ghaemiyeh.com
دفتر مطالعات پژوهش ها و ارتباطات حوزوی
عنوان کتاب: مسجد در آینه استفتائات
تهیه: دفتر مطالعات پژوهش ها و ارتباطات حوزوی مرکز رسیدگی به امور مساجد
نویسنده: پژوهشگاه تبلیغ و مطالعات اسلامی باقر العلوم علیه السلام
طرح جلد: مهدی بیاتی
ناشر: دفتر مطالعات پژوهش ها و ارتباطات حوزوی
تلفن: 025-32923835-36
دورنگار: 32923837-025
نوبت چاپ اول مردادماه 1398
شمارگان: 3000 نسخه
چاپ: زلال کوثر
نشانی اینترنتی www.asar.masjed.ir
آدرس و مرکز پخش قم 45 متری آیت الله صدوقی 20 متری حضرت ابوالفضل علیه السلام، پلاک 103
ویراستار دیجیتال: شهناز محققیان
مقدمه...1
بخش اول: احکام وقف و ساخت مسجد
فصل اول: ساخت و توسعه مسجد...7
وقف مسجد...7
شرائط واقف مسجد...7
قصد قربت...7
عاقل و بالغ بودن واقف...8
مالک بودن واقف...9
وقف از طرف میت...9
وقف بدون اجازه...9
وقف زمینه ای موات...10
وقف دولتی و سازمانی...10
اختیار واقف...11
اظهارات واقف...11
شرائط وقف مسجد...12
صيغه وقف...12
نیت وقف...14
قبض و قبول...15
وقف زمان دار...17
وصیت به وقف...18
وقف مشروط...19
شروط باطل در وقف...20
ابطال وقف...21
ساخت و معماری مسجد...22
زمین مسجد...22
خصوصیت زمین مسجد...22
وقف زمین به مسجد...23
تبدیل قبرستان به مسجد... 23
تبدیل حسینیه به مسجد...26
ساخت مسجد در زمین وقفی...27
وقف زمین مغصوب...28
قبله ی مسجد...28
مصالح ساختمانی مسجد...29
پاک بودن مصالح...29
دور ریختن مصالح...30
فروش مصالح...30
مناره و ستون های مسجد...31
محراب مسجد...32
آراستن ساختمان مسجد...32
تزیین مسجد...32
نمای مسجد...33
گچ بری و آینه کاری...34
کاشی کاری...34
نقاشی مسجد...34
نصب عکس در مسجد...35
پول ساخت مسجد...36
دستمزد پیمان کار...36
پول فروش موقوفه...36
رد مظالم...36
كفارات...36
رضایت همسایگان...37
توسعه مسجد...38
فصل دوم: تعمیر و بازسازی مسجد...40
اخذ مجوز برای تعمیر...40
تخریب و بازسازی مسجد...40
طرح توسعه خیابان...40
عقب نشینی مسجد...41
بازسازی مسجد...41
ساخت مسجد بهتر...42
حكم مسجد تخریب شده...42
تغییر نام مسجد...42
مکان های مورد نیاز در مسجد...44
کتابخانه...44
پایگاه بسیج...48
آبدارخانه...50
کفش کن...51
حیاط مسجد...51
زیرزمین مسجد...53
طبقه بالای مسجد...54
پارگینگ مسجد...55
ساخت مغازه در مسجد...56
مهد کودک...57
تغییر مصلحتی در وقف مسجد...58
فصل سوم: موقوفات مسجد...59
متولی موقوفات...59
نصب متولى...59
عزل متولى...61
انتقال حق تولیت...62
اثبات خیانت متولی... 63
وظایف و اختیارات متولی...63
سهل انگاری یا خیانت در وقف...64
دستمزد متولی...65
صفات متولی...66
دخالت غیر متولی...66
سازمان اوقاف و متولی...66
احکام موقوفات مسجد... 59
مشخص بودن مال وقفی...69
وقف عين مال...69
وقف مال گرو گذاشته شده...70
وقف مال مشاع...70
وقف مراتع...70
وقف نهال...71
وقف اموال جامانده...71
چاه وقفی مسجد...71
اصلاح موقوفه...71
غصب موقوفه مسجد...72
غصب درآمد موقوفات...72
ناظر وقف...74
اثبات وقف...76
سند وقف...76
مشهور بودن موقوفه...77
اجاره موقوفات...79
حکم اجاره دادن...79
اجاره زمین وقفی...79
اجاره اضطراری خانه عالم...80
اجاره دادن موقوفه های عام...80
تخفیف در اجاره بهای موقوفه...81
تاخیر در پرداخت اجاره بهای موقوفه...82
فروش سرقفلی موقوفه...82
اجاره موقوفه به خویشان متولی...83
فوت متولی بعد از اجاره موقوفه...84
فروش موقوفات...85
حكم فروش وقف...85
فروش موقوفه خراب...86
فروش موقوفه کم درآمد...86
کیفیت مصرف پول فروش وقف...86
توبه از فروش موقوفه...86
استفاده از موقوفات مسجد...88
موارد مجاز در مصرف موقوفات... 88
تغییر کاربری موقوفات مسجد...88
تبدیل مسجد به حسینیه...89
ایجاد خیابان در زمین موقوفه...90
تغییر وقف با فقر واقف...91
محصولات موقوفه...92
استفاده نمازگزاران...92
استفاده مردم...93
قوانین اداره اوقاف...95
بخش دوم: سازماندهی مسجد و درآمدهای آن
فصل اول: مدیریت مسجد...103
روحانی مسجد...103
وظایف روحانی...103
اشتغال روحانی...106
برخورد با دیگران...106
رسیدگی به مشکلات...108
هیئت امناء مسجد...110
انتخاب هیئت أمناء...110
اختیارات هیئت امناء...112
مشورت با روحانی...114
فعالیت های فرهنگی...115
تعلیم و تعلم...115
برپایی برنامه های سخنرانی...116
برگزاری برنامه های فرهنگی...117
برگزاری جلسات قرآن... 117
برگزاری جلسات معارف...119
برگزاری کلاس احکام...120
شعارهای مذهبی...120
شعر خوانی...120
پخش سرود...121
مولودی و کف زنی...121
پخش موسیقی...122
آزین کردن مسجد...123
پخش فیلم...123
اجرای تئاتر...124
مراسم ختم و ترحیم...125
جشن ازدواج زوج های جوان...127
جشن عاطفه ها...128
همایش و جلسات...128
پخش احسان در مسجد... 129
ورزش در مسجد...130
اداره مسجد... 132
همکاری با اداره اوقاف و سازمان تبلیغات...
رعایت قوانین و مقررات...134
خادم مسجد...136
وظایف و شرایط خادم...137
دستمزد خادم منزل خادم...141
وسایل جا مانده در مسجد...141
گم کردن پول مسجد...142
مؤذن...143
شرایط موذن...143
اذان مسجد...143
اذان ماه مبارک رمضان...144
تشخيص وقت اذان...145
فصل دوم: امکانات مسجد...148
مهر و تسبیح مسجد...148
بردن مهر و تسبیح به خانه...148
برگرداندن مهر برده شده...148
دور انداختن مهرهای کهنه...149
انتقال به مسجد دیگر...149
خارج کردن مهر برای اقامه جماعت...151
استفاده از دو مهر...152
شکستن مهر مسجد...152
قرآن و مفاتیح مسجد...153
بردن قرآن به خانه...153
قرآن های قدیمی...153
مخفی کردن قرآن...155
انتقال قرآن و مفاتیح...155
خراب کردن قرآن و مفاتیح...155
وسایل مسجد...158
وقف بودن وسائل مسجد...158
تفاوت وقف و هدیه...158
استفاده شخصی...158
فروش وسایل مازاد...159
فروش به قیمت کمتر...159
انتقال وسایل مازاد... 160
فروش فرش مسجد...160
انتقال زیلو و موکت...160
منبر وقفى...161
وسایل مورد نیاز در آینده...161
اهداء وسایل مازاد...161
وسایل نذری اضافی...162
فروش مصالح ساختمانی...162
خارج کردن اموال مسجد...162
انتقال فرش و موکت...163
فروش فرش مسجد...164
اسباب و ظروف...166
خراب کردن وسایل مسجد...167
فروش لوستر و ساعت مسجد...167
فروش ظروف مسی...167
وسایل گرمایشی و سرمایشی...168
سیستم صوتی... 168
انشعابات آب، برق، گاز و...170
آب مسجد...170
برق مسجد...171
گاز مسجد...172
تخفیفات دولتی...172
فصل سوم: درآمد و مخارج مسجد...174
پول های اهدایی به مسجد...174
تعیین غرض در جمع آوری کمک ها... 174
توضیح هزینه کرد مسجد...174
قصد کمک به مسجد... 175
باقیمانده ی کمک ها...176
نذورات مردم...179
تغییر جهت در کمک های مردمی... 180
وجوهات سازمانی...181
کمک افراد مسئول... 184
وجوهات مشکوک...184
کمک کفار...185
هزینه های مسجد... 186
حق الزحمه روحانی...186
تامین هزینه روحانی...188
هزینه روحانی مبلغ...188
خانه عالم...189
دستمزد آموزش قرآن و احکام...190
کمک به فقرا و امور خیریه...191
درآمدزایی از مسجد...195
حساب بانکی مسجد...197
بخش سوم: احکام اهل مسجد
فصل اول: عبادت در مسجد...203
نماز تحیت مسجد..203.
نماز جماعت...204
اهمیت و ثواب نماز جماعت...205
انتظار کشیدن برای نماز جماعت...205
قطع نماز فرادی...205
اعاده نماز به جماعت... 206
بی احترامی به نماز جماعت...206
جماعت خواندن نماز مستحبی...206
واجبات نماز...208
نیت...209
تكبيره الاحرام...210
قیام...211
قرائت... 212
رکوع و سجود...213
مبطلات نماز...214
سجده سهو...216
شرایط نماز جماعت...218
جلو بودن امام...218
بالا و پایین بودن جایگاه امام...219
اتصال صفوف جماعت...221
عدم مانع بين صفوف...223
مکان نماز بانوان...224
رو به قبله بودن...225
احکام جماعت...229
اقتدا کردن...229
تقاوت با امام در نوع نماز...229
اختلاف نظر مرجع تقلید ماموم و امام...231
زود تکبیر گفتن...232
اتصال در جماعت...232
فرادی کردن در وسط نماز...232
درک رکوع هنگام اقتدا...234
وظیفه مأموم در صورت نرسیدن به رکوع امام...235
اقتدا در رکعت سوم و سایر رکعات...238
تشهد آخر نماز...239
باطل بودن نماز امام...240
تبعیت در اذکار نماز جماعت...240
تبعیت در افعال نماز جماعت...242
اقتدا در رکعت دوم...244
اشتباه امام در نماز جماعت...246
اشتباه ماموم در نماز جماعت...248
اذکار مستحبی در جماعت...248
طولانی کردن نماز...249
اذان و اقامه...249
مکبر...250
احکام امام جماعت...251
شرایط امام جماعت... 251
ترجیحات امام جماعت...258
امام راتب مسجد...258
دو بار خواندن جماعت...260
بطلان نماز امام در وسط نماز...260
بطلان نماز امام بعد از نماز...260
حفظ احترام امام جماعت...261
امامت غیر روحانی...261
احکام مامومین...262
تعیین کردن امام...262
انتخاب صف اول...263
انتخاب سمت راست امام...263
تبعیت از امام...264
جا گرفتن برای نماز...264
مكبّر...265
رعایت بهداشت...265
ورود کودکان به مسجد...265
نماز جمعه...266
نماز عید فطر و قربان...266
نماز آیات...269
نمازهای مستحبی... 271
نماز در مسجد غصبی...272
اعتکاف در مسجد...273
اعتکاف در مسجد جامع...273
حضور در مسجد...274
روزه گرفتن...274
خروج اضطراری از مسجد...275
قطع کردن اعتکاف...277
اعتکاف زنان...277
فصل دوم: حفظ حرمت مسجد...278
ورود جنب به مسجد... 278
ورود جنب با تیمم...280
ورود حائض به مسجد...281
ورود مستحاضه به مسجد...283
ورود غیر مسلمان به مسجد...283
انجام امور خلافشان مسجد...285
فصل سوم: طهارت و نجاست مسجد...287
نجاست مسجد...287
نجس کردن مسجد...287
نجاست دیوار مسجد... 288
نجاست صحن و حیاط مسجد...288
تطهیر حیاط مسجد...289
نجاست طبقه ها و زیرزمین...289
نجاست پشت بام مسجد...289
نجاست اشیاء موجود در مسجد...290
نجاست غذای نذری...291
نجاست حیوانات...291
نجاست فاضلاب...292
نجس کردن کودک...292
نجاست عطر خارجی...293
نجاست اجزای بدن...293
جنازه انسان...294
نجاست خون... 294
نجاست زمان سابق...295
تطهیر مسجد...296
وجوب تطهير...296
فوریت تطهير...296
تطهیر مسجد توسط خادم...297
تقدم تطهیر مسجد بر نماز...298
حکم نماز قبل از تطهیر...299
هزینه تطهیر...300
عجز از تطهیر...301
تطهیر بیرون مسجد...302
تطهیر کف مسجد...302
تطهیر فرش و موکت...304
تطهیر با آب کر...304
تطهیر با آب قلیل...306
قالیشویی...307
بریدن موکت نجس...308
فروختن فرش نجس...308
باقی ماندن رنگ نجاست...308
تطهیر موارد مشکوک...308
تخریب برای تطهیر...309
تطهیر چیزهای غیر نجس...311
بردن نجاسات به مسجد...312
ورود با لباس یا بدن نجس...312
بردن اشیاء نجس...313
پوشک نجس...314
بخش چهارم: احکام مرتبط با مسجد
فصل اول: حقوق شرعی...319
زکات و مسجد...319
مصرف زکات در ساخت مسجد...319
نیاز به اذن حاکم در زکات...319
مصرف زکات در هزینه های مسجد...320
تغییر جهت مصرف زکات...321
زکات فطره...322
خمس و مسجد...325
فصل دوم: مراسم دعا و عزاداری...327
عزاداری در مسجد...327
روضه های غیر مستند...328
شرکت زنان در مراسم...329
خواندن زیارت عاشوراء...330
لعن کردن...330
فصل سوم: آسیب شناسی مساجد...332
آسیب شناسی فعالیت های فرهنگی مسجد...332
کمیت گرایی در جذب مردم...332
کم رنگ شدن مسائل تبلیغی...333
ممانعت با فعالیت فرهنگی...334
فعالیت های اطلاع رسانی...336
تقویت فضای فرهنگی و هنری...339
دیدار با خانواده ی شهداء و ایثارگران...340
زنده نگهداشتن یاد دفاع مقدس...341
ابزارهای تربیتی (هنر و ورزش)...342
کسب درآمد از فعالیت های فرهنگی...343
تحقق مسجد ضرار در زمان فعلی...343
آسیب شناسی فعالیت های آموزشی مسجد...344
برگزاری کلاس های آموزشی در مسجد...344
آموزش علوم غیر دینی...345
تاسیس کتابخانه در مسجد...346
آسیب شناسی فعالیت های سیاسی مسجد... 348
سیاسی شدن مسجد...348
شعار دادن...349
ولایت پذیری...349
صندوق رأی انتخابات...349
برگزاری بحث های آزاد...349
حضور مخالفین نظام...350
نشریه های سیاسی...350
آسیب شناسی فعالیت های اجتماعی مسجد...352
اختلافات خانوادگی و محلی مردم...352
برخورد با غیر اهل مسجد...352
اوضاع معیشتی اهل مسجد...354
جذب مشارکت های مردمی...355
صندوق قرض الحسنه...355
نماز میت در مسجد...357
دفن میت در مسجد...357
خوابیدن در مسجد...359
تکدی گری در مسجد...360
آسیب شناسی مراسمات مسجد...361
بدعت ها در عزاداری ها و ولادت ها...361
آسیب های مداح...363
رعایت حرمت اهل بیت...363
اذیت دیگران...364
افراط در توصیف قیافه...365
دستمزد مداح...365
عروسی در مسجد...366
آسیب شناسی مدیریتی مسجد...367
رقابت در مسجد سازی...367
فخر فروشی در مدیریت مسجد...367
منع از فعالیت مومنان در مساجد...367
استفاده ابزاری از مقدسات...368
مدیریت اختلافات...368
وسائل سرمایشی و گرمایشی...369
تفرقه بین مومنان...369
شیوه جمع آوری...370
آسیب شناسی امام جماعت مسجد...371
تکراری بودن بحث های سخنرانان...371
مراعات مخاطب در سخنرانی...372
مراعات نمازگزاران...372
انتظارات از امام جماعت...374
قدر شناسی از امام جماعت...374
آسیب شناسی ارتباط جوانان با مسجد...375
رویگردانی جوانان از مسجد...375
ارتباط امام جماعت...376
امر به معروف در مورد جوانان...376
شبهات جوانان...377
محبت به کودکان...377
احترام به نوجوانان...378
فصل چهارم: مساجد و اماکن خاص...380
مسجد الحرام و مسجد النبي...380
فضیلت ها...380
انجام غسل...381
نماز تحیت...383
اقتداء به اهل سنت...383
اقامه نماز...385
احکام مشترک بین اماکن تخییر...386
عدم جواز عبور جنب و حائض از مسجد الحرام...388
كعبه...388
تطهير مسجد الحرام...388
عدم جواز صید در حرم...389
کراهت خواندن نماز در داخل کعبه...389
عدم جواز ورود غیر مسلمان به حرم...389
کعبه...390
مسجد النبی و مدینه... 391
حجرہ شریف رسول الله...391
بقيع...392
مسجد كوفه...394
فضیلت...394
اعمال مسجد...394
مسجد الاقصى...395
مسجد سهله...396
مسجد جمکران...397
مسجد جامع...402
مسجد قبیله...404
مسجد بازار... 405
حرم معصومین...406
محدوده حرم...406
ورود حائض و جنب به حرم...46
نجس شدن حرم...407
امور خلاف شان حرم...407
غسل زیارت حرم ائمه...409
نماز زیارت حرم... 410
بقاع متبركه...413
زیارت نامه...413
ورود جنب و حائض...413
قصد تبرک و توسل...414
فروش اموال امامزاده...414
نمازخانه و مصلا...415
نمازخانه های عمومی...415
اتاق مخصوص نماز...416
حسینیه و تکایای عزاداری...417
معابد (کلیسا، کنیسه و...)...419
براستی مساجد، خانه های خداوندی بر روی زمیناند و همواره اجازه داده شده از این خانه ها نام خداوند در سراسر گیتی بلند شود و مشعل های هدایت الهی از این مکان ها به سراسر جهان نورافشانی نماید؛ در روایت قدسی می فرماید: الا ان بيوتي في الارض المساجد، تضىء لاهل السماء كما تضى النجوم لاهل الارض...».
ورود به گام دوم انقلاب پس از گذشت چهل سال از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی نوید بخش آغاز دوره جدید تمدن اسلامی است؛ در این میان جایگاه مساجد به عنوان یکی از ارکان اصلی جامعه اسلامی بسیار مهم و تاثیرگذار است.
بنیانگذار جمهوری اسلامی تعابیر بلندی در مورد مسجد و نقش موثر آن دارند: «مسجد مرکز ستاد اسلام است»؛ «مساجد دژهای محکم اسلام است»؛ «مساجد محافل دینیه سنگرهای اسلام در مقابل شیاطین است؛ از این رو لازم است هر آن چه برای اعتلای جایگاه این مکان مقدس لازم است مهیا گردد.
مساجد پایگاه تربیت و پرورش نیروهای ارزشی و مومنی هستند که پشتیبان اصلی نظام اسلامی می باشند حضور و فعالیت های عبادی، فرهنگی و اجتماعی مومنین در مسجد مشمول بایدها و نبایدهایی است که اطلاع و رعایت آن ها موجبات افزایش کیفی فعالیت ها و رشد معنوی مومنین و نزول برکات فراوان در جامعه اسلامی خواهد گشت.
از این رهگذر، مرکز رسیدگی به امور مساجد کتابی را با تدوین استفتائات مربوط به مسجد آماده نمود، در این کتاب نظرات و فتاوای امام راحل و چهار تن از مراجع عظام تقلید حضرات آیات خامنه ای، سیستانی، مکارم شیرازی و نوری همدانی؛ آورده شده و در برخی بخش ها مطالب تکمیلی اضافه گردیده است.
قطعا کتاب حاضر نیز همچون هر کتاب غیر قدسی دیگر با اشتباهات، اشکالات و کمبودهایی مواجه است که تذکر این موارد می تواند در اصلاح و تکمیل آن در چاپ های بعدی مورد استفاده قرار گیرد.
فصل اول: ساخت و توسعه مسجد
فصل دوم: تعمیر و بازسازی مسجد
فصل سوم: موقوفات مسجد
نکاتی از مبانی فقهی این بخش:
با خواندن صیغه وقف.
ساخت مکانی با نیت مسجد و خوانده شدن نماز با کسب اجازه از واقف.
هر ملکی که با عنوان مسجد وقف شود تغییر کاربری آن به هیچ عنوان جایز نیست.
هر ملک یا چیزی که برای مسجد وقف شده تا درآمد آن برای مسجد مورد استفاده قرار گیرد اجاره و تغییر کاربری آن، (با صلاحدید متولی وقف یا حاکم شرع) اشکال ندارد. ولی اگر وقف شده تا خود آن ملک یا چیز مورد استفاده اهل مسجد قرار گیرد، اجاره یا تغییر آن جایز نیست.
علاوه بر انشاء لفظی یا عملی در ،وقف باید قبض و تحویل صورت بگیرد تا وقف کامل گردد.
ج: در صحت وقف، قصد قربت لازم نیست بنابراین در فرض مذکور، وقف محقق شده است و واقف نمی تواند ملک خود را پس بگیرد. (1)
ج: در صحت وقف مسجد قصد قربت لازم نیست. (2)
ج: اگر صیغه وقف خوانده شده و زمین مزبور به متولی شرعی تحویل داده شده است،
1) رساله آموزشی، ج2، درس 57، ص231؛ تحریر الوسیله – ترجمه ،ج3، ص: 111، مسأله 7؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسألۀ 1471؛ آیت الله مکارم در حاشیه عروه الوثقی در مورد وجوب قصد قربت می فرماید: «على الأحوط، و يحتمل الاكتفاء بالنية وجعله معرضا لذلك» العروه الوثقى مع تعلیقات، ص495، مساله 11.
2) رساله آموزشی ،ج 2، درس 57، ص231؛ تحریر الوسیله - ترجمه، ج3، ص: 111، مسأله 7؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1471
دیگر واقف نمی تواند آن را به هم به هم بزند. (1)
ص: 111 با استفاده از مسأله 7؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2،
ص: 447 با استفاده از مسأله 1471.
ج: یکی از شرایط واقف بلوغ اوست. (2)
ج: زمانی که عقل و هوشیاری خود را داراست وقف کردن اشکالی ندارد. (4)
ص: 447 با استفاده از مسأله 1498 و 705
ج: در صحت وقف لازم نیست واقف مسلمان باشد. (5)
توضیح: در مواردی که وقف از مسلمان صحیح است از غیر مسلمان اعم از کتابی و غیر کتابی هم صحیح است. (6)
1) سایت رهبری، احکام وقف، با استفاده از م126؛ تحریر الوسیله - ترجمه ج3،
2) رساله آموزشی ،ج 2، درس 57، ص 230؛ توضیح المسائل مراجع، ج2، مساله 2682.
3) نوعی از جنون و دیوانگی است که شخص برخی از اوقات دارای عقل سالم بوده و برخی اوقات کارآیی عقل خود را از دست می دهد.
4) رساله آموزشی ،ج2، با استفاده از درس 57، ص 230 و درس 63 ص 257؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2،
5) رساله آموزشی ،ج 2، درس 57، ص 230؛ تحریر الوسیله - ترجمه، ج 3، ص 121 ، مسألة 30؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص: 447، مسأله 1499
6) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م116
ج: در فرض مذکور ورثه ،میت مالک پول هستند و باید به آن ها برگردانده شود و یا با اجازه آن ها وقف شود. (1)
ج: واقف باید مالک شیء وقف شده باشد بنابراین وقف مذکور صحیح نیست مگر این که با اجازه گرفتن از ورثه انجام شود. (2)
ج: آیت الله سیستانی نیاز به اذن حاکم شرع دارد. (3)
ج: نسبت به سهم خودش وقف صحیح است و نسبت به سهم دیگران فضولی است،
که در صورت اجازه هر کدام از وراث نسبت به سهمش، وقف صحیح است. (1)
ج: مجرد ثبت ملک به نام کسی ملاک مالکیت شرعی فردی که ملک به نام او به ثبت رسیده نیست در نتیجه اگر پدر بعد از خرید زمین و ثبت آن به نام پسرش آن را به او هبه کرده و قبض (2)آن نیز به طور صحیح محقق شده باشد در این صورت حق ندارد آن را وقف کند زیرا مالک آن نیست ولی اگر فقط سند زمین را به نام او کرده و زمین در مالکیت خودش باقی مانده باشد او از نظر شرعی مالک آن است و حق دارد آن را وقف کند. (3)
ج: در صحت وقف ملکیت شرط است و رسیدگی به موضوع (4)، موکول است به مسئولین محترم ذیربط. (5)
ج: وقف اموال از سوی مالک حقوقی مثل وقف املاک دولتی بوسیله دولت با لحاظ شرایط لازم، جایز است. (1)
ج: این امر تابع حدود اختیارات قانونی شهرداری و خصوصیت ملک است بنابراین اگر از املاکی باشد که شهرداری از نظر قانونی حق دارد آن ها را به مصالح عمومی شهر از قبیل درمانگاه یا بیمارستان یا مسجد و یا امور دیگر اختصاص بدهد، در این صورت اشکال ندارد ولی اگر از املاکی باشد که مخصوص استفاده برای امور مربوط به شهرداری است حق ندارد آن ها را وقف کند. (2)
ج: اگر واقف اکراه بر وقف شده باشد تا زمانی که اجازه او به آن ملحق نشود وقف صحیح نیست. (4)
توضیح: وقف اکراهی وقف متزلزل بوده (فعلا قابل پذیرش نیست) و اگر واقف بعدا راضی شده و اجازه بدهد وقف صحیح خواهد بود.
1) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف م118
2) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف م 120
3) منظور از اکراه و اجبار این است که شخص از طرف یک قدرت دیگری تهدید شود یا تحت فشار قرار گیرد تا کاری انجام دهد و این شخص برای دفع ضرر یا حرج این کار را انجام دهد و این تهدید ممکن است در مورد وابستگان انسان یا ،اموال آبرو و جان باشد و انسان به خاطر رفع تهدید مجبور به پذیرش معامله شود. رساله آموزشی رهبری، درس 35، ص141
4) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م 117؛ توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 2682.
ج: مقام معظم رهبری: اگر برای ساختن مسجد و.... وقف کرده و تحویل داده است. (یعنی قبض معتبر صورت گرفته است) دیگر اجنبی به وقف بوده و حق اعتراض ندارد. (1)
ج: بعد از وقف و تحقق قبض معتبر در آن واقف نسبت به وقف اجنبی می شود و حق تغییر وقف ولو به عنوان اصلاح را ندارد. (2)
ج: صیغه این است که بگوید این محل را برای خدا وقف مسجد کردم. (3)
ج: حضرت امام: از مشهور فقها نقل شده که فرموده اند: زمینی که می خواهند مسجد شود، باید برای آن صیغه وقف خوانده شود مثل آن که واقف بگوید: «وقف کردم آن را به عنوان مسجد قربة الى الله ولی بنابر اقوا همین که قربة الی الله» به قصد مسجد آن را بسازد و یک نفر هم به اذن سازنده، در آن نماز بخواند کفایت می کند و مسجد می شود. (4)
مقام معظم رهبری: همین که واقف مسجدی را به قصد وقف بر مسلمین بسازد و در اختیار آن ها بگذارد کافی است هر چند صیغه لفظی نخواند. (5)
آیت الله سیستانی: وقف به عمل نیز محقق می شود مثلاً چنان چه ساختمانی را به طوری که مساجد را به آن طور می سازند به قصد مسجد بودن بسازد، وقفیت محقّق
1) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، م128 و 122
2) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م125
3) سایت آیت الله مکارم کیفیت اجرای صیغه مسجد؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، با استفاده از مسأله 1469؛ رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 2677
4) تحریر الوسیله - ترجمه، ج 1، ص: 277، مسأله 19.
5) رساله آموزشی، ج 2، درس 57، ص231.
می شود، ولی به قصد تنها وقفیت محقق نمی شود. (1)
آیت الله مکارم: اگر زمینی را تحویل دهد و در آن جا به عنوان [مسجد] نماز بخوانند این عمل خود جایگزین صیغه می شود. (2)
ج: لازم نیست صیغه وقف را به عربی بخوانند بلکه اگر مثلا بگوید خانه خود را وقف کردم وقف صحیح است و محتاج به قبول (3)هم نیست حتی در وقف خاص. (4)
ج: در وقف مسجد علاوه بر شروط ذکر شده قصد عنوان مسجد نیز نیاز است بنابراین اگر مکانی صرفاً برای عبادت و نماز مسلمانان وقف شود وقف صحیح است. لکن مسجد محسوب نمی شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر واقف چیزی را در اختیار اهل مسجد بگذارد و برخی از آن استفاده کنند در تحقق وقف کافی است. (6)
آیت الله سیستانی: اگر فرضا قبض معتبر باشد همین که در مسجد گذاشته می شود تا از آن استفاده کنند کافی است. (7)
1) توضيح المسائل (سیستانی) مساله 2694.
2) سایت آیت الله مکارم کیفیت اجرای صیغه مسجد.
3) برخی از عقود و معاملات مانند خرید و فروش، دو طرفی است یعنی یکی می فروشد و دیگری آن را قبول کرده کرده و می خرد ولی برخی دیگر فقط با گفتن یک طرف محقق می شود و نیازی به قبول طرف مقابل ندارد.
4) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 2677
5) رساله آموزشی ،ج 2، درس 57، ص 231 تحریر الوسیله - ترجمه ج 3 ص 109 مسألة 2؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص: 447، مسأله 1462
6) رساله آموزشی، ج 2، درس 57، ص231.
7) منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص: 447، مسأله 1479
ج: در وقف، نیت به تنهایی کافی نیست، بلکه انشاء وقف نیز لازم است. البته فرقی نمی کند انشاء وقف با لفظ و صیغه خاصی باشد یا هر فعلی (1)که بر این معنا دلالت کند. (2)
ج: مجرد نیت، بدون انشاء صیغه وقف و یا بدون تحویل آن به نمازگزاران برای خواندن نماز، برای تحقق وقف و تمامیت آن کافی نیست بلکه در ملک مالک باقی می ماند و او حق دارد هر تصرفی که می خواهد در آن بکند. (3)
ج: اگر قصد وقف نداشته اید وقف محقق نشده است. (5)
(صیغه وقف نخوانده و تحویل مسجد هم نداده است) ولی متاسفانه از دنیا رفته است اکنون ورثه چه وظیفه ای دارند؟
1) اگر وقف با انجام فعلی صورت پذیرد به آن وقف معاطاتی گویند؛ مثلاً واقف زمینی را به عنوان مسجد بسازد و در اختیار عموم گذارد و گروهی هم در آن نماز بخوانند یا پلی برای عابرین بسازد و بعضی هم با اجازه واقف از آن عبور کنند در تحقق وقف کافی است رساله آموزشی ج 2، درس 57، ص231.
2) رساله آموزشی، ج 2 درس ،57، ص 231؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1469
3) اجوبه الاستفتائات، س1996؛ منهاج الصالحین (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1469
4) حبس کردن این است که مال مورد نظر را حبس کنی تا در راه خیر مورد استفاده گردد ولی خود آن مال از ملکیت مالک اصلی خارج نشود مصطلحات الفقه، ص: 194.
5) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م3؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص: 447، مسأله 1469
ج: اگر ملکی را برای وقف کردن معین کند و پیش از آن که وقف کند بمیرد، وقف واقع نمی شود. (1)
ج: حضرت امام: قبض در صحت وقف شرط است؛ و در وقف بر جهات عمومی و مصالح آنان مانند مساجد و آن چه که بر آن ها وقف شده پس اگر واقف، برای آن قیم و متولی قرار بدهد قبض او (شخص معین شده) یا حاکم معتبر است و احتیاط آن است که با وجود اولی به قبض حاکم اکتفا نشود و در صورت نبود قیم، حاکم متعین می شود. (2)
مقام معظم رهبری در وقف تحویل گرفتن (قبض) معتبر است و در وقف عامی مانند مسجد، قیم و متولی تعیین شده توسط واقف (3)باید قبض کند و اگر این دو نبودند، حاکم شرع باید قبض نماید؛ هرچند در مورد مسجد و مقبره با خواندن یک نماز یا دفن یک میت با اذن واقف قبض محقق می شود. (4)
آیت الله سیستانی: در اوقاف عامه از قبیل مساجد و امثال این ها قبض معتبر نیست و وقفیت به مجرد وقف نمودن محقق می شود. (5)
آیت الله مکارم: تحویل دادن شرط نیست، هر چند احتیاط مستحب آن است که پس از خواندن صیغه آن را در اختیار کسانی که وقف برای آن ها شده قرار دهند تا وقف کامل گردد. (6)
ج: مقام معظم رهبری: اگر واقف قیم و متولی تعیین نکرده باید حاکم شرع یا کسی
1) رساله توضیح المسائل (سیستانی)، مساله 2695؛ منهاج الصالحین (للسيستاني)، ج 2، ص: 447، مسأله 1469
2) تحریر الوسیله - ترجمه، ج3، ص: 113، مسأله 8.
3) قیم و متولی که واقف آن ها را هنگام وقف تعیین کرده است.
4) رساله آموزشی، ج 2، درس 57، ص233-232.
5) رساله توضیح المسائل (سیستانی)، مساله 2698.
6) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 2310
که اجازه از حاکم شرع گرفته، قبض نماید. (1)
توضیح: هیئت امنای مسجد با کسب اجازه از حاکم شرع می توانند آن را تحویل بگیرند.
ج مقام معظم رهبری در قبض و تحویل موقوفه فوریت لازم نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر واقف قبل از قبض طرف مقابل بمیرد، وقف محقق نمی شود و مال موقوفه به عنوان ارث به ورثه می رسد. (3)
مسئولین اداره اوقاف برای تحقق وقفیت، کافی است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر تحویل زمین توسط مالک به مسئولین اداره بعد از انشاء وقف به وجه شرعی به عنوان تسلیم به متولیان شرعی وقف باشد، حق رجوع و پس گرفتن آن را ندارد ولی اگر یکی از دو امر مذکور تحقق پیدا نکند حق دارد زمین خود را از آنان پس بگیرد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر انشای وقف صورت گرفته و تحویل زمین به هیئت امنای به
عنوان تسلیم به متولیان شرعی (1)وقف باشد، حق رجوع و پس گرفتن آن را ندارد، ولی اگر انشاء وقف صورت نگرفته و یا تسلیم به متولی شرعی نبوده است وقف محقق نشده است. (2)
33 زمان زیادی از واگذاری زمینی که برای مسجد وقف شده می گذرد. ولی مکان زمین مورد پسند مردم واقع نشده و صاحب زمین هم در قید حیات نیست و ضمناً صیغه وقف هم نخوانده است. آیا می شود آن زمین را فروخته و پول آن را خرج مسجد یا حسینیه دیگری بکنند؟
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست و اگر وقف با قبض معتبر در آن تمام نشده مربوط به ورثه مالک است. (3)
ج: این کار به عنوان وقف موقت صحیح نیست و عنوان مسجدیت هم با آن محقق نمی شود، ولی حبس (4)آن مکان برای نمازگزاران به مدت معین اشکال ندارد. (5)
تبصره: اگر زمین را به مدت طولانی مثلا 50 سال و بیشتر اجاره کنند و در آن مسجد احداث کنند در این مدت حکم مسجد دارد. (6)
ج: به عنوان وقف صحیح نیست وقف نباید موقت و زمان دار باشد. بلکه باید دائمی
1) اگر هیئت امناء قیم و متولی از سوی واقف هستند و یا با اجازه از حاکم شرع قبض کرده اند متولی شرعی محسوب می شوند رساله آموزشی ،ج 2، درس 57، ص233-232
2) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، با استفاده از (م 24)
3) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م30.
4) حبس کردن این است که مال مورد نظر را حبس کنی تا در راه خیر مورد استفاده گردد ولی خود آن مال از ملکیت مالک اصلی خارج نشود مصطلحات الفقه، ص: 194.
5) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م4.
6) اجوبه الاستفتائات، س 2037
باشد. (1)
تبصره: در فرض مذکور، اگر قصد حبس کند، حبس واقع می شود. (2)
ج: کسی که مالی را وقف می کند باید از موقع وقف کردن، مال را برای همیشه وقف کند، و اگر مثلاً بگوید این مال بعد از مردن من وقف باشد چون از موقع خواندن صیغه تا مردنش وقف نبوده است اشکال دارد. (3)
آیت الله سیستانی وقف مذکور باطل است مگر این که عرفا فهمیده شود که منظورش وصیت بوده است.
ج: اگر وصیت میت، بیشتر از ثلث (4)اموالش نبوده باشد نافذ است. (5)
ج: رضایت ورثه اثری در صحت یا بطلان وقف ندارد. (6)
1) رساله آموزشی، ج2، درس 57، ص231؛ رساله توضیح المسائل (سیستانی)، مساله 2696؛ منهاج الصالحین (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1483.
2) همان.
3) توضیح المسائل مراجع، ج 2، مساله ،2679؛ رساله توضیح المسائل نوری همدانی مساله 2677؛ رساله توضیح المسائل (سیستانی)، مساله 2696. [در رساله آیت الله سیستانی به جای عبارت اشکال دارد»، عبارت «صحیح نیست» نوشته شده است و ایشان در کتاب منهاج فرموده:اند وقف مذکور باطل است مگر این که عرفا فهمیده شود که منظورش وصیت بوده .است منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1490.
4) برای محاسبه ثلث (یک سوم) مال میت ابتدا بدهی و حج واجب و حقوقی که مثل خمس و زکات و مظالم بر میت واجب است پرداخت می شود سپس از باقی مانده به مقدار ثلث حساب می کنند. توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 2720.
5) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 2720.
6) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
ج: وقف بنابر احتیاط واجب باید قطعی باشد؛ یعنی معلق و مشروط به شرطی (مانند شرط مذکور در سوال) نباشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: واقف هنگام وقف می تواند شرط کند که هر زمان نیازمند شد وقف به او برگردد که در این صورت اگر واقف بمیرد و قبل از مرگ محتاج شده باشد، به عنوان ارث محسوب می شود و اگر محتاج نبوده است به حالت وقف باقی می ماند. (2)
توضیح: در وقف معلق و مشروط هنگام ایقاع وقف، وقف محقق نمی شود، بلکه معلق به آینده می شود. لذا بنابر احتیاط واجب باطل است ولی زمانی که ایقاع وقف به صورت قطعی محقق می شود واقف می تواند در ضمن وقف، شرط کند که به خاطر فقر یا عوامل دیگر حق برهم زدن وقف محقق شده را داشته باشد. (3)
آیت الله سیستانی وقف مذکور بنابر اظهر باطل است. (4)
ج: وقف معلق صحیح نیست. (5)
1) رساله آموزشی، ج2، درس 57، ص231؛ تحریر الوسیله - ترجمه، ج3، ص: 117، مساله 22؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1489.
2) رساله آموزشی، درس 57، ص232.
3) رساله آموزشی درس 57 ص 232 - 231 تحریر الوسیله - ترجمه، ج3، ص: 117، مساله 22.
4) منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1488.
5) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
ج: صحیح است و باید مطابق آن عمل کرد. (1)
ج: در روشنایی، فرش، خادم، تعمیر و سایر مخارج مسجد مصرف می شود. اگر زیاد بیاید به امام جماعت داده می شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: با گذاشتن این شرط وظیفه ای بر عهده نمازگزارن نمی آید. (3)
ج: این شرط نافذ نیست. (4)
ج: واقف حق دارد که هنگام وقف مشخص نماید که وقف در چه جهتی مصرف شود؛
و تغییر جهت وقف توسط دیگران موجب ضمان خواهد شد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: مراعات شرط مذکور لازم نیست. (2)
ج: اگر خانه را وقف کرده اید و تحویل داده اید نمی توانید دو مرتبه آن را تملک کنید و باید شرط شما را اجرا کنند. (3)
ساخت و معماری (1)مسجد
ج: آیت الله مکارم هر قدر در جای مناسبتر و بهتری باشد که مسلمانان از آن بیشتر استفاده کنند بهتر است. (2)
ج: آیت الله سیستانی اشکال ندارد و در این رابطه روایت نیز داریم. (3)
ج: آیت الله سیستانی: اگر محل را خشک کنند و آثار آن را از بین ببرند اشکال ندارد. (4)
1) در این کتاب معماری مسجد فقط با رویکرد فقهی مورد بررسی قرار گرفته است تا احکام آن به صورت کلی بیان شود علاقه مندان به ضوابط مهندسی ایرانی اسلامی در مورد مسجد می توانند به کتب مرکز رسیدگی به امور مساجد از قبیل «معیارهای طراحی مساجد و ضوابط و مقررات طراحی مساجد و سایر کتب مربوطه مراجعه نمایند.
2) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مساله 834
3) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی.
4) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی.
خود در زمین مسجد تصرف نماید؟
ج: آیت الله مکارم: بانک حق ندارد زمین را به ملک خود درآورد تنها حق مطالبه وام خود را دارد مگر این که در وام شرط شده باشد که اگر اقساط پرداخت نشود زمین رادر اختیار بانک بگذارند در ضمن باید توجه داشته باشید که وام باید طبق عقود شرعيه باشد نه وام توام با ربا. (1)
ج: آیت الله سیستانی: بستگی به نوع وقف دارد در بعضی از موارد با اذن حاکم شرع اشکال ندارد. (2)
ج: اگر به مسجد بخشیده شده ملک مسجد است ولی وقف نیست. و اگر متولی شرعی صلاح مسجد بداند می تواند زمین را تبدیل کند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر قبرستان مذکور زمین وقفی و ملک خصوصی کسی نبوده و همچنین از مکان های عمومی و مورد نیاز و استفاده اهالی در مناسبت ها نیز نباشد و ساخت مسجد هم در آن موجب هتک یا نبش قبرهای مسلمانان نشود، اشکال ندارد. (4)
آیت الله سیستانی: اگر زمین؛ وقف برای دفن نباشد اشکال ندارد. (5)
ج: آیت الله مکارم: در صورتی می توان قبرستان را تبدیل به مسجد کرد که در حال حاضر به هیچ وجه اجازه دفن در آن جا ندهند و ساختن مسجد موجب نبش قبر مخصوصاً قبور علما نشود ولی نماز خواندن در آن مسجد به هر حال جایز است در ضمن توجه داشته باشید. (1)
ج: در صورتی که زمین وقف برای قبرستان شده باشد تنها باید در همین مورد از آن استفاده شود مگر این که دفن در آن به جهاتی امکان پذیر نباشد که در این صورت باید بفروشند و پول آن را صرف خرید زمینی جهت قبرستان کنند و آن را وقف نمایند و چنان چه به اندازه کافی قبرستان دارند می توان از آن زمین برای مسجد و حسینیه و کتابخانه و مانند آن ها استفاده کرد. (2)
58 در اطراف مسجد کوچکی قبرستان قدیمی است آیا می شود جهت گسترش مسجد از آن قبرستان استفاده نمود؟
ج: تبدیل قبرستان وقفی به مسجد جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مستلزم نبش قبر نباشد و وقف نیز نباشد و مورد استفاده ی عامه ی مردم نباشد با اجازه ی اهداء کننده اشکالی ندارد در غیر این صورت مشکل دارد. (4)
آن به مسجد چه حکمی دارد؟
ج: اگر قبرستان قابل استفاده است و از آن در دفن اموات استفاده می شود نمی توان آن را تبدیل به مسجد کرد. (1)
ج: اگر قبرستان وقف است مسجد نمی شود و تغییر آن هم جایز نیست. (2)
ج: اگر قبرستان قابل استفاده است و از آن در دفن اموات استفاده می شود نمی توانند آن را جزء مسجد نمایند بلی در صورتی که استفاده از آن در دفن اموات امکان ندارد می توانند آن را جزء مسجد کنند، ولی احکام مسجد پیدا نمی کند. (3)
تبصره: اگر قوانینی در این مورد وجود دارد باید مراعات شود.
ج: اگر به هیچ وجه استفاده قبرستان از آن نمی شود با اجازه حاکم شرع و مراعات مقررات جمهوری اسلامی مانع ندارد. (4)
ج: اگر وقفیت قبرستان نزد اهل محل معروف و مشهور نیست نماز خواندن در آن مسجد مانع ندارد. (1)
ج: حسينيه مسجد نمی شود و از زمین باید استفاده حسینیه بشود. نماز خواندن در آن مانع ندارد ولی مسجد نیست. (2)
ج: زمین موقوفه، مسجد نمی شود. (3)
ج: واقف و غیر او حق تبدیل حسینیه ای را که به عنوان حسینیه وقف شده به مسجد ندارند و با این کار تبدیل به مسجد نمی شود و احکام و آثار مسجد هم بر آن مترتب نمی گردد ولی برپایی نماز جماعت در آن اشکال ندارد. (4)
ساخت مسجد در زمین وقفی (1)
ج: به متولی شرعی زمین موقوفه که در آن مسجد مزبور را ساخته اند مراجعه کنند و با نبود شخص خاص به حاکم شرع مراجعه نمایند و زمین را برای بقاء ساختمان در آن اجاره طولانی مدت کنند و مال الاجاره صرف در جهت وقف شود و در این صورت نماز در آن اشکال ندارد. (2)
ج در فرض سؤال ساختن مسجد و نماز خواندن در آن جایز نیست مگر آن که متولی و یا مجتهد جامع الشرایط آن جا را اجاره دهد و افراد مذکور آن جا را اجاره طولانی نمایند. (3)
ج: اگر وقف است مسجد نمی شود. (4)
ص: 571 س 7.
ج: اگر وقف بودن محلی به عنوان خاص ثابت باشد تبدیل آن جائز نیست، ولی اگر وضعیت وقف معلوم نباشد باید عمل افراد صالح و متدین، حمل بر صحت شود. (5)
1) در این قسمت فقط، ساخت مسجد در زمین وقفی بیان شده است اما زمین های موقوفه ای که متعلق به مسجد هستند احکام خاصی دارند که در فصل های آینده توضیح داده خواهد شد.
2) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م638
3) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، م 640 و 638
4) استفتاءات امام خمینی، ج3،
5) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م453
کرده اند اما بعد از چند سال به خاطر کوچکی آن جا حوزه به جای دیگر انتقال یافت آیا می توان آن را به مسجد تبدیل کرد؟
ج: اگر ساختمان وقف مدرسه علمیه شده و تحویل متولی شرعی شده تبدیل آن به چیز دیگر جائز نیست و اگر وقف تمام نشده اختیار آن با مالک می باشد. (1)
ج: اگر هنگام وقف، فقط نماز خواندن در آن مکان قصد شده بدون ملاحظه مسجدیت امکان وقف مجدد، وجود ندارد. (2)
مقام معظم رهبری: اگر واقعا نیت وقف دارد، وقف صحیح است. (3)
ج: در دو روز از سال یعنی روزهای 6 خرداد و 24 تیر هنگام ظهر، خورشید کاملا بر بالای کعبه قرار گرفته و عمود بر آن می تابد؛ در این زمان می توان به کمک خورشید جهت قبله سایر مکان ها را مشخص کرد یعنی اگر در آن دو روز هنگام ظهر به وقت مکه در هر جای کره زمین شاخصی بر روی زمین نصب کنیم سایه آن در راستای قبله بوده و طرفی از سایه که به سمت شاخص است، نمایانگر قبله می باشد. (4)
1) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م451
2) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م647
3) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
4) مجله نور علم ش8، ص9، به نقل از آموزش فقه (حجت الاسلام فلاح زاده، ص234. البته لازم به ذکر است که روش مذکور بر اساس تحقیقات علمی ثابت شده است و مراجع هم هر روشی را که باعث ایجاد علم و یقین به جهت قبله باشند می پذیرند. سایت رهبری استفتائات ،جدید پیدا کردن جهت قبله.
ج: اگر از قواعد علمی و یا قبله نما اطمینان به جه قبله حاصل شود مانع ندارد و می توان به آن اعتماد کرد. (1)
آیت الله مکارم قبله نماهای معمولی در صورتی که سالم باشد از وسائل خوب برای شناخت قبله است و گمان حاصل از آن کمتر از راه های دیگر نیست، بلکه غالباً دقیق تر است. (2)
ج: آیت الله سیستانی لازم است که پاک باشند. (3)
ج: احتیاط واجب آن است که طرف بیرون دیوار مسجد را هم نجس نکنند و اگر نجس شود نجاستش را برطرف نمایند، مگر آن که واقف آن را جزء مسجد قرار نداده باشد. (4)
آیت الله سیستانی: احتیاط مستحب آن است که طرف بیرون دیوار مسجد را هم نجس نکنند و اگر نجس شود بر طرف کردن آن لازم نیست ولی اگر نجس کردن طرف بیرون دیوار موجب هتک مسجد باشد حرام است و بر طرف کردن آن به مقداری که هتک حرمت رفع شود لازم می باشد. (5)
ج: آیت الله سیستانی: اگر اهل کتاب باشند اشکال ندارد در غیر این صورت اشکال دارد.
ج: آیت الله سیستانی: اگر اهل کتاب هستند پاک است.
ج: آیت الله سیستانی: اگر آشغال باشد مانعی ندارد.
ج: آیت الله سیستانی با اجازه حاکم شرع اشکال ندارد. (1)
آیت الله مکارم: چنان چه آن مسجد یا مساجد دیگر احتیاجی به آن خاک ندارند و قابل فروش هم نیست دور ریختن آن مانعی ندارد. (2)
83 آیا فروش مصالح اضافه آمده از بنایی مسجد، برای پرداخت قرض همان مسجد جایز است؟
ج: آیت الله سیستانی اگر وقف است باید از حاکم شرع اجازه بگیرند مگر این که اختیار به هیت امناء داده شده باشد. (3)
ج: آیت الله سیستانی اختیار این گونه مصالح به دست آمده اگر با در آمد مسجد باشد با هیت امناء است ولی اگر وقف مسجد باشد اجازه حاکم شرع نیاز است.
ج: آیت الله سیستانی اختیار این گونه مصالح به دست آمده اگر با در آمد مسجد باشد با هیت امناء است. ولی اگر وقف مسجد باشد اجازه حاکم شرع نیاز است.
ج: فروختن در و پنجره و چیزهای دیگر مسجد حرام است و اگر مسجد خراب شود، باید این ها را صرف تعمیر همان مسجد کنند و چنان چه به درد آن مسجد نخورد، باید در مسجد دیگر مصرف شود ولی اگر به درد مسجدهای دیگر هم نخورد می توانند آن را بفروشند و پول آن را اگر ممکن است صرف تعمیر همان مسجد وگرنه صرف تعمیر مسجد دیگر نمایند. (1)
ج: آیت الله سیستانی: اشکال ندارد. (2)
آیت الله مکارم: ساخت مناره ضروری نیست؛ ولی اگر باعث شکوه مسجد شود کار خوبی است. (3)
آیت الله نوری همدانی مادامی که اسراف محسوب نشود مانعی ندارد. (4)
توضیح: در برخی روایات در مورد نکوهش ساخت مناره وجود دارد، اما بیشتر فقها با
جمع بندی مجموع دلایل فقهی امروزه ساختن گنبد و مناره را برای اماکن مذهبی مجاز می دانند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: این کار جنبه ی روایی ندارد. (2)
ج: آیت الله سیستانی جایز است. (3)
ج: آیت الله سیستانی: اگر به صلاح مسجد باشد با اذن حاکم شرع اشکال ندارد. (4)
ج: در آموزه های دینی از این که مساجد را شبیه عبادت گاه های یهودیان و مسیحیان تزیین کنند نهی شده است. رسول خدا در این باره می فرماید: لَا تُزَخْرِفُوا مَسَاجِدَكُمْ كَمَا زَخْرَفْتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى بيَعَهُمْ؛ زينت نکنید مسجدهایتان را آن گونه که یهودیان و مسیحیان عبادتگاه های خود را زینت می کنند. در نقل اهل سنت نیز پیامبر گرامی اسلام فرمود: ماساءَ عَمَلُ قَومٍ قَطُّ إلّا زَخرَفوا مَساجِدَهُم؛ چون عمل گروهی بد شود مساجد خویش را زینت .کنند با نظر به روایاتی که درباره فضیلت مسجد و عبادت در آن و رعایت
آداب و... آمده است؛ در می یابیم که مسجد مکانی است که آدمی را به آخرت ترغیب کند و از دنیا و زینت های آن جدا کند و پرداختن به زینت ظاهری بیش از اندازه با این امر منافات دارد. امام صادق می فرماید سه چیز نزد خداوند شکایت می کنند مسجد خراب که نماز گزار ندارد دانشمندی که در میان نادانان زندگی می کند زیرا از علم او بهره نمی برند و قرآنی که قرائت نمی شود و گرد و غبار روی آن را گرفته است. و در روایت دیگری رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: زمانی فرا رسد در آخر الزمان که گروهی به مسجد می آیند پس دور هم جمع شوند و کلامشان درباره دنیا و دوستی دنیا است؛ همنشین با اینان نشوید و خداوند نیازی به عبادت آنان ندارد.
بنابر این، آن چه که از منابع روایی فهمیده می شود آبادی معنوی مساجد است و نه تزیین ظاهر آن. البته آن گونه هم مخروبه نباشد که با شأن و جایگاه مسجد سازگاری نداشته باشد. (1)
ج: بنا بر احتیاط واجب مسجد را به طلا نباید زینت نمایند. (2)
ج: آیت الله سیستانی: شرعا ضرورتی ندارد. (3)
ج: آیت الله سیستانی جایز است. (4)
شباهتی به مساجد نداشته باشد چه حکمی دارد؟
ج: آیت الله سیستانی مانعی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: در حد معمول اشکالی ندارد. (2)
ج: آیت الله سیستانی اگر موجب جلب توجه و هواس پرتی است کراهت دارد. (3)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی ترسیم چیزهایی مثل گل و بوته در مسجد مکروه است. (4)
ج: آیت الله سیستانی اشکالی ندارد. (5)
ج: بنا بر احتیاط واجب نباید نقش چیزهایی که مثل انسان و حیوان روح دارد در مسجد ترسیم کنند و نقاشی چیزهایی که روح ندارد مثل گل و بوته مکروه است. (6)
آیت الله سیستانی: احتیاط مستحب آن است که مسجد را به صورت چیزهایی که مثل انسان و حیوان روح دارد زینت نکنند. (1)
ج: في حد نفسه اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد لکن اگر در شبستان باشد بهتر است هنگام نماز به طریقی روی آن پوشانده شود. (3)
ج: مکروه است. (4)
ج: آیت الله سیستانی اشکال ندارد. (5)
ج: آیت الله سیستانی: اشکال ندارد. (6)
ج: پیمانکار تنها می تواند حق خود را از کسی که سفارش کار داده دریافت نماید و نمی تواند چنین کاری را انجام بدهد. (1)
ج: موقوفه را نمی توان فروخت نه زمین وقفی را و نه اصل درخت های وقفی را بلکه باید عوائد وقف را صرف در جهت وقف کند. (2)
ج: رد مظالم باید به فقیر داده شود و بنابر احتیاط واجب با اذن حاکم باشد. (3)
ص: 561 [آیت الله مکارم فتوا داده است.]
ج: کفارات را باید به مستحقین داد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اصل احداث و تأسیس مسجد در ملک شخصی و یا در ملک خریداری شده یا اهدائی برای بناء مسجد، مشروط به اجازه و موافقت همسایگان نیست. (1)
آیت الله مکارم: رضایت آن ها شرط نیست ولی نباید ایجاد مزاحمت برای آن ها بشود مثلا بلندگوی مسجد یا پارک ماشین ها در اطراف مسجد نباید مزاحم همسایه ها باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تابع نیت واقف است. (1)
ج: اگر وقف شده که عوائد آن صرف مسجد شود، اضافه کردن آن به مسجد جائز نیست. (2)
ج: وقفیت شرعی زمین اگر تمام نشده است اختیار آن با خود شماست ولی اگر وقفیت آن با انشاء وقف و تحویل به متولی یا واگذاری آن به نمازگزاران و اقامه نماز در آن تمام شده باشد حکم مسجد دارد دیگر قابل تغییر و تبدیل و فروش نیست. (3)
ج: بنا کردن مسجد در محل دیگری منع شرعی ندارد ولی مسجد بنا شده از مسجد
بودن خارج نمی شود و تبدیل آن به چیز دیگر جائز نیست. (1)
ج: نماز خواندن در حسینیه اشکال ندارد، ولی اگر حسینیه، به عنوان حسينيه، وقف صحیح شرعی شده تبدیل آن به مسجد جایز نیست و هم چنین ضمیمه کردن آن به مسجد به عنوان مسجد هم جایز نیست. (2)
ج: اگر عمل مذکور تغییر و تبدیل وقف شمرده نشود اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر تعمیر داوطلبانه و تبرعی (از مال شخصی افراد خیّر) باشد، نیازی به اجازه حاکم شرع نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: خراب کردن تمام مسجد یا قسمتی از آن جایز نیست، مگر در صورت وجود مصلحتی که اهمیت ندادن و بی توجهی به آن ممکن نباشد. (2)
ج: آیت الله مکارم تخریب و فروش مسجد جایز نیست و باید اطراف آن را دیوار
بکشند تا در صورت نیاز رهگذران از آن استفاده کنند حکم مسجد را دارد و چنان چه خودش هم خراب شود باز نمی توانند زمین آن را بفروشند یا داخل ملک و جاده نمایند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: خراب کردن قسمتی از مسجد برای عقب نشینی آن جایز نیست مگر در صورت وجود مصلحتی که اهمیت ندادن و بی توجهی به آن ممکن نباشد. (2)
آیت الله مکارم: تا مجبور نشوید، عقب نشینی نکنید. (3)
ج: مقام معظم رهبری: خراب کردن تمام مسجد یا قسمتی از آن جایز نیست مگر در صورت وجود مصلحتی که اهمیت ندادن و بی توجهی به آن ممکن نباشد. (4)
آیت الله مکارم: مسجدی که خراب نشده و قابل استفاده است اگر نیاز به توسعه دارد و این کار به نفع نمازگزاران است می توان آن را خراب کرد و بهتر و بزرگ تر ساخت. (5)
ج: مقام معظم رهبری: تخریب مسجد جایز نیست. (6)
می توانند آن را تخریب کنند و مجددا مسجد مناسبی در همان محل بسازند؟ اگر برای توسعه مسجد مذکور، تنها راه تخریب آن باشد حکم مساله چیست؟
ج: حضرت امام: خراب کردن به منظور توسعه در صورت احتیاج مردم اشکال ندارد. (1)
مقام معظم رهبری: خراب کردن تمام مسجد یا قسمتی از آن جایز نیست، مگر در صورت وجود مصلحتی که اهمیت ندادن و بی توجهی به آن ممکن نباشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تخریب مسجد جایز نیست. (3)
آیت الله مکارم: اگر به معنی فروختن آن و خریدن مکان جدید برای مسجد است، جایز نیست ولی تخریب و بازسازی به سبک روز که به نفع نمازگزاران باشد مانعی ندارد و اگر ضایعاتی دارد که قابل استفاده در همان مسجد یا در مساجد دیگر نیست، مجاز هستید آن را به فروش رسانده و در همان مسجد مصرف کنید. (4)
ج: خراب کردن مسجد آن را از مسجد بودن خارج نمی کند. (5)
جایز است یا نه؟
ج: اگر به هنگام وقف شرط خاصی نگذاشته اند و مخالفت با نظر واقف نداشته باشد فی نفسه مانعی ندارد. (1)
1) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م643؛ استفتاءات جديد (مکارم)، ج 2، ص: 95، سؤال 219
مکان های مورد نیاز در مسجد (1)
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری: کتابخانه کردن مقداری از مسجد (و ایجاد مزاحمت برای نمازگزاران) جائز نیست ولی می توانند تعدادی کتاب بدون مزاحمت نمازگزاران در مسجد قرار دهند. (2)
ص: 572 س 8
آیت الله سیستانی آیت الله نوری همدانی از خود مسجد نمی شود کتابخانه و مانند آن ساخت. (3)
آیت الله مکارم: از روز اوّل که مسجد را وقف می کنند می توانند بخشی یا طبقه ای را مسجد و بخش یا طبقات دیگر را برای امور دیگری در نظر بگیرند (الوقوف عَلَی حَسَبِ مَا یُوقِفُهَا أَهْلُهَا) و آن چه را جزء مسجد نمی کنند حکم مسجد ندارد پس می توان بخشی را حسینیه و یا حتی سرویس بهداشتی کرد و بخش دیگر را مسجد به شرط این که مسجد را آلوده نکند ولی اگر بعد از وقف و ساخته شدن مسجد می خواهند بخشی از آن را تغییر دهند یا طبقه ای به عنوان غیر مسجد به آن اضافه کنند در مواردی که مزاحم نمازگزاران نباشد و در شان مسجد باشد مانند حسینیه و کتابخانه و بسیج و مراسم عزاداری اشکال ندارد ولی در هر حال حکم مسجد را دارد؛ ولی ساخت یا تبدیل به خانه عالم و خانه خادم
1) در این قسمت نظرات مرجع بزرگوار آیت الله مکارم اختلاف بیشتری نسبت به نظرات مقام معظم رهبری، آیت الله سیستانی و آیت الله نوری همدانی دارند لذا مبنای ایشان در اولین سوال همین قسمت به صورت توضیحی بیان شده است تا مقلدین ایشان توجه نمایند بنابراین در سوالات بعدی این بخش اگر مستندی از ایشان ذکر نشده باشد باید به مبنای ایشان رجوع شود.
2) استفتاءات امام خمینی، ج3،
3) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام وقف، با استفاده از س728.
یا محلی برای بانوانی که عذر شرعی دارند، جایز نیست. (1)
ج: اگر مخالف کیفیت وقف تالار و شبستان و صحن مسجد باشد و یا موجب تغییر ساختمان مسجد گردد جایز نیست بهتر این است که مکانی در کنار مسجد برای این منظور تهیه گردد. (2)
ج: تبدیل مسجد به کتابخانه جایز نیست ولی می توانند در مسجد مطالعه کنند. (3)
ج: تبدیل مسجد به کتابخانه جایز نیست ولی می توانند در مسجد مطالعه کنند. (4)
15: امانت دادن کتاب های موجود در کتابخانه مسجد جایز است یا فقط باید در مسجد مطالعه نمود؟
ج: به همان صورتی که وقف شده اند باید مورد استفاده قرار گیرد. (5)
تبصره: اگر قوانین و ضوابطی وجود دارد باید مراعات شود.
1) سایت آیت الله مکارم تبدیل قسمتی از مسجد به مکان های فرهنگی
2) اجوبه الاستفتائات س 412؛ منهاج الصالحين (للسيستاني)، ج2، ص 447 با استفاده از مسأله 1466؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام وقف با استفاده از س.728
3) سایت مقام معظم ،رهبری احکام وقف م 626؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص 447 با استفاده از مسأله 1466؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام وقف با استفاده از س 728
4) سایت مقام معظم رهبری احکام ،وقف با استفاده از م 626؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، با استفاده از مسأله 1466؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام وقف، با استفاده از س728
5) سایت مقام معظم رهبری احکام ،وقف با استفاده از م 16؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، با استفاده از مسأله 1466.
هزینه مسجد جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: تابع نیت اهداء کنندگان است اما صرف پول هایی که برای هزینه های جاری مسجد از مردم جمع آوری می شود جایز نیست. (1)
ج: اگر جنبه ی مثبت داشته باشند اشکال ندارد. (2)
ج: در صورت وقف بودن باید با اشراف متولی شرعی کتاب خریداری شود و در غیر این صورت تابع نظر اهداء کنندگان است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در این مسجد استفاده ندارد باید به سایر مساجد برده شود، و اگر در سایر مساجد نیز قابل استفاده نیست می توانند بفروشند و با پول آن کتاب هایی که نزدیک به نظر واقف است تهیه کنند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر کوتاهی متوجه کتابدار باشد ضامن است اما اگر کوتاهی متوجه کتابدار نباشد ضامن نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: کتاب های مسجد هرچند قیمت بالایی نداشته باشد باید پس گرفته شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر کتاب آسیب دیده قابل استفاده باشد برداشتن آن جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر عرفا قابل استفاده نباشد اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (6)
ج: مقام معظم رهبری: اگر اهداء کننده اجازه داده باشد اشکالی ندارد. (1)
تبصره: اگر کتابخانه مورد نظر ضوابطی داشته باشد باید مراعات شود.
ج: تغییر وقف است و جایز نیست. (2)
ص: 447 با استفاده از مسأله 1466؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام ،وقف، با استفاده از س728.
آیت الله مکارم: اگر بعد از وقف و ساخته شدن مسجد می خواهند بخشی از آن را تغییر دهند یا طبقه ای به عنوان غیر مسجد به آن اضافه کنند در مواردی که مزاحم نمازگزاران نباشد و در شان مسجد باشد مانند حسینیه و کتابخانه و بسیج و مراسم عزاداری اشکال ندارد ولی در هر حال حکم مسجد را دارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی: جایز نیست. (4)
ج: واجب است که قسمت سرپوشیده مسجد با خراب کردن اتاق هایی که در آن ساخته شده است به حالت قبل برگردد و اگر مخارج احداث اتاق ها ناشی از تعدی و تفریط و عمد و تقصیر نباشد معلوم نیست که کسی ضامن آن باشد، و باید امام جماعت و نیروهای بسیجی و سایر مسئولین مسجد با هم همکاری کنند تا حضور نیروهای بسیجی در مسجد استمرار پیدا کند و خللی در انجام وظائف عبادی مانند نماز و غیر آن هم پیش نیاید. (1)
ص: 447 با استفاده از مسأله 1466؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام ،وقف با استفاده از س728
توضیح: فرض این سوال جایی است که اتاقی از محل خود مسجد ساخته شده است اما اگر از موقوفات و مُملکات مسجد ساخته شود حکم مساله متفاوت خواهد بود.
ج: اگر این دو اتاق وقف شده اند که برای مسجد به کار گرفته شوند (یعنی وقف انتفاع) (2)نمی توان آن ها را برای کار دیگری مورد استفاده قرار داد. (3)
ج: تبدیل مسجد به اتاق بسیج و مانند آن جایز نیست. (4)
ص: 447 با استفاده از مسأله 1466
ج: اگر برای کتابخانه وقف شده است نمی توان آن را تغییر داد. (5)
1) اجوبه الاستفتائات س402؛ رساله آموزشی، ج1درس32، ص126؛ منهاج الصالحين (للسيستاني)، ج2،
2) وقف انتفاع یعنی وقف شیء مورد نظر به گونه ای است که لازم باشد خود شیء مورد استفاده قرار گیرد.
3) رساله آموزشی ج 2، درس ،59، ص 244؛ منهاج الصالحين (للسیستانی) ج 2، ص 447، با استفاده از مسأله 1466
4) سایت رهبری احکام وقف، م 626؛ منهاج الصالحين (للسيستاني)، ج 2،
5) رساله آموزشی ج 2، درس 59، ص245؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص 447، با استفاده از مسأله 1466
تشکیل اتاق بسیج در آن جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر مزاحمت برای نمازگزارن داشته باشد جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: اگر مزاحمتی برای نماز گزاران ایجاد نکند اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: چون این گونه کارها مناسب شأن مسجد نیست از انجام این کارها در مسجد باید پرهیز شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بسیج موظف است از ادارات مربوطه اذن بگیرد. (5)
ج: ساختن اتاق مخصوص چائی در محل مسجد صحیح نیست. (1)
آیت الله مکارم: اگر مزاحم نمازگزاران نباشد و جا را بر آن ها تنگ نکند و از نیازهای مسجد محسوب شود اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: و آیت الله سیستانی آیت الله نوری همدانی از مکان خود مسجد نمی توان برای ساخت این گونه امور استفاده کرد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: مکانی که با عنوان حیاط مسجد وقف شده است تبدیل و تغییر آن جایز نیست. (4)
آیت الله مکارم: اگر حیاط مسجد را جزء مسجد وقف کنند و در ابتدا صیغه وقف را بر کل آن جاری کنند، حکم مسجد را دارد اما اگر بر آن صیغه وقف به عنوان مسجد نخوانده اند و یا اطلاع نداریم که چگونه صیغه وقف خوانده شده، دو صورت دارد؛ در مناطقی مثل جنوب کشور که در بعضی فصول از حیاط جهت اقامه نماز و برنامه های مسجد استفاده می شود، حیاط جزء مسجد است؛ اما در مناطقی مثل شمال کشور که از حیاط مسجد چنین استفاده ای نمی شود آن را جزء مسجد نمی دانیم. به عبارت دیگر در
1) اجوبه الاستفتائات س410؛ استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، با استفاده از مسأله 1466؛ سایت آیت الله نوری همدانی احکام وقف، س728
2) استفتاءات مکارم ج1 ص166.
3) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص 447 با استفاده از مسأله 1466؛ سایت مقام معظم رهبری احکام وقف با استفاده از م 622؛ سایت آیت الله نوری همدانی، احکام وقف، س728.
4) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف با استفاده از م590؛ استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی.
چنین مواردی اگر حیاط مسجد برای اقامه نماز و برنامه های مسجد است، جزء مسجد بوده و حکم آن را دارد و الا حکم مسجد را ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: مکانی که با عنوان حیاط مسجد وقف شده است تبدیل و تغییر آن جایز نیست. (2)
آیت الله مکارم: اگر حیاط مسجد را جزء مسجد وقف کنند و در ابتدا صیغه وقف را بر کل آن جاری کنند حکم مسجد را دارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر موجب تغییر وقف یعنی از بین رفتن حیاط مسجد نباشد و منافات با جهت وقف نیز نداشته باشد اشکال ندارد. (4)
ج: آیت الله مکارم: تاسیس سرویس بهداشتی به دلیل کوچک بودن یا تغییر مکان و امثال آن در مساجد چند حالت دارد از ابتدا در زمینی که وقف مسجد کرده اند (چون مساجد در عرف امروز همراه با سرویس بهداشتی است) می توان سرویس بهداشتی ساخت ولی در مساجد قدیمی آنچه جزء مسجد است مانند صحن یا حیاط مساجدی که غالبا در آن نماز می خوانند را نمی توان تبدیل به سرویس بهداشتی کرد و باید محل دیگری را برای این منظور تهیه کنند ولی مناطقی مانند مازندران و آذربایجان که معمولا در حیاط مسجد نماز نمی خوانند هر چند حیاط وابسته به مسجد است ولی چون جزء آن یعنی محل نماز نیست برای ساخت سرویس مانعی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر منافاتی با اقامه نماز ندارد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر جزء مسجد باشد این استفاده ها جایز نیست و فقط باید برای امور مربوط به مسجد مثل اقامه نماز استفاده شود. (2)
آیت الله مکارم: انجام این کار اشکال ندارد. (3)
ج: آیت الله سیستانی: در صورتی که زمین برای مسجد وقف شده، حکم مسجد را دارد. (4)
ج: آیت الله سیستانی: چون زیر زمین مسجد حکم مسجد دارد نمی توانند و از هرچه که در شان مسجد نیست اجتناب شود. (5)
ج: حفر زمین مسجد برای تأسیس کارگاه و مانند آن جایز نیست. (1)
ج: از ابتدا واقف می تواند یک قسمت زمین خود را برای غیر مسجد وقف کند، اما پس از وقف برای مسجد نمی تواند آن را تغییر دهد. (2)
ج: اگر زیرزمین وقف مسجد است اجاره دادن آن شرعا جایز نیست. (3)
ج: زیرزمین مسجد را با سه شرط می توان اجاره داد: 1- عنوان مسجد نداشته باشد 2- جزو تاسیساتی نباشد که مسجد به آن نیاز دارد 3- وقف آن وقف انتفاع نباشد (یعنی وقف منفعت (4)باشد) (5)
ج: آیت الله سیستانی بله حکم مسجد دارد. (6)
1) اجوبه الاستفتائات س 418؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص 447 با استفاده از مسأله 1466.
2) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م625؛ استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی
3) اجوبه الاستفتائات با استفاده از س 418؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص 447 با استفاده از مسأله 1466.
4) وقف منفعت، وقفی است که هدف از آن درآمدزایی برای مسجد است نه این که حتما خودش مورد استفاده قرار گیرد. مانند این که شخصی مغازه ای را در ملک خود ساخته و وقف مسجد نماید.
5) رساله آموزشی رهبری، درس 32، ص 127.
6) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی
ج: آیت الله سیستانی بله حکم مسجد دارد. (1)
ج: آیت الله سیستانی مانعی ندارد. (2)
ج: آیت الله سیستانی جایز است که بگویند این سالن مسجد باشد و زمین آن را هم مسجد قرار ندهند. (3)
ج: آیت الله سیستانی: با اجازه حاکم شرع اشکال ندارد. (4)
ج: آیت الله سیستانی: اگر در زمین مسجد نباشد و منافات با شان مسجد نباشد جایز است. (5)
58: آیا جایز است هنگام تجدید بنای یک مسجد قدیمی زیر زمین آن
را به عنوان ،پارکینگ اختصاص بدهند؟
ج: آیت الله سیستانی نمی توانند چون زیر زمین مسجد، هم در حکم مسجد است. (1)
ج: اجاره دادن مساجد تحت هیچ عنوان جایز نیست. (2)
ج: اگر زمین وقف شده که در آن مسجد بسازند و وقف تمام شده مغازه کردن آن جایز نیست. (3)
ج: اگر صیغه وقف به عنوان مسجد نسبت به آن زمین خوانده نشده و یا با اذن واقف نماز در آن زمین خوانده نشده باشد اشکال ندارد. (4)
ج: تبدیل و تغییر وقف جایز نیست بلی اگر احراز شود که وضوخانه وقف نبوده یا برای مطلق مصارف مسجد وقف شده بی اشکال است. (5)
1) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی؛ سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، با استفاده از م 622
2) سایت آیت الله مکارم تجاری سازی مسجد؛ رساله آموزشی، ج1، درس 32 با استفاده از ص126؛ منهاج الصالحين (للسيستاني)، ج 2، ص 447 با استفاده از مسأله 1466
3) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، م628
4) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م584
5) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م635
ج: مانعی ندارد ولی مورد بحث در جایی است که زمین به عنوان مسجد اختصاص یافته و بعداً می خواهند چنین کارهایی در آن انجام دهند مثلاً در آن اتاق یا زیرزمین جدیدی را برای اجاره دادن بسازند. (1)
تبصره: در مورد موقوفات تجاری مسجد در فصل آینده توضیح بیشتری داده خواهد شد.
ج: آیت الله سیستانی: اگر محل ساخت از متملکات مسجد باشد اشکال ندارد ولی در خود مسجد نمی توانند. (2)
ج: اگر خانه برای مسجد خریداری شده و وقف شده باید آن را مسجد نمایند و اگر وقف هم نشده رضایت صاحبان پولی که با آن خانه را خریده اند باید مراعات شود. (1)
ج: مخالفت با کیفیت وقف مسجد یا تغییر و تبدیل آن جایز نیست. (2)
ج: برای واقف جایز است تولیت و نظارت وقف را برای خود قرار دهد یا به غیر واگذار نماید. (1)
آیا تولیت موقوفات مسجد می تواند موقت باشد؟ یا چند نفر به صورت شریکی عهده دار تولیت باشند؟
ج: تولیت می تواند دائمی یا موقت باشد؛ همچنین جایز است به تنهایی یا با مشارکت دیگری انجام پذیرد. (2)
ج مجرد نیت تولیت برای افراد خاصی کافی نیست البته اگر در وقت اجراء صیغه وقف از سوی واقف متولی معین شده تولیت برای آنان ثابت است اگر چه نوشته نشده باشد. (3)
ج: واقف نمی تواند برای مسجد تولیت قرار دهد و حکم به این که مسجد، تولیت بردار نیست مختص به خود مسجد است و شامل موقوفه هایی که برای مسجد وقف شده اند، نمی شود. (1)
ج: حاکم شرع یا نماینده او متولی است. (2)
ج: متولی قانونی که مطابق قانون جمهوری اسلامی تولیت دارد، متولی شرعی نیز هست. (3)
ج: اگر واقف هنگام وقف چنین حقی برای فرزندش قرار نداده باشد، پس از مرگش تولیت منتقل نمی شود. (4)
ج: اگر مالک (واقف ملک) در ضمن انشاء وقف، شخص مذکور را به عنوان متولی
موقوفه نصب کرده باشد تولیت شرعی موقوفه نیز با اوست. (1)
ج: قرار دادن تولیت توسط واقف باید هنگام ایقاع وقف باشد در غیر این صورت حق تعیین تولیت پس از آن برای واقف وجود ندارد البته عزل یا حق نصب تولیت در صورتی که واقف چنین حقی را در ضمن وقف کردن شرط کرده، اشکال ندارد. (2)
ج: اگر متولی در ضمن وقف تعیین شده نمی تواند او را عوض کند، و اگر متولی وقف در ضمن وقف تعیین نشده باشد اختیار با حاکم شرع است و واقف حکم اجنبی را دارد مگر این که در وقف برای خود حقی قرار داده باشد. (3)
ج: بعد از این که شخص شرعاً متولی شد کسی نمی تواند تولیت او را باطل کند. بلی در صورت خیانت حاکم شرع می تواند او را عزل نماید. (4)
ج: اگر فرض بر این باشد که تولیت آن عالم به این عنوان است که او امام جماعت مسجد در نمازهای پنجگانه است با عجز او از امامت جماعت در مسجد به علت بیماری
یا هر علت دیگر، تولیت از او ساقط می شود. (1)
ج: وقف باید زیر نظر متولی شرعی اداره شود و کسی نمی تواند دخالت کند مگر در صورتی که خیانت متولی ثابت شود که در این صورت حاکم شرع دخالت می کند و در هر صورت رسیدگی به قضیه شخصیه موکول است به مسئولین محترم ذیربط در جمهوری اسلامی. (2)
ج: در فرض مذکور واقف حق تغییر متولی را دارد. (3)
14 آیا متولی می تواند حق تولیت خود را به هیئت امناء یا شخص دیگری انتقال دهد؟
ج تولیت قابل انتقال نیست ولی در صورت عدم اشتراط مباشرت متولی او می توانند وکیل بگیرند. (4)
ج: متولی وقف حق این کار را ندارد ولی اشکال ندارد که اداره اوقاف یا شخص دیگری را برای انجام امور وقف وکیل کند. (5)
ج: اگر تولیت را قبول کرده راهی ندارد ولی می تواند کمک بگیرد. (1)
ج: واجب است بررسی اتهام کسانی را که متهم به خیانت هستند، به حاکم شرع ارجاع دهند. (2)
ج: متولی وقف باید با مراعات مصلحتِ وقف و جهت وقف امور موقوفه را اداره کند. (3)
ج: در امام جماعت مسجد امر نصب آن به دست متولی نیست تا چه رسد به عزل آن و در این جهت متولی اختیاری ندارد. (4)
ج: متولی موقوفه حق ندارد چیزی را وضع کند که با مقتضای وقف در تعارض باشد و شرعا هم عمل به آن جایز نیست. (1)
ج: چنان چه در ضمن وقف شرط مباشرت ،نشده می تواند وکیل بگیرد. (2)
ج: در فرض مرقوم تولیت با حاکم شرع است به هر نحو صلاح وقف بداند می تواند نسبت به تنظیم و تعیین مذکور عمل کند. (3)
ج: مجرد کوتاهی و سهل انگاری در اداره امور وقف مجوز شرعی برای برکناری و عزل متولى منصوب و تعیین فرد دیگری بجای او نیست بلکه باید در این رابطه به حاکم مراجعه کرد تا او را وادار نماید که کارهای وقف را انجام دهد و اگر الزام او ممکن نباشد از وی بخواهد که وکیل صالحی را برای اداره امور وقف از طرف خود انتخاب کند و یا این که خود حاکم فرد امینی را به او ضمیمه نماید. (4)
ج: عزل یا ابقاء متولی با حاکم شرع است. (1)
ج: موارد را به صورت مستند به مقامات بالاتر گزارش نماید. (2)
ج: اگر واقف چیزی از منافع را برای متولی معین کند، همان اجرت عمل او خواهد بود؛ هر چند کمتر از اجرت المثل باشد و اگر چیزی برای تولیت به عنوان دستمزد قرار نداده باشد متولی می تواند اجرت این کار را مطابق آن چه معمول و متعارف است، از منافع وقف برداشت کند. (3)
تبصره: اگر قانونی در مورد میزان دستمزد متولی وجود داشته باشد باید مراعات شود.
ج: در فرض مرقوم سازمان اوقاف می تواند اجرت المثل را از عواید موقوفه بردارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بله حق درخواست اجرت را دارد. (5)
ج: مانع صلاحیت نیست. (1)
ج: عدالت شرط نیست و چنان چه به تنهائی نمی تواند وقف را اداره کند می تواند کمک و وکیل بگیرد ولی اگر در وقف خیانت کند، حاکم شرع او را عزل و شخص امینی را به جای او نصب می کند. (2)
ج: به همان نحوی که زمین وقف شده است باید عمل شود و اختیار دخل و تصرف در زمین موقوفه با متولی شرعی موقوفه است که باید با مراعات مصلحت وقف و در جهت وقف مورد استفاده قرار گیرد. (3)
ج: وقف باید زیر نظر متولی شرعی با مراعات جهت وقف استفاده شود و دیگران نمی توانند دخالت کنند. (4)
تبصره: اگر قوانینی وجود دارد باید مراعات شود.
33 مدیریت درآمد وقف بر عهده چه کسی است؟ آیا اداره اوقاف
می تواند تغییراتی در آن ایجاد کرد؟
ج: عواید وقف باید زیر نظر متولی شرعی و با نبود متولی منصوب، زیر نظر حاکم شرع در جهت وقف صرف شود و تخلف و تغییر جایز نیست و رسیدگی به قضیه شخصیه موکول است به مسئولین محترم در جمهوری اسلامی. (1)
تبصره: زمانی که مسئولیت موقوفات بر عهده حاکم شرعی است، ادارات و سازمان های مربوطه با توجه به ضوابط و قوانینی که دارند می توانند اقدام نمایند.
ج: اگر در وقف قرارداد تولیت نشده و فقط شما بعد از وقف، تولیت را به عهده گرفته اید اختیار با حاکم شرع است. (2)
ج: امر وقف با متولی شرعی آن است و غیر متولی حق دخالت ندارد. (3)
تبصره: اگر در وقفنامه، تولیت مشخص نشده است حاکم شرع متولی است. و نهادهای مربوطه با اجازه حاکم شرع می توانند اقدام کنند.
ج: اداره اوقاف به مقداری که مقررات قانونی به او اجازه می دهد حق دارد در وقف هایی
که متولی خاصی دارند دخالت نماید. (1)
ج: مراعات قوانین و مقررات اداره اوقاف لازم است. (2)
ج: امر وقف با متولی شرعی آن است و مراعات ضوابط قانونی جمهوری اسلامی لازم است. (3)
ج: چنان چه در وقف از طرف واقف متولی خاص تعیین شده باشد واجب است تصرف در موقوفه طبق وقفنامه زیر نظر متولی شرعی و اذن او انجام شود و بدون نظر و اذن متولی شرعی تصرف جایز نیست و حکم غصب را دارد. (4)
ج: هر گونه تصرف در وقف باید زیر نظر متولی شرعی موقوفه و به صلاح وقف باشد. (5)
تبصره: لازم است متولی و اداره اوقاف، ضوابط قانونی جمهوری اسلامی را مراعات نمایند.
احکام موقوفات (1)مسجد
ج: مسجدی را که می خواهیم برایش چیزی وقف کنیم باید معین باشد. بنابراین وقف چیزی برای یکی از دو مسجد، صحیح نیست. (2)
وقف عين (3)مال
ج: خدمات و منافعی که اشخاص به مسجد ارائه می کنند نمی تواند وقف اصطلاحی بوده باشد چون شیء وقف شده باید از اعیان و اموال خارجی باشد نه از منافع. (4)
تبصره: هر کار خیری در پیشگاه الهی ارزشمند بوده و ثواب متناسب با خود را دارا خواهد بود اگر چه اصطلاحا وقف نامیده نشود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: وقف چیزی هایی که با مصرف اصل آن ها از بین می رود صحیح نیست. (1)
ج: وقف قابل خرید و فروش و تغییر و تبدیل نیست و از موقوفه باید در همان جهت وقف استفاده شود، بله زمینی که وقف منفعت (2)باشد می توان به صورت بلند مدت برای ساخت مسجد در آن اجاره کرد و درآمد حاصله را در جهت وقف صرف نمود و در این صورت در این مدت حکم مسجد را خواهد داشت. (3)
ج: از شرایط مال موقوفه آن است که منفعت آن، متعلق حق غیر که مانع از تصرف است نباشد. بنابراین واقف نمی تواند ملکی را که رهن داده، وقف نماید. (4)
ج: وقف مال مشاع صحیح است. (5)
عنوان رقبه مسجد صحیح است؟
ج: در صحت وقف، سابقه مالکیت شرعی خاص واقف شرط است و چون جنگل ها و مراتع طبیعی که از انفال و اموال عمومی هستند، ملک خاص کسی نیستند، در نتیجه وقف آن ها توسط هیچ فردی صحیح نیست. (1)
ج: مال موقوفه لازم نیست بالفعل قابلیت انتفاع داشته باشد بلکه اگر در معرض انتفاع هم باشد کافی است؛ مانند وقف درختی که دو سال دیگر ثمر می دهد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست واقف باید مالک باشد. (3)
ج: آب حکم خود زمین را دارد که باید در موقوفه مصرف شود و اگر موقوفه به آن نیاز ندارد با نظر متولی شرعی عوائد آن تحصیل و در جهت وقف صرف می شود. (4)
خشکیده است آیا زمین آن باغ جزء وقف حساب می شود؟ آیا واجب است به جای درختان خشکیده درخت جدید کاشته شود؟
ج: مقام معظم رهبری: زمین باغ وقف مسجد است و کاشتن درخت جدید واجب نیست. (1)
ج: وقفیت زمین مذکور اگر محرز باشد باید آن را از متولی شرعی موقوفه اجاره کنند و اگر متولی شرعی اجاره دادن را صلاح وقف نداند و یا تصرفات انجام شده مغایر جهت وقف بداند و درخواست تخلیه کند باید تخلیه نمایند. (2)
تبصره: در صورت تخلیه موقوفه ضامن مخارج و خسارات وارده نیست، البته تصرف کنندگان مالک اعیان (3)و ساختمان هایی هستند که در موقوفه احداث کرده اند و می توانند آن را مطالبه کند و در این فرض نیاز به معامله یا مصالحه هست. (4)
ج: در صورت اطلاع و آگاهی اعمالشان باطل است. (5)
مقدار پول را به بیت المال یا سازمان های مذهبی تحویل داد؟
ج: پول اگر از منافع وقف است باید مطابق نظر واقف و زیر نظر متولی شرعی وقف و به صلاح وقف صرف شود و تحویل آن به جای دیگر جایز نیست. (1)
1) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م597
ج: ناظر طبق آن چه که برای او در وقف نامه تعیین شده دارای اختیارات خواهد بود. (1)
توضیح: گاهی واقف، علاوه بر تعیین متولی شخصی را به عنوان ناظر وقف تعیین می کند و اختیاراتی را به او واگذار می کند و حتی حق دخالت در کارهای متولی را در وقف نامه برای او قائل می شود. (2)
ج: قبول کردن نظارت بر وقف واجب نیست ولی بعد از قبول نظارت، بنابر احتیاط واجب، جایز نیست ناظر وقف، خودش را از نظارت بر وقف عزل کند. (3)
ج: اگر (در وقفنامه) نظارت منوط به نظر شخصی ناظر نباشد می تواند در اجراء عمل به نظارت، وکیل انتخاب کند به شرط آن که وکیل صالح و امین در اجراء عمل به نظارت باشد. (4)
ج تعیین مدت ،وکالت واگذار به توافق ناظر و وکیل است. (1)
ج: با فوت متولی شرعی موقوفه، امین و ناظری که به حکم حاکم ضم به متولی موقوفه جهت اداره امور موقوفه شده دیگر حق دخالت در امور موقوفه ندارد، بلکه اداره امور موقوفه با متولی جدید است و چنان چه متولی جدید هم نیاز به ضم امین داشته باشد محتاج به صدور حکم مجدد از حاکم در این باره است، و چنان چه با فوت متولی سابق موقوفه بلا متولی باشد تولیت آن با حاکم شرع است. (2)
ج: اگر حکم به ضمامین به متولی شرعی برای نظارت بر اعمال او عام باشد و شامل همه اعمال مربوط به اداره وقف حتی تعیین متولی وقف برای بعد از خودش هم بشود حق ندارد در تعیین متولّی بعدی بدون مشورت با امین ناظر، خود سرانه به رأی خودش عمل نماید. (3)
ج: شایع بودن و شهرت به وقف که مفید اطمینان است کفایت می کند. (1)
ج: مجرد سند وقف تا زمانی که موجب اطمینان به درستی مضمون آن نشود، حجت شرعی بر وقفیت نیست ولی اگر وقف بودن آن ملک بین مردم به خصوص افراد کهنسال شایع باشد به طوری که مفید علم یا اطمینان به وقفیت آن شود و یا ذوالید (2)به آن اقرار کند و یا احراز شود که در سابق با آن به عنوان وقف رفتار می شده ملک مزبور محکوم به وقفیت است و به هر حال مرور زمان موجب خروج ملک موقوفه از وقفیت نمی شود. (3)
ج: اگر معروف به مسجد است حکم مسجد بر آن جاری است و باید استفاده مسجد از
آن بشود. (1)
ج: موقوفاتی که از قدیم الایام تا زمان حاضر به آن عمل می شود و شهرت به وقفیت دارد نیازی به سند کتبی ندارد و محکوم به وقفیت است و تصرف در آن بدون اذن متولی شرعی و صلاح و جهت وقف حکم تصرف در غصب دارد. (2)
ج: اگر در میان افرادی که اعتراف به وقفیت مورد نزاع نمودند دو نفر مرد عادل وجود داشته باشد که اقرارشان به وقفیت شهادت بر وقفیت تلقی شود و یا در میان اهالی محل شیاع مفید علم و اطمینان بر وقفیت مورد نزاع حاصل باشد و یا در مورد نزاع سوابق عمل به وقفیت مورد تسالم و قبول تمام افراد ذینفع در این باره داشته باشد بدین وسیله وقفیت آن شرعاً ثابت است و باید احکام و آثار وقف بر آن بار نمایند. (4)
ج: با فرض شهرت به وقفیت زمین مذکور حکم وقف را دارد و تصرف در آن بدون اذن متولی شرعی موقوفه حکم غصب را دارد.
ج: اگر دو نفر عادل به وقفیت زمین شهادت دهند زمین حکم وقف را دارد و الا با فرض این که شهرت به وقفیت ندارد و دلیل دیگری هم بر وقفیت نیست حکم وقف را ندارد و در هر صورت موضوع نیاز به رسیدگی دارد و موکول است به محاکم قضائی. (1)
اولا: نمی تواند پس بگیرد و نارضایتی بعدی اثری ندارد ثانیا در فرض سؤال اشکال ندارد سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، احکام راه های اثبات وقف (م290)
ج: زمین وقف به تملک در نمی آید و امر زمین های اصلاحات ارضی تابع قانون مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجلس شورای اسلامی است. (2)
ج: جایز نیست. (2)
ج: جایز است. (4)
ج: اگر زمین را خریده یا وقف کرده اند که منافع آن برای مسجد باشد اجاره آن زیر نظر متولی و صرف درآمدش برای مسجد مانع ندارد. (5)
ج: در صورتی که متولی وقف صلاح بداند، در جهت وقف می تواند زمین را اجاره داده
و درآمد آن را صرف در جهت وقف نماید. (1)
تبصره: همان طوری که در مساله قبل ذکر شد جواز اجاره زمین وقفی، زمانی است که هدف از وقف آن، درآمدزایی بوده باشد.
ج: حفر زمین مسجد برای تأسیس کارگاه و مانند آن جایز نیست، هر چند برای اداره ی امور و تأمین مخارج خود مسجد باشد. (2)
ج: اگر خانه به صورت وقف انتفاع برای سکونت امام جماعت مسجد وقف شده باشد شرعا او حق اجاره دادن آن را ندارد هر چند به قصد استفاده از اجاره آن برای پرداخت دیون و تعمیر منزل مسکونی اش باشد و اگر آن خانه به خاطر کوچکی نیاز او را برای سکونت خانواده اش و آمدن مهمان و پاسخگویی به مراجعه کنندگان برطرف نمی کند، می تواند از آن در بعضی از ساعات روز یا شب مثلا برای پاسخگویی به مراجعه کنندگان استفاده کند و یا آن که خانه مزبور را به امام جماعت دیگری بدهد تا در آن سکونت کند. (3)
حکم مساله چه خواهد بود؟
ج: در مواردی که وقف انتفاع است مثل مذکورات در سؤال اجاره صحیح نیست. (1)
ج: باید به حال اول برگردانند. (2)
ج: مجرد سابقه استیجار موجب استحقاق تخفیف در اجاره بهاء موقوفه نیست و متولی شرعی موظف است در تجدید قرارداد اجاره با ملاحظه غبطه (3)و مصلحت وقف، اجاره بهاء عادله تعیین و مطالبه نماید. (4)
ج بر متولی شرعی و مسئول اداره امور وقف واجب است در اجاره دادن به کسی که خواهان آن است و در تعیین مبلغ اجاره رعایت مصلحت و منفعت وقف را بنماید، در نتیجه اگر در تخفیف مبلغ اجاره به سبب اوضاع و احوال خاص مستأجر یا اهمیت کاری که وقف برای آن اجاره داده می شود نفع و مصلحت وقف باشد اشکال ندارد والا جایز نیست. (5)
1) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م320
2) سایت مقام معظم رهبری، احکام وقف، م322
3) منظور از غبطه این است که اجاره بهای موقوفه طوری تنظیم شود که هر کس بشنود آن را تحسین کرده و غبطه بخورد. البته منظور این نیست که گرانفروشی بشود بلکه اجاره بر اساس قیمت عادلانه رخ داده باشد.
4) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، احکام اجاره وقف م338.
5) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م352
ج: تعيين مال الاجاره موقوفه باید با مراعات غبطه و مصلحت وقف و به نرخ عادله باشد و زیر نظر متولی شرعی موقوفه و در جهت وقف صرف شود. (1)
ج: اگر با عقد اجاره صحیح زیر نظر متولی شرعی موقوفه و صلاح وقف زمین در اختیار مستأجرین قرار گرفته و مدت اجاره باقی باشد فرائض دینی آن ها در ملک مورد اجاره بلامانع است هر چند واجب است اجرت موقوفات را به موقع پرداخت نمایند. (2)
ج: مسئول شرعی اداره امور موقوفه موظف است در صورت نیاز از طرق قانونی اقدام به حفظ و احیاء و احقاق تمام حقوق موقوفه نماید. (3)
ج: در صورتی که ایجاد مغازه در صحن مسجد شرعا مجاز بوده، فروش سرقفلی آن با رعایت مصلحت و نفع وقف، با اذن متولی شرعی مانعی ندارد و در غیر این صورت واجب است ساختمان مغازه خراب شود و زمین آن به همان صورت اوّل به حیاط مسجد اضافه
شود. (1)
ج: اگر متولی وقف فروش سرقفلی را با رعایت مصلحت وقف اجازه دهد، مالی که در برابر آن گرفته می شود جزو درآمدهای وقف محسوب می شود و واجب است که در جهت وقف مصرف شود، ولی اگر معامله را اجازه ندهد بیع باطل است و فروشنده باید مبلغی را که از خریدار گرفته به او برگرداند و به هر حال مستأجری که حق سرقفلی ندارد ولی درعین حال آن را به مستأجر بعدی فروخته است، حقی در آن مال ندارد. (2)
ج: وقف سرقفلی محل اشکال است لکن نگهداری این حق و استفاده از درآمد آن در راه خیر مانعی ندارد. (3)
ج: متولی شرعی باید مطابق مصلحت وقف عمل کند با مراعات جهت وقف و چنان چه این کار مصلحت وقف باشد و به وقف عمل می شود مانع ندارد. (4)
ج: اگر مدت اجاره تمام شده باشد برای تجدید اجاره رجوع به متولی و یا مجتهد زنده لازم است. (1)
ج: اگر پدر شما متولی بوده و با مراعات مصلحت وقف و بطون لاحقه (2)اجاره داده عمل او نافذ بوده و با فوت وی اجاره باطل نمی شود لکن اگر متولی نبوده و یا با اذن او اجاره نداده در فرض سؤال اجاره باطل است. (3)
ج: اگر زمین پس از خریداری وقف شده و تحویل متولی شرعی یا جهت وقف داده شده باشد وقف تمام است و قابل خرید و فروش نیست و اگر وقف تمام نیست و لو از جهت این که قبض معتبر در وقف حاصل نشده باشد فروش آن بلامانع است. (1)
تبصره: در صورتی که فروش موقوفه باطل باشد باید زمین به حالت وقف برگردد و فروشنده ضامن خسارت مشتری است. (2)
ج: در هر صورت وقف قابل خرید و فروش نیست و باید زمین موقوفه را به حال خود برگرداند و خسارات خود را از فروشنده بگیرد. (3)
ج: معامله نسبت به مقداری که وقف بوده باطل و نسبت به بقیه صحیح است و شخص مذکور حق دارد اصل معامله را فسخ کرده و پولی که داده است مطالبه نماید. (4)
ج: در فرض مذکور که زمین، وقف و متعلق به مسجد است فروش کل یا بعض آن جائز نیست. (1)
ج: مورد ذکر شده مجوز تبدیل و تعویض موقوفه نمی باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: با اجازه حاکم شرع اشکال ندارد. (3)
ج: در موارد جواز فروش احتیاط آن است که پول را صرف در مماثل وقف بکنند، یعنی برای مسجد فرش تهیه کنند. (4)
است ولی اکنون توبه کرده و می خواهد جبران کند، آیا می تواند زمین دیگری به جای آن به مسجد واگذار کند یا باید خود موقوفه برگردد؟ اگر شخص مذکور از دنیا برود ورثه چه وظیفه ای دارند؟
ج: وقف قابل خرید و فروش نیست و با فروش از وقف بودن خارج نمی شود. (1)
1) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م398
ج: آن چه برای تعمیر مسجد وقف شده است باید صرف ترمیم و نوسازی و امثال آن شود و آنچه برای مسجد بطور مطلق وقف شده است می تواند از قبیل فرش و روشنائی و آماده سازی برای جلسات قرآن و امثال آن نیز برسد تأمین مالی امام جماعت نیز از قبیل همین مصارف است. (1)
ج: تغییر وقف جایز نیست و با اجاره طولانی مدت قابل الحاق به مسجد است و اجاره آن باید صرف جهت وقف شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر هزینه های پخت غذا پرداخت شود با اجازه هیئت امناء
اشکالی ندارد. (1)
ج: اگر وقف منفعت (2)باشد و در آن جا ساختمان ساخته شده تا منافع آن خرج مسجد شود، نماز خواندن در آن جا اشکال ندارد. (3)
ج: احداث جداگانه لازم نیست اما مشخص کردن محدوده حسینیه و مسجد لازم است. (4)
ج: مسجد حسینیه نمی شود و اگر وقف سابق که به عنوان مسجد شده صحیح و تمام باشد وقف دوم باطل است. (5)
ج: تغییر وقف جایز نیست. (6)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
2) وقف منفعت، وقفی است که هدف از آن درآمدزایی برای مسجد است نه این که حتما خودش مورد استفاده قرار گیرد.
3) سایت مقام معظم ،رهبری احکام وقف، م593
4) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، م484
5) سایت مقام معظم ،رهبری، احکام وقف، م623
6) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م624
ج: اگر درب مذکور حیاط مسجد را اشغال می کند و احداث آن تغییر وقف است جایز نیست. (1)
ج: اگر استفاده از زمین موقوفه در جهت وقف امکان دارد تبدیل آن جائز نیست و در غیر این صورت مانع ندارد. (2)
ج: موقوفه ای که قابل استفاده در جهت وقف باشد قابل تعویض و فروش نیست لیکن اگر کسی آن را اتلاف کرده باشد ضامن است و چنان چه بدون اجاره کردن از متولی شرعاً آن را مورد تصرف و استفاده قرار داده باشد، ضامن اجرت المثل است که باید به متولی شرعی بپردازد تا جهت وقف مصرف نماید. (3)
ج: بعد از وقف واقف اجنبی از وقف می شود. (1)
1) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م122
ج: مقام معظم رهبری: اگر کاشت درخت برای استفاده نمازگزاران بوده اشکالی ندارد. (1)
108: استفاده نمازگزاران از محصولات موقوفات مسجد جایز است یا باید خرج مسجد شوند؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر برای استفاده نمازگزاران وقف شده اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: باید خرج مسجد شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نمازگزاران حق استفاده از این محصولات را ندارند. (4)
چیست؟
ج: مقام معظم رهبری: تولیت ضامن است و باید به مقدار تعیین شده، آن محصول را برای نمازگزارن تهیه کند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: محصولات را به صورت مساوی بین حاضرین در مسجد تقسیم کند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: وقف باغ برای مخارج مسجد و اهل مسجد صحیح است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: در حد سایرین استفاده کنند اشکالی ندارد. (5)
میوه های درختان واقع در حیاط را دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: فروش و صرف درآمد در مسجد اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست و در صورت ارتکاب باید با اجازه ی حاکم شرع در خیرات مصرف شود. (5)
ج مقام معظم رهبری تولیت به عهده ی حاکم شرع است و سازمان اوقاف نماینده حاکم شرع می باشد. (1)
ج: اداره اوقاف به مقداری که مقررات قانونی به او اجازه می دهد حق دارد در وقف هایی که متولی خاصی دارند دخالت نماید. (2)
ج: اگر متولی در رسیدگی به موقوفات کوتاهی کند، بررسی و عزل آن بر عهده حاکم شرع است. (3)
تبصره: روحانی یا هیئت امناء با کسب اجازه از حاکم شرع و یا سازمان اوقاف بر اساس ضوابط قانونی خود می توانند به موقوفات رسیدگی نمایند.
عهده هیئت امناء است یا بر عهده سازمان اوقاف است؟
ج: مقام معظم رهبری: حاکم شرع یا نماینده ی وی که سازمان اوقاف می باشد مسؤلیت تطبیق اوصاف را بر عهده دارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مطابق قانون باشد اشکالی ندارد. (2)
ج: مراعات قوانین و مقررات اداره اوقاف لازم است. (3)
ج: اداره اوقاف به مقداری که مقررات قانونی به او اجازه می دهد حق دارد، دخالت نماید. (4)
ج: مراعات قوانین و مقررات اداره اوقاف لازم است. (5)
ج: اگر قانونی وجود دارد باید مراعات شود. (1)
ج: تا زمانی که متولی منصوب از طرف واقف، از حدود اختیارات تولیت وقف خارج نشده اداره امور وقف همان گونه که واقف در انشاء وقف برای او مقرر کرده در اختیار اوست و از نظر شرعی تغییر و تبدیل اختیارات او که در ضمن صیغه وقف توسط واقف مقرر گشته، صحیح نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر متولی خاص دارد و کوتاهی متوجه وی باشد ضامن است. و در غیر این صورت متولی حاکم شرع است و چون اوقاف نماینده ی حاکم شرع است اگر کوتاهی متوجه اوقاف باشد ضمانت با سازمان اوقاف خواهد بود. (3)
ج: اگر واقف چیزی از منافع را برای متولی معین کند، همان مقدار، دستمزد او خواهد بود؛ هر چند کمتر از دستمزد متعارف باشد و اگر چیزی برای تولیت به عنوان دستمزد قرار نداده باشد اجرتش دستمزد متعارف اجرت المثل خواهد بود و اگر قانونی در مورد تعیین
آن وجود دارد باید مراعات شود. (1)
ج: وقف باید در همان جهت وقف مصرف شود و اداره اوقاف به مقداری که مقررات قانونی به او اجازه می دهد حق دارد دخالت نماید. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تابع مقررات سازمان تبلیغات می باشد. (3)
فصل اول: مدیریت مسجد
فصل دوم: امکانات مسجد
فصل سوم: پول های اهدایی به مسجد
نکاتی از مبانی فقهی این بخش:
مسجد تولیت بردار نیست، ولی واقف می تواند هنگام وقف برای موقوفات مسجد متولی تعیین کند.
چیزی که برای مسجد وقف یا هدیه شده است، باید در مسجد مورد استفاده قرار گیرد. و اگر جهت خاصی معین شده باشد تغییر آن جایز است.
وظایف روحانی (1)
ج: لازم است انسان تمام مسائلی را که احتمال می دهد به واسطه یاد نگرفتن آن ها واجبی را ترک کرده و یا مرتکب حرامی شود یاد بگیرد. (2)
تبصره: سزاوار است روحانی مسجد، با روشی مناسب و بیانی ساده، تمامی احکام و مستحبات مسجد و نماز جماعت را به اهل مسجد نیز یاد بدهد.
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی و آیت الله نوری همدانی: روحانی مسجد در فرض مذکور فی نفسه وظیفه ای ندارد مگر این که متولی موقوفات مسجد بوده و یا از هیئت امناء باشد و یا قانونا وظایفی در این زمینه بر عهده روحانی گذاشته شده باشد. (3)
آیت الله مکارم: وظایف روحانی و محدوده ی آن مربوط به سازمان امور مساجد می باشد لذا باید بر اساس ضوابط و قوانین مربوطه عمل نمود. (4)
تعمیر و تعویض آن ها از وظایف شرعی روحانی مسجد است؟
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی آیت الله نوری همدانی: روحانی وظیفه دارد احکام وقف و مانند آن را به اهل مسجد و هیئت امناء بیان کرده و یاد بدهد تا آن ها خودشان به انجام امور مربوطه بپردازند. (1)
آیت الله مکارم: نظارت و بررسی امور مسجد تابع ضوابط و قوانین امور مساجد می باشد. (2)
ج: انجام چنین اموری، شرعا بر روحانی واجب نیست ولی شایسته است که روحانی در انجام امور مسجد همکاری داشته باشد تا بتواند بیشتر باعث هدایت اهل مسجد شود. (3)
ج: اموری از این قبیل بر عهده روحانی مسجد نمی باشد مگر این که سازمان امور مساجد یا هیئت امنای مسجد رسیدگی به برخی از وظایف را بر عهده روحانی نهاده باشد. (4)
ج: انجام امر ،مذکور شرعا واجب نیست مگر این که از وظایف مقرر برای روحانی بوده باشد. (5)
تشویق می کند آیا چنین عملکردی شرعا جایز است؟ آیا باعث ایجاد ریا در پرداخت مردم نمی شود؟
ج: پرداخت هدایا و نذورات در فرض مذکور ریا محسوب نمی شود. و ترغیب مردم، برای کمک به مسجد اشکالی ندارد. (1)
ج: چنین امری فی نفسه استحباب ندارد مگر این که مزیت دیگری در انجام آن وجود داشته باشد. (2)
ج: صلوات بر پیغمبر و آل اوه از مستحبّات مؤکد است و توهم این که صلوات زیاد باعث کم ارزش شدن صلوات خواهد شد صحیح نیست. (3)
ج: امر کننده باید قلبا از تحقق گناه، ناراحت بوده و به صورت زبانی، اقدام به امر به معروف و نهی از منکر کند و اگر تأثیر نکرد جایز است با کلمات تند و خشن که خالی از گناه باشد یا با توسل به زور (مثلا به این صورت که جلو فرد گنهکار را بگیرد یا وسایل گناه را از دسترس او خارج سازد) اقدام نماید ولی اگر برای امر به معروف و نهی از منکر لازم شود که نیاز به زدن و زخمی کردن یا اتلاف اموال و بالاتر از آن باشد در این صورت هیچ کس بدون اجازه حاکم شرع حق اقدام ندارد. (4)
ج: اگر اعتقادات غلط و خرافی در بین مردم رواج داشته باشد روحانی وظیفه دارد با
بیان روشن و منطقی به آن ها پاسخ دهد و در غیر این صورت تفحص از اعتقادات مردم وظیفه شرعی روحانی نیست. (1)
ج: روحانی اختیار دارد خودش با تشخیص اهمیت مشاغل در امور اجرائی، حضور داشته باشد. (2)
ج: اشکالی ندارد ولی شایسته است که سایر افراد را نیز مراعات کنیم، تا الطاف خداوند بیشتر شامل حال ما شود. (3)
ج: عدالت عبارت از حالت نفسانی است که باعث می شود انسان همیشه تقوایی داشته باشد که مانع از ترک واجبات یا انجام محرمات شرعی بشود بنابراین اگر سخن یا عمل شخص مناسب شأن عالم دینی نباشد در صورتی که مخالف شرع نباشد، ضرری به عدالت نمی زند. (4)
ج: تذکر دادن به مردم اشکالی ندارد ولی از توهین به آن ها خودداری شود. (1)
ج: لازم است که به مردم تذکر دهد ولی اگر مردم رعایت نکردند، خودشان مقصر هستند و شرعا مسئولیتی متوجه روحانی نمی شود. (2)
ج: کسی که می خواهد به مسجد برود مستحب است خود را خوشبو کند و لباس پاکیزه و قیمتی بپوشد. (3)
ج: احترام به علماء و بزرگان و یاد کردن از آن ها از امور بسیار پسندیده ای است که نباید مورد غفلت واقع شود. (4)
ج: اگر با بیان علمی و منطقی برخی از اشکالات را مودبانه مطرح می کند اشکالی ندارد ولی توهین کردن و یا تخریب شرعا جایز نیست. (5)
ج: اگر در برخورد با افراد عادی توهین نمی کند ولی برخورد خوبی ندارد، باعث از بین
رفتن عدالت نمی شود. (1)
ج: نظریات روحانی مسجد مقدم است. (2)
ج: فی نفسه اشکالی ندارد مگر این که مشکل دیگری از قبیل ورود زن حائض به مسجد وجود داشته باشد. (3)
ج: حل اختلافات مردم در مسجد از امور مکروه، محسوب نمی شود. (4)
ج: وظایف شرعی روحانی مسجد ضوابط و قوانینی است که سازمان امور مساجد بیان می کند ولی انجام اموری مانند موارد مذکور از کارهای شایسته ای است که می تواند باعث رشد معنوی مردم شود. (5)
ج: موارد مذکور از امور شایسته ای است که سزاوار است روحانی و سایر مومنین مسجد
به آن اهتمام داشته باشند. (1)
ج: مواردی که مسأله مهمی مطرح است مانند موارد مشورت و اصلاح ذات البين و امثال آن ها استثنا شده است و غیبت کردن اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر تحقیق برای اموری از قبیل ازدواج و استخدام باشد بیان عیوب واجب است. (3)
ج: آیت الله سیستانی: اگر در مورد مشورت برای امر مهمی مانند ازدواج یا مشارکت و امثال آن هاست غیبت جایز است و موارد آن مختلف است و باید از گفتن حرف هایی که موجب اختلاف می شود پرهیز شود. (4)
ج: در صدر اسلام هیات امنا به صورتی که امروز مرسوم است وجود نداشته، ولی با توجه به مشکلاتی که در امر اداره مساجد در عصر و زمان ما وجود دارد نیاز به هیات امنا احساس می شود. (1)
ج: هیئت امناء از نظر شرعی، حق خاصی در مورد مسجد ندارند بلکه فقط در مدیریت مسجد نقش دارند؛ و از سوی مردم انتخاب می شوند و اگر ضوابط قانونی در این زمینه وجود داشته باشد باید مراعات شود. (2)
ج: وظیفه متولی آن است که اگر مسجد موقوفاتی دارد آن ها را حفظ نموده، و صرف مسجد کند، و بقیه امور مربوط به نمازگزاران است. به عبارت دیگر خود مسجد تولیت بردار نیست، فقط افرادی (مانند روحانی مسجد و هیئت امناء) باید امور مسجد را اداره کنند. و اگر ضوابط قانونی در این مورد وجود داشته باشد باید رعایت شود. (3)
کرده اند، می توانند خودشان را به عنوان هیئت امنا یا متولی آن بنامند؟
ج: تولیت در مورد خود مسجد قابل قبول نیست و هیئت امناء بر اساس ضوابط و قوانین مربوطه انتخاب می شوند. (1)
ج: در صورتی که از طرف واقف مقدار معینی ذکر نشده است و کار شخص، مورد احتیاج باشد و به قصد تبرع (2)کار نکرده باشد می تواند به اندازه اجرت المثل دریافت کند. (3)
ج: آیت الله مکارم احتیاط آن است که از متولی اجازه بگیرند ولی اگر متولی نسبت به مصالح مسجد مخالفت یا بی اعتنایی کند از حاکم شرع اجازه بگیرند. (4)
ج: سازمان هایی که مدیریت امور مساجد را بر عهده دارند فقط بر اساس وظایف و اختیاراتی که دارند می توانند نظارت و بررسی نمایند. (5)
ج: فی نفسه اشکالی ندارد و فرد انتخاب شده و سایر اعضای هیئت امنا فقط حق دارند مسجد را بر اساس ضوابط شرعی مدیریت نمایند. (6)
37 آیا امام جماعت می تواند در امر تعیین هیأت امناء یا برکناری آن ها دخالت نماید؟
ج: باید بر اساس ضوابط و اختیارات قانونی خود رفتار نماید. (1)
ج: هیئت امناء از نظر شرعی حق خاصی در مورد مسجد ندارند، بلکه فقط در مدیریت مسجد نقش دارند؛ و به همان میزانی که اهل مسجد حق تصرف در مسجد دارند می توانند تصرف نمایند و برای تصرفات بیشتر از آن باید از حاکم شرع اجازه بگیرند. و اگر ضوابط قانونی در این زمینه وجود داشته باشد باید مراعات شود. (2)
ج: تمام کسانی که می خواهند تصرفاتی در مسجد کنند باید با موافقت هیات امنا باشد. (3)
ج: حق اختصاصی برای هیئت امناء وجود ندارد؛ به همان میزان که مومنین حق تصرف دارند آن ها نیز می توانند ولی تصرفات بیش از آن نیاز به کسب اجازه از حاکم شرع دارد. (4)
ج: اگر اموال، وقفی باشد، فروش آن ها جایز نیست. (5)
ص: 372 س 94؛ أجوبه الاستفتائات، ص: 502، س 2038
توضیح: هیئت امناء از جهت این که هیئت امنای مسجد هستند مجوزی برای فروش
اموال وقفی ندارند؛ ولی در برخی از موارد فروش اموال وقفى استثناء شده است که در فصل های بعدی خواهد آمد.
ج: آیت الله مکارم پس از تحقق وقف مسجد کلیه کارهایی که موجب تقویت برنامه مسجد و مراسم نماز و نشر حقایق تشیّع در آن است احتیاج به اجازه دیگران حتی واقف یا متولی ندارد همچنین نماز و اقامه جماعت. (1)
ج: آیت الله سیستانی شرعا چنین حقی ندارند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی اگر قوانین و ضوابطی در این مورد وجود دارد باید رعایت شود. (3)
آیت الله مکارم گاهی هیئت امنای مسجد یا متولی آن راضی به حضور فرد معینی به عنوان امام جماعت در مسجد نیستند؛ این عدم رضایت تاثیری ندارد. در واقع هیئت امنا و حتی متولی مسجد چنین حقی ندارند، بلکه مردم امام جماعت را تعیین می کنند یا هیئت امنایی که واقعا رضایت مردم را در نظر دارند و مردم حرف آن ها را قبول دارند و حتى امام جماعت راتب نمی تواند شخص دیگری را تعیین کند بلکه مراعات کلام او فقط استحباب دارد البته اصل اتحاد است و باید سعی همگان بر این باشد که اگر اختلافی بود با مسالمت تبدیل به اتحاد شود باید توجه داشت که در مساجد همواره همبستگی و یک دست بودن مردم امام جماعت و مسوولین مسجد حرف اول را می زند
و باید در حفظ آن کوشید و به خاطر بعضی اختلاف سلیقه های کوچک این مهم را کنار نگذاشت. (1)
ج: آیت الله مکارم پس از تحقق وقف مسجد کلیه کارهایی که موجب تقویت برنامه مسجد و مراسم نماز و نشر حقایق تشیّع در آن است احتیاج به اجازه دیگران حتی واقف یا متولی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی اگر قوانین و ضوابطی در این مورد وجود دارد باید رعایت شود. (3)
آیت الله مکارم: در صورتی که تبلیغ مناسب مسجد باشد و مزاحم نمازگزاران نباشد مشورت لازم نیست؛ ولی بهتر است که در این امور به امام مسجد احترام بگذارند و با او مشورت شود. (4)
ج: نظریات روحانی مسجد مقدم است. (5)
ج: ایجاد مزاحمت برای نمازگزاران در مسجد جایز نیست بنابراین تعلیم قرآن، احکام و آموزش اخلاق اسلامی در صورتی اشکال ندارد که مزاحمت برای نمازگزاران نداشته باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. ولی بهتر است بیان احکام بین دو نماز نباشد تا هر کس که خواست برود. (2)
آیت الله سیستانی امام جماعت می تواند بیان کند و هر کسی که علاقه ندارد می تواند برود. (3)
ج: تعلیم قرآن، احکام و آموزش اخلاق اسلامی در صورتی که مزاحمت برای نماز گزاران نداشته باشد اشکال ندارد. (4)
ج: در صورتی که مزاحمت برای نماز گزاران نداشته باشد، اشکال ندارد. (5)
ج: در صورتی که مزاحمت برای نماز گزاران نداشته باشد، اشکال ندارد. (1)
ج: فی نفسه اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: کثیف کردن مسجد حرام است. (3)
ج: في نفسه اشکالی ندارد ولی مراعات شأن قداست و جایگاه مسجد واجب است. (4)
ج: فی نفسه اشکال ندارد ولی ایجاد مزاحمت برای نماز گزاران جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد چون مأمومین می توانند جلسه را ترک کنند. ولی امر مطلوبی نمی باشد. (6)
قرآن، بلند خواندن تعقیبات، در مساجد چه حکمی دارد؟
ج: ایجاد مزاحمت برای نماز گزاران جایز نیست. (1)
ج: فی نفسه مانعی ندارد. (2)
ج: سخنرانی با مراعات وظائف شرعیه و نبود مفسده، مانع ندارد. (3)
ج: در صورتی که مزاحمت برای نماز گزاران نداشته باشد، اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: این امور تابع کیفیت وقف صحن مسجد و ایوان آن است و باید از امام جماعت و هیئت امنای مسجد در این باره نظر خواهی شود. البته حضور جوانان در مساجد و برپایی درس های دینی زیر نظر امام جماعت و هیئت امنای آن کار خوب و مطلوبی است. (5)
هیئت امنای مسجد؟
ج: آیت الله سیستانی انجام چنین اموری، شرعا بر روحانی واجب نیست ولی شایسته است که روحانی در انجام امور مسجد همکاری داشته باشد تا بتواند بیشتر باعث هدایت اهل مسجد شود. (1)
ج: اموری از این قبیل بر عهده روحانی مسجد نمی باشد مگر این که سازمان امور مساجد یا هیئت امنای مسجد رسیدگی به برخی از وظایف را بر عهده روحانی نهاده باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء حق چنین اظهار نظری را ندارند و وظایف آن ها تنها نظم دادن به امور مسجد است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد مگر این که مزاحم اقامه ی نماز باشد. (4)
ج: اجبار کردن آن ها در صورتی که موجب گریز و دلزدگی آن ها از مسجد شود ترک گردد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد ولی در هر حال مراعات شأن قداست و جایگاه مسجد واجب است و مزاحمت نمازگزاران جایز نیست. (1)
آیت الله مکارم: آموزش قرآن و احکام در مساجد بی اشکال است و به اهداف مسجد کمک می کند، هم چنین برگزاری کلاس های درسی نیز اشکالی ندارد ولی آموزش خیاطی و هنرهای دستی دیگر تنها در صورتی جایز است که از ابتدای تاسیس مسجد، کلاس هایی در کنار مسجد برای این کار ساخته شده باشند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی اگر قوانین و ضوابطی در این مورد وجود دارد باید رعایت شود. (3)
آیت الله مکارم: در صورتی که تبلیغ، مناسب مسجد باشد و مزاحم نمازگزاران نباشد مشورت لازم نیست؛ ولی بهتر است که در این امور به امام مسجد احترام بگذارند و با او مشورت شود. (4)
ج: دعوت از روحانیون دیگر اشکالی ندارد ولی باید احترام روحانی مسجد حفظ شود. (5)
ج: افرادی که آگاهی کامل از احکام شرعی ندارند، جایز نیست که کلاس احکام برگزار نمایند و بهتر این است که این امور بر عهده روحانیون گذاشته شود. (1)
ج: در صورت تقاضای مخاطبین یا اطلاع دادن این امر به مخاطبین بلامانع است. (2)
ج: در صورتی که مفسده ندارد، جایز است. (3)
ج: آیت الله مکارم: شعارهایی که دارای محتوای صحیح و مذهبی بوده باشد مانعی ندارد به شرط این که مزاحمتی برای نمازگزاران تولید نکند و صداهایی که موجب وهن مسجد شود در آن نباشد. (4)
ج: خواندن شعری در مسجد مکروه است که نصیحت و مانند آن نباشد. (5)
ج: برگزاری شب شعر و سایر مراسمات که دارای محتوای مفید و آموزنده هستند، در مناسبت های خاص و تحت نظارت امام جماعت مسجد اشکال ندارد. (1)
ج: خواندن شعری که شامل موعظه نصیحت و مانند آن باشد، مکروه نیست. (2)
ج: پخش یا تمرین سرودهای مذهبی و انقلابی در مسجد اشکال ندارد ولی در هر حال مراعات شأن قداست و جایگاه مسجد واجب است و مزاحمت نمازگزاران جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: به طور کلی کف زدن فی نفسه به نحو متعارف در جشن های اعیاد یا برای تشویق و تأیید و مانند آن اشکال ندارد ولی بهتر است فضای مجالس دینی به خصوص مراسمی که در مساجد و حسینیه ها و نمازخانه ها برگزار می شود به ذکر صلوات و تکبیر معطّر گردد تا انسان به ثواب آن ها برسد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: این گونه ترانه ها هر چند مولودی هستند چون مناسب مجلس لهو و لعب است ذاتا حرام است و اجرای آن ها در مسجد و غیر مسجد حرام است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: واضح است که مسجد جایگاه شرعی خاصی دارد، لذا اگر پخش موسیقی در آن منافی با حرمت مسجد باشد، حرام است حتی اگر موسیقی غیر مطرب باشد. (2)
آیت الله مکارم: این کارها مناسبشان مسجد نیست از آن اجتناب ورزند، بلکه باید محل جداگانه ای برای این کار در نظر بگیرند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: پخش موسیقی از مسجد هر چند حلال باشد مناسب نیست و اگر مخالف با شأن مسجد باشد حرام است. (4)
ج: پخش سرودهای مذهبی و انقلابی در مسجد اشکال ندارد ولی در هر حال مراعات شأن قداست و جایگاه مسجد واجب است و مزاحمت نمازگزاران جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: در مورد طبل و امثال آن حداقل کراهت ثابت است اما ارگ
و امثال آن اگر با آن مناسب مجلس لهو نواخته شود حرام است و اگر ترانه آن مناسب مجلس لهو نباشد ولکن نفس وجود ارگ در مسجد مخالف شأن مسجد باشد در این صورت نیز استفاده از ارگ در مسجد حرام است. (1)
ج: پخش یا آموزش مداحی های مذهبی و انقلابی در مسجد اشکال ندارد، ولی در هر حال مراعات شأن قداست و جایگاه مسجد واجب است و مزاحمت نمازگزاران جایز نیست. (2)
ج: آیت الله مکارم اگر تزییناتی باشد که ذاتاً حلال است مانند این که طلا نباشد و مزاحم نمازگزاران و منافی احترام مسجد و جنبه ی اسراف نداشته نباشد، اشکالی ندارد. اما نصب قاب عکس موجودات زنده کراهت دارد و احتیاط واجب آن است که عکس چیزهایی که روح دارد مثل انسان را در مسجد نصب نکنند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: تبدیل مسجد به مکانی برای نمایش فیلم های سینمایی جایز نیست ولی نمایش فیلم های مذهبی و انقلابی دارای محتوای مفید و آموزنده به مناسبت خاصی و بر حسب نیاز و تحت نظارت امام جماعت مسجد اشکال ندارد. (4)
اشکال ندارد. (1)
ج: اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر اهانت به مسجد باشد و یا مزاحم اقامه نماز باشد اشکال دارد. (3)
ج: نمایش تئاترهای مذهبی و انقلابی که دارای محتوای مفید و آموزنده هستند، در مناسبت های خاص و مورد نیاز در تحت نظارت امام جماعت مسجد اشکال ندارد. (4)
ج: نمایش سرود و تئاترهای مذهبی و انقلابی که دارای محتوای مفید و آموزنده هستند، در مناسبت های خاص و تحت نظارت امام جماعت مسجد اشکال ندارد. (5)
ج: تعلیم یا تمرین تئاترهای مذهبی و انقلابی در مسجد اشکال ندارد ولی در هر حال
مراعات شأن قداست و جایگاه مسجد واجب است و مزاحمت نمازگزاران جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: استفاده از تئاتر برای جذب جوانان کار صحیحی نبوده و اگر از اول، پیامدهای کار خود را نمی دانستید گناه فاصله گرفتن از مسجد و ادامه ی کارهای ایشان به عهده ی شما نمی باشد. (2)
ج: ایجاد مزاحمت برای نمازگزاران جایز نیست. (3)
ج اشکال دارد؛ ولی برگزاری مجلس ترحیم برای کسانی که با حدود شرعیه یا قصاص یا انتحار از دنیا رفته اند مانعی ندارد. (4)
مقام معظم رهبری و آیت الله سیستانی جایز است. (5)
ج: برپائی مجالس و مناسبات اگر مزاحم نمازگزاران نباشد اشکالی ندارد ولی احکام شرعیه ورود به مسجد را لازم است مراعات کنند و در هر صورت تغییر وقف جایز نیست. (1)
ج: جواز استفاده از امکانات مسجد، مثل برق و سیستم تهویه در اقامه ی مجلس فاتحه برای اموات و امثال آن، منوط به کیفیت وقف و نذر آن امکانات برای مسجد است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: و آیت الله سیستانی هیئت امناء حق جلوگیری از برگزاری مجلس ترحیم را ندارند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست چون گرفتن مراسم سبب حضور اقوام می شود و این ها جنب هستند و حضور جنب در مسجد حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: هزینه هایی که به سبب مجلس ترحیم برای مسجد ایجاد می شود از قبیل آب، برق و گاز (هر چند موارد مذکور برای مسجد رایگان باشد) و.... باید توسط صاحبان عزاء پرداخت شود و کسی حق ندارد این هزینه ها را از شخص خاصی نگیرد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: باید صرف مسجد شود اگر خادم و هیت امناء از اول این گونه قرارداد بسته باشند که از هر ختمی مبلغی به خادم داده شود باید طبق قرارداد عمل شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر شخصی که آسیب زده عمدا آسیب زده خودش ضامن است ولی اگر افراط و تفریط نکرده صاحبان عزاء ضامن هستند. (2)
آیت الله سیستانی: خود شخصی که آسیب زده ضامن است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: استحباب آن ثابت نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر اعمال منافی مسجد مثل کف زنی انجام داده شود برگزاری این مراسمات در مسجد جایز نیست و اگر صرفا جاری کردن عقد و پذیرایی مختصر باشد اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر افراد بدحجاب در قسمت زنانه باشند اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: صرف بودجه مسجد برای این مصارف جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مسجد بزرگ باشد به طوری که نگهداری این لوازم مزاحم اقامه ی نماز نشود اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: چون مانع برگزاری نماز شده اشکال دارد. (5)
همایش های اجتماعی مانند مبحث ازدواج، اینترنت و... استفاده کنند آیا این کار جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر منافات با شأن مسجد دارد و یا مزاحم نمازگزاران است اشکال دارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از نذورات دینی بوده و مربوط به مسجد باشد اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر ،احسان نذر نباشد و زیاده دادن با اجازه صاحب احسان باشد اشکالی ندارد والا حرام است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر نذر نباشد تابع اجازه صاحب احسان است اما اگر نذر باشد تابع مورد نذر است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر نذر باشد تابع مورد نظر است و اگر احسان باشد و تبعیض بدون اذن صاحب احسان باشد حرام است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر نذر باشد باقیمانده باید در همان مورد نظر صرف شود و اگر احسان باشد اختیار آن با صاحب احسان است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: تابع قصد نذر کننده است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: چون یقین به عدم رضایت ندارید خوردن این غذاها اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: هزینه بر عهده کسی است که فرش را کثیف کرده است. (5)
قبیل میز پینگ پنگ (تنیس روی میز) در مسجد چه حکمی دارد؟
ج: مسجد جای ورزش و تمرین ورزشی نیست و از کارهایی که با شأن و منزلت مسجد منافات دارد باید پرهیز شود. (1)
توضیح: انجام موارد مذکور در مکانی که به عنون مسجد وقف شده است اشکال دارد ولی انجام آن ها در موقوفات یا مملکات مسجد، اگر بر خلاف جهت وقف نبوده باشد و متولی اجازه بدهد اشکالی ندارد.
ج: یوگا و انرژی درمانی اگر در حد معقول و مفید باشد اشکالی ندارد ولی باید محل دیگری غیر از مسجد برای آن انتخاب کرد و از کارهایی که با شأن و منزلت مسجد منافات دارد باید پرهیز شود. (2)
ج: تبدیل آبدارخانه مسجد به باشگاه جایز نیست. (3)
ج: تبدیل مسجد به مکان ورزشی جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر با مسجد بودن منافات نداشته باشد و کارهایی از قبیل کار گذاشتن میله دروازه انجام ندهند اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال دارد مگر این که محل تأمین بودجه این هزینه ها را اجازه دهد مثلا اگر پول از مردم جمع آوری می شود و قبل از گرفتن پول به آن ها گفته می شود که این پول در این هزینه ها صرف می شود. (2)
129 برای جذب جوانان به مسجد به کسانی که در طی هفته منظم به مسجد بیایند بلیط استخر می دهیم آیا این گونه امور تبلیغی شرعا پسندیده است؟
ج: مقام معظم رهبری: امر پسندیده ای است ولی نباید از پولی که برای مسجد جمع آوری می شود، باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از زمین مسجد نباشد مانعی ندارد. (4)
ج: هر چند که هدف اصلی و اولی ساخت مسجد ایجاد محلی خاص برای عبادت و
نماز است ولی همان گونه که در زمان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نیز تحقق یافته، مسجد می تواند محلی برای فعالیت های مختلف اجتماعی و سیاسی و اقتصادی باشد برای حاکم کردن چنین حالتی ابتدا نیاز است که عالمی وارسته با تقوا فعال و آگاه به زمانه در صدر مدیریت مسجد قرار گیرد تا فعالیت های ذکر شده را تحت دستورات و قوانین اسلامی مدیریت و اجرا کند از طرف دیگر لازم است که اهالی مسجد نیز آگاهی و آمادگی لازم برای اجرایی شدن این امور داشته باشند در این زمینه یعنی آموزش و آگاهی دادن به اهل مسجد، خود مسجد می تواند محور اصلی این برنامه باشد؛ چرا که اهالی مسجد باید در فکر اصلاح و تهذیب و کسب کمال باشند و به صرف نماز خواندن اکتفا نکنند. (1)
ج: آیت الله سیستانی هیت امناء باید برای تصرف در چیزی که ملک مسجد است از حاکم شرع اذن داشته باشد.
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری و آیت الله سیستانی آیت الله مکارم: رعایت ضوابط و قوانین واجب است. (2)
ج: آیت الله مکارم: اعلام اشیاء گمشده مکروه است؛ ولی استفاده از بلندگوی مسجد برای فروش اجناس جایز نیست. (3)
ج: آیت الله سیستانی جعل و نصب آن ها الزام نمی آورد. (1)
ج: آیت الله سیستانی: اشکال ندارد مگر که قانونی باشد که به آن اهتمام دارند که در این صورت بنابر احتیاط واجب جایز نیست. (2)
ج: آیت الله سیستانی نصب آن ها جایز است. (3)
ج: آیت الله سیستانی نمی توانند مگر این که خلافشان مسجد باشد. (4)
ج: رعایت قوانین شرعا واجب است.
ج: کار حرامی مرتکب شده اند اما نماز خواندن در آن اشکالی ندارد. (5)
نهادهای ذی ربط برای مساجد معین کرده اند واجب است؟
ج: مقام معظم رهبری: و آیت الله سیستانی: واجب است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: حداکثر حقی که اهالی دارند این است که اقتداء نکنند و حق جلوگیری از ورود روحانی را ندارند. (2)
ج: از مهمترین شرایط خادم 1- عدم ترس 2- رهایی از قید و بندهای دنیوی. 3- دارای رفتار مودب و محترمانه با مراجعه کننده 4- صرف تمام وقت در مسجد و عدم اشتغال به کار دیگر 5- خادم مسجد چون میهماندار میهمان خانه خداست باید از بین صالح ترین افراد جامعه انتخاب شود. (1)
ج: اگر ضوابط و قوانین خاصی در این مورد نباشد لازم نیست. (2)
ج: ضوابطی را که روحانی یا هیئت امنای مسجد هنگام استخدام وی شرط کرده اند باید مراعات نماید و اگر قوانین و ضوابطی در این مورد وجود دارد باید مراعات کنند. (3)
ج: باید در اوقات سه گانه درهای مسجد باز باشد؛ مگر در مواردی که نمازگزاری در آن جا نباشد یا به خاطر خلوت بودن مفسده ای مترتب شود. (1)
ج: اگر کوتاهی کرده باشد ضامن است و مردم و هیئت امناء ابتدا باید او را امر به معروف و نهی از منکر نمایند. (2)
ج: تابع نظر متولی و هیأت امناء مسجد است. (3)
ج: اگر سوخت مخصوص استفاده در مسجد است باید برای همان مصرف شود و به غیر آن نمی رسد هر چند خادم باشد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امنا نماینده مردم در سامان دادن امورات مردم هستند و موظف هستند بهترین شخص را انتخاب کند و در صورت ،کوتاهی خیانت در امانت کرده اند. (5)
حکمی دارد؟
ج: خادم در مقابل کارهایی که انجام می دهد می تواند دستمزد بگیرد. و اگر از ابتدا دستمزدی تعیین شده باشد باید همان پرداخت شود و گرنه دستمزد متعارف پرداخت می شود. (1)
ج: آن چه که آنان به شما می دهند احسانی از طرف آنان به شماست، در نتیجه برای شما حلال است و پذیرفتن آن اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: حقوق خادم نیز جزء هزینه های مسجد می باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی: جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بله جایز است. (5)
بیزار کرده است صرف درآمد مسجد برای کسی با این خصوصیت آیا شرعا جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر کار خادمی را انجام می دهد جایز است حقوق وی پرداخت شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: باید اجرت خادم مطابق با قرارداد به او داده شود والا مدیون هستند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تابع قرار داد اولیه آن ها می باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر قراردادی در بین است باید مبلغ قرارداد پرداخت شود هرچند مردم نیز مبالغی به خادم بدهند. (4)
ج: آیت الله مکارم: پول های ختم و فاتحه خوانی باید زیر نظر متولی یا امام جماعت (هر کدام که نظارت بر این کار دارند) صرف مصالح مسجد گردد خادم مسجد نیز می تواند به مقدار متعارف با نظر آن ها مصرف کند ولی توجه داشته باشید پولی در مقابل استفاده از مسجد نمی توان گرفت مگر این که افراد با رضایت خود چیزی بدهند و یا در برابر خدماتی
که انجام می شود بگیرند. (1)
ص: 63 سؤال 153.
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء ضامن هستند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر پول را صرف در حرام (3)کند و هزینه ی حرام وی فقط از این طریق تأمین می شود اعانه بر اثم است و دادن پول به اینچنین خادمی حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: تابع قرارداد است اگر در قرار داد ذکر شده و هیئت امناء کم کاری کرده اند ضامن هستند. (5)
ج: مقام معظم رهبری: تابع قرارداد اولیه است. (6)
ج: واجب است قوانین و مقررات مربوطه رعایت شود. (7)
ج: واجب است قوانین و مقررات مربوطه رعایت شود. (1)
ج: اگر برای عبادت یا قصد خاصی وقف شده نمی توان به خادم واگذار کرد ولی اگر از موقوفات عام برای مسجد بوده باشد اشکالی ندارد.
ج: اگر واگذاری خانه به او شرعا صحیح بوده باشد حق دارد تصرفات متعارف از قبیل آمدن میهمان داشته باشد.
آیت الله مکارم: در هیچ کدام از موارد ذکر شده جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: پس از ناامیدی از پیدا شدن صاحبان اشیاء مذکور از طرف
صاحبان آن ها صدقه بدهید. (1)
ج: اگر در نگهداری آن، کوتاهی و تعدّی و تفریط نکرده اید ضامن نیستید. (2)
ج: مستحب (1)است کسی را که برای گفتن اذان معین می کنند، عادل و وقت شناس بوده و صدایش بلند باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: پخش اذان به نحو متعارف برای اعلام داخل شدن وقت نماز صبح به وسیله بلندگو اشکال ندارد. (3)
آیت الله مکارم: اگر بلندگوی مسجد صدای معتدلی داشته باشد، جلو پخش اذان را نمی توان گرفت؛ حتی اذان صبح را. (4)
ج: آیت الله مکارم همه حق دارند در مسجد اذان بگویند و کسی نمی تواند دیگری را منع کند؛ ولی بهتر است رعایت احترام اذان گوی راتب (5)بشود؛ مگر این که برای او
مشکلی پیش آید. (1)
ج: آیت الله مکارم: همه حق دارند در مسجد اذان بگویند و کسی نمی تواند دیگری را منع کند. (2)
ج: کسی که اذان دیگری را می شنود مستحب است هر قسمتی را که می شنود بگوید. (3)
توضیح: منافاتی وجود ندارد که ابتدا با شنیدن نام پیامبر، صلوات فرستاده شود سپس تشهد تکرار گردد چون هر زمانی که نام پیامبر صلی الله علیه و آله ذکر می شود، ذکر صلوات مستحب است.
ج: مقام معظم رهبری: اگر گفتن اذان، مردم را به اشتباه نیندازد و به عنوان اعلام طلوع فجر وقت دقیق اذان صبح نباشد اشکال ندارد. (4)
178 عملکرد مناسب در مورد اذان صبح ماه مبارک رمضان چیست؟
ج: مقتضی است که مؤمنین محترم أيّدهم الله تعالى جهت رعایت احتیاط در مورد
امساک روزه و وقت نماز صبح همزمان با شروع اذان صبح از رسانه ها برای روزه امساک نمایند و حدود پنج إلى شش دقیقه بعد از اذان شروع به ادای فریضه صبح نمایند. (1)
ج: آیت الله سیستانی: اگر سهوا بوده وظیفه ای ندارد. (2)
ج: در جاهائی که بیشتر مردم در شب های ماه مبارک رمضان برای قرائت قرآن و خواندن دعا و شرکت در مراسم دینی و امثال آن بیدار هستند اشکال ندارد. ولی اگر سبب اذیت همسایگان مسجد شود جایز نیست. (3)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری: اگر موجب اطمینان به دخول وقت باشد اعتماد بر آن مانع ندارد. (4)
آیت الله مکارم: همین اندازه که گمان قوی، یا اطمینان بر دخول وقت حاصل شود کافی است؛ از هر طریقی که باشد فرقی نمی کند. (5)
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری: اگر موجب اطمینان به دخول وقت باشد اعتماد بر آن مانع ندارد. (1)
آیت الله مکارم: از هر طریقی که گمان قوی، یا اطمینان بر دخول وقت حاصل شود، کافی است. (2)
ج: حضرت امام: باید طلوع فجر اذان صبح محسوس شود و بین شب های مهتابی و غیر آن ها فرق هست و ساعت و محاسبات علمی میزان نیست. (4)
مقام معظم رهبری: فرقی بین شب های مهتابی و غیر مهتابی در طلوع فجر، وقت فریضه صبح و وجوب امساک برای روزه گرفتن نیست هر چند احتیاط در این زمینه خوب است. (5)
آیت الله مکارم: شب های مهتابی و غیر مهتابی تفاوت نمی کند. (6)
ج: مقام معظم رهبری: اگر اطمینان حاصل شود که اذان از هنگام داخل شدن وقت شروع شده، صبر کردن تا پایان اذان لازم نیست. (7)7
1) استفتاءات امام خمینی، ج 1، ص 133 س 249؛ أجوبه الاستفتائات، س359.
2) استفتاءات جديد (مکارم)، ج 2، ص: 100؛ سؤال 236.
3) منظور از شب های مهتابی شب هایی است که روشنایی ماه بر طلوع فجراذان صبح غالب است.
4) استفتاءات امام خمینی، ج1، ص: 132، س 20.
5) اجوبه الاستفتائات، س 354
6) استفتاءات جديد (مکارم)، ج 1، ص: 53، سؤال 104.
7) جوبه الاستفتائات، س 360
ج: آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط واجب مغرب است. (1)
مقام معظم رهبری غالباً مقدار اختلاف بین شهرها در اوقات سه گانه با هم تفاوت دارد. (2)
ج: جایز نیست. (1)
ج: جایز نیست. (2)
ص: 345 س 26
ج: اگر برای خصوص آن مسجد وقف شده باشد باید به آن جا برگرداند و در صورت شک نیز حکم همین است است. (3)
ج: باید به آن جا برگردانید مگر این که یقین داشته باشید که واقف مهرها، قصدش عام بوده و شامل تمامی مساجد می شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر بعد مسافت یا مشکل دیگری وجود ندارد بلا فاصله برگرداند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر به آن شهر بر می گردد باید مهر را برگرداند در غیر این صورت در مساجد دیگر قرار دهد. (2)
آیت الله سیستانی: اگر امکان رفتن دارید و لو در زمان آینده، باید به همان مکان ببرید و گرنه می توانید در مساجد دیگر بگذارید. (3)
ج: مقام معظم رهبری: دفن مهرهای مسجد جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: این کار، حرام است. (5)
داده است آیا این کار شرعا اشکالی دارد؟ اگر در مسجد دوم، مهر و تسبیح بیشتری مورد نیاز باشد مساله چه حکمی خواهد داشت؟
ج: حضرت امام: جایز نیست. و باید به جای اول برگرداند مگر آن که یقین کند که مخصوص آن مسجد نیست. (1)
ص: 345 س 26؛ رساله توضیح المسائل (مکارم، ص: 451، مسأله 2319
تبصره: در صورت جواز انتقال مهر یا سایر اموال وقفی باید از متولی مسجد اجازه گرفت و اگر ضوابط قانونی هم وجود دارد باید مراعات شود.
ج: اگر وقف آن جا شده است نمی شود برای نماز به مسجد ببرند، اگرچه آن مسجد نزدیک بوده باشد ولی اگر ملک آن جا شده باشد با اجازه متولّی می شود به جای دیگر منتقل نمود. (2)
ج: اگر وقف آن مساجد شده است نمی شود انتقال داد ولی اگر در ملکیت آن ها در آمده باشد، با اجازه متولّی می شود به جای دیگر منتقل نمود. (3)
ج: حضرت امام اشکال ندارد. (4)
ص: 345 س 26؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، ص: 451، مسأله 2319
تبصره: البته در انجام چنین کارهایی باید از روحانی و مسئولین مسجد اجازه گرفت و اگر سازمان های رسیدگی به امور مساجد هم ضوابط و قوانینی داشته باشند باید مراعات شود.
ج: حضرت امام: انتقال جایز نیست، مگر آن که یقین کند که مخصوص آن مسجد نیست. (1)
ص: 345 س 26؛ رساله توضیح المسائل مكارم ، ص: 451، مسأله 2319.
ج: مقام معظم رهبری: بله جایز است. (2)
آیت الله سیستانی: اگر در همان مسجد قابل استفاده هستند باید استفاده نمود و گرنه به مسجد دیگر داده شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی: اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال دارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: بله ضامن هستید. (6)
ج: مقام معظم رهبری: ، آیت الله سیستانی: مهرها را تقسیم کنند و اگر مسجدی مهر بیشتری داشته به همان نسبت مهر بیشتری بردارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (2)
آیت الله سیستانی: اگر بداند واقف به نحوی وقف کرده که شامل این گونه استفاده می شود اشکال ندارد ولی اگر نداند اشکال دارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از روی سهل انگاری مهر شکسته شده باید پول آن را بدهید و در هر صورت نمی توانید مهر اول را برای خود بردارید. (5)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری؛ استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی
2) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
3) سایت آیت الله سیستانی سجود لازم به ذکر است که دفتر معظم له توضیح دادند که اگر مهر در یک مسجدی زیاد باشد می توان دو مهر گذاشت چون رضایت واقف احراز می شود.
4) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
5) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
اگر در ماه مبارک رمضان قرآنی را از مسجد به عنوان امانت به خانه بیاوریم آیا اشکال دارد؟ اگر از خادم اجازه بگیریم کافی است؟ ج مقام معظم رهبری امانت گرفتن قرآن از مسجد حرام است هرچند با اجازه ی خادم قرآن را امانت بگیریم. (1)
در مسجد محل، قرآنی وجود دارد که غالبا از روی آن تلاوت کرده و به آن انس گرفته ام آیا می توانم قرآنی با قیمت بیشتر را به مسجد هدیه کرده و آن را بر دارم؟
ج: مقام معظم رهبری: برداشتن قرآن مسجد هرچند جایگزین آن را در مسجد قرار دهیم اشکال دارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: در هر صورت حق ندارد هیچ کدام را بردارد مگر این که به خودش یقین پیدا کند. (3)
دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال دارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال دارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: با امکان استفاده از آن باید در جهت وقف از آن استفاده شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مسجد به آن نیاز دارد فروش و یا اهداء آن جایز نیست و
در صورتی که این مسجد به آن نیاز ندارد باید به سایر مساجد داده شود. اگر در هیچ مسجدی مورد نیاز نباشد فروش آن جایز است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: این کار حرام است. (2)
ج: اگر وقف آن جا شده است نمی شود برای نماز به مسجد ببرند، اگرچه آن مسجد نزدیک بوده باشد ولی اگر ملک آن جا شده باشد، با اجازه متولّی می شود به جای دیگر منتقل نمود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: بردن اموال مسجد به محل هایی که جزء ملحقات مسجد به شمار می آید اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: بیرون بردن رحل مانند سایر اموال مسجد جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: خارج کردن قرآن برای صحافی و تعمیرات جایز است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: در صورت کوتاهی در نگهداری از قرآن ضامن است و باید پول قرآن به طور کامل پرداخت شود. (3)
ج: آیت الله سیستانی: ضامن نیست ولی بهتر است آن را صحافی و تعمیر کند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر آسیب دیدن قرآن به خاطر بی توجهی بوده ضامن است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر کوتاهی در نگه داری قرآن صورت نگرفته ضامن نیست. (6)
ج: مقام معظم رهبری: برداشتن قرآن خراب شده جایز نیست. (1)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
ج: هر کدام که با نیت وقف، داده شده حکم وقف دارد ولی اگر اهداء کننده قصد وقف نداشته، از اموال مسجد محسوب می شود نه موقوفات مسجد. (1)
ج: هر کدام که وقف بودن یا هدیه بودن آن ها معلوم است حکم همان را خواهد داشت و اگر مخلوط شده و معلوم نیست، باید با آن ها معامله وقف شود. (2)
ص: 300 با استفاده از سؤال 1038.
ج: مقام معظم رهبری: استفاده ی متعارف اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: استفاده متعارف اشکالی ندارد. (1)
ج: اگر در خود آن مسجد و مساجد دیگر به هیچ وجهی قابل استفاده نباشد فروش آن مانع ندارد. (2)
ج: اگر امکان استفاده از ظروف و سماورهای موقوفه در آن مسجد نیست به مسجد دیگر داده شود و چنان چه به هیچ وجه قابل استفاده نباشند تبدیل آن ها به احسن اشکال ندارد. (3)
ج: چنان چه در آن مسجد و مسجدهای دیگر قابل استفاده نباشد؛ می توان آن را با وسایل قابل استفاده مبادله نمود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست و باید به قیمت فروخته شود. (5)
ج: مسجد مذکور اگر به هیچ وجه به آن نیاز نداشته باشد می توان به مسجدی که نیاز دارد منتقل کرد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: به سایر مساجد اهداء کنید. (2)
ج: اگر در صورت عدم تبدیل از ارزش ساقط می شود تبدیل آن به فرش مناسب مانعی ندارد. (3)
ج: تا خود آن مسجد به زیلو و موکت نیاز دارد جایز نیست به مسجد دیگری انتقال دهند. (4)
است آیا می توان آن ها را در زیر موکت های کتابخانه مسجد استفاده کرد؟
ج: تابع چگونگی وقف است چنان چه جهت استفاده نمازگزاران در شبستان مسجد یا در صحن مسجد وقف شده باشد انتقال آن به کتابخانه و استفاده از آن برای غیر اقامه نماز جایز نیست ولی اگر وقف جهت استفاده در مطلق موارد در محدوده مسجد باشد اشکال ندارد. (1)
ج: اگر با شکل خاص فعلی آن در این مسجد و یا مساجد دیگر قابل استفاده نیست، تغییر شکل آن اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در آینده استفاده دارد فروش یا انتقال آن جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست و باید به سایر مساجد داده شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: دادن وسایل اضافی مسجد به فقراء جایز نیست و باید به سایر مساجد داده شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سایر مساجد به آن وسایل نیاز دارند فروش آن ها جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در مساجد دیگر قابل استفاده نباشد جایز است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: باید به سایر مساجد اهداء شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: تا زمانی که قابل استفاده است تعویض آن ها جایز نیست. (5)
آیا شرعا اشکال دارد؟
ج: جایز نیست مگر در صورتی که احراز شود که وقف یا اهداء برای استفاده اعم از داخل و خارج است. (1)
ج: از اموال و موقوفات مسجد نمی توان در خارج مسجد استفاده کرد مگر این که در ضمن وقف تصریح شده باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر حیاط مسجد با عنوان مسجدیت وقف شده باشد جایز است والا جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری اگر عرفا همان مسجد است که توسعه یافته اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وقف مسجد باشد جایز نیست. (5)
خیری کرده باشند و حتی صیغه وقف را نمی خوانند اگر این فرش ها کهنه شوند آیا می توان آن ها را به مسجد دیگر انتقال داد؟
ج: جایز نیست مگر در صورتی که احراز شود که وقف یا اهداء برای استفاده اعم از این مسجد می باشد. (1)
ج: مسجد اگر به هیچ وجهی به آن نیاز نداشته باشد می توانند به مسجدی که نیاز دارد منتقل کنند. (2)
ج: اگر استفاده از آن در همان مسجد به هیچ وجه امکان ندارد در مسجد دیگری بهره برداری کنند و اگر آن هم امکان ندارد در مصالح عامه از آن استفاده نمایند و اگر بهره برداری از آن ممکن نیست مگر به فروش آن، می توانند بفروشند و پول آن را به همان نحو و ترتیب که گفته شد مصرف کنند. (3)
ج: تا زمانی که قابل استفاده در مسجد هستند فروش یا تبدیل آن ها جایز نیست. (4)
که برای استفاده در مسجد مفید نمی باشد ولکن دارای ارزش ریالی بالا در حدود بیش از دو میلیون تومان می باشد آیا فروش آن برای برطرف کردن هزینه های مسجد جایز است؟
ج: اگر قابل استفاده است فروش آن جایز نیست. (1)
ج: با امکان استفاده از آن ها فروش و تبدیل آن ها جایز نیست و سعی کنند نظافت و بهداشت را در مورد آن ها حفظ کنند. (2)
ج: اگر فرش مذکور وقف مسجد است، با امکان استفاده از آن، فروش آن صحیح نیست. (3)
ج: اگر فرش ها وقف مسجد است با امکان استفاده از آن ها فروش آن ها صحیح نیست. (4)
ج: در هر صورت حکم وقف را دارد که با امکان استفاده از آن فروش آن جایز نیست حتی برای تبدیل به احسن. (5)
ج: با فرض صحت فروش فرش های مسجد مبلغ زیادی باید صرف تهیه فرش شود و اگر در آن مسجد نیاز نباشد در مساجد دیگر مورد استفاده قرار گیرد. (1)
ج: آن چه را برای مسجد وقف کرده اند حتی حق بیرون بردن از مسجد را ندارند و غیر آن بستگی به نحوه وقف دارد. (2)
ج: جایز نیست مگر در صورتی که احراز شود که وقف یا اهداء برای استفاده اعم از داخل و خارج است. (3)
ج: آن چه را برای مسجد وقف کرده اند حتی حق بیرون بردن از مسجد را ندارند و غیر آن بستگی به نحوه وقف دارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر افراط و تفریط کرده اید ضامن هستید و باید پول وسیله شکسته شده را بدهید. (1)
ج: وقف قابل خرید و فروش نیست حتی با اجازه واقف. (2)
ج: اگر وقف بودن آن ها شرعاً ثابت نباشد فروش و تبدیل آن با اجازه حاکم شرع مانع ندارد ولی اگر ظروف مسی سفید شود و تمیز نگهداشته شود اولی و احسن است. (3)
ج: اگر قابل استفاده در جهت وقف ولو در مسجد دیگر باشد فروش و تبدیل آن جایز نیست. (4)
افتاده اند و غیر بهداشتی می باشند و دیگر از آن ها استفاده نمی شود را تبدیل به احسن کرد یا خیر؟
ج: تبدیل ظروف مسی وقفی اگر قابل استفاده باشد ولو با سفید کردن جائز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست و باید به سایر مساجد اهداء شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (4)
ج: اگر وقف شده که در مسجد از آن استفاده شود بیرون نبرند و از وقف باید به همان راهی که وقف برای آن شده بهره برداری نمایند. (5)
جایز است؟
ج: آن چه را برای مسجد وقف کرده اند نباید از مسجد بیرون ببرند و غیر آن، بستگی به نحوه وقف دارد. (1)
96.سیستم صوتی مسجد از یک خواننده مجالس لهو و لعب خریداری شده است حکم استفاده از آن چیست؟
ج: خرید و فروش آلات مشترک برای استفاده حلال اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است. (3)
ج: جایز نیست. (1)
ج: استفاده ی شخصی از آب مساجد، مثل نوشیدن، درست کردن چای و مانند آن، در صورتی که ندانیم آب آن برای خصوص وضو گرفتن نمازگزاران وقف شده است و عرف رایج در محله ی مسجد، این باشد که همسایه ها و عبور کنندگان هم از آب آن استفاده می کنند اشکال ندارد هر چند احتیاط در این مورد مطلوب است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وقف آن عام باشد اشکالی ندارد ولی اگر وقف برای نمازگزاران باشد استفاده فقط در صورتی جایز است که در مسجد نماز بخوانند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر جزء زیبایی های مسجد باشد جایز است والا جایز نیست. (1)
آیت الله سیستانی: اگر از متعلقات مسجد است اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: باید مبلغ مورد نظر را به سازمان آب بدهد. (3)
توضیح: اگر پول آب مسجد رایگان بوده و یا تخفیف داشته به همان میزان باید به سازمان آب بدهد و اگر از پول خود مسجد هم پرداخت شده باید به همان میزان پراخت نمود.
ج: استفاده از آب مسجد برای پاشیدن روی قبرهایی که خارج از آن قرار دارد، در صورتی که امر رایجی باشد و کسی به آن اعتراض نکند و دلیلی هم بر وقف آن آب برای خصوص وضو و تطهیر نباشد اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: واجب کفایی است و همه مسئول اند. (5)
بگیرند چه حکمی خواهد داشت؟
ج: استفاده از برق مسجد برای کارهای شخصی جایز نیست و مسئولین مسجد هم جایز نیست چنین اجازه ای را بدهند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: استفاده متعارف جایز است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: ، آیت الله سیستانی: جایز است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر نذر با مسجد مرتبط باشد مثلا شخصی بخواهد نمازگزاران را اطعام کند اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر نذر با مسجد مرتبط نیست شخص استفاده کننده پول گاز را ضامن است. (5)
بسیج، واحد تجاری و سایر موقوفه های مسجد استفاده کنیم چه حکمی دارد؟
ج: باید قوانین و ضوابط مربوطه رعایت شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: در حد توان لازم است از لوازم کم مصرف استفاده کنند. (2)
ج: اگر محل استفاده آن هزینه های مسجد باشد نیازی به گفتن جزئیات نیست ولی اگر در غیر از هزینه های مسجد خرج می شود باید مشخص شود. (1)
ج: صرف آن در مسجد و هزینه هایش اشکال ندارد. (2)
تهیه هدیه و جایزه برای بچه های مکبّر و مانند آن از پولی که به عنوان کمک به مخارج مسجد جمع آوری شده چه حکمی دارد؟
ج: جایز نیست و باید در مخارج مسجد خرج شود مگر این که احراز شود اهداء کننده راضی به کار دیگری هم است. (3)
اهل مسجد واجب است؟
ج: مقام معظم رهبری: زمان گرفتن پول باید گفته شود که این پول در چه زمینه ای باید صرف شود ولی بعد از صرف پول لازم نیست گزارش به مردم داده شود. (1)
5.. تهیه فاکتور از خریدهایی که برای مسجد شده است چه حکمی دارد؟
ج: واجب نیست ولی اگر قانونی در این زمینه وجود دارد باید مراعات شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تابع قوانین سازمان تبلیغات است و خلاف آن اشکال دارد. (3)
ج: خرج کردن پول اهدائی به مسجد در مسجد و متعلقات آن اشکال ندارد. (4)
ج: چنان چه صاحبان پول اختیار آن را به متصدیان واگذار کرده اند اشکال ندارد. (5)
است آیا مصرف آن در جایی مانند گرفتن بلیط استخر برای بچه های مسجدی جایز است؟
ج: جایز نیست و باید در خود مسجد خرج شود مگر این که احراز شود اهداء کننده راضی به کار دیگری هم است. (1)
ج: جایز نیست و باید طبق همان نیت اهداء کنندگان خرج شود. (2)
ج: آیت الله مکارم با توجه به این که گروهی نظرشان وقف خاص بوده، باید طبق وقف خاص با آن رفتار کرد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وقف نبوده باید مبلغ باقیمانده عودت داده شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: برای صرف این پول (که برای مصرف خاصی اخذ شده) در سایر امور باید از حاکم شرع اذن گرفته شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: با اذن حاکم شرع اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر برای خصوص صرف در محرم و رمضان بوده باید باقی مانده را در رمضان و محرم بعد هزینه کنند و نمی توانند در غیر این دو هزینه کنند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: تصرف در پول مسجد حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: تصرف در پول مسجد حرام است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر خود این مسجد مخارجی دارد باید در همین مسجد هزینه شود. (6)
ج: مقام معظم رهبری: در صورتی که به هدیه دهندگان گفته شود که در آینده هزینه می شود اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر برای مسجد داده شده است جایز نیست در جای دیگر مصرف شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست و باید در مسجد مصرف شود. (3)
ج: اگر شخص متبرع آن ابزار و لوازم را برای ساخت مسجد داده باشد و آن ها را برای انجام این کار از ملک خود خارج کرده باشد در این صورت هر کدام [از آهن ها ولوازم] که قابل استفاده باشد هر چند در مساجد دیگر، فروش آن جایز نیست بلکه باید برای تعمیر مساجد دیگر به کار رود ولی اگر متبرع فقط اجازه استفاده از آن ها را در مسجد داده باشد، در این صورت مقدار اضافی مال خود اوست و اختیار آن هم در دست او می باشد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وقف نیست برای تبدیل آن به جنس دیگر، از اول باید به اهداء کننده گفته شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: در غیر عزای امام حسین علیه السلام استفاده نشود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: در صورتی که صیغه ی نذر را خوانده است باید پول را به مسجد بدهد و در صورتی که مسجد نیاز نداشته باشد مسئولین مسجد موظف اند آن مبلغ را برای تهیه وسیله مورد نظر به مسجد دیگری که احتیاج دارد بدهند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: در صورتی که صیغه ی نذر را خوانده است باید فرش را به مسجد بدهد و در صورتی که مسجد نیاز نداشته باشد مسئولین مسجد موظف اند آن را به مسجد دیگری که نیاز دارد هدیه کنند. (4)
ج: اگر نذر با صیغه شرعی آن به صورت لفطی بیان شود عمل به آن واجب بوده و قابل تغییر نمی باشد ولی اگر به زبان گفته نشود و یا صیغه مخصوص نذر (فارسی- عربی) به صورت صحیح بیان نشود انجام آن شرعا واجب نیست. (1)
ج: اگر نذر مسجد شده است باید در مخارج خود مسجد خرج شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تابع نیت نذر کنندگان می باشد اگر نذر آن ها عام باشد اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: مسئولین ضامن هستند و باید از مال خود مصرف مورد نظر هدیه کننده را پرداخت کنند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: باید همین مسجد را توسعه بدهند و نمی توانند مسجد دیگری را بسازند. (5)
ج: جایز نیست و باید طبق همان نیت اهداء کنندگان خرج شود. (1)
ج: جایز نیست و باید طبق همان نیت اهداء کنندگان خرج شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: باید برای مصرف این پول در مصارف دیگر از حاکم شرع اذن گرفت. (3)
ج: باید پول در همان جهتی که صاحبان آن داده اند مصرف شود و الا خرج کننده ضامن است. (4)
ج: واجب است قوانین و مقررات مربوطه رعایت شود. (1)
ج: واجب است قوانین و مقررات مربوطه رعایت شود.
ج: با استعلام از مسئولین مربوطه مصرف شود. (2)
شد ولی وقتی بودجه به ما رسید که کار تعمیر تمام شده است مصرف آن در خرید فرش نو و وسایل گرمایشی و سرمایشی مسجد جایز است؟
ج: باید بر اساس قوانین و ضوابط مربوطه مصرف شود. (3)
ج: باید از مسئولین مربوطه اجازه بگیرید تا بتوانید در جای دیگر مصرف نمایید. (4)
ج: اگر جهت خاصی برای مصرف آن مشخص شده باید مراعات شود. (5)
است آیا می توان آن را برای مصارف ضروری مسجد خرج کرد؟
ج: اگر جهت خاصی برای مصرف آن مشخص شده باید مراعات شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مسئول این اجازه را داشته باشد استفاده در سایر موارد اشکالی ندارد. (2)
ج: باید ضوابط و مقررات اداره اوقاف مراعات شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: همان مجلس همیشگی کفایت می کند. (4)
ج: اگر جهت خاصی برای مصرف آن مشخص شده باید مراعات شود. (5)
ج: باید قوانین و ضوابط مربوطه رعایت شود.
ج: مقام معظم رهبری: اگر خلاف مقررات نباشد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر خلاف مقررات نباشد اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: تا زمانی که یقین به حرمت ندارید اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر یقین به وجود عین پول حرام ندارید اشکالی ندارد. (5)
ج: اشکال ندارد. (1)
1) اجوبه الاستفتائات، س 421
ج: جایز نیست مگر آن که برای مقدمات حضور در جماعت باشد. (1)
ج: امام جماعت می تواند برای مقدمات حضور در نماز جماعت پولی بگیرد و شما می توانید عمل ایشان را حمل بر این نکته بکنید. (2)
ج: عایدات مغازه به همان نحوی که وقف شده باید مصرف شود و تغییر آن جائز نیست و مواردی که ذکر شده مجوز تغییر نمی شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: واجب نیست اگر چه شایسته است مومنین و نمازگزاران در امور خیر پیش قدم باشند. (4)
زندگی او بر اهل مسجد واجب است؟ اگر کوتاهی کنند آیا از نظر شرعی مدیون او خواهند شد؟
ج: مقام معظم رهبری: هزینه های زندگی امام جماعت براهل مسجد واجب نیست و مدیون او نیز .نیستند اگر چه بهتر است مومنین در کارهای خیر همکاری داشته باشند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: روحانی می تواند به مسجد مورد سؤال نرود و هزینه ی ایاب و ذهاب وی نیز بر اهل مسجد واجب نیست. (2)2
ج: مقام معظم رهبری: اگر قراردادی داشته اید باید پرداخت شود. (3)
آیت الله سیستانی: مدیون هستند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از اول قرار بوده مبلغ مورد نظر از همین پول مردم باشد و آن ها دلیلی برای نپرداختن پول ندارند می تواند از آن پول مبلغ ماهانه ی خود را بردارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: روحانی با اقامه نماز حقی بر کسی پیدا نمی کند. (6)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است ولی کار مطلوبی نیست. (1)
ج: پول مسجد باید زیر نظر متولی شرعی و در جهت وقف مصرف شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بله ایاب و ذهاب روحانی جزء مخارج مسجد محسوب می شود. (3)
ج: جایز نیست و باید طبق همان نیت اهداء کنندگان خرج شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: صرف هزینه در غیر مورد آن جایز نیست. اگر برای هزینه های مسجد پول جمع آوری شده است پرداخت هزینه از این پول به روحانی اشکالی ندارد ولی اگر مثلا برای ساخت و تعمیر مسجد جمع آوری شده است پرداخت هزینه از این پول به روحانی جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از اول قراردادی در بین نبوده ضامن نیستید. (2)
ج: مقام معظم رهبری: با تعیین ،مبلغ عدالت ساقط نمی شود. (3)
ج: جایز نیست و باید طبق همان نیت اهداء کنندگان خرج شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: تصرف در اموال مسجد جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر پول برای خصوص ساخت مسجد جمع آوری شده است جایز نیست. (1)
73 آیا خرید وسایل مورد نیاز روحانی دعوت شده از هزینه مسجد جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر زمان جمع آوری پول گفته شود که پول در این جهت صرف می شود اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: خیر جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: در فرض مرقوم جائز نیست. (5)
ج: حضرت امام: مانعی ندارد. (1)
آیت الله مکارم: جایز است، ولی کراهت دارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
آیت الله سیستانی پول گرفتن برای تعلیم حمد و سوره جایز نیست ولی برای تجوید اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (6)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وکیل مردم در رساندن پول آن ها به فقرا می باشند باید تحقیق کنند و فقر آن ها باید احراز شود. (7)
ج: مقام معظم رهبری: بیرون کردن این افراد جایز نیست و باید با آن ها مدارا کرد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر به مردم اعلام کند که کسی ابراز نیاز کرده اگر تمایل به کمک دارید پول را به من بدهید که به او بدهم اشکال ندارد (به مردم نگویید فقیر آمده چون شما از فقر وی اطلاع ندارید و مسئولیت فقیر نبودن وی بر عهده ی شما خواهد بود.)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مردم به خاطر حرف شما اعتماد کردن و پول دادند شما ضامن هستید و باید از مردم حلالیت بطلبد. (2)
آیت الله سیستانی: اگر به مقدار کافی تحقیق کرده اید ضامن نیستید. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست مگر این که از دهندگان پول اذن بگیرند یا قبل دریافت پول اعلام کنند که برای فقرا نیز هزینه می شود. (5)
87 آیا می توان از بودجه مسجدی که درآمد زیاد دارد، به فقرای محله داد؟
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست مگر این که از دهندگان پول اذن بگیرند یا قبل از دریافت پول اعلام کنند که برای فقرا نیز هزینه می شود. (1)
ج: حق ندارند اموال مسجد را در غیر مخارج مسجد صرف کنند و اگر خرج کرده اند ضامن هستند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: باید از حاکم شرع برای مصرف این پول ها اذن گرفته شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: مراد از کار خیر امور مرتبط با مسجد است و شما چون پول را در محل مورد نظر دهنده صرف نکرده اید ضامن هستید.
92 در مسجد برای فقیر مشخصی پول جمع آوری شد اما متاسفانه به
او دسترسی پیدا نکردیم برگرداندن اموال مردم هم ممکن نیست؛ آیا اهداء آن به فرد نیازمند دیگر جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: باید در صورت امکان از دهندگان پول برای مصارف دیگر اجازه بگیرد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: لوازم کمک به فقیر در حد هزینه های ضروری اشکالی ندارد. (3)
درآمدزایی (1)از مسجد
ج: مقام معظم رهبری: بله جایز است و از زمان قدیم نیز روال بر این بوده که امور مساجد با موقوفات می گذشته است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد و از امور مطلوب می باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از زمین مسجد نباشد از امور مطلوب است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است. (5)
صنایعی که به ترسیم و مصورسازی ارزشهای دینی، عبارت های قرآنی پرداخته اند کرده است فروش آن ها در مسجد تحت یک غرفه فرهنگی و صنایع دستی از نظر شرعی اشکال دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر فروش و ساختن این لوازم در داخل مسجد نباشد بلکه در بیرون یا حیاط مسجد باشد اشکال ندارد ولی داخل مسجد اشکال دارد. (1)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
.100 گذاشتن پول مسجد در سپرده های بانکی برای سود گرفتن چه حکمی دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر از موقوفات و منذورات است باید مطابق آن ها عمل شود و اگر از کمک های مردمی می باشد تابع نظر اهداء کنندگان است. (1)
تبصره: سودی که بانک بر اساس قوانین مصوب شورای نگهبان پرداخت می کند اشکال ندارد.
ج: جایزه مال کسی است که پول متعلق به اوست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر قابل استفاده باشد اشکالی ندارد. (3)
فصل اول: عبادت در مسجد
فصل دوم: حفظ حرمت مسجد
فصل سوم: طهارت و نجاست مسجد
نکاتی از مبانی فقهی این بخش:
عبادت و به ویژه نماز جماعت در مسجد از مستحبات موکد است که دارای احکام و شرایط خاصی است.
مسجد حرمت خاصی داشته و ورود برخی از افراد به مسجد ممنوع شده است و در صورت نجس شدن باید فورا تطهیر شود.
ج: وقتی انسان وارد مسجد می شود مستحب است دو رکعت نماز [مانند نماز صبح] به قصد تحیت و احترام مسجد بخواند و اگر نماز واجب یا مستحب دیگری هم بخواند کافی است. (1)
ج: درباره حق مسجد، در کتاب های حدیثی روایاتی آمده است؛ که از آن جمله روایات زیر می باشد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید هر گاه یکی از شما وارد مسجد می شود، ننشیند تا آن که دو رکعت نماز بخواند امام علی می فرماید از جمله حقوق مسجد، این است که هرگاه بدان پا نهادی دو رکعت نماز بخوانی و از حقوق آن دو رکعت، این است که در آن «أم القرآن» یعنی سوره حمد را بخوانی. گفتنی است؛ با توجه به روایاتی که درباره حقوق و احترام به مسجد نقل شده؛ اگر کسی وارد مسجد شود اما نمازی - واجب یا مستحب - نخواند در روز قیامت آن مسجد از او طلبکار شده و از او پیش خداوند شکایت می کند. (2)
ج: در روایتی وارد شده است اگر یک نفر به امام جماعت اقتدا کند، هر رکعت از نماز آنان ثواب صد و پنجاه نماز دارد و اگر دو نفر اقتدا کنند هر رکعتی ثواب ششصد نماز دارد و هر چه بیشتر شوند ثواب نمازشان بیشتر می شود تا به ده نفر برسند و عده آنان که از ده گذشت اگر تمام آسمانها کاغذ و دریاها مرکب و درخت ها قلم و جن و انس و ملائکه نویسنده شوند نمی توانند ثواب یک رکعت آن را بنویسند. (1)
ج: آیت الله مکارم: نماز جماعت در غیر مسجد بر نماز فرادای در مسجد ترجیح دارد. (2)
ج: هر دو را با جماعت بخوانید افضل است. (3)
ج: تعلیم قرآن و جلسات مذهبی در مسجد امر شایسته ای است ولی ایجاد مزاحمت
برای نماز گزاران جایز نیست. (1)
ج: نماز جماعت، هرچند اوّل وقت خوانده نشود از نماز فرادای اول وقت بهتر است. (2)
ص: 98 مسأله 316
آیت الله سیستانی: نماز جماعت از نماز اوّل وقت که فرادی - یعنی تنها - خوانده شود بهتر است ولی بهتر بودن نماز جماعت در غیر وقت فضیلت نماز از نماز فرادی در وقت فضیلت آن معلوم نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: انتظار برای برگزاری نماز جماعت مستحب است. (4)
ج: در فرض مذکور مستحب است نماز را رها کرده و مشغول نماز جماعت شود. (5)
ج: اگر موقعی که مشغول نماز سه رکعتی یا چهار رکعتی است جماعت بر پا شود چنان چه به رکوع رکعت سوم نرفته و اطمینان ندارد (6)که اگر نماز را تمام کند به جماعت
1) اجوبه الاستفتائات س397.
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 751؛ رساله احکام برای جوانان (مکارم)،
3) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1679
4) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
5) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1449
6) در رساله آیت الله مکارم به جای «اطمینان ندارد» عبارت «می ترسد اگر نماز را تمام کند به جماعت نرسد» وجود دارد توضیح المسائل (مکارم)، (1264)
برسد، مستحب است به نیت نماز مستحبی نماز را دو رکعتی تمام کند و خود را به جماعت برساند. (1)
ج: وقتی که جماعت برپا می شود مستحب است کسی که نمازش را فرادی خوانده دوباره با جماعت بخواند و اگر بعد بفهمد که نماز اولش باطل بوده، نماز دوم او کافی است. (2)
ج: بهتر است برای درک فضیلت نماز اول وقت و جماعت، کارهای اداری به گونه ای تنظیم شود که آن ها بتوانند این فریضه الهی را به صورت جماعت و در کمترین مدت بخوانند. (3)
ج: این عمل اگر تضعیف نماز جماعت و اهانت و بی احترامی به امام جماعتی که مردم اعتماد به عدالت او دارند محسوب شود، جایز نیست. (4)
ج: نماز مستحب را نمی شود با جماعت خواند، مگر نماز استسقاء که برای آمدن باران می خوانند. (1)
تبصره: نظر مراجع در مورد نماز عید فطر و قربان که مستحب هستند در فصل بعد ذکر خواهد شد.
ج مقام معظم رهبری فضیلت خواندن نماز در مسجد مختص مردان نیست. (2)
تبصره: هرچند از مجموع روایات و نیز دیدگاه فقهای بزرگوار می توان این گونه استفاده کرد که خواندن نماز در خانه نسبت به مسجد برای زنان بهتر است. اما با تأمل در روایات و نیز فضای صدور آن ها به این نکته می رسیم که معمولاً تلاش شده تا به نحوی مسئله حجاب اسلامی به بانوان گوشزد شده تا به آن اهمیت بدهند و به همین دلیل در مرحله اول به نماز در خانه فضیلت داده شده است. با این حال این به معنای منع و یا کراهت رفتن به مسجد برای نماز جماعت نیست؛ بلکه اسلام با طرح پوشش زن در حقیقت جواز حضور وی در عرصه های مختلف اجتماعی را رقم زده است و با دستورات حکیمانه و راه گشایی که در چگونگی منش و روش او ارائه داده از یک سو این نیروی اجتماعی را از تباه شدن نجات داده و از سوی دیگر جلو فسادگری و ناهنجاری های ناشی از اختلاط زن و مرد را گرفته است بنابراین به خاطر وجود عدم امنیت در جامعه و اهمیت و لزوم مصونیت زن از هرگونه تجاوز شریعت اسلام دستور به حفظ حجاب و پوشش داده است. در نتیجه اگر زنی بتواند خود را از دید نامحرم بپوشاند و یا دیدگان خویش را از نگاه بیگانه فرو بندد، حضور او در مسجد برای نماز جماعت مانعی ندارد و حتی می توان گفت که ثواب و فضیلت رفتن به مسجد (روایات دسته سوم) شامل آن ها نیز می شود. و نیز طبق روایاتی که درباره اجازه طلبیدن زنان از مردان برای رفتن به مسجد نقل شده و روایات مربوط به حضور زنان در نماز پیامبر؛ نباید آنان را از فضایل و آثار معنوی مسجد محروم کرد. بنابراین اگر نماز در خانه برای زن در شرایطی سزاوارتر است، به همین اندازه نیز خواندن نماز در مسجد یا شرکت در دعاها سفارش شده و اهمیت هر کدام در جای خود محفوظ است و چنان چه بانوان بتوانند حجاب اسلامی و شئون زن مسلمان و پاکدامنی را
رعایت کنند، نماز در مسجد برای آنان همچون مردان مستحب خواهد بود. (1)
ج: واجبات نماز یازده چیز است اول: نیت، دوم: قیام یعنی ایستادن، سوم: تكبيرة الاخرام یعنی گفتن الله أکبر در اول نماز، چهارم: رکوع، پنجم: سجود، ششم: قرائت، هفتم: ذکر، هشتم: تشهد نهم: سلام، دهم: ترتیب، یازدهم: موالات یعنی پی در پی بودن اجزاء نماز. (2)
ج رکن نماز پنج چیز است: اول: نیت. دوم: تكبيرة الاحرام سوم: قیام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام و قيام متصل به رکوع، یعنی ایستادن پیش از رکوع. چهارم: رکوع. پنجم: دو سجده از یک رکعت. (3)
ج: اگر انسان واجب رکن را به جا نیاورد یا در نماز اضافه کند عمداً باشد یا اشتباهاً نماز باطل می شود ولی واجب غیر رکن اگر عمداً کم یا زیاد شود، نماز باطل می شود و چنان چه اشتباهاً کم یا زیاد گردد نماز باطل نمی شود. (4)
آیت الله سیستانی بعضی از واجبات نماز رکن است یعنی اگر انسان آن ها را به جا نیاورد عمداً باشد یا سهواً و اشتباهاً نماز باطل می شود و بعضی دیگر رکن نیست یعنی اگر سهواً و اشتباهاً کم گردد نماز باطل نمی شود. و چنان چه نمازگزار رکنی را زیاد نماید در صورتی که عمدی باشد، نماز باطل می شود و در صورتی که از روی اشتباه و سهو
باشد، اگر زیادی در رکوع یا در دو سجده از یک رکعت باشد، نماز، بنابر احتیاط لازم، باطل می باشد و گرنه باطل نیست. بنابراین تکبیرة الاحرام از جهت زیادی، رکن نیست و قیام رکنی متصل به رکوع بدون اضافه شدن رکوع ممکن نیست در نیت هم زیادی معنا ندارد. (1)
ج: لازم نیست ،نمازگزار نیت را از قلب خود بگذراند یا به زبان بگوید. (2)
ج: انسان باید از اول تا آخر نماز به نیت خود باقی باشد پس اگر در بین نماز به طوری غافل شود که اگر بپرسند چه می کنی نداند چه ،بگوید نمازش باطل است. (3)
ج: انسان باید فقط برای انجام امر خداوند عالم نماز بخواند پس کسی که ریا می کند یعنی برای نشان دادن به مردم نماز بخواند نمازش باطل است خواه فقط برای مردم باشد، یا خدا و مردم هر دو را در نظر بگیرد. (4)
ج: هر گاه اصل نماز را برای خدا می خواند ولی به قصد ریا آن را در مسجد یا در اوّل
وقت یا با جماعت انجام می دهد نمازش باطل است ولی اگر برای ریا نیست بلکه نماز خواندن در اوّل وقت یا در مسجد برای او راحتتر است اشکالی ندارد. (1)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری آیت الله نوری همدانی اگر فقط قسمتی از نماز را هم برای غیر خدا به جا آورد نماز باطل است، چه آن قسمت، واجب باشد مثل حمد و سوره، چه مستحب باشد مانند قنوت. (2)
آیت الله مکارم: اگر قسمتی از نماز را به قصد ریا انجام دهد نماز باطل است، خواه قسمت واجب باشد مثل حمد و سوره یا مستحب مانند قنوت، بنابر احتیاط واجب.
ج: حضرت امام، آیت الله مکارم، آیت الله نوری همدانی: موقع گفتن تکبیرة الاحرام باید بدن آرام باشد و اگر عمداً در حالی که بدنش حرکت دارد تکبیرة الاحرام را بگوید باطل است و چنان چه سهواً حرکت کند بنا بر احتیاط واجب باید اول، عملی که نماز را باطل می کند ( مثلا حرف زدن، پشت به قبله کردن) انجام دهد و دوباره تکبیر بگوید. (3)
ج: حرکت های مختصر که عرفا حرکت محسوب نمی شوند، اشکالی به نماز نمی رساند. (4)
ج: تكبيره الاحرام و تکبیرات وسط نماز: بالا بردن دست ها مستحب است، بنابراین اگر کسی دست هایش را اضطرارا یا اختیارا بالا نیاورد، اشکالی ندارد. (1)
ج: اشکالی ندارد. (2)
ج: آیت الله سیستانی: نمازگزار باید بنابر احتیاط واجب در هنگام قیام هر دو پا را روی زمین بگذارد؛ مثلا در حال خواندن حمد بنابر احتیاط واجب نمی تواند پای خود را از زمین هر چند برای لحظه ای بردارد ولی در حالی که مشغول قرائت نیست و ساکت می باشد از این جهت مانعی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: کسی که در حال نماز قادر بر ایستادن نیست، باید نشسته نماز بخواند ولی اگر می تواند به چیزی تکیه دهد و بایستد وظیفه ی او نماز ایستاده است. (4)
آیت الله سیستانی: تا انسان می تواند ایستاده نماز بخواند نباید بنشیند، مثلاً کسی که در موقع ایستادن بدنش حرکت می کند یا مجبور است به چیزی تکیه دهد یا بدنش را کمی کج کند یا پاهایش را بیشتر از معمول باز بگذارد به گونه ای که در این موارد ایستادن صدق می کند باید هر طور که می تواند ایستاده نماز بخواند ولی اگر به هیچ صورت نتواند بایستد باید راست بنشیند و نشسته نماز بخواند. بنابراین نماز خواندن ایستاده با قیام اضطراری مثل موارد ذکر شده مقدم بر نماز خواندن نشسته است. (5)
آیت الله مکارم: مسأله کسی که نمی تواند ایستاده نماز بخواند باید بنشیند ولی اگر بتواند بایستد و به عصا یا دیوار و مانند آن تکیه ،کند یا پاهایش را از هم دور بگذارد باید ایستاده نماز بخواند مگر این که فوق العاده برای او زحمت داشته باشد. (1)
ج: مرد باید در نماز صبح مغرب و عشاء حمد و سوره را بلند خواند ولی در قرائت نماز ظهر و عصر و نیز تمامی تسبیحات اربعه باید آرام بخواند. (2)
ج: زنان مانند مردان باید حمد و سوره نماز ظهر و عصر را آرام بخوانند ولی در نماز صبح، ظهر عصر اختیار دارند که آرام بخوانند یا بلند. (3)
ج: حضرت امام اگر نامحرم صدایش را بشنود بنا بر احتیاط واجب باید آهسته بخواند. مقام معظم رهبری: بهتر است آهسته بخواند. (4)
آیت الله سیستانی: اگر موردی باشد که شنواندن صدا به نامحرم حرام است باید آهسته بخواند. و اگر عمداً بلند بخواند بنا بر احتیاط نمازش باطل است. (5)
آیت الله مکارم: احتیاط مستحب آن است که آهسته بخواند. (6)
فراموشی یا ندانستن مساله اشتباه بخواند نمازش چه حکمی دارد؟
ج: نمازش صحیح است و حتی اگر قرائت یا تسبیحات اربعه تمام نشده، لازم نیست برگردد و تصحیح نماید. (1)
ج: لازم است حرکات و حروف عربی رعایت شود. (2)
ج: شناختن مخارج حروف طبق قول علماء تجوید واجب نیست باید تلفظ هر حرف به نحوی باشد که در عرف عرب صدق کند آن حرف ادا شده است هر چند رعایت دستورات تجوید بهتر است. (3)
ج: اگر انسان کلمه ای را (که یاد گرفته) (4)صحیح بداند و در نماز همان طور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده لازم نیست دوباره نماز را بخواند و یا اگر وقت گذشته قضا نماید. (5)
مقام معظم رهبری: اگر نمازهای گذشته را با اعتقاد به صحت به صورت مذکور خوانده اید در هر صورت قضای آن ها واجب نیست. (6)
آیت الله نوری: احتیاط واجب آن است که آن را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته، قضا نماید. (7)
1) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 995
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 1002 و 1000.
3) استفتاءات امام خمینی، ج1، ص: 160؛ اجوبه الاستفتائات 465 و 591؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، مساله 916.
4) عبارت داخل پرانتز مربوط به رساله آیت الله سیستانی است.
5) حضرت امام آیت الله سیستانی آیت الله مکارم رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 1005.
6) سایت رهبری استفتائات جدید ناقص خواندن سوره ی نماز.
7) رساله توضیح المسائل نوری (همدانی) همدانی مساله 1002
عمداً بلند شود، نمازش چه حکمی دارد؟ اگر سهوا باشد چطور؟
ج: اگر عمدا باشد نماز باطل است ولی اگر سهوا باشد اشکالی ندارد. (1)
ج: یک مرتبه کافی است (ولی سه مرتبه بهتر است). (2)
ج: موجب بطلان نماز نمی شود ولی باید سجده سهو انجام داد. (3)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: سرفه کردن و آروغ زدن و آه کشیدن در نماز اشکال ندارد ولی گفتن آخ و آه و مانند این ها که دو حرف است اگر عمدی باشد نماز را باطل می کند. (4)
آیت الله مکارم: مسأله سرفه کردن آه کشیدن عطسه زدن، نماز را باطل نمی کند هر چند عمدی باشد، ولی گفتن «آخ» و «آه» و مانند این ها که دو حرف دارد اگر عمدی باشد بنا بر احتیاط واجب نماز را باطل می کند.
آیت الله سیستانی: مسأله سرفه کردن و آروغ زدن در نماز اشکال ندارد و احتیاط لازم آن است که در نماز اختیاراً «آه» نکشد و ناله نکند؛ و امّا گفتن «آخ» و «آه» و مانند این ها، اگر عمدی باشد نماز را باطل می کند.
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: باید طوری جواب دهد که سلام مقدم باشد
مثلا بگوید: «السَّلامُ عَلَيْكُمْ» یا «سَلامٌ عَلَيْكُم و نباید «عَلَيْكُمُ السَّلام» بگوید. (1)
آیت الله سیستانی: باید جواب وی را بدهد؛ ولی جواب باید مثل سلام باشد، یعنی نباید کلمه ای را بر اصل سلام اضافه نماید؛ مثلاً اگر فردی به نمازگزار بگوید: «سَلامُ عَلَیكُمْ» در مقابل، نمازگزار نباید عمداً در جواب بگوید: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُه» و اگر فرد سلام کننده کلمه «سلام» را قبل از عَلَیكُمْ» بگوید بنابر احتیاط لازم، نباید نمازگزار در جواب کلمه «عَلَیكُمْ» یا «عَلَیک» را قبل از کلمه «سلام» بگوید، همچنین احتیاط مستحب آن است که جواب کاملاً همان طوری باشد که او سلام کرده است، مثلاً اگر فرد گفته «سلامُ عَلَیكُمْ»، نمازگزار در جواب بگوید: «سَلامُ عَلَیكُمْ و اگر فرد گفته «السَّلامُ علیک»، نمازگزار بگوید: «السَّلامُ عَلَیک ولی در جواب عَلَیكُمُ السَّلام» می تواند «عَلَيكُمُ السَّلام» یا «السَّلامُ عَلَيْكُم» یا «سَلامُ عَلَیكُم» بگوید. (2)
آیت الله مکارم: جواب او واجب است اما جواب باید مانند سلام باشد مثلا اگر گفت: «السلام» «علیک در جواب بگوید «السلام علیک و اگر بگوید سلام علیکم در جواب بگوید «سلام» علیکم حتی اگر بگوید «سلام» در جواب باید بگوید «سلام». (3)
ج: اگر نمازگزار جواب سلام را ندهد معصیت کرده ولی نمازش صحیح است. (4)
ج: حضرت امام: از مبطلات نماز خنده با صدا و عمدی است و چنان چه سهواً هم با صدا بخندد یا لبخند بزند نمازش باطل نمی شود. (5)
آیت الله مکارم: و هم چنین خنده ای که در آن بی اختیار باشد؛ اما تبسم و لبخند نماز را باطل نمی کند هر چند عمدی باشد و نیز خنده سهوی به گمان این که در حال نماز نیست موجب باطل شدن نماز نمی شود. (6)
آیت الله سیستانی: اگر نمازگزار عمداً بیصدا بخندد یا سهواً با صدا بخندد، به گونه ای که صورت نماز به هم ،نخورد نمازش اشکال ندارد. (1)
آیت الله نوری: از مبطلات نماز خنده با صدا و ترجیع است و بنا بر احتیاط واجب خنده با صدا اگر چه ترجیع نداشته باشد و عمدی باشد و چنان چه سهواً با صدا بخندد، اگر به هم زننده صورت نماز نباشد یا لبخند بزند نمازش باطل نمی شود. (2)
ج: باطل نمی شود. (3)
آیت الله نوری احتیاط واجب آن است که در بین نماز، غذایی را که لای دندان ها مانده فرو نبرد. (4)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی برای سه چیز، 1. در بین نماز، سهواً حرف بزند. 2. یک سجده را فراموش کند. 3. در نماز چهار رکعتی بعد از سجده دوم شک کند که چهار رکعت خوانده یا پنج رکعت و در دو مورد هم احتیاط واجب آن است که سجده سهو بنماید اول در جایی که نباید نماز را سلام دهد مثلا در رکعت اول سهواً سلام بدهد. دوم آن که تشهد را فراموش کند. (مورد سوم طبق نظر آیت الله نوری همدانی: در جایی که باید بایستد اشتباهاً بنشیند یا در جایی که باید بنشیند، اشتباهاً بایستد.) (5)
آیت الله سیستانی: نمازگزار در دو مورد بعد از سلام نماز، باید سجده سهو به جا آورد: 1. تشهد فراموش شده. 2. شک بین چهار و پنج یا آنچه در حکم آن است. همچنین نمازگزار در سه مورد بعد از سلام ،نماز بنابر احتیاط واجب باید سجده سهو به دستوری که
بعداً گفته می شود انجام دهد: 1. کلام بی جا 2. سلام بی جا. 3. علم اجمالی به کم یا زیاد شدن سهوی افعال یا اجزای نماز. (1)
آیت الله مکارم: مسأله برای چند چیز بنا بر احتیاط واجب باید بعد از نماز دو سجده سهو به دستوری که گفته می شود به جا آورد: 1) کلام بی جا، یعنی سهواً به گمان این که نماز تمام شده حرف بزند: 2) سلام بی جا یعنی مثلا در رکعت دوم نماز چهار رکعتی سلام بدهد. 3) سجده فراموش شده. 4) تشهد فراموش شده. 5) به جای ایستادن سهواً بنشیند، یا به جای نشستن برخیزد. 6) در شک میان «چهار و پنج» بعد از سجده دوم واجب است نماز را تمام کند بعداً دو سجده سهو به جا آورد و برای کم و زیاد کردن غیر این ها سجده سهو مستحب است. (2)
ج: اگر سجده سهو را بعد از سلام نماز عمداً به جا نیاورد معصیت کرده و واجب (3)است هر چه زودتر آن را انجام دهد و چنان چه سهواً به جا نیاورد هر وقت یادش آمد باید فوراً انجام دهد و لازم نیست نماز را دوباره بخواند. (4)
ج: حضرت امام: دستور سجده سهو این است که بعد از سلام نماز فوراً نیت سجده سهو کند و پیشانی را به چیزی که سجده بر آن صحیح است بگذارد و بگوید: «بِسْمِ اللهِ وَ بِاللَّهِ وَ صَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ» یا «بِسْمِ الله وَ بِاللهِ اللهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ» ولی بهتر است بگوید: بسْمِ اللهِ وَ ِباللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ بعد باید بنشیند و دوباره به سجده رود و یکی از ذکرهایی را که گفته شد بگوید و بنشیند و بعد از خواندن تشهد سلام دهد. (5)
آیت الله سیستانی: کیفیت سجده سهو این است که فرد بعد از سلام نماز فوراً به قصد قربت نیت سجده سهو کند و پیشانی را بنابر احتیاط لازم بر شیئی که سجده بر آن صحیح است بگذارد و بنابر احتیاط مستحب سایر مواضع سجده را به دستوری که در سجده نماز ذکر شد، بر زمین بگذارد و گفتن ذکر در آن واجب نیست؛ هرچند احتیاط مستحب است که در آن ذکر بگوید و بهتر است بگوید بسْمِ اللهِ وَبِاللهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ» بعد، سر از سجده برداشته و دوباره به سجده رود و در
سجده دوم ،هم بهتر است ذکری را که گفته شد بگوید و بنشیند و تشهد بخواند و بعد از تشهد سلام دهد و می تواند هر سه سلام را بگوید؛ هرچند جایز است به سلام آخر اکتفا نماید و بگوید «السَّلامُ عَلَيْكُمْ» و در این حال بهتر این است «وَ رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ» را هم اضافه کند. (1)
آیت الله مکارم: سجده سهو به ترتیب زیر است بعد از نماز بلافاصله نیت سجده سهو کند و بعد به سجده می رود و می گوید: «بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ» سپس سر از سجده بر می دارد و می نشیند دوباره به سجده می رود و همان ذکر را می گوید و بعد از آن که سر از سجده برداشت تشهد می خواند و سلام می دهد و احتیاط آن است که در تشهد به مقدار واجب اکتفا کند و تنها به سلام آخر قناعت نماید. (2)
ج: حضرت امام، آیت الله مکارم آیت الله نوری: مأموم بنابر احتیاط واجب باید کمی عقبتر از امام بایستد. (3)
تبصره: آیت الله مکارم آیت الله نوری همدانی فرموده اند: چنان چه قد ماموم بلندتر از امام باشد، بنا بر احتیاط واجب باید طوری بایستد که در رکوع و سجود نیز جلوتر از امام نباشد. (1)
آیت الله سیستانی: مسأله مأموم نباید جلوتر از امام بایستد بلکه احتیاط واجب آن است که اگر مأموم متعدد باشند مساوی امام نایستند ولی اگر مأموم یک مرد باشد اشکال ندارد که مساوی امام بایستد. (2)
ج: آیت الله مکارم: در صورت اشتباه نماز صحیح است ولی عمدا نمی تواند این گونه بخواند. (3)
50 آیا زن می تواند امام جماعت برای زنان شود؟
ج: آیت الله سیستانی: اشکالی ندارد ولی احتیاط واجب آن است که امام جماعت و مأمومین صف اول همه در یک ردیف بایستند و امام جلوتر از دیگران نایستد. (4)
ج: جای ایستادن امام باید از جای مأموم بلندتر نباشد ولی اگر مکان امام مقدار خیلی کمی (5)بلندتر باشد اشکال ندارد و نیز اگر زمین سراشیب باشد و امام در طرفی که بلندتر
1) توضیح المسائل (مکارم) مساله 1245؛ توضیح المسائل (نوری همدانی)، مساله 1429؛ حضرت امام تقدم در این فرض را اشکال ندانسته اند همان منبع.
2) توضیح المسائل (سیستانی) مساله 11412.
3) سایت آیت الله مکارم تقدم سهوی زنان بر صف اول مردان در جماعت.
4) رساله جامع (سیستانی) مساله 1706
5) به جای عبارت «مقدار خیلی کمی» آیت الله سیستانی عبارت «مقدار ناچیز» و آیت الله مکارم «مقدار بسیار کم» بیان کرده اند.
است بایستد، در صورتی که سراشیبی آن زیاد نباشد (و طوری باشد که به آن زمین مسطح بگویند) مانعی ندارد. (1)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی اگر جای مأموم بلندتر از جای امام باشد در صورتی که بلندی به مقدار متعارف زمان قدیم باشد مثل آن که امام در صحن مسجد و مأموم در پشت بام بایستد اشکال ندارد ولی اگر مثل ساختمان های چند طبقه این زمان باشد، جماعت اشکال دارد. (2)
آیت الله سیستانی: ولی اگر به قدری بلندتر باشد که نگویند اجتماع کرده اند، جماعت صحیح نیست. (3)
آیت الله مکارم: مسأله بلندتر بودن جای مأموم از جای امام اشکال ندارد، ولی اگر امام در صحن مسجد بایستد و عده ای از مأمومین در بالکن و پشت بام و طوری باشد که به آن جماعت نگویند صحیح نیست مثل این که امام در طبقه اول بایستد و مأمومین در بعضی از طبقات بالا که از جماعت دور است. (4)
ج: آیت الله مکارم: در صورتی که با جماعتی که در پایین منعقد است یک جماعت حساب شود و نمازگزاران پایین را ببینند اشکال ندارد. (5)
شبستان مسجد می باشد ولی پایینتر از محراب امام نیست)
ج: ملاک این است که محل ایستادن ماموم پایین تر از محل ایستادن امام نباشد. (1)
ج: از سمت جلو راست و چپ ممکن است ولی از جهت پشت صحیح نیست. (2)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی در فرض مذکور اقتدا کردن اشکالی ندارد. (3)
مقام معظم رهبری: در فرض سؤال اگر بچه ممیز فاصله شود و نماز گزار ندانند که نماز او باطل است نماز جماعت اشکال ندارد همچنین اگر یک یا چند بچه غیر ممیزیا بچه ممیزی که نمازش باطل است فاصله شود ولی از جلو و یا طرف دیگر اتصال باشد و یا این که فاصله بین دو مأموم بیش از یک قدم نباشد، نماز جماعت اشکال ندارد. (4)
آیت الله سیستانی: اگر واسطه اتصال در جماعت، بچه ممیز باشد، چنان چه ندانند نماز او باطل است یا نه و احتمال عقلایی بدهند که نمازش صحیح ،باشد می توانند اقتدا کنند و همچنین اگر در جماعتی که امام آن شیعه دوازده امامی است، واسطه اتصال، شیعه دوازده امامی نباشد چنان چه نماز او بر طبق مذهب وی صحیح باشد، می توانند اقتدا کنند. (5)
آیت الله مکارم: اگر یک یا چند قدم میان امام و مأموم یا مأمومین با یکدیگر فاصله باشد، به طوری که به آن جماعت گویند مانعی ندارد بنا بر این فاصله شدن یک یا دو نفر که نماز نمی خوانند مانعی ندارد ولی مستحب است صفوف کاملا به هم متصل باشد. (6)
ج: اشکالی ندارد. (1)
گاهی اوقات در صف اول نماز جماعت و یا در صفوف دیگر یک نفر به طور فرادی نماز می خواند و یا نشسته است آیا اتصال نماز جماعت به هم نمی خورد؟
ج: آیت الله مکارم: اگر یک یا چند قدم میان امام و مأموم یا مأمومین با یکدیگر فاصله باشد، به طوری که به آن جماعت گویند مانعی ندارد. بنا بر این فاصله شدن یک یا دو نفر که نماز نمی خوانند مانعی ندارد ولی مستحب است صفوف کاملا به هم متصل باشد. (2)
ج: آیت الله مکارم: مستحب است صفوف جماعت کاملا به هم متصل باشد ولی در هر صورت فاصله شدن یک یا دو نفر که نمازشان تمام شده و ادامه نمی دهند مانعی ندارد. (3)
ج: اگر در نماز بین مأموم و امام یا بین مأموم و کسی که مأموم به واسطه او به امام متصل است کمتر از یک قدم بزرگ فاصله پیدا شود جماعت صحیح است. (4)
61 آیا قبل از اقتدای صف جلوتر که وسیله ارتباط با امام جماعت هستند، می توان اقتدا کرد؟
ج: بعد از تکبیر امام اگر صف جلو آماده نماز و تکبیر گفتن آنان نزدیک باشد کسی که در صف بعد ایستاده می تواند تکبیر بگوید ولی احتیاط مستحب آن است که صبر کند تا تکبیر صف جلو تمام شود. (1)
تبصره: آیت الله مکارم اضافه کرده اند لازم نیست انتظار بکشند تا صف های جلو وارد نماز شوند بلکه انتظار کشیدن، بر خلاف احتیاط است. (2)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: اگر نماز همه کسانی که در صف جلو هستند تمام شود یا همه نیت فرادی نمایند اگر فاصله به اندازه یک قدم بزرگ نباشد نماز صف بعد به طور جماعت صحیح و اگر بیشتر از این مقدار باشد فرادی می شود و صحیح است. (3)
آیت الله سیستانی: و فوراً برای نماز دیگری به امام اقتدا نکنند جماعت صف بعد باطل می شود بلکه اگر هم فوراً اقتدا بکنند صحت جماعت صف بعد محل اشکال است. (4)
ج: در نماز جماعت باید بین مأموم و امام پرده و مانند آن که پشت آن دیده نمی شود فاصله نباشد و هم چنین است بین انسان و مأموم دیگری که انسان به واسطه او به امام متصل شده است. (5)
تبصره: حکم شیشه و مانند آن در مساله بعدی ذکر شده است.
ج: آیت الله سیستانی، آیت الله نوری همدانی: در نماز جماعت شیشه و مانند آن نباید فاصله باشد و گرنه نماز مردهایی که پشت شیشه هستند باطل می شود. (1)
ج: اگر بین مرد و زن دیوار یا پرده یا چیز دیگری باشد نمازشان صحیح است. (2)
ج: زنان می توانند پشت سر مردان بدون فاصله بایستند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اتصال آقایان به جماعت توسط بانوان اشکال ندارد. (4)
آیت الله مکارم: اشکال دارد. (5)
ج: اگر به واسطه درازی صف اول کسانی که دو طرف صف ایستاده اند، امام را نبینند می توانند اقتدا کنند و نیز اگر به واسطه درازی یکی از صف های دیگر، کسانی که دو طرف آن ایستاده اند صف جلوی خود را نبینند می توانند اقتدا نمایند. (6)
ادامه یافته و تنها سه باب پنجره یک متر در یک متر آن را از شبستان عمومی جدا می کند نماز جماعت را به جا می آورند، و امام جماعت و نمازگزاران مرد را نمی بینند آیا نمازشان اشکالی دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: در صورتی که شبستان و بالکن مذکور عرفاً یک محل حساب شوند، نماز صحیح است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: خانم ها باید طوری بایستند که اگر در یک طبقه بودند پشت سر مردها و متصل به صفوف آن ها قرار می گرفتند. (2)
توضیح: فاصله صف زن ها از مردها نباید بیشتر از حد مجاز باشد اگر چه خانم ها در طبقه بالا بوده باشند.
ج: مقام معظم رهبری: اگر حائل مذکور به نحوی نباشد که به صدق وحدت مکان و وحدت جماعت ضرر بزند نماز جماعت صحیح است. (3)
ج: باید روبروی خانه کعبه نماز خواند ولی کسی که دور است اگر طوری بایستد که بگویند رو به قبله نماز می خواند کافی است. (4)
ج: حضرت امام آیت الله سیستانی آیت الله مکارم: کسی که نماز واجب را ایستاده می خواند، باید طوری بایستد که بگویند رو به قبله ایستاده و لازم نیست زانوهای (1)او و نوک پای او هم رو به قبله باشد. (2)
آیت الله سیستانی: کسی که نماز واجب را ایستاده می خواند باید سینه و شکم او رو به قبله باشد بلکه صورت او نیز نباید زیاد از قبله منحرف باشد، و احتیاط مستحب آن است که انگشتان پای او هم رو به قبله باشد. (3)
ج: نماز مستحبی را می شود در حال راه رفتن و سواری خواند و اگر انسان در این دو حال نماز مستحبی بخواند لازم نیست رو به قبله باشد. (4)
ج: باید رو به قبله بایستند و چنان چه انحراف به طوری باشد که رو به قبله صدق نکند، باید مراعات شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: در نماز نباید عمداً انحراف از قبله داشته باشد. (6)
کسی که از مکان کعبه دور است اگر طوری بایستد که عرفاً بگویند رو به قبله نماز می خواند یعنی مراعات جهت قبله عرفی را بنماید کافی است و لازم نیست با استفاده از ابزار و وسایلی مانند قبله نما یا و یا تحقیق و پرسش جهت قبله حقیقی را بیابد اما چنان چه تحقیق نموده و مطلع شود قبله حقیقی چند درجه ای به سمت راست یا چپ انحراف دارد
1) در رساله آیت الله مکارم عبارت موقع نشستن سر زانوهای ذکر شده است توضیح المسائل (مکارم)، مساله 716.
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 777
3) توضیح المسائل سیستانی مسأله 764
4) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 781
5) استفتاءات امام خمینی، ج1، ص: 135، س 31
6) سایت رهبری، استفتائات جدید انحراف از قبله
مثلاً بداند که قبله حقیقی (15) درجه به راست انحراف دارد وی نمی تواند با این حال رو به جهت مستقیم نماز بخواند هرچند در عرف ایستادن مستقیم را رو به قبله بودن به حساب آورند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر امام جماعت با داشتن دلیل معتبر شرعی مانند اطمینان یا بینه به آن جهت ایستاده است، اقتدا اشکال ندارد در غیر این صورت اقتدا صحیح نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر انحراف امام به مقداری است که عرفا رو به قبله محسوب می شود، اقتدا مانع ندارد و لازم نیست جهت دقیق قبله را به امام اطلاع بدهد ولی مأموم باید خودش جهت صحیح را مراعات نماید. (3)
ج: لازم نیست ولی بهتر است. (4)
خوانده شده صحیح است؟ نماز خواندن به سمت قبله ای که ایشان تعیین کرده اند چه حکمی دارد؟
ج: نمازهای گذشته اشکالی نداشته است و اما در حال حاضر می توانید به وسیله قبله نماهای سالم قبله مسجد را تعیین کنید و مطابق آن عمل نمایید، و چنان چه ایشان هم این کار را کرده باشد اشکالی ندارد. (1)
ص: 76 سؤال 149
ج: حضرت امام آیت الله مکارم آیت الله نوری همدانی: باید برای پیدا کردن قبله کوشش نماید، تا یقین کند که قبله کدام طرف است. و می تواند به گفته دو شاهد عادل (2)که از روی نشانه های حسی شهادت می دهند یا به قول کسی که از روی قاعده علمی قبله را می شناسد و محل اطمینان است عمل کند و اگر این ها ممکن نشد باید به گمانی که از محراب مسجد مسلمانان یا قبرهای آنان یا از راه های دیگر پیدا می شود عمل نماید. (3)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی: اگر بفهمد نماز را پشت به قبله یا به طرف راست یا به طرف چپ (4)قبله به جا آورده باید دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نماید. (5)
آیت الله سیستانی: اگر بفهمد نماز را پشت به قبله خوانده یا با انحراف 90 درجه یا بیشتر بوده است چنان چه وقت نگذشته باشد باید دوباره بخواند و اگر وقت گذشته باشد، چنان چه مردد بوده یا جاهل به حکم ،بوده قضا لازم است و گرنه قضا لازم نیست. و بفهمد انحراف کمتر از 90 درجه بوده است پس اگر در انحراف از قبله معذور نبوده
1) استفتاءات جدید (مکارم)، ج 2،
2) آیت الله نوری همدانی یک شاهد عادل را هم قبول دارند و نیز آیت الله مکارم یک فرد مورد اطمینان را هم قبول دارد رساله توضیح المسائل نوری همدانی مساله 783؛ رساله توضیح المسائل مکارم، مسأله 720
3) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 782
4) منظور از طرف چپ و راست یعنی 90 درجه به سمت راست یا 90 درجه به سمت چپ می باشد. همان طوری که حضرت امام در استفتائات فرموده اند اگر نمازهایی که خوانده اید بین 180 درجه سمت راست و چپ قبله واقع شده صحیح است. استفتاءات امام خمینی، ج1، ص: 136.
5) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1271
مثل این که در جستجوی طرف قبله یا در ندانستن مسأله کوتاهی کرده باید - بنا احتیاط - نماز را دوباره بخواند چه در وقت باشد چه خارج وقت، و اگر معذور بوده لازم نیست دوباره بخواند. (1)
آیت الله مکارم: هر گاه بفهمد نماز را پشت به قبله به جا آورده باید آن را اعاده کند و اگر وقت گذشته، قضا نماید. اما اگر سهواً نماز را به طرف راست یا چپ خوانده نماز باطل نیست. (2)
ج: چنان چه به طرف راست یا چپ نرسد نماز او صحیح است ولی لازم است که فوراً به طرف قبله برگردد. (3)
ج: آیت الله سیستانی: اگر اختلاف جزیی است اشکال ندارد. (4)
ج: آیت الله سیستانی: اگر انحراف به نحوی است که موجب بطلان نماز است باید اطلاع دهد. (5)
آیا ماموم می تواند نماز عصر یا یکی دیگر از نمازهای واجب روزانه را به او اقتدا کند؟ (خ)
ج: اشکالی ندارد. (1)
ج: اشکالی ندارد. (2)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری آیت الله مکارم آیت الله نوری همدانی: فقط در صورتی که مأموم احتیاطش با امام یکی باشد می تواند به او اقتدا کند. (3)
آیت الله سیستانی: اگر امام نماز خود یا شخص دیگری را احتیاطاً بجا می آورد اقتدا به او جایز نیست مگر آن که نماز مأموم هم احتیاطی باشد و سبب احتیاط امام سبب احتیاط مأموم نیز بوده باشد ولی لازم نیست که برای احتیاط مأموم سبب دیگری نباشد. (4)
ج: [بنابر احتیاط واجب] اشکال دارد. (5)
مقام معظم رهبری: امامت به نیت نماز قضای احتیاطی صحیح نیست. (6)
1) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 1408؛ سایت ،رهبری استفتائات ،جدید اختلاف نماز یومیه امام با نماز مأموم.
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله مسأله 1409؛ سایت رهبری، استفتائات جدید، اقتدا به نماز قضای امام جماعت [در این مساله آیت الله بهجت نظر کاملا متفاوتی دارند.]
3) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 1408؛ سایت رهبری استفتائات جدید اقتدا به نماز احتیاطی
4) رساله جامع (سیستانی) مساله 1389
5) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1409؛ رساله جامع سسیستانی 1686.
6) رساله آموزشی رهبری، درس 56، ص 222 ص222.
ج: اشکال ندارد. (1)
ج: نمی تواند اقتدا کند. (2)
ج: مسافری که نماز ظهر و عصر و عشا را دو رکعت می خواند مکروه است در این نمازها به کسی که مسافر نیست اقتدا کند و کسی که مسافر نیست مکروه است در این نمازها به مسافر اقتدا نماید. (3)
تبصره: منظور از کراهت در این جا کمتر بودن ثواب است و گرنه نماز جماعت در هر صورت ثواب دارد.
ج در صورتی که نداند نماز امام طبق فتوای مرجع او باطل است می تواند به او اقتدا کند. (4)
اگر امام جماعت کاری کند یا نمازش را طوری بخواند که به فتوای مرجع تقلید ما نمازش باطل باشد، حکم اقتدا به این امام جماعت چیست؟ اگر بدانیم یا احتمال بدهیم که طیق نظر مرجع تقلید امام جماعت صحیح است حکم مساله چه خواهد بود؟
مقام معظم رهبری در فرض مذکور اقتدا به امام جماعت صحیح نیست. (5)
ج: بعد از تکبیر امام اگر صف جلو آماده نماز و تکبیر گفتن آنان نزدیک باشد کسی که در صف بعد ایستاده، می تواند تکبیر بگوید ولی احتیاط مستحب آن است که صبر کند تا تکبیر صف جلو تمام شود. (1)
آیت الله مکارم: هنگامی که امام تکبیر می گوید و وارد نماز می شود در صورتی که صف های جلوتر آماده نماز باشند همه می توانند تکبیر بگویند و وارد نماز شوند و لازم نیست انتظار بکشند تا صف های جلو وارد نماز شوند بلکه انتظار کشیدن بر خلاف احتیاط است. (2)
ج اگر مأمومینی که بین او و امام ایستاده اند بعد از این که امام جماعت شروع به نماز کرد، به طور کامل آماده اقتدا نمودن باشند می تواند به نیت جماعت وارد نماز شود. (3)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری آیت الله نوری همدانی اشکالی ندارد. (4)
آیت الله سیستانی: اگر مأموم از اول نماز قصد فرادی کردن آن را داشته و حمد و سوره را نخوانده باشد بنابر احتیاط واجب جماعت بلکه اصل نمازش صحیح نمی باشد؛ مگر آن که جاهل قاصر باشد (یعنی در فراگیری مسأله کوتاهی نکرده باشد) و رکنی را به قصد متابعت از امام جماعت اضافه نکرده باشد که در این صورت لازم نیست نمازش را دوباره بخواند. (1)
آیت الله مکارم: بدون عذر نمی توان از جماعت جدا شد و نیت فرادی کرد، خواه از اوّل تصمیم بر این کار داشته باشد یا در اثناء نماز. (2)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری، آیت الله نوری همدانی: انسان در بین نماز جماعت می تواند نیت فرادی کند. (3)
آیت الله سیستانی: اگر مأموم در بین نماز بدون عذر قصد فرادی نماید، جماعتش بنابر احتیاط واجب صحیح نیست؛ ولی نمازش صحیح است مگر آن که به وظیفه فرادی عمل نکرده باشد که بنابر احتیاط واجب باید نماز را دوباره بخواند ولی اگر چیزی را کم و زیاد کرده باشد که در صورت عذر نماز را باطل نمی کند دوباره خواندن نماز لازم نیست؛ مثلاً اگر از اول نماز قصد فرادی کردن آن را نداشته و حمد و سوره را نخوانده ولی در حال رکوع چنین قصدی برایش پیدا شود در این صورت می تواند نمازش را به قصد فرادی تمام کند و لازم نیست که آن را دوباره بخواند بخواند و همچنین است حکم اگر مأموم در نماز جماعت از اول نماز قصد فرادی کردن آن را نداشته و یک سجده را برای متابعت و همراهی زیاد کرده باشد و بعد از آن چنین قصدی برایش پیش آید. (4)
آیت الله مکارم: بدون عذر نمی توان از جماعت جدا شد و نیت فرادی کرد، خواه از اوّل تصمیم بر این کار داشته باشد یا در اثناء نماز. (5)
ج: اگر مأموم به واسطه عذری بعد از حمد و سوره امام، نیت فرادی کند لازم نیست حمد و سوره را بخواند ولی اگر پیش از تمام شدن حمد و سوره نیت فرادی نماید، باید مقداری را که امام نخوانده بخواند. (1)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی بنا بر احتیاط واجب نباید دوباره نیت جماعت کند. (2)
آیت الله سیستانی آیت الله مکارم نمی تواند دوباره نیت جماعت کند. (3)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: نمازش صحیح است. (4)
آیت الله مکارم: جماعت او اشکال دارد. (5)
آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط واجب نمی تواند دوباره نیت جماعت کند. (6)
ج: اگر موقعی که امام در رکوع است اقتدا کند و به رکوع امام برسد، اگر چه ذکر امام
1) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مسأله .1424 [آیت الله سیستانی به جای کلمه «باید» عبارت «بنابر احتیاط، لازم است» ذکر کرده اند]؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1736.
2) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1425.
3) رساله جامع (سیستانی) مساله 1737؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1250
4) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1425
5) رساله توضیح المسائل مكارم، . مسأله 1250.
6) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1737
تمام شده باشد نمازش به طور جماعت صحیح است. (1)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: اگر به مقدار رکوع خم شود و به رکوع امام نرسد نمازش به طور فرادی صحیح می باشد و باید آن را تمام نماید. (2)
مقام معظم رهبری: اگر مأموم به رکوع رفته ولی به رکوع امام نرسیده، نمازش فرادی می شود و صحیح است و می تواند برای درک جماعت آن را به مستحبی تبدیل کند. (3)
آیت الله سیستانی: می تواند نمازش را فرادی تمام کند و می تواند برای رسیدن به رکعت بعد نماز را قطع کند. (4)
آیت الله مکارم: نمازش را به طور فرادی تمام کند و بنا بر احتیاط واجب اعاده نماید. (5)
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری آیت الله نوری همدانی می تواند نیت فرادی کند یا صبر کند تا امام برای رکعت بعد برخیزد و آن را رکعت اول نماز خود حساب کند. ولی اگر برخاستن امام به قدری طول بکشد که نگویند این شخص نماز جماعت می خواند، باید نیت فرادی نماید. (6)
1) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1427.
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1427
3) سایت رهبری استفتائات جدید وظیفه مأموم در صورت نرسیدن به رکوع امام.
4) رساله توضیح المسائل (سیستانی)، مسأله 1407؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1741.
5) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1251
6) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1429؛ سایت رهبری استفتائات جدید وظیفه مأموم در صورت نرسیدن به رکوع امام
آیت الله مکارم: نیت فرادی می کند و نمازش صحیح است و اعاده ندارد. (1)
ص: 234 مسأله 1253.
آیت الله سیستانی: اگر مأموم موقعی که امام جماعت در رکوع است اقتدا کند و پیش از آن که به اندازه رکوع خم شود امام سر از رکوع بردارد بین سه کار مخیر است یا نماز را فرادی تمام کند، یا این که همراه امام جماعت به قصد قربت مطلقه به سجده رود (یعنی سجده را به قصد سجده مخصوص نماز یا سجده خاص دیگری به جا نیاورد؛ بلکه قصدش به طور کلی قربةً الى الله باشد) و بعد در حال ایستادن تکبیر را به قصد اعم از تكبیرة الاحرام و ذکر مطلق دوباره گفته و نماز را به جماعت بخواند و یا برای رسیدن به رکعت بعد نماز را قطع کرده و بشکند. (2)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری آیت الله نوری همدانی اگر موقعی که امام در رکوع است اقتدا کند و به مقدار رکوع خم شود و شک کند که به رکوع امام رسیده یا نه، نمازش صحیح است و فرادی می شود. (3)
آیت الله مکارم: نمازش را به طور فرادی تمام کند و بنا بر احتیاط واجب اعاده نماید. (4)
آیت الله سیستانی: چنان چه شکش بعد از رسیدن به حد رکوع باشد جماعتش صحيح است؛ هرچند مشغول ذکر رکوع نشده باشد و در غیر این صورت حکم کسی را دارد که به رکوع امام نرسیده است. (5)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی اگر اول نماز یا بین حمد و سوره اقتدا کند و
پیش از آن که به رکوع رود امام سر از رکوع بردارد نماز او به طور جماعت صحیح است و باید رکوع کند و خود را به امام برساند. (1)
آیت الله سیستانی: اگر سهواً قبل از آن که به رکوع برود، امام سر از رکوع بردارد، نماز او به طور جماعت صحیح است. (2)
آیت الله مکارم: اگر خود را به رکوع امام نرساند جماعت او صحیح نیست مگر این که عذری داشته باشد. (3)
شخصی وارد مسجد شد؛ دید امام در رکوع است از فاصله چهارمتری بعد از گفتن تکبیره - الاحرام به سرعت حرکت کرده و در رکوع به امام و مأمومین ملحق شده است نماز او چگونه است؟
مقام معظم رهبری اگر طوری است که می ترسد به رکوع امام نرسد با فاصله ای که صدق اقتدا بکند تکبیر را می گوید اگر چه فاصله طوری است که در حال اختیار جایز نیست و بعد به رکوع می رود و بعد خود را به صف می رساند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: مکث برای اتصال مأموم مستحب است و ریا نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: حق الناس محسوب نمی شود. (6)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی اقتدا در کعت سوم و چهارم اشکالی ندارد ولی ماموم باید حمد و سوره را بخواند و اگر برای سوره وقت ،ندارد باید حمد را تمام کند و در رکوع یا سجده خود را به امام برساند ولی اگر در سجده به امام برسد، بهتر است که احتياطاً نماز را دوباره بخواند. (1)
مقام معظم رهبری اگر پیش از رکوع امام به وی اقتداء نموده باید حمد و سوره را خودش بخواند و اگر وقت برای خواندن سوره ندارد حداقل باید تمام حمد را بخواند و به رکوع امام برسد و اگر بداند که با خواندن حمد به رکوع امام نمی رسد احوط آن است که پیش از رکوع امام داخل نشود. (2)
آیت الله سیستانی: اگر مأموم در حال قیام رکعت سوم یا چهارم امام اقتدا کند، باید حمد و بنابر احتیاط لازم، یک سوره کامل را بخواند و اگر برای سوره وقت ندارد، باید حمد را تمام کند و در رکوع، خود را به امام جماعت برساند. (3)
آیت الله مکارم: هرگاه در رکعت سوم یا چهارم به امام اقتدا کند، باید حمد و سوره را بخواند و اگر برای سوره وقت ندارد فقط حمد را بخواند و خود را در رکوع به امام برساند. (4)
ص: 234 مسأله 1259.
ج: بنا بر احتیاط واجب باید صبر کند تا امام به رکوع رود بعد اقتدا نماید. (5)
رفتن امام به رکوع هم تکبیر بگوید؟
ج: تکبیر گفتن در موارد مذکور اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر قبل از رکوع متوجه شود قرائت واجب است، ولی اگر بعد از این که داخل رکوع شد متوجه شود نماز او صحیح است و چیزی بر او واجب نیست؛ هر چند احتیاط مستحب این است که دو سجده سهو برای ترک سهوی قرائت به جا آورد. (2)
ج: اگر موقعی برسد که امام مشغول خواندن تشهد آخر نماز است چنان چه بخواهد به ثواب جماعت برسد باید بعد از نیت و گفتن تكبيرة الاحرام بنشيند و تشهد را با امام بخواند ولی سلام را نگوید و صبر کند تا امام سلام نماز را بدهد بعد بایستد و بدون آن که دوباره نیت کند و تکبیر بگوید، حمد و سوره را بخواند و آن را رکعت اول نماز خود حساب کند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: ، آیت الله سیستانی: نشستن معمولی مراد است نه نیم خیز. (5)
1) سایت رهبری استفتائات جدید اقتدا به امام جماعت در رکوع
2) اجوبه الاستفتائات، س 579
3) رساله آموزشی رهبری، درس 56، ص222؛ رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1431. [آیت الله سیستانی نگفتن سلام را احتیاط واجب می داند]
4) تجافی (نیم خیز نشستن) این است که ماموم، انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد و زانوها را بلند کند.
5) سایت رهبری استفتائات جدید نحوه نشستن هنگام اقتدا در تشهد آخر؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1756.
ج: نماز ماموم صحیح است. (1)
ج: مأموم نباید تکبیرة الاحرام را پیش از امام بگوید ولی در ذکرهای دیگر مانع ندارد، هر چند احتیاط مستحب آن است که اگر صدای امام را بشنود پیش از او نگوید. (2)
ج: اگر مأموم پیش از امام عمداً هم سلام دهد اشکالی ندارد. (3)
آیت الله نوری همدانی اگر مأموم پیش از امام سهواً (هم) سلام دهد، نمازش صحیح است. (4)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی: مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پیش از امام بگوید بلکه احتیاط واجب آن است که تا تکبیر امام تمام نشده تکبیر نگوید. (5)
1) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1421.
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1468 و 1469؛ سایت رهبری استفتائات جدید، عدم وجوب متابعت از امام در اذکار؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1723؛ رساله توضیح المسائل (مکارم) مساله 1278.
3) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مسأله 1468؛ سایت رهبری، استفتائات جدید عدم متابعت از امام جماعت در سلام؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1722؛ رساله توضیح المسائل (مکارم) مساله 1278.
4) رساله توضیح المسائل (نوری همدانی)، مسأله 1465؛ رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1468. [کلمه «هم» در رساله توضیح المسائل مراجع ذکر نشده ولی در توضیح المسائل موجود در سایت آیت الله نوری همدانی ذکر شده است.]
5) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1467؛
مقام معظم رهبری: اگر کسی تکبیره الاحرام را قبل از امام بگوید باید نماز خود را باید به صورت فرادی بخواند. (1)
آیت الله سیستانی: در صحت جماعت شرط است که مأموم تكبيرة الاحرام نماز را قبل از امام جماعت نگوید همچنین نباید تکبیرة الاحرام را قبل از امام به پایان برساند، بلکه احتیاط مستحب آن است که تا تکبیر امام تمام نشده تکبیر نگوید. (2)
ج: اگر مأموم در رکعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا صدای حمد و سوره امام را بشنود اگر چه کلمات را تشخیص ندهد باید حمد و سوره را نخواند و اگر صدای امام را نشنود مستحب است حمد و سوره بخواند ولی باید آهسته بخواند و چنان چه سهواً بلند بخواند اشکال ندارد. (3)
آیت الله مکارم: اگر مأموم صدای قرائت امام را در نمازهای صبح و مغرب و عشاء بشنود باید حمد و سوره را ترک کند و اگر صدای امام را نشنود جایز است حمد و سوره را بخواند، ولی باید آهسته بخواند. (4)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: مأموم باید در رکعت اول و دوم نماز ظهر و عصر حمد و سوره نخواند و مستحب است به جای آن ذکر بگوید. (5)
آیت الله سیستانی: مأموم در رکعت اول و دوم نماز ظهر و عصر، بنابر احتیاط واجب، نباید حمد و سوره را بخواند و مستحب است به جای آن ذکر بگوید. (6)
ج: مقام معظم رهبری: اگر با خواندن حمد و سوره به رکوع امام می رسد باید هر دو را بخواند در غیر این صورت خواندن حمد کافی است و به خاطر تبعیت از امام باید حمد و سوره را آهسته بخواند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: لازم نیست. (2)
آیت الله سیستانی: اگر حالت نماز بهم نخورد حرکت مختصر اشکالی ندارد. (3)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی مأموم باید غیر از آن چه در نماز خوانده می شود کارهای دیگر آن مانند رکوع و سجود را با امام یا کمی بعد از امام به جا آورد. و اگر عمداً پیش از امام یا مدتی بعد از امام انجام دهد معصیت کرده ولی نمازش صحیح است اما اگر در دو رکن پشت سر هم از امام جلو یا عقب بیفتد بنا بر احتیاط واجب باید نماز را تمام کند و دوباره بخواند اگر چه بعید نیست نمازش صحیح باشد و فرادی شود. (4)
آیت الله سیستانی: مأموم باید غیر از آن چه در نماز خوانده می شود، کارهای دیگر آن مانند رکوع و سجود و نشستن و برخاستن را با امام یا کمی بعد از امام به جا آورد و اگر عمداً قبل از امام انجام دهد یا مدتی زیادی بعد از امام - طوری که متابعت و پیروی در آن کار صدق نکند - انجام دهد جماعتش در آن جزء باطل می شود؛ بلکه بنابر احتیاط واجب
جماعتش کاملاً باطل می شود؛ ولی اگر نمازگزار به وظیفه فرادی عمل نماید نمازش صحیح است. (1)
آیت الله مکارم: مأموم باید کارهای نماز را مانند رکوع و سجود جلوتر از امام انجام ندهد، بلکه همراه امام یا کمی بعد از او به جا آورد. (2)
ص: 234 مسأله 1279
ج: باید به رکوع برگردد و با امام سر بردارد و در این صورت زیاد شدن رکوع که رکن ،است نماز را باطل نمی کند. (3)
ج: باید به سجده برگردد و با امام سر بردارد. (4)
ج: آیت الله سیستانی اگر عمداً بر نگردد جماعتش، بنابر احتیاط، باطل می شود ولی نمازش به تفصیلی که گفته شد صحیح است. (5)
آیت الله مکارم: در تمام مواردی که مأموم باید برگردد اگر عمداً برنگردد نمازش اشکال دارد. (6)
1) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1724
2) رساله توضیح المسائل (مكارم)،
3) توضيح المسائل مراجع، ج1، مساله 1471. [آیت الله سیستانی به جای کلمه «باید» عبارت «بنابر احتیاط» ذکر کرده اند.]
4) توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 1471. [آیت الله سیستانی به جای کلمه «باید» عبارت «بنابر احتیاط» ذکر کرده اند.]
5) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1725 تفصیل ذکر شده در مسأله 1735 رساله جامعِ معظم له بیان شده است.
6) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1283
برنگردد، حکم نمازش چگونه است؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: اگر به رکوع برگردد و پیش از آن که به رکوع برسد امام سر بردارد نمازش باطل است. (2)
ج: نمازش صحیح است ولی اگر در هر دو سجده این اتفاق بیفتد نماز باطل است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نماز ایشان صحیح است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (5)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
2) توضيح المسائل مراجع، ج1، مساله 1467؛ [آیت الله سیستانی فرموده اند بنابر احتیاط واجب باطل است]؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1725
3) توضيح المسائل مراجع، ج1، مساله 1473؛ [آیت اللله سیستانی، فرموده اند بنابر احتیاط واجب باطل است]؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1727.
4) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
5) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
رکعت دوم، تجافی (1)و گفتن تشهد لازم است؟
ج: حضرت امام: اگر در رکعت دوم اقتدا کند، قنوت و تشهد را با امام می خواند و احتیاط آن است که موقع خواندن تشهد انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد و زانوها را بلند کند. (2)
مقام معظم رهبری در رکعت دوم امام احتیاط واجب آن است که به حالت تجافی (نیم خیز) بنشینید و در این حال خواندن تشهد مستحب است. (3)
آیت الله سیستانی مستحب است قنوت و تشهد را با امام بخواند و احتیاط واجب آن است که موقع نشستن برای تشهد، به صورت تجافی بنشیند، هرچند نخواهد در حال تجافی تشهد را بخواند. (4)
آیت الله مکارم: خواندن تشهد واجب نیست و به نیت ذکر مطلق مستحب بگوید و احتیاط آن است که نشستن به حالت تجافی و صبر کردن تا اتمام سلام را ترک نکند. (5)
ج: مقام معظم رهبری: نماز صحیح است و به خاطر سلام بی جا بعد از نماز دو سجده ی سهو بجا بیاورد. (6)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی باید حمد و سوره را بخواند و اگر برای سوره وقت ندارد حمد را تمام کند و در رکوع یا سجده خود را به امام برساند یا نیت فرادی کند و نمازش صحیح است، ولی اگر در سجده به امام برسد بهتر است که احتیاطاً نماز را دوباره بخواند. (7)
1) تجافی (نیم خیز نشستن) این است که ماموم، انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد و زانوها را بلند کند.
2) توضیح المسائل (امام)، ج1، مساله 1439.
3) استفتاء کتبی از دفتر مقام معظم رهبری، کد استفتاء: 431343
4) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1747
5) استفتاءات جديد (مکارم)، ج 2، ص: 129. س336
6) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
7) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1439
آیت الله سیستانی: باید حمد و سوره را بخواند و اگر برای سوره وقت ندارد، حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند و اگر برای تمام حمد وقت ندارد به گونه ای که چنان چه حمد را تمام کند به رکوع امام نمی رسد می تواند یا نماز را فرادی نماید و یا حمد را به مقداری که وقت دارد خوانده، سپس حمد را قطع کرده و خود را به رکوع امام جماعت برساند؛ هرچند احتیاط مستحب آن است که نماز را به نیت فرادی تمام کند. (1)
آیت الله مکارم: باید حمد و سوره بخواند و اگر برای سوره وقت ندارد، حمد را تمام کند و در رکوع خود را به امام برساند. (2)
تبصره: در فرض مذکور ماموم باید حمد و سوره خود را به خاطر تبعیت از امام، آهسته بخواند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نماز وی به صورت جماعت صحیح است و اگر قبل از رکوع رکعت سوم متوجه شود باید بنشیند و تشهد را بگوید و خود را به رکوع یا سجده ی امام برساند. (4)
ج: مأموم نباید قنوت و تشهد را بخواند ولی نمی تواند پیش از امام به رکوع رود، یا پیش از ایستادن امام بایستد بلکه باید صبر کند تا قنوت و تشهد امام تمام شود و بقیه نماز را با او بخواند. (5)
تبصره: باید اشتباه امام را با علامت و اشاره ای به او حالی کند. (1)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: اگر کلمه ای را به قصد ذکر بگوید مثلا به قصد ذکر بگوید: «الله اکبر» و در موقع گفتن آن صدا را بلند کند که چیزی را به دیگری بفهماند اشکال ندارد ولی چنان چه به قصد این که چیزی به کسی بفهماند بگوید، اگر چه قصد ذکر هم داشته باشد نماز باطل می شود. (2)
مقام معظم رهبری: اگر بلند کردن صدا هنگام قرائت آیات یا ذکرهای نماز برای آگاه کردن دیگران موجب خروج از هیئت نماز نشود اشکال ندارد. مشروط به این که قرائت و ذکر به نیت قرائت و ذکر باشد و حرکت دادن دست یا چشم و ابرو اگر مختصر و به نحوی باشد که با استقرار و آرامش و یا هیئت نماز منافات نداشته باشد، موجب بطلان نماز نمی گردد. (3)
آیت الله سیستانی: اگر کلمه ای مثل «اللهُ أَكْبَر» یا «سُبْحانَ الله» را بدین جهت که چیزی به کسی بفهماند به قصد ذکر بگوید و انگیزه اش در گفتن اصل ذکر، متوجه کردن دیگری باشد، نمازش صحیح است شایان ذکر است این مطلب در مورد ذکر مطلق می باشد ولی در اذکار واجب یا مستحب نماز اگر انگیزه اش اعلام به دیگران باشد لازم است در این اعلام قصد قربت داشته باشد و بدون قصد قربت ذکر واجب یا مستحب محقق نمی شود. (4)
آیت الله مکارم اگر جمله ای را مانند «الله» اكْبَرُ» به قصد ذکر خدا بگوید، اما در موقع گفتن صدا را بلند کند که چیزی را به دیگری بفهماند اشکال ندارد. (5)
به صورت اخفات (آرام) بخواند و یا بالعکس آیا ماموم نسبت به آگاه کردن امام وظیفه ای دارد؟ آیا اقتدا در چنین حالتی جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: متوجه کردن امام واجب نیست هر چند امر پسندیده است و اقتداء در چنین حالتی صحیح است و اشکالی ندارد. (1)
آیت الله سیستانی: مأموم وظیفه ای برای آگاه کردن امام ندارد و کسانی که هنوز اقتدا نکرده اند می توانند در همین حال اقتداء کنند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: و آیت الله سیستانی در موارد سجده سهو فرقی بین فرادی و جماعت نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: استحباب ادامه ندارد ولی اگر کسی بعد از سوره بگوید نمازش اشکالی ندارد. (4)
آیت الله سیستانی: به امید ثواب بگوید اشکالی ندارد و نمازش نیز صحیح است. (5)
توحید را تمام کرد ذکر «کذلک الله ربی» را بگوید؟
ج: آیت الله مکارم: به قصد ذکر مطلق مانعی ندارد. (1)
ج: مستحب است امام جماعت حال مأمومی را که از دیگران ضعیف تر است رعایت کند و عجله نکند تا افراد ضعیف به او برسند و نیز مستحب است قنوت و رکوع و سجود را طول ندهد مگر بداند همه کسانی که به او اقتدا کرده اند مایلند. (2)
ج: طول دادن زمانی مستحب است که همه مامومین خواهان این کار باشند وگرنه مستحب است که حال مامومین ضعیف رعایت شود. (3)
ج مقام معظم رهبری: اذان مأمومین کفایت می کند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (5)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی اگر کلمه ای را به قصد ذکر بگوید مثلا به قصد ذکر بگوید: «الله اکبر» و در موقع گفتن ،آن صدا را بلند کند که چیزی را به دیگری بفهماند اشکال ندارد ولی چنان چه به قصد این که چیزی به کسی بفهماند بگوید، اگر چه قصد ذکر هم داشته باشد نماز باطل می شود. (1)
مقام معظم رهبری: اگر بلند کردن صدا هنگام قرائت آیات یا ذکرهای نماز برای آگاه کردن دیگران موجب خروج از هیئت نماز نشود اشکال ندارد مشروط به این که قرائت و ذکر به نیت قرائت و ذکر باشد. (2)
آیت الله سیستانی اگر کلمه ای مثل «اللهُ أَكْبَر» یا «سُبْحانَ الله» را بدین جهت که چیزی به کسی بفهماند به قصد ذکر بگوید و انگیزه اش در گفتن اصل ذکر، متوجه کردن دیگری باشد نمازش صحیح است، شایان ذکر است این مطلب در مورد ذکر مطلق می باشد ولی در اذکار واجب یا مستحب نماز، اگر انگیزه اش اعلام به دیگران باشد لازم است در این اعلام، قصد قربت داشته باشد و بدون قصد قربت ذکر واجب یا مستحب محقق نمی شود. (3)
آیت الله مکارم: اگر جمله ای را مانند «الله» «اكْبَرُ» به قصد ذکر خدا بگوید، اما در موقع گفتن، صدا را بلند کند که چیزی را به دیگری بفهماند اشکال ندارد. (4)
آیا دست دادن مأمومین با یکدیگر بعد از نماز مستحب است؟ (بعضی از علمای بزرگوار فرموده اند راجع به این موضوع چیزی از ائمه وارد نشده است»)
ج: مصافحه بعد از سلام و فراغت از نماز اشکال ندارد و به طور کلی مصافحه مؤمنین با هم مستحب است. (5)
ج: ملاک صحت قرائت آن است که قواعد زبان عربی و ادای حروف از مخارج آن (به طوری که اهل لسان آن را ادای آن حرف بدانند نه حرف دیگر) (1)رعایت شود و رعایت نکات و محسنات تجویدی و لهجه عربی لازم نیست. (2)
ج: اگر قرائت امام از نظر مأموم صحیح نباشد، اقتدا و نماز جماعت او باطل است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در صحت قرائت امام جماعت شک دارید می توانید اصل را بر صحت گذاشته و وارد جماعت شوید و اقتدا به او اشکال ندارد. (4)
آیت الله سیستانی: اگر فرد در صحیح بودن حمد و سوره امام جماعت شک داشته باشد، بنابر احتیاط واجب نمی تواند در محلی که امام خواندن حمد و سوره را از طرف مأمومین به عهده می گیرد مثل رکعت اول یا دوم قبل از رکوع به او اقتدا نماید. (5)
1) مثلا بین سه حرف «س» و «ص» و «ث» فرق بگذارد و هر یک را طوری تلفظ کند که اهل عرب آن را تلفظ همان حرف بدانند.
2) سایت مقام معظم رهبری استفتائات جدید، برگزاری نماز جماعت دوم در کنار نماز جماعت
3) أجوبه الاستفتائات، س588.
4) سایت رهبری استفتائات جدید، شرایط امام جماعت.
5) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1764
ج: مقام معظم رهبری: جایز است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: باید از زمانی که مأموم متوجه اشتباه امام شد نیت فرادی کند و بقیه ی نماز را خودش بخواند و نمازش صحیح است. (2)
ج: اگر قرائت امام صحیح باشد کافی است و رعایت نکات و محسنات تجویدی لازم نیست. بنابراین اقتدا کردن سایرین به او اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: وصل به سکون یا وقف به حرکت اشکال ندارد گرچه در مورد دوم احتیاط مستحب است که ترک نماید. (4)
ج: مقام معظم رهبری: عادل کسی است که پرهیزکاری او به حدی رسیده باشد که از روی عمد مرتکب گناه نشود. (5)
آیت الله سیستانی: عادل کسی است که کارهایی را که بر او واجب است به جا آورد و کارهایی را که بر او حرام است ترک کند و کسی که بدون عذر شرعی، واجبی را ترک کرده یا حرامی را مرتکب شود عادل نیست و در این امر فرقی بین گناه صغیره و کبیره نیست. (6)
آیت الله مکارم: عادل کسی است که دارای حالت خداترسی باطنی است که او را از انجام گناه کبیره و اصرار بر گناه صغیره بازمی دارد. (1)
ج: حضرت امام آیت الله مکارم اصرار بر صغیره موجب سلب عدالت می شود. (2)
آیت الله سیستانی: فرقی بین گناه صغیره و کبیره نیست. (3)
ج: تخلفات ذکر شده کبیره نیستند و در رسائل عملیه اشاره به گناهان کبیره شده است. (4)
ص: 543 س 174
ج: حضرت امام: بعید نیست که بعد از انجام گناه صغیره تصمیم بر انجام مجدد آن از قبیل اصرار بر صغیره باشد اگر چه آن را انجام ندهد خصوصا اگر تصمیم او بر انجام آن در حال ارتکاب معصیت اوّل باشد. (5)
ج: از هر راهی که اطمینان به عدالت حاصل شود اگر چه با اقتدای عده ای از اهل بصیرت و صلاح باشد کافی است بلکه حسن ظاهر نیز کفایت می کند. (6)
ج: حضرت امام: اگر یقین به فسق او پیدا نشده محکوم به عدالت است ولی اگر معلوم است که غیبت کننده بدون مجوز غیبت می کند از عدالت ساقط می شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مخالف شرع نباشد، ضرری به عدالت نمی زند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: مجرد ترک امر به معروف و نهی از منکر که ممکن است بر اثر عذر مقبولی نزد مکلّف باشد، به عدالت ضرر نمی زند و مانع اقتدا به او نیست. (3)
ج: باید عدالت امام احراز شود ولی انتخاب یا نصب امام از سوی شخص یا مجموعه ی قابل اعتماد می تواند باعث اطمینان به عدالت وی شود. (4)
ج: امامی که عادل می دانستید اگر شک کنید که به عدالت خود باقی است یا نه می توانید به او اقتدا کنید. (5)
ج: از هر راهی که اطمینان به عدالت حاصل شود اگر چه با اقتدای عده ای از اهل بصیرت و صلاح باشد کافی است بلکه حسن ظاهر نیز کفایت می کند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: باید عدالت وی هرچند با حسن ظاهر برای آن ها احراز شود. (2)
ج: حسن ظاهر یعنی رفتار و کردار شخص به گونه ای است که نشانه مواظبت او بر امور شرعی و طاعات و ترک محرمات است و اگر لغزشی از او سر بزند فوراً پشیمان می شود و توبه می کند. (3)
ج: از هر راهی که اطمینان به عدالت حاصل شود کافی است و موارد مذکور می تواند باعث ایجاد اطمینان شود. (4)
ج: اقتدا کردن به کسی که او را عادل نمی دانید صحیح نیست ولی حق ندارید مردم را تشویق به عدم حضور در نماز جماعت بکنید. (5)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر صرف اعتقاد باشد و اختلاف انگیزی نکند اقتداء به ایشان اشکالی ندارد. (2)
ج: ریش تراش نمی تواند امام جماعت شود. (3)
ج: جایز نیست، مگر آن که برای مقدمات حضور در جماعت باشد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد. (5)
تبصره: توضیحات بیشتر در این مورد بحث هزینه های مسجد بیان خواهد شد.
ج: مقام معظم رهبری: صرف عدم انتقاد پذیری سبب از بین رفتن عدالت نمی شود. (6)
جانبداری کند آیا عدالتش از بین می رود؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر جانبداری به ناحق باشد عدالت ساقط می شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: صرف عصبانیت عدالت را از بین نمی برد. (2)
ج: اقتدا به کسی که او را عادل نمی دانید صحیح نبوده و نماز جماعت شما هم صحیح نیست، ولی حضور و شرکت در نماز جماعت برای حفظ وحدت اشکال ندارد. (3)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی: احتیاط واجب آن است که امام زن نیز مرد باشد. (4)
مقام معظم رهبری، آیت الله سیستانی آیت الله مکارم امامت زن در نماز جماعت فقط برای زنان جایز است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: این مقدار نقص در امام، مضر به امامت جماعت نیست. بلی در مثل قطع کامل دست یا پا یا فلج آن ها امامت محل اشکال است. (6)
دست خود را به صورت کامل بر زمین بگذارد، آیا می تواند به عنوان امام جماعت به برپائی نماز اقدام کند؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر بتواند تمام کف دست یا قسمت معتنابهی از آن را در حال سجده بر زمین بگذارد به نحوی که تکیه بر زمین داشته باشد امامت او اشکال ندارد. (1)
ج: بنا بر احتیاط واجب کسی که مرض خوره یا پیسی دارد نباید امام جماعت شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر شرعاً معذور باشد می تواند با تیمم بدل از غسل، امام جماعت شود و اقتدا به او اشکال ندارد. (3)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری اقامه نماز جماعت متوقف بر اجازه امام جماعت راتب مسجد نیست، ولی بهتر است کسی مزاحم امام جماعت راتب مسجد هنگام حضور وی در آن مسجد برای اقامه نماز جماعت نشود و حتی اگر ایجاد مزاحمت برای او موجب برانگیخته شدن فتنه و مانند آن شود حرام است. (5)
آیت الله مکارم رعایت حق امام راتب واجب نیست بلکه مستحب است؛ ولی برای این که مفاسدی به وجود نیاید سزاوار است این گونه مسائل رعایت گردد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: بر امام راتب واجب نیست جایش را به روحانی اعلم و اسن بدهد و امامت امام راتب افضل است. (2)
ج: آیت الله مکارم عنوان امام راتب تا زمانی صادق است که از آن جا صرفنظر نکرده و گهگاه برای اقامه جماعت به آن مسجد بیاید. (3)
ج: آیت الله مکارم: امام جماعت عزل و نصب ندارد هر کسی را که اهل مسجد قبول داشتند می تواند اقامه جماعت کند. (4)
ج: آیت الله مکارم هر کسی را که اهل مسجد قبول داشتند می تواند اقامه جماعت کند. (5)
آیا می تواند امام راتب را نصب و یا «عزل» نماید؟
ج: باید قوانین و ضوابط مربوطه رعایت شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: نمازی که فرادی خوانده است می تواند با اقتدا به امام جماعتی اعاده نماید و یا این که برای جماعتی امامت کند و نمازی را که برای جماعتی امامت کرده می تواند یک بار دیگر برای جماعت دیگر امامت کند، در غیر این دو صورت اعاده وجهی ندارد؛ هر چند جماعت دوم دارای رجحان باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر امام جماعت نمازش باطل شد باید نماز را رها کند و اگر رها نکرد در هر صورت نماز مأمومین صحیح است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نماز مأموم صحیح است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: نماز مأمومین صحیح است. (1)
ج: این عمل اگر تضعیف نماز جماعت و اهانت و بی احترامی به امام جماعتی که مردم اعتماد به عدالت او دارند محسوب شود جایز نیست. (2)
ج: با دسترسی به روحانی، به غیر روحانی اقتداء نکنند. (3)
ص: 125 سؤال 321
تبصره: اگر دسترسی به روحانی واجد شرایط نباشد اقتدا به غیر روحانی واجد شرایط جایز است. (4)
ج: آیت الله مکارم: اگر مسجدی در آن نزدیکی نیست و دسترسی به امام جماعت روحانی نباشد، امامت غیر روحانی که واجد شرایط باشد مانعی ندارد. (5)
ج: آیت الله مکارم: اجازه گرفتن واجب نیست ولی به اخلاق مومن نزدیک تر است؛ اما
در جایی که شخص روحانی حضور دارد امامت غیر روحانی خالی از اشکال نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: طلبه ی غیر معمم حکم روحانی را از این جهت ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: در هر صورت نماز صحیح است. (3)
ج: موقعی که ماموم نیت می کند باید امام را معین نماید ولی دانستن اسم او لازم نیست مثلا اگر نیت کند اقتدا می کنم به امام حاضر، نمازش صحیح است. (4)
ج: لازم نیست نیت را از قلب خود بگذراند یا مثلا به زبان بگوید، بلکه توجه داشتن به آن کافی است. (5)
کند و بعد بفهمد که امام جماعت، شخص دیگری بوده است نمازش چه حکمی دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر شخصی که به او اقتداء شده است شرایط امامت را دارا می باشد به طوری که اگر از اول می فهمید شخص دوم امام است به او اقتداء می کرد نماز مأموم صحيح است در غیر این صورت صحیح نیست. (1)
ج: مستحب است اهل علم و کمال و تقوی در صف اول بایستند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: آنچه استحبابش ثابت است قرب امام است و چون صف اول به امام نزدیک تر است ایستادن در صف اول ثواب بیشتری دارد. (3)
ج: اگر ماموم یک مرد باشد مستحب است طرف راست امام بایستد و اگر چند مرد باشند مستحب است پشت سر امام بایستند. (4)
آیت الله مکارم: مستحب است امور زیر به امید ثواب الهی در جماعت رعایت شود اگر مأموم یک مرد است در طرف راست امام کمی عقب تر از او بایستد و اگر چند مرد باشد همه پشت سر امام بایستند. (5)
خیلی وقت ها مشاهده می شود با این که بین صفوف نماز جا برای نمازگزار است ولی شخصی به تنهایی در صف پشتی به جماعت می پیوندد آیا نماز او صحیح هست؟
ج: مستحب است صف های جماعت منظم باشد و بین کسانی که در یک صف ایستاده اند فاصله نباشد و شانه آنان ردیف یکدیگر باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر گرفتن جا به صورتی است که مثلا سجاده پهن کرده باشد اولویت با او خواهد بود ولی صرف گذاشتن مهر کافی نیست. (2)
آیت الله سیستانی: گذاشتن مهر سبب حق اولویت می شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: در هر صورتی که جماعت برپا شده دیگران می توانند در جای وی نماز بخوانند و باید سجاده ی وی را کنار بزنند اما چون به سجاده مردم دست زده
است ضامن است و باید آن را به دست صاحبش برساند. (1)
آیت الله سیستانی: اگر از طرف دیگری اجازه داشته باشید اشکالی ندارد.
ج: مکبّر باید به مسائل نماز آگاه و فرد ظاهر الصلاحی باشد و بهتر است از صدای مناسبی برخوردار باشد؛ ولی لازم نیست بالغ بوده باشد. (3)
ص: 100 سؤال 238
ج: کسی که پیاز و سیر و مانند این ها خورده که بوی دهانش مردم را اذیت می کند مکروه است به مسجد برود. (4)
ج: راه دادن بچه به مسجد مکروه است ولی در صورتی که آوردن بچه ها تولید مزاحمتی نکند و آن ها را به مسجد و نماز علاقه مند سازد مستحب است و گاها واجب می شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر هتک نماز جمعه نباشد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: نمازش صحیح است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: موراد مختلف است. (4)
توضیح: عواملی از قبیل دور یا نزدیک بودن مسجد مذکور نسبت به نماز جمعه و نیز معروف بودن یا نبودن و سایر موارد می تواند موجبات بی احترامی به نماز جمعه را فراهم آورد.
ج: حضرت امام: احتیاط واجب آن است که نماز عید فطر و قربان را در زمان غیبت
امام علیه السلام با جماعت نخوانند ولی به قصد رجاء مانع ندارد و نمازهای مستحبی را هم نمی شود به جماعت خواند مگر نماز استسقاء که برای آمدن باران می خوانند.
آیت الله سیستانی آیت الله مکارم آیت الله نوری همدانی؛ نماز عید فطر و قربان که در زمان امام علیه السلام واجب بوده و به واسطه غائب شدن ایشان مستحب می باشد و می توانند آن را به جماعت یا فرادی بخوانند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است نمایندگان ولی فقیه که از طرف وی مجاز در اقامه نماز عید هستند و هم چنین ائمه جمعه منصوب از طرف او نماز عید را در عصر حاضر به صورت جماعت اقامه نمایند ولی احوط این است که غیر آنان آن را فرادی بخوانند و به جماعت خواندن آن به قصد رجاء نه به قصد ورود اشکال ندارد بله، اگر مصلحت اقتضا کند که یک نماز عید در شهر برگزار شود بهتر است که غیر از امام جمعه منصوب از طرف ولی فقیه کسی متصدی اقامه آن نشود. (2)
ج: وقت نماز عید فطر و قربان از اول آفتاب روز عید است تا ظهر. (3)
ج: نماز عید فطر و قربان دو رکعت است که در رکعت اول بعد از خواندن حمد و سوره، باید پنج تکبیر بگوید و بعد از هر تکبیر یک قنوت بخواند و بعد از قنوت پنجم تکبیر دیگری بگوید و به رکوع رود و دو سجده به جا آورد و برخیزد و در رکعت دوم چهار تکبیر بگوید و بعد از هر تکبیر قنوت بخواند و تکبیر پنجم را بگوید و به رکوع رود و بعد از رکوع دو سجده کند و تشهد بخواند و نماز را سلام دهد. (4)
آیت الله سیستانی: نماز عید فطر و قربان دو رکعت است؛ به این صورت که بعد از تكبيرة الاحرام در اوّل نماز و خواندن حمد و سوره در هر رکعت چند تکبیر گفته می شود و در بین تکبیرها قنوت خوانده می.شود تعداد لازم این تکبیرها و قنوت ها در هر رکعت بنابر احتیاط واجب، سه تکبیر و دو قنوت در بین آن هاست و بعد از تکبیر سوم بنابر احتیاط واجب تکبیر دیگری قبل از رکوع گفته می شود. بنابراین تعداد تکبیرها در مجموع هر رکعت چهار تکبیر می باشد؛ هرچند بهتر است در رکعت اول پنج تکبیر و چهار قنوت در بین آن ها و در رکعت دوم چهار تکبیر و سه قنوت در بین آن ها گفته شود که در این صورت هم علاوه بر این تکبیرها و قنوت ها، تکبیر دیگری قبل از رکوع بنابر احتیاط لازم می باشد. (1)
ج: هر دعا و ذکری بخوانند کافی است ولی بهتر است دعای مذکور را به قصد امید ثواب بخوانند. (2)
ج: نماز عید سوره مخصوصی ندارد ولی بهتر است که در رکعت اول آن سوره شمس و در رکعت دوم سوره غاشیه را بخوانند یا در رکعت اول سوره سبح اسم» و در رکعت دوم «سوره شمس» را بخوانند. (3)
آیت الله مکارم: سوره مخصوص شرط نیست ولی بهتر است در رکعت اول سوره «سَبِّحِ اسْمِ رَبِّكَ الْأعْلی» و در رکعت دوم سوره «وَ الشَّمْس» بخوانند. (4)
ج: مستحب است در نماز عید فطر و قربان قرائت (حمد و سوره) را بلند بخوانند. (5)
1) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1872
2) توضیح المسائل مراجع، ج 1، مسأله 1520. [عبارت «به قصد امید ثواب» در رساله آیت الله سیستانی نیست.]
3) توضیح المسائل مراجع، ج1، مسأله 1522.
4) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1310.
5) توضیح المسائل مراجع، ج 1، مسأله 1521 [آیت الله مکارم فرموده اند: این عمل مستحب به امید ثواب پروردگار انجام شود]؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1883
ج: مقام معظم رهبری: اگر در رکعت دوم برسد از باب تبعیت باید چهار قنوت بگیرد و در رکعت بعد که رکعت دوم خودش می باشد نیز باید چهار قنوت بگیرد. (1)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری مستحب است که نماز آیات به جماعت خوانده شود. (2)
آیت الله سیستانی: جایز است نماز آیات خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی را به جماعت بخوانند؛ ولی بنابر احتیاط واجب نماز آیات در غیر خوردشید و ماه گرفتگی، به جماعت صحیح نمی باشد. (3)
آیت الله مکارم: نماز آیات را می توان به جماعت خواند. (4)
تبصره: زمانی که نماز آیات به جماعت خوانده می شود حمد و سوره را فقط امام قرائت می کند. (5)
ج: حضرت امام جایز است. (6)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی موقعی که زلزله و رعد و برق و مانند این ها اتفاق می افتد، انسان باید فوراً نماز آیات را بخواند و اگر نخواند معصیت کرده و تا آخر عمر بر او واجب است و هر وقت بخواند ادا است. (7)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
2) تحریر الوسیله ترجمه، ج 1، ص: 353، مسأله 12؛ استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
3) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1813.
4) رساله احکام برای جوانان (مکارم)، مسأله 345
5) همان منابع ذکر شده در پاسخ ها
6) تحریر الوسیله - ترجمه، ج 1، ص: 483، مسأله 1.
7) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1498
مقام معظم رهبری اگر هنگام وقوع زلزله یا زمان متصل به آن خودتان احساس نکرده اید یا نشنیده اید انجام آن لازم نیست و گرنه باید به نیت اداء بخوانید. (1)
آیت الله سیستانی: اگر به هر دلیلی خواندن نماز آیات زلزله را به تأخیر بیاندازد تا زمان متصل به حادثه زلزله بگذرد خواندن نماز آیات بر او واجب نیست هر چند احتیاط مستحب آن است که آن را بعداً بدون نیت ادا و قضاء بخواند. (2)
آیت الله مکارم: هنگامی که زلزله اتفاق می افتد باید بلافاصله نماز آیات را بخواند و اگر نخواند معصیت کرده و احتیاط مستحب آن است که تا آخر عمر هر وقت توانست بخواند. (3)
ج: جایز نیست ولی می توان پنج حمد با پنج سوره خواند و یا یک حمد با یک سوره ای که به پنچ قسمت تقسیم شده خواند. (4)
ج: حضرت امام، آیت الله مکارم، آیت الله نوری همدانی: کافی است. (5)
مقام معظم رهبری، آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط [لازم] کافی نیست. (6)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی: اشکالی ندارد. (7)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
2) رساله جامع (سیستانی)، مساله 1824.
3) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1292
4) توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 1507 و 1508؛ رساله آموزشی، درس 54، ص 220 رساله جامع (سیستانی)، مساله 1811. [البته صورت های دیگری هم ذکر شده است، جهت مطالعه به همین منابع مراجعه شود.]
5) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 1508
6) سایت رهبری استفتائات جدید عدم کفایت بسمله از یک آیه در نماز آیات؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1811.
7) سایت رهبری استفتائات جدید تقسیم یک آیه به دو قسمت در نماز آیات؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 1811.
ج: کسی که نماز قضا دارد می تواند نماز مستحبی بخواند. (1)
ج: نمازهای نافله را می شود نشسته خواند ولی بهتر است دو رکعت نماز نافله نشسته را یک رکعت حساب کند. (2)
آیت الله سیستانی: نمازهای مستحبّی چه نافله های شبانه روزی و چه غیر آن را می توان نشسته خواند؛ هرچند بتوان آن ها را ایستاده به جا آورد و لازم نیست در این حال، هر دو رکعت را یک رکعت حساب کند و اگر بخواهد هر دو رکعت را یک رکعت حساب کند، بنابر احتیاط واجب بار دوم را به نیت رجاء انجام دهد؛ مثلاً نافله مغرب را که چهار رکعت با دو سلام ،است رجاءً چهار رکعت دیگر با دو سلام هم به آن اضافه کند که مجموعاً هشت رکعت می شود. (3)
ج: حضرت امام: احتیاط مستحب آن است که نمازگزار در حال اختیار، نماز مستحبی را هم قطع ننماید. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد و استحباب خاصی نیز وارد نشده است. (1)
ج مقام معظم رهبری تمام نمازهای مستحبی دو رکعتی است به جز نماز وتر و نماز اعرابی. (2)
ج: کسانی که یقین دارند نمی توانند در آن جا نماز بخوانند تا زمانی که حکم آن پول روشن شود. (3)
ج: مسجد جامع مسجدی است که در شهر برای اجتماع همه اهل شهر بنا شده است، بدون این که اختصاص به گروه و قشر خاصی داشته باشد. (1)
ج: به قصد رجاء اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اعتکاف در قسمت های توسعه یافته صحیح است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر این اماکن مسجد نیستند و صیغه ی مسجد برای آن ها خوانده نشده اعتکاف صحیح نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اعتکاف در سایر مساجد پر رفت و آمد رجاء اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در عرف به آن جا مسجد جامع گفته شود حکم مسجد جامع را دارد و استفاده از آن برای مراسمات نیز جایز است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بله حکم مسجد را دارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: صحیح است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: کار حرامی انجام داده و باید کفاره بپردازد. (5)
داشته باشد چه وظیفه ای دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر روزه قضا دارد باید به نیت روزه قضا بجا بیاود در غیر این صورت نیت روزه مستحب می کند. (1)
اگر در اعتکاف باشد و روزه بگیرد آیا ثوابی خواهد داشت؟
ج: با علم و یا احتمال عقلایی ضرر داشتن روزه اعتکاف صحیح نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر ضرورت عرفی داشته باشد اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر ضرورت عقلی یا عرفی داشته باشد اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر عرفا صورت اعتکاف از بین رفته است اعتکاف باطل می شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: برای غیر ضرورت از مسجد خارج نشود. (6)
ج: مقام معظم رهبری: در حدی که صورت اعتکاف به هم نخورد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: در حدی که صورت اعتکاف به هم نخورد اشکالی ندارد. (2)
آیت الله سیستانی: اشکال دارد. (3)
ج: توقف جنب در مسجد حرام است و باید غسل کند و کسی که مریض است و آب برایش ضرر دارد می تواند تیمم کند. (4)
تبصره: توضیحات بیشتر در این مورد در فصل «حرمت مسجد» بیان شده است.
ج: حضرت امام: اگر رطوبتی از انسان خارج شود و نداند منی است یا رطوبت دیگر چنان چه با شهوت و جستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن، بدن سست شده، آن رطوبت حکم منی دارد و اگر هیچ یک از این سه نشانه یا بعضی از این ها را نداشته باشد، حکم منی ندارد. در زن و مریض لازم نیست با جستن بیرون آمده باشد، بلکه اگر با شهوت بیرون آمده باشد در حکم منی است و لازم نیست بدن او سست شود. (5)
مقام معظم رهبری: اگر علائم سه گانه یا یکی از آن ها وجود نداشته باشد و یا شک در
آن باشد حکم منی را ندارد مگر این که از راه دیگری یقین کند که منی است. (1)
ج: در دو روز اوّل اعتکاف مستحبی می تواند از اعتکاف دست بکشد ولی بعد از تمام شدن دو روز اوّل روز سوم واجب است. (2)
ص: 561 مسألۀ 3؛ استفتاءات جدید (مکارم)، ج 2، ص: 161، سؤال 477.
ج: مقام معظم رهبری: در استحباب اعتکاف فرقی بین زن و مرد نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اعتکاف او باطل است و باید از مسجد خارج شود. (4)
ج: توقف در تمامی مساجد بر جنب حرام است. (1)
توضیح: شخص جنبی که به خاطر مراسم سخنرانی مجلس ترحیم و مانند آن به مسجد می رود و می خواهد ساعت یا دقایقی را در مسجد بماند تمام زمانی که در مسجد توقف می کند، حرام بوده و گناه محسوب می شود.
ج: در غیر از مسجد الحرام و مسجد النبی صلى الله عليه وسلم اشکال ندارد. (2)
تبصره: احکام مربوط به مسجد الحرام و مسجد النبی در فصل آخر ذکر شده است.
ج حضرت امام آیت الله مکارم آیت الله نوری همدانی اگر شخص جنب برای برداشتن چیزی وارد مسجد شود اشکالی ندارد ولی نباید توقف نماید. (3)
آیت الله سیستانی: وارد شدن جنب به مسجد برای برداشتن چیزی حرام است. (1)
ج حضرت امام مقام معظم ،رهبری آیت الله نوری همدانی گذاشتن چیزی در مسجد بر فرد جنب حرام است. (2)
آیت الله سیستانی: گذاشتن چیزی در مسجد، هرچند در حال عبور از مسجد باشد یا خودش وارد مسجد نشده و از بیرون چیزی را در مسجد بگذارد بنابر احتیاط لازم بر شخص جنب حرام است. (3)
آیت الله مکارم: داخل شدن در مسجد برای گذاشتن چیزی در آن بر شخص جنب حرام است. (4)
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری، آیت الله نوری همدانی: گذاشتن چیزی در مسجد بر فرد جنب حرام است. (5)
ج: آیت الله مکارم: داخل شدن در مسجد برای گذاشتن چیزی در آن بر شخص جنب حرام است. [نه گذاشتن چیزی در مسجد] (7)
1) توضيح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 427
2) توضیح المسائل مراجع، مسأله 355؛ رساله آموزشی، درس 20، ص78.
3) توضيح المسائل جامع (سيستانی)، مساله 427
4) رساله توضیح المسائل (مکارم) ص: 75، مسأله 370
5) توضیح المسائل مراجع، مسأله 355؛ رساله آموزشی درس ،20، ص78؛ استفتاءات (امام خمینی)، ج1، ص: 54، س 108.
6) توضیح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 427.
7) رساله توضیح المسائل (مکارم) ص: 75، مسأله 370
ج: اشکال ندارد. (1)
توضیح: حکم گذاشتن چیزی از بیرون مسجد با برداشتن آن از بیرون مسجد، با همدیگر تفاوت دارند.
ج: حرمت حضور در مسجد و توقف در آن، متوجه شخص جنب می باشد. (2)
ج: اگر مسجد بودن جایی مشکوک باشد در صورتی که نشانه ای بر مسجدیت آن نباشد ملحق به مسجد نمی شود. (3)
ج: اشکال ندارد. (4)
تبصره: البته اگر کسی به خاطر تنگی وقت، تیمم کرده باشد نمی تواند با آن تیمم، به مسجد برود. (5)
1) توضيح المسائل مراجع، مسأله 355؛ رساله آموزشی درس 20 ص 78؛ توضیح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 427؛ رساله توضیح المسائل (مکارم، ص: 75، مسأله 370
2) توضیح المسائل مراجع، مسأله 355؛ رساله آموزشی، درس 20، ص78.
3) تحریر الوسیله - ترجمه، ج 1، ص: 215، مسأله 4
4) توضیح المسائل مراجع، مسأله 726؛ رساله آموزشی درس 20، ص79؛ اجوبه الاستفتائات، س182.
5) رساله آموزشی درس 20، ص79
ج: شخص جنب اگر به خاطر عواملی از قبیل مریضی و عدم وجود آب نتواند غسل کند باید تیمم نماید و سپس وارد مسجد شود. (1)
ج: شخص جنب برای ورود به مسجد باید غسل کند ولی اگر واقعا امکان غسل کردن نداشته باشد باید تیمم نماید. (2)
ج: باید غسل کند سپس وارد مسجد شود ولی اگر به خاطر عواملی از قبیل مریضی و عدم وجود آب نتواند غسل کند باید تیمم نماید و سپس وارد مسجد شود. (3)
ج در مورد ورود به مسجد تمام صورت هایی که بر جنب حرام است بر زن حایض نیز حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: باید فورا از مسجد خارج شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: لکه هایی که زن بعد از یقین به پاک شدن می بیند، اگر خون نباشد حکم حیض را ندارد و اگر خون باشد هر چند به صورت لکه های زرد ،رنگ و از ده روز تجاوز نکند همه ی آن لکه ها محکوم به حیض است و تشخیص این موضوع به عهده ی زن است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: زن هایی که از داروهای ضد حاملگی استفاده می کنند کنند و لکه های خونی را در ایام عادت و غیر آن می بینند اگر این لکه ها واجد شرایط شرعی حیض نباشد حكم حيض را ندارد بلکه محکوم به استحاضه است. (2)
ج: زنی که دارای عادت ماهیانه معینی مثلاً هفت روز است و به علت گذاشتن دستگاه جلوگیری از حاملگی هر بار بیش از ده روز مثلاً دوازده روز خون می بیند، خونی که در ایام عادت می بیند حیض است و باقی استحاضه خواهد بود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: حضرت امام توقف (مستحاضه کثیره و متوسطه) در مساجد و داخل شدن در مسجد الحرام و مسجد النبی بنابر اقوا بدون غسل جایز است. (1)
21 ورود کفار به مساجد قدیمی برای بازدید از آن ها چه حکمی دارد؟ اگر اهل کتاب باشند مساله چه حکمی دارد؟
ج: مقام معظم رهبری: ورود کفار به مسجد الحرام شرعاً ممنوع است و در سایر مساجد هم اگر هتک و بی حرمتی مسجد شمرده شود جایز نیست بلکه در سایر مساجد هم مطلقاً وارد نشوند. (2)
آیت الله مکارم: احتیاط واجب آن است که از ورود کفّار در مساجد جلوگیری شود مگر در جایی که برای تحقیق اسلام و مانند آن باشد. (3)
ص: 64 سؤال 155
ج: مقام معظم رهبری: اگر ورود آن ها باعث بی احترامی و نجاست مسجد شود باید از ورود آن ها جلوگیری کرد. (4)
بررسی و تفحص در این زمینه لازم است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر از کشورهای غیر اسلامی باشند اصل بر این است که این ها کافر هستند و اگر از کشورهای اسلامی باشند تحقیق لازم نیست. (1)
ج: مسلمان حق ندارد به کافر اذن ورود به مسجد را بدهد و اگر اذن هم بدهد صحیح نیست. (2)
ج: آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط واجب و رود اهل کتاب به داخل مسجد جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: آیت الله مکارم هرگاه برای تحقیق جدی از اسلام باشد مانعی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: تا زمانی که ارتداد علنی نشده است جلوگیری بر شما لازم نیست. (6)
ج: مقام معظم رهبری: دعوت معلم غیر مسلمان جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر امید به اصلاح وجود دارد اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: ورود با کفش بی احترامی محسوب می شود و جایز نیست. (3)
ج: رفتن به مسجد با لباسی که نجس نیست اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: خاموش کردن تلفن همراه واجب نیست اما اگر صدای آن موجب اذیت مؤمنین شود حق الناس محسوب می شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: هتک حرمت محسوب نمی شود و دیگران موظف به نهی از منکر می باشند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر قابل استفاده است اشکالی ندارد و پذیزش آن مانعی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مساجد خود ناصبی ها باشد شما وظیفه ای ندارید. (4)
ج: مقام معظم رهبری: کافر اهل کتاب محکوم به طهارت است ولی ورود کفار به مساجد مسلمانان جایز نیست. (5)
ج: نجس کردن مسجد و اجزاء آن مطلقا حرام است. (1)
ج: مرتکب گناه نشده است؛ گناه در صورت عمد است. (2)
ج: موارد مختلف است ولی کشتن جایز نیست. (3)
ج: اگر عمدی باشد حرام است و حکم مساجد شیعیان را دارد. (4)
ج: آیت الله سیستانی نجس کردن آن چه که جزء شؤون مسجد حساب می شود و فعلاً از آن در مسجد استفاده شده است مثل فرشها یا موکت ها یا حصیرهایی که در مسجد پهن می باشد یا پرده هایی که آویزان است حرام و تطهیر آن ها واجب است؛ اما آن چه جزء شؤون مسجد حساب می شود ولی فعلاً در مسجد مورد استفاده قرار نمی گیرد و مثلاً در مخزن یا انبار نگهداری می شود نجس کردن آن حرام است ولی تطهیر آن واجب نیست مگر آن که باقی ماندن نجاست هتک حرمت محسوب شود یا موجب ضرر مالی به آن و کم شدن قیمتش گردد. (1)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: احتیاط واجب آن است که طرف بیرون دیوار مسجد را هم نجس نکنند و اگر نجس شود نجاستش را برطرف نمایند، مگر آن که واقف آن را جزء مسجد قرار نداده باشد. (2)
آیت الله سیستانی احتیاط مستحب آن است که طرف بیرون دیوار مسجد را هم نجس نکنند و اگر نجس شود بر طرف کردن آن لازم نیست ولی اگر نجس کردن طرف بیرون دیوار موجب هتک مسجد باشد حرام است و برطرف کردن آن به مقداری که هتک حرمت رفع شود، لازم می باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر صیغه ی مسجد برای آن ها خوانده نشده باشد تطهیر آن ها واجب نیست ولی رعایت نظافت برای حفظ حرمت مسجد لازم است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (2)
ج: اگر مسجد است باید تطهیر شود. (3)
ج: اگر مسجد است، باید تطهیر شود. (4)
ج: اگر مسجد است باید تطهیر شود. (5)
است؟ اگر باران ببارد و پشت بام خیس شود مساله چه حکمی خواهد داشت؟
ج: مقام معظم رهبری: تطهیر پشت بام مسجد واجب است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: تطهیر مسجد در هر صورت واجب است. (2)
آیت الله مکارم: منبر حکم مسجد را ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: تطهیر مسجد در هر صورت واجب است. (4)
ج: تطهیر آن واجب نیست مگر این که بی احترامی به مسجد باشد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: آیت الله سیستانی اگر دست و یا وسایل مسجد رطوبت داشته و نجاست سرایت کرده است باید تطهیر کند. (6)
نجس است؟ در صورت برخورد با فرش مسجد آیا آن را نجس می کند؟
ج: خون انسان، در هر حالی نجس است و با هر چیزی که برخورد کند آن را نجس می کند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در مسجد نگهداری می شوند باید قبل از بردن به مسجد از نجاست تطهیر شود. (2)
ج: لازم نیست گفته شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: فراری دادن گربه واجب است. (4)
ج: تطهیر لازم نیست چون ما یقین به رطوبت مسری نجاست نداریم. (5)
لانه ساخته باشند وظیفه شرعی ما چیست؟
ج: فضله ی پرندگان حرام گوشت، مانند کلاغ پاک می باشد. (1)
ج: اگر موجب هتک و یا تنجیس مسجد باشد و یا تصرف محسوب شود جایز نیست. (2)
ج: اگر موجب هتک و یا تنجيس مسجد باشد و یا تصرف محسوب شود، جایز نیست. (3)
ج: راه دادن بچه به مسجد اگر به گونه ای باشد که موجب مزاحمت برای نمازگزاران باشد یا احتمال دهند مسجد را نجس کند مکروه است و در غیر این دو صورت اگر باعث علاقه مندی آنان به مسجد و نماز شود مستحسن و نیکو است. (4)
ج: نمازشان باطل نیست ولی باید فورا اقدام به تطهیر جاهای نجس نمود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر روشویی جزء مسجد نیست، تطهیر دست اشکال ندارد. ولی اگر جزء مسجد است در صورتی تطهیر جایز است که با آب کر تطهیر کنند. (1)
ج: اگر انسان یقین به نجاست آن ها نداشته باشد پاک است. (2)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: پوست های مختصر لب و جاهای دیگر بدن که موقع افتادنشان رسیده اگر چه آن ها را بکنند پاک است ولی بنا بر احتیاط واجب باید از پوستی که موقع افتادنش نرسیده و آن را کنده اند اجتناب نمایند. (3)
آیت الله مکارم: پوست هایی که از لب و سر و جاهای دیگر بدن انسان جدا می شود پاک است اما اگر آن را با فشار جدا کنند احتیاط واجب اجتناب است. (4)
ص: 34 مسأله 97.
آیت الله سیستانی اگر پوست های مختصر لب و جاهای دیگر بدن را بکنند، چنان چه روح نداشته باشد و به آسانی کنده شود پاک است. (5)
می اندازند، آیا دلیل شرعی برای این کار وجود دارد؟
ج: این کار خرافات است و از این جهت که پوست ختنه مردار است انداختن آن در مسجد حرام است. (1)
ج: حضرت امام: نهادن جسد میت در مسجد پیش از غسل دادن اگر موجب سرایت نجاست و مستلزم هتک مسجد نباشد مانع ندارد و بعد از غسل دادن بیاشکال است صحن مسجد اگر مسجد نباشد شستن و غسل دادن میت در آن جا اگر مخالف با وقف نباشد و موجب هتک نشود اشکال ندارد. (2)
ج: چیز پاک را اگر شک کند نجس شده یا نه پاک است و اگر هم بتواند نجس بودن یا پاک بودن آن را بفهمد لازم نیست وارسی کند. (3)
ج: اگر آن مکان مسجد باشد حرام است و خون قربانی نجس است. (4)
ج: خون حیوانی مانند پشه که خون جهنده ندارد پاک می باشد. (1)
ج: خونی که از لای دندان ها می آید اگر به واسطه مخلوط شدن با آب دهان از بین برود، پاک بوده و اجتناب لازم نیست. (2)
ج: زنان در حال عادت زنانه حرام است که در مسجد توقف کنند و اگر فرش مسجد آلوده شود باید تطهیر کرد و افراد ناآگاه را باید به این مسائل آشنا کرد. (3)
ج: گناه کرده استغفار کند. (4)
آیت الله سیستانی، وظیفه ای ندارد. (5)
خاطر خجالت این کار را نکردم حکم شرعی این کار چیست؟ آیا اکنون وظیفه ای بر عهده دارم؟
ج: باید برگردد و به آن ها بگوید. (1)
ج: هرگاه مسجد نجس شود بر همه لازم است که بطور واجب کفائی نجاست را برطرف کنند، یعنی اگر یک یا چند نفر اقدام به تطهیر کنند از دیگران ساقط می شود وگرنه همه گنهکارند و کسی که مسجد را نجس کرده در این حکم با دیگران تفاوتی ندارد. (2)
ج: مساجد آن ها هم حکم مسجد شیعیان را دارد. (3)
ج: واجب فوری، واجبی است که مکلف باید آن را در اولین فرصت ممکن انجام دهد و تاخیر در انجام آن جایز نیست. (4)به عبارت دیگر عرفا باید مشغول کار دیگری نشده و معطل هم نشود، بلکه شروع به انجام تطهیر و مقدمات آن نماید.
است که تطهیر شود؟ اگر صبر کنیم تا سر فرصت تطهیر کنیم اشکالی دارد؟
ج: اگر مسجد نجس شود واجب است فورا آن را تطهیر کنند. (1)
ج: واجب است فورا آن را تطهیر کنند. (2)
ج: واجب نیست. (3)
آیت الله سیستانی: احتیاطا شما نیز برای کمک کردن در تطهیر بروید. (4)
ج: لازم نیست اجازه بگیرد. (5)
ج: تطهیر بر آن کسی که نجس کرده واجب است. (6)
ج: قرداد مذکور وجوب تطهیر را از نجس کننده بر نمی دارد گرچه با قرار داد بر خادم نیز واجب است. (1)
ج: باید اول مسجد را تطهیر کند بعد نماز بخواند. (2)
49.شخصی اشتباها مسجد را نجس می کند ولی به خاطر درک ثواب جماعت اقتدا می کند تا بعد از نماز آن جا را تطهیر کند، آیا کارش اشکالی دارد؟
ج: باید اول مسجد را تطهیر کند بعد نماز جماعت بخواند. (3)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی اگر در بین نماز بفهمد که مسجد نجس است در صورتی که وقت وسعت دارد و تطهیر مسجد، نماز را به هم نمی زند باید در بین نماز تطهیر کند، بعد بقیه نماز را بخواند و اگر نماز را به هم می زند باید نماز را بشکند و مسجد را تطهیر نماید بعد نماز را بخواند. (4)
آیت الله سیستانی اگر تطهیر مسجد، نماز را به هم نمی زند باید در بین نماز تطهیر
کند و بعد بقیه نماز را بخواند و اگر تطهیر مسجد، نماز را به هم می زند، در صورتی که بعد از نماز، تطهیر مسجد ممکن باشد و تأخیر تطهیر تا بعد از نماز هتک حرمت مسجد به حساب نیاید شکستن نماز برای تطهیر واجب نیست هرچند جایز می باشد؛ اما اگر بعد از نماز، تطهیر مسجد ممکن نباشد یا باقی ماندن نجاست در مسجد و تأخير تطهیر، عرفاً هتک و توهین به مسجد محسوب ،شود باید نماز را بشکند و مسجد را تطهیر نماید و بعد نماز را بخواند. (1)
آیت الله مکارم: هرگاه در اثناء نماز بفهمد مسجد نجس شده و تطهیر مسجد نماز را به هم نزند آن را تطهیر کند در غیر این صورت بعد از نماز اقدام به تطهیر مسجد نماید و احتیاط آن است که نماز خود را طولانی نکند. (2)
ج: اگر قبل از نماز یا در بین نماز بفهمد که مسجد نجس است، چنان چه وقت نماز تنگ باشد، باید نماز را مقدم بر تطهیر مسجد نماید. (3)
ج: کسی که باید به خاطر تطهیر مسجد، نماز را بشکند اگر نماز را تمام کند معصیت کرده ولی نماز او صحیح است اگر چه احتیاط مستحب آن است که دوباره بخواند. (4)
آیت الله مکارم: در مواردی که شکستن نماز واجب است چنان چه ادامه دهد معصیت کرده و نماز او نیز اشکال دارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: و آیت الله سیستانی نماز صحیح است اگر چه مرتکب گناه شده است. (1)
ج: نماز صحیح است. (2)
ج: نماز صحیح است ولی معصیت کرده است. (3)
ج: نماز صحیح است. (4)
ج: تکلیف از دیگران ساقط است. (5)
شخص مورد نظر فقیر باشد حکم مساله چه خواهد بود؟
ج: مقام معظم رهبری: وجوب از بین نمی رود و بر همه تطهیر مسجد واجب است اگر کسی هزینه تطهیر را نداشته باشد بر دیگران پرداخت هزینه واجب می شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: کسی که نجس کرده ضامن هزینه تطهیر می باشد. (2)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: اگر نتواند مسجد را تطهیر نماید، یا کمک لازم داشته باشد و پیدا نکند تطهیر مسجد بر او واجب نیست، ولی اگر بی احترامی به مسجد باشد بنا بر احتیاط واجب باید به کسی که می تواند تطهیر کند اطلاع دهد. (3)
آیت الله سیستانی: اگر فرد نتواند مسجد را تطهیر نماید، تطهیر مسجد بر او واجب نیست ولی اگر باقی گذاشتن نجاست موجب هتک حرمت باشد چنان چه بداند یا (بنابر احتیاط واجب) احتمال معقول (4)بدهد که اگر به دیگری اطلاع دهد این کار انجام می گیرد باید به او اطلاع دهد. (5)
آیت الله مکارم: هرگاه نتواند مسجد را تطهیر کند مثل این که مسافر و در حال عبور باشد یا احتیاج به کمک دارد و پیدا نکند احتیاط واجب آن است که به دیگران که می توانند تطهیر کنند اطلاع دهد. (6)
ج: مقام معظم رهبری: بر همه ی مؤمنین واجب است با همکاری هم مسجد را تطهیر کنند. (1)
ج: آفتاب می تواند ساختمان و چیزهایی که در آن به کار رفته، مانند در و پنجره و دیوار و اجزاء آن ها را پاک کند ولی باید چهار شرط وجود داشته باشد: 1- چیز نجس تر باشد. 2- عین نجاست در آن نباشد. [یا قبل از تابش آفتاب بر طرف شود]. 3- آفتاب مستقیم به آن بتابد (چیزی مانند ابر یا پرده مانع تابش آفتاب نباشد). 4- به وسیله ی آفتاب خشک شود. [و مرطوب نماند] (2)
ج: آیت الله سیستانی: باید به قدری آب روی آن بریزند که جاری شود و چنان چه آبی که روی آن ریخته اند از مجرایی بیرون نرود و در جایی جمع شود برای پاک شدن آن جا باید آب جمع شده را با شیء پاکی مثل پارچه یا ظرف بیرون آورند یا با وسیله مکنده ای جمع کنند. (3)
کنند آیا گرفتن شلنگ آب به محل نجس کفایت می کند؟ آبی که روی زمین جمع می شود چه حکمی دارد؟
ج: اگر آب کر (لوله کشی شده) تمام جای نجس را فرا بگیرد پاک می شود. و آبی که بر روی زمین باقی می ماند پاک است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: برای تطهیر با آب قلیل باید بعد از برطرف کردن عین نجاست آب را به محل نجس می ریزیم و بعد با پارچه آب را جمع می کنیم و بیرون می ریزیم و سه مرتبه این عمل را تکرار می کنیم. (2)
ج: کف مسجد هم باید تطهیر شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر یقین ندارید رطوبت داشته برداشتن فضله ها کافی است و شستن فرش و کف مسجد واجب نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بررسی لازم نیست. (5)
1) رساله آموزشی درس11، ص46؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 154 و 170؛ استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری و دفتر آیت الله سیستانی
2) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
3) رساله توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 900؛ رساله آموزشی درس 32، ص124.
4) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
5) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
ج: حضرت امام علیه السلام اگر با آب لوله رویش آب بریزند و از پشتش عبور کند و خارج شود، پاک می شود. (1)
ص: 119 س 322؛ توضیح المسائل حضرت امام، ج 1، مسأله 54.
ج: آیت الله سیستانی اگر آب کر (لوله کشی شده) تمام جای نجس را فرا بگیرد پاک می شود و نیازی به فشار دادن نیست. (3)
آیا موکت یا فرش نجسی را که با شیلنگ آب شهری شستشو می دهیم، به مجرد رسیدن آب لوله کشی به محل نجس پاک می شوند یا باید آب باقی مانده در آن جدا شود؟
ج: حضرت امام: در تطهیر چیزهایی که قابل فشار است بنابر احتیاط فشار لازم است ولی اگر به وسیله فشار لوله آب از موضع نجس عبور کند پاک می شود. (5)
مقام معظم رهبری: در تطهیر با آب لوله کشی جدا شدن آب غساله (6)شرط نیست،
بلکه به مجرد رسیدن آب به مکان نجس، بعد از زوال عین نجاست و حرکت غساله از جای خود به وسیله دست کشیدن بر فرش در هنگام اتصال ،آب طهارت حاصل می شود. (1)
آیت الله سیستانی: در تطهیر فرش و سایر اشیایی که آب در آن ها نفوذ می کند و با فشار دادن و مانند آن خارج می شود چنان چه با آب کر یا جاری تطهیر شود خارج کردن آب باقیمانده در آن ها با فشار دادن و مانند آن لازم نیست. (2)
آیت الله مکارم: اگر چیز نجسی را با آب لوله کشی بشویند تا عین نجاست برطرف شود، پاک می شود ولی فرش و مانند آن را باید فشار یا حرکت داد تا آب آن خارج شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: به مجرد رسیدن آب لوله کشی به مکان نجس، و حرکت غساله از جای خود به وسیله دست کشیدن بر موکت در هنگام اتصال آب، طهارت حاصل می شود. (4)
آیت الله سیستانی: اگر آب تمام جای نجس را فرابگیرد پاک می شود و نیازی به فشار دادن هم نیست. (5)
آیت الله مکارم: به وسیلهٔ آب لوله کشی پاک می شود و مقداری فشار باید داده شود و بهتر این است که غساله آن را با چیزی جمع کنند. (6)
ج: تفاوتی ندارد. (7)
1) أجوبه الاستفتائات، س 73.
2) رساله جامع (سیستانی)، مساله 154.
3) رساله توضیح المسائل (مکارم) ص: 45، مسأله 180
4) أجوبه الاستفتائات، س 73
5) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی.
6) رساله توضیح المسائل (مکارم)، مساله 20
7) توضيح المسائل حضرت امام، مساله 159؛ رساله آموزشی درس،10، ص44؛ رساله جامع (سیستانی)، مساله 154 و 170؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، مساله 20
ج: اگر آب کر پیش از آن که به واسطهٔ رنگ فرش مضاف شود به تمام قسمت نجس برسد فرش پاک می شود. (1)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی: چنان چه یک مرتبه آب روی آن بریزند و از آن جدا شود، در صورتی که بول در آن چیز نمانده باشد یک مرتبهٔ دیگر که آب روی آن بریزند پاک می شود ولی باید بعد از هر دفعه فشار دهند تا غُساله (آب باقی مانده) آن بیرون آید. (2)
مقام معظم رهبری اگر پس از برطرف شدن عین نجاست دو مرتبه آب قلیل روی آن ریخته شود، پاک می شود ولی باید بعد از هر مرتبه شستن آن را فشار دهند تا آب از آن جدا شود. (3)
آیت الله سیستانی چنان چه یک مرتبه آب روی آن بریزند و از آن جدا شود، در صورتی که ادرار در آن شیء نمانده پاک می شود و (بنابر فتوی یا احتیاط واجب) (4)باید آن را فشار دهند تا غساله آن بیرون آید. (5)
آیت الله مکارم: دومرتبه شسته می شود و باید آن را مقداری فشار دهند تا آب از آن خارج شود. (6)
1) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 167؛ رساله آموزشی، درس 10، ص44.
2) رساله توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 160
3) رساله آموزشی، ج1، ص44.
4) در تطهیر با آب قلیل جدا شدن غساله لازم است و این لزوم در مواردی که غساله آب قلیل بنابر فتوی نجس است بنابر فتوی می باشد و در مواردی که غساله آب قلیل بنابر احتیاط نجس است بنابر احتیاط واجب می باشد. رساله جامع (سیستانی)، مساله 155.
5) رساله جامع (سیستانی)، مساله 172
6) رساله توضیح المسائل (مکارم) ص: 46، مسأله 182و181.
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی: چنان چه بعد از برطرف کردن نجاست، یک مرتبه آب روی آن بریزند و از آن جدا شود، پاک می گردد و نیز اگر در دفعه اولی که آب روی آن می ریزند نجاست آن برطرف شود و بعد از برطرف شدن نجاست هم آب روی آن بیاید پاک می شود ولی در هر صورت باید فشار دهند تا غساله آن بیرون آید. (1)
مقام معظم رهبری: پس از بر طرف شدن عین نجاست اگر یک مرتبه شسته شود پاک می شود ولی باید آن را فشار دهند تا آب از آن جدا شود. (2)
آیت الله سیستانی چنان چه با برطرف کردن نجاست یک مرتبه آب قلیل روی آن بریزند و از آن جدا شود پاک می گردد ولی (بنابر فتوی یا احتیاط) باید فشار دهند تا غساله آن بیرون آید. (3)
آیت الله مکارم: در غیر بول یک مرتبه با آب قلیل کافی است و باید آن را مقداری فشار دهند تا آب از آن خارج شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: تطهیر خود مسجد، واجب فوری است ولی تطهیر فرشی که برای تطهیر از مسجد خارج شده است فوری نیست. (5)
ج آیت الله سیستانی اگر به قالیشویی مسلمان می دهد که آن ها را بشوید و آب بکشد و بعد از پس گرفتن آن ها معلوم باشد که شسته شده ولی کیفیت شستن و این که به شیوه شرعی و صحیح بوده یا نه برای انسان مشکوک باشد در این صورت آن ها پاک به حساب می آیند. (1)
آیت الله مکارم اگر به قالیشویی مسلمان دهد که آن را بشوید و [او هم] آب کشد قول او قبول است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بریدن موکت جایز نیست و باید با آب تطهیر شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر قابل استفاده است فروش آن جایز نیست. (4)
ج: اگر عین نجاست از بین رفته و فقط رنگ آن باقی مانده است پاک است. (5)
زیاد فرش های مسجد نیز نجس شده اند اما نمی دانم کجا را باید تطهیر کرد اثری از خون هم مشاهده نمی کنم وظیفه شرعی من چیست؟
ج: مقام معظم رهبری: چون یقین به نجاست مسجد ندارید تکلیفی ندارید. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر دانه های برنج رطوبت نداشته، برداشتن خود آن ها کافی است اما اگر با رطوبت بوده مثلا با خورشت بوده تطهیر فرش نیز واجب است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: باید آن مقداری شست که یقین به تطهیر مسجد پیدا شود. (3)
ج: حضرت امام، آیت الله نوری همدانی: باید آن جا را بکنند یا اگر خرابی زیاد لازم نمی آید خراب نمایند. (4)
آیت الله سیستانی: در صورتی که کندن یا خراب کردن جزئی باشد، یا آن که رفع هتک [حرمت مسجد]، متوقف برکندن یا خراب کردن کلی باشد باید آن جا را بکنند یا خراب نمایند و الا خراب کردن محل اشکال است. همچنین اگر برای تطهیر مسجد چاره ای جز خراب کردن تمام آن نباشد مثل آن که با آب و گِل و مصالح نجس بنا شده باشد، جواز آن محل اشکال است هر چند افرادی حاضر باشند هزینه باز سازی آن را بپردازند ولی واجب
است ظاهر مسجد را آب کشیده و تطهیر نمایند. (1)
آیت الله مکارم باید آن جا را بکنند یا اگر خرابی زیادی لازم نمی آید خراب نمایند و بنابر احتیاط واجب جایی را که کنده اند یا خراب کرده اند به حالت اول بازگردانند. (2)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی هزینه پر کردن چاله و تعمیر خرابی بر کسی است که مسجد را نجس کرده است. (3)
ج: آیت الله سیستانی اگر برای تطهیر مسجد چاره ای جز خراب کردن تمام آن نباشد مثل آن که با آب و گِل و مصالح نجس بنا شده باشد جواز آن محل اشکال است هر چند افرادی حاضر باشند هزینه باز سازی آن را بپردازند ولی واجب است ظاهر مسجد را آب کشیده و تطهیر نمایند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (5)
آیت الله سیستانی: تصرف در دیوار مسجد جایز نیست. (6)
ج: مقام معظم رهبری: بر او تمیز کردن واجب است و اگر انجام ندهد بر دیگران واجب می شود. (1)
ج: آب مزبور محکوم به طهارت است مگر این که فردی یقین پیدا کند که آن آب بر اثر برخورد با نجس نجس شده است. (2)
تبصره: شایسته است مسائل بهداشتی و نظافت که در دین اسلام بسیار مورد سفارش قرار گرفته است در مساجد رعایت شود.
ج: اشکال ندارد. (1)
ج: اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر یقین داشته باشید که مسجد را نجس می کند بردن وی به مسجد جایز نیست. (3)
ج: اگر این کار باعث نجس شدن مسجد شود جایز نیست. (4)
ج: در صورتی که بی احترامی به مسجد نباشد، اشکالی ندارد. (5)
ج: در صورتی که بی احترامی به مسجد نباشد و سبب آلودگی [و نجاست] مسجد نیز نشود حرام نیست. (1)
ج: در صورتی که بی احترامی به مسجد نباشد اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: با حرکت پاک نمی شود و در صورت نجاست صندلی مذکور، رفتن و ماندن در مسجد جایز نیست. (3)
ج: آیت الله مکارم: بردن عین نجاست مانند خون و بول در مسجد حرام است هر چند بی احترامی به مسجد نباشد بنابر احتیاط واجب، مگر چیز جزئی که گاه در لباس و بدن شخص وارد شونده یا در لباس بچه های کوچک است. (4)
ج: پوست مار نجس نیست. (5)
ص: 98 س 254؛ استفتاءات جدید (مکارم)، ج 2، ص: 34، سؤال 29
ج: آیت الله مکارم: بردن متنجس (چیزی که نجس شده) در صورتی که بی احترامی به مسجد نباشد و سبب آلودگی مسجد نیز نشود حرام نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سرایت نکند اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بی احترامی است و جایز نیست. (3)
آیت الله سیستانی: اگر این فعل سبب نشود که دیگران نیز این کار را در مسجد انجام دهند و شیوع پیدا کند بی احترامی محسوب نمی شود و اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سرایت نکند اشکالی ندارد. (6)
فصل اول: حقوق شرعی
فصل دوم: مراسم دعا و عزاداری
فصل سوم: آسیب شناسی مساجد
فصل چهارم: مساجد و اماکن خاص
نکاتی از مبانی فقهی این بخش
پول زکات را می توان برای ساخت و یا تعمیر مسجد استفاده کرد بخلاف خمس.
هنگام عزاداری در مسجد باید حرمت آن رعایت شود و از کارهایی که منافات با شأن مسجد دارد اجتناب نمود.
روحانی، هیئت امناء و اهل مسجد باید از اموری که موجب آسیب به برنامه ها، مراسم و معنویت مردم می شود اجتناب نمایند.
مسجد الحرام، مسجد النبی مسجد کوفه حرم ائمه علیهم السلام و برخی دیگر از مکان های مقدس دارای احکام مختص به خود می باشند.
ج: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: بله جایز هست. (2)
آیت الله سیستانی: برای مصارف فی سبیل الله زکات باید از مرجع تقلید اجازه گرفته شود. (3)
ج: اشکالی ندارد. (4)
ج: لازم نیست. (5)
آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط ،لازم نمی توان زکات را بدون اذن حاکم شرع، در مورد «فی سبیل الله» مصرف نمود. (1)
ج: اگر قوانین و مقرراتی وجود نداشته باشد اشکال ندارد. (2)
تبصره: طبق نظر آیت الله سیستانی شخص یا موسسه خیریه نمی توانند زکات مربوط به «عامل زکات» و «مولفه قلوبهم» را خودشان پرداخت کنند بلکه باید از حاکم شرع اجازه بگیرند و هم چنین است سهم «فی سبیل الله» بنابر احتیاط لازم. (3)
ج: اگر به شخص قابل اعتمادی تحویل دهد که او زکات را در جای خودش مصرف کند اشکالی ندارد. (4)
تبصره: طبق نظر آیت الله سیستانی شخص یا موسسه خیریه نمی توانند زکات مربوط به «عامل زکات» و «مولفه قلوبهم» را خودشان بدهند و هم چنین است سهم «فی سبيل الله» بنابر احتیاط لازم. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر عنوان فی سبیل الله بر آن هزینه صدق کند جایز است. (البته بر اکثر هزینه های مسجد این عنوان صادق هست). (6)
آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط ،لازم نمی توان زکات را بدون اذن حاکم شرع، در مورد فی سبیل الله» مصرف نمود. (1)
ج: استفاده از زکات در کارهای دینی و فرهنگ دینی اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بله از موارد فی سبیل الله می باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نیاز به اجازه از حاکم شرع دارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر زکات را در امور فی سبیل الله صرف کنند جایز است. (5)
آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط ،لازم نمی توان زکات را بدون اذن حاکم شرع، در مورد «فی سبیل الله» مصرف نمود. (6)
را در جای دیگر از مصارف زکات خرج کنیم؟
ج: مقام معظم رهبری: باید با اجازه ی زکات دهنده در غیر مورد تعمیرات صرف شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: صرف این مبلغ برای مسجد جایز نیست و باید برای زلزله زده های سایر شهرها هزینه شود. (2)
ج: اشکال ندارد. (3)
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری آیت الله نوری همدانی: اگر زکات فطره را به یکی از هشت مصرفی که برای زکات مال گفته شد برسانند کافی است ولی احتیاط مستحب آن است که فقط به فقرای شیعه بدهد. (4)
آیت الله سیستانی آیت الله مکارم: زکات فطره را بنا بر احتیاط واجب باید به فقرای (5)شیعه داد. (6)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
2) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
3) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
4) توضیح المسائل مراجع، ج 2، مسأله 2014؛ سایت رهبری مصرف زکات فطره و سایت رهبری، احکام روزه، سؤال 245
5) فقیر کسی است که مخارج سال خود و خانواده اش را در حد شأن ندارد و از تأمین آن ناتوان است.
6) توضيح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 2664؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1710
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری، آیت الله نوری همدانی: صرف زکات فطره در راه نشر معارف دین اشکال ندارد؛ ولی احتیاط [مستحب] این است که آن را به فقیر بدهند. (1)
آیت الله سیستانی، آیت الله مکارم: زکات فطره را بنا بر احتیاط واجب باید به فقرای شیعه داد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر ناصبی نباشد و جزء مستضعفین باشد و امید شیعه شدن وی وجود داشته باشد از باب تألیف قلوب اشکالی ندارد. (3)
ج: احتیاط واجب آن است که به یک فقیر بیشتر از مخارج سالش و کمتر از یک صاع که تقریباً سه کیلو است فطره ندهند. (4)
آیت الله سیستانی: احتیاط مستحب آن است که به یک فقیر کمتر از یک صاع فطریه ندهند مگر این که به فقرایی که جمع شده اند نرسد ولی اگر چند صاع به یک فقیر بدهند، اشکال ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر تأخیر برای فراهم کردن مقدمات رساندن پول به فقراء باشد و به خاطر اهمال نباشد اشکالی ندارد. (6)
1) توضیح المسائل مراجع، ج 2، مسأله 2014؛ سایت رهبری مصرف زکات فطره و سایت رهبری، احکام روزه، سؤال 245
2) توضیح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 2664؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 1710.
3) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
4) توضیح المسائل مراجع، ج 2، مسأله 2018
5) رساله جامع (سیستانی)، م2667.
6) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
ج: اگر در محل خودش مستحق پیدا شود، احتیاط واجب آن است که فطره را به جای دیگر نبرد. (1)
ج: فطره میهمانان، بر عهده میزبان نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: ، آیت الله مکارم فطره میهمان یک شبه بر عهده خودش می باشد. (3)
آیت الله سیستانی: فطریه مهمانی که قبل از غروب آفتاب وارد منزل میزبان شده و شب نیز در منزل او می ماند و میزبان هم امکانات رفاهی لازم را برایش فراهم نموده و عهده دار مخارج او شده است (هرچند مهمان چیزی نخورد یا با غذای خودش افطار نماید) بر میزبان واجب است. (4)
1) توضيح المسائل مراجع، ج 2، م2035 در رساله آیت الله سیستانی عبارت ولی چنان چه برده و به مستحق رسانده کافی است و نیاز به پرداخت مجدد زکات فطره نیست هر چند خلاف احتیاط واجب رفتار نموده است.» اضافه شده است توضیح المسائل جامع، مساله 2683
2) سایت رهبری، استفتائات جدید زکات فطره میهمان؛ توضیح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 2652؛ استفتاءات جدید (مکارم)، ج 3، ص: 117، سؤال 349
3) سایت رهبری، استفتائات جدید زکات فطره میهمان؛ استفتاءات جديد (مکارم)، ج 3، ص: 117، سؤال 349.
4) توضيح المسائل جامع (سيستانی)، مساله 2652
ج: جایز نیست. (1)
تبصره: خمس دو قسمت است یک قسمت آن سهم سادات است. و اما نصف دیگر که سهم امام علیه السلام است باید به مجتهد جامع الشرائط بدهند یا به مصرفی که او اجازه می دهد برسانند. (2)
ج: جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نیاز به اجازه ی خاص دارد و اجازه ی کلی داده نمی شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: صرف دادن پول به دست امام جماعت کافی نیست و باید امام جماعت پول را به دفتر و یا وکیل مرجع برساند. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر روحانی آشنای به مسائل خمس بوده کافی است. (1)
ج: حضرت امام، مقام معظم رهبری: پول هدیه داده شده خمس ندارد. (2)
ج: حضرت امام آیت الله مکارم آیت الله نوری همدانی: خمس مال یعنی یک پنجم آن چیز، مال مسجد نمی شود. (3)[و باید به مجتهد جامع الشرایط تحویل داد.]
مقام معظم رهبری، آیت الله سیستانی: گرفتن آن اشکال ندارد. (4)[و خمس آن بر عهده بخشنده است.]
ج: اگر مقدارش را نمی داند و صاحبان آن را نمی شناسد باید خمس آن را بپردازد و بعد صرف مسجد کند. (5)
ج: در صورتی که این کارها به مسجد ضرر نرساند و مانع نماز خواندن نشود، اشکال ندارد. (1)
توضیح: هنگام نصب پرده سیاه و مانند آن نباید به دیوارها و ستون های مسجد آسیب برسد.
ج: اگر مانع نماز خواندن نشود، اشکال ندارد. (2)
ج: شایسته است مؤمنان از هر کاری که مناسب با مجالس عزاداری حضرت سیدالشهداء علیه السلام نمی باشد خودداری کنند و حرکات مذکور هم اگر موجب وهن مراسم عزاداری نشود اشکال ندارد. (3)
ج: فی نفسه اشکال ندارد مگر این که در حال اختیار و عمدا کاری انجام دهد که برای بدن ضرر قابل توجه داشته باشد. (1)
ج: توسل به ذیل عنایت معصومین علیهم السلام و فرزندان آن ها کار بسیار خوبی است، ولی بهتر این است که برنامه های جدیدی که در میان شیعه سابقه نداشته است ترتیب داده نشود تا برنامه های موجود کم رنگ نگردد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: به مقاتل معروف مثل لهوف روایات کتاب بحارالانوار، مقتل جامع دانشنامه ی امام حسین علیه السلام و سایر مقاتل معروف مراجعه شود. (3)
ج: نقل مطالب به صورت مزبور بدون این که مستند به روایتی باشد و یا در تاریخ ثابت شده باشد وجه شرعی ندارد. (4)
ج: نقل مسائل بدون مستند روایی یا تاریخی وجه شرعی ندارد مگر آن که نقل آن به عنوان بیان حال به حسب برداشت متکلّم بوده و علم به خلاف بودن آن نداشته باشد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: پول دادن به چنین افرادی اشکال ندارد ولی در مورد امور خلاف باید به این افراد تذکر داده شود. (1)
ج: نقل مسائل بدون مستند روایی یا تاریخی، وجه شرعی ندارد مگر آن که نقل آن به عنوان بیان حال به حسب برداشت متکلّم بوده و علم به خلاف بودن ،آن نداشته باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بیان چنین اموری جایز نیست. (3)
ج: حضرت امام: مانع ندارد، مگر آن که مفسده داشته باشد. (4)
ج: حضرت امام: از خواندن اشعار و غیر آن با لحن بین مردان اگر موجب مفسده است
باید اجتناب نمایند. (1)
ج: دست زدن به نحو متعارف اگر مفسدهای بر آن مترتب نشود، اشکال ندارد حتی اگر اجنبی صدای آن را بشنود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بله تمام زیارت عاشورا دارای سند معتبر می باشد. (3)
ج: به قصد رجاء (امید ثواب داشتن) اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (5)
تبصره: در مورد زنان حائض و صاحب عادت در مباحث گذشته مطالبی ارائه شده است.
18 عده ای در مساجد و محافل مذهبی دشمنان اهل بیت را با صدای بلند نام برده و لعن می کنند. آیا این کار شرعا جایز است؟ انجام
این کار در مکان های خصوصی چه حکمی دارد؟
ج: توهین به مقدسات سایر مذاهب و هر عملی که موجب تفرقه بین مسلمانان می شود حرام است و این قبیل کارها موجب اختلاف بین مسلمین و موجب برادر کشی بین مسلمانان و موجب وهن مذهب می باشد. (1)
تبصره: برخی دیگر از آسیب های مداحی در فصل آسیب ها ذکر شده است.
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
آسیب شناسی (1)فعالیت های فرهنگی مسجد
ج: جذب حداکثری جوانان و مردم به مسجد کار ارزشمندی است. (2)
ج: جذب جوانان و مردم به مساجد زمینه ای برای رشد معنوی آن ها خواهد بود. (3)
ج: نوشتن گزارش های غیر واقعی و دریافت بودجه جایز نیست. (4)
1) بحث آسيب شناسی اصولا رویکرد فقهی ندارد و ما در اینجا فقط برخی از آسیب های مساجد را که با حکم شرعی پیوند خورده اند، ذکر خواهیم کرد.
2) با استفاده از بیانات مقام معظم رهبری (27/05/1389) بیانات در دیدار کارگزاران نظام، جذب حداکثری.
3) رساله آموزشی با استفاده از بحث «امر به معروف و نهی از منکر».
4) أجوبه الاستفتائات، با استفاده از س1976.
ج: اگر در آمد مسجد از مردم جمع آوری شده باید طبق همان چیزی که هنگام جمع آوری پول ها به مردم گفته شده خرج شود. (1)
ج: خرج پول مسجد در هزینه های مذکور به صورت متعارف اشکالی ندارد ولی نباید اسراف نمود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر فرد افضل وجود دارد بهتر است جای خود را به فرد افضل بدهند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر اقبال مردم وجود ندارد بهتر است کناره گیری کند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: ابتداء به خود این افراد تذکر داده شود اگر تأثیر نکرد به مسؤلین بالادست اطلاع داده شود. (1)
ج: با بیان فوائد و ارزش این کار افراد مخالف را راضی به این کار نمایید. (2)
ج: در صورتی که مزاحمت برای نماز گزاران نداشته باشد اشکال ندارد. و سایرین باید با روش های مناسب امر به معروف و نهی از منکر نمایند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: ابتدا باید او را امر به معروف و نهی از منکر نمایند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: موارد مختلف است باید مورد به مورد بررسی شود اما به صورت کلی انتقاد زیاد کار خوبی نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء حق جلوگیری از اذان گفتن دیگران را ندارند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: ایذاء امر عرفی است اگر مؤمنین واقعا اذیت شوند ایذاء محسوب می شود و تشخیص آن به عهده ی مکلف است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: کسی حق جلوگیری از دعاخوانی افراد خوش صدا را ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: به این شخص با زبان خوش تذکر داده شود و اگر تأثیر نکرد و تخریب وی بیش از اصلاح وی باشد با اوقاف برای کنار زدن وی صحبت کرد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء حق جلوگیری از ورود ایشان را ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مردم پول را علاوه بر هزینه های مسجد، برای عزاداری و جشن نیز داده باشند کسی حق ممانعت از صرف پول در موردش را ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: امام جماعت حق مخالفت ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اصل شفافیت و اطلاع رسانی کار خوبی است اما بهرمندی از ثواب بستگی به نیت شخص دارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر دروغ باشد حرام است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: باید در موردی که به مردم گفته شده است که پول در آن هزینه می شود بودجه مسجد را صرف کنند و صرف آن در غیر مورد نیت مردم جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: باید تهیه ی امکانات مسجد از روی نیازسنجی باشد نه تقلید کاری. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست مگر این که از دهندگان پول، اجازه بگیرند. (5)
نماز جماعت نیز همراه است هزینه هایی را در پی دارد؛ استفاده از درآمد موقوفات در این امر جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: درآمد موقوفات فقط باید در جهت وقف صرف شود و صرف آن ها در غیر مورد وقف جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر خلاف جهت وقف مسجد نباشد اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد ولی هزینه ی خود وای فای و برقش را نمی توانند از پول مسجد بدهند. (3)
تبصره: 1- هزینه ی برق در امور مذکور اگر هزینه ی غیر متعارف باشد باید پول آن را به اداره برق بدهند هر چند برق مسجد رایگان باشد.
2- اگر در مسجدی معلوم باشد که با نصب وای فای و اینترنت استفاده ی حرام از آن خواهد شد، نصبش جایز نیست. (4)
آیت الله سیستانی: اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (6)
ج: مقام معظم رهبری: استفاده در مسجد جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست مگر این که از دهندگان پول اجازه بگیرند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: صرف خرید و فروش در مسجد کراهت دارد اما اگر قسمتی از مسجد را برای فروشگاه حبس کنند و قسمتی از مسجد تبدیل به فروشگاه شود حرام است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: کاری که با شأن مسجد سازگار نباشد جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: کاری که با شأن مسجد سازگار نباشد جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: تابع مصرف موقوفات است که توسط خود واقف تعیین شده است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: باید تعدیل ایجاد شود و به نماز و بندگی نیز پرداخته شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تجهیز کتابخانه فی نفسه مانعی ندارد و با وجود شرایط، امر به معروف و نهی از منکر نسبت به این افراد لازم است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اظهار نظر توسط روحانی اشکالی ندارد ولی تبعیت از نظر ایشان لازم نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهداء فضیلت بالایی دارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: چون مردم پول اهدایی به مسجد را برای هزینه های جاری مسجد داده اند صرف این پول در غیر موردش جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از بودجه ی بسیج و در حیطه اختیاراتش باشد امر مطلوبی است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: عنایت و توجه خاص به خانواده شهداء و جانبازان امر مطلوبی است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر خلاف شئون مسجد نباشد اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: موارد مختلف است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: صرف درآمد وقف، تابع نیت واقف است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر تزیین به طلا و نقره نباشد اشکالی ندارد. البته تزیین به عکس و تصویر حیوانات ذی روح نیز مکروه می باشد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: منشأ روایی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: آموزش هنر در مسجد خلاف شئونات مسجد می باشد. (5)
ج مقام معظم رهبری انجام اموری که با شأن مسجد سازگاری ندارد در مسجد جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اخذ پول به میزان امکانات مصرف شده مثل آب و برق و... اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اخذ پول به میزان امکانات مصرف شده مثل آب و برق و.... اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: مسجد ضرار در زمان فعلی وجود دارد و تشخیص آن به عهده ی عرف و خود مکلف می باشد. (4)
مساجد می زنند حکم شرعی این مسئله چیست؟
ج: مقام معظم رهبری: این امور حرام است و از دین اسلام نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: مسجد ضرار بر این چنین مساجدی صدق نمی کند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: این چنین اموری از دین اسلام نیست و خلاف سیره اهل بیت پیامبر علیهم السلام می باشد. (3)
برگزاری کلاسهای آموزشی در مسجد و در وقت نماز جایز است؟ ج مقام معظم رهبری اگر بی احترامی به نماز جماعت باشد جایز نیست. (4)
مدیران فرهنگی مسجد به اندازه ای به تشکیل و ترویج کلاس های آموزشی می پردازند که اهمیت نماز و عبادت خدا در مسجد در حاشیه قرار می گیرد آیا چنین عملکردی شرعا حرام است؟
ج: مقام معظم رهبری: انجام این چنین اموری مطلوب نمی باشد. (5)
وضعیت در اختیار گذاشتن مسجد برای مجریان امر جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: بهتر است در مسجد کلاس هایی برگزار شود که متقاضی بیشتری دارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد و ثواب هم دارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: فی نفسه اشکال ندارد ولی از کارهایی که مزاحم با حق نمازگزاران است و یا با شأن و منزلت مسجد منافات دارد، باید پرهیز شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
تبصره: در مورد سرودهای مذهبی و مانند آن در فصل های گذشته مطالبی به صورت مفصل ارائه شده است.
ج: مقام معظم رهبری: وجود کتابخانه در مسجد امر مطلوبی است و باعث جذب جوانان می شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر کوتاهی متوجه متولیان باشد ایشان ضامن هستند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: در بعضی از موارد جایز نیست. (5)
به افراد خاصی که با آن ها مشکل شخصی دارد ممانعت کند؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر باعث ایذاء مؤمن شود حرام است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد و این کار سبب جذب طیف های مختلف به مسجد می شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: سیاسی بودن در حدی که مردم از مسائل روز آگاه باشند لازم است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز است. (2)
ج: باید بر طبق قوانین و مقررات نظام اسلامی عمل شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: سیاسی بودن در حدی که مردم از مسائل روز آگاه باشند لازم است هر چند باعث اختلاف نظر باشد اما زیاده بر این مقدار اگر باعث اختلاف شود جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: این شعارها دعای فارسی است و امر پسندیده ای است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اسلام تنها جنبه رحمانی ندارد خدای رحمن، در عین رحمانیت، اشد المعاقبین (2)نیز هست و در قرآن نیز در موارد مکرر لعن و نفرین آمده است. (3)
ج مقام معظم رهبری: منعکس کردن منویات مقام معظم رهبری از وظایف اهل مسجد می باشد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مزاحم اقامه نماز نباشد مانعی ندارد. (5)
جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء حق ندارند به صورت کلی از بحث سیاسی ممانعت نمایند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: در امور مربوط به انتخابات و مانند آن در حد مشاوره اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر امام جماعت عادل باشد اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بر مؤمنین واجب است که نهی از منکر کنند. (5)
آیا هیئت امناء حق مخالفت دارند؟
ج: مقام معظم رهبری: توزیع نشریه هایی که به صورت قانونی چاپ شده و اذهان عمومی را نیز منحرف نمی کنند جایز است و هیئت امناء حق جلوگیری از توضیع این نشریه ها را ندارند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: درآمد وقف باید در راستای نیت واقف هزینه شود و صرف آن در غیر مورد وقف جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تابع نیت دهندگان پول است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: کار غیراخلاقی محسوب می شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سرمایه گذارها این شرط را گذاشته باشند اشکالی ندارد و می شود کسی قصد گرفتن وام را داشته باشد و برای خدا به مسجد برود. (3)
ج: شایسته است انسان با کسانی که از روی بی اعتنایی، به مسجد مسلمان ها حاضر
نمی شوند رابطه دوستی برقرار نکند با آن ها غذا نخورد و در کارها با آن ها مشورت ننماید و از آن ها زن نگیرد و به آن ها زن ندهد. (1)
1) سایت آیت الله مکارم نحوه ی رفتار با کسانی که در مسجد حاضر نمی شوند.
ج: مقام معظم رهبری: تابع نیت دهندگان پول می باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از ابتدا که پول را از مردم جمع آوری می کنند اعلام کنند که در مطلق خیرات هزینه می شود اشکالی ندارد اما اگر برای هزینه های مسجد جمع آوری می شود جایز نیست.
ج: مقام معظم رهبری: با اجازه دهندگان پول اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: از نظر اسلام در اموال اغنیاء حق ثابتی برای سائل و محروم هست و اگر این حق را نپردازند مورد مذمت خدا قرار می گیرند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر نحوه جذب کمک طوری باشد که هتک مسجد باشد جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: گرفتن کمک از این طریق جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جهت صرف پول جذب شده تابع نیت صاحب پول می باشد و دیگران در این زمینه حقی ندارند. (3)
ج: جائز نیست. (4)
ج: جائز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اخذ دیرکرد جایز نیست اما کارمزد اشکال ندارد. (3)
آیت الله سیستانی: جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر این اختیار را ندارد که به این صورت وام بدهد حرام است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در زمینی که وقف مسجد است مغازه بسازند جایز نیست و باید آن را به حالت اول درآورند و اگر در زمینی غیر از زمین وقف مسجد باشد اشکالی ندارد. (6)
1) استفتاءات امام خمینی، ج3، ص: 571، س4 و س9؛ استفتائات مسجد و حسینیه آیت الله نوری همدانی، س 724؛ سایت آیت الله مکارم وقف مجدد قسمتی از مسجد أجوبه الاستفتائات، س402.
2) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
3) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
4) استفتاء از دفتر آیت الله سیستانی
5) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
6) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
مانده و در حال حاضر در معرض خرابی است آیا استفاده از آن برای کارهای دیگر جایز است؟
ج: اگر وقف مغازه برای ایجاد صندوق قرض الحسنه در آن محقق شده باشد، و فعلا نیازی به ایجاد صندوق قرض الحسنه در آن مسجد نباشد، استفاده از آن برای صندوق های قرض الحسنه ای که وابسته به مساجد دیگر باشد اشکال ندارد و اگر این هم ممکن نباشد استفاده از آن در هر کار خیری جایز است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: تابع مقررات صندوق مسجد می باشد. (2)
ج: خواندن نماز میت در مساجد مکروه است ولی در مسجد الحرام مکروه نیست. (3)
آیت الله مکارم: بهتر است نماز میت را در مسجد نخوانند، مگر در مسجد الحرام. (4)
ج: خواندن نماز میت در مسجد مذکور اشکالی ندارد ولی مکروه است. (5)
تبصره: کراهت در عبادت به معنای «اقل ثواباً» می باشد یعنی ثواب آن کمتر است، نه این که مورد رضایت خداوند نباشد. (6)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی دفن کردن میت در مسجد اگر ضرر به مسلمانان باشد یا مزاحم نمازشان باشد جایز نیست بلکه اقوی آن است که اصلا در مسجد دفن نکنند. (1)
آیت الله سیستانی در صورتی که موجب ضرر به وقف یا مزاحم جهت وقف باشد، جایز نیست بلکه اگر موجب ضرر یا مزاحمت هم نباشد بنابر احتیاط واجب جایز نمی باشد مگر این که از اول قبل از وقف جایی را برای دفن در نظر بگیرند و از وقف استثناء کنند. (2)
آیت الله مکارم نمی توان دفن کرد مگر این که از اول جایی را برای دفن در نظر بگیرند و از وقف مستثنا کنند. (3)
ج: دفن میت در مسجد جایز نیست و وصیت میت مبنی بر این که مرا در فلان مسجد دفن کنید اعتباری ندارد مگر هنگام اجرای صیغه وقف، دفن میت استثنا شده باشد. (4)
ج: پیامبر در خانه خود دفن شدند و سپس مسجدالنبی گسترش یافته و آن جا نیز جزء مسجد شد. (یعنی قبل از وقف مسجد آن جا استثناء شده است.) (5)
ج: اگر به عنوان حیاط مسجد وقف شده باشد جائز نیست. (6)
1) توضيح المسائل مراجع، مساله 622
2) توضیح المسائل جامع (سیستانی)، مساله 763.
3) رساله توضیح المسائل (مكارم)، ص: 109، مسأله 582
4) رساله آموزشی درس 32، ص126.
5) پرسمان دانشجویی محل دفن پیامبر (صلی الله علیه و آله). با توجه به تاریخی بودن این نکته نظر مرجع خاصی را بیان نکردیم.
6) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف، م602
ج: اگر حیاط وقف نباشد مانعی ندارد. (1)
ج: خوابیدن در مسجد اگر انسان ناچار نباشد مکروه است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (3)
توضیح: با وجود این که لازم است مومنین و دستگاه های دولتی به مسکن افراد فقیر رسیدگی نمایند اما مسجد برای عبادت وقف شده و تبدیل بخشی از آن به خوابگاه جایز نیست.
ج: مقام معظم رهبری: اگر مزاحم نماز باشد می توانند افراد خواب را بیدار کنند ولی در غیر وقت نماز جایز نیست. (4)
ج: خوابیدن در مسجد اگر انسان ناچار نباشد مکروه است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: در وقت نماز بله می توانند مانع شوند ولی در غیر وقت نماز چنین حقی ندارند مگر طوری باشد که بی احترامی به مسجد صدق کند. (1)
آیت الله سیستانی: چنین حقی ندارند. مگر این که خوابیدن افراد، مزاحم نمازگزاران باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست، به خود او تذکر دهید. (3)
ج: مقام معظم رهبری: درخواست از دیگران اگر از روی نیاز نباشد دروغ عملی است و حرام است اما اگر نیاز داشته باشد مکروه است. (4)
تبصره: در مورد تکدی گری مطالب دیگری در فصل «کمک به فقرا و امور خیریه» بیان شده است.
ج: مقام معظم رهبری: بی احترامی محسوب نمی شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سبب فوت فریضه شود جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وهن مذهب باشد جایز نیست وگرنه فی نفسه اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر وهن مذهب باشد جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: هر کاری که برای انسان ضرر داشته و یا باعث وهن دین و مذهب گردد حرام است و مؤمنین باید از آن اجتناب کنند و مخفی نیست که بیشتر این امور باعث بدنامی و وهن مذهب اهل بیت می شود و این از بزرگترین ضررها و خسارت هاست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: روحانی حق ممانعت ندارد. (4)
ج: اگر قرار دادن آن ها در مسجد با شئونات عرفی مسجد منافات داشته باشد و یا برای نمازگزاران مزاحمت ایجاد کند اشکال دارد. (5)
یا به عنوان یک تحلیل شخصی محسوب می شود؟
ج: مقام معظم رهبری: صرف بدبین بودن حرام نیست مگر این که باعث غیبت یا گناه دیگری شود که در این صورت جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکال ندارد اما در این صورت، ثواب اخروی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: در بعضی از موارد حرام است است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: ثواب این طور شخصی در همین دنیا خواهد بود و ثواب اخروی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: موارد مختلف است گاهی در بعضی از جلسات که جلسه، حال تحویل گرفتن روضه را دارد اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: عزاداری ایشان ان شاء الله مقبول است اما با زبان خوش ایشان را امر به معروف کنید. (2)
ج: اگر موجب اذیت همسایگان شود توجیه شرعی ندارد و بلکه دارای اشکال است. (3)
ج: هر کاری که باعث ایجاد مزاحمت برای نمازگزاران کند باید ترک شود یا به صورتی انجام دهند که آهسته باشد و مزاحمتی ایجاد نکند زیرا مسجد در درجه اول برای نماز است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر باعث اذیت مردم شود جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد اما تکیه به این جنبه برای توصیف اهل بیت امر مطلوبی نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: حرام است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بستگی به محل تأمین بودجه مسجد دارد اگر برای هزینه های مسجد اعم از ساخت و ساز جمع آوری شده است اشکالی ندارد. (5)
در روایات از این کار منع شده است؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد و در روایات نیز مورد نهی واقع نشده است ولی نرخ تعیین کردن مکروه است. (1)
ج: چنان چه عرف منطقه این باشد که مجالس ختم یا عروسی را در مسجد برگزار می کنند اشکالی ندارد البته در مورد عروسی نباید مستلزم امر حرام باشد. (2)
ج: غذا دادن به دعوت شدگان در مسجد فی نفسه اشکال ندارد. (3)
ج: آیت الله مکارم: دریافت هزینه در قبال استهلاک فرش ها و وسایل مسجد و مصرف آب و برق و اجرت خدمه و امثال آن اشکالی ندارد؛ اما دریافت مبالغی بیش از این به عنوان کرایه مسجد صحیح نیست و باید از آن اجتناب کرد البته اگر صاحبان مجالس مبلغی را به عنوان هدیه به مسجد بدهند دریافت آن مانعی ندارد اما شرط کردن یا مطالبه آن توسط متولیان مسجد اشکال دارد و هدیه یک امر اختیاری است. (4)
ج: آیت الله مکارم: پول های دریافتی باید زیر نظر متولّی یا امام جماعت (هر کدام که نظارت بر این کار دارند) صرف مصالح مسجد گردد خادم مسجد نیز می تواند به مقدار
متعارف با نظر آن ها مصرف کند ولی توجه داشته باشید پولی در مقابل استفاده از مسجد نمی توان گرفت مگر این که افراد با رضایت خود چیزی بدهند و یا در برابر خدماتی که انجام می شود بگیرند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: مسابقه در امور خیر با قصد قربت از امور پسندیده است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: فخر فروشی حرام نیست اما هر کاری که منجر به دوری مردم از مسجد شود حرام است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سبب ایذا مؤمنین شود حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء نباید خلاف منافع و مصالح مسجد عمل کنند و در چنین اموری حق ممانعت ندارند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر دلیل صحیحی بر ممانعت داشته باشند اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: روایات زیادی در مذمت افرادی که استفاده ی ابزاری می کنند وجود دارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر جهت عوام فریبی، برای اموری مانند انتخابات و مناصب مهم باشد اشکالی ندارد که افراد مطلع سابقه وی را برای مردم بازگو نمایند اما حق جلوگیری از ورود این شخص به مسجد برای مراسمات و نماز را ندارند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: مدیریت چنین امری باهیئت امناء می باشد. (1)
ج: خرج پول مسجد در هزینه های مذکور به صورت متعارف اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مسجد نیاز دارد اسراف نیست و خرید آن ها از پول مسجد جایز است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء باید مصلحت جمع را در نظر بگیرند. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر با سخن چنینی، غیبت و امثال این گناهان همراه باشد
حرام است اما اگر عمدی نباشد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: هر کاری که موجب تفرقه و ایذاء مؤمنین شود حرام است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر هتک مسجد باشد جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: هیئت امناء حق چنین الزامی را ندارد ولی در در هر صورت اگر با رضایت پرداخت کنند اشکال ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: با کسب اجازه از دهندگان پول اشکالی ندارد. (5)
ج :مقام معظم رهبری: اگر فریبی در کار نباشد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: تا زمانی که اخلاق بد در عمل تجلی نکرده عدالت ساقط نمی شود اما اگر اخلاق رذیله در اعمال او ظاهر شود صلاحیت امامت جماعت را ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر او را عادل می دانید جایز است. (6)
تبصره: در مورد عدالت امام جماعت در بحث نماز جماعت، توضیحات کافی ارائه شده است.
ج: مقام معظم رهبری: امر مطلوبی نمی باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: کار خوبی نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: کار خوبی نیست و اعتراض اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: کار صحیحی نیست و باید به ایشان تذکر داد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: کار صحیحی نیست و باید به ایشان تذکر داد. (5)
برگزار می کنند که آرامشی در آن حس نمی شود، فرد ماموم می تواند به این دلیل مسجد خود را عوض کند؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: برای روحانی و امام جماعت در روایات وظائفی تعریف شده است از قبیل اقامه ی نماز، منبر، مشاوره، رسیدگی به احتیاجات مردم و...، با مراجعه به روایات وظایف خود را بشناسید و بیشتر از وظائف بیان شده در روایات بر شما لازم نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: باید طوری عمل کنید که هم به وظائفتان در مسجد از قبیل اقامه ی ،نماز منبر مشاوره و رسیدگی به احتیاجات مردم برسید و هم وظائف خود را در منزل انجام دهید. (3)
ج: مقام معظم رهبری: انتظار از روحانی در حد وظائف وی یعنی اقامه نماز، منبر، تعلیم احکام حضور در مراسمات اهل محل، مشاوره، حل مشکلات مردم و... عقلایی می باشد. (4)
قرآن، عیادت مریضان و... انتظار دارند که امام جماعت نیز همراه شود: ولی بعضا امور شخصی و تحصیلی روحانی، اجازه مشارکت به او نمی دهد آیا بدگمانی و انتقاد در چنین مواردی جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: بد گمانی نسبت به مؤمن جایز نیست اما انتقاد اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر پول را با عنوان عام از مردم بگیرند اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: در صورت مشاهده منکر بر همه نهی از منکر واجب می شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: همه مسؤل هستند و هر کسی که نقشی در دوری جوانان از مسجد دارد مسؤل است و فعالان فرهنگی به تنهایی مقصر نیستند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: هر کسی مقصر باشد در گناه آن ها شریک است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: برمؤمنین روشنگری لازم است و بهتر است با عمل خود، مردم را به دین جذب کنیم. (3)
ج: مقام معظم رهبری: بر مؤمنین لازم است که نهی از منکر کنند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: از ویژگی های اخلاقی می باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: ایجاد روابط عاطفی بین امام جماعت و جوانان از وظایف شرعی و عرفی او محسوب می شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سبب تحقیر و توهین و اذیت وی شود حرام است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: هر کسی که مسائل نهی از منکر را بداند می تواند نهی از منکر کند. (5)
ج: مقام معظم رهبری: خود برخورد تند از مصادیق منکر است و دیگران باید افرادی را
که تند برخورد می کنند را نهی از منکر کنند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: مسخره کردن دیگران حرام است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: مطرح کردن شبهه برای افرادی که جواب را متوجه نمی شوند صحیح نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر توانایی پاسخگویی وجود داشته باشد و جوانان سؤال بپرسند از وظایف فعالان فرهنگی و روحانی، پاسخگویی به شبهات است و بی اهمیتی جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: برخورد تند جایز نیست و باید به شبهات این افراد پاسخ داده شود. (5)
جذب ایشان به مسجد جایز است؟
ج: مقام معظم رهبری: اگر پول جمع آوری شده به عنوان مطلق خیرات جمع آوری شده است اشکالی ندارد اما اگر برای برای هزینه های مسجد جمع آوری شده است جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: راه دادن بچه به مسجد اگر به گونه ای باشد که موجب مزاحمت برای نمازگزاران باشد یا احتمال دهند مسجد را نجس کند مکروه است و در غیر این دو صورت اگر باعث علاقه مندی آنان به مسجد و نماز شود مستحسن و نیکو است. (3)
ج: آیت الله سیستانی اگر با رأفت باشد اشکالی ندارد اما اگر با تندی باشد و موجب اذیت آن ها شود جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: احترام به نوجوانان در مسجد از وظائف اخلاقی مؤمنین می باشد. (5)
تحقیر کنند؟ آیا چنین کاری می تواند نهی از منکر محسوب شود؟
ج: مقام معظم رهبری حرام است. (1)
ج: مقام معظم رهبری بله استحباب مشورت شامل جوانان و نوجوانان مسجد هم می شود البته باید تناسب بین مورد مشورت و مشورت دهنده وجود داشته باشد. (2)
مسجد الحرام و مسجد النبی (1)
ج: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرموده است یک نماز در مسجد من (مسجد النبی)، برتر از هزار نماز در مساجد دیگر است، مگر مسجد الحرام و یک نماز در مسجد الحرام از صد هزار نماز در مساجد دیگر برتر است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: کسی که می خواهد وارد مکه مکرمه شود جایز نیست بدون احرام وارد شود و اگر وقت حج نیست و می خواهد وارد مکه شود واجب است با احرام عمره مفرده داخل مکه شود. دو گروه از این حکم مستثنی هستند 1- کسانی که مقتضای شغل آنان این است که زیاد به مکه رفت و آمد کنند 2- کسانی که پس از اعمال حج یا عمره مفرده از مکه خارج شده اند و می خواهند در همان ماه وارد مکه شوند. (3)
1) در این بخش و بخش های آینده فقط مطالب مربوط به مساجد و اماکن خاص بیان خواهد شد. اما برخی از موضوعات خاص مانند حج و عمره که موضوع مستقلی بوده و دارای احکام زیادی هستند، در کتب مربوطه ذکر شده است.
2) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : الصَّلَاةُ فِي مَسْجِدِي كَأَلْفِ صَلَاةٍ فِي غَيْرِهِ إِلَّا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ فَإِنَّ الصَّلَاةَ فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاةٍ فِي مَسْجِدِي. من لا يحضره الفقیه، ج1، ص: 228.
3) مناسک حج (خامنه ای)، ص: مسأله 69
مسجدالنبی نقل شده آیا قسمت های توسعه یافته این دو مسجد را هم شامل می شود یا مربوط به محدوده قدیمی آن هاست؟
ج: مقام معظم رهبری: فضیلت و احکامی که برای نماز خواندن در مسجدالحرام یا مسجدالنبی نقل شده شامل قسمت های توسعه یافته نیز می شود. (1)
ج: مستحب است انسان پیش از داخل شدن در حرم مکه، شهر مکه مسجد الحرام، خانه کعبه غسل کند. (2)
تبصره: شایان ذکر است مستحب بودن غسل های مذکور با ادله معتبر، ثابت شده است. (3)
ج: مستحب است انسان پیش از داخل شدن در حرم مدینه، شهر مدینه و مسجد پیغمبر صلی الله علیه و آله غسل کند. (4)
تبصره: مستحب بودن این قسم از غسل ها هم با ادله معتبر ثابت شده است. (5)
ج: کسی که می خواهد در یک روز داخل حرم مکه و مسجد الحرام و خانه کعبه شود،
اگر به نیت همه یک غسل کند کافی است. (1)
ج: اگر انسان بخواهد در یک روز داخل حرم مدینه و شهر مدینه و مسجد پیغمبر صلی الله علیه و آله شود یک غسل برای همه کفایت می کند. (2)
ج: یک غسل کافی است ولی اگر بعد از انجام غسل کاری کند که وضو را باطل می نماید مثلا بخوابد غسل او باطل می شود و مستحب است دوباره غسل را به جا آورد. (3)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری: انسان نمی تواند با غیر از غسل جنابت (اعم از غسل مستحب یا غسل واجب) کاری که مانند ،نماز نیاز به وضو دارد انجام دهد. (4)
آیت الله سیستانی آیت الله نوری همدانی انسان می تواند با غسل هایی که مستحب بودن آن ها شرعاً ثابت شده (5)بدون این که وضو بگیرد کاری مانند نماز (که وضو لازم دارد) را انجام دهد و امّا غسل هایی که رجاءً به جا آورده می شود چنین نیست. (6)
آیت الله مکارم: انسان نمی تواند با غسلی که به امید مطلوب بودن به جا آورده نماز بخواند بلکه باید احتیاطاً وضو نیز بگیرد ولی با غسل هایی که مستحب بودن آن قطعی است می توان نماز خواند. (7)
1) توضيح المسائل مراجع، ج1، مسأله 645
2) توضيح المسائل مراجع، ج1، مسأله 645
3) توضيح المسائل مراجع، ج1، مسأله 645
4) توضیح المسائل مراجع، ج 1، مساله 646؛ رساله آموزشی، درس 19، ص76.
5) مانند مواردی که در سوالات قبلی ذکر شد مثل غسل ورود به حرم مکه یا مدینه
6) رساله جامع (سیستانی) مساله 465؛ رساله توضیح المسائل (نوری همدانی)، مساله 647.
7) رساله توضيح المسائل (مکارم)، مساله 610
ج: اگر انسان بعد از انجام غسل مستحبی کاری کند که وضو را باطل می نماید مثلا بخوابد غسل او باطل می شود و مستحب است دوباره غسل را به جا آورد. (1)
ج: ورود جنب به مسجد الحرام و مسجد النبی حرام صلی الله علیه و آله است هر چند از یک در داخل و از در دیگر خارج شود. (2)
ج: وقتی انسان وارد مسجد می شود مستحب است دو رکعت نماز به قصد تحیت و احترام مسجد بخواند و اگر نماز واجب یا مستحب دیگری هم بخواند کافی است. (3)
ج: نماز تحیّت، دو رکعت، مانند نماز صبح یا نمازهای نافله است و اذان و اقامه ندارد؛ و می توان آن را بلند یا آهسته خواند و فلسفه اش احترام به مسجد است. (4)
ج: اقتدا به اهل سنت برای رعایت وحدت جایز است و نماز خواندن با آن ها صحیح و
مجزی است. (1)
ج: اقتدا به اهل سنت (عربستان یا سایر کشورها) برای رعایت وحدت جایز است و نماز خواندن با آن ها صحیح و مجزی است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: مشارکت با اهل سنت در نماز جمعه و جماعتشان از جهت حفظ وحدت اشکال ندارد و نماز خواندن با آن ها صحیح و مجزی است. (3)
ص: 254 مسأله 714
ج: مقام معظم رهبری: نماز صحیح است ولکن چون خلاف تقیه را مرتکب شده است فعل حرامی را انجام داده است. (4)
ج: آیت الله مکارم: خواندن نماز قضا با نماز جماعت اهل سنت، مانعی ندارد. (5)
ص: 254 مسأله 716
ج: آیت الله مکارم: نماز جماعت های کاروانی و بزرگ در مسافرخانه ها و هتل های مکه و مدینه توسط شیعیان در صورتی که بتوانند در نماز جماعت حرمین شرکت کنند اشکال دارد، ولی نماز جماعت چند نفری اشکال ندارد. (6)
ج: مقام معظم رهبری خواندن حمد و سوره واجب نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اعاده لازم نیست و همان نماز مجزی است. (2)
ج: مقام معظم رهبری اگر بنا بر مذهب شیعه وقت داخل نشده است اقتدا جایز نیست و در صورت اقتدا باید اعاده شود. (3)
ج: اگر مقتضای تقیه، گفتن آمین باشد، اشکال ندارد و در غیر این صورت جایز نیست. (4)
ج: نماز کسانی که پشت سر یا در دو طرف امام جماعت قرار می گیرند، صحیح است ولی کسانی که در دو طرف امام می ایستند مستحب است که فاصله بین امام و کعبه را رعایت کنند و نزدیکتر از امام به کعبه نایستند و اما کسانی که در طرف دیگر کعبه
مقابل امام قرار می گیرند، نمازشان صحیح نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری جایز نیست. (2)
ج: سجده کردن بر سنگ های معدنی مانند سنگ مرمر و سنگ های سیاه اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری فقط نمازهای واجب یومیه را می تواند به خاطر تقیه در این شرایط بجا آورد. (4)
ج: در نماز جماعت باید بین مأموم و امام (و هم چنین بین انسان و مأموم دیگری که انسان به واسطه او به امام متصل شده است) پرده و مانند آن که پشت آن دیده نمی شود فاصله نباشد. (5)
ج: مسافر می تواند در مسجد الحرام و مسجد النبی صلى الله عليه وسلم و مسجد کوفه و در حرم و رواق حضرت سید الشهداء علیه السلام بلکه در مسجد متصل به حرم نمازش را تمام بخواند تمام بخواند. (1)
ج: مقام معظم رهبری اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: در این صورت باید تمام خوانده شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نافله ی ظهر و عصر برداشته می شود و در بقیه ی نوافل نیز مانند اماکن مسافرتی دیگر می باشد یعنی نافله ی شب، صبح و مغرب برداشته نمی شود. نافله ی عشاء نیز رجاءاً خوانده می شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: شکسته قضاء می شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: این حکم مختص نماز است. (6)
ج: مقام معظم رهبری اگر قبل از اتمام نماز قصد ده روز کند باید نماز را چهار رکعتی تمام کند. (1)
ج: مقام معظم رهبری اگر از قصد خود برگردد باید نماز را دو رکعتی تمام کند. (2)
ج: ورود و توقف جنب و حائض در مسجد الحرام و مسجد النبى صلی الله علیه و آله جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری ساختن خانه ها در اطراف کعبه به طوری که مانع دیده شدن کعبه شود در روایات مورد نهی واقع شده است. (4)
هستیم چه وظیفه ای داریم؟ آیا شرعا لازم است که به صورت مخفیانه آن جا را تطهیر کنیم؟
ج: مقام معظم رهبری: شما وظیفه ای ندارید. (1)
ج: مقام معظم رهبری کشتن حشرات حرم مکه بر فردی که محرم است حرام است و کفاره دارد و این حکم شامل افراد غیر محرم نمی شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: کفاره بر غیر محرم واجب نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری خواندن نماز یومیه و مستحبی داخل کعبه اشکال دارد فقط نماز مستحبی خاصی برای افرادی که داخل کعبه شده اند وجود دارد که خواندن آن مستحب است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: این حکم برای کل حرم است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اندازه کنونی کعبه با زمان پیامبر صلی الله علیه و آله تفاوتی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری پیامبر صلی الله علیه و آله را در منزل خودشان دفن کردند و بعد از مدتی که مسجد را توسعه دادند مضجع شریف ایشان نیز داخل مسجد قرار گرفت. (1)
ج: مقام معظم رهبری قرائت بلند قرآن در اطراف قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله جایز نیست و این حکم در حال حاضر نیز جاری است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سبب بد نامی شیعه و وهن مذهب شود ترک آن لازم است. (5)
50 آیا طواف در اطراف قبر پیامبر صلی الله علیه و آله حرام است؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: به قصد رجاء انجام شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر موجب بی احترامی باشد نماز باطل است. (4)
ج: مقام معظم رهبری در صورت جهل و عدم توجه، نماز صحیح است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: به قصد رجاء انجام شود. (6)
ج: مقام معظم رهبری: اگر برداشتن خاک سبب وهن مذهب شود جایز نیست و شفاء
از خصائص تربت امام حسین علیه السلام است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: بی احترامی نیست و اشکالی ندارد. (2)
ج مقام معظم رهبری: جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری جایز نیست. (4)
ج: مقام معظم رهبری: پاسخ دادن لازم نیست. (5)
ج: مقام معظم رهبری: برای خواندن نماز زیارت در بقیع باید شرایط نماز رعایت شود و بهتر است که نماز زیارت ائمه بقیع علیهم السلام را در مسجدالنبی بخوانند. (6)
ج: مقام معظم رهبری: هزار برابر سایر مساجد است. (1)
ج: مقام معظم رهبری به قصد رجاء انجام شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری برای دیدار امام زمان چهل هفته بیتوته در شب چهارشنبه در مسجد سهله از برخی علماء نقل شده است و این مسأله منشأ روایی ندارد اما بدعت نیز نمی باشد و به قصد رجاء انجام می شود و اگر همین عمل را به قصد رجاء در مسجد کوفه نیز انجام دهید اشکالی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: در کتبی مانند مفاتیح الجنان ذکر شده است. (4)
ج: امام صادق علیه السلام از حضرت علی نقل کرده است یک نماز در بیت المقدس برابر با هزار نماز و یک نماز در مسجد جامع برابر با صد نماز و یک نماز در مسجد قبیله برابر با بیست و پنج نماز و یک نماز در مسجد بازار برابر با دوازده نماز و نماز مرد در خانه اش به تنهایی یک نماز است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: حضور در راهپیمایی دعا کردن و عدم رضایت به فعل دشمنان از جمله وظائف مؤمنین نسبت به مردم فلسطین می باشد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: واجب کفایی است و اگر تعداد به قدر کافی باشد ترک راهپیمایی بدون عذر کار پسندیده ای نیست ولی مرتکب حرام نشده است. (3)
1) عَنْ جَعْفَرِ بْن مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: صَلَاةٌ فِي الْبَيْتِ الْمُقَدَّسِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاةٍ وَ صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِ الْأَعْظَمِ مِائَةُ صَلَاةٍ وَ صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِ الْقَبِيلَةِ خَمْسٌ وَ عِشْرُونَ صَلَاةً وَ صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِ السُّوقِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ صَلَاةً وَ صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ وَحْدَهُ صَلَاةٌ وَاحِدَةٌ. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، النص، ص: 31.
2) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
3) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری
ج: مقام معظم رهبری: بله ریشه ی روایی دارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری برای دیدار امام زمان چهل هفته بیتوته در شب چهارشنبه در مسجد سهله از برخی علماء نقل شده است و این مسأله منشأ روایی ندارد اما بدعت نیز نمی باشد و به قصد رجاء انجام می شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری به قصد رجاء انجام شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: بله صحیح است. (4)
ج: داستان مسجد مقدس جمکران در بیداری بوده و روایت آن در کتب معروف نقل شده است و علمای بزرگ اهمیت خاصی برای این مسجد قائل بوده اند. (1)
ج: مقام معظم رهبری: احترام خاصی که بیشتر از سایر مساجد است به خاطر انتساب این مسجد به ولیعصر علیه السلام است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: صحیح است. (3)
ج: مقام معظم رهبری در قسمت های توسعه یافته به قصد رجاء اعمال به جا آورده شود. (4)
ج: مقام معظم رهبری: این عمل منشأ روایی ندارد اما اگر به قصد رجاء انجام شود
اشکالی ندارد و بدعت نیست. (1)
ج: هر کسی که به مسجد جمکران می رود مستحب است نماز مذکور را بخواند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد اما به ثواب نماز خاص نمی رسد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: نماز امام زمان علیه السلام اذان و اقامه ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: بله هر بار که وارد مسجد شوید نماز تحیت، استحباب دارد و نیازی به نماز مستقل نیست بلکه نمازهای واجب نیز نماز تحیت محسوب می شود. (5)
ج: مقام معظم رهبری: کفایت نمی کند. (6)
ج: مقام معظم رهبری اشکالی ندارد. (7)
ج: مقام معظم رهبری: بنا را بر کم گذاشته و ادامه می دهد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر کامل خوانده نشود نماز وارده انجام نشده است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: کفایت از نماز تحیت نمی کند. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در داخل مسجد باشید اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: قطع کردن نماز مستحبی اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: با وضو بودن در همه ی احوال امر مطلوبی است و ورود به مسجد جمکران خصوصیت ندارد. (6)
مسجد جمکران به شهر قم مسافرت می کنم، آیا در این سفر نمازش تمام است یا شکسته؟
ج: حکم سایر مسافرین را دارید و نماز شما قصر است. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر صیغه ی نذر را خوانده است باید از اول شروع کند. (2)
ج: مقام معظم رهبری اصل رقعه نویسی و اندختن در چاه و یا آب روان منشأ روایی دارد اما چاه جمکران خصوصیت ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: رقعه نویسی و اندختن در چاه و یا آب روان منشأ روایی دارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: خواب حجیت ندارد و لازم نیست به خوابش عمل کند اما اگر وریای صادقه بوده عمل کردن به آن مطلوب است. (5)
ج: ظاهراً حیاط این مسجد جزء مسجد نیست. (1)
ج: جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اختلاط مفسده انگیز جایز نیست. (3)
ج: مقام معظم رهبری تاخیر بدون عذر در خواندن نماز اول وقت و جماعت امر مطلوبی نیست و بودن در مسجد جمکران در این مورد خصوصیت ندارد. (4)
ج: مسجد جامع مسجدی است که در شهر برای اجتماع همه اهل شهر بنا شده است بدون این که اختصاص به گروه و قشر خاصی داشته باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: احکام مسجد جامع دارد و اعتکاف در آن جایز است. (2)
ج: مقام معظم رهبری: خیر مراد از مسجد جامع مسجدی است که رفت و آمد مردم شهر به آن جا بیشتر از سایر مساجد است. (3)
ج: اگر ترک مسجد محله برای خواندن نماز جماعت در مسجد دیگری به خصوص مسجد جامع شهر باشد اشکال ندارد. (4)
ج: مسجد جامع نباید اختصاص به گروه و قشر خاصی داشته باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: بله ممکن است چند مسجد در شهری دارای رفت و آمد زیاد باشند که در این صورت همه ی آن ها مسجد جامع می باشند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: بله مسجد قبیله همان مسجد محله است و انتساب به گروه خاصی از مردم در مسجد قبیله نیاز نیست. (1)
ج: غیر از مسجد الحرام و مسجد النبی صلی الله علیه و آله بقیه مساجد در احکام شرعی باهم یکسان هستند. البته فضیلت نماز در برخی از آن ها بیشتر است که در سوالات قبلی (2)بیان شده است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (4)
ج: في نفسه اشکالی ندارد. (5)
ج: در مطالب گذشته ذکر شد. (1)
ج مقام معظم رهبری: نماز اول وقت افضل است. (2)
ج: مراد از حرم همان زیر گنبد مبارک و جائی است که به آن حرم و مشهد شریف گفته می شود، ولی ساختمان های ملحق به آن و شبستان ها حکم حرم را ندارند. و ورود جنب و حائض به آن جاها اشکال ندارد مگر جاهائی که عنوان مسجد را داشته باشد. (1)
آیت الله سیستانی منظور از حرم روضه منوره است یعنی قسمتی که ضریح مقدس و قبر مطهر در آن قرار دارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: حرم انبیاء علیهم السلام در حکم حرم ائمه می باشد. (3)
ج: احتیاط واجب آن است که در حرم امامان علیهم السلام توقف نکنند. (4)
حرام است؟
ج: اشکال ندارد. (1)
ج اشکال ندارد؛ ساختمان های ملحق به حرم و شبستان ها حکم حرم را ندارند. (2)
ج: اشکالی ندارد ولی بنابر احتیاط واجب باید از حرم خارج شود. (3)
تبصره: منظور از حرم روضه منوره است یعنی قسمتی که ضریح مقدس و قبر مطهر در آن قرار دارد؟ (4)
ج: حضرت امام: اشکال ندارد. (5)
ج: نجس کردن حرم امامان حرام است و اگر یکی از آن ها نجس شود، چنان چه نجس ماندن آن بی احترامی باشد، تطهیر آن واجب است بلکه احتیاط واجب آن است که اگر بی احترامی هم نباشد آن را تطهیر کنند. (6)
1) توضیح المسائل مراجع، ج1، مساله 355 و 450.
2) توضيح المسائل مراجع، ج 1، مساله 355؛ اجوبه الاستفتائات، س424
3) توضيح المسائل مراجع، ج1، مساله 355
4) اجوبه الاستفتائات س424؛ توضیح المسائل جامع (سیستانی)، ج1، م1073.
5) تحریر الوسیله - ترجمه، ج 1، ص 106 با استفاده از مساله 8
6) توضیح المسائل مراجع، ج 1، مسأله 904؛ آیت الله سیستانی به جای عبارت «احتیاط واجب»، عبارت «احتیاط مستحب» ذکر کرده است. توضیح المسائل جامع (سيستانی)، ج1، م1073
ج: رواق ها یا صحن ها، اگر مسجد نباشند، در صورت هتک حرمت، نجس کردن آن ها حرام و تطهیر آن ها واجب می باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر سبب نجاست نشود اشکال ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: ورود با حالت جنابت و حیض در حرم های اهل بیت علیهم السلام حرام است همچنین هر عملی که در عرف هتک حرمت محسوب شود نیز حرام است. (3)
ج: مقام معظم رهبری: اگر در خفاء باشد و بی احترامی محسوب نشود اشکالی ندارد. (4)
ج: مقام معظم رهبری: اگر شخص مصرف کننده به مواد مخدر اعتیاد داشته باشد و در خفاء استعمال کند که موجب هتک حرمت نشود اشکالی ندارد. (5)
ج: مقام معظم رهبری: اگر خلاف شأن حرم معصومین باشد حرام است هرچند نفس
موسیقی از موسیقی های حلال باشد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر آهنگ خلاف شأن حرم نداشته باشد بی احترامی محسوب نمی شود و در وقت نماز اگر موجب اذیت مؤمنین شود باید حلالیت طلبیده شود. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر از تماس سر و صورت با نام خدا و ائمه خودداری کنید اشکالی ندارد. (3)
ج: باید به قصد رجاء به جا آورد. (4)
ج: حضرت امام مقام معظم رهبری انسان نمی تواند با غیر از غسل جنابت (اعم از غسل مستحب یا غسل واجب) کاری که مانند نماز، نیاز به وضو دارد، انجام دهد. (5)
آیت الله سیستانی آیت الله نوری همدانی انسان می تواند با غسل هایی که مستحب بودن آن ها شرعاً ثابت شده (6)بدون این که وضو بگیرد کاری مانند نماز (که وضو لازم دارد)
را انجام دهد و اما غسل هایی که رجاء به جا آورده می شود، چنین نیست. (1)
آیت الله مکارم: انسان نمی تواند با غسلی که به امید مطلوب بودن به جا آورده نماز بخواند بلکه باید احتیاطاً وضو نیز بگیرد ولی با غسل هایی که مستحب بودن آن قطعی است می توان نماز خواند. (2)
ج: اگر انسان بعد از انجام غسل مستحبی، کاری کند که وضو را باطل می نماید مثلا بخوابد غسل او باطل می شود و مستحب است دوباره غسل را به جا آورد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: برای مشاهد خاصی وارد شده است. (4)
ج: مقام معظم رهبری: نماز تحیت مختص به مساجد است و برای حرم اهل بیت وارد نشده است. (5)
ج: مقام معظم رهبری: استفاده از طلا و نقره در ساخت حرم معصومین علیهم السلام از مصادیق تعظیم شعائر می باشد. (6)
بخوانیم چگونه باید نیت کنیم؟
ج: مقام معظم رهبری در نیت و دل خود به جای فرد که می خواهید به نیابت از وی زیارت کنید اعمال را به جا بیاورید و نیت کردن امر عرفی است و شیوه ی خاصی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری باید با استفاده از حمام های عمومی غسل کند. (2)
ج: مقام معظم رهبری: جایز نیست. (3)
136 وظیفه زائرین نسبت به اموال و اجناسی که در حرم مطهر ائمه علیهم السلام و امامزادگان پیدا می شود چیست؟
ج: مقام معظم رهبری: مانند سایر امکان می باشد به احکام لقطه (4)مراجعه کنید. (5)
ج: مقام معظم رهبری: در حد معمول اشکالی ندارد. (6)
ج: اگر مسئولین مربوطه منع نکرده باشند اشکالی ندارد. (7)
پلاستیک را با خود از حرم بیرون برد و از آن استفاده کرد؟
ج: مقام معظم رهبری: اشکالی ندارد. (1)
ج: مقام معظم رهبری: باید مهر را برگردانید. (2)
ج: مقام معظم رهبری: به قصد رجاء انجام شود. (1)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مضامین خلاف نداشته باشد اشکالی ندارد. (2)
ج: مقام معظم رهبری: به قصد رجاء انجام شود. (3)
ج: مقام معظم رهبری: زیارت امامزاده ها به قصد رجاء، مطلوب است. (4)
ج: اشکال ندارد. (5)
تبصره: اگر برخی از قسمت های ملحق شده مسجد باشند احکام مسجد را خواهند داشت.
ج: تفاوتی از جهت احکام شرعی (مانند جواز ورود حائض و...) ندارند. (1)
ج: جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: وجهه ی شرعی ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: امر نامطلوب و بی معنایی است. (4)
ج: اگر وقف شده قابل خرید و فروش نیست ولی اگر بخشیده شده ملک امامزاده است و متولی شرعی اگر صلاح مسجد بداند می تواند تبدیل کند. (5)
ج: احکام مسجد ندارد مگر این که به قصد مسجدیت وقف شود. (1)
تبصره: در وقف مسجد، علاوه بر شروط ذکر شده قصد عنوان مسجد نیز نیاز است. بنابراین اگر مکانی صرفاً برای عبادت و نماز مسلمانان وقف شود وقف صحیح است. لکن مسجد محسوب نمی شود. (2)
ج: در فرض سؤال احکام مسجد ندارد مگر این که به قصد مسجدیت وقف شود. (3)
ج: اگر با قصد مسجد وقف شده اند حکم مسجد را دارند و گرنه حکم مسجد ندارند. (4)
1) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م644؛ تحریر الوسیله - ترجمه، ج 3، ص 109، مسأله 2؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص: 447، مسأله 1462
2) رساله آموزشی، ج 2، درس 57، ص231.
3) سایت مقام معظم رهبری احکام وقف م644؛ تحریر الوسیله - ترجمه، ج 3، ص 109، مسأله 2؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج 2، ص: 447، مسأله 1462
4) رساله آموزشی ،ج 2، درس 57، ص231؛ تحریر الوسیله - ترجمه، ج3، ص: 109، مسأله 2؛ منهاج الصالحين (للسيستانی)، ج2، ص: 447، مسأله 1462
ج: حکم مسجد ندارد. (1)
ج: تغییر وقف جایز نیست. (2)
ج: جایی که وقف نیست تغییر دادن آن با صلاحدید مسئولین مربوطه اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: ثواب خاصی وارد نشده است. (1)
ج: اشکال ندارد. (2)
ج: حضرت امام آیت الله نوری همدانی اشکال ندارد ولی نباید سوره های سجده دار (3)را بخوانند. (4)
مقام معظم رهبری آیت الله سیستانی آیت الله مکارم اشکال ندارد ولی نباید آیه های سجده دار را بخوانند. (5)
1) استفتاء از دفتر مقام معظم رهبری.
2) توضیح المسائل مراجع، ج1، با استفاده از مساله 355 و 450
3) سوره های سجده دار، چهار سوره است: 1- سوره «الم تنزیل» 2- سورة «حم سجده» 3- سورۀ «و النجم» 4- سوره «اقرأ».
4) توضیح المسائل مراجع، ج1، با استفاده از مساله 355 و 450
5) أجوبه الاستفتائات، س199؛ رساله جامع (سیستانی) مساله 427 و 492؛ رساله توضیح المسائل (مکارم)، مسأله 371 و 450.
ج: مانند نمازخانه است. (1)
ج: مقام معظم رهبری تطهیر حسینیه یا تکیه عزاداری که نجس شده است واجب نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: تکیه همان حسینیه است و ساختن آن ها بدعت نیست. (3)
ج: حکم مسجد ندارد. (1)
ج: فی نفسه اشکال ندارد. (2)
ج: في نفسه اشکال ندارد. (3)
ج: اگر وقف شده اند تغییر آن جایز نیست چون در صحت وقف لازم نیست که واقف مسلمان باشد. (4)
ج: مقام معظم رهبری در بعضی از احکام مسجد مانند امور مربوط به طهارت و نجاست با مسجد مشترک هستند. (5)
ج: مقام معظم رهبری چون این موارد مالک ندارد قابل خرید و فروش نیست و زمین آن ها نوعی وقف می باشد و تا زمانی که تخریب نشده است تبدیل به مسجد جایز نیست. (1)
ج: مقام معظم رهبری تا زمانی که کاملا تخریب نشده و جزء زمین های موات نشده است جایز نیست. (2)
ج: مقام معظم رهبری: اگر مطابق با قانون تخریب شود و تحت املاک حکومتی قرار بگیرد اشکال ندارد. (3)
ج: مقام معظم رهبری: مسؤلیت این چنین اموری بر عهده ی قوه قضاییه و نیروی انتظامی می باشد. (4)