تأویل آیات امامت و ولایت در قرآن جلد 4

مشخصات کتاب

سرشناسه : شبنم‌زاده، زهرا، 1378-، گردآورنده

عنوان و نام پديدآور : تاویل آیات امامت و ولایت در قرآن/ تهيه و گردآوری زهرا شبنم‌زاده، زهرا عظيمی.

مشخصات نشر : قم: طوبای محبت، 1404 -

مشخصات ظاهری : ج.

شابک : دوره : 978-600-366-387-9 ؛ ج.1 : 978-600-366-383-1 ؛ ج.2 : 978-600-366-384-8 ؛ ج.3 : 978-600-366-385-5 ؛ ج.4 : 978-600-366-386-2

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

يادداشت : زبان: فارسی - عربی.

يادداشت : ج.2 - 4 (چاپ اول: 1404) (فیپا).

یادداشت : کتابنامه.

موضوع : قرآن -- تأویل

Qur'an -- Hermeneutics

موضوع : امامت -- جنبه‌های قرآنی

Imamate -- Qur'anic teaching

ولایت -- جنبه‌های قرآنی

*Sainthood -- Qur'anic teaching

ولایت -- احادیث

*Sainthood -- Hadiths

شناسه افزوده : عظیمی، زهرا، 1361-

شناسه افزوده : Azimi، Zahra، 1982_

رده بندی کنگره : BP91/2

رده بندی دیویی : 297/171

شماره کتابشناسی ملی : 10122392

اطلاعات رکورد کتابشناسی : فیپا

اشاره

تأویل آیات امامت و ولایت

در قرآن

(جلد چهارم)

تهیه و گردآوری:

زهرا شبنم زاده، زهرا عظیمی

شناسنامه کتاب

نام کتاب:

نوبت چاپ:

نویسنده:

صفحه آرا:

ویراستار:

طراح جلد:

چاپ:

قیمت:

تیراژ:

شابک:.................................

فهرست

*سوره الرحمن: 14

سوره

الرحمن، آیات 3 و 4: 14

سوره

الرحمن، آیه 5: 15

سوره

الرحمن، آیه 6: 16

سوره

الرحمن، آیه 7: 16

سوره

الرحمن، آیه 13: 17

سوره

الرحمن، آیه 17: 18

سوره

الرحمن، آیه 19: 19

سوره

الرحمن، آیه 22: 20

سوره

الرحمن، آیه 27: 20

سوره

الرحمن، آیه 31: 21

سوره

الرحمن، آیه 33: 22

سوره

الرحمن، آیه 39: 23

سوره

الرحمن، آیه 41: 24

سوره

الرحمن، آیه 43: 24

سوره

الرحمن، آیه 78: 26

*سوره واقعه: 27

سوره

واقعه، آیات 10 تا 12: 27

سوره

واقعه، آیه 13: 29

سوره

واقعه، آیه 14: 30

سوره

واقعه، آیه 27: 31

سوره

واقعه، آیه 38: 32

سوره

واقعه، آیه 39: 33

سوره

واقعه، آیه 40: 33

سوره

واقعه، آیه 41: 34

سوره

واقعه، آیات 75 و 76: 34

سوره

واقعه، آیه 79: 35

سوره

واقعه، آیات 81 تا 85: 36

سوره

واقعه، آیه 90: 38

سوره

واقعه، آیه 91: 39

سوره

واقعه، آیه 92: 39

*سوره حدید: 41

سوره

حدید، آیه 3: 41

سوره

حدید، آیه 9: 42

سوره

حدید، آیه 10: 43

سوره

حدید، آیه 12: 44

سوره

حدید، آیات 13 و 14: 45

سوره

حدید، آیه 16: 47

سوره

حدید، آیه 17: 48

سوره

حدید، آیه 19: 49

سوره

حدید، آیه 21: 50

سوره

حدید، آیه 22: 51

سوره

حدید، آیه 23: 52

سوره

حدید، آیه 25: 53

سوره

حدید، آیه 26: 54

سوره

حدید، آیه 28: 55

*سوره مجادله: 57

سوره

مجادله، آیه 1: 57

سوره

مجادله، آیه 9: 58

سوره

مجادله، آیه 12: 59

سوره

مجادله، آیه 18: 60

سوره

مجادله، آیه 19: 61

سوره

مجادله، آیه 22: 62

*سوره حشر: 65

سوره

حشر، آیه 7: 65

سوره

حشر، آیه 9: 66

سوره

حشر، آیه 10: 68

*سوره ممتحنه: 70

سوره

ممتحنه، آیه 13: 70

*سوره صف: 73

سوره

صف، آیات 2 و 3: 73

سوره

صف، آیه 4: 74

سوره

صف، آیه 8: 75

سوره

صف، آیه 9: 76

سوره

صف، آیه 10: 78

سوره

صف، آیه 14: 78

*سوره جمعه: 80

سوره

جمعه، آیه 2: 80

سوره

جمعه، آیه 4: 81

سوره

جمعه، آیه 9: 82

سوره

جمعه، آیه 11: 83

*سوره منافقون: 85

سوره

منافقون، آیات 1 تا 6: 85

سوره

منافقون، آیه 8: 87

*سوره تغابن: 89

سوره

تغابن، آیه 2: 89

سوره

تغابن، آیه 6: 90

سوره

تغابن، آیه 8: 91

سوره

تغابن، آیه 12: 92

سوره

تغابن، آیه 15: 93

سوره

تغابن، آیه 16: 94

*سوره طلاق: 96

سوره

طلاق، آیه 11: 96

سوره

طلاق، آیه 12: 97

*سوره تحریم: 99

سوره

تحریم، آیه 4: 99

سوره

تحریم، آیه 8: 101

سوره

تحریم، آیه 12: 101

*سوره ملک: 103

سوره

ملک، آیه 22: 103

سوره

ملک، آیه 27: 104

سوره

ملک، آیه 29: 105

سوره

ملک، ایه 30: 106

*سوره قلم: 108

سوره

قلم، آیات 1 تا 6: 108

سوره

قلم، آیه 7: 111

سوره

قلم، آیه 8: 112

سوره

قلم، آیه 9: 112

سوره

قلم، آیه 12: 113

سوره

قلم، آیه 15: 113

سوره

قلم، آیه 16: 114

سوره

قلم، آیه 42: 115

سوره

قلم، آیه 51: 116

*سوره حاقه: 118

سوره

حاقه، آیه 12: 118

سوره

حاقه، آیه 17: 119

سوره

حاقه، آیات 19 تا 24: 120

سوره

حاقه، آیات 25 تا 29: 122

سوره

حاقه، آیه 34: 124

سوره

حاقه، آیات 40 تا 52: 124

*سوره معارج: 128

سوره

معارج، آیات 1 تا 3: 128

سوره

معارج، آیه 22: 131

سوره

معارج، آیه 23: 132

سوره

معارج، آیات 24 و 25: 132

سوره

معارج، آیه 26: 133

سوره

معارج، آیه 34: 134

سوره

معارج، آیه 40: 135

*سوره نوح: 136

سوره

نوح، آیه 28: 136

*سوره جن: 138

سوره

جن، آیه 1: 138

سوره

جن، آیه 10: 139

سوره

جن، آیه 13: 140

سوره

جن، آیه 14: 141

سوره

جن، آیه 16: 141

سوره

جن، آیه 17: 142

سوره

جن، آیه 18: 143

سوره

جن، آیه 19: 143

سوره

جن، آیات 20 تا 24: 144

سوره

جن، آیات 26 و 27: 146

سوره

جن، آیه 28: 149

*سوره مزمل: 150

سوره

مزمل، آیه 10: 150

سوره

مزمل، آیه 11: 151

سوره

مزمل، آیه 20: 151

*سوره مدثر: 153

سوره

مدثر، آیات 8 تا 10: 153

سوره

مدثر، آیه 16: 154

سوره

مدثر، آیه 18: 155

سوره

مدثر، آیات 19 و 20: 156

سوره

مدثر، آیه 21: 157

سوره

مدثر، آیه 31: 157

سوره

مدثر، آیه 35: 158

سوره

مدثر، آیه 37: 159

سوره

مدثر، آیات 38 و 39: 160

سوره

مدثر، آیات 40 و 41: 161

سوره

مدثر، آیات 42 و 43: 162

سوره

مدثر، آیه 44: 163

سوره

مدثر، آیات 45 تا 47: 164

سوره

مدثر، آیه 48: 165

سوره

مدثر، آیه 49: 165

سوره

مدثر، آیات 50 و 51: 166

سوره

مدثر، آیه 53: 167

سوره

مدثر، آیه 54: 168

سوره

مدثر، آیه 56: 168

*سوره قیامت: 170

سوره

قیامت، آیه 5: 170

سوره

قیامت، آیه 17: 171

سوره

قیامت، آیات 22 و 23: 172

سوره

قیامت، آیات 31 تا 35: 174

*سوره انسان: 176

سوره

انسان، آیه 1: 176

سوره

انسان، آیه 3: 177

سوره

انسان، آیه 5: 177

سوره

انسان، آیات 5 تا 22: 178

سوره

انسان، آیات 7 و 8: 178

سوره

انسان، آیات 9 و 10: 182

سوره

انسان، آیه 11: 183

سوره

انسان، آیه 13: 184

سوره

انسان، آیه 18: 184

سوره

انسان، آیه 22: 185

سوره

انسان، آیه 29: 186

سوره

انسان، آیه 30: 186

سوره

انسان، آیه 31: 187

سوره

مرسلات، آیه 5: 189

سوره

مرسلات، آیات 16 و 17: 190

سوره

مرسلات، آیه 18: 191

سوره

مرسلات، آیه 19: 191

سوره

مرسلات، آیه 29: 192

سوره

مرسلات، آیه 31: 192

سوره

مرسلات، آیه 41: 193

سوره

مرسلات، آیه 44: 194

سوره

مرسلات، آیه 48: 194

*سوره نبأ: 196

سوره

نبأ، آیات 1 تا 5: 196

سوره

نبأ، آیه 18: 198

سوره

نبأ، آیه 28: 199

سوره

نبأ، آیه 31: 199

سوره

نبأ، آیه 38: 200

سوره

نبأ، آیه 40: 201

*سوره نارعات: 203

سوره

نازعات، آیات 6 و 7: 203

سوره

نازعات، آیه 12: 204

سوره

نازعات، آیه 34: 205

سوره

نازعات، آیه 40: 206

سوره

نازعات، آیه 41: 206

*سوره عبس: 208

سوره

عبس، آیه 4: 208

سوره

عبس، آیه 11: 209

سوره

عبس، آیه 12: 209

سوره

عبس، آیه 15: 210

سوره

عبس، آیه 16: 210

سوره

عبس، آیات 38 و 39: 211

سوره

عبس، آیات 40 تا 42: 212

*سوره تکویر: 214

سوره

تکویر، ایه 7: 214

سوره

تکویر، آیه 9: 215

سوره

تکویر، ایه 12: 216

سوره

تکویر، ایه 15: 217

سوره

تکویر، ایه 16: 218

سوره

تکویر، ایه 17: 218

سوره

تکویر، ایه 19: 219

سوره

تکویر، آیات 20 و 21: 220

سوره

تکویر، ایه 22: 220

سوره

تکویر، آیات 26 و 27: 221

سوره

تکویر، ایه 28: 222

سوره

تکویر، ایه 29: 223

*سوره انفطار: 224

سوره

انفطار، آیه 8: 224

سوره

انفطار، آیه 9: 225

سوره

انفطار، آیات 10 و 11: 225

سوره

انفطار، آیات 13و 14: 226

*سوره مطففین: 228

سوره

مطففین، آیه 1: 228

سوره

مطففین، آیه 3: 229

سوره

مطففین، آیات 7 تا 9: 229

سوره

مطففین، آیه 10: 230

سوره

مطففین، آیه 13: 231

سوره

مطففین، آیه 17: 232

سوره

مطففین، آیات 18 تا 28: 232

سوره

مطففین، آیات 29 و 30: 239

سوره

مطففین، آیات 34 تا 36: 240

*سوره انشقاق: 242

سوره

انشقاق، آیه 7: 242

سوره

انشقاق، آیه 8: 243

سوره

انشقاق، آیات 19 و 20: 244

*سوره بروج: 246

سوره

بروج، آیه 1: 246

سوره

بروج، آیه 3: 247

سوره

بروج، آیه 10: 248

سوره

بروج، آیه 11: 249

سوره

بروج، آیه 14: 249

سوره

بروج، آیه 22: 250

*سوره طارق: 251

سوره

طارق، آیات 1 و 2: 251

*سوره اعلی: 253

سوره

اعلی، آیه 15: 253

سوره

اعلی، آیه 17: 254

*سوره غاشیه: 255

سوره

غاشیه، آیه 1: 255

سوره

غاشیه، آیات 3 تا 7: 256

سوره

غاشیه، آیات 8 و 9: 258

سوره

غاشیه، آیات 25 و 26: 259

*سوره فجر: 261

سوره

فجر، آیات 1 تا 3: 261

سوره

فجر، آیه 4: 263

سوره

فجر، آیه 17: 263

سوره

فجر، آیه 18: 264

سوره

فجر، آیات 25 و 26: 265

سوره

فجر، آیه 27: 265

سوره

فجر، آیه 28: 267

سوره

فجر، آیه 29: 268

سوره

فجر، آیه 30: 268

*سوره بلد: 269

سوره

بلد، آیه 3: 269

سوره

بلد، آیه 9: 270

سوره

بلد، آیه 10: 270

سوره

بلد، آیات 11 تا 13: 271

سوره

بلد، آیه 18: 273

سوره

بلد، آیه 19: 274

*سوره شمس: 275

سوره

شمس، آیه 1: 275

سوره

شمس، آیه 2: 276

سوره

شمس، آیه 3: 277

سوره

شمس، آیه 4: 278

سوره

شمس، آیه 6: 279

سوره

شمس، آیات 9 و 10: 279

سوره

شمس، آیه 12: 280

*سوره لیل: 282

سوره

لیل، آیات 1 و 2: 282

سوره

لیل، آیات 5 و 6: 283

سوره

لیل، آیه 7: 284

سوره

لیل، آیه 8: 285

سوره

لیل، آیه 9: 285

سوره

لیل، آیه 12: 286

سوره

لیل، آیه 13: 286

سوره

لیل، آیه 15: 287

سوره

لیل، آیه 16: 287

سوره

لیل، آیه 17: 288

سوره

لیل، آیه 18: 289

سوره

لیل، آیه 21: 289

*سوره ضحی: 291

سوره

ضحی، آیه 4: 291

سوره

ضحی، آیه 5: 292

سوره

ضحی، آیه 11: 292

*سوره شرح: 294

سوره

شرح، آیه 1: 294

سوره

شرح، آیه 2: 295

سوره

شرح، آیه 3: 296

سوره

شرح، آیه 4: 296

سوره

شرح، آیه 8: 297

*سوره علق: 299

سوره

علق، آیات 2 تا 5: 299

*سوره قدر: 301

سوره

قدر، آیه 1: 301

سوره

قدر، آیه 3: 302

سوره

قدر، آیات 4 و 5: 303

*سوره تین: 306

سوره

تین، آیه 1: 306

سوره

تین، آیه 2: 307

سوره

تین، آیه 3: 308

سوره

تین، آیه 4: 308

سوره

تین، آیه 5: 309

سوره

تین، آیه 6: 309

سوره

تین، آیه 7: 310

*سوره بینه: 311

سوره

بینه، آیه 1: 311

سوره

بینه، آیات 2 و 3: 312

سوره

بینه، آیه 4: 313

سوره

بینه، آیه 5: 314

سوره

بینه، آیه 6: 316

سوره

بینه، آیه 7: 318

سوره

بینه، آیه 8: 320

*سوره زلزال: 322

سوره

زلزال، آیات 1 تا 5: 322

*سوره عادیات: 325

سوره

عادیات، آیات 9 تا 11: 325

*سوره قارعه: 327

سوره

قارعه، آیات 6 تا 11: 327

*سوره تکاثر: 330

سوره

تکاثر، آیه 8: 330

*سوره عصر: 332

سوره

عصر، آیه 1: 332

سوره

عصر، آیه 2: 333

سوره

عصر، آیه 3: 333

*سوره همزه: 335

سوره

همزه، آیه 1: 335

*سوره ماعون: 337

سوره

ماعون، آیه 1: 337

*سوره کوثر: 338

سوره

کوثر، آیه 1: 338

*سوره اخلاص: 341

سوره

اخلاص، آیات 1 تا 4: 341

*سوره فلق: 343

سوره

فلق، آیه 1: 343

منابع 345

سوره واقعه، آیات 75 و 76: 34

سوره واقعه، آیه 79: 35

سوره واقعه، آیات 81 تا 85: 36

سوره واقعه، آیه 90: 38

سوره واقعه، آیه 91: 39

سوره واقعه، آیه 92: 39

*سوره حدید: 41

سوره حدید، آیه 3: 41

سوره حدید، آیه 9: 42

سوره حدید، آیه 10: 43

سوره حدید، آیه 12: 44

سوره حدید، آیات 13 و 14: 45

سوره حدید، آیه 16: 47

سوره حدید، آیه 17: 48

سوره حدید، آیه 19: 49

سوره حدید، آیه 21: 50

سوره حدید، آیه 22: 51

سوره حدید، آیه 23: 52

سوره حدید، آیه 25: 53

سوره حدید، آیه 26: 54

سوره حدید، آیه 28: 55

*سوره مجادله: 57

سوره مجادله، آیه 1: 57

سوره مجادله، آیه 9: 58

سوره مجادله، آیه 12: 59

سوره مجادله، آیه 18: 60

سوره مجادله، آیه 19: 61

سوره مجادله، آیه 22: 62

*سوره حشر: 65

سوره حشر، آیه 7: 65

سوره حشر، آیه 9: 66

سوره حشر، آیه 10: 68

*سوره ممتحنه: 70

سوره ممتحنه، آیه 13: 70

*سوره صف: 73

سوره صف، آیات 2 و 3: 73

سوره صف، آیه 4: 74

سوره صف، آیه 8: 75

سوره صف، آیه 9: 76

سوره صف، آیه 10: 78

سوره صف، آیه 14: 78

*سوره جمعه: 80

سوره جمعه، آیه 2: 80

سوره جمعه، آیه 4: 81

سوره جمعه، آیه 9: 82

سوره جمعه، آیه 11: 83

*سوره منافقون: 85

سوره منافقون، آیات 1 تا 6: 85

سوره منافقون، آیه 8: 87

*سوره تغابن: 89

سوره تغابن، آیه 2: 89

سوره تغابن، آیه 6: 90

سوره تغابن، آیه 8: 91

سوره تغابن، آیه 12: 92

سوره تغابن، آیه 15: 93

سوره تغابن، آیه 16: 94

*سوره طلاق: 96

سوره طلاق، آیه 11: 96

سوره طلاق، آیه 12: 97

*سوره تحریم: 99

سوره تحریم، آیه 4: 99

سوره تحریم، آیه 8: 101

سوره تحریم، آیه 12: 101

*سوره ملک: 103

سوره ملک، آیه 22: 103

سوره ملک، آیه 27: 104

سوره ملک، آیه 29: 105

سوره ملک، ایه 30: 106

*سوره قلم: 108

سوره قلم، آیات 1 تا 6: 108

سوره قلم، آیه 7: 111

سوره قلم، آیه 8: 112

سوره قلم، آیه 9: 112

سوره قلم، آیه 12: 113

سوره قلم، آیه 15: 113

سوره قلم، آیه 16: 114

سوره قلم، آیه 42: 115

سوره قلم، آیه 51: 116

*سوره حاقه: 118

سوره حاقه، آیه 12: 118

سوره حاقه، آیه 17: 119

سوره حاقه، آیات 19 تا 24: 120

سوره حاقه، آیات 25 تا 29: 122

سوره حاقه، آیه 34: 124

سوره حاقه، آیات 40 تا 52: 124

*سوره معارج: 128

سوره معارج، آیات 1 تا 3: 128

سوره معارج، آیه 22: 131

سوره معارج، آیه 23: 132

سوره معارج، آیات 24 و 25: 132

سوره معارج، آیه 26: 133

سوره معارج، آیه 34: 134

سوره معارج، آیه 40: 135

*سوره نوح: 136

سوره نوح، آیه 28: 136

*سوره جن: 138

سوره جن، آیه 1: 138

سوره جن، آیه 10: 139

سوره جن، آیه 13: 140

سوره جن، آیه 14: 141

سوره جن، آیه 16: 141

سوره جن، آیه 17: 142

سوره جن، آیه 18: 143

سوره جن، آیه 19: 143

سوره جن، آیات 20 تا 24: 144

سوره جن، آیات 26 و 27: 146

سوره جن، آیه 28: 149

*سوره مزمل: 150

سوره مزمل، آیه 10: 150

سوره مزمل، آیه 11: 151

سوره مزمل، آیه 20: 151

*سوره مدثر: 153

سوره مدثر، آیات 8 تا 10: 153

سوره مدثر، آیه 16: 154

سوره مدثر، آیه 18: 155

سوره مدثر، آیات 19 و 20: 156

سوره مدثر، آیه 21: 157

سوره مدثر، آیه 31: 157

سوره مدثر، آیه 35: 158

سوره مدثر، آیه 37: 159

سوره مدثر، آیات 38 و 39: 160

سوره مدثر، آیات 40 و 41: 161

سوره مدثر، آیات 42 و 43: 162

سوره مدثر، آیه 44: 163

سوره مدثر، آیات 45 تا 47: 164

سوره مدثر، آیه 48: 165

سوره مدثر، آیه 49: 165

سوره مدثر، آیات 50 و 51: 166

سوره مدثر، آیه 53: 167

سوره مدثر، آیه 54: 168

سوره مدثر، آیه 56: 168

*سوره قیامت: 170

سوره قیامت، آیه 5: 170

سوره قیامت، آیه 17: 171

سوره قیامت، آیات 22 و 23: 172

سوره قیامت، آیات 31 تا 35: 174

*سوره انسان: 176

سوره انسان، آیه 1: 176

سوره انسان، آیه 3: 177

سوره انسان، آیه 5: 177

سوره انسان، آیات 5 تا 22: 178

سوره انسان، آیات 7 و 8: 178

سوره انسان، آیات 9 و 10: 182

سوره انسان، آیه 11: 183

سوره انسان، آیه 13: 184

سوره انسان، آیه 18: 184

سوره انسان، آیه 22: 185

سوره انسان، آیه 29: 186

سوره انسان، آیه 30: 186

سوره انسان، آیه 31: 187

سوره مرسلات، آیه 5: 189

سوره مرسلات، آیات 16 و 17: 190

سوره مرسلات، آیه 18: 191

سوره مرسلات، آیه 19: 191

سوره مرسلات، آیه 29: 192

سوره مرسلات، آیه 31: 192

سوره مرسلات، آیه 41: 193

سوره مرسلات، آیه 44: 194

سوره مرسلات، آیه 48: 194

*سوره نبأ: 196

سوره نبأ، آیات 1 تا 5: 196

سوره نبأ، آیه 18: 198

سوره نبأ، آیه 28: 199

سوره نبأ، آیه 31: 199

سوره نبأ، آیه 38: 200

سوره نبأ، آیه 40: 201

*سوره نارعات: 203

سوره نازعات، آیات 6 و 7: 203

سوره نازعات، آیه 12: 204

سوره نازعات، آیه 34: 205

سوره نازعات، آیه 40: 206

سوره نازعات، آیه 41: 206

*سوره عبس: 208

سوره عبس، آیه 4: 208

سوره عبس، آیه 11: 209

سوره عبس، آیه 12: 209

سوره عبس، آیه 15: 210

سوره عبس، آیه 16: 210

سوره عبس، آیات 38 و 39: 211

سوره عبس، آیات 40 تا 42: 212

*سوره تکویر: 214

سوره تکویر، ایه 7: 214

سوره تکویر، آیه 9: 215

سوره تکویر، ایه 12: 216

سوره تکویر، ایه 15: 217

سوره تکویر، ایه 16: 218

سوره تکویر، ایه 17: 218

سوره تکویر، ایه 19: 219

سوره تکویر، آیات 20 و 21: 220

سوره تکویر، ایه 22: 220

سوره تکویر، آیات 26 و 27: 221

سوره تکویر، ایه 28: 222

سوره تکویر، ایه 29: 223

*سوره انفطار: 224

سوره انفطار، آیه 8: 224

سوره انفطار، آیه 9: 225

سوره انفطار، آیات 10 و 11: 225

سوره انفطار، آیات 13و 14: 226

*سوره مطففین: 228

سوره مطففین، آیه 1: 228

سوره مطففین، آیه 3: 229

سوره مطففین، آیات 7 تا 9: 229

سوره مطففین، آیه 10: 230

سوره مطففین، آیه 13: 231

سوره مطففین، آیه 17: 232

سوره مطففین، آیات 18 تا 28: 232

سوره مطففین، آیات 29 و 30: 239

سوره مطففین، آیات 34 تا 36: 240

*سوره انشقاق: 242

سوره انشقاق، آیه 7: 242

سوره انشقاق، آیه 8: 243

سوره انشقاق، آیات 19 و 20: 244

*سوره بروج: 246

سوره بروج، آیه 1: 246

سوره بروج، آیه 3: 247

سوره بروج، آیه 10: 248

سوره بروج، آیه 11: 249

سوره بروج، آیه 14: 249

سوره بروج، آیه 22: 250

*سوره طارق: 251

سوره طارق، آیات 1 و 2: 251

*سوره اعلی: 253

سوره اعلی، آیه 15: 253

سوره اعلی، آیه 17: 254

*سوره غاشیه: 255

سوره غاشیه، آیه 1: 255

سوره غاشیه، آیات 3 تا 7: 256

سوره غاشیه، آیات 8 و 9: 258

سوره غاشیه، آیات 25 و 26: 259

*سوره فجر: 261

سوره فجر، آیات 1 تا 3: 261

سوره فجر، آیه 4: 263

سوره فجر، آیه 17: 263

سوره فجر، آیه 18: 264

سوره فجر، آیات 25 و 26: 265

سوره فجر، آیه 27: 265

سوره فجر، آیه 28: 267

سوره فجر، آیه 29: 268

سوره فجر، آیه 30: 268

*سوره بلد: 269

سوره بلد، آیه 3: 269

سوره بلد، آیه 9: 270

سوره بلد، آیه 10: 270

سوره بلد، آیات 11 تا 13: 271

سوره بلد، آیه 18: 273

سوره بلد، آیه 19: 274

*سوره شمس: 275

سوره شمس، آیه 1: 275

سوره شمس، آیه 2: 276

سوره شمس، آیه 3: 277

سوره شمس، آیه 4: 278

سوره شمس، آیه 6: 279

سوره شمس، آیات 9 و 10: 279

سوره شمس، آیه 12: 280

*سوره لیل: 282

سوره لیل، آیات 1 و 2: 282

سوره لیل، آیات 5 و 6: 283

سوره لیل، آیه 7: 284

سوره لیل، آیه 8: 285

سوره لیل، آیه 9: 285

سوره لیل، آیه 12: 286

سوره لیل، آیه 13: 286

سوره لیل، آیه 15: 287

سوره لیل، آیه 16: 287

سوره لیل، آیه 17: 288

سوره لیل، آیه 18: 289

سوره لیل، آیه 21: 289

*سوره ضحی: 291

سوره ضحی، آیه 4: 291

سوره ضحی، آیه 5: 292

سوره ضحی، آیه 11: 292

*سوره شرح: 294

سوره شرح، آیه 1: 294

سوره شرح، آیه 2: 295

سوره شرح، آیه 3: 296

سوره شرح، آیه 4: 296

سوره شرح، آیه 8: 297

*سوره علق: 299

سوره علق، آیات 2 تا 5: 299

*سوره قدر: 301

سوره قدر، آیه 1: 301

سوره قدر، آیه 3: 302

سوره قدر، آیات 4 و 5: 303

*سوره تین: 306

سوره تین، آیه 1: 306

سوره تین، آیه 2: 307

سوره تین، آیه 3: 308

سوره تین، آیه 4: 308

سوره تین، آیه 5: 309

سوره تین، آیه 6: 309

سوره تین، آیه 7: 310

*سوره بینه: 311

سوره بینه، آیه 1: 311

سوره بینه، آیات 2 و 3: 312

سوره بینه، آیه 4: 313

سوره بینه، آیه 5: 314

سوره بینه، آیه 6: 316

سوره بینه، آیه 7: 318

سوره بینه، آیه 8: 320

*سوره زلزال: 322

سوره زلزال، آیات 1 تا 5: 322

*سوره عادیات: 325

سوره عادیات، آیات 9 تا 11: 325

*سوره قارعه: 327

سوره قارعه، آیات 6 تا 11: 327

*سوره تکاثر: 330

سوره تکاثر، آیه 8: 330

*سوره الرحمن: 14

سوره

الرحمن، آیات 3 و 4: 14

سوره

الرحمن، آیه 5: 15

سوره

الرحمن، آیه 6: 16

سوره

الرحمن، آیه 7: 16

سوره

الرحمن، آیه 13: 17

سوره

الرحمن، آیه 17: 18

سوره

الرحمن، آیه 19: 19

سوره

الرحمن، آیه 22: 20

سوره

الرحمن، آیه 27: 20

سوره

الرحمن، آیه 31: 21

سوره

الرحمن، آیه 33: 22

سوره

الرحمن، آیه 39: 23

سوره

الرحمن، آیه 41: 24

سوره

الرحمن، آیه 43: 24

سوره

الرحمن، آیه 78: 26

*سوره واقعه: 27

سوره

واقعه، آیات 10 تا 12: 27

سوره

واقعه، آیه 13: 29

سوره

واقعه، آیه 14: 30

سوره

واقعه، آیه 27: 31

سوره

واقعه، آیه 38: 32

سوره

واقعه، آیه 39: 33

سوره

واقعه، آیه 40: 33

سوره

واقعه، آیه 41: 34

سوره

واقعه، آیات 75 و 76: 34

سوره

واقعه، آیه 79: 35

سوره

واقعه، آیات 81 تا 85: 36

سوره

واقعه، آیه 90: 38

سوره

واقعه، آیه 91: 39

سوره

واقعه، آیه 92: 39

*سوره حدید: 41

سوره

حدید، آیه 3: 41

سوره

حدید، آیه 9: 42

سوره

حدید، آیه 10: 43

سوره

حدید، آیه 12: 44

سوره

حدید، آیات 13 و 14: 45

سوره

حدید، آیه 16: 47

سوره

حدید، آیه 17: 48

سوره

حدید، آیه 19: 49

سوره

حدید، آیه 21: 50

سوره

حدید، آیه 22: 51

سوره

حدید، آیه 23: 52

سوره

حدید، آیه 25: 53

سوره

حدید، آیه 26: 54

سوره

حدید، آیه 28: 55

*سوره مجادله: 57

سوره

مجادله، آیه 1: 57

سوره

مجادله، آیه 9: 58

سوره

مجادله، آیه 12: 59

سوره

مجادله، آیه 18: 60

سوره

مجادله، آیه 19: 61

سوره

مجادله، آیه 22: 62

*سوره حشر: 65

سوره

حشر، آیه 7: 65

سوره

حشر، آیه 9: 66

سوره

حشر، آیه 10: 68

*سوره ممتحنه: 70

سوره

ممتحنه، آیه 13: 70

*سوره صف: 73

سوره

صف، آیات 2 و 3: 73

سوره

صف، آیه 4: 74

سوره

صف، آیه 8: 75

سوره

صف، آیه 9: 76

سوره

صف، آیه 10: 78

سوره

صف، آیه 14: 78

*سوره جمعه: 80

سوره

جمعه، آیه 2: 80

سوره

جمعه، آیه 4: 81

سوره

جمعه، آیه 9: 82

سوره

جمعه، آیه 11: 83

*سوره منافقون: 85

سوره

منافقون، آیات 1 تا 6: 85

سوره

منافقون، آیه 8: 87

*سوره تغابن: 89

سوره

تغابن، آیه 2: 89

سوره

تغابن، آیه 6: 90

سوره

تغابن، آیه 8: 91

سوره

تغابن، آیه 12: 92

سوره

تغابن، آیه 15: 93

سوره

تغابن، آیه 16: 94

*سوره طلاق: 96

سوره

طلاق، آیه 11: 96

سوره

طلاق، آیه 12: 97

*سوره تحریم: 99

سوره

تحریم، آیه 4: 99

سوره

تحریم، آیه 8: 101

سوره

تحریم، آیه 12: 101

*سوره ملک: 103

سوره

ملک، آیه 22: 103

سوره

ملک، آیه 27: 104

سوره

ملک، آیه 29: 105

سوره

ملک، ایه 30: 106

*سوره قلم: 108

سوره

قلم، آیات 1 تا 6: 108

سوره

قلم، آیه 7: 111

سوره

قلم، آیه 8: 112

سوره

قلم، آیه 9: 112

سوره

قلم، آیه 12: 113

سوره

قلم، آیه 15: 113

سوره

قلم، آیه 16: 114

سوره

قلم، آیه 42: 115

سوره

قلم، آیه 51: 116

*سوره حاقه: 118

سوره

حاقه، آیه 12: 118

سوره

حاقه، آیه 17: 119

سوره

حاقه، آیات 19 تا 24: 120

سوره

حاقه، آیات 25 تا 29: 122

سوره

حاقه، آیه 34: 124

سوره

حاقه، آیات 40 تا 52: 124

*سوره معارج: 128

سوره

معارج، آیات 1 تا 3: 128

سوره

معارج، آیه 22: 131

سوره

معارج، آیه 23: 132

سوره

معارج، آیات 24 و 25: 132

سوره

معارج، آیه 26: 133

سوره

معارج، آیه 34: 134

سوره

معارج، آیه 40: 135

*سوره نوح: 136

سوره

نوح، آیه 28: 136

*سوره جن: 138

سوره

جن، آیه 1: 138

سوره

جن، آیه 10: 139

سوره

جن، آیه 13: 140

سوره

جن، آیه 14: 141

سوره

جن، آیه 16: 141

سوره

جن، آیه 17: 142

سوره

جن، آیه 18: 143

سوره

جن، آیه 19: 143

سوره

جن، آیات 20 تا 24: 144

سوره

جن، آیات 26 و 27: 146

سوره

جن، آیه 28: 149

*سوره مزمل: 150

سوره

مزمل، آیه 10: 150

سوره

مزمل، آیه 11: 151

سوره

مزمل، آیه 20: 151

*سوره مدثر: 153

سوره

مدثر، آیات 8 تا 10: 153

سوره

مدثر، آیه 16: 154

سوره

مدثر، آیه 18: 155

سوره

مدثر، آیات 19 و 20: 156

سوره

مدثر، آیه 21: 157

سوره

مدثر، آیه 31: 157

سوره

مدثر، آیه 35: 158

سوره

مدثر، آیه 37: 159

سوره

مدثر، آیات 38 و 39: 160

سوره

مدثر، آیات 40 و 41: 161

سوره

مدثر، آیات 42 و 43: 162

سوره

مدثر، آیه 44: 163

سوره

مدثر، آیات 45 تا 47: 164

سوره

مدثر، آیه 48: 165

سوره

مدثر، آیه 49: 165

سوره

مدثر، آیات 50 و 51: 166

سوره

مدثر، آیه 53: 167

سوره

مدثر، آیه 54: 168

سوره

مدثر، آیه 56: 168

*سوره قیامت: 170

سوره

قیامت، آیه 5: 170

سوره

قیامت، آیه 17: 171

سوره

قیامت، آیات 22 و 23: 172

سوره

قیامت، آیات 31 تا 35: 174

*سوره انسان: 176

سوره

انسان، آیه 1: 176

سوره

انسان، آیه 3: 177

سوره

انسان، آیه 5: 177

سوره

انسان، آیات 5 تا 22: 178

سوره

انسان، آیات 7 و 8: 178

سوره

انسان، آیات 9 و 10: 182

سوره

انسان، آیه 11: 183

سوره

انسان، آیه 13: 184

سوره

انسان، آیه 18: 184

سوره

انسان، آیه 22: 185

سوره

انسان، آیه 29: 186

سوره

انسان، آیه 30: 186

سوره

انسان، آیه 31: 187

سوره

مرسلات، آیه 5: 189

سوره

مرسلات، آیات 16 و 17: 190

سوره

مرسلات، آیه 18: 191

سوره

مرسلات، آیه 19: 191

سوره

مرسلات، آیه 29: 192

سوره

مرسلات، آیه 31: 192

سوره

مرسلات، آیه 41: 193

سوره

مرسلات، آیه 44: 194

سوره

مرسلات، آیه 48: 194

*سوره نبأ: 196

سوره

نبأ، آیات 1 تا 5: 196

سوره

نبأ، آیه 18: 198

سوره

نبأ، آیه 28: 199

سوره

نبأ، آیه 31: 199

سوره

نبأ، آیه 38: 200

سوره

نبأ، آیه 40: 201

*سوره نارعات: 203

سوره

نازعات، آیات 6 و 7: 203

سوره

نازعات، آیه 12: 204

سوره

نازعات، آیه 34: 205

سوره

نازعات، آیه 40: 206

سوره

نازعات، آیه 41: 206

*سوره عبس: 208

سوره

عبس، آیه 4: 208

سوره

عبس، آیه 11: 209

سوره

عبس، آیه 12: 209

سوره

عبس، آیه 15: 210

سوره

عبس، آیه 16: 210

سوره

عبس، آیات 38 و 39: 211

سوره

عبس، آیات 40 تا 42: 212

*سوره تکویر: 214

سوره

تکویر، ایه 7: 214

سوره

تکویر، آیه 9: 215

سوره

تکویر، ایه 12: 216

سوره

تکویر، ایه 15: 217

سوره

تکویر، ایه 16: 218

سوره

تکویر، ایه 17: 218

سوره

تکویر، ایه 19: 219

سوره

تکویر، آیات 20 و 21: 220

سوره

تکویر، ایه 22: 220

سوره

تکویر، آیات 26 و 27: 221

سوره

تکویر، ایه 28: 222

سوره

تکویر، ایه 29: 223

*سوره انفطار: 224

سوره

انفطار، آیه 8: 224

سوره

انفطار، آیه 9: 225

سوره

انفطار، آیات 10 و 11: 225

سوره

انفطار، آیات 13و 14: 226

*سوره مطففین: 228

سوره

مطففین، آیه 1: 228

سوره

مطففین، آیه 3: 229

سوره

مطففین، آیات 7 تا 9: 229

سوره

مطففین، آیه 10: 230

سوره

مطففین، آیه 13: 231

سوره

مطففین، آیه 17: 232

سوره

مطففین، آیات 18 تا 28: 232

سوره

مطففین، آیات 29 و 30: 239

سوره

مطففین، آیات 34 تا 36: 240

*سوره انشقاق: 242

سوره

انشقاق، آیه 7: 242

سوره

انشقاق، آیه 8: 243

سوره

انشقاق، آیات 19 و 20: 244

*سوره بروج: 246

سوره

بروج، آیه 1: 246

سوره

بروج، آیه 3: 247

سوره

بروج، آیه 10: 248

سوره

بروج، آیه 11: 249

سوره

بروج، آیه 14: 249

سوره

بروج، آیه 22: 250

*سوره طارق: 251

سوره

طارق، آیات 1 و 2: 251

*سوره اعلی: 253

سوره

اعلی، آیه 15: 253

سوره

اعلی، آیه 17: 254

*سوره غاشیه: 255

سوره

غاشیه، آیه 1: 255

سوره

غاشیه، آیات 3 تا 7: 256

سوره

غاشیه، آیات 8 و 9: 258

سوره

غاشیه، آیات 25 و 26: 259

*سوره فجر: 261

سوره

فجر، آیات 1 تا 3: 261

سوره

فجر، آیه 4: 263

سوره

فجر، آیه 17: 263

سوره

فجر، آیه 18: 264

سوره

فجر، آیات 25 و 26: 265

سوره

فجر، آیه 27: 265

سوره

فجر، آیه 28: 267

سوره

فجر، آیه 29: 268

سوره

فجر، آیه 30: 268

*سوره بلد: 269

سوره

بلد، آیه 3: 269

سوره

بلد، آیه 9: 270

سوره

بلد، آیه 10: 270

سوره

بلد، آیات 11 تا 13: 271

سوره

بلد، آیه 18: 273

سوره

بلد، آیه 19: 274

*سوره شمس: 275

سوره

شمس، آیه 1: 275

سوره

شمس، آیه 2: 276

سوره

شمس، آیه 3: 277

سوره

شمس، آیه 4: 278

سوره

شمس، آیه 6: 279

سوره

شمس، آیات 9 و 10: 279

سوره

شمس، آیه 12: 280

*سوره لیل: 282

سوره

لیل، آیات 1 و 2: 282

سوره

لیل، آیات 5 و 6: 283

سوره

لیل، آیه 7: 284

سوره

لیل، آیه 8: 285

سوره

لیل، آیه 9: 285

سوره

لیل، آیه 12: 286

سوره

لیل، آیه 13: 286

سوره

لیل، آیه 15: 287

سوره

لیل، آیه 16: 287

سوره

لیل، آیه 17: 288

سوره

لیل، آیه 18: 289

سوره

لیل، آیه 21: 289

*سوره ضحی: 291

سوره

ضحی، آیه 4: 291

سوره

ضحی، آیه 5: 292

سوره

ضحی، آیه 11: 292

*سوره شرح: 294

سوره

شرح، آیه 1: 294

سوره

شرح، آیه 2: 295

سوره

شرح، آیه 3: 296

سوره

شرح، آیه 4: 296

سوره

شرح، آیه 8: 297

*سوره علق: 299

سوره

علق، آیات 2 تا 5: 299

*سوره قدر: 301

سوره

قدر، آیه 1: 301

سوره

قدر، آیه 3: 302

سوره

قدر، آیات 4 و 5: 303

*سوره تین: 306

سوره

تین، آیه 1: 306

سوره

تین، آیه 2: 307

سوره

تین، آیه 3: 308

سوره

تین، آیه 4: 308

سوره

تین، آیه 5: 309

سوره

تین، آیه 6: 309

سوره

تین، آیه 7: 310

*سوره بینه: 311

سوره

بینه، آیه 1: 311

سوره

بینه، آیات 2 و 3: 312

سوره

بینه، آیه 4: 313

سوره

بینه، آیه 5: 314

سوره

بینه، آیه 6: 316

سوره

بینه، آیه 7: 318

سوره

بینه، آیه 8: 320

*سوره زلزال: 322

سوره

زلزال، آیات 1 تا 5: 322

*سوره عادیات: 325

سوره

عادیات، آیات 9 تا 11: 325

*سوره قارعه: 327

سوره

قارعه، آیات 6 تا 11: 327

*سوره تکاثر: 330

سوره

تکاثر، آیه 8: 330

*سوره عصر: 332

سوره

عصر، آیه 1: 332

سوره

عصر، آیه 2: 333

سوره

عصر، آیه 3: 333

*سوره همزه: 335

سوره

همزه، آیه 1: 335

*سوره ماعون: 337

سوره

ماعون، آیه 1: 337

*سوره کوثر: 338

سوره

کوثر، آیه 1: 338

*سوره اخلاص: 341

سوره

اخلاص، آیات 1 تا 4: 341

*سوره فلق: 343

سوره

فلق، آیه 1: 343

منابع 345

*سوره الرحمن:

سوره الرحمن، آیات 3 و 4:

"خَلَقَ الْإِنْسانَ " (3)

"انسان را آفريد" (3)

"عَلَّمَهُ الْبَيانَ " (4)

"و به او سخن گفتن آموخت." (4)

احادیث:

فرمود: «او علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است. خداوند بیان هرچیزی را که مردم به آن نیاز دارند به او آموخته است».⁽¹⁾

سوره الرحمن، آیه 5:

"الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ "

"خورشيد و ماه با حساب دقيقى در گردشند."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): انس‌بن‌مالک گوید: هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نماز صبح و تعقیباتش را انجام داد، چهره‌ی آبرومندش به درگاه خدا را به‌جانب ما نموده، فرمود: «مردم [جهت حرکت و راه‌یابی] از خورشید استفاده می‌نمایند و هرکس که خورشید را از دست داد باید فوراً به نور ماه بپیوندد و هرکس که از ماه نیز محروم شد فوراً به ستاره‌ی ناهید تمسّک جوید و اگر ستاره‌ی زهره نیز از دیدش نهان گردید باید به فرقدین چشم بدوزد». آنگاه پیغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «من خورشیدم و علی (علیه السلام) ماه و فاطمه (سلام الله علیها)

زهره و حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) فرقدان (دو برادران)، که با کتاب خدا از هم جدا نگردند تا اینکه بر لب حوض [کوثر] بر من وارد گردند».⁽¹⁾

سوره الرحمن، آیه 6:

"وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ "

"و گياهان و درختان براى خدا سجده مى‌كنند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "النَّجْمُ"؛ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌باشد و" الشَّجَرُ"؛ امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) و دیگر ائمّه (علیهم السلام) که حتّی یک لحظه از فرمان خدا سرپیچی نکرده‌اند.⁽²⁾

سوره الرحمن، آیه 7:

"وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْميزانَ "

"و آسمان را برافراشت و ميزان و قانون نهاد."

احادیث:

سوره الرحمن، آیه 13:

"فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ "

"پس [اى گروه جنّ و انس] كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟"

احادیث:

سوره الرحمن، آیه 17:

"رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْن "

"او پروردگارِ دو مشرق و دو مغرب است."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام):

ابوبصیر گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه:" رَبُّ المَشْرِقَیْنِ و رَبُّ المَغْرِبَیْنِ" پرسیدم. فرمود: «منظور از "المَشْرِقَیْنِ"؛ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) می‌باشد و منظور از " الْمَغْرِبَیْنِ"؛ حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) است و به این دو نفر صدق می‌کند».⁽³⁾

سوره الرحمن، آیه 19:

"مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ "

"دو درياى مختلف [شور و شيرين، گرم و سرد] را در كنار هم قرار داد، درحالى‌كه با هم تماس دارند."

احادیث:

سوره الرحمن، آیه 22:

"يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ "

"از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى‌شود."

احادیث:

سوره الرحمن، آیه 27:

"وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ "

"و تنها ذات صاحب جلال و گرامى پروردگارت باقى مى‌ماند."

احادیث:

سوره الرحمن، آیه 31:

"سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ "

"اى دو گروه انس و جن! به‌زودى به [حساب] شما مى‌پردازيم!"

احادیث:

کشیده شده است و [دیگری]، اهل بیت (علیهم السلام) من است. هرگز از هم جدا نمی‌شوند تا کنار حوض [کوثر] نزد من وارد شوند».⁽¹⁾

سوره الرحمن، آیه 33:

" يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلاَّ بِسُلْطانٍ "

"اى گروه جنّ و انس! اگر مى‌توانيد از مرزهاى آسمان‌ها و زمين بگذريد، پس بگذريد، ولى هرگز نمى توانيد، مگر با نيرويى [فوق العاده]."

احادیث:

حض-رت باقر علیه الس-لام: علی بن ابراهیم ذیل آیه فوق از حض-رت باقر علیه الس-لام روایت کرده فرمود: روز قیامت آسمان دنیا، زمین را احاطه می نماید و آس-مان دوم به آس-مان دنیا و همچنین تا آسمان هفتم به آسمان ششم. پس از آن منادي از طرف پروردگار ندا می کند: اي

جن و انس! اگر می توانید بگریزید و از اطراف آسمانها بیرون روید ولی هرگز نمی توانید بیرون بروید مگر با حجت. راوي می گوید: پس از این فرمایشات حضرت باقر علیه السلام گریه کرد. عرض کردم: فدایت گردم اي فرزند رسول خدا! در آن وقت پیغمبر ص-لی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه الس-لام کجا هستند؟ فرمود: آن بزرگواران بر منبري از نور نشس-ته اند تمام مردم نگران و ترس-ناك و محزون هس-تند جز پیغمبر و عترت او. آنگاه آیه "من جاء بالحسنه فله خیر منها و هم من فزع یومئذ آمنون" را تلاوت نمود و فرمود: ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام حسنه است.⁽¹⁾

سوره الرحمن، آیه 39:

"فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانّ "

"در آن روز هيچ‌كس از انس و جن از گناهش سؤال نمى‌شود [و همه‌چيز روشن است]."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه):"فَیَومَئِذٍ لا یُسْأَل عَن ذَنبِهِ، از شما یعنی از شیعه پرسیده نمی‌شود. "إِنسٌ ولا جَانٌّ"؛ معنایش این است که هرکس ولایت علی (علیه السلام) را بپذیرد و از دشمنانش برائت بجوید و حلالش را حلال و حرامش را حرام بشمارد، سپس مرتکب گناه شود

و در دنیا توبه نکند، در برزخ مورد عذاب قرار می‌گیرد و در روز قیامت که مبعوث می‌شود، دیگر در آن روز از گناهش بازخواست نمی‌شود.⁽¹⁾

سوره الرحمن، آیه 41:

"يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصي وَ الْأَقْدامِ "

"مجرمان از چهره‌هايشان شناخته مى‌شوند و موهاى پيش‌سر و پاهايشان را مى‌گيرند [و به دوزخ مى‌افكنند]."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام):

خداوند آن‌ها را می‌شناسد، ولی این آیه درباره‌ی امام زمان (عج) نازل شده است که آن حضرت (ع) آن‌ها را از چهره‌هایشان می‌شناسد، آنگاه خودش و یارانش با شمشیر به‌شدّت آن‌ها را می‌زنند.⁽²⁾

سوره الرحمن، آیه 43:

"هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ "

"اين همان دوزخى است كه مجرمان آن را انكار مى‌كردند."

احادیث:

امام رضا (علیه السلام):

عبدالسّلام‌بن‌صالح هروی گوید به امام رضا (علیه السلام) گفتم: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! مرا از بهشت و دوزخ خبر ده که امروزه خلق شده‌اند»؟ فرمود: «آری! رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در بهشت وارد شد و دوزخ را هم هنگام معراج خود دید». به او عرض کردم: «جمعی معتقدند که امروز مقدّرند و مخلوق نیستند»!؟ فرمود: «آن‌ها از ما نیستند و ما هم از آن‌ها نیستیم هرکه منکر وجود فعلی بهشت و دوزخ است پیغمبر (صلی الله علیه و آله) و ما را تکذیب کرده و از اهل ولایت ما نیست و در آتش دوزخ مخلّد است، خداوند متعال فرموده است:" هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِی یُکَذِّبُ بِهَا الْمجْرِمُونَ یَطُوفُونَ بَیْنَها وَ بَیْنَ حَمِیمٍ آنٍ". پیغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «چون مرا به آسمان بردند، جبرئیل دست مرا گرفت و به بهشت برد و از خرمایش به من داد و خوردم و در صلب من نطفه شد و چون به زمین آمدم با خدیجه (سلام الله علیها) همبستر شدم و به فاطمه (سلام الله علیها) آبستن شد و فاطمه (سلام الله علیها) حوراء انسیّه است و هرگاه مشتاق بوی بهشت شوم، فاطمه دخترم را می‌بویم».⁽¹⁾

سوره الرحمن، آیه 78:

"تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرام "

"پربركت و زوال ناپذير است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام):

"تَبارَکَ اسْمُ رَبِّکَ ذِی الجَلالِ وَ الْإِکْرامِ"، ما جلال خداوند و کرامت او هستیم که مردم را به‌واسطه‌ی اطاعت از ما گرامی داشته است.⁽¹⁾

*سوره واقعه:

سوره واقعه، آیات 10 تا 12:

" وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ "(10)

"و [سوّمين گروه] پيشگامان پيشگامند."

"أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ "(11)

"آن‌ها مقرّبانند!"

" في جَنَّاتِ النَّعيمِ "(12)

"در باغ‌هاى پرنعمت بهشت [جاى دارند]."

احادیث:

افضل انبیاء (علیهم السلام) و رسولان خدایم. و علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) جانشین من افضل اولیاء است»؟ گفتند: «آری، به خدا قسم! »⁽¹⁾

سوره واقعه، آیه 13:

"ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلينَ "

"گروه زيادى [از آن‌ها] از امّت‌هاى نخستين‌اند."

احادیث:

سوره واقعه، آیه 14:

"وَ قَليلٌ مِنَ الْآخِرينَ "

"و اندكى از امّت‌هاى آخرين."

احادیث:

محمّد (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) سپس بساطی پهن کنند.⁽¹⁾

سوره واقعه، آیه 27:

"وَ أَصْحابُ الْيَمينِ ما أَصْحابُ الْيَمينِ "

"و اصحاب يمين و خجستگان، چه اصحاب يمين و خجستگانى!"

احادیث:

سوره واقعه، آیه 38:

"لِأَصْحابِ الْيَمينِ "

"اين‌ها همه براى اصحاب يمين است."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "لأَصْحَابِ الیَمِینِ"، یاران امام علی (علیه السلام) می‌باشد.⁽²⁾

سوره واقعه، آیه 39:

"ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلينَ "

"كه گروهى از امّت‌هاى نخستين هستند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام):

ابوسعید مدائنی گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه:" ثُلةٌ مِّنَ الاوّلین و ثُلةٌ مِّنَ الآخِرِینَ" پرسیدم. حضرت (علیه السلام) فرمود:" ثُلةٌ مِّنَ الاوّلین"، حزقیل مؤمن آل فرعون است. و "و ثُلةٌ مِّنَ الآخِرِینَ" علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است.⁽¹⁾

سوره واقعه، آیه 40:

"وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرينَ "

"و گروهى از امّت‌هاى آخرين."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "و ثُلةٌ مِّنَ الآخِرِینَ"؛ علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است که از این امّت می‌باشد.⁽¹⁾

سوره واقعه، آیه 41:

"وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ "

"و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالى [كه نامه‌ی اعمالشان به نشانه‌ی جرمشان به دست چپ آن‌ها داده شده]!؟"

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "و أَصْحَابُ الشِّمَال مَا أَصْحَابُ الشِّمَال"؛ اصحاب شمال دشمنان آل محمّد (صلی الله علیه و آله) و یاران آن‌ها می‌باشند که ولایت آن‌ها را پذیرفته‌اند.⁽²⁾

سوره واقعه، آیات 75 و 76:

"فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ "(75)

"سوگند به جايگاه ستارگان [و محلّ طلوع و غروب آن‌ها]!"

"وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ "(76)

"و اين سوگندى است بسيار بزرگ، اگر بدانيد!"

احادیث:

سوره واقعه، آیه 79:

"لا يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ "

"و جز پاكان نمى‌توانند به آن دست زنند [و دست يابند]."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): صائغ گوید: شنیدم مفضّل‌بن‌عمر، از حضرت صادق (علیه السلام) می‌پرسید: «ممکن است خدا اطاعت شخصی را بر مردم واجب نماید ولی آن شخص را از اخبار آسمان محروم کند»؟ حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: «خداوند بزرگ‌تر و کریم‌تر و رئوف‌تر و مهربان‌تر است به بندگان خود از اینکه پیروی از شخصی را واجب نماید ولی او را صبح و شام از اخبار آسمان محروم کند». دراین‌موقع حضرت ابوالحسن موسی‌بن‌جعفر (علیه السلام) وارد شد امام صادق (علیه السلام) فرمود: «خوشحالی از دیدار کسی که صاحب کتاب علی (علیه السلام) است، آن کتابی که خداوند می‌فرماید: لا یَمَسُّهُ إِلَّا المُطَهَّرُون.»⁽¹⁾

سوره واقعه، آیات 81 تا 85:

" أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ "(81)

"آيا اين سخن را (اين قرآن را با اوصافى كه گفته شد) سست و كوچك مى‌شمريد؟"

" وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ "(82)

"و به جاى شكر روزي‌هايى كه به شما داده شده [آن را] تكذيب مى‌كنيد؟!"

"فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ "(83)

"پس چرا هنگامى‌كه جان به گلوگاه مى‌رسد [توانايى بازگرداندن آن را نداريد]؟!"

" وَ أَنْتُمْ حينَئِذٍ تَنْظُرُونَ "(84)

"و شما در اين حال نظاره مى‌كنيد [و كارى از دستتان ساخته نيست]."

" وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ "(85)

"و ما از شما به او نزديك‌تريم ولى نمى‌بينيد."

احادیث:

ترس-ان بودي ایمن شده و او را به رحمت پروردگار بشارت می دهد و حض-رت امیرالمؤمنین علیه الس-لام نیز مانند آن س-خن می فرماید: آیا تو را خبر ندهم از آنچه که گفتم از کتاب خدا «الذین امنوا و کانوا یتقون لهم البشري فی الحیوه الدنیا و فی الاخره« ⁽¹⁾

سوره واقعه، آیه 90:

"وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنْ أَصْحابِ الْيَمينِ "

"امّا اگر از اصحاب يمين باشد."

احادیث:

سوره واقعه، آیه 91:

"فَسَلامٌ لَكَ مِنْ أَصْحابِ الْيَمينِ "

"[به او گفته مى‌شود]: سلام بر تو از سوى اصحاب يمين [كه از ياران تواند]."

احادیث:

سوره واقعه، آیه 92:

"وَ أَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُكَذِّبينَ الضَّالِّينَ "

"امّا اگر او از تكذيب‌كنندگان گمراه باشد."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): محمّدبن‌حمران گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه‌ی: "و أَمَّا إِن کَانَ مِنَ المُکَذِّبِینَ الضَّالینَ" پرسیدم. حضرت (علیه السلام) فرمود: «آن‌ها کسانی هستند که امام را انکار می‌کنند».⁽¹⁾

*سوره حدید:

سوره حدید، آیه 3:

"هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليمٌ "

"اوست اوّل و آخر و پيدا و پنهان؛ و او به هر چيز داناست."

احادیث:

امام علی (علیه السلام): روزی امیرمؤمنان (علیه السلام) در مسجد نشسته بود و گروهی از یاران ایشان، نزد حضرت بودند. به حضرت عرض کردند: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام) سخنی برایمان بگو»! حضرت فرمود: «وای بر شما! سخنِ من سخت و [تحمّل آن] دشوار است و جز دانایان، آن را درک نمی‌کنند». عرض کردند: «حتماً باید برایمان سخن بگویی». امام (علیه السلام) فرمود: «همراه من بیایید» و خود، داخل خانه شد و سپس فرمود: ... منم اوّل و آخر و ظاهر و باطن. (با شنیدن این سخنان) یارانِ حضرت خشمگین شده و گفتند: «علی (علیه السلام) کافر گشته است و برخاستند [که بروند]؛ علی (علیه السلام) خطاب به درب خانه فرمود:

«از رفتن ایشان جلوگیری کن». درب خانه نیز مانع رفتن آن‌ها شد. حضرت فرمود: «مگر به شما نگفتم سخنِ من سخت و [تحمّل آن] دشوار است و جز دانایان، آن را درک نمی‌کنند؟ بیایید تا [آنچه گفتم] برایتان توضیح دهم؛ امّا اینکه گفتم منم آن که برتری و تسلّط یافتم [منظورم این است که] من آن کسی هستم که با این شمشیر بر شما برتری یافته و مسلّط شدم تا اینکه به خدا و رسولش ایمان آوردید ... امّا اینکه گفتم منم اوّل [منظورم این است که] من اوّلین کسی هستم که به خداوند ایمان آورده و مسلمان شدم؛ امّا اینکه گفتم منم آخر [منظورم این است که] من آخرین کسی هستم که [جنازه مطهّرِ] پیامبر (صلی الله علیه و آله) را با پیراهنش پوشانده و به خاک سپردم؛ امّا اینکه گفتم منم ظاهر و باطن (منظورم این است که) دانشِ ظاهر و باطن در اختیار من است». آن افراد گفتند: «اندوه ما را برطرف نمودی، خداوند نیز اندوه تو را برطرف کند.»⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 9:

" هُوَ الَّذي يُنَزِّلُ عَلى عَبْدِهِ آياتٍ بَيِّناتٍ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ إِنَّ اللهَ بِكُمْ لَرَؤُفٌ رَحيمٌ "

"او كسى است كه آيات روشنى بر بنده‌اش نازل مى‌كند تا شما را از تاريكي‌ها به سوى نور خارج كند؛ و خداوند نسبت به شما رئوف و مهربان است."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام): " لیُخْرِجَکُم مِّنَ الظُّلمَاتِ إِلی النُّورِ" ؛ از [ظلمات] کفر خارج شدن به معنای ولایت علی (علیه السلام) را پذیرفتن است⁽¹⁾.⁽²⁾

سوره حدید، آیه 10:

"وَ ما لَكُمْ أَلاَّ تُنْفِقُوا في سَبيلِ اللهِ وَ لِلهِ ميراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا يَسْتَوي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ أُولئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا وَ كُلاًّ وَعَدَ اللهُ الْحُسْنى وَ اللهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ "

"چرا در راه خدا انفاق نمى كنيد در حالى كه ميراث آسمانها و زمين همه از آنِ خداست [و كسى چيزى را با خود نمى برد]؟! كسانى كه قبل از پيروزى انفاق كردند و جنگيدند [با كسانى كه پس از پيروزى انفاق كردند] يكسان نيستند؛ آنها والا مقام تر از كسانى هستند كه بعد از فتح انفاق نمودندو جنگ كردند؛ و خداوند به هر دو وعده نيك داده؛ و خدا به آنچه انجام مى دهيد آگاه است."

احادیث:

امام صادق (صلی الله علیه و آله): مردی از فرزندان پسرم موسی (علیه السلام) همنام امیرالمؤمنین (علیه السلام) طلوع می‌کند و در زمین طوس به خراسان دفن می‌شود. در آنجا به زهر کشته می‌شود. و غریب به خاک می‌رود هرکه او را زیارت کند و عارف به مقام او باشد خدا به او مزد کسی که پیش از فتح جهاد کرده و انفاق نموده باشد، عطا می‌کند.⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 12:

"يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ "

"[اين پاداش] در روزى است كه مردان و زنان با ايمان را مى نگرى كه نورشان پيشِ رو و در سمتِ راستشان به سرعت حركت مى‌كند [و به آن‌ها مى‌گويند:] بشارت باد بر شما امروز به باغ‌هاى بهشتى كه نهرها از پاى درختان آن جارى است؛ جاودانه در آن خواهيد ماند. و اين همان رستگارى بزرگ است."

احادیث:

سوره حدید، آیات 13 و 14:

"يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ "(13)

"همان روزى كه مردان و زنان منافق به مؤمنان مى گويند: «نظرى به ما بيفكنيد تا از نور شما پرتوى برگيريم.» به آن‌ها گفته مى‌شود: «به پشت سرِ خود بازگرديد و نورى به دست آوريد».

در اين هنگام ديوارى ميان آن‌ها زده مى‌شود كه درى دارد، درونش رحمت است و از طرف برونش عذاب."

"يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى وَ لكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللهِ الْغَرُورُ "(14)

"آن‌ها بهشتيان را صدا مى زنند: «مگر ما با شما نبوديم؟!» مى‌گويند: «آرى، ولى شما خود را به گمراهى افكنديد و انتظار [نابودى حق را] كشيديد، و [در همه چيز] شك و ترديد داشتيد، و آرزوهاى دور و دراز شما را فريب داد تا فرمان خدا فرا رسيد، و شيطان فريبكار شما را در برابر [فرمان] خداوند فريب داد."

احادیث:

کسی که پیامبرتان دستور داده بود را رها کردید و به او شک کردید، و در آنچه پیامبرتان درباره‌ی او گفت، دچار تردید شدید؛ آرزوها و اجماع شما بر مخالفت با اهل حق، شما را فریب داد، همچنان که بردباری خداوند درباره‌ی شما در آن وضعیت، شما را فریب داد، تا اینکه حق آمد (مقصود از حق، آمدن علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) و ائمّه (علیهم السلام) پس از اوست). در کلام خداوند عزّوجلّ آمده است: وغَرَّکُم بِاللهِ الغَرُورُ یعنی شیطان شما را فریب داد.⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 16:

"أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَ لا يَكُونُوا كَالَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ كَثيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ "

"آيا وقت آن نرسيده است كه دل‌هاى كسانى كه ايمان آورده‌اند، در برابر ذكر خدا و آنچه از حق نازل شده است خاشع گردد و مانند كسانى نباشند كه در گذشته به آن‌ها كتاب آسمانى

داده شد، سپس زمانى طولانى بر آن‌ها گذشت و قلب‌هايشان [بر اثر فراموشكارى] قساوت يافت؛ و بسيارى از آن‌ها گنهكارند؟!"

احادیث:

سوره حدید، آیه 17:

"اعْلَمُوا أَنَّ اللهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ "

"بدانيد خداوند زمين را بعد از مرگ آن زنده مى كند. ما آيات [خود] را براى شما بيان كرديم، شايد بيانديشيد."

احادیث:

سوره حدید، آیه 19:

"وَ الَّذينَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ وَ الَّذينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحيمِ "

"كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان آوردند، آنها صديقان و شاهدان نزد پروردگارشانند؛ براى آنان است پاداش [اعمال] شانو نور [ايمان]شان؛ و كسانى كه كافر شدند وآيات ما را تكذيب كردند، آنها اهل دوزخ."

احادیث:

سوره حدید، آیه 21:

"سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذينَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رُسُلِهِ ذلِكَ فَضْلُ اللهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ "

"به پيش تازيد براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه پهنه آن مانند پهنه آسمان و زمين است و براى كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده اند؛ آماده شده است، اين فضل خداوند است كه به هركس بخواهد مى دهد؛ و خداوند داراى فضل عظيم است."

احادیث:

شاخه از آن درخت در آن وجود دارد؛ بالای آن درخت سبدهایی پر از سندس و استبرق وجود دارد که در هر سبدی هزار هزار سبد وجود دارد و در هر سبدی صد هزار حلّه است، هیچ حلّه‌ای در آن نیست که به دیگری شباهت داشته باشد، با اینکه دارای الوان مختلف هستند، آن‌ها لباس‌های اهل بهشت می‌باشند، در وسط آن سایه‌ای است کشیده شده، پهنای بهشت به قدر پهنای آسمان و زمین است، بهشت برای افرادی که به‌خدا و رسول ایمان داشته باشند آماده شده است.⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 22:

"ما أَصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا في أَنْفُسِكُمْ إِلاَّ في كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللهِ يَسيرٌ "

"هيچ مصيبتى [ناخواسته] در زمين و نه در وجود شما روى نمى دهد مگر اين كه همه آن‌ها قبل از آن كه زمين را بيافرينيم در لوح محفوظ ثبت است؛ و اين امر براى خدا آسان است."

احادیث:

امام صادق (صلی الله علیه و آله): وقتی حضرت علی‌بن‌الحسین (علیه السلام) بر یزید وارد شد و یزید نظری به آن بزرگوار کرد و این آیه را خواند و گفت: «ای علی‌بن‌الحسین! این مصیبتی که دچار شما شد نتیجه رفتار خودتان بود». امام سجّاد (علیه السلام) فرمود: «ابدا این آیه در شأن ما نازل نشده است. بلکه این آیه درباره‌ی ما نازل شده که می‌فرماید: "ما أَصابَ مِنْ مُصِیبَةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی أَنْفُسِکُمْ إِلَّا فِی کِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِکَ عَلَی اللهِ یَسِیرٌ"».⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 23:

" لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ"

"اين بخاطر آن است كه براى آنچه از دست داده ايد تأسف نخوريد، و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشيد؛ و خداوند هيچ متكبّر فخرفروشى را دوست ندارد."

احادیث:

امام سجّاد (علیه السلام): وقتی حضرت علی‌بن‌الحسین (علیه السلام) بر یزید وارد شد و یزید نظری به آن بزرگوار کرد و این آیه را خواند و گفت: «ای علی‌بن‌الحسین! این مصیبتی که دچار شما شد نتیجه رفتار خودتان بود». امام سجّاد (علیه السلام) فرمود: «ابدا این آیه در شأن ما نازل نشده است. بلکه این آیه درباره‌ی ما نازل شده که می‌فرماید: ما أَصابَ مِنْ مُصِیبَةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی أَنْفُسِکُمْ إِلَّا فِی کِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِکَ عَلَی اللهِ یَسِیرٌ لِکَیْلا تَأْسَوْا عَلی

ما فاتَکُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ، ما خاندانی هستیم درباره‌ی امور فوت‌شده دنیوی تأسّف نمی‌خوریم و نسبت به مادّیات دنیوی شاد نمی‌شویم.⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 25:

"لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنْزَلْنَا الْحَديدَ فيهِ بَأْسٌ شَديدٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللهَ قَوِيٌّ عَزيزٌ "

"ما پيامبران خود را با دلايل روشن فرستاديم، و با آنها كتاب آسمانى و ميزان [شناسايىِ حق از باطل و قوانين عادلانه] نازل كرديم تا مردم قيام به عدالت كنند؛ و آهن را آفريديم كه در آن نيروى شديد و منافعى براى مردم است، تا مشخص شود چه كسى خدا و پيامبرانش را يارى مى كند بى آن كه او را ببيند؛ خداوند توانا و شكست ناپذير است."

احادیث:

امام باقر (صلی الله علیه و آله): این است همان کتابی که در آن هیچ شکی نیست، (بقره/2) یعنی امیرالمؤمنین (علیه السلام) هیچ شکّی در امامت او نیست.⁽²⁾

سوره حدید، آیه 26:

" وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهيمَ وَ جَعَلْنا في ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ "

"ما نوح و ابراهيم را فرستاديم، و در دودمان آن دو نبوّت و كتاب قرار داديم؛ بعضى از آنها هدايت يافته اند و بسيارى از آنها گنهكارند."

احادیث:

امام رضا (علیه السلام): امام رضا (علیه السلام) در مرو مجلس مأمون حاضر شد که جمعی از علمای خراسان و عراق آنجا بودند، ... علما گفتند: «ای ابا الحسن! در مورد عترت به ما بگو، آن‌ها آل هستند یا آل نیستند»؟ امام رضا (علیه السلام) فرمود: «آنان آل او هستند». علما گفتند: «پس این کلام از رسول خدا چگونه است که فرمود: امّتم آل من هستند و اصحاب او با خبر مستفیض که نمی‌توان آن را رد کرد، می‌گویند: آل محمّد، امّت اوست». امام رضا (علیه السلام) فرمود: «به من بگویید آیا صدقه به آل او حرام است»؟ گفتند: «بله». فرمود: «پس صدقه بر امت حرام است»؟ گفتند: «نه». فرمود: «این تفاوت، میان آل و امّت است. وای بر شما، شما را به کجا می‌برند؟ آیا شما از ذکر روی گردانیده‌اید یا قومی اسراف‌کار هستید؟ آیا نمی‌دانید که وراثت و پاکی از آن برگزیدگان هدایت شده است نه دیگران»؟ گفتند: «از کجا چنین نتیجه‌ای گرفته‌ای ای اباالحسن»؟ فرمود: «از کلام خداوند عزّوجلّ: ولقَدْ أَرْسَلنَا نُوحًا وإِبْرَاهِیمَ وجَعَلنَا فِی ذُرِّیَّتِهِمَا النُّبُوةَ والکِتَابَ فَمِنْهُم مُّهْتَدٍ وکَثِیرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ پس وارث نبوّت و کتاب از آن هدایت‌شدگان است نه فاسقین. آیا نمی‌دانید که نوح از پروردگار متعال درخواست کرد و فرمود: پروردگارا! پسرم از خاندان من است و وعده تو [در مورد نجات خاندانم] حق است و تو از همه حکم‌کنندگان برتری! »(هود/45)و خداوند عزّوجلّ به او فرمود: فرمود: «ای نوح! او از اهل تو

نیست! او عمل غیر صالحی است [فرد ناشایسته‌ای است]! پس، آنچه را از آن آگاه نیستی، از من مخواه! من به تو اندرز می‌دهم تا از جاهلان نباشی. » (هود/46) ⁽¹⁾

سوره حدید، آیه 28:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللهُ غَفُورٌ رَحيمٌ "

"اى كسانى كه ايمان آورده ايد! تقواى الهى پيشه كنيد و به پيامبرش ايمان بياوريد تا بهره اى دو چندان از رحمتش به شما بدهد و براى شما نورى قرار دهد كه با آن [در ميان مردم و در مسير زندگى خود] راه برويد و گناهان شما را ببخشد؛و خداوند آمرزنده و مهربان است."

احادیث:

*سوره مجادله:

سوره مجادله، آیه 1:

"قَدْ سَمِعَ اللهُ قَوْلَ الَّتي تُجادِلُكَ في زَوْجِها وَ تَشْتَكي إِلَى اللهِ وَ اللهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللهَ سَميعٌ بَصيرٌ "

"خداوند سخن آن زن را كه درباره‌ی همسرش با تو گفتگو مى‌كرد و به خداوند شكايت مى‌نمود شنيد [و تقاضاى او را اجابت كرد]؛ خداوند گفتگوى شما را با هم [و اصرار آن زن را درباره‌ی حلّ مشكلش] مى‌شنيد؛ به يقين خداوند شنوا و بيناست."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: «شوهرت بعد از من چنین‌وچنان خواهد دید». و جریان‌های پس از خود را به فاطمه (سلام الله علیها) اطلاع داد. عرض کرد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از خدا درخواست نمی‌کنید

این ناراحتی‌ها را از او رفع کند». فرمود: «چرا درخواست کردم». و فرمود: «او گرفتار خواهد شد و گروهی به‌واسطه‌ی او آزمایش می‌شوند جبرئیل این آیه را آورد: "قَدْ سَمِعَ اللهُ قَوْلَ الَّتِی تُجادِلُکَ فِی زَوْجِها وَ تَشْتَکِی إِلَی اللهِ وَ اللهُ یَسْمَعُ تَحاوُرَکُما إِنَّ اللهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ" البتّه شکایت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) از ناراحتی‌هایی بود که علی (علیه السلام) خواهد دید نه اینکه از خود شکایت داشته باشد».⁽¹⁾

سوره مجادله، آیه 9:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا تَناجَيْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَ تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ اتَّقُوا اللهَ الَّذي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ" (9)

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هنگامى‌كه نجوا مى‌كنيد، به گناه و تعدّى و نافرمانى پيامبر نجوا نكنيد، و به كارِ نيك و تقوا نجوا كنيد، و از [مخالفت فرمان] خدايى كه همگى نزد او جمع مى‌شويد بپرهيزيد."

احادیث:

در گوشی با یکدیگر سخن گفتند و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دریافت که منظور آنان چیست. پس آن‌چنان عصبانی شد که رنگ چهره‌اش تغییر کرد. سپس فرمود: «قسم به کسی که جانم به دست اوست، هیچ‌کس وارد بهشت نمی‌شود مگر اینکه مرا دوست داشته باشد، و هرکس بغض این شخص را در دل داشته باشد و ادّعا کند مرا دوست دارد، دروغ گفته است. و دراین‌هنگام دست علی (علیه السلام) را گرفت و خداوند عزّوجلّ این آیه را درباره‌ی آن‌دو نازل کرد یَا أَیُّهَا الذِینَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَیْتُمْ فَلا تَتَنَاجَوا بِالإِثْمِ و العُدْوانِ و مَعْصِیَتِ الرَّسُول و تَنَاجَوا بِالبِرِّ و التَّقْوی و اتَّقُوا اللهَ الذِی إِلیْهِ تُحْشَرُونَ. ⁽¹⁾

سوره مجادله، آیه 12:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحيمٌ "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هنگامى‌كه مى‌خواهيد با پيامبر نجوا كنيد [و سخنان درگوشى بگوييد]، قبل از آن صدقه‌اى [در راه خدا] بدهيد؛ اين براى شما بهتر و پاكيزه‌تر است. و اگر توانايى نداشته باشيد، خداوند آمرزنده و مهربان است."

احادیث:

به‌گوشه‌ای پنهان شدند، علی (علیه السلام) ده‌بار با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نجوا کرد و در هر نجوایی یک دینار در راه خدا انفاق کرد.⁽¹⁾

سوره مجادله، آیه 18:

"يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللهُ جَميعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَيْ‌ءٍ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْكاذِبُونَ "

"[به خاطر بياوريد] روزى را كه خداوند همه‌ی آن‌ها را برمى‌انگيزد، آن‌ها براى خدا نيز سوگند [دروغ] ياد مى‌كنند همان‌گونه كه [امروز] براى شما سوگند ياد مى‌كنند؛ و گمان مى‌كنند جايگاهى دارند؛ بدانيد آن‌ها دروغگويانند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): امّا آن افراد در پیشگاه خداوند عرض می‌کنند: پروردگارا! این‌ها فرشتگان تو هستند و به نفع تو شهادت می‌دهند. سپس به خداوند قسم یاد می‌کنند که مرتکب چنین اعمالی نشده‌اند. این همان فرموده‌ی پروردگار است که در آن درباره‌ی چنین افرادی، چنین بیان فرموده است: "یومَ یبْعَثُهُمُ اللهُ جَمِیعًا فَیحْلفُونَ لهُ کَمَا یحْلفُونَ لکُمْ"؛ آن‌ها همان کسانی هستند که حق امیرالمؤمنین (علیه السلام) را غصب کرده‌اند. در این هنگام خداوند بر دهان‌هایشان مهر سکوت می‌زند و اعضای بدنشان شروع به سخن گفتن می‌کند. گوش به امور حرامی که شنیده است گواهی می‌دهد. چشم به دیدن اشیایی که خداوند آن‌ها را حرام اعلام کرده بود، اعتراف می‌کند. دست‌ها به آنچه گرفته بودند؛ پاها به تلاش برای رفتن به مکان‌هایی که خداوند بر فرد حرام کرده بود و عورت فرد به اعمال حرامی که مرتکب شده بود، اذعان می‌کنند. در این هنگام خداوند مهر سکوت را از روی زبان‌هایشان بر می‌دارد.⁽¹⁾

سوره مجادله، آیه 19:

"اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ "

"شيطان بر آنان مسلّط شده و ياد خدا را از خاطر آن‌ها برده؛ آنان حزب شيطانند. بدانيد حزب شيطان زيانكارانند."

احادیث:

امام حس-ین علیه السلام: امام حس-ین س-ید الش-هداء علیه السلام در کربلا وقتی صفوف اهل کوفه را همچون شب تاریک، و س-یل خروشانی، در مقابل خود دی-د، فرمود: عجب بن-دگان بدي هستید اظهار اطاعت خدا و ایمان به رسول کردید ولی اکنون آم-ده ای-د ذریه پیامبر ص-لی الله علیه و آله را به قتل برسانید، لقد اس-تحوذ علیکم الش-یطان فانساکم ذکر الله العظیم: شیطان بر ش-ما چیره ش-ده، یاد خ-داي بزرگ را از خاطرتان برده. س-پس افزود مرگ بر ش-ما و بر آنچه می خواهید، انا لله و انا الیه راجعون.⁽¹⁾

سوره مجادله، آیه 22:

" لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشيرَتَهُمْ أُولئِكَ كَتَبَ في قُلُوبِهِمُ الْإيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها رَضِيَ اللهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولئِكَ حِزْبُ اللهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ "

"هيچ قومى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند نمى‌يابى كه با دشمنان خدا و پيامبرش دوستى كنند، هر‌چند پدران يا پسران يا برادران يا خويشاوندانشان باشند؛ آنان كسانى هستند كه خدا ايمان را بر صفحه دل‌هايشان نوشته و با روحى از ناحيه‌ی خودش آن‌ها را تأييد فرموده، و آن‌ها را در باغ‌هايى بهشتى وارد مى‌كند كه نهرها از پاى درختانش جارى است، جاودانه در آن مى‌مانند؛ خدا از آن‌ها خشنود است، و آنان نيز از او خشنودند؛ آن‌ها «حزب الله»اند؛ بدانيد «حزب الله» پيروزان و رستگارانند."

احادیث:

موضوعی به ما مراجعه شود که حکم آن نزد ما حاضر نباشد روح القدس آن را به ما القاء می‌کند».⁽¹⁾

*سوره حشر:

سوره حشر، آیه 7:

"ما أَفاءَ اللهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكينِ وَ ابْنِ السَّبيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللهَ إِنَّ اللهَ شَديدُ الْعِقابِ "

"آنچه را خداوند از اهل اين آبادي‌ها به پيامبرش بازگرداند، از آنِ خدا و پيامبر و خويشاوندان او، و يتيمان و مستمندان و در راه ماندگان است، تا [اين اموال عظيم] در ميان ثروتمندان شما دست به دست نگردد. آنچه را پيامبر براى شما آورده بگيريد [و اطاعت كنيد]، و از آنچه شما را نهى‌كرده خوددارى نماييد؛ و از [مخالفت] خدا بپرهيزيد كه خداوند كيفرش شديد است!"

احادیث:

سوره حشر، آیه 9:

“وَ الَّذينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ في صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ"

"و براى [نيازمندان از] كسانى است كه در اين سرا (سرزمين مدينه) و در سراى ايمان پيش از مهاجران مسكن گزيدند و كسانى را كه به‌سويشان هجرت كنند دوست مى‌دارند، و در دل خود نيازى به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمى‌كنند و آن‌ها را بر خود مقدم مى‌دارند هرچند خودشان بسيار نيازمند باشند؛ و كسانى كه از بخل و حرص نفس خويش باز‌داشته شده‌اند رستگارانند."

احادیث:

سوره حشر، آیه 10:

"وَ الَّذينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذينَ سَبَقُونا بِالْإيمانِ وَ لا تَجْعَلْ في قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذينَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحيمٌ "

"[همچنين] كسانى كه بعد از آن‌ها (بعد از مهاجران و انصار ) آمدند و مى‌گويند: «پروردگارا! ما و برادرانمان را كه در ايمان بر ما پيشى‌گرفتند بيامرز، و در دل‌هايمان حسد و كينه‌اى نسبت به مؤمنان قرار مده. پروردگارا، تو رئوف و مهربانى»."

احادیث:

امام حسن (علیه السلام): خداوند در قرآن می‌فرماید: و [سومین گروه] پیشگامانند، آن‌ها مقربانند. (واقعه/1110) پدرم از کسانی بود که قبل از همه مسلمان شد و از همگان به او نزدیک‌تر بود خداوند متعال در قرآن مجید می‌فرماید: کسانی که قبل از پیروزی انفاق کردن و جنگیدند [با کسانی که پس از پیروزی انفاق کردند] یکسان نیستند آن‌ها بلند مقام‌تر از کسانی هستند که بعد از فتح انفاق نمودند. (حدید/10) پدرم نخستین مسلمان و مهاجر بود و قبل از همه انفاق کرد. در جای دیگر می‌فرماید: وَ الَّذِینَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونا بِالْإِیمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّکَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ مردم مسلمان

بعد از علی (علیه السلام) همه او را دعا می‌کنند و برایش استغفار می‌نمایند زیرا او قبل از همه مسلمان شده و به رسول (صلی الله علیه و آله) آورده است و مهاجرت کرده، و هیچ‌کس قبل از او به رسول خدا ایمان نیاورد و نماز نگزارد، و با آن جناب همراهی نداشت. [و باز] خداوند متعال فرموده است: پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آن‌ها پیروی کردند. (توبه/100) در این آیه‌ی شریفه از سابقان نخستین که مسلمان شدند و مهاجرت کردند سخن به میان آمده و فضیلت آن‌ها بیان‌شده و موقعیت آن‌ها در اسلام یاد شده است.⁽¹⁾

*سوره ممتحنه:

سوره ممتحنه، آیه 13:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُور "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! با قومى كه خداوند آنان را مورد غضب قرار داده دوستى نكنيد؛ آنان از آخرت مأيوسند همان‌گونه كه كفّار از كسانى كه در قبرها مدفونند مأيوس مى‌باشند.:

احادیث:

1.امام صادق (علیه السلام): وهب‌بن‌وهب قرشی گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) می‌فرمود: گروهی از فلسطینیان نزد امام باقر (علیه السلام) آمدند و از او درباره‌ی مسائلی پرسیدند. و امام (علیه السلام) به آن‌ها پاسخ داد. سپس درباره‌ی صمد از او پرسیدند، فرمود: «اگر برای علمم که خدای عزّوجلّ به من داده حاملانی پیدا می‌کردم؛ توحید، اسلام، ایمان،

دین و شریعت‌ها را از طریق صمد نشر می‌دادم و چگونه این امکان برای من وجود دارد درحالی‌که جدّم امیرالمؤمنین (علیه السلام) حاملانی برای علم خود پیدا نکرد تا جایی که آه می‌کشید و بالای منبر می‌فرمود: قبل از اینکه مرا از دست بدهید از من بپرسید؛ چون در وجود من علم بسیار است. آه! آه! کسی که آن را حمل کند نمی‌یابم. آگاه باشید، که من از سوی خدا دلیل رسا [و قاطع] بر شما هستم! پس "لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللهُ عَلَیْهِمْ قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ کَما یَئِسَ الْکفّار مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ"».⁽¹⁾

بودند کسانی که در مورد آن اطاعت کردند و چقدر زیاد بودند کسانی که نافرمانی کردند و به دنیا و زینت آن مایل شدند؛ پس وای بر آنان.⁽¹⁾

*سوره صف:

سوره صف، آیات 2 و 3:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ " (2)

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! چرا سخنى مى‌گوييد كه عمل نمى‌كنيد؟!" (2)

"كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ" (3)

"نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوييد كه عمل نمى‌كنيد!" (3)

احادیث:

امام عسکری (علیه السلام): "یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ"؛ این آیه یاران رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را مورد خطاب قرار می‌دهد که به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وعده دادند که او را یاری می‌کنند و با دستور او مخالفت نمی‌کنند و عهد خود را درباره‌ی

امیرالمؤمنین (علیه السلام) نمی‌شکنند. خداوند می‌دانست که آنان به آنچه می‌گویند، وفا نمی‌کنند. پس فرمود: "لمَ تَقُولونَ مَا لا تَفْعَلونَ * کَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللهِ أَن تَقُولوا مَا لا تَفْعَلونَ" خداوند آنان را به اعتراف و اقرار خودشان، مؤمنین نامید، اگرچه راست نگفته­اند.⁽¹⁾

سوره صف، آیه 4:

"إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلُونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ"

"خداوند كسانى را دوست مى‌دارد كه در يك صف در راه او پيكار مى‌كنند گويى بنايى آهنين‌اند."

احادیث:

مَرْصُوصٌ و علی (علیه السلام) در هر کاری درصدد کسب رضایت خدا و رسول (صلی الله علیه و آله) خداست و پیش از او هیچ‌کس مشرکان را نکشته است.⁽¹⁾

سوره صف، آیه 8:

"يُريدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ "

"آنان مى‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولى خدا نور خود را كامل مى‌كند هر‌چند كافران خوش نداشته باشند."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): ابن‌عبّاس گوید: بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) وارد شدم ایشان فرمود: ... ای پسر عبّاس (رحمة الله علیه) به‌زودی مردم راست و چپ را می‌گیرند (و هرکس در دین و آیین به راهی رود)؛ هرگاه چنین شد از علی (علیه السلام) و پیروانش پیروی کن، زیرا او با حق و حق با اوست، و آن‌دو از هم جدا نشوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند، ای پسر عبّاس (رحمة الله علیه)! ولایت ایشان ولایت من، و ولایت من ولایت خداست، حزب ایشان حزب من و حزب من حزب خداست، سازش با ایشان سازش با من و سازش من سازش خدا است، سپس فرمود:" یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یَأْبَی اللهُ إِلَّا أَنْ یُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ".⁽²⁾

سوره صف، آیه 9:

"هُوَ الَّذي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ "

"او كسى است كه پيامبر خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه‌ی اديان غالب سازد، هرچند مشركان ناخشنود باشند."

احادیث:

سوره صف، آیه 10:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَليمٍ "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! آيا شما را به تجارتى راهنمايى كنم كه شما را از عذاب دردناك رهايى مى‌بخشد؟!"

احادیث:

امام علی (علیه السلام): امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است که امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «من همان تجارت پرسودی هستم که از عذاب دردناک نجات می‌دهد و من همان هستم که خداوند در قرآن بیان کرده». و فرموده است: "یَا أَیُّهَا الذِینَ آَمَنُوا هَل أَدُلکُمْ عَلی تِجَارَةٍ تُنجِیکُم مِّنْ عَذَابٍ أَلیمٍ".⁽¹⁾

سوره صف، آیه 14:

"يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللهِ كَما قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوارِيِّينَ مَنْ أَنْصاري إِلَى اللهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللهِ فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَني إِسْرائيلَ وَ كَفَرَتْ طائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذينَ آمَنُوا عَلى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرينَ "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! ياوران خدا باشيد همان‌گونه كه عيسى‌بن مريم به حواريون گفت: «كيست كه ياور من به‌سوى خدا [براى تبليغ آيين او] گردد»؟! حواريون گفتند: «ما

ياوران خداييم» در‌اين‌هنگام گروهى از بنى‌اسرائيل ايمان آوردند و گروهى كافر شدند؛ ما كسانى را كه ايمان آورده بودند در برابر دشمنانشان تأييد كرديم و سرانجام [بر آنان] پيروز شدند."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): همانا حواریّون عیسی (علیه السلام) شیعه او بودند و شیعیان ما حواریّون ما هستند و حواریّون عیسی (علیه السلام) فرمانبرتر از حواریّون ما نبودند. عیسی (علیه السلام) به حواریّون فرمود:" مَنْ أَنْصاری إِلَی اللهِ قالَ الحَوارِیُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللهِ فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَنی إِسْرائیلَ وَ کَفَرَتْ طائِفَةٌ فَأَیَّدْنَا الَّذینَ آمَنُوا عَلی عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرینَ" نه به خدا سوگند عیسی (علیه السلام) را در برابر یهود یاری نرساندند و برای او نبرد نکردند، و به خدا سوگند شیعه ما از آن هنگام که خداوند والا نام جان پیامبرش (صلی الله علیه و آله) را گرفت همچنان ما را یاری می‌کند و به خاطر ما نبرد می‌کند و در راه ما سوخته می‌شوند یا شکنجه می‌گردند و یا در شهرها دربه‌در می‌شوند. خداوند به آن‌ها از سوی ما جزای خیر دهد. امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرموده است: «به خدا سوگند اگر بینی دوستان ما را با شمشیر بزنند بغض ما در دل نگیرند، و به خدا سوگند اگر به دشمنان خویش نزدیک شوم و ثروتی کلان بدیشان بخشم باز هم ما را دوست نخواهند داشت».⁽¹⁾

*سوره جمعه:

سوره جمعه، آیه 2:

"هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ "

"او كسى است كه در ميان جمعيّت درس نخوانده پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آياتش را بر آن‌ها بخواند و آن‌ها را تزكيّه كند و به آنان كتاب (قرآن) و حكمت بياموزد، هرچند پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند."

احادیث:

سوره جمعه، آیه 4:

" ذالِكَ فَضْلُ اللهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ "

"اين فضل خداست كه به هركس بخواهد [و شايسته بداند] مى‌بخشد؛ و خداوند داراى فضل عظيم است."

احادیث:

ش-ما نرس-یده است. می گویند: ما حضور قومی بودیم که مشغول مذاکره و بیان فضایل محمد صلی الله علیه و آله و آل او بودند.⁽¹⁾

سوره جمعه، آیه 9:

"يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذالِكُم خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ "

"اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هنگامى‌كه براى نماز روز جمعه اذان گفته شود، به‌سوى ذكر خدا [و نماز] بشتابيد و خريد و فروش را رها كنيد كه اين براى شما بهتر است اگر مى‌دانستيد!"

احادیث:

سوره جمعه، آیه 11:

"وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللهُ خَيْرُ الرّازِقِينَ "

"هنگامى كه آن‌ها تجارت يا سرگرمى و لهوى را ببينند پراكنده مى‌شوند و به‌سوى آن مى‌روند و تو را ايستاده به حال خود رها مى‌كنند؛ بگو: «آنچه نزد خداست بهتر از لهو و تجارت است، و خداوند بهترين روزى‌دهندگان است»."

احادیث:

ابن‌عباس (رحمة الله علیه): دِحیه‌کلبی در روز جمعه از شام، کاروانی آورده بود و نزدیک احجار الزیت ایستاد و سپس برای آگاه‌کردن مردم از آمدنش، شروع کرد به طبل زدن. همه مردم، به‌جز علی و حسن و حسین و فاطمه (علیهم السلام) و سلمان (رحمة الله علیه) و ابوذر (رحمة الله علیه) و مقداد (رحمة الله علیه) و صُهَیب (رحمة الله علیه) به‌سوی او رفتند و پیامبر (صلی الله علیه و آله) را ترک کردند که به نماز ایستاده بود و خطبه را ایراد می‌کرد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند، روز جمعه به مسجد من نگاه کرد و اگر این هشت نفر که در مسجد من نشسته بودند، نبودند، حتماً بر اهل مدینه، آتش فرود می‌آورد و مانند قوم لوط بر آن‌ها سنگ می‌بارید. درباره‌ی این گروه، آیه: مردانی که نه تجارت و نه معامله‌ای آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و ادای زکات غافل نمی‌کند آن‌ها از روزی می‌ترسند که در آن، دل‌ها و چشم‌ها زیرورو می‌شود. (نور/37) نازل شد.⁽¹⁾

*سوره منافقون:

سوره منافقون، آیات 1 تا 6:

"إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللهِ وَ اللهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَ اللهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقينَ لَكاذِبُونَ "(1)

"هنگامى‌كه منافقان نزد تو آيند مى‌گويند: «ما شهادت مى‌دهيم كه به يقين تو پيامبر خدا هستى»! خداوند مى‌داند كه تو پيامبر او هستى، ولى خداوند شهادت مى‌دهد كه منافقان دروغگو هستند [زيرا به گفته‌ی خود ايمان ندارند]."

"اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبيلِ اللهِ إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ "(2)

"آن‌ها سوگندهايشان را پوششى قرار دادند تا [مردم را] از راه خدا باز دارند، و چه بد است آنچه انجام مى‌دادند."

"ذلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ "(3)

"اين به خاطر آن است كه [نخست] ايمان آوردند سپس كافر شدند؛ از اين‌رو بر دل‌هاى آنان مُهرنهاده شده، و [حقيقت را] درك نمى‌كنند."

"وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ"(4)

"هنگامى‌كه آن‌ها را مى‌بينى، ظاهر [آراسته] آنان تو را درشگفتى فرو مى‌برد؛ و اگر سخن بگويند، به سخنانشان گوش فرا مى‌دهى؛ امّا گويى چوب‌هاى خشكى هستند كه به ديوار تكيه داده شده است! هر فريادى [از هرجا] بلند شود برضدّ خود مى‌پندارند؛ آن‌ها دشمنان واقعى [تو] هستند، از آنان برحذرباش! خدا آن‌ها را بكشد، چگونه [از حق] منحرف مى‌شوند؟!"

"وَ إِذا قيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ "(5)

"هنگامى‌كه به آنان گفته شود: «بياييد تا پيامبر خدا براى شما طلب آمرزش كند»، سرهاى خود را [از روى استهزاء و غرور] تكان مى‌دهند؛ و آن‌ها را مى‌بينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبّر مي‌ورزند."

"سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللهُ لَهُمْ إِنَّ اللهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ "(6)

"براى آن‌ها آمرزش بخواهى يا نخواهى بر ايشان تفاوت نمى‌كند، هرگز خداوند آنان را نمى‌بخشد؛ زيرا خداوند گروه فاسقان (لجوج و منافق) را هدايت نمى‌كند."

احادیث:

سوره منافقون، آیه 8:

"يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَ لِلهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقينَ لا يَعْلَمُونَ "

"آن‌ها مى‌گويند: «اگر به مدينه باز گرديم، عزيزان، ذليلان را بيرون مى‌كنند»! در حالى‌كه عزّت مخصوص خدا و پيامبر او و مؤمنان است؛ ولى منافقان نمى‌دانند."

احادیث:

*سوره تغابن:

سوره تغابن، آیه 2:

"هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَ مِنْكُمْ مُؤْمِنٌ وَ اللهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ "

"او كسى است كه شما را آفريد [و به شما آزادى و اختيار داد]؛ گروهى از شما كافريد و گروهى مؤمن؛ و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست."

احادیث:

عزّوجلّ، آن روز که آن‌ها در صُلب آدم (علیه السلام) و به‌صورت ذرّه بودند و از آن‌ها میثاق گرفت، از ایمان آن‌ها به ولایت ما و کفرشان نسبت به آن آگاه شد».⁽¹⁾

سوره تغابن، آیه 6:

"ذالِكَ بِأَنَّهُ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالُوا أَ بَشَرٌ يَهْدُونَنا فَكَفَرُوا وَ تَوَلَّوْا وَ اسْتَغْنَى اللهُ وَ اللهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ "

"اين به‌خاطر آن است كه پيامبران آن‌ها [پيوسته] با دلايل روشن به‌سراغشان مى‌آمدند، ولى آن‌ها [از روى كبر و غرور] گفتند: «آيا انسان‌هايى [مثل ما] مى‌خواهند ما را هدايت كنند»؟! از اين‌رو كافر شدند و روى برگرداندند؛ و خداوند [از ايمان و طاعتشان] بى‌نياز بود، و خدا غنى و شايسته‌ی ستايش است."

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): علی‌بن‌سوید شیبانی گوید: از عبدصالح، امام کاظم (علیه السلام) درباره‌ی سخن خداوند عزّوجلّ: "ذَلِکَ بِأَنَّهُ کَانَت تَّأْتِیهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَیِّنَاتِ" پرسیدم. فرمود: «"بِالْبَیِّنَاتِ" همان ائمّه (علیهم السلام) هستند».⁽¹⁾

سوره تغابن، آیه 8:

"فَآمِنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا وَ اللهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ "

"حال كه چنين است، به خدا و پيامبرش و نورى كه نازل كرده‌ايم ايمان بياوريد؛ و [بدانيد] خدا به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است."

احادیث:

همان نور است، و این همان چیزی است که در سخن خداوند متعال آمده است فَآمِنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِی أَنزَلْنَا فرمود: «النُّور همان امام است».⁽¹⁾

سوره تغابن، آیه 12:

"وَ أَطِيعُوا اللهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ "

"اطاعت كنيد خدا را، و اطاعت كنيد پيامبر را؛ و اگر روى‌گردان شويد، پيامبر ما جز ابلاغ آشكار وظيفه‌اى ندارد."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "وَ أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّیْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَی رَسُولِنَا الْبَلَاغُ المُبِینُ" فرمود: «به هوش باشید، به خدا سوگند! هیچ‌کس قبل از شما به هلاکت نرسید و هیچ‌کس تا زمان ظهور امام زمان (به هلاکت نخواهد رسید، مگر کسی که ولایت ما را ترک کند و حقّ ما را انکار کند، و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از این دنیا رحلت نکرد، مگر زمانی‌که حقّ ما را بر گردن این امّت نهاد، و خداوند هر آن کس را که بخواهد به صراط مستقیم هدایت می‌کند».⁽¹⁾

سوره تغابن، آیه 15:

"إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ اللهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ "

"اموال و فرزندانتان فقط وسيله‌ی آزمايش شما هستند؛ و خداست كه پاداش عظيم نزد اوست."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): بریده گوید: روزی حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) برای ما خطبه می‌خواندند، دراین‌هنگام حسنین (علیها السلام) درحالی‌که دو پیراهن قرمزی در بر داشتند از راه رسیدند، و در هنگام راه رفتن به زمین می‌افتادند، پیغمبر (صلی الله علیه و آله) از منبر فرود آمد و آن‌ها را گرفت و در مقابل خود نشانید، پس از این فرمود: خداوند راست

گفته که "إِنَّما أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَةٌ"، من این دو کودک را دیدم بر زمین می‌افتند دلم آرام نگرفت لذا سخن خود را قطع کردم و آن‌ها را از زمین بلند کردم.⁽¹⁾

سوره تغابن، آیه 16:

"فَاتَّقُوا اللهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطِيعُوا وَ أَنْفِقُوا خَيْراً لِأَنْفُسِكُمْ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ "

"پس تا مى‌توانيد تقواى الهى پيشه كنيد و گوش فرا دهيد و اطاعت نماييد و انفاق كنيد كه براى شما بهتر است؛ و كسانى كه از بخل و حرص خويشتن مصون بمانند رستگارانند."

احادیث:

امام علی (علیه السلام): عبد خیر گوید: از امام علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) درباره‌ی این سخن خداوند تعالی پرسیدم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! آن‌گونه که حقّ تقوا و پرهیزکاری است، از خدا بپرهیزید!. (آل عمران/102) فرمود: «به خدا سوگند! هیچ‌کس به آن عمل نکرد، مگر اهل بیت رسول خدا (صلی الله علیه و آله). ما خدا را ذکر کردیم و او را از یاد نمی‌بریم، و ما او را شکر کردیم و به او کفر نخواهیم ورزید، و ما از او اطاعت کردیم و عصیان و سرپیچی نخواهیم کرد، و هنگامی‌که این آیه نازل شد، صحابه گفتند: ما طاقت این را نداریم. سپس خداوند تعالی این را نازل کرد "فَاتَّقُوا اللهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ"». وکیع گفت: «یعنی تا جایی که طاقت آن را دارید».

سپس فرمود: «"وَ اسْمَعُوا" آنچه را که به آن امر می‌شوید "وَ أَطِیعُوا" یعنی خداوند و رسول گرامی­اش (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت او (علیهم السلام) را در آنچه که به شما امر می‌کنند، اطاعت کنید».⁽¹⁾

*سوره طلاق:

سوره طلاق، آیه 11:

" أَعَدَّ اللهُ لَهُمْ عَذاباً شَديداً فَاتَّقُوا اللهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً

"خداوند عذاب سختى براى آن‌ها فراهم ساخته؛ پس اى خردمندانى كه ايمان آورده‌ايد از [مخالفت فرمان] خدا بپرهيزيد! به يقين خداوند چيزى كه مايه‌ی تذكّر است بر شما نازل كرده."

احادیث:

سوره طلاق، آیه 12:

" اللهُ الَّذي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللهَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ وَ أَنَّ اللهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً"

"خداوند همان كسى است كه هفت آسمان را آفريد، و از زمين نيز همانند آن‌ها را؛ فرمان [و تدبير] او در ميان آن‌ها پيوسته فرود مى‌آيد تا بدانيد خداوند بر هرچيز تواناست و اينكه علم خدا به همه چيز احاطه دارد."

احادیث:

حض-رت صادق علیه الس-لام: ... صاحب امر (زمین) پیغمبر ص-لی الله

علیه و آله است و بع-د از او وص-ی او که قائم بر روي زمین است.⁽¹⁾

*سوره تحریم:

سوره تحریم، آیه 4:

"إِنْ تَتُوبا إِلَى اللهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذالِكَ ظَهِيرٌ"

"اگر شما [دو همسر پيامبر] از كار خود توبه كنيد [به نفع شماست، زيرا] دل‌هايتان [از حق] منحرف گشته؛ و اگر برضدّ او دست به دست هم دهيد، [كارى از پيش نخواهيد برد] زيرا خداوند ياور اوست و همچنين جبرئيل و مؤمنان صالح، و فرشتگان بعد از آنان پشتيبان اويند."

احادیث:

سوره تحریم، آیه 8:

"... يَوْمَ لايُخْزِي اللهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ"

"... در آن روزى كه خداوند پيامبر و كسانى را كه با او ايمان آوردند خوار نمى‌كند؛ اين درحالى است كه نورشان پيشاپيش آنان و از سوى راستشان در حركت است، و مى‌گويند: «پروردگارا! نورِ ما را كامل كن و ما را ببخش كه تو بر هرچيز توانايى»."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): ابوخالد کابلی از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است که در مورد قول خداوند متعال حال که چنین است، به خدا و رسول او و نوری که نازل کرده‌ایم ایمان بیاورید. (تغابن/8) فرمود: نور به‌خدا قسم ائمه (علیهم السلام) از آل محمّدند (صلی الله علیه و آله) این آیه که می‌فرماید: "أَتْمِمْ لَنا نُورَنا" یعنی شیعیان ما را به ما ملحق نما.⁽¹⁾

سوره تحریم، آیه 12:

"وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ "

"و همچنين به مريم دختر عمران كه دامان خود را پاك نگه داشت، و ما از روح خود در آن دميديم؛ و كلمات پروردگار خويش و كتاب‌هايش را تصديق كرد و از مطيعان [فرمان خدا] بود."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "وَ مَرْیَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِی أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا" خداوند این ضرب المثل را برای فاطمه (سلام الله علیها) آورده و فرموده: فاطمه (سلام الله علیها) فرج خویش را محفوظ و پاک نگاهداشت، پس خداوند دوزخ را برفرزندان وی حرام گردانید.⁽¹⁾

*سوره ملک:

سوره ملک، آیه 22:

" أَ فَمَنْ يَمْشي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ"

"آيا كسى كه به رو افتاده راه مى‌رود به هدايت نزديك‌تر است يا كسى كه راست قامت در صراط مستقيم گام برمى‌دارد؟!"

احادیث:

و کسی که از او پیروی کند به کسی تشبیه شده که استوار بر راه راست ره می‌سپارد، و راه راست، امیرالمؤمنین (علیه السلام) است. »⁽¹⁾

سوره ملک، آیه 27:

"فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سيئَتْ وُجُوهُ الَّذينَ كَفَرُوا وَ قيلَ هذَا الَّذي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ "

"هنگامى‌كه آن [وعده‌ی الهى] را از نزديك مى‌بينند، صورت كافران زشت و سياه مى‌گردد، و [به آن‌ها] گفته مى‌شود: «اين همان چيزى است كه تقاضاى آن را داشتيد»!"

احادیث:

سوره ملک، آیه 29:

"قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ في ضَلالٍ مُبينٍ "

"بگو: «او خداوند رحمان است، ما به او ايمان آورده و تنها بر او توكّل كرده‌ايم؛ و به‌زودى مى‌دانيد چه كسى در گمراهى آشكار است»!"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: "فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ"، فرمود: «ای گروه دروغگویان! وقتی که رسالت پروردگارم درباره‌ی ولایت علی (علیه السلام) و ائمّه (علیهم السلام) بعد از وی را به شما ابلاغ کنم، آنگاه خواهید دانست که چه کسی در گمراهی آشکار است».⁽¹⁾

سوره ملک، ایه 30:

"قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعينٍ "

"بگو: «به من خبر دهيد اگر آب‌هاى [سرزمين] شما در زمين فرو رود، چه كسى آب جارى و گوارا در دسترس شما قرار مى‌دهد»؟!"

احادیث:

هستند و ائمه ابواب [و درهای رحمت الهی] می‌باشند. "فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِینٍ" یعنی کیست که علم امام را برای شما بیاورد؟ [و آن درها را به روی شما بگشاید]»؟⁽¹⁾

*سوره قلم:

سوره قلم، آیات 1 تا 6:

"ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ "(1)

"ن، سوگند به قلم و آنچه مى‌نويسند."

"ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ "(2)

"كه به لطف و نعمت پروردگارت تو مجنون نيستى."

"وَ إِنَّ لَكَ لَأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ "(3)

"و براى تو پاداشى بزرگ و هميشگى است."

" وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيمٍ "(4)

" و تو اخلاق عظيم و برجسته‌اى دارى. "

"فَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ "(5)

"و به‌زودى تو مى‌بينى و آنان نيز مى‌بينند."

"بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُ "(6)

"كه كدام‌يك از شما مجنونيد!"

احادیث:

پیغمبر ص-لی االله علیه و آله مفتون و فریفته علی علیه السلام شده پروردگار آیات فوق را نازل فرمود و ادعاي آنها را رد نمود.⁽¹⁾

خدا (صلی الله علیه و آله) شیفته‌ی این جوان (علی (علیه السلام)) شد؛ بنابراین خداوند تعالی این آیه را نازل کرد: فَسَتُبْصِرُ وَ یُبْصِرُونَ، بِأَییِّکُمُ الْمفْتُونُ.« ⁽¹⁾

سوره قلم، آیه 7:

"إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدينَ "

"به يقين پروردگارت بهتر از هر‌كس مى‌داند چه كسى از راه او گمراه شده، و نيز از هدايت يافتگان بهتر آگاه است."

احادیث:

امیرالمؤمنین (علیه السلام): ضحّاک‌بن‌مزاحم گوید: إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالمُهْتَدِینَ وقتی قریش دیدند پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) را بزرگ می‌نماید و پیوسته برایش احترام می‌کند؛ شروع به بدگویی از آن جناب نمودند. گفتند: محمّد (صلی الله علیه و آله) دیوانه علی (علیه السلام) شده خداوند این آیات را نازل کرد: إِنَّ رَبَّکَ هُوَ

أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالمُهْتَدِینَ مراد از سبیل در این آیه علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه ⁽¹⁾السلام) است.⁽²⁾

سوره قلم، آیه 8:

" فَلا تُطِعِ الْمُكَذِّبينَ "

" حال كه چنين است از تكذيب‌كنندگان اطاعت مكن."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): این آیه: فَلَا تُطِعِ المُکَذِّبِینَ درباره‌ی علی (علیه السلام) نازل شده است⁽³⁾. ⁽⁴⁾

سوره قلم، آیه 9:

"وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ "

"آن‌ها دوست دارند [در مورد انحراف از حق] نرمش نشان دهى تا آن‌ها [هم] نرمش نشان دهند."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ" یعنی اینکه دوست داشتند که در حقّ علی (علیه السلام) تقلّب و خیانت می‌کردی تا آن‌ها نیز همراه تو خیانت می‌کردند.⁽¹⁾

سوره قلم، آیه 12:

"مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثيمٍ "

"و بسيار مانع كار خير، و متجاوز و گناهكار است."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): امّا در این آیه: "مَنَّاعٍ لِّلْخَیْرِ مُعْتَدٍ أَثِیمٍ"، منظور از الخَیْر امیرالمؤمنین (علیه السلام) است، مُعْتَدٍ؛ به حق وی تجاوز کردند.⁽²⁾

سوره قلم، آیه 15:

"إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطيرُ الْأَوَّلينَ "

"[در‌حالى‌كه] هرگاه كه آيات ما بر او خوانده شود مى‌گويد: «اين‌ها افسانه‌هاى پيشينيان است»."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "إِذا تُتْلی عَلَیْهِ آیاتُنا قالَ أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ " یعنی هنگامی‌که آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: افسانه‌های پیشینیان است. بی‌دینان چون خبر ظهور قائم (عج) را بشنوند افسانه می‌پندارند و هنگامی‌که او را ببینند می‌گویند ما تو را نمی‌شناسیم و تو از فرزندان فاطمه (سلام الله علیها) نیستی چنان که مشرکین این‌گونه سخنان به پیغمبر (صلی الله علیه و آله) می‌گفتند.⁽¹⁾

سوره قلم، آیه 16:

"سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ "

"ولى ما به‌زودى بر بينى او داغ [ننگ] مى‌نهيم."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "سَنَسِمُهُ عَلَی الخُرْطُومِ"؛ هنگام رجعت، آن هنگام که امیرالمؤمنین (علیه السلام) باز می‌گردد و دشمنانش باز می‌گردند و با وسیله‌ی داغ‌زنی، بینی و لب‌های آنان را مانند چهارپایان، نشانه می‌گذارد، و «خراطیم» بینی و دو لب را گویند.⁽¹⁾

سوره قلم، آیه 42:

"يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلا يَسْتَطيعُونَ "

"[به خاطر بياوريد] روزى را كه هول و وحشت به نهايت مى‌رسد و دعوت به سجود مى‌شوند، امّا نمى‌توانند [سجده كنند]."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "یَوْمَ یُکْشَفُ عَن سَاقٍ وَ یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ"، از اموری که پنهان شده بود، پرده برداشته می‌شود، و آن حقّی که از خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله) غصب شده است، برملا می‌شود، "وَ یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ"، برای امیرالمؤمنین (علیه السلام) نمایان می‌شود و گردن آنان مانند شاخ گاو خشک می‌شود امّا نمی‌توانند که سجده کنند، و این مجازات است به این دلیل که آن‌ها در دنیا، فرمان خداوند را اطاعت نمی‌کردند و این همان

سخن خداوند عزّوجلّ است که فرمود: «"وَ قَدْ کَانُوا یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ وَ هُمْ سَالِمُونَ"؛ در دنیا به ولایتش دعوت می‌شدند درحالی‌که می‌توانستند این کار را انجام دهند.⁽¹⁾

سوره قلم، آیه 51:

“وَ إِنْ يَكادُ الَّذينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ "

"نزديك است كافران هنگامى‌كه آيات قرآن را مى‌شنوند با چشم زخم خود تو را نابود سازند، و مى‌گويند: «او به يقين ديوانه است»."

احادیث:

مکّه‌ی معظّمه می‌برد آن حضرت او را از این خبر آگاه ساخت و به او فرمود: «ای حسّان اگر تو شتربان من نمی‌بودی و به تو اعتماد نمی‌داشتم این حدیث را به تو نمی‌گفتم.»⁽¹⁾

*سوره حاقه:

سوره حاقه، آیه 12:

"لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ "

"تا آن را وسيله‌ی تذكّرى براى شما قرار دهيم و گوش‌هاى شنوا آن را دريابد [و درك كند]."

احادیث:

سوره حاقه، آیه 17:

"وَ الْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ "

"فرشتگان در اطراف آسمان قرار مى‌گيرند [و براى انجام مأموريت‌ها آماده مى‌شوند] و آن روز عرش [قدرت] پروردگارت را هشت فرشته برفراز همه‌ی آن‌ها حمل مى‌كنند."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): امّا حاملان عرش [که عبارت از علم است] از پیشینیان چهار نفر و از دیگران نیز چهار نفر هستند: از پیشینیان: نوح، ابراهیم، موسی و عیسی (علیهم السلام) است؛ امّا چهار نفر دیگر: حضرت محمّد و علی و حسن و حسین (علیهم السلام) می باشند.⁽¹⁾

سوره حاقه، آیات 19 تا 24:

" فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ" (19)

"امّا كسى كه نامه‌ی اعمالش را به دست راستش دهند [از شدّت شادى] فرياد مى‌زند كه؛ [اى اهل محشر]! «نامه‌ی اعمال مرا بگيريد و بخوانيد»!"

"إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ" (20)

"من یقین داشتم که حساب اعمالم را می بینم [به این سبب همه اعمالم را هماهنگ با احکام خدا انجام دادم و کردار بدم را اصلاح کردم.]"

"فَهُوَ في عيشَةٍ راضِيَةٍ" (21)

"او در يك زندگى كاملا رضايت‌بخش قرار خواهد داشت."

"في جَنَّةٍ عالِيَةٍ" (22)

"در بهشتى عالى،"

"قُطُوفُها دانِيَةٌ"(23)

"كه ميوه‌هايش در دسترس است."

"كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ "(24)

"[و به آنان گفته مى‌شود]: بخوريد و بياشاميد گوارا باد بر شما، اين‌ها در برابر اعمالى است كه در ايام گذشته انجام داديد!"

احادیث:

ن-دعو کل اناس بامامهم فمن اوتی کتابه بیمینه فاولئک یقرؤن کتابهم" و مراد از یمین ام-ام به حق اس-ت، چرا ک-ه مراد از " َمن اوتی کت-ابه بیمینه" حض-رت امیرالم-ؤمنین است و ائمه علیهم الس-لام دوس-تان و دش-منان خ-ود را از سیمایشان می شناس-ند. هر کس منکر امام شود و اعتقاد به او نداش-ته باشد از اص-حاب ش-مال است و نامه اعمال او را به دست چپش می دهند.⁽¹⁾

سوره حاقه، آیات 25 تا 29:

"وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَني لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ " (25)

"امّا كسى كه نامه اعمالش را به دست چپش بدهند مى‌گويد: «اى كاش هرگز نامه‌ی اعمالم رابه من نمى‌دادند.

"وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ"(26)

"و نمى‌دانستم حساب من چيست!

"يا لَيْتَها كانَتِ الْقاضِيَةَ"(27)

"اى كاش مرگم فرا مى‌رسيد!

"ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ"(28)

"مال و ثروتم هرگز مرا بى‌نياز نكرد.

"هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ"(29)

"قدرت من نيز از دست رفت!"

احادیث:

خوانده می‌شوند و با هرکدام از آن‌ها اصحابشان که با او بیعت کرده‌اند خواهند بود، و من و تو هم فرا خوانده می‌شویم. ای معاویه، تو صاحب زنجیر هستی که می‌گوید: یَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِیَهْ به خدا قسم این مطلب را از پیامبر (صلی الله علیه و آله) شنیدم که درباره‌ی تو می‌فرمود و همچنین درباره‌ی هر امام ضلالتی که قبل از تو بوده و بعد از تو خواهد بود مثل همین خواری و عذاب از جانب خدا خواهد بود.⁽¹⁾

سوره حاقه، آیه 34:

"وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكينِ "

"و هرگز بر اطعام مستمندان تشويق نمى‌نمود."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "وَ لَا یَحُضُّ عَلَی طَعَامِ الْمِسْکِینِ:، حقوق آل محمّد (علیهم السلام) است که به زور از آن‌ها گرفتند.⁽²⁾

سوره حاقه، آیات 40 تا 52:

"إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَريمٍ "(40)

"كه اين قرآن گفتار رسول بزرگوارى است."

"وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَليلاً ما تُؤْمِنُونَ "(41)

"و گفته شاعرى نيست، امّا كمتر ايمان مى‌آوريد!"

"وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَليلاً ما تَذَكَّرُونَ "(42)

"و نه گفته كاهنى، امّا كمتر متذكّر مى‌شويد."

"تَنْزيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمينَ "(43)

"كلامى است كه از سوى پروردگار جهانيان نازل شده است."

"وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاويلِ "(44)

"و اگر او سخنى دروغ بر ما مى‌بست."

"لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمينِ "(45)

"ما او را با قدرت مى‌گرفتيم."

"ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتينَ "(46)

"سپس رگ قلبش را قطع مى‌كرديم."

"فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزينَ "(47)

"و هيچ‌كس از شما نمى‌توانست از [مجازات] او مانع شود."

"وَ إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقينَ "(48)

"و به يقين اين قرآن، تذكّرى براى پرهيزگاران است."

" وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبينَ "(49)

"و ما مى‌دانيم كه بعضى از شما [آن را] تكذيب مى‌كنيد."

"وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرينَ "(50)

"و آن مايه‌ی حسرت كافران است."

"وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقين "(51)

"و آن يقين خالص است."

"فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظيمِ "(52)

"حال كه چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى."

احادیث:

لَحَسْرَةٌ عَلَی الْکافِرِینَ" منظور، حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) است "وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْیَقِینِ" منظور، علی (علیه السلام) است.⁽¹⁾

*سوره معارج:

سوره معارج، آیات 1 تا 3:

"سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ "(1)

"تقاضا‌كننده‌اي تقاضاي عذابي كرد كه انجام مي‌گيرد."

"لِلْكافِرينَ لَيْسَ لَهُ دافِعٌ "(2)

"[اين عذاب] براي كافران است، و هيچ‌كس نمي‌تواند آن را دفع كند."

"مِنَ اللهِ ذِي الْمَعارِجِ "(3)

"از سوي خداوندي كه فرشتگانش بر آسمان‌ها صعود مي‌كنند."

احادیث:

ایشان را گرفت و سپس دست علی (علیه السلام) را تا جایی بالا برد که سفیدی زیر بغل آن‌ها نمایان شد و فرمود: «مگر رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ نکردم؟ مگر شما را نصیحت نکردم»؟ گفتند: «به خدا سوگند! آری، این چنین بود. فرمود: هرکس من مولای اویم، علی مولای اوست. خداوندا! دوستداران او را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار. این خبر بین مردم منتشر شد، و به گوش حارث‌بن‌نعمان فهری رسید و سوار بر مرکب خویش شد و نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد». و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در آن هنگام در مکّه بود و حرکت کرد تا اینکه به ابطح رسید و شتر خود را خواباند و زانوی آن را بست، سپس نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده، سلام کرد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) پاسخ سلام وی را داد. سپس گفت: «محمّد (صلی الله علیه و آله)، از ما خواستی بگوییم: لا إله إلّا الله و گفتیم؛ سپس از ما خواستی بگوییم: شما فرستاده‌ی خدا هستی، که علی­رغم میلمان گفتیم؛ سپس گفتی، حج بگزارید، گزاردیم، سپس گفتی، هرکس دویست درهم روزی داده شود، سالیانه یک پنجم آن را صدقه دهد، چنین کردیم. سپس عموزاده­ات را به پیشوایی گمارده و گفتی: «هر کس من مولای اویم، اینک علی مولای اوست. خداوندا، دوستدارش را دوست بدار و دشمن دشمنش باش و یاری رسان وی را نصرت ده و فرو گذارنده او را خوار و ذلیل کن! آیا این سخن از خودتان است یا از خدا»؟ فرمود: «از جانب خداست»! سه بار آن را تکرار فرمود: پس حارث با خشم برخاست و از آنجا خارج شد درحالی‌که می­گفت: «خدایا، اگر گفته محمّد (صلی الله علیه و آله) راست است، از آسمان سنگی بر ما ببار تا بلایی برای اوّلین و نشان و عبرتی برای آخرین ما باشد. و اگر سخنان محمّد (صلی الله علیه و آله) دروغ بوده باشد، بلای خود را بر وی نازل کن! سپس شتر خویش راهی کرده، زانویش را باز کرد و بر آن سوار گشت و چون از ابطح خارج شد، خداوند سنگی از آسمان به‌سوی

وی پرتاب نمود که به سرش اصابت نموده و از نشیمنگاهش خارج گشت، بر زمین افتاد و مُرد، و خداوند متعال این آیه را نازل کرد: سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ.⁽¹⁾

سوره معارج، آیه 22:

"إِلاَّ الْمُصَلِّينَ "

"مگر نمازگزاران،"

احادیث:

امام عسکری (علیه السلام): [ای امیرمؤمنان (علیه السلام)]! خدای جلّ و عزّ فرمود: "إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً، إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً، وَ إِذا مَسَّهُ الخَیْرُ مَنُوعاً، إِلَّا الْمصَلِّینَ "؛ پس خدای تعالی

پیامبرش [حضرت] مصطفی (صلی الله علیه و آله) و تو را ای سرور اوصیا از همه‌ی خلق استثناء فرمود.⁽¹⁾

سوره معارج، آیه 23:

"الَّذينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ "

"كساني كه نمازهايشان را دائماً به‌جا مي‌آورند."

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): "الَّذِینَ هُمْ عَلَی صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ"، به خدا سوگند! این­ها یاران پنجاه‌گانه از شیعیان ما هستند.⁽²⁾

سوره معارج، آیات 24 و 25:

"وَ الَّذينَ في أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ "(24)

"و كساني كه در اموالشان حق معيّني است."

"لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ "(25)

"براي سائل و محروم."

احادیث:

ام-ام کاظم علیه الس-لام: ام-ام کاظم علیه الس-لام از پ-در بزرگوار خود فرمود: شخص-ی از امام باقر علیه الس-لام در مورد "و ال-ذین فی اموالهم حق معلوم للسائل و المحروم" سؤال نمود، پ-درم به او فرمود: اي فلانی! ببین چگونه از من این روایت را نقل می کنی (خوب) آنرا حف-ظ کن. "ان السائ-ل و المحروم" ش-أن این دو عظیم است. مراد از سائل حض-رت رسول اکرم ص-لی االله علیه و آله و المحروم امیرالمؤمنین علی بن ابی ط-الب و ذریه او علیهم الس-لام می باش-ند. آیا این را ش-نیدي و خوب فهمی-دي؟ چون آن چیزي که مردم می گویند نیست. بنابراین "و الذین فی اموالهم حق معلوم" مراد خمس است که ش-یعیان از اموال خود در می آورند و به اربابان خود (ائمه و مراجع به عنوان نمایندگان ائمه علیهم السلام ) تحویل می دهند و غیر از شیعیان دیگران آن را به عنوان تکلیف واجب نمی دانند و آنرا از اموال خود جدا نمی کنند.⁽¹⁾

سوره معارج، آیه 26:

"وَ الَّذينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ "

"و آن‌ها كه به روز جزا ايمان دارند."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): "وَ الَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ"؛ منظور، ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.⁽¹⁾

سوره معارج، آیه 34:

"وَ الَّذينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ "

"و آن‌ها كه بر نمازشان مواظبت دارند."

احادیث:

سوره معارج، آیه 40:

"فَلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَ الْمَغارِبِ إِنَّا لَقادِرُونَ "

"سوگند به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها كه ما قادريم،"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "المَشَارِقُ" همانا پیامبران (علیهم السلام) هستند. و "المَغَارِبُ" همانا اوصیاء (علیهم السلام) و جانشینان هستند.⁽¹⁾

*سوره نوح:

سوره نوح، آیه 28:

"رَبِّ اغْفِرْ لي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمينَ إِلاَّ تَباراً “

"«پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و همه‌ی كساني را كه با ايمان وارد خانه‌ی من شدند، و جميع مردان و زنان با ايمان را بيامرز؛ و ستمكاران را جز هلاكت ميفزا»!"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): محمد حلبی از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است که درباره‌ی آیه: "رَبِّ اغْفِرْ لِی وَ لِوالِدَیَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَیْتِیَ مُؤْمِناً" فرمود: «یعنی ولایت. هرکس داخل در ولایت شد، داخل در بیت انبیاء (علیهم السلام) شده. است. و فرمایش خداوند متعال: خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملًا شما را پاک سازد. (احزاب/33)

یعنی، ائمّه (علیهم السلام) و ولایت آن‌ها؛ هرکس داخل در آن شد، داخل در بیت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) شده است.⁽¹⁾

*سوره جن:

سوره جن، آیه 1:

"قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً "

"بگو: به من وحى شده است كه جمعى از جنّ به سخنانم گوش فرا داده‌اند، سپس گفته‌اند: «ما قرآن عجيبى شنيده‌ايم»."

احادیث:

دیدی»؟ گفتم: «آری فدایت شوم»! فرمود: «این‌ها برادران شما از جنّ بودند. می‌آیند که مسائل حلال و حرام خود را بپرسند، همان‌طورکه شما می‌آیید برای پرسش حلال و حرام».⁽¹⁾

سوره جن، آیه 10:

"وَ أَنّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً "

"و اينكه [با اين اوضاع] ما نمى‌دانيم آيا اراده شرّى درباره‌ی اهل زمين شده يا پروردگارشان خواسته است آنان را هدايت كند؟!"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): حسن‌بن‌زیاد گوید: امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی این کلام خداوند: "و َأَنَّا لَا نَدْرِی أَشَرٌّ أُرِیدَ بِمَن فِی الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا"؛ می فرمود: پس گفت: «خیر،

بلکه به خدا سوگند! شرّی است که آنگاه که با معاویه بیعت کردند و حسن‌بن‌علی (علیه السلام) را رها کردند برای آنان خواسته می­شود».⁽¹⁾

سوره جن، آیه 13:

"وَ أَنّا لَمّا سَمِعْنَا الْهُدى آمَنّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً "

"و اينكه ما هنگامى‌كه هدايت [قرآن] را شنيديم به آن ايمان آورديم؛ و هركس به پروردگارش ايمان بياورد، نه از نقصان [در پاداش] مى‌ترسد و نه از ستم [در مجازات]."

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): محمّدبن‌فضیل گوید: از امام کاظم (علیه السلام) درباره‌ی آیه: "... لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدی آمَنَّا بِهِ" پرسیدم. فرمود: «هدایت در آیه ولایت است، یعنی به مولایمان ایمان آوردیم. هرکس به مولای خود ایمان آورد، فَلَا یَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا». گفتم: «این طور نازل شده است»؟ فرمود: «نه این تأویل آیه است».⁽²⁾

سوره جن، آیه 14:

"وَ أَنّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَ مِنَّا الْقاسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولئِكَ تَحَرَّوْا رَشَداً "

"واينكه گروهى از ما مسلمان و گروهى ستمكارند؛ هركس اسلام را اختيار كند راه راست را برگزيده است."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): "فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُوْلَئِکَ تَحَرَّوْا رَشَدًا " آن‌هایی هستند که به ولایت ما اعتراف کردند و آن‌ها راه راست را برگزیده‌اند.⁽¹⁾

سوره جن، آیه 16:

"وَ أَ لَّوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً "

"و اينكه اگر آن‌ها (جنّ و انس) در راه [ايمان] استقامت ورزند، با آب فراوان [باران] سيرابشان مى‌كنيم."

احادیث:

سوره جن، آیه 17:

"لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذاباً صَعَداً "

"تا آن‌ها را با اين نعمت فراوان بيازماييم؛ و هركس از ياد پروردگارش روى گرداند، او را به عذاب فزاينده‌اى گرفتار مى‌سازد!"

احادیث:

سوره جن، آیه 18:

" وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللهِ أَحَداً"

" و اينكه مساجد از آنِ خداست، پس هيچ‌كس را با خدا نخوانيد."

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): عیسی‌بن‌داود نجّار از امام کاظم (علیه السلام) درباره‌ی آیه: وَ أَنَّ المَساجِدَ لِلهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللهِ أَحَداً نقل می‌کند که فرمود: «از پدرم جعفربن‌محمّد (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: «آن‌ها اوصیا و ائمّه (علیهم السلام) از ما، یکی پس از دیگری هستند. به‌سوی غیر آن‌ها دعوت نکنید که در این صورت مثل کسانی می­شوید که با خدا کس دیگری خوانده است ...».⁽²⁾

سوره جن، آیه 19:

"وَأَنَّهُ لَمّا قامَ عَبْدُ اللهِ يَدْعُوهُ كادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً "

"واينكه هنگامى‌كه بنده‌ی خدا (محمّد) به عبادت برمى‌خاست و او را مى‌خواند، گروهى پيرامون او به شدّت ازدحام مى‌كردند."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "وَ أَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللهِ یَدْعُوهُ" منظور، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است که آن‌ها را برای ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرا می‌خواند. کَادُوا منظور قریش است. "یَکُونُونَ عَلَیْهِ لِبَدًا" با وی دشمنی ورزند.⁽¹⁾

سوره جن، آیات 20 تا 24:

"قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً " (20)

"بگو: «من تنها پروردگارم را مي‌خوانم و هيچ‌كس را همتاي او قرارنمي‌دهم»."

"قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرّاً وَ لا رَشَداً " (21)

"بگو: «من مالك زيان و هدايتى براى شما نيستم»."

"قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً " (22)

"بگو: «[اگر من نيز برخلاف فرمانش رفتاركنم] هيچ‌كس مرا در برابر خداوند حمايت نمى كند و پناهگاهى جز او نمى‌يابم»."

" إِلّا بَلاغاً مِنَ اللهِ وَ رِسالاتِهِ وَ مَنْ يَعْصِ اللهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً " (23)

"تنها وظيفه‌ی من ابلاغ از سوى خدا و رساندن رسالات اوست؛ و كسانى كه نافرمانى خدا و پيامبرش كنند، آتش دوزخ از آن آنهاست و جاودانه در آن مى‌مانند."

"حَتّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً " (24)

"[اين كارشكنى كفّار همچنان ادامه مى‌يابد] تا هنگامى‌كه آنچه را به آن‌ها وعده داده شده ببينند؛ آنگاه مى‌دانند چه كسى ياورش ضعيف‌تر و جمعيّتش كمتر است!"

احادیث:

نافرمانی خدا و رسولش را درباره‌ی ولایت علی (علیه السلام) کند، آتش دوزخ از آن اوست و جاودانه در آن می‌مانند.⁽¹⁾

سوره جن، آیات 26 و 27:

"عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً " (26)

"داناى غيب اوست و هيچ‌كس را بر اسرار غيبش آگاه نمى‌سازد."

"إِلّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً "(27)

"مگر پيامبرانى كه [آنان را برگزيده و] از آن‌ها راضى است و مراقبينى از پيش رو و پشت‌سر براى آن‌ها قرار مى‌دهد."

احادیث:

را خورد و دیگری را دو نیمه کرد، نیمی را هم خورد و نیمی را به علی (علیه السلام) خورانید. پس پیغمبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «برادرم! می‌دانی این دو انار چه بود»؟ گفت: «نه»! فرمود: «اوّلی نبوّت بود که [مخصوص من است و] تو را از آن بهره‌ای نیست و امّا دیگری علم و دانش بود که تو در آن با من شریک هستی». من گفتم: «چگونه علی (علیه السلام) در علم شریک پیغمبر (صلی الله علیه و آله) بود»؟ فرمود: «خدا هیچ علمی را به محمّد (صلی الله علیه و آله) نیاموخت جز آنکه به او دستور داد که آن را به علی (علیه السلام) بیاموزد»».⁽¹⁾

است و علی (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است. خداوند می‌فرماید: فَإِنَّهُ یَسْلُکُ مِن بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا، گوید: در قلبش علم و در پشت سرش نگهبانان است، او را آموزش می­دهد و علم را به درون او می‌افکند و خداوند او را به طریق الهام تعلیم می­دهد؛ و «رصد» تعلیمی است که [امام علی (علیه السلام)] از جانب پیامبر (صلی الله علیه و آله) می­بیند تا بداند پیامبرانش رسالت‌های پروردگارشان را ابلاغ کرده‌اند و او به آنچه نزد آن‌هاست احاطه دارد و همه چیز را احصار کرده است. یعنی هرچه بوده و هست، از روزی که خدا آدم را آفرید تا قیام قیامت، آن را می­داند؛ چه فتنه باشد، چه فرو رفتن در زمین یا پرتاب شدن یا اُمّت­هایی که از پیش هلاک گشته و یا در آینده هلاک خواهند شد، و چه تعداد پیشوای ظالم و عادل آمده و خواهد آمد، همه را با نام و نسب می­شناسد و می­داند که به مرگ طبیعی می­میرند یا کشته می­شوند، و چه بسا امامانی که تنها گذاشته شده و این تنهایی آن‌ها را زیانی نمی­رساند و چه بسا امامانی یاری داده شدند بی­آنکه این یاری رساندن یاوران سودی برای آن‌ها داشته باشد.»⁽¹⁾

مرحله وقوع می‌رساند یا آنکه در آن خصوص برای او بدا حاصل می­شود و آن را به مرحله‌ی وقوع نمی­رساند. امّا آن علمی که خداوند عزّوجلّ آن را تقدیر می‌کند و آن را به انجام می‌رساند، همان علمی است که ابتدا به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و سپس به ما ختم می­شود.»⁽¹⁾

سوره جن، آیه 28:

"لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً "

"تا معلوم شود پيامبرانش رسالت‌هاى پروردگارشان را ابلاغ كرده‌اند؛ و او به آنچه نزد آنهاست احاطه دارد و همه چيز را احصا كرده است."

احادیث:

امام علی (علیه السلام): من کسی هستم که همه چیز را با علمی که خداوند آن را به من سپرد برشمرده‌ام.⁽²⁾

*سوره مزمل:

سوره مزمل، آیه 10:

"وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَميلاً "

"و در برابر آنچه [دشمنان] مي‌گويند شكيبا باش و به‌طرزي شايسته از آنان دوري گزين."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): ابوبصیر گوید: امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: وَ اصْبِرْ عَلی ما یَقُولُونَ فرمود: «یعنی ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! بر اینکه آن‌ها تو را تکذیب می‌نمایند، صبر کن. من به‌وسیله‌ی مردی از نژاد تو انتقام خواهم گرفت و او همان قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) من است که او را بر خون ستمگران مسلّط نموده‌ام.⁽¹⁾

سوره مزمل، آیه 11:

"وَ ذَرْني وَ الْمُكَذِّبينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَ مَهِّلْهُمْ قَليلاً "

"و مرا با تكذيب‌كنندگان صاحب نعمت واگذار، و آن‌ها را كمي مهلت ده."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): "وَ ذَرْنِی وَ المُکَذِّبِینَ؛" این، تهدیدی از جانب خداوند عزّوجلّ است برای کسانی که ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) را تکذیب کردند.⁽¹⁾

سوره مزمل، آیه 20:

"... وَ أَقْرِضُوا اللهَ قَرْضاً حَسَناً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اسْتَغْفِرُوا اللهَ إِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحيمٌ"

"... و به خدا «قرض الحسنه» دهيد [در راه او انفاق نماييد] و [بدانيد] آنچه از كارهاي نيك براي خود از پيش مي‌فرستيد آن را نزد خدا به بهترين وجه و بزرگ‌ترين پاداش خواهيد يافت؛ و از خدا آمرزش بطلبيد كه خداوند آمرزنده و مهربان است."

احادیث:

*سوره مدثر:

سوره مدثر، آیات 8 تا 10:

"فَإِذا نُقِرَ فِي النّاقُورِ "(8)

"و [بدانيد] هنگامى‌كه در صور دميده شود."

"فَذالِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ "(9)

"آن روز، روز سختى است."

"عَلَى الْكافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ(10)

"كه براى كافران آسان نيست!"

احادیث:

سوره مدثر، آیه 16:

"كَلّا إِنَّهُ كانَ لِآياتِنا عَنِيداً "

"هرگز چنين نخواهد شد؛ چرا كه او نسبت به آيات ما دشمنى‌مي‌ورزد."

احادیث:

سوره مدثر، آیه 18:

"إِنَّهُ فَكَّرَ وَ قَدَّرَ "

"او [براى مبارزه با قرآن] انديشه كرد و نقشه‌اى [شيطانى] كشيد!"

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "إِنَّهُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ"، یعنی او در مورد ولایت که به آن مأمور شده بود، اندیشید و عهد بست، اگر رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) از دنیا رفت، بیعتی را که در زمان رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) با امیرمؤمنان کرده بود به حضرت وانگذارد (تسلیم نکند).⁽¹⁾

سوره مدثر، آیات 19 و 20:

" فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ" (19)

" مرگ بر او! چگونه نقشه‌اى كشيد؟!" (19)

"ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ " (20)

"باز هم مرگ بر او، چگونه نقشه كشيد؟!" (20)

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "فَقُتِلَ کَیْفَ قَدَّرَ * ثُمَّ قُتِلَ کَیْفَ قَدَّرَ"؛ شکنجه‌ی او عذابی بعد از عذاب است که قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) او را عذاب می‌دهد.⁽²⁾

سوره مدثر، آیه 21:

"ثُمَّ نَظَرَ "

"پس نگاهى‌كرد."

احادیث:

امام صادق (علیه السلام): "ثُمَّ نَظَرَ" سپس به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) نگاه کرد.⁽¹⁾

سوره مدثر، آیه 31:

"وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النّارِ إِلّا مَلائِكَةً وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ يَزْدادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيماناً وَ لا يَرْتابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْكافِرُونَ ما ذا أَرادَ اللهُ بِهذا مَثَلاً كَذالِكَ يُضِلُّ اللهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ ما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلّا هُوَ وَ ما هِيَ إِلّا ذِكْرى لِلْبَشَرِ "

"نگهبانان دوزخ را فقط فرشتگان [عذاب] قرار داديم، و تعداد آن‌ها را جز براى آزمايش كافران معيّن نكرديم تا اهل كتاب (يهود و نصارى) يقين پيدا كنند و بر ايمان مؤمنان بيفزايد، و اهل كتاب و مؤمنان [در حقّانيت اين كتاب آسمانى] ترديد به خود راه ندهند، و بيماردلان و كافران بگويند: «خدا از اين سخن چه منظورى دارد»؟! [آرى] اين‌گونه خداوند هركس را بخواهد گمراه

مى‌سازد و هركس را بخواهد هدايت مى‌كند. و لشكريان پروردگارت را جز او كسى نمى‌داند، و اين جز هشدار و تذكّرى براى انسان‌ها نيست!"

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): محمّدبن‌فضیل گوید: به امام کاظم (علیه السلام) عرض کردم: «منظور از "لِیَسْتَیْقِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ" چیست»؟ فرمود: «یقین افزون‌تری داشته باشند که خداوند عزّوجلّ و رسولش و وصیّ آن بر حق هستند». عرض کردم: «منظور از "وَ یَزْدَادَ الَّذِینَ آمَنُوا إِیمَانًا" چیست»؟ فرمود: «نسبت به ولایت جانشین و وصیّ پیامبر (صلی الله علیه و آله)، ایمان افزون‌تری پیدا کنند». عرض کردم: «منظور از "وَ لَا یَرْتَابَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَ المُؤْمِنُونَ" چیست»؟ فرمود: «نسبت به ولایت علی (علیه السلام) است». عرض کردم: «منظور از این شک و ریب چیست»؟ فرمود: «منظور، اهل کتاب و مؤمنانی هستند که خداوند درباره‌ی آن‌ها می‌فرماید: نسبت به ولایت علی (علیه السلام) شک و تردید ندارند». عرض کردم: «منظور از "وَ مَا هِیَ إِلَّا ذِکْرَی لِلْبَشَرِ" چیست»؟ فرمود: «آری، منظور ولایت علی (علیه السلام) است».⁽¹⁾

سوره مدثر، آیه 35:

"إِنَّها لِأَحْدَى الْكُبَرِ "

"كه آن [حوادث هولناك قيامت] از مسائل مهم است!"

احادیث:

سوره مدثر، آیه 37:

"لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ "

"براى كسانى از شما كه مى‌خواهند [به‌سوى هدايت] پيش روند يا عقب بمانند."

احادیث:

امام کاظم (علیه السلام): هرکس به‌سوی ولایت ما سبقت جوید از جهنّم دور شده و هرکه از ولایت کناره‌گیری کند به جهنّم نزدیک شده است؛ به‌جز اصحاب یمین. به خدا قسم آن‌ها شیعیان ما هستند.⁽³⁾

سوره مدثر، آیات 38 و 39:

"كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ "(38)

"[آرى] هركس در گرو اعمال خويش است."

"إِلّا أَصْحابَ الْيَمِينِ "(39)

"مگر «اصحاب يمين» [كه نامه‌ی اعمالشان را به دست راستشان مى‌دهند]!"

احادیث:

سوره مدثر، آیات 40 و 41:

"فِي جَنّاتٍ يَتَساءَلُونَ "(40)

"آن‌ها در باغ‌هاى بهشتى‌اند، و سؤال مى‌كنند."

"عَنِ الْمُجْرِمِينَ "(41)

"از مجرمان؛"

احادیث:

سوره مدثر، آیات 42 و 43:

"ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ "(42)

"«چه چيز شما را به دوزخ وارد ساخت»؟!"

"قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ "(43)

"مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم."

احادیث:

در مسابقه پشت‌سر سابق است مصلّی نامند؟ همین معنی مقصود است. در آنجا که فرماید: "لَمْ نَکُ مِنَ المُصَلِّینَ" یعنی پیرو پیشروان نبودیم.⁽¹⁾

سوره مدثر، آیه 44:

"وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ "

"و اطعام مستمند نمى‌كرديم."

احادیث:

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه): "وَلَمْ نَکُ نُطْعِمُ الْمِسْکِینَ"، منظور، حقوق آل رسول خدا (صلی الله علیه و آله)؛ همان خمس است که متعلّق به خویشاوندان و یتیمان و فقیران و در راه ماندگان است که آل رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هستند.⁽³⁾

سوره مدثر، آیات 45 تا 47:

"وَ كُنّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ "(45)

"و پيوسته با اهل باطل همنشين و هم‌صدا بوديم."

"وَكُنّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ "(46)

"و همواره روز جزا را انكار مى‌كرديم."

"حَتّى أَتانَا الْيَقِينُ "(47)

"تا زمانى‌كه مرگ ما فرا رسيد!"

احادیث:

سوره مدثر، آیه 48:

"فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعينَ"

"از اين‌رو شفاعت شفاعت‌كنندگان به حال آن‌ها سودي نمي‌بخشد."

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): چهار کس را روز قیامت خودم شفاعت خواهم نمود؛ هرچند با بار گناه مردم روی زمین به نزد من آیند: یاور خاندانم را و آن را که نیازمندی آنان را هنگامی‌که راه چاره بر آنان بسته باشد برطرف سازد و کسی را که آنان را به دل و زبان دوست داشته باشد و کسی را که با دست خویش از آنان دفاع نماید.⁽²⁾

سوره مدثر، آیه 49:

"فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضينَ "

"قوله تعالي: چرا آن‌ها از تذكّر روي گردانند؟!"

احادیث:

سوره مدثر، آیات 50 و 51:

"كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ "(50)

"گويي گورخراني رميده‌اند."

"فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ "(51)

"كه از [مقابل] شيري فرار كرده‌اند!"

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): جابر (رحمة الله علیه) از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: "... کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ" نقل می‌کند که فرمود: «یعنی آن‌ها مانند الاغ‌های وحشی هستند (گوره‌خر) که از دیدن شیر فرار کنند) دشمنان آل محمّد (علیهم السلام) همین‌طور هستند؛ وقتی یکی از فضایل آل محمّد (علیهم السلام) را می‌شنوند از حق فرار می‌کنند.⁽¹⁾

سوره مدثر، آیه 53:

"كَلاَّ بَلْ لا يَخافُونَ الْآخِرَةَ "

"چنين نيست كه آنان مي‌گويند، بلكه آن‌ها از آخرت نمي‌ترسند!"

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): "کَلَّا بَلْ لا یَخافُونَ الْآخِرَةَ"؛ منظور دولت حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.⁽²⁾

سوره مدثر، آیه 54:

"كَلاَّ إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ "

"چنين نيست كه آن‌ها مي‌گويند، آن (قرآن) يك تذكّر و يادآوري است!"

احادیث:

سوره مدثر، آیه 56:

"وَ ما يَذْكُرُونَ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ "

"قوله تعالي: و هيچ‌كس پند نمي‌گيرد مگر اينكه خدا بخواهد او اهل تقوا و اهل آمرزش است!"

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): تقوی در این آیه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و مغفرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.⁽¹⁾

*سوره قیامت:

سوره قیامت، آیه 5:

"بَلْ يُريدُ الْإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ "

"[انسان شك در معاد ندارد] بلكه او مي‌خواهد [آزادانه] در تمام عمر گناه كند"

احادیث:

السلام) به‌عنوان امیرمؤمنان سلام کن». گفت: «[این دستور] از طرف خدا و از طرف رسول او است»؟ فرمود: «از طرف خدا و از طرف رسول او است». سپس عمر وارد شد. فرمود: «بر علی (علیه السلام) به‌عنوان امیرمؤمنان سلام کن». گفت: «[این دستور] از طرف خدا و از طرف رسول او است»؟ فرمود: «از طرف خدا و از طرف رسول او است». سپس نازل شد: "یُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ یَوْمَئِذٍ بِماقَدَّمَ وَ أَخَّرَ". (قیامت/13)» آنچه پیش فرستاده [که عبارت است] از چیزهایی که به او دستور داده شده و آنچه تأخیر انداخته [که عبارت است] از چیزهایی که انجام نداده هنگامی‌که به او دستور داده شد که بر علی (علیه السلام) به‌عنوان امیرمؤمنان سلام کند.⁽¹⁾

سوره قیامت، آیه 17:

"إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ "

"چرا كه جمع‌كردن و خواندن آن بر عهده‌ی ماست."

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): جز دروغگو هیچ‌کس از مردم ادّعا نکند که تمام قرآن را چنان‌که نازل شده، جمع کرده است، و کسی جز علیّ‌بن‌ابی‌طالب و امامان پس از وی (علیهم السلام) آن را چنان‌که خدای تعالی فرستاده، جمع و نگهداری نکرده‌اند.⁽²⁾

سوره قیامت، آیات 22 و 23:

" وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ" (22)

"[آري] در آن روز صورت‌هايي شاداب و مسرور است."

"إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ " (23)

و به [الطاف] پروردگارشان مي‌نگرند.

احادیث:

(علیهم السلام) موج می‌زند، و خداوند به آن‌ها نگاه می‌کند و این همان سخن خداوند عزّ‌وجلّ است که فرمود: وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ، إِلَی رَبِّهَا نَاظِرَةٌ، می‌فرماید: «پس بر آن‌ها نور افشانده می‌شود، به‌طوری که زمانی‌که بر می‌گردند، حوریان بهشتی نمی‌توانند چشم از آن‌ها بردارند (از دیدن آن‌ها سیر نمی­شوند)». سپس امام صادق (علیه السلام) فرمود: ای هاشم! لِمِثلِ هَذَا فَلیَعمَلِ العَامِلُونَ؛ آری، برای مثل این، باید عمل‌کنندگان عمل کنند.! ⁽¹⁾

سوره قیامت، آیات 31 تا 35:

"فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى " (31)

"[در آن روز گفته مي‌شود]: او ايمان نياورد و نماز نخواند."

" وَ لكِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى "(32)

"بلكه تكذيب كرد و روي‌گردان شد."

"ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى "(33)

"سپس به‌سوي خانواده خود بازگشت در‌حالي‌كه متكبّرانه قدم بر مي‌داشت."

"أَوْلى لَكَ فَأَوْلى "(34)

"[با اين اعمال] عذاب الهي براي تو شايسته‌تر است، شايسته‌تر! "

""ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى"

"باز هم عذاب براي تو شايسته‌تر است، شايسته‌تر!"

احادیث:

پیامبر (صلی الله علیه و آله): از حذیفةبن‌یمان [نقل شده است که] گفت: به خدا سوگند روبروی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نشسته بودم درحالی‌که ما را در غدیر خم پیاده کرده بود و مجلس با مهاجرین و انصار پر شده بود. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بر روی پاهایش

ایستاد و فرمود: «ای مردم! خداوند دستوری به من داده است. و فرمود: «ای مردم! هرکس من صاحب اختیار او هستم، پس این [علی (علیه السلام)] صاحب اختیار او است». مردی از عرض مسجد گفت: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! تفسیر این [سخن] چیست»؟ فرمود: «هرکس من پیامبر او هستم، پس این علی (علیه السلام) امیر او است و گفت: خداوندا! دوست بدار هرکه او را دوست بدارد و دشمن باش با کسی که با او دشمنی کند و یاری کن کسی را که او را یاری کند و خوار بگردان کسی را که او را یاری نکند». حذیفه گفت: به خدا سوگند معاویه را دیدم که برخاست و متکبّرانه راه رفت و خشمگین خارج شد و درحالی‌که دست راستش را بر عبدالله‌بن‌قیس اشعری و دست چپش را بر مغیرةبن‌شعبه قرار داده بود برخاست و متکبّرانه راه رفت و گفت: «سخنان محمّد (صلی الله علیه و آله) را تصدیق نمی‌کنیم و به ولایت علی (علیه السلام) اقرار نمی‌کنیم»؛ پس خداوند درپی کلام او نازل فرمود: فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّی * وَلَکِن کَذَّبَ وَتَوَلَّی * ثُمَّ ذَهَبَ إِلَی أَهْلِهِ یَتَمَطَّی * أَوْلَی لَکَ فَأَوْلَی.⁽¹⁾

*سوره انسان:

سوره انسان، آیه 1:

"هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً "

"آيا اين‌گونه نيست كه زماني طولاني از روزگار بر انسان گذشت كه چيز قابل ذكري نبود؟!"

احادیث:

امام باقر (علیه السلام): امام باقر (علیه السلام) فرمود. عبداللَّه‌بن‌عباس و جابربن‌عبداللَّه انصاری که از افرادی بوده که در جنگ بدر و احد و در بیعت، در سایه درخت در حدیبیّه حضور داشته و از آن صحابه‌ای بوده‌اند که از محبّت و دوستی امیر مؤمنان علی (علیه السلام) بهره‌مند بوده‌اند، برای من حدیث کردند که: ... پیامبر (صلی الله علیه و آله) به علی (علیه السلام) فرمود: «در

عین حال بگو اوّلین نعمتی که خداوند عنایت فرموده چیست»؟ حضرت عرضه داشت: «اینکه مرا آفریده است، با اینکه نام و نشانی از من نبود». فرمود: «راست گفتی»!⁽¹⁾

سوره انسان، آیه 3:

"إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً "

"ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد [و پذيرا گردد] يا ناسپاس."

احادیث:

حضرت صادق علیه السلام: فرمود: مائیم سبیل خدا که مردم به وسیله ما به خدا هدایت می یابند.⁽²⁾

سوره انسان، آیه 5:

“إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً "

"به يقين ابرار [و نيكان] از جامي مي‌نوشند كه با عطر خوشي آميخته است."

احادیث:

سوره انسان، آیات 5 تا 22:

اگرچه به نظر می رسد آیات 5 تا 22 سوره انسان در یک دسته جای می گیرند در اینجا برخی از احادیث به تفکیک بعضی از آیات این بخش آورده شده است.

سوره انسان، آیات 7 و 8:

"يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطيراً " (7)

"آن‌ها به نذر خود وفا مي‌كنند، و از روزي كه شرّ و عذابش گسترده است مي‌ترسند."

"وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ أَسيراً "(8)

"و غذاي [خود] را با اينكه به آن علاقه [و نياز] دارند، به «مستمند»و «يتيم» و «اسير» اطعام مي‌كنند."

احادیث:

سه روز، روزه می‌گیرم و فاطمه (سلام الله علیها) نیز همین سخن را تکرار کرد و آن دو فرزند نیز گفتند: «ما هم سه روز، روزه می‌گیریم». و کنیز آن‌ها فضّه نیز گفت: «من هم روزه می‌گیرم». پس خداوند آنان را شفا داد و آنان درحالی‌که غذایی نداشتند، روزه گرفتند. علی (علیه السلام) نزد همسایه یهودی خویش، شمعون که ریسنده پشم بود رفت و فرمود: «آیا این معامله را می‌پذیری که در مقابل ریسیدن مقداری از پشم گوسفند توسط دختر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، سه پیمانه جو به من دهی»؟ آن مرد یهودی پذیرفت. پس علی (علیه السلام) آن مقدار پشم گوسفند و آن سه پیمانه جو را آورد و فاطمه (سلام الله علیها) را از آن باخبر ساخت و ایشان پذیرفت. فاطمه (سلام الله علیها) رشتن آن مقدار پشم گوسفند را شروع کرد و هنگامی‌که یک‌سوّم آن را ریسید، یک پیمانه از آن جو را برداشت و آسیا کرد و پنج قرص نان پخت که به هرکدام از آن‌ها، یک قرص نان اختصاص می‌یافت. علی (علیه السلام) به همراه محمّد (صلی الله علیه و آله)، نماز مغرب را به‌جای آورد و به منزل آمد و سفره را پهن کردند و همه‌ی آن‌ها بر سر سفره نشستند و آن هنگام که علی (علیه السلام) اوّلین لقمه را برداشت، فقیری کنار درآمد و گفت: «سلام علیکم ای اهل بیت محمّد (صلی الله علیه و آله)! من فقیری مسلمان هستم. از آن غذایی که می‌خورید، به من نیز بدهید. خداوند شما را از سفره‌های بهشتی بهره‌مند سازد. پس علی (علیه السلام) لقمه‌ی خویش بر زمین گذاشت ... پس دست به سفره برد و آنچه بر سفره بود، همه را به آن شخص فقیر بخشید و شکم گرسنه سر بر بالین نهادند و فقط آب نوشیدند. آن­ها روز بعد را نیز روزه گرفتند. حضرت فاطمه (سلام الله علیها) به سراغ یک‌سوّم دیگر آن پشم گوسفند رفت و آن را ریسید، و یک پیمانه دیگر از آن جو برداشت و آسیاب کرد و پنج قرص نان پخت که به هرکدام از آن‌ها یک قرص نان می­رسید. علی (علیه السلام) همراه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نماز مغرب را به‌جای آورد و به منزل خویش آمد. سفره را پهن کردند و همه‌ی آن‌ها بر سر سفره نشستند، و آن هنگام که علی (علیه السلام) اوّلین لقمه‌ی خویش را برداشت، یتیم مسلمانی در آستانه در ظاهر شد و گفت: «سلام علیکم

ای اهل بیت محمّد (صلی الله علیه و آله)! من یتیمی مسلمان هستم، از آن غذایی که می‌خورید، به من نیز بدهید، خداوند شما را از سفره‌های بهشتی بهره‌مند سازد». پس علی (علیه السلام) لقمه‌ی خویش را بر زمین گذاشت و سپس حضرت فاطمه (سلام الله علیها) هرآنچه بر سفره بود به آن یتیم بخشید، و درحالت گرسنگی شب را به صبح رساندند و تنها آب نوشیدند. روز بعد را نیز روزه گرفتند و فاطمه (سلام الله علیها) یک‌سوّم باقیمانده از آن پشم گوسفند را ریسید و آخرین پیمانه از آن جو را آسیاب و خمیر کرد و از آن پنج قرص نان تهیه کرد که هر قرص نان به یکی از آنان اختصاص داشت. علی (علیه السلام) به همراه پیامبر (صلی الله علیه و آله) نماز مغرب را به‌جای آورد و به منزل آمد. سفره پهن شد و همه‌ی آن‌ها بر سر سفره نشستند. هنگامی‌که علی (علیه السلام) اوّلین لقمه‌ی خویش را برداشت، یکی از اسیران مشرک بر در ایستاد و گفت: «سلام علیکم ای اهل بیت محمّد (صلی الله علیه و آله)! ما را اسیر می‌کنید و به بند می­کشید و به ما غذا نمی‌دهید»؟! پس علی (علیه السلام) لقمه را بر زمین گذاشت. پس دست به سفره بردند و آنچه بر سر سفره بود را به آن اسیر دادند ... و شب را با گرسنگی به صبح رساندند و تا صبح روز بعد، بدون غذا ماندند. علی (علیه السلام)، حسن و حسین (علیهم السلام) را نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برد، درحالی‌که آن دو از شدّت گرسنگی مثل جوجه می‌لرزیدند. هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آن دو را دید، فرمود: «ای ابالحسن (علیه السلام)! حال و روز شما خیلی مرا ناراحت می‌کند؛ بشتاب، نزد فاطمه (سلام الله علیها) برویم. پس با شتاب رفتند. حضرت فاطمه (سلام الله علیها) در محراب بود و از شدّت گرسنگی شکمش به پشتش چسبیده بود و چشم‌هایش گود افتاده بود. هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ایشان را در آن حالت دید، وی را در آغوش گرفت و فرمود: «وای بر من! سه روز است که شما در این حالت هستید»! پس جبرئیل (علیه السلام) فرود آمد و عرض کرد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! آن را بگیر و در جمع اهل بیت خویش، گوارایت باد». حضرت (صلی الله علیه و آله) فرمود: «چه چیزی را بگیرم»؟ عرض کرد: هَلْ أَتَی عَلَی الْإِنسَانِ حِینٌ مِّنَ

الدَّهْرِ لَمْ یَکُن شَیْئًا مَّذْکُورًا ... إِنَّ هَذَا کَانَ لَکُمْ جَزَاء وَکَانَ سَعْیُکُم مَّشْکُورًا و حسن‌بن‌مهران در حدیث خود نقل می‌کند: پیامبر (صلی الله علیه و آله) باسرعت به خانه‌ی فاطمه (سلام الله علیها) رفت و حال و وضع آنان را مشاهده کرد پس آنان را در آغوش گرفت و اشک ریخت و فرمود: «سه روز است که شما در این حالت هستید و من از شما بی‌خبر هستم». پس جبرئیل این آیات را بر ایشان نازل کرد: إِنَّ الْأَبْرَارَ یَشْرَبُونَ مِن کَأْسٍ کَانَ مِزَاجُهَا کَافُورًا * عَیْنًا یَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللهِ یُفَجِّرُونَهَا تَفْجِیرًا.⁽¹⁾

سوره انسان، آیات 9 و 10:

"إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللهِ لا نُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً " (9)

"[و مي‌گويند]: ما شما را به خاطر خدا اطعام مي‌كنيم، و هيچ پاداش و سپاسي از شما نمي‌خواهيم."

"إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَريراً " (10)