهار کوهی»، «رازیانه»، «پیاز»، «بابونه»، «شیرین بیان»، «لبیده»، «خردل سیاه»، «خردل سفید»، «علف ریه»، «زوفای خشک»، «برگ جو»، «بلوط»، «پونه کوهی»، «بنفشه»، «گل تلفونی»، «ریحان»، «شلغم»، «غافت»، «کرفس»، «لیمو»، «شاه اسپرم» مفید می‌باشند.

25- به موارد «آنژین» نیز توجّ کنید.

درد گوش‌

1- هرگاه چند قطره مخلوط «رب انار» و «عسل» را در گوش بچکانید درد برطرف خواهد شد.

2- چکانیدن «روغن بادام تلخ» مفید است.

3- خوردن و مالیدن روغن «تخم بالنگ» مفید است.

4- هنگام خوابیدن «سیبی» را که کوره پز شده بگوش بمالید.

5- چکاندن ترکیبی از «آب تره» و «روغن گل» بسیار مفید است.

6- ضماد ترکیبی از «مرزه» و «زیره» پخته شده در «سرکه» مخلوط با «بابونه» بسیار مفید است. درد گوش را این مایع با چکاندن آن در گوش برطرف می‌کند.

7- چکاندن آب جوشانده‌ی «برگ سنجد تلخ» در گوش، درد آن را درمان می‌کند.

8- چکاندن «روغن بادام تلخ» در گوش جهت تسکین آن مفید است.

9- اگر چند قطره آب نیم گرم «چغندر» را در گوش بچکانید درد آن را ساکت می‌کند. مخصوصاً اگر با روغن بادام یا «عسل» مخلوط کرده باشید.

10- چکاندن آب گرم «برگ گردو» در گوش، درد آن را تسکین می‌دهد و چرک آن را بیرون می‌آورد.

11- چون برگ بوته «افسنتین» را در آب با الکل و یا روغن بجوشانید و با آن گوش را بخور دهید، درد گوش را ساکت می‌کند.

12- چکاندن جوشانده «صمغ انجدان» در گوش جهت درد گوش توصیه شده است.

13- چنانچه برگ و ریشه «ملج» را کوبیده و با روغن بجوشانید و آن را در گوش بچکانید، درد آن را ساکت می‌کند.

14- چکاندن عصاره آب «گل سرخ» در بینی در درمان درد مؤثراست.

15- مالیدن ضماد دانه‌های «کرچک» به بناگوش برای گوش درد سودمند می‌باشد.

16- دود و بخور دانه‌های «تاجریزی» برای گوش درد مفید است.

17- اگر چند قطره از عصاره «نعنا» مخلوط با آب «عسل» در گوش چکانیده شود درد گوش را تسکین می‌دهد.

درد لگن خاصره‌

1- اگر برگ گل «خرزهره» را بپزید و له شده آن را در یک قسمت آب و دو قسمت «روغن زیتون» ریخته و با آتش ملایم بجوشانید تا آب آن تمام شده و روغن آن بماند، روغنی به دست می‌آید که مالیدن آن درد لگن خاصره را تسکین می‌دهد.

2- «سیر» درد لگن خاصره و امثال آن را تسکین می‌دهد.

3- ضماد برگ خشک کوبیده «کورک» درد لگن خاصره را تسکین می‌دهد.

4- دم کرده «تخم رازیانه» برای درد پهلو و لگن خاصره مفید است.

درد مثانه‌

1- اگر برگ سرخ رنگ «چغندر» را خام با «سرکه» و خردل بخورید، جهت درد مثانه مفید است.

2- مخلوط نیم لیتر از آب «بولاغ اوتی» با روغن بادام شیرین یا زیتون، درمان درد کلیه و مثانه است.

3- «بادنجان» مسکن درد مثانه است.

4- ضماد دانه‌های «نیلوفر آبی» مانع درد مثانه می‌باشد.

5- نوشیدن شربت «جو»، روزانه در سه نوبت، هر بار یک لیوان، درمان آن است.

6- «خیار» برای معده‌های گرم و دردهای مثانه مفید است.

7- «ریوند» تسکین می‌دهد.

8- «آب لیموی هندی» مفید است.

9- «نارگیل» بسیار مفید است.

10- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید این جوشانده برای درد مثانه نافع است.

درد معده‌

1- عرق و اسانس «نعنا» مسکن درد معده است.

2- «آویشن شیرازی» در دردهای معدی تجویز می‌شود.

3- اگر «گلاب» را نیم گرم کرده بنوشید، درد معده را معالجه می‌کند.

4- از دم کرده گل های «گل شاه‌پسند» می‌توان استفاده کرد.

5- نوشیدن جوشانده و شربت «بارهنگ»، در هر روز سه فنجان مفید است.

6- مقدار ده گرم ریشه «ریوند» را در یک لیوان آب جوش به مدّت بیست دقیقه دم کنید و روزی یک لیوان قبل از غذا بنوشید.

7- پانزده تا سی گرم تخم «رازیانه» را نیمکوب کرده، به مدّت یک دقیقه بجوشانید. سرد که شد صاف کنید. با «نبات» شیرین کنید و بعد از هر وعده غذا یک فنجان بنوشید.

8- نوشیدن شربت «زیرفون» (شرح در تجویز 1 «بی‌خوابی») درمان آن است.

9- بهترین دارو دم کرده رقیق «سوسنبر» است. (شرح در تجویز 1 «سکسکه»)

10- رژیم «گلابی» رسیده مفید است. هر روز بیش از 200 گرم «گلابی» نخورید. به جای مصرف «گلابی» می‌توان از دم کرده برگ «گلابی» استفاده کرد.

11- از شربت «سنبل الطیب» استفاده کنید.

12- خوردن چند شاخه «نعناع» همراه با آب انار ترش مسکن است.

13- «رب به ترش» درد معده را تسکین می‌دهد.

14- به «درد شکم» و «دل درد» نیز توجّه کنید.

درد مفاصل‌

1- ضماد «سیاه دانه» مفید است.

2- خوردن و ضماد روغن گل یا تخم «مرزه» مفید است.

3- ضماد تخم «ترب» مفید است.

4- ضماد «برگ آفتابگردان» جهت تسکین درد مفاصل مفید است.

5- «خرمای رسیده» درمان درد مفاصل می‌باشد.

6- «شلغم»، درد مفاصل را تسکین می‌دهد.

7- آب «برگ چغندر» جهت درد مفاصل سودمند است.

8- اگر «مغز گردو» را با «زیره سیاه کرمانی» نرم ساییده و با «عسل» مخلوط کرده و در حمام بر سر و بدن بمالید و بگذارید در حمام گرم بماند تا عرق کند، درد مفاصل و پادرد را می‌توان معالجه کرد.

9- جوشانده‌ی «ریشه ریواس» با پر سیاوشان جهت معالجه درد مفاصل مفید است.

10- ضماد برگ و ریشه‌ی «کاسنی صحرایی» همراه با آرد جو جهت درد مفاصل مفید است.

11- «آب معدنی شاهان گرماب» برای درد مفاصل درمانی مفید است.

12- چنانچه دانه‌های «آلبالوی تلخ» را با «اسفند» و «مصطکی» در روغن بجوشانید، خوردن و مالیدن آن جهت معالجه‌ی درد مفاصل مفید است.

13- انواع «کرفس» برای درد مفاصل مفید است.

14- «آلبالو» برای درد مفاصل مفید می‌باشد.

15- «سیب»، سموم بدن، مخصوصاً اسید اوریک را دفع می‌کند و در نتیجه درمان خوبی برای مبتلایان به درد مفاصل است.

16- میوه «حب‌الصنوبر» برای درد مفاصل نافع است.

17- دم کرده بیست‌وپنج تا سی گرم در هزار گیاه «مینا» را جهت درد مفاصل تجویز کرده‌اند.

18- «ترشی کهنه سیر» جهت درد مفاصل مفید است.

19- چون «زنجبیل» کوبیده را روی آبگوشت پاشیده و بخورید، درد مفاصل را تسکین می‌دهد.

20- «پیاز دشتی» جهت درد مفاصل مفید است.

21- استشمام آب جوشانده «بادرنجبویه» جهت درد مفاصل مفید است.

22- ضماد 1 گیر ترکی»، 3«اگیر ترکی» جهت درد مفاصل توصیه شده است.

23- از جوشاندن گیاه «خارخسک» در روغن کنجد، روغنی به دست می‌آید که مالیدن آن درد مفاصل را تسکین می‌دهد.

24- ضماد گیاه «خارشتر» با «سرکه» برای تسکین درد مفاصل توصیه شده است.

25- مالیدن کوبیده ریشه «چوبک» جهت درد مفاصل سودمند است.

26- «سنا» را جهت درد مفاصل تجویز می‌نمایند.

27- ضماد شهد «فلوس»، درد مفاصل را تسکین می‌دهد.

28- خوردن «بذر مخلصه» جهت رفع درد مفاصل تجویز می‌شود.

29- سر شاخه‌های گلدار «ناخنک» برای درد مفاصل تجویز می‌شود.

30- چنانچه دو مثقال «قنطوریون باریک» را با هفتاد مثقال آب بجوشانید تا مقدار آب آن نصف شود و بعد با شکر یا «عسل» شیرین کرده بنوشید، برای درد مفاصل مفید است.

31- دانه‌های «نیلوفر پیچ» که به حب‌النیل معروف است، برای درد مفاصل مفید است.

32- مالیدن «روغن شاهدانه» جهت درد مفاصل نافع است.

33- خوردن «گلنگبین» بعد از غذا جهت مبتلایان به درد مفاصل مفید است.

34- ضماد «تخم کتان» با «اسفرزه» جهت تسکین درد مفاصل تجویز می‌شود.

35- ضماد پخته تمامی میوه «بالنگ» در «سرکه» برای درد مفاصل نافع است.

36- خوردن «تخم ترب» و «ریشه ترب» برای درد مفاصل مفید است .

37- «سیر» تسکین دهنده درد مفاصل است .

درد نشیمنگاه‌

1- چون با «نخود» حلیم بپزید، با «سرکه» بخورید و در آب جوشانیده نخود بنشینید، جهت درمان درد نشیمنگاه، پاک کردن رحم و اخراج کرم شکم نافع است.

2- ضماد «پیاز» با «زرده تخم‌مرغ» جهت بواسیر و درد نشیمنگاه به کار می‌رود.

3- ضماد مجموعی پخته از پوست و برگ «درخت پسته» برای درمان درد مقعد بسیار مفید است.

4- شیاف «زعفران» مفید است.

5- ضماد «پیاز» پخته برای نرم کردن ورمهای سرد و با زرده تخم‌مرغ و یا روغن تازه یا پیه برای دفع دردهای مقعده و خارش و تحلیل ورم مقعده مفید است.

درد نِقْرِس‌

1- ضماد «آلبالوی تلخ» هرچند کهنه باشد برای تسکین درد نقرس معجزه می‌نماید.

2- مالیدن روغن قرمزی که از «گل علف هزار چشم» می‌گیرند برای تسکین دردهای نقرس مفید است.

3- ضماد پخته تمامی میوه «بالنگ» در «سرکه» برای نقرس نافع است.

4- اسانس «پرتقال» روغن مالیدنی مؤثری برای تسکین درد نقرس است.

5- به «نقرس» مراجعه کنید.

در رفتگی‌

1- ضماد «اسطوخودوس» در رفتگی را درمان می‌نماید.

2- جوشانده و دم کرده شکوفه «نوارس» جهت گرفتگی اعضا و در رفتگی استخوان و عضلات مفید است.

3- مالیدن روغن قرمزی که از «گل علف هزار چشم» می‌گیرند برای در رفتگی مفید

می‌باشد.

دریا زدگی‌

1- «سیب» درمان می‌کند.

2- در هند و چین «سیب زمینی شیرین» تجویز می‌شود.

دِق‌

1- «به» دارای ویتامین‌های «A»، «B»، «E»، و «P» بوده، دارای آهک و تاتن هست. از این رو برای مبتلایان به امراض سل و دق غذای مطلوبی می‌باشد.

2- «ماءالشعیر» برای دق توصیه و تجویز می‌شود.

3- «تازه پنیر» (دلمه) جهت امراض سل و دق، زیاد تجویز می‌شود.

دل پیچه‌

1- خوردن خاک اره چوب «عنّاب» جهت درمان دل پیچه مفید است.

2- خوردن صمغ «انجدان» با ادویه مناسب جهت دل پیچه مفید است.

3- خوردن برگ کوبیده «نارون» با «فلفل» جهت درمان دل پیچه توصیه شده است.

4- میوه «بلوط» برای دل پیچه نافع است.

5- چنانچه «صمغ سداب» را با چهار برابر آب و ده قسمت «روغن زیتون» بجوشانید تا آب آن تبخیر شده و روغن بماند، تنقیه آن مفید می‌باشد.

6- بذر «پیاز دشتی» شکم را نرم می‌کند و درمان دل پیچه است.

7- «گلاب»، درد معده و روده و دل پیچه را معالجه می‌نماید.

8- جوشانده «درمنه» جهت مداوای دل پیچه تجویز می‌شود.

9- خوردن «سریش» (اشراس) جهت دل پیچه مفید است.

10- خوردن «خون سیاوشان» برای دل پیچه مفید می‌باشد.

11- آشامیدن جوشانده بیخ خارهای دارویی با شکر برای دلپیچه نافع است.

12- بو داده «برنج» جهت دل پیچه نتایج نیکو دارد.

13- «روغن بادام»، پیچش شکم را برطرف می‌کند.

14- «پیاز دشتی» مفید است.

15- «بادام» به سبب لعابی که دارد جهت پیچش شکم مفید می‌باشد.

16- آشامیدن جوشانده‌ی ساقه‌های زیرزمینی «مَرغ» مفید می‌باشد.

17- جوشانده «سوسنبر» مسکن است.

18- خوردن روغن میوه شیرین «بادام» مفید می‌باشد.

19- خوردن «حسن لبه» مفید است.

20- «کرفس سنگ» توصیه شده است.

21- «عرق کفری» تسکین می‌دهد.

22- بو داده «تخم تره» قاطع است.

23- میوه «برگ بو» برای دل پیچه مفید است .

24- «هویج» دل پیچه را تسکین می‌دهد.

دل درد

1- نوشیدن یک فنجان شربت «شیرین بیان» مفید است.

2- دم کرده گل «پرتقال» یا «بهار نارنج» ضمن آسان کردن هضم غذا، دل دردها را تسکین می‌بخشد.

3- دم کرده 15 تا 25 گرم «کاکوتی» در یک لیتر آب جوش مفید است.

4- به تجویز 11 آنژین عمل کنید.

5- «فلفل» باد شکن بوده و دل درد را معالجه می‌کند.

6- خوردن روغن میوه «بادام شیرین» جهت دل درد مفید است.

7- «تخم اسفناج» جهت درد دل مفید است.

8- «سس» جهت دل درد مفید است.

9- برای رفع دل درد می‌توانید از «عسل» استفاده کنید.

10- «ریواس» دل درد را از بین می‌برد.

11- عرق ریشه «درخت چنار» که از چهار کیلوی آن یک کیلو عرق گرفته باشند، جهت دل درد سودمند است.

12- دانه‌های «ارزن» دل درد را برطرف می‌کند. زیاده‌روی در خوردن آن تولید سنگ مثانه می‌کند.

13- عرق برگ «شاهسپرم» برای رفع دل درد تجویز می‌شود.

14- خوردن پخته «پیاز» در شیر برای رفع درد دل به کار می‌رود.

15- «آویشن»، «نعناع»، «کاکوتی»، «بابونه»، «سیب»، «بارهنگ»، «بهار نارنج»، «تیول»، «رازیانه»، «شیرین بیان»، «سوسنبر»، «سنبل‌الطیب»، «گلپر»، «کدو»، «گردو»، «گل همیشه بهار»، «شاه اسپرم»، «برگ مو»، «شاه‌پسند وحشی»، «میوه نسترن» و «میوه گل سرخ» مفید می‌باشند.

16- به «درد شکم» نیز توجّه کنید.

دُمَل‌

1- ضماد مرهمی مخلوط از «تمر هندی» و «پیه» و امثال آن جهت سرباز کردن دمل مفید است.

2- ضماد «مویز» بدون دانه مخلوط با پیه یا ضماد مخلوطی از کشمش، زعفران، «زرده تخم‌مرغ» و «مرزه» برای باز کردن دمل و چرک‌های زیرپوست بی‌نظیر است.

3- «شلغم» پخته بر روی دمل بسیار مفید است. سر زخم را باز می‌کند و آن را می‌رساند.

4- شربت «بنفشه فرنگی» مفید است.

5- تخم «حُرفْ» (از خانواده شب‌بو) برای رسانیدن و سرباز کردن دمل مفید می‌باشد.

6- ضماد «آرد باقلا» با «شنبلیله» و «عسل» برای تحلیل و نرم کردن دمل مفید است.

7- «آرد چاودار» برای سرباز کردن دمل و آبسه نافع است.

8- ضماد تهیه شده از «انجیر خشک» با «آرد جو» و «گندم» برای تحلیل ورم بناگوش و دملها مفید است.

9- گرد برگ های خشک «موز» مخلوط با «روغن کنجد» یا «شیره زنجبیل» تازه برای تحلیل و رساندن ورم و دمل نافع است.

10- ضماد «اسفناج» برای سر باز کردن دمل مفید است.

دیابِت‌

به «مرض قند» مراجعه کنید.

دیر دندان در آوردن‌

1- انگشتان خود را تمیز با صابون بشویید. آن را در محلولی از مخلوط آب جوشیده و «لیموی تازه» فرو کنید. سپس با انگشت لثه‌های کودک را ماساژ دهید.

2- به اطفال شیرخوار به جای شربت قند، شربتی از «شیر خشت» بدهید تا زود دندان در آورند.

دیرزایی‌

«لوبیای قرمز» را بپزید. آب آن را با مقداری قند بجوشانید. کمی از آن را بخورید.

دیسک‌

وزن سنگین بلند نکنید و به پزشک مراجعه کنید.

دیفتِری‌

1- غرغره «سرکه» نافع است.

2- بذر «ترب» با «سکنجبین» نافع است.

3- رب پوست سبز «گردو» که با «عسل» یا شیره «انگور» ترتیب دهید، جهت دیفتری نافع است.

4- غرغره برگ و بذر «کاسنی»، با آب «فلوس» برای ورم گلو و دیفتری نافع است.

5- «سس» برای تنگ نفس، دیفتری و دل درد به کار می‌رود.

6- «اسانس مرکبات» قادر است بزرگترین دشمنان بشر را که میکروب‌های دیفتری، مننژیت و حصبه می‌باشند را نابود سازد.

7- چنانچه «عدس» را در آب بپزید، مضمضه با آن جهت ورم مخاط دهان و دیفتری مفید است.

8- غرغره خیسانده «تمر هندی» در آب، بعد از زدن سر آن، برای مبتلایان به دیفتری مفید است. ولی هرگز آن را در آب نباید مالید. چون خوردن آن ایجاد قی می‌نماید.

بلکه بایستی آن را در آب خیس کرد و چون خوب خیس خورد، آن را صاف کرده، با کمی «نبات» یا شکر نوش جان نمود.

9- «گل بنفشه» برای درمان دیفتری و سردرد اطفال تجویز می‌شود.

ذ

ذات‌الجنب‌

1- اگر «اسفناج» را با «جوسفید» و «ماش بی‌پوست» پخته بخورید برای اوایل ابتلای به ذات الجنب و بیماریهای سینه و ریه نافع است .

2- «ماءالشعیر» برای ذات‌الجنب توصیه و تجویز می‌شود.

3- «گل بنفشه» برای درمان ذات‌الجنب تجویز می‌شود.

4- «کره» با «عسل» جهت ذات‌الجنب توصیه و تجویز می‌شود.

5- «عرق گل نیلوفر آبی» درمان ذات‌الجنب است.

6- نوشیدن عصاره آبی گیاه «نوارس» جهت معالجه، دارویی کم‌نظیر است.

ذات‌الریه‌

1- اخیراً دانشمندان آمریکا ویتامین جدید دیگری در «لیمو ترش» پیدا کرده‌اند که در معالجه ذات‌الریه نقش مهمی دارد.

2- اگر میوه خشک «انجیر» را بو داده و بکوبید، گردی به دست می‌آید که به نام «قهوه انجیر» معروف است و برای ذات‌الریه مفید می‌باشد.

3- «کره» با «عسل» جهت ذات‌الریه تجویز می‌شود.

4- «پیاز» دارای چندین نوع قند بوده و با کمک نیتراتهایی که دارد، ادرار را زیاد می‌کند و در معالجه ذات‌الریه تجویز می‌شود.

5- «گل بنفشه» برای درمان ذات‌الریه تجویز می‌شود.

6- گل «گل رنگ» مانند دانه‌هایش دارای اثر مسهلی است. جوشانده 12 تا 24 در هزار آن در ذات‌الریه تجویز می‌شود.

7- شربت «نیلوفر آبی» جهت ذات‌الریه تجویز می‌شود. دستور تهیه: گل نیلوفر تازه را در چهار برابر وزن آن بخیسانید و بجوشانید. بعد از صاف کردن با مقداری قند به قوام آورید و اگر گل تازه نباشد، گل خشک را در هشت برابر آب، خیس کنید.

8- 800 گرم «بنفشه» تازه را بجوشانید و صاف کنید. سپس مخلوط با 3 کیلو قند، بپزید و شربت تهیه کنید، اگر بنفشه تازه میسر نشد، خشک آن را به مدّت زیادتری بجوشانید.

9- آب «پیاز» خام را مخلوط با «آب لیمو» بنوشید.

10- مخلوطی از آب «شلغم»، آب «هویج» و آب «کرفس» خام مفید است.

11- در لهستان «سیر» و فرآورده‌های آن برای کنترل ذات‌الریه در کودکان تجویز می‌شود.

12- «فلفل قرمز» به صورت مشمع طبی برای ذات‌الریه اثر مفید دارد.

ر

راشیتیسم‌

به «نرمی استخوان» مراجعه کنید.

رشکک‌

1- غذاهای خنکی مانند: «آش آلو»، «آب آلو»، «آب برگه‌ها»، «آب لیمو شیرین»، «شیر خشت»، «عنّاب» و امثال این ها بخورید.

2- «تخم خیار»، «تخم گشنیز»، «تخم کاهو» و «تخم کاسنی» را هر کدام 20 گرم باهم بجوشانید و آب آن را میل نمایید.

3- «گل ارمنی»، «طباشیر»، «برز» و «سرشور» را به مقدار مساوی تهیه نموده بکوبید، با «شیر» گاو مخلوط کنید و به موضع بمالید.

4- «جوش شیرین» را با «ماست» مخلوط کنید. محل خارش را با آن ماساژ دهید.

رطوبات دماغ‌

جویدن «دانه فلفل» همراه با «مویز» جهت دفع رطوبات دماغ و معده مفید است.

رطوبت چشم‌

1- مالیدن سوزانده‌ی پوست میوه‌ی «انگور» جهت نرمی پوست و کم کردن رطوبت چشم و بیشتر زخم‌ها مفید است.

2- سرمه کردن صمغ «وشا» برای دفع رطوبت چشم مفید است.

رطوبت گوش‌

چکاندن آب جوشانده‌ی «برگ سنجد تلخ» در گوش، درد و رطوبت آن را درمان می‌کند.

رطوبت معده‌

1- میوه نارس و غیر پیوندی «زالزالک» دارای طعم گس بوده، رطوبت معده را جمع و اسهال را درمان می‌نماید.

2- جویدن «دانه فلفل» همراه با مویز مفید است.

3- اگر دانه «زیره» را با نمک بجوید و میل نمایید، رطوبت معده را از بین می‌برد.

4- «پنیر» نمک زده و کهنه در صورتی که فاسد نشده باشد، رطوبت معده را می‌گیرد.

5- نوشیدن آب و خوردن «وشا» رطوبت معده را از بین می‌برد.

6- چنانچه به مقدار کم روغن «شاهدانه» خورده شود، رطوبت معده را جمع می‌کند.

7- به تجویز رطوبات دماغ عمل کنید.

8- «سیر وحشی و صحرایی» خشک کننده رطوبت معده می‌باشد.

رطوبت مفاصل‌

1- خوردن «زنجبیل» با «ترب» خوب است.

2- مقداری «زنجبیل» کوبیده را با نفت بجوشانید، مرحم آن را ضماد کنید.

3- «سیر وحشی و صحرایی» خشک کننده رطوبت مفاصل می‌باشد.

رَعشِه‌

1- جوشانده پوست درخت «بنه» با «مصطکی» جهت رعشه مفید است.

2- «زیره» درمان رعشه است. زیاده‌روی در خوردن آن ترشح تیرویید را زیاد می‌کند و باعث لاغری و زردی رخسار می‌شود.

3- «برگ های کلم» به علّت داشتن کمی ارسنیک، مقوی اعصاب بوده و رعشه را از بین می‌برد.

4- «چغندر» پخته رعشه را معالجه می‌کند.

5- چنانچه دانه‌های «آلبالوی تلخ» را با «اسفند» و «مصطکی» در روغن بجوشانید، جهت رعشه مفید است.

6- ضماد پخته «یونجه» - روزی دوبار - جهت معالجه رعشه توصیه شده است.

7- «اسفناج» دارای مواد صمغی، مواد سفیده‌ای، مواد قندی، سبزینه و یک ماده‌ی صابونی هست. رعشه را از بین می‌برد.

8- چون صمغ «انجدان» را در آب حل کنید، به صورت مایعی شیری در می‌آید که خوردن آن برای رعشه تجویز می‌شود.

9- خوردن برگ و بذر «سداب» جهت رعشه نافع است.

10- عرق ریشه «درخت چنار» که از چهار کیلوی آن یک کیلو عرق گرفته باشید، جهت رعشه سودمند می‌باشد.

11- ترشی کهنه «سیر» جهت رعشه مفید است.

12- اگر «دارچین» را در روغن بجوشانید، مالیدن این روغن به تنهایی یا با «زرده تخم‌مرغ» پخته، جهت رعشه مفید است.

13- جوشانده بیخ و میوه «کنگر بزرگ» جهت معالجه رعشه توصیه شده است.

14- «چوب چینی» مفید می‌باشد.

15- خوردن برگ پخته «چغندر» برای رفع رعشه نافع است.

رقّت خون‌

1- پوست «لیموترش» سرشار از ویتامین‌های مختلف است و رقّت خون را از بین می‌برد.

2- انواع «کرفس» به علّت داشتن «ویتامین C» از رقّت خون جلوگیری می‌نمایند.

3- میوه «تمشک» رقّت خون را درمان می‌کند.

4- برگ‌ها و ساقه‌های «غازیاقی» به علّت داشتن «ویتامین C» زیاد برای رقّت خون مصرف می‌شود.

5- «لوبیا» مثل تمام سبزی‌ها دارای «ویتامین‌C » بوده و از رقیق شدن خون جلوگیری می‌کند.

6- «شلغم» از رقّت خون جلوگیری می‌کند.

7- قسمت‌های مختلف گیاه «منداب» به علّت داشتن «ویتامین C» زیاد، جهت معالجه رقّت خون تجویز می‌شود.

8- «برگ و گل لادن» ضد رقّت خون می‌باشد.

9- برگ های «هزاربندک»، قابض بوده و رقّت خون را معالجه می‌نماید.

10- قسمت گوشتدار و میوه‌سان «نسترن» دارای مقدار زیادی «ویتامین‌C » است. از رقت خون جلوگیری می‌کند.

11- شیره تازه انواع «شیر پنیر» برای رقّت خون مفید می‌باشد.

12- «لیمو ترش»، «لیمو شیرین»، «آب لیمو» و سایر میوه‌های ترش، «کاهو»، «سبزیجات خوراکی و خورشتی»، «کرفس» و «کاسنی» مفید می‌باشند.

رگ به رگ شدگی‌

از جوشانه‌ی «آویشن شیرازی» جهت رگ به رگ شدن و پیچیدگی عضلات استفاده نمایید.

رنگ پریدگی و زردی‌

چند روز غذا را منحصر به «کرفس» کنید.

روماتیسم‌

1- خوردن «زنجبیل» با «ترب» خوب است.

2- جوهر «بومادران» را بر روی محل دردناک اورام و روماتیسم بمالید.

3- «سیب»، سموم بدن، مخصوصاً اسید اوریک را دفع می‌کند و درمان خوبی برای روماتیسم است.

4- اقسام مختلف «گوجه» برای معالجه روماتیسم تجویز شده‌اند.

5- «آرتیشو» برای مبتلایان به روماتیسم مفید می‌باشد.

6- «آلبالو» برای مبتلایان به روماتیسم غذای مفیدی است.

7- «تمشک» بهترین درمان روماتیسم است.

8- ساقه زیرزمینی «توت فرنگی» درمان خوبی برای درمان روماتیسم است.

9- «گلابی» برای مبتلایان به روماتیسم مفید است.

10- ناشتا خوردن یک استکان آب پوست سبز «لوبیا»، ناشتا روماتیسم را معالجه می‌کند.

11- «انگور»، روماتیسم را معالجه می‌کند.

12- «آب غوره»، ضد روماتیسم است.

13- انواع «کرفس» برای مبتلایان به روماتیسم مفید می‌باشد.

14- ضماد برگ های سفت «کلم» مسکن دردهای روماتیسمی است.

15- «لیمو ترش» برای درمان روماتیسم مفید است.

16- «گرمک» از روماتیسم جلوگیری می‌کند.

17- «طالبی» برای روماتیسم مفید است.

18- «والک»، درد روماتیسم را تسکین می‌دهد.

19- خمیر گرم کرده‌ی «سبوس گندم» در قسمت‌های دردناک روماتیسم، مفید شناخته شده است.

20- مالیدن تفاله‌ی «انگور» در حمام به بدن باعث تسکین درد روماتیسم می‌شود.

21- چون ضماد پوست تازه «گردو» با «حنا» را بر محل دردهای روماتیسم بگذارید، درد آن را تسکین می‌دهد.

22- «تره» برای از بین بردن ذرات و رسوبات زردرنگ از ادرار مبتلایان به روماتیسم تجویز شده است.

23- ضماد «اسطوخودوس» مفید است.

24- برگ های «آقطی» برای درمان روماتیسم به کار می‌رود.

25- دم کرده 8 تا 15 گرم «شالک» در نیم لیتر آب و جوانه پوست درخت شالک، برای مبتلایان به روماتیسم تجویز می‌شود.

26- کمپرس جوشانده ساقه‌های گلدار «صنوبر کوچک» برای تسکین درد روماتیسم نافع است.

27- برای معالجه روماتیسم جوشانده شصت گرم ریشه «شنگ» را تجویز کرده‌اند.

28- برگ «زبان گنجشک» برای درمان روماتیسم تجویز می‌شود.

29- مالیدن خشک «زنجبیل» و آب تازه زنجبیل برای معالجه روماتیسم نافع است.

30- جوشانده سی تا شصت در هزار گل «باقلا» برای درمان روماتیسم مفید است.

31- برای درمان روماتیسم از «زنجبیل سگ» استفاده می‌کنند.

32- نوشیدن «آب معدنی شلف» درمان خوبی برای روماتیسم است.

33- «برگ غافت» برای روماتیسم توصیه شده است.

34- ریشه «بابا آدم» برای درمان روماتیسم اثر فراوان دارد.

35- بیخ «اگیر ترکی» دارای صمغ و لعاب بوده و برای درمان روماتیسم سودمند می‌باشد.

36- میوه «انگور فرنگی» برای مبتلایان به روماتیسم مفید است.

37- اگر «خیار» را با پوست فشار دهید و آب آن را بگیرید و با آن دوغ درست کنید، برای رماتیسم بسیار مؤثر است.

38- مصرف جوشانده «گزنه»، روماتیسم را تسکین و درمان می‌کند.

39- یکصد گرم از برگ و ساقه‌های گلدار «مریم گلی» خشک یا تازه را در میان دو لیتر آب، ده دقیقه بجوشانید. صاف کنید و آن را در داخل وان حمام بریزید. در وان بخوابید و نقاط دردناک را ماساژ دهید.

40- دم کرده «زیرفون» مفید است.

41- از جوشانده کاکل «ذرت» استفاده کنید. شرح در تجویز 26 نقرس آمده است.

42- جوشانده برگ های «آقطی» (به طریق تجویز 1 اختلالات کلیوی) مفید است.

43- مقدار یکصد گرم از برگ های تازه یا خشک «سوسنبر» را در دو لیتر آب جوش به مدّت کافی خوب بخیسانید. گرماگرم آن را در داخل پارچه نازکی بپیچید و به صورت کمپرس روی محل‌های دردناک بگذارید.

44- نوشیدن جوشانده «سیب» (شرح در تجویز 1 «تبخال») دردهای بحرانی انواع روماتیسم را تسکین می‌دهد.

45- مقدار سی گرم برگ «درخت فندق» را با بیست گرم برگ «درخت گردو» مخلوط کنید. مقداری نمک آشپزخانه بر روی آن بپاشید و روی آن‌ها «روغن زیتون» بریزید. ظرف محتوی آن را روی آتش ملایمی بگذارید تا خوب بجوشد و برگها پخته شود. بعد خوب بکوبید و با این محلول نقاط مورد درد و ناراحتی را خوب ضماد کنید و مالش دهید.

46- نوشیدن مداوم جوشانده «بنفشه فرنگی» مفید است.

47- «تمشک» برای تسکین درد روماتیسم بسیار نافع است.

48- نیم مشت «جعفری» خشک را در نیم لیتر آب بجوشانید و گرما گرم بنوشید.

49- یک مشت «ازگل خلنگ» را در یک لیتر آب بجوشانید تا به یک سوم تقلیل یابد. این شربت را به تواتر حداقل سه بار در شبانه‌روز مصرف نمایید.

50- تانن و املاح معدنی پتاسیم موجود در «گلابی» اسیداوریک را به هر اندازه باشد حل می‌کند. لذا برای روماتیسم مفید است.

51- دم کرده 15 تا 25 گرم «کاکوتی» در یک لیتر آب جوش مفید است.

52- آب ساقه و برگ های تازه «علف هفت بند» مفید است.

53- «کرفس» را بکوبید. با «آرد برنج» مخلوط کنید و به صورت ضماد خمیری شکل در آورید. این ضماد را روی نقاط دردناک بدن بگذارید.

54- ضماد «خردل»ی که توأم با آرد تهیه شده باشد مفیدترین نوع برای کاستن دردهای روماتیسمی است.

55- مقداری «سیر» را رنده کرده و 2 برابر «روغن کامفر» به آن بیافزایید و کاملاً مخلوط کنید.

56- «سرکه» را مخلوط با «انگور فرنگی سبز» و «عسل» کرده»، بخورید.

57- مصرف آب میوه تازه در معالجه روماتیسم‌نقش دارد.

58- یک راه تقلیل عکس‌العمل التهابی روماتیسم، مصرف انواع ماهی‌های آب سرد مثل «ماهی خال مخالی» (اسقومری)، «شاه ماهی»، «ساردینها» و «قزل‌آلا» و یا «ماهی آزاد» است.

59- به «درد رماتیسمی» مراجه کنید.

60- به علّت وجود تارتارات اسید دو پتاسیم در «آب غوره»، برای روماتیسم حاد بسیار نافع است.

61- پوست «سیب» خشک شده به صورت جوشانده برای روماتیسم مفید است.

62- جوشانده میوه رسیده و خشک شده «کیوی» برای معالجه روماتیسم مصرف می‌شود.

63- مغز هسته «هلو» برای روماتیسم مفید است .

64- 1 وت»، 4«توت»، «زردآلو»، «چای جاوه» (چای نمسه)، 1 یلاس»، 4«گیلاس»، «انگورها»، «قوتها» و «مرکبات»، «زنجبیل»، «آب کدو»، «آرتیشو»، «کنگر»، «دارچین»، «آقطی»، «کاکوتی»، «برگ بو»، «گل بنفشه»، «بیدمشک»، «توت فرنگی»، «تمشک»، «چوبک»، «کاکل ذرت»، «زیتون»، «شنبلیله»، «اسفند»، «گل شب بو»، «چای کوهی»، «گل آفتابگردان»، «ترنجبین»، «موسیر»، «پیاز»، «والک»، «فنق»، «علف مَرغ»، «کلم»، «گزنه»، «همیشه بهار»، «شیرین بیان»، «گل گاوزبان»، «شاه اسپرم» ، «کرفس» و «شاهدانه» مفید می‌باشند.

روماتیسم مفصلی‌

در موارد «روماتیسم مفصلی» حاد 150 - 120 گرم آب «لیمو ترش» را با شربت قند مخلوط کرده و در عرض روز مرتباً بتدریج میل کنید .

ریزش اشک‌

1- شستن چشم با جوشانده‌ی آرد هسته‌ی «خرما» از ریزش اشک و فشار چشم جلوگیری می‌نماید.

2- عصاره برگ و ساقه «تمشک» که تازه چیده و کوبیده و با کمی صمغ مخلوط نمایند. جهت ریزش اشک مفید می‌باشد.

ریزش موی سر

1- ضماد مخلوطی از «کندر» و روغن، از ریزش مو جلوگیری می‌کند.

2- «تره تیزک»، «تخم پیازچه» و «آب لیمو» مفید می‌باشند.

3- ضماد مخلوطی از «روغن گل سرخ» و «کندر» از ریزش مو جلوگیری می‌کند.

4- جوشانده «سنا» مخلوط با «سرکه» مفید است.

5- یک نوع از «ویتامین B» به نام اسید پانتوتیک در «گوجه فرنگی» می‌باشد که برای جلوگیری از ریزش مو بسیار مفید است.

6- ضماد سوخته «سیاه دانه» مخلوط با «موم روغن» و «حنا» برای جلوگیری از ریختن مو مفید است.

7- نوشیدن مخلوطی از عصاره «کاهو»، «هویج» و «یونجه» بسیار نافع است.

8- «بلال» از ریزش مو جلوگیری می‌نماید.

9- «روغن کفری» (پوست شکوفه خرمای نر) که پس از رسیدن با مواد وسط آن نیم‌کوب کرده با مساوی آن «روغن زیتون» مخلوط نموده، سه چهار روز، روزی چندبار آن را به هم زده و یکنواخت سازند داروی خوبی است که مالیدن آن مقوی مو بوده و از ریزش آن جلوگیری می‌کند.

10- چنانچه «برگ درخت بنه» را کوبیده و بر محّل ریزش مو بمالید، باعث روبیدن مو شده و مو را دراز نگاه می‌دارد.

11- وجود گوگرد در «انجیر» باعث زیاد شدن مو شده، از ریزش آن جلوگیری می‌نماید.

12- اگر «ریشه‌ی گزنه» را در الکل شصت درجه خیس کنید و آن را پانزده روز در آفتاب بگذارید و بعد صاف کنید، مایعی به دست می‌آید که چنانچه سه قاشق آن را با آب مخلوط کرده، به سر بمالید، از ریزش مو جلوگیری می‌نماید.

13- ضماد «برگ سدر» و شستشو با آن جهت تقویت مو و جلوگیری از ریزش آن سودمند می‌باشد.

14- «خرمای رسیده» از ریزش مو جلوگیری میکند.

15- جوشانده برگ و لفافه سبز میوه «گردو» از ریزش مو و طاسی جلوگیری می‌کند.

16- شستشو با «حسن لبه» جهت تقویت مو و جلوگیری از ریزش آن نافع است.

17- ضماد «کنگر» از ریزش مو جلوگیری می‌نماید.

18- «پیاز» به علّت داشتن گوگرد، موهای سر و صورت را تقویت کرده و از ریزش آن‌ها جلوگیری می‌نماید. مقدار خوراک تا 5 گرم است.

19- «سیر» برای جلوگیری از ریزش مو مفید می‌باشد.

20- مالیدن «آرد ثعلب» بر سر، مقوی مو بوده و از ریزش آن جلوگیری می‌کند.

21- مالیدن عصاره برگ و ساقه «کاهو» بر سر، مانع ریزش مو می‌باشد.

22- ضماد له شده گیاه تازه «گل لادن» بر سر، پیاز مو را تقویت کرده و از ریزش آن جلوگیری می‌کند.

23- شستشوی سر با «ماست»، مو را تقویت می‌کند و از ریزش آن می‌کاهد.

24- استمرار خوردن «سیر»، موجب ریختن موی سفید و روییدن موی سیاه است.

ریشه کردن ناخن (گوشه کردن ناخن)

1- «شنبلیله» مفید است.

2- «رب نارنج» مفید است.

3- «بلال» مفید است.

ز

زاغی (کبودی)

اگر به بچّه‌های زاغ و سرخ مو علاقه ندارید و نوزاد شما با این شرایط به دنیا آمد، کافی است «فندق» را با «روغن زیتون» ساییده و بر محل تلاقی استخوان جلو سر با استخوان عقب سر نوزاد بمالید و این عمل را مداومت دهید تا رنگ موی نوزاد برگردد و سیاه چشم و سیاه موی گردد.

زالوی گلو

1- وقتی زالو در بیخ گلوی کسی چسبید، دستپاچه نشوید. یک لیوان «آب لیمو» به او بدهید و بگویید جرعه جرعه بنوشد تا زالو کنده شود.

2- اگر در گلوی شما زالو چسبیده و دسترسی به پزشک نداشتید، «سرکه» را جرعه جرعه بنوشید. این جانور خونخوار کشته و دفع می‌شود.

3- غرغره صمغ «انجدان» با «سرکه» جهت اخراج زالویی که در گلو چسبیده باشد، سودمند می‌باشد.

4- «سیر» برای خارج ساختن زالوی در حلق مانده مفید است.

زایمان سخت (سختی زایمان)

1- جوشانده‌ی سرشاخه‌های گلدار «بومادران»، زایمان را آسان می‌سازد.

2- خوردن انواع «ویتامین‌B » در اواخر روزهای حاملگی، درد زایمان را کم و خاصیت ارتجاع نسوج را می‌افزاید. «رازیانه» و «شبت» خوردن بسیار مفید هست و وضع حمل را آسان و در ضمن بسیار هم شیرافزا هستند.

3- برداشتن یا مالیدن کمی «روغن بادام» کاملاً برای خروج جنین مفید است.

4- خوردن 5 گرم «زعفران» مفید است.

5- «شنبلیله» را در آب ریخته و در آب آن، حمام ته نشین کنید.

6- خوردن 10 گرم پوست خشک شده «خیار»، زایمان را آسان می‌کند. ولی زنان حامله قبل از درد زایمان نباید از آن تناول نمایند.

7- جوشانده‌ی «کاسنی» زایمان را آسان می‌کند.

8- «نارنج» زایمان را آسان می‌کند.

9- «بذر هویج»، زایمان را آسان می‌کند.

10- جوشانده برگ و دانه‌های «شنبلیله» زایمان را آسان می‌کند.

11- فرزجه دانه‌های «خاکشیر»، زایمان را آسان می‌کند.

12- جوشانده شاخه‌های «شجر مریم» زایمان را آسان می‌کند.

13- دم کرده گل های «گل شاه‌پسند» زایمان را آسان می‌کند.

14- جوشانده دانه‌های «ماش هندی» را برای سهولت زایمان تجویز می‌نمایند.

زبری پوست‌

1- ماسک زیبایی که با گوشت «گیلاس» تهیه می‌شود، پوست را نرم می‌کند.

2- مالیدن جوشانده «گل هلو» بعد از ازاله‌ی مو، بر بدن، زبری و بدبویی آن را از بین برده، پوست را نرم و لطیف می‌سازد.

3- از روغن دانه‌های «شنبلیله» که همانند «روغن ماهی» است می‌توانید برای درمان سخت شدن پوست بدن و رفع زبری و پوسته پوسته شدن استفاده کنید.

4- اگر «سیب زمینی» خام را در شیر رنده کنید، بهترین شیر زیبایی جهت نرم و لطیف کردن پوست‌های دست و صورت شما می‌باشد. به این شیر بهتر است کمی «گلاب» اضافه نمایید.

5- اگر شما «عسل» تازه را روی پینه‌های دست و پا و زبری‌های روی زانو و آرنج بمالید، آن‌ه را از بین خواهد برد.

6- روغن «انگور» بسیار محلل، گرم کننده بدن و نرم کننده پوست است.

7- روغن مغز هسته «زردآلو» اعم از تلخ و شیرین زبری پوست را رفع می‌کند.

8- پنیر تازه (دلمه) معالج خشکی پوست است.

9- آب «خیار»، پوست بدن را نرم می‌کند.

10- جوشانده میوه نارس «بامیه» چون نرم کننده و لطیف کننده پوست است برای زبری پوست مفید است .

زخم‌

1- «رب نارنج» یک مرهم ضد زخم است.

2- در موقعی که «درخت انگور» را هرس می‌کنند، آبی از سرشاخه‌های آن بیرون می‌آید که به «اشک مو» معروف است. این اشک به صورت کمپرس برای التیام تمام زخم‌ها به کار می‌رود.

3- شستشو روزانه سه یا چهار بار با جوشانده «آویشن» (شرح در تجویز 2 «پیچیدگی عضلات») مفید است.

4- ساقه خشک «کنف» را بکوبید. آن را بسایید و روی زخم بگذارید.

5- ضماد کوبیده هسته و روغن سوخته مغز «هلو» مفید است.

6- «پیاز» مؤثرترین وسیله برای ضدعفونی و جوش دادن جراحات است.

7- ضماد «پیاز آب پز» یا پیازی که در حرارت ملایم بریان شده، التیام می‌دهد.

8- پوست خام «کدو» را نرم بسایید و به صورت ضماد روی زخم‌ها بگذارید. همچنین ضماد برگ های تازه یا گوشت کدو نیز مفید است.

9- خوردن یا ضماد جوشانده برگ و ریشه «توت فرنگی» مفید است.

10- شستشو با جوشانده «برگ گردو» زخمها را شفا می‌بخشد.

11- لعاب «به دانه» در استعمال خارجی برای زخمها مفید است.

12- «تخم خربزه» برای التیام زخم مفید است.

13- ضماد برگ «زیتون» برای التیام زخم نافع است.

14- «دارچین» برای ضدعفونی زخمها بسیار مفید است.

15- در شبه جزیره مالایا برای قطع خونریزی و التیام زخم، ساقه «نیشکر» را روی زخم می‌گذارند.

16- در هندوستان از بیخ «زردچوبه» در استعمال خارجی برای التیام زخم استفاده می‌شود.

17- آب «لیمو ترش» به صورت محلول شست و شو برای تمیز کردن زخم به کار می‌رود .

18- در استعمال خارجی، ضماد «بامیه» روی انواع زخمها گذارده می‌شود و التیام دهنده است .

زخم آبدار

1- اگر گرد کوبیده‌ی پوست سخت «گردو» را روی زخم‌های آبدار بپاشید، آب آن‌ها جمع و جراحات آن‌ها را تخفیف می‌دهد.

2- ضماد «انجیر» با «زاج» جهت زخم‌های آبکی تجویز می‌شود.

3- ضماد مرهم مخلوطی از ریشه «خربزه» و «عسل» برای این نوع زخم‌ها نافع است.

زخم آبله‌

1- الیدن جوشانده‌ی چوب «سدر» روی زخم‌های آبله منافع زیاد دارد.

2- مالیدن «روغن کنجد» برای زخم آبله نافع است.

زخم آلت تناسلی مرد

1- ضماد «شوید» با خاکستر شیشه زخمهای تر و چرکین را خشک می‌نماید و برای زخم آلت تناسلی مرد بسیار مؤثر است.

2- مالیدن ضماد روغن «تخم کدوی شیرین» با «دم‌الاخوین» که نرم ساییده شده باشد و یا با «مغز تخم کدو» که خوب ساییده شده باشد، مفید است.

3- عصاره «گل انار» که به گلنار فارسی معروف است با «گلاب» مفید است.

زخم بینی‌

1- اگر «رب انار» را با «عسل» مخلوط کنید، برای معالجه زخم بینی مفید است.

2- «زنجبیل سگ» را برای معالجه زخم‌بینی تجویز می‌کنند.

3- در چین وانه‌های «گل خربزه» را چیده، بو داده و به صورت گرد برای معالجه زخم‌های داخل بینی به کار می‌برند.

4- در هند و چین «هسته نارگیل» را در محلولهایی برای زخم بینی مصرف می‌کنند.

زخم چشم‌

1- چکاندن قطره آب «پیاز» با «عسل» در چشم، جهت زخم چشم و ضعف بینایی تجویز شده است.

2- سرمه «کتیرا» با ادویه جهت زخم چشم مفید است.

3- سرمه «سندروس» با «عسل» جهت زخم چشم مجرب است.

4- چکاندن عصاره «زیره» مفید است.

5- از قطره‌های «زیره سبز» به تنهایی یا با «روغن زیتون» برای زخم چشم استفاده می‌شود .

زخم حلق‌

1- در هندوستان میوه «فلفل» برای زخم حلق تجویز می‌شود.

2- از غرغره جوشانده گیاه«بادنجان بری» برای التیام زخم‌های حلق استفاده می‌شود.

3- در فیلیپین از جوشاندن میوه سبز تازه «بامیه» شربتی درست می‌کنند که مفید است.

4- غرغره آب «عدس» پخته برای زخم‌های دهان و گلو نافع است.

5- پولپ «هندوانه» برای رفع ناراحتی و زخم‌های گلو و دهان مفید است.

زخم داخلی‌

حقنه یا امّاله با آب دم کرده «زیتون» برای زخم‌های داخلی، مقعد و رحم نافع است.

زخم دهان‌

1- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب «به دانه» ساییده و حب نمایید و زیر زبان نگاهداشته و آب آن را فرو برید، زخم‌های دهان را معالجه می‌کند.

2- جویدن «ترخون»، دهان را خوشبو می‌کند و زخم‌های دهان را درمان می‌نماید.

3- اگر با «آب انار» دهان شوئی و مضمضه کنید، جوش و زخم‌های ناراحت کننده دهان را برطرف می‌کند.

4- مضمضه آب «انار» نافع است.

5- از رزین «انبه» برای التیام زخم‌های دهان استفاده می‌شود.

6- روغن «به» سرد، تر و قابض است و برای زخم‌های دهان مفید است.

7- گرد برگ و ساقه خشک «خرفه» برای زخم‌های دهان اطفال نافع است.

8- «گل انار» که به گلنار معروف است به صورت دم کرده به طور غرغره برای التیام زخم دهان نافع است.

9- جویدن برگ «زیتون» برای زخمهای دهان خوب است.

10- مضمضه خیس کرده «سماق» در آب، برای زخم دهان مفید است .

11- مضمضه و جویدن «ریحان» برای زخم دهان نافع است.

12- غرغره «آب عدس» پخته برای زخم دهان نافع است.

زخم روده‌

1- تنقیه «آب برنج» پخته جهت زخم روده و معده نافع است.

2- تنقیه «گل سرخ» مفید است.

3- خوردن حریره «نشاسته» مخلوط با پیه بسیار نافع است.

4- «بادام شیرین»، به سبب لعابی که دارد جهت زخم روده مفید می‌باشد.

5- خوردن «کرفس» جهت زخم روده مفید است.

6- «سیب زمینی ترشی» معالج زخم روده است.

7- تنقیه جوشانده چوب «سدر» جهت زخم روده مفید است.

8- «شیر برنج» بهترین غذا برای مبتلایان به زخم روده می‌باشد.

9- تنقیه محلول «حضض» جهت زخم روده مفید است.

10- خوردن گل و ریشه «نیلوفر آبی» برای زخم روده مفید است.

11- «موز» ملین معتدلی است و شفای زخمهای روده‌ای را تسریع می‌نماید.

12- خوردن روغن «به» برای زخم روده مفید است.

13- خوردن میوه «برگ بو» با «عسل» برای زخم روده مفید است .

14- اگر آب پخته «خندروس» را صاف کرده تنقیه نمایید برای زخم روده مفید و جانشین ذرت است.

15- «بادام شیرین»، «ماءالشعیر»، «بولاغ اوتی»، «خون سیاوشان»، «شاه توت» و 1 لف چشمه»، 3«علف چشمه» مفید هستند.

زخم ریه‌

1- جوشانده «فراسیون» با «شربت بنفشه» جهت زخم ریه و التیام آن مفید است. اما خطر آن برای سقط جنین زیاد است.

2- نوشیدن آب بوته «گون» ، (علف کتیرا) جهت زخم ریه سودمند است.

3- نوشیدن عصاره آبی گیاه «نوارس» جهت معالجه زخم ریه کم نظیر است.

4- نیم کیلو «نخود» خام را پس از شستن، در آب بخیسانید. یک روز که جا افتاد، آب آن را در دو روز، روزی سه بار، هر بار نصف لیوان بخورید.

5- برگ «اوکالیپتوس» و «پرسیاوشان» را هر کدام 20 گرم تهیه نمایید. باهم بجوشانید و صاف کنید. آبش را در سه نوبت، بعد و یا قبل از هر غذا میل نمایید. یا شربت و اسانس آن‌ها را تهیه و استفاده کنید.

6- «پیاز» خام یا پخته، «هویج» و «کنگر» بخورید.

7- «ریوند» برای زخم ریه مفید است.

8- «ماءالشعیر» برای زخم‌های ریه مفید است.

زخم سر

1- مالیدن «روغن بادام تلخ» مخلوط با «سرکه» جهت زخم سر و کچلی مفید است.

2- ضماد «برگ تمشک» برای التیام زخم‌های سر نافع است.

زخم رطانی‌

1- ضماد برگ «گزنه» همراه با مرهم‌های سربی جهت درمان زخم‌های سرطانی و به تنهایی جهت تحلیل ورم‌های دیگر سودمند می‌باشد.

2- پاشیدن کوبیده تخم و برگ خشک شده «گزنه» جهت درمان زخم‌های سرطانی و خوره نافع است.

3- ضماد برگ های انواع «شیر پنیر» برای زخم‌های سرطانی منافع زیاد دارد.

4- میوه «موز» برای معالجه زخم سرطانی مفید است .

زخم سوختگی‌

1- با انواع «لوبیای پخته» می‌توان ضماد خوبی برای معالجه تاول و زخم‌های سوختگی درست کرد.

2- مالیدن «روغن کنجد» برای زخم سوختگی نافع است.

زخم سوداوی ساق پا

ضماد «سیاه دانه» را با «گلاب» مفید دانسته‌اند.

زخم شُش‌

مکیدن «کتیرا» برای درمان زخم شش تجویز می‌شود.

زخم‌های کفگیرک

ضماد «سیب زمینی هندی» را در استعمال خارجی روی آبسه، زخم‌های کفگیرک، جوش و کورک بیاندازید.

زخم کهنه‌

1- میوه نارس خشک شده «زغال اخته» برای اورام، زخم‌های کهنه و مزمن مفید است.

2- مقداری «بادام تلخ» کوبیده مخلوط با «سرکه» و شراب بر روی زخم‌ها بمالید.

زخم گلو

به «زخم حلق» مراجعه کنید.

زخم گوش‌

چکاندن عصاره «تاجریزی» درمان خوبی برای زخم گوش می‌باشد.

زخم گوشه لب‌

مالیدن مخلوطی از روغن «تخمه کدو» با «خون سیاوشان»، جهت زخم‌های گوشه لب و بناگوش اثر فوری دارد.

زخم لثه‌

جویدن برگ یا میوه «تمشک» برای زخم‌های لثه و سستی لثه‌ها مفید است.

زخم مثانه‌

1- مغز «تخم کدو» سردوتر است و برای زخم روده‌ها و مثانه نافع است.

2- «بادام شیرین» برای زخم مثانه مفید است .

زخم مجاری ادرار

1- «تخم گشنیز» سرد و خشک است و برای زخم‌های مجاری ادرار مفید است.

2- خوردن دم کرده برگ «توت فرنگی» در ناراحتی مجرای ادرار مفید است.

زخم معده‌

1- اگر «سدر» را خشک کرده و بعد آسیاب نمایید، آرد آن جهت اسهال و زخم معده مفید است.

2- مبتلایان به زخم معده که نمی‌توانند میوه‌ی خام بخورند، به آسانی می‌توانند «سیب» را رنده کرده، بدون پختن نوش‌جان نمایند. زیرا بر روی درخت با حرارت آفتاب به حد کافی پخته می‌شود.

3- چنانچه آب میوه‌ی «به» را در «روغن زیتون» ریخته و آن را غلیظ نمایید، تنقیه‌ی آن جهت معلجه‌ی اسهال و زخم معده اثر معجزه‌آسا دارد.

4- عرق و اسانس «نعنا» ترشحات زیاد معده را کم می‌کند و مسکن درد و زخم معده و سوزش آن است.

5- تنقیه جوشانده چوب «سدر» جهت زخم معده و روده مفید است.

6- می‌توانید کمی «ناردان» را با هم وزنش «برنج»، و «جو پوست کنده»، مخلوط کرده، در آب بجوشانید. برای معالجه زخم معده مفید می‌باشد.

7- «مشک زمینی» برای معالجه زخم معده مفید می‌باشد.

8- «اختر زغال» (زغال اخته) برای مبتلایان سودمند بوده و معده و روده‌ها را تقویت می‌نماید.

9- «علف هفت بند» دارای تانن زیاد بوده و سرشار از سیلیس می‌باشد. به همین جهت در زخم معده و روده تجویز می‌شود.

10- مهمترین خاصیت درمانی «سیب زمینی» که شایان توجّه و تحسین است، معالجه زخم معده می‌باشد. یب‌زمینی به علّت داشتن دیاستاز و آنزیمی مخصوص، زخم‌های معدی را التیام و فضولات خارجی معدی را که غالباً سبب زخم هستند، همراه خود دفع می‌نماید.

11- «روغن کفری» (پوست شکوفه خرمای نر) که پس از رسیدن با مواد وسط آن نیم‌کوب کرده، با مساوی آن «روغن زیتون» مخلوط نموده، سه چهار روز، روزی چندبار به هم زده و یکنواخت سازید، داروی خوبی برای زخم معده و سردرد است.

12- «باقلا» برای مبتلایان غذای خوبی است.

13- «تخمه کدو» برای مبتلایان نافع است.

14- زرده‌ی عسلی «تخم‌مرغ» مفید است.

15- نوشیدن «عرق برگ بارهنگ» برای زخم معده و زخم‌های داخلی بسیار مفید است.

16- «روغن کنجد» روی خمول (پرزها) معده را پوشانده، آن‌ها را چرب و نرم نگاه می‌دارد. از این رو جهت مبتلایان به زخم معده ارزش زیادی دارد.

17- میوه «بلوط» برای دل پیچه و زخم معده و روده نافع است.

18- عصاره «شیرین بیان» همراه با «عسل» جهت مبتلایان به زخم معده بهترین اکسیر است، زیرا از انبساط و انقباض معده جلوگیری کرده و این آرامش جدار معده، سبب بهبود زخم می‌شود.

19- از میوه و برجستگی‌های روی ساقه «مورد» جهت معالجه زخم معده استفاده کنید.

20- بو داده «برنج» جهت رفع زخم معده نتایج نیکو دارد. برای این کار اگر برنج را به طوری بو دهید که رنگ آن سرخ و تیره و سیاه نشود و نسوزد و بعد ده تا پانزده مثقال آن را صاف کرده ناشتا بیاشامید، سودمند می‌باشد.

21- برای درمان زخم معده و روده، نوشیدن جوشانده گیاه «دم اسب» معجزه است.

22- قسمت‌های مختلف گیاه «شاهدانه» آرام کننده دردهای معدی است.

23- اگر «انجیر» و «عسل» را به نسبت مساوی با هم مخلوط نمایید، بسیار مفید است.

24- ریشه «شیرین بیان» را شسته و بجوشانید تا به صورت شیره در آید. 50 گرم از این شیره غلیظ را با آب مخلوط کرده، قبل از هر وعده غذا یک یا دو جرعه بنوشید.

25- دکتر چارمت استاد دانشگاه سانه فورت کالیفرنیا اظهار کرده که بیش از یکصد نفر که مبتلا به زخم معده بوده‌اند با تجویز مصرف یک ربع لیتر عصاره «کلم» جوشانده شده قبل از صبحانه، درمان نموده و گفته است بیمارانی را که کاملاً مأیوس بوده‌اند در مدّت 15 روز، بهبود بخشیده است، چون کلم دارای مقدار زیادی سولفور و ید است.

26- برای درمان زخم معده، مصرف «حبوبات»، «بقولات» و «سبزی‌ها» را افزایش دهید.

27- «خارخاسک»، «رازیانه»، «سوسنبر»، «نعنا»، «کتان»، «کنگر»، «بابونه» و «گل همیشه بهار» مفید می‌باشند.

زخم نشیمنگاه‌

1- اگر کلاهک و دم «بادنجان» را در سایه خشک کنید و خوب بسایید و گرد آن را روی زخم‌های نشیمنگاه بپاشید، آن‌ها را معالجه می‌کند.

2- مالیدن عصاره خشک «حضض» مفید می‌باشد.

زخم‌های جلدی (زخم‌های پوستی)

1- برای معالجه جوش غرور و زخم‌های جلدی، «برگ بارهنگ» را له کرده و به صورت بمالید.

2- روغن قرمزی که از گل «علف هزار چشم» می‌گیرند، بهترین دارو برای درمان زخم‌های جلدی است.

3- «آب کدو»، «برگ گردو»، «آویشن»، «برگ بو»، «بنفشه»، «بیدمشک»، «جو»، «زیتون»، «گردو»، «لیمو»، «شلغم» و «گل همیشه بهار» مفید می‌باشند.

4- سوخته «آفتابگردان» جهت زخم‌های پوستی تجویز می‌شود.

5- ضماد «برگ سدر» و شستشو با آن جهت بثورات جلدی و زخم‌های پوستی سودمند می‌باشد.

6- یک مشت از برگ های «بارهنگ» را بشویید. بکوبید یا خرد کنید. در داخل پارچه تمیز و نازکی بر روی زخم ببندید.

7- برگ های «کلم» را در آبی که مقدار زیادی آب لیموی ترش تازه مخلوط کرده‌اند چند ساعت بخوابانید. سپس آن را روی زخم‌ها بگذارید و با نوار محکم در محل خود ثابت کنید. این عمل را روزی دوبار تکرار کنید.

زخم‌های خوره‌ای‌

1- پاشیدن کوبیده تخم و برگ خشک شده «گزنه» نافع است.

2- پاشیدن برگ خشک کوبیده «عنّاب» جهت درمان زخم‌های خوره‌ای مفید است.

زخم‌های عصبی‌

1- بذر «ترب» با «سرکه» جهت از بین بردن زخم‌های عصبی مفید است.

2- ضماد میوه تلخ «بادام تلخ» با «سرکه»، جهت زخم‌های عصبی مفید است.

زخم‌های عفونی‌

1- پاشیدن «نروک» روی زخم‌های عفونی مفید است.

2- ضماد پخته نمک زده «افسنتین» در روی زخم‌های عفونی، اثر ضدعفونی کننده و التیام دارد.

3- مقدار کمی «زردچوبه» و «پیه» برای باز کردن دهان زخم و کورک‌های سربسته پرالتهاب چرکی و رساندن زخم مفید است.

4- تخم «شبت» را به صورت پودر بکوبید و روی زخم بپاشید.

5- ضماد «سرکه» برای زخم‌های چرکی پوست مفید است.

6- برای زخم‌های چرکی در سته مزاحم، چند ساقه از «ریواس» را خوب پاک کنید. بشویید. به مدّت بیست دقیقه بجوشانید. سپس آن را نرم کنید و به صورت ضماد ببندید تا یک ساعت بماند. روزی سه بار آن را تجدید کنید. به زودی سر باز خواهد کرد و چرک آن خارج خواهد شد.

7- ضماد «ترب» با «عسل»، زخم‌های پلید و چرکی را درمان می‌کند.

8- ضماد برگ «به» جهت معالجه زخم‌های چرکی مفید می‌باشد.

9- ضماد خاکستر گیاه «مَرغ» جهت زخم‌های چرکی و خونی سودمند می‌باشد.

10- «سنجد تلخ» برای زخم‌های چرکی و پلید مفید می‌باشد.

11- پاشیدن گرد کوبیده برگ «علف هزار چشم» جهت خشک کردن زخم‌های چرکی متعفن بی‌نظیر است.

12- ضماد ریشه «ماردارو» با «سرکه» جهت پاک کردن زخم‌های چرکی نافع است.

13- مالیدن مخلوط کوبیده «دارچین» با «عسل»، زخم‌های چرکی را خشک می‌کند.

14- ضماد «ترب» با «آرد شلمک» (نوعی گندم) برای درمان زخمهای چرکی جلدی مفید است.

15- آب «گریپ فروت» مقاومت بدن را در مقابل گسترش و ناراحتی زخمهای عفونی افزایش می‌دهد.

16- از اسانس «پونه کوهی» به صورت پماد برای ضدعفونی کردن زخمها استفاده می‌شود.

زخم‌های واریسی‌

1- یک مشت از برگ های «بارهنگ» را بشویید. بکوبید یا خرد کنید. در داخل پارچه تمیز و نازکی بر روی زخم ببندید و روزی دوبار آن را عوض کنید.

2- به تجویزهای «واریس» نیز توجّه کنید.

زخمی که کرم گذاشته‌

پودر «پونه» خشک به آن بپاشید.

زرداب‌

به «صفرا» مراجعه کنید.

زرده زخم‌

1- برای شستشوی زخمها در سابق از مطبوخ «گل ختمی» استفاده می‌کردند. هنوز هم برای زرده زخم معمول است و هیچیک از داروهای جدید جای آن را نگرفته است.

2- اگر داروهای شیمیایی مانند پماد در دسترس نباشد، همه روز اطراف زخم را با «سرکه» و «سیر» خوب ماساژ دهید که هم دارو بجسم بنشیند و هم خارش، ساکت شود.

3- غذاهای نسبتاً ترش بخورید.

4- «مازو»، «حنا» و «شنبلیله» را به مقدار مساوی، هر کدام یک مثقال تهیه نموده، با کره گاو یا وازلین مخلوط کنید، روزی چند بار روی زخم ماساژ دهید.

5- «برگ تازه هویج» را بجوشانید. روی پارچه تمیزی بگذارید. محل زخم را ضماد نمایید. یا «آب هویج» را با «شیر گاو» و کمی نمک مخلوط کرده، زخم را بشویید.

6- از «آب اکسیژنه» یا محلول «مرکور کُرم» برای شستشوی این گونه زخمها استفاده نمایید.

7- «بلوط»، «توت فونه»، «مازو»، «بنفشه» و «بیدمشک» مفید می‌باشند.

زردی‌

1- ریشه «جعفری» اشتهاآورست و در مورد زردی مفید است.

2- «مارچوبه» مدر است و برای زردی مفید است.

3- «سیب» برای زردی مفید است.

زردی چشم‌

1- سرمه‌ی عصاره «فراسیون» در چشم بهترین دارو جهت از بین بردن زردی آن است که در اثر یرقان به هم رسیده باشد.

2- ساییده برگ «شیرین بیان» را به چشم بکشید.

3- پودر و ساییده «بالنگ» برای یرقان و زردی در چشم بسیار مفید است.

4- چکاندن آب «گشنیز» کوبیده بسیار مفید است.

زُکام‌

1- مقدار 2 گرم پودر ریشه خشک «زنبق» را با «عسل» مخلوط و داخل «چای» نمایید. روزانه چندین بار بنوشید.

2- آب یک عدد «پرتقال» را در فنجانی از آب جوش بریزید. با دو حبه قند شیرین کنید و گرماگرم در موقع خواب سر بکشید.

3- مقدار دو یا سه مشت از دانه‌های «ذرت» را در دو لیتر آب آن قدر بجوشانید تا آب آن نصف شود. در عین جوشیدن بهتر است با یک قاشق چوبی مرتباً آن را هم بزنید. پس از خوب پختن، دانه‌ها را کنار بگذارید تا سرد شود. حال شیره آن را با فشار بکشید. آب ته مانده ظرف را هم به آن بیفزایید. مقدار هفتصدوپنجاه گرم شکر

به آن بیفزایید و دوباره بجوشانید تا شربت، کاملاً بقوام آید و سفت شود. در هر روز سه بار، نصف قاشق از آن بخورید.

4- جوشانده گل و برگ و ساقه «گاو زبان» را طبق تجویز 27 نقرس مصرف کنید.

5- چهار عدد «سیب» را پوست کنده قطعه قطعه کنید. داخل یک لیتر آب بریزید. یک مشت «کشمش» و 15 گرم «عنّاب» به آن بیفزایید. سپس آن را یک ساعت بجوشانید. آن را صاف کنید. با 150 گرم شکر شیرین کنید و دوباره روی آتش بگذارید تا به قوام آید و شربت سفتی شود. سپس هر بار چند قاشق از آن بخورید.

6- چند قطره «آب لیمو» در کف دست بریزید و به بینی بکشید. در همان حال داخل بینی را با «کره» تازه یا «روغن نباتی»، چرب کنید.

7- اگر جوشانده‌ی تکه‌ای از ریشه «ریواس» را در بینی بریزید زکام را برطرف می‌کند.

8- جوشانده‌ی «خرمای رسیده» برای زکام مفید است.

9- استنشاق آب جوشانده‌ی «بومادران» جهت درمان زکام توصیه شده است.

10- کمپرس جوشانده «سیاه دانه» بر سر، زکام را درمان می‌کند.

11- در «شلغم» یک ترکیب میکرب‌کش با طیف وسیع وجود دارد که بسیاری از میکرب‌ها و ویروس‌ها را از بین می‌برد. لذا زکام را معالجه می‌کند.

12- بوییدن «مرزنگوش» و نوشیدن جوشانیده آن معالج زکام است.

13- عصاره‌ی «ریحان» با شیر برای درمان زکام به کار می‌رود.

14- جوشانده «سبوس گندم»، درمان زکام‌های سخت است.

15- «بولاغ اوتی» زکام را شفا می‌بخشد. بهتر است شیره‌ی آن را گرفته و همه روزه صبح و عصر یک قاشق سوپ خوری به بیمار بدهید.

16- ریشه گل و برگ دو برادر «پنیرک» و «ختمی» را برای معالجه زکام مصرف نمایید.

17- بو کردن «سیاه دانه» جهت زکام مفید است.

18- جوشانده‌ی «تره» برای درمان زکام به کار می‌رود.

19- بوییدن شکوفه «نارنج» که به «بهار نارنج» معروف است، رمان زکام است.

20- دم کرده «آویشن» شیرازی جهت زکام تجویز شده است.

21- «گل همیشه بهار» مفید است.

22- به موارد سرماخوردگی نیز توجّه کنید.

23- دم کرده «پونه کوهی» برای زکام مفید است .

24- آشامیدن دم کرده «مرزنگوش» زکام را قطع می‌کند.

25- «آقطی»، «سوسنبر»، «بنفشه»، «ذرت»، «شیرین بیان»، «کرفس» و «گل گاوزبان» مفید می‌باشند.

26- به موارد «گرفتگی بینی» نیز توجّه کنید.

زگیل‌

1- ضماد «سیاه دانه» مفید است.

2- «سیر» را نرم بکوبید، به صورت مشمع و ضماد روی زگیل و میخچه بگذارید و هرچند ساعت یک بار آن را عوض کنید تا به‌کلی معدوم شوند.

3- یک حبه «سیر» را نرم بپزید. سپس آن را گرماگرم روی زگیل بگذارید و با نوار یا پارچه نازکی آن را ببندید. هر روزه چندین‌بار این عمل را تجدید کنید.

4- ضماد ترکیبی از «تره» و «سماق» مفید است.

5- مالیدن شیرابه «انجیر»، زگیل را از بین می‌برد.

6- ضماد برگ «گزنه» جهت قطع زگیل، مخصوصاً با «عسل» تجویز شده است.

7- جوشانده برگ و لفافه سبز میوه «گردو» زگیل را از بین می‌برد.

8- عصاره «مامیران» را جهت از بین بردن زگیل به کار می‌برند.

9- نوع ترش «پرتقال» را با پوست و هسته در «سرکه» خیس کنید و بعد آن را له کرده روی زگیل بگذارید.

10- خاکستر چوب «درخت بید» با سرمه جهت زگیل تجویز شده است.

11- مالین خاکستر برگ، یا چوب درخت «نارون» با «سرکه»، جهت افتادن انواع زگیل نافع می‌باشد.

12- چون «راتیانج» را با «روغن کتان» مخلوط کرده، روی زگیل گوشتی و پینه بگذارید، آن را از بین می‌برد.

13- آب ریشه خام «شنگ» زگیل را از بین می‌برد.

14- ضماد ریشه «ماردارو» با «سرکه» جهت قطع زگیل نافع است.

15- ضماد دانه‌های «تخم کتان» با پوره و خاکستر جهت زگیل مفید است.

16- چون میوه «خرنوب» را دو پارچه کرده و یک پارچه را روی زگیل بچسبانید، آن را از بین می‌برد.

17- اگر «بادنجان» را بسوزانید و خاکستر آن را با «سرکه» خمیر نمایید و به زگیل بمالید، زگیل کنده می‌شود.

18- «شیره انجیر»، «گل همیشه بهار» و «چوبک» مفید می‌باشند.

زگیل میخی‌

اگر «تخم پنبه» را کوبیده، با کمی «زنجبیل» مخلوط کرده و پنبه را با آن آغشته کرده، فتیله سازید و بعد یک سر آن را بر زگیل میخی بسته و سر دیگر آن را آتش بزنید به طوری که گرمی و حرارتش به زگیل برسد، ولی نسوزاند و این عمل را سه روز متوالی، روزی یک بار تکرار کنید، زگیل افتاده و از بین می‌رود.

زنان نازا

پزشکان سنتی ایران عقیده داشتند که چنانچه زنان نازا «برگ ثعلب» را با «زعفران» و کمی «مشک» ساییده، قبل از آمیزش حمول نمایند، ممکن است آبستن شوند.

زهر قارچ‌های سمی‌

1- «پونه نهری» پادزهر مسمومیت غذایی و ضد زهر قارچ‌های سمی است.

2- «گلابی» پادزهر سموم، مخصوصاً زهر قارچ‌های سمی می‌باشد.

زیادی ادرار

1- خوردن «برگ پنج انگشت» ادرار را کم می‌کند.

2- هسته‌ی دانه‌های «انگور» دارای تانن بوده، و قابض هستند. ادرار را کم می‌نمایند.

3- داروهای زیر را پس از پاک و تمیز کردن با آب، دم کنید. پس از صاف کردن، آب آن را میل نمایید. وزن و مقدار مصرف هر کدام بسته به سن و سال بیمار دارد در این مورد با عطار فروشنده که خبره است مشورت نمایید: «سپستان»، «پرسیاوشان»،

«برگ انواع توت»، «برگ سیب درختی»، «ریشه کاسنی»، «برگ و ریشه گیاه بابا آدم»، «گل خشک اسطوخودوس»، «گل گاوزبان»، «دارچین»، «زنجبیل»، «برگ زبان گنجشک»، «قهوه»، «زعفران»، «صبر زرد»، «میوه درخت کاج»، «جوانه تاجریزی»، «دُم گیلاس» و «آلبالو».

4- «کاهو» با «آب لیمو» یا کمی «سرکه»، «آب انگور»، «انار»، «گوجه فرنگی»، «ترب سیاه»، «آلبالو»، «توت»، «گیلاس»، «خیار»، «کمپوت سیب»، «تره»، «پیاز خام»، «هندوانه»، «خربزه»، «کنگر»، «کدو»، «هویج»، «انواع آلو»، «سیر»، «ریحان»، «تخم خربزه»، «تخم گشنیز»، «تخم گرمک»، «تخم خیار»، «تخم خشخاش»، «خُرفه»، «انجیر»، «شکر سرخ»، «طالبی»، «خاکشیر»، «ناردان»، «عنّاب»، «قدومه»، «ترنجبین»، «زردچوبه» و «سیاه دانه» مفید می‌باشند.

زیادی اوره‌

1- آب میوه تازه «انگور» چنانچه از دانه‌های سالم و تخمیر نشده گرفته شود دارای مقداری قند، تانن، تارتارات دوپتاس، فسفات دوپتاس، مالات دوپتاس، مواد صمغی، مواد سفیده‌ای، کلسیم و منیزیم می‌باشد که برای زیادی اوره سودمند است.

2- «اسطوخودوس»، «آب گردو» و «آب ترس» مفید می‌باشند.

زیادی تری خون‌

«انگور» ترشی خون و مایعات بدن را کم می‌کند.

زیادی شهوت‌

1- خوردن «برگ پنج انگشت» (فلفل بیابانی) شهوت را کم می‌کند.

2- خاصیت اصلی «سداب» کم کردن فشار شهوت است.

3- «برگ ضغیوس» (نوعی مارچوبه) شهوت را از بین می‌برد.

4- دانه میوه «تمر هندی»، جوهر مازو زیاد دارد و خوردن مغز آن برای جوانان مجرد مفید بوده و غلیان شهوت آنان را کم می‌کند.

5- یکی از خواص عجیب «شکوفه درخت بادام» این است که شهوت مردان را زیاد

و شهوت زنان را کم می‌کند و این به علّت داشتن هورمون مردانه است.

6- در برگ، ساقه و ریشه «رازیانه»، هورمون‌های گیاهی، مخصوصاً هورمون زنانه زیاد است. به‌این جهت شهوت زنان را زیاد و از التهاب شهوت مردان می‌کاهد.

7- برای کاهش فشار شهوت، خوردن «انگور یاقوتی» با نان خوب است.

8- «زیره» مخلوط با «سرکه»، «نشاسته»، «برگ پنج انگشت»، «سداب»، «برگ ضغیوس»، «مغز دانه تمبر هندی»، «انگور یاقوتی» و «ریواس» شهوت را کم می‌کنند.

زیادی قند ادرار

1- انواع «درمنه» و «سنتوتین»، قند ادرار را کم می‌کند و یکی از داروهای مرض قند می‌باشد.

2- «قهوه» در رفع گلیکوزوری یا وجود قند در ادرار مفید است.

زیادی مایعات بدن‌

«انگور»، ترشی خون و مایعات بدن را کم می‌کند و از ابتلاء به امراض گوناگون جلوگیری می‌نماید.

ژ

ژنژیویت*

40 تا 50 گرم «به» را در یک لیتر آب و شراب خیسانده و پس از 8 روز دهان را با آن شستشو دهید.

س

سالک (کُپّه ارمنی)*

1- «فلوس» و «اشنان» مفید می‌باشند.

2- ضماد مخلوطی از «سرکه»، «اسپرزه»، و «بذر قلوه» (شکم پاره) نافع است.

3- «زاج سفید»، «زاج سبز»، «زاج سیاه»، را هر کدام یک مثقال تهیه نمایید. باهم بسوزانید، بعد آن‌ها را بکوبید به صورت پودر درآورده با روغن خالص یا کره گاو یا شیر دختر (یکی از آن‌ها) مخلوط نمایید و خمیر تهیه کنید. تا بهبودی کامل همه روز روی زخم بمالید و خوب ماساژ دهید.

4- مغز هسته «هلو» را بسوزانید. با سنگ لاسرخ مخلوط نموده، روزی چند بار روی زخم بمالید.

5- برگ های تازه «گل شب بو» را بکوبید. با «کتیرا» مخلو کنید و ضماد نمایید.

6- برگ های خشک و یا تازه «درخت ازگیل» را بجوشانید. آب آن را صاف کنید و بخورید.

7- «سرکه» و «اسفرزه» را مخلوط کنید. روی سالک ماساژ دهید.

سپُرز* (طحال، اسپرز)

1- خوردن «وشا» با «سرکه» جهت سپرز نافع است.

2- خوردن آب میوه شیرین «انار» با «شکر» و «نشاسته» برای اصلاح سپرز سودبخش می‌باشد.

3- «سرکه» پاک کننده طحال می‌باشد.

4- پوست بیخ «ترب» با «سکنجبین» موافق سینه پهلو و طحال است.

5- خوردن نیم مثقال «برگ حنا» جهت طحال نافع است.

6- ضماد «زیره» و «روغن زیتون» مفید است.

7- «شیرن بیان» معالج طحال است.

8- «مغز قلم استخوان» مفید است.

9- «سدر گل گندم» مفید است.

10- «شوید» را جهت اسپرز تجویز کرده‌اند.

11- ضماد پخته «ترشک درشت» با «سرکه» برای سپرز نافع است.

12- اگر تا یک هفته، هر روز 60 گرم «عرق بهار نارنج» با مقداری شکر و با یک گرم مرجان ساییده و خورده شود برای طحال بسیار مجرب است .

13- «هندوانه» مضر طحال است .

14- میوه «برگ بو» برای طحال مفید است .

15- پخته «پیاز» در «سرکه» و یا پرورده آن در «سرکه» برای طحال نافع است .

16- «ریشه جعفری» برای طحال مفید است.

17- پرورده «هویج» در «سرکه» برای تحلیل طحال بسیار نافع است .

18- به «درد طحال» نیز مراجعه کنید.

سختی ادرار

1- خوردن روغن میوه شیرین «بادام» (روغن بادام شیرین) معالج سختی ادرار است.

2- آشامیدن جوشانده‌ی ساقه‌های زیرزمینی «مَرغ» برای سختی ادرار مفید است.

3- نوشیدن جوشانده «برگ سرو» برای معالجه سختی ادرار مفید است.

4- خوردن «گلنگبین» (از سرشتن برگ گل تازه گل سرخ با هم وزن آن «عسل» به دست می‌آید) بعد از غذا، برای سختی ادرار مفید است.

5- ضماد «خار مرار» را با «نانخواه» جهت سختی ادرار توصیه کرده‌اند.

6- اگر ریشکهای باریک غده «شلغم» را خشک کرده، ساییده و با «عسل» بخورید، برای طحال و سختی ترشح ادرار نافع است.

7- دم کرده «مرزنگوش» برای سختی در ترشح ادرار و حیض نافع است.

8- «هویج» باز کننده انسداد کبد است.

9- «هویج» برای ازدیاد ترشح ادرار نافع است.

10- اگر مقداری «تخم هویج» را گرفته و با هم وزن آن «تخم شلغم» مخلوط و «تربی» را خالی نموده و داخل آن را از این دو تخم پر کنید و سر آن را بسته، در زیر آتش بپزید و بیرون آورده، بخورید؛ برای رفع سختی ادرار بسیار مفید است. مقدار خوراک از تخم آن تا 8 گرم است .

سختی اِسپُرز

1- «عرق بید» برای سختی اسپرز نافع است.

2- به موارد «سپرز» نیز توجّه کنید.

سختی حنجره‌

«سیب زمینی» جهت سختی حنجره مفید می‌باشد.

سختی سینه‌

1- میوه «انجیر» مخلوط با «خرما»، «کشمش» و «عنّاب»، به چهار میوه سینه نرم‌کن معروف هستند.

2- «سیب زمینی» جهت سختی سینه مفید می‌باشد.

3- «سیر» نرم کننده سینه است.

4- در هند از برگ های گیاه «کاکوتی» به عنوان نرم کننده سینه استفاده می‌شود.

5- «لوبیا»، به ویژه «لوبیای سفید» سینه و ریه را نرم می‌کند.

6- «پیاز» نرم کننده سینه است.

سختی طحال‌

«پیاز دشتی» مفید می‌باشد.

سرخجِه‌

1- اگر آب تازه «طرخون» را با «سرکه» رقیق گازدار مخلوط کرده و بخورید برای جلوگیری از ابتلاء به آبله و سرخجه مفید است.

2- «توت سفید» و شیرین گرم و تر است و برای آبله و سرخجه نافع است.

سرخَک‌

1- شربت «تمشک» برای مبتلایان به‌سرخک بسیار مفید است.

2- مصرف «گل بنفشه» در مورد سرخک به کار می‌رود.

3- «بابا آدم» اثری معجزه آسا برای فرو نشاندن دانه‌های سرخک دارد.

4- کلیه عارضه‌هایی که با پاشیدن دانه‌هایی در روی پوست ظاهر می‌شوند مثل سرخک بچّه‌ها، با دم کرده «گل گاوزبان» برطرف می‌شوند. برای این منظور 50 گرم گل گاو زبان را در یک لیتر آب سرد بریزید و بجوشانید. پس از 15 دقیقه خنک شدن، صاف کنید. با «شیر» مخلوط و با «عسل» شیرین سازید و به آن‌ها بنوشانید.

5- «لیمو شیرین»، «ازگیل» و «گری‌فروت» مفید می‌باشند.

6- ضماد برگ «کلم» وحشی یا اهلی که نرم کوبیده شده و با آرد جو ضماد تهیه شود، مفید است.

7- «زعفران» برای تسریع بیرون ریختن دانه‌های سرخک تجویز می‌شود.

سرخ‌مویی‌

اگر به بچّه‌های زاغ و سرخ مو علاقه ندارید و نوزاد شما با این شرایط به دنیا آمده، کافی است «فندق» را با «روغن زیتون» ساییده و بر محل تلاقی استخوان جلو سر با استخوان عقب سر نوزاد بمالید و آن عمل را مداومت دهید تا رنگ موی نوزاد برگردد و سیاه چشم و سیاه موی گردد.

سرخی پلک‌

«بلخ» (میوه سبز نرسیده‌ی خرما) را چون با «آب غوره» بجوشانید تا غلیظ شود و آن را در چشم سرمه نمایید، مفید می‌باشد.

سرخی پوست‌

ضماد «عدس» با «سفیده تخم‌مرغ» جهت رفع سرخی پوست سودمند می‌باشد.

سرخی صورت‌

برگ های سبز «کاهو» را بکوبید و روی قسمت‌های سرخ صورت تا نیم ساعت قرار دهید. صورت را بشویید. این کار را چندبار تکرار کنید.

سردرد

1- نوشیدن شربت «اسطوخودوس» درمان سردرد است.

2- بوییدن «مرزنگوش» و نوشیدن جوشانیده آن سردرد را برطرف می‌کند.

3- میوه «فلفل بیابانی» برای سردرد مفید است.

4- بوییدن «گل سورنجان» سردرد را آرام می‌کند.

5- مالیدن «مرزنگوش» با «حنا» در تسکین سردرد اثری نیکو دارد.

6- میوه «انبه» برای سردرد مفید است.

7- خوردن، بوییدن و مالیدن گوشت «خیار» برپیشانی در سردرد نافع است.

8- خوردن آب برگ «چغندر» جهت سردرد مفید است.

9- بو کردن «ریحان» برای رفع سردرد مفید است.

10- ضماد برگ های سفت «کلم» مسکن سردرد است.

11- «تخم کاسنی» جهت سردرد سودمند است.

12- بو کردن «سیاه دانه» جهت سردرد مزمن مفید است.

13- مالیدن برگ «نعناع» مخصوصاً با «آرد جو» مسکن سردرد می‌باشد.

14- اگر میوه «فندق» را با آب بمالید تا کف کند جهت سردرد مفید است.

15- مالیدن آب برگ «کاسنی» به تنهایی و یا با «سرکه» جهت سردرد مفید است.

16- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» جهت سردرد به کار می‌رود.

17- «میخک» برای رفع سردرد مفید است.

18- استشمام و چکاندن آب «کدو» چنانچه خام فشرده شود، در بینی و گوش جهت رفع سردرد نافع است.

19- بخور «سندروس» با عود یا به تنهایی جهت رفع سردرد نافع است.

20- «هلیله‌ها» برای سردرد سود فروان دارند.

21- چکاندن عصاره 1 ل سرخ»، 3«گل سرخ»، در بینی جهت رفع سردرد نافع است.

22- ضماد جوشانده پوست «خشخاش» جهت سردرد مفید است.

23- خوردن «نعناع» یا «عرق نعناع» برای سردرد بسیار مفید است.

24- چند عدد برگ تازه «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش بیندازید. یک ربع بماند. سپس آن را صاف کنید و شیرین سازید و روزی سه تا چهار فنجان از آن به فاصله معین بنوشید.

25- نوشیدن روزی سه تا چهار فنجان از شربت شیرین «گل بنفشه» با «عسل»، درمان سردرد است.

26- «پیاز» پوست کنده تندی را خرد کنید. و گاز آن را تنفس کنید.

27- «تخم اسفناج» جهت درد سر مفید است.

28- ضماد «گل سرخ» تازه برای درد سر مفید است.

29- اگر «اسفناج» با «آب لیمو» یا «آب سماق» یا «آب غوره» ترش شود برای سردردهای ناشی از اختلالات صفراوی خیلی مفید است .

30- «اسفناج» پخته که در کره گاو یا روغن بادام سرخ شده باشد برای سردردهای حاصله از اختلالات صفراوی خوب است .

31- «چای» برای سردرد مفید است.

32- «آرتیشو»، «بابونه»، «لیمو»، «گلابی»، «سنبل ختانی»، «سنبل الطیب»، «سوسنبر»، «ریحان»، «تیول»، «بنفشه»، «گل فنجانی»، «شاه‌پسند وحشی»، «چای کوهی»، «مویز عسلی»، «شاه اسپرم»، «پامچال»، «گل شب بو»، «خردل سیاه»،

«لبیده» و «خیار»، مفید می‌باشند.

سردرد آفتاب زدگی‌

«سرکه» را بو کنید و یا «سرکه» را جوشانده و از بخور آن استفاده کنید. یک دستمال را با «سرکه» گرم شده، آغشته کرده و روی پیشانی بگذارید.

سردرد بر اثر غلبه خون‌

1- «آب گشنیز»، «آب تاجریزی»، «سرکه»، «صندل سرخ» و «روغن گل سرخ» را مخلوط نموده، روی موضع ضماد نمایید، در ضمن خوردن ماهی تازه درد شقیقه را رفع می‌نماید.

2- «آش های نسبتاً ترش» مثل «آش آلو» و «انار ترش» و «غوره» و «تمر هندی» و «گوجه» طبخ نموده بخورید برای انواع سردردها مفید است.

3- از گرد «غوره» خمیری تهیه کنید و به پیشانی ببندند.

4- برای سردرد بالای ابرو و پیش سر، «گلاب» و «سرکه» را دم کنید. بعد پارچه تمیزی را داخل آن بخیسانید و روی سر ضماد نمایید، یا با «گل ختمی» و «سرکه» خمیر تهیه نموده، روی سر و پیشانی ضماد نمایید.

5- آب «گشنیز» تازه را با چند قطره «سرکه» مخلوط کرده در بینی بچکانید، و «سرکه» را بو بکشید.

سردرد بلغمی‌

1- این دسته اشخاص باید مربای تازه، «نارگیل»، «سرکه شیره»، «پلو» با «شوید»، «خرما»، «خربزه»، «مغز گردو» بخورند. آبگوشت که با حبوبات و پیاز پخته شده و مایعات و سبزیجات خام نخورند.

2- آب «ترب» را با «سکنجبین» بنوشید. البته تهوع‌آور است و بعد خوب می‌شود.

3- «نمک» و «سرکه» را به کف پاها ضماد نمایید و کف پاها را در آب داغ بگذارید.

سردرد حاد

«ماش» درمان سردرد حاد است.

سرسام‌

به «مننژیت» مراجعه کنید.

سرطان‌

سرطان‌

1- «سس» مفید است.

2- «توت فرنگی» به علّت داشتن منیزیم ضد سرطان است.

3- ضماد برگ های «کلم» با «آرد جو» برای سرطان مفید است.

4- «اسفناج» دارای املاح کلسیم، سدیم، پتاسیم، ید، مس، ارسنیک و منیزیم هست و به علّت داشتن منیزیم جلوی پیشرفت سرطان را می‌گیرد.

5- «بولاغ اوتی» چون منیزیم دارد، ضد سرطان است.

6- «خرمای رسیده» به علّت داشتن منیزیم ضد سرطان است.

7- «تره» به حد کافی منیزیم دارد و به همین جهت از سرطان جلوگیری می‌کند.

8- «سرکه» از سرطان جلوگیری می‌کند.

9- «انگور» از ابتلا به سرطان، جلوگیری می‌نماید.

10- اهالی بلوچستان و استان‌های جنوبی که از میوه «سقز» استفاده می‌کنند، در برابر سرطان در امّان می‌باشند.

11- «سیب» تا حدی از سرطان پیشگیری می‌نماید.

12- «لیمو ترش» در معالجه سرطان نقش مهمی دارد.

13- اثر «پیاز» در جلوگیری از سرطان غیرقابل انکار است.

14- «سیر» از پیدایش سرطان جلوگیری می‌نماید.

15- اثر ریشه و سایر قسمت‌های گیاه «بنفشه» در معالجه سرطان قابل توجّه است.

16- «کاهوی دریایی» ضد سرطان می‌باشد.

19- «موسیر» از پیدایش سرطان جلوگیری می‌کند.

20- اشخاصی که خیلی به «پرتقال» و سایر میوه‌ها علاقه‌مند هستند و زیاد می‌خورند خیلی کمتر از سایرین به سرطان مبتلا می‌شوند.

21- «روغن زیتون» به عنوان عامل ضد سرطان است.

22- خوردن «سیب» طبیعی تازه و رسیده با پوست، ضد سرطان است.

23- «گریپ فروت» ضد سرطان است.

24- تحقیقات نشان می‌دهد همان انواع تاننهای موجود در چای که ویروسها و باکتریها را از بین می‌برند، می‌توانند پیشرفت انواعی سرطان را نیز متوقف نمایند.

25- «تخم کدو» و «گوشت کدو» هر دو دارای خواص درمانی برای پیشگیری سرطان هستند.

26- در کشورهایی که «گوجه فرنگی» زیاد خورده می‌شود، مردم کمتر به انواع سرطان مبتلا می‌شوند. علّت آن داشتن ترکیب ضد سرطانی از خانواده کار و تنوئید است.

27- «برنج» در به تأخیر انداختن رشد سرطان بسیار مؤثر می‌باشد.

28- به «زخم سرطانی» نیز مراجعه کنید.

سرطان پروستات‌

1- «گوجه فرنگی» خطر ابتلاء به سرطان پروستات را کم می‌کند.

2- «نخودفرنگی» در کاهش نرخ ابتلای به سرطان پروستات تأثیر دارد.

3- رژیم غذایی «ذرت شیرین» در کاهش نرخ ابتلاء مفید است.

سرطان پستان‌

1- مصرف «سیر» تازه سرطانهای پستان را بهبود می‌بخشد.

2- «کلم» مفید می‌باشد.

3- «لوبیا» از گسترش سرطان پستان جلوگیری می‌کند.

4- اشخاصی که رژیم غذایی روزانه آن‌ها بیشتر از «برنج» همراه «حبوبات» و «ذرت» شیرین است، کمترین نرخ ابتلا ه بیماری سرطان کولون، پستان و پروستات را دارند.

5- زنانی که گیاه خوارند و مرتباً «سویا» می‌خورند خیلی کمتر به سرطان پستان مبتلا می‌شوند.

6- ضمادی از خیس شده گیاه «هندْبابَرّی» و تقطیر دانه‌های آن درست کنید و روی ورمهای سرطانی پستان بگذارید.

سرطان حنجره‌

1- له شده برگ های درخت «لرگ»، از پیشرفت سرطان، مخصوصاً سرطان حنجره جلوگیری می‌کند.

سرطان روده بزرگ‌

1- «گوجه فرنگی»، «کلم»، «کاهو»، «خیار»، «هویج»، «شلغم» و «گل کلم» مفید می‌باشند.

2- «سبوس گندم» پایه اصلی پیش‌گیری سرطان روده بزرگ می‌باشد.

سرطان ریه‌

1- در هندوستان «کدو» را به عنوان دارو برای کنترل سل ریه‌ای می‌خورند.

2- خوردن «گوجه فرنگی»، «هویج» و «کلم» در پیش‌گیری سرطان ریه اثر بسیار مفید دارد.

3- «زردآلو» ضد سرطان ریه است.

سرطان کولون‌

1- خوردن «کلم» در پیش گیری مؤثر است.

2- «لوبیا» منبع غنی لینان می‌باشد و ضد سرطان کولون می‌باشد.

3- به تجویز 4 «سرطان پستان» توجّه کنید.

سرطان لوزالمعده‌

1- «هویج» در رژیم غذایی روزانه احتمال ابتلای به سرطان لوزالمعده را تقریباً به صفر می‌رساند.

2- «زردآلو» در ردیف ضد سرطان لوزالمعده است.

سرطان مثانه‌

آزمایشها و تجربیاتی که در سال 1978 در آمریکا انجام شد، نشان داد که مصرف «سیر» در جانوران آزمایشگاهی برای دفع سرطان‌های مثانه و دفاع در برابر آن‌ها بسیار مؤثر است.

سرطان معده‌

1- قسمت‌های مختلف گیاه «شاهدانه» در مورد سرطان معده تجویز می‌شود.

2- تخم «ترب» برای سرطان‌های معده استفاده می‌شود.

3- خوردن روزی یک کاسه متوسط سوپ خمیر «سویا» (میزو) خطر سرطان معده را 30 درصد در ژاپنی‌ها کاسته است.

4- در آفریقا از جوشانده ریشه و پوست گیاه «موز»، به صورت حمام گرم برای معالجه سرطان معده استفاده می‌شود.

سرطان هاضمه‌

یک تحقیق نشان داد ساکنین شهری که «سیر» نمی‌خورند حدود 12 برابر بیشتر در معرض خطر سرطان هاضمه قرار دارند.

سرفه‌

سرفه‌

1- به تجویز 2 گرفتگی قلب عمل کنید.

2- «مرزه» پخته با «انجیر» بسیار مفید است.

3- کدو حلوایی» سرفه را آسان می‌کند.

4- «شلغم» درمان کننده سرفه، مخصوصاً سرفه‌های خشک می‌باشد.

5- «انگبین‌ها» سرفه را تسکین می‌دهند.

6- جوشانده «سبوس گندم» درمان سرفه است.

7- میوه «بنه» سرفه را تسکین می‌دهد.

8- عصاره‌ی «ریحان» با شیر برای درمان سرفه به کار می‌رود.

9- شیره‌ی میوه «بادام» با شکر سرفه را آسان می‌کند.

10- برای درمان سرفه بهتر است که صمغ درخت «آلبالو» را گرفته با آب سرد میل نمایید.

11- «سیب زمینی ترشی» جهت سرفه مفید می‌باشد.

12- شربت «ترب سیاه» برای سرفه مفید می‌باشد.

13- 5/7 گرم «فندق» با «عسل» جهت سرفه کهنه مفید است.

14- مربای میوه «به»، جهت نرم کردن و درمان سرفه سودبخش است.

15- مغز میوه «پسته» درمان سرفه است.

16- لعاب «به دانه» در درمان سرفه شهرت زیاد دارد.

17- «ماش» سرفه و تب را تسکین می‌دهد.

18- «بامیه» سرفه را درمان می‌کند.

19- «عسل» برای درمان سرفه تجویز شده است.

20- «سیاه دانه» جهت معالجه سرفه تجویز می‌شود.

21- جوشانده‌ی «تره» برای سرفه به کار می‌رود.

22- دم کرده پنجاه در هزار برگ «بلوط» به مقدار سه فنجان در روز، جهت سرفه تجویز می‌شود.

23- خوردن مقدار کمی «قندرون»، موقع خواب برای تسکین سرفه تجویز می‌شود.

24- خوردن 5/2 گرم «راتیانج» با «زرده تخم‌مرغ» و همچنین با سوپ «سبوس گندم»، جهت سرفه مزمن مفید است.

25- نوشیدن آب «بوته گون» جهت سرفه سودمند است.

26- مکیدن «کتیرا» برای درمان سرفه تجویز می‌شود.

27- خوردن مغز مقشر «دانه‌های پنبه» درمان سرفه است.

28- مصرف «پرسیاوشان» مفید است.

29- میوه «دیو آلبالو» ضد سرفه است.

30- خوردن «سریش» (اشراس) جهت سرفه مفید است.

31- گونه بلند «حلبوب» سرفه را برطرف می‌کند.

32- لعاب فراوان دانه‌های «تخم کتان» برای درمان سرفه مفید است.

33- 800 گرم «عنّاب جرجانی» و درشت را در 4 لیتر آب بپزید. سپس با دست مالش دهید و صاف کنید. با این آب 3 کیلو قند مخلوط کرده و شربت بپزید.

34- شربت «سیب» (شرح در تجویز 1 تبخال) را پس از هر وعده غذا یک فنجان بنوشی.

35- جوشانده برگ های «به» برای دفع انواع سرفه مفید است.

36- روزانه 2 تا 3 فنجان دم کرده برگ «پرتقال» بنوشید.

37- «بادام تلخ» برای رفع سرفه مفید است.

38- «عدس» برای سرفه و سینه درد مفید است.

39- حریره «نشاسته» را صبح ناشتا میل کنید. سینه را نرم و سرفه را کاملاً تخفیف می‌دهد.

40- «ترب سیاه» را پوست کنده از درازا به دو نیم کنید. داخل آن را خالی کرده پر از شکر کنید. پس از چند ساعت داخل آن پر از عصاره شیره مانندی می‌شود که شربت سینه بسیار مفیدی خواهد بود.

41- به تجویز 5 «آسم» عمل کنید.

42- «تخمه آفتابگردان» درمان سرفه بوده، سرفه را آسان و اخلاط را نرم می‌کند.

43- به تجویز 8 «ذات‌الریه» عمل کنید.

44- خوردن و بخور «سیاه دانه» مفید است.

45- ظهر و شب سوپ «کلم» میل کنید.

46- به تجویز 2 «گرفتگی قلب» عمل کنید.

47- از مغز هسته «انبه» برای معالجه سرفه‌های سخت استفاده می‌شود.

48- خوردن جوشانده پوست «پرتقال» برای آرام کردن سرفه مفید می‌باشد.

49- از دم کرده دانه و میوه «لیچی» برای تسکین سرفه استفاده می‌شود.

50- مغز هسته «هلو» سرفه را تسکین می‌دهد.

51- برای رفع سرفه چند گرم «تخم رازیانه» را در یک فنجان آب جوش ریخته، مدّت 15 دقیقه دم کنید. بعد به آن «عسل» افزوده و بخورید. خیلی مسکن و مؤثر است.

52- اگر «اسفناج» را با «جوسفید» و «ماش بی‌پوست» پخته بخورید برای بیماری سرفه نافع است .

53- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بوشانید این جوشانده برای سرفه نافع است.

54- «زنجبیل»، «ریشه چغندر»، «تره تیزک»، 1 خم ترب»، 3«تخم ترب»، «توت»، «بنفشه فرنگی»، «سیب»، «لیمو»، «عسل»، «چوبک»، «پونه کوهی»، «پرتقال»، «نارنج»، «بارهنگ»، «زوفا» و «پرسیاوشان» مفید می‌باشند.

سرفه خونی‌

1- بو داده «تخم کتان»، قابض بوده جهت بند آوردن خونریزی سینه و سرفه خونی نافع است.

2- دم کرده بیست‌وپنج تا سی گرم در هزار گیاه «مینا» جهت درمان سرفه خونی تجویز می‌شود.

سرفه کهنه‌

1- مقدار خوراک «گل شقایق» جهت سرفه کهنه، 5/2 گرم می‌باشد و 5 گرم آن خطرناک است.

2- جوشانده‌ی «ترب» جهت سرفه کهنه و مزمن مفید است.

3- مربای برگ «سرو» با «عسل» جهت درمان سرفه کهنه مؤثر است.

4- از تنه درخت مسن «زیتون» یک ماده قندی ترشح می‌شود که به آن صمغ درخت زیتون یا انگبین زیتون می‌گویند. جهت درمان سرفه کهنه خشک مفید است.

5- لیسیدن مخلوط «ماردارو» با «عسل» جهت سرفه کهنه مفید است.

6- «خرنوب» بهترین دارو برای درمان سرفه کهنه و مزمن است.

7- «پسته کوهی» (فستق) اگر با پوست نازکی که در روی مغز آن است خورده شود، جهت سرفه‌های مزمن مفید است.

8- «تره تیزک» برای سرفه‌های مزمن نافع است.

9- نوشیدن «شربت بنفشه» درمان آن است.

سرفه‌های بلغمی‌

«سکنجبین» عنصلی درمان آن است. طرز تهیه: 800 گرم «سرکه» عنصل را با 3 کیلو «عسل» پاک بجوشانید تا بقوام آید.

سرفه‌های خشک‌

1- اثر «ماءالشعیر» در معالجه سرفه‌های خشک بسیار زیاد است.

2- روغن نوع شیرین «بادام» با کمی «کتیرا» و شکر جهت سرفه‌ی خشک سودمند است.

3- «موز» سرفه‌های خشک را آسان می‌کند.

4- لعاب «به دانه»، گلو را نرم می‌کند و سرفه خشک را آسان می‌نماید.

سرفه‌های خلطی‌

بخور برگ «مورد» ابتدا سرفه را کم می‌کند و بعد به کلی از بین می‌برد.

سرگیجه‌

1- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب «به دانه» ساییده و حَبْ نایید و زیر زبان نگاهداشته و آب آن را فرو برید، برای سرگیجه نافع است.

2- خوردن هر روز یک مثقال از ریشه «اقحوان» (درخت مریم) جهت سرگیجه مفید است.

3- «افسنتین» برای درمان سرگیجه سودمند است.

4- «پیاز دشتی» جهت اکثر امراض دماغی و عصبی مانند سرگیجه مفید می‌باشد.

5- برگ و سرشاخه‌های درختچه «شاه‌پسند معطر» (به‌لیمو) برای سرگیجه مفید است.

6- روغن «به» سرد، تر و قابض است و برای سرگیجه مفید می‌باشد.

7- دم کرده گل های «زالزالک» و یا گرد گل خشک شده آن به مقدار 8-5 گرم در روز برای سرگیجه مفید می‌باشد.

8- اگر با «ریوند»، «هلیله کابلی»، «غاریقون» و «صبر زرد» حب سازید و بخورید، مفید است.

9- دم کرده «سی‌سبز» مفید می‌باشد.

10- «خاکشیر» مخلوط و خیس شده در قند آب نافع است.

11- نوشیدن روزی سه بار شربت «اسطوخودوس» مفید است.

12- «چای کوهی» مفید است.

سرما خوردگی‌

1- مقداری «آب لیمو» را با آب گرم مخلوط کرده، با «عسل» شیرین کنید و بنوشید.

2- «شلغم»، درمان اصلی و حقیقی سرماخوردگی است.

3- در فصل زمستان، صبحانه یک لیوان شیر که با «ترنجبین» شیرین شده باشد بنوشید تا از سرماخوردگی در امّان باشید.

4- «لوبیاها» دارای مقدار زیادی «ویتامین A» هستند که از سرماخوردگی جلوگیری می‌نمایند.

5- با «انجیر»، شربت ژله و مارمالاد درست کنید و در زمستان برای جلوگیری از سرماخوردگی میل نمایید.

6- بخور تخمه‌ی «گرمک» برای سرماخوردگی مفید است.

7- «بولاغ اوتی» در سرماخوردگی اثر معجزه‌آسا دارد.

8- دم کرده بیست تا چهل گرم گل «اسطوخودوس» برای معالجه سرماخوردگی کافی است.

9- دم کرده پنج در هزار گل «بنفشه» مفید است.

10- بخور و کمپرس با جوشانده سرشاخه‌های «اسطوخودوس» بهترین درمان سرماخوردگی است.

11- بخور «سندروس» با عود یا به تنهایی جهت سرماخوردگی نافع است.

12- خواب و استراحت زیاد یک توصیه خوب سرماخوردگی است.

13- مصرف مایعات زیاد یکی از توصیه‌های رایج سرماخوردگی است.

14- در طول سرماخوردگی باید از مصرف شکر اجتناب کرد.

15- «چای گیاهی» برای سرماخوردگی یک نوشیدنی عالی است.

16- سه بار در روز «شیرین بیان» مصرف کنید.

17- از مغز هسته «انبه» برای معالجه سرماخوردگی استفاده می‌شود.

18- خوردن جوشانده پوست «پرتقال» برای سرماخوردگی مفید می‌باشد.

19- عصاره «سیب» یا آب تهیه شده از فشردن سیب رسیده شیرین، برای سرماخوردگی نافع است.

20- اشخاصی که بیشتر «سیب» می‌خورند کمتر به سرماخوردگی مبتلا می‌شوند.

21- آب «گریپ فروت» برای افزایش مقاومت بدن در مقابل سرماخوردگی است.

22- «شاه‌پسند وحشی»، «گیلاس»، «گل کلم»، «علف هفت بند»، «شیرین بیان»، «شقایق بولاغ اوتی»، «سیر»، «سنبل ختایی»، «خشخاش»، «کوکناز»، «تره فرنگی»، «گل تلفونی»، «بنفشه»، برگ بو»، «کاکوتی»، «آقطی» و «سیب» مفید می‌باشند.

سرما زدگی دست‌

1- «پیاز» تازه‌ای را رنده کنید. آب آن را بگیرید. سپس به صورت ضماد به مدّت یک ربع، روزی دوبار بر روی محل سرما زده بگذارید.

2- دست‌ها را با «آب لیموی تازه» مالش دهید.

3- کمپرس جوشانده‌ی «کرفس» برای دست و پای سرما زده و سایر زخمها مفید است .

سستی اندام‌

«عسل» برای سستی اندام مفید می‌باشد.

سستی دندان‌

1- «سیر» پخته با «زیره» برای تقویت دندان مفید است.

2- مضمضه دم کرده یا جوشانده «بادرنجبویه» برای استحکام لثه و دندانها مفید است.

3- پخته «سیر» با زیره برای تقویت دندان مفید است .

4- جویدن پوسته سبز خارجی میوه «پسته» در دهان برای استحکام دندان و لثه و خوشبو کردن دهان و التیام زخم داخل دهان مفید است.

سستی عضلات‌

ضماد مرهمی مخلوط از «تمر هندی» و «پیه» برای برطرف کردن سستی عضلات مفید است.

سستی قاعدگی‌

1- «پیاز» قاعده‌آور است.

2- «تره» خیلی گرم و به طور متوسط خشک و قاعده‌آور است.

3- «حُرف» قاعده‌آور است.

4- ریشه «جعفری» اشتهاآور، مدر و قاعده‌آور است.

5- «سیر وحشی و صحرایی» مدر و قاعده‌آور است.

6- در شبه جزیره مالایا تخم «شنبلیله» به عنوان قاعده‌آور استفاده می‌شود.

7- از «کاسنی وحشی» به عنوان قاعده‌آور استفاده می‌شود.

8- در هند و چین از تخم «گشنیز» به عنوان قاعده‌آور استفاده می‌شود.

9- «لوبیا» قاعده‌آور و مدر می‌باشد.

10- دم کرده «مرزنگوش» قاعده‌آور است.

11- «نعنا» قاعده‌آور است.

12- «هِنْدبابَرّی» سرد و خشک و قاعده‌آور است.

13- از تخم «شاهدانه» به عنوان قاعده‌آور استفاده می‌شود.

14- آب دم کرده «کنجد» با «نخود» قاعده‌آور است.

15- گل های «لوبیا چشم بلبلی» قاعده‌آور است.

16- میوه «پاپایا»، «علف چشمه»، «زیره کوهی»، «مریم گلی»، «بنه»، «خربزه» و «بادیان کوهی» قاعده‌آور هستند.

سستی کبد

بگ «ترشک درشت» به خصوص اگر به طور مستمر انجام می‌شود برای تقویت کبد مفید می‌باشد.

سستی کلیه‌

1- ده گرم «تخم تره» با 10 گرم «تخم مورد» مقوی کلیه است.

2- ده گرم «آویشن» مخلوط با «عسل»، با آب گرم برای تقویت کلیه مفید است.

سستی مثانه‌

ده گرم «تخم تره» با 10 گرم «تخم مورد» مقوی مثانه است.

سفلیس‌

1- ریشه «بابا آدم» برای معالجه سفلیس به کار برده می‌شود.

2- «عشبه چینی» بهترین دارو برای معالجه سفلیس می‌باشد.

3- مخلوطی از آب غلیظ یا «رب انار» با «عسل» مفید است.

4- ضماد «سرکه» نافع است.

5- از جوشانده ریشه «بامیه» برای معالجه سیفیلیس استفاده می‌شود.

6- مقدار 20 گرم «پاسیانس» (ترشک شیرین) را در هزار گرم آب جوش دم کنید. سپس صاف نمایید و مصرف نمایید.

7- از ریشه «تره تیزک» برای مرحله دوم سیفیلیس استفاده می‌شود.

8- غده «سیب زمینی هندی» برای سیفیلیس توصیه می‌شود.

9- صمغ «انبه» به عنوان داروی ضد سیفیلیس به کار می‌رود.

سفید شدن مو

1- «جو» از سفید شدن مو جلوگیری می‌کند.

2- چون میوه «سرو» را با آمله در آب و «سرکه» بپزید تا له شود و بعد با روغن کنجد بجوشانید و بگذراید تفاله آن ته‌نشین شود و بعد تفاله را بر روی موی سر ضماد نمایید و روغن آن را بمالید، جهت سیاه شدن و دراز شدن مو مفید می‌باشد. چون برگ درخت سرو را بکوبید و بعد با حنا و «سرکه» مخلوط نمایید و بر روی موی سر ضماد نمایید، آن را سیاه و قوی می‌سازد.

3- خوردن «کاهو» به علّت داشتن «املاح» فراوان، مخصوصاً منگنز و روی، از سفید شدن مو جلوگیری می‌نماید و مانع از ریزش مو می‌گردد.

4- «سیر» موجب ریختن موی سر سفید و روییدن موی سیاه است.

5- اگر «ریشه کنجد» را در آب بجوشانید و با آن موی سر را بشویید، موجب سیاهی رنگ و رشد موی سر می‌شود.

سفیدک چشم‌

1- چکاندن آب برگ «آش انگور» در چشم، هفت روز پی در پی، جهت رفع سفیدک چشم مجرب است.

2- چون آب میوه «دیوخار» را گرفته خشک نمایید و در موقع لزوم آن را با «سفیده تخم‌مرغ» یا «شیر» در چشم بچکانید. یا آن را به صورت داروهای چشمی درآورده و در چشم بچکانیده.

سفیدک ناخن‌

1- مالیدن «مامیران» با «عسل» یا «سرکه» جهت پاک کردن سفیدک ناخن به کار می‌رود.

2- ضماد «فلفل» با «زفت» جهت سفیدک ناخن مفید است.

سقط جنین‌

1- «لوبیا» به علّت داشتن «ویتامین E» از سقط جنین جلوگیری می‌کند.

2- بهترین خاصیت میوه‌ی «به» حفظ جنین از سقط است و نوزاد را خوش آب و رنگ می‌نماید.

3- «شنبلیله» را در آب ریخته و در آب آن، حمام ته نشین کنید.

4- در مواردی که ادرار آلوده به خون است و آبستنی تهدید به سقط جنین می‌شود، «سس سوژا» تجویز می‌گردد.

سکته قلبی‌

1- خوردن «عسل» جریان خون را آسان می‌کند. کندی آن را از بین می‌برد. گرفتگی مویرگ‌ها را باز می‌نماید و از سکته قلبی جلوگیری می‌نماید.

2- «بادرنجبویه» مقوی قلب و مغز بوده و از سکته‌های مغزی و قلبی تا اندازه‌ای جلوگیری می‌کند.

سکته مغزی‌

1- «میخک» مقوی عقل و حافظه و مسکن اعصاب می‌باشد. برای درمان فلج و سکته ناقص، تجویز شده و می‌گویند از سکته مغزی جلوگیری می‌کند.

2- «بادرنجبویه» مقوی قلب و مغز بوده و از سکته‌های مغزی و قلبی تا اندازه‌ای جلوگیری می‌کند.

سکسکه‌

1- بهترین دارو، دم کرده رقیق «سوسنبر» است. برای این منظور 2 عدد برگ های تازه سوسنبر را در یک فنجان آب جوش به مدّت 12 دقیقه دم کنید و با «عسل»، شیرین سازید و هر روز 3 تا 4 فنجان بنوشید.

2- خوردن چند شاخه «نعناع» همراه با آب انار ترش مسکن سکسکه است.

3- «کرفس» جهت سکسکه مفید است.

4- دم کرده «بهار نارنج» سکسکه را تسکین می‌دهد.

5- «پونه‌ها» مسکن سکسکه می‌باشند.

6- میوه «زیره» جلوی سکسکه را می‌گیرد.

7- «شوید» را جهت سکسکه تجویز کرده‌اند.

8- «میخک» سکسکه را بند می‌آورد.

9- پخته «دارچین» با «سرکه» و «مصطکی» جهت درمان سکسکه تجویز شده است.

10- خوردن روزی 5/1 گرم «برگ و بذر سداب»، درمان سکسکه مداوم است.

11- خوردن دانه‌های «نانخواه»، ناشتا برای سکسکه مفید است.

12- «بادرنجبویه» سکسکه را درمان می‌کند.

13- جوشانده «درمنه» جهت مداوای سکسکه تجویز می‌شود.

14- برگ و سرشاخه‌های گلدار «ماش هندی» را می‌توانید مانند چای دم کرده بنوشید. سکسکه را برطرف می‌کند. 15- عصاره «دیوخار» جهت جلوگیری از سکسکه توصیه شده است.

16- «چوبک» مسکن سکسکه است.

17- خوردن پنج گرم «گل نسرین» از سکسکه قوی جلوگیری می‌کند.

18- «خرمالو» برای آرام کردن سکسکه نافع است.

19- دم کرده «حاشا» برای سکسکه بسیار نافع است .

سکسکه اطفال‌

میوه «شوید» برای رفع سکسکه اطفال تجویز می‌شود. میوه شوید را می‌توانید به صورت دم کرده 4 تا 8 در هزار بنوشید. ولی بهتر است عرق آن را به صورت آب مقطر گرفته، میل نمایید.

سل‌

1- «خیاری» که از اوّل صبح تا انتهای روز در روی بوته در معرض آفتاب قرار گرفته باشد دارای «ویتامین D» می‌باشد. چنانچه قبل از رفتن آفتاب این خیار را بچینید و بخورید، بسیار مفید است.

2- خوردن «سیر» برای مسلولین بسیار مفید است. به خصوص اگر مخلوط با شیر باشد.

3- خوردن مخلوطی از «سیر» و «نارگیل» کوبیده با آب لیمو بسیار نافع است.

4- نانی که با «آرد بلال» پخته شود بهترین غذا است.

5- «به» دارای ویتامین‌های «A»، «B»، «E»، «P» بوده، دارای آهک و تانن است از این رو برای مبتلایان به سل غذای مطلوبی می‌باشد.

6- «ماءالشعیر» تجویز می‌شود.

7- «کلم» سرشار از ویتامین‌های «A، B، C، P» است و همچنین دارای املاح گوگرد، کلسیم، پتاسیم و منیزیم بوده و کمی ارسنیک دارد. به همین جهت، برای مسلولین و اشخاض ضعیف‌البنیه مفید می‌باشد.

8- «ریوند» به عنوان مسهل اخلاط غلیظه، رقیقه و مدر برای سل مفید می‌باشد.

9- دانه «شنبلیله» برای تقویت بیماران مسلول مفید است.

10- «شنبلیله» داروی مؤثری برای کنترل بیماری سل استخوانی اطفال است.

11- در هند و چین از گیاه «پونه کوهی» برای معالجه سل مصرف می‌شود.

12- «به دانه» مفید است.

13- سرشاخه‌های جوان، ساقه‌های جوان، میوه و پوست ریشه «توت» برای عوارض سل مفید می‌باشند.

14- «سیب» مشوی، یعنی سیبی که در خمیر گرفته با آتش بپزید، مفید می‌باشد.

15- در هند و چین میوه «گوجه فرنگی» برای تقویت مسلولین تجویز می‌شود .

16- «برنج» برای اشخاصی که مبتلا به سل هستند خصوصاً اگر با شیر الاغ پخته شود در مواردی که تب عفونی نداشته باشند خیلی مفید است، زیرا زخم را پاک می‌کند و گوشت نو می‌آورد.

سل ریوی‌

1- شیره‌ی «بولاغ اوتی» را گرفته، همه روزه صبح و عصر یک قاشق سوپ خوری به بیمار بدهید.

2- «شنبلیله» در سل ریوی و سل استخوانی آثار خوبی دارد.

3- «کاهوی وحشی» برای برونشیت، آسم، سیاه سرفه و سل ریوی مفید است.

4- در هندوستان «کدو» را به عنوان دارو برای کنترل سل ریوی می‌خورند.

5- «تخم شنبلیله»، «رازیانه»، «پسته»، «فندق»، «توت خشک»، «انجیر»، «شوید»، «تره تیزک»، «گزنه» و «گردو» مفید می‌باشند.

سلِس بول‌

1- اگر ادرار زیاد می‌کنید، برای درمان آن دارویی بهتر از «سنجد» نیست.

2- کودکان مبتلا «انار» و «سنجد» بخورند. ضمناً ده گرم «چای جنگلی» را که چای خُله هم می‌گویند، در آب دم کنید و روزی دو استکان آب خالص آن را بخورید.

3- بزرگسالان و سالمندان مبتلا «کاکل ذرت» را به اندازه کافی تهیه نمایند و در یک

لیتر آب دم کرده، آب آن را روزی چند استکان میل نمایند. زیاد خوردن آن ضرری ندارد.

4- مومیایی اصل را در روغن حیوانی آب کنید. شب قبل از خوابیدن یک قاشق غذاخوری بخورید.

5- داروهای مشروح زیر را تهیه نمایید. پس از تمیز کردن، روزی یک یا دو گیاه را مخلوط هم در آب دم کنید. آب خالص آن را روزی سه استکان قبل از خوردن هر غذای روزانه بخورید: «اسطوخودوس»، «گل بابونه»، «بادرنجبویه»، «زیره سیاه»، «زیره سبز»، «تخم شوید»، «تخم هویج»، «تخم شنبلیله»، «زنیان» و «بادیان». مقدار هر کدام بستگی به سن و سال بیمار دارد.

سنگ کلیه‌

1- «خرفه» مفید است.

2- «غازیاقی» مفید است.

3- شربت «شاهی آبی» و دم کرده برگ های آن افزاینده ادرار هستند و در ضمن سنگ‌های مجاری ادرار و کلیه را حل می‌کنند.

4- ریشه «انجبار» برای سنگ کلیه مفید است.

5- جوشانده‌ی سرشاخه‌های گلدار «بومادران» سنگ‌های کلیه و مثانه را دفع می‌کند.

6- «خربزه» بهترین پاک کننده کلیه و مثانه است و سنگ کلیه را دفع می‌کند.

7- جوشانده‌ی هسته‌ی «خرما» جهت سنگ کلیه و مثانه مفید است.

8- «کاکل بلال» برای مبتلایان به سنگ کلیه و مثانه مفید هست.

9- «عسل»، شکننده سنگ‌های کلیه و مثانه می‌باشد.

10- آشامیدن آب «خیار» جهت بیرون کردن سنگ‌های کلیه و مثانه سودمند است.

11- خردن «عسل» مخلوط با آب مقطر یا باران نافع است.

12- هسته «ازگیل» را بکوبید و گرد آن را به مقدار یک قاشق چایخوری با «چای» یا شربت ریشه «جعفری» بخورید.

13- «گوجه فرنگی» سنگ کلیه و مثانه را دفع می‌کند.

14- «آب معدنی شاهان گرماب» حلاّل سنگ‌های کلیه و مثانه می‌باشد.

15- دم کرده‌ی پنجاه گرم آب برگ درخت «گلابی» مخلوط با پنجاه گرم «برگ سیب»، مفید است.

16- روغن «بادام» شیرین در دفع سنگ‌های کلیه و مثانه کمک می‌کند.

17- چنانچه مغز هسته «آلبالو» را گرفته با یک دهم وزنش، رازیانه جوشانده و میل نمایید، سنگ‌های کلیه و مثانه را از بین می‌برد.

18- جوشانده نوع سیاه «نخود»، خرد کننده سنگ‌های کلیه و مثانه است.

19- «گرمک» سنگ کلیه و مثانه را خرد کرده و خارج می‌نماید.

20- «انگور» از پیدا شدن سنگ در کلیه و مثانه جلوگیری می‌نماید.

21- مخلوط عرق «بهار نارنج» و آب «کرفس» به مقدار مساوی جهت استخراج سنگ‌های کلیه و مثانه و خرد کردن آن‌ها بسیار مفید می‌باشد.

22- «شوید» سنگ کلیه و مثانه را خرد می‌کند.

23- خوردن «پیاز» با نان شکننده سنگ کلیه و مثانه است.

24- «ارغوان» سنگ کلیه و مثانه را دفع می‌کند.

25- گل، سرشاخه و برگ «گل گاوزبان» سنگ‌های کلیه و مثانه را خرد کرده و از بین می‌برد.

26- اثر «سیر» در خرد کردن سنگ کلیه قطعی است.

27- دم کرده گل های «گل شاه‌پسند» سنگ کلیه را از بین می‌برد.

28- میوه «انگور فرنگی» برای سنگ کلیه مفید است.

29- «پرسیاوشان» برای سنگ کلیه مفید است.

30- چون یک مثقال «تخم کتان» را در آب جوشانده و لعاب آن را با تخم آن بنوشید، برای دفع سنگ کلیه مجرب می‌باشد.

31- شیره تازه انواع «شیر پنیر» برای سنگ کلیه مفید می‌باشند.

32- خوردن دو مثقال خیسانده برگ «حنا» جهت سنگ‌های کلیه و مثانه نافع است.

33- جوشانده «خارخاسک» سنگ کلیه و مثانه را خرد کرده و دفع می‌کند.

34- «ماش هندی» سنگ کلیه را شکسته و دفع می‌کند.

35- «برگ غافت» برای سنگ کلیه توصیه شده است.

36- خوردن «گلنگبین» بعد از غذا جهت مبتلایان به سنگ کلیه مفید است.

37- دانه میوه «خرمالو» که کوبیده و به صورت گرد در آمده باشد، سنگ کلیه و مثانه را دفع می‌کند.

38- دم کرده «چوبک» سنگ‌های کلیه و مثانه را دفع می‌کند.

39- «سیب»، سنگ کلیه را درمان می‌کند.

40- آب «ترب سیاه» مفید است.

41- خوردن دم کرده ریشه «آناناس» مخلوط با ریشه «پاپایا» برای معالجه سنگ کلیه مفید است.

42- آشامیدن آب «هندوانه» با «سکنجبین» برای خرد کردن سنگ کلیه مفید است .

43- «علف چشمه» برای خرد کردن سنگ کلیه خیلی مؤثر است .

44- «هویج» برای اخراج سنگ کلیه نافع است.

45- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید. این جوشانده برای دفع سنگ کلیه نافع است.

46- «چای جاوه» (چای نمسه) برای سنگ کلیه مفید است.

47- «چای کوهی»، «تاجریزی»، «گوجه سبز»، «کاکل ذرت»، و «دُم گیلاس» مفید می‌باشند.

سنگ کیسه صفرا

1- آب «سیب ترش» که آن را بدون شیرینی به قوام آورند، جهت درمان مفید است.

2- هر روز صبح یک قاشق «روغن زیتون» بنوشید. اگر از طعم «روغن زیتون» خالص خوشتان نمی‌آید، آب آن را با یک «پرتقال» یا لیمو ترش مخلوط کنید. «پرتقال» و «لیموترش» نیز کمک مؤثری در درمان می‌کنند.

3- به تجویز 5 اختلالات هاضمه عمل کنید.

4- «بیدمشک»، «کاسنی»، «سویا» و «عنّاب» مفید می‌باشند.

سنگ مثانه‌

1- هرگاه حدود 800 گرم آب ساقه‌های «ترب» را بگیرید و بنوشید، به خصوص اگر مخلوط با «سکنجبین» باشد، برای دفع سنگ مثانه بسیار مفید است.

2- به تجویزهای ذیربط «سنگ کلیه» عمل کنید.

3- عصاره «اسفناج» با شکر نافع است.

4- خوردن 8 گرم از گرد پوست خشک «خربزه» برای خرد کردن سنگ مثانه مفید است.

5- خوردن دم کرده «خرما» با «شنبلیله» برای سنگ مثانه مفید است.

6- در فرانسه دم کرده مدری در موارد سنگ مثانه مصرف می کنند. به این ترتیب که ابتدا یک مشت «کاکل ذرت» را در یک لیتر آب جوشانده و سپس در این جوشانده دو قاشق قهوه‌خوری تخم رازیانه ریخته و دم می‌کنند. پس از دم کردن می‌گذارند که سرد شود و 3-2 فنجان از این دم کرده را در روز می‌خورند، آثار مفیدی دارد .

7- خوردن «زعفران» با «عسل» برای خرد کردن سنگ مثانه مفید اس .

8- «هویج»، دم کرده «سی سنبر»، «خیار»، «تره تیزک»، «برگ بو»، «خربزه»، «چای جاوه» (چای نمسه) و «شوید» برای سنگ مثانه مفید هستند.

سنگ‌های صفراوی‌

1- یک نوع زردچوبه که در مالزی، هند و چین به عمل می‌آید برای سنگ‌های صفراوی داروی ارزنده‌ای است.

2- اگر «برگ ترب» را خوب بجوید، باعث دفع سنگ‌های صفراوی می‌شود.

3- خوردن آب یا گوشت «هندوانه» با «سکنجبین» جهت سنگ‌های صفراوی مفید است.

4- شیره برگ و ساقه‌های جوان هوایی «مَرغ» در سنگ‌های صفراوی مفید می‌باشد.

5- روغن میوه «زیتون» در موارد سنگ‌های صفراوی اثر مفید دارد.

سنگینی شنوایی‌

چکاندن چند قطره «آب پیاز» در گوش برای دفع سنگینی شنوایی مفید است.

سوء هاضمه‌

1- «انگور» از سوء هاضمه جلوگیری می‌نماید.

2- دم کرده ده در هزار برگ «سوسنبر» مفید می‌باشد.

3- بیخ «اگیر ترکی» دارای صمغ و لعاب بوده و برای سوء هاضمه که منشاء اصلی نارسایی اعمال معده باشد، داروی بسیار خوبی است.

4- از «بادیان خطائی»، برای رفع سوء هاضمه استفاده می‌شود.

5- برگ و سرشاخه‌های درختچه «شاه‌پسند معطر» مفید است.

6- «خردل» یکی از ادویه‌جات مفید و پرارزش است که معده را تمیز و عمل گوارش را آسان می‌کند.

7- لعاب «به دانه»، معده را بدون آن که بعداً تولید یبوست کند، نرم می‌کند.

8- «سرکه» هضم غذاهای سنگین را آسان می‌کند و نفوذ عوامل غذایی را به یاخته سریع می‌نماید.

9- خوردن جوشانده پوست «پرتقال» برای سوء هاضمه مفید می‌باشد.

10- «کنگر»، «گلپر»، «تخم ترب»، «تخم گشنیز» و «نعنا» مفید می‌باشند.

سوختگی‌

1- چند عدد برگ «زنبق» را در روی اجاق گرم کنید. پس از این که کاملاً گرم شد به‌شکل پوشش روی محل سوختگی بگذارید.

2- ضماد برگ های «کلم» با «سفیده تخم‌مرغ» جهت سوختگی مجرب است.

3- «سرکه» سوختگی را معالجه می‌کند.

4- لعاب «به دانه» جهت آفتاب زدگی و سوختن با آتش و دفع ضرر تابش آفتاب نافع است.

5- ضماد ریشه «کنگر» جهت سوختگی آتش نافع است.

6- گوشت «گرمک» بهترین ضماد برای سوختگی است.

7- ضماد خام «سیب زمینی»، سوزش و سوختگی را برطرف می‌سازد.

8- ضماد برگ های تازه و له شده گیاه «گاو زبان» برای معالجه سوختگی مفید است.

9- ضماد «پیاز نرگس» برای معالجه سوختگی تجویز می‌شود.

10- ضماد برگ غلاف سبز خارجی «باقلا» جهت معالجه سوختگی به کار می‌رود.

11- ضماد برگ له شده «خرفه»، همچنین شیره برگ های آن برای سوختگی مفید است.

12- برای درمان سوختگی بهتر آن است که ابتدا «سفیده تخم‌مرغ» بمالید. بعد خاک اره «آبنوس» بپاشید تا از تاول زدن جلوگیری کند.

13- روغن قرمزی که از «گل علف هزار چشم» می‌گیرند. بهترین دارو برای درمان تاول و سوختگی است.

14- ضماد برگ له شده «علف هزار چشم» برای رفع سوختگی به کار می‌رود.

15- ند عدد برگ «زنبق» را در روی اجاق گرم کنید و به‌شکل پوشش روی محل سوختگی بگذارید.

16- مخلوط و مرهمی تهیه شده از کوبیده «برگ هلو» و «جعفری» مخلوط با «روغن زیتون» مفید است.

17- چند برگ «مریم گلی» را بکوبید و روی محل سوختگی قرار دهید.

18- «پیاز» تازه‌ای را پوست بکنید. رنده کنید. نمک دریایی به آن بزنید. مخلوط کنید. در وسط پارچه نازکی قرار دهید و روی زخم سوختگی بگذارید.

19- تهیه مرهمی از کوبیده برگ های تازه «غازیاقی» مخلوط با «سرکه» و نمک درمان آن است.

20- خوردن «کنجد» همراه با لعاب «اسپرزه» مفید است.

21- ضماد برگ های تازه یا گوشت «کدو» مفید است.

22- ضماد برگ و «پوست باقلا» جهت رفع سوختگی آتش مفید است.

23- «بارهنگ»، «چای کوهی»، «سیب زمینی»، «گل همیشه بهار»، «شاه اسپرم» و «هویج» مفید می‌باشند.

24- اگر آب «پیاز» با «عسل» مخلوط شود برای محل سوختگی مفید است .

سوختگی آب جوش‌

1- مالیدن برگ پخته «چغندر» پس از سرد شدن درمان سوختگی آتش و آب جوش است.

2- مالیدن «سس سوژا» مفید می‌باشد.

3- مالیدن «لعاب به دانه» برای تسکین و التیام سوختگی آب جوش نافع است.

سوختگی آتش‌

1- به تجویز «سوختگی آب جوش» عمل کنید.

2- ضماد میوه «موز» جهت سوختگی آتش مفید است و چنانچه بلافاصله به کار رود، از تاول زدن جلوگیری می‌نماید.

3- ضماد خاکستر ریشه‌ی درخت «بادام» جهت سوختگی آتش مفید است.

4- ضماد برگ «سرو» جهت سوختگی آتش تجویز می‌شود.

5- ضماد دانه «کنجد» درمان سوختگی آتش است.

6- ضماد برگ تازه «خُمان صغیر» با آرد جو مفید است و درد آن را ساکت می‌کند.

7- مضمضه جوشانده بیخ «بابا آدم» برای سوختگی آتش مفید است.

8- شستشو با آب جوشانده «حنا» جهت سوختگی آتش سودمند می‌باشد.

9- ضماد «گل شیر پنیر» حهت سوختگی آتش نافع است.

10- لعاب «به دانه» در استعمال خارجی برای زخمها و سوختگی پوست در اثر آتش مفید است.

11- مرهم له شده «خیار» برای ناراحتی‌های پوست ، سوختگی آتش و سوختگی در اثر آب جوش بسیار مفید است.

سوداء

1- «آب معدنی شاهان گرماب» مفید می‌باشد.

2- خوردن یک مثقال برگ «اقحوان کوچک» با «سکنجبین» و نمک جهت سودا سودمند می‌باشد.

3- «هلو» از میوه‌های خنک بوده و سودا را درمان می‌نماید.

4- «بامیه» با تخم و لعاب خود معده و روده‌ها را جارو کرده و روغن زده و نرم می‌نماید و سودا را رفع می‌نماید.

5- «شاهتره» سودا را از بین می‌برد.

6- یک لیوان آب «خیار» با نیم سیر«نبات» مسهل خوب و گوارا است و سوخته صفرا

و سودا را از معده به خوبی خارج می‌نماید.

7- چنانچه میوه «درخت داروش» را در آب گرم خیسانده و پوست آن را از شهد آن جدا کرده، صاف کنید و آن را با مغز گردو یا مغز دانه بید انجیر سرشته بخورید، جهت سودا نافع است.

8- ضماد ریشه «زنجبیل شامی» در عوارض پوستی مانند سودا درمان خوبی است.

9- چنانچه دو مثقال «قنطوریون باریک» را با هفتاد مثقال آب بجوشانید تا مقدار آب آن نصف شود و بعد با شکر یا «عسل» شیرین کرده بنوشید، سودا را دفع می‌کند.

10- ضماد برگ «تاجریزی» پیچ برای سودا سود فراوان دارد.

11- جوشانده غلیظ ریشه صابونی به صورت ضماد یا کمپرس در تسکین سودا نافع است.

12- جوشانده غلیظ «پوست سیاه توسکا» در استعمال خارجی مفید است.

13- 200 گرم «هویج» را خوب بشویید و با دندانه‌های ریز رنده، آن‌ها را ریز ریز کنید. سپس این هویج رنده شده را روی پارچه مخصوص کمپرس بریزید و به صورت ضماد روی جاهائی از بدن که سودا دارد بگذارید. خاصیت شفا دهنده کامل دارد.

14- «انار شیرین» بسیار سومند است.

سوزاک‌

1- در چین از جوشانده میوه «بامیه» برای معالجه سوزاک استفاده می‌شود.

2- در هندوستان از غده‌های «سیب زمینی هندی» برای سوزاک استفاده می‌شود.

3- قسمت متورم زیرزمینی گیاه«غازیاقی» مدر و خنک‌کننده است و برای سوزاک مفید می‌باشد.

4- در هند از گیاه «ارزن» درشت برای معالجه سوزاک استفاده می‌شود.

5- آب «لیموعمانی» مخلوط با له شده گیاه «آمله» برای رفع سوزاک مصرف می‌شود.

6- عصاره برگ و ریشه میوه «خارخاسک» مفید است.

7- برای معالجه سوزاک مزمن دانه‌های «اسفرزه» را خیسانده و در کیسه یا پارچه‌ای

ریخته، روی دهانه مجرا ضماد نمایید تا چرک آن خارج شده و زخم التیام پذیرد.

8- دم کرده ریشه «آناناس» برای سوزاک به کار می‌رود.

سوزش دهان‌

«به دانه» سوزش دهان را درمان می‌کند.

سوزش زبان‌

1- «به دانه» سوزش زبان را درمان می‌کند.

2- مضمضه آب «گشنیز» بسیار نافع است.

سوزش زهدان‌

«کاهو»، «گردو» و «املاح مس» مفید می‌باشند.

سوزش مجرای ادرار

1- چکاندن میوه «به» در مجرای ادرار جهت رفع سوزش و معالجه جراحات آن مفید است.

2- جوشانده میوه نارس «بامیه» در مورد سوزش مجرای ادرار در موقع ادرار کردن و احساس درد در موقع ادرار مفید است.

3- مغز تخم «کدو» نافع است.

4- جوشانده ریشه «ذرت» مفید است.

5- ریختن قطره آب «به» در مهبل برای رفع سوزش مجرای ادرار و جراحات مجرا نافع است.

6- تخم «خربزه» مفید است.

7- عصاره «اسفناج» با شکر بای سوزش مجرای ادرار نافع است .

سوزش مری‌

«شکر تیغال» جهت سرفه و سوزش مری توصیه شده است.

سوزش مثانه‌

«گلابی» رافع سوزش مثانه است.

سوزش معده‌

1- عرق و اسانس «نعنا» مسکن سوزش معده است.

2- خانواده «پونه» از سوزش معده جلوگیری می‌کند.

3- شیره کوبیده «کنجد» با «نبات» جهت رفع سوزش معده مفید می‌باشد.

4- «بهار نارنج» سوزش هاضمه را تسکین می‌دهد.

5- جوشانده «شنگ» مفید است.

6- شیره کوبیده «کنجد» با «نبات» نافع است.

سوزش و خشکی زخم‌ها

مقداری «انجیر» را در «سرکه» بپزید. ضماد آن بسیار مفید است.

سیاتیک‌

1- مقداری «گل یاسمن» را به مدّت 15 روز در داخل شیشه‌ای پر از «روغن زیتون» بریزید و در مقابل آفتاب بگذارید. سپس با آن، موضع و محل‌های ناراحت بدن خود را ماساژ و مالش دهید.

2- جوشانده‌ی ریشه «ریواس» با «پرسیاوشان» جهت معالجه سیاتیک مفید است.

3- بذر «ترب» جهت سیاتیک مفید است.

4- ضماد «برگ آفتابگردان» جهت تسکین سیاتیک مفید است.

5- دو تا ده قطره اسانس «سوسنبر» در سیاتیک مفید است.

6- جوشانده ریشه گیاه «خشخاش سیاه» که به نصف برسد، جهت سیاتیک تجویز می‌شود.

7- «خرمای رسیده»، درمان سیاتیک می‌باشد.

8- «والک» درد سیاتیک را تسکین می‌دهد.

9- مالیدن تفاله‌ی «انگور» در حمام به بدن، باعث تسکین درد سیاتیک می‌شود.

10- ضماد برگ های سفت «کلم» مسکن سیاتیک است.

11- خوردن چهارده مثقال «روغن زیتون» با آب گرم و با جوشاندن جو، مسهل عالی است و جهت سیاتیک به کار می‌رود.

12- «پیاز دشتی» برای سیاتیک مفید هست.

13- ضماد «گلپر» با موم و روغن جهت سیاتیک نافع است.

14- جوشانده سی تا شصت در هزار گل «باقلا» برای سیاتیک مفید است.

15- «آب معدنی شلف» درمان خوبی برای سیاتیک است.

16- دم کرده 8 تا 15 گرم «شالک» در نیم لیتر آب و جوانه پوست درخت آن برای سیاتیک تجویز می‌شود.

17- دم کرده برگ های «غار گیلاسی» برای تسکین دردهای سیاتیک به کار می‌رود.

18- ضماد «تخم کتان» با «اسفرزه» جهت تسکین درد سیاتیک تجویز می‌شود.

19- «سنا» را جهت سیاتیک تجویز می‌نمایند.

20- میوه «علف هزار چشم» جهت سیاتیک مجرب است.

21- ضماد «چوبک» با «سرکه» جهت سیاتیک مفید است.

22- خوردن عصاره «علف هزار چشم» - چهل روز پی در پی - جهت سیاتیک نافع است.

23- «تخم ختمی» درمان خوبی برای عرق‌النسا می‌باشد.

24- «لیموترش» در معالجه عرق‌النساء نقش مهمی دارد.

25- جوشانده‌ی ریشه «خشخاش» شاخی جهت پاک شدن کبد و عرق‌النساء سودمند می‌باشد.

26- چنانچه میوه «درخت داروش» را در آب گرم خیسانده و پوست آن را از شهد آن جدا کرده، صاف کنید و آن را با مغز گردو و یا مغز دانه بید انجیر سرشته بخورید جهت عرق‌النساء نافع است.

27- «وشا» مسکن درد کمر و عرق‌النساء می‌باشد.

28- مضمضه جوشانده «بیخ بابا آدم» برای عرق‌النساء سودمند است.

29- مالیدن روغن قرمزی که از گل «علف هزار چشم» می‌گیرند برای عرق‌النساء مفید می‌باشد.

30- «سیر» برای سیاتیک نافع است.

31- تنقیه با آب دم کرده «سیر» برای سیاتیک نافع است.

32- «شالک»، «نمک طعام»، «همیشه بهار کوهی» و «سوسن زرد» مفید می‌باشند.

33- به علّت وجود تارتارات اسید دو پتاسیم در «آب غوره» برای سیاتیک بسیار نافع است.

سیاه زخم‌

1- تا مراجعه به پزشک و درمان قطعی، از خوردن شیرینی و ادویه تند و آجیل و غذاهای شور، سیر، پیاز، تره و هر چه که ایجاد خارش می‌نماید اجتناب نمایید.

2- «آرد جو» را با «ماست»، خمیر نموده روی زخم بگذارید.

3- «نشاسته» یا «گل ختمی» و یا کوبیده «کاسنی» را روی زخم ضماد نمایید تا زخم، پخته و نرم شود. سپس اطراف آن را فشار دهید و به وسیله شئی نوک تیز، ریشه آن را که مانند نخ باریک است از داخل نقطه سیاه خارج نموده، با محلول پرمنگنات یا مرکور کرم شستشو دهید ولی آب سرد نزنید، و یا این که نقطه سیاه را که خارش می‌کند به وسیله ممکن بسوزانید.

سیاه سرفه‌

1- اگر میوه خشک «انجیر» را بکوبید گردی به دست می‌آید که به نام قطره انجیر معروف است و برای سیاه سرفه مفید می‌باشد.

2- جوشانده «رازیانه» سیاه سرفه را درمان می‌کند.

3- شربت «ترب سیاه» برای سیاه سرفه مفید می‌باشد.

4- مصرف گلبرگ های 1 قایق‌النعمان»، 3«شقایق‌النعمان» در سیاه سرفه مفید است.

5- برای سیاه سرفه «آویشن شیرازی» تجویز می‌شود.