ترجمه خطبه الغدیر روایتی ساده از آنچه در غدیر خم گذشت

مشخصات کتاب

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سرشناسه:محمد(ص)، پیامبر اسلام، 53 قبل از هجرت - 11ق.

Muhammad, Prophet, d. 632

عنوان قراردادی:الاحتجاج علی اهل‌اللجاج .فارسی- عربی .برگزیده

غدیرخم، خطبه . فارسی - عربی

عنوان و نام پديدآور:قرار: ترجمه خطبه‌الغدیر: روایتی ساده از آنچه در غدیر خم گذشت/ به‌کوشش رضا مصطفوی.

مشخصات نشر:تهران: عهد مانا، 1402.

مشخصات ظاهری:[88] ص.؛ 14/5×21/5 س‌م.

شابک:978-622-7574-71-5

وضعیت فهرست نویسی:فاپا

يادداشت:زبان: فارسی - عربی.

يادداشت:کتاب حاضر ترجمه‌ی خطبه ی غدیر از کتاب «الاحتجاج علی اهل‌اللجاج» تالیف شیخ طبرسی است.

یادداشت:کتابنامه به صورت زیرنویس.

عنوان دیگر:ترجمه خطبه‌الغدیر.

عنوان دیگر:روایتی ساده از آنچه در غدیر خم گذشت.

موضوع:غدیر خم ، خطبه

Ghadir surmon

موضوع:محمد (ص)، پیامبر اسلام، 53 قبل از هجرت - 11ق. -- خطبه‌ها

موضوع:Muhammad, Prophet -- *Public speaking

موضوع:علی‌بن ابی‌طالب (ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق -- اثبات خلافت

موضوع:Ali ibn Abi-talib, Imam I, 600-661 -- *Proof of caliphate

موضوع:غدیر خم

Ghadir

شناسه افزوده:مصطفوی، رضا، 1352 -، مترجم

شناسه افزوده:طبرسی، احمد بن علی، قرن‌6ق. . الاحتجاج علی اهل اللجاج . برگزیده

رده بندی کنگره:BP223/54

رده بندی دیویی:297/452

شماره کتابشناسی ملی:9263244

اطلاعات رکورد کتابشناسی:فاپا

این برگها را با عشق ورق میزنیم

و بی هیچ چشم داشتی به دست دل های مهربان می سپاریم؛

هر بازنشر صادقانه، چراغی است در مسیرمان

و شادی ای در دل مان...

ویراستار دیجیتالی:محمد منصوری

اشاره

روایتی ساده از آنچه در غدیر خم گذشت

ترجمه خطبه الغدیر

سرشناسه: طبرسی، حسن بن فضل، قرن6ق. Tabarsi, Hasan ibn al-Fadl

عنوان قراردادی: احتجاج. فارسی. برگزیده؛ غدیرخم، خطبه . فارسی - عربی

عنوان و نام پديدآور: قرار/تر جمه رضا مصطفوی. | مشخصات نشر: تهران: عهد مانا، 1402.

مشخصات ظاهری: 88ص.؛ 14/5×21/5 سم. | شابک: :978-622-7574-71-5

وضعیت فهرست نویسی: فیپا | يادداشت: فارسی- عربی.

يادداشت: کتاب حاضر ترجمه بخشی از کتاب "کتاب االاحتجاج" اثر شیخ طبرسی است.

موضوع: محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)، پیامبر اسلام، 53 قبل از هجرت - 11ق. -- خطبهها

موضوع: Muhammad, Prophet -- *Public speaking

موضوع: علیبن ابیطالب (علیه السلام)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق -- اثبات خلافت

موضوع: Ali ibn Abi-talib, Imam I, 600-661 -- *Proof of caliphate

موضوع: غدیر خم ، خطبه Ghadir surmon

موضوع: غدیر خم Ghadir

شناسه افزوده: مصطفوی، رضا، 1352 -، مترجم | رده بندی کنگره: BP223/54

رده بندی دیویی: 297/452 | شماره کتابشناسی ملی: 9263244

اطلاعات رکورد کتابشناسی: فیپا

ترجمه: رضا مصطفوی

انتشارات: عهد مانا

شابک: 978-622-7574-71-5

شمارگان: 1000 نسخه

نوبت چاپ: یکم . تابستان 1402

دفتر مرکزی تولید و نشر  عهد مانا

09122522573 - 37731515 - 025

ahdemana.ir @ahdemana

نقطه باء

روزها، شب ها و ساعت ها هیچ کدام برابر و هم وزنِ هم نیستند. در آموزه های دینی، لحظه ای که پایان شب و آغاز روز است، مهمترین زمان یک شبانه روز است. در برخی از ساعات شبانه روز درهای آسمان بازتر است و در برخی روزها فضیلت ذکر و یاد خدا بیش از روزهای دیگر. روزی که در آن، پیامبر رحمت، علی (علیه السلام) را در برابر جمعیت عظیم مسلمانان، به امامت و جانشینی خویش معرفی کرد، نه یک روز معمولی، که یکی از روزها و ساعت های خاص زمین بوده است. این روز دارای ابعاد بسیار و ارزش های پرشمار بوده است.

ماجرای شکوهمند غدیرخُم در روز جمعه روی داده است! اما شاید جمعه بودن غدیر نیز چندان شگفت نباشد؛ آنچه به ماجرا هویّتی تازه میبخشد، آن است که این جمعه، روز اول فروردین ماه بوده و عید غدیر در نخستین روز فصل بهار رخ داده است؛ دقیقاً همان روزی که ایرانیان آن را «عید نوروز» میشناسند.

در روایتی از امام صادق آمده است: خدا در روز مصادف با غدیر، توبۀ حضرت آدم را پذیرفت. باز در چنین روزی حضرت آدم شیث را جانشین خویش معرفی کرده است.

این پایان ماجرا نیست؛ چراکه کشتی حضرت نوح که بر توفانی متلاطم سوار بود، در همین روز به ساحل نجات میرسد و در کنارۀ کوه جودی آرام میگیرد. اتفاقاً حضرت ابراهیم نیز در چنین روزی از

آتش نمرود به سلامت نجات می یابد. و حضرت موسی نیز در این روز بر ساحرانِ چیره دست برتری یافته، پیروز می شود. و سرانجام در چنین روزی لشکر حضرت رسول مکّه را فتح کرد و علی (علیه السلام) بر دوش پیامبر بالا رفت و بت های کعبه را به زیر کشید و درهم شکست!

تمام این وقایع بزرگ و تاثیرگذار در زندگی بشر، همه در یک روز گرد آمده اند! آیا این وقایع بی هیچ تدبیری و کاملاٌ اتفاقی در یک روز به وقوع پیوسته اند؟! یا آنکه نشان دهندۀ طراحی ای دقیق و عمیق از سوی خدای متعال اند و خالق هستی با هندسه ای باشکوه، همۀ این حقایق را در روزی مشخّص به ظهور رسانده است؟ حقیقتی که از آفرینش آدم آغاز و تا قیام حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ادامه خواهد یافت.

در این روز، رسول گرامی برای کامل کردن دین اسلام - که چکیده و کامل شدۀ همۀ ادیان توحیدی است - امام پس از خود را به مردم معرفی میکند؛ امامی که حجّت و جانشین خدا بر زمین و زمان خواهد بود.

ده سال پس از هجرت حضرت رسول به مدینه، ایشان نمایندگانی را به سراسر سرزمین های اسلامی فرستادند تا مردم را به حج بخوانند. آن سال، بیماری حصبه در مدینه شیوع داشت و بسیاری از مردم نتوانستند به حج مشرّف شوند؛ اما با این حال تاریخ اذعان دارد که نَود تا صدوبیست وچهار هزار نفر با پیامبر همراه و به سوی مکه رهسپار شدند.

در مکّه فرشتۀ وحی بر رسول حق نازل شد و پیامی بسیار مهم را به ایشان ابلاغ کرد. آن سال، سال آخر عمر پیامبر بود و ایشان پس از

آموزش کامل مناسک حج موظّف بود که جانشین خویش را به مردم معرفی کند.⁽¹⁾

البته پیش از این نیز چنین فرمانی به رسول گرامی رسیده بود و ایشان تصمیم داشت که در مدینه جانشین خود را به مردم معرّفی کند، اما شرایط به گونه ای بود که هرگز مجال معرّفی پیش نیامد!

دستور به معرّفی علی (علیه السلام) برای جانشینی در شرایطی آمده بود که گروهی از منافقان - که در طول این سالها توانسته بودند به رسول خدا نزدیک شوند - برای کنار نهادن ایشان و نشستن بر تخت قدرت نقشه ها داشتند. خدا در این شرایط فرمان داد که علی جانشین وی معرّفی شود و به رسول رحمت تضمین داد که جانش را از آسیب منافقان پاس خواهد داشت.

پس از اعمال حج، حاجیان با حضرت رسول از مکه بیرون رفتند تا اینکه به «جُحفه» رسیدند. جُحفه نقطه ای بود که مسیر کاروان های شهرهای مختلف از هم جدا میشد و هر کاروان راهِ شهرِ خویش را پی میگرفت. نزدیکی جُحفه آبگیری بود که به آن «غدیر خُم» میگفتند. وقتی کاروان پیامبر به نزدیکی غدیر خُم رسید، دوباره فرشتۀ وحی بر وی نازل شد:

ای پیامبر، آنچه از جانب پروردگارت بر تو فرود آمده، به طور کامل به مردم برسان، که اگر چنین نکنی، وظیفۀ پیامبری ات را ادا نکرده ای؛ خدا تو را از مردم حفظ خواهد کرد.

در متن این وحی، خدا به پیامبرش اطمینان داده بود که توطئۀ دشمنان به نتیجه نمی رسد و خطری ایشان را تهدید نخواهد کرد. حضرت رسول نیز فرمان داد آنها که پیش رفته اند بازگردند و آنان که عقب مانده اند، به این جمع بپیوندند.

مؤذّن مردم را به نماز ظهر فراخواند و آنها به سرعت آمادۀ نماز شدند. هوا چنان گرم بود که مردم قسمتی از بالاپوشِ خود را زیر پاها و قسمت دیگرش را روی سر انداخته بودند تا لهیب آفتاب و ریگ های داغ بیابان، پا و سر و صورتشان را نسوزاند! حاجیان همه نزدیک پنج درخت بزرگ غدیرخُم گرد آمدند.

پس از نماز، منبری از جهاز شتران برای پیامبر فراهم آوردند و ایشان بر فراز آن رفت و خطبۀ غدیر را برای جمعیّت ایراد کرد. در این خطبه رسول گرامی تاکید کرد: من دو پدیدۀ گران مایه را میان شما به امانت و یادگار می گذارم: نخست ثِقل اکبر که «کتاب خدا» است و یک سویش به دست پروردگار است و طرفِ دیگر در دست شما. از کتابِ خدا دست برندارید و گمراه نشوید. یادگارِ دوم «خاندان من» است. این دو هرگز از هم گسسته نخواهند شد تا آنکه در بهشت به من ملحق شوند. از این دو امانت پیشی نگیرید که هلاک خواهید شد، و از آنها عقب نیفتید که باز هلاک خواهید شد!»

آنگاه دست علی را بالا برد و فرمود:

هرکس که من مولای اویم، این علی مولای اوست.

نیز فرمود:

خدایا! دوستان او را دوست بدار و دشمنان وی را دشمن بگیر؛ محبوب بدار آن کس را که او را محبوب دارد و

دشمن باش با آنکه با او دشمنی می ورزد؛ یارانش را یاری کن و آنها را که یاری اش نکنند از یاری خودت محروم ساز؛ حق را همراه وی بدار و او را از حق جدا مکن.

و در پایان خطبه از حاضران خواست که خبر ولایت علی را به هرجا و هرکس که می توانند برسانند. این درخواست تا پایان تاریخ جاری است.

عباراتی از این خطبۀ رسول گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) در منابع گوناگون شیعی و سنی نقل شد و به آیندگان رسید؛ اما متن مفصل و کامل آن از طریق هفت کتاب از منابع معتبر و کهن شیعه به دست ما رسیده است. اختلاف این نسخه ها بسیار اندک و جزئی است. و ما خطبۀ غدیر را از کتاب «الاحتجاج» نقل کرده ایم. «احمد بنعلی طبرسی» در این کتاب، متن این خطبه را به روایت امام باقر (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده است.

امام باقر (علیه السلام) پس از حکایتی کوتاه که از آخرین حج پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) به تصویر می کشد، می گوید:

ایشان بر فراز منبری فراهم آمده از سنگ ها رفت و با نام خدا اینگونه آغاز کرد:

متن این کتاب ،همان خطبه ای است که پیامبر مهربانی در روز غدیر خم برای مردم گفتند.

قرارنامه

اَلْحَمْدُ لِلهِ اَلَّذِي عَلاَ فِي تَوَحُّدِهِ

وَ دَنَا فِي تَفَرُّدِهِ

وَ جَلَّ فِي سُلْطَانِهِ

وَ عَظُمَ فِي أَرْكَانِهِ

<وَ أَحٰاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً> وَ هُوَ فِي مَكَانِهِ

وَ قَهَرَ جَمِيعَ اَلْخَلْقِ بِقُدْرَتِهِ وَ بُرْهَانِهِ

مَجِيداً لَمْ يَزَلْ مَحْمُوداً لاَ يَزَالُ

بَارِئَ اَلْمَسْمُوكَاتِ

وَ دَاحِيَ اَلْمَدْحُوَّاتِ

وَ جَبَّارَ اَلْأَرَضِينَ وَ اَلسَّمَاوَاتِ

قُدُّوسٌ سُبُّوحٌ

رَبُّ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ اَلرُّوحِ

مُتَفَضِّلٌ عَلَى جَمِيعِ مَنْ بَرَأَهُ

مُتَطَوِّلٌ عَلَى جَمِيعِ مَنْ أَنْشَأَهُ

يَلْحَظُ كُلَّ عَيْنٍ وَ اَلْعُيُونُ لاَ تَرَاهُ

كَرِيمٌ حَلِيمٌ ذُو أَنَاةٍ

قَدْ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَتُهُ وَ مَنَّ عَلَيْهِمْ بِنِعْمَتِهِ

لاَ يُعَجِّلُ بِانْتِقَامِهِ

وَ لاَ يُبَادِرُ إِلَيْهِمْ بِمَا اِسْتَحَقُّوا مِنْ عَذَابِهِ

قَدْ فَهِمَ اَلسَّرَائِرَ وَ عَلِمَ اَلضَّمَائِرَ

وَ لَمْ تَخْفَ عَلَيْهِ اَلْمَكْنُونَاتُ

وَ لاَ اِشْتَبَهَتْ عَلَيْهِ اَلْخَفِيَّاتُ

لَهُ اَلْإِحَاطَةُ بِكُلِّ شَيْءٍ

سپاس خدای را که در یگانگی اش برترین است

در عین تک بودن و تنهایی اش به آفریدگان نزدیک است

در چیرگی اش باشکوه است

و در ارکان آفرینشش عظیم.

بی آنکه جای گیرد و جابه جا شود، آگاهی اش بر همه چیز احاطه دارد

و بر همۀ آفریدگان با توان و برهان خویش چیره است.

مجد و بزرگی اش بی زوال است و ستودگی اش را پایانی نیست

پدیدآورندۀ آسمان های بلند است

و گسترانندۀ گیتی

و فرمان روای زمین ها و آسمان ها.

بسیار پاک است و دور از صفات موجودات

پروردگار فرشتگان و روح

بسیار بخشنده به آفریدگان

و مهربان با همۀ موجوداتی که خود پدیدآورده است

هر دیده ای را می بیند و هیچ دیده ای او را نمی بیند.

بزرگوار است و بردبار و بخشنده.

رحمتش همه چیز را فراگرفته و با نعمتش بر آنها منت نهاده است

در انتقام بی شتاب است

و در کیفر سزاوارانِ عذاب شکیباست

پوشیده ها را ادراک می کند و بر اسرار نهان آگاه است

هیچ رازی از او پوشیده نیست

هیچ امر پنهانی او را به شبهه نمی اندازد

همه چیز را دربر گرفته است

وَ اَلْغَلَبَةُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ

وَ اَلْقُوَّةُ فِي كُلِّ شَيْءٍ

وَ اَلْقُدْرَةُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ

وَ لَيْسَ مِثْلَهُ شَيْءٌ

وَ هُوَ مُنْشِئُ اَلشَّيْءِ حِينَ لاَ شَيْءَ

دَائِمٌ قَائِمٌ بِالْقِسْطِ

<لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ>

جَلَّ عَنْ أَنْ تُدْرِكَهُ اَلْأَبْصٰارُ <وَ هُوَ يُدْرِكُ اَلْأَبْصٰارَ >

<وَ هُوَ اَللَّطِيفُ اَلْخَبِيرُ>

لاَ يَلْحَقُ أَحَدٌ وَصْفَهُ مِنْ مُعَايَنَةٍ

وَ لاَ يَجِدُ أَحَدٌ كَيْفَ هُوَ مِنْ سِرٍّ وَ عَلاَنِيَةٍ إِلاَّ بِمَا دَلَّ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى نَفْسِهِ

وَ أَشْهَدُ أَنَّهُ اَللَّهُ اَلَّذِي مَلَأَ اَلدَّهْرَ قُدْسُهُ

وَ اَلَّذِي يُغَشِّي اَلْأَبَدَ نُورُهُ

وَ اَلَّذِي يُنْفِذُ أَمْرَهُ بِلاَ مُشَاوَرَةِ مُشِيرٍ

وَ لاَ مَعَهُ شَرِيكٌ فِي تَقْدِيرٍه

وَلایُعاوَنُ فی تَدْبیرِهِ

بر هر نیرویی چیره است

در هر کاری نیرومند است

بر هر کاری توانا است

و هیچ همانندی برایش نیست

آفرینندۀ هستی است، بی آنکه پیش از آن چیزی بوده باشد

جاودانه است و دادگری اش پایدار

نیست خدایی جز او که ارجمند و خردمند است

برتر از آن است که دیدگان به دیدنش راه یابند؛ حال آنکه او بر همۀ دیده ها بیناست

و دقیق و آگاه است

کسی او را نمیبیند تا بتواند گزارشش کند

کسی بر چگونگی او از آشکار و نهانش دست نمی یابد؛ مگر بر آن مقدار که او خود شناسانده است

گواهی میدهم که او الله است؛ کسی که روزگار از قداستش سرشار است!

نورش تا ابدیت را فراگرفته است

امر خود را بی مشورت و راهنما اجرا می کند

در برآوردن تقدیرش بی شریک است

و در تدابیرش بی همکار

صَوَّرَ مَا أَبْدَعَ عَلَى غَيْرِ مِثَالٍ

وَ خَلَقَ مَا خَلَقَ بِلاَ مَعُونَةٍ مِنْ أَحَدٍ وَ لاَ تَكَلُّفٍ وَ لاَ اِحْتِيَالٍ

أَنْشَأَهَا فَكَانَتْ وَ بَرَأَهَا فَبَانَتْ

فَ- <هُوَ اَللّٰهُ اَلَّذِي لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ>

اَلْمُتْقِنُ اَلصَّنْعَةِ اَلْحَسَنُ اَلصَّنِيعَةِ

اَلْعَدْلُ اَلَّذِي لاَ يَجُورُ

وَ اَلْأَكْرَمُ اَلَّذِي تَرْجِعُ إِلَيْهِ اَلْأُمُورُ

وَ أَشْهَدُ أَنَّهُ اَلَّذِي تَوَاضَعَ كُلُّ شَيْءٍ لِقُدْرَتِهِ

وَ خَضَعَ كُلُّ شَيْءٍ لِهَيْبَتِهِ

مَلِكُ اَلْأَمْلاَكِ وَ مُفْلِكُ اَلْأَفْلاَكِ

وَ مُسَخِّرُ <اَلشَّمْسِ وَ اَلْقَمَرِ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى>

<يُكَوِّرُ اَللَّيْلَ عَلَى اَلنَّهٰارِ وَ يُكَوِّرُ اَلنَّهٰارَ عَلَى اَللَّيْلِ) (يَطْلُبُهُ حَثِيثاً>

قَاصِمُ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ وَ مُهْلِكُ كُلِّ شَيْطَانٍ مَرِيدٍ

لَمْ یَکُنْ لَهُ ضِدٌّ وَلا مَعَهُ نِدٌّ

أَحَدٌ <صَمَدٌ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ `وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ>

إِلَهٌ وَاحِدٌ وَ رَبٌّ مَاجِدٌ

يَشَاءُ فَيُمْضِي وَ يُرِيدُ فَيَقْضِي

وَ يَعْلَمُ فَيُحْصِي

بی آنکه الگویی داشته باشد، آفریده است

آفریدگان را بی آنکه یاوری داشته باشد، بی هیچ دشواری و چاره جویی آفریده است

جهان با ایجاد او موجود شده و با آفرینش او پدیدار شده است

او الله است که هیچ معبودی جز او نیست

آفریدگانش استوارند و ساختار آفرینشش نیکوست

دادگری است که ستم نمی ورزد

بخشنده ترینی است که بازگشت همۀ امور به اوست

و گواهی میدهم که او الله است که همۀ هستی در برابر قدرتش فروتن اند

و همۀ آفریدگان در برابر شکوه و بزرگی اش سرافکنده اند

اوست پادشاه هستی و گردانندۀ چرخ سپهر

اوست فرمانروای آفتاب و ماه که تا زمانی مشخص در گردش اند

اوست که پردۀ شب را با روز و پردۀ روز را - که شتابان در پی شب است - به شب می پیچد.

شکنندۀ هر ستمگر زورگو و نابودکنندۀ هر اهریمن سرکشی است

نه ضدی برای اوست و نه در کنارش شریکی

یکتای بی نیازی است که نه زاییده و نه از کسی زاده شده است. هیچ همانندی برایش نیست

خدایی یکتا و پروردگاری بزرگوار

هرچه اراده کند، انجام مییابد و هرچه بخواهد، شدنی است

همه چیز را می داند و از شمارشان آگاه است

وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي

وَ يُفْقِرُ وَ يُغْنِي

وَ يُضْحِكُ وَ يُبْكِي وَ يَمْنَعُ وَ يُعْطِي

<لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ>

<بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ>

< يُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ يُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ>

<لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْغَفّٰارُ>

مُجِيبُ اَلدُّعَاءِ وَ مُجْزِلُ اَلْعَطَاءِ

مُحْصِي اَلْأَنْفَاسِ وَ رَبُّ اَلْجِنَّةِ وَ اَلنَّاسِ

لاَ يُشْكِلُ عَلَيْهِ شَيْءٌ

وَ لاَ يُضْجِرُهُ صُرَاخُ اَلْمُسْتَصْرِخِينَ

وَ لاَ يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ اَلْمُلِحِّينَ

اَلْعَاصِمُ لِلصَّالِحِينَ

وَ اَلْمُوَفِّقُ لِلْمُفْلِحِينَ

وَ مَوْلَی الْمُؤْمِنینَ وَ رَبُّ الْعالَمینَ

اَلَّذِي اِسْتَحَقَّ مِنْ كُلِّ مَنْ خَلَقَ أَنْ يَشْكُرَهُ وَ يَحْمَدَهُ

أَحْمَدُهُ عَلَى اَلسَّرَّاءِ وَ اَلضَّرَّاءِ وَ اَلشِدَّةِ وَ اَلرَّخَاءِ

وَ أُومِنُ بِهِ وَ بِمَلاَئِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ

أَسْمَعُ أَمْرَهُ وَ أُطِيعُ وَ أُبَادِرُ إِلَى كُلِّ مَا يَرْضَاهُ وَ أَسْتَسْلِمُ لِقَضَائِهِ

رَغْبَةً فِي طَاعَتِهِ وَ خَوْفاً مِنْ عُقُوبَتِهِ

لِأَنَّهُ اَللَّهُ اَلَّذِي لاَ يُؤْمَنُ مَكْرُهُ وَ لاَ يُخَافُ جَوْرُهُ

مرگ و زندگی در اختیار اوست

دارایی و نداری به ارادۀ اوست

خنده و گریه از اوست؛ محروم ساختن و بخشیدن از اوست

فرمان روایی تنها برای او است؛ ستایش تنها از آنِ اوست

همۀ خیرها به دست اوست و بر هر کاری تواناست.

شب را در روز و روز را در شب فرو بَرد

معبودی جز او نیست؛ ارجمند و آمرزگار

برآورندۀ خواسته ها و بخشندۀ بیشمار

برشمارندۀ نفَس ها؛ پروردگار جن و انسان

چیزی بر او دشوار ننماید

فریاد فریادکنندگان او را نیازارد

و اصرارِ اصرارکنندگان او را به ستوه نیاورد.

نیکوکاران را نگاهدار است

رستگاران را به مقصود می رساند

و صاحب اختیار مؤمنان و پروردگار جهانیان است

آن که در همه احوال سزاوار سپاس و ستایش آفریدگان است.

او را همواره بر شادی و رنج، آسایش و دشواری فراوان ستایش می کنم.

و به او، فرشتگان، کتاب ها و فرستادگانش ایمان دارم

فرمان او را گردن میگذارم و اطاعت میکنم؛ و به سوی آنچه

خشنودش می سازد می شتابم و تسلیم حکم اویم؛

چراکه به فرمان بری از او مشتاقم و از فرجام نافرمانی اش ترسان

زیرا او خدایی است که کسی از نیرنگش در امان نبوده و از

بی عدالتی اش ترسان نباشد (چراکه او را ستمی نیست).

وَ أُقِرُّ لَهُ عَلَى نَفْسِي بِالْعُبُودِيَّةِ وَ أَشْهَدُ لَهُ بِالرُّبُوبِيَّةِ

وَ أُؤَدِّي مَا أَوْحَى إِلَيَّ

حَذَراً مِنْ أَنْ لاَ أَفْعَلَ فَتَحُلَّ بِي مِنْهُ قَارِعَةٌ لاَ يَدْفَعُهَا عَنِّي أَحَدٌ وَ إِنْ عَظُمَتْ

حِيلَتُهُ (وَ صَفَتْ خُلَّتُهُ)

لا إِلاهَ إِلاَّ هُوَ

لِأَنَّهُ قَدْ أَعْلَمَنِي أَنِّي إِنْ لَمْ أُبَلِّغْ مَا أَنْزَلَ إِلَيَّ فَمَا بَلَّغْتُ رِسَالَتَهُ وَ قَدْ ضَمِنَ

لِي تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اَلْعِصْمَةَ

وَ هُوَ اَللَّهُ اَلْكَافِي اَلْكَرِيمُ

فَأَوْحَى إِلَيَّ

<بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ ...

يٰا أَيُّهَا اَلرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ>

فِي عَلِيٍّ يَعْنِي فِي اَلْخِلاَفَةِ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ

<وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اَللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ اَلنّٰاسِ>

در برابرش به بندگیِ خویش اقرار می کنم و به پروردگاری اش گواهی می دهم

و آنچه را که به من وحی کرده است ادا می کنم

مبادا برای ترک وظیفها م عذابی بر من فرود آید که هیچ قدرتی توان

دفع آن نداشته باشد؛ هرچند توانش بسیار باشد و دوستی اش بی ریا.

پرستش شده ای جز او نیست

از آنجا که او هشدارم داده است که اگر در ابلاغ آنچه بر من

فرستاده کوتاهی کنم، به وظیفۀ رسالتم عمل نکرده ام و خود، ایمن

بودنم از آزار مخالفان را تضمین کرده است

و اوست کفایتکننده ای ارزشمند

خدا چنین وحی ام فرستاد:

«به نام خدای مهربانِ مهرورز...

ای فرستادۀ ما! آنچه از پروردگارت دربارۀ علی و خلافتش بر تو فرود

آمده به مردم بگو

وگرنه رسالت خدای را به انجام نرساندهای؛ او تو را از آسیب مردمان

نگاه میدارد.»

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

مَا قَصَّرْتُ فِي تَبْلِيغِ مَا أَنْزَلَ اَللَّهُ تَعَالَى إِلَيَّ

وَ أَنَا مُبَيِّنٌ لَكُمْ سَبَبَ نُزُولِ هَذِهِ اَلْآيَةِ

إِنَّ جَبْرَئِيلَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ هَبَطَ إِلَيَّ مِرَاراً ثَلاَثاً

يَأْمُرُنِي عَنِ اَلسَّلاَمِ رَبِّي وَ هُوَ اَلسَّلاَمُ

أَنْ أَقُومَ فِي هَذَا اَلْمَشْهَدِ فَأُعْلِمَ كُلَّ أَبْيَضَ وَ

أَسْوَدَ

أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَخِي وَ

وَصِيِّي وَ خَلِيفَتِي

وَ اَلْإِمَامُ مِنْ بَعْدِي

اَلَّذِي مَحَلُّهُ مِنِّي مَحَلُّ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلاَّ أَنَّهُ

لاَ نَبِيَّ بَعْدِي

وَ هُوَ وَلِيُّكُمْ مِنْ بَعْدِ اَللَّهِ وَ رَسُولِهِ

وَ قَدْ أَنْزَلَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَيَّ بِذَلِكَ آيَةً

مِنْ كِتَابِهِ

(إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا اَلَّذِينَ

يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ)

وَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَقَامَ اَلصَّلاَةَ وَ آتَى اَلزَّكَاةَ وَ

هُوَ رَاكِعٌ يُرِيدُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كُلِّ حَالٍ

وَ سَأَلْتُ جَبْرَئِيلَ أَنْ يَسْتَعْفِيَ لِي عَنْ تَبْلِيغِ

ذَلِكَ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا اَلنَّاسُ

لِعِلْمِي بِقِلَّةِ اَلْمُتَّقِينَ وَ كَثْرَةِ اَلْمُنَافِقِينَ وَ

إِدْغَالِ اَلْآثِمِينَ وَ خَتْلِ اَلْمُسْتَهْزِءِينَ بِالْإِسْلاَمِ

ای مردم!

در بازگویی آنچه بر من رسیده، برای شما کوتاهی نکرده ام.

اکنون برایتان سبب نزول آیه را بیان میکنم:

بیگمان جبرئیل سه بار به سوی من آمد. از سوی «سلام»، همان

پروردگارم - که تنها او سلام است - فرمانی آورد

که در اینجا برخیزم و به هر سفیدپوست و سیاهپوستی اعلام کنم

که علی بن ابی طالب برادر، وصی و جانشین من است

و اوست امام پس از من.

جایگاه او نزد من، به سان هارون نزد موسی است. با این تفاوت که

دیگر پیامبری پس از من نخواهد بود

صاحب اختیار شما پس از خدا و رسول است.

و پروردگار متعال در این باره آیه ای از کتابش را فرستاده است:

بی گمان ولیّ و اختیاردار شما، خدا و پیامبر او و مؤمنانی هستند که

نماز به پا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند.

علی بن ابی طالب همان کسی است که نماز به پا داشت و هنگام

رکوع زکات پرداخت و پیوسته خداخواه است.

من از جبرئیل درخواست کردم که خدای سلام مرا از ابلاغ این

مأموریت به شما معاف کند.

زیرا از کمی پرهیزگاران و فزونی منافقان آگاهم و از دسیسۀ

ملامت گران و مکر مسخره کنندگان به اسلام اطلاع دارم

اَلَّذِينَ وَصَفَهُمُ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ <بِأَنَّهُمْ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ مٰا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ>

<وَ يَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اَللّٰهِ عَظِيمٌ>

وَ كَثْرَةِ أَذَاهُمْ لِي فِي غَيْرِ مَرَّةٍ حَتَّى سَمَّوْنِي أُذُناً

وَ زَعَمُوا أَنِّي كَذَلِكَ لِكَثْرَةِ مُلاَزَمَتِهِ إِيَّايَ وَ إِقْبَالِي عَلَيْهِ

حَتَّى أَنْزَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي ذَلِكَ قُرْآناً

<وَ مِنْهُمُ اَلَّذِينَ يُؤْذُونَ اَلنَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ> عَلَى اَلَّذِينَ يَزْعُمُونَ

أَنَّهُ أُذُنٌ <خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ> اَلْآيَةَ

وَ لَوْ شِئْتُ أَنْ أُسَمِّيَ بِأَسْمَائِهِمْ لَسَمَّيْتُ

وَ أَنْ أُومِيَ إِلَيْهِمْ بِأَعْيَانِهِمْ لَأَوْمَأْتُ وَ أَنْ أَدُلَّ عَلَيْهِمْ لَدَلَلْتُ

وَ لَكِنِّي وَ اَللَّهِ فِي أُمُورِهِمْ قَدْ تَكَرَّمْتُ

وَ كُلَّ ذَلِكَ لاَ يَرْضَى اَللَّهُ مِنِّي إِلاَّ أَنْ أُبَلِّغَ مَا أَنْزَلَ إِلَيَّ

ثُمَّ تَلاَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:

<يٰا أَيُّهَا اَلرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ> فِي عَلِيٍّ <وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا

بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اَللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ اَلنّٰاسِ>

همانان که خدا در کتابش چنین توصیفشان کرده است: «به زبان

چیزهایی می گویند که در دل بدان باور ندارند

و آن را سبک می شمارند، درحالیکه نزد خدا بزرگ و دشوار است.»

و از فراوانیِ آزار ایشان آگاهم که بارها مرا آزرده اند تا آنجا که مرا زودباور

نامیدند؛

به سبب همراهی همیشگی علی با من، گرایش من به او و تمایل و

پذیرش او از من

تا جایی که خدا در این باره آیه ای فرستاد:

و گروهی از آنان پیامبر را میآزارند و میگویند: او دهان بین و

زودباور است؛ بگو: آری، او شنوای سخن است، اما به سود شما، که

هم به خدا ایمان دارد و هم به مؤمنان باور.

اگر بخواهم میتوانم گویندگان این سخن را به نام معرفی کنم

و به شخص یکایکشان اشاره کنم و آنان را به همگان بشناسانم

اما به خدا سوگند با آنان بزرگوارانه رفتار می کنم و چیزی نمی گویم!

به هرحال خدا از من خشنود نمی شود؛ مگر آنکه مأموریت الهی را به شما برسانم.

سپس پیامبر آیه ای خواند: «ای پیامبر ما! آنچه از سوی پروردگارت

بر تو فرود آمده – دربارۀ علی - ابلاغ کن؛ وگرنه رسالتش را ادا

نکرده ای؛ خداوند تو را از آسیب مردمان نگاه خواهد داشت.

فَاعْلَمُوا مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

أَنَّ اَللَّهَ قَدْ نَصَبَهُ لَكُمْ وَلِيّاً وَ إِمَاماً

مُفْتَرَضاً طَاعَتُهُ عَلَى اَلْمُهَاجِرِينَ وَ اَلْأَنْصَارِ

وَ عَلَى اَلتَّابِعِينَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ

وَ عَلَى اَلْبَادِي وَ اَلْحَاضِرِ وَ عَلَى اَلْأَعْجَمِيِّ وَ اَلْعَرَبِيِّ

وَ اَلْحُرِّ وَ اَلْمَمْلُوكِ وَ اَلصَّغِيرِ وَ اَلْكَبِيرِ

وَ عَلَى اَلْأَبْيَضِ وَ اَلْأَسْوَدِ وَ عَلَى كُلِّ مُوَحِّدٍ

مَاضٍ حُكْمُهُ جَائِزٍ قَوْلُهُ نَافِذٍ أَمْرُهُ

مَلْعُونٌ مَنْ خَالَفَهُ مَرْحُومٌ مَنْ تَبِعَهُ

مُؤْمِنٌ مَنْ صَدَّقَهُ

فَقَدْ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ وَ لِمَنْ سَمِعَ مِنْهُ وَ أَطَاعَ لَهُ

ای مردم! بدانید

خدا او را سرپرست و امام شما قرار داده است

و فرمان بری از وی را بر مهاجران و انصار واجب دانسته است

و بر آنان که از ایشان به نیکی پیروی می کنند

و نیز بر صحراگرد و شهرنشین، عجم و عرب

و بر بنده و آزاد، خردسال و سالخورده

و بر سپید و سیاه و بر همۀ یکتاپرستان

حکمش قطعی است، سخنش پذیرفته است و فرمانش نافذ.

ناسازگار با او رانده شده است، همراه و موافق با وی در مهر و رحمت

و مؤمن کسی است که او را تصدیق کند

بی گمان خدا، سخن شنوایان از وی و فرمانبرانش را آمرزیده است.

مَعاشِرَالنّاسِ،

إِنَّهُ آخِرُ مَقَامٍ أَقُومُهُ فِي هَذَا اَلْمَشْهَدِ

فَاسْمَعُوا وَ أَطِيعُوا وَ اِنْقَادُوا لِأَمْرِ رَبِّكُمْ

فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ هُوَ مَوْلاَكُمْ وَ إِلَهُكُمْ

ثُمَّ مِنْ دُونِهِ مُحَمَّدٌ وَلِيُّكُمُ اَلْقَائِمُ اَلْمُخَاطِبُ

لَكُمْ

ثُمَّ مِنْ بَعْدِي عَلِيٌّ وَلِيُّكُمْ وَ إِمَامُكُمْ بِأَمْرِ رَبِّكُمْ

ثُمَّ اَلْإِمَامَةُ فِي ذُرِّيَّتِي مِنْ وُلْدِهِ إِلَى يَوْمِ تَلْقَوْنَ

اَللَّهَ وَ رَسُولَهُ

لاَ حَلاَلَ إِلاَّ مَا أَحَلَّهُ اَللَّهُ وَ لاَ حَرَامَ إِلاَّ مَا حَرَّمَهُ

اَللَّهُ

عَرَّفَنِي اَلْحَلاَلَ وَ اَلْحَرَامَ وَ أَنَا أَفْضَيْتُ لِمَا

عَلَّمَنِي رَبِّي مِنْ كِتَابِهِ وَ حَلاَلِهِ وَ حَرَامِهِ إِلَيْهِ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

مَا مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ وَ قَدْ أَحْصَاهُ اَللَّهُ فِيَّ

وَ كُلُّ عِلْمٍ عَلِمْتُ فَقَدْ أَحْصَيْتُهُ فِي إِمَامِ

اَلْمُتَّقِينَ

وَ مَا مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ عَلَّمْتُهُ عَلِيّاً

وَ هُوَ اَلْإِمَامُ اَلْمُبِينُ

ای توده های مردمان!

این آخرین بار است که در چنین جمعی ایستاده ام!

پس سخنم را بشنوید، از من پیروی کنید و مطیع پروردگارتان باشید!

چراکه خدای بلندمرتبه صاحب اختیار و معبودتان است

و پس از او، ولیّ شما فرستادۀ اوست که حال در برابرتان با شما سخن میگوید

و پس از من، به فرمان خدایتان، علی سرپرست شما و امامتان است.

آنگاه امامت نوادگانم از نسل علی است تا برپایی رستاخیز که با خدا و پیامبرش دیدار کنید.

روا نیست، جز آنچه خدا روا بدارد، و ناروایی نیست جز آنچه خدا

ناروا دانسته است

خدای بلندمرتبه هر شایسته و ناشایستهای را به من شناسانده

است و من نیز هرآنچه خدا از کتابش و حلال و حرام آن، به من

آموخته، به علی آموخته ام.

ای مردمان!

دانشی نیست، مگر اینکه خدا آن را در جان من گرد آورده

و من نیز هرآنچه از دانش اندوخته ام، در جان پیشوای پرهیزگاران،

علی، نهاده ام.

هیچ دانشی نیست، مگر اینکه آن را به علی آموخته ام

و علی پیشوای روشن گر است

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

لاَ تَضِلُّوا عَنْهُ وَ لاَ تَنْفِرُوا مِنْهُ

وَ لاَ تَسْتَكْبِرُوا [وَ لاَ تَسْتَنْكِفُوا] مِنْ وَلاَيَتِهِ

<فَهُوَ اَلَّذِي يَهْدِي إِلَى اَلْحَقِّ> وَ يَعْمَلُ بِهِ

وَ يُزْهِقُ اَلْبَاطِلَ وَ يَنْهَى عَنْهُ

وَ لاَ تَأْخُذُهُ فِي اَللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ

ثُمَّ إِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ

وَ هُوَ اَلَّذِي فَدَى رَسُولَهُ بِنَفْسِهِ

وَ هُوَ اَلَّذِي كَانَ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ وَ لاَ أَحَدَ يَعْبُدُ اَللَّهَ مَعَ رَسُولِهِ مِنَ اَلرِّجَالِ

غَيْرُهُ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

فَضِّلُوهُ فَقَدْ فَضَّلَهُ اَللَّهُ

وَ اِقْبَلُوهُ فَقَدْ نَصَبَهُ اَللَّهُ

ای مردم!

از علی بازنگردید و از وی دور نشوید

و از ولایتش خودداری نورزید

چراکه تنها اوست که به درستی و راستی میخواند و خود نیز بدان

پای بند است

نادرستی را از بین میبرد و از آن بازمی دارد

و در راه خدا نکوهش سرزنش گران در او اثری ندارد

نخستین کسی است که به خدا و پیامبرش ایمان آورد

اوست کسی که با جان خویش فدایی رسول خدا شد

اوست کسی که همواره با رسول خدا بود، زمانی که پیامبر در

خداپرستی هیچ همراهی نداشت

ای مردم!

او را بر دیگران برتری دهید، که خدا وی را برتر از همه دانسته است

و او را بپذیرید، که خدا وی را تعیین کرده است

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّهُ إِمَامٌ مِنَ اَللَّهِ

وَ لَنْ يَتُوبَ اَللَّهُ عَلَى أَحَدٍ أَنْكَرَ وَلاَيَتَهُ وَ لَنْ يَغْفِرَ اَللَّهُ لَهُ

حَتْماً عَلَى اَللَّهِ أَنْ يَفْعَلَ ذَلِكَ بِمَنْ خَالَفَ أَمْرَهُ فِيهِ

وَ أَنْ يُعَذِّبَهُ عَذَاباً شَدِيداً نُكْراً أَبَدَ اَلْآبَادِ وَ دَهْرَ اَلدُّهُورِ

فَاحْذَرُوا أَنْ تُخَالِفُوهُ

فَتَصْلَوْا < نَاراً وَقُودُهَا اَلنّٰاسُ وَ اَلْحِجٰارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكٰافِرِينَ>

ای مردم

او پیشوای شما از جانب خداست

از اینرو خدا هرگز توبۀ کسی را که ولایتش را انکار کرده، نمی پذیرد و

او را هرگز نمی آمرزد!

این قانون قطعی خداست که با مخالف فرمان خود درباره علی

چنین میکند

و بی گمان او را با عذابی دشوار، پایدار و جاودان مجازات خواهد کرد

مبادا او را نافرمانی کنید!

وگرنه وارد آتشی خواهید شد که آتش گیره اش مردمان اند و سنگ ها

و برای حق ستیزان فراهم آمده است!

خدا هرگز توبه کسی را ولایتش را انکار کرده نمی پذیرد و او را هرگز نمی آمرزد!

أَيُّهَا اَلنَّاسُ

بِي وَ اَللَّهِ بُشِّرَ اَلْأَوَّلُونَ مِنَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلْمُرْسَلِينَ

وَ أَنَا خَاتَمُ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ اَلْمُرْسَلِينَ وَ اَلْحُجَّةُ عَلَى

جَمِيعِ اَلْمَخْلُوقِينَ مِنْ أَهْلِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ

فَمَنْ شَكَّ فِي ذَلِكَ فَهُوَ كَافِرٌ كُفْرَ [اَلْجَاهِلِيَّةِ]

اَلْأُولَى

وَ مَنْ شَكَّ فِي شَيْءٍ مِنْ قَوْلِي هَذَا فَقَدْ شَكَّ فِي

اَلْكُلِّ مِنْهُ

وَ مَنْ شَکَّ فی واحِدٍ مِنَ الْأَئمَّةِ فَقَدْ شَکَّ فِی

الْکُلِّ مِنْهُمْ،

وَ اَلشَّاكُّ فِي ذَلِكَ فَلَهُ اَلنَّارُ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

حَبَانِي اَللَّهُ بِهَذِهِ اَلْفَضِيلَةِ مَنّاً مِنْهُ عَلَيَّ وَ

إِحْسَاناً مِنْهُ إِلَيَّ

<وَ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ لَهُ اَلْحَمْدُ> مِنِّي أَبَدَ اَلْآبِدِينَ وَ دَهْرَ

اَلدَّاهِرِينَ عَلَى كُلِّ حَالٍ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

فَضِّلُوا عَلِيّاً فَإِنَّهُ أَفْضَلُ اَلنَّاسِ بَعْدِي مِنْ ذَكَرٍ

وَ أُنْثَى

بِنَا أَنْزَلَ اَللَّهُ اَلرِّزْقَ وَ بَقِيَ اَلْخَلْقُ

مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَغْضُوبٌ مَغْضُوبٌ مَنْ رَدَّ عَلَيَّ

قَوْلِي هَذَا وَ لَمْ يُوَافِقْهُ

ای مردمان!

به خدا قسم، پیامبران پیشین به آمدنم مژده داده اند!

و پایان بخش همۀ پیامبران منم و من برهان خدایم بر همۀ

آفریدگان آسمانی و زمینی!

آنکس که در این حقیقت تردید کند، به کفر جاهلیّتِ نخستین

درآمده است

تردید در سخنان امروزم، همتراز تردید در همۀ آن چیزی است که بر

من نازل شده است

و هرآن که در امامت یکی از امامان تردید ورزد، بی گمان به همۀ

آنان بیباور شده است

و هرکس در حقّانیّت ما تردید کند، جایگاهش آتش است!

ای توده ها!

خدای والامرتبه با پیشکش این برتری بر من منت نهاد و احسان و

لطف روا داشت

و نیست خداوندگاری جز او، ستایش من تنها از آنِ اوست، همواره تا

ابد، در همۀ روزگاران و در هر حال و مقامی!

ای مردم!

علی را از همگان برتر بدانید؛ چراکه او بیگمان برترین مردم پس از

من است، در میان مردان و زنان

به واسطۀ ماست که به آفریدگان روزی میرسد و آفرینش پایدار

است

از رحمت خدا مطرود و به دور است و غضبشدۀ اوست، هرآن کس

که این گفته را نپذیرد و با آن همراه نباشد!

أَلاَ إِنَّ جَبْرَئِيلَ خَبَّرَنِي عَنِ اَللَّهِ تَعَالَى بِذَلِكَ وَ

يَقُولُ:

«مَنْ عَادَى عَلِيّاً وَ لَمْ يَتَوَلَّهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَتِي وَ

غَضَبِي»

فَ- <لْتَنْظُرْ نَفْسٌ مٰا قَدَّمَتْ لِغَدٍ>

<وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ> أَنْ تُخَالِفُوهُ <فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ

ثُبُوتِهٰا>

<إِنَّ اَللّٰهَ خَبِيرٌ بِمٰا تَعْمَلُونَ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّهُ جَنْبُ اَللَّهِ اَلَّذِي ذَكَرَ فِي كِتَابِهِ فَقَالَ تَعَالَى:

<أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يٰا حَسْرَتىٰ عَلىٰ مٰا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ

اَللّٰهِ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

تَدَبَّرُوا اَلْقُرْآنَ وَ اِفْهَمُوا آيَاتِهِ

وَ اُنْظُرُوا إِلَى مُحْكَمَاتِهِ

وَ لاَ تَتَّبِعُوا مُتَشَابِهَهُ

فَوَ اَللَّهِ لَنْ يُبَيِّنَ لَكُمْ زَوَاجِرَهُ

وَ لاَ يُوَضِّحُ لَكُمْ تَفْسِيرَهُ إِلاَّ اَلَّذِي أَنَا آخِذٌ بِيَدِهِ

وَ مُصْعِدُهُ إِلَيَّ وَ شَائِلٌ بِعَضُدِهِ

وَ مُعْلِمُكُمْ أَنَّ

بدانید که این سخن را جبرئیل از سوی خدای متعال برایم آورد:

هر آنکه با علی دشمنی ورزد و بر ولایتش گردن ننهد، نفرت و خشم

من بر او باد!

پس هرکس بنگرد که برای فردا (آخرت) چه پیش می فرستد

تقوا بورزید و از ناسازگاری با علی بپرهیزید؛ مباد که گام هایتان پس

از استواری بلغزد.

بی گمان خدا به هرآنچه می کنید آگاه است.

ای مردمان!

علی همان محضر خداست که در کتاب گران مایه اش از او یاد کرده:

«تا آنکه مبادا کسی در روز رستخیز گوید: افسوس که دربارۀ محضر

خدا (علی) کوتاهی کردم!»

ای مردم!

در قرآن بیندیشید و به فهم آیاتش بپردازید

به آیات "مُحکَمات" و روشنش توجه کنید

و در پی آیات "متشابه" و ابهام آمیز نروید

به خدا سوگند هیچکس باطن قرآن را تبیین نمی کند

و تفسیرش را برایتان هویدا نمی کند، مگر همین کس که هم اکنون

دستش در دست من است

و دست و بازویش را گرفته و بالا آورده ام!

شما را آگاه می کنم که:

مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاَهُ

وَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَخِي وَ وَصِيِّي وَ مُوَالاَتُهُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْزَلَهَا عَلَيَّ

هرکس من مولای اویم، این علی مولای اوست

و او علی بن ابی طالب، برادر و وصیّ من است؛ و حکم ولایت او از

جانب خداست که بر من فرستاده است!

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ عَلِيّاً وَ اَلطَّيِّبِينَ مِنْ وُلْدِي هُمُ اَلثَّقَلُ اَلْأَصْغَرُ

وَ اَلْقُرْآنُ اَلثَّقَلُ اَلْأَكْبَرُ

فَكُلُّ وَاحِدٍ مُنْبِئٌ عَنْ صَاحِبِهِ وَ مُوَافِقٌ لَهُ

لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ اَلْحَوْضَ

هُمْ أُمَنَاءُ اَللَّهِ فِي خَلْقِهِ وَ حُكَمَاؤُهُ فِي أَرْضِهِ

أَلاَ وَ قَدْ أَدَّيْتُ

أَلاَ وَ قَدْ بَلَّغْتُ

أَلاَ وَ قَدْ أَسْمَعْتُ

أَلاَ وَ قَدْ أَوْضَحْتُ

أَلاَ وَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ وَ أَنَا قُلْتُ عَنِ اَللَّهِ

عَزَّ وَ جَلَّ

أَلاَ إِنَّهُ لَيْسَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ غَيْرَ أَخِي هَذَا

وَ لاَ تَحِلُّ إِمْرَةُ اَلْمُؤْمِنِينَ بَعْدِي لِأَحَدٍ غَيْرِهِ

ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَى عَضُدِهِ فَرَفَعَهُ وَ كَانَ مُنْذُ

أَوَّلِ مَا صَعِدَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ

آلِهِ شَالَ عَلِيّاً حَتَّى صَارَتْ رِجْلُهُ مَعَ رُكْبَةِ رَسُولِ

اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثُمَّ قَالَ:

ای مردم!

بی گمان علی و فرزندان پاکم از نسل او پدیدۀ گران سنگ کوچک ترِ

منند

و قرآن یادگار گران سنگِ بزرگ ترم.

هریک از این دو از دیگر همراه خود خبر می دهد و آن را تأیید

می کند

این دو هرگز از هم جدا نمی شوند تا آنکه در کنار کوثرِ بهشت بر

من وارد شوند.

ایشان امینان الهی در میان آفریدگان اویند و فرمان روایان او در

زمین.

آگاه باشید که من مأموریتم را به انجام رساندم!

آگاه باشید که من پیام خدا را ابلاغ کردم!

آگاه باشید که من به گوشتان رساندم!

آگاه باشید که من به روشنی گفتم!

آگاه باشید که بی گمان خدا گفت و من از سوی او سخن گفتم!

بدانید امیر مؤمنان کسی جز این برادرم نیست و نخواهد بود!

هشدار که امیری بر مؤمنان، پس از من جز برای وی روا نیست!

سپس رسول گرامی دست مبارک خود را پیش برد و بازوى على (علیه السلام) را گرفت و بلند کرد تا جایی كه پاهاى وی در موازات زانوى پيامبر قرار گرفت. آنگاه فرمود:

[مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

مَنْ اَوْلی بِکُمْ مِنْ اَنْفُسِکُمْ؟

قالوا: الله و رَسُولُهُ.

فَقالَ: اَلا من کُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلی مَوْلاهُ،

اللهمَّ والِ مَنْ والاهُ

و عادِ مَنْ عاداهُ

وَانْصُرْمَنْ نَصَرَهُ

واخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ.]

مَعاشِرَالنّاسِ،

هَذَا عَلِيٌّ أَخِي وَ وَصِيِّي وَ وَاعِي عِلْمِي وَ

خَلِيفَتِي عَلَى أُمَّتِي وَ عَلَى تَفْسِيرِ كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ

وَ جَلَّ

وَ اَلدَّاعِي إِلَيْهِ

وَ اَلْعَامِلُ بِمَا يَرْضَاهُ

وَ اَلْمُحَارِبُ لِأَعْدَائِهِ

وَ اَلْمُوَالِي عَلَى طَاعَتِهِ

وَ اَلنَّاهِي عَنْ مَعْصِيَتِهِ

خَلِيفَةُ رَسُولِ اَللَّهِ وَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْإِمَامُ اَلْهَادِي

وَ قَاتِلُ اَلنَّاكِثِينَ وَ اَلْقَاسِطِينَ وَ اَلْمَارِقِينَ بِأَمْرِ اَللَّهِ

[ای مردم!

چه کسی برای ولایت بر شما از خودتان سزاوارتر است؟

گفتند: خدا و پیامبرش

پس فرمود: بدانید هرکه من مولای اویم، این علی مولای اوست!

خدایا! دوست بدار کسی را که ولایتش را بپذیرد

و دشمن باش با کسی که با او دشمنی ورزد

و یاری ده کسی را که او را یاری دهد

و رها کن کسی را که او را رها کند!]

ای مردمان!

این علی برادر، وصیّ و جامِ نگهدارندۀ دانش من است و جانشین

من بر امّتم و در تفسیر کتاب خدای جلیل

و جانشینم در دعوت مردم به خدا

همان میکند که رضای حق در آن است

ستیزنده با دشمنان خداست

درپی فرمانبرداری از او است

و از نافرمانی خدا بازمیدارد.

اوست جانشین رسول خدا، امیر مؤمنان و پیشوای هدایتگر

و کسی که به فرمان خدا با پیمانشکنان، ستم پیشگان و

بیرون رفتگان از دین می جنگد.

أَقُولُ <وَ مٰا يُبَدَّلُ اَلْقَوْلُ لَدَيَّ> بِأَمْرِ رَبِّي

أَقُولُ اَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاَهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ

وَ اِلْعَنْ مَنْ أَنْكَرَهُ

وَ اِغْضَبْ عَلَى مَنْ جَحَدَ حَقَّهُ

اَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَنْزَلْتَ عَلَيَّ أَنَّ اَلْإِمَامَةَ بَعْدِي لِعَلِيٍّ وَلِيِّكَ

عِنْدَ تِبْيَانِي ذَلِكَ وَ نَصْبِي إِيَّاهُ بِمَا أَكْمَلْتَ لِعِبَادِكَ مِنْ دِينِهِمْ وَ أَتْمَمْتَ

عَلَيْهِمْ بِنِعْمَتِكَ

وَ رَضِيتَ لَهُمُ اَلْإِسْلاَمَ دِيناً

فَقُلْتَ <وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ اَلْإِسْلاٰمِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنَ

اَلْخٰاسِرِينَ>

اَللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ كَفَى بِكَ شَهِيداً أَنِّي قَدْ بَلَّغْتُ

به فرمان پروردگارم می گویم و سخنم تغییر نخواهد یافت!

میگویم: خدایا! دوست دارانش را دوست بدار و با دشمنانش دشمنی ورز.

منکرانش را از رحمت خود دور کن!

و کسی که حقش را انکار کند، گرفتار خشمت کن!

خدایا! تو حکم کردی که امامت پس از من برای ولیّ تو علی باشد.

تو خواستی که این را تبیین کنم و او را نصب کنم، و می خواستی که دین بندگانت را کامل کنی و نعمتت را بر آنان تمام کنی و رضایت دهی که اسلام دینشان باشد.

از ای نرو گفتی: «هرکس جز اسلام دینی بجوید، هرگز از او پذیرفته

نمیشود و در آخرت از زیانکاران خواهد بود.»

خدایا! تو را گواه میگیرم که پیامت را به مردم رساندم.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّمَا أَكْمَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ دِينَكُمْ بِإِمَامَتِهِ

فَمَنْ لَمْ يَأْتَمَّ بِهِ وَ بِمَنْ يَقُومُ مَقَامَهُ مِنْ وُلْدِي

مِنْ صُلْبِهِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ وَ اَلْعَرْضِ عَلَى اَللَّهِ

عَزَّ وَ جَلَّ

فَ <أُولٰئِكَ اَلَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمٰالُهُمْ> <وَ

فِي اَلنّٰارِ هُمْ فِيهٰا خٰالِدُونَ>

<لاٰ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ اَلْعَذٰابُ وَ لاٰ هُمْ يُنْظَرُونَ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

هَذَا عَلِيٌّ

أَنْصَرُكُمْ لِي وَ أَحَقُّكُمْ بِي

وَ أَقْرَبُكُمْ إِلَيَّ وَ أَعَزُّكُمْ عَلَيَّ

وَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنَا عَنْهُ رَاضِيَانِ

وَ مَا نَزَلَتْ آيَةُ رِضًى إِلاَّ فِيهِ

وَ مَا خَاطَبَ اَللَّهُ <اَلَّذِينَ آمَنُوا> إِلاَّ بَدَأَ بِهِ

وَ لاَ نَزَلَتْ آيَةُ مَدْحٍ فِي اَلْقُرْآنِ إِلاَّ فِيهِ

وَ لاَ شَهِدَ بِالْجَنَّةِ فِي <هَلْ أَتىٰ عَلَى اَلْإِنْسٰانِ> إِلاَّ لَهُ

وَ لاَ أَنْزَلَهَا فِي سِوَاهُ وَ لاَ مَدَحَ بِهَا غَيْرَهُ

ای توده های مردم!

خدای والا دین تان را تنها با امامت علی کامل ساخت

بنابراین، آنان که امامتش را نپذیرند نیز ولایت جانشینان وی را که از

نسل اویند و تا روز بازپسین و ملاقات خدا امامت خواهند داشت

در دو جهان، اعمالشان پوچ و نابود می شود و در آتش دوزخ

جاودان خواهند ماند

به گونه ای که نه از عذابشان کاسته می شود و نه بدان ها مهلتی داده

خواهد شد.

ای همدمان!

این علی است

یاری کننده تر از همه تان برای من و سزاوارتر از شما به من است

و نزدیک تر و گران مایه تر از همۀ شما به من

هم خدای والارتبه از او راضی است و هم من

همۀ آیات رضامندی خدا تنها دربارۀ اوست

و هرگز خدا به مؤمنان خطاب نکرده، مگر اینکه با او آغاز کرده است

اگر در آیه ای کسی را ستوده، تنها او را ستوده است

اینک ه خدا در سورۀ «انسان» بر بهشت گواهی داده، فقط برای اوست

و این سوره را برای غیر او نفرستاده و با آن، کسی دیگر جز او را نستوده است

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

هُوَ نَاصِرُ دِينِ اَللَّهِ

وَ اَلْمُجَادِلُ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ

وَ هُوَ اَلتَّقِيُّ اَلنَّقِيُّ اَلْهَادِي اَلْمَهْدِيُّ

نَبِيُّكُمْ خَيْرُ نَبِيٍّ وَ وَصِيُّكُمْ خَيْرُ وَصِيٍّ وَ بَنُوهُ

خَيْرُ اَلْأَوْصِيَاءِ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

ذُرِّيَّةُ كُلِّ نَبِيٍّ مِنْ صُلْبِهِ وَ ذُرِّيَّتِي مِنْ صُلْبِ عَلِيٍّ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ إِبْلِيسَ أَخْرَجَ آدَمَ مِنَ اَلْجَنَّةِ بِالْحَسَدِ

فَلاَ تَحْسُدُوهُ فَتَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَ تَزِلَّ أَقْدَامُكُمْ

فَإِنَّ آدَمَ أُهْبِطَ إِلَى اَلْأَرْضِ لِخَطِيئَةٍ وَاحِدَةٍ وَ هُوَ

صَفْوَةُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ

وَ كَيْفَ بِكُمْ وَ أَنْتُمْ أَنْتُمْ وَ مِنْكُمْ أَعْدَاءُ اَللَّهِ

إِنَّهُ لاَ يُبْغِضُ عَلِيّاً إِلاَّ شَقِيٌّ

وَ لاَ يَتَوَالَى عَلِيّاً إِلاَّ تَقِيٌّ

وَ لاَ يُؤْمِنُ بِهِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ مُخْلِصٌ

وَ فِي عَلِيٍّ وَ اَللَّهِ نَزَلَتْ سُورَةُ <وَ اَلْعَصْرِ>

<بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ. وَ اَلْعَصْرِ إِنَّ اَلْإِنْسٰانَ

لَفِي خُسْر> [إِلاّ عَلیّاً الّذی آمَنَ وَ رَضِی بِالْحَقِّ

وَالصَّبْرِ]. إِلَى آخِرِهَا

ای همدمان!

علی یاریگر دین خداست

و حامی پیامبرش

او پارسایی پرهیزگار است و راهنمایی راه یافته.

پیامبرتان برترین پیامبر، وصیّ او بهترین وصی و فرزندانش برترین اوصیایند.

ای مردمان!

ادامۀ نسل هر پیامبری از تبار اوست، ولی فرزندان من از دودمان

امیر مؤمنان علی اند.

ای مردم!

بی گمان ابلیس از سر حسادت، آدم را از بهشت بیرون بُرد

پس به علی حسادت نورزید، که اعمالتان نابود می شود و به لغزش

و گمراهی می افتید

آدم تنها با یک خطا از جایگاه بهشتی اش به زمین آمد، با آن که

برگزیدۀ خدا بود

پس بر شما چه خواهد رفت که شما شمایید و دشمنان خدا در

میانتان هستند!

آگاه باشید که جز شخص پلید، کینۀ علی را به دل نمی گیرد

و جز پرهیزگار، به او محبت نمی ورزد

و جز مؤمن بی آلایش به او ایمان نمی آورد!

به خدا سوگند سورۀ "والعصر" دربارۀ او است:

«به نام خدای مهربان مهرورز. قسم به زمان که انسان در زیان

است.» مگر علی که ایمان آورده و به درستی و شکیبایی آراسته است.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

قَدِ اِسْتَشْهَدْتُ اَللَّهَ وَ بَلَّغْتُكُمْ رِسَالَتِي <وَ مٰا

عَلَى اَلرَّسُولِ إِلاَّ اَلْبَلاٰغُ اَلْمُبِينُ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

<اِتَّقُوا اَللّٰهَ حَقَّ تُقٰاتِهِ وَ لاٰ تَمُوتُنَّ إِلاّٰ وَ

أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

<آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اَلنُّورِ> اَلَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ <مِنْ

قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهٰا عَلىٰ أَدْبٰارِهٰا> [أَوْ

نَلْعَنَهُمْ کَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ]

[بالله ما عَنی بِهذِهِ الْآیَةِ إِلاَّ قَوْماً مِنْ أَصْحابی

أَعْرِفُهُمْ بِأَسْمائِهِمْ وَأَنْسابِهِمْ، وَقَدْ أُمِرْتُ

بِالصَّفْحِ عَنْهُمْ فَلْیَعْمَلْ کُلُّ امْرِئٍ عَلی ما یَجِدُ

لِعَلِیٍّ فی قَلْبِهِ مِنَ الْحُبِّ وَالْبُغْضِ.]

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

اَلنُّورُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِيَّ مَسْلُوكٌ ثُمَّ فِي عَلِيٍّ

ثُمَّ فِي اَلنَّسْلِ مِنْهُ إِلَى اَلْقَائِمِ اَلْمَهْدِيِّ اَلَّذِي

يَأْخُذُ بِحَقِّ اَللَّهِ وَ بِكُلِّ حَقٍّ هُوَ لَنَا

لِأَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ جَعَلَنَا حُجَّةً عَلَى

اَلْمُقَصِّرِينَ وَ اَلْمُعَانِدِينَ وَ اَلْمُخَالِفِينَ وَ

اَلْخَائِنِينَ وَ اَلْآثِمِينَ وَ اَلظَّالِمِينَ مِنْ جَمِيعِ

اَلْعَالَمِينَ

ای مردم!

خدا را گواه گرفتم و پیام او را به شما رسانیدم. و فرستاده وظیفه ای

جز بیان و ابلاغ روشن ندارد.

ای مردمان!

از خدا همانگونه که شایستۀ اوست پروا کنید و جز بر دین اسلام از

دنیا نروید

ای مردم!

به خدا و رسول و نور همراهش ایمان آورید، پیش از آنکه چهره ها

را تباه و واژگونه کنیم یا همانند اصحاب روز شنبه [یهودیان

نیرنگباز] رانده شوند.

[به خدا سوگند، مقصود این آیه جز گروهی از صحابه نیست که

آن ها را با نام و نَسَب می شناسم، اما مأمور به پرده پوشی شده ام.

پس هرکس چنان رفتار کند که سازگار با حب یا بغض علی در دل

اوست.]

ای مردم!

نوری از خدای متعال در من نهاده شده، سپس در جان علی قرار

گرفته است

سپس در نسل او تا امام قائم، مهدی، که حقّ خدا و هر حقّ مربوط

به ما را می ستاند

چراکه خدای بلندمرتبه ما را حجتی قرار داده است بر مقصّران،

ستیزه گران، ناسازگاران، خائنان، گنه کاران و ستم پیشگان در میان

همۀ جهانیان.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

أُنْذِرُكُمْ أَنِّي رَسُولُ اَللَّهِ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِيَ اَلرُّسُلُ

أَ فَإِنْ مِتُّ أَوْ قُتِلْتُ اِنْقَلَبْتُمْ عَلىٰ أَعْقٰابِكُمْ

<وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اَللّٰهَ شَيْئاً وَ

سَيَجْزِي اَللّٰهُ اَلشّٰاكِرِينَ>

أَلاَ وَ إِنَّ عَلِيّاً هُوَ اَلْمَوْصُوفُ بِالصَّبْرِ وَ اَلشُّكْرِ ثُمَّ

مِنْ بَعْدِهِ وُلْدِي مِنْ صُلْبِهِ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

لاَ تَمُنُّوا عَلَى اَللَّهِ إِسْلاَمَكُمْ فَيَسْخَطَ عَلَيْكُمْ وَ

يُصِيبَكُمْ بِعَذٰابٍ مِنْ عِنْدِهِ

إِنَّهُ لَبِالْمِرْصَادِ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّهُ سَيَكُونُ مِنْ بَعْدِي <أَئِمَّةٌ يَدْعُونَ

إِلَى اَلنّٰارِ وَ يَوْمَ اَلْقِيٰامَةِ لاٰ يُنْصَرُونَ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ اَللَّهَ وَ أَنَا بَرِيئَانِ مِنْهُمْ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّهُمْ وَ أَنْصَارُهُمْ وَ أَتْبَاعُهُمْ وَ أَشْيَاعُهُمْ <فِي اَلدَّرْكِ

اَلْأَسْفَلِ مِنَ اَلنّٰار> <وَ لَبِئْسَ مَثْوَى اَلْمُتَكَبِّرِينَ>

أَلاَ إِنَّهُمْ أَصْحَابُ اَلصَّحِيفَةِ فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ فِي

صَحِيفَتِهِ -

(قَالَ فَذَهَبَ عَلَى اَلنَّاسِ إِلاَّ شِرْذِمَةً مِنْهُمْ أَمْرُ

اَلصَّحِيفَةِ )

ای مردمان!

هشدارتان می دهم: من پیامبر خدایم که پیش از من نیز رسولانی بوده اند

آیا اگر از دنیا بروم یا کشته شوم، به راه و رسم گذشتگانتان بازمی گردید؟!

«و هرکس به گذشته اش بازگردد، آسیبی به خدا نخواهد رساند و

خدا شاکران صبور را پاداش خواهد داد.»

بدانید که صبر و شکر ویژگی علی است و ویژگی فرزندانم از نسل او.

ای مردم!

اسلام تان را بر خدا منت نگذارید که خشمش شامل حالتان می شود و

به عذاب خود مبتلایتان می سازد

بی گمان پروردگارتان در کمین گاه است

ای مردم!

بهزودی پس از من پیشوایانی خواهند آمد که شما را به سوی آتش

فرا می خوانند و در روز رستاخیز تنها و بی یاور خواهند ماند.

ای مردمان!

بی گمان خدا و من از آنان بیزاریم

ای مردم!

آنان و یاران، پیروان و رهروانشان در پست ترین جای دوزخ اند، که

چه بد جایگاهی است برای متکبران!

بدانید آنان اصحاب صحیفه اند؛ [پیمان بسته اند که نگذارند پس از

من خلافت به علی برسد.] پس مراقب پیمانی که می بندید، باشید.

(امام باقر (علیه السلام) اینجا فرمود: جز گروهی اندک، همه موضوع صحیفه

را فراموش کردند.)

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنِّي أَدَعُهَا إِمَامَةً وَ وِرَاثَةً فِي عَقِبِي إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ

وَ قَدْ بَلَّغْتُ مَا أُمِرْتُ بِتَبْلِيغِهِ

حُجَّةً عَلَى كُلِّ حَاضِرٍ وَ غَائِبٍ

وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ يَشْهَدْ

وُلِدَ أَوْ لَمْ يُولَدْ

فَلْيُبَلِّغِ اَلْحَاضِرُ اَلْغَائِبَ

وَ اَلْوَالِدُ اَلْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ

وَ سَيَجْعَلُونَهَا مُلْكاً وَ اِغْتِصَاباً

أَلاَ لَعَنَ اَللَّهُ اَلْغَاصِبِينَ وَ اَلْمُغْتَصِبِينَ

وَ عِنْدَهَا < سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ اَلثَّقَلاٰنِ> فَ- <يُرْسَلُ عَلَيْكُمٰا شُوٰاظٌ مِنْ نٰارٍ وَ نُحٰاسٌ

فَلاٰ تَنْتَصِرٰانِ>

ای توده های مردم!

من میراث امامت را تا قیامت در میان نوادگان خویش قرار می دهم

اکنون من آنچه را که به رساندنش مأمور بودم، ابلاغ کردم

تا حجتی باشد بر همۀ کسانی که این جایند و کسانی که اینجا

نیستند

و بر همۀ کسانی که شاهد این سخنان بوده اند یا نبوده اند

و بر آنان که اکنون هستند یا هنوز به دنیا نیامده اند

باید این سخنان را برای کسانی که اینجا نبودند نیز گزارش کنید

و پدران برای فرزندانشان روایت کنند تا روز قیامت.

به زودی پس از من امامت را با پادشاهی جابه جا و آن را غصب می کنند.

خدا این غاصبان را لعنت کند و از رحمت خویش دور گرداند!

آیه است که: ای جنیان و آدمیان، به زودی به حسابتان خواهم

پرداخت. و در آن هنگام، خدا شعله های آتش و مس گداخته را

بر سر شما جن و انس خواهد ریخت؛ آن جاست که دیگر یاری

نخواهید شد.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَكُنْ يَذَرُكُمْ عَلىٰ مٰا أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيزَ اَلْخَبِيثَ

مِنَ اَلطَّيِّبِ

<وَ مٰا كٰانَ اَللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى اَلْغَيْبِ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّهُ مَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ وَ اَللَّهُ مُهْلِكُهَا بِتَكْذِيبِهَا وَ كَذَلِكَ يُهْلِكُ اَلْقُرَى <وَ هِيَ

ظٰالِمَةٌ> كَمَا ذَكَرَ اَللَّهُ تَعَالَى

{وَ مُمَلِّکُهَا الْإِمامَ الْمَهْدِی}

وَ هَذَا عَلِيٌّ إِمَامُكُمْ وَ وَلِيُّكُمْ وَ هُوَ مَوَاعِيدُ اَللَّهِ

وَ اَللَّهُ يُصَدِّقُ مَا وَعَدَهُ

ای مردمان!

بی گمان خدای بلندمرتبه شما را وانخواهد گذاشت تا این که ناپاک

را از پاک جدا سازد.

و خدا نمی خواهد شما را از این پنهان ها آگاه گرداند.

ای مردم!

بی گمان او همۀ سرزمین های اهل تکذیب را پیش از روز رستاخیز

نابود خواهد کرد و همچنین سرزمین های ستمگر را نابود خواهد

کرد. و این چنین خدا از آن یاد کرده است.

{و آنها را [برای نوسازی] به امام مهدی خواهد سپرد.}

و این علی امام و ولیّ شماست و او از وعده های خداست

و خدا وعدۀ خود را به انجام خواهد رساند.

علی امام و ولی شماست و او از وعده های خداست

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

<قَدْ ضَلَّ قَبْلَكُمْ أَكْثَرُ اَلْأَوَّلِينَ>

وَ اَللَّهُ لَقَدْ أَهْلَكَ اَلْأَوَّلِينَ وَ هُوَ مُهْلِكُ اَلْآخِرِينَ

قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: <أَ لَمْ نُهْلِكِ اَلْأَوَّلِينَ. `ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ

اَلْآخِرِينَ. كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ. `وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ

لِلْمُكَذِّبِينَ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ اَللَّهَ قَدْ أَمَرَنِي وَ نَهَانِي

وَ قَدْ أَمَرْتُ عَلِيّاً وَ نَهَيْتُهُ فَعَلِمَ اَلْأَمْرَ وَ اَلنَّهْيَ مِنْ

رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ

فَاسْمَعُوا لِأَمْرِهِ تَسْلَمُوا

وَ أَطِيعُوا تَهْتَدُوا

وَ اِنْتَهُوا لِنَهْيِهِ تَرْشُدُوا

وَ صَيِّرُوا إِلَى مُرَادِهِ وَ لاَ تَتَفَرَّقُ بِكُمُ اَلسُّبُلُ عَنْ

سَبِيلِهِ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

أَنَا صِرَاطُ اَللَّهِ اَلْمُسْتَقِيمُ اَلَّذِي أَمَرَكُمْ بِاتِّبَاعِهِ

ثُمَّ عَلِيٌّ مِنْ بَعْدِي ثُمَّ وُلْدِي مِنْ صُلْبِهِ <أَئِمَّةٌ

يَهْدُونَ إِلَى اَلْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ>

ای مردم!

قطعاً بیشتر پیشینیان به گمراهی افتادند

و خدا همۀ گذشتگان گمراه را نابود کرد و آیندگان را نیز نابود خواهد ساخت.

او خود فرمود: «آیا پیشینیان را نابود نکردیم؟! سپس در پی آنان

آیندگان را از بین خواهیم برد. با مجرمان این چنین خواهیم کرد.

وای بر ناباوران!»

ای مردم!

بی گمان خدا چیزهایی را به من فرمان داده و از چیزهایی باز داشته

است

و من نیز به فرمان او دانش آن را نزد علی نهادم؛ بنابراین، علم

احکام الهی، آنچه باید و نباید کنید، او می داند.

پس گوش به فرمان او باشید تا در امان بمانید

از او فرمان بری کنید تا راه یابید

از آنچه بازمی دارد خودداری کنید تا به کمال برسید

با خواسته اش هماهنگ باشید تا راه های گوناگون، شما را از راه حق

بازندارد

ای مردم!

منم صراط مستقیم خدا که شما را به پیروی آن فرمان داده.

آنگاه پس از من علی است. و سپس فرزندانم از نسل او پیشوایان

هدایت اند که به سوی حق راهنمایی می کنند و بدان سو روی دارند.

ثُمَّ قَرَأَ

<اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ * الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *

مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ * إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ *

اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ

عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ>

وَ قَالَ: فِيَّ نَزَلَتْ وَ فِيهِمْ نَزَلَتْ وَ لَهُمْ عَمَّتْ وَ

إِيَّاهُمْ خُصَّتْ

<أُولَئِكَ أَوْلِيَاءُ اَللّٰهِ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ>

<أَلاَ إِنَّ حِزْبَ اَللّٰهِ هُمُ اَلْغٰالِبُونَ>

أَلاَ إِنَّ أَعْدَاءَ عَلِيٍّ هُمْ أَهْلُ اَلشِّقَاقِ وَ اَلنِّفَاقِ وَ

اَلْحَادُّونَ وَ هُمُ اَلْعَادُّونَ وَ إِخْوَانُ اَلشَّيَاطِينِ

اَلَّذِينَ <يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ اَلْقَوْلِ

غُرُوراً>

أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَهُمُ اَلَّذِينَ ذَكَرَهُمُ اَللَّهُ

فِي كِتَابِهِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ

<لاٰ تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ يُوٰادُّونَ مَنْ

حَادَّ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ> إِلَى آخِرِ اَلْآيَةِ

سپس رسول گرامی سورۀ حمد را خواند:

به نام خدای مهربان مهرورز. ستايش خدای را كه پروردگار جهانيان

است. مهربان و مهرورز است. صاحب روز جزاست. بارالها! تنها تو

را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى می خواهیم. ما را به راه راست هدايت

کن؛ راه آنان كه بدان ها نعمت دادی؛ نه راه غضب شدگان و نه راه

گمراهان.

و آنگاه فرمود: به خدا سوگند این سوره دربارۀ من و امامان آمده،

شامل ایشان میشود و ویژۀ آن هاست!

آنان اولیای خدایند که نه هراسی در دل دارند و نه اندوه بار

می شوند.

بدانید که خداباوران پیروزند.

بدانيد كه دشمنان على، اهل تفرقه و نفاقند؛ آنان از حدّ گذشتگان

و متجاوزانند و برادران شيطان؛ همانان كه برخى شان به برخى

ديگر با گفتار آراسته و فريبنده پيام نهانى مى فرستند تا فريب دهند.

و بدانید که دوست داران آنان کسانی هستند که خدای متعال در

کتابش دربارۀ آنان چنین گفته است:

گروهی را نيابى كه به خدا و روز بازپسين ايمان داشته باشند [و]

كسانى را كه با خدا و رسولش مخالفت كرده اند، هرچند پدر يا پسر

يا برادر و يا خویشان آنان باشند، دوست بدارند. در دل اين هاست

كه [خدا] ايمان را نوشته و آنها را با روحى از جانب خود تأييد كرده

است. خدا از ايشان خشنود و آنها از او خشنودند. اينانند حزب

خدا؛ آرى، حزب خداست كه رستگارانند!

أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَهُمُ اَلَّذِينَ وَصَفَهُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ

فَقَالَ: <اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمٰانَهُمْ بِظُلْمٍ

أُولٰئِكَ لَهُمُ اَلْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ>

<أَلا إِنَّ أَوْلِیائَهُمُ الَّذینَ آمَنُوا وَلَمْ یَرْتابوا>.

أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَهُمُ اَلَّذِينَ وَصَفَهُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ

فَقَالَ اَلَّذِينَ يَدْخُلُونَ اَلْجَنَّةَ آمِنِينَ تَتَلَقَّاهُمُ

اَلْمَلاَئِكَةُ بِالتَّسْلِيمِ <أَنْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهٰا

خٰالِدِينَ>

أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَهُمُ اَلَّذِينَ قَالَ لَهُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ

<يَدْخُلُونَ اَلْجَنَّةَ> ... <بِغَيْرِ حِسٰابٍ>

أَلاَ إِنَّ أَعْدَاءَهُمْ <يَصْلَوْنَ سَعِيراً>

أَلاَ إِنَّ أَعْدَاءَهُمُ اَلَّذِينَ يَسْمَعُونَ لِجَهَنَّمَ <شَهِيقاً

وَ هِيَ تَفُور> وَ لَهَا زَفِيرٌ

أَلاَ إِنَّ أَعْدَاءَهُمُ اَلَّذِينَ قَالَ فِيهِمْ – <كُلَّمٰا دَخَلَتْ

أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهٰا> اَلْآيَةَ

بدانید دوست داران امامان مؤمنانی هستند که قرآن چنین

توصیفشان کرده است: آنان که ایمان آورده و باور خود را به شرک

نیالوده اند، در امان و هدایت یافته اند.

بدانید یاران این پیشوایان کسانی هستند که به باور رسیده و از

تردید و انکار به دورند.

بدانید دوستان امامان آن هایند که با آرامش به بهشت درمی آیند

و فرشتگان با سلام آنان را پذیرفته و خواهند گفت: «درود بر شما

که پاک شده اید! اینک وارد شوید که در بهشت، جاودانه خواهید

بود.»

بدانید بهشت از آنِ دوستان آن ها است و در آن بی حساب روزی

خواهند گرفت!

بدانید دشمنان آنان کسانی اند که در آتش درآیند.

بدانید دشمنان آنان نالۀ افروختن جهنم را می شنوند؛ درحالی که

شعله های آتش زبانه می کشد و صدای بازدم جهنم را نیز درمی یابند!

بدانید دشمنان آنان چنانند که خدا فرموده است: هر بار كه امّتى

در آتش درآيد، هم كيش خود را لعنت كند، تا وقتى كه همگى در آن

به هم پيوندند؛ [آنگاه] پيروانشان دربارۀ پيشوايانشان مى گويند:

«پروردگارا! اينان ما را گمراه كردند؛ پس دوبرابر عذاب آتش به آنان

بده.» [خدا] مى فرمايد: «براى هركدام [عذاب] دوچندان است، ولى

شما نمى دانيد.»

أَلاَ إِنَّ أَعْدَاءَهُمُ اَلَّذِينَ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ – <كُلَّمٰا أُلْقِيَ فِيهٰا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ

خَزَنَتُهٰا أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ.`قٰالُوا بَلىٰ قَدْ جٰاءَنٰا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنٰا وَ قُلْنٰا مٰا نَزَّلَ اَللّٰهُ مِنْ

شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلاّٰ فِي ضَلاٰلٍ كَبِير>

<أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَهُمُ اَلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

شَتَّانَ مَا بَيْنَ اَلسَّعِيرِ وَ اَلْجَنَّةِ

عَدُوُّنَا مَنْ ذَمَّهُ اَللَّهُ وَ لَعَنَهُ وَ وَلِيُّنَا مَنْ مَدَحَهُ اَللَّهُ وَ أَحَبَّهُ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

أَلاَ وَ إِنِّي <مُنْذِرٌ> وَ عَلِيٌّ <هٰادٍ>

بدانید که دشمنان امامان همانانند که خدا دربارۀ آنان گفته است:

«هر گروهی از ایشان وارد جهنم شود، نگاه بانان می پرسند: مگر

برایتان بیم دهنده نیامد؟! می گویند: چرا آمد، اما تکذیب کردیم و

گفتیم: خدا وحی نفرستاده و شما در گمراهی بزرگی هستید!»

بدانید یاران امامان در نهان از پروردگار خویش ترسانند؛ آمرزش و

پاداش بزرگ برای آنان خواهد بود.

ای مردمان!

میان دوزخ و پاداش بزرگ الهی فاصله ای طولانی است!

دشمن ما کسی است که خدا او را نکوهش و نفرین کرده و دوست

ما هر کسی است که خدا او را ستوده و دوست دارد.

ای مردم!

بدانید که من بیم دهنده ام و علی راهنماست!

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنِّي نَبِيٌّ وَ عَلِيٌّ وَصِيِّي

أَلاَ إِنَّ خَاتَمَ اَلْأَئِمَّةِ مِنَّا اَلْقَائِمُ اَلْمَهْدِيُّ

أَلاَ إِنَّهُ اَلظَّاهِرُ عَلَى اَلدِّينِ –

أَلاَ إِنَّهُ اَلْمُنْتَقِمُ مِنَ اَلظَّالِمِينَ

أَلاَ إِنَّهُ فَاتِحُ اَلْحُصُونِ وَ هَادِمُهَا

أَلاَ إِنَّهُ قَاتِلُ كُلِّ قَبِيلَةٍ مِنْ أَهْلِ اَلشِّرْكِ

أَلاَ إِنَّهُ مُدْرِكٌ بِكُلِّ ثَارٍ لِأَوْلِيَاءِ اَللَّهِ

أَلاَ إِنَّهُ اَلنَّاصِرُ لِدِينِ اَللَّهِ

أَلاَ إِنَّهُ اَلْغَرَّافُ فِي بَحْرٍ عَمِيقٍ

أَلاَ إِنَّهُ يَسِمُ كُلَّ ذِي فَضْلٍ بِفَضْلِهِ وَ كُلَّ ذِي

جَهْلٍ بِجَهْلِهِ

أَلاَ إِنَّهُ خِيَرَةُ اَللَّهِ وَ مُخْتَارُهُ

أَلاَ إِنَّهُ وَارِثُ كُلِّ عِلْمٍ وَ اَلْمُحِيطُ بِهِ

أَلاَ إِنَّهُ اَلْمُخْبِرُ عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلْمُنَبِّهُ بِأَمْرِ

إِيمَانِهِ

أَلاَ إِنَّهُ اَلرَّشِيدُ اَلسَّدِيدُ

أَلاَ إِنَّهُ اَلْمُفَوَّضُ إِلَيْهِ

أَلاَ إِنَّهُ قَدْ بُشِّرَ بِهِ مَنْ سَلَفَ بَيْنَ يَدَيْهِ

أَلاَ إِنَّهُ اَلْبَاقِي حُجَّةً وَ لاَ حُجَّةَ بَعْدَهُ وَ لاَ حَقَّ إِلاَّ

مَعَهُ وَ لاَ نُورَ إِلاَّ عِنْدَهُ

أَلاَ إِنَّهُ لاَ غَالِبَ لَهُ وَ لاَ مَنْصُورَ عَلَيْهِ

ای مردم!

بدانید که من پیامبر خدایم و علی جانشین من است!

بدانید که مهدی قائم، آخرین امام از ماست!

بدانید که او بر همۀ ادیان چیره است!

بدانید که او انتقامگیر از ستم پیشگان است!

بدانید که او فاتح قلعه ها و ویرانگر آنها است!

بدانید که اوست چیره بر همۀ قبایل مشرکان!

بدانید که او خونخواه تمامی دوستان خداست!

بدانید که اوست یاور دین خدا!

بدانید که او پیمانه گیر از دریای عمیق است!

بدانید که او هر صاحب فضیلتی را به حقّش میرساند و هر نادانی

را نیز به جایگاهش!

بدانید که او منتخب و برگزیدۀ خداست!

بدانید که او وارث همۀ دانش ها است و بر آنها احاطه دارد!

بدانید که او از سوی خدای بلندمرتبه سخن میگوید و آیات او را برپا

میکند!

بدانید که او رشید و محکم است!

بدانید که اختیار امور جهانیان به او واگذار شده است!

بدانید که گذشتگان از قرن ها پیش به ظهورش بشارت داده اند!

بدانید که او حجت پایدار خداست و پس از او حجتی نخواهد بود؛

همۀ حقیقت همراه اوست و همۀ نورها نزد اوست!

بدانید که کسی بر او پیروز نمی شود و کسی را در برابر او یاری نتوان کرد!

أَلاَ وَ إِنَّهُ وَلِيُّ اَللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ حَكَمُهُ فِي خَلْقِهِ وَ

أَمِينُهُ فِي سِرِّهِ وَ عَلاَنِيَتِهِ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

قَدْ بَيَّنْتُ لَكُمْ وَ أَفْهَمْتُكُمْ

وَ هَذَا عَلِيٌّ يُفْهِمُكُمْ بَعْدِي

أَلاَ وَ إِنِّي عِنْدَ اِنْقِضَاءِ خُطْبَتِي أَدْعُوكُمْ إِلَى

مُصَافَقَتِي عَلَى بَيْعَتِهِ وَ اَلْإِقْرَارِ بِهِ

ثُمَّ مُصَافَقَتِهِ بَعْدِي

أَلاَ وَ إِنِّي قَدْ بَايَعْتُ اَللَّهَ وَ عَلِيٌّ قَدْ بَايَعَنِي

وَ أَنَا آخِذُكُمْ بِالْبَيْعَةِ لَهُ عَنِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ <فَمَنْ

نَكَثَ فَإِنَّمٰا يَنْكُثُ عَلىٰ نَفْسِهِ> اَلْآيَةَ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ اَلْحَجَّ وَ <اَلصَّفٰا وَ اَلْمَرْوَةَ> وَ اَلْعُمْرَةَ <مِنْ

شَعٰائِرِ اَللّٰهِ – فَمَنْ حَجَّ اَلْبَيْتَ أَوِ اِعْتَمَرَ فَلاٰ جُنٰاحَ

عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمٰا> اَلْآيَةَ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

حُجُّوا اَلْبَيْتَ فَمَا وَرَدَهُ أَهْلُ بَيْتٍ إِلاَّ اِسْتَغْنَوْا

وَ لاَ تَخَلَّفُوا عَنْهُ إِلاَّ اِفْتَقَرُوا

بدانید که او ولیّ خدا در زمین، داورش در میان مردم و امین او در

پیدا و پنهان است!

ای مردم!

بی گمان آنچه را که باید می گفتم گفتم و آگاهتان کردم

پس از من این علی است که آگاهتان خواهد کرد

و اکنون در پایان سخنانم از شما می خواهم که با من دست دهید و

با او پیمان ببندید و به ولایتش اقرار کنید

و پس از من دست در دست او گذارید

بدانید که من با خدا پیمان بسته ام و علی با من!

اکنون از سوی خدای والامرتبه از شما برای علی پیمان می گیرم

و هرکس این پیمان را بشکند، به خود زیان زده است. و آنکه به

پیمان خدا وفادار باشد، خدا به او پاداشی بزرگ خواهد داد.

ای مردم!

بی گمان حج و عمره از آیین های الهی است؛ پس هركه به حج رود

يا عمره گزارد، برای او مانعی نيست كه سعی میان صفا و مروه کند.

هركس افزون بر فريضه، كاری نيک كند، خدا حقشناس و داناست.

ای مردم!

به حجّ خانۀ خدا بروید که هیچ خاندانی وارد آن نمی شود، مگر

این که بینیاز می گردد؛ و بشارت باد بر شما!

و هیچ خاندانی از حجّ تخلّف نمی کند، مگر آنکه به فقر و

تنگ دستی می افتد.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

مَا وَقَفَ بِالْمَوْقِفِ مُؤْمِنٌ إِلاَّ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا سَلَفَ

مِنْ ذَنْبِهِ إِلَى وَقْتِهِ ذَلِكَ فَإِذَا اِنْقَضَتْ حَجَّتُهُ

اُسْتُؤْنِفَ عَمَلُهُ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

اَلْحُجَّاجُ مُعَاوَنُونَ وَ نَفَقَاتُهُمْ مُخَلَّفَةٌ وَ <اَللَّهُ لاٰ

يُضِيعُ أَجْرَ اَلْمُحْسِنِينَ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

حُجُّوا اَلْبَيْتَ بِكَمَالِ اَلدِّينِ وَ اَلتَّفَقُّهِ وَ لاَ

تَنْصَرِفُوا عَنِ اَلْمَشَاهِدِ إِلاَّ بِتَوْبَةٍ وَ إِقْلاَعٍ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

<أَقِيمُوا اَلصَّلاٰةَ وَ آتُوا اَلزَّكٰاةَ> كَمَا أَمَرَكُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ

لَئِنْ طَالَ عَلَيْكُمُ اَلْأَمَدُ فَقَصَرْتُمْ أَوْ

نَسِيتُمْ فَعَلِيٌّ وَلِيُّكُمْ وَ مُبَيِّنٌ لَكُمُ

اَلَّذِي نَصَبَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَعْدِي وَ مَنْ خَلَّفَهُ

اَللَّهُ مِنِّي وَ مِنْهُ يُخْبِرُكُمْ بِمَا تَسْأَلُونَ عَنْهُ وَ يُبَيِّنُ

لَكُمْ مَا لاَ تَعْلَمُونَ

أَلاَ إِنَّ اَلْحَلاَلَ وَ اَلْحَرَامَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ أُحْصِيَهُمَا

وَ أُعَرِّفَهُمَا فَآمُرَ بِالْحَلاَلِ وَ أَنْهَى عَنِ اَلْحَرَامِ فِي

مَقَامٍ وَاحِدٍ

فَأُمِرْتُ أَنْ آخُذَ اَلْبَيْعَةَ مِنْكُمْ وَ اَلصَّفْقَةَ

لَكُمْ بِقَبُولِ مَا جِئْتُ بِهِ عَنِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ

فِي عَلِيٍّ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ

ای مردم!

هر مؤمنی در آن موقف بایستد، خدا گناهان گذشته اش را

می بخشاید و پس از پایان حج پرونده ای پاک برایش باز می شود

ای مردمان!

حج گزاران از یاری خدا بهره مندند و هزینۀ سفرشان جبران می شود؛

خدا پاداش نیکوکاران را تباه نخواهد کرد.

ای مردم!

با اعتقاد کامل و فهم درست از دین به حج خانۀ خدا بروید و از

آنجا جز با توبه و جدایی از گناهان بازنگردید.

ای مردم!

همان گونه که خدا فرمان داده است، نماز را برپا دارید و زکات را

بپردازید

پس اگر زمان بر شما به درازا کشید و کوتاهی کردید یا از یاد بردید،

علی ولیّ شماست و احکام دین را برایتان روشن می کند

او همان کسی است که خدای بلندمرتبه پس از من منصوب کرده و

جانشینم قرار داده است. و خدا به واسطۀ او به پرسش هایتان پاسخ

می دهد و از آنچه نمی دانید آگاهتان می کند.

بدانید روا و ناروا بیش از آن است که من شمارش کنم و به شما

بشناسانم و در اینجا یک باره به حلال ها فرمان دهم و از حرام ها

بازتان دارم

بنابراین مأمورم از شما بیعت گیرم که دست در دست من نهید برای

پذیرش آنچه از سوی خدا دربارۀ علی امیر مؤمنان و اوصیای پس

از او آورده ام

اَلَّذِينَ هُمْ مِنِّي وَ مِنْهُ

أَئِمَّةٌ قَائِمَةٌ

مِنْهُمُ اَلْمَهْدِيُّ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ اَلَّذِي يَقْضِي بِالْحَقِّ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

وَ كُلُّ حَلاَلٍ دَلَلْتُكُمْ عَلَيْهِ أَوْ حَرَامٍ نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ

فَإِنِّي لَمْ أَرْجِعْ عَنْ ذَلِكَ وَ لَمْ أُبَدِّلْ

أَلاَ فَاذْكُرُوا ذَلِكَ وَ اِحْفَظُوهُ وَ تَوَاصَوْا بِهِ

وَ لاَ تُبَدِّلُوهُ وَ لاَ تُغَيِّرُوهُ

أَلاَ وَ إِنِّي أُجَدِّدُ اَلْقَوْلَ

<فَأَقِيمُوا اَلصَّلاٰةَ وَ آتُوا اَلزَّكٰاةَ>

أَلاَوَ أْمُرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ اِنْهَوْا عَنِ اَلْمُنْكَرِ

أَلاَ وَ إِنَّ رَأْسَ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيِ عَنِ اَلْمُنْكَرِ أَنْ تَنْتَهُوا إِلَى قَوْلِي وَ

تُبَلِّغُوهُ مَنْ لَمْ يَحْضُرْ

امامانی که از نسل من و اویند

امامانی که قائم به حق اند.

و مهدی از آنان است تا روز رستاخیز؛ همو که به حق حکم می کند.

ای مردم!

هر آنچه روا بود، به شما شناساندم و هر آنچه ناروا بود، از آن

بازتان داشتم

بی گمان هنوز همان است، از سخنم بازنگشته ام و تغییرش نداده ام

بدانید که یادتان بماند و ماندگارش کنید و آن را به دیگران سفارش

کنید

احکام دین را جابه جا نکنید و دگرگونش نسازید

بدانید که دیگربار می گویم:

نماز را به پای دارید و زکات بدهید

به معروف امر کنید و از منکر بازدارید

بدانید ریشۀ امر به معروف و نهی از منکر آن است که سخنم دربارۀ

ولایت علی را دریابید و به کسانی که در این جمع نیستند برسانید

وَ تَأْمُرُوهُ بِقَبُولِهِ

وَ تَنْهَوْهُ عَنْ مُخَالَفَتِهِ

فَإِنَّهُ أَمْرٌ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مِنِّي

وَ لاَ أَمْرٌ بِمَعْرُوفٍ وَ لاَ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ إِلاَّ مَعَ إِمَامٍ

مَعْصُومٍ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

اَلْقُرْآنُ يُعَرِّفُكُمْ أَنَّ اَلْأَئِمَّةَ مِنْ بَعْدِهِ وُلْدُهُ

وَ عَرَّفْتُكُمْ أَنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ

حَيْثُ يَقُولُ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ: <وَ جَعَلَهٰا كَلِمَةً

بٰاقِيَةً فِي عَقِبِهِ>

وَ قُلْتُ لَنْ تَضِلُّوا مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

اَلتَّقْوَى اَلتَّقْوَى

اِحْذَرُوا اَلسَّاعَةَ

كَمَا قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ <إِنَّ زَلْزَلَةَ اَلسّٰاعَةِ شَيْءٌ

عَظِيمٌ>

اُذْكُرُوا اَلْمَمَاتَ وَ اَلْحِسَابَ وَ اَلْمَوَازِينَ وَ

اَلْمُحَاسَبَةَ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ اَلثَّوَابَ وَ

اَلْعِقَابَ

فَ-<مَنْ جٰاءَ بِالْحَسَنَةِ> أُثِيبُ عَلَيْهَا <وَ مَنْ جٰاءَ

بِالسَّيِّئَةِ> فَلَيْسَ لَهُ فِي اَلْجِنَانِ نَصِيبٌ

و از آنان بخواهید که آن را بپذیرند

و از مخالفت با آن نهی شان کنید

بی گمان این فرمان خداوند است و از سوی من

و امر به معروفی و نهی از منکری محقق نمی شود، مگر همراه با

امام معصوم

ای مردم!

قرآن برایتان روشن کرده است که پس از علی فرزندانش امام اند

من نیز برایتان روشن کردم که آن امامان، از نسل من و علی هستند

خدا در قرآن در این باره می گوید: «آن را فرمانی پایدار در نسل او قرار

داد.»

و من گفته ام: «تا به قرآن و عترت بسته اید، گمراه نمی شوید.»

ای مردم!

تقوا پیشه کنید؛ تقوا!

از قیامت پروا کنید

چنان که خدای متعال فرمود: بی گمان زلزلۀ رستاخیز حادثه ای

است بس بزرگ

مرگ و معاد را، حساب و میزان را، حساب رسی در پیش گاه پروردگار

جهانیان و آنگاه پاداش و کیفر آن را یاد کنید

آن کس که نیکی آورد، پاداش گیرد. و آنکس که بدی کرد، بهره ای از

بهشت نخواهد داشت.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّكُمْ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُصَافِقُونِي بِكَفٍّ وَاحِدَةٍ

وَ قَدْ أَمَرَنِيَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ آخُذَ مِنْ أَلْسِنَتِكُمُ

اَلْإِقْرَارَ بِمَا عَقَدْتُ لِعَلِيٍّ مِنْ إِمْرَةِ اَلْمُؤْمِنِينَ

وَ مَنْ جَاءَ بَعْدَهُ مِنَ اَلْأَئِمَّةِ مِنِّي وَ مِنْهُ عَلَى مَا

أَعْلَمْتُكُمْ أَنَّ ذُرِّيَّتِي مِنْ صُلْبِهِ

فَقُولُوا بِأَجْمَعِكُمْ:

إِنَّا سَامِعُونَ مُطِيعُونَ رَاضُونَ مُنْقَادُونَ لِمَا

بَلَّغْتَ عَنْ رَبِّنَا وَ رَبِّكَ فِي أَمْرِ عَلِيٍّ وَ أَمْرِ وُلْدِهِ

مِنْ صُلْبِهِ مِنَ اَلْأَئِمَّةِ

نُبَايِعُكَ عَلَى ذَلِكَ بِقُلُوبِنَا وَ أَنْفُسِنَا وَ أَلْسِنَتِنَا وَ أَيْدِينَا

عَلَى ذَلِكَ نَحْيَا وَ نَمُوتُ وَ نُبْعَثُ

وَ لاَ نُغَيِّرُ وَ لاَ نُبَدِّلُ وَ لاَ نَشُكُّ وَ لاَ نَرْتَابُ وَ لاَ نَرْجِعُ

عَنْ عَهْدٍ وَ لاَ نَنْقُضُ اَلْمِيثَاقَ

وَ عَظْتَنا بِوَعْظِ الله فی عَلِیٍّ أَمیرِالْمؤْمِنینَ

وَ وُلْدِهِ اَلْأَئِمَّةِ اَلَّذِينَ ذَكَرْتَهُمْ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ مِنْ

صُلْبِهِ بَعْدَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ

الَّذَيْنِ قَدْ عَرَّفْتُكُمْ مَكَانَهُمَا مِنِّي - وَ مَحَلَّهُمَا

عِنْدِي وَ مَنْزِلَتَهُمَا مِنْ رَبِّي عَزَّ وَ جَلَّ

فَقَدْ أَدَّيْتُ ذَلِكَ إِلَيْكُمْ

ای مردم!

شما بیش از آنید که بتوانید یک جا با من دست بیعت دهید

و خدای متعال مرا فرمان داده که از زبان شما اقرار گیرم دربارۀ

آنچه برای علی منعقد کردم

و نیز دربارۀ امامان پس از او که از نسل من و علی هستند؛ همان ها

که گفتم از نوادگان من اند و از نسل علی

اکنون همگی بگویید:

شنیدیم و پیروی میکنیم و رضایت داریم و گردن می نهیم بر آن چه

از سوی پروردگارمان درباره امامت علی به ما گفتی و امامانی که از

نسل او خواهند آمد

با جان و دل و دست و زبانمان با تو در اینباره پیمان می بندیم

پیمان می بندیم که با این عقیده بمانیم و بمیریم و برانگیخته

شویم

و هرگز آن را تغییر ندهیم، در آن تردید نورزیم، از عهد برنگردیم و

پیمان را نقض نکنیم

گواهی می دهیم که تو دربارۀ علی امیرِ مؤمنان از سوی خدا به ما

سفارش کردی

و نیز امامانی را که برشمردی که از تبار تواند و نسل او پس از حسن

و حسین

این دو تن که اعتبارشان در نگاه خودم را به شما شناساندم و

جایگاهشان نزد خودم و ارزششان نزد پروردگارم را یادآور شدم

آنچه را که باید می گفتم، گفتم.

وَ إِنَّهُمَا سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ وَ إِنَّهُمَا

اَلْإِمَامَانِ بَعْدَ أَبِيهِمَا عَلِيٍّ وَ أَنَا أَبُوهُمَا قَبْلَهُ

وَ قُولُوا أَطَعْنَا اَللَّهَ بِذَلِكَ وَ إِيَّاكَ

وَ عَلِيّاً وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ اَلْأَئِمَّةَ اَلَّذِينَ

ذَكَرْتَ عَهْداً وَ مِيثَاقاً مَأْخُوذاً لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ

مِنْ قُلُوبِنَا وَ أَنْفُسِنَا وَ أَلْسِنَتِنَا وَ مُصَافَقَةِ أَيْدِينَا

مَنْ أَدْرَكَهُمَا بِيَدِهِ وَ أَقَرَّ بِهِمَا بِلِسَانِهِ وَ لاَ نَبْغِي

بِذَلِكَ بَدَلاً

وَ لاَ نَرَى مِنْ أَنْفُسِنَا عَنْهُ حِوَلاً أَبَداً أَشْهَدْنَا اَللَّهَ <وَ

كَفىٰ بِاللّٰهِ شَهِيداً>

وَ أَنْتَ عَلَيْنَا بِهِ شَهِيدٌ

وَ كُلُّ مَنْ أَطَاعَ مِمَّنْ ظَهَرَ وَ اِسْتَتَرَ وَ مَلاَئِكَةُ

اَللَّهِ وَ جُنُودُهُ وَ عَبِيدُهُ

وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ مِنْ كُلِّ شَهِيدٍ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

مَا تَقُولُونَ

فَإِنَّ اَللَّهَ يَعْلَمُ كُلَّ صَوْتٍ وَ خَافِيَةَ كُلِّ نَفْسٍ

فَمَنِ اِهْتَدَى فَ- <لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّمٰا يَضِلُّ

عَلَيْهٰا>

وَ مَنْ بَايَعَ فَإِنَّمَا يُبَايِعُ اَللّٰهَ <يَدُ اَللّٰهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ>

ایندو، سیّد اهل بهشتاند و امامان پس از پدرشان، علی

و من پیش از علی پدر ایندو هستم

بگویید خدا را در اینباره و دربارۀ تو و علی و حسن و حسین و

امامانی را که نام بردی، اطاعت میکنیم، بهعنوان عهد و میثاقِ

گرفته شده

با قلب و جان و زبان و نیز دستی که با تو می دهیم.

هرکس توانست با دست پیمان میبندد و اگر نشد، با زبان گواهی

می دهد هیچ چیز را جایگزین ولایتش نمی کنیم

و هرگز جوياى جایگزینی از خود برای آن نخواهیم بود

و خدا را بر این پیمان گواه می گيريم

و تو در این باره گواهمان باش

و نيز همۀ فرمان برداران آشکار و پنهان و فرشتگان و لشكرها و

بندگان خدا، همه و همه گواهى مى دهند

و گواهى خدای یگانه، از گواهی همۀ گواهان بزرگتر است

ای مردم!

اینک چه می گویید؟

بی گمان خدا هر صدایی را می شنود و از پنهانی درون همه آگاه

است

آن کس که هدایت یابد برای خود یافته است و آنکس که گمراه شود

به زیان خویش رفته است

و هرکس پیمان بندد، با خدا بسته است؛ دست خدا فراتر از همۀ

دست هاست.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

فَاتَّقُوا اَللَّهَ

وَ بَايِعُوا عَلِيّاً أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ

وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ اَلْأَئِمَّةَ كَلِمَةً طَيِّبَةً بَاقِيَةً

يُهْلِكُ اَللَّهُ مَنْ غَدَرَ وَ يَرْحَمُ اَللَّهُ مَنْ وَفَى

<وَ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّمٰا يَنْكُثُ عَلىٰ نَفْسِهِ> اَلْآيَةَ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

قُولُوا اَلَّذِي قُلْتُ لَكُمْ وَ سَلِّمُوا عَلَى عَلِيٍّ بِإِمْرَةِ اَلْمُؤْمِنِينَ

وَ قُولُوا – <سَمِعْنٰا وَ أَطَعْنٰا غُفْرٰانَكَ رَبَّنٰا وَ إِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ>

وَ قُولُوا <اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي هَدٰانٰا لِهٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاٰ أَنْ هَدٰانَا اَللّٰهُ> اَلْآيَةَ

ای مردم!

از خدا پروا کنید

و نیز با علی که امیر مؤمنان است، پیمان ببندید

و با حسن و حسین و امامان از نسل آنان که نشانه های پایدار خدا

هستند در دنیا و آخرت.

خدا نیرنگ زنان را نابود میکند و به باوفایان مِهر می ورزد

بی گمان هرکس که پیمان شکند به زیان خود قدم برداشته و

هرکس بر عهدی که با خدا بسته پابرجا بماند، به زودی خدا او را

پاداشی بزرگ خواهد داد.

ای مردم!

آنچه به شما گفتم تکرار کنید و به علی با عنوان «امیر مؤمنان»

سلام دهید

بگویید: فرمانت را شنیدیم و اطاعت کردیم؛ اکنون آمرزشت را

می خواهیم ای خدا که بازگشت همه به سوی توست.

و بگویید: سپاس خدا را که به ولایت علی هدایتمان کرد و اگر ما را

راهنمایی نمی کرد، ره یافته نمی شدیم.

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

إِنَّ فَضَائِلَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عِنْدَ

اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدْ أَنْزَلَهَا فِي اَلْقُرْآنِ أَكْثَرَ مِنْ

أَنْ أُحْصِيَهَا فِي مَقَامٍ وَاحِدٍ

فَمَنْ أَنْبَأَكُمْ بِهَا وَ عَرَّفَهَا فَصَدِّقُوهُ

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

<مَنْ يُطِعِ اَللّٰهَ وَ رَسُولَهُ> وَ عَلِيّاً وَ اَلْأَئِمَّةَ اَلَّذِينَ

ذَكَرْتُهُمْ <فَقَدْ فٰازَ فَوْزاً عَظِيماً>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

<اَلسّٰابِقُونَ اَلسّٰابِقُونَ> إِلَى مُبَايَعَتِهِ وَ مُوَالاَتِهِ

وَ اَلتَّسْلِيمِ عَلَيْهِ بِإِمْرَةِ اَلْمُؤْمِنِينَ <أُولٰئِكَ هُمُ

اَلْفٰائِزُونَ> ... <فِي جَنّٰاتِ اَلنَّعِيمِ>

مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ

قُولُوا مَا يَرْضَى اَللَّهُ بِهِ عَنْكُمْ مِنَ اَلْقَوْلِ

فَ- <(إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ> <وَ مَنْ فِي اَلْأَرْضِ

جَمِيعاً> ... <فَلَنْ يَضُرَّ اَللّٰهَ شَيْئاً>

اَللَّهُمَّ اِغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ

وَ اِغْضَبْ عَلَى اَلْكَافِرِينَ

<وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ>

ای مردم!

بی گمان فضایل علی بن ابیطالب -که خدا در قرآن بیان کرده

است- بیش از آن است که بتوان در اینجا شمرد

پس هرکس فضایلش را دانست و آن را گفت، باورش کنید

ای مردمان!

هرکس از خدا و رسولش پیروی کند و نیز از علی و امامانی که معرفی

کردم، به رستگاری بزرگی دست یافته است

ای مردم!

«السّابقون» پیش گامان بیعت با علی هستند؛ کسانی که زودتر از

دیگران ولایتش را می پذیرند و با او به عنوان امیر مؤمنان بیعت

می کنند؛ اینان رستگارند و در بهشت های پرنعمت خواهند بود

ای مردم!

تنها سخنانی بگویید که خدا از آن خشنود است

زیرا اگر شما و همه ساکنان زمین کفر ورزند، هیچ زیانی به خدا

نخواهد رسید

بارخدایا! کسانی را که به سخنانم ایمان آوردند، بیامرز

و به کسانی که سخنانم را نپذیرفتند، خشم بگیر

و ستایش تنها از آنِ پروردگار جهانیان است.

خطبۀ پیامبر حق (صلی الله علیه و آله و سلم) که به پایان رسید، هنوز جمعیت از هم پراکنده نشده بودند که فرشتۀ وحی فرود آمد و آیه ای جدید را ابلاغ کرد:

«امروز دین شما را کامل و نعمت خود را بر شما تمام کردم.»

«حسّان بنثابت» شاعر معروف حاضر در آنجا، از رسول گرامی اجازه خواست تا به این مناسبت، اشعاری بسراید؛ سپس اشعاری سرود:

پیامبرِ آن ها در روز غدیر

در سرزمین خُم

به آن ها ندا داد

و چه ندادهندۀ گران قدری!

فرمود: مولای شما

و پیامبر شما کیست؟!

و آنان بی پرده و صریح پاسخ دادند:

خدای تو مولای ماست!

و تو پیامبر مایی!

و ما از پذیرش ولایت تو روی برنخواهیم تافت.

آن گاه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به علی (علیه السلام) فرمود:

برخیز!

زیرا من تو را پس از خود امام و رهبر برگزیدم.

و فرمود:

هرکه من مولای اویم

این مرد مولای اوست.

آن گاه شما همه از سر صدق و راستی

از او پیروی کنید.

و پیامبر اینگونه دعا کرد:

بارالها! دوستش را دوست بدار

دشمنش را دشمن گزین.



مردم برای بیعت با علی (علیه السلام) پیرامون پیامبر و امیر مؤمنان (علیهما السلام) گرد

آمدند و برای دادن دست بیعت به آندو در تکاپو بودند. دسته دسته پیش می آمدند و می گفتند: «ای علی! مبارک باد؛ سرپرست ما و همۀ مؤمنان شدی!»

پیش از همه ابوبکر و عمر به امیر مؤمنان (علیه السلام) تبریک گفتند و سپس همسران رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و دیگر زنان، نزد علی آمدند و شادباش گفتند. و این ماجرا همواره در یاد مردم روزگار بود. اما حوادث سیاسی پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) کار را به جایی کشاند که کمتر کسی جرأت بازخوانی و روایت این رویداد را داشت.

همان کسانی که دشمنی شان برای رسول حق آشکار شده بود، با توطئه و طبق نقشه ای ازپیش تعیین شده، علی (علیه السلام) را کنار نهادند. عباس (علیه السلام)، عموی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از امام علی (علیه السلام) خواست به او اجازه دهد که با وی بیعت کند تا مردم ببینند که عموی پیامبر با پسرعمویش بیعت کرده است و هیچ کس در خلافت او تردید نکند. امام علی (علیه السلام) در برابر درخواست او فرمود:

رسول خدا با من پیمان بسته است که هیچکس را

به سوی خود نخوانم، مگر اینکه او به نزدم آید و من (برای خلافت) شمشیر نخواهم کشید، مگر آنکه مردم خود با میل خویش با من بیعت کنند؛ پس جز این نیست که من همانند کعبه ام که مردم باید به سویم آیند، نه اینکه من به سوی ایشان بروم.⁽¹⁾

در ماجرایی دیگر، کسی از حضرت فاطمه (علیها السلام) پرسید: آیا پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، علی (علیه السلام) را برای امامت پس از خود تعیین کرد؟

ایشان فرمود:

مگر روز غدیرخُم را فراموش کرده اید؟!

پرسید: پس چرا او برای گرفتن حق خویش اقدامی نکرد؟!

فاطمه (علیها السلام) در پاسخ، این سخنِ پیامبر را نقل کرد:

امام مانند کعبه است که به سوی او می آیند و او به سوی کسی نمی رود.⁽²⁾

نظر به این گونه روایات، امام نمی تواند خود را بر مردم تحمیل کند و تا زمانی که مردم با او بیعت نکرده اند نباید به تشکیل حکومت اقدام کند. این مردم اند که باید به پیمانی که با خدا و رسول او بسته اند، وفادار بمانند.

این روش امام کاملاً برخلاف روّیۀ کسانی بود که خود را به ناحق جانشین پیامبر خواندند و در کوچه ها راه افتادند و افراد بیعت نکرده را با تهدید و ارعاب وادار به بیعت کردند.

در تاریخ از عمر بنخطاب نقل است:

من با ابوبکر و گروهی از اصحاب نزد پیامبر بودیم. ایشان با دست بر شانۀ علی (علیه السلام)زد و فرمود:

ای علی! تو نخستین مؤمنی هستی که ایمان آوردی و اولین مسلمانی که اسلام آوردی و تو نزد من همچون هارون نزد موسی هستی. تو مانند کعبه ای که به سوی تو می آیند و تو به سوی کسی نمی روی. پس اگر این مردم به سوی تو آمدند و کار خلافت را به تو واگذاردند، از آنان بپذیر؛ ولی اگر نزدت نیامدند، تو به سوی آنان نرو.⁽¹⁾

پیمان شکنان، خود بیش از همه می دانستند که حق، تنها با علی است و نیز این که علی برای رسیدن به حکومت تلاش نخواهد کرد؛ هرچند می دانستند که او با تمام وجودش دین رسول خدا را پاسداری خواهد کرد.

آب گیری که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) برای معرفی علی (علیه السلام) برگزیده بود، از نظر جغرافیایی بسیار ویژه بود. آنجا آخرین نقطۀ جدایی کاروان های سرزمین های اسلامی بود؛ از این رو جمعیّتی فراوان شاهد این جریان تاریخی بودند که پس از بازگشت به وطن خویش بهترین مُبلغان پیام رسول خدا شدند و همۀ آنچه را که شاهد بودند برای مردم سرزمین خود روایت کردند.

پیامبر می توانست این اصل مهم را در مراحل آیین حج ابلاغ کند و البته اینکار را هم کرده بود؛ اما ابلاغ رسمی در غدیر خُم باعث شد که این موضوع برجسته در حواشی ماجرای حج گُم نشود و در خاطر مردمان ماندگار شود.

مسلمانان بعدها در کنار غدیر خُم، مسجدی ساختند و اهلبیت پیامبر (علیهم السلام) به نماز خواندنِ در آن توصیه کردند. معاویه پسر ابوسفیان پس از شهادت امیرمؤمنان (علیه السلام) مسجد غدیر را به طور کامل فروریخت و سال ها بعد، در اواخر حکومت امویان و دوران امامتِ امام باقر (علیه السلام) این مسجد دوباره بنا شد.

بر اساس گزارش های تاریخی، تا قرن هشتم، دیواره هایی از این مسجد باقی مانده بود که تجدید بنا شد، اما بعدها آل سعود هنگام تخریبِ اماکن منسوب به شیعه این مسجد را نیز تخریب کردند.

همۀ آنان که غاصبانه بر منبر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نشسته بودند، از اینکه ماجرای غدیر خُم روایت شود، هراس داشتند؛ با این حال، این ماجرا از سخت راهه های تاریخ گذشت و به دست ما رسید.

اکنون ما نیز همچون مردمان نسل های پیشین -آنان که به پیمانشان با خدا و رسول همچنان وفادار مانده بودند- باید پیام آن روز غدیر خُم را به هم نسل ها و نسل های آینده برسانیم.

این قراری بود که پیامبر مهربان ما گذاشته بود و ما و نسل های آینده همچنان به آن وفاداریم.

قرارتان برقرار...