مصنفات شیعه ترجمه و تلخیص الذریعه الی تصانیف الشیعه جلد 2

مشخصات کتاب

سرشناسه : آقابزرگ طهرانی، محمدمحسن، ۱۲۵۵ - ۱۳۴۸ .

عنوان و نام پدیدآور : مصنّفات شیعه (ترجمه و تلخیص الذریعه الی تصانیف الشیعه)/ تالیف محمدمحسن نزیل سامراءالشهیر بالشیخ آغا بزرگ الطهران. به اهتمام محمد آصف فکرت

مشخصات نشر : مشهد - بنیاد پژوهش های آستان قدس رضوی 1372

مشخصات ظاهری : 4ج.

یادداشت : فارسی.

موضوع : کتاب های چاپی -- کتابشناسی

موضوع : نویسندگان شیعه-- کتابشناسی

موضوع : نسخه های خطی فارسی -- فهرست ها

موضوع : نسخه های خطی عربی -- فهرست ها

اشاره

مصنّفات شیعه (ترجمه و تلخیص الذریعه الی تصانیف الشیعه)

تالیف : محمدمحسن آقابزرگ طهرانی

اهتمام: محمد آصف فکرت

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

بقیۀ حرف ت

التخاطب،کتاب

محمد عباس لکهنوی(-1306 ق).ظاهرا همان آداب التخاطب او است،که گذشت.

التخبیر

ابو المحاسن عبد الواحد رویانی شهید(-501 یا 502 ق).مذکور در کشف الظنون.

التختم بالیمین-آداب التختم

در برخی از منابع از آن نقل شده است و ظاهرا در آداب تختم(انگشتر به انگشت‌کردن)بوده است.

تخجیل من حرف الانجیل

ابو البقاء صالح بن حسین جعفری،در ده باب، تالیف:پیش از 942 ق.مذکور در کشف الظنون.

-الحمد للّه الواحد الاحد الذی لا یتکثر بالاعداد

تخریب الباب

در ردّ بابیگری،از ابو القاسم بن کاظم موسوی زنجانی(-1292 ق).خ.موجود.

التخریج،کتاب

دربارۀ بنی شیبان،از ابو سعید عبید بن کثیر عامری(-294 ق).

تخریج الآیات-الرسالة الواضحه و کشف الآیات و...

تخریج الآیات و الاحادیث(در اثبات امامت

ائمّه(علیه السلام))

فارسی،از ابو القاسم بن حسین رضوی لاهوری (-1324 ق)،مذکور در فهرست آثار او.

تخریج الصحیحین

ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه حاکم نیشابوری معروف به ابن بیع(-405 ق).

تخصیص البراهین

در نقض مسألۀ امامت از کتاب الاربعین فخر رازی(-606 ق)،از برهان الدین محمد بن حمدانی قزوینی،از مشایخ خواجۀ طوسی.

تخصیص نامه

فارسی،مثنوی اخلاقی،از اسماعیل بن حسین تبریزی معروف به مسأله‌گو و متخلص به تائب (-1374 ق).

تخفیف العباد(فی بیان احوال الاجتهاد)

زین الدین بن علی بن احمد شهید ثانی(-966 ق)،خ.دیده شده.

-اللهم ارنا الحق حقا...

التخلف عن جیش اسامة،رسالة فی

در امامت،از محمد بن حسن شیروانی(-1098 ق)،خ.آستان قدس،ش 559 و ش 2043.

-قالت الامامیة ان ابا بکر کان فی جیش اسامة...

التخلیة و التحلیة،کتاب

شیخ علی حزین(-1181 ق)ظاهرا در اخلاق است.مذکور در نجوم السماء.

تخلیص الرسائل

بعضی از متأخرین از آن نقل کرده‌اند و ظاهرا خلاصۀ رسائل علامه انصاری است.

تخلیص الفرائد عن الفضول و الزوائد-البرکات

الرضویة

تخلیص الفوائد فی شرح تمهید القواعد

اصول،تعلیقات سید محمد عصّار تهرانی (-1356 ق)بر«تمهید القواعد»شهید ثانی.

تالیف:1346 ق.خ.آستان قدس،ش 2962 (خط مولف،1346 ق).

تخلیص الکفایة

اصول،شرح و تحریر کفایة الاصول،از سید محمد عصار تهرانی.خ.آستان قدس،ش 2963 (خط مولف،1342 ق).

تخلیل الاسنان فی لیالی شهر رمضان

بهاء الدین محمد بن حسین عاملی،شیخ بهایی (-1030 ق).خ.نجف.

تخمیس الآداب و الحکم

ابراهیم بعلبکی،مخمس بر قصیدۀ منسوب به علی علیه السّلام.خ.آستان قدس.

-صرمت حبالک بعد وصلک زینب

و الدهر فیه تغیّر و تقلّب

تخمیس الاثنی عشریات

اصل از محمد مهدی بن مرتضی طباطبایی، بحر العلوم(-1212 ق)،تخمیس از حسین بن محمد رضا بن بحر العلوم.

تخمیس الاشباه---

تخمیس دوازده بند(محتشم)

فارسی،از میرزا ثاقب.

تخمیس دوازده بند(محتشم)

فارسی،از محمد حسین سهرابی.

تخمیس السبع العلویات

اصل از عبد الحمید بن ابی الحدید(-655 ق)، تخمیس از عباس بن قاسم زیوری بغدادی (-1316 ق)،که برخی را در 1291 ق سروده.

خ.دیده شده.

تخمیس السبع العلویات

اصل از ابن ابی الحدید،تخمیس از محمد بن طاهر سماوی(-1370 ق).خ.دیده شده.

تخمیس العینیة الحمیریة

اصل از سید حمیری،تخمیس از علی نقی بن ابی الحسن نقوی لکهنوی(1323 ق-)،که در 1350 ق در بازگشت از نجف به هند سروده.

تخمیس الفرزدقیة

محمد بن اسماعیل حلی معروف به ابن خلفه (-1242 ق).ط.

تخمیس الفرزدقیة

ابو الفتح نصر اللّه بن حسین فائزی شهید(-ح 1168 ق).ط.

تخمیس الفرزدقیة

راضی بن صالح قزوینی(-1287 ق).ط.

تخمیس الفرزدقیة

مصطفی بن جواد خالصی.ط.

تخمیس الفرزدقیة

محمد بن طاهر سماوی،وی شرحی نیز بر قصیدۀ فرزدق دارد که«الکواکب السماویة»نام دارد و چاپ شده و همه این تخمیسها در آن درج شده است.

تخمیس الفرزدقیة

درویش علی بغدادی،فرزندش تمامی تخمیس را در«کنز الادیب»آورده است.

تخمیس قصیده میرفندرسکی

فارسی،مخمس بر قصیدۀ ابو القاسم بن میرزا بزرگ معروف به میرفندرسکی(-1050 ق)، از محمد علی که در 1129 ق در مرشدآباد هند سروده.

-ای که ذاتت در دو گیتی مظهر اسماستی

جوهری دهر را چون لؤلؤ لالاستی.

تخمیس الکافیة البدیعیة-البدیعیة

تخمیس الکراریة

در مدح ائمه علیهم السّلام(حیدر کرار و فرزندانش ائمۀ اطهار)،اصل از محمد شریف بن فلاح کاظمی،تخمیس از محمد بن طاهر سماوی(-1370 ق).خ.دیده شده.

تخمیس اللامیة-تخمیس الجلجلیّة

تخمیس اللامیة

در مدح حضرت امیر و رثاء امام حسین علیهما السّلام،اصل از حسن بن علی قفطانی(-1275 ق)،تخمیس از حسن سبتی نجفی(1299 ق-).

تخمیس المقصورة الدریدیة

اصل قصیده از ابو بکر محمد بن حسن بن درید ازدی(-321 ق)،تخمیس از محمد رضا نحوی که در 1212 ق تخمیس کرده.خ.دیده شده.

تخمیس المقصورة الدریدیة

موفق الدین عبد اللّه بن عمر انصاری.

-لما ابیح للحسین صونه

و خانه یوم الطراد عونه

تخمیس المقصورة الدریدیة

موسی بن شریف آل محیی الدین جامعی عاملی (-1281 ق).خ.دیده شد.

تخمیس المیمیّة---

تخمیس النونیة

اصل از ابو الولید احمد بن عبد اللّه معروف به ابن زیدون،تخمیس از شیخ صفی الدین حلّی.ط(با دیوان او).

تخمیس النونیة

اصل از ابن زیدون،تخمیس از محمد بن معصوم موسوی خطی قطیفی(-1271 ق).

-ذکر الطفوف شبحی الارزاء ینسینا

و عن تغنی الغوانی الغید یغنینا

تخمیس الهائیة الازریة-الدرر اللآلی

اصل از کاظم بن محمد ازری(-1211 ق)،در مدح اهل بیت علیهم السّلام،تخمیس از ابو المحاسن جابر بن عبد الحسین ربعی کاظمی (-1313 ق).ط.1318 ق.

تخمیس الهاشمیات السبع

اصل از کمیت بن زید بن خنیس اسدی کوفی (-126 ق)،تخمیس از عباس زیوری.خ.دیده شده.

تخمیس الهمزیة البوصیریة(فی مدح خیر البریة)---

تداخل الاغسال

فقه،از علیشاه بن صفدر کشمیری(-1269 ق).

خ.دیده شده.

تدارک انواع خطأ الحدود

طب،از شیخ الرئیس ابو علی بن سینا(-428 ق).

مذکور در کشف الظنون.

تدارک المدارک(فی بیان ما هو عنه غافل و

تارک)

شرحی است بر المدارک،از یوسف بن احمد درازی بحرانی(-1186 ق).خ.کاظمین،نجف.

التداوی بالمسکر

فقه،از ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی (-1315 ق).

تداوی روحی

فارسی،روانشناسی،از حسین کاظم‌زادۀ تبریزی.

ط.اصفهان،1340 ق.

التدبیر،کتاب

در امامت،از ابو محمد هشام بن حکم کندی کوفی(-199 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التدبیر،کتاب

در توحید و امامت،از ابو الحسن علی بن منصور کوفی.مذکور در رجال نجاشی،فهرست شیخ و فهرست ابن ندیم.

التدبیر،کتاب

در صنعت،از محمد بن زکریا رازی(-311 ق).

مذکور در فهرست ابن ندیم.این کتاب و«کتاب التدابیر»از بخشهای دوازدهگانۀ کتاب بزرگ او در علم صنعت است.

تدبیر آلة الاسطرلاب

تقی الدین ابو الخیر فارسی.خ.حسینیۀ شوشتریهای نجف.

تدبیر الحجر الاعظم

کیمیا،از محمد حسین بن محمد علی شهرستانی (-1315 ق).خ.کربلا.

تدبیر الحوامل

فارسی،طب،در بهداشت مادران باردار،از میرزا سلیم آخوندوف طبیب قراباغی.ط.تهران.

تدبیر المبتدی

فارسی،در تصریف،از احمد بن محمد میدانی (-518 ق).خ.ملک.

-الحمد للّه رب العالمین...این کتاب کی کرده شد از بهر مبتدیان در ادب

تدبیر المسافر،رسالة-تدبیر المسافرین

ابن سینا.خ.مجلس،آیا صوفیا.

تدبیر المنزل(او السیاسة الاهلیة)

نیز از شیخ الرئیس ابو علی حسین بن عبد اللّه بن سینا(-427 ق).ط.بغداد،1347 ق.

تدبیر منزل(و دستور بچه داری)

فارسی،از بدر الملوک بامداد.ط.تهران،1333 ش(چاپ بیست و سوم).

تدبیر النفوس(فی اصلاح الدروس)

در اصلاح دروس در مدارس نوین،از فضل اللّه بدایع‌نگار مشهدی(-1343 ق).مذکور در آخر مطلع الشموس مؤلف.

تدبیرات غیر المعتبرة

محمد حسین بن محمد علی مرعشی شهرستانی.

خ.کربلا.

التدقیق الدقیق

رساله در احکام تقیه،از علی محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی(-1312 ق).مذکور در مشاهیر علماء الهند.

تدمیر الخائنین(فی رد تنکیب الخائبین)

محمد مرتضی بن حسنعلی حسینی جونپوری (-1337 ق).ط.هند.

التدویر،کتاب

در صنعت،از ابو موسی جابر بن حیان.مذکور در فهرست ابن ندیم.

التدوین فی احوال جبال شروین-تاریخ سواد کوه

فارسی،از محمد حسن بن علی خان اعتماد السلطنة.ط.تهران،1311 ق.

تدوین الآثار فی احوال علماء خوانسار

محمد حسن بن محمد یوسف بن میرزا بابا موسوی خوانساری(-1337 ق).

تدوین الاشعار---

التذکرة(فی نعت بعض الکتب و الآثار النادرة)

محمد رضا بن محمد جواد نجفی(1306 ق-).

التذکرة(فی حقیقة الجوهرة)

حکمت،از ابو یعلی حمزة بن عبد العزیز معروف به سلاّر دیلمی(-448 ق).مذکور در معالم العلماء ابن شهر آشوب.

التذکرة

عبد الباقی،مذکور در نجوم السماء،ظاهرا عبد الباقی عارف،صوفی و خوشنویس معاصر شاه عباس صفوی بوده است.

التذکرة(فی تاریخ تستر)---

تذکرة الاحبة و الابرار

ادعیه،از محمد رضا طبسی(1322 ق-).

تذکرة الاحباب

ریاضی،از نظام الدین عبد العلی بن محمد بیرجندی(-934 ق).خ.قوله،مصر.

-الحمد للّه الّذی منه المبدأ و الیه المآب...

تذکرة احوال الفقیه المطلق الآغا محمد علی...

احوال محمد علی بن محمد باقر هزار جریبی (-1245 ق)،از فرزندش محمد حسین.

تذکرة الاخلاّء و ذخر یوم الجزاء

اخلاق،از محمد حسین بن غلام رضا فیروز آبادی(1328 ق-).

تذکرة الاخوان(فی طب الابدان)---

ط.بمبئی،1313 و 1333 ق.

تذکرة الاولیاء-مقامات العارفین

عرفان،از معین الدین علی بن نصیر تبریزی معروف به شاه قاسم انوار(-837 ق).

تذکرة الاولیاء

فارسی،تاریخ و عرفان،از فرید الدین محمد بن ابراهیم عطار نیشابوری(-627 ق).ط.مکرر.

تذکرة اولی الهی---

تذکرۀ خوشگو-سفینۀ خوشگو

فارسی،تذکرۀ شاعران،از بندر ابن داس خوشگو (سدۀ 12 و 13 ق).ط.هند.

تذکرۀ خوشنویسان

فارسی،از تقی بن حسین دانش(ح 1288 ق-).

تذکرۀ درویش حسین نوائی کاشانی

فارسی،در مجمع الفصحاء از آن نقل شده است.

تذکرۀ دزفول

فارسی،در حوادث قحط و غلاء روزگار نادر شاه و پس از آن،از علی بن مرتضی طبیب موسوی دزفولی،تألیف:1177 ق.خ.موجود.

-الحمد للّه الّذی جعل الشکر سببا لدوام النّعم.

تذکرۀ دلگشا

فارسی،تذکرۀ شعراء،از علی اکبر نواب متخلص به بسمل(-1263 ق).خ.موجود.

تذکرۀ دولتشاه-تذکرة الشعراء

فارسی،از دولتشاه بن علاء الدّوله بختیشاه غازی سمرقندی،تألیف،892 ق.ط.مکرّر.

تذکرۀ دولتشاهی

تاریخ،از محمد علی میرزا بن فتحعلیشاه قاجار.

در«نزهة الاخبار»منجم بغدادی از آن یاد شده است.

تذکرة الذاکرین

صدر الدین محمد بن حسن شعبانکردی قزوینی.

ط.تهران،1328 ق.

تذکرة الرّاعی---

التذکرة السنجریة

ابو نزار حسن بن صافی نحوی(-568 ق).

تذکرۀ شاه طهماسب

فارسی،تاریخ،از شاه طهماسب بن شاه اسماعیل اول صفوی(-984 ق).ط.لیپسیک،1308 ق؛ برلن،1303 ش.

تذکرة الشباب

فارسی و عربی،مجموعۀ ادبی،از محمد مهدی بن محمد باقر بهجت معروف به فروغ الدین اصفهانی(1223 ق-).

تذکرۀ شبستان

فارسی،تذکرۀ شعراء،از محمد علی بن عبد الوهاب مدرسی متخلص به شهلا(سدۀ 12 ق).

تذکرة الشعراء(از اسحاق بیک)---

تذکرة الشعراء المعاصرین

فارسی،از شاه محمد دارابجردی فارسی، متخلص به شاه.

تذکرة الشعر و الشعراء

فارسی،از عبد الرزاق بیگ بن نجفقلی دنبلی متخلص به مفتون(-1243 ق).

تذکرۀ شمس التواریخ-شمس التواریخ

فارسی،در احوال فقهاء،حکماء،عرفاء و شعراء در 4 رکن،از اسد اللّه بن محمود گلپایگانی (-1366 ق).ط.اصفهان،1331 ق.

تذکرۀ شوشتر---

تذکرة العرفاء

فارسی،اخلاق،از علی علوی.خ.موجود (1256 و 1269 ق).

تذکرة العروض

عروض،از امین الواعظین اسد اللّه بن ابی القاسم دزفولی(-ح 1353 ق).

التذکرة العظیمیة

فارسی،محمد ابراهیم بن عبد الرحیم کلباسی.ط.

تهران،1307 ش.

تذکرة العقول(فی معرفة اصول الدین الواجبة علی

کل من هو فی زمرة العاقلین)

در اصول دین،از حسین بن ابراهیم حسینی قزوینی(-1208 ق)،تالیف:1142 ق.خ.

موجود.

-الحمد للّه الذی جلّ جلاله

التذکرة العلائیة---

«بحار الانوار»فوایدی نقل کرده است.

تذکرة الفهیم فی عمل التقویم

معرب زیج الغ بیک است.مذکور در کشف الظنون.

-الحمد للّه الذی خلق الافلاک و دوّرها

تذکرة القبور

فارسی،مزارات اصفهان،از عبد الکریم بن مهدی گزی اصفهانی(-1341 ق).ط.اصفهان، 1324 ش.

تذکرة القبور

فارسی،مزارات اصفهان،از شهاب الدین بن محمود مرعشی(-1369 ش)،اضافاتی بر «تذکرة القبور»گزی دارد.ط.اصفهان،1328 ش.

تذکرۀ قدسیه

فارسی،تذکرۀ شعراء عهد ناصر الدین شاه قاجار،از ابراهیم بن مهدی بدایع نگار.ط.

تهران.

-شکر و سپاس مر آن خداوندی را عظم شانه

تذکرة الکحالین

طب،از محمد حسین بن ربیع کحال شیرازی (-1325 ق).فرزندش سید احمد آن‌را به اتمام رسانیده.

-الحمد للّه الذی نور ابصار قلوبنا بمعرفته

تذکرة الکحالین

طب،از علی بن عیسی کحال(سدۀ 5 ق).خ.

آستان قدس،ش 5063 و ش 5064.

التذکرة الکندیة-تذکرة الراعی-التذکرة العلائیة

ادبیات و علوم مختلفه،از علی بن مظفر دمشقی اسکندرانی معروف به ابن وداعه(-716 ق).

تذکرۀ لباب الالباب-لباب الالباب

فارسی،تذکرۀ شعراء،از جمال الدین محمد عوفی یزدی(سدۀ 7 ق).ط.لیدن،1324 ق/ 1906 م؛تهران،1335 ش.

تذکرة اللّبیب فی ایضاح رجال التهذیب-تنبیه

اللّبیب-التنبیهات

ناشناخته،نسخه‌ای از آن نزد محمد باقر شوشتری(-1327 ق)بوده است.

تذکرة المتبحّرین(فی العلماء المتأخرین عن الشیخ

الطوسی من غیر العاملین)

رجال،جزء دوم امل الآمل،از محمد بن حسن حرّ عاملی(-1104 ق)،تألیف:1097 ق.

تذکرة المتعلمین

اصول دین،از محمد رضا طبسی(معاصر).

تذکرة المتعلمین(و تبصرة المتأدبین)

علی حسین بن خیرات علی زنجی فوری (-1310 ق).

تذکرة المتقین

فارسی،اخلاق،جامع:اسماعیل بن حسین تائب تبریزی معروف به مسأله‌گو(معاصر).ط، 1329 ق.

تذکرة المتقین

کلام،از محمد باقر بن محمد تقی حسینی مازندرانی.

-الحمد للّه الذی عظم شانه و جلّ برهانه

تذکرة المجتهدین

رجال،از یحیی مفتی بحرانی،شاگرد محقق کرکی.

تذکرة المجلسی

اردو،شرح احوال علامه مجلسی.ط.هند.

تذکرۀ مجمع الفصحاء

فارسی،تذکرة الشعراء،از رضا قلی خان بن محمد هادی هدایت(-1287 ق).ط.تهران، 1295 ق و 1336-1340 ش.

تذکرۀ مجمع النفایس---

تذکرة المؤمنین(فی فضائل العلماء العاملین)

فارسی،از یوسف بن احمد رشتی،تألیف:

1318 ق.ط.تهران،1334 ق.

تذکرۀ مونس الاحرار

فارسی،از محمد بن بدر جاجرمی.ط.تهران، 1337 ش.

تذکرۀ میخانه---

التذکیر

ابو بکر بن عبد الرحمان حضرمی(-1341 ق).

مذکور در پایان دیوان او.

تذکیر العاقل و تنبیه الغافل

در فضیلت علم،از ابو عبد اللّه حسین بن عبید اللّه غضائری(-411 ق).

تذهیب الاصول(فی شرح تهذیب الاصول)

اصول،اصل از علامه حلی،شرح از عبد الجواد بن محمد مهدی کلباسی(-1314 ق)،تألیف:

1278 ق.خ.موجود.

-الحمد للّه الذی خلق الانسان

تذهیب الاکمام(فی شرح تهذیب الاحکام)

اخبار،اصل از شیخ طوسی،شرح از قاضی نور اللّه بن شریف الدین شوشتری(-1019 ق).

-ابتداء الحدیث بحمد القدیم سنّة قدیمة.

تذییل الاعقاب-تبدیل الاعقاب

انساب،از تاج الدین محمد بن قاسم بن معیۀ دیباجی(-776 ق).

تذییل امل الآمل---

تراجم آل المجلسی-انساب السلسلة المجلسیّه

فارسی،از حیدر علی بن عزیز اللّه مجلسی، تألیف:1209 ق.

تراجم آل الوحید البهبهانی---

تراجم مشاهیر علماء الهند---

ابو الحسن بن مهدی لکهنوی.ط.لکهنو،1285 ق.

تربیت نامه

فارسی،مثنوی در توحید،از اسماعیل بن حسین تائب تبریزی.

تربیت نسوان

فارسی،ترجمۀ تحریر المرئة،مترجم:یوسف اعتصام الملک اعتصامی.ط.تبریز،1318 ق.

تربیع الدائرة---

ترتیب السعادات-کتاب السعادة

اخلاق،از ابو علی احمد بن محمد مسکویه رازی (-421 ق).ط.تهران،1314 ق(در هامش مکارم الاخلاق)،1314-1316 ق(در هامش مبدأ و معاد ملاصدرا)؛مصر،1346 ق.

-الحمد للّه الّذی عمّ الخلق بنعمه

ترتیب الفوائت،رسالة فی

فقه،از محمد تقی بن میرزا رضا قزوینی (-1333 ق).

ترتیب فهرس شیخ الطائفة

رجال،از علی بن عبد اللّه مقشاعی بحرانی (-1127 ق).مذکور«در لؤلؤة البحرین».

ترتیب فهرس شیخ الطائفة

رجال،از عنایت اللّه قهپائی(سدۀ 11 ق).

ترتیب فهرس شیخ الطائفة

رجال،ناشناخته،تألیف:1005 ق.ط.کلکته، 1271 ق.

ترتیب فهرس الشیخ منتجب الدین

رجال،از سید حسین طباطبائی بروجردی.خ.

دیده شده.

-الحمد للّه الّذی تفرّد بالازلیة و البقاء...

ترتیب الکشی-الاختیار من کتاب ابی عمرو

الکشی

رجال،از داود بن حسن بحرانی(سدۀ 12 ق).

مذکور در لؤلؤة البحرین.

ترتیب الکشی(علی ترتیب الحروف فی الاسماء)

رجال،از عنایت اللّه قهپائی،تألیف:1011 ق.

خ.دیده شده.

ترتیب الکشی(علی ترتیب طبقات اصحاب

المعصومین ع)

رجال،از یوسف بن محمد حسینی عاملی، تألیف:981 ق.خ.آستان قدس 13062.

ترتیب مسائل علی بن جعفر-الجعفریات-

الکاظمیات

فقه،از ناصر بن محمد جارودی(سدۀ 12 ق).خ.

آستان قدس،ش 8158.

ترتیب مشیخة من لا یحضره الفقیه

رجال،از صاحب معالم،حسن بن زین الدین (-1011 ق)،تألیف:982 ق.خ.دیده شده.

ترتیب مشیخۀ من لا یحضره الفقیه

علاء الدین محمد بن ابی تراب گلستانه(-ح 1110 ق).خ.شهید مطهّری(1087 ق).

ترتیب مشیخة من لا یحضره الفقیه-شرح من لا

یحضره الفقیه.

ترتیب معانی الاخبار

به ترتیب حروف،از داود بن حسن بحرانی.

مذکور در کشف الحجب.

-احمدک اللهمّ جزیل العطاء...

ترتیب النجاشی

محمد تقی خادم انصاری،تألیف:1006 ق.خ.

آستان قدس،ش 13274

-الحمد للّه علی ما وهب

ترتیب النّجاشی

داود بن حسن بحرانی.مذکور در«لؤلؤة البحرین».

ترتیب النجاشی

عنایت اللّه قهپائی.خ.دیده شده.

الترتیلیة،الرّسالة

فارسی،تجوید،از اسماعیل بن علینقی تبریزی (معاصر).ط.تبریز،1348 ق(چاپ سوم).

ترتیل

فارسی،منظومه،از حافظ محمد بن محمود سمرقندی.خ.حسینیۀ شوشتریهای نجف.

-خالق اکبر خداوند جهاندار معین

حمد بی‌حد مرو را و بر رسولش آفرین

الترجمان(فی علم المیزان)

ناصر بن سعید حویزی،تالیف:1061 ق.خ.

دیده شده.

الترجمان(فی لغات القرآن)

فارسی،فرهنگ لغات قرآن،از سید شریف علی بن محمد گرگانی(-816 ق).خ.آستان قدس،ش 1459.

الترجمان(فی معانی الشعر)

ابو عبد اللّه محمد بن احمد مفجع بصری(-327 ق).مذکور در رجال نجاشی و فهرست ابن ندیم.

ترجمان البلاغة

در صنایع بدیع،از محمد بن عمر رادویانی.ط.

استانبول،1949 م؛تهران،1363 ش.

ترجمان الزّمن

تاریخ،از جلال الدین بن مهنّا علوی.مذکور در کشف الظنون و الوافی بالوفیات صفدی.

ترجمان العرب-دیوان ابی البحر

ترجمان القرآن

فرهنگ لغات قرآن،از تاج الدین بن محمد بن ابراهیم هاشمی.خ.مجلس.

-الحمد للّه الذی ارسل الرسل

ترجمان القرآن

فارسی،از محمد بن ابی القاسم قالی خوارزمی (-567 ق).خ.نجف.

-این کتاب ترجمان قرآن است...

ترجمان اللغة

فارسی،شرح قاموس فیروزآبادی،از محمد یحیی بن محمد شفیع قزوینی،تألیف:

1114-1117 ق،به دستور شاه سلطان حسین صفوی.ط.تهران،1273 ق و مکرر.

ترجمه ها

الف.تراجم کتب

ترجمۀ الآثار الباقیة عن القرون الخالیة

فارسی،تاریخ،اصل از ابوریحان بیرونی، مترجم:علی قلی خان اعتضاد السلطنه(-1298 ق).

ترجمۀ الآثار الباقیة عن القرون الخالیة

فارسی،تاریخ،مترجم:اکبر دانا سرشت (معاصر).ط،1321 ش و مکرر.

ترجمۀ آداب المتعلمین

فارسی،اخلاق،اصل از خواجه نصیر الدین محمد طوسی،مترجم:امیر عادل حسینی.مذکور در ریاض العلماء.

ترجمۀ آداب المتعلمین

فارسی،اخلاق،مترجم:علی بن محمد حسینی طبیب(-1316 ق).خ.مرعشی.

ترجمه آداب المتعلمین-تذکرة الطالبین

ترجمۀ آیات الاحکام

فارسی،تفسیر،ترجمۀ زبدة البیان اردبیلی،از مترجمی ناشناخته.خ.موجود.

ترجمۀ ابصار العین فی انصار الحسین علیه السلام

اردو،از تصدق حسین بن غلام حسین موسوی کنتوری(-1348 ق).

ترجمة الابطال-زندگانی محمد ص

فارسی،از ابو عبد اللّه زنجانی(-1360 ق).ط.

تبریز،1357 ق.

ترجمۀ اثبات الرجعة

اردو،اصل از طبسی،مترجم:علی بن محمد باقر رضوی لکهنوی.

ترجمۀ الاثنا عشریة الزکاتیة

فارسی،اصل از شیخ بهائی،مترجم:صدر الدین محمد بن محبعلی تبریزی،تاریخ ترجمه:1013 ق.خ.مرعشی(خط مترجم در 1024 ق).

ترجمۀ الاثنا عشریة الصلاتیة

فارسی،اصل از شیخ بهائی،مترجم:صدر الدین محمد بن محبعلی تبریزی.خ.دیده شده.

-حمد و پرستش معبودی را عز و علا

ترجمۀ الاثنا عشریة الصومیة

فارسی،اصل از شیخ بهائی،مترجم:صدر الدین محمد بن محبعلی تبریزی.خ.مرعشی(خط مترجم).

ترجمۀ احادیث اوائل الشهور---

بمبئی.

ترجمۀ اربعین

فارسی،منظوم.ط.ایران.

ترجمۀ اربعین

فارسی،از کلمات قصار امیر المؤمنین(علیه السلام)،شرح هرحدیث در یک رباعی،از محمد حسین بن یوسف هروی.خ.آستان قدس(خط شاه محمود نیشابوری در 927 ق).همین کتاب در عنوان در چهل حدیث هم آمده است.

ترجمۀ اربعین

فارسی،منظوم،در فضائل امیر المؤمنین،از عبد الصمد بن کمال بن امیر الحاج.

-سپاس مر خدای را که منور گردانید.

ترجمۀ اربعین سورة

فارسی،ترجمۀ 40 سوره از تورات.ط.مکرّر.

ترجمۀ ارشاد الاذهان

فارسی،اصل از علامه حلی،مترجم:مهدی بن محمد علی ثقة الاسلام اصفهانی(معاصر).خ.

موجود.

ترجمۀ ارشاد الاذهان

فارسی،اصل از علامه حلی،با برخی اضافات.

خ.مشکات(1072 ق).

ترجمۀ ارشاد المفید

فارسی.ط.تهران.

ترجمۀ اساس الاصول

حمایت حسین نیشابوری کنتوری،معروف به سید علی بخش حکیم(-1235 ق).مذکور در کشف الحجب.

-اساس اصول یتفرع علیها افضل القربات

ترجمۀ الاسرار فی اشاره الابرار

فارسی،تفسیر سورۀ فاتحه،از عباس بن بهرام میرزا اورامی متخلص به توفیقی،به دستور استادش سعد الدین سعدی نگاشته.خ.دیده شده (1074 ق).

-منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است.

ترجمۀ اسرار الصلاة

فارسی،اصل از شهید ثانی،مترجم:محمد زمان تنکابنی.خ.موجود(1118 ق).

ترجمۀ اسرار نیکبختی

ابو القاسم پاینده.ط.تهران،1333 ش(چاپ دوّم).

ترجمۀ اسنی المطالب(فی نجاة ابی طالب)

اردو،اصل از احمد بن زینی دحلان،مترجم:

مقبول احمد دهلوی.ط 1313 ق.

ترجمۀ الاشارات و التنبیهات

فارسی،از احمد بن شهاب الدین رضوی معروف به ادیب پیشاوری(-1349 ق)،ناتمام.

ترجمۀ الاشارات و التنبیهات

فارسی،از علی بن محمد بن اسد اللّه امامی اصفهانی(سدۀ 12 ق).

ترجمۀ الاشارات و التنبیهات

فارسی،مترجم:ناشناخته.ط.تهران،1316 ش.

ترجمۀ اصل الشیعة و اصولها-ریشۀ شیعه و

پایه‌های آن

فارسی،اصل از محمد حسین آل کاشف الغطاء، مترجم:علیرضا خسروانی.ط.تهران،1317 ش.

ترجمۀ الاصول الاصیلة

فارسی،اصل از فیض کاشانی،مترجم:جلال الدین بن ابی القاسم محدث ارموی(معاصر).

ترجمۀ اصول کافی---

ترجمۀ اطواق الذهب

فارسی،اصل از جار اللّه زمخشری،مترجم:

محمد شفیع وصال شیرازی(-1262 ق).

ترجمۀ اعتقادات الصدوق

فارسی،از عبد اللّه بن حسین رستمداری مازندرانی.صاحب ریاض نسخه را دیده است.

ترجمۀ اعتقادات الصدوق

فارسی،از محمد علی بن محمد مدرسی طباطبایی یزدی(-1240 ق).مذکور در آیینۀ دانشوران.

ترجمۀ اعتقادات الصدوق

فارسی،از محمد مهدی رضوی که در 45 باب به نام شاه طهماسب صفوی تألیف کرده.خ.

موجود.

ترجمۀ اعتقادات الصدوق---

ترجمۀ الفیة الشهید

فارسی،واجبات نماز.ظاهرا مترجم پس از 1000 ق می‌زیسته.

-سپاس بی‌قیاس موجودی را تقدست اسمائه...

ترجمۀ الفیة الشهید

فارسی،از امیر نظام الدین عبد الحی بن عبد الوهاب جرجانی(-پس از 959 ق).

صاحب ریاض نسخه را دیده بوده است.

ترجمۀ الالفیة و النفلیة

فارسی؟،از آقا نجفی،محمد تقی بن محمد باقر اصفهانی(-1332 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

ترجمۀ اماطة اللثام-ترجمۀ رفع اللثام

ترجمۀ امالی الصدوق

فارسی،از علی بن محمد امامی حسینی.مذکور در«ریاض العلماء».

ترجمۀ امالی الصدوق

فارسی،از صادق بن حسین توشخانگی که در 1301 ق ترجمه کرده.خ.دیده شده.

ترجمۀ الامامة و طرق الزعامة

فارسی،اصل از هبة الدین شهرستانی،مترجم:

علی رضا خسروانی.

ترجمۀ امان الاخطار---

1373 ق.

ترجمۀ الباب الحادی عشر

فارسی،اصل از علامه حلی،مترجم:علامه محمد باقر مجلسی(-1111 ق).خ.دیده شده.

ترجمۀ الباب الحادی عشر

فارسی،اصل از علامه حلی،مترجم:محمد باقر بن محمد رضا شانه‌تراش شوشتری،شاگرد سید نعمة اللّه جزائری.مذکور در تاریخ شوشتر.

ترجمۀ الباب الحادی عشر

فارسی،از میرزا حسین نائب الصدر(-1315 ق).

ترجمۀ الباب الحادی عشر

فارسی،از محمد رضا بن جلال الدین محمد اصفهانی،که برای امیر ابو الفتح بن حبیب اللّه حسینی ترجمه کرده.خ.موجود(1068).

ترجمۀ الباب الحادی عشر

فارسی،مترجم ناشناخته.خ.دیده شده.

-بعد از تقدیم مراسم محامد الهی و تعظیم و درود نامتناهی

ترجمۀ بحار الانوار

فارسی،اصل از علامه مجلسی،مترجم به احتمال:محمد تقی معروف به آقا نجفی اصفهانی(-1332 ق).

ترجمۀ بحار الانوار-ترجمة اول مجلدات البحار

فارسی،مجلد اول به همراه مجلد دوم،مترجم ناشناخته،به نام«شاهزاده سلطان محمد بلند اختر»مصدر است.خ.موجود.

ترجمۀ بحار الانوار-ترجمة سادس البحار

فارسی،مجلد ششم،در احوال پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)،مترجم ناشناخته.خ.دیده شده.

ترجمۀ بحار الانوار-ترجمة الثامن من البحار

فارسی،مجلد هشتم،از محمد نصیر بن عبد اللّه برادرزادۀ علامه مجلسی مؤلف بحار.مذکور در «الفیض القدسی».

ترجمۀ بحار الانوار(ج 8)---

ترجمۀ بحار الانوار(ج 17)---

ترجمۀ تاریخ ادبیات ایران

فارسی،اصل از ادوارد براون،از فردوسی تا سعدی،مترجم:فتح اللّه مجتبایی.ط.تهران، 1341 و 1342 ش.

ترجمۀ تاریخ بخارا

فارسی،اصل از ابو بکر جعفر نرشخی(-348 ق)،مترجم:ابو نصر احمد بن محمد بن نصر قبادی(یا قباوی).ط.مکرر.

ترجمۀ تاریخ پطر کبیر

فارسی،اصل از ولتر،مترجم:رضا قلی خان بن مهدیقلی خان تبریزی(-1283 ق).ط.1263 ق و مکرّر.

ترجمۀ تاریخ تمدن اسلام

فارسی،اصل از جرجی زیدان،مترجم:

محمد باقر مسعودی(-1265 ق)یا عبد الحسین میرزا.ط.تهران،1329 و 1343 ق(2 مجلد).

ترجمۀ تاریخ الحکماء

فارسی،اصل از شهرزوری،مترجم:ضیاء الدین دری.ط.ایران.

ترجمۀ تاریخ الحکماء(از قفطی)---

ترجمۀ تاریخ نادری-تاریخ نادر شاه و مختصری از

تاریخ سلاطین مغول

فارسی،اصل از ژامسن فریزر،مترجم:

ناصر الملک ابو القاسم قراگوزلو.ط.تهران، 1321 ق؛کرمانشاهان،1327 ش.

ترجمۀ تاریخ الیمینی-ترجمۀ تاریخ یمینی-

ترجمۀ تاریخ عتبی

فارسی،اصل از محمد بن عبد الجبار عتبی (-427 ق)،مترجم:ابو شرف ناصح بن ظفر جرفادقانی که به نام شمس الدوله غازی‌بیک و به اشارۀ وزیر او ابو القاسم علی بن حسن ترجمه کرده است.ط.تهران،1345 ش.

تاریخ یمینی مشتمل بر 3 جزء است:جزء اول را ابو شرف ناصح بن ظفر جرفادقانی و جزء دوم را حبیب الدین محمد گلپایگانی به فارسی ترجمه کرده‌اند.جزء سوم را که رسالۀ«بث الشکوی» نام دارد به اشارۀ امیر نظام گروسی،علی بن موسی ثقه الاسلام(مق 1330 ق)ترجمه کرده و چاپ شده است(مشار،858/1).

ترجمۀ تاریخ ینگی دنیا

فارسی،از علی بخش میرزا بن اسکندر میرزا (1254 ق-)،مذکور در تاریخ تبریز.ط.

ترجمۀ تاویل الایات الباهرة

فارسی،از آقا نجفی اصفهانی(-1332 ق)، تاریخ ترجمه:1297 ق.ط.ایران.

ترجمۀ تبصرة المتعلّمین

فارسی،فقه،اصل از علامه حلّی(-726 ق)، مترجم ناشناخته.خ.آستان قدس،ش 12059 (1071 ق).

ترجمۀ تتمة صوان الحکمة-درة الاخبار

ترجمۀ تحفة الابرار

عربی،اصول دین،اصل فارسی از حسن بن علی معروف به عماد طبری،مترجم:نجف بن سیف نجفی.خ.دیده شده.

ترجمۀ تدبیر صحّة الاطفال

علی بن ناصح سمنانی.خ.موجود.

ترجمۀ تذکرۀ ابی ریحان البیرونی

در مخزن الادویه از آن نقل کرده است.

ترجمۀ ترجمة الشیخ احمد بن زین الدین الاحسائی

فارسی،اصل از عبد اللّه بن احمد،مترجم:محمد طاهر.ط.بمبئی،1310 ق.

ترجمه تسدید المکارم(و تفضیح المظالم فی بیان

تحریف مکارم الاخلاق)

فارسی،اصل و ترجمه از محمد باقر بن محمد جعفر بن کافی بهاری همدانی(-1333 ق).

ترجمۀ تشریح الافلاک

فارسی،اصل از شیخ بهائی،مترجم:عابد اردبیلی.مذکور در ریاض العلماء.

ترجمۀ التصریف الزنجانیة-ترجمۀ تصریف

فارسی،اصل از عزّ الدین ابراهیم زنجانی، مترجم:عبد اللّه بن نور الدین شوشتری.خ.آستان قدس،ش 3794(1267 ق).

ترجمۀ تطور الامم العربیّه-تطور ملل-نوامیس

روحیۀ تطور ملل

فارسی،اصل از گوستاو لوبون،مترجم عربی، احمد فتحی زغلول پاشا،مترجم فارسی:علی دشتی.ط.تهران،1302 و 1333 ش.

ترجمۀ تفسیر الاصفی

اردو،اصل از فیض کاشانی،مترجم:مظاهر حسن امروهوی،ناتمام.مذکور در فهرست تصانیف او.

ترجمۀ تفسیر العسکری علیه السّلام

فارسی،مترجم:ابو القاسم حسینی ذهبی شیرازی معروف به میرزا بابا مذکور در«آیات الولایۀ»او.

ترجمۀ تفسیر العسکری

فارسی،از عبد اللّه بن نجم الدین معروف به فاضل قندهاری(-1311 ق).

ترجمۀ تفسیر العسکری-آثار الاخیار

ترجمۀ تفسیر العسکری-آثار حیدری

ترجمۀ تقویم الابدان فی تدبیر الابدان

فارسی،اصل از ابن جزله،مترجم:محمد اشرف بن محمد طبیب که به نام شاه سلیمان صفوی ترجمه کرده.ط.تهران،1275 ق.

ترجمۀ تقویم البلدان

فارسی،در مساحت زمین،اصل از ابو الفداء، مترجم:عبد العلی بن محمد بیرجندی(-934 ق)،تاریخ ترجمه:927 ق.ط.پاریس.خ.

آستان قدس،ش 5532(986 ق).

ترجمۀ تلخیص جالینوس

غلام حسنین موسوی لکهنوی(-ح 1327 ق).

مذکور در شرح حال او.

ترجمۀ تمثیلات-نمایشنامۀ میرزا فتحعلی

آخوندزاده-تمثیلات

فارسی،اصل از فتحعلی آخوندزاده(-1290 ق)به ترکی،مترجم:میرزا جعفر قراچه داغی.

ط.تهران،1288 و 1291 ق،تفلیس،1273 ق.

ترجمۀ تمدن اسلام و عرب-تمدن اسلام و

عرب

فارسی،اصل از گوستاو لوبون،مترجم:

محمد تقی فخرداعی گیلانی.ط.تهران،1316 ش و مکرّر.

ترجمۀ تمدن اسلامی

فارسی،اصل از جرجی زیدان،مترجم:ابراهیم قمی.ط.تهران،1329.

ترجمۀ تمدن اسلامی

فضل اللّه بدایع نگار مشهدی(-1343 ق).

مذکور در آخر«مطلع الشموس».

ترجمۀ تنبیه الراقدین(فی ذکر الموت و الرحیل)

فارسی،اصل و ترجمه از محمد طاهر بن محمد حسین شیرازی قمی(-1098 ق).ط.تهران، 1339 ش(ضمن شش رساله).

ترجمۀ توحید الرضا(علیه السلام)-ترجمۀ خطبة الرضا(علیه السلام)

ترجمۀ توحید الصدوق

محمد تقی آقا نجفی اصفهانی(-1332 ق).

مذکور در آخر«جامع الاخبار»مؤلّف.

ترجمۀ توحید المفضل

فارسی،از محمد باقر بن محمد تقی علامه مجلسی(-1111 ق).ط.تهران،1299 ق و مکرّر.

-الحمد للّه الذی هدانا الی توحیده

ترجمۀ توحید المفضّل

فارسی،از محمد صالح بن محمد باقر قزوینی روغنی،تاریخ ترجمه:1080 ق.

ترجمۀ توحید المفضل

فارسی،از فخر الدین ترکستانی ماوراء النّهری، تاریخ ترجمه:1065 ق به خواهش ندر علی.خ.

آستان قدس،ش 14181.

-آفرین جان آفرین پاک را

آنکه ایمان داد مشت خاک را

ترجمه التوراة

مترجم از متقدمین بوده و یکی از معاصرین علامه مجلسی در نامه‌ای خطاب به وی از آن و از ترجمۀ انجیل یاد کرده است.

ترجمۀ تورات

فارسی،مترجم از متأخرین بوده است.خ.آستان قدس،ش 52(1216 ق)،51(1226 ق)و 50.

ترجمۀ توقیعات کسری

فارسی،احکام و فرامین انوشیروان،مترجم:

جلال الدین محمد طباطبایی زواری(-995 ق) این توقیعات نخست از پهلوی به عربی و سپس از عربی به فارسی ترجمه شده است.ط.کلکته، 1240 ق و چاپهای مکرر در ایران و هند؛لندن

1310 ق1892/ م.

ترجمۀ تهذیب الاحکام

فارسی،اصل از شیخ طوسی،مترجم:محمد یوسف بن محمد حسین کورگانی.

-بعد حمد و سپاس بی‌حد و قیاس واجب الوجودی را

ترجمۀ ثمرۀ بطلمیوس-شرح الثمرة

ترجمۀ ثواب الاعمال

فارسی،اصل از ابن بابویه،مترجم:عبد الکریم مقدس ارومی(معاصر).

ترجمۀ ثواب الاعمال

فارسی،اصل از ابن بابویه،مترجم:محمد تقی بن محمد باقر آقا نجفی اصفهانی(-1332 ق).ط.

ایران(با ترجمۀ عقاب الاعمال).

ترجمۀ جاماسب‌نامه

فارسی،از عبد اللّه بن عیسی تبریزی اصفهانی(- ح 1330 ق)که خود در«ریاض العلماء»به آن ارجاع داده است.

ترجمۀ جامع الاحکام

اردو،از تصدق حسین بن غلام حسین نیشابوری کنتوری(-1348 ق).ط.هند.

ترجمۀ جامع الاخبار

فارسی،اصل منسوب به شیخ صدوق،مترجم:

محمد بن محمد سبزواری(؟).ط.تهران،1341 ش.

ترجمۀ الجامع الرضوی-الجامع الجعفری

ترجمۀ جامع عباسی

اردو.ط.هند.

ترجمۀ جرائد

فارسی،چندین جزء در کتابخانۀ مرکزی آستان قدس تحت عنوان«ترجمۀ روزنامه»موجود است،مثلا ترجمۀ روزنامۀ ترکی عثمانی:

مترجم:عبد الرسول منشی،ش 4093؛ترجمۀ روزنامه‌جات هند،مترجم:سید حسین صدر المعالی،ش 4095؛ترجمۀ روزنامۀ «توردومند»،مترجم:علی خان مترجم الممالک،ش 4094.

ترجمۀ جراید و مجلات هند

فارسی،مترجم:سید حسین شیرازی،برای ناصر الدین شاه ترجمه شده.خ.مرعشی.

ترجمۀ الجزیرة الخضراء

فارسی،اصل از فضل بن یحیی طیبی،(سدۀ 7 و 8 ق)،مترجم:نور الدین علی بن حسین بن عبد العالی محقق کرکی(؟)،مصدر به نام شاه طهماسب صفوی.ط.هند(در فهرست مشار،1 1025/ کتاب جزیرۀ خضراء و بحرا بیض.ط.

لکهنو،1884 ق،به نور اللّه شوشتری نسبت داده شده است).

ترجمۀ جزیلة المعانی-الدّرّ الثمین فی اصول

الدین

اردو،اصل از محسن امین عاملی،مترجم:سبط الحسن.

ترجمۀ الجعفریة

فارسی،در طهارت و نماز،اصل از محقق کرکی، مترجم:ناشناخته.خ.موجود.

-شکر و سپاس و ستایش مر معبودی را که از خلق مخلوقات خود

ترجمۀ جغرافیا-جغرافیای ایران

فارسی،مترجم:محمود خان ناظم برق تلگرافخانۀ تهران(ترجمه از فرانسه).ط.تهران، 1301 ق.

ترجمۀ جلاء العیون

اردو،مترجم:محمد باقر هندی(معاصر).ط.

هند.

ترجمۀ جلاء العیون(اردو)---

ترجمۀ جمال الاسبوع

فارسی،اصل از علی بن طاووس،مترجم:شیخ عباس قمی(-1359 ق).ط 1330 ق(در هامش اصل).

ترجمۀ جنّة الامان الواقیة-ترجمۀ المصباح الکبیر

ترجمۀ جنة الامان الواقیة-نیک بختیه

ترجمۀ الجنّة الواقیة

فارسی،اصل از ابراهیم کفعمی،ترجمه منسوب به میر محمد باقر محقّق داماد.

ترجمۀ الجنة الواقیة

فارسی،از محمد رضا بن محمد قاسم حسینی که در 1090 ترجمه کرده.ط.تهران،1277، 1308 و 1323 ق.

ترجمۀ الجنة الواقیة

فارسی،در 40 فصل،مترجم ناشناخته.خ.دیده شده.

-نحمدک یا من لاذبّه للدّاعون

ترجمۀ الجنة الواقیة

فارسی،مترجم ناشناخته.خ.دیده شده.

ترجمۀ جواهر التفسیر

اصل به فارسی از حسین بن علی واعظ کاشفی.

خ.استانبول(گویا ترجمۀ عربی آن است).

ترجمۀ الجواهر السنیة-اللئالی العلّیة

ترجمۀ جهان‌نمای جدید(یا جغرافیای کرۀ زمین)

فارسی،مترجم:محمد حسن(یا حسین)حسینی فراهانی.خ.آستان قدس،ش 5249(1274 ق).

ترجمۀ چرا فرانسه شکست خورد؟-چرا

فرانسه شکست خورد؟

فارسی،تاریخ واقعۀ 1940 م،.اصل از آندره موروا،مترجم:ابو القاسم پاینده.ط.تهران، 1319 و 1320 ش.

ترجمۀ چهل سورۀ تورات

گجراتی،مترجم:غلام علی بن اسماعیل بهاونگری(1283 ق-).ط.

ترجمۀ الحج

فارسی،آداب و احکام حج،از محسن فیض کاشانی(-1091 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

ترجمۀ حدیث الاعرابی-صراط النّجاة

ترجمۀ حدیث الجبر و التفویض

فارسی،ترجمۀ حدیث«انّ اللّه لم یطع باکراه ...»مروی در«عیون الاخبار»،مترجم:علامه محمد باقر مجلسی(-1111 ق).خ.دیده شده.

ترجمۀ حدیث رجاء ابن ابی الضحاک

فارسی،مترجم:علامه مجلسی،در راه مشهد نوشته.مذکور در«الفیض القدسی».

ترجمۀ حدیث ستة اشیاء لیس للعباد فیها صنع

فارسی،مترجم:علامه مجلسی.

-الحمد للّه و سلام علی عباده

ترجمۀ حدیث سعد بن عبد اللّه القمی

فارسی،مترجم:علامه مجلسی.ط.1278 ق(در هامش«توحید المفضل»).

-شیخ صدوق محمد بن بابویه و غیر او از اکابر

ترجمۀ حدیث عبد اللّه بن جندب

فارسی،از علامه مجلسی.مذکور در«الفیض القدسی».

ترجمۀ حدیث عبد اللّه بن مسعود

فارسی،در مواعظ پیامبر(صلی الله علیه و آله)،مترجم:

فضل اللّه بدایع‌نگار مشهدی(-1343 ق).

مذکور در آخر«مطلع الشموس».

ترجمۀ حدیث الکساء

اردو،مترجم:مقبول احمد دهلوی.ط.

ترجمۀ حدیث المفضل

فارسی،در رجعت و ظهور حجت(علیه السلام)،مترجم:

علامه مجلسی.ط 1287 ق(با«توحید المفضل»).

-شیخ معتمد حسن بن سلیمان در کتاب «منتخب البصائر».

ترجمۀ حدیث المفضل

فارسی،مترجم:علی اکبر بن محمد نقوی لکهنوی(-1326 ق).مذکور در«تجلیات».

ترجمۀ حدیث مکارم الاسلام

فارسی،مترجم:حسین بن نصر اللّه عرب باغی (معاصر).ط 1346(با ترجمۀ 6 حدیث دیگر:

ارکان الاسلام،اصل الاسلام،حقوق الاسلام، دعائم الاسلام،محض الاسلام و نواهی الاسلام).

ترجمۀ حدیث المناشدة

اردو.ط.هند.

ترجمۀ حدیقة العارفین

فارسی،اصل از محمد حسن بن صفر علی مازندرانی،مترجم:محمد هاشم.ط.تهران، 1323 ق(در هامش متن عربی).

ترجمۀ الحسنیة-حسنیّه-ترجمۀ رسالة الحسنیة

فارسی،اصل منسوب به ابو الفتوح رازی،مترجم:

ابراهیم بن ولی اللّه استرآبادی(-958 ق).ط.

اصفهان،1244 ق؛شیراز،1328 ق؛تهران، 1287 و 1371 ق(ضمیمۀ حلیة المتقین).

ترجمۀ الحقایق(فی اسرار الدین و مکارم الاخلاق)

فارسی،اصل از فیض کاشانی،مترجم:نوادۀ برادرش،نور الدین محمد بن شاه مرتضی بن محمد مؤمن معروف به نور الدین اخباری.

ترجمۀ حقایق الحروف و دقایق الزّبر و البیّنات

فارسی،علوم غریبه،اصل از محب خاندان میر احمد حسینی گیلانی،مترجم:نوادۀ مؤلّف، محمد بن میر محمد بن میر احمد.خ.موجود (1252 ق).

ترجمۀ حق الیقین

اردو،اصل از علامه مجلسی،مترجم:محمد باقر هندی.ط.

ترجمۀ حق الیقین---

ترجمۀ حیات النفس فی حظیرة القدس

فارسی،اصل از شیخ احمد احسائی،مترجم:

سید کاظم بن قاسم رشتی(-1259 ق).ط.

تبریز،1276 ق(ضمیمۀ«اجوبة المسائل»)، 1308 ق(با«اجتناب»محمد باقر همدانی).

ترجمۀ خانم انگلیسی-خانم انگلیسی

فارسی،سرگذشت مسترس هورتست انگلیسی به قلم خودش،مترجم:اعتماد السلطنه محمد حسن مقدم.ط.تهران،1304 ق.

ترجمۀ خانم انگلیسی-ثورة الهند

عربی،ترجمۀ همان کتاب،مترجم:اعتصام الملک میرزا یوسف خان.

ترجمۀ خانم انگلیسی

ترکی،ترجمۀ همان کتاب،مترجم روح اللّه بادکوبی.ط.

ترجمۀ الخصال

فارسی،اصل از شیخ صدوق،مترجم:علی بن محمد امامی اصفهانی،معاصر صاحب ریاض العلماء.

ترجمۀ الخصایص الحسینیة---

ترجمۀ در آغوش خوشبختی-در آغوش

خوشبختی

فارسی،اصل از لرد آویر بوری،مترجم:ابو القاسم پاینده.ط.تهران،1337 ش و چاپهای دیگر.

ترجمۀ در جستجوی خوشبختی-در جستجوی

خوشبختی

فارسی،اصل از لرد آور بوری،مترجم:ابو القاسم پاینده.ط.تهران،1336 ش و چاپهای دیگر.

ترجمۀ الدّرّ النّظیم فی خواص القرآن العظیم-

اسرار التنزیل-خواص الایات

فارسی،اصل از احمد بن محمد سکاکی طبسی، مترجم:عفیف الدین ابو محمد عبد اللّه بن اسعد یمنی شافعی(-768 ق)،به ترتیب سوره‌های قرآن با 5 مقدمه.خ.موجود و مکرّر.

-الحمد للّه الذی انزل علی عبده الکتاب...اما بعد از استعاذه بتوفیق حمد و صلاة نموده می‌شود.

ترجمۀ دعاء الجوشن الصغیر

فارسی،از علامه محمد باقر بن محمّد تقی مجلسی(-1111 ق).مذکور در فهرستها.

ترجمۀ دعاء الجوشن الصغیر

فارسی،از محمد علی بن ابی طالب معروف به شیخ علی حزین(-1181 ق).مذکور در نجوم السماعه

ترجمۀ دعاء السمات

فارسی،از علامه محمد باقر مجلسی(-1111 ق).

ترجمۀ دعاء الصباح(المنسوب الی امیر المؤمنین

علیه السّلام)

فارسی،از شیخ علی حزین(-1181 ق).

ترجمۀ دعاء الصباح

فارسی،از جعفر قاجار متخلص به دهقان گمنام که به دستور مراد خویش سید حسین شمس العرفاء در 1356 ق ترجمه کرده است.ط 1361 ق.

ترجمۀ دعاء الصباح

فارسی،ترجمۀ منظوم.ط.تهران،1305 ق و مکرّر.

ترجمۀ دعاء الصباح

فارسی،از قاسم.

-نحمدک یا من خلق صبح اصابه الثناء

ترجمۀ دعاء الصباح

اردو،از محمد مرتضی جنفوری(-1337 ق).

ترجمۀ دعاء العدیله

علی محمد بن سید محمد نقوی لکهنوی(- 1312 ق).مذکور در«مشاهیر علماء الهند».

ترجمۀ دعاء العلوی المصری

فارسی،از شیخ علی حزین.

ترجمۀ دعاء کمیل

فارسی،از علامه مجلسی.خ.دیده شده.

ترجمۀ دعاء کمیل

اردو،از مولوی مقبول احمد(-1340 ق).ط 1313 ق.

ترجمۀ دعاء کمیل

انگلیسی،از سید رضی هندی(معاصر).ط.

ممباسه،1350 ق.

ترجمۀ دعاء المباهلة

فارسی،از علامه محمد باقر مجلسی(-1111 ق).مذکور در«الفیض القدسی».

ترجمۀ دعاء المشلول

اردو،از مولوی مقبول احمد.

ترجمۀ دعاء الندبة

فارسی،از ملاّ رفیع گیلانی،در 1123 ق به التماس دوست خویش محمد قاسم استرآبادی نگاشته.خ.موجود(1153 ق).

ترجمۀ دونامه(از بزرگترین فیلسوف شرق)

فارسی،ترجمۀ نامه‌های سید جمال الدین اسدآبادی به میرزا حسن مجدّد شیرازی و علماء عراق،مترجم:جعفر شهیدی.ط.تهران(در فهرست مشار مترجم:غلام رضا سعیدی ذکر شده است).

ترجمة ذخر العالمین فی شرح دعاء الصنمین

عربی،مترجم از سادات همدان بوده.خ.دیده شده.«ذخر العالمین»به فارسی از مهدی قزوینی است.

ترجمۀ الذریعة الی مکارم الشیعة-الکنوز الودیعه

ترجمۀ الذهبیّة-طب الرّضا

فارسی،از علامه محمد باقر مجلسی(-1111 ق).

-(پس از خطبه)ظاهر باشد که روزی مأمون از حضرت امام الانس و الجن

ترجمۀ الذهبیّة

فارسی،از فیض اللّه عصارۀ شوشتری(سدۀ 11 ق)که به دستور فتحعلی خان والی شوشتر ترجمه کرده.مذکور در«تاریخ شوشتر».

ترجمۀ الذهبیّة

فارسی،از شمس الدین محمد بن محمد بدیع رضوی(سدۀ 12 ق).خ.دیده شده.

ترجمۀ الذهبیّة

فارسی،ترجمه‌ای است که به شرح مزجی شبیه است که مقداری از اصل را ذکر کرده سپس به ترجمۀ آن می‌پردازد.خ.دیده شده.

ترجمۀ الذهبیّة الرضویّة

فارسی،از عبد الواسع تونی که در 1119 ق برای شاه سلطان حسین ترجمه کرده.

-خوشترین حدیثی که سامعه آرای قدسی...

ترجمه الذهبیّة الرضویّة---

1935 م.

ترجمۀ رسالة العلم

فارسی،اصل از ابو طالب بن عبد اللّه زاهدی گیلانی(-1127 ق)،مترجم:شیخ علی حزین (-1181 ق)فرزند مؤلّف.

ترجمۀ الرّسالة المحمدیّة فی احکام المیراث الابدیّة---<

ارث

ترجمۀ رسالة المواریث---

ترجمۀ سخنان محمد ص-سخنان محمد ص

فارسی،از ابو القاسم پاینده.ط.تهران،1318 ش.

ترجمۀ سرّ تقدم الانگلیز

فارسی،از علی دشتی.ط.

ترجمۀ سر الشهادتین

اردو،اصل از عبد العزیز دهلوی،مترجم:غلام حسنین پانی پتی.ط.هند.

ترجمۀ سلوان المطاع

فارسی،اصل از محمد بن حجیه محمد،مترجم:

نعمت اللّه بن هادی جزائری،که برای محمد علی میرزا بن فتحعلیشاه ترجمه کرده.خ.موجود.

ترجمۀ السماء و العالم

فارسی،ترجمۀ مجلد 14 بحار،مترجم:

محمد تقی معروف به آقا نجفی اصفهانی (-1332 ق).مذکور در آخر«جامع الانوار» مؤلف.

ترجمۀ سنگ معجزه

فارسی،اصل از موریس لبلان،مترجم:

عنایت اللّه شکیباپور.ط.تهران،1306،1338 ش.

ترجمۀ سورة الرحمان

فارسی،منظومه،ناشناخته.خ.دانشگاه از کتب اهدایی مشکات.

ترجمۀ سیوطی---

ترجمۀ شرح نهج البلاغه-مظهر البیّنات

فارسی،اصل از ابن ابی الحدید،مترجم:

نصر اللّه بن فتحعلی شاکر دزفولی(-1311 ق)،تاریخ ترجمه:1292 ق.خ.دانشگاه.

ترجمۀ شرح نهج البلاغه

فارسی،اصل از ابن ابی الحدید،مترجم:

شمس الدین محمد خطیب،ظاهرا با عنوان اسبق یکی است.

ترجمۀ شرح الهدایة

فارسی،اصل از ملاصدرا،مترجم:محمد عباس لکهنوی(-1306 ق).در تجلیات مذکور است که تا مباحث فلکیات کتاب ترجمه شده است.

ترجمه الشریعة

فارسی،در معنای شریعت و فائده و چگونگی سلوک آن،مرتب بر 8 در،از محمد بن مرتضی محسن فیض کاشانی(-1091 ق).

-سپاس و ستایش مر خداوندی را که خلایق را برای پرستش...

ترجمۀ شعر العجم-ادبیات منظوم ایران

فارسی،اصل از شبلی نعمانی،مترجم:

محمد تقی فخر داعی گیلانی(معاصر).ط.

تهران،1314-1327 ش(5 مجلد).

ترجمۀ الشفاء

فارسی،اصل از ابن سینا،مترجم:علی بن محمد بن اسد اللّه امامی اصفهانی.

ترجمة الشوق

فارسی،قصیده در عرفان،از محمد عرفی شیرازی(-999 ق).

ترجمۀ شهادة الخصوم-شهادة الخصوم

ترجمۀ«حق الیقین»مجلسی،از محمد مقیم بن درویش محمد حامدی خزاعی که در 1159 ق ترجمۀ آن‌را به پایان رسانیده.

-الحمد للّه واجب الوجود القدیم الازلی.

ترجمۀ الشیعة

اردو،اصل از محمد صادق بن محمد حسین، مترجم:محسن نواب بن احمد لکهنوی (معاصر).

ترجمۀ الشیعة و فنون الاسلام

اردو،اصل از حسن صدر الدین،مترجم:محمد کاظم بن نجم الحسن لکهنوی(-1340 ق).

ترجمۀ صبح گلشن

فارسی،اصل از علی حسن خان،مترجم:شاه محمد دارابجردی.

ترجمة الصحف الادریسیة(من السوریة الی العربیة)

احمد بن حسین معروف به ابن متویه،مجلسی آن را در کتاب الدعاء«بحار»گنجانیده است.

ابو اسحق صابی کاتب معاصر شریف رضی نیز آن‌را به عربی ترجمه کرده است.ط.تبریزی، 1315 ق.

ترجمۀ الصحیفة الاسطرلابیة---

مجلسی(-1111 ق).خ.نجف.

ترجمۀ الصحیفة السجادیة

فارسی،از آقا حسین بن جمال الدین محمد خوانساری(-1098 ق)مذکور در ریاض العلما.

ترجمۀ الصحیفة السجادیة

فارسی،از محمد صالح بن محمد باقر روغنی قزوینی،معاصر حرّ عاملی.خ.دیده شده.

ترجمۀ الصحیفة السجادیة

فارسی،از محمد علی بن نصیر الدین چهاردهی (-1334 ق).خ.موجود.

ترجمۀ الصحیفة السجادیة

فارسی،از محمد هادی بن محمد مازندرانی (-1120 ق یا پس از آن)،که در 1083 ق.

ترجمۀ آن‌را به پایان رسانیده است.

-ابتدا می‌کنم به نام خدای بخشایندۀ مهربان.

ترجمۀ صد کلمۀ قصار-صد کلمۀ منظوم

فارسی،از عادل خراسانی شاعر روزگار صفویان وی صد کلمۀ جاحظ،از سخنان علی(علیه السلام)را به صورت یک،بیت در برابر هرکلمه ترجمه کرده است.خ.آستان قدس،ش 1730(1101 ق)و 2 نسخۀ دیگر.ط.تهران،1272 ق.

ترجمۀ الصفیحة الاسطرلابیة

فارسی،اصل از شیخ بهائی،مترجم:محمد علی بن ابی طالب گیلانی معروف به شیخ علی حزین (-1181 ق).مذکور در نجوم السما.

ترجمة الصلاة

در معانی افعال و اقوال نماز،از جمال الدین ابو العباس احمد بن محمد بن فهد حلّی(-841 ق).خ.دیده شده.

-(پس از خطبه)فهذه مقدمه و جیزه تشتمل علی معانی افعال الصلاه.

ترجمة الصلاة

اردو.ط.هند.

ترجمة الصلاة(و اذکارها)

از اول اذان تا آخر تعقیبات،از جمال الدین بن محقق خوانساری معروف به آقا جمال(- 1125 ق)که در 6 فصل به نام شاه سلطان حسین صفوی تالیف کرده.

-اللّه اکبر زهی رسایی صیت جهان‌پیمای اذان.

ترجمة الصلاة

حسین بن علی بن ابی طالب حسینی همدانی (معاصر).

ترجمة الصلاة

فارسی،در آداب،مقدمات و احکام نماز،از محمد علی بن ناظم الشریعه نوری همدانی.ط.

ایران.

ترجمة الصلاة

علی محمد بن محمد نقوی لکهنوی(-1312 ق).مذکور در«مشاهیر علماء الهند».

ترجمة الصلاة(و اذکارها)

فارسی،مرتب بر 8 در،از محمد بن مرتضی محسن فیض کاشانی.خ.آستان قدس،ش 2715(1081 ق)و 3 نسخۀ دیگر ط.

-هرکه نه گویا به تو،خاموش به

هرچه نه یاد تو فراموش به

ترجمة الصلاة(و اذکارها)

فارسی،از محمد بن نادعلی.خ.دیده شده.

ترجمة الصلاة

محمود بن میر علی مشهدی،معاصر حرّ عاملی.

ترجمة الصلاة(از علامه مجلسی)---

ق.خ.آستان قدس،ش 5250(1063 ق).

-الحمد للّه حمد الشاکرین

ترجمة الصیام

محسن فیض کاشانی(-1091 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

ترجمۀ طبایع الاستبداد(و مصارح الاستبعاد)

فارسی،اصل از عبد الرحمان کواکبی(-1320 ق)،مترجم:عبد الحسین میرزا بن مؤید الدوله طهماسب میرزا.ط.تهران،1326 ق.

ترجمۀ طب الائمّة علیهم اسلام

فارسی،از فیض اللّه عصارۀ شوشتری،که در 1088 ق به دستور فتحعلی خان والی شوشتر ترجمه کرده است.

ترجمۀ طب الرضا(علیه السلام)---

وقایعی(1287 ق-).

ترجمۀ عشق و عفت-عشق و عفت

فارسی،در فتح اندلس،به احتمال از شاتوبریان، مترجم:ذکاء الملک محمد حسین فروغی.ط.

تهران،1324 ق.

ترجمۀ عقاب الاعمال

فارسی،از آقا نجفی اصفهانی(-1332 ق).ط.

ایران(با ترجمۀ ثواب الاعمال).

ترجمۀ عقاب الاعمال

فارسی،از عبد الکریم مقدس ارومی(معاصر).

ترجمة العقاید---

و صمت فنا و زوال معری است.

ترجمۀ عهد مالک اشتر

فارسی،از محمد کاظم بن محمد فاضل مشهدی.

خ.آستان قدس،ش 1946(1277 ق).

-الحمد للّه مالک مصر الایجاد

ترجمۀ عهد مالک اشتر

فارسی،از محمد هادی بن محمد حسین قائنی (معاصر)،تاریخ ترجمه:1323 ق.ط.تهران، 1315 ش.

ترجمۀ عهد مالک اشتر---

ترجمۀ الفرزدقیة

فارسی،ترجمۀ قصیدۀ میمیه فرزدق،از نور الدین عبد الرحمان جامی(-898 ق).درج در هفت اورنگ او.

-پور عبد الملک به نام هشام

در حرم بود با اهالی شام

ترجمۀ فصوص الحکم

فارسی،اصل از ابو نصر فارابی،مترجم:مهدی بن ابی الحسن الهی قمشه‌ای.ط.تهران،1324 ش.

ترجمۀ الفصول المختارة من العیون و المحاسن

فارسی،اصل از شیخ مفید،گزینش از شریف مرتضی،مترجم:جمال الدین محمد بن حسین معروف به آقا جمال خوانساری(-1125 ق) که برای احمدبیک ترجمه کرده.خ.آستان قدس،ش 9756(1087 ق).

-بخور مجالس هوشمندان مشکین مصر

ترجمة الفصول النصیریة فی الاصول الدینیة

اصل فارسی از خواجه نصیر الدین طوسی، مترجم عربی:رکن الدین محمد بن علی استرآبادی(سدۀ 8 ق).خ.آستان قدس،ش 817(1105 ق)و چند نسخۀ دیگر.

ترجمۀ فقه الامامیة

فارسی،اصل از سید عبد اللّه شبر،مترجم:علی بن محمد حسین شهرستانی(-1344 ق).ط.

ترجمۀ فقه الرّضا(علیه السلام)

فارسی.خ.آستان قدس.

ترجمۀ فلسفة الحجاب فی وجوب النقاب

فارسی،اصل از غلامحسین بن ابراهیم تهرانی (-1358 ق)،مترجم:محمد رضا بن عبد الصّمد یزدی که در 1354 ق.در نجف ترجمه کرده.ط.

نجف،1354 ق.

ترجمۀ فوائد القرآن

اردو،اصل و ترجمه از محمد مرتضی بن حسن علی صاحب حسینی جنفوری(-1337 ق).ط.

هند.

ترجمة فهرس وسائل الشیعه---

ترجمۀ قرآن

انگلیسی،مترجم:پالمر(-1883 م).ط.لندن، 1928 م.

ترجمۀ قرآن

انگلیسی،مترجم:سل.ط.لیدن،1836 م.

ترجمۀ قرآن

فرانسه،مترجم:ساواری.ط.پاریس.

ترجمۀ قرآن

انگلیسی،مترجم:محمد علی قادیانی.ط.لاهور.

ترجمۀ قرآن

انگلیسی،مترجم:محمد خان بهادر بن احمد منشی بوشهری.ط.لندن.

ترجمۀ قرآن

انگلیسی.ط.1763 م.

ترجمۀ قرآن

سواحلی.ط.لندن،1931 م.

ترجمۀ قرآن

بنگالی.ط.هند.

ترجمۀ قرآن

اردو،مترجم:اولاد حیدر فوق بلگرامی (معاصر).

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم:محمد جعفر بن عبد الصاحب دوانی خشتی که آن‌را به«احسن التفاسیر» خویش ملحق ساخته است.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم:آقا حسین بن جمال الدّین خوانساری(-1099 ق).ط.هند.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم:ابو الفتوح حسین بن علی بن محمد خزاعی نیشابوری(-ح 550 ق).

ابو الفتوح در تفسیر خویش آیات را کلمه به کلمه و به صورت زیرنویس ترجمه کرده است.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم:محمد رضا بن عبد الحسین نصیری طوسی.وی در«تفسیر الائمّه»هرآیه را به فارسی ترجمه کرده است.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم طاهر بن احمد بصیر الملک کاشانی(سدۀ 13 ق).

ترجمۀ قرآن

اردو،مترجم:محمد علی سونی پتی هندی.ط.

(در هامش قرآن).

ترجمۀ قرآن

اردو،مترجم:علی محمد بن محمد نقوی لکهنوی(-1312 ق).ط.

ترجمۀ قرآن

گجراتی،مترجم:غلام علی بن اسماعیل بهاونگری(1283 ق-)،آغاز ترجمه:1305 ق،پایان ترجمه:1355 ق.ط.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم:فتح اللّه بن شکر اللّه کاشانی (-988 ق).بر هوامش قرآن کتابت شده.

ترجمۀ قرآن

اردو،مترجم:فرمانعلی ممتاز الافاضل (-1340 ق).

ترجمۀ قرآن-مقبول ترجمه

اردو،مترجم:مقبول احمد مستبصر دهلوی (1340 ق).ط.هند(در هوامش قرآن).

ترجمۀ قرآن-منتخب التفسیر

فارسی،مترجم:مهدی آلهی قمشه‌ای.ط.

تهران،1323 ق و مکرر.

ترجمۀ قرآن

فارسی.خ.موجود.در آخر نسخه«فالنامۀ

منظوم عماد»کتابت شده.

آخر فالنامه:

به فضل حق عماد این فال اعظم

تمام و ختم شد و اللّه اعلم

به سال هفتصد و پنجاه و نه بود

که شد ثبت و دعایی بود مقصود

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم:محمد هادی بن محمد صالح مازندرانی معروف به مترجم(-1120 ق).خ.

موجود.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم ناشناخته.ط.

ترجمۀ قرآن

فارسی،مترجم ناشناخته.خ.موجود(تنها معانی کتابت شده).

ترجمۀ قصۀ بوداسف و بلوهر

فارسی،اصل ترجمه از علامه مجلسی(-1111 ق).فارسی آن در«عین الحیات»مطبوع درج است.

ترجمۀ قصص الانبیاء---

ترجمۀ الکتب الاربعة السماویة

فارسی،از مهدی بن نعیم عقیلی استرآبادی(-ح 1160 ق).

ترجمۀ کشف الایات---

ترکی به فارسی،از نظام الدین امیر علیشیر نوائی (-906 ق).خ.آستان قدس،ش 3651 (1008 ق)و 2 نسخۀ دیگر.

ترجمۀ اللّمعة الدمشقیّة

فارسی،اصل از شهید اوّل،مترجم:مهدی بن حیدر کشمیری(-1309 ق).

ترجمۀ لوامع التنزیل

فارسی،شرح شاطبیّه،اصل و ترجمه از محمد علی بن حسن اردکانی،شاگرد بحر العلوم.

خ.موجود.

ترجمۀ اللّهوف

فارسی،اصل از سید ابن طاوس،مترجم:احمد بن سلامۀ نجفی،که به دستور احمدبیک ترجمه کرده.خ.موجود.

-شکر و سپاس مر خدای که کل اشیاء در قبضۀ قدرت اوست.

ترجمۀ اللهوف---

فارسی،مترجم:عبد الرسول خیام‌پور.ط.تبریز، 1327 ش.

ترجمۀ مجموعۀ ورّام

فارسی،مترجم:صادق بن حسین توشخانگی رضوی(زنده در 1301 ق).

ترجمۀ محاسن اصفهان

فارسی،اصل از مفضل بن سعد فروخی،مترجم:

حسین بن محمد بن ابی الرضا علوی آوی،در 729 ق.ط.تهران،1328 ش.

ترجمۀ محاضرات الادباء

فارسی،اصل از راغب اصفهانی،مترجم:

محمد صالح بن محمد باقر روغنی قزوینی، معاصر شیخ حرّ عاملی.خ.آستان قدس،ش 4306.

ترجمۀ محیط الدائرة فی العروض و القوافی

اردو،مترجم:ظهور الحسین بارهوی(-1357 ق).

ترجمۀ مختصر الحیدریّة

فارسی،اصل از شیخ علی،مترجم:سید کاظم بن قاسم رشتی(-1259 ق)که خود در فهرست تصانیف خویش از آن یاد کرده.

ترجمۀ المدنیة و الاسلام---

ترجمۀ المصباح الکبیر

فارسی،اصل از تقی الدین ابراهیم کفعمی، مترجم:قاضی جمال الدین بن فتح اللّه شیرازی.

خ.آستان قدس،ش 3125.

ترجمۀ المصباح الکبیر

فارسی،مترجم:علی بن محمد بن اسد اللّه امامی.

ترجمۀ مصباح المتهجد الصغیر

فارسی،اصل از شیخ طوسی،مترجم ناشناخته.

خ.دیده شده.

-الحمد للّه حمد الشاکرین...خواجه سعید ابو جعفر

ترجمۀ مصباح المتهجّد الکبیر

فارسی،اصل از شیخ طوسی،مترجم ناشناخته، خ.دیده شده(1086 ق).

ترجمۀ مصباح المتهجد الکبیر

فارسی،مترجم:شیخ عباس بن محمد رضا قمی (-1359 ق)،در 1331 ق.ط.تهران(مکرّر در هامش مصباح).

ترجمۀ معالم الاصول

فارسی،اصل از حسن بن شهید ثانی،مترجم:

اسماعیل بن زین العابدین مصباح منجّم تهرانی (1300 ق-).

ترجمۀ معالم الاصول

اردو،مترجم:خواجه فیاض حسن هندی (معاصر).ط.

ترجمۀ معالم الاصول

فارسی،مترجم:محمد هادی بن محمد صالح مترجم مازندرانی(-1120 ق).در اجازۀ حیدر علی مجلسی از آن یاد شده.

ترجمۀ معالم الاصول

فارسی،مترجم:هادی بن محمد استرآبادی (زنده در 1259 ق).خ.دیده شده.

ترجمۀ معانی الاخبار

فارسی،اصل از شیخ صدوق،مترجم:محمد ابراهیم بن محمد علی محمدآبادی یزدی.خ.

مجلس.

ترجمۀ معیار الفضائل

اردو،اصل از اعجاز حسن امروهوی،مترجم:

نسیم حسن بن اعجاز حسین امروهوی(معاصر).

ترجمۀ مفتاح الفلاح

فارسی،اصل از شیخ بهائی،مترجم ناشناخته.خ.

نجف.

ترجمۀ مفتاح الفلاح

فارسی،مترجم:آقا جمال الدین محمد بن آقا حسین خوانساری(-1125 ق)،که به نام شاه سلیمان صفوی ترجمه کرده است.خ.آستان قدس،ش 13236(1094 ق)،ش 7501 و 7502(1100 ق)و چند نسخۀ دیگر.

ترجمۀ مفتاح الفلاح

فارسی،مختصر آداب عباسی،که هردو از صدر الدین محمد بن محبعلی تبریزی شاگرد شیخ بهائی است.خ.موجود.

ترجمۀ مفتاح الفلاح---

ترجمۀ مکارم الاخلاق

فارسی،اصل از طبرسی.مترجم ناشناخته.

-حمد و ثنای قیومی را که عقول ذریات آدم.

ترجمۀ مکارم اخلاق

فارسی،مترجم ناشناخته.خ.نجف.

انجام نسخه:تمّ الکتاب الموسوم بمکارم الاخلاق بحمد اللّه و حسن توفیقه سنه 957.

ترجمۀ مکارم اخلاق

فارسی،مترجم:نظام الدین عبد الحی،صاحب ریاض نسخۀ آن‌را دیده بوده است.

ترجمۀ مکارم الاخلاق

فارسی،مترجم:محمد علی مدرس چهاردهی (-1334 ق).خ.آستان قدس،ش 12368 (خط مترجم).

ترجمۀ مکارم الاخلاق---

ترجمۀ مهج الدعوات

فارسی،مترجم ناشناخته.خ.نجف(1032 ق).

ترجمۀ مهج الدعوات

فارسی،مترجم:مصطفی بن ابی القاسم طباطبایی قنات‌آبادی(-1340 ق).ط.(در هامش متن عربی).

ترجمۀ مهدی در اسلام

فارسی،احوال مدعیان مهدویت،اصل از دار مستتر،مترجم:محسن میرزا بن محمد تقی میرزا اسعد السلطنۀ جهانسوز(-1318 ش).ط.

تهران،1317 ش.

ترجمۀ المیراث من کتاب الشرایع

فارسی،مترجم:زین العابدین بن نجم الدین انصاری.خ.دیده شد.

ترجمۀ ناسخ التواریخ

اردو،مترجم:اعجاز حسین بدایونی(-1350 ق).مذکور در شرح حال او.

ترجمۀ نثر اللئالی

فارسی،مثنوی،از ندیمی که برای بدیع الزمان بهادر خان و وزیرش مختار اهدا کرده.خ.

ملک.

-حمد آن صانع لطیف و خبیر

که کند خاک را سمیع و بصیر

ترجمۀ نثر اللّئالی

فارسی،اصل از ابو علی طبرسی،مترجم به نظم:

عادل.ط.تهران،1306 ق.

ترجمۀ نثر اللّئالی

ترکی،مترجم:امیر علیشیر نوائی(-906 ق)،هر کلمه را در یک رباعی ترجمه کرد.

ترجمۀ نثر اللّئالی

فارسی،مترجم:امیر علیشیر نوائی.

ترجمۀ نثر اللئالی-پخش گهرها

فارسی،مترجم:محمد تقی قمی جاپلقی.ط.

آبادان،1336 ش.

ترجمۀ نجات العباد فی الطهارة و الصلاة

فارسی،اصل از محمد حسن بن محمد باقر اصفهانی(-1266 ق)صاحب جواهر،مترجم:

ابراهیم بن شعبان تنکابنی،در 1321 ق.خ.دیده شده.

ترجمۀ نجات العباد

فارسی،مترجم:ابو طالب بن عبد المطلب حسینی همدانی.ط.1293 ق.

ترجمۀ نجات العباد

فارسی،مترجم:حسن بن علی مدرس حسینی اصفهانی(-1273 ق).خ.دیده شده.

ترجمۀ نجات العباد---

ترجمۀ نزهة المجالس

فارسی،اصل از عبد الرحمان عصفوری شافعی، مترجم:مهدی بن محمد شوشتری(معاصر).ط.

ترجمۀ نفحات اللاهوت

فارسی،اصل از محقق کرکی،مترجم:محمد بن ابی طالب استرآبادی شاگرد مؤلّف.خ.موجود.

-سپاس بی‌قیاس لایق خالقی است که...

ترجمة نفحات اللاهوت

فارسی،مترجم:شمس الدین اسد اللّه صدر مرعشی شوشتری.

ترجمۀ نفحة الیمن

فارسی،اصل از احمد بن محمد انصاری یمنی، مترجم:میرزا حاج آقا واعظ تفرشی به کمک فرزندش محمد وجدانی.ط.تهران،1346 ق.

ترجمۀ النقد اللطیف فی نفی التحریف عن القرآن

الشریف---

تعبیر کرده‌اند ولی به شرح نزدیکتر است.ط.

ایران،1321 ق.

ترجمۀ نهج البلاغة---

ق(در الرسائل الرجالیّة).

ترجمة ابراهیم بن محمد حسن کاخی خراسانی

اصفهانی کلباسی

جعفر بن ابراهیم کلباسی(-1292 ق)،فرزند صاحب ترجمه.در«البدر التمام»از آن نقل شده.

ترجمة ابراهیم بن هاشم قمی

حجة الاسلام محمد باقر شفتی.ط.تهران،1314 ق(در الرسائل الرّجالیة).

ترجمۀ ابن الغضائری(احمد بن حسین)

ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی(-1315 ق).مذکور در«البدر التمام».

ترجمة ابن الفوطی(مؤرّخ العراق)-محاضرة

تاریخیة

محمد رضا شبیبی.ط.بغداد،1359 ق.

ترجمۀ ابن یمین(محمود فریومدی)-احوال ابن

یمین

فارسی،از رشید یاسمی.ط.تهران،1303 ش (با دیوان جلوه و دیوان خسروی).

ترجمة ابی بصیر(و شرح احواله)

حجة الاسلام محمد باقر بن محمد نقی شفتی.

ط.تهران،1314 ق(در الرسائل الرجالیه).

ترجمة ابی بصیر

هاشم بن زین العابدین موسوی خوانساری(- 1318 ق).ط.تهران،1317 ق(در مجمع الفوائد مؤلف).

ترجمة ابی بصیر-الرسالة عدیم النظیر فی شرح

حال ابی بصیر

محمد مهدی بن حسن موسوی خوانساری(- 1246 ق).ط.تهران،1276 ق(در«جوامع الفقه»).

ترجمة ابی بصیر---

-الحمد للّه علی افضاله...

ترجمة الشیخ ابی علی سینا-شرح حال شیخ

الرئیس

فارسی،از حسن مشکان طبسی،در مقدّمۀ ترجمۀ اشارات.ط.تهران،1316 ش.

ترجمة الشیخ ابی الفتوح المفسّر الرازی-شرح

حال ابو الفتوح رازی

فارسی،از محمد بن عبد الوهاب قزوینی(- 1268 ق)،در مقدمۀ تفسیر ابو الفتوح.ط.تهران، 1354 ق.

ترجمة الشیخ ابی الفتوح-شرح حال ابو الفتوح

رازی

فارسی،از سید کاظم بن یوسف طباطبائی تبریزی،در مقدمۀ تفسیر او.ط.تهران،13283 ق.

ترجمة ابی مسلم المروزی(عبد الرحمان بن مسلم

خراسانی)

محمد بن محمد موسوی سبزواری معروف به میرلوحی(زنده در 1063 ق).(زندگینامۀ ابو مسلم تحت عناوین مختلف تالیف گردیده که هریک در محل خویش ذکر شده و خواهد شد).

ترجمة ابی فراس الحمدانی

محسن امین عاملی.ط.1360 ق(طبع ثانی).

ترجمة ابی المعالی الکباسی---

از آن نقل می‌کند.

ترجمۀ بهاء الدین محمد مختاری نائینی(ح 1080

ق-)

خود در شرح حال خویش نگاشته.خ.مرعشی.

ترجمۀ بیهقی(علی بن زید)

فارسی،محمد مشکات.خ.دانشگاه تهران (دیده شده).

ترجمۀ جعفر شرف الدین

فارسی،از علی اصغر بن حسین موسوی طبیب (-1348 ق).وی 2 رساله در شرح حال شرف الدین جعفر بن باقر(-1335 ق)دارد.خ.

موجود.

-(اول)الحمد للّه الذی علا بحوله

-(دوم)الحمد للّه الذی مصائر الخلق.

ترجمة جعفر التستری---

ترجمة السید الرّضی---

ترجمة عبد الحمید بن سالم العطار و ولده محمد

حجة الاسلام محمد باقر بن محمد نقی شفتی اصفهانی(-1260 ق).ط.تهران،1314 ق (در الرسائل الرجالیة).

ترجمۀ عبد الرزاق لاهیجی

فارسی،از باقر قاضی طباطبایی.تألیف:1358 ق.

ترجمۀ عبد اللّه بن محمد رضا شبرحسینی

محمد بن مال اللّه قطیفی(-1271 ق)،مرتب بر مقدمه و 5 فصل.

ترجمة السیّد عبد اللّه الجزایری

محمد بن نعمت اللّه جزایری(1350 ق-).ح.

دیده شده.

ترجمة عثمان بن عیسی الرواسی

محمد باقر بن جعفر بن کافی بهاری همدانی (-1333 ق)،مرتب بر 5 مقام،تألیف:1314 ق.

ترجمة محمد علی بن باقر الهزار جریبی

محمد حسین(-1235 ق)فرزند صاحب ترجمه.از آن در«روضات الجنات»نقل شده است.

ترجمة علی بن الحکم(و بیان العدّة المسمین بهذ

الاسم)

ابو المعالی کلباسی.مذکور در«البدر التمام».

ترجمة علی بن السندی

ابو المعالی کلباسی.نیز مذکور در«البدر التمام».

ترجمة علی بن عبد اللّه علیاری

محمد حسن بن محمد حسین سردرودی،تألیف:

1333 ق.خ.دیده شده.

ترجمة علی بن محمد جزائری

عبد الرحیم شوشتری نجفی(-1313 ق).

ترجمة علی بن محمد

ابو المعالی کلباسی.مذکور در«البدر التمام».

ترجمة عمر بن یزید

حجت الاسلام محمد باقر بن محمد نقی شفتی اصفهانی(-1260 ق).ط.تهران،1314 ق(در الرسائل الرجالیّة).

ترجمۀ عمر خیام

فارسی،مقاله‌ای از عباس اقبال در مجله شرق (466/1-485).

ترجمۀ غزالی

فارسی،از عیسی بن شکر اللّه لواسانی(معاصر).

ط.تهران،1305؟(باسر العالمین).

ترجمة فرج القطیفی

عزّ الدین محمد جزائری،برگرفته از تحفة اهل الایمان و دیگر مآخذ.خ.دیده شده.

ترجمۀ فیض کاشانی

فارسی؟از نور الدین محمد بن شاه مرتضی کاشانی.

ترجمۀ قائم مقام(ابو القاسم فراهانی)

فارسی،از عبد الوهاب بن علی محمد نوادۀ صاحب ترجمه،تألیف:1344 ق.

ترجمة قاسم بن محمد

ابو المعالی کلباسی.مذکور در«البدر التمام».

ترجمة محمد کاظم الخراسانی---

ترجمة مالک اشتر

عبد الغفور بن محمد اصفهانی یزدی(-1316 ش)،که به دستور محمد خان وزیر اشتری تألیف گردیده.مذکور در«تاریخ یزد».

ترجمة محسن المقدس الاعرجی---

«الرسائل الرجالیة»).

ترجمة محمد بن الفضیل(الراوی عن ابی الصباح

الکنانی)

ابو المعالی کلباسی.مذکور در«البدر التمام».

ترجمة محمد بن الفضیل

حجة الاسلام محمد باقر شفتی.ط.تهران، 1314 ق(در«الرسائل الرجالیة»).

ترجمة محمد بن فلاح الموسوی المشعشعی

شبر بن محمد بن ثنوان(-پس از 1186 ق).خ.

دیده شده.

ترجمة محمد بن قیس

ابو المعالی کلباسی.مذکور در«البدر التمام».

ترجمة المختار---

الترجیح فی قواعد التسطیح

ریاضی،از تقی الدین ابو الخیر فارسی(سدۀ 10 ق).

ترجیع بند---

ترشیح المقاصد---

خودش)به جراب الدولة(سدۀ 4 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم و معجم الادباء.

ترویح القلوب بطرائف الحکم

ابو عبد اللّه محمد بن وهبان دبیلی،از مشایخ تل عکبری.مذکور در رجال نجاشی.

تریاق فاروق

مجموعۀ چند دانشی،در مباحث پزشکی و ریاضی و جز آنها،از مولوی احمد بن قاضی نصر اللّه دیبلی تتوی(-992 ق).قاضی نور اللّه در«مجالس المؤمنین»از او یاد کرده است.

تریاق فاروق

فارسی،در ردّ شیخیه،از محمد حسین بن محمد علی شهرستانی(-1315 ق)،تالیف:1301 ق.

خ.آستان قدس،ش 61(خط مؤلف،1307 ق).

تریاق فاروق

فارسی،کلام،از محمد حسین حسینی اصفهانی (از متأخرین).خ.آستان قدس،ش 55(1301 ق).

تریاق فاروق---

تزویج النّبی زینب و رقیة من عثمان---

-محمد جاء بالآیات و الحکم

مبشّرا و نذیرا جملة الامم

تسبیل الاذهان(الی احکام الایمان)

فقه،از علامه جمال الدین حسن بن یوسف بن مطهر حلّی(-726 ق).مذکور در اجازۀ ابن خاتون عاملی که در آخر مجلدات بحار نوشته شده است.

تسخیر الجنّ

شیخ یوسف رشتی.مذکور در فهرست تصانیف او.

تسخیر حصار

اردو،در موضوع تناسخ،از غلام حسنین پانی پتی (معاصر).چون مناظرۀ مؤلّف با گروهی از علماء در حصار هند صورت گرفته،این رساله به «تسخیر حصار»مسمّی شده است.ط.هند.

تسدید القواعد---

تسلیة الاحزان(عند فقد الاحبة و الاخوان)

فارسی،در مواعظ و مصائب اهل بیت،از محمد باقر بن زین العابدین خوانساری(-1313 ق) صاحب روضات الجنات.ط.ایران،1339 ق.

-الحمد للّه اللطیف الخبیر

تسلیة الحزین(من فقد الاقارب و البنین)

صالح بن طعان بحرانی(-1281 ق).در«انوار البدرین»آمده است که این کتاب از«مسکن الفؤاد»شهید بزرگتر است.

تسلیة الحزین(فی فقد العافیة و الاحباب من

الاقارب و البنین)

عبد اللّه بن محمد رضا شبر حسینی(-1242 ق).

خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی تفرد بالبقاء و الدوام.

تسلیة الخواطر و معدن الجواهر---

ق).

التسلیم علی امیر المؤمنین،کتاب

ابو عبد اللّه حسین بن عبید اللّه غضائری(-411 ق)از مشایخ نجاشی.

التسلیم فی الصلاة(و انه واجب او مستحب)

نسخه‌ای از این رساله در پشت قواعد علامه حلی نوشته شده.موجود در حسینیۀ شوشتریهای نجف.

التسلیم فی الصلاة

ابو جعفر محمد بن حسن بن زین الدین شهید (-1030 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

التسلیم و الزیارة

ابو عبد اللّه محمد بن عمران مرزبانی(-378 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تسمیة احیاء العرب(ممن کان فی الحجاز)

ابو منذر هشام بن محمد بن سائب کلبی نسابه (-206 ق).

تسمیة الارضین

نیز از هشام کلبی.

تسمیة الائمة اولادهم باسماء الخلفاء و ذکر عللها

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق).

تسمیة بعض الائمة اولادهم باسماء الجائرین

محمد باقر بن محمد اکمل وحید بهبهانی (-1206 ق).مذکور در«منته المقال».

تسمیة البیع و الدیارات و نسب العبادیین

هشام کلبی(-206 ق).

تسمیة ما فی شعر امرئ القیس(من اسماء الرجال

و النساء...)

نیز از ابو منذر هشام بن محمد بن سائب کلبی (-206 ق).

تسمیة من شهد مع امیر المؤمنین(علیه السلام)فی حروبه

عبید اللّه بن ابی رافع کاتب امیر المؤمنین علیه السّلام،نخستین مصنف در مغازی و سیر و رجال در اسلام.مذکور در فهرست ابن ندیم.

تسمیة من شهد مع امیر المؤمنین(علیه السلام)حروبه

ابو العباس احمد بن محمد بن سعید معروف به ابن عقده(-333 ق).مذکور در رجال نجاشی.

تسمیة من قتل من عاد و ثمود و العمالیق و جرهم و

بنی اسرائیل من العرب...

هشام کلبی.

تسمیة ولد عبد المطلب

نیز از هشام کلبی.این عنوان و عنوان پیشتر در فهرست ابن ندیم یاد شده.

تسمیط الاثنی عشریة و غیره---

تسهیل الخطب

عروض،از سید حسین کاشانی(معاصر).مذکور در اجازۀ مؤلف.

تسهیل الدلیل

فقه،از ابو القاسم بن محمد بن احمد نراقی.

تسهیل الدواء و الداء لتحصیل الشفاء و دفع

المرض بالدعاء

فارسی،ادعیه در مقدمه،8 باب و خاتمه،از عبد المطلب بن غیاث الدین محمد.ط 1298 ق (در هامش منهاج العارفین).

تسهیل السبیل فی الحجة(فی انتخاب کشف

المحجة)

محمد بن مرتضی محسن فیض کاشانی (-1091 ق)،تاریخ انتخاب:1040 ق.ط.

ایران،1303 ق(با تحف العقول).و جداگانه چاپ سربی.

تسهیل الصعاب

فارسی،کلام،از مولوی منشی ریاض حسن هندی.خ.فیض‌آباد.

تسهیل العلاج

فارسی،طب،از ملک الاطبّاء محمد تقی معروف به میرزا بابا شیرازی.ط.تهران،1283 ق(همراه با رسالۀ حفظ الصحه).

تسهیل الغوامض-ایضاح الاعراب

شرح اصطلاحات،از عبد الواسع بن علاّمی، تألیف:1086 ق.خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی جعل اصدق المقال

تسهیل القسمة

ریاضی،از ابو القاسم موسوی ریاضی خوانساری (معاصر).

تسهیل المسالک الی المدارک

فارسی،در رؤوس قواعد فقهی،از حبیب اللّه بن علی مدد ساوجی کاشانی(-1340 ق).ط.

تهران،1374 ق(یا 1324 ق).

تسهیل المشاکل

نحو،از محمد حسین بن محمد علی شهرستانی حائری(-1315 ق).خ.دیده شده.

تسهیل الوصول الی علم الاصول

حاشیه بر فرائد شیخ انصاری،از عبد اللّه بن احمد زنجانی(-1327 ق).خ.موجود.کتاب در 3 جزء است:1.قطع،2.ظن،3.سائر اصول عملیه.

التشابه،کتاب

جابر بن حیان صوفی کیمیاوی.مذکور در فهرست ابن ندیم.

تشاح الید السابقة مع الید اللاحقة

بهاء الدین محمد بن محمد باقر مختاری نائینی حسینی.خ.موجود.

تشبث الغریق

فارسی،مرثیۀ منظوم،از مفتی محمد عباس لکهنوی(-1306 ق).مذکور در تجلیات.

تشبیه اقوال اهل الخلاف

فارسی،از قاضی نور اللّه بن شریف الدین حسینی شوشتری(-1019 ق).خ.فیض‌آباد.

التشبیه و التمثیل

ابو سهل فضل بن ابی سهل نوبختی.مذکور در فهرست ابن ندیم.

التشجیر

انساب،از ابو الحسن علی بن محمد عمری نسابه معروف به ابن صوفی.

التشجیر---

التشجیر الفاطمی

محمد تقی معروف به سید آقا قزوینی،تالیف:

1320 ق.وی در این کتاب نسب خویش و بنی اعمام خویش را که احفاد سید مهدی قزوینی (-1300 ق)بوده‌اند بیان می‌کند.خ.مرعشی قم.

-الحمد للّه رب العالمین...

تشجیر قواعد التجوید---

تشریح الاصول

حسن آقا بن باقر آقا بن احمد آقا مجتهد مغانی تبریزی(-1337 ق).ط.تبریز،1305 ق(با فصول الغرویة).

تشریح الاصول الصغیر

علی بن فتح اللّه نهاوندی نجفی(-1322 ق).ط.

تبریز،1312 ق(با مشارق الاصول).

تشریح الاصول الکبیر

علی بن فتح اللّه نهاوندی(-1322 ق).ط.

تهران،1316-1320 ق.

تشریح الاصول

نور الدین بن ابی طالب شیرازی(معاصر)،تقریر بحث استادش میرزا ابراهیم محلاتی شیرازی (-1336 ق)را نگاشته است.

تشریح الافلاک

هیأت و نجوم،از بهاء الدین محمد بن حسین عاملی(-1031 ق).ط.مکرّر.

-ربنا ما خلقت هذا باطلا

تشریح التقویم

رفیع الدین نظام العلماء طباطبایی تبریزی (-1326 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

تشریح الحساب

شرح مزجی خلاصة الحساب شیخ بهائی،از نظام الدین مرتضی بن حسن شیخ الاسلام(-1336 ق).

تشریح الحساب

شرح خلاصة الحساب شیخ بهائی،از محمد علی ناظم الشریعۀ کرمانی.به فارسی نیز ترجمه شده است.

-الحمد للّه الذی منه المبدأ و الیه المآب

تشریح در پرگار-تشریح الاعمال

فارسی،ریاضی،از محمد زمان اسطرلابی.خ.

آستان قدس،ش 5266(1067 ق)و چند نسخۀ دیگر.

تشریح الصدور فی وقایع الایام و الدّهور

علی بن علیرضا خوئی(-1350 ق)،تألیف:

1323 ق.

تشریح العالم

در بیان هیأت عالم و حرکات افلاک و عناصر و جز آنها،از محسن فیض کاشانی(-1091 ق).

خ.موجود.

تشریح العلل

عروض،از محمد باقر بن محمد رحیم خسروی کرمانشاهی(-1338 ق).

تشریح الکبائر

اردو،در تعداد و تفصیل گناهان کبیره،از محمد مجتبی بن محمد حسین نوگانوی(1324 ق-).

ط.هند.

تشریح و محاکمه در تاریخ آل محمد

فارسی،اصل ترکی از بهلول بهجت افندی، مترجم:مهدی ادیب‌زاده.ط.تبریز،1301 ش- 1341 ق؛تهران(چاپ هفتم)،1363 ق.

تشریع الخیرة

در استخارات،از عبد الحسین بن عبد اللّه بن رحیم موسوی دزفولی معروف به لاری(-1330 ق).

ط.شیراز،1317 ق.

التشریف بتعریف وقت التکلیف

رضی الدین علی بن طاوس(-664 ق)،تالیف:

658 ق.خ.موجود.ط.

التشریف بالمنن فی التعریف بالفتن-الفتن و

الملاحم-الملاحم و الفتن

رضی الدین علی بن طاوس(-664 ق).ط.

نجف،1368 ق و مکرر.

تشریقات

فارسی،حکمت و عرفان،از عبد الرزاق بن علی لاهیجی(-1050 ق).خ.آستان قدس،ش

11967(1284 ق)و ضمیمۀ ش 13465 (1094 ق).

-الحمد للّه الذی تجلّی لذاته فی تظاهر صفاته

تشریق الحق

محمد باقر بن محمد حسینی استرابادی میرداماد (-1040 ق)،که در مقالۀ اول«السبع الشداد»به آن ارجاع داده است.

تشطیر الدرّة المنظومة

فقه،اصل درّة از بحر العلوم،تشطیر از کلب علی بن کلب حسین نقوی جایسی حائری(-1329 ق).خ.موجود.

تشطیر الشهاب الثاقب---

ایلخانی.

تشویق السالکین

فارسی،عرفان و اخلاق،منسوب به محمد تقی مجلسی(-1070 ق).ط.ایران،1311 ق؛تبریز 1333 ش(ضمیمۀ تذکرة الاولیا).

تشویق السالکین

فارسی،مثنوی،از حبیب اللّه بن علیمدد کاشانی ساوجی(-1340 ق)،تاریخ نظم:1289 ق.

تشویق العارفین

فارسی،منظومه در اخلاق،از محمد تقی بن علی محمد نوری(-1263 ق).

تشیید الاذهان

مصطفی بن هادی نقوی لکهنوی(-1323 ق).

مذکور در مشاهیر علماء الهند.

تشیید مبانی الایمان

فارسی،کلام،از محمد باقر بن محمد بن دلدار علی نقوی(1234 ق-).ط.

-سبحانه ما اجل شأنه و اجلی برهانه

تشیید المطاعن لکشف الضغائن

فارسی،کلام،از محمد قلی بن محمد حسین نیشابوری کنتوری(-1260 ق)مجلد هشتم از کتاب«الاجناد الاثنا عشریة المحمدیة».ط.

لکهنو،1283 ق.

التصحیح

در صنعت،از ابو موسی جابر بن حیان(-200 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تصحیح الاذان(بحی علی خیر العمل)

شریف ابو البرکات عمر بن ابراهیم بن محمد زیدی علوی(-539 ق).مذکور در«معجم الادباء».

تصحیح الاسانید

محمد بن علی اردبیلی شاگرد علامه مجلسی،که به تصحیح اسانید تهذیب و استبصار پرداخته و منتخب آن‌را در آخر«جامع الرواة»آورده است.این منتخب در آخر رجال مامقانی طبع شده.

تصحیح اعتقاد الامامیة

شرح اعتقادات صدوق،از شیخ مفید ابو عبد اللّه محمد بن محمد بن نعمان بغدادی(-413 ق) این شرح به فارسی هم ترجمه شده.خ.شهید مطهری و کتابخانه‌های نجف.

-الحمد للّه علی نواله و الصلوات علی محمد و آله،هذا تصحیح اعتقادات الامامیة

تصحیح الاعمال

رسالۀ عملیه در عبادات،از فتاوی محمد باقر بن ابی الحسن کشمیری.ط.لکهنو،1346 ق.

تصحیح الاغلاط

نواب احمد حسین متخلص به مذاق(معاصر).

در تاریخ احمدی به آن ارجاع داده است.

تصحیح البراهین(فی دفع ما اورد علی ارغام

الماکرین)

محمد مرتضی جنفوری(-1337 ق)مؤلف «ارغام الماکرین».کتاب در دفاع از ارغام است.

تصحیح تاریخ

اردو،مؤلف از معاصرین بوده.ط.هند.

تصحیح خبر ردّ الشمس لعلی علیه السّلام(و ترغیم

النواصب الشمس)

ابو القاسم عبید اللّه بن عبد اللّه حاکم حسکانی عامری نیشابوری(-پس از 490 ق).

تصحیح دیوان ناصر خسرو

فارسی،از احمد بن شهاب الدین معروف به ادیب پیشاوری(-1349 ق).ط.با دیوان ناصر خسرو.

تصحیح سند تفسیر العسکری

محمد حسین بن علی اصغر قاضی طباطبایی تبریزی(-1294 ق).

تصحیح الغیر للروایة

از مسایل درایة الحدیث،از ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی(-1315 ق).

التصحیحات و التقویمات

شرح تقویم الایمان،اصل و شرح از محمد باقر بن محمد حسینی محقق داماد(-1040 ق).

-الحمد کلّه للّه رب العالمین و بعد فاخلاء الحقیقة

تصحیف کاتبین

اردو،دربارۀ قرآن،از احمد سلطان مصطفوی چشتی مستبصر.ط.هند.

التصحیفات

در بیان برخی تصحیفات در احادیث و زیارات، از محمد باقر حسینی میرداماد(-1040 ق)، تألیف:1024 ق.خ.حسینیۀ نجف.

تصدیق رسالت

اردو،از احمد علی هندی.ط.

تصدیق الصدق

منطق،از تاج العلماء علی محمد بن محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی(-1312 ق).مذکور در«تراجم علماء الهند».

التصرّف،کتاب

ابو عبد اللّه محمد بن احمد قضاعی صفوانی، شاگرد کلینی.ظاهرا عنوان،تصحیف کتاب (التعریف)مؤلف است که نامۀ اوست به فرزندش.

تصرف المشتری فی زمن الخیار

ظاهرا از محقق کرکی،نسخۀ مورخ 958 ق آن موجود است.

-الحمد للّه و الصلاة علی محمد و آله

التصریح فی شرح التلویح الی اسرار التنقیح

طب،شرح التلویح فخر الدین خجندی،از کمال الدین عبد الرحمان بن محمد عتایقی حلّی،تاریخ شرح:774 ق.خ.نجف(خط شارح).

التصریح بالمذهب الصحیح

در اصول دین،در 5 موضع و هرموضع در 10 فصل،از ابو عبد اللّه حمیدان بن یحیی قاسمی حسینی.خ.دار الکتب مصر.

التصریح بالنص الصحیح-الانوار الباهرة فی

انتصار العترة الطاهرة

رضی الدین علی بن موسی بن طاوس(-664 ق)،تألیف:حدود 660 ق.

-الحمد للّه جلّ جلاله

التصریف،کتاب

ابو جعفر احمد بن محمد بن رستم بن زیادبان طبری(سدۀ 4 ق).

التصریف

ابو عثمان بکر بن محمد بن حبیب بن بقیۀ مازنی (-248 ق)،شرح آن«المصنف یا المنصف»از ابن جنّی است.

التصریف

ابو عبد اللّه محمد بن علی بن احمد حلّی معروف به ابن حمیدة(-550 ق).مذکور در معجم الادباء.

التصریف الملوکی

ابو الفتح عثمان بن جنّی(-392 ق).ط.مصر، 1331 ق؛لیپزیک،1885 م.

-هذه جملة من اصول التصریف

التصغیر،کتاب

صرف و نحو،از ابو جعفر محمد بن حسن بن ابی اسارۀ رواسی کوفی(سدۀ 2 ق).

تصفح الصحیحین فی تحلیل المتعتین

ابو الحسن یحیی بن حسن بن بطریق حلی (-600 ق).

التصور و التصدیق

منطق،از صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی

(-1050 ق).ط.تهران،1311 ق(در آخر الجوهر النضید).

-تصورنا آیاتک و صدقنا برسالاتک

التصور و التصدیق-قطبی

قطب الدین محمد بن محمد بویهی رازی (-766 ق).ط 1281 ق.خ.آستان قدس،ش 1058.

التصور و التصدیق

مهدی نوائی نوری نجفی(-1341 ق).

التصور و التصدیق

ناشناخته.نسخۀ مورخ 1284 ق دیده شده.

تصوّف

فارسی،از حسین قدس شریفی فهیم السلطان بن سید تقی معروف به مستوفی(1308 ق-).خ.

آستان قدس،ش 7335 و 7336(خط مولف).

التصوّف و الاخلاق

غیاث الدین منصور دشتکی(-948 ق)برای فرزندش شرف الدین تألیف کرده و صاحب مجالس المؤمنین نسخۀ آن‌را دیده است.

تصوف

فارسی،مثنوی،از مقبولی اصفهانی.

تصوف و عرفان

فیاض بن هدایت اللّه حسینی،از دانشمندان روزگار شاه صفی(1038-1052 ق).

تصوف و عرفان

جلال الدین محمد بن اسعد دوانی(-907 ق).

خ.موجود.

-آفتاب جمال قدم از آن متعالی است که

تصویر بنی امیّه

اردو.ط.هند.

تصویر غالب و مغلوب

اردو،در رد عامه،از سجاد حسین هندی(- حدود 1340 ق).

تصویر کربلا

اردو،مقتل.ط.هند.

تصویر بلاغت

فارسی،منظومه از نواب عزیز جنگ خان بهادر متخلص به ولا.ط.حیدرآباد،1340 ق.

تضاریس الارض

شیخ بهائی بهاء الدین محمد بن حسین عاملی (-1030 ق)،تألیف:995.ط.ایران،1311 ق (با«شرح چغمینی»).

-نحمدک یا من جعل الارض مهادا

تضعیف الشطرنج

فارسی،از محمد علی بن ابی طالب معروف به شیخ علی حزین(-1181 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

تضمین الآیات-الاقتباس و التضمین

تضمین الالفیة

تضمین الفیۀ ابن مالک،از ابو الرضا احمد بن حسن خیاط نجفی معروف به شیخ احمد نحوی (-1170 ق)،در مدح سید نصر اللّه فائزی حائری شهید.خ.موجود.

تضمین الالفیة(النحویّة)

ابو الفضل کلانتری(-1316 ق).

تضمین الالفیة-منظومة التضمین

شرف الدین جعفر بن باقر شوشتری(-1335 ق).

تطابق الهیأة و الشرع

در مطابقت نجوم با کتاب و سنّت،از ابراهیم قرمانی.خ.دیده شده.

تطبیقیه

فارسی در تطبیق تاریخ هجری و مسیحی،از عبد الغفار نجم الدوله اصفهانی(-1326 ق)ط.

تهران،1321 ق.

التطریف

در مباحث کلامی،از ابو عبد اللّه حمیدان بن یحیی بن حمیدان.خ.دار الکتب مصر.

تطور الفلسفة

عبد الکریم زنجانی(معاصر).ط،1360 ق.

تطوع الصوم(لمن علیه فریضة)

عبد اللّه بن حسین شوشتری(-1021 ق).خ.

مکتبة الشریعة.

التطهیر،کتاب

ابو طالب عبید اللّه بن ابی زید انباری(-356 ق).

التطهیر

منتخب«النخبة الفقهیة»از مؤلف اصل آن محسن فیض کاشانی(-1091 ق).ط.ایران.

تطهیر الحصر و البواری

فقه،از عزّ الدین حسین بن عبد الصمد حارثی عاملی(-984 ق).

-الحمد للّه کما ینبغی

تطهیر العجین بتخبیزه و عدمه

حجة الاسلام شفتی رشتی.خ.مدرسۀ بروجردی نجف.

تطهیر المؤمنین عن نجاسة المشرکین

فارسی،فقه،از محمد قلی بن محمد حسین کنتوری نیشابوری.ط.هند،1261 ق.

-الحمد للّه المتقدس عن ادناس الامکان

التظاهرات الحسینیة-تجلّی دین الاسلام

محمد حسن بن ابو القاسم کاشانی مقیم بمبئی.

تظلّم الزّهراء(من احراق دماء آل عباء)

رضی الدین بن نبی قزوینی(-پس از 1134 ق)، تألیف:1118 ق.ط.تهران،1304 و 1312 ق؛ نجف،1375 ق(چاپ دوم).

تظلم الزهراء---

التعادل و التراجیح

سید محمد کاظم بن عبد العظیم طباطبائی یزدی (-1337 ق).ط.ایران،1316 ق.

التعادل و التراجیح

محمد بن محمد باقر فاضل ایروانی(-1306 ق).خ.دیده شده.

التعادل و التراجیح

محمد بن علی موسوی نوری(-1325 ق).

التعادل و التراجیح

شیخ محمود لواسانی.خ.حسینیۀ شوشتریهای نجف.

التعادل و التراجیح

هادی بن علی بجستانی.خ.دیده شده(بخط مؤلف).

تعارض الادلة(و بیان الفرق بین الورود و

الحکومة)

اصول،از هادی بن محمد امین تهرانی(-1321 ق).خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی رجّح مداد العلماء علی دماء الشهداء

تعارض الاستصحاب(و اصالة الصحة فی العقود)

اصول،از ابو المعالی کلباسی(-1315 ق).از جملۀ 15 رسالۀ اوست که چاپ شده.

تعارض الاستصحاب(للملکیة السابقة مع الید)

نیز از ابو المعالی کلباسی.

تعارض الاستصحابین

نیز از ابو المعالی کلباسی.از جملۀ رسائل چاپی که ذکر شد.

تعارض الاستصحابین

سید حسن صدر الدین(-1354 ق).خ.کتابخانۀ صدر(بخط مؤلف).

-بعد الحمد،هذه رسالة فی انّ النظر فی الاستصحاب

تعارض الاستصحابین

محمد حسین بن محمد علی شهرستانی (-1315 ق).خ.موجود.

-بعد الحمد،اعلم ایدک اللّه تعالی،ان تعارض الاستصحابین

تعارض الاستصحابین

محمود خوانساری،شاگرد میرزا محمد هاشم خوانساری.خ.مشکات.

تعارض الحقیقة مع المجاز الراجح-الطلع النضید

سید زین العابدین خوانساری.مذکور در روضات الجنات.

تعارض«لا ضرر»مع«الناس مسلطون»

اصول،از عبد الجواد قزوینی بیرجندی.مذکور در بغیة الطالب.

تعارض المطلق و المقید

اصول،از محمد تقی هروی حائری،به طریق سؤال و جواب.مذکور در«نهایة الآمال».

تعارض المقرّر و النّاقل

نیز از محمد تقی هروی،جزئی از المقاصد العلیۀ اوست.مذکور در نهایة الآمال.

تعارض الید و الشیاع-تقدیم الشیاع علی الید:

تعارض الیدین

بهاء الدین محمد مختاری(-1140 ق).مؤلف در رسالۀ شرح حال خویش از آن یاد کرده است.

التعاریف النّحویة

عز الدّین محمد جزائری(معاصر).

التعازی،کتاب

احمد بن محمد بن خالد برقی(-274 یا 280 ق).نجاشی نوشته است که برخی از اصحاب ما آن‌را از کتب محاسن یاد کرده‌اند.

التعازی(فی ذکر ما یتعلق بالتعزیة و التسلیة)

ابو عبد اللّه محمد بن علی بن عبد الرحمن شریف

علوی کوفی(-445 ق).خ.آستان قدس ضمیمۀ ش 1851.

التعازی

ابو العباس محمد بن یزید مبرّد ثمالی بصری (-285 ق).خ.اسکوریال.ط.

-...قال ابو العباس...دعا الی تألیف هذا الکتاب و اجتلاب محاسن...

التعاقب

ادبیّات عرب،از ابو الفتح عثمان بن جنّی نحوی (-392 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تعاقب الهمم---

تعبیر الرؤیا

فارسی،منظومه از یحیی فتاحی نیشابوری.

تعبیر الرؤیا

مرتب بر مقدمه‌ای در چند فصل و پس از آن 47 باب و خاتمه،باب اول:رؤیة الرب تعالی.خ.در موقوفات بروجردی.

تعبیر الرؤیا

منقول از محمد بن سیرین و دیگران،مرتب بر 24 باب.ط.مصر،1324 ق.

تعبیر الرؤیا

ناشناخته.خ.موجود.

تعبیر الرؤیا---

تعریب الباب الثالث من ترجمة تاریخ قم

سید حسون براقی،تاریخ تعریب:1317 ق،از ترجمۀ فارسی حسن بن علی قمی به عربی برگردانیده شده.

تعریب البدر المشعشع

مهدی بن علی غریفی(-1343 ق).

تعریب بوستان و گلستان سعدی

عباس خلیلی.ط.(بعضی در مجلۀ«المقتطف» در مصر).

تعریب تبصرة العوام(سید مرتضی رازی)

حافظ حسین بن علی بطیطی.

تعریب تحفة الابرار---

تعریب مناسک الحج

از فتاوی محمد علی کرمانشاهی،تعریب از ابو علی محمد بن اسماعیل حائری(-1216 ق).

مذکور در منته المقال.

تعریب منهج الرشاد

اصل عربی از شیخ جعفر شوشتری،تعریب از بعضی از شاگردان وی.خ.حسینیۀ شوشتریها.

تعرید الاعتماد(فی شرح تجرید الاعتقاد)

شمس الدّین محمد بیهقی اسفراینی،نزدیک به روزگار مؤلف متن.

التعریض و التصریح

ابو عبد اللّه محمد بن جعفر قزّاز تمیمی قیروانی (-412 ق).

التعریف(فی حصر انواع القسمة)

فارسی،از شیخ علی حزین(-1181 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

التعریف(للمولد الشریف)

رضی الدین علی بن موسی بن طاوس حلّی (-664 ق)،که در کتاب«الاقبال»از آن نام برده است.

التعریف

ابو عبد اللّه محمد بن احمد صفوانی اسدی کوفی (-358 ق)،شاگرد کلینی.

التعریف(فی الامامة)

ابو جعفر محمد بن عبد الرحمن بن قبه.مذکور در فهرست شیخ طوسی.

التعریف بوجوب حق الوالدین

ابو الفتح محمد بن علی بن عثمان کراجکی (-449 ق).خ.دیده شده.

-الحمد للّه علی ما منح من عقل

التعریفات

هیأت و نجوم،از حسن بن حسن مشهدی.

صاحب ریاض نسخۀ مؤرّخ 1071 ق آن‌را دیده بوده است.

التعریفات

شرح الفاظ مصطلحه،از سید شریف جرجانی (-816 ق).ط.مصر،1283 ق.

تعریف الانام بحقیقة المدنیّة و الاسلام

محمد فرید وجدی(معاصر).ط.قاهره،1319 ق.صاحب ذریعه آن‌را به فارسی ترجمه کرده است.

تعریف البسمله

فارسی،مثنوی،از محمد نصیر فائض ابهری.

تعریف البیع

شیخ الشریعۀ اصفهانی.خ.موجود.

تعریف الجنان فی حقوق الاخوان

ابو محمد حسن صدر الدین(-1354 ق).خ.

دیده شده.

تعریف رجال من لا یحضره الفقیه

شرح مشیخه،از سید هاشم بن سلیمان بحرانی (-1107 ق).صاحب ریاض نسخۀ آن‌را دیده بوده است.

تعریف الشیعة

در بیان اصول و فروع،از عبد الرزاق حسینی نجفی بغدادی.ط.صیدا،1352 ق.

تعریف الطهارة

نور الدین علی بن حسین محقق کرکی(-940 ق).

تعریف علم الکلام

جلال الدّین محمد بن اسعد دوانی(-908 ق).

خ.موجود.

-یا من وقف فی حواشی مواقف جلاله

تعریف الماضی

قاضی نور اللّه بن شریف الدین شوشتری (-1019 ق).مذکور در فهرست کتب او.

التعریفیة(فی تحقیق المعروفات الحقیقیة)

محمد بن محمد دامغانی،که برای امیر حسین نگاشته.مذکور در بیاض کمالی.

تعزیة الحسین علیه السّلام

اردو.ط.هند.

التعقبات علی الموضوعات

در باب احادیث موضوعه،از محمد بن علی شوکانی.ط.لکهنو،1303 ق.

التعقیب،کتاب

ادعیه،ناشناخته.

-بدان ایدک اللّه که فضیلت تعقیب

التعقیب و الانتقاد

قاضی نعمان مصری(-354 ق).مذکور در مقدّمۀ کتاب«الهمة»او.

التعقیب و التعفیر

ابو العباس احمد بن علی بن نوح سیرافی،از مشایخ نجاشی.

التعقیبات الخمسة

ادعیه،مروی از امام سجّاد علیه السّلام.خ.شهید مطهری.

التعقیبات الصلوات-رسالة التعقیبات

ابو العباس احمد بن محمد بن فهد حلی(-941 ق).مذکور در روضات.

تعقیبات الصلوات

علامه محمد باقر بن محمد تقی مجلسی (-1111 ق).

تعقیبات الصلوات

فارسی،ناشناخته.خ.آستان قدس.

تعقیبات الصلوات

فارسی،برگرفته از«مقباس المصابیح»علامه مجلسی،استخراج از محمد جعفر معاصر مولف یا شاگرد او.خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی جعل الدّعاء مفتاحا لاجابة الداعین

تعقیبات الصلوات

فارسی،ظاهرا از صدر الدین محمد تبریزی شاگرد شیخ بهائی.خ.خوانساری نجف.

-بدان ایدک اللّه تعالی که تعقیب فریضه به اذکار و ادعیه مستحب است.

تعقیبات الصلوات

نور الدین علی بن حسین محقق کرکی(-940 ق).خ.دیده شده.

-یستحب التعقیب بعد کل فریضة

تعقیبات الصلوات

محمد علی چهاردهی(-1334 ق).

تعقیبات الصلوات

سید کاظم بن باقر موسوی کشمیری.خ.دیده شده.

التعقیبات العامة

احمد نیریزی خوشنویس معروف،که در 1149 برای محمد طاهر نگاشته.خ.آستان قدس،ش 3131(1149 ق).

التعقیبات المختصّة

عبد العلی نواب یزدی،که در 1221 ق برای ابراهیم خان ظهیر الدوله کرمانی نگاشته.خ.

آستان قدس،ش 3130(1221 ق).

التعقیبات النهاریة

احمد نیریزی.خ.آستان قدس،ش 3331 (1119 ق).

تعلة المشتاق الی ساکنی العراق

ابو المظفر محمد بن احمد ابیوردی اموی (-507 ق).یاقوت در«معجم الادباء»از آن یاد کرده است.

تعلة المقرور(فی وصف البرد و النیران و همذان)

نیز از ابو المظفر محمد بن احمد ابیوردی.مذکور

در معجم الادباء.

التعلل باحالة الوهم(فی معانی نظم اولی الفهم)-

التعلیل باجالة الوهم

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی(-ح 430 ق).

مذکور در معجم الادباء و کشف الظنون.

التعلمیة،الرسالة

در آموزش موسی از خضر،از احمد بن زین الدین احسائی(-1241 ق)در جواب سید حسین بحرانی.درج در جوامع الکلم.ط.

التعلیق

منطق،از ابو علی احمد بن محمد مسکویه رازی (-421 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

التعلیق

ظاهرا در ادب،از ابو عثمان بکر بن محمد بن حبیب مازنی(-248 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التعلیق

قطب الدین ابو جعفر محمد بن علی بن حسن مقری نیشابوری(سدۀ 5 و 6 ق)استاد سید فضل اللّه راوندی و قطب الدین راوندی.

التعلیق الاحسن(علی شرح مولانا حسن)

منطق،حاشیۀ رکن الدین محمد تراب علی بن شجاعت علی هندی بر شرح محمد حسن لکهنوی بر سلّم العلوم.ط 1264 ق.

التعلیق الانیق

فقه،از علی محمد بن محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی،جواب رسالۀ«الشرح المبین»که ردی است بر«المتن المتین»مؤلف در روزه‌شکن نبودن دخان.ط.هند.

تعلیق ایساغوجی(علی فرفریوس)

ابو نصر محمد بن طرخان فارابی(-339 ق).

مذکور در«اخبار الحکماء»قفطی.

تعلیق الایضاح

نحو،از ابو الحسن محمد بن حسین شریف رضی (-406 ق).حاشیه‌ای است بر الایضاح ابو علی فارسی.

تعلیق التذکرة

مهذب الدین ابو ابراهیم احمد بن محمد الوهر کیسی.مذکور در فهرست منتجب الدین.ظاهرا حاشیه بر التذکرۀ شیخ مفید است در اصول فقه.

تعلیق خلاف الفقهاء

شریف رضی.مذکور در رجال نجاشی.ظاهرا تعلیق بر«مسائل الخلاف»شریف مرتضی برادر مؤلف است.

التعلیق الصغیر

اصول،از معین الدین امیر کابن ابی اللجیم مصدری عجلی،استاد مشایخ منتجب الدین.

مذکور در فهرست شیخ.

التعلیق الصغیر

سدید الدین محمود بن علی حمصی،استاد منتجب الدین.مذکور در فهرست منتجب.

التعلیق العراقی---

التعلیق و التنجیز و الشرط

محمد تقی هروی،در دو مطلب نخست تعلیق و دوم شرط،تالیف:1293 ق.خ.سامراء.

-الحمد للّه رب العالمین

التعلیقة الانیقة

حاشیۀ مفتی عباس لکهنوی(-1306 ق)بر «الروضة البهیّة».ط.هند.

التعلیقة البهبهانیة

حاشیۀ شرحگونۀ محمد باقر بن محمد اکمل وحید بهبهانی(-1206 ق)«بر منهج المقال».

ط.در هامش منهج المقال.

التعلیقة علی التعلیقة---

التعلیل

کافی الکفات اسماعیل صاحب بن عباد دیلمی (-385 ق).مذکور در فهرست تألیفات او.

تعلیل قراءت عاصم

ابو الحسن ثابت بن اسلم حلبی نحوی(-ح 460 ق).

تعلیم اور قرآن

اردو،از مولوی غلام حسنین پانی پتی(معاصر).

ط.هند.

تعلیم الاطفال

فارسی،از محمد بن یوسف مازندرانی.ط.

تهران،1316 ق.

تعلیم الاطفال

اردو.ط.هند.

تعلیم البنات

فارسی،از نبیل الدوله محمد علی مظفری.ط.

تهران،1329 ق.

تعلیم و تربیت

فارسی،مجلۀ ماهانه که از 1303 تا 1318 ق از طرف وزارت معارف(آموزش و پرورش)در تهران منتشر می‌شد.

تعلیم و تربیت

فارسی،از مرتضی بن محمد مدرس چهارهی (ح 1330 ق-).

التعلیم الثانی

در چندین مجلد،از حسن بن یوسف بن مطهر علامه حلی(-726 ق).مذکور در بعضی از نسخ خلاصة الاقوال و اجازۀ مهنا بن سنان و اجازۀ محمد بن خاتون،که هردو در آخر بحار الانوار مذکور است.ظاهرا این کتاب غیر از «المقاومات»مؤلف است.

التعلیم الثانی

ابو نصر محمد بن احمد بن طرخان فارابی (-339 ق).وی در این کتاب به تهذیب و انتاج فلسفۀ یونان پرداخته است.

تعلیم الشهداء

اردو،در موضوع شهدای کربلاء و نتایج اخلاقی آن،از محمد مجتبی بن محمد حسین نوگانوی (1324 ق-).ط،1350 ق.

تعلیم الصبیان

فارسی،طب،از خواجه عبد اللّه تمکین معروف به سید عبد الفتاح حکیم.خ.آستان قدس،ش 5068.

تعلیم نامه

فارسی،درمان آبله و واکسناسیون آن،از منابع انگلیسی،مترجم:محمد بن عبد الصبور خوئی معروف به حکیم قبلی.ط.تبریز،1345 ق.

تعلیم و تربیت در نظر فردوسی

فارسی،از محمد حسن شریف.ط.تهران، 1319 ش.

تعلیمات دینی

فارسی،از علیرضا فاتحی اصفهانی.

تعلیمات قرآن

فارسی،از حسام الدین بن سید محمد فال أسیری شیرازی(1316 ق-).ط.شیراز،1326 ش.

تعوید اللسان(فی تجوید القرآن)

فارسی،تجوید،از احمد بن حسین جزائری (معاصر)،مرتب بر مقدمه،12 باب و خاتمه، تألیف:1319 ق.خ.حسینیۀ نجف‌آبادی.

-الحمد للّه الذی نزل من القرآن ما هو شفاء و رحمة

التعویذ(فی صناعة الاکسیر)

الحاکم باللّه ابو علی منصور بن نزار فاطمی (-410 ق)،برای فرزندش الظاهر باللّه علی بن منصور تألیف کرده بوده.ترجمۀ فارسی آن «التحفة الشاهیة»نام دارد.

تعویذ المطالع و تبصیر المطالع-تنویر المطالع

حاشیۀ جلال الدین محمد بن اسعد دوانی (-907 ق)بر حاشیۀ سید شریف بر«شرح مطالع الانوار».خ.آستان قدس،ش 10488 (972 ق)،ش 1150(1063 ق)و چند نسخۀ دیگر.

-ربّ تمم بالخیر،امّا بعد الحمد لولی النعم و الصلاة علی سید الامم.

التعیین فی اصول الدین

ابو الحسن علی بن هبة اللّه موصلی.مذکور در فهرست منتجب الدین.

تعیین الائمّة(علیه السلام)

ناشناخته.خ.دیده شده.

تعیین اوائل الشهور

مرتب بر چند مقصد،به نام شاه سلطان حسین صفوی در 1109 ق تألیف شده.خ.سامراء.

-الحمد للّه الذی جعل الشمس ضیاء و القمر نورا

تعیین الثقل الاکبر

یحیی بن محمد شفیع اصفهانی(-1325 ق)

تعیین ساعات اللیل(و تشخیصها بمنازل القمر)

ابو العباس احمد بن فهد حلّی(-841 ق)،مرتب بر 6 فصل و خاتمه.

-الحمد للّه الحی الدائم القیوم

-(و در بعضی نسخ)الحمد للّه القدیم الدیموم

تعیین ساعات اللیل و النهار(من مواضع الکواکب

و الشمس)

محمد حسن بن محمد یوسف بن میرزا بابا موسوی خوانساری(-1337 ق).

تعیین السّلام الاخیر فی النوافل

علی اکبر بن محمد باقر ایجی اصفهانی(-1232 ق).

تعیین الفرقة الناجیة---

حسن مرقی کاشانی.ط.تهران،1311 ق و 1331 ش.

تفاسیر العقاقیر

طب،در اسامی و خواص داروها،از فرید خراسان ابو الحسن علی بن زید بیهقی(-565 ق).مذکور در معجم الادباء.

تفاسیر کتاب سیبویه

ابو عثمان بکر بن محمد بن حبیب بن بقیۀ مازنی (-248 یا 249 ق).مذکور در معجم الادباء و بغیة الوعاة.

التفاضل،کتاب

جابر بن حیّان کوفی صوفی(-200 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفتیش از مضرّت تراشیدن ریش

فارسی،از هبة الدین شهرستانی،تالیف:1332 ق.ط.

تفرق عاد

ابو المنذر هشام بن محمد بن سائب کلبی(-206 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفریج القاصد لتوضیح المقاصد-تاریخ البهائیین

شرح و تکملۀ توضیح المقاصد شیخ بهائی،از بهاء الدین محمد بن محمد باقر حسینی مختاری نائینی(-ح 1140 ق)تالیف:1108 ق.خ.

موجود.

-الحمد للّه الذی جعل الاهلة مواقیت للناس

تفریج الکربة عن المنتقم لهم فی الرجعة-اثبات

الرجعة

محمود بن فتح اللّه حسینی کاظمی(سدۀ 12 ق)، به نام اعتماد الدوله شیخ علی خان نگاشته.خ.

موجود.

-الحمد للّه ملهم الصواب...

تفریح الشیعة

اردو،کلام.ط.هند.

تفریحات علمی

فارسی،از حسین طبیب‌زادۀ امید.ط.تبریز، 1310،1312،1316 و 1335 ش.

تفریق الازد

هشام بن محمد بن سائب کلبی(-206 ق) مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفسخ العرب فی لغاتها و اشاراتها الی مرادها

لغت و ادب،از ابو علی محمد بن احمد بن جنید اسکافی(-381 ق).مذکور در فهرست شیخ.

تفسیر:(تفاسیر غیر قرآنی در پایان عناوین تفاسیر

اشاره

خواهد آمد)

تفسیر آقا محمد سنگلجی

جزو کتب چاپ نشدۀ او یاد شده.

تفسیر آلاء الرحمن---

تفسیر الآیات الباهرة باخبار العترة الطاهرة

محمد حسن بن محمد علی میانجی(معاصر).

خ.دیده شده.

تفسیر الآیات البیّنات(النازلة فی فضائل اهل بیت

سید الکائنات)

فارسی،از مصطفی بن ابو القاسم موسوی شوشتری(1320 ق-).

تفسیر آیات الصّیام-اماطة اللثام

تفسیر آیة اِجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ (سورة

یوسف،آیة 55)

محمد بن حیدر عاملی(-1139 ق).مذکور در «لؤلؤة البحرین»به نقل از عبد اللّه سماهیجی شاگرد مؤلف.

تفسیر آیة أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ (سورة المائدة،آیة 7)

حسین بن حسن موسوی کرکی(-1001 ق).

مذکور در روضات الجنات.

تفسیر آیة وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ (سورة البقرة،آیة

محمد رفیع گیلانی(-1161 ق).خ.آستان قدس(ضمیمۀ نسخه‌ای از عیون اخبار الرضا (علیه السلام)).

تفسیر آیة وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنِی آدَمَ (سورة

الاعراف،آیة 171)

عبد الحسین امینی تبریزی(-1390 ق)مؤلف «شهداء الفضیله»و«الغدیر».

تفسیر آیة فَإِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی

(سورة الحجر،آیة 29)

ناشناخته،نسخۀ مورخ 1100 ق آن در نجف دیده شده.

-نحمد اللّه واجب الفضل الجاعل لنا سبیلا الی درک ماغاب

تفسیر آیة وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا (سورة

الاعراف،آیة 203 ق)

محمد ابراهیم بن محمد خوزانی قاضی اصفهان (سدۀ 12 ق).خ.دیده شده.

-الحمد للّه رب العالمین...

تفسیر آیة وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ (سورة

البقره،آیة 32)

ضیاء الدین نور اللّه بن محمد شاه مرعشی،جد قاضی نور اللّه شوشتری(-1019 ق).مذکور در مجالس المؤمنین،

تفسیر آیة الاسترجاع-حقیقة الابداع

تفسیر آیة وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِیدَیْنِ مِنْ رِجالِکُمْ (سورة

البقرة،آیة 282)

سید مرتضی طباطبائی،از شاگردان و خویشاوندان بحر العلوم،تالیف:1240 ق.

تفسیر آیة الامانة: إِنّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَی السَّماواتِ

(سورة الاحزاب،آیة 72)

محمد بن مرتضی محسن فیض کاشانی (-1091 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

تفسیر آیة الامانة

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق).در قصص العلماء آن‌را(در نهایت تدقیق)توصیف کرده است.

تفسیر آیة الامانة-امانت الهی

تفسیر آیة إِنَّ الْأَبْرارَ یَشْرَبُونَ -الی قوله تعالی- نَضْرَةً وَ سُرُوراً (سورة هل اتی)

فارسی،از محمد حسن مدقق شیروانی(-1098 ق).خ.موجود.

تفسیر آیة إِنّا زَیَّنَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِزِینَةٍ الْکَواکِبِ

الشهاب الثاقب

تفسیر آیة إِنَّ اللّهَ اشْتَری مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ فصل

الخطاب

تفسیر آیة إِنَّ اللّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ (سورة النساء،

آیة 51)

عبد الرحمان بن عبد الحلیم مرعشی.خ.قوله (خط مولف در 1040 ق).

تفسیر آیة إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ (سورة آل

عمران،آیة 90)

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق).مذکور در قصص العلماء مؤلف.

تفسیر آیة إِنِّی لَغَفّارٌ لِمَنْ تابَ (سورة طه،آیة 84)

صدر الدین محمد بن محمد باقر رضوی(-پس از 1160 ق).خ.خوانساری نجف.

تفسیر آیۀ إِیّاکَ نَعْبُدُ:

احمد بن زین الدین احسائی(-1241 ق).خ.

خوانساری نجف.

تفسیر آیۀ فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ (سورة البقره،آیة

109 ق)

غلام حسنین موسوی کنتوری(-1337 ق).

مولف آن‌را به دستور استادش سید محمد سلطان العلماء تألیف کرده و در آن به تطبیق قواعد هیأت با مفاد آیه پرداخته است.مذکور در «مشاهیر علماء الهند».

تفسیر آیة وَ الْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ (سورة

لقمان،آیة 26)

احمد بن زین الدین احسائی(-1241 ق)در جواب محمد بن عبد علی نگاشته و در جوامع الکلم درج است.

تفسیر آیة البسملة

فارسی،از محمد حسین بن شمس الدین محمد نسابه،که برای فرزندش ابو تراب شمس الدین محمد نگاشته.خ.دیده شده.

تفسیر آیة البسملة

زین الدین عاملی شهید ثانی(-965 ق)،تألیف:

940 ق

-باسمک اللهم نفتتح الکلام و نستدفع المکاره العظام

تفسیر آیة البسملة-التوضیحات

تفسیر آیة وَ تَرَی الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً (سورة

النّمل،آیة 90)

صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی(-1050 ق)،در آخر تفسیر او چاپ شده است.

تفسیر آیة التطهیر: إِنَّما یُرِیدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ (سورة الاحزاب،آیة 33)

فارسی،از اسماعیل بن زین العابدین مصباح منجم(1300 ق-).

تفسیر آیة التطهیر-التنویر فی ترجمة رسالة التطهیر

تفسیر آیة التطهیر-السحاب المطیر

تفسیر آیة التطهیر-جلاء الضمیر

تفسیر آیة ثُمَّ اسْتَوی إِلَی السَّماءِ (سورة حم

السجدة،آیة 10)

شیخ الرّئیس ابو علی حسین بن عبد اللّه بن سینا (-428 ق).ط.(در هامش شرح الهدایه).

تفسیر آیة وَ جَزاءُ سَیِّئَةٍ سَیِّئَةٌ مِثْلُها (سورة الشوری،

آیة 38)

محمد شاه قاضی یزدی،که در آن به رد رأی فخر رازی پرداخته تألیف:1031 ق.مذکور در کشف الحجب.

-الحمد للّه علی نواله و الصلاة علی النبی و آله

تفسیر آیة الخلافة: إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً

(سورة البقرة،آیة 28)

حسین بن محسن علوی سبزواری(-1352 ق).

تفسیر آیة الخلافة

سید عبد اللّه بن حسن برهان موسوی سبزواری (ح 1300 ق-)،مؤلف شاگرد حسین بن محسن علوی بوده و در این تفسیر آنچه را که استادش در تفسیر این آیه بیان نکرده،نگاشته است.

تفسیر آیة الخلق: إِنَّ فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ

(سورة البقرة،آیۀ 164)

خواجه عبد اللّه انصاری(-481 ق).

تفسیر آیة الخلق

ناشناخته،نسخۀ آن به خط سید صدر الدین شارح الوافیة دیده شده است.

تفسیر آیة رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَیْنِ (سورة المؤمن،آیة 11)

عبد الحسین امینی تبریزی(-1390 ق)،مؤلف «الغدیر»و«شهداء الفضیلة».

تفسیر آیة وَ السّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ (سورة التوبة،آیة

101 ق)

زین الدین عاملی شهید ثانی(-965 ق).

تفسیر آیة وَ السّابِقُونَ السّابِقُونَ (سورة الواقعة،آیة

علامه محمد باقر بن محمد تقی مجلسی (-1110 ق)مذکور در فهرست تصانیف او.

تفسیر آیة سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ (سورة یوسف،آیة 43)-

تفسیر آیة الرؤیا

قاضی نور اللّه شوشتری(-1091 ق).مذکور در نجوم السماء:

تفسیر آیة وَ سَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَی (سورة و اللیل،آیة 17)

محمد رفیع بن فرج اللّه گیلانی(-1160 ق)، شاگردش سنبسی می‌گوید که این تفسیر ردّی است بر بیضاوی در تفسیر آیۀ و ما خلقت الجن و الانس،در ردّ فخر رازی هم گفته‌اند.

تفسیر آیة وَ سَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَی :

مفتی عباس شوشتری لکهنوی(-1306 ق).

مذکور در التجلیات.

تفسیر آیة وَ سَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَی :

خ.سامراء.

-سبحانک اللهم یا فوق الحمد و یا وراء الثناء

تفسیر آیة شرح الصدر: فَمَنْ یُرِدِ اللّهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ (سورة الانعام،آیة 125)

قاضی نور اللّه شوشتری(-1019 ق)،تألیف:

1005 ق.

-الحمد للّه الذی شرح صدورنا للاسلام

تفسیر آیة الشهادة: شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ (سورة

آل عمران،آیة 16)

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق)،در قصص العلماء آورده است که در آن بر موضوع توحید استدلال کرده است.

تفسیر آیة الشهادة-مرآة اللّه

تفسیر آیة الشهادة-انس الوحید

تفسیر آیة الشهادة-غایة الافاده

تفسیر آیة الصیام-اماطة اللثام

تفسر آیة طعام اهل الکتاب-تفسیر احل لکم الطیبات

تفسیر آیة قابَ قَوْسَیْنِ (سورة النجم،آیة 9)

محمد تقی هروی،مؤلّف تفسیر الهروی.مذکور در نهایة الآمال.

تفسیر آیات قصص موسی(علیه السلام)

ملاّ معین فراهی معروف به مسکین،مؤلّف بحر الدّرر.خ.موجود.

-ربنا آتنا من لدنک رحمة

تفسیر آیة قُلْ أَ إِنَّکُمْ لَتَکْفُرُونَ (سورة حم السجدة،

آیة 8)

حسین علوی سبزواری،مؤلّف تفسیر آیة الخلافة،در این تفسیر به بیان جمع میان این آیه و «ستة ایّام»پرداخته است.

تفسیر آیة قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّکُمْ (سورة

الانعام،آیة 152)

شریف مرتضی علم الهدی ابو القاسم علی بن حسین موسوی(-436 ق).مذکور در رجال نجاشی.

تفسیر آیة قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی (سورة بنی

اسرائیل،آیة 87)

ابو طالب بن عبد اللّه زاهدی گیلانی(-1127 ق) پدر شیخ علی حزین.

تفسیر آیة قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی :

فارسی،ترجمه‌ای است از تفسیر سابق،از فرزند مؤلّف،شیخ علی حزین.مذکور در فهرست تصانیف او.

تفسیر آیة وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ (سورة یس،آیة

محمد رفیع شیخ الاسلام یزدی(-پیش از 1191 ق).

تفسیر آیۀ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ :

فارسی،منظومه از گلشنی بردعی.خ.دار الکتب قاهره.

-آنگهان فاخلع شنید از کردگار...

تفسیر آیة وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً (سورة

البقره،آیة 137).

حسین بن دلدار علی نقوی نصیرآبادی لکهنوی (-1273 ق)،ردّی است بر فخر رازی.

-قال اللّه تعالی وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ

تفسیر آیة الکرسی(سورة البقرة،آیة 256)

ابراهیم بن صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی (-1070 ق).مذکور در«تتمیم امل الآمل»

تفسیر آیة الکرسی

ابو الفضل بن مبارک بن خضر یمانی هندی (-1011 ق)،که به نام اکبر شاه پادشاه هند تألیف کرده.

تفسیر آیة الکرسی

فارسی،از احمد بن عبد الحی شریف که به نام شاه صفی صفوی(-1052 ق)تألیف کرده.خ.

سامراء.

-حمدی چون کلمات طیبات ربانی بی‌غایت-

تفسیر آیة الکرسی-عروة المتقین

فارسی،از اشرف بن حیدر علی ورنوسفا درانی، مرتب بر مقدمه،3 باب و خاتمه.در هرباب ثلث آیه را تفسیر کرده و خاتمۀ آن در فضل قرآن و فضل قاری قرآن است.خ.آستان قدس، ش 1525.

تفسیر آیة الکرسی

محمد تقی هروی،صاحب تفسیر الهروی.

تفسیر آیة الکرسی

محمد صالح بن فضل اللّه مازندرانی(معاصر).

مذکور در فهرست تصانیف او.

تفسیر آیة الکرسی

عبد الرزاق کاشانی.خ.خوانساری نجف.

-اَللّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ

تفسیر آیة الکرسی

عبد الوهاب حسینی استرآبادی.خ.موجود.

تفسیر آیة الکرسی

عطاء اللّه بن محمود حسینی.خ.موجود،ظاهرا مولف از علماء روزگار صفویه بوده است.

-الحمد للّه الذی لا اله الاّ هو الحی القیوم...

تفسیر آیة الکرسی

فارسی،از فخر الدین محمد بن حسین حسینی استرآبادی،تالیف:952 ق،به نام شاه طهماسب صفوی.خ.دیده شده.

-حمد بی‌حد و ثنای بیعد معبودی را سزد...

تفسیر آیة الکرسی

سید کاظم رشتی(-1259 ق).ط.تبریز،1271 ق.

تفسیر آیة الکرسی

صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی(-1050 ق).ط.(با مجموعۀ تفاسیر او).

-الحمد للّه الذی جعلنی ممن شرح صدره.

تفسیر آیة الکرسی

شمس الدین محمد بن احمد خفری(-942 یا 957 ق)،مرتب بر مقدمه و 2 مقصد.خ.دیده شده.

-تبارک اللّه سبحانه ما اعظم شانه

تفسیر آیة الکرسی

نسخه‌هایی ناشناخته از آن موجود است.

تفسیر آیة الکرسی---

تفسیر آیة النّور

محمد باقر بن مرتضی یزدی حائری(-1298 ق)،این تفسیر را برخی از فضلاء به او نسبت داده‌اند و شاید منظور تفسیر برادرش حسین بن مرتضی بوده باشد که نام آن«الرّق المنشور و لوامع الظهور»است.

تفسیر آیة النور---

تفسیر ابن ابی هند

ابو بکر داود بن دینار سرخسی(-139 ق)از اصحاب امام باقر علیه السّلام.مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفسیر ابن اسباط

ابو الحسن علی بن اسباط بن سالم کوفی،راوی از امام رضا و امام جواد علیهما السّلام.ابن عقده به یک واسطه آن‌را از مؤلف روایت می‌کند.

تفسیر ابن اورمة

ابو جعفر محمد بن اورمۀ قمی،امام هادی(علیه السلام)، به اهل قم نامه فرستادند و او را از عقیده غلو تبرئه فرموده‌اند.مذکور در رجال نجاشی.

تفسیر ابن بابویه

ابو الحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (-329 ق).نجاشی به یک واسطه آن‌را از مؤلف روایت می‌کند.

تفسیر ابن جبیر

سعید بن جبیر(-95 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفسیر ابن الجحام

ابو عبد اللّه محمد بن عباس معروف به بزاز و ابن جحام.نسخۀ این تفسیر نزد ابن طاوس(-664 ق)بوده و از آن در تصانیف خویش نقل کرده است.

تفسیر ابن جنّی

ابو الفتح عثمان بن جنّی نحوی(-392 ق).

مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفسیر ابن خاندار

حسین بن شهاب الدین بن حسین بن خاندار شامی کرکی عاملی(-1076 ق).حاشیه‌ای است بر تفسیر بیضاوی.

تفسیر ابن خاتون

فارسی،از ابن خاتون امامی اصفهانی،محتمل است که تألیف محمد رضا امامی بوده باشد.خ.

مجلس.

تفسیر ابن دؤل

احمد بن محمد بن حسین بن حسن بن دؤل قمی (-350 ق).نجاشی آن‌را به 2 واسطه از مؤلف روایت کرده است.

تفسیر ابن رجب---

تفسیر ابن عقده

ابو العباس احمد بن محمد بن سعید معروف به ابن عقدۀ زیدی جارودی(-333 ق).مذکور در رجال نجاشی.ابن طاوس در رسالۀ«محاسبة النفس»از تفسیر ابن عقده نقل کرده است.

تفسیر ابن الفارسی---

تفسیر ابی الجارود

ابو الجارود زیاد بن منذر(-150 ق)رئیس زیدیۀ جارودیه.ابو سهل کثیر بن عیاش قطان تفسیر را از ابو الجارود روایت کرده است.

تفسیر ابی جنادۀ سلولی

ابو جناده حصین بن مخارق،از اصحاب امام صادق و امام کاظم علیهما السّلام.مذکور در فهرست شیخ و رجال نجاشی.

تفسیر ابی الحسن طوسی

ابن طاوس در«محاسبة النفس»از آن نقل کرده است.

تفسیر ابی الحسن فتونی---

تفسیر ابی المعالی

ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی(-1315 ق)،از اول سورۀ نساء تا سورۀ معارج است.

مذکور در«البدر التمام».

تفسیر ابی منصور صرام

ابو منصور صرام نیشابوری.مذکور در فهرست شیخ.

تفسیر ابی نعیم

ابو نعیم فضل بن دکین(-219 ق)،از مشاهیر متقدمین علماء شیعه.مذکور در کامل ابن اثیر و تذکرة الحفاظ ذهبی.

تفسیر احسن التفاسیر---

تفسیر انگلیزی

پادشاه حسین هندی(-1356 ق).ناتمام.

تفسیر انوار البیان---

من الشیطان الرجیم،از دیو راندۀ نفریده

التفسیر بالمأثور

علی اصغر بن محمد حسن قائنی بیرجندی(سدۀ 14 ق)،در 2 مجلد.در بغیة الطالب آمده است که در برخی از مواضع از کلمات محیی الدین ابن عربی پیروی شده است.

تفسیر البهائی---

آغاز تألیف:ح 1370 ق.ط.تهران، 1335-1339 ش(در 6 مجلد).

تفسیر جامع...---

تفسیر الحسن

حسن بن ابی الحسن دیلمی.علامه کراجکی (-449 ق)در«کنز الفوائد»از آن نقل کرده است.

تفسیر حس بدیع

موجود در فیض‌آباد هند(ظاهرا حسن بدیع است).

تفسیر الحسن بن خالد البرقی---

تفسیر الدارمی---

تفسیر السراد---

در قصص العلماء مؤلف.

تفسیر سورة الم السجدة

صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی.ط.تهران، 1322 ق(در مجموعۀ تفاسیر او).

-الحمد للّه الذی انزل من السماء علمه

تفسیر سورة الانبیاء

علی بن ابی القاسم حسینی بختیاری(-1312 ق).

تفسیر سورة الانسان---

تفسیر سورة الزلزال

صدر الدین محمد بن ابراهیم شیرازی(-1050 ق).ط.تهران،1322 ق(در مجموعۀ تفاسیر او).

تفسیر سورة الزمر و تفسیر سورة الشمس

حسین سجاسی زنجانی(-ح 1322 ق).ط.

تهران،1323 ق(با تفسیر سورة الرحمن).

تفسیر سورة الضّحی

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق).در قصص العلماء آورده است که در این تفسیر اندیشه‌هایی تازه(افکار ابکار)وجود دارد.

تفسیر سورة الضحی

صدر المتألهین محمد بن ابراهیم شیرازی معروف به ملاصدرا(-1050 ق).ط.تهران، 1322 ق(با مجموعۀ تفاسیر او).

تفسیر سورة الطارق

نیز از ملاصدرا و در همان مجموعه چاپ شده است.

تفسیر سورة العصر

فارسی،از جهانگیر بن محب علی حسینی مرندی ناظم الملک متخلص به ضیایی (-1352 ق).

تفسیر سورة عمّ یتسائلون

ابو سمینه محمد بن علی بن ابراهیم،نجاشی گفته که محمد بن ابی القاسم ماجیلویه استاد مشایخ صدوق این تفسیر را از او روایت کرده.

تفسیر سورة الفاتحه---

تفسیر سورة الفاتحة

فارسی،مثنوی،از صفی.خ.دانشسرای عالی (مؤرخ 1255 ق).

تفسیر سورة الفاتحة---

تفسیر سورة الملک

محمد مؤمن بن محمد زمان حسینی طالقانی معاصر حرّ عاملی.در«امل الآمل»آمده است که وی این تفسیر را به سلطان روزگار خویش اهداء کرده.

تفسیر سورة الناس

شیخ الرئیس ابو علی بن سینا.ط.(با شرح الهدایة).

تفسیر سورة النصر

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق)،در «قصص العلماء»آورده است که این تفسیر نظیر تفسیر سورة الفیل اوست.

تفسیر سورة النور---

تفسیر سورة یوسف---

تفسیر الصرّام---

تفسیر عطیة العوفی

ابو الحسن عطیة بن سعد بن جنادۀ عوفی جدلی (-111 ق)،از اصحاب امام باقر علیه السّلام.

مذکور در رجال نجاشی و تهذیب الکمال.

تفسیر العسکری

به احتمال املاء امام هادی علیه السّلام(-254 ق)و تحریر حسن بن خالد برقی(سدۀ 3 ق)،در 120 مجلد(در متن عربی الذریعة توضیحات مفصل دربارۀ این کتاب داده شده است).

تفسیر العسکری

به احتمال املاء امام حسن عسکری علیه السّلام (-260 ق)،به روایت شیخ صدوق(-381 ق).

ط.تهران،1268 ق،1313 ق؛تبریز،1315 ق (در هامش تفسیر علی بن ابراهیم)-(راجع به این کتاب نیز در متن و حاشیۀ الذریعة توضیحات مفصل در چند صفحه آمده است).

تفسیر العسکری

در بیان اسناد این تفسیر،از ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی(-1315 ق)،مذکور در البدر التمام.

تفسیر العسکری

پیرامون این تفسیر و بررسی آن،از محمد جواد بن حسن بلاغی نجفی(-1352 ق).

تفسیر العسکری و اعتباره---

تفسیر عیسی بن داود---

تفسیر الفیضی---

تفسیر کمال الدین استرابادی---

تفسیر محمود سر برهنه

منسوب به محمود لاهیجی،شاگرد شهید ثانی،یا صدر الدین محمود بن اسد اللّه طباطبائی.خ.

آستان قدس،ش 1247 و 1248.

تفسیر مدارج السالکین---

تفسیر محمد مؤمن

محمد مؤمن بن شاه قاسم سبزواری،معاصر حرّ عاملی.مذکور در امل الآمل.

تفسیر المهدوی-التفصیل الجامع لعلوم التنزیل

ابو العباس احمد بن عمار(-پس از 403 ق).

مذکور در کشف الظنون.

تفسیر میثم التمار

میثم بن یحیی تمار کوفی(-60 ق)از خواص اصحاب امیر المؤمنین(علیه السلام).وی این تفسیر را بر ابن عباس املاء کرد.

تفسیر الناسخ و المنسوخ---

تفسیر وجیز

محمد بن عبد الکریم موسوی سرابی تبریزی معروف به مولانا(1294 ق-)که خود در فهرست تألیفات خویش از آن یاد کرده است.

تفسیر الورنوسفا درانی

محمد حسن بن محمد کاظم اصفهانی سدهی ورنوسفا درانی،تالیف:1241 ق.خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی شرفنا بتحریر القرآن الکریم

تفسیر الوزیر المغربی---

(تفاسیر غیر قرآنی)

تفسیر الاحادیث و احکامه

ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد برقی(-274 یا 280 ق).نجاشی از آن به«کتاب تفسیر الحدیث»تعبیر کرده است.

تفسیر الأحادیث

ابو عبد اللّه احمد بن صبیح اسدی کوفی.در کشف الحجب«تفسیر الاحادیث»ذکر شده،اما در فهرست شیخ طوسی و رجال نجاشی کتاب التفسیر آمده و در اینجا هم به نام«تفسیر ابن صبیح»یاد شد.

تفسیر ارجوزة ابی نواس(حسین بن هانی)

ابو الفتح عثمان بن جنّی(-392 ق).خ.عارف حکمت مدینۀ منوّره.

تفسیر الاسماء و معانیها

شیخ علی حزین(-1181 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

تفسیر اسماء الشعراء---

تفسیر الرؤیا

ابو الفضل صابونی مولف تفسیر«معانی القرآن» و«تفسیر الصابونی».

تفسیر الساعة

ناشناخته،نسخۀ آن به خط عبد الرحیم شوشتری در کربلا دیده شده.

تفسیر السماع الطبیعی

اصل از ارسطاطالیس.تفسیر قسمتی از مقالۀ اول از ابو الفرج قدامة بن جعفر بن قدامة.مذکور در فهرست ابن ندیم.

تفسیر الصمد

شیخ علی حزین(-1181 ق)،ممکن است برگرفته‌ای از«تفسیر سورة الاخلاص»مؤلف بوده باشد.خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی هدانا الی ایمانه

تفسیر العلویات

اصل قصائد چهارگانه از شریف رضی،تفسیر از ابن جنی.معجم الادباء تنها از سه قصیدۀ شریف رضی(در رثاء ابو طاهر ابراهیم بن نصر الدوله، صاحب بن عباد و الصابی)یاد کرده است.

تفسیر قصیدة فی اهل البیت علیهم السّلام

شیخ صدوق ابو جعفر محمد بن علی بن بابویه قمی(-381 ق).مذکور در رجال نجاشی.

تفسیر القصیدة البائیة الحمیریّة

اصل از سید اسماعیل حمیری،تفسیر از سید مرتضی علم الهدی(-436 ق).مذکور در فهرست تصنیفات او به قلم شاگردش بصروی.

ط.مصر،1313 ق.

تفسیر القصیدة السلامیة

اصل از محمد بن عبید اللّه سلامی مخزومی (-393 ق)،تفسیر از ابو یعلی محمد بن حسن اقساسی.ابن طاوس در«کتاب الیقین»از آن نقل کرده است.

تفسیر القصیدة المیمیة

اصل و تفسیر از شریف مرتضی علم الهدی (-436 ق).شاگردش بصروی در فهرست تصانیف استاد از آن یاد کرده است.

تفسیر کتاب سیبویه---

تصانیف او.

التفصیل الجامع لعلوم التنزیل---

تفضیل امیر المؤمنین علیه السّلام

ابو الفتح محمد بن علی بن عثمان کراجکی (-449 ق).ط.تهران،1370 ق و مکرّر.

تفضیل امیر المؤمنین(علیه السلام)علی غیر النّبی ص

محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی(-1284 ق) که به نام شاگردش باقرشاه در ردّ برخی از معاصرین عامه نگاشته است.

-الحمد للّه الذی اصطفی محمدا المصطفی علی کافة الانبیاء و المرسلین

تفضیل الانبیاء علی الملائکة

سید شریف مرتضی علم الهدی(-436 ق).ط.

قم(در مجموعۀ رسائل مؤلف).

-اعلم انه لا طریق من جهة العقل الی القطع بفضل مکلف علی الاخر

تفضیل بنی هاشم(و اولیائهم و ذم بنی امیة و

اتباعهم)

ابو العباس احمد بن عبد اللّه معروف به ابن عماد الکاتب الثقفی(-319 یا 314 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.نام مؤلف را در«تاریخ بغداد» ابن عمار آورده است.

تفضیل الحسنین علی امّهما الصدیقه علیهم السّلام

محمد علی بن محمد باقر کرمانشاهی(-1216 ق).مذکور در تکملۀ امل الآمل

تفضیل ذی الحجة

ابو الفرج اصفهانی صاحب«الاغانی».مذکور در معجم الادباء.

تفضیل السادات علی المشایخ

محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی(-1284 ق).

تفضیل علی بن ابی طالب علیه السّلام و تصحیح امامة

من تقدّمه---

(-1262 ق).مذکور در«البدر التمام».

تفطیر الغبار و الدخان للصیام

ابو المعالی کلباسی(-1315 ق).

التفقه فی الدین(فی المحاکمة بین الفاضلین)

محاکمه بین شیخ حسن صاحب معالم و یکی دیگر از دانشمندان در موضوع اجتهاد.خ.

خوانساری نجف.

-الحمد للّه رب العالمین...

التفکر---

را هم در مجلد سوم چاپ خواهد کرد.

تقاطیف الجزار

جمال الدین ابو الحسین یحیی بن عبد العظیم جزار شاعر(-672 یا 679 ق).مذکور در کشف الظنون.اشعار جزار را سید صادق آل بحر العلوم از منابع متفرقه گرد آورده است.

تقاویم الجعفریة

فارسی،در اختیارات ایام،از علی انصر بن علی اظهر هندی،تالیف به نام راجه ابو جعفر.ط.

لکهنو،1313 ق.

تقدمة تقویم الایمان

میر محمد باقر داماد(-1040 ق)،مقدمه‌ای است بر تقویم الایمان مؤلّف که در فضائل السادات محمد اشرف از آن نقل شده است.

تقدمة المعرفة

در کیمیا و صنعت،از جابر بن حیّان(-200 ق).

مذکور در فهرست ابن ندیم.این کتاب غیر از تقدمة المعرفة بقراط،تعریب حنین بن اسحاق عبادی است.

تقدیر الماء الکثیر(الذی حکم علیه الشارع

بالتطهیر)

قاضی نور اللّه شوشتری(-1019 ق)،تالیف:در لاهور.

-الحمد للّه الذی انزل علینا زلال التحقیق من سماء الاستدلال

التقدیسات

در حکمت الهی،از میر محمد باقر داماد (-1040 ق).خ.آستان قدس،ش 6939.

-یا من هو یا من هو یا من لا هو الا هو

تقدیس الانبیاء و تمجید الاوصیاء

فارسی،از محمد بن احمد علوی معروف به عبد الحسیب سبط میرداماد،مرتب بر فاتحه و تقدیسات.

-سر هرنامه است نام خدا

بهتر از هرسخن کلام خدا

تقدیس القرآن

اردو،از حیدر حسین هندی،که در آن به رد فرقۀ آریه که فرقه‌ای از معتقدین به تناسخ بوده‌اند، پرداخته است.ط.

تقدیس القرآن

مولوی غلام حسنین پانی پتی(-1337 ق).ط.

تقدیم الشیاع الظنی علی الید

عزّ الدین حسین بن عبد الصمد حارثی عاملی (-984 ق).نسخۀ آن در کتابخانه صاحب الذریعة موجود بوده است.

-الحمد للّه الذی شاع فضله و کرمه

التقریب(فی اسرار الترکیب)

کیمیا،از اید مربن علی جلدکی(-762 ق).خ.

آستان قدس،ش 10782(1263 ق)و چند نسخۀ دیگر.

التقریب

اصول فقه،از ابو یعلی حمزة بن عبد العزیز دیلمی ملقب به سلار(-448 ق)،شاگرد شریف مرتضی علم الهدی.مذکور در فهرست منتجب الدین.

التقریب(فی شرح التهذیب)

اصول فقه،از ابو الحسن بن علی بن صفدر رضوی لکهنوی(-1313 ق).

التقریب(فی شرح التهذیب)

منطق،از محمد صالح بن ابراهیم احسائی معروف به حکیم.خ.دیده شده.

-الحمد للّه الکریم الغفار الرحیم الستّار

تقریب الاحکام

شیخ مفید محمد بن محمد بن نعمان(-413 ق)،که در«الفصول المختارة»به آن ارجاع داده است.

تقریب الاصول

کلام،از شریف مرتضی علم الهدی(-436 ق).

نجاشی می‌نویسد که علم الهدی در همین کتاب به ردّ یحیی بن عدی فیلسوف منطقی(-364 ق) شاگرد فارابی پرداخته است.

تقریب الافهام(فی تفسیر آیات الاحکام)

فارسی،از محمد قلی بن محمد بن حامد نیشابوری کنتوری(-1260 ق)،پدر صاحب عبقات.

-الحمد للّه الذی بعث فی الامیین رسولا

تقریب المحجّة و تهذیب الحجة

در مسائل عقلی،از عزّ الدوله سعد بن منصور بن سعد بن حسن بن هبة اللّه بن کمونۀ بغدادی (-683 ق).خ.خزانة الغرویة بخط مؤلّف در 657 ق.

تقریب المرام علی القسم الاول من تهذیب الکلام

حبیب الدین محمد حکیم گلپایگانی(سدۀ 13 ق).مذکور در آخر«الواردات الغیبیة»مولف.

تقریب المعارف

کلام،از تقی الدین ابو الصلاح بن نجم الدین حلبی شاگرد شیخ طوسی و شریف مرتضی،از این کتاب در فضائل السادات و بحار الانوار نقل شده ط.قم(بار اول ناقص و بار دوم کامل).

التقریرات

ملا آقا بن محمد علی لنگرانی،تالیف:1289 ق،در 2 مجلد:در موضوع حجیة الظن و استصحاب،از تقریرات استادش سید حسین کوهکمری(-1299 ق).

التقریرات

ابراهیم اردبیلی نجفی(-1326 ق)،تقریرات متعددی در فقه و اصول نوشته است.

التقریرات

ابراهیم دامغانی خراسانی(-1291 ق)،در 2 مجلد،یکی در فقه،بخش عبادات و دیگر در اصول و هردو تقریر درس استادش،میرزا محمد حسن شیرازی است.خ.موجود.

التقریرات

ابراهیم رشتی(-ح 1320 ق)،تقریر استادش میرزا حبیب اللّه رشتی که به عنوان اصول الفقه گذشت و گفته‌اند که جز آن،تقریرات نیز نوشته است.

التقریرات

ابراهیم بن محمد علی محلاتی شیرازی (-1336 ق)،در اصول و فقه از تقریر بحث استادش آیت اللّه میرزا حسن شیرازی.

التقریرات

محمد ابراهیم بن علی بن حسین کلباسی نجفی (1322 ق-)سبط شیخ حسن فرزند علامه صاحب جواهر،که تقریرات بحث استادش میرزا محمد حسین نائینی(-1355 ق)را در 3 مجلد در فقه و اصول نوشته است.تالیف:1348 ق.

التقریرات

ابو تراب معروف به میرزا آقا قزوینی حائری(- پس از 1290 ق)شاگرد سید ابراهیم قزوینی صاحب ضوابط که تقریرات را هم در 2 مجلد از بحث و درس او نگاشته است،تالیف:1255 و 1260 ق.

التقریرات

ابو تراب بن محمد سلیم ساروی،در اصول فقه از درس استادش ملا محمد کاظم.خ.موجود (1247 ق).

التقریرات

ابو القاسم بن محمد علی کلانتری نوری(-1292 ق)،در اصول فقه از درس استادش جعفر بن

محمد کرمانشاهی.خ.آستان قدس،ش 6488 (1340 ق)و ش 7398-7399.

التقریرات

احمد فیضی نجفی از نوادگان فیض کاشانی و شاگرد شیخ انصاری که تقریرات استاد را نگاشته است.خ.حسینیۀ شوشتریها در نجف.

التقریرات(احمد سلطان آبادی)---

صاحب ذریعه بوده است.

التقریرات

از شاگرد شریف العلماء.خ.حسینیۀ شوشتریها در نجف.

التقریرات

از شاگرد شیخ مرتضی انصاری(-1281 ق).خ.

خوانساری نجف.

التقریرات

نیز از یکی از شاگردان علامه انصاری،یک مجلد کتاب لقطه.خ.دیده شده.

التقریرات

نیز از شاگرد شیخ انصاری،در زکات به خط جعفر رشتی کوچصفهانی در 1323 ق.

التقریرات

نیز از شاگرد شیخ انصاری،در خلل،صلاة مسافر،وقف و قضاء در یک مجلّد.خ.موجود.

التقریرات

از شاگرد مهدی بن سید علی طباطبائی حائری، در مباحث اصول که ضمیمۀ بعضی رسائل سید علی طباطبایی است.خ.حسینیۀ شوشتریها در نجف.

التقریرات

محمد تقی بن حسین علی هروی حائری (-1299 ق)یک مجلد در اصول فقه.خ.دیده شده.

التقریرات

محمد تقی بن محمد کاظم حسینی سبزواری (-1312 ق)در 4 مجلد و در اصول و فقه،از تقریرات استادش شیخ انصاری است و نزد فرزند او در سبزوار بوده است.

التقریرات

محمد تقی بن محمد رحیم تهرانی(-1248 ق)، از تقریرات بحث استادش آیت اللّه بحر العلوم.

التقریرات

جواد بن صادق اردبیلی(-1303 ق)،از تقریرات استادش سید حسین کوهکمری.

التقریرات-شرح طهارة الوافی

سید محمد جواد عاملی صاحب مفتاح الکرامة، این تقریرات متعلق به کتاب الطهاره از وافی فیض کاشانی است.نسخه به خط مولف موجود است.

-الحمد للّه کما هو اهله...

التقریرات

میرزا حبیب اللّه رشتی،مؤلّف«بدایع الافکار»، تقریرات بحث استادش شیخ انصاری است،در چند مجلد در فقه و اصول.خ.حسینیۀ شوشتریها در نجف.

التقریرات

محمد حسن آشتیانی مؤلّف بحر الفوائد،از تقریرات بحث استادش شیخ انصاری است،در چند مجلد.

التقریرات

حسن بن اسماعیل حسینی قمی حائری،از تقریرات بحث استادش آیت اللّه میرزا حسن شیرازی در قاعدة السلطنه و الاحکام الوضعیة و قاعدتی الضرر و التسامح فی ادلة السنن،در مجلدی بزرگ که در 1303 ق کتابت آن‌را به پایان رسانیده است.خ.دیده شده.

التقریرات

حسن بن محمد باقر قزوینی(1296 ق-)،از تقریرات بحث آخوند خراسانی و در چند مجلد به خط او موجود است.

التقریرات

حسن بن عبد اللّه هشترودی تبریزی(-1304 ق).مجلد بزرگی است در مباحث اصول و فقه.

خ.موجود(در برگهای سفید آن فرزند مولف رسالة القبلة شیخ بهائی را نگاشته است).

التقریرات

حسن بن محمد مهدی شاه عبد العظیمی از شاگردان قدیمی شیخ انصاری که تقریرات بحث استادش را در مسائل اصول نگاشته و در 1262 کتابت آن‌را به پایان رسانیده است.خ.دیده شده.

التقریرات

حسن علی بن محمود تبریزی تهرانی(-1325 ق)،تقریرات بحث استادش آیت اللّه میرزا حسن شیرازی است.

التقریرات(محمد حسین شهرستانی)---

التقریرات

ملاّ علی خویی(-1309 ق)شاگرد شیخ انصاری.خ.حسینیۀ شوشتریها در نجف(3 جزء آن دیده شده که در خبر واحد،اصل مثبت و برخی مسائل اصولی است).

التقریرات

ملاّ علی خوانساری(-1307 ق)شاگرد شیخ انصاری،یک مجلد در صلاة مسافر و مجلد دیگر در غصب و مسائل دیگر است.

التقریرات

ملا علی دماوندی(-1304 ق)،ظاهرا تقریرات بحث سید حسین کوهکمری در اصول است.

التقریرات

ملاّ علی روزدری(-ح 1290 ق)شاگرد میرزا حسن شیرازی،تقریرات استاد خویش را در اصول نگاشته است.ط.قم.

التقریرات

علی قوچانی نجفی(-1333 ق)،شاگرد آخوند خراسانی،تقریرات هم از بحث آخوند خراسانی است.

التقریرات

علی گنابادی(-1332 ق)،شاگرد آخوند خراسانی،تقریرات استاد در فقه و اصول است.

التقریرات

علی بن محمد جواد مرندی،تقریر بحث شیخ الشریعۀ اصفهانی است.

التقریرات

علی بن حسن بن محمد قابچی جمالی خراسانی کاظمی(-1364 ق)،تقریرات بحث میرزا محمد حسین نائینی در چند مجلد در تمام دورۀ اصول است که بر مباحث عقلیه آن در نجف در 1349 ق و مباحث الفاظش در تهران چاپ شده است.

التقریرات(الفقهیة و الاصولیة)

محمد علی بن محمد حسین مرعشی شهرستانی (-1287 ق)به خط او در کربلا موجود بوده است.

التقریرات(الفقهیة)

علی بن میرزا خلیل تهرانی(-1296 ق)،در 2 مجلد به خط او در حسینیۀ شوشتریها در نجف موجود است.

التقریرات

علی بن محمد رضا بن ابی الحسن جعفری یزدی (-1330 ق)،تقریرات بحث فاضل اردکانی است.

التقریرات

علی بن عباس کازرونی نجفی(-1343 ق)، تقریرات بحث اساتید او آخوند خراسانی و میرزا حبیب اللّه رشتی است.

التقریرات(الاصولیة و الفقهیة)

علی بن علی رضا خویی خاک مردانی(-1350 ق).

التقریرات

علی بن لطفعلی مغانی تبریزی(-1284 ق)، تقریرات بحث سید حسین کوهکمری است که به قول فرزند مؤلّف در 7 مجلد بوده است و در آن بعضی از تقریرات شیخ محمد حسن مامقانی نیز هست.

التقریرات-التقریرات الکاظمیة

علی بن محمد ناصر غراوی نجفی(-1315 ق)، تقریر بحث استادش شیخ محمد حسین کاظمی است.

التقریرات

محمد علی بن نصیر مدرس رشتی چهاردهی (-1334 ق)،تقریرات بحث استادش سید حسین کوهکمری است که در 3 مجلد در مسائل اصولی و بعضی مسائل فقهی نگاشته است.

التقریرات

علی اصغر بن رجب علی دیزجی زنجانی (-1330 ق)،تقریرات بحث برادرش علی اکبر دیزجی است.

التقریرات

علی اکبر بن رجب علی دیزجی زنجانی (-1310 ق)،تقریرات بحث استادش سید حسین کوهکمری در مباحث الفاظ اصول و برخی مسائل فقه است.

التقریرات

علی اکبر شاگرد شیخ زین العابدین مازندرانی حائری(-1309 ق)،تقریرات استادش است که در 1275 ق از تحریر آن فراغت یافته است.

التقریرات

علی محمد خان نظام الدوله بن عبد اللّه خان امین الدوله بن محمد حسین خان صدر اعظم اصفهانی،تقریرات بحث صاحب جواهر است.

ط،1310 ق.

التقریرات

غلام حسین بن علی اصغر بن غلام حسین دربندی(-1323 ق)،تقریرات بحث استادانش میرزا حبیب اللّه رشتی و فاضل ایروانی است که تحریر آن‌را در 1299 ق به پایان رسانیده است.

التقریرات

فتح علی بن گل محمد حکیم برادگاهی(-ح 1339 ق)،شاگرد شیخ الشریعۀ اصفهانی که تقریرات استاد را در چند مجلد در مسائل اصول و فقه نگاشته است.

التقریرات

لطف اللّه اسکی لاریجانی(-1311 ق)، تقریرات بحث صاحب جواهر است که از آنها شرح القواعد را در 4 مجلد برگرفته است.وی تقریرات بحث شیخ انصاری را هم نوشته است.

التقریرات

سید محسن عراقی(-1359 ق)،تقریرات بحث میرزا حسین تهرانی و آخوند خراسانی است.

التقریرات

محسن بن محمد تقی کوهکمری،تقریرات درس استادش شیخ هادی تهرانی(-1321 ق) است که در چند رساله در حق و حکم،غیبت محرمه،خمس و امامت(که فارسی است و ذکر آن گذشت)نگاشته است.

التقریرات

محسن بن علی بن محمد رضا معروف به آقا بزرگ تهرانی صاحب ذریعه که تقریرات بحث استادانش شیخ الشریعه و آخوند خراسانی را نگاشته است.

التقریرات

محمد بن ابراهیم ناصرآبادی لواسانی(-1317 ق)،تقریرات استادش میرزا حبیب اللّه رشتی است.

التقریرات

محمد بن جعفر بن محمد بن عاشور کرمانشاهی معروف به شیخ محمد شیخ رضائی(-1294 ق)تقریرات بحث پدرش است.

التقریرات

محمد بن محمد حسین موسوی نجف‌آبادی اصفهانی شاگرد آخوند خراسانی،تقریرات بحث استادش در اصول است و نسخۀ 2 مجلد آن در رنگون دیده شده.

التقریرات

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق)، تقریرات بحث استادش سید ابراهیم صاحب ضوابط است.وی تقریرات بحث دیگر استادانش را هم نوشته است.مذکور در قصص العلماء مؤلّف.

التقریرات

محمد بن عبد الوهاب بن داود همدانی(-1303 ق)،تقریر بحث استادش شیخ انصاری.خ.دیده شده.

التقریرات

محمد بن محمد کاظم آخوند خراسانی معروف به آقازاده(-1356 ق)،تقریرات بحث پدرش در قضاء و شهادات.خ.دیده شده.

التقریرات

محمد بن فضل علی بن عبد الرحمن معروف به فاضل شرابیانی(-1322 ق)،تقریرات درس استادش سید حسین کوهکمری است در فقه و اصول-در 9 مجلد.

التقریرات

محمد بن کرم علی زرگر محله‌ای بارفروشی (-1315 ق)،تقریرات استادش محمد حسین فاضل اردکانی است که دو مجلد آن،یکی در مباحث الفاظ و دیگری در ادلۀ عقلیه نزد فرزند مقرر موجود بوده است.

التقریرات

از درسهای محمد معروف به فاضل شرابیانی (-1322 ق)تالیف شاگردش ابو القاسم بن اسد اللّه دیزجی(-1335 ق)،در 10 مجلد، بیشتر در اصول و بعضی در فقه.

التقریرات

محمد بن هاشم بن شجاعت علی موسوی رضوی نقوی هندی(-1323 ق)،تقریرات بحث استادش سید حسین کوهکمری و دیگر استادانش است.خ.دیده شده.

التقریرات

منصور بن محمد امین دزفولی،برادر و شاگرد شیخ انصاری،تقریرات بحث برادر و استادش است.

التقریرات

موسی بن جعفر بن احمد مؤلف«اوثق الوسائل»،تقریرات بحث استادش سید حسین کوهکمری است.

التقریرات(شیخ موسی خوانساری)---

ق-)از اصل براءت تا آخر تعادل و تراجیح، تقریر بحث فاضل شرابیانی است،فاضل بخط خویش بر این تقریرات تقریظ نگاشته.

تقریرات الاصول

محمد علی بن صادق مدرس رضوی مشهدی (-1311 ق)دوره کامل از مباحث الفاظ تا آخر تعادل و تراجیح.خ.آستان قدس.

تقریرات الاصول

کاظم بن زین العابدین موسوی خلخالی (-1336 ق)،تقریرات بحث استادش میرزا حبیب اللّه رشتی است.3 مجلد از آن دیده شده.

تقریرات الاصول

مصطفی بن محمد یزدی،تقریر بحث آخوند خراسانی است،از اول مباحث الفاظ تا آخر اصول عملیه.خ.موجود.

تقریرات الاصول و الفقه

محمد حسین بن اسد اللّه رشتی حائری(-1356 ق)،تقریر بحث استادش آخوند خراسانی است.

تقریرات بحث الاصول

سید علی بن نعمت اللّه موسوی دزفولی، تقریرات بحث آخوند خراسانی،میرزا حبیب اللّه رشتی و فاضل شرابیانی است،هریک در مجلدی جداگانه.

تقریرات درس آقا ضیاء الدین العراقی

شیخ محمد علی کرمانی(-1308 ق).

تقریرات درس شیخ الشریعة الاصفهانی

مرتضی بن محمد رضا طباطبائی تبریزی.

تقریرات الفقه و الاصول

محمد قاضی بن فرج اللّه دزفولی.خ.مرعشی.

تقریرات فی اصول الفقه(و بعض الاحکام

المعاملیة)

ابو القاسم بن اسد اللّه دیزجی(-1335 ق)،در 10 مجلد.

تقریرات فی اصول الفقه

محمد اسماعیل بن محمد حسن پشمی اصفهانی (-1363 ق).

تقریرات فی الفقه

عبد المحمد بن شیخ حسن زایر دهام النجفی (-1358 ق)،تقریر بحث آخوند خراسانی است.خ.موجود.

تقریرات للشیخ عبد الصاحب

عبد الصاحب،نوادۀ صاحب جواهر،تقریر بحث استادش آقا ضیاء الدین عراقی است.مذکور در مقدمۀ«الاشارات»(چاپی)مولف.

تقریرات المولی اسماعیل

اسماعیل بن محمد تقی،تقریر درس استادش محمد حسین قزوینی در 1254 ق(مجلد بیع و خیارات)و تقریر بحث استاد دیگرش شیخ محمد حسین کاظمی.خ.آستان قدس،ش 6185.

تقریر التحریر

فارسی،هیأت،از ابو الخیر محمد بن محمد فارسی.خ.فیض‌آباد.

التقریر الحاسم لعرس القاسم

ظهور حسین بارهوی لکهنوی(-1357 ق).

تقریر شبهة ابن کمونة---

من الهم الطفل رضاع اللبن

تقریظ الدفاتر

ابو الحسن محمد بن احمد معروف به شریف ابن طباطبا نسابۀ اصفهانی(-322 ق).مذکور در معجم الادباء.

تقریظ سالارنامه

فارسی،مثنوی،از مهدی آسودۀ شیرازی (-1320 ق).ط 1316(در ذیل سالارنامه).

تقریظات المشاهیر---

التقلید

2 رساله،فارسی و عربی،از عبد الوهاب بن محمد علی شریف قزوینی.مذکور در«هدایة المسترشدین»مؤلّف.

التقلید

گجراتی،از مولوی غلام علی بهاونگری (معاصر).مذکور در فهرست تصانیف او.

التقلید و احکامه

محمد باقر بن محمد جعفر بهاری همدانی (-1333 ق)،مرتب بر امور:1.فی معنی التقلید،2.فی حکمه،3.فی کفایة الاحتیاط عنه عند المطابقه،4.فی جوازه لمن بلغ الاجتهاد،5.

فی شرایط المفتی،6.فی اشتراط حیات المجتهد.

التقلید و احکامه

احمد علی بن مفتی عباس شوشتری لکهنوی (معاصر).مذکور در مشاهیر علماء الهند.

تقلید و طهارت

فارسی،منظوم،برگرفته از مجمع المسائل مطابق فتوای سید محمد کاظم طباطبائی یزدی (-1337 ق)،ناظم:علی بن حسین خاموش میبدی(ح 1295 ق-).

تقلید الاعلم

میرزا حبیب اللّه رشتی.ط 1322 ق(به قطع کوچک).

تقلید الاعلم

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق).در «قصص العلماء»آورده است که وی در این رساله عدم تعین اعلم را اختیار کرده است.

تقلید الاعلم

محمد رفیع بن عبد المحمد کزازی شاگرد میرزا حبیب اللّه رشتی(-1312 ق)که پیش از استادش درگذشته است.مولّف در اجازه‌اش به عبد الرحمن کرهرودی کزازی از این رساله یاد کرده است.

تقلید الاموات

ابراهیم بن سلیمان عاملی(سدۀ 12 ق).مذکور در«براهین العقول»شویهی،که ظاهرا شویهی نسخه را داشته است.

تقلید الاموات

فارسی،از علی اکبر بن محسن اردبیلی(-1346 ق).ط.

تقلید الاموات

عنایت اللّه بن حسین بن علی بن میرزا محمد اخباری(معاصر).مرحوم آیت اللّه مرعشی از آن یاد کرده است.

تقلید اموات،بقاء بر

یعنی جواز بقاء بر تقلید میت،از محمد جعفر بن محمد حسین شهرستانی حائری،تألیف:1259 ق.خ.دیده شده.

تقلید المقلد

اردو،رسالۀ عملیه،از ابو القاسم رضوی لاهوری (-1324 ق).ط.

تقلید المیّت

محمد ابراهیم کلباسی(-1262 ق)،مرتب بر مقدمه،دو مصباح و خاتمه.خ.دیده شده.

-الحمد للّه الذی احیی الحق بالاسلام و امات الباطل و قواعده

تقلید المیّت

میرزا ابو القاسم محقق قمّی.ط.(ضمن جامع الشتات).

تقلید المیّت

ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی(-1315 ق).ط.(ضمن الرسائل الخمس عشرة).

تقلید المیّت

محمد باقر وحید بهبهانی(-1206 ق).خ.دیده شده.

تقلید المیّت

ناشناخته،مؤلف به احتمال معاصر شهید ثانی و نامش به احتمال صاحب ریاض،سید فضل اللّه است.

تقلید المیّت

حسن بن زین الدین(-1011 ق)صاحب «معالم الاصول»،مؤلف در این رساله عدم جواز تقلید میّت را اختیار کرده و شاگرد صاحب معالم،شیخ عبد اللطیف به ردّ آن پرداخته است.

خ.موجود.

تقلید المیّت

زین الدین بن علی شهید ثانی(-965 ق)،برای سید حسین بن ابی الحسن نگاشته و تألیف آن‌را روز 5 شوال 949 به پایان رسانیده است.خ.

موجود.

-اللهم حبّبنا الی الحق و حببه الینا

تقلید المیّت

سلیمان بن عبد اللّه ماحوزی(-1121 ق).خ.

دیده شده.

-الحمد للّه الذی خصّنا بالشریعة السمحة

تقلید المیّت

عبد اللطیف بن نور الدین علی بن احمد جامعی.

خ.دیده شده.

-اما بعد حمد اللّه علی نواله

تقلید المیّت

ملاّ علی خوئی(-1309 ق).شاید تقریرات استادش شیخ انصاری بوده باشد.

تقلید المیّت

فضل اللّه استرآبادی،معاصر شهید ثانی.مذکور در تکملۀ امل الآمل.

-و اما ما ذکر فی الکتابة الشریفة المرسلة الینا

تقلید المیت

محسن بن سمیع شاگرد صاحب ریاض خ.موجود.

-و اعترف اکثرهم بعدم جواز تقلید المیّت

تقلید المیّت

محمد بن جابر بن عباس عاملی نجفی(-1030 ق)شاگرد شیخ محمد نوۀ شهید ثانی.خ.موجود.

-و باللّه التوفیق لا یتم الاستدلال علی عدم جواز خلو الزمان من المجتهد الحی

تقلید المیّت(و انه لا قول له)

محمد بن حسن مدقق شیروانی(-1098 ق).خ.

فیض‌آباد هند.

تقلید المیّت

محمد بن حسن حرّ عاملی(-1104 ق).خ.

موجود(1131 ق).

تقلید المیّت

محمد بن عبد علی آل عبد الجبار قطیفی.خ.

موجود(بخط شاگردش در 1234 ق)

تقلید المیّت و الاعلم

شیخ مرتضی انصاری(-1281 ق).ط.(در آخر مطارح الانظار).

التقوی،کتاب

ابو الحسین محمد بن بحر رهنی شیبانی(سدۀ 5 ق).احمد بن نوح که از مشایخ نجاشی است کتاب را از مولف روایت کرده است.

تقوی العالی بالسافل

فتح اللّه شیخ الشریعۀ اصفهانی(-1339 ق).خ.

دیده شده(ناتمام).

تقوی العالی بالسافل

سید محمد فشارکی اصفهانی(-1316 ق)، جزءی از«الفروع المحمّدیة»است.

تقوی العالی بالسافل

هادی بن محمد امین تهرانی(-1321 ق).

التقوی و ما ادراک ما التقوی

فارسی،در احوال محمد تقی بن محمد باقر بافقی یزدی(-1361 ق؟).از محمد بن علی رازی.ط.

تقویة الایمان(برد تزکیة آل ابی سفیان)

محمد بن عقیل بن عبد اللّه بن یحیی علوی حسینی حضرمی.ط 1343 ق.

تقویة الباه

ابو المظفر حبیب اللّه بن محمد بن اردشیر،از اولاد جرجاسب بن جاماسب حکیم که برای سلطان سنجر سلجوقی نگاشته و بر 17 باب مرتب کرده است.خ.آستان قدس،ضمیمۀ ش 5114(1058 ق).

-الحمد للّه ربّ العالمین و طوبی للعارفین

تقویم الآیات

کشف الآیات،از مؤلفی ناشناخته و به روشی نامأنوس.خ.موجود.

تقویم الابدان(فی تدبیر الابدان)

طب،اصل از یحیی بن جزلۀ بغدادی(-493 ق)،ترجمۀ محمد اشرف بن شمس الدین محمد.ط.تهران،1275 و 1303 ق.

تقویم الابدان

فارسی،طب،از حبیب اللّه بن محمد بن حبیب اللّه طبسی تونی.خ.آستان قدس،ش 6871.

-مراسم حمد صحیح و لوازم شکر صریح حکیمی را شاید

تقویم ابی البقاء(بالسنة الشمسیة)

تقویم سال 937.

-الحمد للّه رب العالمین...و لا عدوان الاّ علی الظالمین و صلّی اللّه علی سیدنا محمد و آله و اولاده المعصومین.

التقویمات---

تقویم شرعی

فارسی،از محمد صالح بن عبد الواسع خاتون آبادی(-1126 ق)مرتب بر جداول اختیارات و تعیین سعد و نحس و خیر و شر،که آن‌را از «تقویم المؤمنین»خویش برگرفته و در 1110 ق به پایان رسانیده است.خ.مرعشی.

تقویم الشیعة

در اختیارات ایام،از محمد مرتضی جنفوری مؤلف«اصلاح الرسوم».

تقویم الصّلاة

فارسی،در مسائل نماز،مطابق فتوای شهید اول و ثانی،از محمد طاهر بن رضی الدین محمد حسینی،که برای شاه سلطان حسین صفوی تالیف و آن‌را به صورت تقویم به طرز بدیعی مرتب کرده است.ط،1364 ق.

التقویم العلائی

خواجه نصیر الدین محمد بن محمد بن حسن طوسی(-672 ق)،به اسم علاء الدین محمد امیر اسماعیلی الموت تألیف کرده است.

تقویم العوج(فی تقدیم الاعوج)-تقویم العوج فی

تقویم الاعرج

فارس،در ردّ بابیه،از حاج محمد کریم خان کرمانی (-1288 ق).ط.بمبئی،1304 و 1311 ق.

تقویم فارسی

تقویم 1289 ش و 1328 ق،از عبد الغفار نجم الدوله.

تقویم القبلة

از ماخذ«البلد الامین»کفعمی.

تقویم الکواکب

فارسی،از محمد حسین بن محمد علی شهرستانی(-1315 ق).

تقویم الکواکب السبعة و الجوزهر

حسن بن موسی هروی حاسب.خ.آستان قدس.

تقویم اللسان فی معرفة تجوید القران

محمد باقر بن ابراهیم خراسانی،تالیف:پیش از 1200 ق.وی«تجوید اللسان»را در همان سال (1200 ق)از این کتاب برگرفته است.

تقویم المحسنین(فی معرفة الساعات و الشهور و

السنین)-احسن التقویم

محمد بن مرتضی محسن فیض کاشانی (-1091 ق).ط.مکرّر.

-الحمد للّه الذی جعل الانسان الکامل معلما للملک(طبق برخی از نسخ).

-الحمد للّه الّذی خلقنا فی احسن تقویم (طبق بعضی نسخ دیگر).

تقویم المشاهد و المزار فی مقابر الاخیار و الاشرار

سبط حسن فتحپوری که احوال او در نقبا آمده است.ط،1365 ق.

تقویم المعرفة

فارسی،در معرفت تقویم،از سید احمد معروف به سید آقا شوشتری،تالیف:1318 ق.خ.

آستان قدس،ش 8482(1332 ق).

-الحمد للّه الذی جعل الشمس ضیاءا او القمر نورا

تقویم المؤمنین

محمد صالح بن عبد الواسع خاتون‌آبادی (-1126 ق).

تقویم المیراث فی تقسیم التراث

فارسی،فقه،از بهاء الدین محمد بن محمد باقر حسینی مختاری نائینی،تالیف:1131 ق،مرتب بر مقدمه،12 باب و خاتمه.خ.نجف(خط مؤلف).

تقویم و حرکات افلاک،رساله در

فارسی،ناشناخته.خ.آستان قدس.مذکور در احوال و آثار خواجۀ طوسی از مدرس رضوی.

-الحمد للّه ربّ...چنین گوید مؤلف این کتاب که حکماء سلف فلک را

تقی،مثنوی

فارسی،از تقی الدین محمد اوحدی اصفهانی (-1030 ق).مذکور در عرفات او.

التقیة

احمد رضا عاملی(معاصر).ط.صیدا(در مجلۀ العرفان).

التقیة

محمد باقر بن محمد اکمل وحید بهبهانی (-1206 ق).خ.دیده شده.

التقیة

حسن بن عبد الرزاق لاهیجی(-1121 ق).

مذکور در نجوم السماء.

التقیة(حسین آل عصفور)-الجنة الوقیة

التقیة

ابو عبد اللّه حسین بن یزید نوفلی نخعی،از اصحاب امام رضا علیه السّلام.مذکور در فهرست شیخ و رجال نجاشی.

تقیة

اردو،از شاهزاده سلطانعلی دارانی لاهوری (معاصر).ط.هند.

التقیة

محمد طه بن مهدی نجف نجفی(-1323 ق).

ط.(«با الانصاف»مولف).

التقیة

عبد الحسین مبارک نجفی(-1364 ق)،تألیف:

1343.خ.موجود.

-الحمد للّه کما هو اهله

التقیة

رسالة مختصری است که در آخر آن نوشته شده:

«کتبت من نسخة الشیخ علی بن احمد مکی...

من ذریة الشهید الاول...».

التقیة

علی بن عبد العالی محقق کرکی(-940 ق).خ.

موجود.

-(بعد از حمد)اعلم ان التقیة جائز و ربّما وجبت...

التقیة

ابو الحسن علی بن مهزیار اهوازی،صاحب تفسیر مهزیار.مذکور در رجال نجاشی.

تقیة

فارسی،از محمد قلی نیشابوری کنتوری(- 1260 ق).فرزند مؤلف.حامد حسین صاحب عبقات آن‌را از روی مسودۀ پدر پاکنویس کرده است،رساله به اردو ترجمه و در مجلۀ «الاصلاح»چاپ شده است.

التقیة

ابو جعفر محمد بن اورمۀ قمی.مذکور در رجال نجاشی.

التقیة

معز الدین محمد مهدی بن حسن موسوی قزوینی حلی(-1300 ق).خ.دیده شده.

التقیة

شیخ مرتضی بن محمد امین انصاری(-1281 ق).ط.مکرر.

التقیة المنطقیة

منطق،از معز الدین محمد بن ابی الحسن،که به نام فرزندش تقی الدین محمد در 1001 ق تالیف کرده.خ.حسینیّۀ شوشتریها در نجف.

-حمدت اللّه بالمنطق الفصیح و شکرته

التقیة و الاذاعة

ابو المفضل شیبانی کوفی(-387 ق)،مذکور در رجال نجاشی.

تکالیف الانام(فی زمن غیبة الانام)

فارسی،از علی اکبر دبیر همدانی.خ.موجود.

التکبیر و التهلیل قبل الخطبه فی صلاة الاستسقاء

عبد اللّه بن حسین شوشتری(-1021 ق).خ.

دیده شده.

التکذیب لروایة التفسیر المنسوب الی العسکری

(علیه السلام)

محمد جواد بلاغی(-1352 ق).مذکور در فهرست تألیفات او.

تکرار العبادة احتیاطا

محمد حسن بن محمد صالح کبّه بغدادی(- 1336 ق).بر این رساله میرزا ابراهیم محلاتی اعتراض کرده و مولف جواب آن‌را نگاشته است.

التکریر،کتاب

در صنعت،از جابر بن حیان صوفی کیمیاوی (-200 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

تکریر البسملة جهرا و اخفاتا(فی الاخیرتین و انه

الاحوط)

احمد بن صالح بحرانی آل طعان(-1315 ق).

تکریر الخمرة

اردو،در اثبات سجود بر وفق مذهب شیعه از کتب عامه،از احمد سلطان گورکانی هندی متخلص به خاور.ط.هند،1334 ق.

تکسیر الصّنمین

فارسی،از جعفر معروف به ابو علی خان حسینی بنارسی(سدۀ 13 ق)،در رد باب دهم تحفۀ اثنی عشریّه.

-المنة للّه الذی من علینا بارسال حبیبه.

تکفیر ابن قرقور

مفلح بن حسن صیمری بحرانی.ابن قرقور از اعیان بحرین بوده و شریعت را به بازی می‌گرفته است.سلیمان ماحوزی نسخۀ این رساله را دیده بوده است.

تکفیر حاج کریمخان

حسن بن علی گوهر شاگرد شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی.خ.دیده شده.

تکفیر غیر الامامی

حیدر علی بن محمد بن حسن شیروانی(سدۀ 12 ق).

تکفیر المنافقین

نیز از حیدر علی شیروانی،نسخۀ این رساله و رسالۀ پیش دیده شده.

التکفیر و الاحباط-الاحباط و التکفیر

التکلیف،کتاب

ابو جعفر محمد بن علی شلمغانی معروف به ابن ابی العزاقر(-322 ق)،در حال استقامت(پیش از ترک مذهب)نگاشته،کتاب را ابو المفضل شیبانی از مؤلف روایت کرده است.سید حسن صدر الدین کتاب«فصل القضاء»را در اثبات این موضوع نگاشته است که فقه منسوب به امام رضا علیه السّلام-جز مقداری از دیباچه-عینا همین «کتاب التکلیف»است.

تکلیف الکفار بالفروع

اسد اللّه بن اسماعیل دزفولی کاظمی(-1334 ق).خ.موجود.

تکلیف الکفار بالفروع

محمد باقر بن محمد جعفر بهاری همدانی (-1333 ق).خ.موجود.

تکلیف الکفّار بالفروع

عبد اللّه بن محمد رضا شبر حسینی کاظمی (-1242 ق)،تألیف:1214 ق.خ.موجود.

-الحمد للّه رب العالمین

تکلیف الکفار بالفروع

سید علی(-1231 ق)صاحب ریاض.

تکلیف الکفار بالفروع

محمد مهدی بن ملا محسن کرمانشاهانی(-ح 1280 ق)نبیرۀ فیض کاشانی.

تکلیف الکفار بالقضاء(مع سقوطه عنهم بالاسلام)

عبد الرسول فیروزکوهی قزقان چاهی(-پس از 1322 ق).ط.تهران،1321 ق.

تکلیف المکلّفین

فارسی،از ابو القاسم بن حسین نقوی لاهوری (-1324 ق)،در 2 جزء،یکی در اصول و دیگری در فروع.ط.هند.

تکلیف من علم اللّه انّه یکفر

ابو عبد اللّه محمد بن عبد الملک بن محمد تبّان (-419 ق).

التکلیف و المکلّف

محمد بن عبد النّبی اخباری(-1232 ق)

التکلیفیة

معز الدین محمد مهدی بن حسن حسینی قزوینی (-1300 ق).رساله در بیان تکالیف و ماجراهایی که بر انسان از عالم ذر تا عرصۀ محشر می‌گذرد.خ.موجود.

التکملة

ابو یعلی محمد بن حسن بن حمزۀ جعفری شریف(-463 ق)،نجاشی از آن یاد کرده،ولی هنوز در آن هنگام کتاب پایان نیافته بوده است.

التکملة

منظومه در معانی و بیان،از محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق)،تاریخ نظم:1251 ق.

خ.مرعشی.

-احمدک اللهم معطی النّعم و خالق الجسم و دافع النّقم

التکملة(لکتاب الصلة)

در تاریخ ائمۀ اندلس،از ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه قضاعی بلنسی معروف به ابن ابّار (-658 ق).اصل صله از ابن بشکوال است.ط.

مادرید،1883-1892 م و مکرر.

التکملة(فی شرح التبصرة)

فقه،از اسماعیل بن علی نقی تبریزی(معاصر).

ط.تبریز،1337 و 1338 ق.

التکملة(فی شرح التذکرة)

شرح«التذکرة النصیریة»،در هیأت و نجوم،از شمس الدین محمد بن احمد خفری(-957 ق)،تاریخ شرح:932 ق.خ.آستان قدس،ش 5570(938 ق)و چند نسخۀ دیگر.

-تعالیت یا ذا العرش الاعلی...

التکملة

منتخب مواعظ نهج البلاغه،از محمد علی بن میرزا محمد شاه عبد العظیمی(-1334 ق).ط.

نجف،1330 ق.

التکملة

نحو،از ابو علی حسن بن علی فارسی نحوی(- 377 ق).خ.کتابخانۀ عاطف استانبول.

تکملة الاحکام(فی الاخلاق و تصفیة الباطن من

الآثام)

امام مهدی احمد بن یحیی(-480 ق).فن نهم از «البحر الزّخار»است و تکمله‌ای است بر «الاحکام»مؤلف.

تکملة الاخبار

فارسی،تاریخ،از علی بن عبد المؤمن که به نام پریرخ خانم فرزند شاه طهماسب صفوی نگاشته.خ.ملک.بخشی از این کتاب اخیرا چاپ شده است.

تکملة الاستیناس(فی اخبار ابی نواس)

هاشم بن عبد الباقی بن عبد اللّه(معاصر).خ.دیده شده.

تکملة الاسماعیلیة

در انساب سادات مرعشی،از احمد بن سلطان علی بن ابی طالب مرعشی شوشتری(-1356 ق)، که تألیف آن‌را در 1344 ق به پایان رسانیده است.

تکملة الاسماعیلیة

محمد بن ابی الفتح خان مرعشی شوشتری (-1332 ق)،تألیف:1272 ق.

تکملة امل الآمل

رجال،از ابو محمد حسن بن هادی بن محمد علی صدر الدین موسوی عاملی(-1354 ق).«امل الآمل»از حرّ عاملی است و تکملۀ آن در 3 مجلد تألیف شده است.

تکملة بغیة الطالب

فقه،از حسن بن شیخ جعفر آل کاشف الغطاء (-1262 ق)فرزند مصنّف.خ.موجود.

تکملة التبصرة

فقه،از محمد کاظم آخوند خراسانی(-1329 ق).تکمله‌ای است بر تبصرۀ شیخ انصاری.

تکملۀ ترجمۀ تاریخ نادری

فارسی،از عبد الوهاب قائم مقامی.

تکملة تکملة الاسماعیلیة

محمود بن سلطان علی مرعشی شوشتری (معاصر)،تألیف:1322 ق.خ.دیده شده.این کتاب تکمله‌ای است بر تکملۀ محمد بن ابی الفتح.

تکملة حاشیة المتوسط

نحو،اصل حاشیه از سید شریف جرجانی و تکمله از فرزندش شمس الدین محمد بن علی.

مذکور در بغیة الوعاة.

تکملة حیات القلوب---

مؤلّف مرآت.مذکور در«حدائق المقرّبین».

تکملة دیوان شعر عمارة الیمنی

با رسائل و منتخبات در احوال و روزگار او و معاصرانش.ط.شالون،1902 م.مذکور در معجم المطبوعات.

تکملة الصافی

حبیب الدین محمد گلپایگانی مؤلف«الواردات الغیبیة».مذکور در نسخۀ چاپی واردات.

تکملة الصرف

علی بن محمد رحیم عراقی.

-الحمد لمصرف العلوم الی الحجال.ط.

تکملة عیون الحساب

ریاضی،از علی محمد بن محمد حسین محله نوی اصفهانی(-1293 ق).«عیون الحساب» از محمد باقر یزدی است.

تکملة الغرر و الدرر

سید شریف مرتضی علم الهدی.اصل«الغرر و الدرر»هم از اوست.

التکملة فی شرح التبصرة

محمد جعفر بن محمد علی بهبهانی،تألیف بعضی اجزاء:1235 ق.خ.مرعشی(شرح کتاب الصلاة)

-الحمد للّه وعده و الصلاة علی من لا نبی بعده

تکملة القواعد الدینیة

شرح قواعد علامه حلی،از محمد علی بن محمد باقر هزار جریبی(-1245 ق).خ.موجود.

تکملة القول الجلی(فی تحقیق قول الامام زید بن

علی)

در مبحث امامت،مؤلف ناشناخته و از متاخرین است.نسخۀ آن در نجف دیده شده.

تکملة اللطائف

ناشناخته.ملا معین هروی در«قصص موسی»از آن نقل کرده است.

تکملة لوامع التنزیل

علی بن ابی القاسم رضوی لاهوری فرزند صاحب لوامع.ط.

تکملة المتأملین(فی شرح تبصرة المتعلمین)

احمد بن کربلایی بابا اردبیلی(-1350 ق).

تکملة المجسطی

غیاث الدین منصور دشتکی(-948 ق).خ.

آستان قدس،ش 5236.

-اسبح اللّه نور الانوار و مظهر بدایع الآثار

تکملة المعتبر

تقی الدین حسن بن علی بن داود حلّی.مذکور در رجال مولف.

تکملة المیزان(لتعلیم الصبیان)

فارسی،صرف،شرح میزان،از محمد قلی بن محمد بن حامد لکهنوی(-1260 ق).مذکور در کشف الحجب از فرزند مولف.

-سبحان من رفع بنیان العقل و وضع میزان العدل

تکملة نجوم السماء

مهدی بن محمد علی بن صادق بن مهدی کشمیری،فرزند مولف«نجوم السماء».ط.

تکملة نظم اللآلی

ابو الفضیلت علی بن قطب الدین محمد ذهبی شیرازی.نظم اللئالی از محمد ذهبی است.

-فصل یقول خاتم الکتاب و موجز المقال للطلاب

تکملة نقد الرجال

عبد النبی بن علی بن احمد مدنی کاظمی،تالیف:

1240 ق.ط.نجف.

-الحمد للّه الذی رفع قدر العلماء

تکملة ینابیع الانوار

ابراهیم بن محمد تقی لکهنوی(-1307 ق).خ.

موجود.

تکمیل الاحکام

شرح المختصر النافع،از میر محمد علی بن سید محمد کاشانی(-1294 ق)شاگرد صاحب ضوابط.

التکمیل(فی بیان الترتیل)

فارسی،تجوید،از محمد بن حسین علی،مرتب بر مقدمه 10 باب و خاتمه.نسخۀ آن ضمن مجموعه‌ای که بعضا در 892 ق کتابت شده دیده شده است.

-امّا بعد حمد اللّه تعالی علی نواله...

می‌گوید بندۀ گنه‌کار محمد بن حسین علی

التکمیل

اردو،در تفسیر آیۀ الیوم اکملت لکم دینکم،از مرتضی حسین اللّه‌آبادی.ط.هند.

تکمیل الایمان(فی اثبات وجود صاحب الزمان

«ع»)

فارسی،از جواد بن محرم علی طارمی(-1325 ق).ط.تهران.

تکمیل الایمان فی اثبات وجود صاحب الزمان

محمد حسن قائنی(-ح 1325 ق).ط.

تکمیل تحفۀ شاهی

فارسی،تجوید،از سید شهاب الدین مرعشی نجفی تبریزی،اصل تحفه از عماد الدین قاری است.

تکمیل الحبور(فی الاعتبار باحوال اهل القبور)

فارسی،از مولوی محمد اسماعیل صاحب هندی.ط.

تکمیل الصناعة

فارسی،فنون ادبی،از عطاء اللّه بن محمود حسینی،تألیف:898 ق.خ.آستان قدس.ش 12955.

تکمیل الوضوء

در وضوی کامل،مؤلف از علمای هند بوده.ط.

التلخیص(فی التفسیر)

ابو الحسین سجستانی.مذکور در کشف الحجب.

التلخیص

ابو المحاسن عبد الواحد بن اسماعیل رویانی(- 501 یا 502 ق).مذکور در«التدوین»رافعی.

تلخیص الاحکام-تلخیص المرام

علامه حلی.صاحب معالم از آن نقل کرده.

تلخیص اخبار شعراء الشیعة

ابو عبد اللّه محمد بن عمران مرزبانی خراسانی(- 378 ق).از مصادر«اعیان الشیعه».

تلخیص اخلاق ناصری---

(1056 ق)،3600(1090 ق)و چند نسخۀ دیگر.

تلخیص البحار---

تلخیص شرح خطبة القاموس

ترکی،از صدر الافاضل لطفعلی شیرازی تبریزی، تالیف:1293 ق.مذکور در مقدمۀ قصیدۀ انصافیۀ مؤلف.

-الحمد للّه منطق البلغاء.

تلخیص شرح الزیارة---

تلخیص مجمع الآداب(فی معجم الألقاب)

کمال الدین عبد الرزاق بن احمد مروزی معروف به ابن فوطی(-723 ق).جزء چهارم این کتاب در ظاهریۀ دمشق موجود است و در دمشق با تحقیق دکتر مصطفی جواد بغدادی چاپ شده، اصل مجمع هم از ابن فوطی است.

تلخیص مجمع الالقاب---

تلقیح الافهام

عبد الرزاق بن احمد معروف به ابن فوطی مؤلف «مجمع الآداب»؛در مختلف و مؤتلف، مجدول.

تلقیح الجدری---

التمحیص(فی علم البلاغة)-ملخص التلخیص

بهاء الدین محمد بن حسن اصفهانی معروف به فاضل هندی(-1135 ق).تلخیصی است از «تلخیص المفتاح».مذکور در کشف اللثام مؤلّف.

التمحیص

منسوب به ابو علی محمد بن ابی بکر همام به سهیل کاتب(-336 ق)،در موجبات کاهش گناهان مؤمنین.ط.قم.

-الحمد للّه المتفرّد بآلائه المتفضل بنعمائه...

تمدن اسلام

فارسی،در فلسفۀ احکام شرعی،از قاسم آقا واعظ مهاجر.ط.تبریز،1351 ق.

تمدّن اسلام-تاریخ تمدن اسلام

فارسی،از علی رضا بن علی اصغر شهرستانی، مدیر جریدۀ«ترویج الاسلام»در مشهد.

تمدّن و تدیّن

فارسی،ط.ایران.

تمرنامه

فارسی،نظم ظفرنامه،از عبد اللّه هاتفی(-927 ق).ط.(در هند و شوروی).

تمرین الصبیان(بمسائل الصلاة)

عبد الکریم بن حسین حسینی کاظمی.ط.بغداد، 1329 ق.

التمرینیّة(فی علم المیزان)

محمد علی بن احمد تبریزی قراچه داغی اونساری(-1310 ق).

التمرینیة

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق)،در اثبات اینکه عبادات کودکان تمرینی است نه شرعی.مذکور در«قصص العلماء»مولف.

التمرینیة الغرویّة(فی بعض المسائل الفرعیة)

فقه و اصول،از مهدی بن حیدر موسوی صفوی کشمیری(-1309 ق).تالیف:1300 ق.

تملک الاجیر الاجرة بالعقد

فقه،از عبد اللّه بن حسین شوشتری(-1021 ق).خ.موجود.

تملک العبد لما فی یده و عدمه

ابو القاسم بن محمد حسن گیلانی،محقق قمی (-1231 ق).ط.(در آخر الغنائم).

التمهید(فی بیان قواعد العلوم العربیة)

جواد بن احمد زنجانی،تالیف و طبع:1342 ق.

کتاب برای نوآموزان تألیف شده.

التمهید(فی خلاصة ما ذکره العلماء فی ترجمة الشیخ

المفید)

سید محمد علی هبة الدین شهرستانی(معاصر).

التمهید

ابو عبد اللّه محمد بن محمد بن نعمان شیخ مفید (-413 ق).در«اجوبة المسائل السرویة»به این کتاب ارجاع داده است.

التمهید

امام المؤید باللّه یحیی ادریسی(-749 ق).

تمهید الاصول

ابو جعفر محمد بن حسن شیخ طوسی(-460 ق).شرح اصول کتاب«جمل العلم و العمل» شریف مرتضی است.خ.آستان قدس،ش 54.

ط.تهران.ترجمۀ فارسی آن از مشکاة الدینی نیز چاپ شده.

-الحمد للّه کما هو اهله و مستحقه

تمهید القواعد(الاصولیة و العربیة لتفریع الاحکام

الشرعیة)

زین الدین بن علی بن احمد شهید ثانی(-965 ق)تألیف:958 ق.ط.تهران،1272 ق (بالذکری)؛نجف.چندین نسخه خطی این

کتاب در آستان قدس موجود است.

-الحمد للّه الذی وفقنا لتمهید قواعد الاحکام الشرعیّة و تشیید ارکانها

تمهید القواعد

صائن الدین علی بن محمد بن افضل الدین محمد ترکۀ اصفهانی،شرحی است بر«قواعد التوحید» جد او افضل الدین محمد بن حبیب اللّه ترکه.خ.

آستان قدس،ضمیمۀ ش 10819.ط.تهران، 1315 ق.

تمهید المستقر(فی تحقیق معنی المقر)

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی(-ح 440 ق).

خ.بانکی‌پور(631 ق).

التمهیدات-زبدة الحقایق

التمهیدات

حکیم علی قلی خان بن قرچغای خان،مؤلف احیاء حکمت و الایمان الکامل.

تمهیدات

فارسی،اخلاق،از محمد بن احمد خواجگی شیرازی.خ.آستان قدس،ضمیمۀ ش 196 (1000 ق).

تمیم انصاری

گجراتی،نصایح،از غلامعلی بهاونگری (معاصر).

تمیمة الحدیث(در حدیث و درایه)

ابو الفضل بن ابی القاسم تهرانی(-1316 ق).خ.

موجود.

تمیمة الفؤاد(من الم البعاد)

ادبیات،از محمد مؤمن بن محمد قاسم جزائری (1074 ق-)که در«لطائف الظرائف»به آن ارجاع داده است.

التمییز،کتاب

جابر بن حیان کیمیاوی.مذکور در فهرست ابن ندیم.

التمییز بین صواقع الکابلی و تحفة عبد العزیز

مؤلف از دانشمندان هند بوده و کتاب در باب «تحفة الاثنی عشریه»است که از صواقع برگرفته شده.ط.هند.

تمییز الصحیح من الجریح(فی التعادل و التراجیح)

محمود بن علی اصغر شیخ الاسلام طباطبائی(- 1310 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

تنازع الزوجین فی متاع البیت

محقق قمی ابو القاسم بن حسن گیلانی(-1231 ق).ط.در آخر الغنائم.

تنازع الزوجین قبل الدخول فی مقدار المهر

محمد باقر بن محمد حسینی استرآبادی محقق داماد(-1040 ق).

تنازع المالک و الراکب فی الاجارة و الاعارة

محمد بن سلیمان تنکابنی(-1302 ق).مذکور در قصص العلماء مؤلف.

التناسب بین الفرق الاشعریة و السوفسطائیة

علامه حلی(-726 ق).مذکور در الخلافیة.

تناسخ،رساله در

فارسی،از عزیز الدین نسفی.خ.مشکات (بخشی از منازل السائرین باید باشد).

-بسمله...بدانکه منزل سوم تناسخ است.

التناسخ،رسالة فی

میرزا جعفر گیلانی.ط.ایران

التنافس،کتاب

احمد بن محمد بن دؤل قمی(-350 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التناقض،رسالة فی

علی بن علی رضا خوئی(-1350 ق)،تألیف:

1321 ق.مذکور در آخر وقایع الایام خیابانی.

التناقض،رسالة فی

ناشناخته.خ.موجود.

-الحمد لمن لا نقیض له...

تناقض احکام المذاهب الفاسدة

ابو القاسم علی بن احمد شریف علوی کوفی (-352 ق).مذکور در رجال نجاشی.

تناقض اقاویل المعتزلة

نیز از ابو القاسم شریف.

تناهی الاجسام،رسالة فی

فارسی،از محمد کاشانی.خ.آستان قدس.

تنباکیه-رساله در تنباکو

فارسی،در منافع و زیانهای تنباکو،از حسام الدین ماچینی،تألیف:ح 1012 ق.خ.ملک.

التنباکیة

ترجمۀ عربی رسالۀ سابق،از عبد اللّه بن حسین بابا سمنانی(سدۀ 11 ق).

تنباکیه

فارسی،از محمد مقیم بن محمد حسین(یا محمد حسین بن محمد مقیم)سمنانی،ظاهرا همان رسالۀ حسام الدین است که با دگرگونیهایی به این شخص منسوب شده است.خ.مرعشی.

التنباکیة

میرزا محمد اخباری(-1232 ق).از نواده‌اش محمد تقی نقل شده.

التنبیه---

التنبیه عمّا اخطأ الاعمی فیه

ابو الحسن شمشاطی صاحب تتمیم الموصلی.

مذکور در رجال نجاشی.

التنبیه فی الامامة

ابو سهل اسماعیل بن علی نوبختی(-311 ق).

نجاشی این کتاب را نزد شیخ مفید خوانده است.

التنبیه فی التنزیه(یعنی تنزیه معصوم از سهو و

نسیان)

محمد حسن حرّ عاملی(-1104 ق).خ.

خوانساری نجف.ط.

-الحمد للّه الذی اختار الانبیاء و الاوصیاء حفظه للایمان

التنبیه فی جواز الشبیه

مهدی بن محمد موسوی اصفهانی(1319 ق-).

مذکور در فهرست«تمدن در اسلام».

التنبیه فی شرح مشکل ابیات دیوان الحماسة

ابو الفتح عثمان بن جنی نحوی(-392 ق).خ.

خدیویه و اسکوریال.

-الحمد للّه علی ایادیه و حسن العاقبة للمتقین

التنبیه و الاشراف

ابو الحسن علی بن حسین مسعودی(-346 ق)، تالیف:345 ق،در آغاز کتاب آورده است که این هفتمین کتاب تاریخی او و فشردۀ آن کتب است.ط.لیدن،1894 م؛قاهره،1357 ق.

تنبیه الاریب و تذکرة اللبیب(فی ایضاح رجال

التهذیب)

سید هاشم بن سلیمان بحرانی توبلی(-1107 ق).«انتخاب الجید»دمستانی تهذیب همین کتاب است.خ.موجود.

-الحمد للّه ربّ العالمین الهادی من یشاء الی الصراط المستقیم.

تنبیه الاشراف-التنبیه و الاشراف

تنبیه الاطفال

فارسی،از علی محمد بن محمد بن دلدار علی نقوی(-1312 ق).ط.هند.

تنبیه الامة(فی شرح تاریخ الائمّة)

شیخ اسماعیل ارومی(معاصر).متن از محدث قمی است.

تنبیه الامّة(و تنزیه الملة)

فارسی،در لزوم مشروطیّت،از میرزا محمد حسین نائینی(-1355 ق).ط.بغداد،1327 ق؛ تهران،1328 ق و 1335 ق.

تنبیه الانام(فی تاریخ الاسلام)

فارسی،در بعضی فهرستهای کتب چاپی یاد شده است.

تنبیه الانام(علی مفاسد تألیف الکرمانی الموسوم

بارشاد العوام)

فارسی،از محمد حسین بن محمد علی شهرستانی(-1315 ق).ط.تبریز.

تنبیه اولی الالباب(علی تنزیه ورثة الکتاب)

ابو عبد اللّه حمیدان بن یحیی بن حمیدان قاسمی حسنی زیدی.خ.دار الکتب مصر.

تنبیه اهل الکمال و الانصاف(علی اختلال رجال

اهل الخلاف)

علامه محمد بن عنایت احمد خان متخلص به کامل دهلوی(-1235 ق).مذکور در کشف الحجب.

-الحمد للّه رب العالمین...

تنبیه الجاهلین(فی اصول الدین)

فارسی،از احمد بن محمد جعفر موسوی جزائری(1307 ق-).ط.بمبئی.

تنبیه الجهول بنص آل الرّسول

احادیث در امامت.نسخۀ خطی ضمیمۀ «کنز العرفان»،مورخ 968 ق دیده شده و در نسخه تألیف کتاب به قمی منسوب شده.

تنبیه الحاج

فارسی،سفرنامۀ منظوم حج،از محمود بن حسین واعظ قمی(-1353 ق).خ.دیده شده.

تنبیه الحکماء الابرار(علی ما فی کتاب الاسفار)

میرزا محمد هاشم بن زین العابدین چهار سوقی خوانساری(-1318 ق).خ.موجود.

تنبیه الخوارج

ط.دهلی.مذکور در فهرس الاثنا عشریة.

تنبیه الخواطر و نزهة النواظر-مجموعۀ ورّام

ابو الحسین ورّام بن ابی فراس النخعی.ط.تهران، مکرّر.

تنبیه الخواطر فی احوال المسافر

فارسی،مثنوی اخلاقی،از حسین بن مرتضی طباطبایی بروجردی(-1307 ق)،ط.بمبئی، 1308 ق.

تنبیه الراقد

اردو.ط.هند.

تنبیه الراقدین(و جمال الوافدین)

فارسی،در اخلاق و مستحبات نماز،از حسین بن محمد تقی همدانی درودآبادی(-1344 ق)، مرتب بر مقدمه،7 جمال و خاتمه.خ.دیده شده.

-سپاس آفریدگاری را سزاست...

تنبیه الراقدین

اخلاق،از محمد طاهر بن محمد حسین قمی (-1098 ق).ط.تهران،1340 ق.

-الحمد للّه خلقنی فهو یهدین...

تنبیه الساهی بالعلم الآلهی

ابو علی محمد بن احمد بن جنید اسکافی(-381 ق).مذکور در الفهرست.

تنبیه الصبیان

فارسی،دستور زبان،از مصباح السلطنه محمد حسین بن مسعود انصاری(-پیش از 1312 ق).

ط.استانبول،1292 ق.

تنبیه العاقل(فی حکم الجاهل)

عبد الکریم بن جواد موسوی جزائری(-1215 ق).مذکور در«الشجرة الطیبة».

تنبیه عالم قتله علمه الذی معه

ابو محمد حیدر بن محمد بن نعیم سمرقندی(سدۀ 4 ق).مذکور در الفهرست.

تنبیه العباد(للتزوّد بخیر الزّاد)

شرح خطبۀ همام،از جواد بن محمد علی شوشتری(-1325 ق).خ.موجود.

تنبیه العلماء(علی تمویه المتشبهین بالعلماء)

ابو الحسن علی بن ابی القاسم زید بیهقی معروف به ابن فندق(-565 ق).

تنبیه الغافلات

در آداب و احکام مخصوص به زنان،از سید محمود موسوی معروف به سید مؤمن(معاصر)، وی این کتاب را از«الجامع»سید محمد علی شاه عبد العظیمی برگرفته و فوائدی به آن افزوده است.ط.تهران،1322 ق.

تنبیه الغافلین

فارسی،اخلاق،از بهاء الدین محمد ابراهیم بن محمد سرمدی،مرتب بر مقدمه،9 باب و خاتمه،ط.تهران،1272 و 1367 ق؛مشهد، 1325 ق.

تنبیه الغافلین

آقا احمد بن محمد علی بهبهانی کرمانشاهی(- 1235 ق)،در احوال گروهی از اخباریان و تبرئۀ برخی از علماء متّهم به تصوف مثل شیخ بهائی و دیگران،تألیف:1222 ق.مذکور در کشف الحجب.

-احمد من کتب البلاء علی الاتقیاء

تنبیه الغافلین

داستان سلمان فارسی.ط.هند.

تنبیه الغافلین

عقاید،از محمد تقی بن حسین علی هروی (-1299 ق)در رد بابیه و اخبار وارده در باب حضرت حجت علیه السّلام.

تنبیه الغافلین(علی مغالط المتوهّمین)

عقائد،از ابو عبد اللّه حمیدان بن یحیی قاسمی حسنی زیدی،خ.دار الکتب مصر.

تنبیه الغافلین(فی المواعظ و الاخلاق و اصول

الدین)

درویش علی بن حسین بغدادی حائری(-1277 ق)،برگرفته از«معین الواعظین»مؤلف.خ.

دیده شده.

-بحمدک یا من لا تدرکه الاوهام

تنبیه الغافلین(علی عقاید الوهابیّین)

عبد الحسین بن ابراهیم مخزومی(-1361 ق)، فائدۀ هفتاد و یکم از«جامع الفوائد»مؤلف.

تنبیه الغافلین(و تحفة المریدین)

اخلاق و ادعیه،از علی بن حسین بن حیدر رضا عاملی زکنتی،مرتب بر 5 باب،تألیف:1273 ق.خ.دیده شده.

-الحمد للّه خالق الانس و الجان لعبادة الرحمان

تنبیه الغافلین(عن فضل الطالبیین)

اخبار،از یکی از قدماء شیعه و منسوب به شریف مرتضی علم الهدی.خ.دیده شده.

تنبیه الغافلین

سید محمد علی بن محمد شاه عبد العظیمی (-1334 ق).ط.نجف.

تنبیه الغافلین(و تذکرة العارفین)

فارسی،شرح نهج البلاغه،از فتح اللّه بن شکر اللّه شریف کاشانی(-988 ق).خ.آستان قدس، ش 9451(1060 ق)و ش 1949(1097 ق).

ط.تهران،1313 ق.

-الحمد للّه الذی هدانا لهذا و ما کنا لنتهدی

تنبیه الغافلین

اخبار و مواعظ،با ترجمۀ فارسی،از محمد کاظم بن محمد شفیع هزار جریبی(سدۀ 13 ق)شاگرد وحید بهبهانی.

تنبیه الغافلین

اردو،از سید باقر بن حسین نقوی جایسی (-1329 ق).ط.

تنبیه الغافلین(و ایقاظ الراقدین)

فارسی،در رد صوفیه،از محمود بن محمد علی بهبهانی کرمانشاهی(-1269 ق)،تألیف:

1228 ق.خ.دیده شده.

-ربنا لک الحمد علی ما هدیتنا

تنبیه الغافلین(فی اصول الدین)

فارسی،از محمود بن محمد باقر حسینی تهرانی (-1354 ق).

-ستایش و سپاس یگانه‌ای را سزد که گوهر ذات پاکش

تنبیه الغافلین(فی انتقاد بعض اشعار الشیخ علی

الحزین)

فارسی،انتقاد از اشعار حزین،از سراج الدین علی خان آرزو(-1169 ق).ط.هند.

تنبیه الغافلین(فی ردّ القوم الضّالّین)

عقائد،از احمد بن علی کرمانی،در رد کسانی که قائل به وجوب معرفت رکن رابع‌اند.خ.موجود.

تنبیه الغافلین و اخزاء المجانین

در رد صوفیه،از میر لوحی اصفهانی.مذکور در «کفایة المهتدی»مؤلف.

تنبیه الغافلین و منبّه النائمین

اخلاق و اخبار،از محمد طاهر قمی(؟)با تنبیه الراقدین قمی در یک مجلد دیده شده.

تنبیه الفقیه

نظام الدین صهرشتی،شاگرد شریف مرتضی و شیخ طوسی.مذکور در«معالم العلماء»و

فهرست منتجب الدین.

تنبیه الکرام(فی ترجیح القصر علی التمام)

سید شبر بن محمد بن ثنوان موسوی مشعشعی (-1190 ق).خ.دیده شده.

تنبیه المبتدی

ناشناخته،ادبیات،به سبک مقامات بدیع الزمان همدانی و مقامات حریری.خ.آستان قدس،ش 4304(سدۀ 7 ق).

تنبیه المغترین(فی احوال ابلیس اللعین)

فارسی،از اسماعیل بن علی اصغر واعظ سبزواری(-1312 ق).ط.تهران،1322، 1344 و 1346 ق.

تنبیه المقال

عبد المطلب بن محمد حسین اصفهانی معروف به عباس‌آبادی(سدۀ 13 ق)،شاگرد شیخ احمد احسائی.مؤلف در«نجاة الدارین»به این کتاب ارجاع داده است.

تنبیه الملة

فارسی،در رد مسیحیّت،از محمد رفیع.ط.

ایران.

تنبیه المنتبهین

اخلاق،از سید محمد علی شاه عبد العظیمی.ط.

بمبئی،1298 ق.

تنبیه المنکرین

اردو،در تحلیل متعه.

تنبیه المؤمنین

فارسی،در احوال سید مرتضی حسین چیناوی، از علی بن ابی القاسم لاهوری(1288 ق-).ط.

لاهور،1317 ق.

تنبیه النائم(و ایقاظ الهائم)

در ذکر موت،از سلیمان بن عبد اللّه ماحوزی (-1121 ق)که در«قوت الاحیاء»به آن ارجاع داده و قطعه‌ای از آغاز کتاب بخط مولف دیده شده است.

-الحمد للّه الذی خلق السموات و الارض

تنبیه النائمین

فارسی،در حقیقت خواب،از سلطان محمد بن حیدر گنابادی(-1327 ق)،تألیف:1323 ق.

ط.تهران،1318 ش و 1323 ق.

تنبیه النساء

اردو.ط.هند.

تنبیه الواعظین(و ایقاظ المفسرین)

حسین بن اسد اللّه بهبهانی،تألیف:1330 ق،متن وعظی است که به خواهش بعضی در حقیقت وعظ و در تفسیر سورة و التین ایراد شده است.خ.

موجود.

تنبیه و سن العین(بتنزیه الحسن و الحسین ع)

محمد حیدر موسوی عاملی(-1139 ق).

مؤلف در این کتاب بر«عمدة الطالب»در موضوع مفاخرۀ بنی الحسن انتقاد کرده است.خ.

سامراء.

التنبیهات(فی الاصول و الفقه)

عبد اللّه بن محمد علی کرمانی رائنی نجفی (-1327 ق).خ.نجف.

-الحمد للّه کما هو اهله...

التنبیهات(علی معانی السبع العلویات)

شرح قصائد هفتگانه ابن ابی الحدید،از شمس الدین محمد بن ابی الرّضا(سدۀ 8 ق).ط.مکرّر.

-النجد الطریق الواضح...

التنبیهات(علی اغالیط الرواة الراوین للمعانی و

اللّغات)

امام ابو القاسم علی بن حمزۀ بصری لغوی نحوی (-375 ق).مذکور در معجم الادباء.

التنبیهات

فقه،از سید هاشم توبلی بحرانی،مؤلف تنبیه الاریب.مذکور در ریاض العلماء.

التنبیهات

حاشیۀ سید حسین خلخالی(-1014 ق)بر حاشیۀ دوانی بر«تهذیب المنطق».خ.آستان قدس،ش 6129(1012 ق).

-نحمدک یا من نور قلوب العارفین

التنبیهات الجلیّة(فی کشف اسرار الباطنیة)

فارسی،از محمد کریم بن محمد علی خراسانی، تألیف:1351 ق.ط.نجف،1352 ق.

التنبیهات فی النجوم---

از اصحاب امام رضا(علیه السلام)و امام جواد(علیه السلام).مذکور در رجال نجاشی.

تنزیل الآیات الباهرة(فی فضل العترة الطاهرة)

سید عبد الحسین بن یوسف شرف الدین موسوی عاملی(معاصر).

تنزیل الافکار(فی تعدیل الاسرار)

در منطق و حکمت،ظاهرا از اثیر الدین ابهری.

مذکور در کشف الظنون.

التنزیه

حیدر بن علی عبیدلی آملی.مذکور در«جامع الاسرار»مؤلف که در آن به این کتاب ارجاع داده است.

التنزیه(فی اعمال الشبیه)

سید محسن بن عبد الکریم امین عاملی(معاصر) مؤلف«اعیان الشیعة».

التنزیه و ذکر متشابه القرآن

ابو محمد حسن بن موسی نوبختی(-ح 310 ق).

مذکور در رجال نجاشی.

تنزیه ابی البشر---

تنزیه العلل

فقه،از احمد بن کربلایی بابا اردبیلی(-ح 1350 ق).در احکام خلل صلاة.

تنزیه القلوب(عن ارجاس العیوب)

اخلاق،از محمد شفیع بن محمد سمیع میثمی عراقی(-1353 ق)،تألیف:1350 ق.خ.دیده شده.

تنزیه القمیین

ابو الحسن شریف عاملی غروی،در احوال رجال و محدثین قم.ط.قم،1328 ش.

تنزیه المشاهد

فقه،از محمد باقر بن محمد جعفر همدانی بهاری(-1333 ق).در این موضوع که اشخاص جنب و حائض نباید به مشاهد مقدسه وارد شوند.

تنزیه المعصوم(عن السهو و النسیان)

محمد بن حسن حرّ عاملی(-1104 ق).

مختصر«التنبیه فی التنزیه»اوست،که در آن رأی شیخ صدوق را در تجویز سهو رد کرده است.

مذکور در کشف الحجب.

-الحمد للّه علی افضاله

تنزیه المؤمنین(فی رد ضربات المحدثین)

فارسی،از باقر بن محمد جعفر اصفهانی حائری فشارکی(-1314 ق).ط.تهران،1333، 1348 و 1368 ق؛اصفهان،1320 ق.

تنسوق نامۀ ایلخانی-جواهرنامه

فارسی،در شناخت جواهر،از خواجه نصیر الدین محمد بن محمد بن حسن طوسی(-672 ق)که برای هولاکو خان تألیف کرده.خ.آستان قدس،ش 12434(1207 ق)و چند شمارۀ دیگر.

تنضید العقود السنیة(بتمهید الدولة الحسینیة)

تاریخ،از رضی الدین بن محمد بن علی آل نجم الدین موسوی عاملی مکی(-پیش از 1168 ق).

تنضید النقود(فی المغالطة لعامة الورود)

منطق،از ابو الحسن بن بنده حسین نقوی معروف به میرن صاحب.ط.لکهنو.

التنفّل لمن علیه الفریضة،رسالة فی

عبد اللّه بن حسین شوشتری(-1021 ق)،خ.

موجود.

التنفّل وقت الفریضة

محمد بن احمد بن ابراهیم درازی،برادر صاحب حدائق.

تنفیس الهموم

محمد بن مرتضی محسن فیض کاشانی (-1091 ق).مذکور در فهرست تألیفات او.

تنقاد البینات المرضیة(للرحلة الموهونة الحجازیة)

مهدی بن صالح موسوی کشوان کاظمی (-1358 ق).مذکور در فهرست تألیفات او.

التنقیح(فی شرح ارجوزة غنیة الطلاب فی علم

الاعراب)

جعفر بن محمد بن جعفر اعرجی کاظمی (-1332 ق)،متن و شرح هردو از اوست.خ.

موجود.

-الحمد للّه الذی رفع منار الهدی

تنقیح الابحاث(فی النّفقات الثلاث)

(نفقۀ همسر،نزدیکان و بردگان)،از اسماعیل بن محمد علی بن زین العابدین محلاتی،مؤلف «انوار المعرفة»(سدۀ 14 ق).ط.

-الحمد للّه رب العالمین

تنقیح الابحاث(فی العلوم الثلاثة)

(منطق،طبیعی و الهی)،از علامه حلّی(-726 ق).در«خلاصة الاقوال»از آن یاد کرده است.

تنقیح الابحاث(فی البحث عن الملل الثّلاث)

(اسلام،مسیحیت و یهود)،از عز الدوله سعد بن منصور بن سعد بن حسن بن هبة اللّه بن کمونۀ اسرائیلی(-676 ق).

تنقیح الادلة و العلل فی ترجمة الملل و النحل

افضل الدین محمد بن صدر ترکۀ اصفهانی، تاریخ ترجمه:843 ق.ط.تهران،1321، 1335 ش.اصل«ملل و نحل»از شهرستانی است.

تنقیح الاصول

محمد تقی بن عبد الحی حسینی پشت مشهدی کاشانی،معاصر ملا احمد نراقی.خ.موجود.

تنقیح الاصول(فی الاصول العملیة)

سید محمد رضا طباطبائی قاضی.ط.نجف، 1371 ق.

تنقیح الاصول

اصول فقه،از محمد مهدی بن مهدی بن ابی ذر نراقی(1209 ق-)،تألیف:1251 ق.خ.آستان قدس،ش 8732 ق.

تنقیح البلاغة

ابو سعد محمد بن احمد بن محمد عمیدی ادیب نحوی(-433 ق).مذکور در«معجم الأدباء».

تنقیح البیان(فی شرح ارشاد الاذهان)

نصر اللّه بن حسن حسینی استرآبادی،تألیف:

1236 ق.خ.شهید مطهری.

-الحمد للّه الذی اناط زمام الارشاد بقواعد الاحکام

التنقیح الرایع(من المختصر النافع الذی هو اختصار

الشرایع)

فاضل مقداد بن عبد اللّه سیوری(-826 ق)، شرحگونه‌ای است بر«المختصر النافع»محقق حلی.ط.قم(در 4 مجلد).خ.آستان قدس،ش 2271(818 ق)،2272(918 ق)و چند شمارۀ دیگر.

-الحمد للّه العلی العظیم العزیز الحکیم...

تنقیح القواعد

اصول فقه،از محمد باقر بن محمد مهدی زنجانی (1312 ق-).خ.دیده شده.

تنقیح القواعد-تنقیح قواعد الدین المأخوذ من آل

یس

علامه حلّی(-726 ق).مذکور در خلاصه و مسائل مهنائیه.

تنقیح الکلام(فی شرح شرایع الاسلام)

شیخ حسین عصامی نجفی،معاصر صاحب جواهر.

تنقیح المرام

حاشیه بر عدة الاصول و بر حاشیۀ ملا خلیل قزوینی بر آن،از علی اصغر بن محمد یوسف قزوینی معاصر حرّ عاملی و شاگرد ملا خلیل قزوینی،تألیف بعضی از مجلدات:1110 ق.

تنقیح المسائل(فی معرفة الاصول و الدلائل)

اصول فقه،از ابراهیم بن حسین حسینی.مذکور در«بحر الحقایق»مؤلف.

تنقیح المسائل

مؤلف از دانشمندان هند بوده.ط.هند.

تنقیح المطالب

محمد جعفر بن محمد هاشم موسوی خوئی.خ.

موجود.

تنقیح المطالب المبهمة فی عمل الصور المجسّمة

سید محمد بن علی حسینی حجت کوهکمری (معاصر).

تنقیح المقاصد الاصولیة(فی شرح ملخص الفوائد

الحائریة)

متن و شرح از محمد حسن بن محمد معصوم قزوینی(-1240 ق)،تألیف:1212 ق.خ.

آستان قدس،ش 6646(1268 ق).

-الحمد للّه الذی هدانا الی معرفته

تنقیح المقاصد(فی شرح الفرائد)

شرح رسائل شیخ انصاری است،از عبد اللّه بن محمد علی کرمانی رائنی نجفی(-1327 ق).خ.

دیده شده.

-الحمد للّه رب العالمین

تنقیح المقال(فی طی مسائل کثیرة نفیسة من الاصول

و الرجال)

حسن بن عباس بلاغی نجفی،در روضات از آن بسیار نقل شده.

تنقیح المقال فی علم الرجال

عبد اللّه بن محمد حسن مامقانی(-1351 ق)، آغاز تألیف:1348 ق.ط.نجف،1349- 1352 ق.

تنقیح المقالة(فی تحقیق الدلالة)

رساله در دلالات،از میرزا ابو الفضل کلانتری(- 1316 ق).در مقدمۀ دیوان مؤلف از ناتمام ماندن این رساله یاد شده است.

تنقیح مقاله در توضیح رساله

فارسی،شرح هبة اللّه حسینی معروف به شاهمیر بر فارسی هیأت قوشچی.خ.آستان قدس،ش 12212(1276 ق)و ض 12208(1118 ق).

-خوشترین صورتی که مصوران ناطقه عرایس کلام

تنقیح المناظر(لاولی الابصار و البصایر)

شرح المناظر ابن هیثم،از کمال الدین ابو الخیر حسن بن علی فارسی(-718 ق).خ.آستان قدس،ش 5480(1073 ق).

التنقیحات(فی شرح التلویحات)

منطق و حکمت،التلویحات از شهاب الدین سهروردی است و شرح از عزّ الدوله سعد بن منصور ابن کمونۀ اسرائیلی(-676 ق).خ.

آصفیه،کوپریلی و ایاصوفیه.

-نستعین باللّه واهب العقل عزّ سلطانه...

التنقیحات

علی قلی خان بن قره‌چغای خان،مؤلف«احیاء حکمت»و«الایمان الکامل».مذکور در برخی تألیفات مؤلف.

التنقیحات الاصولیة

محمد علی بن احمد قراچه داغی اونساری (-بعد از 1306 ق).مذکور در آخر«اللمعة البیضاء».

التنقید فی احکام التقلید

ابو طالب بن ابی القاسم موسوی زنجانی(- 1329 ق)،تألیف:1314 ق.ط.تهران،1316 ق.

التنقید فی اثبات الاجتهاد و التقلید من القرآن

المجید

علی بن ابی القاسم رضوی لاهوری(معاصر).

ط.لاهور.

-الحمد للّه الذی انزل کتابا جامعا

تنقید الاخبار

اردو،از اعجاز حسین امروهوی(معاصر)،داماد و شاگرد مفتی عباس لکهنوی.ط.هند،1328 ق.

تنقید البخاری

اردو،از علی اظهر کهجوی(معاصر).

تنقید جدید

اردو.ط.دهلی.

تنقید السبائیّة(اصحاب عبد اللّه بن سبا)

اردو،از احمد سلطان.ط.هند.

تنقید قدامت وید

اردو،از غلام حسنین پانی پتی.ط.

تنقید الکلام(فی احوال شارع الاسلام)

امیر علی صاحب،در تاریخ پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم.ط.لکهنو.

التنقید و التنقیح

فارسی،طب،از حکیم میر جعفر علی هندی.ط.

تنکیب الخائنین

از کتب ردود.

تنگ شکر

ابو نصر فتح اللّه خان شیبانی.

التنمیقات(فی التوقیعات)

میرزا فضل اللّه بدایع‌نگار.مذکور در آخر «مطلع الشموس»مؤلف.

التنویر(فی ترجمة رسالة آیة التطهیر)

اردو،ترجمۀ رساله قاضی نور اللّه شوشتری،از حسن عباس موسوی کنتوری.ط.هند،1341 ق.

التنویر(فی معانی التفسیر)

محمد بن حسن فتال نیشابوری.مذکور در معالم ابن شهرآشوب.

التنویر

ابو بکر بن عبد الرحمن حضرمی.مذکور در آخر دیوان چاپی او.

التنویر فی مولد السراج المنیر

ابو الخطاب عمر بن حسن از اولاد دحیۀ کلبی.

مذکور در وفیات ابن خلکان.

تنویر الصدور(فی ازالة الظلمة و کسب النور)

اخلاق،از علی اکبر بن فتح اللّه موسوی مشهدی (سدۀ 13 ق).خ.موجود.

تنویر القلوب

محمد بن مرتضی،نوادۀ برادر فیض کاشانی.خ.

موجود.

-الحمد للّه الذی شرح صدور محبیه با نوار معرفته

تنویر المذاهب(فی تعلیقات المواهب)

حاشیه بر«مواهب علیه»کاشفی،از محسن فیض کاشانی(-1091 ق).

تنویر المرآت(فی شرح اسانید الکافی)

شیخ علی بن محمد ابراهیم زاهد قمی نجفی (-1370 ق).خ.دیده شده.

تنویر المصباح(فی شرح تلخیص المفتاح)

ناشناخته،شرحی است بر تلخیص مفتاح الحساب غیاث الدین جمشید کاشانی که نسخۀ آن در نجف دیده شده.

تنویر المطالع

حاشیۀ قدیم جلال الدین محمد دوانی(-908 ق)بر حاشیه صدر الدین محمد دشتکی(-903 ق)بر شرح مطالع قطب الدین رازی.خ.آستان قدس،چند نسخه.

-اما بعد الحمد لولی النّعم

تنویر المطالع و تبصیر المطالع

حاشیۀ جدید دوانی بر حاشیۀ دشتکی بر شرح مطالع.خ.موجود.

-الحمد للّه الذی اطلع من مطالع البراهین...

تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس

محمّد بن یعقوب فیروزآبادی(-817 ق) صاحب قاموس.سند روایت این تفسیر به محمد بن سائب کلبی(-146 ق)منته می‌شود و ابن عدی در«الکامل»به چنین تفسیری اشاره کرده است که از کلبی است.ط.مصر،1314 ق و مکرر؛بمبئی،1280 ق.

التّوابین،کتاب

ابراهیم بن محمد ثقفی(-283 ق).مذکور در رجال نجاشی و فهرست شیخ.

التوابین،(و عین الوردة)کتاب

ابو عبد اللّه محمد بن زکریا بن دینار غلابی بصری(-298 ق).ط.

تواتر القرآن

محمد بن حسن حرّ عاملی(-1104 ق).خ.

موجود.

-الحمد للّه رب العالمین...

التواریخ

امیر ذی المناقب ابن طاهر بن ابی المناقب الحسینی الرازی استاد پدر شیخ منتجب الدین.

مذکور در فهرست منتجب الدین.

التواریخ

سیف الدوله و هشودان بن دشمن‌زیار بن مرد افکن دیلی.مذکور در فهرست منتجب الدین.

التواریخ

فارسی و عربی،در رخدادهای مختلف،از مفتی عباس لکهنوی(-1306 ق).مذکور در تجلیات.

تواریخ الائمة---

توحد مالاند

اردو،ترجمۀ تعبد مالاند در تحقیق قبلۀ اسلام و جواب هندوان.ط.

التوحید-التوحیدیّة

ابو الحسن بن درویش محمد،تألیف:1129 ق.

خ.دیده شده.

-الحمد للّه المتوحد فی ذاته و صفاته

التوحید

ابو جعفر احمد بن محمد بن عیسی اشعری قمی.

نجاشی به سه واسطه آن‌را از مؤلف روایت می‌کند.

التوحید

ابو سهل اسماعیل بن علی بن اسحاق نوبختی (-311 ق).مذکور در فهرست شیخ،فهرست ابن ندیم و رجال نجاشی.

التوحید---

التوحید

ابو سعید سهل بن زیاد آدمی رازی(سدۀ 3 ق).

علان کلینی و جعفر بن قولویه آن‌را از مولف روایت کرده‌اند.

التوحید

ابو مالک ضحاک حضرمی.مذکور در رجال نجاشی.

التوحید

محمد طاهر وحید.خ.دیده شده.

التوحید

ابو القاسم علی بن احمد شریف علوی کوفی(- 352 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التوحید

علی بن حسن قطیفی(1291 ق).نسخۀ ناقص آن نزد شیخ فرج قطیفی شاگرد مؤلف موجود بوده است.

التوحید

ابو الحسن علی بن حسن بن محمد طاطری.

مذکور در رجال نجاشی.

التوحید

ابو الحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی (-329 ق)،پدر شیخ صدوق.مذکور در رجال نجاشی.

التوحید

علی بن مبارک بن علی قطیفی(-1266 ق).خ.

موجود.

التوحید

علی بن محمد بن احمد بن علی بن سیف بحرانی قطیفی.مذکور در«انوار البدرین».

التوحید

ابو سلمه علیم بن محمد بکری چاچی.مذکور در رجال نجاشی.

التوحید

عنایت اللّه بن حسین بن علی بن محمد اخباری.

مرحوم مرعشی نجفی که از مؤلف مجاز بوده از آن یاد کرده است.

التوحید(من کتب اللّه الاربعة المنزلة)

ابو محمد فضل بن شاذان نیشابوری(-260 ق).

مذکور در رجال نجاشی.

التوحید

ملا محسن فیض کاشانی(-1091 ق).خ.فیض آباد هند.

التوحید---

التوحید

شیخ صدوق،محمد بن علی بن بابویه قمی(- 381 ق).ط.تهران،1285،1375 ق؛بمبئی، 1322 ق.

التوحید

ابو النضر محمد بن مسعود عیاشی سمرقندی.

مذکور در رجال نجاشی.

التوحید-توحید المفضل

مفصل بن عمر جعفی کوفی.نجاشی از آن به کتاب فکّر تعبیر کرده و بعضی آن‌را «کنز الحقایق»و«المعارف»نامیده‌اند.ط.

تهران،1294،1322 ق؛نجف،1369 ق؛ مصر،1328 ق.

التوحید

مهدی بن محمد تقی طباطبایی تبریزی (-1241 ق).خ.موجود.

التوحید

محمد مهدی بن محمد جعفر موسوی.مذکور در «خلاصة الاخبار»مؤلف(تألیف خلاصه:

1250 ق).

التّوحید

اردو،از نیاز حسین عابدی هندی(معاصر).ط.

حیدرآباد.

التوحید

محمد هادی بن محمد امین تهرانی(-1321 ق).

التوحید

فارسی،نیز از محمد هادی تهرانی،در جواب سؤالی که از زنگبار در باب علم پروردگار به معدومات و ممتنعات به او رسیده،تألیف کرده است.

التوحید

ابو محمد هشام بن حکم کوفی(-179 یا 199 ق).مذکور در رجال نجاشی.

توحید الائمة

اردو،از محمد هارون زنگی‌پوری هندی (-1339 ق).ط.

توحید استدلالی

فارسی،از محمد بن محمود دهدار(سدۀ 10 ق).

خ.آستان قدس،ش 875 و 6393.

-حمد و سپاس بی‌قیاس مر خداوندی را که مشکات دل انسان

توحید اهل التوحید(فی الجامعة الاسلامیة)

در توحید،نبوّت و معاد،از محمد علی بن حسین هبة الدین شهرستانی.ط،1341 ق.

توحید برهانی

فارسی،از محمد بن محمود دهدار.خ.موجود.

-جل ربّی لا آله الاّ هو...منّت و سپاس مر خداوندی را جلّ شأنه که نظام ملک و ملّت...

توحید رضوی

محمد رضا بن علی نقی همدانی(-1318 ق).

مذکور در«الانوار القدسیۀ»مولف.

توحید عبادت

فارسی،از شریعت سنگلجی.ط،1361 ق.

التوحید العرفانی

عبد الکریم بن ابراهیم گیلانی.شیخ احمد احسائی این رساله را شرح کرده است.خ.

موجود.

توحید القرآن

اردو،محمد هارون زنگی‌پوری(-1339 ق).

توحید الکلمة بکلمة التوحید

محمد علی هبة الدین شهرستانی،در بیان لزوم

اتحاد مسلمانان در عقاید و احکام و لزوم اتحاد آنان در برابر دشمنان اسلام.

توحید کمالی

فارسی،از سید محمد عصار تهرانی(-1356 ق)به صورت مناظره‌ای است بین آقا کمال و معلم او.

التوحید و الاستطاعة(و الافاعیل و البداء)

عبد اللّه بن جعفر حمیری(سدۀ 3 ق).

التوحید و الامامة

قاضی نعمان مصری(-354 ق).مذکور در مقدمۀ طبع کتاب«الهمة فی معرفة آداب الائمة»مؤلف.

التوحید و الایمان

ابو الفضل محمد بن احمد جعفی کوفی معروف به صابونی.مذکور در رجال نجاشی.

التوحید و البداء-التوحید و الاستطاعة

التوحید و التثلیث

محمد جواد بن حسن بلاغی(-1352 ق)،در جواب اعتراضات مسیحیان.ط.صیدا،1332 ق.قم،1412.

التوحید و حدوث العالم

ابو محمد حسن نوبختی.مذکور در فهرست شیخ طوسی.

التوحید و سایر ابوابه

ابو محمد یحیی بن محمد شریف علوی نیشابوری،مذکور در رجال نجاشی.

التوحید و الشرک

ابو الحسن علی بن ابراهیم قمی،صاحب تفسیر قمی.

التوحید و العدل

امام مهدی باللّه حسین بن قاسم عیانی از اولاد ابراهیم طباطبا(-400 یا 404 ق).

التوحید و العدل و الامامة

ابو طالب عبید اللّه بن ابی زید احمد انباری(- 356 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التوحید و العدل

دو عنوان(الکبیر و الصغیر)،از امام قاسم الرسی (-246 ق).مذکور در«الحدائق الوردیة».

التوحید و العدل

اردو،از ظهور الحسین بارهوی(-1357 ق).

توحید و متعلقات آن

فارسی،منظومه،از میرزا حسن جابری اصفهانی،مؤلف«آفتاب درخشنده».

التوحید و المعرفة

ابو الحسن علی بن ابی سهل قزوینی.ابو عبد اللّه بن شاذان که از مشایخ نجاشی است آن‌را از مؤلف روایت کرده است.

التوحید و نفی التحدید

امام منصور باللّه قاسم عیانی(-393 ق).

مذکور در شرح الرسالة الناصحة.

التوحید و نفی التشبیه

ابو عبد اللّه حسین بن علی بن موسی بن بابویه قمی،برادر شیخ صدوق،این رساله را سید مرتضی علم الهدی از مولف روایت می‌کند.

مذکور در رجال نجاشی.

توحید،نبوت و امامت

فارسی،از محمد بن حسن مدقق شیروانی (-1098 ق).خ.دیده شده.

-بدانکه اثبات صانع عالم محتاج به مقدمات بسیار و تطویل و اکثار نیست.

توحیدنامه

فارسی،نظم توحید مفضل،از اسماعیل بن حسین تائب تبریزی معروف به مسأله‌گو(- 1374 ق).

توحید هوشمندان

فارسی،از مهدی ابی الحسن الهی قمشه‌ای (1319 ق-).ط.

التوحیدیة---

و السّلام الی افضل الرجال

توضیح الاشکال

فارسی،ترجمۀ تحریر اقلیدس،از مهدی بن ابی ذر نراقی(-1209 ق).خ.آستان قدس،ش 12202(1312 ق)

-سپاسی که مهندسان کارخانۀ ابداع از تقدیر او قاصرند

توضیح الاصول(فی شرح تهذیب الوصول)

عباد بن احمد بن اسماعیل حسینی گلستانه، معاصر علاّمه حلّی مؤلف«تهذیب الوصول»، تاریخ شرح:707 ق به خواهش محمود بن محمد طبری.خ.آستان قدس،ش 6491

توضیح الاقوال و الادلّة(فی شرح الاثنی عشریة

الصلاتیة)

شرف الدین علی بن حجة اللّه شولستانی(-ح 1065 ق).شرح«الاثنی عشریۀ»صاحب معالم است.

التوضیح الانور(بالحجج الوارده لدفع شبه

الاعور)

نجم الدین خضر بن محمد حبله رودی رازی، تألیف:839 ق.مقصود از اعور یوسف بن مخزوم اعور واسطی است.خ.آستان قدس،ش 398.

توضیح البیان-تسهیل الاوزان

فارسی،در مقادیر و اوزان،از حبیب اللّه بن علی مدد ساوجی(-1340 ق)،مرتب بر 3 مقدمه،3 مقصد و خاتمه و هریک در چند فصل،تألیف:

1294 ق.ط.تهران،1313 ق.

-الحمد للّه الموفق للصواب

توضیح التذکرة

شرح تذکرۀ نصیریّه در نجوم،از نظام الدین حسن بن محمد معروف به نظام اعرج نیشابوری، تألیف:711 ق.خ.آستان قدس،ش 5569 (833 ق)،ش 5347(986 ق)،ش 5346 (987 ق)و چند نسخۀ دیگر.

-الحمد للّه الذی جعلنا من المتفکرین فی خلق السموات و الارض

توضیح الحال-رسالة فی تزکیة الرّاوی

محمد بن حسن بن شهید ثانی معروف به شیخ محمد سبط(-1030 ق).خ.موجود.

-الحمد للّه الّذی جعل الکائنات علی وجوه اعدل شاهد

توضیح الحروف

در تشریح حروف هجا،از محمد علی هبة الدین شهرستانی،مادّۀ تاریخ ختم:بکرة یوم المبعث.

-الحمد للّه الذی الهمنا الحروف لتوضیح المعانی

توضیح الحساب

حاشیۀ خلاصة الحساب شیخ بهائی،از محمد تقی بن حسین علی هروی(-1299 ق)،تألیف:

1241 ق.خ.آستان قدس،ش 13252(1290 ق).

توضیح الخلاصة

فارسی،شرح خلاصة الحساب شیخ بهائی،از محمد امین بن میرزا جان نجفی قمی،شاگرد شیخ.خ.آستان قدس،ش 5398 و ش 7529.

توضیح خلاصة الحساب

عبد النبی بن علی کاظمی(-1256 ق).مذکور در«تکملۀ نقد الرجال»مؤلف.

توضیح الدلائل(علی ترجیح مسائل الرسائل)

حاشیۀ فرائد الاصول شیخ انصاری،از محمد حسین بن محمد مهدی سلطان‌آبادی کره‌رودی (-1314 ق).خ.دیده شده.

توضیح الدلائل(فی ترجیح الفضائل)

از این کتاب در«جواهر المطالب»فی فضائل علی بن ابی طالب تألیف فخر الدّین طریحی و «جواهر الاخبار»نجف علی زنوزی بسیار نقل شده است.

توضیح الرسائل

حاشیه بر رسائل شیخ انصاری،از علی بن محمد رضا آل کاشف الغطاء(1331 ق-).خ.دیده شده.

توضیح الرشاد فی تاریخ حصر الاجتهاد

محمد محسن بن محمد علی،آقا بزرگ تهرانی، صاحب ذریعه،تالیف:1359 ق به خواهش سید جعفر اعرجی.

-الحمد للّه و الصلاة و السّلام علی رسول اللّه...

توضیح الرشاد(فی شرح الارشاد)---

کاشانی،مؤلّف«توضیح الآیات».

توضیح المسائل

فارسی،رسالۀ عملیه،از آیت اللّه آقا حسین بروجردی.این رساله را شیخ علی اصغر کرباسچیان به فارسی ترجمه کرده.ط.تهران، 1375 ق.

توضیح المشربین

فارسی،در تصوف و عرفان،از سدۀ 11 ق.

مؤلّف که ناشناخته است در این کتاب میان سخنان مبطلین و مصحّحین طریقۀ تصوف محاکمه کرده است.این رساله در 23 باب و هر باب در 4 فصل است.خ.موجود.

توضیح المشکلات(فی ترکیب بعض الآیات و

الاشعار و الاحجیات)

فارسی،ناشناخته.ط.ایران،1294 ق؛تبریز 1324 ق.

توضیح المشکلات

در صرف و نحو و عروض،از محمد حسن بن قنبر علی زنجانی(-ح 1340 ق).مذکور در «زهر الریاض»اردوبادی.

توضیح المطالب

فارسی،شرح خلاصة الحساب شیخ بهائی،از ابو طالب بن میرزا بیک فندرسکی،نوادۀ میر ابو القاسم فندرسکی و معاصر صاحب ریاض.

توضیح المقاصد(فی وقایع الایام)

تاریخ،از بهاء الدین محمد بن حسین عاملی (-1031 ق).ط.مصر،1313 ق(با«شرح البائیة»)؛ایران،1315 ق(با«مسار الشیعة»).

توضیح المقال---

التوفیق(فی الجمع بین الحکمة و الشریعة)

شیخ علی حزین گیلانی(-1181 ق).مذکور در فهرست تألیفات او.

التوفیق للوفاء،کتاب(بعد تصریف(او تفریق)

دار الفناء)

رضی الدین علی بن طاوس حسینی حلّی(-664 ق).مذکور در امل الآمل.

توفیق المتفرقات

قواعد متفرقه،از محمد علی هبة الدین شهرستانی(معاصر).

التوفیقات الآلهیّة

فارسی،مواعظ رمضان،از حسن بن حسین بن اسماعیل حسینی یزدی واعظ متخلص به فانی (معاصر).مذکور در اکسیر الاخبار مؤلّف.

التوقف،کتاب

ابو موسی جابر بن حیان کیمیاوی(-200 ق).

مذکور در فهرست ابن ندیم.

توقیع الامام العسکری(علیه السلام)

به خط سید حسن نیاز طباطبایی در 1247 ق،به ضمیمۀ وصایای پیامبر(صلی الله علیه و آله)به امیر المؤمنین (علیه السلام).خ.شهید مطهری.

توقیعات التقویم

فارسی،مثنوی،از حسن طوطی اهری.

-چو در تقویم بود الفاظ مشکل

به کشف آن همه دل بود مایل

التوقیعات(الخارجة من الناحیة المقدسة)-

توقیعات خارجه از ناحیۀ امام زمان(علیه السلام)

عربی و فارسی،منسوب به علاّمه محمد باقر مجلسی(-1111 ق).ط.بمبئی.

التوقیعات(الخارجة من الناحیة المقدسة)

ابو العباس عبد اللّه بن جعفر حمیری قمی از اصحاب امام عسکری(علیه السلام).مذکور در رجال نجاشی.

توقیعات کسری انوشیروان عادل

فارسی،ترجمۀ جلال الدّین محمد طباطبائی زواری(-995 ق).ط.کلکته،1240 ق و چندین چاپ دیگر.این کتاب قبلا از پهلوی به عربی ترجمه شده بوده است.

توقیف السائل(علی دلائل المسائل)

فقه،از علی بن حسین بن محیی الدین جامعی، تألیف:1124 ق.خ.موجود.

-الحمد للّه المتطول علی عباده بالارشاد الی شرایع الاسلام

التوکل،کتاب

از مآخذ«البلد الامین»کفعمی.

التولانیة

فقه،در صلاة،از شیخ علی تولانی،شاگرد شهید اول.خ.آستان قدس،ش 2283(917 ق)،ش 2718 و ش 6187.

التولد،کتاب

ابو جعفر محمد بن علی بن محبوب قمی اشعری، کتاب را احمد بن ادریس(-306 ق)از مولف روایت می‌کند.مذکور در رجال نجاشی.

التولی عن الجائر---

(-573 ق).خ.آستان قدس.

تهافت الفلاسفة

خواجه نصیر الدین محمد بن محمد بن حسن طوسی(-672 ق).خ.نور عثمانیه و بشیر آقا.

استانبول.

التهانی،کتاب

ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد برقی(-274 یا 280 ق).

التهانی،کتاب

ابو عبد اللّه محمد بن عمران مرزبانی(-388 ق).

مذکور در فهرست ابن ندیم.

التهجّد

ابو الفرج محمد بن علی بن یعقوب بن اسحاق بن ابی قرّۀ قنانی کاتب مولف کتاب عمل الشهور و عمل الجمعة و از مشایخ نجاشی.کفعمی در تالیفات خویش از آن نقل کرده است.

التهجّدیة

فارسی،از رضی الدین محمد بن حسن قزوینی (-1096 ق)،در آداب نماز شب.خ.دیده شده.

تهدید المکفرین

مخالفت با تکفیر بدون حجت،از محمد علی هبة الدّین شهرستانی(معاصر).ط.بغداد.

التهذیب

احمد بن محمد بن حسین بن دؤل قمّی(-350 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التهذیب-تهذیب المسترشدین

در عبادات شرعیه،از علامه ابو الفتح محمد بن علی بن عثمان کراجکی(-449 ق).پیوست کتاب«التلقین لاولاد المؤمنین»مولف.

تهذیب الاحکام

شیخ الطائفه ابو جعفر محمد بن حسن طوسی (-460 ق).ط.تهران،1316-1318 ق؛نجف 1377-1382 ق.خ.آستان قدس،ش 1638 (978 ق)و چندین نسخۀ دیگر.

-الحمد للّه ولی الحمد و مستحقه...

تهذیب الاخلاق

ابراهیم بن محمد شبر حسینی(1308 ق-).

تهذیب الاخلاق

احمد بن عبد اللّه کوزکنانی نجفی(-1327 ق).

خ.موجود.

تهذیب الاخلاق

عباسقلی بن محمد باقر باکوئی(-1252 ق).

تهذیب الاخلاق

محمد صالح بن عبد الباقی،مازندرانی معروف به آقا بزرگ.مذکور در اجازۀ حیدر علی نوادۀ مؤلف.

تهذیب الاخلاق

عبد الوحید گیلانی،شاگرد شیخ بهائی و مؤلف انیس الواعظین.

تهذیب الاسلام

اردو،ترجمۀ«حلیة المتقین»مجلسی،از مقبول احمد دهلوی(معاصر).

تهذیب اصلاح المنطق---

ابراهیم طباطبا.از این کتاب عبیدلی نسابه فراوان نقل کرده است.

تهذیب الانساب(و نهایة الاعقاب)

ابو الحسن محمد بن محمد بن علی عبیدلی حسینی نسابه(-435 ق).خ.دیده شده.

تهذیب البیان

نحو،از بهاء الدین محمد بن حسین عاملی (-1031 ق).خ.آستان قدس،ش 3790 (1005 ق).ط.هند.

-باسمک یا رب یبتدی الکلام

تهذیب التاریخ

ابو علی احمد مسکویه.مذکور در ابتدای تاریخ بیهق.

تهذیب التعالیم

ابو نصر منصور بن علی بن عراق(-پس از 408 ق).ابوریحان که شاگردش بوده در«الاستیعاب» از این کتاب نقل کرده است.

تهذیب الخصائل(و تذهیب الفضائل)

اردو،اخلاق.ط.هند.

تهذیب الشیعة(لاحکام الشریعة)

ابو علی محمد بن احمد بن جنید اسکافی (-381 ق).مذکور در ایضاح الاشتباه علامه حلی.

تهذیب الصرف-الساعتیة

علی محمد بن محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی(-1312 ق).مذکور در«مشاهیر علماء الهند».

تهذیب الطبع

ابو الحسن محمد بن احمد بن محمد شریف ابن طباطبا اصفهانی(-322 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم و معجم الادباء.

تهذیب طریق الوصول(الی علم الاصول)-تهذیب

الاصول

علامه حسن بن یوسف بن مطهر حلی(-726 ق)،به نام فرزندش فخر المحققین،تألیف کرده.

ط.تهران،1308 ق.خ.آستان قدس،ش 2861 (728 ق)،ش 13974(777 ق)و چند نسخۀ دیگر.

-الحمد للّه رافع درجات العارفین...

تهذیب العین

لغت،از ابو الحسن علی بن محمد عدوی سمیساطی(زنده در 377 ق).این کتاب تهذیب «کتاب العین»خلیل بن احمد است.

تهذیب الفرائد---

تهران آزاد

فارسی،از عباس خلیلی.ط.تهران.

تهران مخوف

فارسی،داستان،از مرتضی مشفق کاظمی.ط.

تهران،1340 ش و مکرّر.

التهلیلیة

شرح کلمۀ توحید،ناشناخته.خ.خوانساری نجف.

-الحمد لمن تفرد و تعالی ان توحد

تهلیلیه

فارسی،شرح کلمۀ توحید.خ.دیده شده.

التهلیلیة

در حکم تهلیل در آخر اقامه،از محمد صالح بن عبد الواسع خاتون‌آبادی(-1126 ق).

-الحمد للّه حمدا کثیرا کما امر...

التهلیلیة

در اعراب کلمۀ توحید،از محمد کاظم موسوی نحوی بروجردی(-1344 ق).

التّهلیلیة

فارسی،تفسیر کلمۀ توحید،از جلال الدین محمد بن اسعد دوانی(-908 ق)که برای سلطان حسن بیک تالیف کرده.خ.آستان قدس،ش 5886 و ش 5978.

-آفتاب جمال قدم از آن متعالی است...

تهنیت،مثنوی در

فارسی،از حسن بیک رفیع قزوینی.مذکور در خزانۀ عامره.

تیاترانوش-تآترانوش

فارسی،منظوم،ترجمۀ غلام رضا رشید یاسمی.

ط.تهران.

التّیار

دیوان احمد بن علی صافی نجفی(معاصر).

التّیار فی انساب ملوک القاجار

سید جعفر اعرجی نسابه(-1332 ق)،به نام حشمت الدوله عبد اللّه میرزا نگاشته.

التیاسر---

10 ق).

تیمارستان-دار المجانین

فارسی،داستان،از محمد علی جمال‌زاده.ط.

تهران،1320 ش و مکرر.

تیمم

فارسی،فقه،از علی اصغر بن علی اکبر بروجردی (1231 ق-).مذکور در آخر«نور الانوار» مؤلف.

التیمّم،کتاب

ابو جعفر محمد بن علی بن بابویه قمی،شیخ صدوق(-381 ق).مذکور در رجال نجاشی.

التیمّم الاستدلالی

شیخ مرتضی بن محمد امین انصاری(-1281 ق).خ.دیده شده.

تیمورنامه-تمرنامه

فارسی،مثنوی در احوال تیمور،از عبد اللّه هاتفی (-927 ق)خواهرزادۀ جامی.این کتاب نظم ظفرنامۀ شرف الدین علی یزدی است.ط.

-به نام خدایی که فکر خرد

نیارد که تا کنه او پی برد

التیمیّة

انساب،از سید هاشم بن سلیمان کتکانی بحرانی (-1107 ق).مذکور در فهرست تصانیف او.

ث

ثابت نامه

گجراتی،در انتقام از قاتلان سید الشهداء(علیه السلام)،از غلام علی بن اسماعیل بهاونگری(معاصر).

ثابت نامه

اردو.ط.هند.

الثار فی تاریخ خوار

ابو الحسن محمد بن عبد اللّه سلامی مخزومی (-393 ق).مذکور در«تاریخ بیهق».

الثارات

منظومۀ میمیمه،در فاجعۀ کربلا و ماجرای مختار،منسوب به احمد بن متوّج بحرانی.خ.

سامراء.

الثاقب فی المناقب

محمد بن علی جرجانی،معاصر ابن شهرآشوب (-588 ق).ظاهرا این کتاب همان«ثاقب المناقب»است که از آن یاد می‌شود.

ثاقب شهاب البرهان(فی رجم متبعی القادیان)

فارسی،از مهدی بن صالح موسوی کاظمی (-1358 ق)

-الحمد للّه مخزی المغترین

الثاقب المسخر علی نقض المسحّر

اصول دین،از ابو الفضائل احمد بن موسی بن طاوس حسنی حلّی(-673 ق)

ثاقب المناقب

در معجزات پیامبر و ائمّه(علیه السلام)،از عماد الدین محمد بن علی طوسی معروف به ابن حمزه، معاصر شیخ منتجب الدین(-پس از 585 ق)، تألیف:560 ق.از آن در کتب متأخرین نقل شده است.

ثاقب المناقب

سید هاشم کتکانی بحرانی.ظاهرا مقصود از «مدینة المعجزات»اوست.

ثبات الفوائد(فی شرح اشکالات القواعد)---

الثبت المصان-بحر الانساب

ابو النظام قوام الدین حسینی نقیب واسط.

الثبت الموسوی(فی اجازة النقوی)-ثبت الاثبات

ثبوت الخلافة

اردو،از دکتر نور حسین صابر جهنگ(معاصر).

ط.هند.

ثبوت شهادت

اردو،در شهادت سید الشهداء(علیه السلام)،از محمد هارون زنجیفوری(-1339 ق).ط.

ثبوت الولایة علی البکر(البالغة الرشیدة فی

التزویج)

احمد بن ابراهیم بحرانی(-1131 ق)پدر شیخ یوسف بحرانی.مذکور در«لؤلؤة البحرین».

ثبوت الهلال(فی اول شهر رمضان او اول شوّال)

محمد صالح خاتون‌آبادی(-1126 ق).خ.

سامراء.

ثروت ملل

فارسی،ترجمۀ محمد علی بن محمد حسین فروغی ذکاء الملک.ط.تهران.

ثعبان مبین(لاعداء الدین)

در استحباب گریه برای سید الشهداء،رد رسالۀ «النّجم»عبد الشکور.ط.

ثعلبیه

فارسی،مثنوی،از محمد باقر قرابولاغی خلخالی(زنده در 1310 ق).ط.تبریز،1329 ق.

الثغر الباسم(من شعر کشاجم)

دیوان ابو الفتح محمود بن حسین رملی(-ح 350 ق)،صاحب«ادب الندیم».ط.بیروت، 1313 ق.

-الحمد للّه الذی منّ علی عباده...

الثغور الباسمة(فی مناقب السیدة فاطمة(علیه السلام)

ناشناخته.مذکور در کشف الظنون.

ثقات الرواة

محمد علی هبة الدین شهرستانی(معاصر).ط.

تهران،1363 ق.

الثقات العیون(فی سادس القرون)

محمد محسن بن علی،آقا بزرگ تهرانی.این کتاب جزء سوم«طبقات الاعلام»مؤلّف است،آغاز تألیف:1346 ق.

الثقة،کتاب

کیمیا،از ابو الفیض ذو النون بن ابراهیم مصری.

مذکور در فهرست ابن ندیم.

الثقة(و بیان المراد منه عند علماء الرجال)

ابو المعالی بن محمد ابراهیم کلباسی(-1315 ق).مذکور در البدر التمام.

الثقة بصحة العلم

ابو موسی جابر بن حیان صوفی کیمیاوی (-200 ق).مذکور در فهرست ابن ندیم.

الثقلاء

ابو بکر محمد بن خلف بن مرزبان.در«معجم الادباء»از آن نقل شده.

الثقلین(و التکلم فی تعیین الاکبر منهما)

صدر الدین بن محمد باقر رضوی قمی(سدۀ 12 ق).مذکور در اجازۀ سید عبد اللّه جزائری.

ثقوب الشهاب(فی رجم المرتاب)

فارسی،ردّ صوفیه،از شاگرد میر داماد که ظاهرا سید احمد بن زین العابدین عاملی بوده است.در «نصیحت الکرام»ملا عصام،و کتاب محمد علی طباطبایی از مؤلف به«السید الجلیل تلمیذ المیر الداماد»تعبیر شده است.

الثلاثة،کتاب

ابو الحسین احمد بن فارس قزوینی(-375 یا 395 ق)صاحب«مجمل اللّغة».خ.

اسکوریال،ش 363(771 ق).

الثلاث و الاربع

ابو القاسم حمید بن زیاد دهقان(-310 ق).

مذکور در رجال نجاشی.

الثلاث و الاربع

ابو العباس عبید اللّه بن احمد نخعی.مذکور در رجال نجاشی.

الثلاث و الاربع

ابو الحسن علی بن محمد ملقب به بزرگ.این کتاب و کتاب قبل را حمید نینوایی از مؤلفان آنها استماع کرده.مذکور در رجال نجاشی.

ثلاث و اربعون حدیثا عن النبی(صلی الله علیه و آله)

فخر المحققین محمد بن حسن بن یوسف حلی (-771 ق).خ.موجود.

-بعد حمد واجب الوجود و مفیض الخیر و الجود...یقول اضعف عباد اللّه تعالی محمد بن الحسن بن المطهر...

ثلاثون فصلا---

الثمرات

در علم و علم اصول،از عبد الحسین بن عیسی رشتی(1292 ق-).خ.دیده شده.

الثمرات(فی تلخیص العبقات)

سید محسن بن احمد لکهنوی(1329 ق-).

ثمرات الاسفار

سفرنامه،از محمد نجیب مروۀ عاملی.ط.

ثمرات الاشجار

فارسی،هیأت و نجوم،از علی شاه بن محمد قاسم خوارزمی،تالیف:952 یزدجردی.خ.

آستان قدس،ش 11448.

-به نام ایزد خداوند بخشایندۀ مهربان

ثمرات الاعواد

در مصائب معصومین،از علی بن حسین هاشمی نجفی.ط.نجف،1355 ق.

ثمرات الاوراق

به احتمال از ابراهیم احدب.در شرح شافیۀ محمد بن امیر الحاج(تالیف:1173 ق)از آن نقل شده است.

الثمرات الجنیة(من الحدیقة الحسینیة)

باقر بن اسماعیل کجوری تهرانی(-1313 ق).

مذکور در«الخصائص الفاطمیۀ»مولف.

ثمرات الحیات

فارسی،مواعظ و مناقب و مصائب،از محمود بن عبد العلی موسوی درب امامی(-ح 1372 ق).ط.مکرر.

ثمرات العلوم

محمد علی واعظ مبارکی اصفهانی.مذکور در علماء معاصرین خیابانی.

ثمرات لباب الالباب(فی الرّد علی بعض اهل

الکتاب)

در رد مسیحیان،از علی بن احمد آل عبد الجبار قطیفی(-1287 ق).صاحب«انوار البدرین» نسخۀ آن‌را داشته است.

ثمرات المطالعة

محمد بن عقیل علوی حضرمی(-1350 ق).

مذکور در«العتب الجمیل»مؤلّف.

ثمرات النظر(فی علم الاثر)

درایة الحدیث،از محمد بن اسماعیل یمانی (-1182 ق).مذکور در«اتحاف النبلاء» صدیق حسن خان.

الثمره---

-الحمد للّه الّذی خلق الانسان علمه البیان

ثمرة الحیاة(و ذخیرة الممات)

شرح چهل حدیث،از محمد مؤمن بن محمد قاسم جزائری شیرازی مؤلف«تعبیر طیف الخیال».مذکور در نجوم السماء.

ثمرة الخلافة

فارسی،از محمد بن دلدار علی نقوی لکهنوی (-1284 ق)در موضوعات شهادت امام حسین علیه السّلام.ط.

-الحمد للّه الذی وفقنا لاتباع السنّة السنیّة

ثمرة الدوحة الحیدریّة

علی نقی حیدری.«الدوحة الحیدریة»هم از اوست و این کتاب را از آن برگرفته و فرزند مؤلّف،محمد بن علی نقی مطالبی بر آن افزوده است.

ثمرة الساعی

اردو،از سید محمد باقر هندی.ط.

ثمرة الشجره(فی مدیح العترة المطهرة)

محمد بن طاهر سماوی(-1370 ق).ط.نجف، 1330 ق(با شجرة الریاض).

ثمرة الشجرة الالهیة

فارسی،اصول دین و اختصاری از«شجرة الالهیّة»،هردو از فیض کاشانی.مذکور در فهرست تالیفات او.

ثمرة الطاعة-اثبات الشفاعة

فارسی،در رد منکرین شفاعت،از محمد حسین موسوی شاه چراغی،مرتب بر مقدمه،3 فصل و خاتمه،تألیف 1361 ق.ط.تهران،1361 ق.

الثمرة الظاهرة(من الشجرة الطاهرة)

انساب طالبیین،از تاج الدین محمد بن قاسم بن معیۀ دیباجی(-776 ق)،شاگرد علامه حلّی و استاد مؤلّف«عمدة الطالب».

ثمرة العقبی(فی شرح ذخیرة الجزاء)

معز الدین محمد بن ابی الحسن موسوی(سدۀ 11 ق)،مؤلف انیس الصالحین.

ثمرة الفوائد

فارسی.ط.ظاهرا تصحیف«ثمرة الفؤاد»است.

ثمرة الفؤاد

اردو،اخلاق،از غلام عباسعلی مدراسی.ط.

ثمرة الفؤاد

فارسی،ترجمۀ تفسیر فرات،از یوسف بنایی، تألیف:1372 ق.ط.تبریز،1372 ق.

ثمرة الفؤاد

در اسرار احکام و عبادات،از قطب الدین محمد بن علی شریف لاهیجی(-پس از 1075 ق) شاگرد میرداماد.خ.آستان قدس،ش 3523 (1072 ق بخط فرزند مولف)و ش 3524 (1075 ق).

-الحمد للّه الّذی جعل قوام الدین

ثمرة الفؤاد

اصول،از محمد مهدی بن محمد شفیع استرابادی(-1259 ق)،تالیف:1235 ق.

مذکور در کشف الحجب.

-احمد اللّه علی جزیل نعمائه...

ثمرة الفؤادیة

فارسی،مثنوی،از اسماعیل بن حسین تائب تبریزی(-1374 ق).

ثمرة القول بالصحیح و الا عمّ

محسن بن حسن اعرجی کاظمی(-1227 یا 1228 ق).

الثمرة المرضیّة(فی بعض الرّسالات الفارابیّة)

مجموع رسائل ابو نصر محمد بن احمد بن طرخان فارابی(-339 ق).ط.لیدن،1889 م.

ثمرة النبوّة-الزّهراء

در احوال صدیقۀ طاهره سلام اللّه علیها،از نیاز حسین عابدی هندی.ط.حیدرآباد دکن.

الثمینة فی وصف المدینة،الرسالة

محمد بن عبد اللّه موسوی مدنی معروف به کبریت،صاحب رحلة الشتاء و الصیف.

الثناء العاطر(علی اهل بیت الطاهر)

قصیدۀ لامیّه،از ابو بکر بن عبد الرحمن حضرمی.ط.(در دیوان او).

ثناء المعصومین

محسن فیض کاشانی(-1091 ق).خ.دیده شده.

-اللهم اجعل شرایف صلواتک و نوامی برکاتک...

ثناء المعصومین

محمد بن محمود دهدار.خ.دیده شده.

-الحمد للّه ربّ العالمین حمدا ازلیا بابدیته

الثواب،کتاب

ابو جعفر محمد بن علی بن محبوب اشعری قمی.

کتاب را ابن ادریس(-306 ق)از او روایت می‌کند.مذکور در رجال نجاشی.

ثواب الاعمال

ابو محمد جعفر بن سلیمان قمی.محمد بن حسن قمی(-343 ق)آن‌را از مؤلف روایت می‌کند.مذکور در رجال نجاشی.

ثواب الاعمال

ابو عبد اللّه حسین بن علی بن سفیان بزوفری.

شیخ مفید(-413 ق)آن‌را از مؤلف روایت می‌کند.

ثواب الاعمال

ابو الفضل سلمة بن خطاب براوستانی از دور- قانی.ابن ادریس(-306 ق)و دیگران آن‌را از مؤلف روایت می‌کنند.

ثواب الاعمال

ابو الحسن علی بن احمد بن حسین طبری آملی.

نجاشی به 2 واسطه آن‌را از مؤلّف روایت می‌کند.

ثواب الاعمال

ابو عبد اللّه محمد بن حسان رازی زبیبی(یا زینی).ابن ادریس(-306 ق)آن‌را از مؤلف روایت می‌کند.مذکور در رجال نجاشی و فهرست شیخ.