ghaemiyeh.com
سرشناسه:رجائی، محمدرضا، ۱۳۴۱ -
عنوان و نام پدیدآور:راز خوشبختی زن و شوهر/ محمدرضا رجائی.
مشخصات نشر:اصفهان: مرغ سلیمان، ۱۳۹۱.
مشخصات ظاهری:۳۲۰ص.
شابک:1-84-5428-600-978
وضعیت فهرست نویسی:فیپا
موضوع:زناشویی -- روابط
موضوع:زن و شوهر -- روانشناسی
موضوع:خانواده -- جنبههای روانشناسی
موضوع:روابط بین اشخاص -- جنبههای روانشناسی.
رده بندی کنگره:1391 2ر27ر/743HQ
رده بندی دیویی:۶۴۶/۷۸
شماره کتابشناسی ملی:۲۹۶۸۵۸۱
نویسنده: محمّدرضا رجائی
ناشر: مرغ سلیمان
مجری تولید: کتابسرای سلام
نوبت چاپ: اول/ زمستان1391
تعداد صفحات/قطع: 320/رقعی
شابک: 1-84-5428-600-978
حروف نگار: آسیه لاریچه
صفحهآرایی متن: نفیسه میرفندرسکی
طراح جلد: امیر اربابان
شمارگان: 2000جلد
بهاء: 8000 تومان
مرکز پخش: اصفهان، خیابان فیض، روبروی مسجد رکنالملک
دفتر خیریه امام صادق علیه السلام
تلفن: 6617466 موبایل: 09139107030
حق چاپ و نشر مخصوص مؤلف است.
عنوان صفحه
مقدمه. 22
فصل اول: راز خوشبختی خانواده
خوشبختی، واقعیت یا خیال 26
خوشبختی چیست؟!! 29
الف) رابطهی خوشبختی و لذّت... 29
ب) رابطهی خوشبختی و آرزو. 31
ج) رابطهی خوشبختی و رضایت... 32
و) رابطهی خوشبختی و نبود رنج.. 33
ز) رابطهی خوشبختی و کمال.. 35
خوشبختی و خانواده 35
خصوصیات، فواید و آثار سعادت، خوشبختی و فلاح (شکوفایی) 36
عوامل خوشبختی کدامند؟ 37
فصل دوم: راه تحصیل خانواده و ضرورت آن
تعریف آداب خانواده 40
تشکیل خانواده و آدابِ آن 40
فواید و آثار سعادتآفرین تشکیل خانواده و آدابِ آن 40
ضرورت و اهمیت خانواده 42
پاسخ به ندای فطرت... 42
تکامل.. 42
سنت آفرینش.... 43
طبیعت اجتماعی.. 43
نیازی بدیهی.. 43
جایگاه و اهمیّت خانواده 44
تحصیل خانوادهی شکوفا 46
فصل سوم: روابط سالم در خانواده
ارتباط چیست؟ 48
زمینههای ارتباط 48
پایههای روابط 49
نشانههای احترام متقابل.. 49
درک و فهم متقابل.. 49
واکنش و حساسیت مناسب... 50
روابط سازنده در خانواده 51
روابط مخرّب در خانواده 52
هنر روابط سالم در خانواده 53
ده اصل و قاعدهی طلایی ارتباطات کلامی 56
آمادگی برای توهین نکردن.. 56
آمادگی برای صداقت... 56
استفاده از افکار و احساسات خود. 57
بیان احساسات خود. 57
به جای داد و بیداد در مورد حس عصبانیت خود و دلیل آن حرف بزنید. 57
تدارک و مقدمهچینی.. 58
تعمیم بیش از حد، سرزنش محسوب میشود. 58
رفتار ملایم و عدم تهدید. 58
رعایت اصول صلحطلبانه در زندگی.. 59
رعایت اصولی که به تحکیم و ارتقاء روابط همسران کمک میکند. 59
اجزاء غیرکلامی ارتباط (نکتههای جادویی) 60
حالتهای بدن.. 60
فاصله (حفظ حریم شخصی طرف مقابل) 60
کیفیت اشارات، حرکات بدن و حالتهای چهره. 61
منظور از سکوت... 61
عوامل زیر باعث میشود که افراد نتوانند مهارتهای ارتباط صحیح را کسب کنند: 62
عدم الگو یا الگوهای مناسب... 62
مشخص نبودن مهارتهای ارتباطی.. 62
واضح نبودن تبعات ارتباط غیرمؤثر. 62
شکل روابط.. 62
ارتباط فیزیکی یا جسمانی.. 63
روابط اجتماعی.. 64
روابط عاطفی.. 65
اثرهای منفی رفتارهای کلامی و غیرکلامی … 65
فصل چهارم: راز خوشبختی خانواده با مراعات حقوق زن و مرد (وظایف مشترک زن و شوهر)
الگوبرداری... 69
اصول زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم..... 69
آگاهی.. 71
ادب و معرفت در خانواده 73
تعریف واژه. 73
آثار و فواید موفقیتآمیز ادب و معرفت در خانواده. 74
آبرومندی... 74
آرامش.... 74
الگوی فرزندان.. 74
صلح و دوستی.. 74
معنویت... 75
موفقیت و خوشبختی.. 75
مهر و محبت... 75
اهمیت ادب... 75
ادب زلیخا 75
اهمیت اخلاق نیکو. 77
آثار و فواید سعادتآفرین برخورد نیکو در خانواده. 78
پایهی رشد و تکامل.. 78
جلوگیری از طلاق و جدایی.. 78
سلامت روحی.. 78
صلح و دوستی.. 78
عدم اضطراب، نگرانی و آشفتگی.. 79
معنویت... 79
مورد تکریم و احترام مردم واقع شدن.. 79
راههای ثمربخش کسب اخلاق نیک در خانواده. 79
نمونهای از رفتار رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با همسران.. 80
الف) تجمّلات زندگی.. 82
ب) کارهای سنگین و دشوار 83
آثار و فواید جانبخشِ دعوت کردن میهمان.. 83
والاترین الگو در میهمانی بر سر سفرههای میهمانی.. 84
آثار و فواید شفابخشِ پرستاری... 86
راههای پرستاریِ برتر (نکتههای جادویی) 87
الگوی والای پرستاری... 87
آثار موفقیتآمیز شوخطبعی و خنده. 89
پیوند، محبت و عشق.. 89
تداعیکنندهی بهترین خاطرات... 90
خنده و تبسم، راه معاشرت... 90
خنده و تبسم، نیروی غلبه بر مشکلات... 90
خنده و شوخطبعی، عامل سلامت... 90
خوشحالی و خوشبختی.. 91
دوستکنندهی دشمن.. 91
پرهیز از شوخی زیاد. 91
آفات شوخی زیاد و بیجا 91
آثار و فواید حیرتانگیز بخشش و پرهیز از کدورتها 93
آسایش و آرامش.... 93
آیندهای روشن.. 93
صلح و آشتی.. 94
عدم فروپاشی خانواده. 94
معنویت... 94
مورد الطاف خویشاوندان و دوستان قرار گرفتن.. 94
هماهنگی افراد خانواده. 94
راههای پرهیز از کدورتها و بخشش (راه شکوفایی) 95
عوامل آرامشدهنده در مسافرتِ خانواده. 96
رعایت نکات لازم در مسافرت زن و شوهر (نکتههای عسلی) 97
انواع تفریحات سالم (روشهای نشاط در زندگی) 97
تعریف واژه. 99
راز فروتنی زن و شوهر. 99
تحصیل تواضع و فروتنی (پلههای ترقّی را طی کنیم) 100
تعریف واژه. 101
اهمیت رازداری... 102
فواید و آثار پیروزی آفرینِ حفظ اسرار 102
افزایش روحیهی اعتماد بین زن و شوهر. 102
بالا بردن ضریب موفقیت در کارها 102
جلوگیری از فتنهها و آشوبها 103
حفظ از حسودان و دشمنان.. 103
حفظ خون و داراییهای خانواده. 103
حفظ دوستی.. 103
حفظ شخصیّت رازدار 103
حفظ شخصیت زن و شوهر. 103
مفاسد افشاء اسرار (جهنم سوزانِ زندگی) 105
شکایت از روزگار 106
آثار و فواید رضایتبخشِ سپاسگذاری و تشکر. 107
راههای مفیدِ تشکر و سپاسگذاری از همسر. 109
تشکّر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم از حضرت خدیجه علیها السلام..... 111
آثار و فواید پسندیدهی سلام کردن زن و شوهر به یکدیگر. 112
قرآن و سلام کردن.. 113
آثار و فواید شگفتآورِ نام را نیکو صدا زدن.. 114
تداوم صلح و آشتی.. 114
جلوگیری از جدایی.. 114
خاطرههای جذّاب... 114
عدم آشفتگی.. 114
مهر و محبت... 115
همکاری و تعاون.. 115
راههای صدا زدن پسندیده و نیکو. 115
تعریف واژه 115
مفاسد عیبجویی (چاه ضلالت و نادانی) 118
بیاعتباری خانواده. 118
پاشیده شدن روابط خانوادگی.. 118
ترور شخصیت همسران.. 118
جرأت دادن به خطاکاری... 118
رسوایی همسران.. 118
سلب اعتماد زن و شوهر نسبت به یکدیگر. 118
ضررهای معیشتی.. 119
عدم آرامش و آسایش.... 119
عدم امنیت زن و شوهر. 119
عدم معنویت... 119
غفلت نمودن از خطاهای خویش.... 119
کثرت دشمنان.. 119
علاج عیبجویی.. 120
عیبجویان در ردیفِ چه کسانی هستند؟. 120
عدم همراهی با یاوهگویان 120
عشق و محبت 122
تعریف واژه. 122
فواید و آثار جاویدانِ محبت و عشق.. 123
آرامش.... 123
تحکیم آیندهی شغلی همسران.. 123
تحکیم خانواده. 123
شادی و نشاط معنوی... 124
صلح و صفا 124
عامل موفقیت و خوشبختی است... 124
مایهی افتخار 124
محبوبیت نزد یکدیگر. 124
معاشرتی دلپذیر و روابطی زیباتر. 124
وجدانی آرام. 125
سیمای موفق زن و شوهر محبّ... 125
عوامل محبتزا از دیدگاه معصومین.. 125
عشق و محبتِ همسر. 126
مهر و محبت شوهر. 127
تعریف واژه. 127
آثار و فواید جاویدانِ مشورت... 128
آسایش و آرامش.... 128
آیندهنگری هموار 128
ایمنی از رسوایی.. 129
بزرگی.. 129
تعاون و همکاری... 129
شکوفایی افکار و ایدههای تازه. 129
معنویت و سعادت... 129
با چه کسانی مشورت کنیم؟ (راهِ خردمندی) 129
تعریف واژه. 130
روش معاشقه. 130
نقاط تحریک زن.. 132
مرحلهی فرونشینی.. 133
احکام و شرایط نزدیکی کردن.. 135
مجامعت با زن مستحاضه. 135
تعریف واژه. 136
اهمیّت نظافت و پاکیزگی.. 137
فواید و آثار شگفتانگیز نظافت و آراستگی.. 138
الف) پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و آراستگی.. 139
آینه و شانه. 139
بهداشت بدن.. 139
خوشبویی.. 140
مسواک... 140
ب) امام صادق علیه السلام و آراستگی.. 141
ج) امام کاظم علیه السلام و آراستگی.. 141
تعریف واژه. 142
اهمیت وقار 143
زندگی برتر با فواید و آثار وقار 143
انتخاب بهترین کارها 143
ایجاد زمینه برای تفکّر. 143
تحکیم بنیان خانواده. 143
توأم نمودن کار و کلام با تفکّر. 143
جلالت قدر کسب جایگاه اجتماعی.. 143
محبوبیت نزد مردم. 144
مدیریت و مسئولیت... 144
معنویت و سعادت... 144
نوآوری در زندگی.. 144
تحصیل وقار (خودسازی باوقار) 144
تعریف واژه. 146
انواع همکاری... 146
الف) والاترین الگوی کمکرسانی و همکاری در خانه و معنویت آن.. 147
ب) والاترین الگوی کمکرسانی و همکاری در خانه. 149
همکاری شغلی زن و شوهر. 149
همکاری جهت رشد و شکوفایی استعدادهای خانواده. 150
همکاری متداوم جهت تربیت فرزندان.. 150
آثار و فواید پیروزمندانهی کمکرسانی و همکاری خانواده. 151
آرامش و آسایش.... 151
اتحاد و همدلی اعضای خانواده. 151
تحکیم وضعیت شغلی.. 151
دفع آفاتِ خانواده. 151
عدم فروپاشی خانواده. 152
محبت و صمیمیت... 152
معنویت... 152
موفقیت و خوشبختی.. 152
فصل پنجم: راز سعادت خانواده با مراعات حقوق زن (همسرداری)
تعریف واژه. 155
شادکامی با آثار و فواید امنیت خانواده. 156
آبرومندی... 156
آسایش و آرامش.... 156
ازدیاد دوستان متعهد و مسئول.. 156
استقلال.. 157
اعتماد به نفس.... 157
تحکیم موقعیت خانواده. 157
سعادت... 157
صحت و سلامت روحی.. 157
عبادت... 157
معیشت... 158
اهمیت امنیت... 158
راههای برقراری امنیت خانواده (زندگی با ثبات) 158
رابطهی امنیت و خوشبختی.. 159
سوءظن و بدگمانی چیست؟. 159
خوشبینی یعنی چه؟. 160
فواید و آثار سعادت آفرین خوشبینی.. 161
ازیاد دوستان.. 161
امنیت خانواده. 161
استحکام بنیاد خانواده. 161
تحکیم روحیهی اعتماد بین افراد خانواده. 161
تحکیم روحیهی تعاون و همکاری... 162
روبهراه شدن کارها 162
صحت و سلامت اعضای خانواده. 162
عدم تشویش و عصبیت... 162
پرهیز از عادات زشت و اعتیاد 164
تعریف واژه. 164
ریشه و منشاء اعتیاد (چاه ضلالت و گمراهی) 165
خستگی مفرط.. 165
در دام توطئه دشمنان دین افتادن.. 165
دوستان ناباب... 165
شهوتگرایی.. 165
ضعف نفس.... 165
وجود مشکلات در زندگی.. 165
مفاسد اعتیاد (عوامل بدبختی) 166
شوهر الگو و نمونه. 167
علاج اعتیاد (بهشت برین زندگی) 168
درک مشکلات همسر 168
سخاوت شوهر 170
تعریف واژه. 170
سخاوت و معنویت... 171
عواقب بد تنبیه و توهین به زن.. 174
تعریف واژه. 176
نفقه شامل چه چیزهایی میشود؟. 176
وجوب نفقه زن بر شوهر. 177
هدف نفقه یا تأمین مخارج خانواده. 177
تلاش برای توسعه و سلامت اقتصادی خانواده. 179
قناعت... 182
همکاری... 182
فصل ششم: راز شکوفایی خانواده با مراعات حقوق مرد (شوهرداری)
خوب شوهرداری کن تا خوشبخت شوی... 185
همسر خوب، بهترین یاور شوهر است... 186
خانوادهی نمونه. 187
آرایش..... 188
احترام به شوهر 189
حفظ حرمت شوهر. 190
از دستوراتش اطاعت میکنم.. 194
تعریف واژه. 194
اهمیت امانتداری و راستگویی.. 195
الف) صداقت و آگاه کردن شوهر از حال خود. 196
ب) نگهداری اموال منزل.. 196
زن امانتدار 198
توافق اعضاء خانواده برای انتخاب غذا 199
آن گدا خودِ من بودم. 200
بهرهبرداری از اوقات فراغت 201
پیشواز و بدرقه رفتن 204
حجاب... 206
تعریف واژه. 206
انگیزهی حجاب اسلامی.. 206
اهمیت حجاب... 209
ریشه و منشاء حجاب... 209
ویژگیها، فوائد و آثار حجاب... 209
آرامش روانی.. 209
استحکام بنیاد خانواده. 210
بستن راه عشق جنسی ارزان قیمت و ترقّی عشقهای آسمانی.. 210
تقویت دینداری برای دیگران.. 210
جلوگیری از ابزار شدن زن در جامعه و امور تبلیغی.. 211
جلوگیری از فساد عمومی.. 211
جلوگیری بعضی از امراض در عدهای از افراد. 211
حفظ شخصیت زن.. 211
حفظ شعائر اسلامی است... 211
عمل به آیات قرآن و روایات... 211
مانعی برای بزهکاران.. 212
مانعی برای غربزدگی.. 212
مراتب وفاداری و علاقهی خود به شوهر. 212
موفقیت و سعادت... 212
نشانهی تقوی در زن و جامعه. 212
حجاب کامل.. 214
غنچه و گل.. 214
تحصیل حجاب (راه رستگاری) 215
تعریف واژه. 216
میل به آمیزشِ شرعی از معنویات است... 217
سنت پیامبران.. 217
ترک همخوابگی.. 218
پرهیز از آمیزش زیاد. 218
تعریف واژه. 219
اقسام طلاق.. 221
نگهداشتن عدّه. 222
راه علاج طلاق (راه سعادت) 223
سرگرمیهای شوهر 224
عفت برای بیگانه و عشوه برای شوهر 225
تعریف واژه. 225
اهمیت عفت... 225
انواع عفت... 225
فواید و آثار عفت (راه بهروزی) 227
رابطهی عفت و غیرت... 228
شاگرد بزاز 229
حفظ عفت شوهر. 231
تعریف واژه. 232
بیشتر از حد توان از شوهر درخواست نکن.. 234
فصل هفتم: راز موفقیت با صفات معنوی زن و شوهر
اصول دین 237
ایمان.. 238
فروع دین 241
مراقبت از خود، توبه و پرهیز از گناه 242
مراقبت از خود با شرم و حیا 244
معنویت نماز 246
نیروی دعا و راز و نیاز 248
نیروی معنوی اُنس با قرآن 249
ثواب اهل قرآن.. 250
همت در مبارزه 250
همت گماشتن به مسئلهی خودسازی 252
فصل هشتم: نیکبختی و موفقیت در تحکیم بنیاد خانواده با بهبود روابط فامیلی زن و شوهر
اصل ارتباط با عروس و داماد خود 256
الف) رابطهی پدر زن با دامادِ سرفراز 258
ب) رابطهی مادر زن با داماد. 259
ج) رابطهی مادر شوهرهای مهربان نسبت به عروس خود. 259
د) رابطه موفقیتآمیز عروس با مادر شوهر. 260
نقش آقا دامادها در ایجاد رابطهی گرم و صمیمی و… 261
نقش و اساس ارتباطات سالم خویشاوندی و استمرار آن 262
فصل نهم: وظایف پدر و مادر
فرزند صالح 265
فرزند ناصالح 266
خانوادهی الگو با عمل به حقوق فرزندان 267
آمادگی برای بچهدار شدن.. 267
آمادگی برای انعقاد نطفه. 268
استفاده از غذای حلال برای انعقاد نطفه. 269
اهمیت انعقاد نطفه در هنگام پرهیز از گناه. 271
برنامهریزی و مراقبتهای مادر در دوران بارداری... 271
پرورش حس خداپرستی در ذهن کودکان.. 272
پذیرش کودک... 272
خصلتِ نام نیکو در نامگذاری کودک... 273
خصوصیات تراشیدن سر کودک... 274
خصوصیات عقیقه دادن.. 274
خواص ختنه برای کودکان.. 276
رفتار محبتآمیز با فرزندان.. 276
رعایت اصول تغذیه کودک... 277
علمآموزی و پرورش کودک... 278
عوامل تربیتی کودک در امور جنسی.. 279
الف) خوابگاه. 279
ب) بوسیدن کودکان.. 280
ج) رابطه مادر با کودک... 280
عوامل سلامت و بهداشت... 280
فرزندان و ادارهی خانه. 281
فرزندان و عادات نیکو. 282
فرزندان و عدالت... 282
فرزندان و نماز 283
کیفیت پرهیز از سرزنش کودکان.. 284
کیفیت تلقین مثبت به کودکان.. 284
مراقبت در زندگی و حالات روحی و اخلاقی کودک... 285
مراقبت از کودکان و پرهیز از اختلاف و…..... 285
هدایت و تربیت از راه عمل.. 285
همبازی شدن با کودک... 286
هنر آیندهنگری برای کودکان.. 286
هماهنگی با خانواده و فداکاری... 286
الف) کار و تلاش.... 287
ب) همکاری با خانواده. 287
هماهنگی با فرزند برای کار و کارآزمایی.. 287
یاری فرزند برای ازدواج.. 288
فصل دهم: وظایف فرزندان
وظایف فرزندان (راه رستگاری) 291
احسان و نیکی به والدین.. 292
احترام به والدین.. 293
تشکر و سپاسگزاری از والدین.. 294
نیکی مضاعف به مادر 295
نگاه شفقتآمیز به پدر و مادر 295
نام آنان را صدا نزند و جلوتر از آنان راه نرود. 296
نیکی و بخشش به پدر و مادر 296
حقوق والدین بطور فهرستوار 296
استغفار و دعا برای والدین در زندگی و پس از مرگشان 298
حقوق والدین پس از مرگ 299
آثار و فواید برخورد نیکو با والدین (راز سعادت) 300
رابطهی احسان با رضایت خدا 300
رابطهی احسان با عبادت و معنویت... 300
راحتی و لذّت زندگی.. 301
راحتی هنگام مرگ... 301
رستگاری به وسیلهی اجابت دعا 302
رستگاری به وسیلهی اجابت دعای پدر و مادر 304
داستان.. 304
عمر فرزند افزایش مییابد. 306
موجب خوشبختی است... 306
عاقبت آزردن والدین (جهنم سوزان زندگی) 306
داستان.. 308
فهرست منابع کتاب 311
خداوند بزرگ و متعال را سپاس میگویم که به این حقیر منّت نهاد، تا گامی دیگر در راه تألیف حقایق اسلامی بردارم. البته کتابهای فراوانی در زمینه خانواده به رشتهی تحریر درآمده است و طی قرون متمادی این منابع و کتابها در اختیار علاقهمندان قرار گرفته است. در عصر حاضر نیز نویسندگان و مؤلفان عالیقدر موضوعات مختلف خانواده را مورد تحقیق و پژوهش قرار داده و آن را به شیوههای گوناگون بیان نمودهاند.
اینجانب نیز به لطف الهی توفیق یافتم کتابی دربارهی راز خوشبختی خانواده تألیف کنم که امیدوارم مورد استفاده و پسند خوانندگان عزیز قرار گیرد.
کتاب حاضر در ده فصل نگارش شده است که فصل اول آن تحلیلی دربارهی خوشبختی خانواده است، و در فصل دوم ضرورت و اهمیت تشکیل خانواده بیان شده است.
فصلهای سوم، چهارم، پنجم و ششم درباره روابط سالم در خانواده و حقوق مشترک زن و شوهر و حقوق اختصاصی آنهاست.
فصل هفتم شما را با صفات معنوی زن و شوهر آشنا میسازد. فصل هشتم موفقّیّت در تحکیم خانواده با بهبود روابط فامیلی زن و شوهر را بیان میکند و فصل نهم وظایف پدر و مادر در قبال حقوق فرزندان و فصل دهم وظایف فرزندان در قبال حقوق پدر و مادر را مورد پژوهش و بررسی قرار داده است، که امیدواریم مورد توجه مطالعهکنندگان عزیز قرار گیرد.
از خداوند بزرگ و منان توفیق هر چه بیشتر آشنایی با معارف اسلامی و عمل به آن را مسئلت میکنم.
مزیتها و ویژگیهای کتاب حاضر
ویژگیها، خصوصیات و مزیتهای این کتاب عبارتند از:
از بیش از هشتاد منبع بسیار مهم و نیز از کتابهای بسیار مفید و خواندنی استفاده شده است. و در آخر کتاب فهرست منابع آن را به ترتیب حروف الفبا و براساس نام خانوادگی نویسندگان بیان کردهایم.
آدرس منابع در پاورقیها به طور کامل براساس روش تحقیق بیان شده است.
سبک سادهنویسی و نیز نکات دستوری رعایت شده است.
الف) سعی شده است کتابی مختصر و مفید و در عین حال جامع باشد و از مطالب اضافی پرهیز شود.
ب) مطالب کتاب روان بوده و در اصطلاح موضوعات مطرح شده «گنگ» نیست.
هر فصل به طور مستقل و مشروح بیان شده است، بنابراین شما میتوانید هر فصلی را که خواستید پس از انتخاب مطالعه نمائید.
بنابر محتوای کتاب و مطالب آن سعی شده است نامی در خور آن انتخاب شود.
بخشها، تیترها و عنوانها براساس نظم و ترتیب و به ترتیب حروف الفبا تنظیم شده است.
کتاب حاضر مزیتها و ویژگیهای دیگری نیز در بردارد که خواننده عزیز هنگام مطالعه به آن پی میبرد. ما در اینجا برای روشن شدن مطلب به یک نمونهی آن اشارهای مختصر مینمائیم:
دیدگاه دانشمندان، ادبیان و خردمندان دنیا نیز در موردِ هر موضوع مورد بررسی قرار گرفته است.
محمدرضا رجائی
زمستان سال 1390
بدون شک هدف از خلقت هستی و به دنبال آن خلقت انسان و پدید آمدن زندگی بشری، رساندن انسان به نقطهی کمال و وصول او به بالاترین رتبهی انسانی، یعنی مقام قرب و عبودیت است. از این رو انسان فطرتاً موجودی کمالجو و سعادتطلب است و همواره در پی رشد و پرورش استعدادهای درونی و فطری خویش است.
بدیهی است که مسئلهی سعادت و خوشبختی و اندیشیدن در راههای رسیدن به آن،(1)
از مباحثی است که ذهن هر انسان پویا و طالب رشد و تعالی را آرام ننهاده و همچون آبی گوارا، سرشت تشنهی او را بسوی خود فرا میخواند.
به سخن دیگر، هر انسانی در فطرت خود چنین حالت جستجوگری را احساس میکند، اما تمام انسانها، این قوّهی درونی را به فعلیت نرسانده و آن را به منصهی ظهور نکشاندهاند. این به فعلیت در نیامدن از آن جهت است که گوهر سعادت و خوشی امری وابسته به قوّهی عقل است و انسانهایی در آرزوی وصول به آن بسر
1) برای معنی و تعریف خوشبختی، کتاب سیمای خوشبختی در احادیث معصومین را ورق میزنیم و مطالبی از آن را بررسی میکنیم.
میبرند که در تقویت قوّهی عاقلهی خود و چیره ساختن آن بر قوای حیوانی، از هیچ کوششی فروگذار نمیکنند.
در واقع، انسان دارای دوگونه حیات و زندگی است، حیاتی ظاهری و غیرانسانی، و حیات معنوی و الهی، کسانی به خوشبختی و حیات طیب معتقدند که حیات معنوی الهی را بر حیات ظاهری و غیر انسانی چیره سازند.
همین دلیل در جوامع ماشینی امروز، بویژه جامعهی غربی، که میدان دادن و پرداختن به حیات حیوانی اثری از حیات معنوی در آنان باقی نگذاشته است، عدهای بر این باورند که نه تنها گوهر خوشبختی و سعادت دست یافتنی نیست، بلکه اساساً چنین گوهری وجود نداشته و جهان، جز شرّ و بدبختی و یأس، بر چیز دیگری استوار نشده است.
ترویج این فکر شیطانی سبب شده که پیرامون این نظریه غالباً در زندگی خود مأیوس بوده و سرانجام، دست به خودکشی بزنند.(1)
استاد شهید آیت اله مرتضی مطهری با استفاده از آیهی ذیل به تحلیل اشتباه این مسلک میپردازد:
وَ اتُو البُیُوتَ مِنْ أَبْوَابِها وَ اتَّقُو الله لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ(2)
«پسندیده آن است که به خانهها از درها وارد شوید
و از خدا بترسید تا رستگار شوید.»
این دستورالعمل در آغاز بسیار ساده به نظر میرسد، چرا که هر عاقلی میداند، برای ورود به خانه باید از راه ورودی آن استفاده نمود، امّا آیه درصدد بیان مطلبی شیرینتر است، و آن این که تنها خانه نیست که درِ مخصوص داشته، بلکه زندگی، خوشبختی و حیات طیب نیز درِ مخصوص به خود دارد.
بسیاری از افراد، تمام عمر را در پس دیوارِ زندگی گذرانده و در سعی و تلاش برای رسیدن به محوطهی خوشبختی، آب در هاون میکوبند و سرانجام، دچار همین تزلزل اعتقادی شده و وجود گوهر سعادت را منکراند، در حالی که خداوند سبحان در دو جمله، مدخّل خوشبختی و برخورداری از حیات طیب را نشان داده است.
آنجا که میفرماید:
وَ الذّینَ امَنُوا وَ عَمِلُو الصّالِحات طُوبی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآب(1)
«کسانی که ایمان آورده و عمل صالح و نیکو انجام میدهند، ]یعنی از درِ مخصوص زندگی وارد میشوند[ خوشا زندگیشان و نیکو باد فرجامشان.»
بنابراین نه تنها خوشبختی و سعادت وجود دارد، بلکه راه وصول به آن، با برتری دادن حیات معنوی بر حیات حیوانی، بسیار هموار و ممکن است.(2)
البته منظور ما در اینجا فقط معنویات بدون مادیات نیست، بلکه منظور این است که در محدودهی شرع مقدس اسلام باشد و از آنچه که حلال، طیب و طاهر است استفاده نمایند، مانند: استفاده از انواع و اقسام لذتهای مشروعی که در دین مقدس اسلام وجود دارد.
آنان که به سعادت اعتقاد دارند و بنابر فطرت خویش به دنبال آن هستند، در تشخیص «خوشبختی» به نقطهی واحدی نرسیدهاند و دیدگاههای مختلفی از سعادت و خوشبختی ارائه دادهاند. برای بررسی این دیدگاهها چارهای جز بیان رابطهی معنای سعادت با مفاهیم مربوط به آن نداریم.
برخی کامیابی از امکانات موجود و رسیدن به لذتهای ظاهری و باطنی انسان را خوشبختی دانسته و محروم بودن از آنها را رنج و شقاوت برشمردهاند.
حتی بسیاری از کسانی که باورهای دینی دارند و با همین باورها زندگی میکنند نیز دچار این اشتباه شده و دست یافتن به این لذتها را اوج خوشی خود میدانند، و حال آن که پس از مدتی و گاه پس از رسیدن به این لذتهای ناپایدار، دچار پشیمانی شده و راه را از چاه تشخیص میدهند.
در حالی که انسان خوشبخت کسی است که هرگز از رسیدن به سعادت، دچار پشیمانی نشده و حسرت ایام گذشته را به دل راه نمیدهد.
در واقع لذت، که نشانهای از یک احساس درونی و مربوط به زمان حال است، پیرو مطبوع بودن و یا نبودن شیء خارجی برای نفس است، بنابراین سعادت و خوشی زندگی امری فراتر از درون و بیرون انسان است. خوشبختی، به مجموعهی انسان تعلق میگیرد و اختصاص به زمان حال نداشته، بلکه شامل آینده نیز میشود.
خوشبختی تابع مصلحت داشتن یا نداشتن عمل است، نه مطبوع بودن یا نبودن. بدین معنا که انسان با کمک گرفتن از قوهی عاقله و دستورهای شرع، به ارزیابی ظرفیتهای خود میپردازد و عملی که ظرفیت بیشتری را از او سیراب کند برمیگزیند. چه بسیار اعمالی که مورد قبول طبع انسان است ولی به مصلحت او نیست و یا به عکس آن.
کامیابی از لذت، مربوط به یک عضو و یا دستهای خاص از اعضای انسان است، که با بکار گرفتن غریزه بدست میآید و به عبارتی، یک مطلوب غریزی است، بدینسان تشخیص آن به وسیلهی تجربه، بسیار آسان و محدود است. امّا با نیل به خوشبختی، تنها یک عضو از اعضای انسان کامیاب نمیشود بلکه این مجموعهی انسان است که به اوج میرسد. بدین جهت تشخیص عوامل آن، مشکل و بستگی به تفسیر هستی و جهانبینی هر فرد دارد. حال اگر خوشبختی، به معنای وصول به لذت باشد، آیا باید انسانی را که با پیروی از غریزهی خود، به لذتی کوتاه دست مییابد خوشبخت دانست؟ و یا فردی را که با داشتن قدرت مالی، به کامیابی از امکانات اطراف خویش مشغول است، سعادتمند شمرد؟ چه بسیارند افرادی که در اوج ثروت و لذت، در لحظاتی به یک بنبست رسیده و احساس عطش درونی خود را ظاهر ساخته و به شکست در زندگی اعتراف میکنند.
بنابراین باید گفت: لذت، مقارن با خوشبختی است و هر مرحلهای از سعادت و خوشی زندگی، لذتی را به همراه دارد، اما نیل به هرگونه لذتی خوشبختی نیست. چه بسا لذتهایی که مانع از لذتی شیرین تر شده و یا مقدمهای برای رنجی دردناکتراند.(1)
جمعی دیگر چنین پنداشتهاند که سعادت و خوشبختی انسان در تحقق یافتن آرزوهای اوست، چنان که بیشتر مردم در بیان خوشبختی خود، آرزوها و نیل به آنها را بیان میکنند، و سعادت کامل را برای کسی میدانند که به تمام آرزوهای خود رسیده است؛ و اگر به بخشی از آنها رسیده باشد، به همان اندازه آن شخص را خوشبخت میدانند، و کسی را که به هیچ یک از آرزوهای خود دست نیافته باشد، بدبخت و بیچاره میدانند.
در پاسخ به چنین پنداری باید گفت که آرزو با خوشبختی در ارتباط است؛ ولی نیل به آرزوها ضامن سعادت انسان نیست. امید و آرزو سبب تحرک و تلاش انسان میشود. انسان در آرزوی سعادت و برای رسیدن به آن، به سختیهای روحی و جسمی تن در میدهد، امّا با این همه، اسلام از یک سو به محدود کردن آرزوها دستور داده، و از سوی دیگر عمیق کردن آنها را سفارش نموده است.(2)
آری، اسلام امید و آرزوهایی را که باعث حرکتِ سازنده میشود، سفارش نموده است و آرزوهای دراز و واهی که انسان را از حرکت
بازداشته و سکون و بیحرکتی در پی داشته حتی باعث سقوط او است را نهی کرده است.
دستهی سوم خوشبختی هر فرد را، رضایت و خشنودی او از وضع موجود میدانند بر این اساس، رضایت؛ یعنی، خشنودی از حال و مرتبهای که در آن هستیم، مرحلهای که پس از تحقق یافتن آرزو قرار دارد.
در حالت رضایت، پشیمانی راه ندارد، چرا که فرض ما بر این استوار است که شخص از وضع موجود راضی است.
همچنین احساس رضایت، حالتی است که تمام وجود انسان را سرشار و بهرهمند میسازد و یک جانبه و مربوط به عضو خاصی نیست. بدین جهت اشکال مطرح شده در لذت نیز شامل آن نخواهد شد. با این وجود، هنوز نمیتوان کسانی را که از وضع موجودشان راضی هستند، سعادتمند دانست؛ چرا که رضایت نیز مانند آرزوهای انسان، تابع علم و جهل بوده و با سطح فکر انسان در ارتباط است.
انسانهای بسیاری از وضع موجود خود در کمال رضایتاند، ولی این رضایت و خیال خوشبختی آنان به علت جهل و ناتوانی از وصول به مراتب بالاتر است.
دو فرد را در نظر بگیرید؛ یکی در آرزوی رسیدن به وسایل عیش و نوش است و دیگری در آرزوی طی نمودن مراتب علمی و فکری. هنگامی که هر دو به مطلوب خود برسند و در کمال رضایت بسر برند، کدامیک را میتوان سعادتمند و خوشبخت نامید؟!
بنابراین آنچه در سعادت انسان نقش اساسی دارد، موضوع رضایت است نه حالت رضایت، یعنی، آنچه انسان بدان راضی میشود اهمیت دارد، نه حالت رضایت.(1)
البته هنگامی که موضوع رضایت، خردمندانه و آگاهانه باشد حالت رضایت ناشی از آن نیز مطلوب است.
در تمام موارد قبل، خوشبختی و سعادت را یک امر وجودی دانسته و دربارهی آن بحث نمودیم، امّا اگر سعادت را امری عدمی معنا کنیم؛ یعنی، سعادت را معادل با عدم رنج و درد بیان کنیم - چنانچه این فکر در بین بیشتر مردم رایج است - آیا به تعریف درستی از سعادت دست یافتهایم؟
واقعیت این است که این دیدگاه، ناشی از جهل و عدم آشنایی انسان با حکم الهی است. چرا که آدمی هر روز در کنار خود بسیاری از رنجها و مصیبتها را میبیند که مقدمه ای برای رسیدن او به خوشیهای بیشتر و بالاتر میشود. چه دردها و بیماریهایی که خود درمان و سدّی در برابر دردهای بیدرمان در انسان خواهد بود؛ چرا که سبب اختراع ابزار و امکاناتی شده است که به وسیلهی آن ابزار، از دردها و امراض ناگوارتر جلوگیری به عمل میآید.
1) همان منبع، ص 24و25.
بنابراین، نبودن این درد و رنجها، نه تنها باعث سعادت انسانها نیست، بلکه در بسیاری از موارد، وجود رنج و درد مقدمهی وصول به سعادت است، مولوی میگوید:
حسرت
و زاری که در بیماری است
هر که او بیدارتر، پردردتر
پس بدان این اصل را رأی اصلجو
وقت بیماری همه بیداری
است
هر که او هشیارتر رخ زردتر
هر که را درد است، او بر دست بو
بنابراین مصیبتها، مادر خوشیها و سعادتها هستند. در واقع درصدی از سعادتها، مرهون وجود بلاها و دشواریهاست، همانطور که گاهی در دل خوشبختی، شقاوتها و بدبختیها تکوین مییابد؛ با این تفاوت، سعادتی که مربوط به مرتبهی روح و روان است، متولد از یک شقاوت و بدبختی درونی نیست، و هر سعادت و خوشیِ خارجی - خارج از روح - نیز میتواند باعث تولد یک شقاوت و یا رنج و بدبختی بیرونی و خارجی باشد.
به عنوان مثال، زیبایی یا ثروت و…، یکی از عوامل سعادت و خوشبختی خارج از روح و روان است، اما همین عامل سعادت، میتواند باعث بدبختی صاحبش شود، چرا که مقدمهی ورود او در بسیاری از گناهان و رنجها خواهد بود.
بنابراین سعادت یک مفهوم عدمی؛ یعنی، «نبود درد و رنج» نیست، بلکه مفهومی وجودی است و با لذت، آرزو و رضایت ارتباط دارد.(1)
1) همان منبع، ص 25و26.
سعادت ارتباطی نزدیک و همسان با کمال دارد و به گفتهی ابنسینا (که استاد شهید مرتضی مطّهری نیز بر آن صحّه نهاده است.):
«سعادت عبارت از به فعلیت رسیدن استعدادهای انسان بطور یکنواخت و هماهنگ است، که موجب کمال انسان میشود.»
یعنی فعلیت یافتن استعدادهای روحی در مراحل عبادی، سلامت نفس در مسائل اقتصادی، رام نمودن هوای نفس در بُعد اخلاقی و بدوش کشیدن وظایف اجتماعی، که شرع، عقل و وجدان بر عهدهی او نهاده است. خوشی زندگی؛ یعنی، وصول به حد اعلای این مراتب که همواره با لذت، رضایت، سرور و خوشحالی روحی همراه باشد.(1)
یکی از بزرگان میگوید:
«کلید سعادت و خوشبختی ما در اختیار پندار و گفتار و کردار ماست.»(2)
بنابراین باید اندیشه و پندار، سخن و گفتار، اعمال و کردار ما، در خدمت رشد، ترقی و تکامل بوده، و با شکوفایی استعدادهای خویش در راه اهداف مشروع دنیوی و اخروی گام برداریم.
خوشبختی در خانواده از اهمیت بسزایی برخوردار است، زیرا محیط خانواده به عنوانِ یکی از ارکان نسبت به دو محیط دیگر است.
شخصی که در محیط اجتماع و یا محیط دانشگاه، ارکان سعادت و خوشبختی را مراعات نمیکند، حتماً از خانوادهی او نشأت گرفته است.
اگر شخصی را یافتید که در محیط دانشگاه از خصلتهای اخلاقی بویی نبرده است و از رضیلتهای اخلاقی برخوردار است، یکی از علل اصلی آن را عدم تربیت خانوادگی - بعلت عدم رعایت اصول سعادت در خانواده - مییابید. اگر کسی از دانش و آگاهی بهرهای ندارد، حتماً علل و عواملی در محیط خانواده نیز در آن مؤثر بوده است.
موفقیت، خوشبختی و پیروزی هر شخصی با رعایت عوامل آن در خانواده شروع میشود و سپس با تربیت صحیح، رشد، ترقی و تکامل در تمامی محیطهای سهگانه امکانپذیر میگردد.
بنابراین خوشبختی و مراعات عوامل آن در محیط خانواده نقش بسزا و اهمیت فراوانی دارد، «ولتر» نیز میگوید:
«خوشبختی خانوادگی طولانیترین محکمترین و شیرینترین سعادتهاست.»(1)
خصوصیات، فواید و آثار سعادت، خوشبختی و فلاح (شکوفایی)(2)
جاری شدن در بستر حیات و هستی
به فعلیت رسید قوا
احساس لذّت و آرامش از زندگی
برآورده شدن آرزوها
ایجاد زمینه مناسب سعادتمندی برای دیگران
ایجاد حرکت تکامل پیرامون خود و خانواده و جامعه
ایجاد رقابت در رشد و شکوفایی
الگو شدن برای دیگران
در کتاب حاضر عوامل و رازهای خوشبختی خانواده بطور مشروح بیان شده است که امیدواریم مورد استفادهی خوانندگانِ عزیز قرار گرفته و با عمل به آن به سعادت دائمی نائل آیند.
ما در مورد این موضوع به دو مرحله اشارهای مختصر مینمائیم، امیدواریم مورد استفادهی خوانندگان گرامی واقع شود:
مرحلهی اول
در کتاب حاضر با دانش و آگاهی به علل و عوامل سعادت و نیکبختی(1)میتوانید گام بسیار مهمی را در مورد این موضوع بردارید. برای آنکه بتوانید از مطالب این کتاب بهتر استفاده کنید، بهتر است مطالب مهم را با یک ستاره، مطالب مهمتر را با دو ستاره و مهمترین مطالب را با سه ستاره علامتگذاری کنید و زیر مطالب آن به ترتیب اهمیت با ماژیکهای رنگی مختلف خط بکشید. و هر ماه یکبار یا لااقل چند ماه یک مرتبه به آن مراجعه کرده و مطالب را به ترتیب اهمیت (براساس دستهبندی) مطالعه و یادآوری نمایید.
مرحلهی دوم
1) با مطالعهی کتابهای دیگری که در زمینهی سعادت و خوشبختی به رشتهی تحریر درآمده است، میتوانید از علل، عوامل، راهها و رازهای آن آگاه شوید.
در مرحلهی دوم با تصمیمی جدّی و ارادهای محکم و خللناپذیر هر روز سعی کنید مطالب کتاب را با تمرین و ممارست در صحنهی زندگی عملی سازید. در ابتدا ممکن است سخت بنظر برسد ولی با سعی و تلاش پیگیر، مقاومت و پشتکار در این راه بر این مهم فائق میشوید، و آنقدر این دستورالعملها را در محیط خانه بکار بسته تا عاداتی دلپسند و نیکو گردد.
«دموند اسپنسر» میگوید:
«هرگز ذهن خویش را با این افکار که من عوض شدنی نیستم، این جوری به دنیا آمدهام، زندگیم با این حرفها تغییر نمیکند و یا وضع من با دیگران فرق دارد آلوده نسازید، زیرا اندیشه منفی همواره به نتایج منفی میانجامد. این افکار ماست که ما را شاد یا ناشاد، ثروتمند یا فقیر، خوشبخت یا بدبخت میسازد.»(1)
آموختن نحوهی زندگی در خانه و سپس عمل به آن از اهمیت خاصی برخوردار است. ما اگر همه چیز داشته باشیم و از انواع امکانات و رفاهیات زندگی بهره ببریم، اما به راز خوشبختی واقف و آگاه نباشیم، یا به آن راز جامهی عمل نپوشانیم، سعادتمند و نیکبخت نخواهیم شد.
جیمران میگوید:
«خوشبختی، ناشی از چیزهایی که داریم نیست، بلکه ناشی از نحوهی زندگی ما است.»(2)
وجود برنامه و رعایت برنامهریزی و اصول اخلاقی و تربیتی در امر خانهداری و حضور در خانه(1)
یا اَیُّها الذّینَ آمَنوا قُوا اُنفُسَکم وَ أهلیکُم ناراً(2)«ای کسانی که ایمان آوردهاید، خود و خانوادهی خود را از آتش نگه دارید…»
سنّت رسول و پیشوایان دین و همهی فرهیختگان، ازدواج و برنامهریزی برای مدیریت بهینهی خانهداری و رعایت آن در داخل خانه است.(3)
فواید و آثار سعادتآفرین تشکیل خانواده و آدابِ آن(4)
افزایش انگیزه کار در ساعات بیرون از خانه
الگو شدن برای دیگران
حاکمیت معنویت بر خانه و اهل آن
عبادت کردن ساعات حضور داخل خانه
عدم خستگی از ساعات حضور در خانه
لذّت بردن از اوقات حضور در خانه
مفید شدن اوقات داخل خانه
احساس بیکسی و تنهایی، رنجآورترین احساسهاست و زن و مرد پیش از ازدواج، هر دو از این احساس جانفرسا رنج میبرند. اما خدای متعال در وجودشان جذبه و کششی نسبت به هم قرار داده است، تا با هم شوند و از این تنهایی فرسانیده و این رنج سوزنده و کدورت فزاینده، به درآیند و با آرامش و صفا و سلامت در کنار هم زندگی کنند، یکدیگر را از نظر روحی و عاطفی و جسمی، یاری دهند و کامل نمایند. فرزند بیاورند و به مشاهده گریستن و خندیدن، نشستن و رفتن و گفتن او بپردازند و شگفتی قدرت خداوند متعال را در خلق یک انسان که پیامد وجود آنهاست، لمس نمایند، معنای واقعی محبت را بیابند و با شوق و عشق به یکدیگر و به فرزند دلبندشان، به سعی و خدمت بپردازند و به سوی هدف بلند زندگی - که وصول به کمال مطلق و لقاء پروردگار متعال است - پرنشاط و شتابان حرکت کنند. بنابراین، ازدواج و تشکیل خانواده ضرورت زندگی است و باید به این ضرورت پرداخت.(1)
1) حسینی، علیاکبر، اخلاق در خانواده، نشر: پارسایان، چاپ پانزدهم، ص 16و17.
ضرورت و اهمیت ازدواج و تشکیل خانواده بر پایههای زیر استوار است:
تنها راهی که میتواند به همه خواستههای جنسی مرد و زن پاسخ مناسب دهد و روح پرالتهاب آنان را کاملاً متعادل و آرام سازد ازدواج و تشکیل خانواده است.(1)و(2)
بیگمان، انسان موجودی تکاملطلب است و از سویی نحوه آفرینش او به گونهای است که دو جنس زن و مرد، مکمل و مایهی شکوفایی و نشاط و پرورش معنوی یکدیگرند، تا آنجا که هر یک بدون دیگری ناقص است، یعنی جنس مذکر و مؤنث از نظر روحی و جسمی، به یکدیگر نیازمند و لباس یکدیگر هستند یعنی همانگونه که لباس، انسان را از سرما و گرما حفظ کرده، زشتیها و عیوب او را میپوشاند و زینتی برای تن آدمی است، دو همسر نیز در زندگی زناشویی باید مکمل یکدیگر باشند.(3)
قانون زوجیت در جهان آفرینش بطور عام در بین همهی موجودات وجود دارد، در بین گیاهان، حیوانات، انسانها و موجودات دیگر نر و ماده مشاهده میشود و همهی آنها به همدیگر احتیاج دارند.
دستگاه بزرگ آفرینش برای رسیدن به هدف و کمال مطلوب و حفظ گونههای گوناگون آن به قانون زوجیت احتیاج دارد.
با توجّه به اینکه انسان اصالتاً موجودی اجتماعی است، نخستین و مهمترین بستر فعلیّت یافتن این ویژگی در انسان، کانون مقدّس خانواده است. با ازدواج و تشکیل خانواده ستون اصلی و حیاتیترین نهاد اجتماعی شکل میگیرد.(1)
ازدواج و تشکیل خانواده از جمله اموری است که در همه جوامع از بدیهیات است و سیرهی عملی همه مردم، با هر دین و آیینی است؛ زیرا اساس ازدواج، میل و نیاز طبیعی، روحی و زیستی مرد و زن نسبت به یکدیگر است و در بیان، ضرورت آن به آیه و حدیثی نیاز نیست.(2)
انسان، اصالتاً موجودی اجتماعی است، و نخستین بستر فعلّیت یافتن این ویژگی برترین مخلوق الهی، به طور قطع کانون مقدس خانواده است.
خانواده، اولین، مهمترین و پربرکتترین نهاد اجتماعی در تاریخ فرهنگ و تمدن انسانی است. خانواده، کانونی است که باید برای حفظ حرکت و کرامت انسان و تأمین سلامت جسمانی و روانی و رشد معنوی او استحکام مییابد.
قوام خانواده به منظور تداوم انسجام جامعه و تأمین محیطی سالم برای زیستن انسانها ضرورتی انکارناپذیر است.
خانواده با پیمان ازدواج و پیوند همسری زن و مردی هوشمند و آگاه و برخوردار از بلوغ فکری و قابلیتهای اجتماعی پایهگذاری میشود و این زوج ستون اصلی حیاتیترین نهاد اجتماعی، یعنی «خانواده» را تشکیل میدهند.
در نظام الهی و فرهنگ قرآنی، هدف اصلی ازدواج و تشکیل خانواده رسیدن به آرامش روان و آسایش خاطر، پیمودن طریق رشد و شکوفایی، نیل به کمالات انسانی و تقرّب به ذات حقتعالی است.
تردیدی نیست که از تنهایی به درآمدن، همسر و همراه شدن، خانواده مستقل تشکیل دادن، ارضای کششهای نفسانی و غرایز طبیعی، بهرهگیری از دوران بانشاط جوانی، کسب استقلال، حفظ عفّت و مصونیت از گناه، آرامش و تعادل اعصاب و تولید و تکثیر نسل از نتایج قهری ازدواج و بالطبع از مهمترین عوامل مؤثر در آرامش روان، آسایش فکر و جان و احساس رضامندی درونی است.
خالق حکیم و جانآفرین در قرآن کریم میفرماید:
«از نشانههای او اینکه همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید. و در میانتان موّدت و رحمت قرار داد.»(1)
پس اولین و برترین معیار و نشانهی برتری و سعادتمندی همسران، احساسی است که از آرامش روان و شکوفایی وجود دارند. خانهای که محل آسایش و مناسبترین سکوی اعتلای وجود است و همسری که مطلوبترین همدل و همراه میباشد.(2)
بنابراین سلامت و سعادت جامعه به سلامت و پویایی نظام خانواده وابسته است و سلامت و تعادل نظام خانواده نیز به کیفیت روابط بین زن و شوهر، والدین و فرزندان بستگی دارد. در کانون خانواده، هر یک از اعضای خانواده نسبت به یکدیگر وظایفی به عهده دارند که از حقوق آنان سرچشمه میگیرد. این وظایف باید به شکل متقابل مورد توجه قرار گیرد تا در سایهی ایفای نقش هر یک از آنان، این کانون بنیادین تقویت و تعالی یابد.(3)
هر قدر روابط فی ما بین همسران بهتر، سالمتر و پرجاذبهتر باشد، زندگی شیرینتر و باصفاتر میگردد و فرزندان پرنشاط و موفقی تربیت خواهند نمود.(4)
مطالعهی مباحث ازدواج و مدیریت خانواده
آشنایی با اصول خانهداری حضرت علی علیه السلام و حضرت زهرا علیها السلام و ائمه اطهار علیهم السلام
مشاوره با مشاور خانواده
برنامهریزی فردی و خانوادگی داشتن
تشکیل نشستهای خانوادگی و تبادلنظر(1)
ممارست و تداوم در عمل
1) نیلیپور، مهدی، بهشت اخلاق، ج3، نشر مرغ سلیمان، چاپ اول، ص 46.
ارتباط، انگارهای است برای سنجش افراد و وسیلهای است برای تغییر در سطح رفتار، ارتباط شامل تبادل اطلاعات و چگونگی معنی بخشیدن به این اطلاعات است. شاید تا رسیدن به سن پنجسالگی، بیش از یک میلیارد تجربه شرکت در ارتباط را آموخته باشیم. تا این سن از این که چطور خود را ببینیم، از دیگران چه انتظارهایی داشته باشیم و در دنیا، چه چیز به نظرمان ممکن یا ناممکن میآید، تصوّرهایی پیدا کردهایم. این تصوّرها، راهنمای ثابت ما تا پایان عمر خواهند بود.(1)و(2)
زمینههای ارتباطی اشخاص در طول زندگیشان به وجود میآید و بر تمام روابط آنها تأثیر میگذارد. ارتباط در خانواده پدری از فرهنگ، جنسیت، چگونگی برقراری رابطه با دیگران و تجربههای روابط صمیمانه پیشین، سرچشمه میگیرد. این که تفاوت در زمینههای ارتباطی به ایجاد، رابطه بهتر کمک میکند یا از کیفیت آن میکاهد،
بستگی به آگاهی طرفین دارد. هنگامی که از زمینه ارتباطی همسر خود، آگاهی نداریم، به اشتباه تصور میکنیم که زمینهای چون ما دارد، ولی این تصور، آشکارا مشکلساز میشود.(1)و(2)
روابط صمیمانه دراز مدت، نیازمند ارزش نهادن به شریک زندگی است که میتوان آن را به سه مهارت ارتباطی جداگانه تقسیم کرد:
زن و شوهر به یکدیگر احترام بگذارند و هرگز به یکدیگر بیاحترامی نکنند.
الف) خواندن همسر به نام مناسب و شایسته شأن او
ب) سلام کردن هنگام ورود به منزل
ج) استقبال از شوهر و بدرقهی او
یعنی: توانایی دانستن و درک و همدلی آنچه همسر تجربه کرده است. بنابراین زن و شوهر باید در هر شرایطی همدیگر را درک کنند و در زندگی مشترک با فهم و درک کامل زندگی کنند.
آگاه بودن از نیازهای همسر، از عناصر اساسی فرآیند ارتباط است. برخی از همسران در شناخت خواستههای همسرشان کوتاهی میکنند و در برخی موارد، زمانی را برای شنیدن نیازهای همسرشان اختصاص نمیدهند. همچنین زوجهایی نیز هستند که از بیم سوءاستفاده، تصمیم میگیرند نسبت به یکدیگر حسّاس نباشند. در همه این موارد، نتیجه نهایی یکسان است، همسران در شناسایی یا ارضای نیازهای یکدیگر، شکست میخورند. بنابراین، از هم دور و دورتر میشوند.(1)
اگر زن و شوهر بکوشند یکدیگر را بهتر بشناسند، سنگ بنای یک رابطه سالم و سازنده را پایهگذاری کردهاند. نبود شناخت کافی از موضوعی که با آن روبهرو میشویم، سرگردانی را در پی دارد و واکنش در برابر آن، با ناپختگی همراه خواهد بود.
رسیدن به تفاهم، نیازمند شناخت طرف مقابل است تا بتوان در برابر آن حساسیت مناسب نشان داد. همسرانی که اندیشهها، علاقهها و خواستههای همسر خود را به خوبی میشناسند و در موقعیتهای گوناگون در برابر آنها از خود واکنش مناسب نشان میدهند، هیچگاه در روابطشان با مشکل روبهرو نمیشوند.(2)
در روابط سالم و صحیح، طرفین (زن و مرد) در مبادله اطلاعات و احساسات، در فضایی مناسب مشارکت میکنند، با یکدیگر همآهنگی دارند و در این ارتباط، هر دو، ارزش بالایی برای خود در نظر میگیرند. به طورکلی، روابط انسانها با یکدیگر، برپایه دو بینش متضاد استوار است: «کرامت» و «اهانت». یعنی یا بر پایه تکریم شخصیت است یا بر پایه تحقیر شخصیت.
ما در برخوردها و ارتباطهایمان با دیگری، بر پایه برداشت خود از او، با وی رفتار میکنیم. اگر انسان را موجودی با شخصیت و با عزت بدانیم، میکوشیم این کرامت را در او تقویت کنیم و اگر او را دارای کرامت نفس ندانیم، میکوشیم او را تحقیر کنیم.(1)
از دیدگاه اسلام، ارتباطی سالم است که بر پایه تکریم شخصیت و عزتنفس و احترام متقابل افراد انسانی استوار باشد. روابطی که بر این اساس پایهگذاری شود، افراد را در برابر انحرافها ایمن میکند، چنان که امیرمؤمنان علی علیه السلام میفرماید:
کسی که از کرامت نفس برخوردار شد، شهوات نفسانی در نظرش خوار و ناچیز میآید.(2)
اساس روابط ناسالم، تحقیر شخصیت طرفین است. در چنین روابطی تفهیم و تفاهم، دشوار و ارتباط، بیشتر فیزیکی است تا قلبی و احساسی. هر یک در لاک خود فرو رفتهاند و برای حل معضلات خود تلاش میکنند. در این حالت ارتباط اعضای خانواده با یکدیگر، رو به ضعف مینهد و گفت و گوها گاه یک سویه و بسته است.
روابطی که براساس همدلی نباشد، مخّرب است. طرفین رابطه، آمادگی پذیرش نظرهای یکدیگر را ندارند و همین نپذیرفتن سخنان یکدیگر، به از میان رفتن درک و تفاهم میانجامد و سرانجام، ناسازگاری را در پی خواهد داشت. گاهی این تعارضها موجب درگیریهای لفظی شدیدی میشود و همین پرخاشگری، اختلالهای شدید روانی ایجاد میکند. این رابطه نامناسب میان والدین، به دیگر اعضای خانواده، یعنی فرزندان نیز منتقل میشود و تأثیر نامطلوبی در شبکه ارتباطی و رفتاری آنان برجای میگذارد.
بررسیها آشکار کرده است که در اینگونه خانوادهها، نارضایتیها و برخوردهای نامناسب و ناسالم، بیماریهای جسمانی، افسردگیها، اضطرابها و کاهش سلامت روانی را پدید میآورند، به گونهای که بسیاری از فرزندان این خانوادهها، اعتماد به نفس کمتری دارند و با احساس تنهایی و بیتفاوتی، شکستهای خود را به دیگران ربط میدهند و همواره با ناکامی و افت تحصیلی روبهرو میشوند.(1)
1) همان منبع، ص 31، فرهادیان، رضا، تربیت برتر، ص 23.
لازم است زن و شوهر در آغاز زندگی نوین همدیگر را بشناسند، با طرز تفکر، اخلاق، خواستهها، تمایلات و توان جسمی همدیگر آشنا شوند، از نقاط ضعف و قوت یکدیگر آگاهی یابند و این شناخت هم به منظور تحیکم بنیاد زناشویی و دستیابی به راههای تنظیم زندگی، تعدیل خواستهها و حداکثر استفاده کردن از امکانات موجود باشد، نه به قصد عیبجویی و کشف نقاط ضعف شخصی مقابل. خلاصه این که این شناخت باید به قصد اصلاح، خیرخواهی و استوار ساختن بنیاد خانواده صورت گیرد، نه به منظور بهانهگیری، عیبجویی و اشکال تراشی.
اگر با چنین دیدی درصدد شناخت یکدیگر برآمدند و در همدیگر نقطهی ضعفی یافتند، هرگز سروصدا راه نمیاندازند، بلکه سعی میکنند وضع موجود را اصلاح نمایند. نقطهی ضعف، از دو حال خارج نیست: یا نقصان جسمانی است و یا اخلاقی و روانی. اگر نقص جسمانی قابل اصلاح است، که در این صورت باید درصدد چاره برآیند و از، طریق معمول، آن را اصلاح نمایند. چنانچه نقص جسمانی قابل اصلاح است، که در این صورت باید زندگی خود را با وضع موجود تطبیق دهند و تا پایان عمر با هم زندگی کنند. و اما اگر نقص اخلاقی و روانی است، در این صورت با خیرخواهی و تفاهم، درصدد اصلاح آن برآیند، و اگر با بردباری و مهربانی عمل نمایند، غالباً اصلاح و حداقل تعدیل خواهد شد و اگر در اصلاح عیب اخلاقی توفیق نیافتند، باز هم به صلاح آنهاست که با گذشت و
اغماض، آن را نادیده بگیرند و خود را با وضع موجود تطبیق دهند. مرد اگر نقصی در همسرش میبیند و احساس میکند که قابل اصلاح نیست، همسرش را با همان نقص بپذیرد و تصمیم بگیرد هر طور شده با او زندگی کند. مثلاً، اگر همسرش عصبانی است، اسباب عصبانیت او را فراهم نسازد و اگر عصبانی شد، بردباری و گذشت نشان بدهد. اگر زود رنج است سعی کند وسیلهی رنجش او را فراهم نسازد و اگر رنجیده شد از او دلجویی کند.
اگر در زندگی نامنظم است و تأکیدات و توصیهها هم در او کارساز نیست، با گذشت و فداکاری، خود را با وضع موجود تطبیق دهد و مقداری را نادیده بگیرد و بعضیها را هم خودش منظم سازد.
اگر وسواسی و بدبین است، اسباب بدبینی او را فراهم نسازد و سعی کند بدبینی و سوءظن او را با مهربانی و خیراندیشی برطرف سازد و…
به هر حال زن و شوهر باید توجه داشته باشند که جز معصوم علیهم السلام، هیچ کسی بیعیب و نقص نیست، نهایت این که هر انسانی عیب یا عیوب خاصی دارد و دیگری عیبهایی دیگر. انسان باید فکر کند مگر خودش بیعیب است که از همسرش انتظار دارد کاملاً بیعیب باشد. البته بیشتر عیبها قابل اغماضند و میشود با تحمل آنها، خوش و خرم زندگی نمود. حیف نیست انسان با مشاهدهی یک عیب کوچک، زندگی را بر خود و همسرش تلخ و ناگوار سازد؟!
به هر حال مهمترین وظیفهی زن و شوهر در آغاز زندگی، شناخت یکدیگر و در مرحله بعدی، فرا گرفتن آیین همسرداری است. فکر نکنید که همسرداری کار سادهای است، بلکه فن بسیار ظریف و حساسی است که نیاز به علم و آگاهی دارد.
زن و شوهر باید در آغاز زندگی، فن همسرداری را بیاموزند و به مرحلهی عمل درآورند و اگر در اینباره کوتاهی کنند، عواقب سوء آن را در آیندهای نزدیک مشاهده خواهند کرد. در آن زمان دیگر اصلاح، دشوار و چه بسا غیرممکن خواهد بود.
لازم است یادآور شوم که دوران اول ازدواج، یعنی دو سه سال اول زندگی زناشویی، دوران بسیار حساس و مهم در واقع خطرناک است؛ زیرا دختر و پسری که زندگی جدید را آغاز میکنند قبلاً برای همسرداری آماده نشده بودند. به این دلیل، برخورد آنها غالباً حساب شده نیست، ناچارند آیینهمسرداری را به وسیلهی تجربه و در طول سالهای متمادی فراگیرند، و به تدریج خودشان را تعدیل کنند و با شرایط جدید تطبیق دهند. چون خام و بیتجربهاند ممکن است به کار خطرناکی دست بزنند و بنیاد خانواده را در معرض انحلال قرار دهند. چه بسیارند افرادی که در اثر عجله و لجبازی بیدلیل در سالهای اول زندگی، بنیاد ازدواج خود را متلاشی نمودهاند، در صورتی که اگر مقداری صبر و بردباری به خرج میدادند، میتوانستند با تحمل همدیگر به زندگی ادامه دهند. بنابراین، به عروس و دامادهای جوان توصیه میکنم که در دوران اول ازدواج، صبر و عاقبتاندیشی بیشتری از خود نشان دهند تعادل
اعصاب خویش را حفظ کنند و از هرگونه اقدام تندی جداً اجتناب نمایند و سعی کنند مشکلاتشان را با تفاهم و انصاف حل و فصل نمایند، حتی اگر احساس میکنید که ازدواج شما قابل دوام نیست، باز هم در طلاق عجله نکنید، بهتر است موضوع را با افراد آگاه و خیرخواه در میان بگذارید و از آنها نظرخواهی کنید، از لجبازی دست بردارید و در اطراف موضوع خوب بیندیشید، آنگاه برطبق مصلحت عمل کنید.(1)
ده اصل زیر به منزلهی قواعدی طلایی هستند که رعایت آنها به بهبود روابط همسران کمک شایان توجهی میکند:
به فرد مقابل توهین نکنید و او را با کلمات و نامهای توهینآمیز خطاب نکنید. از تحقیر کردن، شرمنده کردن یا مسخره کردن همسرتان، اجتناب کنید.
اگر چیزی از همسرتان میخواهید به طور مشخص و واضح آنچه را میخواهید بیان کنید. رو راست باشید و از حاشیه رفتن و در لفافه حرفزدن اجتناب کنید.
1) آیتاله امینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ: بیست و نهم، ص 17-19.
نقطه نظرهای خود را به طوری که مشخص است نظریات شماست بیان کنید نه به صورتی که واقعیت مطلق است. به عنوان مثال:
«به نظر من اینطور میآید که تو احساس من نسبت به مادرم را نادیده میگیری.» در نتیجه، به گونهای حرف بزنید که مالکیت شما بر فکر و احساستان اعلام شود.
وقتی احساسهای خود را بیان میکنید خیلی ساده بگویید چه احساسی دارید (به عنوان مثال من احساس میکنم…) بدون توجه به این که آنها چقدر به نظر دیگران غیرمنطقی یا ابلهانه بیاید. اگر فکر میکنید همسرتان از بیان رُک احساستان ناراحت میشود میتوانید قبل از بیان آن بگویید: «امیدوارم از صداقت من نرنجی ولی هر چه باشد تو همسر منی و من با تو صادق نباشم پس با کی صادق باشم.» البته در نظر داشته باشید که بیان خودخواهانهی احساس مدنظر نیست مثل این جمله: «حالمو به هم میزنی» این یک پرخاشگری آشکار و یک توهین به همسر است نه بیان همدلانهی احساسها.
اگر عصبانی هستید بگویید که چنین احساسی دارید. داد و فریاد نزنید، صدای خود را بلند نکنید، حرفهای توهینآمیز و متلک نگویید، خیلی روشن بگویید از چه چیزی ناراحت شدهاید. اگر غیرتی شدهاید یا
تحقیر، حرف بزنید نه این که با بیان احساس به شکل پرخاشگرانه و نه بالغانه، بخواهید ضعف و حقارت خود را پنهان کنید.
اگر میخواهید از فردی انتقاد کرده یا مشکلی را بیان کنید، بهتر است با یک مقدمهی مثبت شروع کنید یا حداقل نشان دهید که نقطهنظرهای فرد مقابل را درک میکنید (به عنوان مثال میدانم که تو قصد مثبتی داشتی… ولی…)
در مورد او قضاوت نکنید و بیش از اندازه مسائل را در مورد او تعمیم ندهید. به عنوان مثال شما همیشه نسبت به کارتان بیحوصله هستید یا شما همیشه دعوا را شروع میکنید. تعمیم بیش از حد سرزنش محسوب میشود. انصاف را فراموش نکنید اگر دو بار است که از همسرتان میرنجید نگویید «تو همیشه مرا میرنجانی!» این باعث ناامیدی و خشم او میشود.
«این آخرین باریه که میگم… دفعهی بعد من میدونم و تو… حالا ببین چیکار میکنم…» گفتن این جملهها فقط بر ضعف درونی شما دلالت دارد و نشان میدهد سررشتهی رابطهی زناشویی از دست شما خارج شده است.
روی حل مشکل تمرکز کنید و تمایل نشان بدهید که مصالحه میکنید و با دیگران کنار میآیید. از دادن پیشنهاد نترسید و به خاطر اشتباههای خود عذرخواهی کنید. حاشیه رفتن و نبش قبر خاطرهها نشان میدهد که شما کم آوردهاید و فقط قصد به کرسی نشاندن حرف خود را دارید.
مهمتر از همه، به حرفهای همسرتان با دقت گوش کنید. حرف او را قطع یا نفی نکنید، فکر او را حدس نزنید (ذهنخوانی) و نگویید «میدونم چی میخوای بگی دیگه» فقط برداشت و درک خود را از نقطهنظرهای همسرتان بیان نکنید. به یاد داشته باشید یک فرد بالغ میتواند صبر و تحمل و گوشی شنوا داشته باشد و وسط حرف همسر پریدن شخصیت نابالغ و بچهگانه شما را نشان میدهد.
با توجه به آنچه گفته شد رابطهی اصولی است، که به تحکیم و ارتقاء روابط همسران کمک میکند.(1)
اجازه دهید چند مورد مهم ارتباط غیرکلامی را با ذکر مثال شرح دهیم:
1) گروه نویسندگان، تحکیم پیوند زناشویی، نشر: آستان قدس رضوی، چاپ پنجم، ص 42-45، با تصرف.
اجزاء غیرکلامی ارتباط خیلی مهم هستند و به ویژه در ارتباط همسران نقش کلیدی بازی میکنند. جالب اینجاست که خانوادهها در تربیت رایج به این مؤلفهی مهم دقت نمیکنند. به عنوان مثال ارتباط بدون تماس چشمی معنا ندارد ولی برخی خانوادهها تماس چشمی کودک را تنبیه میکنند و آن را بیانگر عدم احترام به بزرگتر و نشاندهندهی پررویی کودک میدانند. متأسفانه برخی خانمها حتی جلوی همسرشان تماس چشمی را بیانگر عدم حجب و حیا میدانند.
مثل بالا انداختن شانهها، تکان دادن دست، پوزخند و هر چیز دیگر که در آن حرف زدن نیست، اما دنیایی حرف دارد، مثلِ «فلانی با چشم و ابرویش حرف میزند.»، بیانگر این مهم است.
برای اینکه حرفتان را به همسرتان بزنید لازم نیست به او بچسبید. حفظ فاصله به ویژه در زدن حرفهای جدی لازم است. برخی همسران پارا از این هم فراتر گذاشته و حتی با هل دادن همسر، با او حرف میزنند! تمام اینها عدم احترام به همسر را نشان میدهد. هنگام حرفهای جدی بایستی یک قدم فاصله را با همسر حفظ کنید و به حریم او احترام بگذارید.
به خاطر اهمیت حالتهای چهره آن را دوباره ذکر میکنیم. از همسرتان تعریف میکنید اما لحن و حالت چهرهتان پوزخند و تحقیر است.
در فرهنگ و ادبیات ما از مزایای سکوت بسیار گفتهاند. منظور از سکوت بیتفاوتی یا بیمحلی کردن به همسر نیست. سکوت باید وسیلهای برای فهم بیشتر باشد نه اینکه اگر لازم است حرف بزنید به سنگر سکوت برای عدم پذیرش اشتباه خود پناه ببرید.
چرا با وجود این که همهی همسران میگویند ما اهل منطق و گفت و گوئیم باز مشکل پیش میآید، مگر همین که بگوییم اهل منطقیم کافی نیست؟
اگر همهی زوجها مایل هستند که با همسر خود گفتمان داشته باشند، پس چرا خیلی از مواقع در این زمینه با مشکل روبرو میشوند؟
پاسخ به این سؤال این است که ایجاد گفتمان نیاز به مهارتهای ارتباطی دارد که متأسفانه بسیاری از افراد وقت و زمان لازم را برای فراگیری این مهارتها صرف نمیکنند، هر چند که ممکن است انگیزهی بالایی هم برای کسب این مهارتها داشته باشند. یا لزومی برای آن نمیبینند و نمیدانند که ارتباط نیز یک مسألهی فنی است.
پیشتر هم ذکر شد که از نظر فرهنگی و آموزش خانواده ارتباط غیرکلامی ترویج و تصحیح نمیشود.
یعنی کسی به آنها نگفته که ارتباط صحیح چهطور باید باشد.
همسران نمیدانند رابطهی غیرمؤثر چگونه زندگی آنها را نابود میکند. اگر هنوز این اصل را نپذیرفتهاید. دوباره این فصل را از ابتدا بخوانید. در بسیاری از موارد زوجها ممکن است به علت فقدان مهارت در این زمینه با مشکلات بسیار زیادی مواجه شوند، اما اغلب اوقات علت مشکلات خود را به عوامل دیگری نسبت میدهند تا نداشتن مهارت گفتوگو کردن.(1)
انسان به برقراری ارتباط با اطرافیانش نیاز دارد و هیچگاه مایل به ترک آن روابط نیست و در هر مرحلهای از رشد، این رابطه به گونهای
1) همان منبع، صص 45-50.
ویژه نمایان میشود. در برخی مراحل خواهان گونهای از روابط و با رشد بیشتر، در پی برقراری رابطهای دگرگون با دیگران است.
به طورکلی، شکل روابط انسان با دیگران را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: روابط فیزیکی یا جسمانی، روابط اجتماعی و روابط عاطفی.
نخستین ارتباط والدین - به ویژه مادر - با کودک، ارتباط جسمانی و فیزیکی کامل است. در مراحل نخستین به وجود آمدن کودک؛ یعنی در دوران جنینی، ارتباط جسمانی مادر و جنین، چنان محکم و استوار است که حتی خود مادر نیز با جنین خود احساس دوگانگی نمیکند.
وقتی مادر، وجود فرزند را در درون خود احساس نمیکند، خود و جنین را دو چیز نمیداند، بلکه جنین را عضوی از اعضای بدن خود میشمارد.
چنین ارتباطی به تدریج کاهش مییابد و کودک به آرامی، مسیر استقلال جسمانی از مادر و اطرافیان خود را میپیماید.
با تولد، کودک از بدن مادر جدا میشود، ولی هنوز به مادر و آغوش او وابسته است و گاهی نیز در آغوش پدر یا دیگران جای میگیرد. این وابستگی به تدریج چنان کاهش مییابد که از حد دست دادن یا در کنار یکدیگر نشستن و روبوسی کردن، فراتر نمیرود. حتّی در مواردی - به ویژه در دوره نوجوانی - ممکن است
نوجوان از اینگونه تماسها نیز گریزان باشد و مایل نباشد که حتی مادر یا پدر خود را ببوسد.(1)
کاهش در ارتباط فیزیکی و جسمانی معمولاً با افزایش ارتباط اجتماعی، یعنی چشم در چشم داشتن، با یکدیگر گفتوگو کردن، در کنار یکدیگر و… همراه است. ارتباط اجتماعی معمولاً پیرو عادتهای عرفی است. هر جامعهای بر پایه عرف خود، اشکالی از ارتباط اجتماعی را برای والدین و فرزندان تعریف میکند و عمل به آن را از آنان انتظار دارد.
بر پایه عرف ما، انتظار میرود که فرزند به والدین خود سلام کند، حرمت آنها را نگه دارد و از آنان اطاعت کند. در مقابل، انتظار میرود که والدین نیز به فرزند خود با محبت توجه کنند، حرمت او را پاس دارند و نیازهایش را برطرف سازند.
ارتباط اجتماعی، سطحی پیشرفتهتر نسبت به ارتباط فیزیکی و جسمانی است. در حقیقت، ارتباط جسمانی کودک پس از رشد بیشتر و بهتر کاهش مییابد و بر ارتباط اجتماعیاش. با والدین، همسالان، مربیان و اطرافیان افزوده میشود.(2)
ارتباط عاطفی، بر پایه عشق و محبت استوار است. ارتباط عاطفی، از نخستین نیازهای انسان است. هر چند کودک با پرورش و رشد ممکن است از نیاز جسمانی و فیزیکی بینیاز شود، ولی هیچگاه از توجه و محبت دیگران بینیاز نمیشود و این نیاز تا آخرین مراحل زندگی هم وجود دارد. هر چه رابطه عاطفی شخصی با اطرافیان قویتر باشد، آرامش روانی بیشتری برای او به ارمغان میآورد و در میان جمع، صمیمیت بیشتری احساس خواهد کرد.(1)
کودکانی که والدین آنها مدام با هم درگیرند ممکن است مشکلات عاطفی و رفتاری متعددی نشان دهند که بعضی از آنها عبارتند از:
افسردگی
اضطراب
مشکلات درسی
بیشفعالی
پرخاشگری
عزتنفس پایین
بیتفاوتی عاطفی (بیحسی عاطفی)
1) حسینی، داود، روابط سالم در خانواده، نشر: بوستان کتاب، چاپ نوزدهم، ص 34، با تلخیص.
تحریکپذیری و هیجانی بودن (عصبانیتهای ناگهانی و بدون دلیل، گریههای بیدلیل)
ناتوانی در ابراز محبت
آسیبزنی به خود یا دیگران
گوشهگیری و انزواطلبی
گرایش به مصرف مواد در دورهی نوجوانی
ترس از زندگی
ناتوانی در ایجاد ارتباط با دیگران
در نتیجه، در یک جمعبندی قضاوت را به خودتان واگذار میکنیم. آیا درگیری و نزاع شما با همسرتان ارزش این همه هزینه را دارد؟ کودکان رشد یافته در محیط اختلاف و تعارض جز کمبود عزت نفس و اضطراب و بدبینی مضاعف چیزی دستگیرشان نمیشود.(1)
1) گروه نویسندگان، تحکیم پیوند زناشویی، نشر: آستان قدس رضوی، چاپ پنجم، ص 61و62.
زن و شوهر هر یک به تنهایی حقوق و وظایفی دارند که در بخشهای بعدی به آنها میپردازیم، اما در این بخش به حقوق مشترک زن و شوهر و وظایف آنها در قبال یکدیگر میپردازیم. وظایفی که با رعایت آن میتوانند نیکبختی و سعادت را از آنِ خانوادهی خویش سازند و اگر آنها مراعات نشود، ممکن است به حس کدورت، دعوا، قهر، طلاق و انتقامجویی بیانجامد اکنون با هم وظایف مشترک زن و شوهر را میخوانیم:
زن و شوهر باید در زندگی الگوها و نمونههایی را انتخاب نموده و از آنان پیروی نمایند. این الگوها و نمونهها باید در همهی ابعاد زندگی سرلوحهی انسانها بوده و در زمینهی خانوادگی در ردیف کاملترین افراد باشند، تا زن و شوهر با سرمشق قرار دادن آنها در بُعد خانوادگی به سعادت، خوشبختی و موفقیت برسند.
برترین نمونهها و الگوها بزرگان دینی هستند که کاملترین افراد در همهی ابعاد و زمینهها و همینطور در زندگی خانوادگی بودهاند، و میتوانند درسهای بزرگی در این رابطه به ما داده و ما را در هدف مقدسمان یاری رسانند.
یکی از حالات تربیتی انسان حالت الگوپذیری و همانندسازی است. هر انسانی براساس قانون خلقت دارای حسّ پیروی است و به دنبال الگو و مدل برای الگوبرداری در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی خویش است. خانوادههای زنده و پویا باید به دنبال الگویی مناسب و استاندارد برای اتخاذ روش و منش و تنظیم معادلات خانوادگی باشند، در فرهنگ شیعه، وجود مفاخر آسمانی و انسانهای کامل معصوم، سرمایهای بزرگ و معنوی و پشتوانهای ارزشمند برای الگوبرداری به شمار میروند.
سیرهی زندگی خانوادگی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام و حضرت زهرا علیها السلام از مهمترین پشتوانهها و در زمرهی ذخایر مهم تربیتی برای خانوادههاست. از دیدگاه مدیریتی وجود الگو، رشد و سازندگی، شتاب و سلامت و تربیت خانواده را تضمین میکند در همین راستا به دوازده اصل از اصول زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و بیست و دو اصل از اصول زندگی مشترک امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت زهرا علیها السلام به صورت فهرستوار اشاره میکنیم.(1)
اصل تأسیس خانهای ملکوتی (نزول وحی در خانه و…)
اصل کار در خانه
اصل میهمانپذیری
1) نیلیپور، مهدی، مدیریت خانواده، ج3، نشر: سلسبیل، چاپ اول، ص 98.
اصل حفظ پیوند خانوادگی
اصل انجام کارهای شخصی در خانه
اصل زندگی کممصرف
اصل تقسیم اوقات در خانه
اصل غذای جماعت
اصل نوازش روزانهی کودکان
اصل بهترین همسر بود
اصل تربیت بهترین دختر
اصل انتخاب بهترین همسر(1)
اصول زندگی مشترک امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت فاطمه علیها السلام
اصل سادهزیستی و زهد خانوادگی
اصل ایثار و انفاق خانوادگی(2)
اصل استفاده از عوامل معنوی برای حل مشکلات
اصل حاکمیت مشورت در امور
اصل فرمانپذیری زن از شوهر
اصل آرایش و خودآرایی برای همسر
اصل اختصاصی اطاقی برای عبادت در خانه
اصل جهادی بودن همه اعضا و فدایی اسلام بودن
اصل آشناسازی فرزندان با مسجد
اصل علم دوستی همه اعضای خانواده
اصل شاگردپروری و تشکیل کلاسهای دینی و علمی در خانه
اصل سیاسی بودن همه اعضای خانواده
اصل استفاده از خدمتکار برای فراغت بیشتر داشتن
اصل رعایت حق خدمتکار
اصل دفاع از ارزشها از طریق خطابه و تسلط بر ادبیات، شعر و معارف قرآن
اصل شجاعت و دلیری همه اعضای خانواده
اصل عشق و عاطفه و مهربانی همه اعضای خانواده
اصل محنتپذیری همه اعضا در راه خدا
اصل تبدیل خانه به محل رفت و آمد فرشتگان
اصل تقسیم کارها در خانه(1)
اصل حجاب فاطمه علیها السلام
اصل زندگی سراسر معنوی(2)
یک زن و شوهر الگو و نمونه با آگاهی کامل از مسائل و مشکلات خانواده و هنر همسرداری در این بُعد زندگی با بصیرت و از روی آگاهی با مسائل خانواده با یکدیگر برخورد مینمایند و همیشه سعی دارند بر دانش و آگاهی خویش بیفزایند و با خریداری کتابهای متنوع در این زمینه، cdهای آموزشی، زمینههای آگاهی خود را
فراهم مینمایند. چنین خانوادهای که آگاهی را سرلوحهی زندگی خویش قرار داده است، در مشکلات و سختیهای زندگی هیچگونه گزندی نمیبیند و همیشه شادکام است.
مطالعهی کتاب به آدمی روح میبخشد، و باعث رشد و تعالی انسان میگردد و در ضمن کتابهایی که راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی را شرح داده است، بهترین هدایتگر و راهنما برای سعادت و نیکبختی خانواده است.
تولستوی میگوید:
«در دنیا لذتی نیست که با لذّت مطالعه برابری کند.»
هنگامی که انسان با تمرین و ممارست به مطالعهی کتاب علاقهمند گردید و عشق به آن را در خویش زنده کرد، هیچ لذّتی را در دنیا با لذت مطالعه عوض نمیکند، و همیشه دوست دارد به مطالعهی کتاب بپردازد.
الیور اسمیت دربارهی مطالعهی کتاب چنین میگوید:
«در مرتبهی اول که یک کتاب خوب میخوانیم، مانند آن است که با یک دوست جدید آشنا شدهایم، وقتی که همان کتاب را دو مرتبه میخوانیم، مانند آن است که دوست قدیمی را مجدداً ملاقات کردهایم.»(1)
همانگونه که بیان کردیم، در هنگام مطالعهی کتاب در کنار مطالب مهم، مطالب مهمتر را با علامت ستاره مشخص کنید و
1) سجادی، محمد کاظم، میخواهم خوشبخت باشم، نشر: مرکز فرهنگی شهید مدرس، چاپ پنجم، ص 57.
مهمترین مطالب را با دو ستاره علامت بزنید و اصلیترین مطالب را با سه ستاره علامت بزنید، تا در صورت نیاز به آنها مراجعه کنید.
در صفحهی اول کتاب، فهرست کوچکی از آن مطالب را یادداشت کنید، سپس آن مطالب را به ترتیب اهمیّت مطالعه نمایید. بدین ترتیب میتوانید کتابهای هنر همسرداری و خانواده را به تدریج مطالعه نموده و بر میزان آگاهی خویش بیفزایید.(1)
آگاهی و علم به آداب و رعایت آن توسط زن و مرد و رعایت حقوق فرزندان توسط پدر و مادر و بالعکس و رعایت هرگونه آدابی که خانواده را به سوی سعادت دنیا و آخرت رهنمون میکند.
زن و شوهر الگو و نمونه در همه زمینهها و ابعاد زندگی ادب و معرفت را مراعات میکنند. زیرا آنها آداب هر کاری را آموختهاند. هرگز کلامی که برخلاف ادب و معرفت باشد، بر زبان نمیرانند، و یکدیگر را رنجیدهخاطر نمیسازند. اعمال و کردار آنها نیز با ادب و معرفت عجین شده است، و هرگز عملی که برخلاف آن باشد، انجام نمیدهند و در هر موقعیتی و مکانی همدیگر را گرامی میدارند.
1) رجائی، محمدرضا راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی، ج1، نشر: اقیانوس معرفت، چاپ اول، ص 39، با تصرف.
اکنون با هم بعضی از آثار و فواید ادب و معرفت در خانواده را میخوانیم:
به واسطه رعایت ادب و معرفت زن و شوهر نزد یکدیگر و نزد خویشاوندان دور و نزدیک و دوستان یکدیگر الگو بوده و آبرومند میشوند.
خانواده از اضطراب، دلهره و نگرانیِ اعمال و حرفهای ناشی از عدمِ ادب و معرفت در امانند.
پدر و مادر با ادب و معرفت در خانواده الگو و نمونهای مناسب برای فرزندان هستند و در این زمینه تأثیرات مستقیم بر گفتار و اعمال آنان میگذارند.
ادب و معرفت از کدورت، قهر، دعوا و دشمنی جلوگیری میکند و صلح و دوستی در خانواده حاکم میشود. گاهی از اوقات از فروپاشی خانواده جلوگیری میکند.
به دلیل سفارش و تأکید دین مقدس اسلام به این امر مهم یک عمل معنوی محسوب میگردد.
به علت آثار و فواید فراوانی که دارد یکی از عوامل موفقیت و سعادت اعضای خانواده است.(1)
به دلیل رعایت آن زن و شوهر نزد یکدیگر عزیز میشوند.
در «امثال و حکم دهخدا» جملهی زیر بیان شده است:
«زشتی نسب را با ادب برطرف کنید.»(2)
در کتاب «آکولاتوم» دربارهی ادب چنین بیان شده است:
«ادب قیمتی ندارد، امّا با آن همه چیز میتوانی بخری.»(3)
داستان یوسف و زلیخا در قرآن با صفت «احسن القصص» ممتاز گشته است. «هجویری» قبل از «ملاّی رومی» دربارهی کیفیت عشق یوسف و زلیخا مینویسد:
چون یوسف به یعقوب رسید، و خداوند تعالی وی را وصال کرامت کرد، زلیخا را جوان گردانید، و به اسلام ره نمود، و به زنی به یوسف داد. یوسف قصد وی کرد.
زلیخا از وی بگریخت. گفت: ای زلیخا! من آن دلربای توام، از من چرا همی گریزی؟
مگر دوستی من از دلت پاک شده است!
گفت: لاوالله که در دوستی زیادت است. امّا من پیوسته آداب حضرت معبود خود نگاه داشتهام. آن روز که با تو خلوت کردم معبود من بُتی بود، و وی هرگز ندیدی، فَاَمّا به حکم آن وی را که دو چشم بیصبر بود، چیزی بر آن پوشیدم تا تهمت بیادبی از من برخیزد. اکنون من معبودی دارم که بیناست بیمُقلّت (سیاهی چشم) و آلت، به هر صفت که باشم مرا میبیند، نخواهم که تارک الآداب باشم.(1)
زن و شوهر فهیم به خوبی میدانند که برخورد نیکو به زندگی سعادتمندانه ی آنها تداوم بخشیده و آنان را در مقابل حوادث روزگار بیمه مینماید. بنابراین آنها در همهی مراحل زندگی حتی در سختیها، مشکلات، ناملایمات و نابسامانیها با ارادهای خللناپذیر همچون کوه، تبسمی بر لب داشته و با یکدیگر خوشبرخورد هستند. آنها آداب معاشرت را به خوبی فرا گرفتهاند و طبق
1) کتابچی، محسن، کشکول جاویدان، نشر: الف، چاپ اول، ص 462-461.
روحیههای یکدیگر بخوبی با هم برخورد میکنند، به طوری که وجود هر کدام از آنها برای دیگری غنیمتی بزرگ است.(1)
خانوادهای که از رضیلتهای اخلاقی دوری جسته و خصلتهای اخلاقی را مراعات نماید و با اخلاق نیکو و برخورد پسندیده زندگی خویش را زینت دهد، به سوی ترقی و تعالی گام برداشته و بنیاد خانوادگی آنان نه تنها متزلزل نبوده، بلکه قوی و مستحکم است.
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:
مَکارِمُ الْاَخْلاقِ مِنْ أَعْمالِ الْجَنَّةِ
اخلاق خوب، از اعمال بهشت است.(2)
پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله و سلم در گفتاری دیگر میفرمایند:
بهترین مردم کسانی هستند که اخلاقشان نیکتر باشد.(3)
دکتر ماردن میگوید:
همهجا عده زیادی را مشاهده میکنم که در کارها شکست خورده و در اجتماع پست و حقیر شدهاند، در میدان زندگی سرشکسته و اندوهگین و پریشان قدم برمیدارند و علتی جز این ندارد که قدر و قیمت اخلاق نیک را نداشتهاند.(4)
کنفوسیوس نیز درباره اهمیت و فضیلت اخلاق میگوید:
مردی که دارای عزمی نیرومند و اخلاقی متین است هرگز فضیلتهای اخلاقی خود را فدای هوسهای زندگی نمیکند. آری مردانی در این جهان زندگی کردهاند که برای تکمیل و حفظ فضایل اخلاقی جسم و جان خود را فدا ساختهاند.(1)
یکی از پایههای تمدن حقیقی پرهیز از برخورد زشت و زیانبار و کسب اخلاق نیکو است و این عمل زمینهساز رشد و تکامل است.
بنا به ویژگیهای مذکور از تزلزل بنیاد خانواده جلوگیری نموده و موجب سعادت و کامیابی آنان است.
آرامش ناشی از دوری از رضیلتها و عمل به خصلتهای اخلاقی به سلامت روحیِ اعضاء خانواده کمک میکند.
چنین عملی پسندیدهای جنگ و دشمنی را بَدَل به صلح و دوستی مینماید.
1) همان منبع، ص 223.
اعضای خانواده، عصبیت، تشویش و اضطراب ناشی از انجام دادن رضیلتهای اخلاقی را ندارند، زیرا هیچگونه برخورد زننده و زشتی با یکدیگر نداشتهاند.
بنا به سخن بزرگان دین این عمل نیکو سرشار از معنویت است، و به همین جهت نشاط روح را در پی دارد.
با عمل به این اصل نزد دیگر اعضای خانواده، خویشاوندان دور و نزدیک و دوستان عزیز شده و مورد تکریم و احترام قرار میگیرد. علی علیه السلام میفرماید: «نیکخلقی، خوب رفیقی است.»(1)
علمی: آموختن اخلاق نیکو و برخورد پسندیده، از طریق احادیث و روایات چهارده معصوم علیهم السلام، خردمندان، ادبیان و بزرگان ایران و جهان از طریق نظم، نثر و داستان.
عملی
الف) الگو گرفتن از والاترین نمونههای دینی، تاریخی و مشاهیری در این زمینه
ب) خودسازی همراه با، ممارست و تداوم در این زمینه
1) منتظری یزدیِ، محمد، کشکول منتظری یزدی، نشر: تهذیب، چاپ اول، ص 99.
همسران رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم پس از جنگ بنیقریظه، که اسلام غنیمتی به دست آورده بود از آن حضرت درخواست خرجی بیشتر و در واقع درخواست یک زندگی تجملی کرده بودند. پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم این درخواست را نپذیرفت و فرمود:
«من رئیس اسلام و مسلمین هستم و باید زندگی بسیار عادی داشته باشم تا فقرا و بینوایان احساس حقارت نکنند. امّا آنان حضرت پیامبر را بسیار آزردند.»
سرانجام رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از آنها اعراض و دوری کرد.
پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم به حفصه فرمود:
آیا داوری مردی بین من و تو را میپذیری؟
حفصه عرض کرد: آری.
آنگاه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به دنبال عمر فرستاد، چون عمر آمد.
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به حفصه فرمود: سخن بگو.
عرض کرد: شما سخن بگویید. ولی حق را بگویید.
با شنیدن این سخن عمر به گوش حفصه سیلی زد.
پیامبر ناراحت شد و آثار خشم در چهره ایشان نمایان شد.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به عمر فرمود:
من تو را برای زدن دخترت طلب نکردم، بلکه تو را خواستم تا ما را آشتی دهی. و سپس با ناراحتی مجلس را ترک گفتند و چندی بعد این آیات بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نازل شد:
«ای پیغمبر، به همسران خود بگو اگر شما زندگی و زینت و زیور دنیا را طالب هستید، بیایید تا مهریه شما را بپردازم و همه شما را به خوبی طلاق بدهم. اگر طالب خدا و رسول و مشتاق آخرت هستید خداوند هم به نیکوکاران اجر عظیم خواهد داد.(1)ای زنان پیغمبر، شما مانند دیگر زنان نیستید…»(2)و(3)
روزی حضرت علی علیه السلام را دیدند که مشغول گریستن میباشد. علت گریه را سؤال کردند، حضرت فرمودند: هفت روز است که میهمانی برایم نیامده است و من میترسم که از نظر خدا افتاده باشم.(4)
از اصولی که برای هر خانوادهای اتفّاق میافتد میهمانداری است، به طوری که میتوان آن را از امور حتمی زندگی دانست، میهماننوازی رسم ایرانیهاست و اهمیت بسزایی دارد. دیوژن شخصی را دید که خویشتن را برای حضور در یکی از جشنها مهیا میکند. گفت: انسانها باید تمام روزهای خود را روز جشن و میهمانی بدانند.(5)اگر بر سفرهای میهمان نباشد گویی در طعام نمک نیست، نمک سفره میهمان است.(6)
پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
1) سوره احزاب، آیه 28و 29.
2) سوره احزاب، آیه 32.
3) صدری مازندرانی، حسن، هنر همسرداری، نشر: مشهور، چاپ دهم، ص 50 و 51 به نقل از بحارالانوار، ج78، ص 236.
4) عباسی، ابراهیم، کشکول عباسی، نشر: امیرالعلم، چاپ دوم، ص 109.
5) ذوالفقاری، غلامحسین، رهنمون، نشر اوسان، چاپ نوزدهم، ص 749.
6) همان منبع، ص 748.
رزق میهمان از آسمان نازل میشود. وقتی آن را خورد، گناهان میزبان آمرزیده میشود.(1)
امام رضا علیه السلام میفرماید:
سخاوتمند از غذای مردم میخورد تا از غذایش بخورند بر به عکس بخیل از غذای مردم نمیخورد مبادا که دیگران از غذایش بخورند.(2)
آری، دعوت نمودن از خویشاوندان و آشنایان و پذیرایی از آنان رسم ایرانیها است و همگان به این رسم به دیدهی احترام مینگرند. برای این کار باید به دو مطلب مهم توجه کنیم:
تجملات زندگی و رفاهیات زیاده از حد سبب شده است که عدهای از خانوادهها به علّت درآمد کمتر و سود نبردن از امکانات آنچنانی رسم دعوت نمودن از میهمان را فراموش کنند، زیرا آنها عقیده دارند که به علت درآمد اقتصادی کم و امکانات کمتر توانایی پذیرایی از میهمان را ندارند.
خانم محترم! مگر دوستان برای تماشای اشیای لوکس به منزل شما میآیند، اگر چنین منظوری دارند بهتر است به فروشگاه یا موزه بروند، رفت و آمد برای انس، محبت و تفریح است، نه برای فخر، مباهات و خودنمایی، میهمانها برای پر کردن شکم و تماشا به منزل شما نمیآیند، بلکه پذیرفتن دعوت، نوعی احترام به شخصیت شما است.
در کارهای سنگین و دشوار برای پذیرایی از میهمان تجدیدنظر شود، زیرا خانم ناچار است طی چند ساعت وسایل پذیرایی چندین نفر را فراهم سازد، و به همین دلیل غالباً برخی غذاها مطابق دلخواه و مورد پسند نمیشود.
خانم در صورتی که کاردان و با تدبیر باشد میتواند به خوبی و آسانی بهترین مجلس را برگزار کند و این کار با آرامش و عدم اضطراب، تشویش و نگرانی و با مدیریت زمان و برنامهریزی امکانپذیر است و خانم میتواند بواسطهی این دو اصل مهم بطور عالی از میهمانها پذیرایی کند.(1)
آرامش و رفع اضطراب و نگرانی
برطرف شدن کینهها
تجدید نیرو جهت ادامهی کار در آینده
تفریح سالم
زنده شدن روحیه تعاون و همکاری
مأنوس شدن دلها
نشاط معنوی (به علت احادیث فراوان در این زمینه)
همنشینی با خویشاوندان و دوستان
1) آیتاله امینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ بیست و نهم، ص 257-259، با تصرف و تلخیص.
میهماندوستی و علاقه به حضور دیگران بر سر سفره، از خصلتهای جوانمردان و سخاوتمندان است.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از غذاهای حلال، همراه خانواده و خدمتکار و همزمان با آنان میخورد. اگر مسلمانانی هم به میهمانی دعوت شده بودند، همراه آنان، بر زمین نشسته و بر روی هر چه که دیگران طعام میخوردند، غذا میخورد و از هر چه که خانواده میخوردند، با آنان میخورد، مگر آنکه میهمان داشته باشد که ترجیح میداد با میهمانش غذا بخورد. و محبوبترین غذا و سفره در نظر پیامبر، غذایی بود که شرکتکنندگان بیشتری بر سر طعام باشند.(1)
آن حضرت، غذا خوردن به تنهایی را دوست نداشت و تنها غذا نمیخورد «وَ کانَ لا یَأکُلُ وَحْدَهُ»(2)و در سفرههای جمعی، رسول خدا زودتر از همه دست به غذا میبرد و دیرتر از همه دست از غذا میکشید تا دیگران - بدون حجب و حیا و خجالت کشیدن - غذا بخورند:
«اِذا اَکَلَ مَعَ قَوْمٍ طَعاماً کانَ اَوَّلَ مَنْ یَضَعُ یَدَهُ و آخِرَ مَنْ یَرْفَعُها، لِیَأکُلَ القَومْ»(3)و میفرمود: هر کس از جلوی خودش غذا بخورد. هرگاه که نزد قومی میهمان بود و غذا میخورد، چنین دعا میکرد: «اَفْطَرَ عِنْدَکُمُ الصّائِمونَ وَ اَکَلَ طعامَکُمُ الأبرار.»(4)روزهداران نزد شما افطار کنند و نیکان از غذایتان بخورند. هرگاه با جمعی به یک میهمانی
که دعوت شده بودند میرفتند، اگر کسی که دعوت نبود همراه او و یارانش میرفت، نزدیک خانهی طرف که میرسیدند، میفرمود: تو را که دعوت نکردهاند، همینجا بنشین تا برای تو هم از میزبان، اجازه بگیرم.(1)هرگاه میهمان به منزل وی میآمد، با میهمان غذا میخورد و از سفره دست نمیکشید، تا آنکه میهمان دست از طعام بکشد.(2)
زنی به نام… در شکایت علیه شوهرش گفت: مدتهاست که با بود و نبود شوهرم ساختم و با نهایت تلاش به او خدمت کردم، اما اکنون که بیمار شدهام مرا از خانه بیرون کرده و میگوید: زن بیمار نمیخواهم!!(3)
نمونه بالا یکی از هزاران نمونهای است که در سال اتفاق میافتد، بنابراین باید زن و شوهر در هر شرایطی با یکدیگر مهربان باشند و در سختیها و ناراحتیها و هنگام ابتلا به امراض از یکدیگر نگهداری و پرستاری نمایند، و در این راه نهایت سعی و کوشش خود را در جهت بهبود یکدیگر بکار گیرند. رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
«هر کس برای برآوردن حاجت بیماری کوشش کند، موفق شود یا نه، از گناهانش خارج میشود، مانند روزی که از مادر متولد شده است. یکی از انصار عرض کرد. پدر و مادرم قربانت یا رسول الله! اگر مریض از اهلبیتش باشد آیا ثواب بیشتری ندارد؟
فرمود: چرا(1)
آرامش اعصاب
تسکین دردهای روحی
تحکیم موقعیت زن و شوهر
دلگرمیِ خانواده
کمک به بهبودی
وفاداری و محبت
یاری و غمخواری، همدردی و دلجویی
راههای پرستاریِ برتر (نکتههای جادویی)(2)
اظهار همدردی
اگر بیمار شب نخوابیده است، صبح به وسیلهی بازتاب شرطی ناراحتی خویش را به وی اعلام کنید.
تهیه نمودن غذای باب طبع بیمار و میوهی سفارش شده
حاضر کردن پزشک و دارو
دادن داروها در موعد مقرر به بیمار
ساکت نمودن بچهها
شببیداری در مواقع لزوم
شبها در هنگام خواب، بیدار شوید و او را بررسی کنید.
فراهم کردن اسباب استراحت
مرتباً از بیمار احوالپرسی نماید.
مهربانی
نشستن کنار بستر بیمار
نوازش و دلسوزی
همسر باوفای ایّوب، زنی مؤمنه و شوهر دوست بود. او نه شیفتهی ثروتِ ایّوب و نه دلباختهی جوانیِ او بود. مانند افرادی نبود که تا از کسی استفاده میکنند، دور و بَرِ او هستند؛ ولی اگر از او بهرهای نبردند، او را رها میکنند. آری! او همسری مهربان بود که با تمام عواطفِ پاک و صمیمانهاش، ایّوب را که بدنی لاغر و نحیف پیدا کرده بود، پرستاری میکرد، بدون هیچگونه توقعی، و در تمام رنجها و مصائبِ ایّوب، او را یاری میکرد؛ و مددکاری دلسوز، برای شوهر خود بود.
هزاران آفرین بر چنین زنانی! او بود که درسِ فداکاری به زنان عالم داد. امروز نیز در کشور ما، همسرانِ معلولین و مجروحین هستند، که با چه صفا و صمیمیّت، از شوهران جانبازِ خود، پرستاری میکنند.
با خواهری روبرو شدم، گفت: من داوطلبانه با جانبازی ازدواج کردم، که از دو دست و دو پا محروم است، امّا قلبی پر از مهر و صفا، و ایمانی قاطع نسبت به خدا دارد، و من امروز، از او صاحب دو فرزند شدم. فرزندان من، مرا ستایش میکنند. همیشه از من تشّکر
میکنند که از پدرشان پرستاری میکنم. روزی شوهرم از من عذرخواهی کرده به او گفتم: من به وجود شوهری چون تو افتخار میکنم، من از زمان طفولیّت، هر موقع دربارهی ازدواج فکر میکردم، نمیتوانستم قبول کنم که باید چنین خانوادهای را اداره کنم، امّا هنگامی که با تو روبرو شدم، شیفتهی از خودگذشتگی تو شدم و خودم را در برابرت، مسئول دیدم. آفرین بلکه هزار آفرین، به همّتِ بلندِ این خواهران عزیز!!(1)
زن و شوهر الگو در عین حالی که همیشه تبسمی بر لب دارند و گاهی اوقات با هم شوخی کرده و همدیگر را میخندانند، از شوخیهای تند، بیمزه و بیجا که موجب دلخوری و ناراحتی یکی از آنها میشود، پرهیز میکنند و همیشه شوخیهای آنها ملیح، جالب و همراه با نکتهسنجی و زیبایی است.
دیلکارنگی میگوید:
«تبسم (و خنده) حرفی ندارد، ولی سود بسیار میدهد، لحظهای بیش پایدار نیست ولی یاد آن در سراسر عمر باقی میماند.»(2)
اما شوخی بیش از حد و بیجا موجب کدورت، دعوا، کشمکش بین آقا و خانم شده و ممکن است، به جدایی آنها بیانجامد.
ویژگیها، فواید و آثار شوخطبعی و خنده به شرح زیر است:
عصبیت، ناراحتی و کدورت موجب قهر، دعوا و جدایی است و بالعکس تبسم، شوخی و خنده خانواده را به هم پیوند میدهد. به شرط آنکه بیش از حد نباشد.
گاهی عالیترین خاطرات آدمی از شوخیها و خندههای به موقع و مؤدبانه است، شاید شنیده باشید، هنگامی که بعضی از اشخاص با شخصی شوخطبع و خندان به مسافرت میروند، پس از بازگشت از سفر به تعریف و تمجید از او میپردازند و میگویند: در مسافرت اخمو نبود، او خندان و شوخطبع بود و بعداً جملهی معروفی را دربارهی او میگویند: «او خوش مسافرت است.»
زیرا او در مسافرت تداعیکنندهی خاطرات خوشی بوده است.
آدم اخمو در معاشرت دچار دردسر میشود، چنانکه خنده و تبسم او را در این راه یاری میکند.
اخم و ناراحتی، دلهره و اضطراب انسان را در مشکلات و سختیها نه تنها یاری نمیکند، بلکه او را بر زمین میزند، اما اگر با چهرهای خوشحال بر نابسامانیها و مشکلات لبخند بزند و بدون هیچگونه ناراحتی (و تشویش و نگرانی ناشی از آن) همچون کوهی با آنها به مقابله برخیزد به پیروزی خواهد رسید.
اگر میخواهید بر میزان سلامت روانی شما افزوده شود، خندهدرمانی کنید و خوشحال باشید.
شوخطبعی و خنده، خوشحالی آفرین است و خوشحالی نیز یکی از ارکان خوشبختی است، این مطلب را لردآویبوری در کتاب در آغوش خوشبختی تأیید میکند.
خنده و تبسم گاهی دشمن خانواده را دوست میکند، همانطور که تحریک اعصاب، کدورت و جدایی بر دشمنی میافزاید.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
شوخی زیاد، آبرو را میبرد.(1)
حضرت امیر علیه السلام در حدیثی دربارهی شوخی زیاد و بیجا میفرمایند:
هر که شوخی (زیاد و بیجا) کند، سبک میشود.(2)
بدبختی و فلاکت
تحریک اعصاب
تداعیکنندهی خاطرههای زشت
دعوا، قهر و دشمنی
عدم آبرو
عدم ارج و احترام
عدم اطاعت از ائمه اطهار علیه السلام
عدم اطاعت از خردمندان، متفکران و دانشمندان ایران و جهان
عدم بزرگی
گاهی اوقات موجب فروپاشی خانواده است.
زن و شوهر از سخنانی که موجب دلسردی یکدیگر میشود، اجتناب میکنند. آنها در هر شرایط، موقعیت، و مکانی کدورتها را کنار گذاشته و به زندگی گرما میبخشند. آنها در شرایط سخت و طاقتفرسای زندگی با استقامت و بردباری از حرفهای کسلکننده
دوری کرده و به یکدیگر احترام میگذارند. زیرا اگر اعضای خانواده به دلیل ناراحتی و در حال عصبیّت حرفهای کدورتآمیز رد و بدل کنند، پس از آنکه غیض و خشم جایش را به آسایش و آرامش داد، به شدت از کردهی خود پشیمان میشوند، ولی چه فایدهای دارد، تیر رها شده هرگز به ترکش باز نمیگردد.
بنابراین باید در هر شرایطی از کدورتها فاصله گرفته و با صعهی صدر و چشمان باز به زندگی خانوادگی خود ادامه دهند.
از امام صادق علیه السلام نقل شده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«حق زن بر شوهر این است که او را سیر کند و او را بپوشاند و اگر لغزش و خطایی از او سر زد، او را ببخشد.»(1)
«دیپاک چوپرا» در این زمینه میگوید:
«ببخشایید تا بستانید، هر چه را که در زندگی خواهانید.»(2)
«هی تو پادسا» میگوید:
«ببخش تا بیشتر به دست بیاوری.»(3)
بنابراین عدم کدورت و بخشش طرفین یکی از وظایف مشترک زن و شوهر است و آثار فراوانی در پی دارد.
فواید بخشش و پرهیز از کدورتها به شرح زیر است:
همانگونه که کدورت، کینه، قهر و دعوا موجب اضطراب، نگرانی و تحریک اعصاب است، پرهیز از کدورتها و بخشش موجب آسودگی خاطر و آرامش است.
بنا به ویژگی بالا و به علت موقعیتهای به وجود آمده که سرشار از آرامش، صلح و دوستی است، آیندهای سرشار از رشد، ترقی و تکامل در انتظار چنین خانوادهای میباشد.
همانطور که کدورت باعث کینه، قهر، دعوا و انتقامجویی است، پرهیز از کدورتها و بخشش نیز موجب صلح و آشتی است.
بنا به خصوصیات ذکر شدهی بالا (و ویژگیهای دیگری که بیان میشود) پرهیز از کدورتها و بخششِ طرفین بنیاد خانواده را استحکام میبخشد.
همانطور که خانواده به مادیات احتیاج دارد به معنویات، دعا و نیایش نیز احتیاج دارد و پرهیز از کدورتها و بخشیدن طرفین نیز
از آن جمله است و احادیث فراوان از معصومین علیهم السلام دربارهی فضیلت بخشش مؤید آن است.
هر عضو با انجام این عمل پسندیده، و نیکو گاهی از اوقات مورد الطاف اعضای دیگر خانواده، بعضی از خویشاوندان دور و نزدیک و بعضی از دوستان قرار میگیرد و نزد آنان عزیز میشود.
بخشش برای ادامه تعاون، همکاری و هماهنگی افراد خانواده مؤثر است، همانطور که کدورت، کینه، قهر و دعوا همچون سدی مقابل هماهنگی اعضای خانواده قرار میگیرد.
اگر میخواهید از همسر خود کدورتی نداشته باشید و بخشش را سرلوحهی کارهای خود قرار دهید، به راههای زیر عمل کنید:
جلوگیری از خشم و تحریک اعصاب
در هنگام عصبیّت سخن نگوئید و کاری انجام ندهید.
وقار را رعایت نمائید.(1)
پایداری و مقاومت
تمرین و ممارست در تقویت نقاط قوّت و برطرف نمودن نقاط ضعف
تقویت اراده و تصمیمگیری و آمادگی برای عمل پسندیدهی پرهیز از کدورت
1) در بخشهای بعدی دربارهی وقار سخن به میان آمده است.
لااقل هفتهای یک بار به اتفاق همسرتان به تفریح بروید، هر چند رفتن به پارک سر خیابان باشد، روحیه آدمی به استراحت و آرامش نیاز دارد؛ لذا اگر در این مورد بیتفاوت باشیم با خیلی از مشکلات نیز نمیتوانیم دست و پنجه نرم کنیم؛ به همین علت یک نیاز اساسی برای زن و شوهر به حساب میآید.
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
«هر کس دوست دارد خداوند را پاک و پاکیزه ملاقات کند، باید با همسرش سفر نماید.»(1)
هرگاه یکی از زن و شوهر احساس افسردگی و ناراحتی کرد، تفریح را در برنامه کاریشان قرار دهند؛ چرا که فقط با تفریح رفتن روح و جسم خود را از ناراحتیها آزاد میکنند و به شکلی خود را با یک مسافرت کوچک درمان میکنند.
تماشای طلوع یا غروب آفتاب در جای خلوت و ساکت و نگاه کردن به زیباییها و نعمتهای الهی.
پهن کردن زیرانداز روی چمن و نشستن روی آن به همراه همسرتان.
گوش دادن به صدای پرندگان و نگاه به همسرتان.
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط زن و شوهر، نشر: پارسایان، چاپ دوم، ص 68، بحارالانوار، ج8، ص 52.
صحبت کردن و قدم زدن کنار دریا به همراه همسرتان
قدم زدن و راه رفتن در جنگل یا پارک به همراه همسرتان
تماشای صحنههای زیبای تاریخی و جذاب که روح شما و همسرتان را شاداب کند(1)
و…
هنگامی که با همسرتان به مسافرت میروید مسافرت را به همسرتان تلخ نکنید، هر مشکلی هم برای شما پیش آمد آن را برای مدتی کنار گذاشته، فقط به خود و همسرتان فکر کنید و نکات لازم را نیز رعایت کنید.
روزنامه خواندن یا تماشای تلویزیون را کنار بگذارید.
به همسرتان بگویید ترجیح میدهم با تو تنها باشم.
با نوازش کردن و صحبت کردن به او طراوت و تازگی ببخشید.
با همسرتان به تعریف خاطرات زیبا بپردازید.
هرگاه یکی از زن و شوهر به خصوص مرد به دلایل مختلف مجبور باشد تنها به مسافرت برود لازم است شرایط مناسبی را برای همسرش به وجود آورد تا او در غیاب همسرش احساس خطر و ناامنی نکند؛ اما اگر شرایط برایش فراهم بود لازم است با همسرش به مسافرت برود. اگر مرد به تنهایی به مسافرت رفت واجب است با
1) همان منبع.
گرفتن هدیه او را شاد نموده تا، ناراحتی و دوری همسرش را فراموش کند.(1)
اختصاص دادن ساعاتی از روز - هر چند اندک - به تفریح، باعث کسب نیرو و انرژی لازم برای انجام کارهای علمی و عملی میشود. مقصود ما در اینجا تنها توجه به گردش و رفتن به پارک و مسافرت نیست زیرا شرح آنها را خواندید، بلکه تفریحات سالم دیگری که میتوانید از آنها استفاده کنید عبارتند از:
استفاده مناسب و به اندازه از برنامههای رادیو و تلویزیون
انواع فعالیتهای ورزشی
بازیهای سازندهی فکری
تهیه مجموعههای مختلفی چون مجموعهی سنگها، برگها، گلها و…
جمعآوری مطالب علمی، فرهنگی، ورزشی، هنری و…
ساعتی نیز برای تفکّر و تعمقّ در خویشتن و بررسی نقاط ضعف و قوت و محاسبهی اعمال روزانهی خود.
شرکت در فعالیتهای گروهها، مؤسسات و کانونهای علمی، فرهنگی، هنری و اجتماعی معتبر و قابل اعتماد.
شرکت در کلاسهای علمی، فرهنگی و هنری
فعالیتهای گوناگون هنری
1) همان منبع، ص 68و69.
کمک و یاری به اعضای خانواده، دوستان، همسایگان، اقوام و…
مطالعهی کتابها، مجلهها و روزنامههای مفید، معتبر و متناسب با گروه سنّی خود.
مکاتبه با مجلاّت و روزنامهها جهت ارائه مطلب به آنها و طرح پرسشهای گوناگون برای پاسخگویی.
نگارش داستان، شعر و ثبت خاطرات ارزشمند زندگی(1)
عبارت است از حالتی که انسان خود را با بزرگیِ او برتر از دیگران نبیند و افعال و اقوالش موجب بزرگداشت و تکریم و احترام دیگران باشد.
احترام و تکریم کسانی که شایستگی و حقّ احترام دارند.(2)
(مانند شوهر و همسر)
قرآن کریم میفرماید:
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الذَّینَ یَمْشُونَ عَلَی الْاَرضِ هَوْناً و اِذا خاطَبَهُمُ الجاهِلوُنَ قالُو سَلاماً(1)
«بندگان خدای رحمان کسانی هستند که هنگام راه رفتن متواضعانه راه میروند و هنگام برخورد با نادانان به آنها پیام سلام و سلامتی میفرستند.»
حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
میخواهید من شما را آگاه کنم به بهترین زنان شما؟ گفتند: بلی یا رسولالله.
فرمود: بهترین زنان شما کسی است که فرزند آورد و مهربان و پوشیده و عفیفه باشد. در میان خانواده عزیز و سنگین ولی در مقابل شوهر خود رام و فروتن باشد.(2)
اسمایلز میگوید:
تواضع محجوبانه، تاج زیبایی و جمال است.(3)
در کتاب «اخلاق روحی» در مورد تواضع چنین بیان شده است:
«نردبان ترّقی، استوار بر تواضع است، هر سخت دلی همین که فروتنی دید، نرم و گرم گردید.(4)
زن و شوهر با تاج زیبایی و جمال خویشتن را بیارایند، و خود را نزد یکدیگر محبوب نمایند. همین محبوبیت در سختیها و مشکلات برای
آنها گرهگشا است و حتی میتوانند با یاری یکدیگر موانع رسیدن به هدف را کنار بزنند و سرانجام نیکبختی را از آنِ خویش نمایند.
الف) تأمل در آثار و فواید تواضع
ب) دقت در سفارشات معصومین علیهم السلام و آیات قرآن
الف) معاشرت با متواضعین
ب) عبادت و بندگی خدا زیرا خضوع و خشوع و فروتنی در برابر خداوند بزرگ یکی از راههای عبادت و بندگی او است.
پ) عیوب خود را مورد دقت قرار دادن، عیوبی همچون خودبزرگبینی، نخوت، تکبر و غرور.
ت) کمک کردن به اهل خانه
ج) دوری از تشّبه به صفات متکبران در خوردن و آشامیدن و نشستن و زندگی کردن
د) سادگی در پوشش و لوازم زندگی زیرا سادگی تا حدودی نخوت و غرور را از بین میبرد و روحیهی فروتنی را در انسان زنده میکند.
ذ) معاشرت با فقرا و توده مردم
و) خودشناسی، انسان از آب گندیدهای به وجود آمده است پس تکبر و غرور چرا؟!
ه-) ابتدا به سلام کردن موجب فروتنی است.
ی) رفع جهالتهایی که موجب تکبر، نخوت، غرور و خودبزرگبینی میشود و علم به اهمیت، فواید، آثار و راههای تواضع و فروتنی.(1)
«کتمان و راز نگهداری از اسرار و عیوب خود و مردم.»(2)
از افعال بسیار پسندیده میباشد، موجب حفظ آبرو و وجاهت شوهر و همسر در جامعه میباشد، فتنهها و خونریزیها را محدود میسازد، اعتماد زن و شوهر به یکدیگر سلب نمیشود.(3)
خانمها به علت اینکه استعداد بیشتری برای سخن گفتن دارند، بیشتر حرف میزنند و درد و دل میکنند بنابراین باید رازدار بوده و اسرار خانواده و شوهر خویش را حفظ نمایند. حفظ اسرار خانواده از اهمیت خاصی برخوردار است و شوهر نیز باید به آن توجه خاصّی مبذول داشته و با همسر همراز خویش خانوادهای نیکبخت و موفق داشته باشند.
رازداری فواید و آثار فراوانی دارد، از جمله:
زیرا افراد مورد اعتماد همیشه رازدارند.
بواسطه رازداری و آرامش و آسایش ناشی از آن و همچنین عدم کارشکنیها ضریب موفقیت در کارها افزایش مییابد.
عدم رازداری سبب فتنه و آشوب است و این نیز موجب تحریک اعصاب، اضطراب، نگرانی و سقوط است.
زیرا راز زن و شوهر از کید و حیله حسودان و دشمنان در امان میماند.
موجب امنیت جانی و امنیت معیشتی خانواده است.
حفظ اسرار از قهر و دشمنی جلوگیری میکند و دشمنیها را بدل به دوستی مینماید.
شخصیت اعضای خانواده به دلیل عدم رازداری خُرد نمیشود.
به دلیل اعتماد زن و شوهر به یکدیگر شخصیت والاتر و مورد اعتمادتری نسبت به یکدیگر مییابند.
مولا علی علیه السلام در مورد رازداری و پیروزی میفرمایند:
الظَّفَرُ بِالْحَزْمِ، وَ الْحَزْمُ بِاِجالةِ الرَّأْیِ، الرَّأْیُ بِتَحْصینِ الْاَشرارِ(2)
«پیروزی در دوراَندیشی، و دوراندیشی در به کارگیری صحیح اندیشه و اندیشهی صحیح، به رازداری است.»
سقراط میگوید:
«فاش نکردن اسرار مردم (مخصوصاً اسرار شوهر و همسر) دلیل کرامت و بلندی همّت است.»(3)
بزرگمهر نیز این عمل پسندیده را قویترین رکن موّدت و دوستی میداند:
قویترین رکن بنای مودت، کتمان اسرار دوستان (و اسرار خانواده) است.(4)
سعدی علیهالرحمه میگوید:
به دوست گرچه عزیز است راز دل مگشای
که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز
نوشینروان در قابوسنامه گفته است:
«اگر خواهی راز تو دشمن نداند، با دوست مگوی.»(1)
«مبادا که زن یا شوهر، راز همسر خود را (هر راز، جسمی، روحی، روانی، اخلاقی، اقتصادی، مالی، سیاسی و…) فاش کند و آن را به کسی بگوید. هیچ یک از آن دو نباید راز دیگری را حتی به فرزندان خودشان یا به پدر و مادر، برادر، خواهر و حتی دوستان صمیمی خود بگویند.»(2)
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
سخن خیر بگویید تا به خیر معروف شوید و کار خیر کنید تا اهل آن باشید، عجول و فاشکنندهی اسرار نباشید.(3)
مفاسد و بدبختیهایی که بر اثر افشاء اسرار گریبان شوهر و همسر را میگیرد بسیار زیاد است. اکنون ما به تعدادی از آنان اشاره میکنیم:
باعث ذلت و خواری است.
بیشخصیتی در خانواده
خیانت زن و شوهر به یکدیگر
در دام توطئه دشمنان و حسودان گرفتار شدن
سبکسری و بیظرفیتی
شماتت دشمن
ضرر اقتصادی
عذاب قبر و قیامت
فروپاشی و تزلزل خانواده
موجب اذیت و اهانت زن و شوهر به یکدیگر
موجب تخریب زحمات مؤمنین
موجب سستی عقل است.(1)
مفضلبنقیس سخت در فشار زندگی واقع شده بود. فقر و تنگدستی، قرضها و مخارج زندگی او را آزار میداد. یک روز در محضر امام صادق لب به شکایت گشود و بیچارگیهای خود را مو به مو تشریح کرد: «فلان مبلغ قرض دارم، نمیدانم چه جور ادا کنم. فلان مبلغ خرج دارم و راه درآمدی ندارم. بیچاره شدم، متحیرم، گیج شدهام. به هر در بازی میروم به رویم بسته میشود…» در آخر از امام تقاضا کرد دربارهاش دعایی بفرماید و از خداوند متعال بخواهد گره از کار فروبستهی او بگشاید.
امام صادق علیه السلام به کنیزکی که آنجا بود فرمود: «برو آن کیسهی اشرفی که منصور برای ما فرستاده بیاور.» کنیزک رفت و فوراً کیسهی اشرفی را حاضر کرد. آنگاه به مفضلبنقیس فرمود: «در این کیسه چهارصد دینار است و کمکی برای زندگی تو است.»
1) نیلیپور، مهدی، بهشت اخاق، ج2، ص 557، با تصرف.
مقصودم از آنچه در حضور شما گفتم این نبود، مقصودم فقط خواهش دعا بود.»
اعضاء خانواده باید حس روحیه تشکر و سپاسگذاری را در خویش زنده نموده و همیشه در برابر خدمات یکدیگر قدردان و شکرگذار باشند.
خستگی ناشی از خدمت از تن همسر بیرون میرود.
به دلیل روحیهی شکرگذاری همسر، شوهر تشویق میشود که به او خدمات ارزندهتر و زیادتری برساند.
روحیه سپاسگذاری و تشکر در استحکام، خوشحالی و نشاط خانواده نقش بسزایی دارد، و گاهی از متلاشی شدن خانواده جلوگیری مینماید.
روحیه قدردانی و تشکر از همسر یک امر معنوی نیز میتواند باشد و فضیلت فراوانی دارد. امام صادق علیه السلام فرمودهاند:
«بهترین زنان شما آن بانویی است که اگر به او چیزی دهند (و یا خدمتی کنند) سپاسگذاری نماید و چنانچه از او بازگیرند راضی و خشنود باشد.»(1)
بعضی از مردان در مورد عدم قدردانی از همسرشان مدعی هستند و به اصطلاح خودشان درست فکر میکنند و به عناوین مختلف این چنین میپندارند:
همسرم را بسیار دوست دارم و از خانهداری او راضی هستم؛ ولی هیچگاه دوستی خود را اظهار نمیکنم و تشکر را بر زبان نمیآورم؛ چون ممکن است زن خودش را لوس کند.
من با پول دادن زیاد و کفش و جوراب خریدن بسیار، میتوانم همسرم را راضی نگه دارم، پس تشکر و اظهار محبّت زبانی نیازی نیست.
این لباسهایی را که پوشیده چه کسی برایش خریده؟
خرج خانه را چه کسی میدهد؟
اینگونه مردان همیشه در اشتباه هستند؛ چرا که نمیدانند گاهی تشکر کردن بیشتر از یک دست لباس خریدن در روح و روان زن تأثیر میگذارد. همانگونه که قدردانی از زن برای مرد لازم است برای زن نیز این موضوع اهمیت دارد و زن نیز باید از شوهرش به خاطر زحمات فراوان و تلاشهای او تشکر کند. قدردانی زن و شوهر نباید فقط به صورت مفهوم رساندن باشد بلکه باید به زبان جاری
1) صدری، حسن، هنر همسرداری، ص 103، برگرفته از بحارالانوار، ج103، ص 239.
شود و قدرشناسی به عمل آید؛ چرا که گفتن این کلمات در روح شنونده اثر نیک میگذارد.(1)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
مردی که به زنش بگوید: «من تو را دوست دارم اثر این سخن هرگز از دل زن بیرون نرود.»(2)
بنابراین برای قدردانی از زحمات همسر میتوانید به بازار بروید و هدیهای برای او خریداری نموده و به او تقدیم کنید.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
«کسانی را که به بازار میروند و برای همسرشان هدیهای میخرند تشویق میکنم.»
مرد باید عشق خود را نسبت به همسرش اثبات کند؛ چرا که زن از مرد، عشق و محبت را به گونهای محسوس و ملموس میخواهد؛ در واقع عشق را هر روز و از راههای کوتاه باید بر زبان آورد و با قدردانی از زحماتش به او نشان داد.
قدردانی از همسرتان را میتوانید به روشهای زیر به او نشان دهید:
یادداشتی ضمیمه کنید و روی آن بنویسید: تقدیم به همسر بینظیرم که همیشه به من خوبی و عشق هدیه میدهد.
با خرید کارت پستالهای زیبا، با دستخط خودتان و نیز عطر، جواهرات، ساعت مچی و… همسرتان را خوشحال کنید؛ البته سعی کنید هدیه را با کادوهای رنگی زیبا بستهبندی کنید.
هرگاه هدیهای برای همسرتان خریدید، بگذارید هدیه را خودش باز کند، چرا که خانمها دوست دارند خودشان بستهبندی آن را باز کنند.
اکثر خانمها از عروسکهای بزرگ و نرم و زیبا خوششان میآید. شکلهای مختلفی از این نوع عروسکها وجود دارد که اگر یکی از آنها را بخرید و یادداشتی مهرآمیز به آن ضمیمه کنید همسرتان را غافلگیر میکنید.
هنگامی که از سفر برمیگردید فراموش نکنید که یک هدیه - حتی اگر ارزان قیمت باشد - برای همسرتان بخرید. این عمل سبب میشود که او این پیام را پیش خود تداعی کند که حتی زمانی که شما از او جدا هستید به فکر اویید و او را فراموش نمیکنید.
آنها حیواناتی را که پوشش خز مانند دارند و درون آنها با پنبه پر شده است دوست دارند. با سلیقه خودتان هر نوع اسباببازی زیبا که او را به هیجان میآورد به او هدیه بدهید. ممکن است در نظر مردان این کارها لوس و بیمزه و خندهدار باشد؛ ولی در نظر اکثر خانمها فوقالعاده بامزه و جالب است!
یک لباس خواب بسیار زیبا با هدیههای دیگری که او خیلی دوست دارد تهیه کنید و آن را در بستهای کوچک بپیچید و در جایی از آشپزخانه یا کمد لباسش مخفی نمایید. او زمانی که به طور غیرمنتظره این هدیه را پیدا کند فوقالعاده برایش مهیج و جالب است و از نظر او شما یک مرد استثنایی و فوقالعاده باحال و سرزنده جلوه میکنید. با چنین اعمال زیبایی، او حاضر است در موقعیتهای گوناگون زندگی، دنیا را به پایتان بریزد، زیرا آنقدر با شیوههای مختلف به او لطف و مهربانی کردهاید که جوابی جز خوبی برایتان ندارد.
با خرید کتابهای عاشقانه یا شعر او را خوشحال کنید و هر زمانی که برای همسرتان کتابی میخرید، به خصوص کتابهای شعر سعی کنید کتاب را برای او بخوانید؛ مانند زمانی که در رختخواب کنار هم خوابیدهاید.
هرگاه خداوند شما را در زندگی از مال دنیا غنی میکند (مانند خانه، اتومبیل، مغازه و…) قسمتی از آن را به نام همسرتان کنید.
گرفتن هدیه، به زنها احساس با ارزش بودن میدهد و ندادن هدیه، این پیام را برای زن تداعی میکند که شما برای او هیچ ارزشی قائل نیستید و به او توجه ندارید و در یک کلام، دوستش ندارید.
مردان باید به این نکته توجه داشته باشند که هرگاه برای همسرشان به طور غیرمستقیم خرید میکنند یا هنگام خریدن هدیهای که به او نمیگویند تا او را غافلگیر کنند از هزاران هدیهای که به او میگویند و میخرند بیشتر ارزش دارد.(1)
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط زن و شوهر، نشر: پارسایان، چاپ دوم، ص 90و91.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به پاس خدمات حضرت خدیجه علیها السلام همواره از او یاد میکرد و از خدمتهای او قدردانی و تشکّر مینمود. و درود بر او میفرستاد. و از درگاه خدا برای او طلب آمرزش مینمود و میفرمود: «خدیجه وقتی به من پیوست که همه از من دور میشدند. او در راه اسلام، هرگز مرا تنها نگذاشت همواره از من حمایت نمود. خدا او را رحمت کند. که بانوی پربرکتی بود و من از او دارای شش فرزند شدم.»(1)
امام حسین علیه السلام میفرمایند: سلام کردن هفتاد حسنه دارد، شصت و نه حسنه از آنِ سلام کننده و یکی از آنِ جواب دهنده است.(2)
سلام کردن مستحب و جواب آن واجب است، پس اگر همسری سلام کند و دیگری جواب او را ندهد، علاوه بر عواقب وخیم خانوادگی که موجب اختلاف، کینه و نزاع میشود، خداوند عادل نیز در روز قیامت، کسی را که جواب سلام را نداده است، عذاب میکند. وقتی قصد دارید از منزل خارج شوید با احساسات کاملاً صمیمانه از همسرتان خداحافظی کنید. تصور کنید برای آخرین باری است که دارید او را میبینید. با چنین حالتی شما باید از او خداحافظی کنید. به یاد داشته باشید قبل از سفرتان تمام نیازهای او را تأمین کنید و هر چه احتیاج دارد برایش فراهم نمایید.(3)
ایجاد انس، الفت و محبت(1)
تحکیم بنیاد خانواده
تواضع و فروتنی
دور کردن کینهها و کدورتها
فضیلت دنیوی و اخروی
خداوند در قرآن کریم میفرماید:
«هرگاه بر شما تحیت گویند، پاسخ آن را بهتر از آن بدهید، یا ]لااقل[ همانگونه پاسخ گویید. خداوند حساب همه چیز را دارد.»(2)
خداوند بزرگ در سوره ابراهیم، آیه 23 میفرماید:
«تَحیَّتُهُم فیها سَلامٌ»
اهل بهشت با سلام کردن به یکدیگر خوشآمد میگویند.
زن و شوهر هر یک باید همسر خود را به نامی صدا کند که او بیشتر دوست دارد و خوشش میآید، چه اسم کوچک باشد یا نامی که سب جلب توجه او است؛ البته زن و شوهر باید این نکته را در نظر بگیرند که جلوی نامحرم یا کسانی که سبب بیحیایی میشود از نامهای کوچک همدیگر استفاده نکنند چه بسا ممکن است مورد
سوء استفاده قرار بگیرند. خوب است که در اول نام همسرتان از این نوع عبارتها استفاده کنید:
عزیز دلم، جانم، دلبرم، عسلم، خانمی، آقاجان، خانمجان و…
هرگاه زن و شوهر در هنگام صدا کردن هم از جملاتی با این نامها استفاده کردهاند مطمئن باشند که محبت را در دل هم برقرار کردهاند، به خصوص این مطلب در مورد خانمها بیشتر صدق میکند؛ از این رو مردان باید متوجه باشند که هنگام صدا زدن همسرشان، وی را با کلماتی محبتآمیز و آرام صدا زنند تا آنچه از صداقت در مرد وجود دارد به همسرش اثبات شود.(1)
اگر نام یکدیگر را سبک صدا بزنند موجب قهر، دعوا و کشمکش میشود، و بالعکس.
به دلیل جذابیت آن گاهی از جدایی جلوگیری میکند.
این عمل گاهی باعث خاطرههای ماندنی و جذاب (بین آنان) میشود.
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط زن و شوهر، نشر: پارسایان، چاپ دوم، ص 54.
بنا به دلایل بالا صدا زدن بصورت پسندیده و نیکو از تحریک اعصاب جلوگیری میکند.
شنیدن نام برای صاحب آن یکی از بهترین خاطرههاست بنابراین زن و شوهر اگر نام یکدیگر را از روی احترام، نیکو و صمیمی صدا بزنند مهر، محبت و الفت آنان نسبت به هم زیادتر میشود.
بنا به آثار مذکور و به طور غیرمستقیم روحیه همکاری و تعاون را بین زن و شوهر گسترش میدهد.
علمی: مطالعه احادیث معصومین علیهم السلام و سخنان بزرگان و خردمندان در این زمینه.
عملی
الف) الگوگیری از چهارده معصوم علیهم السلام و دیگر بزرگان دینی مخصوصاً پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و حضرت فاطمهی زهرا علیهم السلام
ب) بهرهگیری از قدرت اراده و تصمیمگیری در بکارگیری نام نیکو و الفاظ صحیح در این زمینه.
ج) تداوم در عمل
عبارت است از جستجو نکردن عیوب و لغزشها و زشتیهای دیگران و افشا نکردن آنها
هیچکسی بیعیب نیست، یا کوتاه قد است، یا بلند، یا سیاه رنگ است یا رنگ پریده، یا چاق است یا لاغر اندام، یا دهانش بزرگ است یا چشمهایش کوچک، یا بینیاش بزرگ است یا سرش طاس، یا تندخو است یا ترسو، یا کمحرف است یا پر ادعا، یا فقیر است یا بخیل، یا آداب زندگی را نمیداند یا بد زبان است. اینگونه عیبها در هر انسانی یافت میشود.
آرزوی هر مرد و زنی این است که همسر ایدهآلی پیدا کند که از همهی عیبها و نقصها به دور بوده و نقطه ضعفی نداشته باشد؛ اما کمتر کسی میتواند به این آرزو دست یابد.
گمان نمیکنم در این دنیا کسی پیدا شود که همسرش را صددرصد کامل و بیعیب بداند. اشخاصی که درصدد عیبجویی باشند، خواه ناخواه عیب یا عیبهایی را در همسرشان پیدا میکنند. یک عیب کوچک و بیاهمیت را، که نباید آن را عیب شمرد، در نظر خود مجسم میسازند و آنقدر دربارهاش فکر میکنند که کمکم به صورت عیبی که تحملپذیر نیست، جلوهگر میشود. خوبیهای یکدیگر را یکسره نادیده، گرفته، همواره به آن عیب کوچک توجه دارند. چشمشان به هر کس بیفتد، دقت میکنند که آیا دارای آن عیب هست؟
آنان شخص به اصطلاح ایدهآلی را در ذهن خویش مجسم میکنند که کوچکترین عیبی هم نداشته باشد و چون همسر با آن صورت خیالی مطابقت ندارد، از ازدواجشان اظهار پشیمانی میکنند و خود را شکست خورده و بدبخت میشمارند. اندک اندک افکار خود را آشکار کرده، گاه و بیگاه از یکدیگر عیبجویی مینمایند، ایراد میگیرند و طعنه میزنند که آداب معاشرت را نمیدانی، من خجالت میکشم با تو در مجالس شرکت کنم چقدر سیاه و زشتی!
آقا و خانم محترم! همسر شما یک فرد عادی است، ممکن است برخی عیبها را داشته باشد. اما در مقابل، خوبیهای فراوانی نیز دارد. اگر به زندگی و خانوادهات علاقهمند هستی، عیبجویی نکن، عیبهای کوچک را نادیده بگیر، بلکه اصلاً آن را عیب مشمار. همسرت را با یک مرد خیالی که وجود خارجی ندارد، مقایسه نکن، بلکه او را به طور کلی با دیگران مقایسه کن. ممکن است مرد یا زنی عیب همسرت را نداشته باشد، اما دارای عیوب دیگری است که شاید به مراتب بدتر از او باشد. آنگاه خواهی دید که خوبیهای او به مراتب بیشتر از بدیهایش است و اگر یک عیب دارد، در عوض، صدها خوبی دارد.(1)
قرآن کریم میفرماید:
یا اَیُّها الذَّینَ امَنُوا اِجْتَنِبُوا کَثیراً مِنَ الظَّنِّ اِنَّ بَعْضَ الظَّن إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا(2)
ای مؤمنان از بسیاری گمانها پرهیز کنید، چرا که بعضی از گمانها گناه است و (در کار دیگران) تجسّس نکنید.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
وقتی میخواهی عیوب دیگران را یاد کنی عیوب خویش را به یاد آر(1)
خانوادهای که مورد عیبجویی است، از اعتماد و اعتبار کمتری برخوردار است.
شخص عیبجو نیز همینطور است زیرا عیبجویی اعتبار را سلب مینماید.
بوسیله عیبجویی مشاجره، دعوا، کدورت، کینه و انتقام پیش میآید.
با این کار روحیه انتقامجویی بین آنان زنده میشود.
گاهی از اوقات، با عیبجویی، عیبجو و کسی که مورد عیبجویی واقع شده است هر دو جرأت زیادتری در خطا و گناه پیدا میکنند.
1) نهجالفصاحه، مترجم: محمد امین شریعتی، نشر: خاتم الانبیاء، چاپ اول، ص 498.
کسی که این عمل زشت را مرتکب میشود، نزد دیگر اعضای خانواده و خویشاوندان دور و نزدیک و دوستان او رسوا میشود.
بواسطه این عمل نکوهیده، روحیه اعتماد بین آنان سلب میشود.
بنابه دلایل بالا و بطور غیرمستقیم ضررهای معیشتی به همراه دارد.
گاهی از اوقات خانواده را در معرض بیماریهای عصبی و روانی قرار میدهد، زیرا باعث جنگ، نزاع و دشمنی است.
به علت این عمل زیانبار و کثرت دشمنان امنیت خانواده از بین میرود.
عیبجویی از گناهان بزرگ است و کسی که این گناه را مرتکب شود از معنویت دور میگردد.
هنگامی که مشغول عیبجویی از دیگری هستیم از خطاهای خویش غافل میمانیم.
عیبجویی دشمنان را زیاد میکند همانگونه که تعریف از دیگران نمودن و محبت سبب دوستی میشود.
علمی
اندیشه در مفاسد این صفت - تفکّر در عیوب خویش(2)
آموختن و مطالعه در این زمینه
عملی
مبارزه با ریشههای این رذیله یعنی: عداوت، حسادت، هوای نفس(3)بواسطهی خودسازی
الگوگیری از بزرگان دینی، خردمندان و مشاهیر تاریخی و عبرتگرفتن از عیبجویان
افلاطون میگوید:
اشرار از کسانی هستند که عیوب مردم را جستجو کنند و به آن بچسبند و نیکویی آنها را نادیده انگارند مانند پشه که در جاهای کثیف و زخم بدن مینشیند و از جاهای تمیز دوری میکند.(4)
قاآنی نیز میگوید:
«چون خود همه عیبی چه کنی عیب کسان فاش»(5)
زنی به نام… در دادگاه گفت: مردی برای برهم زدن صمیمیت من و شوهرم تا میتوانست از او بد میگفت: او به درد تو نمیخورد، حیف از توست که با او زندگی میکنی، تو را درک نمیکند، عاطفه ندارد، از شوهرت طلاق بگیر تا با تو ازدواج کنم… در اثر القاآت او، گمراه شدم با کمک یک دیگر، شوهرم را کشتیم.(1)
آقا و خانم محترم! اکنون که به مقاصد پلید این افراد پی بردی، چارهی کار به دست خود شماست، اگر به سعادت و خوشبختی خود، همسر و فرزندانتان علاقه دارید، مواظب باشید که تحت تأثیر وسوسههای این شیطانهای انساننما قرار نگیرید، گول دلسوزیهای ظاهری آنها را نخورید، یقین بدانید که اینان دوست شما نیستند، بلکه دشمن سعادت و خوشبختی شما هستند، قصدشان این است که شما را به بدبختی و سیهروزی بیندازند، سادهلوح و زودباور و خوشبین نباشید، با زیرکی و تیزهوشی، مقاصد پلیدشان را دریابید. هرگاه خواستند از همسرتان عیبجویی کنند، جلوشان را بگیرید و بدون ملاحظه و خجالت بگویید: اگر میخواهید دوستی و رفت و آمدمان برقرار باشد، از این پس حق ندارید دربارهی همسر من بدگویی کنید، من او را دوست دارم و هیچ عیبی هم ندارد، کاری به زندگی و همسر و فرزندان من نداشته باشید.
1) آیت اله امینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ بیست و نهم، ص 98، برگرفته از روزنامه اطلاعات 27 آبان ماه سال 1350.
اگر این صراحت سخن را از شما دیدند و دریافتند که به همسر و فرزندانتان علاقه دارید، از گمراه کردن شما مأیوس میگردند و شما نیز برای همیشه از شر بدگویی آنان آسوده میشوید. از این نهراسید که دوستانتان از شما رنجیده خاطر میشوند و رفاقتتان به هم میخورد؛ زیرا اگر آنان دوستانی واقعی برای شما باشند، نه تنها از این سخن نمیرنجند، بلکه از تذکر خردمندانهی شما متنّبه میشوند و اگر دشمنانی هستند به صورت دوست، همان به که رفت و آمد را ترک کنند، و اگر دیدید حاضر نیستند دست از این خوی پلید بردارند صلاح در این است که به طور کلی با آنها قطع رابطه کنید؛ زیرا دوستی و معاشرت با آنان ممکن است بدبختی و سیهروزی شما را فراهم سازد.(1)
محبت عبارت است از میل و رغبت طبع به چیزی که دریافتن آن سبب لذّت و راحت باشد.(2)و عشق، محبت بیحساب است.
محبت و عشق ورزیدن به همسر و فرزندان باعث استحکام روابط خانوادگی میشود و از فروپاشی آن جلوگیری مینماید. آرامش و آسایش را به محیط خانواده باز میگرداند و باعث پیوند هر چه
بیشتر آنان میشود. شوهر یار وفادار همسر خویش است، و زن یار و غمخوار شوهر خویش است، فرزند مطیع و یاور بیچون و چرای آنان و به همین دلیل هر کدام از افراد خانواده در راه رسیدن به موفقیت و نیکبختی از سوی اعضای خانواده یاری میشوند و هیچگونه مانعی در راه رسیدن به هدف (در این محیط) وجود ندارد. همچنین از لذت خانوادهای خوشبخت بهرهمندند و از اینکه عضو چنین خانوادهای هستند احساس خوشبختی مینمایند و لذت میبرند.(1)
البته باید در محبت به فرزندان از افراط و تفریط پرهیز کنند، زیرا عواقب نامطلوبی در پی دارد.
«ولتر» میگوید:
«تمام تعقلات و اندیشههای مرد به یک محبت زن نمیارزد.»(2)
فواید و آثار محبت و عشق به شرح زیر است:
محبت باعث یکدلی، یکرنگی، همکاری، آسودگی خاطر و آرامش است.
محبت و عشق باعث میشود زن و شوهر در خانواده از نظر شغلی به یکدیگر کمک کنند.
محبت و عشق زن و شوهر به یکدیگر از فروپاشی خانواده جلوگیری میکند.
محبتها و عشقهای شرعی و خردمندانه باعث نشاط ناشی از معنویت میشوند. زیرا در احادیث معصومین علیهم السلام و سخنان بزرگان و خردمندان تاریخ به آن سفارش شده است.
محبت کینهها و کدورتها را از دل میزداید، و صلح و دوستی را جایگزین آن مینماید.
طبق فواید مذکور و آثار فراوان دیگری که دارد، عامل موفقیت و خوشبختی است.
محبت و عشقهای ناپسند مایهی بدبختی و فلاکت آدمی است همانگونه که محبت و عشق شرعی و خردمندانه مایهی افتخار آدمی است.
با عشق و محبت زن و شوهر نزد یکدیگر عزیز هستند.
معاشرتی که دوستانه و از روی محبت باشد، دلپذیر است.
محبت و صمیمیت وجدان را آرام میکند همانگونه که دشمنی و دعوا وجدان را ناراحت میسازد.
اعتدال در محبت
تبسم
تداوم محبت(1)
تعریف و تمجید
صحبت کردن در محدودهی علاقهمندی فرد
صدا زدن نام اشخاص
صمیمیت و علاقهمندی
عدم انتظار محبت یکدیگر
گوش دادن به سخنان همدیگر
1) ر.ک همین مولف: راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی، نشر اقیانوس معرفت، چاپ اول.
امام صادق علیه السلام میفرماید:
سه چیز دوستی و محبت میآورد:
امام علی علیه السلام در این زمینه میفرمایند:
سه خصلت موجب جلب دوستی و محبت میشود:
امام باقر علیه السلام میفرمایند:
چهرهی شاد و روی باز، وسیلهی جلب دوستی و مایهی تقرب به خداست و ترشرویی و گرفتگی چهره سبب جلب دشمنی و مایهی دوری از خداست.(3)
آنتونی رابینز میگوید: تقریباً تمام افراد موفقی که، من شرح حالشان را مطالعه کردهام در ایجاد الفت و صمیمیت با اقشار مختلف مردم (مخصوصاً خانوادهی خود) توانایی فوقالعادهای داشتهاند.(4)
شوهر همیشه خواهان محبت و عشقورزی همسر خویش است و اگر زن به شوهر خویش عشقورزی و محبت نکند مرد در مقابل
خطرات جانی و امراض مصون و محفوظ نیست. محبت تأثیر مستقیم بر روحیهی شوهر میگذارد و او را برای تداوم زندگی خانوادگی آماده میسازد. زندگی بدون محبت و عشق پایدار نیست و عشقورزیدن با درایت و هوشیاری آنهم طبق روحیههای شوهر نوید یک زندگی لذتبخش، آرام و همراه با آسودگی خاطر را برای طرفین میدهد البته اگر مربوط به زمان و مکان خاصی نباشد، و متداوم باشد.
مهر و محبت به همسر نیز مربوط به مکان و زمان خاصی نیست و باید در همهجا و در تمامی اوقات انجام گیرد. مانند اینکه، اگر در شرایط سختی قرار دارد هرگز عصبانی نشود و با بردباری به همسر خویش مهر بورزد و یا اگر خدای ناکرده خانم سخن نابجایی بر زبان آورد و یا کردار ناشایستی انجام داد که موجبات خشم و تحریک اعصاب شوهر را فراهم کرد، شوهر باید خود را کنترل نموده و با صبر و استقامت و غلبه بر غیظ و خشم خویش سکوت نموده و طبق روحیهی(1)
همسر خویش مسیر دانایی و راه عاقلانه را گوشزد نموده و با محبت و تشویق او را با اسلوب صحیح راهنمایی نماید.
1) به کتابهایی در زمینه شناخت روحیهها مراجعه شود.
شور، مشاوره و نظرخواهی از دانشمندان، خردمندان و بزرگان و انتخاب برترین راهها برای رسیدن به اهداف در تمامی ابعاد و زمینههای زندگی.
زن و شوهر نمونه در امور زندگی مشورت میکنند و پس از آن بهترین راهها را برای خانوادهی موفق و کامروای خود انتخاب مینمایند. اگر درباره موضوعی مشورت زن و شوهر به نتیجهی در خور توجه نرسید، از بزرگترها و باتجربهها نیز کمک میگیرند، تا با تشخیص صحیح به نتیجهی دلخواه برسند.
رنان میگوید:
«مشورت با زنان مفید نیست؛ ولی آنکه ترک این کار کند عاقل نیست.»
«از اصطکاک دو سیم مثبت و منفی برق میجهد، تقابل و مشاورهی دو اندیشه نیز فروغ میبخشد. این گاهی پیش پای انسان را روشن میکند و احیاناً افق وسیعی را منّور میسازد.»(1)
در قرآن کریم سورهای بنام «شورا» وجود دارد که نمایانگر اهمیت این موضوع است. احادیث و روایات از معصومین علیهم السلام، سخنان خردمندان و مشاهیر جهان نیز بر این موضوع تأکید دارد.
امام علی علیه السلام مشورت را بهترین پشتیبان میداند:
«هیچ پشتیبانی، چون مشاوره نیست.»(2)
با هم آثار و فواید مشورت را میخوانیم:
از نابسامانیها و مشکلات رهایی مییابیم و به آرامش و آسودگی خاطر میرسیم.
بوسیلهی مشورت از تجربه، خرد و اندیشه دیگران استفاده میکنیم و آیندهای روشن را برای خود رقم میزنیم.
از رسواییهایی که به علت عدم مشورت دامنگیر آنان شده، در امان هستند.
خانواده به واسطهی مشاوره، مورد اطمینان و اعتماد شده، به بزرگی میرسد.
از خودرأی بودن در امان مانده و با تعاون و همکاری در مسائل مختلف زندگی به کامیابی میرسیم.
از فکر بکر خردمندان و بزرگان استفاده میکنیم.
به دلیل آیهی قرآن و احادیث فراوان، با مشورت به معنویت و سعادت میرسیم، و از اجر و پاداش دنیوی و اخروی آن بهرهمند میشویم.
با افرادی مشورت نماییم که دارای ویژگیهای زیر هستند:
آزاده و متدین
باتجربه
خردمند و دانا
دوست و مانندِ برادر
رازدار
عالم و آگاه
عشق بازی زن و شوهر با یکدیگر، تحریک غریزهی جنسی یکدیگر، انجام مقدمات آمیزش و جماع به گونهای که زن و شوهر در عمل آمیزش که خالق و آفرینندهی آنها ایشان را به آن عمل
دستور داده و آلت و ابزارش را در اختیارشان گذارده است، کمال لذّت را ببرند.(1)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
کسی که میخواهد با زن خود جماع کند، به روش مرغان نزد او نرود بلکه اول با او بازی و خوشطبعی کند و بعد از آن جماع بکند.(2)
آمادگی زن را میتوان با علامتهای چندی تشخیص داد:
سرخ شدن گونهها و چشمها و ریزش اشک از گوشههای چشم و تغییراتی که در نوع نگاه کردن او پیدا میشود. نفس به شماره آمده، ضربان قلب شدید میگردد و غدد مهبل از خود ماده لزجی تشرح میکنند. نشانهی اخیر دلیل بر کمال آمادگی زن است.(3)
زود آمیزش کردن راه درستی نیست و طریق صحیح آن، این است که چون اختلاف بین متوسط مدت آمیزش زن و مرد حدود هشت دقیقه است (معمولاً مردان در مدت دو دقیقه و زنان در ده دقیقه به اوج لذّت جنسی میرسند)؛ از اینرو، مرد آمیزش را سریع انجام ندهد و با نوازش و بازی کردن، زن را نیز همزمان با خود به اوج لذّت جنسی برساند و بعد آمیزش صورت گیرد.(4)
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط جنسی و زناشویی، نشر: پارسایان، چاپ دوم، ص 103، با تصرف.
2) علامه مجلسی، محمد باقر، حلیهًْ المتقین، نشر: یادمان، چاپ: اول، ص 81.
3) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط جنسی و زناشویی، ص 103، برگرفته از طب و بهداشت از نظر امام رضا علیه السلام، ص 296.
4) همان منبع، ص 108، برگرفته از ازدواج مکتب انسانسازی، ج2، ص 92.
بسیاری از مردان خبر ندارند که همسرشان تا بوسیله معاشقه و بازی قبل از آمیزش آماده نشود، از آمیزش لذت نمیبرد و به همین خاطر وقتی همسر اینگونه مردان میبینند که از آمیزش لذت نمیبرند نسبت به آن سرد میشوند و تن به آن نمیدهند.
یک نوع از سوزاکهایی که در زنان پیدا میشود (سوزاک مجرایی یا خارشک)، بر اثر عدم رعایت این قانون است؛ زیرا اگر در حالی که مرد از عمل آمیزش ارضا شده، به کنار میرود، آتش شهوت زن تازه شعلهور شده و شهوتش از محل خود حرکت کرده بیآنکه به مجرای دفعی یا جذبی برسد…
در همان قسمت میماند و تولید خارش میکند و سوزاک پدید میآید و چنانچه ذرهای در مجاری بماند تولید سنگ می کند.
زن و شوهر میتوانند در استمتاع و کامجویی از یکدیگر به جز در چند مورد(1)کاملاً آزاد باشند، علت این آزادی (در رابطه با زن و شوهر) این است که این دو تا میتوانند از هم لذت ببرند و غریزهی خود را تخلیه کنند و اشباع شوند تا دیگر به دنبال حرام نباشند و به گناه نیفتند، البته اسلام با اعمال غیربهداشتی مخالف است و زن و شوهر باید از انجام بعضی اعمال غیربهداشتی که به سلامتیشان صدمه میزند خودداری کنند.(2)
برای ارضاء شدن و رسیدن به لذت جنسی مناسب، احتیاج به مقدماتی میباشد که نیاز به آگاهی دارد. در روابط جنسی بین زن و مرد نقاط تحریککنندهای وجود دارد که این نقاط تحریککننده مقدمهای برای شروع روابط جنسی است، لذا هنگام آمیزش بر مرد لازم است نقاطی را که سبب تحریک همسرش میشود استفاده کند تا بتواند پیشزمینهی آمیزش را فراهم کرده باشد.
امام رضا علیه السلام میفرماید:
«تا قبل از این که با همسرت معاشقه و ملاعبه نکردهای، هرگز با او نزدیکی نکن و این کار را طولانی انجام بده و سینههای او را بمال و تحریکات را ادامه بده(1)تا برانگیختگی او در چهره و چشم او ظاهر شود و ترشح بدن او زیاد گردد؛ چون با این کار، بدن او ترشح پیدا میکند و شهوت و میل جنسی در چهرهاش آشکار میگردد.(2)و(3)
وقتی چنین تحریک کردی، آن وقت، او همان چیزی را از تو میخواهد که تو از او میخواهی. امروز در روانشناسی، این مرحله اوج لذّت را، مرحلهی «ارگاسم»(4)مینامند.
تحریک مرد از طرف زن کمتر احتیاج به آگاهی دارد، زیرا با فکر کردن یا در نظر آوردن نقاط شهوتانگیز یا عوامل روانی نعوظ به او دست داده و اغلب در این حالت تحریک شده به حساب میآید.
1) طبق حدیث بالا از جمله نقاط تحریککنندهی زن عبارت است از: 1. گاز گرفتن و دندان گرفتن ملایم از گونه و لاله گوش 2. دست کشیدن به پشت میانه ستون فقرات که از دوطرف ریشه اعصاب خارج میشود. 3. بوسیدن و مالش بازوها برگرفته از کتاب نیازها و روابط جنسی و زناشویی…، ص 109 و 110 با تلخیص و تصرف.
2) بحارالانوار، ج 62، ص 327، مستدرک الوسائل، ج14، ص 221.
3) فقیهی، علی نقی، تربیت جنسی، نشر: دارالحدیث، چاپ چهارم، ص 286.
4) orgasm phase
آنچه بر زن لازم است بداند تا از ناراحتیهای شوهر کاسته شود، تحریک موضعی نیست. هر چند اگر زن، شوهر را با لمس و مالش اندامش تحریک کند بسیار لازم است، بلکه تحریک موقعی است که مرد در حالی که دخول انجام میدهد، بلافاصله نعوظ وی پایان مییابد. و پس از آن زن میتواند با تحریک مجدّد شوهر او را کاملاً ارضاء نماید.(1)
مرد و زن، پس از اوج حالت ارگاسمیک، وارد آخرین مرحلهی دورهی پاسخ جنسی یعنی مرحلهی «فرونشینی» میگردند. این دورهی بازگشت و زوال هیجان، به صورت الگوی پاسخ معکوس، شخص را از مرحله پلاتو و انگیزش، به حالت بدون تحریک باز میگرداند. در زنها این توانایی وجود دارد که از هر نقطهی مرحلهی فرونشینی، در صورتی که در معرض تحریک کافی دیگر قرار گیرند، به یک تجربهی ارگاسمی دیگر برگردند. این امکان برای ارگاسمهای فراوان، زمانی آشکارتر است که برگشت در سطح تنش پلاتو و تشدید تحریک، صورت گرفته باشد. در مرد، مرحلهی فرونشینی، شامل بازگشت تا پایینترین سطح انگیزش در دورهی پاسخ جنسی ادامه یابد. تحریک مجدّد به سطوح بالاتر تنش جنسی، فقط پس از ختم این دورهی بیپاسخی، امکانپذیر است.
به استثنای موارد معدود، توانایی فیزیولوژیک مردها برای پاسخ به تحریک دوباره، به مراتب کمتر از زنهاست. بقایای فیزیولوژیک
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط جنسی و زناشویی، نشر، رسایان، چاپ دوم، ص 109و110، با تلخیص و تصرف.
تنش جنسی، معمولاً در مرد و زن، به کندی از بین میروند، مگر این که حالتهای ارگاسمیک بسیار عمیق و مغلوبکنندهای تجربه شده باشد. برگشت به حال عادی، زمانی تکمیل میشود که تمام محرّکهای جنسی، موقوف شده باشند.(1)
به احتمال فراوان به علت همین تفاوت فیزیولوژیک زن و مرد در قدرت رسیدن به ارگاسمهای متفاوت است، که در روایات، قدرت جنسی زنان، نُه برابر مردان معرفی شده است. امام علی علیه السلام میفرماید: خداوند عزّوجلّ شهوت جنسی را ده قسمت نمود؛ نُه قسمت آن را برای زنان و فقط یک جزء آن را برای مردان قرار داده است.(2)
امام صادق علیه السلام نیز میفرماید:
خداوند صبر زنان را ده برابر مردان قرار داده؛ ولی هنگامی که به اوج شهوت میرسند، ده برابر مردان، قوّت جنسی دارند. (3)و(4)
البته واجب است پس از نزدیکی غسل جنابت را انجام دهند. برای آگاهی از چگونگی غسل به کتاب توضیحالمسائل از مراجع تقلید مراجعه نمائید.
جماع کردن در فرج زن در ایام عادت زنان حرام است؛ و از ما بین ناف تا زانو از ایشان تمتع بردن (در این ایام) مکروه است بعضی
جماع را بعد از پاک شدن پیش از غسل کردن، نیز حرام میدانند ولیکن احوط، اجتناب است، مگر آنکه ضرورتی باشد، پس از زن درخواست نماید که فرج را بشوید و با او همبستر شود.(1)
لازم به ذکر است که، مجامعت در مساجد و اماکن متبرکه و همچنین در ایام اعتکاف و حج حرام است.
زن مستحاضه اگر غسل و سایر اعمال که بر او لازم است، به جا آورد، میتوان با او جماع کرد. و در وطیِ دُبُر (از پشت نزدیکی کردن) زن خلاف است، بعضی حرام میدانند ولی اکثر علماء مکروه میدانند و احوط اجتناب است. بهتر است، وقتی مردی با زن خود جماع میکند، مَنِی را بیرون فرج نریزد. البته بعضی علماء بدون اجازه همسر دائم، آن را حرام میدانند، رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: هر که با زن حائض خود جماع کند، فرزندی به دنیا میآورد، که مبتلا به خوره یا پیسی میشود. در این صورت فقط خود را ملامت کند و امام صادق علیه السلام فرمودند:
دشمن ما اهلبیت نیست، مگر کسی که حرامزاده یا مادرش در حیض او را حامله شده باشد.(2)
نزاهت، پاکیزگی و آراستگی اعضاء و جوارح و لباس و محیط زندگی از کثافات و آلودگیها و زشتیها(1)
خداوند بزرگ در قرآن کریم میفرماید:
اِنَّ اللهَ یُحِبُّ التَّوابینَ وَ یُحِبُّ المُتَطَهِّرین(2)
خداوند توبهکنندگان و پاکان را دوست دارد.
و میفرماید:
یا بَنِی آدَمَ خُذُو زِینَتکُمْ عِنْدَ کُلّ مَسْجِدٍ…(3)
ای فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود بردارید.
این جمله میتواند هم اشاره به «زینتهای جسمانی» باشد که شامل پوشیدن لباسهای مرتبّ و پاک و تمیز و شانه زدن موها و به کار بردن عطر و مانند آن میشود، و هم شامل «زینتهای معنوی یعنی خصایص انسانی و فضایل اخلاقی و پاکی نیّت و اخلاص.(4)
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد، بخشنده است و بخشش را دوست دارد، پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دارد.(1)
حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم در حدیث دیگری میفرماید:
اسلام پاکیزه است، شما نیز پاکیزه باشید زیرا به جز پاکیزگان کسی به بهشت نمیرود.(2)
امام رضا علیه السلام میفرماید:
«پاکیزگی از اخلاق پیامبران است.»(3)
افزایش رزق در حدیث از معصوم است که پاکیزگی رزق را افزایش میدهد.
ایمنی از بیماریها
باعث آرامش است.
بهرهمندی از فیوضات معنوی
تضمین سلامتی جسم
جلوگیری از فروپاشی خانواده زیرا روحیات عدّهی زیادی از همسران به تمیزی، نظافت و انضباط خو داشته و نظافت و انضباط جزء معنی و ذات آنهاست.
دوری از کسالت
1) آیهًْ اله العظمی مکارم شیرازی، گفتار معصومین، تدوین سید محمد عبدالهزاده، نشر: مدرسه الامام علی علیه السلام، چاپ اول، ص 85.
2) نهجالفصاحه، ترجمه: محمد امین شریعتی، عبدالرسول پیمانی، نشر: خاتمالانبیاء، چاپ اول، ص 163.
3) ابومحمد حرانی، تحفالعقول، ترجمه: صادق حسنزاده، نشر: آل علی، چاپ هفتم، ص 803.
رشد حالات عرفانی و اخلاقی
زیبایی و زینت زندگی
سبب دوستی مردم میشود.
کوباندن دشمن
مانع غیبت کردن دیگران از انسان است.(1)
نشاط و انبساط خاطر استحمام روزانه با آب گرم مفید است و باعث نشاط روح و سلامتی بدن میشود.(2)
نشانهی شخصیت عادی اجتماع
نظر به اینکه یکی از راههای پاکیزه بودن و آراستگی الگو گرفتن از پیمبران، ائمه اطهار، بزرگان و خردمندان بزرگ جهان است، بنابراین با هم مقاطعی از زندگی چند الگوی والا و عالیقدر و سخنان گهربار آنان را دربارهی اهمیت این موضوع میخوانیم، امیدواریم با الگوبرداری از آنان به سرمنزل مقصود رهنمون شویم.
آراستگی سر و صورت و وضعیت موی چهره و سر، از نشانههای بارز اهمیّت دادن به این سنّت اسلامی است. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در آینه نگاه میکرد، موی سر خود را شانه میزد، گاهی هم به جای آینه،
در ظرف آب نگاه میکرد و موی سر خود را مرتبّ میساخت و علاوه بر اینکه خود را برای خانواده آراسته و مهیا میکرد، برای برادران دینی هم خود را میآراست.(1)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم جمعه به جمعه، موهای زیر بغل و زهار را میزدود، ناخنهایش را میگرفت، شاربش را کوتاه میکرد و بر بدن خود «نوره» میکشید، تا موهایش زایل شود.
آن حضرت، روز جمعه، پیش از آنکه برای برپایی نماز جمعه از خانه بیرون رود، ناخنهایش را میچید و شارب خود را کوتاه میکرد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به این نظافت، حتی در مسافرتها هم توجه داشت و هرگاه به سفر میرفت، پیوسته پنج چیز را با خود داشت: آینه، سرمه دادن، شانه، مسواک و قیچی.(2)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آنقدر عطر و مواد خوشبوکنندهی بر سر و صورت خود میزد، که گاهی جلوه و براقی آن در موهای سرش دیده میشد، با مشک و عنبر خود را خوشبو میساخت، گاهی هم با «عود» و «غالیه» خود را معّطر میکرد.(3)و(4)
زن و شوهر باید معطر باشند و از بوهای بد پرهیز کنند. البته زن برای مرد نامحرم نباید خود را معطّر کند.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم اهمیت فراوانی به مسواک میداد. دندانهایش پیوسته براق و سفید بود و امّت خویش را هم به مسواک زدن دستور میداد. هرگاه میخوابید، مسواک را بالای سر خود میگذاشت. قبل از خواب مسواک میزد، وقتی از خواب بیدار میشد، مسواک میزد.(1)
خوشبو بودن دهان زن و شوهر از اهمیت والایی برخوردار است بنابراین آنان باید این موضوع را رعایت کنند.
امام صادق علیه السلام فرمود: «وای بر تو ای عبّاد! چه کسی حرام کرده است زینتهایی را که خداوند برای بندگانش آفریده و روزیهای پاکیزه را؟ خداوند دوست دارد نعمتی را که به بندهای عطا کرده
1) همان منبع.
است آن را بیکم و کاست در برش ببیند (یعنی دوست دارد که بندهاش به طور کامل از آن بهره گیرد.)(1)
و(2)
حسنبنجهم میگوید: «به محضر امام کاظم علیه السلام رفتم، دیدم موی صورتش را با رنگ سیاه، رنگین نموده است، عرض کردم فدایت شوم، محاسنت را رنگ کردهای؟ فرمود: همانا خضاب کردن پاداش دارد، خضاب و آراستگی موجب افزایش حفظ عفّت زنان میگردد، زیرا بعضی از آنان بر اثر آن که همسرانشان خود را نمیآرایند، به فساد و بیعفّتی کشیده میشوند.(4)
آرامش کاملی که به فرد کمک میکند تا قبل، بعد و در حین انجام کارها در گفتار و کردار و همهی حرکات و سکنات خود، اندیشه و تدبیر مناسب را حاکم گرداند.(1)
خداوند بزرگ در قرآن کریم میفرماید:
وَ اقْصُدْ فی مَشِْیکَ و اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ.(2)
در راه رفتن خود باوقار باش و صدای خود را کنترل کن.
حضرت علی علیه السلام میفرماید:
یُسْتَدَلُّ عَلی عَقْلِ الرَجُّلِ بِکَثْرَةِ وَقارِهِ.(3)
یکی از نشانههای خردمندی، کثرت وقار است.
از بهترین صفات برجستهی اخلاقی و نفسانی است و به همین دلیل اصفیاء و پیامبران بر این صفت مدح شدهاند؛ سیّد رسولان به «صاحِبُ الوَقارِ وَ السَکینهًْ» ستوده شده است.(4)
تأمل و انتخاب خرد و اندیشه در گفتار و اعمال از برترین اعمال است.
عدم اضطراب و نگرانی و آرامش برای اندیشه زمینهی مناسب را فراهم مینماید.
وقار از متلاشی شدن خانواده جلوگیری میکند.
تفکر در گفتار و اعمال از وقار است.
آرامش و تأنی در فکر کردن، گفتار و اعمال پسندیدهی ناشی از وقار و متانت انسان را بلندمرتبه میگرداند.
کسانی که دارای صفات ذکر شدهی بالا هستند، بدون شک نزد مردم محبوبیت دارند.
شخصی که خصوصیات مذکور را دارد حس مسئولیتپذیری در وی زنده است و توانایی مدیریت نمودن، را دارد.
به دلیل سفارش و تأکید پیشوایان دین یک امر معنوی بوده و باعث سعادت دنیا و آخرت خانواده و اجتماع است.
وقار، زنده کنندهی اندیشهی همراه با آرامش گفتار و کردار پسندیده بوده و در نتیجه باعث نوآوری در زندگی است.
تحصیل وقار (خودسازی باوقار)(2)
علمی
علم به فوائد و آثار وقار
علم به آفات و بدیهای ضدّ آن.
عملی
تمرین آرامش در کارها
نشست و برخاست با افراد باوقار
تمرین خویشتنداری و تلاش برای کسب صفت اخلاقی توقّف و تأنّی
توقّر (یعنی خود را به اجبار باوقار نشان دادن تا تحصیل این ملکهی شریف)
کسب صفت حلم و بردباری
تمرین سکوت
کسب تجربه
مشورت با خردمندان
شوهر باید وقار و متانت خویش را حفظ نماید و از اندیشه، سخن و اعمال بچهگانه دوری گزیند، زیرا زن و مردِ دانا و خردمند باوقار و متانت هستند و افرادی که اعمال بچهگانه انجام میدهند از عزت نفس پائینتری برخوردار هستند. زن و شوهر با متانت و وقار خویش گرامی داشته میشوند زیرا در این زمینه آبرومند، بزرگوار و با شخصیت هستند.
خانم خانه دوست دارد، شوهرش در بین مردان آبرومند، بزرگمنش و با شخصیت باشد، و از کارهای بچهگانه دوری گزیند، و اعتماد به نفس داشته باشد.
محمد حجازی میگوید:
«وقار و سنگینی، اعتماد به نفس میبخشد.»(1)
1) سمیعی، رضا، جام اندیشه، نشر: صالحان، چاپ اول، ص 405.
حسین کاظمزاده ایرانشهر میگوید:
«متانت، ریشهی امید است و امید، کلید کامیابی»(1)
کاظمزاده ایرانشهر در کلام دیگری میگوید:
«متانت قلعهای است که شخص را در پناه خود از صدمات روزگار حفظ میکند.»(2)
مشارکت و همکاری در کارهای خانواده اعم از کمکرسانی شوهر و فرزندان به همسر، و همکاری فرزندان و همسر به شوهر، و کمکرسانی زن و شوهر به فرزندان.
انواع تعاون و همکاری در امور خانواده به شرح زیر است:
کمک شوهر به همسر در امر خانهداری
کمکِ شغلی زن و شوهر به یکدیگر
همکاری جهت رشد و شکوفایی استعدادهای اعضای خانواده
همکاریِ متداوم جهت تربیت فرزندان
شوهر الگو و نمونه در محیط خانه، همسر خویش را یاری کرده و با او همکاری مینماید. در کارهای منزل به خانم خویش یاری و کمک میرساند، و از اراجیف و مهملات یاوهگویان هراسی ندارد. کسانی که شوهر را به علت همکاری با همسر، زن ذلیل، خرزن و… مینامند، نمیتوانند خللی در ارادهی او وارد سازند.
زیرا او همکاری با خانم خویش را وظیفهای مقدس و معنوی میداند که عدهای از روی نادانی و جهالت از آن گریزانند. و آن را توجیه میکنند. همکاری با همسر یکی از کارهای نیکو و پسندیدهای است که فواید و آثار قابل توجهی در بردارد.
لئوتولستوی میگوید:
«نیکی، همه چیز را مغلوب میکند و خودش، هرگز مغلوب نمیشود.(1)
امام صادق علیه السلام فرمود:
هر که به خانوادهاش نیکی کند، خداوند بر عمرش بیفزاید.(2)
از علی علیه السلام روایت شده که فرمود رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بر ما وارد شد در حالیکه فاطمه زهرا علیها السلام نزدیک دیگ نشسته بودند و من عدس پاک میکردم فرمود: یا ابالحسن، عرض کردم لبیک یا رسول الله، فرمود: از من بشنو و من نمیگویم جز از طرف پروردگارم، مردی نیست که
در خانه کمک به همسرش کند مگر آنکه برای او باشد به عدد هرمویی که در بدنش هست عبادت یکسال که روزها روزه باشد و شبها به عبادت ایستاده باشد و عطا کند او را از ثواب آنچه را که به صابرین عطا کرده که داود نبی و یعقوب و عیسی علیه السلام باشند.
یا علی کسی که در خانه در خدمت عیالش باشد و کراهت نداشته باشد خداوند اسمش را در دیوان شهدا مینویسد، و به هر شب و روزی ثواب هزار شهید ثبت میکند، و برای او به هر قدمی ثواب یک حج و عمره مینویسد. خداوند او را به هر رگی که در بدنش هست شهری در بهشت عطا میکند.
یا علی یک ساعت خدمت (و همکاری) در خانه از عبادت هزار سال و هزار حج و هزار عمره بهتر است و از آزاد کردن هزار عبد و بنده و هزار جنگ در راه خدا، و از عبادت هزار مریض، و هزار نماز جمعه، و تشییع هزار جنازه، و از هزار گرسنه که ایشان را سیر کند، و هزار برهنه که ایشان را بپوشاند، و هزار اسب که در راه خدا بفرستد، بهتر است، برای او از هزار دینار که به مساکین صدقه بدهد و از خواندن تورات و انجیل و زبور و قرآن بهتر است و از هزار اسیر که در راه خدا اسیر کرده و آزاد کند و از هزار شتر قربانی که به مساکین بدهد بهتر است و از دنیا خارج نشود مگر وقتی که جایش را در بهشت ببیند.
یا علی کسی که از خدمت عیال کراهت نداشته باشد پس آن کفاره گناهان بزرگ باشد، و غضب خدا را فراموش کند، و مهریه حورالعین باشد، و حسنات و درجاتش را زیاد کند. یا علی خدمت
از فضایل یک انسان خودساخته، آن است که در کارهای خانه، به همسر خود کمک کند چه در نظافت خانه و وسایل، چه در امور طبخ و خوراک و چه هر کار دیگری.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خانه، کفش و لباس خود را وصله میکرد، در را میگشود، شیر گوسفند و شتر را میدوشید، همراه خادم خانه گندم آرد میکرد و اگر خدمتکار خسته میشد، به او کمک میکرد و وسایل وضوی خویش را خود برمیداشت و میگذاشت:
وَ کانَ یَخْصِفُ النَّعلَ، وَ یُرَقِّعُ الثَّوبَ. و یَفْتَحُ البابَ و یَحْلِبُ الشاة الشاة و یَعقِلُ البَعیرَ فَیَحْلبُها، وَ یَطحَنُ مَعَ الخادمِ اِذا اَعْیا، وَ یَضَعُ طَهورَهُ باللَیلِ بِیَدِهِ…(3)
زن و شوهر در ارتباط با چگونگی و مزیّتهای شغلی با همدیگر همکاری میکنند. مزیّتهایی همچون افزایش کیفیت و کمیّت آن و اینکه آن کارها به بهترین وجه انجام گیرد تا موقعیت شغلی آنان مستحکمتر شده و درآمد شغلی آنان زیادتر گردد.
آنان با همکاری یکدیگر عیوب و نقصهای کاریِ همدیگر را رفع مینمایند. عیوبی همچون دیرآمدگی کمکاری و…
البته مانند هر کاری در این مورد نیز اعتدال را رعایت میکنند.
زن و شوهر بواسطهی همکاری با یکدیگر نه تنها جلوی هرز رفتن استعدادهای خویش را میگیرند، بلکه آن استعدادها را شکوفا نموده و جهتِ معنوی میدهند تا بارور گردد. آنها در همین حین باید استعدادهای فرزندان خویش را شناسایی نموده و آنها را تقویت کنند و جهت معنوی و علمی دهند. زن و شوهر باید نیروی محرکهای برتر در این راه باشند تا خانوادهای موفق و سعادتمند برای صعود به سوی ترقی و تکامل داشته باشند.
محمد حجازی میگوید:
اگر میخواهید بر عدّهی خوبان و نیکوکاران جهان بیفزائید، خود نیکوکاری (و همکاری) را پیشه کنید.(1)
تربیت فرزندان بدون همکاری زن و شوهر میسر نمیشود و تفکیکپذیر نیست بلکه این همکاری لازم و ملزوم یکدیگر است هر چه کمک رسانی و همکاری آنان در این راه بیشتر، عالمانهتر و همراه با معنویت بیشتر باشد نتیجهی بهتری به همراه خواهد داشت. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
1) ذوالفقاری، غلامحسین، رهنمون، نشر: اوسان، چاپ نوزدهم، ص 772.
«خدمت کردن برای خانواده، کفّارهی گناهان کبیره است و آتش خشم پروردگار را خاموش میکند و صداق حوریان بهشتی است، نیکی و درجات بهشتی را افزون میسازد.(1)
با دارا بودن چنین روحیهای و اثرات و فواید مستقیم و غیرمستقیم آن آرامش بین اعضاء زیادتر میگردد.
همهی اعضاء خانواده با اتحاد، همدلی و هماهنگی به تعاون و همکاری میپردازند.
همکاری و تعاون زن و شوهر برای تحکیم وضعیت شغلی آنان مؤثر است، چنانکه قبلاً شرح داده شد.
چنین روحیهای موجب صلح و دوستی اعضاء میشود و از دعوا و قهر جلوگیری میکند.
1) حاتمی، غلامرضا، شمهای از وظایف همسران، نشر: قدس رضوی، چاپ دوم، ص 7.
روحیه تعاون و همکاری به دلیل سازگاری، محبت و جهاتِ عالی دیگر، از تزلزل خانواده جلوگیری میکند.
مهر و محبت اعضای خانواده به واسطه این عمل و آثار ناشی از آن هر روز زیادتر میگردد.
تعاون و همکاری در محیط خانواده فضیلت فراوان داشته و از اجر و پاداش دنیوی و اخروی برخوردار است.
با توجه به آثار و فواید ذکر شدهی بالا تعاون و همکاری موفقیتآمیز و خوشبختیآفرین است.
همانطور که شوهرداری بزرگترین وظیفهی یک بانوی خانهدار است و اهمیت آن در شریعت اسلام در ردیف جهاد قرار گرفته است، همچنین همسرداری نیز، بزرگترین و ارزندهترین عملِ یک مرد همسردار بوده و راز سعادتمندی خانواده میباشد. همسرداری کار آسانی نیست، بلکه رموزی دارد که هر کس بدانها آشنا باشد میتواند همسرش را مطابق دلخواه، به صورت یک بانوی ایدهآل، بلکه فرشتهی رحمت درآورد.
مردی که بخواهد همسرداری کند باید اخلاق و روحیات همسرش را به دست آورد، از خواستههای درونی و تمایلات نفسانی او آگاه شود و بر طبق آنها برنامهی زندگی را مرتب سازد. به وسیلهی اخلاق و رفتار خویش چنان در او نفوذ کند و دلش را به دست آورد که به خانه و زندگی دلگرم شود و از روی عشق و علاقه خانهداری کند.(1)
برای اینکه یک خانواده نمونه و الگو باشد و گامهای موفقیت را به سوی ترقی و تکامل طی نماید باید اعضای خانواده به حقوق یکدیگر به دیدهی احترام بنگرند.
رعایت حقوق زن و مرد اهمیت بهسزایی در زندگی زناشویی دارد، به گونهای که استحکام بنیان خانواده، سعادت و نیکبختی آن به رعایت حقوق طرفین بستگی دارد و هر چه بیشتر و بهتر به آن
1) آیتالهامینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ بیست و نهم، ص 28.
وظایف و مسئولیتها عمل گردد، نتیجهای عالیتر و پسندیدهتر بدست میآید. اکنون با هم با حقوق همسر آشنا میشویم:
ایمن بودن خانواده از خطرات و صدمات احتمالی و جلوگیری از هرزگی و فحشاء و منکرات و ورود دوستان ناباب، خویشاوندان نااهل و هر کس و یا چیزی که برای خانواده ایجاد خطر کند و یا موجب سقوط و فروپاشی افراد خانواده گردد.
امام صادق علیه السلام میفرمایند:
ثَلاثَة اَشیاءَ یَحتاجُ النّاسُ طُرّاً إلَیها: الأمنُ و العَدلُ و الِخصبُ(1)
سه چیز است که همگان به آن نیاز دارند: امنّیت، عدالت و فراوانی نعمت.
یک شوهر الگو و نمونه ضامن امنیت خانواده است و با مدیریت و برنامهریزی صحیح خانواده خود را در برابر آفات و خطرات مصون و محفوظ میدارد. او این کار را با همکاری تکتک اعضاء مخصوصاً همسر خویش انجام میدهد.
شوهر برای انجام این عمل با برنامهریزی عمل کرده و بر روی سخن و اعمال اعضاء خانواده خویش نظارت میکند، که با خویشاوندان نااهل و دوستان ناباب رفت و آمد نکنند، لهذا با رعایت همهی زمینههای
1) ابنشعبهحراّنی، تحفالعقول/ گزیدهی متون حدیثی/3/، نشر: دارالحدیث، چاپ دوم، ص 52.
امنیتی محیط خانواده در همهی ابعاد زندگی از امنیت کامل برخوردار است و این عمل فواید و آثار والایی را در پی دارد.
ویژگیهای امنیت خانواده به شرح زیر است:
امنیت به طور غیرمستقیم موجب آبرومندی است. زیرا بعضی از آسیبها و خطراتی که اعضای خانواده را تهدید میکند، موجب عدم اعتماد و بیآبرویی است.
کدام خانواده است که بتواند بدون امنیت، آسایش و آرامش داشته باشد، آری یکی از ویژگیهای امنیت خانواده آسایش و آرامش است.
غالباً افراد جامعه به مکانهایی رفت و آمد میکنند که امنیت وجود داشته باشد و یکی از خصوصیات آن ازدیاد دوستان متعهد و مسئول است.
هنگامی که امنیت خانواده برقرار باشد، آن خانواده متّکی به شخص، گروه و فرقه خاصی نمیشود و استقلال خویش را حفظ میکند.
عدم فشارهای روانی در زندگی همراه با آسودگی خاطرِ ناشی از امنیت؛ موجبات اعتماد به نفس را فراهم می کند.
امنیت به زندگی سعادتمندانهی خانواده استمرار میبخشد.
به علت موارد ذکر شده ی بالا و در سایه ویژگیهای دیگر امنیت اعضاء خانواده به زندگی سعادتمندانه خویش تداوم میبخشند.
به واسطهی حادثه و خطرات ناشی از عدم امنیت ترس، وحشت، نگرانی و اضطراب ناشی از آن، سلامت روانی در معرض خطر قرار میگیرد.
در پرتو امنیت اعضاء خانواده در بُعد عبادی نیز در حال رُشد و تکامل هستند.
اعضاء خانواده بواسطهی امنیّت، در بُعد اقتصادی و معیشتی نیز موفقاند.
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:
الأَمْنُ و الْعافِیَةُ نِعْمَتانِ مَغْبُونٌ فِیها کَثیرٌ مِنَ النّاسِ(1)
امنیت و سلامت دو نعمت است که بسیاری از مردم از آن مغبونند.
امنیت نقش بسزایی در محیط خانواده دارد. ابتدا باید در خانواده تحقق پیدا نماید تا در پرتو آن جامعهای امن و خالی از هرگونه آسیب و آفت به وجود آید. اگر در خانوادهای امنیت وجود نداشته باشد آن خانواده متزلزل و در معرض فروپاشی است و اگر وجود داشته باشد موجب استحکام آن است، از انواع بلاها در امان است و هیچکس نمیتواند به آن تعّرض کند.
به واسطهی راههای زیر امنیت را در خانواده برقرار کنید:
آگاهی با مطالعه در این زمینه
ادب و تربیت صحیح (گاهی به طور غیرمستقیم باعث برقراری امنیت است.)
الگوگیری از افراد واجد شرایط
1) نهجالفصاحهًْ، ترجمه: محمد امین شریعتی، عبدالرسول پیمانی، نشر: خاتمالانبیاء، چاپ اول، ص 83.
برطرف نمودن نقطه ضعفها
برنامهریزی صحیح
تقویت نکات مثبت امنیتی
پیگیری و ممارست در برقراری امنیت
خردمندی و دانایی (گاهی به طور غیرمستقیم با امنیت در ارتباط است.)
کسب تجربه از بزرگان و اندیشمندان
مدیریت خانواده
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:
مَنْ اَصْبَحَ مُعافی فی بَدَنِهِ آمِناً فی شِربِهِ عِنْدَهُ قُوتُ یَوْمِهِ فَکأنَّما خُیِّرتْ لَهُ الدُّنیا بِحَذا فیرِها
هر که تنش سالم است و در جماعت خویش ایمن است و قوت روز خویش را دارد. جهان سراسر مال اوست.(1)
بدگمانی این است که: رویدادها، کارها و گفتارهای دیگران را بدون آگاهی درست و بدون دلیل روشن و آشکار، ناپندار، ناروا و با گمان بد، بیان و تفسیر کنیم و این گمان را حتمی و محقق
1) همان منبع، ص 84.
شماریم، هنگامی گناه است که انسان گمان بد و سوءظن خود را بگوید و طرف را آزرده و ناراحت کند.(1)
خوشبینی این است که: وقایع، اعمال و کردار و گفتار دیگران را با پندار نیکو و خوشگمانی، بیان و تفسیر کنیم.
شاید شما در روزنامهها خواندهاید که: زنی به علّت بدبینی، از شوهرش طلاق گرفت، و یا شوهری به علّت بدبینی همسرش درخواست طلاق کرد. چه بسیارند خانوادههایی که به دلیل بدبینی از هم پاشیدهاند، چه بسیارند خانوادههایی که به دلیل بدبینی زن یا شوهر در اضطراب تشویش و نگرانی به سر میبرند و از آرامش (در آن خانواده) خبری نیست. وقتی شوهر بدبین براساس ظن، گمان و تخمین از همسر بدگویی میکند، او نیز عکسالعمل نشان میدهد و حس کدورت در بین آنها بیشتر شده، در نتیجه امنیت خانواده کمتر شده و موجبات طلاق و فروپاشی آن فراهم میگردد.
«بروکتر» میگوید:
آتشی که جسم را میسوزاند غالباً به دست خودمان روشن شده است.(2)
حجازی نیز میگوید:
آدم بدبین همچون مبتلایان تریاک مرض خود را به هزار دلیل به دیگران نسبت میدهد.(1)
همانگونه که بدبینیِ زن و شوهر، خویشاوندان و دوستان را از گرد ایشان پراکنده میکند، خوشبینی موجب ازدیاد دوستان است.
همانگونه که افراد بدبین دست به کارهای احمقانه و انتقامجویی میزنند، خوشبینی نیز موجب امنیت خانواده است.
بدبینی موجب تزلزل و فروپاشی خانواده و خوشبینی با ایجاد مهر، محبت و صمیمیت بنیاد خانواده را استحکام میبخشد.
همانگونه که بدبینی روحیه اعتماد را نابود میکند، خوشبینی نیز موجب اطمینان و اعتماد است.
1) همان منبع.
بدبینی با پراکنده کردن خانواده تعاون و همکاری را از بین میبرد ولی خوشبینی با ایجاد روحیه سازگاری و همدلی، تعاون و همکاری را رونق میبخشد.
همانگونه که بدبینی مشکلاتی را در زندگی خانوادگی ایجاد میکند، خوشبینی نیز موجب روبهراه شدن کارها است.
بدبینی یک نوع مرض روانی است، در بین افراد به صورت زیاد و یا کمظهور میکند. خوشبینی از سلامت اعضای خانواده سرچشمه میگیرد.
همانگونه که بدبینی عواقب وخیمی همچون تشویش و عصبیت دارد؛ خوشبینی نیز موجبات آسایش و آرامش را فراهم میکند.
داستان
خوشبینی نسبت به همسر و فرزندان لازم و ضروری است، ما همیشه باید به این مطلب اهمیّت بدهیم و سوءظن و بدگمانی را از وجود خویش دور نماییم، تا به سرانجام نیکبختی برسیم، با هم نمونهی زیر را میخوانیم:
«… زنم دوست دارد از همه چیز سردرآورد و هر کس را مورد سؤال و بازجویی قرار دهد، مواظب رفت و آمدها باشد و بر گفت و شنودها گوش بنشیند… به زمین و آسمان بدبین و بدگمان است، و همیشه فکر میکند دامی برای او گسترانده و کاسهای زیر نیمکاسه نهادهاند نظر سویی در میان است.
شک و بدگمانی با خونش عجین شده است، همیشه در فکر این است که کجا رفتهام، با که نشستهام، چه گفتهام، گاهی مخفیانه تا محل کارم مرا تعقیب میکند. گاهی وقتها هنگامی که کفشهایم را به پا میکردم، کفشهایم را پاک میکرد و بند کفشهایم را میبست، فکر میکردم میخواهد مهربانی کند. بعدها فهمیدم که موقع برگشتن به منزل وارسی میکرد، تا بداند آیا به جز محل کارم جای دیگر رفتهام… و آیا بند کفشم را گشودهام یا نه؟!
واقعاً خسته شدهام و میخواهم خودم را از این زندگی پرعذاب نجات دهم… چه کنم؟
توجه کنید که علف هرزه بدگمانی در مغزهای سبک و روانهای سست، رشد میکند و جای بر اندیشههای راست و درست تنگ مینماید. حاصل و صفای زندگی را پژمرده و خشک میسازد و انگیزشی برای خطا و زشتی بیشتر میشود و در یک کلام «آفت سلامت زندگی خانوادگی میگردد.»
باید روان را با یاد خدا و با ایمان و تقوا، تقویت کنیم و فکر را با کلمات حکمت و معرفت، سنگین بار سازیم، با رعایت امانت و صداقت و با گرایش به وفا و عفت، راه ورود و زمینهی رشد بدگمانی
را ببندیم و از بین ببریم و به این ترتیب زندگی آرام و شایسته و موفقی را برای خود و خانوادهی خویش و همگان فراهم کنیم.
امید است با به کار بستن این رهنمودها، خرمی و همدلی و رفاقت به خانهی شما بازگردد.»(1)
اعتیاد حالتی ضدّ اخلاقی است که در نتیجه طغیان و غلبه هوسها بر انسان حاصل میشود و طی آن انسان به مصرف مواد تخدیرکننده یا کارهای ناپسند عادت میکند.(2)
قرآن کریم میفرماید:
وَ لا تُلقُوا بِأیْدیکُمْ اِلَی التَّهْلُکةِ(3)
خود را با دست خود به هلاکت نیاندازید.
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:
مَن إِحتَقَرَ ذَنبَ البَنج فَقَد کَفَرَ(4)
هر کس گناه استعمال مواد مخدر را کم بشمارد، کافر شده است.
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم:
سَلِّمُوا علی الیَهُودِ و النَّصاری وَلا تُسلِّموا عَلی آکِلِ البَنجِ(5)
به یهودی و نصرانی سلام کنید، اما به شخص معتاد سلام نکنید.
علتهایی که سبب میشود خانواده و یا فردی به دامان اعتیاد پناه ببرد عبارت است از:
خستگی بیش از حد میتواند یکی از ریشههای گرایش جوانان به اعتیاد باشد.
به اعتیاد کشاندن جوانان نقشهی شوم بیدینها است.
دوستان ناباب با تأثیر مستقیم برروی اعضای خانواده یکی از علتهای عادات زشت و اعتیاد هستند.
شهوتگرایی و پیروی از فحشا و منکرات رابطهی مستقیم با اعتیاد دارد.
ضعف نفس و متابعت از هوا و هوس یکی از ریشههای اعتیاد است.
1) همان منبع، ص 479، با تصرف.
مفاسد اعتیاد (عوامل بدبختی)(1)
فسادهایی که از اعتیاد نشأت میگیرد عبارت است از:
از بین رفتن اعتماد به نفس
از دست دادن شغل و بیکاری
از کار افتادن انسانها
افسردگی و انزواطلبی
بدون محتوا شدن زندگی
به همراه آوردن مفاسد دیگری مانند دزدی، خیانت
بیماریهای جسمی (مانند یبوست شدید، خونریزی و…)
تأثیر منفی بر نسلهای آینده
خسارت برای جامعه
خودفریبی
دروغگو شدن
دور شدن از ندای فطرت
دینفروشی
سوءظن و بدبینی
عامل دشمن شدن
عدم تحّمل در برابر مشکلات
عدم تمرکز فکری
فروپاشی خانوادهها
1) همان منبع، با تصرف.
ناموسفروشی
وجود غم و اندوه در روحیهی معتاد
یکی شوهر ارزشمند از عادات زشت دوری نموده و با عادات پسندیده و نیکو خو گرفته است. زیرا عادت موهبتی الهی است که انسان نباید از آن سوء استفاده نماید.
یک شوهر الگو هرگز اعمال خلاف شرع و عرف را انجام نداده و به اعمال صالح و اخلاقی عادت دارد، زیرا او یک شخص متعهد است و در قبال همسر و فرزندان خویش مسئولیت حس میکند. او با لاابالیگری بیگانه است و گرد کارهای حرام از قبیل مشروبات الکلی، مواد مخدر، غنا، فحشا و منکرات نرفته بلکه عادات او منطبق با دین مقدس اسلام است.
لازم به تذکر است که اعمال و حرکات همسر تأثیر مستقیم در روحیات مرد دارد و یک همسر الگو شوهر خویش را از آفتِ انواع اعتیاد حفظ نموده و عادات مطابق با شرع و عرف را به وی القا میکند. یکی از بزرگان میگوید:
«عادات مزاحم ما نتیجهی پرورش در خانواده است که نتوانستهایم، آنها را از خود دور کنیم.»(1)
1) سمیعی، رضا، جام اندیشه، نشر: صالحان، چاپ اول، ص 289.
«ناپلئون بناپارت» میگوید:
«عادتهای نیکو بیاموزید که طبیعت شما را به زندگی سعادتمندانه عادت دهد.»(1)
علاج اعتیاد (بهشت برین زندگی)(2)
به وسیلهی راههای زیر میتوانیم اعتیاد را درمان کنیم:
آگاهی بخشی به مردم
بستری نمودن معتادان برای ترک اعتیاد
تفریحات سالم
تنظیم و اجرای قوانین لازم بر کنترل قاچاق
حفاظت مرزها
حل مشکلات جوانان
کنترل جوانان از دوستان منحرف
گسترش محیطهای پرورشی
نظارت خانوادهها بر زندگی جوانان
یک شوهر نمونه و الگو فهیم است و مشکلات، گرفتاریها و سختیهای همسر خویش را درک کرده، سپس برای رفع آنها اقدام میکند. او با خانم خانه یکرنگ و هماهنگ است، و او را تنها نمیگذارد، بلکه به مبارزه با آفات زندگی میپردازد.
شوهر فهیم از اندیشه، گفتار و اعمال پسندیده برخوردار بوده و در هر شرایطی موجبات ناراحتی او را فراهم نمیکند، بنابراین خوشبختی در زندگی آنها متداوم است.
«گوستاولوبون» میگوید:
«فهمیدن، همیشه بهتر از آموختن است.»(1)
زنی که به شوهر خویش احترام نگذارد، از او اطاعت نکند، برای او آرایش نکند و خلاصه هنر شوهرداری را رعایت نکند، همسر فهیمی نیست و همینطور اگر شوهر، خانم خویش را اذیت و آزار کند، نفقه او را پرداخت نکند، از عادات زشت پرهیز نکند و یا بدبینی داشته باشد، همسر خود را درک نکرده است. بنابراین زن و شوهر باید درک و فهم خویش را در حد متعارف حفظ نموده و حقوق خانواده را رعایت نمایند، تا در جرگهی خردمندان و دانایان به شمار آیند.
حضرت علی علیه السلام میفرمایند:
لا مُصیبة أشَدُّ مِنَ الجَهْلِ(2)
هیچ مصیبتی سختتر از جهالت نیست.
دعوا، قهر، ناراحتی، کشمکش و تزلزل خانواده از نادانی، جهالت و ضلالت سرچشمه میگیرد و اگر زن و شوهر آگاهی، درک و فهم را سرلوحهی زندگی مشترک خود قرار دهند هرگز در گرداب بدبختی و فلاکت غرق نمیشوند.
عدم خسیس بودن و دست و دلبازی و توسعه در زمینهی اقتصادی و معیشتِ زندگی.
شوهر در صورتی که از ثروت و پول کافی برخوردار بوده، باید سخاوتمند باشد، و از این راه همسر خود را به زندگی مشترک دلگرمتر نماید. او باید امکانات زندگی خانوادگی را گسترش داده وسایل رفاهی آن را فراهم نماید. مانند اینکه، اگر سرویسهای آشپزخانه کهنه و قدیمی شده است، آنها را تعویض نماید، یا اگر فرشها فرسوده و پاره شده، فرش مناسبتر تهیه کند.
همانطور که قبلاً متذکر شدیم، او لااقل سالی یک مرتبه خانم خود را به مسافرت ببرد و در صورت عدم امکان روزهای تعطیل همسر خود را به تفریح برده و در آنجا با میوه و غذای در خور توجه پذیرایی کند و یا با دسته گل و شیرینی از وی پذیرایی کند.
امام رضا علیه السلام میفرمایند:
یَنْبَغی لِلرَّجُلِ أن یُوَسِّعَ عَلی عِیالِه لِئلایَتَمَنَّوا مَوْتَهُ(1)
مرد را سزاوار است که بر عیالش توسعه دهد تا آرزوی مرگ او را نکنند.
1) همان منبع، ص 159، وسائل، ج15، ص 249.
«روایت»
شهاب گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: حق زن بر شوهرش چیست؟
فرمود: … و هر میوهای که همه مردم از آن میخورند، باید به اهلبیتش بخوراند و خوراکی را که مخصوص ایام عید است و در غیر ایام عید، به آنها نمیرساند، در ایام عید به آنان برساند.(1)
سخاوت یک امر معنوی نیز میباشد زیرا ائمه اطهار بر این مطلب تأکید داشتهاند و پاداش فراوانی برای آن برشمردهاند، بنابراین خانواده سخی سعادتمند است.
«ویکتورهوگو» میگوید:
«هر بخشش به قاعده تو را یک قدم به سعادت روحی نزدیکتر میکند.»(2)
بنابراین شوهر سخاوتمند روحی شاداب، بانشاط و معنوی دارد و همین باعث مهر، محبت و دلگرمی خانواده میباشد.
«تنسی ویلیامز» نیز مؤید مطالب ما است:
«بخشش مادی سبب ثروت معنوی میشود.»(3)
ابوعلیسینا خانواده سخاوتمند را خوشبخت و سعادتمند میداند:
«نیکبختترین مردم کسی است که کردار به سخاوت بیاراید و گفتار به راستی.»(1)
یک شوهر نمونه نه تنها خانم دانا و باتدبیر خویش را تنبیه نکرده و موجبات ناراحتی او را فراهم نمیکند، بلکه از لغزشها و خطاهای وی چشمپوشی نموده و او را مورد عفو و بخشش قرار میدهد. هرگونه توجیه و بهانهای برای تنبیه همسر گناهی نابخشودنی است و شوهر باید خواستههای خویش را با محبت و احترام مطرح نموده و طبق روحیهی وی برخورد نماید. و هرگز موجبات سلب آسایش و آرامش همسر خود را فراهم نکند، تا از تزلزل و فروپاشی احتمالی خانواده جلوگیری گردد. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«کسی که همسر خود را بزند، من روز قیامت دشمن او خواهم بود. زنهای خود را نزنید، هر کس بناحق آنها را بزند، از فرمان خدا و رسولش سرپیچی کرده است.»(2)
«سروانتس» میگوید:
«زن مانند شیشه ظریف و شکستنی است، هرگز توانایی مقاومت او را نیازمائید زیرا ممکن است شیشه ناگهان بشکند.»(3)
آری، به زن با دیدهی احترام بنگریم و هرگز موجبات آزار او را فراهم ننمائیم، زیرا «گوته» میگوید:
«زن شریک زندگی و یار ساعات درماندگی است.»(1)
مثل ژاپنی میگوید:
«زن کلید خانه است مواظب باش آن را گم نکنی.»(2)
روحیات زن و مرد با هم متفاوت و سلایق آنها مختلف است، در چنین مواردی احتمال اختلاف عقیده وجود دارد. بنابراین زن و مرد با مشورت به تفاهم خواهند رسید. اما بعضی از مردها با بیشرمی و وقاحت از تنبیه بدنی استفاده میکنند. این عمل در دین مقدس اسلام مطرود است چنان که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
«هر مردی که به صورت زنش سیلی بزند، خداوند به فرشتهی مأمور جهنم دستور میدهد، هفتاد سیلی به صورتش بزند.»
حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم در گفتار دیگری فرمود:
چگونه یکی از شما همسرش را میزند و سپس در آغوشش میگیرد؟!!(3)
و نیز حضرت علی علیه السلام فرمود:
«زنان امانت الهی در دست شما هستند…»
بواسطهی تنبیه بدنی همسر مهر، محبت، صفا و صمیمیت از خانواده دور میشود. دین مقدس اسلام فقط در یک مورد به شوهر اجازه داده است که همسرش را تنبیه کند و آن موقعی است که زن
به وظیفهی واجب خویش عمل نکند و یا قصد اذیت و ناسازگاری داشته باشد.(1)
چنان که قرآن مجید میفرماید:
«چنین زنی را باید نصیحت کرد؛ اگر گوش نداد مرد قهر کند و اگر اثر نکرد باید ناراحتی خود را آشکار کند.»(2)
اگر چنانچه مردی همسرش را تنبیه نماید، این حرکت غیرانسانی او عواقب بسیار وخیم جسمی، روحی، روانی، اخلاقی، اجتماعی و… خواهد داشت که بطور خلاصه عبارتند از:
استرس و اضطراب دایم را در زن دامن میزند.
افسردگی و بیماری عصبی ایجاد میکند.
او را گوشهگیر و منزوی میکند و باعث کند ذهنی وی میشود.
او را لجباز میکند.
به او میآموزد که هر وقت خشمگین شدی، شرارت و داد و فریاد کن.
به سلامت روحی و جسمی زن ضربه میزند و زندگی مشترک آنها را ویران و متلاشی مینماید.
حسّ کنجکاوی، ابتکار عمل، خلاقیت و اعتماد به نفس را در زن از بین میبرد.
در زن ایجاد تنفر میکند و او را عبوس بار میآورد و شادیها را در او سرکوب میکند.
زن را به دشمنی با شوهر و خانوادهی او وا میدارد.
زن را بیاراده کرده و او را نسبت به همسر و اطرافیان و آشنایان بیتفاوت میسازد.
زن را دچار یأس و حرمان میکند.
زن را در میان دوستان و آشنایان گرفتار عقده حقارت و کمبود مهر و محبّت میکند.
زن را کینهتوز میکند.
سبب ترس و جُبن میشود.
سرپیچی و نافرمانی از شوهر را در زن شدّت میدهد.
شهامت و بالندگی و پویایی را از او میگیرد و او را پرخاشگر میکند.
علاوه بر صدمات جسمی که دیه دارد، رنج و تحقیر به دنبال میآورد.
بنابراین وظیفهی مرد است که با همسر خود، رفتاری «محترمانه» و «محبتآمیز» داشته باشد و هرگز به او توهین نکند و خصوصاً در میان جمع شخصیت او را تخریب نکند. و خوبیهای دیگران را به رُخ وی نکشد و اگر کوتاهی و قصوری در ایشان میبیند، در خلوت و به دور از چشم دیگران، ابتدا خوبیها و
ویژگیهای مثبت او را بیان کرده، سپس بصورت غیرمستقیم، پیام تربیتی خود را به ایشان القاء نماید و با همهی وجود با او رفتار محبتآمیز داشته باشد. رفتاری که توأم با گذشت و اغماض از کاستیها، نارساییها، غفلتها، ضعفها و جهالتها باشد. رفتاری که همراه با ایثار، قربانی کردن هوسها، فدا کردن میلها و منفعتها، تحّمل سختیها و لب فروبستن و سعهی صدر داشتن و به امید اصلاح و خوشبختی و سعادت زوجین باشد.(1)
مقصود از نفقه چیزی است که فردی برای زندگی متعارف و متعادل خود بدان نیاز دارد و در بحث حقوق خانواده، شامل انواع هزینههایی است که مرد در ازای پیمان زناشویی برای زن متحمل میگردد.(2)
نفقهی زن عبارت است از: غذا، مسکن، لباس، لوازم موردنیاز منزل، هزینه آرایش، وسایل شستشو و نظافت و امثال این امور، که باید مطابق نیاز، شأن و شرایط متعارف اجتماعی برایش تأمین گردد.
وجوب نفقه زن بر شوهر غیر از وجوب نفقهی والدین است، یعنی واجبی که زن در صورت عدم تأدیه، حق مطالبه دارد و میتواند از مال شوهر بردارد و در صورت عدم دسترسی میتواند از طریق دادگاه طلب وصول نماید. مثلاً اگر شوهر مخارج چند ماه را نداد، بدهکار است و باید بپردازد، برخلاف نفقه والدین که در صورت نپرداختن تنها معصیت کار است و دیگر در ذمّهی بدهکار آنان نیست.
این وجوب نفقه از آغاز زندگی مشترک تا زمان مرگ و حتی در زمان عدّه در طلاق رجعی ادامه دارد، خواه زن فقیر باشد خواه غنی.
اگر شوهر ورشکست شود، حق زن مقدّم بر حقّ بقیه طلبکارها است. بالاخره مرد موظف به پرداخت نفقهی زن است و در صورت استنکاف مورد لعن و نفرین پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است؛ که آن حضرت فرمود:
«مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ ضَیَّعَ مَنْ یَعُوْل»(1)
ملعون است ملعون، کسی که در معاش روانهی عیال خود (در صورت توان) سختگیری کند.
البته این وجوب نفقه مربوط به زن دائمی در ازدواج دائم است و در ازدواج موقّت زن حق نفقه ندارد مگر آنکه در ضمن عقد، شرط نمایند.(2)
دین، پابهپای انسان، با انسان همراه است و بیشترین توجه را به رفاه خانوادگی دارد. رفاه خانواده، در حد متوسط باید تأمین شود و راه تأمین آن، کار و تلاش است.
امام صادق علیه السلام فرمود:
هنگامی که یکی از شما تنگدست میشود، باید در روی زمین به فعالیت بپردازد و از فضل خداوند طلبروزی کند و خود و خانواده خود را اندوهگین نسازد.(1)
تمام برنامههای زندگی انسان، باید از قاعدهی هرمی شروع شود که رأس آن توحید است. در کاری که برای رفع فقر خانوادگی می کنید، باید به خدا توجه کرده و رزق و روزی را از فضل خدا بخواهید.
قرآن کریم میفرماید:
پس چون نماز گزارده شد، در زمین پراکنده شوید و از فضل خدا روزی بخواهید.(2)
اینگونه دستورات، همه و همه، به این منظور است که خانواده به طور نسبی از آسایش و آرامش برخوردار باشد. و زن نیز در زندگی خانوادگی تأمین اقتصادی داشته باشد و کودکان، پدران و مادران پیر هم تأمین شوند.
هدف این است که کودکان در سایه ی کار و کوشش پدر، به حد رشد و بلوغ برسند و بتوانند به طور صحیح، تربیت و تزکیه شوند و چشمشان به دست این و آن و دلشان در آرزوی لقمهای نان نباشد.
هدف این است که پدران و مادران پیر، در روزگار ضعف و از کار افتادگی، در پناه فرزندانی که ثمرهی وجود ایشانند و در راه تربیت آنها زحمت کشیده و خون دل خوردهاند، در امنیت و رفاه باشند.
هدف این است که زن، عمدهترین مسئولیت خود را در خانواده بجوید و برای لقمهای نان، در کارگاهها و کارخانهها و ادارات، سرگردان نماند و برای شوهر و فرزندان، جاذبهی خانه را قوی گرداند و در این جذب هم خود از نظر روحی و جسمی در رفاه، سلامت و سعادت باشد و هم شوهر و فرزندان کامیاب شوند.
طرح زندگی خانوادگی، به همین صورتی که مورد توجه اسلام است و غالب مردم نیز آن را پذیرفتهاند، بهترین طرح است.
برای این کار دلبستگی زن به خانواده و فرزندان، تقویت شود، حتی معیار وجوب نفقه، نیاز او هم نیست، بلکه معیار عقد دائم و تمکین است، در حالی که در مورد خویشاوندان، معیار، فقر آنهاست.(1)
پول و ثروت و جریان آن در زندگی به مثابهی جریان خون در بدن، تضمین کننده حیات، پویایی نظام خانواده و تأمینکننده معنویت، بقاء دیانت و تقوای اعضاء خانواده است.(2)
تأمین مخارج، تلاش برای دلبستگی و استقلال اقتصادی خانواده اهمیت بسزایی دارد و بدست آوردن پول و ثروت خانواده را به نیکبختی و موفقیت میرساند و بالعکس فقر و تهیدستی عامل سقوط و بدبختی خانواده به شمار میرود.
«ناپلئون هیل» فقر و تهیدستی را در زیر توصیف میکند و اثراتِ زیانبار آن را بر میشمارد:
« فقر ذهن استدلال را فلج میکند، تصور و تخیل را نابود میکند، اتکای به نفس را میکشد، دلگرمی و اشتیاق را از بین میبرد، ابتکار را نابود میکند. هدف و مقصود را نامطمئن میکند، تنبلی و مسامحه کاری را تشویق و دلگرمی و پشتکار را از بین میبرد و کنترل بر خویشتن را غیرممکن میسازد. خوشی را از شخص گرفته، امکان درستاندیشی را از بین برده، تمرکز و تلاش را منحرف میسازد. مداومت و استقامت را تحلیل برده، قدرت اراده را از بین میبرد. ترس از فقر، آرزو و اشتیاق را در اشخاص میکشد، بر حافظهی انسان تأثیر نامساعد گذاشته، شکست را در انواع و اقسامش به ذهن انسان دعوت میکند.
این ترس عشق را میکشد، احساسات قلبی را نابود میکند و دوستیها را از میان برمیدارد. اسباب بیخوابی میشود و به عبارت دیگر فلاکت و بدبختی را به ارمغان میآورد.(1)
امیرالمؤمنین علی علیه السلام میفرمایند:
بدانید که فقر از بلاهاست و سختتر از فقر، بیماری بدن و سختتر از بیماری بدن، بیماری دل است.(2)
«کاترین پاندر» میگوید:
بیایید این اندیشه را که فقر از فضایل است یک سر کنار بگذاریم. فقر گناهی معمول و مشترک است…
آفریدگارتان شما را توانگر میخواهد! این نیز یکی از حقایق تکاندهنده دربارهی توانگری است. اگر توانگر نباشید، نه به درد خودتان میخورید، نه به درد دیگری. انسانی که نخواهد توانگر باشد، ناهنجار است.
دلیلی ندارد که توانگری را از زندگی معنوی خود جدا بدانید. لازم نیست در دو عالم زندگی کنید.(1)
مال و ثروت باعث تحکیم موقعیت خانوادگی میگردد؛ زیرا بسیاری از زنان با فقر و بدبختی سازگار نیستند و پول خیلی از مواقع مشکلگشاست و به همین دلیل باعث آرامش انسان میشود.(2)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
خدایا! نان را برای ما مبارک گردان و میان ما و نان، جدایی مینداز! چرا که اگر نان (نماد اقتصادی و ثروت مشروع) نبود، نه قدرت روزه داشتیم و نه نماز میخواندیم و نه قدرت به جا آوردن واجباتمان را داشتیم.(3)
بر این اساس یک مدیر با کفایت در سیستم خانواده باید به اصل اقتصادی سالم و پویا و رو به رشد توجه کافی داشته باشد و در کسب درآمد، ضمن رعایت اصل پاکی و حلال بودن آن و پرهیز از درآمدهای
نامشروع و ظالمانه، در مصرف و نگهداری آن نیز، اصول اخلاقی همچون سخاوت، انفاق و عدم اسراف و تجّملگرایی را رعایت کند.
غذای حرام برای روح و بدن مضّر است و همچنان که غذای مسموم جسم را به مخاطره میاندازد، غذا و تغذیه حرام نیز جسم و بیشتر روح را از صفای باطن و کارآمدی تهی مینماید.(1)
خداوند بزرگ در قرآن کریم میفرماید:
ای رسولان ما از غذاهای پاکیزهی حلال تناول کنید و به نیکوکاری بپردازید.(2)
افراد دیگر خانواده نیز باید اندازهی درآمد و توان مالی مرد خانه را در نظر بگیرند و از پروراندن آرزوهای دور و دراز در سر بپرهیزند و خواستههای مادی خود را با آن سازگار کنند.(3)
هر یک از اعضای خانواده در موعد کار، باید کار کند و بخشی از نیاز مالی خود و خانواده را فراهم سازد. این انصاف نیست که در خانه و خانواده، یک تن آورنده و دیگران مصرف کننده باشند.(4)
شوهرداری، یعنی مواظبت و نگهداری از شوهر، شوهرداری کار آسانی نیست که از هر زن بیلیاقت و نادانی ساخته باشد، بلکه نیازمند کاردانی، ذوق، سلیقه و زیرکی مخصوصی است. زنی که بخواهد شوهرداری کند باید دل او را به دست آورد، اسباب رضایت خاطرش را فراهم سازد، مواظب اخلاق و رفتارش باشد، به کارهای نیک تشویقش کند، او را از کارهای بد منع کند، مواظب بهداشت، سلامتی و تغذیهی او باشد و سعی کند از او انسانی آبرومند، محبوب و مهربان بسازد تا برای خانوادهاش بهترین سرپرست و برای فرزندانش بهترین پدر و مربی باشد.
خداوند حکیم قدرت فوقالعادهای به زن عطا فرموده است. سعادت و خوشبختی خانواده در دست اوست، بدبختی خانواده نیز در دست اوست زن میتواند خانه را به محیطی بهشتگونه بدل سازد و نیز میتواند آن را به صورت جهنمی سوزان درآورد. او میتواند شوهرش را به اوج ترقی برساند و نیز میتواند به خاک سیاه بنشاند. زن اگر با هنر شوهرداری آشنا باشد و وظایفی را که خدا برای او مقرر فرموده انجام دهد، میتواند از یک مرد عادی، بلکه از یک مرد بیلیاقت، شوهری لایق و آبرومند بسازد.
یکی از دانشمندان مینویسد: زن قدرت عجیبی دارد، مثل قضا و قدر است، هر چه بخواهد همان است.(1)و(2)
یکی از رازهای خوشبختی و سعادت خانواده رعایت حقوق شوهر یا به عبارت دیگر هنر شوهرداری است، ارتباط سازنده، پسندیده و نیکو بین زن و شوهر باعث استحکام بنیاد خانواده و نیکبختی آنان است، اکنون با هم آن عوامل پسندیده و نیکو را میخوانیم:
زن باید آداب شوهرداری را یاد بگیرد و آن را در زندگی روزمره بکار گیرد. اگر بتواند در هنر شوهرداری موفق باشد، آرامش و سعادت را برای خانوادهی خویش به ارمغان میآورد و اگر از هنر شوهرداری بهرهای نداشته باشد، آن خانواده نیکبخت و سعادتمند نخواهد بود. بنابراین خوب شوهرداری کردن جایگاه و اهمیت فوقالعادهای در زندگی خانوادگی دارد و احادیث و روایات فراوانی در این زمینه وجود دارد و اندیشمندان و خردمندان بزرگ دنیا نیز به این مسئله تأکید نمودهاند.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم خطاب به حولاء میفرمایند:
«ای حولاء! حق مرد بر زن این است که، زن همواره در خانه شوهرش باشد با او همراه و هماهنگ بوده و او را دوست بدارد، و از
خشم و غضبش پرهیز نماید. رضایتش را جلب کرده و به عهد و پیمان خود با او وفادار باشد، و او را به مشّقت نیندازد.»
به هنگام حضور شوهرش، به او و مال او خیانت نکند و در هنگام غیبت او آبرویش را حفظ نماید و در منزل شوهر با درستی و صداقت زندگی کند. زینت و آرایشش (فقط) برای شوهرش باشد. نمازش را بخواند و غسلهای واجبش را انجام دهد.
اگر چنین رفتار کند، روز قیامت به صورت دختری زیبا و نورانی محشور میشود. اگر شوهرش در دنیا، مؤمن و صالح بود، این زن همسر آن شوهر در آن جهان میشود و اگر همسرش مؤمن نبوده با یکی از شهدا ازدواج میکند.
ای حولاء! در غیاب شوهرت خود را خوشبو نکن.(1)
امام کاظم علیه السلام فرمود:
«جهادِ زن، خوب شوهرداری (کردن) است.»(2)
«اسمایلز» میگوید:
«همسر خوب، بهترین یاور در صحرای سنگلاخ و پر مخاطرهی زندگی است.»(3)
یکی از بزرگان میگوید:
«زن، فرشتهایست که در ایام طفولیت پرستار ما، در دوران جوانی کامبخش ما و در روزگار پیری تسلی دهنده ماست.»(1)
آری، زنی که آداب شوهرداری را به خوبی آموخته است و آن را بکار میگیرد از جملهی مجاهدان راه خدا، بهترین یاورانِ زندگی و فرشتهای نجاتبخش است.
بیدلیل نیست که پس از صدها سال، چندین میلیون جمعیت در مقابل عظمت روحی و اخلاقی دختر پیغمبر اسلام سر تعظیم خم میکنند. او در مدت زندگانی کوتاهش، آثاری از کردار و گفتار خود به جا گذاشت که از عهدهی مردانِ بزرگ خارج است. نُه سال در خانهی علی بود و در این مدت، چیزی از او خواهش و درخواست نکرد و کوچکترین ایرادی بر وی نگرفت، با این که اتفاق میافتاد، دو یا سه روز گرسنه میماندند. علی از او میپرسید چه داریم؟
به خدا قسم سه روز است چیزی در خانهمان یافت نمیشود.
پس چرا به من اطلاع ندادی؟!
پدرم گفته است چیزی از علی نخواه تا خودش برای تو بیاورد.
سلمان به خانهی وی وارد میشود و میبیند چادرش از چند جا وصله خورده، ابراز تأسف میکند و به گریه میافتد، که چطور شده دختران پادشاهان ایران و روم بایستی لباسهای ابریشمی بپوشند ولی لباس دختر پیغمبر اینگونه باشد!
1) همان منبع.
فاطمه به پدرش میگوید: سلمان از دیدن چادر من تعجب کرد، به خدا قسم پنج سال است در خانهی علی هستم، فقط پوست گوسفندی داریم که شب بر آن میخوابیم و روزها شترمان را روی آن علف میدهیم.
تعجب اینجاست که با چنین زندگی کوچک و محقرانه، باز علی و زهرا در تمام کارهای خانه شرکت میکردند.
علاوه بر این فاطمه به دستور پدرش کارهای خانه را با کنیز خود تقسیم کرده بود.
سلمان دید فاطمه آرد دستاس میکند و کف دستهایش زخم شده، خون پس میدهد… میگوید تو دست خود را زخم میکنی؛ بهتر است فضّه این کار را عهدهدار شود. میگوید: پدرم دستور داده است، یک روز من کارهای خانه را اداره کنم و یک روز فضّه. دیروز نوبت او بود امروز نوبت من است.
امکان ندارد که ادامهی چنین روشی میان زن و شوهر تولید کدورت و نقاری کند.(1)
اسلام میگوید: روا نیست زن شوهردار لحظهیی بدون زینت باشد. او باید اگر چه گردنبندی باشد به خود آویزان کند و نیز روا نیست که انگشتانش ساده و سفید باشد، بلکه باید همواره رنگی از حنا و مانند آن روی ناخن داشته باشد و پیغمبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم
1) شهیدی، سید جعفر، فاطمه علیها السلام دختر محمد صلی الله علیه و آله و سلم، نشر: مشعر، چاپ نهم، ص 52و53.
میفرماید: زنان برعکس مردان ناخن خود را بلند بگذارند تا زیباتر باشد و در جایی دیگر میفرماید:
موی زیبا لباس الهی است، از آن به نیکویی سرپرستی کنید، یعنی شانه کنید، با آب و صابون بشویید، گیسوها را از یکدیگر جدا کنید و روغن بزنید و روغن زدن با روغن بنفشه بهتر است.
امام صادق علیه السلام میفرماید:
مرد نباید مانند زن هر روز مو و بدنش را روغن بزند تا درخشان و براق باشد، بلکه مردان فقط ماهی یکبار روغن بزنند و زنان اگر هر روز روغن بزنند بهتر است و سرمه کشیدن مستحب است.
اسلام میگوید:
هزینه و مخارج زینت و آرایش زن بر عهده شوهر است مانند مخارج خوراک و لباس و مسکن(1)
همهی انسانها ذاتاً خواهان احترام به خویشاند، و شوهر نیز از این امر مستثنی نیست. لذا، به دلیل این استعداد ذاتی و بنابر تکلیف شرعی، اخلاقی، وجدانی و برای پایداری خانواده در برابر حوادث و خطراتی که آن را تهدید میکند، زن باید به شوهر خویش احترام بگذارد.
احترام گذاشتن زن مربوط به زمان و مکان خاصی نیست، بلکه مربوط به همهی اوقات و تَمامی مکانها است.
1) دکتر مصطفوی، جواد، بهشت خانواده، نشر: اندیشه مولانا، چاپ اول، ص 79و80.
قال الامام الصادق علیه السلام:
مَلعونهٌ مَلعونة امرأة تُؤذِی زوجَها و تُغِمُّهُ، و سَعیدة سَعِیدةً امرأة تُکرِمُ زَوجَها و لا تُؤذِیهِ و تُطیعُهُ فی جَمیع أحوالِهِ(1)و(2)
امام جعفر صادق علیه السلام فرمود:
ملعون است، ملعون آن زنی که شوهر خود را بیازارد و غمگین کند و خوشبخت است، خوشبخت آن زنی که شوهر خود را احترام نهد و آزارش ندهد و در همه حال از وی فرمان برد.
خانم با احترام گذاردن به شوهر، شایستهی احترام است، زیرا با این کار شوهر نیز این عمل را که از فضیلت اخلاقی او سرچشمه گرفته، پاسخ داده و احترام میگذارد.
«آدام اسمیت» میگوید:
«هر قدر به دیگران احترام بگذاری برای خودت احترام خریدهای.»(3)
«برتولت برشت» میگوید:
«همه پیامبران، فلاسفه و ادبا به مردم رعایت احترام را توصیه کردهاند.»(4)
هنگامی که معاذبنجبل، یکی از صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از شام بازگشت، به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم گزارش داد: جمعی از مسیحیان را دیدم
که در برابر اسقفها و رهبران مذهبی خود، سجده میکردند و نیز جمعی از مردم یهودی را دیدم که در برابر اَحبار و بزرگان دینی خود سجده میکردند. از آنان راز این رفتار را پرسیدم.
پاسخ دادند: «هِدِیه تَحِیة الأنبِیاء، این نوعی احترام و گرامی داشت پیامبران است.»
من با شنیدن سخنان آنان فکر کردم ما باید در برابر پیامبر خود بیشتر سجده کنیم. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «آنان انبیای خود را تکذیب و کتاب او را تحریف کردند» و سپس افزود:
اگر قرار بود به کسی اجازه دهم که در برابر دیگری سجده کند، به زن دستور میدادم که در برابر شوهر خود سجده کند، به سبب عظمت حقی که شوهر بر همسر خود دارد. زن شیرینی ایمان به خدا را نمیچشد، مگر آنکه حق شوهر خود را ادا کند. هر زنی که از دنیا برود و شوهرش از او راضی باشد، وارد بهشت میشود.(1)و(2)
یکی از همسران رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل میکند که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم پرسیدم: چه کسی برگردن زن، حق بیشتری دارد؟ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پاسخ داد: شوهرش.
سپس پرسیدم: چه کسی بیشتر بر گردن شوهر حق دارد؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم پاسخ داد: مادرش(3)
برای استحکام بنیاد خانواده و عدم فروپاشی و تزلزل آن، بهتر است زن از شوهر خود اطاعت نماید، تا چرخهی زندگی بر وفق مراد آنان بچرخد. البته شوهر نباید برخلاف دستورات اخلاقی، قانونی و شرعی سخن به میان آورد، و همهی سخنان وی باید مطابق با آنها باشد. و اگر خدای ناخواسته حرفی برخلاف اخلاقیات و دستورات الهامبخش مکتب اسلام بر زبان جاری کرد، همسر وی نباید مطیع او باشد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
اِذا اَمَرَها لا یَعصِیَهُ وَ لا تُجاوِ بَهُ بِالْخَلافِ وَ لا تُخالِفَهُ (1)و(2)
«اگر شوهر در کارهای مشروع و مصالح به زنی دستوری دهد، همسر نباید نافرمانی و سرپیچی کند و با او از راه مخالفت و ستیزهجویی وارد شود.»
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در گفتار دیگری میفرماید:
حق شوهر بر زن آنست که از بستر وی دوری نگیرد، و قسم او را انجام دهد و فرمانش را اطاعت کند و بیاجازهی او بیرون نرود و کسی را که دوست ندارد به خانهی او نیاورد.(3)
میشله میگوید:
به هر اندازه که زن آرام و مطیع و با عصمت و با عفت است به همان اندازه قدرت فرمانروایی او شدیدتر و استوارتر است.(4)
«کارول بیکر» میگوید:
«مطیع مرد (شوهر) باشید تا او شما را بپرستد.»(1)
اکنون با هم دو مثل یونانی و انگلیسی را میخوانیم:
«زنی سعادتمند است که مطیع «شوهر» باشد.»(2)
«زنِ مطیع فرمانروای قلب شوهر است.»(3)
«روایت»
بانویی خدمت پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم رسید و عرض کرد:
یا رسول الله! حق شوهر بر زن چیست؟
حضرت فرمود:
زن باید از شوهرش اطاعت کند و از فرمان او خارج نشود.
زن نباید بدون اجازه شوهر از مال او صدقه بدهد.
زن نباید بدون اجازه شوهر روزهی مستحبی بگیرد.
زن باید در همه حال (جز در موارد ممنوع) خود را به شوهرش عرضه کند و در اختیارش قرار گیرد.
شخصی به نام حصین میگوید:
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از عمّهام پرسید: آیا شوهرداری؟
جواب داد: بلی،
پرسید: رفتارت با او چگونه است؟
عمّهام گفت: هر چه از دستم میآید به او خدمت نموده و از دستوراتش اطاعت میکنم.
حضرت فرمودند:
«فَاِنَّه و جَنَتکَ و نارِکَ»
همانا شوهرت بهشت و جهنم تو است.(1)
امانت معنی وسیعی دارد و هرگونه سرمایه مادی و معنوی را شامل میشود و هر مسلمانی وظیفه دارد که در هیچ امانتی نسبت به هیچکس (بدون استثناء) خیانت نکند، خواه صاحب امانت، مسلمان باشد یا غیر مسلمان، و این درواقع یکی از مواد اعلامیه حقوق بشر در اسلام است که تمام انسانها در برابر آن یکسانند.
راستگویی و اداء امانت دو نشانه بارز ایمان و شخصیت انسان است، حتی دلالت این دو بر ایمان از نماز هم برتر و بیشتر است.
1) صدری مازندرانی، حسن، هنر همسرداری، نشر: مشهور، چاپ دهم، ص 176.
ذکر این دو با هم (راستگویی و امانت) به خاطر این است که ریشه مشترکی دارند، زیرا راستگویی چیزی جز امانت در سخن نیست، و امانت همان راستی در عمل است.
نگاه به رکوع و سجود طولانی افراد نکنید، چرا که ممکن است عادت آنها شده باشد، به طوری که اگر آن را ترک کنند، ناراحت شوند، ولی نگاه به راستگویی و اداء امانت آنها کنید.(1)
در منابع اسلامی به قدری درباره این موضوع تأکید شده که در مورد سایر احکام کمتر دیده میشود.
در حدیث دیگری از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: اگر علی علیه السلام آن همه مقام در نزد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پیدا کرد به خاطر راستگویی در سخن و اداء امانت بود.(2)
در حدیث دیگری از امام صادق علیه السلام نیز نقل شده که به یکی از دوستان خود فرمود: اگر قاتل علی علیه السلام امانتی پیش من میگذاشت و یا از من نصیحتی میخواست و یا با من مشورتی میکرد و من آمادگی خود را برای این امور اعلام میداشتم، قطعاً حق امانت را ادا مینمودم.(3)
پیرو این موضوع به دو مطلب مهم اشاره میکنیم:
صداقت و آگاه کردن شوهر از حال خود
نگهداری اموال منزل
در زندگی زناشویی حقّه و فریب نباید مطرح باشد و زن و شوهر باید با هم راستگو و صادق باشند. زیرا دروغ و حقّه ممکن است چند صباحی زندگی را شیرین کند اما هنگامی که آشکار و برملا شود، موجب زیانی عظیم و از هم پاشیدگی زندگی و سلب اطمینان از یکدیگر و بیاعتباری سخن هر کدام در نظر دیگری میشود.
زن وظیفه دارد، حالات خود را به شوهر اطلاع دهد، مثلاً قاعدگی خود را از شوهر پنهان نکند تا او دچار عمل حرام نگردد، و اگر حامله شد به شوهرش خبر دهد و اگر در عدّه است به شوهر بگوید، تا او صبر نماید عدّه تمام شود، سپس ازدواج نمایند. زیرا اگر در حال عدّه ازدواج صورت گیرد زن بر مرد حرام میشود.(1)
یکی دیگر از وظایف زن نگهداری اموال شوهر است. هنگامی که شوهر بیرون از خانه است، زن در حفظ و نگهداری اموال شوهر مسئول است و باید دراین مهم کوشا باشد. مثلاً در مورد مصرف خوراکیها و خریداری اشیاء منزل اسراف نکند. زیرا با این عمل نیکو شوهر خویش را خرسند نموده و موجب دلگرمی وی به زندگی میشود.
1) طاهری، حبیباله، سیری در مسائل خانواده، نشر: بینالملل، چاپ سوم، ص 62.
«راز و فلسفهی اهمیّت دادن اسلام به امانتداری زن، آن است که اعتماد و اطمینان شوهر به همسر حفظ گردد، زیرا خانهای که در آن اعتماد و اطمینان نباشد، شیرازهی آن از هم پاشیده میشود عرصه زندگی بر اهل آن تنگ میشود. و اگر اعتماد و اطمینان باشد، زندگی شیرین و لذتبخش خواهد شد.»(1)
یکی از بزرگان میگوید:
خانهای که در آن زن امانتدار و پاکدامن باشد آباد است،
«تریستان برنارد» میگوید:
زن عاقل خانهی خود را آباد میکند و زن نادان آنرا بر باد میدهد.(2)
امام صادق علیه السلام فرمود:
زن جز با اجازهی شوهر نمیتواند در مورد مالش تدبیری به کار برد و یا آن را در راه آزاد کردن برده، صدقه، هدیه و نذر به کار گیرد، جز در مورد حج، زکات، نیکی به والدین یا صلهی رحم که میتواند از شوهرش اجازه نگیرد.(3)
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:
چهار چیز است که هر کس از آن بهره دارد، از نیکی دو جهان بهرهور است، (از آن جمله)
زنی که به ناموس و مال وی خیانت نکند.(1)
امانتداری از جمله خصلتهای شایستهی یک زن است، زن امین موجبات آسودگی خاطر مرد را فراهم مینماید و او با دلگرمی و اطمینان خاطر به کسب و کار و فعالیت میپردازد و این خود باعث استحکام خانواده شده و در نتیجه جامعه با ثبات میگردد.(2)
زن الگو و نمونه هنر آشپزی را آموخته است و میتواند انواع و اقسام غذاهای عالی و متنوع را تهیه کند. بدین جهت نزد شوهر خود از محبوبیت خاصی برخوردار است.
توماس ولف میگوید:
«در دنیا هیچ منظرهای جالبتر از زنی که مشغول پختن غذا برای مرد محبوب خویش است وجود ندارد.»(3)
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
حق مرد بر زن این است که چراغ برایش روشن کند، غذای خوب درست نماید،…(1)
زنِ فهیم به خوبی میداند که شوهر وسایل تهیه غذا، حبوبات، گوشت، چاشنی و سبزیجات را آماده و خریداری نموده است، بنابراین اولویت انتخاب غذا با شوهر است و شوهر نوع غذا را برای ناهار و شام انتخاب مینماید و یا بصورت توافقی انجام میگیرد، بنابراین در یک خانوادهی نمونه هیچگونه بحث و مشاجرهای برای انتخاب غذا وجود ندارد و آندو در کنار هم با آرامش و آسایش نوع غذا را انتخاب مینمایند. مرد هم حق ندارد غذایی که زن دوست ندارد را به او تحمیل کند.(2)
نکاتی که زن باید قبل و بعد از تهیه و صرف غذا رعایت کند، به این شرح است:
از زحمات همسرش در خرید وسایل خوراکی تشکر کند و فقط جزو وظایف او تلقی نکند.
هنگام تهیهی غذا سعی کند آنچه را که همسرش دوست دارد، تهیه کند تا با این عمل، دوستی خود را به او ثابت کند.
قبل از درست کردن غذا نظر او را خواستار شود.
هنگام غذا درست کردن سعی شود قناعت و صرفهجویی به عمل آید.
اگر همسرش از لحاظ مالی در مضیغه است، او را در فشار خرید بیش از حد موادغذایی قرار ندهد، چرا که ممکن است همسرش نتواند نیازهای او را برطرف کند و شرمنده او شود و هیچ چیز برای مرد بدتر از این نیست که نتواند نیازهای غذایی همسرش را برآورده سازد.
هنگام غذا خوردن با چهرهای عبوس و ناراحت از همسرش استقبال نکند چه بسا ممکن است عواقبی برای او به دنبال داشته باشد یا به خاطر آنکه در غذا درست کردن خسته شده همسرش را ناراحت کند.
تنوع غذایی را مدنظر داشته باشد و…(1)
روزی مرد جوانی با همسرش غذا میخورد پیش روی آنان مرغ بریان قرار داشت، در این هنگام گدایی به در خانه آمد و چیزی درخواست کرد. جوان از خانه بیرون رفت و با خشونت تمام، سائل را از در خانه راند و محروم ساخت، مرد محتاج نیز راه خود را گرفت و رفت.
پس از مدّتی همان جوان، فقیر و تنگدست شد و تمام ثروت او نابود گردید و همسرش را نیز اطلاق داد.
زن هم بعد از آن با مرد دیگری ازدواج نمود.
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط زن و شوهر، نشر: پارسایان، چاپ دوم، ص 66و65.
از قضا روزی آن زن با شوهر دوم خود غذا میخوردند. پیش روی آنان مرغی بریان نهاده شده بود، ناگهان گدایی در خانه را به صدا درآورد و تقاضای کمک نمود.
مرد به همسرش گفت: برخیز و این مرغ بریان را به این سائل بده! زن از جا برخاست و مرغ بریان را برگرفت و به سوی در خانه رفت، ناگهان مشاهده کرد گدا همان شوهر اول او است. مرغ را به او داد و با چشم گریان برگشت!
شوهر سبب گریه را از او پرسید، زن گفت: این گدا شوهر اول من بود، سپس داستان خود را با سائل پیشین که شوهرش او را آزرده و از درِ خانه رانده بود، به تمامی بیان کرد. وقتی زن حکایت خویش را به پایان آورد، شوهر دومش گفت: ای زن! به خدا سوگند، آن گدا من بودم.(1)
آنکه امروز را از دست میدهد، فردا را نخواهد یافت. خوشبختی آینده در استفاده کردن از زمان حال است.
کسانی که با چشمان باز فرصتها را میشناسند، و با هوشیاری از اوقات گرانبهای خویش نهایت استفاده را میکنند، و تنبلی به خود راه نمیدهند، میتوانند موفقیت و خوشبختی را از آنِ خویش نمایند. حضرت امیر علیه السلام فرمود: «از دست دادن فرصت، باعث اندوه میشود.(2)
راسل میگوید:
«برای اینکه عمری را به خوشی و موفقیت به پایان برسانیم باید موقعیت زمان را در نظر بگیریم و به اقتضای آن گام برداریم.»(1)
خانمهای محترم! شما میتوانید از همین اوقات فراغت گرچه کم و کوتاه باشد، استفادههای هنگفتی ببرید، میتوانید به کارهای علمی بپردازید، برحسب ذوق خود و مشورت با شوهرتان یک رشتهی علمی را انتخاب کنید، کتابهای مربوط به آن رشته را تهیه کنید و در ساعتهای فراغت مشغول مطالعه شوید و روز به روز بر فضایل و کمالات خودتان بیفزایید.
انتخاب رشته به سلیقهی شما بستگی دارد، فیزیک، شیمی، هیئت، نجوم، جامعهشناسی، حقوق، روانشناسی، تفسیر قرآن، فلسفه، کلام، علم اخلاق، تاریخ، ادبیات و یا علوم دیگر را میتوانید انتخاب کنید و در اطرافش به مطالعه و تحقیق بپردازید. بعد از این که به خواندن کتاب عادت کردید، از آن لذت میبرید و درک میکنید که چه حقایق شیرین و دلپذیری در کتابها وجود دارد.
و بدین وسیله بهترین سرگرمی و تفریح را خواهید داشت. روز به روز بر فضایل و کمالات شما افزوده خواهد شد و اگر پشتکار داشته باشید، در همان رشته تخصصی پیدا میکنید و میتوانید از این راه خدمات علمی ارزندهای از خود به یادگار بگذارید، میتوانید مقالات سودمندی تهیه کنید و برای روزنامهها و مجلات بفرستید، میتوانید کتابهای مفیدی بنویسید و در اختیار مردم بگذارید، و بدینوسیله هم شخصیت و احترام شما زیاد میشود، و هم آثار گران بهایی از
1) همین مؤلف: راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی، ج2، نشر اقیانوس معرفت، چاپ اول، ص 59.
خویش باقی میگذارید، ممکن است حتی از این راه درآمدی هم پیدا کنید. مبادا خیال کنید که با انجام امور خانهداری نمیتوان بدین موفقیتهای بزرگ نایل شد. اگر سعی و همت داشته باشید پیروزی شما حتمی خواهد بود، گمان نکنید بانوان بزرگ که آثار گرانبهایی از خویشتن به یادگار گذاشتهاند، بیکار بودهاند.
آنان نیز کارهای خانهداری را انجام میدادهاند، امّا اوقات فراغتشان را بیهوده تلف نمیکردهاند.
بانو دورتی کارنگی که یک کتاب ارزنده و پرفروشی تألیف نموده، بانوی خانهداری بوده که هم امور خانه را به خوبی انجام میداده، هم در کارهای علمی به شوهرش (دیل کارنگی) کمک میکرده و هم به مطالعه و نوشتن کتاب اشتغال داشته است.
او در شرح حال خود مینویسد: من قسمت اعظم این کتاب را در فرصت دو ساعتی که روزانه به هنگام خواب طفل کوچکم به دست میآوردم، نوشتم. بسیاری از مطالعات ضروری را در زمانهایی که زیر دستگاه خشککنندهی مو در آرایشگاه به سر میبردم، انجام دادم.
اگر حوصلهی مطالعه و تحقیق ندارید میتوانید یک رشته از کارهای هنر و دستی را یاد بگیرید و در اوقات فراغت مشغول باشید؛ مثلاً خیاطی، گلدوزی، نقاشی، گلسازی و بافندگی کارهای خوبی هستند، هر یک از آنها را که دوست میدارید یاد بگیرید و انجام دهید. بدین وسیله هم سرگرمی خوبی خواهید داشت، هم ذوق و
هنر خویش را نمایان میسازید، و هم درآمدی پیدا میکنید که میتوانید به بودجهی خانوادگی کمک نمایید.(1)
البته بهرهبرداری از اوقات فراغت از اصول حقوق شوهر محسوب نمیگردد ولی بنا به اهمیت این موضوع آن را یکی از وظایف همسر برشمردیم.
بدرقه و پیشواز همسر یکی دیگر از روابط تأثیرگذار است که سبب پیشرفت کاری، روحی، جسمی و برکتی برای مرد میشود. بدرقه و پیشواز زن و شوهر به طور مساوی بین آنها وجود دارد؛ اما بدرقه و پیشوازی که از طرف زن برای مرد صورت میگیرد آثار مثبت بیشتری را برای زن به دنبال دارد؛ چرا که مرد به لحاظ مدیریت خانواده، در این زمینه مسئولیّت سنگینتری دارد. مرد شادکام و بانشاط، خانواده را شادکام نگه میدارد. نکاتی را که زن هنگام بدرقه و پیشواز همسرش باید رعایت کند به این شرح است:
هنگام بیرون رفتن شوهر از خانه، او را بدرقه کند و چند قدم پشت سرش راه برود و تا هنگامی که مرد خداحافظی نکرده او خداحافظی نکند.(2)
هنگام خداحافظی، زن و شوهر با چشمانی مهربان و خریدار محبّت و نگاههای گرم و گیرا، بسان آهنربا، به یکدیگر چشم
میدوزند و دنیایی از خواستنها و محبتها را با نیمنگاهی پر معنی و متبسّم بیان میکنند.
ما همهی عشق را از نگهی خواندهایم پاک بشوی از کتاب، لفظ و عبارات را
زن و شوهر فهیم و آگاه به خوبی میدانند که شریک زندگیشان همیشه به محبت صادقانه نیاز دارد و خریدار نگاههای پر از عشق و امید است، از این رو همواره (خصوصاً به هنگام جدایی) با چشمان پر مهر و نگاههای پرجاذبه، امواجی از محبّت و دوستی را به دل و جان همسر خود روانه میکنند.(1)
خداحافظی هم مانند سلام کردن، محبّت و الفت ایجاد میکند و بذر دوستی و موّدت میکارد.
زمانی که شوهرتان از محل کار به خانه برمیگردد، سریع از بابت مشکلات و دردسرهایی که بچههایتان ایجاد کردهاند با او سخن نگویید و زبان به گله و شکایت باز نکنید. ابتدا برای او یک چایی یا نوشیدنی مورد علاقهاش را بیاورید یا با میوههایی که از قبل برای او پوست کنده و برش زدهاید از او پذیرایی کنید، بعد از استراحتش میتوانید مسائل خود را با او در میان بگذارید.
هنگام وارد شدن مرد به خانه، بر زن لازم است به استقبال شوهر برود و پس از احوالپرسی اگر شوهر چیزی برای خانه خریده از او بگیرد و با چهرهای خندان از او تشکر کند.(2)
رعایت حدود شرعی خواسته شده در قرآن و روایات برای پوشاندن بدن، بویژه برای بانوان.(1)
رعایت شئون و احکام الهی در ارتباطات، مکالمات، نگاهها و تماسهای گوناگون بین زن و مرد.(2)
زن و مرد گرچه در بسیاری از امور، با هم مشترکند، اما امتیازات ویژهای نیز دارند. یکی از امتیازات مهم آنان این است که زن موجودی ظریف، لطیف، زیبا و محبوب است. زن دلبر است و مرد دلداده. زن جاذب است و مرد مجذوب. مرد دوستدار است و زن دوستداشتنی. هنگامی که مردی با زنی ازدواج میکند، میخواهد همهی خوبیها و زیباییهای این موجود ظریف را در انحصار خویش ببیند. زنی را دوست دارد که زیباییها، دلبریها و طنازیها، شوخیها و خوشمزگیها و همه چیزش را در انحصار شوهرش قرار دهد و از مردان بیگانه جداً دوری کند. مرد بسیار غیور است و نمیتواند تحمل کند که مرد بیگانهای به همسرش نگاه کند یا با او در ارتباط باشد، شوخی کند و بخندد. او این کار را تجاوز به حق مشروع خویش میداند.
مرد از همسرش انتظار دارد که با رعایت پوشش و حجاب اسلامی و با تقیّد به ضوابط شرعی و قوانین اخلاقی و با حفظ متانت و حجب و حیای اسلامی، شوهرش را در این خواستهی مشروع، یاری کند. هر مرد مؤمن و غیوری چنین خواسته را دارد. اگر همسرش به این وظیفهی اسلامی و اجتماعی عمل کرد او نیز با آرامش خاطر زندگی میکند و برای تأمین نیازهای خانوادهاش تلاش مینماید و بر محبتش افزوده میشود. همین صفا و محبت سبب میشود که او نیز به زنان بیگانه بیتوجه باشد. اما اگر مرد ببیند که همسرش تقیّدی به حفظ حجاب و پوشش اسلامی ندارد و زیباییهایش را در معرض دید مردان بیگانه قرار میدهد و با آنها نیز در ارتباط و تماس است، بسیار ناراحت میشود؛ زیرا حق انحصاری خویش را از بین رفته و در معرض دید دیگران میبیند و مسئولیت این امر را بر عهدهی همسرش میداند. چنین مردی همواره پریشان خاطر و بدبین است و محبت و علاقهاش به خانواده تدریجاً کم میشود.
بنابراین، صلاح جامعه و بانوان در این است که پوشیده و محجوب باشند و متین و بدون آرایش از منزل خارج شوند و زیباییهای خود را در معرض دید همگان قرار ندهند.(1)
خداوند بزرگ در قرآن کریم میفرماید:
1) آیهًْ اله امینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ بیست و نهم، ص 107و108.
یا أیُّها النَّبی قُل لِأزواجِکَ و بناتِکَ و نساء المُؤمنینَ یُدنینَ عَلیهِنَّ مِن جَلابیبِهنَّ ذلک أدنی أن یُعرَفنَ فَلا یُؤذَینَ و کانَ اللهُ غفوراً رحیماً(1)
«ای پیامبر، به زنان و دختران و زنان مؤمنین بگو که خویشتن را به چادر فرو پوشند که این کار برای اینکه آنها شناخته شوند (به نجابت و پاکی) و مورد آزار و اذیت (ناپاکان) قرار نگیرند برای آنها بسی بهتر است و خداوند آمرزنده و مهربان است.»
بزرگان، خردمندان و مشاهیر جهان نیز دربارهی این موضوع سخنانی بیان کردهاند و حجب و حیا را فضیلت دانستهاند:
«ادیسون» میگوید:
حجب و حیا نه تنها آرایش است؛ بلکه نگهبان فضیلت است.(2)
«گیزو» میگوید:
حجب و حیا، نور درخشندهای است که جان را برای پذیرفتن حقیقت آماده میکند.(3)
یکی از وظایف زنان در برابر مردان نامحرم حفظ حجاب است. این مسأله از ضروریات دین اسلام است و بین شیعه و سنّی در آن اختلافی نیست و یک جهاد مقدّس برای زنان به حساب میآید.(4)
ریشهها و منشاء حجاب عبارتند است از:
حجاب برخاسته از عفّت نفس است.
در یک نتیجهگیری کلی، اشخاصی که اصالت خانوادگی دارند، باحجاب هستند.
ترس از خداوند بزرگ نیز یکی از ریشههای حجاب است، که وظیفهشناسی به دنبال دارد.
ایمان به خدا و معاد نیز انسانی را به سوی عمل صالح سوق میدهد و یکی از اعمال صالح حجاب است.(1)
فواید و آثار حجاب فراوان است از جمله:
شهید مطهری رحمة الله دربارهی عدم آرامش روانی در افراد بیحجاب میگوید:
نبودن حریم میان زن و مرد و آزادی معاشرتهای بیبندوبار، هیجانها و التهابهای جنسی را فزونی میبخشد و تقاضای سکس را به صورت یک عطش روحی و یک خواستهی اشباع نشدنی درمیآورد. غریزهی جنسی، غریزهای نیرومند، عمیق و دریاصفت
1) همان منبع، با تصرف.
است، هر چه بیشتر اطاعت شود سرکشتر میگردد، همچون آتش که هر چه بیشتر به آن خوراک بدهند، شعلهورتر میشود.(1)و(2)
بنابراین حجاب زن و عدم نگاه مرد، هیجانها و التهابهای جنسی را کاهش داده و آرامش روانی به دنبال دارد.
همانطور که فساد و فحشاء موجب فروپاشی خانواده است، حجاب نیز بنیاد خانواده را استحکام میبخشد.
زیرا با حجاب، حیا و عفت راه عشقهای نامقدس خیابانی مسدود شده و عشقهای مقدس و آسمانی پدید میآید.
اشخاصی که با زنان محجّبه سروکار دارند تحت تأثیر مستقیم ایمان، تقوا و عدم بیبندوباری آنان قرار میگیرند.
حجاب از ابزاری شدن زن در جامعه جلوگیری میکند.
حجاب چون سدی آهنین از فساد، فحشاء و منکرات جلوگیری مینماید.
حجاب آتش معاشرتهای بیبندوبار و هیجانها و التهابهای جنسی ناشی از آن را خاموش میکند.
زن مؤمن و باحجاب مورد اعتماد و اطمینان است و از شخصیت والاتری برخوردار است.
حجاب از شعائر اسلامی است و حفظ آن نیز حفظ شعائر است.
همانطور که قبلاً ذکر شد، حجاب برای زنان جهاد مقدس محسوب شده و از فضیلت و اجر فراوان برخوردار بوده و از معنویت سرشار است.
حجاب تمامی بدن زن را پوشیده نگاه میدارد و همین مانعی برای تحریک جوانان و بزهکاری است.
زیرا به زنان مسلمان عفیف و محجّبه نگاه ابزاری نمیکنند.
عدم بیبند و باریِ زن با حجاب و در نتیجه عدم نگاه مردان به او و عدم ارتباط با زن محجّبه خود نیز نوعی اعلام وفاداری به شوهر است.
بنا به آثار ذکر شدهی بالا حجاب باعث موفقیت و سعادت در امور دنیا و دین است.
حجاب عامل پرهیز از گناه است. زیرا زن باتقوی با حجاب است در جامعه نیز بواسطهی آن از بعضی گناهان پرهیز میشود.
خانم گرامی! اگر به آرامش و ثبات خانواده و اعتماد و اطمینان همسرت علاقهداری، اگر به مصالحه واقعی جامعهی بانوان میاندیشی، اگر به سلامت روانیِ جوانان و جلوگیری از انحراف و لغزش آنان فکر میکنی، اگر میخواهی بانوان را از معرض چشمچرانیِ بیگانگان و فریب دادن و به انحراف کشیدن آنان نجات دهی، و اگر میخواهی رضایت خدا را جلب کنی و یک مسلمان
1) همان منبع، با تصرف.
مؤمن و فداکار باشی، پوشش اسلامی را همواره رعایت کن. زیباییها و آرایش خودت را در معرض دید بیگانگان قرار نده، گرچه در خانه و برابر خویشان نزدیک باشد. برادر شوهر، پسر برادر شوهر، شوهر خواهر، شوهر عمه، شوهر خاله، پسر عمهها و پسر داییها، همهی اینها با تو نامحرم هستند و واجب است که حجاب اسلامی را در برابرشان رعایت کنی، گرچه در منزل خودتان یا در مجلس میهمانی باشید. اگر در برابر اینان حجاب را رعایت نکنی، هم مرتکب گناه میشوی و هم شوهرت را قلباً ناراحت میکنی. ممکن است همسرت بر زبان نیاورد، ولی یقین داشته باش که ناراحت میشود و به صفا و صمیمیت خانوادگی شما لطمه وارد میگردد.
اما در برابر محارم، مانند: پدر، پدر شوهر، برادر، فرزندان برادر و فرزندان خواهر، رعایت حجاب لازم نیست؛ اما تذکر این نکته لازم است که بهتر است با اینان نیز تا حدّی حریم قائل شوی و آرایش کرده و با لباسهایی که برای شوهرت میپوشی، نزد اینها ظاهر نشوی، گرچه شرعاً جایز باشد؛ زیرا بیشتر مردها حتی در این موارد نیز ناراحت میشوند، و حفظ اعتماد و آرامش قلبی آنان لازم و مفید است و برای بقا و ثبات و آرامش خانواده سودمند میباشد.(1)
1) آیت اله امینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ بیست و نهم، ص 109و110.
با هم خاطرهای از شهید محمود اسدیپور را دربارهی حجاب میخوانیم:
زبانزد فامیل بود. همه به او علاقه داشتند، به اقوام سر میزد و جویای حالشان میشد. برادرش تازه عروسی کرده بود و عروس خانم مشتاق دیدن برادر شوهر. خیلی تعریفش را شنیده بود. اولین بار که با او روبهرو شد، گفت:
«زن داداش! اگر میخواهی خانهی شما بیام و با هم رفت و آمد داشته باشیم، باید حجابتون کامل باشه، مقنعه هم سرتون کنید، باشه!(1)و(2)
هان از اغیار بپوشان رخ زیبا زنهار!
نرسد میوه در آن باغ که دیوارش نیست(3)
گل تا باز نشده است، معطر و سالم است و کسی هوس چیدن آن را نمیکند اما وقتی که باز شد و غنچه گردید، عطر خود را از دست میدهد و…، زن تا زمانی که در «غنچهی حجاب است، هیچکس هوس چیدن آن را نمیکند. اما همین که حجاب کنار رفت و این غنچه باز شد، آن را خواهند چید و پس از آن که پژمرده و پرپر شده به کناری خواهند افکند.(4)
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمودهاند:
همین که زن به حدّ بلوغ رسید سزاوار نیست چیزی از بدن او دیده شود مگر چهره و قسمت مچ به پایین، از دستش.(1)
راههای علمی
مطالعه آیات قرآن و خواست الهی در مورد حجاب و تَسَتُّر
مطالعه دربارهی ارزش حجاب و عفاف
مطالعه احادیث چهارده معصوم پاک دربارهی حجاب و عفاف
راههای عملی
تصمیمگیری و ارادهای خللناپذیر
تمرین و ممارست
برنامهریزی و مدیریت (شبها پنج دقیقه برای فردا و مجالس مهم برنامهریزی کنیم)
الگو گرفتن از بانوی بزرگ فاطمه زهرا علیها السلام
نهراسیدن از تبلیغات منفی و سرزنشهای اجتماعی
تقویت عزّت نفس و شجاعت و صلابت در رفتار
دوری از رفاقتها و مجالس آلوده و آلودهکننده
پرهیز از ابزاری شدن
تقویت اخلاق جنسی(2)
شوهر حقّ دارد هر زمان که بخواهد، از همسر خویش بهره ببرد، مگر اینکه زن، مانع شرعی (حیض، احرام، اعتکاف، روزه و…) یا وظیفهی مهمتری داشته باشد. همچنین بر زن لازم است تا همهی موانع در برابر حقّ شوهر را برطرف سازد.(1)
قرآن میفرماید:
نِساؤکُم حَرثٌ لَکُم فَأتوا حَرثَکُم اَنیّ شِئتُم(2)
«زنان شما محل بذرافشانی شما هستند پس هر زمان که بخواهید، میتوانید با آنها آمیزش کنید.»
زن باید به نیاز جنسی شوهر خود در چارچوب شرع پاسخگو باشد، همچنان که مرد نیز در برابر همسر خود همین وظیفه را دارد. قرآن مجید میفرماید:(3)
وَ عاشِرُوهُنَّ بِالمَعْرُوفِ(4)
شما مردان با زنانتان، باید به شایستگی رفتار کنید.
آمیزش و رابطه جنسی با همسر قانونی، در عین حال که یک امر طبیعی به شمار میرود، یک سنت الهی و امر پسندیده است که اگر انسان آن را به قصد قربت و برای رهایی از وسوسههای شیطان و نفس اماره انجام دهد، از حسنات بزرگ شمرده میشود.
همخوابگی زوجین، گذشته از آثاری چون دفع غریزه جنسی، موجبی برای ایجاد الفت و موّدت در محیط خانواده است و همین نکته یکی از عوامل و انگیزههایی است که موجب گشته کثرت آن در اخبار و روایات مورد توجه قرار گیرد.(1)
آنچه یکی از نیازهای مسلّم بشر به شمار میرود، ازدواج در قالب زناشویی است. با ازدواج است که پیوند بین دو زوج رقم میخورد تا تکامل، تغییر و دگرگونی در روحیه و جسم آنها به وجود آید، همان چیزی که از زمان خلقت انسان، اهمیت آن توسط پیامبران و اهلبیت به صورتی پسندیده و زیبا به بشریت انتقال داده شده است تا جامعه بشری بتواند توسط آنچه که به عنوان سنت نزد بهترین انسانها، پیغمبران و ائمه اطهار علیهم السلام است، به هدایت و رستگاری رهنمون گردد.
از امام رضا علیه السلام شنیدم که فرمود:
1) ماجراجو، محسن، نیازها و روابط جنسی و زناشویی، نشر پارسایان، چاپ دوم، ص 129،130 با تلخیص.
«سه چیز از سنتهای انبیا و رسولان الهی است و آنها عبارتند از: استعمال عطر، کوتاه کردن مو و آمیزش بسیار.»(1)
ترک همخوابگی معلول وسوسههای شیطانی است و عوامل منفیاخلاق چون نزاع، کینه و کدورت مضاعف را بین زن و شوهر به وجود میآورد. آنچه را که اسلام جایز دانسته و بر آن تأکید زیادی کرده، همبستر شدن زن و شوهر در یک بستر و ترک همخوابگی بین همسران است؛ کسی که خلاف این عمل را انجام دهد، دچار عواقب اخروی و دنیوی خواهد شد مگر در شرایطی که بلامانع باشد، مانند:(2)
بیمار شدن
مسافرت رفتن
و…
تمتع از زن را نباید از حد متعارف گذراند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
مَنْ ارادَ البَقاءَ و لا بَقاءَ: فَلْیْقِلَّ غَشَیانَ النِّساءِ(3)و(4)
کسی که عمر بیشتری میخواهد، باید با زنان کمتر آمیزش کند.
در احادیث آمده است:
ثَلاثً یَهْدِمْنَ البَدَن و رُبَّما قَتَلْنَ… وَ نکاح العجائزِ؛(1)
«سه چیز بدن مرد را منهدم میکند و گاهی میکشد:… نزدیکی با پیرزن.»
در وصیتنامهی ابنسینا آمده است:
اِسْمَع جمیعَ وَصیّتی و اعمل بها فَالطبّ مجموع بِنَظم کَلامی
أَقْلِل جِماعک مااستطعت فانه ماء الحَیاهًْ یصبّ فِیالأرحام
واجعَل غَذاءک کلّ یَوم مرهًْ وَاحذر طَعاماً قبل هَضم طعَام(2)
به سفارشهای من گوش فرا ده که اساس تندرستی را در این چکامه کوتاه آوردهام: تا میتوانی همبستر شدن با زن را کاهش بده، که آب حیات از تو دفع میگردد. در شبانهروز یک بار غذا بخور و تا گرسنه نشدی غذا مخور.
عدم تلاش جهت استحکام مبانی خانواده و ایجاد گسستِ خانوادگی (طلاق)(3)
طلاق، از جمله حقوق مرد است و میتوان این حق را به وکالت به زن منتقل کرد و نیز در مواردی، حاکم شرع، به نفع زن میتواند
طلاق را انجام دهد. گرچه شوهر به آن مایل نباشد. امروزه در ایران مرسوم است که ضمن عقد نکاح با عقد خارج لازم، زوج به زوجه، وکالت بلاعزل با حقّ توکیل غیر میدهد که در مواردی با رجوع به دادگاه و أخذ مجّوز، خود را مطلقه کند. آن موارد عبارتاند از: استنکاف شوهر از دادن نفقه یا ادای سایر حقوق زن، سوء رفتار یا سوء معاشرت زوج به حدّی که ادامه زندگی غیرقابل تحّمل شود، ابتلای زوج به بیماری صعبالعلاج، جنون، اعتیاد، اشتغال به شغلی که با مصالح خانوادگی و حیثّیت زوجه منافی باشد، محکومیت زوج به دست کم 5 سال حبس یا به حدّ و تعزیر، ترک زندگی خانوادگی بدون عذر موجّه، صاحب فرزند نشدن زوج به جهت عقیم بودن یا عوارض جسمی دیگر، مفقودالاثر شدن زوج، در اختیار همسر دیگر بدون رضایت زوجه. آیات فراوانی درباره طلاق در قرآن آمده است.(1)و(2)
خداوند بزرگ در قرآن کریم میفرماید:
وَ اِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ فَاِنّ اللهَ سَمیعٌ عَلیمٌ(3)
و اگر تصمیم به جدایی گرفتند (آن هم با شرایطش مانعی ندارد)
خداوند شنوا و دانا است.
پیامبر گرامی اسلام میفرمایند:
خداوند چیزی را که نزد او منفورتر از طلاق باشد، حلال نکرده است.(4)
اقسام طلاق(1)
الف) یک طلاقه، سه طلاقه
ب) طلاق:
رجعی: طلاقی است که در ایام عدّهی آن، مرد حقّ رجوع به زوجهاش را دارد.
بائن: طلاقی است که در ایام عدّهی آن، زوج حق رجوع به زوجه را ندارد.
خُلع: طلاقِ زنی است که به علت عدم تمایل به شوهرش تمام مهر یا بخشی از آن یا مال دیگری را به شوهرش بخشیده تا او را طلاق دهد.
ج) طلاق با خواندن صیغه (مخصوص ازدواج دائم است.)
د) طلاق بدون خواندن صیغه
در جایی که مرد کافر شود که بدون خواندن صیغه، همسرش از او جدا میگردد.
در ازدواج موقّت به محض اتمام مدت صیغه یا بخشش زمان باقیمانده از طرف مرد
ه-) طلاق
1) همان منبع.
از تعبیر «لکم» و «علیهنّ» در آیه 49 سوره احزاب استفاده میشود که عدّه نگه داشتن زن پس از وفات شوهر یا طلاق، نوعی حقّ برای مرد شمرده میشود، زیرا در این آیه فرموده: اگر زن را پیش از همبستر شدن طلاق دادید، عِدّهای برای شما بر آنها نیست:
«فَما لَکُم عَلَیهِنَّ مِن عِدَّةٍ تَعتَدّونَها»
منشاء این حق آن است که امکان دارد زن باردار باشد و ترک عدّه و ازدواج با مرد دیگر سبب شود وضع فرزند نامشخص شود و در نتیجه، حقّ مرد پایمال گردد. گذشته از این که نگه داشتن عدّه، فرصتی به مرد و زن میدهد که اگر نابخردانه از هم جدا شدهاند، مجالی برای تجدیدنظر و بازگشت وجود داشته باشد. قرآن میفرماید: آنها را از خانه خارج نکنید. چه میدانید شاید خدا گشایشی برساند و صلحی پیش آورد:(1)
«لا تُخرِجوهُنَّ مِن بُیوتِهِنَّ… لا تَدری لَعَلَّ اللهَ یُحدِثُ بَعدَ ذلِکَ اَمرا»(2)
آیات دیگر درباره عدّه عبارت است از بقره آیههای 228 و 234 و235 و سوره طلاق آیههای 1و2.
راه علاج طلاق (راه سعادت)(1)
علمی
آگاهی از قوانین حقوق طلاق
تفکر در عواقب دنیوی و اُخروی طلاق
خداترسی
عملی
تعهد زوجین به انجام وظایف خانوادگی در حضور شخص مرضی الطرفین (حَکَم)
دعوت از مشاور برای مشاوره دادن به زوجین
شناسایی و برطرف کردن عوامل ایجاد کنندهی طلاق
صبر کردن در ناملایمات
کاهش سطح انتظارات
مدارا کردن
ملایمت در رفع اختلافات
عدهای از آقایان در منزل سرگرمیهایی مانند تماشای فیلمها و برنامههای ورزشی، اختصاصی ساعاتی جهت ورزش، کشیدن نقاشی، خطاطی، پرورش پرندگان و… را برای خویش انتخاب مینمایند و در اوقات بیکاری به آن میپردازند.
1) نیلیپور، مهدی، بهشت اخلاقف ج3، نشر: مرغ سلیمان، چاپ اول، ص 270.
در اوقات فراغت، خانم خانه باید با همسر خویش همکاری نماید و این لحظات زیبا و خاطرهانگیز را با سخنان نسنجیده و یا اعمال و حرکاتی ناشایست، تلخ ننماید، زیرا هر انسانی در اوقات فراغت احتیاج به استراحت و سرگرمی دارد. و این لحظاتِ خاطرهانگیز برای تجدید قوا و آمادگی برای کار و تلاش مؤثر و مفید است.
«از جمله آثار مثبتی که از این سرگرمیها عائد مردان میشود و میتوان به آن اشاره کرد؛ این است که وقت خودشان را در خیابانها به ولگردی نمیگذارنند و از فسادهای اجتماعی و اخلاقی در امان هستند و از آلوده شدن به مفاسد اجتماعی مصون میمانند.
خانم محترم؛ در این موارد نه تنها با مرد به مخالفت برنخیزید بلکه او را تشویق کنید و اگر لازم شد او را یاری دهید.»(1)
«کنترل نفس از لذّتهای حیوانی و رعایت تعادل در کسب لذّت در چهارچوب عقل و شرع.»(2)
عفت نشانهی پاکی و خردمندی دینی است و از صفات برجستهی پرهیزکاران است، از عالیترین صفات برای نزدیکی به خدا و انسانی ملکوتی شدن میباشد، یکی از چهار رکن فضایل اخلاقی است. (عفت، حکمت، شجاعت، عدالت)(1)
انواع عفت(2)
عفت در تماس
عفت در فکر و خیال
عفت در کلام
عفت در مطالعه
عفت در نگاه
عفت در نوشتن
نظر اسلام این است که زن باید عفیف و پاکدامن باشد. این پاکدامنی اگر چه از یکسو وظیفهی دینی و اسلامی اوست اما از سوی دیگر چون بخشی از آثار و منافعش به شوهر برمیگردد جزء حقوق شوهر به حساب میآید.(3)
امام صادق علیه السلام میفرماید:
بهترین زنان زنی است که چون با شوهرش خلوت کند، لباس حیا را از تن بکند و چون از خانه بیرون رود، لباسی از حیا و عفت بر تن کند که مانند سپر و زرهی برای او باشد، یعنی در کوچه و خیابان، چنان باوقار و سنگینی راه برود، که تیرهای نظر جوانان هرزه اجازه ورود به شخصیت او را نداشته باشد. زن مسلمان از حضرت زهرا و زینب کبری علیها السلام پیروی میکند.(1)
قرآن کریم میفرماید:
وَ لْیَسْتَعْفِفِ الذَّینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حتّی یُغنِیَهُمُ اللهُ مِنْ فَضْلِه(2)
«باید عفاف را پیشهی خود سازند کسانی که شرایط ازدواج ندارند، (تا خدا به آنان کمک نماید) و از فضلش آنها را بینیاز گرداند.»
حضرت علی علیه السلام میفرماید:
أفْضَلُ العِبادَةِ اَلعِفافُ(3)
«عفت سرآمد و اساس همه خیرات است.»
«ناپلئون بناپارت» میگوید:
«عفت، در زن مانند شجاعت در مرد است.»(4)
«ویکتور هوگو» میگوید:
«هر زن عفیفی زیبا و دلپسند است.»(5)
دربارهی موضوع عفت، دو نکته شایان توجه است:
1) دکتر مصطفوی، سید جواد، بهشت خانواده، نشر: اندیشه مولانا، چاپ اول، ص 63.
2) سوره نور، آیه 33.
3) نیلیپور، مهدی، بهشت اخلاق، ج1، ص 363، به نقل از الکافی، 2/71/3.
4) سمیعی، رضا، جام اندیشه، نشر: صالحان، چاپ اول، ص 300.
5) یعقوبی، مرضیه، گنجینهی سخنان بزرگان ایران و جهان، نشر: عطار، چاپ اول، ص 540.
یکی آن که نباید تصور کرد که عفّت، تنها از صفات اختصاصی زنان است چنانکه برخی اینگونه فکر میکنند. این صفت کمالی، برای مردان و زنان - هر دو - ضروری است. بیعفّتی برای مردان نیز قبیح است.
دیگر آن که خجول و محجوب با عفیف مترادف نیست. ممکن است انسان، محجوب و یا خجول باشد، امّا عفّت به معنای واقعی دارا نباشد. عفت از صفات بسیار خوب و از فضایل بزرگ اخلاقی است.(1)
فواید و آثار عفت (راه بهروزی)(2)
استحکام نهاد خانواده و اصالتهای خانوادگی را به دنبال دارد.
بدست آوردن اوقات اضافی برای پرداختن به امور آخرتی و مهم
پاداش وافر آخرتی
تضعیف کنندهی شهوات
توانایی اقتصادی به انسان میبخشد.
دل آمادهی پذیرش حکمت و نور الهی میشود.
رقّت قلب و صفای دل
زیبا شدن افعال خیر و اخلاقیات در نظر انسان
سلامت اجتماع را تضمین میکند.
صحت و سلامتی بدن تضمین میشود.
قوی شدن عقل دینی
کمشدن خطاها و گناهان
لذّت مناجات.
شهید مطهری میفرماید:
عفت هر کس برابر با اندازهی غیرت او است، یعنی انسان به هر اندازه که نسبت به ناموس خود احساس غیرت کند نسبت به ناموس دیگران نیز احترام قائل است، یعنی غیرت خودش اجازه نمیدهد که به ناموس دیگران تجاوز کند.
لذا در تعبیر دیگری فرموده:
ما زنیَْ غَیورٌ قَطُّ(1)
«آدم با غیرت هرگز زنا نمیکند، یعنی هر کس که زنا کند و عفت دیگری را پایمال نماید خودش غیرت ندارد.»(2)
جوانک شاگرد بزاز، بیخبر بود که چه دامی در راهش گسترده شده، او نمیدانست این زن زیبا و متشخص که به بهانهی خرید پارچه به مغازه ی آنها رفت و آمد میکند، عاشق دلباختهی اوست و در قلبش طوفانی از عشق و هوس و تمنا برپاست.
یک روز همان زن به در مغازه آمد و دستور داد مقدار زیادی جنس بزازی جدا کردند، آنگاه به عذر اینکه قادر به حمل اینها نیستم، به علاوه پول همراه ندارم، گفت: «پارچهها را بدهید این جوان بیاورد و در خانه به من تحویل دهد و پول بگیرد.»
مقدمات کار قبلاً از طرف زن فراهم شده بود. خانه از اغیار خالی بود. جز چند کنیز اهل سِرّ کسی در خانه نبود. محمدابنسیرین که عنفوان جوانی را طی میکرد و از زیبایی بیبهره نبود - پارچهها را به دوش گرفت و همراه آن زن آمد. تا به درون خانه داخل شد، در از پشت بسته شد. ابنسیرین به داخل اطاقی مجلل راهنمایی گشت. او منتظر بود که خانم هر چه زودتر بیاید، جنس را تحویل بگیرد و پول را بپردازد. انتظار به طول انجامید. پس از مدتی پرده بالا رفت. خانم در حالی که خود را هفت قلم آرایش کرده بود، با هزار عشوه پا به درون اطاق گذاشت. ابنسیرین در یک لحظهی کوتاه فهمید که دامی برایش گسترده شده است. فکر کرد با موعظه و نصیحت یا با خواهش و التماس خانم را منصرف کند، دید خشت بر دریا زدن و بیحاصل است. خانم عشق سوزان خود را برای او شرح داد، به او گفت: «من خریدار اجناس شما نبودم، خریدار تو بودم.» ابنسیرین زبان به نصیحت و موعظه گشود و از خدا و قیامت سخن گفت، در دل زن اثر نکرد. التماس و خواهش کرد، فایده نبخشید. گفت: «چارهای نیست، باید کام مرا برآوری. و همینکه دید ابنسیرین در عقیدهی خود پافشاری میکند، او را تهدید کرد، گفت: اگر به عشق
من احترام نگذاری و مرا کامیاب نسازی، الآن فریاد میکشم و میگویم این جوان نسبت به من قصد سوء دارد. آنگاه معلوم است که چه بر سر تو خواهد آمد.»
موی بر بدن ابنسیرین راست شد. از طرفی ایمان و عقیده و تقوا به او فرمان میداد که پاکدامنی خود را حفظ کن. از طرف دیگر سرباز زدن از تمنای آن زن به قیمت جان و آبرو و همه چیزش تمام میشد. چارهای جز اظهار تسلیم ندید. اما فکری مثل برق از خاطرش گذشت. فکر کرد یک راه باقی است، کاری کنم که عشق این زن تبدیل به نفرت شود و خودش از من دست بردارد. اگر بخواهم دامن تقوا را از آلودگی حفظ کنم، باید یک لحظه آلودگی ظاهر را تحمل کنم. به بهانهی قضای حاجت از اطاق بیرون رفت، با وضع و لباس آلوده برگشت و به طرف زن آمد، تا چشم آن زن به او افتاد، روی درهم کشید و فوراً او را از منزل خارج کرد.(1)و(2)
زن باید بداند که شوهر در معرض لغزشها است، زیرا دیدن چهرههای گوناگون، مشاهدهی زنان آلوده و هوسباز در کوچهها و خیابانها، زرق و برقها و فریبهای گمراه کننده، همه و همه باعث لغزش و انحراف یک مرد است، زن باید در خانه با دلربایی و دلداری
و خودآرایی و عرضهی خود به شوهر در همهی حالات، موجبات عفّت و پاکی چشم شوهر را تضمین نماید. چه بسیار افرادی که آلوده شدند بخاطر اینکه در محیط خارج خانه با زرق و برقها و دلفریبیها مواجه بودند در حالی که در خانه، با وضع زننده و ناهنجار همسر خود روبهرو میشوند.
متأسفانه زنان غالباً در داخل خانه خودآرایی نمیکنند و برای شوهر خود هیچگونه آرایشی ندارند. ولی لباسهای فاخر و زیبای خود را که از پول همین شوهر تهیه کردهاند برای بیرون خانه و مهمانیها، مورد استفاده قرار میدهند و در منزل از لباسهای مندرس و کثیف استفاده میکنند، به گونهای که شوهرشان احساس میکند که در خانه خود با آشپز و کلفت خانه، روبهرو است نه با یک زن و بانو، در حالیکه روایات ما زن را موظّف کردهاند که بخصوص از ساعتی قبل از حضور شوهر در خانه آمادگی لازم را داشته باشد.
اصولاً از دیدگاه روایات، تزیین و تجمل زن برای دیگران و نامحرمان ممنوع است و باعث چشمچرانیها و آلودگیهای مردان اجنبی خواهد شد.(1)
در حال خلوت با شوهر، هرگونه طّنازی و عشوهگری برای زن جایز بلکه ارجح است، بهترین زن مسلمان زنی است که در زمان
1) طاهری، حبیباله، سیری در مسائل خانواده، نشر: بینالملل، چاپ سوم، ص 60و61.
خلوت با شوهرش خوش زبان و شیرین حرکات باشد و هرگونه پرده و حجابی را از میان خود و شوهرش بردارد.(1)
ظهور حالتی پایدار در انسان که به سبب آن به قدر ضرورت و نیاز مادی از دنیا اکتفا میکند و خود را برای زیادهطلبی و تکاثر به زحمت نمیاندازد. خشنود بودن به نصیب و سهم خدادادی است. کفایت نمودن در امور زندگی به قدر احتیاج و کفاف است.(2)
خانم خانواده باید در بعد اقتصادی با دوراندیشی و برنامهریزی حول محور قناعت، از مخارج بیهوده و بیمورد صرفنظر کند و از شوهر خویش تقاضای خرجهای اضافی را ننماید. زیرا قناعت نه تنها گنجی تمام ناشدنی است و خانواده را از فقر و تهیدستی نجات میدهد، بلکه خانواده را در امور اقتصادی توانمند، محکم و قوی مینماید.
چه بسیارند خانوادههایی که به علت قناعت، به سرمایههای اقتصادی دست پیدا کردهاند و یا لااقل محتاج دیگران نیستند. و همین مسئله موجبات آرامش و آسایش را در خانوادهی آنان فراهم نموده و تشویش و نگرانی را در زمینهی تأمین معیشتِ زندگی به حداقل میرساند.
«بنابراین شما بانوان شریف باید مراقبت کنید که خود و اعضای خانواده خویش را از گرایش به مصرفی زندگی کردن، نگه دارید و دیگران را نیز آگاه و متوجّه سازید و هشدار دهید که هرگز به کالاهای تجّملی و تزئینات زندگی سرگرم نشوند تا از هدفها و فعالیتهای والای انسانی و الهی باز نمانند، و پیوسته عزّت و آزادگی را با سازندگی و پرهیز از مصرفزدگی پاس دارید. و صفای زندگی را با سعی و تلاش و با رعایت قناعت و صرفهجویی نگه دارید.
وسائل گوناگون را میخواهیم چه کنیم؟ اگر برای صفای زندگی و آرامش میخواهیم، با کمترین وسیله میتوانیم زندگی آرام و با صفایی داشته باشیم. ولی اگر برای افزایش و نمایش میخواهیم، هر چه بیشتر بخریم و بیفزاییم باز راضی نمیشویم، چرا که دهها و صدها چیز دیگر میبینیم و تمنّا میکنیم و در این مسابقه دیدن، خواستن، خریدن و انباشتن، هرگز آرام نمییابیم و به مقصد نمیرسیم. بلکه هر روز بیشتر از دیروز حریصتر و گرسنهتر و ناراضیتر میشویم.
زیبایی و جمال زندگی را در سبکباری و قناعت میتوان دید و خانوادهای که با تلاش و سعی و قناعت زندگی کند و در مسیر حق گام بردارد هرگز فقیر و اسیر و نیازمند نمیشود و به سوی بلندترین قلّههای شرف و عزّت ره میپیماید و صعود میکند.»(1)
امام حسین علیه السلام فرمودند:
… قناعت آسایش تن است…(2)
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم خطاب به حولاء میفرماید:
ای حولاء برای زن حلال نیست که از شوهرش چیزی بیش از قدرت و حد توانش درخواست نماید. و نباید شکایتش را به احدی از مردم، چه نزدیک و خودی و چه بیگانه بنماید.(1)
1) حاتمی، غلامرضا، شمهای از وظایف همسران، نشر: آستان قدس رضوی، چاپ دوم، ص 39.
زن و شوهر در بُعد مذهبی و معنوی نیز باید دارای صفاتی باشند تا بتوانند از آن بهرهی وافر دنیوی و اخروی ببرند، و کامیاب و سعادتمند شوند.
در زندگی همانگونه که به مادیات نیاز داریم به معنویات نیز احتیاج داریم تا به وسیله آن بتوانیم با روح و روانی آرام و با احساس مسئولیت به انجام وظایف خویش بپردازیم.
روح و نشاط معنوی فواید و آثار فراوانی در زندگی مادی زن و شوهر میگذارد به طوری که زندگی مادی بدون معنویت و دین باعث امراض روحی و روانی، افسردگی، طلاق و جدایی، فروپاشی خانوادهها، اعتیاد و خودکشی است.
زن و شوهر متدین به دلیل بهرهگیری از ایمان و عمل صالح و اطاعت از امر پروردگار متعال در صحنهی زندگی سعادتمندهستند، زیرا خداوند بزرگ به یاری آنان میشتابد و در سختیها و مشکلات به آنان کمک میکند.
وَ اِنْ تَصبروا وَ تَتقَّوا لا یَضُرکُم کَیدهم شَیئا
«اگر شکیبایی بورزید و تقوا پیشه کنید یقیناً مکر و حیله مخالفان زیانی به حال شما ندارد و از طرف خدا حراست میشوید.»(1)
1) شیخ بهایی، محمد بن حسن، کشکول کامل شیخ بهایی، مترجم: محمد باقر ساعدی خراسانی، نشر: کتابچی، چاپ ششم، ص 441.
اکنون با هم اصولی که سبب تدّین و معنویت زن و شوهر میشود را میخوانیم:
مطلب دیگری که از اهمیّت اساسی برخوردار است این است که برنامه و راهی که بهترین و مطمئنترین راه برای تأمین خوشبختی، سعادت و کامیابی است چیست؟ و آیا به غیر از راههای معمول و متعارفی که بسیاری از مردم آنگونه زندگی میکنند و در نهایت هم به نتایج مختلفی می رسند، راهی دیگر و برنامهی بهتری وجود دارد یا خیر؟
به بیان دیگر، آنچه بیش از هر چیز در تعیین خط مشی انسان و جهتگیریهای گوناگون در تمامی شئون زندگی فردی و اجتماعی وی مؤثر است و مهمتر این که به احتمال قوی با سود یا زیان نامحدود در ارتباط با انسان و برای انسان بستگی مستقیم دارد. خداشناسی (هستیشناسی)، پیامبر و امامشناسی (راه و برنامهشناسی)، معادشناسی (انسانشناسی) میباشد، زیرا اگر آفریدگار دانا، توانا و حکیمی وجود داشته باشد و آن آفریدگار، پیامبرانی را برای راهنمایی بشر فرستاد، و به خاطر ترویج و حفظ مکتب آنان، جانشینانی برای آنها معین نموده و پس از این زندگی، زندگانی دیگری را مقرّر داشته تا انسانها نتیجهی تمامی کارهای خود را در آن زندگی ببینند و انسان به تمامی این مسائل بیتوجه بوده و اعتنا نکند؛ بدیهی است که به زیان بسیار گرفتار و سودهای فراوانی را از دست داده است.
پس باید در بررسی مسائل یاد شده بکوشد و از تحقیق در صحت و عدم صحت آنها غفلت ننماید و همانطور که همه میدانیم دفع ضرر احتمالی بخصوص که احتمال قوی و ضرر مهم باشد به حکم عقل، لازم و ضروری است و روشن است که احتمال وجود مسائل فوق، احتمالی است قوی، و ضرر بیتوجهی به آنها در صورتی که واقعیت داشته باشد، ضرری بسیار مهم است بنابراین بررسی و تحقیق در مسائل فوق عقلاً لازم و واجب میباشد.(1)
ایمان، نفس شهوتپرست را مهار میکند و نیرو و توان را از او میگیرد و خوش رقصیهای او را زشت و ناپسند جلوه میدهد و هرگونه فرصت گناهی را از او سلب میکند.
مؤمن، بر چشم، زبان، گوش، دست و خاستگاههای شر و فساد، در وجود خود مسلط است از اریکهی سلطه و اقتدار، سقوط نمیکند. اما آنکه از نعمت ایمان محروم است، درست نقطهی مقابل است.
تنها یک نمونه از اقتدار مؤمن را در اینجا ذکر میکنیم:
لِسانُ المُؤمِنِ وَ راءَ قَلْبِهِ وَ قَلْبُ المُنافِقِ وَ راءَ لِسانِهِ(2)
«زبان مؤمن در پشت قلب او و قلب منافق، در پشت زبان اوست.»
خود انسان نیز باید توجه داشته باشد که حیا و عقل و ایمان، برای زندگی او بهترین سرمایه است و مبادا که راه تضعیف این نیروهای ارزنده و مقدس را بپوید. حال اگر خانواده و مدرسه، تربیت کنندههای شایستهای نباشند خود انسان با تضعیف حیا، عقل و ایمان، خود را به منجلاب بکشاند، تقصیر از کیست؟
عجیب است که این همه حوادث رقتبار، دامنگر انسانها شده و کما بیش، سرنوشت آنها هم بر همگان روشن و علت آن حوادث نیز شناخته شده و مشخص است. معالوصف، باز هم شاهد صحنههای رقتبار بعدی هستیم.
اگر دنیا گرفتار روسپیگری و عواقب شوم آن است، به علت ضعف عوامل سه گانهای است که برشمردیم.
اگر آمار طلاق در دنیا بالاست و اگر روز به روز بر تعداد بیوههایی که قربانی روابط ناهنجار شدهاند، افزوده میشود، به این علت است که حیا، عقل و ایمان نیست، یا ضعیف است.(1)
استاد بزرگوار، شهید مطهری رحمة الله در کتاب عدل الهی دربارهی صادق هدایت مینویسد:
چرا صادق هدایت خودکشی کرد؟ یکی از علل خودکشی او این بود که اشرافزاده بود. او پول توجیبی بیش از حد کفایت داشت. اما فکر صحیح و منظم نداشت. از موهبت ایمان، بیبهره بود. جهان را مانند خود بُلهوس، گزافهکار و ابله میدانست. از نوع لذتهایی که او
1) همان منبع، ص 134و135.
میشناخت و با آنها آشنا بود، دیگر چیز جالبی نبود که هستی و زندگی، ارزش انتظار آنها را داشته باشد.
او دیگر نمیتوانست از جهان لذت ببرد. بسیار کسان دیگر، مانند او فکر منظم نداشته و از موهبت ایمان بیبهره بودهاند؛ اما مانند او سیر و اشرافزاده نبودهاند و حیات و زندگی هنوز برای آنها جالب بوده است. لهذا دست به خودکشی نزدهاند.(1)
وقتی انسان از این دنیا توقعات بیش از حد داشته باشد و گمان کند که ظرفیت این دنیا به اندازهی ظرفیت خود انسان است، خواه غوطهور در نعمت باشد، خواه نباشد، احساس خوشبختی نخواهد کرد.
جهان هستی برای خود نظامی دارد. ما هر اندازه هم عظمت داشته باشیم، باید تابع نظام این جهان باشیم و اگر تخلف کنیم، چوبش را میخوریم و اگر ناله و فغان سر دهیم که چرا چنین و چنان است، به خود لطمه میزنیم.(2)
بنابراین در مرحله اوّل ایمان با مهار نفس سرکش آمار طلاق و خودکشی و دیگر عواملی که از بیایمانی سرچشمه گرفتهاند و باعث تزلزل خانواده هستند، را پائین میآورد.
در قرآن کریم آیات فراوانی دربارهی ایمان و عمل صالح است، و کتابهای زیادی دربارهی آن به رشتهی تحریر درآمده است.
برای آشنایی با هر چه بیشتر با آن بهتر است به تفسیر نمونه نوشتهی آیهالهالعظمی ناصر مکارم شیرازی و هفت نفر از استادان
حوزه علمیهی قم، ذیل آیاتی که ایمان و عمل صالح را تشریح نموده است مراجعه نمائید.
اخیراً کتابهایی در ارتباط با ایمان و عمل صالح به چاپ رسیده است که با مراجعه به مراکز فرهنگی و کتابفروشیهای معتبر دینی میتوانید آنها را بیابید.
زن و شوهر مؤمن باید فروع دین(1)
و احکام ضروری زندگی خویش را از مرجَع مجتهد و اعلم تقلید نمایند.
تقلید در احکام: عمل کردن به دستور مجتهد است و از مجتهدی باید تقلید کرد که مرد، بالغ، عاقل و شیعهی دوازده امامی، حلال زاده، زنده و عادل باشد. و نیز بنابر احتیاط واجب باید از مجتهدی تقلید کرد که حریص به دنیا نباشد و از مجتهدین زمان خود استادتر باشد.
مجتهد و اعلم را از سه راه میتوان شناخت:
خودِ انسان یقین کند، مثل آن که از اهل علم باشد و بتواند مجتهد و اعلم را بشناسد.
دو نفر عالم عادل که میتوانند مجتهد و اعلم را تشخیص دهند مجتهد بودن یا اعلم بودن کسی را تصدیق کنند، به شرط آن که دو نفر عالم عادل دیگر با گفتهی آنان مخالفت ننمایند.
1) فروع دین عبارتند از: 1. نماز 2. روزه 3. خمس 4. زکات 5. حج 6. جهاد 7. امر به معروف 8. نهی از منکر 9. توّلی 10. تبری.
بنابراین پس از تحقیق و آگاهی و یافتن مرجع اعلم از او ضروریات دینی و مسائل گوناگون دیگر را تقلید نموده(2)
و به واجبات و ترک محرمات عمل مینمائیم.
این دستورالعمل و برنامهی زندگی برای بهتر زیستن و سعادت دنیا و آخرت است و سعادت زن و شوهر نیز با آن در ارتباط است، زیرا عملی مذهبی و معنوی محسوب میشود.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
«گناهان زیاد قلب انسان را فاسد میکند.»(3)
انسانی که گناه میکند و با دلی زنگار گرفته از گناه است چگونه میتواند آرامش داشته باشد. عمل گناه در وجود او آشوبی به پا کرده است و نمیتواند با سعادت زندگی کند. او به ویرانی دل مبتلا گشته است و با عمل گناه نه تنها دل خویش را ویران نموده است و اسباب بدبختی خویش را فراهم نموده است بلکه در محیط خانه نیز عامل بدبختی اعضاء خانواده شده است.
زن و شوهر نمونه از گناهان مختلف پرهیز میکنند و تقوا را پیشهی خود میسازند. آنان هرگز گناه کبیره و بزرگ انجام نمیدهند و اصراری بر انجام گناهان صغیره نیز ندارند. تاکنون به گناهانی همچون شرابخواری، قماربازی، اعتیاد، فحش، دروغ و… آلوده نشدهاند. و اگر هم بر اثر قصور به گناهی آلوده شدهاند با توبه و بازگشت، با خداوند بزرگ عهد میبندند که در تمامی عمر به آن گناهان آلوده نشوند.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
از معصیت و نافرمانی خدا بترسید و گناه نکنید؛ زیرا هر که به ساحت مقدس خداوند هتک حرمت کند، در نهایت به خود هتک حرمت نموده است.(1)
کمترین مراتب توبه پشیمانی از انجام دادن گناه در گذشته و عزم در ترک فعل گناه در آینده است.
مولی امیرالمؤمنین (در نهجالبلاغه) در جواب مردی که در حضور ایشان استغفرالله گفت، فرمودند:
مادرت به عزای تو نشیند، میدانی استغفار چیست؟
استغفار درجهی علییِّن است و آن اسمی است که بر شش معنی واقع میشود:
اول: پشیمانی از گذشته است.
دوم: عزم بر آنکه هرگز عود(2)به آن نکنی.
سوم: حق مردم را ادا کنی تا آنکه در وقت مردن پاک باشی و حقّ کسی بر ذمّهی تو نباشد.
چهارم: آنکه قصد کنی به سوی هر فریضهای که بر تو واجب بوده و ضایع کردهای حق آن را ادا کنی.
پنجم: آنکه قصد کنی به سوی گوشتی که در بدن تو به حرام روئیده است آن را بگذاری به حزن و اندوه تا پوست تو به استخوان تو بچسبد و گوشت تازه در میان آنها بروید.
ششم: آنقدر به جسم خود الم طاعت را بچسبانی که حلاوت معصیت را چشاندهای، پس بعد از آن بگویی: استغفرالله(1)و(2)
حضرت صادق علیه السلام میفرمایند:
کسی که مرتکب گناه می شود و در همان حال استغفار میکند، مانند کسی است که استهزاء کند.(3)
به دلیل آنکه شرم و حیا ارتباط مستقیم با ایمان، عمل صالح و پرهیزگاری دارد، بنابراین به شرح مختصری دربارهی آن میپردازیم:
یکی از عوامل بازدارنده که برای شهوات بسیار نیرومند است، شرم و حیاست. اگر جوان دارای شرم و حیا باشد، از بسیاری از خطرها محفوظ میماند. شرم و حیا به تنهایی میتواند برای کشتن وجود جوان، لنگر باشد و او را از سقوط و هلاکت نگاه دارد. البته
افراط در شرم و حیا هم مضراتی دارد و چه بسا شخص به علت افراط در حیا، از جنبههای مثبت و مفید هم محروم بماند.
امیرالمؤمنین علیه السلام میفرماید:
«هر کس را جامهی حیا بپوشاند، مردم عیبش را نمیبینند.»
جنبهی مثبت حیا و شرم، پوشیدن عیب است. اگر حیا به گونهای باشد، که نه تنها عیب را، بلکه حسن را هم بپوشاند، منفی است و باید چنین حیایی را تعدیل کرد، تا جنبههای منفی آن از بین برود.
وقتی حیا در وجود انسان ضعیف باشد، پرهیزگاری از بین میرود. تقوا و پرهیزگاری در اشخاصی قوی است که از حیا و شرم، برخوردار باشند.
به همین دلیل امیرالمؤمنین علیه السلام میفرماید:
مَنْ قَلَّ حَیائُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ(1)
«هر کس حیایش کم است، پرهیزکاریش کم است و هر کس پرهیزگاریش کم است، قلبش مرده است.»
شرم و حیا جامهی بسیار زیبایی است که بر تن هر کس پوشانده شود، عیبهایش را پنهان میکند و او را از هرزگی و ناپاکی نگاه میدارد. شرم، پوشیدگی و مستوری است و بیشرمی، برهنگی و هرزگی.
حافظ میگوید:
ادب و شرم تو را خسرو مهرویان کرد
1) دکتر بهشتی، احمد، مسائل و مشکلات زناشویی، نشر: بینالملل، چاپ پنچم، ص 130.
آفرین بر تو که شایسته صد چندینی
آری، مهرویی که از ادب و شرم، برخوردار است، بحق خسرو مهرویان است و مهرویی که بیشرمی و بیادبی را پیشهی خود ساخته، از هیچ پایه، مقام و منزلتی برخوردار نیست.(1)
نظر به اهمیت برپا داشتن نماز، دعا، راز و نیاز و اُنس با قرآن در صحنهی زندگی موضوعات 6و7و8 را به آن اختصاص دادهایم.
اقامهی نماز انسان را از زشتیها و بدیها باز میدارد و او را به راه راست هدایت میکند. هنگامی که او از زشتیها و بدیها فاصله گرفت، از بدبختی دوری گزیده است، موقعی که به راه راست هدایت شد به سعادت رسیده است. زیرا فحشا و منکرات خانمان برانداز است و کارهای خلاف شرع و عرف، عواقب ناراحت کننده و بسیار بدی در پیش دارد و هدایت شدن به راه راست نیز سرانجام نیکبختی را به ارمغان میآورد.
حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
خداوند فرشتهای دارد که هنگام هر نماز بانگ میزند: آدمی زادگان! برخیزید و آتشهایی را که بر خویشتن افروختهاید به نماز خاموش کنید.(2)
امام صادق علیه السلام فرمود:
دو رکعت نمازی که متأهل میخواند، برتر از هفتاد رکعت است که مجرد میخواند.(1)
نماز بهترین موضعی است که هر کس بخواهد زیاد از آن را بجا آورد و هر کس بخواهد کم بجا آورد، و آن افضل چیزهایی است که بندگان به سوی معبود به آن تقّرب جویند، و بعد از معرفت به اصول دین افضل از آن نیست، و آن آخر وصیّتهای پیغمبران است.
نماز واجب بهتر است از بیست حجّه و حجّه بهتر است از اطاقی که پر باشد از طلا و تصدیق به آن شود تا خلاص شود، و آن اول چیزی است که از عمل بنیآدم نگاه در آن میشود، پس اگر آن صحیح باشد نظر در اعمال دیگرش میشود والا اعمال دیگرش مردود است، و آن ستون دین و ریشهی اسلام است، و هر کس آن را سبک شمارد شفاعت اهلبیت علیهم السلام را نائل نشود و وارد حوض ]کوثر[ نگردد، و هر کس کاهلی در حق آن نماید حقتعالی برکت از عمر و رزقش برمیدارد و آبروی صالحها را از روی او محو فرماید و بر هیچ عملی از اعمالش مأجور نمیشود و دعاء او به آسمان برده نمیشود و در دعاء صالحها برای او سهمی نباشد و ذلیل و گرسنه و تشنه بمیرد و حضرت حقتعالی روز قیامت ملکی را موکّل کند که به روی او زخم زند در حالی که خلایق به او نگاه میکنند و خداوند از او حساب سختی بکشد و به سوی او نظر نکند و او را تزکیه نفرماید.(2)
امام مهدی (عج) درباره نماز میفرمایند:
برای شکست دادن شیطان و بینی او را به خاک مالیدن، هیچ چیز بهتر از نماز نیست، پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال.(1)و(2)
دعا و معنویت در زندگی، اکسیژنی است که انسان را در تمام مراحل زندگی یاری مینماید. یکی از آرامشبخشترین رفتارهای همسران در زندگی، روی آوردن به معنویت و دعا درمانی میباشد.
در روایت عشق از حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آمده است:
گرفتاریهایتان را به سبب دعا درمان کنید.
و در اهمیت دعا فرمودند: پیوسته یاد خدا باشید، دلهایتان زنده میشود. پس دعا، کلید رحمت است.(3)
از ختومات مجرب برای رفع حاجات، به مدت 14 روز، هر روز «100» مرتبه برای «14» معصوم علیهم السلام «صلوات» فرستادن بسیار مؤثر است انشاءاله.(4)و(5)
زندگی با قرآن شیرین است، زیبا و دلنشین، همراه با آرامش، در صورتی که تمسک به آن باشد و از آن بهرهمند شوید.
قرآن، راهنمای انسانهاست و تمامی برنامههای زندگی بشر در آن بیان شده است و با ورود قرآن به زندگی زوجین و اُنس گرفتن با آن، تمامی مشکلات زندگی برطرف خواهد شد.
قرآن، به زندگی آرامش میبخشد و برای سعادت و خوشبختی انسانها برنامهی جامع دارد. به طوری که حضرت علی علیه السلام میفرماید:
«آگاه باشید! همانا این قرآن پند دهندهای است که نمیفریبد، و هدایتکنندهای است که گمراه نمیسازد، و سخنگویی است که هرگز دروغ نمیگوید، کسی با قرآن همنشین نشد مگر آن که بر او افزود یا از او کاست، در هدایت او افزود و از کوردلی و گمراهیاش کاست پس درمان خود را از قرآن بخواهید، و در سختیها از قرآن یاری بطلبید که در قرآن درمان بزرگترین بیماریها یعنی، کفر و نفاق و سرکشی و گمراهی است، پس به وسیله قرآن خواستههای خود را از خدا بخواهید، و با دوستی قرآن به خدا روی آورید، و به وسیلهی قرآن از خلق چیزی نخواهید، زیرا وسیلهای برای تقرب بندگان به خدا، بهتر از قرآن وجود ندارد. آگاه باشید، که شفاعت قرآن پذیرفته، و سخنش تصدیق میگردد، آن کسی که در قیامت، قرآن شفاعتش کند بخشوده میشود و آن کس که قرآن از او شکایت کند محکوم است،… همانا خداوند سبحان کسی را به چیزی چون قرآن پند نداده است، که قرآن ریسمان استوار خدا، و وسیلهی ایمنیبخش است. قرآن بهار دل، و چشمهی دانش است، برای قلب
جلایی جز قرآن نتوان یافت، بخصوص در جامعهای که بیداردلان در گذشته و غافلان و تغافلکنندگان حضور دارند.»(1)
و نیز فرمود: «همانا قرآن دارای ظاهری زیبا و باطنی ژرف و ناپیدا است، مطالب شگفتآور آن تمام نمیشود، و اسرار نهفته آن پایان نمیپذیرد و تاریکیها بدون قرآن برطرف نخواهد شد.»(2)
امام صادق علیه السلام از پدرش نقل مینماید که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: اهل قرآن بالاترین درجات را پس از پیامبران و رسولان دارند. بنابراین، اهل قرآن را ضعیف و حقوق آنها را کم نشمارید، زیرا بیشک، آنان نزد خداوند مقام ارزشمندی دارند.(3)
انسان، باید مبارز، مقاوم و صبور باشد. تا در این دنیا جهالت، هوا و هوس، قدرت طلبی، جاهطلبی و توسعهطلبی هست، مبارزه و مقاومت هم باید باشد.
اگر انسانها مبارز و مقاوم بار نیایند و با خواری و زبونی در راه به کرسی نشاندن حق و مبارزه با باطل تلاشگر و کوشا نباشند، ارزشها و حقوق پایمال میشود و انسان، در مسیر ستمگری و سبیعت قرار میگیرد و بار امانتی که بر دوش او هست، به مقصد نمیرسد.
بدین علت لقمان به پسرش گفت:
وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْه عَنِ الْمُنْکَرِ
«امر به معروف و نهی از منکر کن»
یعنی پشتیبان نیکی و مخالف بدی باش. نیکان را یاری استوار، و بدان را دشمنی سرسخت و سرکوبگر باش.
نکند که بنشینی و تماشگر محو و سرکوب حق و تقویت و تحکیم باطل باشی، یا خدای ناکرده خود نیز در این جرم و جنایت، شریک بشوی.
فرق است بین خانوادهای که طالب سعادت فرزندان است و به عللی ناموفق میماند و خانوادهای که خود سوق دهندهی فرزندان به سوی فساد و انحراف و انحطاط است.
دفاع از جان، مال، ناموس، مکتب، میهن، عزت و شرف، بر هر مسلمانی واجب است و در این زمینه، من و تو و او مطرح نیست، همه مطرح هستند و نباید اجازه داد که به کسی ظلم شود.
باید این را هم اضافه کنیم که مبارزه، خوردن نان و حلوا نیست! مبارزه، زحمت دارد. در راه مبارزه باید برای تحمل زحمت و مشقت و محرومیت، صبور و مقاوم بود و این حالت را باید در کودکان پرورانید. از اینرو لقمان به دنبال جهت دادن و مشخص کردن مسیر مبارزه برای فرزندان خود، به او میگوید:
«بر مصایبی که به تو میرسد، صبور و شکیبا باش که این از کارهای مطلوب است.»
امیرالمومنین علیه السلام در وصیتش به حسنین علیه السلام فرمود:
«دشمن ظالم و یار مظلوم باشید.»
آری دشمنی با ظالم و یاری مظلوم، بدون مقاومت و صبر در راه یک سلسله مبارزات پیگیر و جدّی، ممکن نخواهد بود.
عجیب است که میبینید که دنیا جای مبارزه است و مبارزانی همواره مبارزه کرده، و به اندازهی همتشان به پیروزی رسیدهاند و شما در عین حال، گرفتار هالهی یأس هستید.(1)
شما جوان تحصیل کرده، اگر بیشتر با واقعیات مواجه شوید، خواهید دید که هیچ مبارزهای بیثمر و بینتیجه نبوده، بشر دیروز و امروز و فردا، هر چه از عدالت اجتماعی داشته، دارد و خواهد داشت، بر اثر مبارزه است.(2)
ما زنده از آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست
زن و شوهر باید انگیزهی تعهد و حس مسئولیت را در وجود خویش زنده نمایند و در زندگی خویش انسانی متعهد و مسئول باشند. برای این کار باید وظیفهشناسی را سرلوحهی اعمال خویش قرار دهند و در برابر وظیفه خویش سستی و کاهلی نکنند. آنها باید تمامی مراحل خودسازی را طی نموده و بر این باور باشند که برای اعمالی که انجام میدهند در برابر خداوند متعال متعهد و مسئول هستند.
این خودسازی مختص زمان و مکان خاصی نیست بلکه برای همهی مکانها و همهی زمانها و تا پایان عمر آدمی ادامه دارد.
مرحلهی دیگر خودسازی این است که هر شب چند دقیقهای مسائلی که مربوط به خودسازی مربوط میشود را یادداشت نموده و نقطه ضعفهای خویش را در این رابطه برطرف نموده و نقاط قوت را تقویت نمایند.
یکی از مسائلی که در ارتباط با خودسازی بسیار مهم است ارادهای خللناپذیر و تصمیمگیری قاطع میباشد. بنابراین باید راههای تقویت اراده را یافته و هر روز در راه تقویت اراده کوشش نموده و نیروی تصمیمگیری را از راه صحیح محکمتر نمایید. و با پایداری و مقاومت در همهی عمر به این امر مهم همت گمارید.(1)
«بدان که لازم است از برای طالب پاکی نفس از اوصاف رذیله، و آرایش آن به صفات جمیله، اجتناب از چند چیز:
اجتناب بدان و اشرار را لازم داند و دوری از همنشینی صاحبان اخلاق بد را واجب شمارد، و… و با نیکان و صاحبان اوصاف حسنه مجالست نماید، و معاشرت ایشان را اختیار کند.
همیشه مواظب اعمالی باشد که از آثار صفات حسنه است، و خواهی نخواهی نفس را بر افعالی وا بدارد که مقتضای صفتی است که طالب تحصیل آن، یا درصدد محافظت بقای آن است.
مثل کسی که خواهد محافظت ملکه سخاوت وجود را نماید، یا آن را تحصیل کند، باید پیوسته اموال خود را به موافق طریقه عقل و شرع به مستحقین بذل (و بخشش) نماید.
1) ر.کنراقی، ملااحمد، معراج السعاده، نشر: قائم آل محمد، چاپ ششم، راه معالجه امراض نفسانی، ص 49و50 و… .
پیوسته مراقب احوال و متوجه اعمال و افعال خود باشد، و هر عملی که میخواهد کرده باشد، ابتدا در آن تأمل کند، تا خلاف مقتضای حسن خلق از او سر نزند، و اگر احیاناً امری از او به ظهور آمد که موافق صفات پسندیده نیست، نفس خود را تأدیب کند و در مقام تنبیه و مؤاخذهی آن برآید.
احتراز کند از آنچه باعث تحریک قوه شهویه یا غضبیه میشود. و چشم را محافظت نماید از دیدن آنچه غضب یا شهوت را به هیجان میآورد. و گوش را نگاهدارد از شنیدن آنها و دل را ضبط کند از تصّور و تخّیل آنها، و بیشتر سعی در محافظت دل نماید.
فریب نفس خود را نخورد، و اعمال و افعال خود را حمل بر صحت نکند، و در طلب عیوب خود استقصا و سعی نماید، و به نظر دقیق در تجسّس خفایای معایب خود برآید، و چون به چیزی از آنها برخورد، در ازاله آنها سعی کند.(1)
ما ده عدد از عوامل موفقیتآمیز و سعادتآفرینِ معنویت زن و شوهر را در خانواده بیان کردهایم که از نظرتان گذشت، ولی علل و عوامل دیگری نیز وجود دارند که شما میتوانید با مراجعه به کتابهای مذهبی از آنها آگاهی یافته و در زندگی برتر و نمونهی خویش از آنها استعانت و یاری جوئید.
1) همان منبع، ص 44-46، با تلخیص.
انسانها به همدیگر محتاج هستند. و زن و شوهر هم از این قاعده مستثنی نیستند. و باید با فامیل و بستگان خویش ارتباط داشته باشند. علاوه بر صله ارحام، از تجربه و راهنماییهای دو فامیل که سردی و گرمی روزگار را چشیدهاند، بهرهمند شوند.
معاشرت و روابط با بستگان باید با حفظ احترام و رعایت حدود الهی باشد و حریمها حفظ شود و همسران باید مقام و منزلت و شخصیت افراد را مدنظر داشته باشند.(1)
امام علی علیه السلام درباره حشر و نشر با خویشان به فرزندش، امام حسن علیه السلام سفارش میکند:
«پسرم خویشاوندانت را گرامی دار که آنان چون بال تواند که بدان پرواز میکنی و ریشه تواند که به وسیله آن زندگی میکنی و دست تواند که به وسیله آن کمک میگیری.»(2)
در خانوادهی متعادل، به لحاظ اینکه «هیچ فردی و حتی موجودی را دستکم نمیگیرند و دید کرامتی و ارزشی نسبت به همهی انسانها دارند»، لذا زمانی که فرزندشان - در زمان مناسب -
ازدواج میکند، احساس و نگرش آنان این است که به تعداد فرزندان خود، یک فرد دیگر افزوده شده است.
در خانوادهی غیرمتعادل، عروس و داماد خود را به عنوان فرد نامحرم، غریبه و رقیب فرزند خود (و نه شریک او) میپندارند و لذا همیشه توصیههای غیر انسانی به فرزند خود دارند. برای مثال:
«از همین روز اوّل زندگیات، حواست را کاملا جمع کن!»
«مبادا همهی مسایل خود را با او در میان گذاری!»
«از همین الآن (شروع زندگی) حساب جداگانهای داشته باش!»
«مبادا او بفهمد که تو چقدر حقوق میگیری!»
«هر وقت مسألهای در زندگیات پیش آمد، سریع به ما خبر بده!»
«مراقب باش!…» (مثل این که فرزندش قرار است وارد جنگ و «مینگذاری» شود.)
در این محور، سؤالات زیر جای تأمل و دقت دارد.
آیا دید و نگرشم نسبت به عروس و یا دامادم مانند فرزندم بوده است؟
آیا به عروس و دامادم احترام گذاشتهام؟
آیا ارادت قلبیام را به ایشان بروز دادهام؟
آیا از ایشان تشکر و قدردانی کردهام؟
آیا برای ایشان هدیهای خریدهام؟
آیا با ایشان گپ و گفت (حضوری، تلفنی و…) داشتهام؟
آیا ایشان را دعوت کردهام؟
آیا به دیدار ایشان رفتهام؟
آیا در جلوی یک جمع امتیازات ایشان را گفتهام؟
آیا ایشان را شاد کردهام؟
آیا در شرایطی که فرزندم در مورد رفتار همسرش مطلبی را مطرح کرده است، از ایشان دفاع و پشتیبانی کردهام؟
آیا با یکدیگر گردش و یا مسافرت رفتهایم؟
آیا چنان جو و بستری ایجاد کردهام که عروس یا داماد به راحتی مسایل و مشکلات خود را با من در میان گذاشته و مرا مورد شور و مشورت خود قرار دهند؟
آیا در هنگام بروز اختلاف بین آنان عادلانه و منصفانه بین ایشان داوری کردهام؟(1)
دامادِ فهیم، همیشه پدر همسرش را مثل پدر خویش میداند. او برای تربیت و تحصیل دخترش رنج و زحمات فراوانی را متحمّل شده و ثمرهی تلاش و کوشش چندین ساله را در اختیار شما گذاشته است و شما وظیفه دارید پدر زن را با دیدهی احترام بنگرید.
داماد صالح و مؤمن، پس از ازدواج رابطهی عاطفی را با پدر و مادرزنش ادامه داده و همسرش را به این امر تشویق و ترغیب مینماید.
پدر زن باید بداند، دختری که یک زمان زحمت مخارج و نگهداری او بر عهدهی آنها بود. الآن داماد این مسئولیت خطیر را به عهده دارد. و علاوه بر آن زحمت، صیانت و حفظ عفّت هم به عهده داماد است.(2)
امام صادق علیه السلام فرمود: علیبنالحسین علیه السلام چنین بود که هرگاه شوهر دختر یا شوهر خواهرش نزد او میآمد، عبایش را پهن میکرد و او را بر آن مینشانید. سپس فرمود: «مرحبا به کسی که زحمت را برداشت و عورت را حفظ کرد.»(1)
اعتماد و محبت داماد به مادر زن، در سعادت و خوشبختی زندگی مشترک بسیار مفید است. بنابراین او در همهی ابعاد و زمینهها، روابط گرم و صمیمی با مادر زن خود دارد.
در مقابل مادر زن هم اظهار محبت و علاقه نسبت به داماد میکند، و در امورات زندگی به عنوان فردی دلسوز و خیرخواه، او را راهنمایی میکند.(2)
مادر شوهر موفّق همواره با پندار رفتار عاقلانه و خردمندانهی خود زمینهی دوستی، مودت و محبت میان پسر خود و عروس خانم را بیشتر میکند و با محبتی که به عروسش ابراز مینماید کانون وجود او را سرشار از آرامش میسازد.
او را به عنوان رقیب کشمکشهای عاطفی و خواستههای روانی خود نمیبیند.
آنها میدانند راحتی خیال و سلامت روان پسرشان در گرو نشاط درون، نگرش مثبت و انگیزهی غنی حیاتی عروسشان استوار است، از
اینرو حمایتهای فکری، عاطفی و احترام عملی به استقلال فکری و سلیقههای شخصی عروس خانم، برنامهی اصلی آنان است.
به جای کلام گلهآمیز، انتقاد و سخنان تحقیرآمیز، با کلام تأیید و تشویق، از وی حمایت میکنند.
سعی میکنند مستعدترین بستر را برای تکوین مطلوب شخصیت فردی و اجتماعی عروس و داماد فراهم آورند.
عروس خانم را صمیمیترین یار و باوفاترین فرزند برای خود میدانند.(1)
عروس خانم؛ همیشه زندگی همان چیزی است که ذهنمان آن را میسازد. و اکنون با مردی زیر یک سقف به زندگی ادامه میدهی که پرورش یافته در دامان مادر خویش است. مادری که سالهای متوالی برای او زحمت کشیده و با هزاران مشکل او را بزرگ کرده و در اختیار شما قرار داده است.
شیوه خداپسندانه این است که اگر شوهرت به دیدار مادر، پدر و بستگانش نمیرود، او را تشویق به این کار کنید.
اگر پدر و مادر همسر به مسافرت رفتند برای آنها هدیه تهیه کنید و به دیدارشان بروید، زیرا هدیه، محبّت را زیاد میکند.
همسر فهیم و عاقل همیشه درصدد ارتباط گرم با بستگان شوهر مخصوصاً با مادر شوهر خود است.
مولای عارفان امیرمومنان علی علیه السلام میفرماید:
1) ملک محمودی، امیر، راهنمای خانواده، نشر: منشور وحی، چاپ: چهل و پنجم، ص 258و259، با تلخیص و تصرف.
«انسان هیچگاه از خویشان بینیاز نمیشود، ولو مال و اولاد هم داشته باشد. به ملاطفت و احترام آنها احتیاج دارد. آنها هستند که با دست و زبان از او حمایت میکنند.»
خویشاوندان و اقارب بهتر از او دفاع میکنند. در مواقع گرفتاری زودتر از دیگران به یاریش میشتابند. هر کس از خویشاوندانش دست بکشد یک دست از آنها برداشته لیکن دستهای زیادی را از دست خواهد داد.(1)
آقا دامادهای فهیم و آگاه، بیشترین مسئوولیّت را در تألیف قلوب، تنظیم حسن روابط، تعمیم نیکیها و مهربانیها و تقویت پایههای استوار کانون پرنشاط خانواده بر عهده دارند.
داماد، با بلندنظری و حسن تدبیر خود میتواند زدایندهی آفتهای فکری و آسیبهای رفتاری خانواده باشد.
دامادِ مهربان، پس از ازدواج رابطهی عاطفی خود را با پدر، مادر، پدر زن و مادر زن بیشتر میکند و همواره میکوشد محبت خود و همسرش را به طور مستقیم و غیرمستقیم نثار آنان کند.
داماد خردمند هرگز کوتاهی و غفلتهای احتمالی همسر جوانش را به مادر خویش انتقال نمیدهد بلکه همیشه از مهر، محبت، گرمی و صمیمیت بین خود و همسر سخن میگوید.
داماد فهیم هرگز اجازه نمیدهد که فرصتی فراهم شود تا جمعی زبان به غیبت گشوده، شخصیت همسر و خانوادهی ایشان را مورد نقادی و تحقیر قرار دهند.
داماد آگاه همواره تلاش میکند دلهای والدین خود و والدین همسر خود را نسبت به همدیگر نزدیک سازد. و رابطهی صمیمی بین خود و همسر را حفظ کرده و همدیگر را تشویق و ترغیب به دیدار محبتآمیز والدین دو طرف مینمایند.(1)
جان مایه و اساس روابط عاطفی خویشاوندی و استمرار آن به طور اجمالی عبارتند از:
پیوندهای ساده و بیتکلف، روابط صمیمانه و صادقانه و ارتباطات سالم و سازنده که در بستری از محبت و صفا، صداقت و درستی، گذشت و ایثار و صبوری، قناعت و سادهزیستی و احسان صورت پذیرند که علاوه بر استمرار روابط سالم دارای آثار و برکات ارزشمند عاطفی، شناختی و اجتماعی بوده و موجب سلامت روان شادابی و طراوت درون، افزایش طول عمر انسان و… میشوند.(2)
یقیناً همهی جوانانی که پیمان مقدس زناشویی را امضاء میکنند، از همان آغاز توجه دارند که دیر یا زود به عنوان پرافتخار مادری و پدری سرفراز میشوند.
در حقیقت، در عمق عشق به همسر، عشق به فرزند نهفته است و دو انسانی که برای تشکیل کانون گرم خانواده، یکدیگر را جذب میکنند موجود سومی میجویند که مظهر آمیزش جسم و روح آنهاست و آنچنان به آنها یگانگی و هماهنگی میبخشد که به شادیاش هر دو شاد و به اندوهش هر دو اندوهگینند و به طراوتش نشاط پیدا میکند و به رنگ پریدهاش هر دو افسرده میشوند. آنها در ضمیر و باطنشان خواهان این هستند که برای فرزندان خود بهترین پدر و مادر باشند و در راه تربیت و ساختن انسانی نمونه و ایدهآل هر چه بیشتر موفق شوند.
اینها آرزوهای آنهاست؛ آرزوهایی مقدس که اگر برآورده نشود، چه تلخیها و دشواریهایی که به دنبال خواهد داشت!
بدیهی است که برآورده شدن آرزوها نیازمند تلاشها و کوششهای آگاهانه است و بنابراین، قبل از هر چیز، والدین باید خود را برای رسیدن به ایدهها و آرزوها آمادگی بخشند و در این
رابطه، هر چه در توان دارند، به کار اندازند. اینجاست که مسألهی خودسازی مطرح میشود.(1)
والدین باید با خودسازی خود حقوق فرزندان را به خوبی ادا کرده و وظایف خود را در قبال آنان به بهترین وجه انجام دهند.
امام سجاد علیه السلام میفرمایند:
حق فرزند این است که بدانی بخشی از وجود توست و در دنیا با هر خیر و شرّی که دارد به تو منسوب است. تو در حسن تربیت، و راهنمایی او به سوی خدا و کمک به او در اطاعت از خداوند مسئولی.پس در مورد او چنان عمل نما که خود را در مقابل نیکی به او صاحب اجر (و پاداش) و در مقابل بدی نسبت به او مستوجب کیفر بدانی.(2)
اما قبل از آنکه وظایف پدر و مادر را شرح دهیم به یک نکته اشاره کرده، و در این راستا فرزندان را به دوگونه متمایز میکنیم:
الف) فرزند صالح
ب) فرزند ناصالح
فرزندی است که تحت تربیت صحیح پدر و مادر قرار گرفته و ادب آموخته است. او با آموختن علم و آگاهی به مدارج علمی رسیده و در ابعاد آموزش و پرورش موفقیتهایی کسب کرده است.
اعمال او براساس عقل و اندیشه است و با تشخیص عالی به کارهای خردمندانه میپردازد. فرزند خلف و شایسته است، زیرا اعمال او براساس ایمان به خدا و عالم آخرت و عمل صالح پیریزی شده است. چنین فرزند صالحی باقیات الصالحات پدر و مادر است، و پدر و مادر در فضیلت و ثواب اعمال پسندیده و نیکوی وی شریک هستند. و پاداش اعمالش علاوه بر این که برای خود وی منظور میشود برای پدر و مادر نیز نوشته میشود.
چنین فرزندی به واسطهی عدم تربیت صحیح، نیاموختن دانش و آگاهی، محیط آلوده، دوستان ناباب و فرهنگ مبتذل به انحراف کشیده شده و کارهای ناپسند انجام میدهد.
به همین علّت نه تنها باقیات الصالحات پدر و مادر خویش نیست بلکه او و والدین در جهان آخرت مورد مؤاخذه قرار گرفته، و معذّب خواهند بود. زیرا والدین و فرزند آنان در عمل به تعهد و مسئولیت خویش کوتاهی نموده و مقصّر بودهاند.
بحث ما دربارهی وظایف پدر و مادر در قبال فرزند است تا اینکه فرزندی صالح و شایسته بشود. این بحث مقدمات و اصولی دارد، بنابراین ابتدا به مقدّمات و سپس به اصول آن میپردازیم:
یکی از نیازهای طبیعی و فیزیولوژیکی آدمی، نیازهای جنسی است، تأمین این نیاز در بقای آدمی و نسل او مؤثر است و عدم تأمین آن در بروز یک سلسله مشکلات روحی و روانی دخالت دارد. در همین راستا، یکی از اهداف ازدواج بچهدار شدن و تربیت شایسته است. بنابراین قبل از هر چیز سؤالات زیر جای تأمل و دقت دارد:
آیا نیازهای جنسی یکدیگر را به عنوان یکی از نیازهای زندگی درک و تأمین کردهایم؟
آیا به این نکته توجه کردهایم که «ریشهی برخی از اختلافات خانوادگی در عدم تأمین نیازهای جنسی است.»
آیا «فرزنددار شدن» را یکی از اهداف ازدواج دانستهام؟
آیا به این موضوع فکر کردهام که فرزنددار شدن میتواند در تثبیت نظام خانوادگی کمک کند؟
آیا به این موضوع توجه کردهایم که فرزنددار شدن در نشاطبخشی و فرحبخشی کانون خانواده مؤثر است؟
1) نقیه، مجید، ظرافتهای خانوادگی، نشر: مداد سفید، چاپ اول، ص 85و86.
آیا با همسرم آرزوی داشتن فرزندی را داشتهایم؟
آیا برای فرزندار شدن هماندیشی و گفتگو کردهایم؟
آیا به نقش وراثت در تربیت فرزند توجه کردهایم؟
آیا به نقش مادر در زمان بارداری دقت کردهایم؟
آیا به عنوان یک پدر، به نقش حمایتگری و پشتیبانی خود در دوران بارداری همسرم توجه کردهام؟
آیا به آثار و نتایج تغذیه، خواب، تفکر، مطالعه، عبادت و آرامش همسرم در زمان بارداری توجه کردهام؟
آیا به نقش محیط پس از تولد - به ویژه محیط خانواده - در تربیت فرزند دقت کردهام.
ما باید در آن موقع به خدا توجه داشته باشیم، لذا دستور داده شده نماز بخوانید و بعد از آن دعا کنید که پروردگار عالم نسل شما را مبارک کند. در هنگام انعقاد نطفه «بِسمِ اللهالرَحْمنِ الرَّحیم» بگویید.
در روایات میخوانیم که اگر بِسْمِ اللهِ الرَحْمنِ الرَّحیم گفته نشود، شیطان شریک نطفه میشود. و کسی که شیطان در انعقاد نطفهاش شریک شود رستگاریش مشکل است. چنانچه ولد الزنا، ولد حیض و لقمه حرام نیز میتوانند رستگار شوند، اما رستگاریشان مشکل است.
مانند اینکه، در روایات میخوانیم که حجّاجبنیوسف ثقفی به همین علت شریک شیطان است.
و در بعضی از روایات نیز میخوانیم که برخی از اشقیاء، ولدحیض هستند. زیرا همه میدانید که با زن در حال عادت زنانگی همبستر شدن حرام است و کفّاره هم دارد.(1)
غذای حرام در شقاوت اولاد تأثیر عجیبی دارد و غذای حلال نیز آثار فراوانی روی بچه دارد.
همه میدانید که بنا شد نور زهرا علیها السلام به حضرت خدیجه علیها السلام منتقل شود، لذا دستور داده شد که حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم از مردم کناره گیرد. پیامبر از مردم منعزل گشت و چهل شبانهروز به کوه حرا رفت. از آن طرف نیز به حضرت خدیجه کبری هم دستور داده شد که از مردم منعزل گردد و در خانه به عبادت بپردازد و کسی را به خانه راه ندهد، پس از چهل شبانهروز جبرئیل به پیامبر گفت: به خانه برو.
پیامبر درِ خانه را به صدا درآورد.
خدیجه علیها السلام گفت: چه کسی در میزند؟ دری که هیچکس جز رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم حق کوبیدنش را ندارد.
پیامبر فرمودند: من هستم.
1) مظاهری، حسین، تربیت فرزند از نظر اسلام، نشر: بینالملل، چاپ دوازدهم، ص 39، با تصرف.
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم وارد منزل شد.
در این هنگام جبرئیل غذای بهشتی آورد و دستور داد احدی جز رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم و خدیجه علیها السلام از آن نخورد، و بعد دستور داده شد که نور زهرا علیها السلام به خدیجه علیها السلام منتقل شود.
خدیجه علیها السلام میگوید: پیامبر از رختخواب من بیرون رفت و من نور حضرت زهرا علیها السلام را در خود احساس کردم.
از این روایت تاریخی استفاده میکنیم که غذای حلال و حرام تأثیر فوقالعادهای دارد.
اگر غذای حرام بخورید، بچه بعد از به دنیا آمدن، بیچاره میشود. اگر غذای شبههناک باشد، خطرناک است. البته شبههی غذا را با گفتن بسمالله و دعا و راز و نیاز میتوانید رفع کنید، اما غذای حرام را نمیتوانید.
وای بر آن بچهای که از غذای حرام نطفهی او منعقد شود. وای بحال بچهای که از پول ربا و یا غش در معامله به وجود بیاید.(1)در احادیث و روایات دربارهی غذای حلال به تفصیل سخن به میان آمده است.
1) همان منبع، ص 43، با تصرف.
زن و شوهر باید در هنگام بچهدار شدن، از گناه برحذر باشند. اگر در آن موقع گناهی مرتکب شوند، روی نطفه تأثیر دارد و لهذا ممکن است گناهِ پدر و مادر مشکلاتی برای بچه به وجود بیاورد و فرزند ناخلف و ناصالح شود.(1)
مادر باید در دوران بارداری مواظب فرزند خویش باشد و از انجام دادن کارهای سخت و طاقت فرسا خودداری ورزد. او باید با پزشک خانواده مشورت نماید و گاهی از اوقات برای چکاب خود و فرزند دلبندش به مطب او برود.
مادر باید با مطالعهی کتابهای طبی گوناگون و روانشناسی و بکار بستن آن در صحنهی زندگی مراقبتهای لازم را انجام دهد. و در صورت کوچکترین درد و ناراحتی نزد پزشک متخصص برود. تا به یاری خدا فرزند سالم خود را به دنیا بیاورد.
1) ر.کتربیت فرزند از نظر اسلام، مظاهری، حسین، نشر: بینالملل، چاپ دوازدهم.
هنگامی که کودک متولد شد باید اذان را در گوش راست و اقامه را در گوشه چپ او بگویید، امام صادق علیه السلام میفرماید:
هنگامی که کودک متولد شد در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگویید.(1)
برای این کار بهتر است به شخصِ روحانی و یا شیخی که متقی و پرهیزکار است مراجعه کنید.
از مسائل مهم حقوق کودکان، مسألهی پذیرش کودک است. کودک به هر وضع و به هر صورتی که هست، باید پدر و مادر پذیرای او باشند، دختر یا پسر، زشت یا زیبا، سالم یا ناقص، زیرا والدین حکم باغبانی را دارند که فرزندانشان میوههای باغ خود آنان است و باید در طریق به ثمر رساندن آنان بکوشند، اینکه بعضیها اگر فرزندشان دختر باشد ناراحت میشوند، صحیح نیست. در روایات به دختر بیشتر بها داده شده تا به پسر، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
خَیْرُ اولادِکُم البَناتْ(2)
«بهترین فرزندان شما، دخترانتان هستند.»
روایت
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: کسی که سه دختر یا سه خواهر داشته باشد، بهشت بر او واجب است. گفتند: ای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم! دو دختر چطور؟ فرمود: همچنین اگر کسی دو دختر داشته باشد. گفتند: یک دختر چطور، ایشان فرمود: حتی اگر یک دختر داشته باشد.(1)
یکی از وظایف پدر و مادر در قبال فرزند انتخاب نام نیکو است. یکی از حقوق فرزند نام نیکویی است که برای او انتخاب میشود، و اگر نام یکی از معصومین علیهم السلام باشد بهتر است.
بهتر است، اگر پسر است نام او را «محمد» و اگر دختر است نام او را «فاطمه» بگذارند.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: حق فرزند بر پدر سه چیز است:
نام نیکو
تعلیم نوشتن
هنگامی که بالغ شد زمینهی ازدواج او را فراهم نماید.
امام رضا علیه السلام از پدرش و از پدرانش علیهم السلام نقل میکند، که پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: قومی برای مشورت دور هم جمع نمیشوند مگر آن که در میان آنها افرادی با اسم احمد و محمد باشند پس این افراد داخل مشورت آن قوم میشوند و برای آنها خیر و خوبی خواهد بود.(2)
امام صادق علیه السلام فرمود: هنگامی که کودکی متّولد شد انجام دادن هفت مورد، سنّت است:
اسم گذاشتن برای او
تراشیدن سرش
در صورت توانا بودن بر اندازهی موهایش طلا یا نقره صدقه دادن
عقیقه دادن
سر گوسفند را با زعفران بپزند.
با ختنه او را پاکیزه نمایند.
به همسایهها از آن عقیقه بدهند.(1)
از امام صادق علیه السلام پرسیده شده، حکمت تراشیدن سر کودک در چیست؟ ایشان فرمودند: پاک نمودن او از موهای داخل رحم(2)
امام صادق علیه السلام در مورد عقیقه فرمود: برای فرزندتان گوسفند قربانی کنید و اگر نشد، هر چه برای قربانی کافی است، در عقیقه نیز کافی میباشد و اگر بزرگتر از آن نبود، برّهای عقیقه کنید.(3)
امام صادق علیه السلام در گفتار دیگری میفرماید:
عقیقه از باب قربانی نیست هر گوسفندی که باشد خوب است غرض گوشت است هر چند فربهتر باشد بهتر است و مشهور میان علماء آن است که سنّت است که عقیقهی پسر نر باشد و عقیقهی دختر ماده باشد، و گمان فقیر این است که از برای هر دو گوسفند نر بهتر است موافق احادیث معتبر بسیار و از برای هر دو گوسفند ماده هم خوب است، و سنّت است که پدر و مادر از گوشت عقیقه نخورند بلکه بهتر آن است که از طعامی که در آن پخته باشند نخورند، و خوردن مادر کراهیتش بیشتر است، و بهتر آن است که عیال پدر و مادر هم که در خانهی ایشان میباشند از آن گوشت و طعام نخورند و سنّت است که بپزند و خام تصدّق نکنند و اقلش آن است که با آب نمک بپزند بلکه محتمل است که این بهتر باشد، و اگر خام تصدّق کنند هم خوب است، و اگر حیوان عقیقه بهم نرسد قیمتش را تصدّق کردن فایده ندارد بلکه باید صبر کنند تا بهم رسد و شرط نیست جماعتی که برای خوردن عقیقه حاضر میشوند فقیر باشند اما صلحا و فقرا را طلبیدن بهتر است.(1)
عقیقه فرزند را از خطرات و بلایا محافظت میکند و او را بیمه مینماید.
1) محدث قمی، حاج شیخ عباس، مفاتیحالجنان، ترجمه الهی قمشهای، نشر: اجود، چاپ اول، ص 1185 و 1186.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
ختنه، سنت مردان است و…(1)
ختنه برای کودکان خواص زیادی دارد و برای صحت، سلامت و بهداشت مفید است.
روایت
اسماعیلبنمسلم سکونی از امام صادق علیه السلام از پدر بزرگوار از پدرانش از علی علیه السلام نقل میکند که فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: فرزندان خود را هفتمین روز تولّد ختنه کنید که پاکتر و پاکیزه است و…(2)
والدین باید فرزندان خویش را به دیدهی احترام بنگرند و به آنان محبت کنند. محبّت باید به اندازه و با میانهروی و اعتدال توأم باشد، زیرا عشق و محبت مفرط و بیش از اندازه برای فرزند زیانبار است.
پدر و مادر نباید فرزندان را از روی بیاحترامی صدا بزنند و نام آنان را سبک کنند. بلکه در تمامی جهات و در گفتار و عمل باید احترام آنان را حفظ نموده و رفتاری محبتآمیز داشته باشند.
اگر فرزند از سوی والدین با عدم محبت روبهرو شود، آثار زیانباری را بر روحیات، رفتار و اعمال او خواهد گذاشت که جبران آن مشکل و یا غیرقابل جبران است.
پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:
فرزندان خود را ببوسید که برای هر بوسه درجهای از بهشت است که بین هر درجه پانصد سال است.(1)
برای کیفیت احترام و محبت به فرزندان و چگونگی آن به کتب روانشناسی کودک و نوجوان مراجعه نمائید. امّا نکتهای که رعایت آن در خانواده بسیار اهمیّت دارد عدالت بین فرزندان است که باید به آن توجه وافر داشته باشیم. زیر عدم عدالت بین آنان به مثابه ظلم تلقی شده و عواقب ناگواری در پی دارد.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«فرزندانتان را گرامی بدارید و خوب تربیت نمایید تا آمرزیده شوید.»(2)
شیر مادر بهترین تغذیه برای کودک است و شوهر باید از مال حلال، غذای حلال برای همسر خویش تهیه نماید، تا بواسطهی آن شیر حلال به کودک داده شود، اگر فرزند از غذای حرام یا شبهناک
بخورد، و لقمه حرام در دسترس او قرار گیرد اثرات نامطلوب و دردناکی در پی دارد. بنابراین شوهر باید تمامی ابعاد زندگی را سنجیده تا مبادا به این عمل دردناک مبتلا شود و لقمهی حرامی بر سر سفرهی خانواده بیاورد.
یکی از وظایف والدین آموزش صحیح و اصولی به فرزندان است، آنها باید کودک خویش را با اصول و عقاید، اخلاقیات و احکام دینی آشنا سازند. احادیث معصومین علیهم السلام را به فرزند خویش بیاموزند، مسائل اخلاقی را بازگو کنند و آنها را از رضیلتهای اخلاقی دور سازند و احکام شرعی و توضیحالمسائل مراجع را به آنها آموزش دهند.
امام صادق علیه السلام فرمود:
«فرزند خوب را تا هفتسالگی آزاد بگذار که مشغول به بازی باشد، هفت سال دیگر او را تربیت کن و هفت سال دیگر او را همراهِ خود داشته باش، اگر خوب تربیت شده باشد که خوب وگرنه خیری در او نیست.»(1)
امام صادق علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل میکند که فرمود:
«پدری که فرزندش را قرآن بیاموزد او را با دو حُلّه از حُلّههای بهشتی میپوشانند که از نور آن حُلّهها چهرههای اهل بهشت نورانی و منّور میگردد.»(2)
علی علیه السلام فرمود:
«بهترین ارثی که پدران و مادران میتوانند به فرزندان خویش بدهند ادب و تربیت صحیح است.»(1)
غرائز مختلف حیوانی در همه انسانها و حتی در کودکان نهفته است که پس از بلوغ، تدریجاً رشد میکند. اگر محیط زندگی کودک سالم و طبیعی و عادی باشد، بلوغ کودک مناسب با رشد و امکانات جسمی او تحّقق میپذیرد، اما اگر شرایط و محیط زندگی مناسب و آرام نباشد، و کودک از نظر جنسی تحریک شود، بلوغ زودرس به سراغش آمده و منحرفش میکند.
در مکتب تربیتی و انسانساز اسلام، احتیاطهای لازم در امور جنسی فرزندان خردسال از طرف رهبران معصوم علیهم السلام مطرح شده است که ما در اینجا به بعضی از آنها اشاره میکنیم:(2)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
وقتی فرزندان شما به سن هفتسالگی رسیدند بستر خوابشان را جدا کنید.(1)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
دختر بچهی شش ساله را پسر بچه نبوسد، و زنها از بوسیدن پسر بچهای که سنش از هفت سال تجاوز کرده است خودداری نمایند.(2)
امام صادق علیه السلام فرمود:
وقتی دختر بچه به سن ششسالگی رسید برای تو شایسته نیست که او را ببوسی.(3)
حضرت علی علیه السلام فرمود:
دست زدنِ مادر به آلت دختر ششساله نوعی زنا است.(4)
تا نطفه منعقد نشده، هم پدر در بهداشت نسل سهیم است و هم مادر؛ اما همین که نطفه منعقد شد، همهی وظایف بهداشتی به مادر منتقل میشود.
اوست که طفل را در رحم با شیرهی جان و در آغوش، با شیرجان و در خانه با دست پخت خویش میپروراند و بهداشت، بستر، لباس، حمام، تغذیه، تنفس و سردی و گرمی محیط زندگی طفل، به عملکرد او بستگی دارد و پدر، تنها تأمین کننده و فراهم آورنده و برآورندهی نیازهای مالی و اقتصادی است و باید خودش را با این شرایط، هماهنگ سازد.
یک لغزش در رعایت مسائل بهداشتی، ممکن است هم به مرگ مادر و هم به مرگ طفل یا یکی از آنها منتهی شود و یا احیاناً به نقص یا بیماری مزمنی در تمام عمر گرفتارش سازد.(1)
حضرت علی علیه السلام میفرماید:
بدانید که فقر، از بلاهاست و سختتر از فقر، بیماری بدن است و سختتر از بیماری بدن، بیماری دل است و تقوا و پرهیزکاری دل، از نشانههای تندرستی است.(2)
عقل و منطق، اقتضا دارد که کودک را به گونهای بپرورانیم و چیزهایی به او یاد دهیم که در بزرگی او را مفید و سودبخش بیفتد.
چیزهایی را که به درد آیندهی طفل نمیخورد، اگر یادش دهیم برایش تضییع عمر و تضییع وقت است. دختری که علی ایّ حال، باید خانهدرای کند، چرا فکر و ذوقش در این زمینه پرورش نیابد و چرا چیزهایی بیاموزد که فردای زندگی او را به کار نیاید؟
زنانی که علاوه بر خانهدرای، باید طبیب یا معلم یا پرستار یا عهدهدار مشاغل دیگر شوند و جامعه هم به وجود آنها نیاز دارد. به اینها باید علاوه بر تبحر لازم در امر خانهدرای، تبحّرهای لازم دیگر هم داده شود، تا بتوانند با یک دست، خانه را اداره کنند و با دست دیگر، آن خدمت لازم را انجام دهند.
اما به هر حال، خانهداری و ابعاد دیگر مدیریت خانواده را نمیشود فدای هیچ شغل و کار و کسب دیگری کرد.
چنان که قبلاً بیان کردیم، عادت موهبتی الهی است، که نه تنها نباید از آن سوء استفاده گردد، بلکه باید از آن نهایت بهرهبرداری بشود. بنابراین فرزندان خود را بدین وسیله با آداب نیکو و تربیت سودمند پرورش دهیم، و از عادات زیانبار و ناپسند بازداریم.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم مردی را دید که دو فرزند داشت، یکی را میبوسید ولی آن دیگری را نمیبوسید. ایشان فرمود: چرا بین آنها به عدالت رفتار نمیکنی؟(1)
1) طبرسی، رضیالدین، مکارم الاخلاق، ترجمه: لطیف راشدی، نشر: صیح پیروزی، چاپ اول، ص 416.
اولین چیزی که یک بچه مسلمان، به عنوان فریضهی دینی انجام میدهد، نماز است. زیرا بهتر است از سنین هفت سالگی به نماز بایستد و آخرین چیزی که یک مسلمان، حتی در حال احتضار و در آستان سکرات موت باید انجام دهد، نماز است.
پس جا دارد که لقمان، از میان فرایض دینی تنها روی نماز تکیه کند و بگوید:
یا بُنَیَّ أَقمِ الصَّلاة(1)
«پسرم، نماز را به پای دار.»
به یک طفل نوخاستهی نورسته، بهتر از این چه میشود گفت؟ آیا برای تشویق طفل به انجام فرایض و اعمال دینی، جز این است که باید از نماز آغاز کرد؟
وانگهی، مگر ممکن است که کسی حقیقتاً اهل نماز باشد و در عین حال، به فرایض دینی دیگر، اهمیّت ندهد یا کماهمیت بدهد؟
قرآن میگوید:
إِنَّ الصَّلاة تَنْهَی عَنِ الفَحْشَاءِ و المُنْکَرِ(2)
«نماز از زشتی و منکر نهی میکند.»
و اگر نماز بنده، جلوهی بندگی و ترنم شیفتگی و دلباختگی او باشد، همه چیز را به دنبال میکشد و اگر نباشد، هیچ و پوچ است.
خانوادههای متدین، سعی میکنند که فرزندشان را نمازخوان و مقید به نماز و همهی آداب و شرایطی که در کمال نماز مؤثر است، بارآورند.(1)
هنگامی که پدر و مادر طبق روحیههای فرزندان خویش رفتار مینمایند نباید در مهر و محبت و همچنین در سرزنش و تنبیه افراط کنند بلکه هر دوی آنها باید با اعتدال باشد.
برای تأدیب در زمان و مکان مناسب، شاید بتوان فرزند را به علت انجام دادن کارهای نکوهیده و اشتباه مورد ملامت قرار داد، ولی هرگز نباید این عمل بیش از حد و طاقتفرسا باشد.
کودکان بیش از جوانان و بزرگسالان تلقینپذیرند و تلقینات مثبت و مفید برای رشد شخصیت آنان مؤثر است، بنابراین پدر و مادر از تلقینات مثبت، سازنده و ارزنده برای رشد آنان کمال استفاده را بنمایند.
1) دکتر بهشتی، احمد، مسائل و مشکلات زناشویی، نشر: بینالملل، چاپ پنجم، ص 121-123.
مراقبت در ابعاد و زمینههای گوناگون زندگی کودک مخصوصاً حالات روحی و اخلاقی وی با دقت و توجّه به او صورت گیرد. اگر این عمل از روی آگاهی و مطالعهی بیشتر انجام گیرد، نتایج بهتری در پی دارد.
از بروز اختلاف و نزاع بین کودکان جلوگیری نمائیم. البته این عمل باید به سبکهای گوناگون صورت گیرد. آنان را در هر شرایطی و در هر موقعیت با صلح و دوستی خو دهیم. این عمل به آرامش و آسودگی خاطر هر چه بیشتر آنان کمک قابلتوجهی مینماید. پدر و مادر نیز در معرض دید فرزندان و محیط زندگی آنان از بروز اختلاف و نزاع جداً خودداری نمایند زیرا عواقب غیرمنتظرهای دارد.
به علت الگوپذیری فرزندان باید با اعمال پسندیده و نیکوی خود الگوی آنان باشیم، این عمل خردمندانه نتایج بسیار مطلوبی در پی دارد. از هم اکنون شروع کنیم و سرمشق مناسبی برای آنان باشیم.
پدر و مادرِ نمونه گاهی اوقات با فرزندان خود بازی میکنند، زیرا آنها به قدری با هم به توافق و همکاری تن در دادهاند که هرگز احساس جدایی نمیکنند و پدر و مادر را دوستی مشفق و مهربان میدانند و به همین علت به سخنان آنان گوش فرا میدهند و به آن جامهی عمل میپوشانند.
آینده فرزند را نباید از نظر دور داشت، لازم است و باید فرزندان را برای به دوش کشیدن مسئولیت سنگین زندگی آبرومندانه پرورش داد. و حتیالمقدور از ثروت خود برای آنان به ارث گذاشت تا پشتوانهی زندگی آنان باشد.
از اینرو، تهیهی تدریجی وسایل زندگی فرزندان به عنوان جهیزیه، مشمول قانون مالیات اسلامی نیست و خمس ندارد.(1)
والدین در تأمین نیازمندیهای زندگی، از هیچ کوششی نباید دریغ کنند در ذیل به دو مورد آنها اشاره میشود:
1) شفیعی مازندرانی، سید محمد، اخلاق خانوادگی از دیدگاه پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم، نشر: دفتر نشر معارف، چاپ دوم، ص 126.
امیرمؤمنان علی علیه السلام باری را به منزل میبرد. دیگران میگفتند: اجازه بده تا ما آن را به منزل شما برسانیم.
امام علیه السلام فرمود: مسئول خانواده، به حمل آن سزاوارتر است.(1)
در سیرهی امیرمؤمنان علی علیه السلام آمده است. امیرمؤمنان علیه السلام در منزل هیزم و آب فراهم میکرد و خانه را جارو مینمود و حضرت فاطمه علیها السلام مشغول آسیاب کردن، خمیر کردن و پختن نان میشد.(2)
باید کودکی را که به هفت سال سوّم عمر خود قدم نهاده است و به او نوجوان میگویند، به کار گماشت، تا روحیه و توانایی بدنی او برای زندگی و مهارتهای لازم آماده شود. کارآموزی، مسئلهای مهم در تعلیم و تربیت فرزندان است.
باید تلاش کرد تا فرزند ضمن آنکه از عواطف و محبت والدین برخودار میشود، طفیلی بار نیاید، بلکه مسئولیت در زندگی را لمس کند و به تلاش در محدودهی توان خویش بپردازد. افلاطون گفته است:
کوروش و داریوش از بزرگترین شاهان مردمی بودهاند؛ چون با مردم زیسته و با سختی در زندگی هم آغوش بودند. آنان هنگامی که به ریاست رسیدند، تاریخساز و حکومتمدار شدند، ولی فرزندان آنها
چون نازپرورده و به دست حرمسرا سپرده شدند، نه تنها همچون آنان از آب درنیامدند، بلکه خاندان خود را به سقوط کشاندند.(1)
از مسائل مهم هفت سال سوّم، اقدام برای ازدواج فرزند، در صورت لزوم است. این مسئله در اسلام یکی از حقوق الهی به شمار میآید.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
زَوِجّوا اَبْناءکم وَ بَناتکم(2)
«پسرانتان را همسر و دخترانتان را شوهر بدهید.»
البته نباید از نظر دور داشت که در این جهت میان دختر و پسر فرقی نیست؛ بنابراین در رهنمودی از امام صادق علیه السلام آمده است. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دربارهی حقوق دختران بر پدر فرمود: در ازدواج دختر باید تعجیل کرد.(3)
میشل سروانتس میگوید:
مادر برای فرزند با چشمش گریه میکند و پدر با قلبش(1)
«در ناحیهی بشری پس از ائمهی اطهار، والدین بالاترین مقام و درجهی معنوی را دارند، تا جایی که در قرآن، پس از موضوع توحید، چهار نوبت نیکی به والدین (وَ بِالوالِدّینِ احساناً) سفارش شده است.
در خانوادهی متعادل، هم برای والدین خود و هم برای والدین همسر، احترام ویژهای قائل هستند. طرفین، سر زدن به والدین همسر را توصیه و ترغیب میکنند، آنان را با لفظ پدر یا مادر میخوانند و پدر و مادر همسر را، پدر و مادر خود تلقی میکنند.
در این راستا، سؤالات زیر جای تأمل دارد:
آخرین باری که:
با والدینم تماس داشتهام،
به دیدار ایشان رفتهام (ایشان را دیدهام)
روبروی والدینم نشستهام،
1) شاملویی، حبیباله، بزرگان چه گفتهاند؟، نشر: امید فردا، چاپ دوم، ص 81.
به ایشان نگاه کردهام،
به ایشان لبخند زدهام،
با ایشان گپ و گفت داشتهام،
دست ایشان را بوسیدهام،
در مقابل ایشان دو زانو یا چهار زانو نشستهام (پایم را جلوی ایشان دراز نکردهام)،
در هنگام حرکت با ایشان، از آنان جلو نیفتادهام،
برای ایشان هدیهای خریدهام،
با رفتارم ایشان را شاد کردهام،
برای ایشان کاری کردهام (اقدامی داشتهام)، کی بوده است؟»(1)
فرزندان باید در هر حال و در هر شرایطی که از نظر موقعیتهای اجتماعی و علمی هستند به آنها احترام بگذارند، هر چند پدر و مادر از لحاظ عقیده و مکتب برخلاف عقیدهی فرزند، عقیده داشته باشند. بیچاره و بدبخت کسی است که در انجام وظایف نسبت به پدر و مادر کوتاهی نموده و یا مغضوب آنها قرار گیرد، زیرا فرزندی که پدر و مادرش از او راضی نباشند و به اصطلاح عاقّ والدین باشد،
1) نقیه، مجید، ظرافتهای خانوادگی، نشر: مداد سفید، چاپ اول، ص 98و99.
از رحمت خدا به دور بوده و اهل آتش و عذاب خواهد بود و حتی مشمول شفاعت شُفعا قرار نمیگیرد.(1)
فرزندان در مقابل والدین خود وظایف و مسئولیتهای مختلفی دارند که مهمترین آنها بشرح زیر است:
احسان و نیکی به والدین از اهمیّت خاصی برخوردار است زیرا در قرآن کریم بعد از پرستش خداوند بزرگ احسان و نیکی به والدین مطرح شده است:
…لا تعبُدُونَ ءِالَّا اللهَ وَ بِالوالِدَیْنِ إِحْساناً…(2)
«جز خداوند یگانه را پرستش نکنید، و به پدر و مادر
نیکی کنید…»
از آیهی فوق و آیات دیگری که در این زمینه بیان شده است، در مییابیم که احسان به پدر و مادر واجب و ضروری است، حتی اگر آنان کافر باشند. زیرا در کلمه والدین (در آیه بالا) از قید مؤمن بودن آنان استفاده نشده است و والدین کلمهی عام است که پدر و مادر مؤمن و کافر را شامل میشود.
امام صادق علیه السلام میفرمایند:
«سه چیز است که همیشه باید آنها را انجام داد: یکی از آنها نیکی به پدر و مادر است، چه نیکوکار باشند و چه بدکار.»(1)
خداوند متعال در قرآن کریم میفرمایند:
«پروردگارت فرمان داده، جز او را نپرستید، و به پدر و مادر نیکی کنید. هرگاه یکی از آن دو، یا هر دو آنها، نزد تو به سنّ پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها روا مدار؛ و بر آنها فریاد مزن، و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو. و بالهای تواضع خویش را از محبّت و لطف، در برابر آنان فرود آر، و بگو: پروردگارا! همانگونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده.»(3)
در این دو آیه خداوند رحمان و رحیم، لزوم نهایت احترام و تکریم والدین را در قالب چهار «امر» و دو «نهی» یادآور شده است که عبارتند از:
نگفتن کمترین سخن اهانتآمیز به آنها در طول حیاتشان، خصوصاً در سنّ پیری آنها.
بر سر آنها فریاد نزدن.
با آنها کریمانه و بزرگوارانه و با محبّت سخن گفتن.
نهایت فروتنی در برابر آنها
طلب رحمت الهی برای آنها
امام رضا علیه السلام میفرمایند:
«خدای عزّوجلّ، فرمان به سپاسگزاری از خود و پدر و مادر را داده است. پس هر کس از پدر و مادرش تشکر و سپاسگزاری نکند، شکر خدا را به جا نیاورده است.»(1)
بنابراین هیچکس بعد از خداوند متعال که همهی نعمتها از اوست، به انسان مانند والدین خدمت نکرده است. از این رو شکر آنها و نیز احسان به آنها لازم است.(2)
خداوند متعال در قرآنکریم میفرمایند:
«ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل میکند و با ناراحتی بر زمین میگذارد، و دوران حمل و از شیر باز گرفتنش سیماه است…»(1)
این آیه دلالت دارد بر این که حق مادر بزرگتر از حق پدر بر انسان است. زیرا در آغاز مسألهی احسان به پدر و مادر را بیان نمود، سپس مادر را جداگانه ذکر کرد که فرزند را با مشقت و رنج حمل و وضع میکند، و این دلالت بر عظمت حق مادر میکند.(2)
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
«نگاه کردن به چهرهی پدر و مادر عبادت است.»(3)
و امام علی علیه السلام در همین رابطه میفرمایند:
«بوسه بر پدر و مادر عبادت است.»(4)
مردی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم سوال کرد، حق پدر بر فرزندش چیست؟ حضرت فرمودند: «پدرش را با اسم صدا نزند و جلو او راه نرود و قبل از او ننشیند و باعث دشنام او نشود.(5)
1) سوره احقاف، آیه 15.
2) ملک محمودی، امیر، راهنمای خانواده، ص 238، به نقل از هزار و یک نکته از قرآن کریم، اکبر دهقان، ص 437، برگرفته از تفسیر کبیر، ج28، ص 14.
3) همان منبع، ص 242، برگرفته از مستدرک الوسایل، ج15، ص 204.
4) همان منبع، ص 243، برگرفته از مکارم الاخلاق، ص 220.
5) همان منبع، برگرفته از وسایل الشیعه، ج 15، ص 220.
حضرت علی علیه السلام میفرمایند:
«به احترام پدر و معلمت از جای برخیز، اگر چه پادشاه باشی.»(1)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
«آیا میدانید چه بخششی در راه خدا برتر است؟ عرض کردند: خدا و رسولش داناترند. حضرت فرمود: بخشش فرزند به پدر و مادر.»(2)
حقوق والدین بطور فهرستوار(3)
در بررسیهایی که از آیات و روایات به عمل آمده حقوقی برای پدر و مادر معین کردهاند که فرزند باید بعنوان وظیفه به آنها عمل نماید، آن حقوق به طور فهرستوار عبارتند از:(4)
اطاعت از والدین جز در آنجا که مسألهی گناه و دعوت به نافرمانی از خدا باشد لازم است.
نیکی و احسان به والدین و مددرسانی به آنان بویژه آنگاه که درخواستی کرده باشند امری ضروری و لازم است.
رعایت اخلاق خوش و برخورد مناسب با والدین در همه حالات و شرایط، لازم است.
دعا برای والدین و درخواست رحمت و عنایت از خدای بزرگ برای آنان امری حتمی است.
تواضع و فروتنی در برابر آنان به گونهای که به تعبیر قرآن کریم، بال و پر خود را برای آنان بگستراند.
خودداری از اهانت به آنان حتّی با گفتن کلمهای چون «اُف» یا کمتر از آن.
باید مراقب باشد که نگاهها، با رأفت و رحمت بوده و از نگاه تند و خشمگینانه به آنان جداً پرهیز نماید.
باید مراقب باشد که صدایش را بلندتر از صدای آنان نکند و در پیشاپیش آنان قدم نزند و در جلسات، پیش روی آنان ننشیند.
احترام و کمکرسانی به والدین لازم است هر چند که آنان مخالف، فاجر و کافر باشند.
احترام به مادر بیش از احترام به پدر لازم و واجب است.
احترام و اعانت به آنان برتر و بهتر از نماز، روزه، حج و جهاد در راه خدا است.
رضایت پدر و مادر باعث گشوده شدن درهای بهشت دنیا و آخرت به سوی فرزند است.
نظر محبتآمیز به والدین برای فرزند عبادت است.
نگاه تند و خشمگینانه نسبت به آنان، باعث عدم پذیرش نماز فرزند است.
فرقی در وجوب نیکی به والدین و دعای خیر برای آنان در حیات و مماتشان نیست، یعنی فرزند وظیفه دارد همیشه از درگاه پروردگار برای ایشان دعا و استغفار نماید.
از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم سؤال شد، آیا پس از مرگ والدین، چیزی از حقوق آنها باقی است یا نه؟ حضرت فرمودند: «بلی، نماز و استغفار و دعا برای ایشان وگرامی داشتن دوستان آنها و…»(1)
و نیز فرمود:
«سرور نیکان در روز قیامت مردی است که بعد از مرگِ پدر و مادرش به آنان نیکی کرده باشد.»(2)
حقوق والدین پس از مرگشان آن است که:
به آنچه وصیت نمودهاند، فرزند عمل کند.
آنها را تا آخر عمرش نباید فراموش نماید، برایشان طلب رحمت و مغفرت کند و به نیابت از آنها صدقه بدهد و اعمال مستحبی را به قصد ایشان انجام دهد و تا میتواند برایشان خیرات بفرستد و…(1)
امام باقر علیه السلام میفرمایند:
یک وقت هست که بنده در زمان حیات پدر و مادر خود نسبت به آنان نیکوکار است، اما وقتی میمیرند، نه بدهی آنان را میپردازد و نه برایشان طلب آمرزش میکند، در این صورت خداوند او را نافرمان قلمداد میکند و یک وقت هم هست که بنده در زمان حیات پدر و مادر خود، ناخلف و نافرمان است و به آنان نیکی نمیکند، امّا وقتی مُردند بدهیهای آنها را میپردازد و برای ایشان آمرزش میطلبد. لذا خداوند (عزوجل) او را نیکوکار مینویسد.(2)
«لامنه» میگوید:
درسهایی که بر زانوی مادر آموخته، آموزشهایی که پدر داده، همراه با داستانهای شیرینی که در کنار بخاری به گوش خورده، یادگاریهای شیرینی است که هرگز کاملاً از یاد نمیرود.(3)
رعایت اخلاق حسنه با والدین، در فرهنگ اسلامی جلوههای خاص و آثار حیات بخشی دارد که به برخی از مهمترین آنها اشاره میشود:
اهمیت دادن به رضایت والدین یکی از جلوههای ارزنده اخلاق انسانی است و آدمی را در پیشگاه خدا محبوب و آبرومند میسازد. رسول اعظم صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید:
رِضَا الرَّبِّ فی رِضَا الوالِدَیْنِ و سُخْطُهُ فِی سُخطِهما(1)
«خشنودی خدا در خشنودی پدر و مادر است و دلگیری وی در دلگیری آنها است.»
یکی از آثار و جلوههای مهم اخلاق اسلامی با والدین، بذل رحمت، ابراز محبت و رأفت به آنهاست که خود نوعی عبادت محسوب میشود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
النَظَر ِالی الوالِدَین بِرأفة عبادَة(2)
«نگاه مهرآمیز به پدر و مادر عبادت است.»
موسیبنعمران، در سایه عرش مردی را دید که صاحب مقام و مرتبهای بلند بود. به او غبطه خورد و عرض کرد: بارالها! این کیست؟ خداوند نامش را نگفت، ولی فرمود: ای موسی! این مرد به خیری که
خداوند به دیگران داده حسادت نمیورزید، عاق و تارک پدر نبود و هرگز سخنچینی نمیکرد.
لَذَّة الْعیش فِی الْبر بِالْوالِدَین؛(1)
«لذت زندگی، احسان به پدر و مادر است.»
امام صادق علیه السلام میفرماید:
مَن َاَحبَّ ان یخفف الله عَزَّوَجلَّ عَنه سَکَراتِ الْمَوت فَلْیکن بِوالدَیهِ بارّاً؛(2)
«کسی که دوست دارد هنگام قبض روح، جان او راحت گرفته شود، به پدر و مادر خود نیکی کند.»
از رسول خدا روایت است که فرمود:
سه نفر از بنیاسرائیل همسفر بودند و به مقصدی دور روانه شدند. در بین راه ابری ظاهر شد و باران باریدن گرفت. آنها به غاری پناه بردند. سنگی بزرگ در اثر باران و سیل درب غار را گرفت و روز را بر آنان مثل شب، تاریک و ظلمانی ساخت. راهی جز استغاثه به درگاه خدا نداشتند؛ یکی از آنان گفت: خوب است که ما کردار
خالص و پاک خودمان را وسیله قرار دهیم، شاید که نجات یابیم. همگان پسندیدند.
یکی از آنان گفت: پروردگارا! تو میدانی که من دختر عموی زیبایی داشتم که شیفته و شیدای او شدم. روزی او را در مکان خلوتی یافتم. با او در آویختم و خواستم از او کام بگیرم که او گفت: ای پسر عمو! از خدا بترس و حیای مرا مدر. من با این سخن به خاطر تو پا روی هوای نفس گذارده، از آن درگذشتم. خدایا! اگر این کار را از روی اخلاص نمودم و جز رضای تو منظوری نداشتم، این جمع را از غم برهان و از ورطهی هلاکت نجات بده. به ناگاه دیدند آن سنگ مقداری کنار رفت و فضای غار روشن شد.
دومی گفت: خدایا! تو میدانی که من پدر و مادری سالخورده داشتم که از پیری قد و قامتشان خمیده بود و در همه حال به خدمت آنان مشغول بودم.
شبی مادرم از من آب خواست؛ من آب آوردم، دیدم خوابش برده است. ظرف آب را بالای سر او نگه داشتم تا مادر بیدار شود. تا صبح ظرف آب را نگه داشتم، مبادا مادر بیدار شود و تشنه بماند، ولی مادرم تا صبح بیدار نشد و من هم بیدارش نکردم تا مبادا آزرده شود. خدایا! اگر این عمل من برای رضای تو بوده، این در بسته را بر روی ما بگشای و ما را رهایی ده. در این هنگام یک مقدار دیگر از سنگ به کنار رفت.
سومی عرض کرد: ای دانای هر نهان و آشکار! تو خود میدانی که من خدمتکاری داشتم. چون مدتش تمام شد مزد وی را دادم؛ او راضی نگشت و از من قهر کرد و رفت و من به آن مزد، گوسفندی خریدم و آن را جداگانه محافظت کردم. در اندک زمانی بسیار شد. بعد از مدتی آن مرد آمده و مزد خود را طلب کرد. من او را به گوسفندان اشاره نمودم. گمان کرد من او را مسخره میکنم. بعد از لحظهای گوسفندان را گرفت و رفت، خدایا! اگر این کار برای رضای تو بوده ما را از این گرفتاری نجات ده.
این بار تمام سنگ کنار رفت و هر سه با دلهایی پر از شادی خارج شدند و به سفر خود ادامه دادند.(1)
آری، یکی از اسباب اجابت دعا، نیکی و خدمت خالصانه به پدر و مادر است. آن زمان و این زمان فرق نمیکند. هر که خدمت به پدر و مادر را برای رضای خدا انجام دهد، امروز هم، دعایش قبول میشود.
همچنین از آثار و نتایج فراوان نیکی به والدین است که: مردی به حضور امام جعفر صادق علیه السلام آمد وگفت: ای پسر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم! پدر من پیر و ضعیف است، ما او را به آغوش گرفته و برای رفع نیازهایش به این طرف و آن طرف میبریم. امام فرمود: «تا میتوانی این کار را انجام بده و خودت بر دهان او غذا بگذار که این عمل، تو را به بهشت خواهد برد.»(2)و(3)
به واسطهی احسان و نیکی به پدر و مادر، میتوانیم آنان را مجاب کنیم که بر ایمان دعا کنند، و میدانیم که دعای پدر و مادر به استجابت میرسد، حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«دعایی که پدر برای فرزند کند مانند دعایی است که پیغمبر برای اُمت خود کند.»(1)
روزی حضرت موسیبنعمران علیه السلام ضمن مناجات خود از خداوند متعال خواست که همنشین او را در بهشت به او نشان دهد. حضرت جبرئیل بر او نازل شد و نشانی جوانی را در یکی از شهرها به حضرت موسی علیه السلام داد و گفت: پیش آن جوان برو که او همنشین تو در بهشت خواهد بود. هنگامی که حضرت موسی علیه السلام به سراغ او رفت، مشاهده کرد جوانی است که به شغل قصابی اشتغال دارد. از دور مراقب بود تا ببیند چه عمل فوقالعادهای از وی صادر میگردد و چه عملی باعث شایستگی وی در کسب چنین مقامی گردیده است؟ اما هر چه بیشتر مراقبت کرد، چیز مهمی در زندگی وی ندید. در آخر روز هنگامی که قصاب مغازه را تعطیل میکرد، موسی علیه السلام پیش او رفت و از او خواست تا آن شب او را در منزل خود میهمان کند. جوان قصاب پیشنهاد حضرت موسی علیه السلام را با
1) رجائی، محمدرضا، ویژگیهای دعا، نشر: اقیانوس معرفت، چاپ اول، ص 121 برگرفته از نهجالفصاحه.
کمال میل پذیرفته و به همراه خود به خانهاش برد. پس از صرف شام هر کدام به رختخواب خود رفتند. موسی علیه السلام دید جوان تا صبح خوابید و هیچ عمل چشمگیری در نیمههای شب انجام نداد.
تعجبش بیشتر شد! وقت خداحافظی جوان گفت: ای میهمان عزیز! اندکی صبر کن، من کاری ضروری دارم، آن را انجام دهم تا با هم برویم. جوان رفت و بعد از اندکی برگشت. موسی پرسید: کجا رفتی که این اندازه دیر کردی؟ جوان قصاب گفت: مادر پیری دارم که هر صبح و شام به او خدمت میکنم. سعی میکنم بدون اجازهی او بیرون نروم. حضرت موسی علیه السلام از او پرسید: آیا مادرت در حق تو دعا میکند؟ گفت: آری! هرگاه من به او خدمت میکنم، او دست به دعا برداشته و میگوید: خدایا! به پاداش این خدماتی که این فرزند به من میکند، او را همنشین حضرت موسیبنعمران علیه السلام در بهشت قرار بده.
در این هنگام حضرت موسی علیه السلام به آن جوان گفت: بر تو مژده باد که دعای مادرت در حق تو مستجاب شده است.(1)و(2)
پیامبر گرامی اسلام میفرماید:
اِنَّ اللهَ تَعالی یَزیدُ فی عُمرِ الرَّجُل بِبِرِّ والِدَیهِ
«خداوند به وسیلهی نیکی با پدر و مادر عمر انسان را افزون میکند.»(3)
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم میفرمایند:
صدقه به موقع و نیکوکاری و نیکی با پدر و مادر و پیوستگی خویشاوند بدبختی را به خوشبختی مبدل میکند و عمر را افزایش میدهد و از مرگهای بد جلوگیری میکند.(1)
عدم رعایت حقوق والدین، یعنی خودداری از احسان به آنان پیامد خطرناکی به همراه دارد؛ به سخن دیگر نارضایی و خشم والدین موجب سقوط آدمی از حریم بارگاه الهی میشود. در حدیث آمده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
ثَلاثة مِنَ الذُنُوب تعجل عُقُوبتها وَ لا تُؤَخِر إلی الآخرة: عُقُوق الوالِدَین و البَغی عَلَی الناس وَ کفر الاِحْسان؛(2)
«سه عمل است که خداوند جزای آنها را در دنیا میدهد و به آخرت نمیگذارد: عقوق والدین؛ ظلم و ستم به بندگان خدا؛ کفران (بدی کردن در مقابل) احسان.»
همچنین فرمود:
رَضیَ الله مَعَ رضی الوَالِدَین وَ سَخطَ الله مَعَ سخط الوَالِدَین؛(3)
«رضایت خدا با رضایت والدین است و ناخشنودی خدا با ناخشنودی پدر و مادر است.»
همچنین در حدیث دیگری از پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده است:
اخبرنی جَبْرئیل عَن الله اَنَّه قال: وَ عِزَتی وَ جَلالِی وَ ارتفاع مَکانِی، لو ان العاقِ لِوالِدَیهِ یَعْمَل بِاَعْمالِ الْاَنبِیْاء جَمیعاً لَمْ اَقْبَلها مِنْه؛(1)
«جبرئیل امین، از حضرت ربالعالمین، مرا خبر داد که، خداوند عالم به عظمت و بزرگواری خود قسم یاد کرده که، اگر بندهای از بندگان من، با عمل همهی پیغمبران روی به درگاهم آرد، چون پدر ومادر از او آزرده باشند، از وی نمیپذیرم و بر وی رحمت نمیکنم.»
1) همان منبع، ص 148، برگرفته از نراقی، جامع السعادات، ج2، ص 202.
حضرت علی علیه السلام میفرماید:
مِنَ العُقُوقِ اِضاعَةُ الحُقُوقِ(1)
«از جمله عاق والدین، ضایع کردن (حقوق) آنهاست.»
در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم جوانی بود به نام علقمه که بیمار شد و در آستانه مرگ قرار گرفت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به سلمان و عمار فرمود: بروید و او را به گفتن کلمهی شهادتین یاری دهید. آنان رفتند و تلاش کردند تا کلمه شهادتین را به او تلقین کنند، ولی هر چه خواست شهادتین را بگوید، نتوانست.
آنان موضوع را به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رساندند، حضرت فرمود: آیا او پدر و مادر دارد؟ گفتند: مادری پیر دارد. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به بلال فرمود: برو و به مادر علقمه سلام مرا برسان و بگو اگر میتوانی پیش من آی و اگر نه، من پیش تو میآیم.
مادر علقمه گفت: تن و جان من فدای رسول خدا باد! من به خدمت وی میروم. عصا برگرفت و پیش رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آمد. حضرت فرمود: میان تو و علقمه چگونه است؟ گفت: ای رسول خدا از وی آزردهام که فرمان زن میبرد و فرمان من نمیبرد. پیامبر رو به یاران کرد و فرمود: خشم وی زبان علقمه را بند آورده است. به بلال فرمود: برو و پارهای هیزم بیاور تا علقمه را بسوزانم! پیرزن فریاد
1) تمیمی آمدی، عبدالواحد، غررالحکم و دررالکلم، ترجمه: لطیف راشدی، سعید راشدی، نشر: پیام علمدار، چاپ سوم، ص 865.
برآورد: ای رسول خدا! تا به این حد نه. هر چند از وی آزردهام، اما او جگرگوشه من است! من کی طاقت دارم که او را در برابر من بسوزانید.
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: به آن خدایی که جان من در دست قدرت اوست، اگر از وی راضی نشوی، خداوند نماز و روزه و عبادت وی را قبول نکند و او را به آتش دوزخ بسوزاند.
پیرزن گفت: ای رسول خدا! تو و حاضران را گواه کردم که از علقمه خشنود شدم. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: ای بلال! برو و بنگر که حال علقمه چگونه است؟ بلال به سرای او رسید و آواز علقمه را شنید که کلمه شهادتین را میگفت.
علقمه در آن روز وفات کرد. چون وی را دفن کردند، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر سر خاک وی ایستاد و فرمود: هر که رضای زن به رضای مادر اختیار کند، حقتعالی وی را لعنت کند و واجب و مستحبی از وی قبول نکند.(1)
حضرت علی علیه السلام میفرمایند: آگاه باشید! هر که بر والدین خود جفا کند، لعنت خدا بر او باد(2)
مادر به خدا جز تو کسی یار ندارم
جز مهر تو در پردهی پندار ندارم
مادر به خدا با صنمی دلبر و زیبا
بعد تو دگر وعدهی دیدار ندارم
مادر به خدا شاخهی امید و جوانی
فرسوده و جز مشت خسی بار ندارم
مادر به خدا عشق تو زد شعله به جانم
از داغ تو جز پیکر تبدار ندارم(1)
1) رجائی، محمدرضا، راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی، ص 186، برگرفته از کشکول جاویدان، ص 130.
قرآن کریم ترجمهی آیت اله العظمی ناصر مکارم شیرازی و دیگران
نهجالبلاغه، ترجمهی محمد دشتی، نشر: مشهور، چاپ شانزدهم
صحیفهی کاملهی سجادیه همراه با رسالهًْ الحقوق امام سجاد علیه السلام، مترجم: عباس عزیزی، نشر: صلاهًْ، چاپ: پنجم
آیت الهالعظمی مامقانی غروی، شیخ عبداله، سراج الشیعه فی آداب الشریعه، نشر: شاکر، چاپ اول.
آیتاله العظمی مکارم شیرازی، ناصر، گفتار معصومین، ناشر: مدرسهًْ الامام علی علیه السلام، چاپ اول.
آیتالهالعظمی مکارم شیرازی، ناصر، یکصد موضوع اخلاقی در قرآن وحدیث، نشر: دارالکتب اسلامیه، چاپ سوم.
آیت الهامینی، ابراهیم، همسرداری، نشر: بوستان کتاب، چاپ بیست و نهم
آیت اله امینیان، مختار، مبانی اخلاق اسلامی، نشر: بوستان کتاب، چاپ دوم.
آیت اله سبحانی، جعفر، رمز پیروزی مردان بزرگ، نشر: نسل جوان، چاپ: بیست و دوم.
آیت اله علامه مستنبط، سید احمد، القطره، ج2، ترجمه: محمد حسین رحیمیان، نشر: حاذق، چاپ پنجم.
آیت اله مظاهری، حسین، تربیت فرزند از نظر اسلام، نشر: بینالملل، چاپ: دوازدهم.
آیت اله موسوی ده سرخی، سید محمود، النساء فی اخبار الفریقین، نشر: لاهوت، چاپ دوم.
احسانی کناری، قاسم، چراغ راه زندگی، نشر: علمی، چاپ: چهارم.
استاد شهید مطهری، مرتضی، تعلیم و تربیت در اسلام، نشر: صدرا، چاپ: نوزدهم.
استاد شهید مطهری، داستان راستان، ج2، نشر: صدرا، چاپ: سی و نهم
ایزانلو، احمد، کشکول ازدواج، نشر: نسیم کوثر، چاپ دوم.
باتلریاتس، کتاب کوچک نکتههای زندگی (2)، نشر: جیحون، چاپ اول.
بانو شکرانی، علویه، زن موجود ناشناخته، نشر: مؤلف، چاپ اول.
بهشتی، احمد، خانواده در قرآن، نشر: بوستان کتاب، چاپ یازدهم.
بهشتی، احمد، مسائل و مشکلات زناشویی، نشر: بینالملل، چاپ: چهارم.
تمیمی آمدی، عبدالواحد، غررالحکم و دررالکلم، مترجم: لطیف راشدی و سعید راشدی، نشر: پیام علمدار، چاپ سوم.
ثقهًْ الاسلام کلینی، برگزیدهای از اصول کافی، مترجم: سید جواد رضوی، نشر: بنیالزهرا، چاپ اول.
حاتمی، غلامرضا، شمهای از وظایف همسران، نشر: الماس شرق، چاپ دوم.
حرّانی، ابومحمد، تحف العقول، مترجم: صادق حسنزاده، نشر: آل علی، چاپ هفتم.
حرانی، ابومحمد، گزیدهی متون حدیثی/3/، نشر: دارالحدیث، چاپ دوم.
حسینزاده، محمدرضا، ازدواج و خانواده، نشر: جمال، چاپ اول
حسینی، علیاکبر، اخلاق در خانواده، نشر: پارسایان، چاپ: پانزدهم.
حسینی و نویسندگان دیگر، روابط سالم در خانواده، نشر: بوستان کتاب، چاپ نوزدهم.
حیدری، حمیده، وظایف زنان از زبان معصومین علیهم السلام، نشر: نسیم حیات، چاپ اول.
رابینز، آنتونی، توان بیپایان، مترجم: محمدرضا آلیاسین، نشر: هامون، چاپ نوزدهم.
رجائی، محمدرضا، راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی، ج1و2، نشر: اقیانوس معرفت، چاپ اول.
رجائی، محمدرضا، شناخت امام زمان، نشر: مرغ سلیمان، چاپ اول.
رجائی، محمدرضا، ویژگیهای دعا، نشر: اقیانوس معرفت، چاپ اول.
رسایی، حمید، سیمای خوشبختی در احادیث معصومین، نشر: بوستان کتاب، چاپ: پنجم.
32.رضایی، حسین، الهه، حاجی حسینی، سیرهی دریادلان (2)، نشر: کانون پژوهش، چاپ اول.
رضوی حائری، مصطفی، در آغوش خوشبختی، نشر: کرانهی عشق، چاپ سوم.
سجادی، محمد کاظم، میخواهم خوشبخت باشم، نشر: شهید مدرس، چاپ: پنجم.
سخنان امام حسین علیه السلام، نهجالشهاده، مترجم: احمد فرزانه، نشر: اهلبیت، چاپ اول.
سخنان حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، نهجالفصاحه، مترجم: محمد امین شریعتی، عبدالرسول پیمانی، نشر: خاتمالانبیاء، چاپ اول.
سمیعی، رضا، جام اندیشه، نشر: صالحان، چاپ اول.
سیدان، سید جعفر، دروس اعتقادی، نشر: پیام طوس، چاپ دوم.
شاملویی، حبیباله، بزرگان چه گفتهاند؟، نشر: امید فردا، چاپ دوم.
شش مرجع، رساله توضیح المسائل محشّی، نشر: هاتف، چاپ پنجم.
شفیعی مازندرانی، سید محمد، اخلاق خانوادگی از دیدگاه پیامبر اعظم، نشر: دفتر نشر معارف، چاپ دوم.
شهیدی، جعفر، فاطمه علیها السلام دختر محمد صلی الله علیه و آله و سلم، نشر: مشعر، چاپ نهم.
شیخ بهایی، محمد بن حسین بن عبدالصمد، کشکول کاملِ شیخ بهایی، مترجم: محمد باقر ساعدی خراسانی، نشر: کتابچی، چاپ: ششم.
شیخ صدوق، الحضال، ج2، مترجم: یعقوب جعفری، نشر: اندیشه هادی، چاپ اول.
شیخ صدوق، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال مترجم: ابراهیم محدث بندرریگی، نشر: اخلاق، چاپ: دوازدهم.
شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج1، مترجم: حمیدرضا مستفید، علی اکبر غفاری، نشر: دارالکتب اسلامیه، چاپ چهارم.
صدری مازندرانی، حسن، هنر همسرداری، نشر: مشهور، چاپ: دهم.
طاهری، حبیباله، سیری در مسائل خانواده، نشر: بینالملل، چاپ سوم.
طباطبایی، سید محمدرضا، چهل درس زندگی، نشر: بوستان کتاب، چاپ اول.
طبرسی، رضیالدین، مکارم الاخلاق، مترجم: لطیف راشدی، سعید راشدی، نشر: صبح پیروزی، چاپ اول.
عباسی، ابراهیم، کشکول عباسی، نشر: امیرالعلم، چاپ دوم.
علامه طباطبایی میر جهانی اصفهانی، سید محمد حسن، جُنهًْ العاصمه، نشر: نسیم کوثر، چاپ اول.
علامه مجلسی، محمد باقر، آداب زناشویی و همسرداری در اسلام، نشر: اقلیم مهر، چاپ: چهارم.
علامه مجلسی، محمد باقر، حقالیقین، نشر: سرور، چاپ دوم.
علامه مجلسی، محمد باقر، حلیهًٌْالمتقین، نشر: یادمان، چاپ اول.
علامه مجلسی، محمد باقر، داستانهای بحارالانوار، ج5، مترجم: محمود ناصری، نشر: دارالهدی، چاپ دوم.
علامه مظفر قدس سره، شیخ محمد حسن، الامام الصادق علیه السلام، مترجم: سید محمد حسینی بهارانچی، نشر: عطر عترت، چاپ اول.
فلاحی، منصور، کتاب هدیه، نشر: محور، چاپ سوم.
کتابچی، محسن، کشکول جاویدان، نشر: الف، چاپ اول.
کوشا، محمد علی، سیره و سخن پیشوایان، نشر: پارسایان، چاپ دوم.
گروه مؤلفان، فارسی عمومی، نشر: دانشگاه پیام نور.
گروه مؤلفان، گنجینهی ما و شما، نشر: ما و شما، چاپ هفتم.
گروه نویسندگان، تحکیم پیوند زناشویی، نشر: آستان قدس رضوی، چاپ پنجم.
ماجراجو، محسن، نیازها و روابط جنسی و زناشویی، نشر: پارسایان، چاپ دوم.
ماجراجو، محسن، نیازها و روابط زن و شوهر، نشر: پارسایان، چاپ دوم.
محدث قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، ترجمه: الهی قمشهای، نشر: اجود، چاپ اول.
محدثی، جواد، اخلاق نبوی، نشر: مشعر، چاپ هفتم.
محدثی، جواد، سیرهی اخلاقی و رفتاری پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم، نشر: امابیها، چاپ شانزدهم.
محمدی ری شهری، محمد، منتخب میزان الحکمه، مترجم: حمیدرضا شیخی، نشر: دارالحدیث، چاپ: پنجم.
محمدیریشهری، محمد، میزان الحکمه، نشر: دارالحدیث، چاپ: پنجم.
مصطفوی، سید جواد، بهشت خانواده، نشر: اندیشه مولانا، چاپ اول.
ملک محمودی، امیر، راهنمای خانواده، نشر: منشور وحی، چاپ: چهل و پنجم.
منتظری یزدی، شیخ محمد، کشکول منتظری یزدی، نشر: تهذیب، چاپ اول.
نراقی، ملااحمد، معراج السعاده، نشر: قائم آل محمد علیهم السلام، چاپ: ششم.
نقّیه، مجید، ظرافتهای خانوادگی، نشر: مداد سفید، چاپ اول.
نیکنام، محمد کاظم، کوتاه سخن، نشر: مؤلف، چاپ چهارم
نیلیپور، مهدی، بهشت اخلاق ج1و2و3، نشر: ولی عصر، چاپ چهارم (جلد سوم نشر مرغ سلیمان و چاپ اول است.)
نیلیپور، مهدی، فرهنگ جوان، نشر: سلسبیل، چاپ اول.
نیلیپور، مهدی، مدیریت خانواده، ج3، نشر: سلسبیل، چاپ اول.
یعقوبی، مرضیه، گنجینهی سخنان بزرگان ایران و جهان نشر: عطار، چاپ اول.
کتابهای منتشر شده از همین مؤلف
راههای رسیدن به موفقیت و خوشبختی جلد اول و دوم کتاب برگزیده سال 1388 در همایش کتاب و معرفی کتاب خواندنی در شبکه آموزش سیمای جمهوری اسلامی ایران در برنامه صبحی دیگر.
شناخت امام زمان (عج) (مهدی باوری و مهدی یاوری) معرفی در شبکه آموزش (کانال هفت)
ویژگیهای دعا با دریافت لوح سپاس و جایزه از همایش استانی اهل قلم
کتابهایی از همین مؤلف که به زودی به چاپ میرسند:
آزادی در اسلام
فرهنگ الفبایی غدیر با ویژگیهای منحصر بفرد
سخنان بزرگان با ویژگیهای منحصر بفرد.