در بارگاه قدس رضوی

مشخصات کتاب

عنوان و نام پدیدآور : در بارگاه قدس رضوی / گردآورنده موسسه علامه مجدد وحید بهبهانی .

مشخصات نشر : قم: موسسه علامه مجدد وحید بهبهانی، [1377].

مشخصات ظاهری : 136 ص.؛ 11×17 س م.

یادداشت : فارسی - عربی.

یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس .

موضوع : علی بن موسی (ع)، امام هشتم ، 153؟ - 203ق. -- زیارتنامه ها

موضوع : علی بن موسی (ع)، امام هشتم ، 153؟ - 203ق. -- آرامگاه -- زیارت -- احادیث

موضوع : زیارتنامه ها

شناسه افزوده : موسسه تحقیقاتی علامه مجدد وحید بهبهانی(ره)

رده بندی کنگره : BP47/35/د4 1377

رده بندی دیویی : 297/957

شماره کتابشناسی ملی : م 77-16661

خیراندیش دیجیتالی : انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب: خانم نرگس قمی

اشاره

نام کتاب : در بارگاه قدس رضوی

گردآورنده : مؤسسه علامه مجدد وحید بهبهانی رحمه الله

ناشر : گردآورنده

نوبت چاپ : دوم (ویرایش جدید و اضافات)

تاریخ : چاپ تابستان 1384

شمارگان : 10/000 نسخه

شابك : 0 - 3 - 94603 - 964 . 0 - 3 - 94603 - 964 ISBN

قم : میدان شهدا، خیابان معلم ، معلم 14 ، پلاک 8

تلفن : 7732367 ، فاکس 7743919 - ص پ: 3877 - 37185

پست الکترونیکی : E-mail: allamehvahidعلیها السلامyahoo.com

قیمت : 1000 تومان

بسم الله الرحمن الرحيم

چهل حدیث در فضیلت زیارت حضرت امام رضا علیه السلام

تدوین زیارات از مدت ها پیش پایان پذیرفت ولی تقدیم مقدمه ای بر این مجموعه ، چاپ و نشر را به تأخیر انداخت تا این که به نظر رسید بهترین مقدّمه که راهگشا و کلید فهم مقام معصوم خاصه حضرت أبي الحسن الرضا علیه السلام است ، مجموعه روایات وارده در شأن و منزلت زایر وفضیلت زیارت آن حضرت است.

بدیهی است که فضیلت زیارت امام همام أبي الحسن علي بن موسى الرضا علیه السلام بیش از آن است که در این مختصر بگنجد ولی از باب « ما لا يدرك كله لا يترك كلّه »؛

آب دریا را اگر نتوان کشید *** هم به قدر تشنگی باید چشید

بیاناتی از معصومین علیهم السلام را در قالب چهل حدیث به رسم مقدّمه تقدیم می داریم :

حضرت رسول الله صلی الله علیه وآله :

1 - عُيُونُ أخبارِ الرِضا علیه السلام : بالإِسنادِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدِّهِ ، عَنْ أَمِيرِ المُؤمِنِينَ - صَلَواتُ الله عَلَيْهِم - قال : قالَ رسولُ الله صلی الله علیه وآله :

ستُدفَنُ بَضْعَةٌ مِنّى بِأرضِ خراسانَ ما زارَها مَكْرُوبٌ إِلَّا نَفَّسَ اللهُ كُرْبَتَهُ ولا مُذْنِبُ إِلَّا غَفَرَ اللهُ ذُنُوبَهُ ⁽¹⁾. امام باقر علیه السلام را از اجداد بزرگوارش نقل می کند که حضرت رسول اکرم صلى الله عليه وسلم فرمودند :

« پاره ای از تن من در خراسان مدفون می شود. هیچ گرفتاری او را زیارت نمی کند، مگر این که خداوند گرفتاریش را برطرف می کند، و هیچ گناهکاری او را زیارت نمی کند، مگر اینکه خداوند گناهان او را می بخشد».

2 - عُيُونُ أَخْبَارِ الرِضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنِ الصَّادِقِ ، عَنْ آبائِهِ علیهم السلام قالَ : قَالَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه وآله :

سَيُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنِّي بِأَرْضِ خُراسانَ لَا يَزُورُها مُؤْمِنٌ إِلَّا أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ الْجَنَّةَ وَحَرَّمَ جَسَدَهُ عَلى النّارِ ⁽¹⁾. امام صادق علیه السلام و از پدران بزرگوارش علیهم السلام نقل می کند که پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمود :

« پاره ای از تن من در زمین خراسان به خاک سپرده می شود. هیچ مؤمنی او را زیارت نمی کند، مگر این که خداوند متعال بهشت را بر او واجب و بدنش را بر آتش جهنم حرام می کند».

حضرت أمير المؤمنين على علیه السلام :

3- عُيُونُ أخبارِ الرِضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ : قَالَ أميرُ المُؤمِنينَ علیه السلام :

سَيُقْتَلُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي بِأَرْضِ خُراسانَ بِالسَمِّ ظُلْماً اسْمُه اِسْمي، واسمُ أبيه اسمُ ابنِ عِمْرانَ، موسى علیه السلام ، ألَا فَمَنْ زَارَهُ فِي غُرْبَتِهِ غَفَرَ الله تعالى ذُنُوبَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْها وَما تَأَخَّرَ، وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ عَدَدِ النُّجُومِ

وقَطْرِ الأَمْطَارِ وَوَرَقِ الأَشْجَارِ ⁽¹⁾. نعمان بن سعد از حضرت امیر المؤمنين علیه السلام نقل می کند که فرمود:

«یکی از فرزندانم که همنام من است و نام پدرش نام فرزند عمران، موسی علیه السلام ، است در خراسان با سم مظلومانه به شهادت می رسد، آگاه باش! هر که او را در غربتش زیارت کند خدا گناهان گذشته و آینده اش را گرچه به تعداد ستارگان و قطره های باران و برگ های درختان باشد، می بخشد».

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام :

4 - عُيُونُ أخبارِ الرِضا علیه السلام : بِالإِسْنادِ عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام قالَ:

يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ ابنِي مُوسَى اسْمُهُ اسْمُ أميرِ المُؤْمِنِينَ - صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِ - إلى أرضِ طوس وهي بِخُراسانَ يُقْتَلُ فِيهَا بِالسَمِّ فَيُدْفَنُ فيها غَرِيباً، مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَجْرَ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ

قَبْلِ الفَتْحِ وَقَاتَلَ ⁽¹⁾. ششمین امام همام حضرت صادق علیه السلام فرمود :

«یکی از فرزندان پسرم موسی که اسمش ، اسم امام اميرالمؤمنين علیه السلام است در سرزمین طوس، خراسان، بوسیله سم به شهادت می رسد و در آن جا غریبانه به خاک سپرده می شود. هرکس با معرفت او را زیارت کند ، مانند کسی است که قبل از فتح (مکه) در راه خدا انفاق و جهاد نموده باشد » .

5 - عُيُونُ أَخْبَارِ الرضا علیه السلام بِالإِسْنادِ عَنْ حَمْزَةِ بنِ حَمْران قال : قال أبو عَبْدِ اللهِ علیه السلام :

يُقْتَلُ حَفَدَتِي بِأَرضِ خُراسانَ فِي مَدِينَةٍ يُقالُ لَها: طُوسٌ مَنْ زَارَهُ إلَيْها عَارِفاً بِحَقِّهِ أَخَذْتُهُ بِيَدِي يَوْمَ القِيَامَةِ فَأَدْخَلْتُهُ الجَنَّةَ، وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْكَبائِر.قال: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِداكَ؛ وَما عِرْفانُ حَقِّهِ؟قال: يَعْلَمُ أَنَّهُ إمامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ شَهِيدٌ، مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ

اللهُ تعالى لَهُ أَجْرَ سَبْعِينَ أَلفَ شَهِيدٍ مِمَّنْ اسْتُشْهِدَ بَيْنَ يَدَي رَسُولِالله ال عَلَى حَقِيقَة ⁽¹⁾. حمزة بن حمران از امام صادق علیه السلام نقل می کند :

«یکی از نوادگان من در شهری از خراسان بنام طوس به شهادت می رسد. هرکس با معرفت او را زیارت کند، روز قیامت دست او را گرفته و وارد بهشت خواهم نمود گرچه مرتکب گناهان کبیره شده باشد».

حمزه گوید: گفتم: جانم به قربان شما ، شناخت حق امام علیه السلام چیست ؟

فرمود: «این که بداند اطاعت او واجب است و به شهادت رسیده است. هرکس با شناخت او را زیارت کند، خداوند پاداش هفتاد هزار شهیدی که در رکاب حضرت رسول اكرم صلی الله علیه وآله به راستی شهید شده اند به او خواهد داد».

6 - عُيُونُ أَخْبارِ الرِضا علیه السلام : وَفِي حَدِيثٍ آخر قال : قال الصادق علیه السلام:

يُقْتَلُ لهذا - وأَوْمَاً بِيَدِهِ إِلى مَوْلانا مُوسى علیه السلام - وَلَدٌ بِطُوس لا يَزُورُهُ مِنْ شِيعَتِنا إِلَّا الأَنْدَرُ الأَنْدَرُ ⁽¹⁾. در نقلی دیگر از امام صادق علیه السلام آمده است که حضرت با انگشت مبارک اشاره به امام کاظم علیه السلام نموده و فرمودند :

«فرزندی از او در سرزمین طوس به شهادت می رسد. از شیعیان ما او را زیارت نمی کنند، مگر افرادی بسیار نادر [کنایه از زیارت خواص شیعه است] ».

7 - أَمَالِي الصَّدُوقِ : عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بنِ الفَضْلِ قال : كُنْتُ عِنْدَ أبى عَبْدِ اللهِ علیه السلام فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ طُوسٍ ، فَقَالَ لَهُ : يا ابنَ رَسُولِ الله ! ما لِمَنْ زَارَ قَبْرَ أَبي عَبْدِ اللَّهِ الحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٌّ علیهما السلام ؟ فَقَالَ لَهُ :

يا طُوسِيُّ! مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ علیهما السلام وَهُوَ يَعْلَمُ أنَّهُ إِمَامٌ مِن اللهِ مُفْتَرَضُ الطاعَةِ عَلَى الْعِبادِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ

ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ وَقُبِلَ شَفاعَتُهُ في سَبْعِينَ مُذْنِباً، ولَمْ يَسْأَلِ اللهَ عزَّ وجلَّ عِنْدَ قَبْرِهِ حاجَةً إِلَّا قَضَاهَا لَهُ. قالَ : فَدَخَلَ مُوسى بنُ جَعْفَر علیه السلام فَأَجْلَسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وأَقْبَلَ يُقَبِّلُ ما بَيْنَ عَيْنَيْه ثمَّ التَفَتَ إِلَيهِ ، فَقالَ لَهُ:

يا طُوسِيُّ! إِنَّهُ الإمامُ والخَلِيفَةُ وَالحُجَّةُ بَعْدِي، وَإِنَّهُ سَيَخْرُجُ مِنْ صُلْبِهِ رَجُلٌ يَكُونُ رضى الله عَزَّ َوجَلَّ فِي سَمَائِهِ وَلعِبَادِهِ فِي أَرْضِهِ، يُقْتَلُ فِي أَرْضِكُم بِالسَّمِّ ظُلْماً وَعُدْواناً وَيُدْفَنُ بِها غَرِيباً، أَلَا فَمَنْ زارَهُ فِي غُرْبَتِهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ إِمَامٌ بَعْدَ أَبِيْهِ، مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، كانَ كَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ ⁽¹⁾. عبدالله بن فضل گوید: خدمت حضرت صادق علیه السلام بودم که شخصی از اهالی خراسان (طوس) وارد شده و گفت: ای فرزند رسول خدا! پاداش کسی که قبر حضرت امام حسین علیه السلام را زیات نماید؛ چیست؟ حضرت فرمودند:

«ای طوسی! هر کس قبر امام حسین علیه السلام را زیارت کند ، در

حالی که می داند او از طرف خدا امام است و اطاعت او بر بندگان لازم است، خداوند گناهان گذشته و آینده او را می بخشد و شفاعت او را در حق هفتاد گناهکار می پذیرد، و هر حاجتی در حرم امام حسین علیه السلام بخواهد خداوند حاجت او را برآورده می کند».

عبدالله بن فضل گوید: پس از این حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام وارد شدند و حضرت صادق الله او را بر زانوی محبّت نشاندند و بین چشمان مبارکش را بوسیدند، سپس رو به شخص خراسانی نمودند فرمودند:

«ای طوسی! همانا این امام و جانشین من و حجت خدا بعد از من است به زودی از صلب او کسی متولد می شود که مورد رضای خدا در آسمان و مردم در روی زمین است و در سرزمین شما مظلومانه با سم ستمگران به شهادت می رسد و غریبانه به خاک سپرده می شود.

آگاه باشید؛ هرکس او را در غربتش با اعتقاد به امامت و لزوم اطاعت او از طرف خدا؛ زیارت کند ، مانند کسی است که

رسول خدا صلی الله علیه وآله او را زیارت کرده است.

حضرت امام موسی کاظم علیه السلام :

8 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عن سُلَيمانِ بن حَفْصٍ قال : سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ جَعْفَرِ علیه السلام يَقُولُ :

«مَنْ زارَ قَبْرَ وَلَدِي عليٌّ كَانَ لَهُ عِنْدَ الله تعالى سَبْعُونَ حَجَّةً مَبْرُورَةً».

قُلْتُ: سَبْعُون حَجَّةً؟!

قال: «نَعَمْ، وَسَبْعُونَ أَلْفَ حَجَّة».

ثمّ قال: «رُبَّ حَجَّةٍ لا تُقْبَلُ، وَمَنْ زارَهُ أو باتَ عِنْدَهُ لَيْلَةً كَانَ كَمَنْ زَارَ

اللَّهَ فِي عَرْشِهِ».

قُلْتُ: كَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِي عَرْشِهِ؟!

قالَ: نَعَمْ: إِذا كانَ يَوْمُ القِيامَةِ كَانَ على عَرْشِ اللهِ تعالى أربعَةُ مِنَ الأولينَ وأَرْبَعَةٌ مِنَ الآخِرِين فَأَمَّا الأوَّلُونَ فَنُوحُ وَإِبْرَاهِيمُ وَمُوسَى وَعِيسى، وأمَّا الْأَرْبَعَةُ الآخِرُونَ فَمُحَمَّدٌ َوعَلِيٌّ وَالْحَسَنُ وَالحُسَينُ - صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِم - ثُمَّ يُمَدُّ المِطْمَارُ فَتَقْعُدُ مَعَنا زُوّارُ قُبُورِ الأَئِمَّةِ، أَلَا

إنَّ أعلاهُمْ دَرَجَةً وأقْرَبَهُم حَبوةً زُوَارُ قَبْرِ وَلَدِي علي علیه السلام ⁽¹⁾. سلیمان بن حفص می گوید: از امام موسی کاظم علیه السلام شنیدم که می فرمود :

«هرکس قبر فرزندم علی علیه السلام را زیارت کند، خداوند به او پاداش هفتاد حج نیکو خواهد داد».

راوی گوید: (با شگفتی) پرسیدم پاداش هفتاد حج ؟!

حضرت فرمود: «بلی ؛ فراتر از آن ، هفتاد هزار حج » .

سپس فرمودند: «چه بسا حجی که پذیرفته نمی شود! و هرکس او را زیارت کند یا شبی را در حرم او به صبح آورد ، همچون کسی است که خدا را در عرش زیارت کرده است » .

گفتم: (شگفتا)! مثل کسی که خدا را در عرش زیارت کرده ؟ فرمود: «آری؛ هنگامی که روز قیامت فرا رسد چهار شخصیت از امت های پیشین و چهار شخصیت از امت های بعدی بر فراز عرش الهی خواهند بود از پیشینیان : حضرت

نوح و ابراهیم و موسی و عیسی علیهم السلام و از آخرین : حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله و امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت امام حسن علیه السلام و حضرت امام حسین علیه السلام خواهند بود ، سپس فرش مخصوصی گسترده می شود و تمامی زائران ائمه علیهم السلام با آنان در آنجا می نشینند. آگاه باشید! همانا بالاترین درجه و مقرب ترین مقام در میان زائران زائران قبر فرزندم علی علیه السلام است » .

9 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسناد عَنْ سُلَيْمانِ بْنِ حَفْصٍ قال : سَمِعْتُ أبا الحَسَنِ مُوسى بنَ جَعْفَرِ علیه السلام يَقُولُ:

إِنَّ ابْنِي عَلِيّاً مَقْتُولُ بِالسَّمِّ ظُلْماً، وَمَدْفُونَ إِلى جَانِبِ هَارُونَ بِطُوسٍ، مَنْ زارَه کمن زارَ رَسُولَ اللهِ صلی الله علیه وآله ⁽¹⁾ سلیمان بن حفص گوید: از امام کاظم علیه السلام شنیدم که فرمودند:

«فرزندم علی، با سمّ مظلومانه به شهادت می رسد و در کنار قبر هارون در سرزمین طوس به خاک سپرده می شود.

هرکس او را زیارت کند، مانند کسی است که رسول خدا صلی الله علیه وآله را زیارت کرده است.

10 - كَامِلُ الزِّياراتِ : بِالإِسْنَادِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُطْرُبٍ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ موسى بنِ جَعْفَرٍ علیهما السلام قَالَ : مَرَّ بِهِ ابْنُهُ وَهُوَ شَابٌ حَدَتْ وَبَنُوهُ مُجْتَمِعُونَ عِنْدَهُ فَقالَ :

إِنَّ ابْنِي هَذا يَمُوتُ فِي أَرْضِ غُرْبَةٍ، فَمَنْ زَارَهُ مسلماً لأمْرِهِ عارِفاً بِحَقِّهِ كَانَ عِنْدَ اللهِ جَلَّ وَعَزَّ عَشُهَداءِ بَدْر ⁽¹⁾. على بن عبدالله قطرب گوید: در خدمت حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام بودم که فرزندش علی بن موسی الرضا علیهما السلام که تازه جوانی بود و فرزندان حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام دور او را گرفته بودند از کنار پدر بزرگوارش عبور کردند، حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام فرمود:

«این فرزندم ، در سرزمین غربت به شهادت می رسد. هرکس او را با اطاعت امرش و آگاهی از حقش زیارت کند ، خداوند به

او پاداش شهدای بدر را عطا خواهد فرمود».

11 - كامل الزيارات : بالإسنادِ عن أبي الحسن موسى علیه السلام قال :

مَنْ زارَ ابْنِي هذا - وَأَوْمَا بِيَدِه إلى أبِي الْحَسَنِ الرِّضا - فَلَهُ الْجَنَّةُ ⁽¹⁾. امام کاظم علیه السلام ضمن آن که با دست به فرزندشان حضرت علی بن موسی علیهما السلام اشاره کردند ، فرمودند:

«هرکس فرزند عزیزم را زیارت کند، پاداش او بهشت خواهد بود » .

حضرت امام عليّ بن موسى الرضا علیهما السلام :

12 - عُيُون أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ أَحمدَ الهمداني، عَنْ أبي الحَسَنِ الرّضا علیه السلام أَنْهُ قالَ :

إِنَّ بِخُراسانَ لَبُقْعَةُ يَأْتِي عَلَيْها زَمَانٌ تَصِيرُ مَخْتَلَفَ المَلائِكَةِ، وَلَا يَزالُ فَوْجٌ يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَفَوْجٌ يَصْعَدُ، إلى أنْ يُنْفَخَ فِي الصُّورِ.

فَقِيلَ لَهُ: َيا ابْنَ رَسُولَ اللهِ! وَأَيُّ بُقْعَةٍ هَذِه؟

قالَ: هِيَ بِأَرْضِ طُوسٍ، وَهِي وَاللَّهِ رَوْضَةٌ مِنْ رِياضِ الْجَنَّةِ، مَنْ زَارَنِي فِي تِلْكَ البُقْعَةِ كَانَ كَمَنْ َزارَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَتَبَ اللهُ تعالى لَهُ ثَوابَ أَلْفِ حَبَّةٍ مَبْرُورَةٍ وأَلْفِ عُمْرَةٍ مَقْبُولَةٍ وَكُنْتُ أَنَا وَآبَائِي شُفَعاءَهُ يَوْمَ القِيامَةِ ⁽¹⁾.

احمد همدانی گوید: امام هشتم علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمودند :

«در خراسان جای مبارکی وجود دارد، و زمانی محل رفت وآمد فرشتگان خواهد شد، که تا هنگام دمیده شدن «صور» همواره گروهی از فرشتگان در آن جا فرود می آیند و گروهی به سوی آسمان پرواز می کنند».

از حضرت پرسیدند: این مکان والا در کدام منطقه است ؟

فرمود: «آن در سرزمین طوس است. به خدا سوگند ؛ آن جا باغی است از باغ های بهشت، هرکس مرا در آن جا زیارت کند،

مانند کسی است که رسول خدا صلی الله علیه وآله را زیارت کرده است. خداوند برای این زیارت ؛ ثواب هزار حج نیکو و هزار عمره پذیرفته شده را در نامه اعمال او می نویسد و من و پدرانم روز قیامت او را شفاعت خواهیم نمود».

13 - عُيُونُ أخبارِ الرّضا علیه السلام : بِالإسْنادِ عَنِ الْهِرَوِيٌّ قال : سَمِعْتُ الرّضا علیه السلام يَقُولُ :

«وَاللَّهِ مَا مِنَّا إِلَّا مَقْتُولُ شَهِيدٌ».

وقيلَ لَهُ: فَمَنْ يَقْتُلُكَ يا ابْنَ رَسُولِ اللهِ؟

قالَ: شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ فِي زَمَانِي يَقْتُلُنِي بِالسَّمِّ، ثُمَّ يَدْفِنُنِي فِي دَارٍ مُضَيَّقَةٍ وَبِلادِ غُرْبَةٍ، أَلَا فَمَنْ زَارَنِي فِي غُرْبَتِي كَتَبَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ أَجْرَ مِائَةِ أَلْفِ شَهِيدٍ وَمِائَةِ ألفِ صِدِّيْقٍ، وَمِائَةِ أَلْفِ حَاجِّ وَمُعْتَمَرٍ، وَمِائَةِ أَلْفِ مُجاهِدٍ، وَحُشِرَ فِي زُمْرَتِنا، وَجُعِلَ فِي الدَّرَجَاتِ العُلَى فِي الجَنَّةِرَفِيقُنا ⁽¹⁾.

هروی گوید: از حضرت رضا علیه السلام شنیدم که می فرمود :

«سوگند به خدا، همۀ ما (اهل بیت) به شهادت می رسیم».

از حضرت پرسیدند: ای فرزند رسول خدا! چه کسی شما را به شهادت می رساند ؟

حضرت فرمودند: « پلیدترین خلق خدا که در زمان من زندگی می کند ، مرا با زهر به شهادت می رساند و سپس مرا در خانه ای کوچک در سرزمین غربت به خاک می سپارد .

آگاه باشید! هرکس مرا در سرزمین غربت زیارت کند، خداوند متعال پاداش صدهزار شهید ، صدهزار صديق ، صدهزار حج و عمره و صدهزار مجاهد در راه خدا را برای او می نویسد در روز قیامت در ردیف ما محشور می شود، و در مقامات والای بهشت با ما همنشین و رفیق خواهد شد».

14 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بِالإِسْنادِ عَنِ الرضا علیه السلام أَنه قَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ خُراسان: يا ابْنَ رَسُولِ الله ! رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم في المَنامِ كَأَنَّهُ يَقُولُ لِي: «كَيْفَ أنْتُمْ إِذا دُفِنَ فِي أَرْضِكُم بَضْعَتِي واسْتَحْفَظْتُمْ وَدِيعَتِي وَغِيبَ فِي ثرَاكُم نَجْمِي؟»

فقالَ لَهُ الرضا علیه السلام:

أَنَا المَدْفُونُ فِي أَرْضِكُمْ، وَأَنَا بَضْعَةٌ مِنْ نَبِيِّكُمْ، فَأَنَا الوَدِيعَةُ وَالنَّجْمُ ، أَلَا وَمَنْ زارني وَهُوَ يَعْرِفُ ما أوجَبَ اللهُ تَبارك وتعالى مِنْ حَقِّي وطاعتي فأنا وآبائِي شُفَعاؤُهُ يومَ القِيامَةِ، وَمَنْ كُنّا شُفَعاءُهُ نَجَيْ وَلَو كَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ الثَّقَلَينِ الجِنِّ وَالإِنْسِ.ولَقَدْ حدثني أبي عَنْ جَدِّي، عَنْ أبِيهِ، عَنْ آبائِهِ علیهم السلام أَنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم قال: مَنْ رَارَنِي فِي مَنَامِهِ فَقَدْ رَارَنِي، لِأَنَّ الشَّيْطَانَ لا يَتَمَثَلُ في صُوْرَتِي ولا ي صُورَةٍ أَحَدٍ مِنْ أوْصِيَائِي، ولا في صُورَةِ أَحَدٍ مِنْشِيْعَتِهِم، وإِنَّ الرُّؤيا الصَّادِقَةَ جُزْءً مِنْ سَبْعِينَ جُزْءاً مِنَ النُّبُوَّةِ ⁽¹⁾. شخصی از خراسان به امام هشتم علی بن موسی الرضا علیهما السلام عرض کرد: ای فرزند رسول خدا من در خواب پیامبر صلی الله علیه وآله را دیدم که فرمود: زمانی که پاره تنم در سرزمین شما مدفون شود و ستاره ای از ستارگانم در دیار شما نهان شود، رفتار شما با امانت من چگونه خواهد بود ؟»

حضرت رضا علیه السلام فرمودند :

«منم آن کسی که در سرزمین شما به خاک سپرده می شود، منم پاره تن پیامبر شما، من آن امانت و آن ستاره هستم. آگاه باشید! هرکس مرا با شناخت حقوقم و اطاعتم زیارت کند ، روز قیامت من و پدران شفاعت خواهیم نمود . کسی که ما شفاعت کننده او باشیم گرچه گناهانش به اندازه گناه جن و انس باشد ، نجات خواهد یافت.

همانا پدرم از پدران بزرگوارش نقل فرمود که حضرت رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: هرکس مرا در خواب ببیند، مانند کسی است که مرا در حال حیات و زندگیم دیده، زیرا شیطان نمی تواند به صورت من و هیچ یک از اوصیایم و هیچ یک از شیعیانم در آید همانا خواب راست و صادق ، جزئی از هفتاد جزء نبوّت می باشد.»

15 - تَوابُ الأَعْمالِ : بِالإِسنادِ عَنِ البَزَنْطِي قال : قَرَأْتُ فِي كِتابِ أبي الحَسَنِ الرضا علیه السلام :

«أبْلِغْ شِيعَتِي أَنْ زِيارَتِي تَعْدِلُ عِنْدَاللهِ أَلْفَ حَجَّةٍ».

قال: فَقُلْتُ لأبي جعفر علیه السلام : أَلْفَ حَجَّةٍ؟!

قال علیه السلام : إي واللهِ وَأَلْفُ أَلْفِ حَجَّةٍ لِمَنْ زارَهُ عارفاً بحَقِّهِ ⁽¹⁾.

بزنطی گوید: در نامه امام رضا علیه السلام خواندم که نوشته بودند :

« به شیعیان من برسانید که همانا زیارت من در پیشگاه خداوند متعال معادل با هزار حج است».

بزنطی گوید: ( با تعجب ) از امام جواد علیه السلام پرسیدم: هزار حج ؟!

فرمود : « آری؛ سوگند به خدا هرکس پدر بزرگوارم را با آگاهی به حقش زیارت کند، پاداش او هزار هزار (یک میلیون) حج است».

16 - أمالِي الصَّدُوق : بِالإِسْنادِ عَنِ الْبَزَنْطِي قال : سَمِعْتُ الرضا علیه السلام يَقُولُ :

ما زارَنِي أَحَدٌ مِنْ أولِيائِي عارِفاً بِحَقِّي إِلَّا تَشَفَّعْتُ فِيْهِ يَوْمَ

القِيامَةِ ⁽¹⁾. بزنطی گوید: از حضرت رضا علیه السلام شنیدم که می فرمود:

« هیچ یک از دوستانم مرا با معرفت به حقم زیارت نمی کند، مگر این که روز قیامت او را شفاعت خواهم کرد».

17 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنِ الهِرَوِي قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ الله الرضا علیه السلام فَدَخَلَ عَلَيْهِ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ فَسَلَّموا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِم وَقَرَّبَهُمْ ثُمَّ قالَ لَهُمُ الرضا علیه السلام :

مَرْحَباً بِكُمْ وأَهْلاً فَانْتُمْ شِيعَتُنا حقاً، وَسَيَأْتِي عَلَيْكُمْ يَومٌ تَزُورُونِي فِيهِ تُرْبَتِي بِطُوسٍ، أَلا فَمَنْ زارَنِي وهُوَ على غُسْلٍ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِه كَيَوْمٍ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ ⁽²⁾. هروی گوید: محضر حضرت رضا علیه السلام بودم که گروهی از مردم قم شرفیاب خدمت حضرت علیه السلام شدند و سلام عرض نمودند. حضرت جواب سلام داده و مورد لطف و عنایت خودشان قرار دادند ، سپس

فرمودند :

«آفرین بر شما ؛ شما حقيقتا شيعه ما هستید و بزودی روزی فرا می رسد که تربت مرا در سرزمین طوس زیارت می کنید .

آگاه باشید! هرکس مرا با غسل زیارت نماید گناهان او آمرزیده می شود همانند روزی که از مادر متولد شده است».

18 - الْخِصال للصدوق : بِالإِسنادِ عَنْ حَمْدانِ الدِّيواني قال : قال الرضا علیه السلام :

مَنْ زارَني على بُعْدِ داري أَتَيْتُهُ يَوْمَ القِيامَةِ فِي ثَلَاثِ مَواطِنَ حَتَّى أُخَلَّصَهُ مِنْ أهْوالِها إِذا تَطايَرَتِ الكُتُبُ يَمِيناً وَشِمَالاً، وَعِنْدَ الصِّراطِ، وَعِنْدَ المِيزانِ ⁽¹⁾. حمدان دیوانی نقل می کند: حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند:

«هرکس مرا در سرزمین غربت و دور از خانه و خاندانم زیارت کند ، در سه جای حساس به بازدیدش رفته و از هراس

سهمگین آن ها او را رهایی بخشم. هنگام دریافت نامه عمل، هنگام عبور از صراط ، و در کنار میزان عمل».

19 - أمالي الصدوق : بالإِسنادِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الحَسَنِ بْنِ فَضَّال ، عَنْ أبيْهِ قال : سَمِعْتُ الرّضا علیه السلام يَقُولُ :

إِنِّي مَقْتُولٌ وَمَسْمُومٌ وَمَدْفُونُ بِأَرْضِ غُرْبَةٍ أَعْلَمُ ذلك بِعَهْدٍ عَهِدَهُ إِليَّأبِي، عَنْ أَبِيه عَنْ آبائِهِ عَنْ رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه وآله . أَلَا فَمَنْ زارَنِي في غُرْبَتِي كُنْتُ أَنَا وَآبَائِي شُفَعاءَهُ يَوْمَ القِيامَةِ وَمَنْ كُنَّا شُفَعَاءَهُ نَجِيَ وَلَوْ كَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ الثَّقَلَيْنِ ⁽¹⁾ علی بن فضال از پدرش نقل می کند که: از امام رضا علیه السلام شنیدم که می فرمود :

« من در سرزمین غربت بوسیله سم به شهادت می رسم و در آن سرزمین به خاک سپرده می شوم و این عهدی است که از اجداد بزرگوارم و رسول خدا صلی الله علیه وآله به من رسیده است .

آگاه باشید! هرکس مرا در این سرزمین غربت زیارت کند،

روز قیامت خود و پدرانم او را شفاعت خواهیم نمود و کسی که ما او را شفاعت کنیم ، گرچه گناهانش به اندازه گناه انس و جن باشد ، نجات خواهد یافت .

20 - الخصالُ للصدوقِ : بِالإِسنادِ عَنْ ياسر الخادمِ قال : قال الرضا علیه السلام :

لا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلى شَيْءٍ مِنَ الْقُبُورِ إِلَّا إِلى قُبُورِنَا، أَلَا وَإِنِّي مَقْتُولُ بِالسَّمِّ ظُلْماً، وَمَدْفُونَ فِي مَوْضِعِ غُرْبَةٍ، فَمَنْ شَدَّ رَحْلَهُ إِلَى زِيَارَتِي استُجيْبَ دُعاؤُهُ وَغُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ ⁽¹⁾. یاسر خادم نقل می کند که: هشتمین امام همام علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمود :

«به سوی هیچ قبری بار سفر بسته نمی شود، مگر به سوی قبور ما. آگاه باشید! همانا من مظلومانه بوسیله سم به شهادت می رسم و در مکانی غریبانه به خاک سپرده می شوم. هرکس برای زیارت من بار سفر ببندد، دعایش

مستجاب و گناهش آمرزیده می شود».

21 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنِ الهِرَوِي قال : دَخَلَ الرضا علیه السلام القبة التي فِيْها قَبْرُ هارون الرشيدِ ثُمَّ خطّ بِيَدِه إلى جانبهِ ، ثُمَّ قالَ :

هذه تُرْبَتِي وَفِيها أدفَنُ وَسَيَجْعَلُ اللهُ هذا المَكانَ مُخْتَلَفَ شِيْعَتِي وَأَهْلِ مَحَبَّتِي، وَاللَّهِ ما يَزُورُنِي مِنْهُمْ زائرٌ وَلا يُسَلِّمُ عَلَيَّ مِنْهُمْ مُسلّمٌإِلَّا وَجَبَ لَهُ غُفْرانُ اللَّهِ وَرَحْمَتُهُ بِشَفاعَتِنا أَهْلَ البَيْتِ ⁽¹⁾. اباصلت هروی نقل می کند: امام رضا علیه السلام وارد مقبره هارون الرشید شدند و با دست مبارک خطی کشیده ، فرمودند:

« این جا آرامگاه من است و در همین مکان به خاک سپرده می شوم. به زودی خداوند متعال این مکان را محل رفت وآمد شیعیان و اهل محبت من قرار خواهد داد.

سوگند به خدا؛ هرکس مرا در این مکان زیارت کرده و به من سلام نماید به وسیله شفاعت ما اهل بیت مستوجب بخشش

و رحمت خدا خواهد شد.»

22 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنِ الهِرَوِي قالَ : سَمِعْتُ الرضا علیه السلام يقول :

إنِّي سَأقْتَلُ بِالسَّمِّ مَظْلُوماً، وأقْبَرُ إلى جَنْبِ هَارُونَ ويَجْعَلُ اللهُ تُرْبَتِي مُخْتَلَفَ شِيْعَتِي وَأهْلِ محبّتي، فَمَنْ زارَنِي فِي غُرْبَتِي وَجَبَتْ لَهُ زِيارَتِي يَوْمَ القِيامَةِ، وَالَّذِي أَكْرَمَ مُحَمَّداً صلی الله علیه وآله بِالنُّبُوَّةِ وَاصْطَفاهُ عَلَى جَمِيعِ الخَلِيقَةِ لا يُصَلِّي أَحَدٌ مِنْكُمْ عِنْدَ قَبْرِي رَكْعَتَيْنِ إِلَّا اسْتُحِقَّ المَغْفِرَةُ مِنَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ يَوْمَ يَلْقَاهُ، وَالَّذِي أَكْرَمَنَا بَعْدَ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه وآله بِالإِمَامَةِ وَخَصَّنَا بِالوَصِيّةِ إِنَّ زُوَارَ قَبْرِي لَأَكْرَمُ الوُقُودِ عَلَى اللَّهِ يَوْمَ القِيامَةِ، وَمَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَزُورُنِي فَيُصِيبُ وَجْهَهُ قَطْرَةً مِنَ الماءِ إِلَّا حَرَّمَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ جَسَدَهُ عَلَى النّار ⁽¹⁾. اباصلت هروی گوید : از حضرت رضا علیه السلام شنیدم که فرمود:

«همانا من در آینده ای نه چندان دور بوسیله سم ، مظلومانه به شهادت می رسم و در کنار قبر هارون به خاک سپرده

می شوم. خداوند متعال مرقد مرا محل رفت و آمد شیعیان و دوستان من قرار خواهد داد. هرکس مرا در این سرزمین غربت زیارت کند، من در روز قیامت به دیدار او خواهم رفت. قسم به خداوندی که حضرت محمد صلی الله علیه وآله را به نبوت و رسالت گرامی داشت و او را از بین جمیع خلایق برگزید، هرکس از شما در کنار قبر من دو رکعت نماز بگزارد ، هنگام ملاقات با خداوند استحقاق بخشش و غفران او را خواهد داشت.

قسم به خداوندی که ما را بعد از پیامبر صلی الله علیه وآله به امامت گرامی داشت و وصایت را مخصوص ماگردانید، همانا زوّار قبر من از بهترین و گرامی ترین گروه هایی هستند که در روز قیامت بر بارگاه الهی وارد می شوند. هر مؤمنی که مرا زیارت کند و در مسیر زیارت گرفتار بارش قطره ای از باران شود، خداوند متعال بدن او را بر آتش حرام می گرداند».

عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنِ الوَشّاءِ، قال: قال

الرضا علیه السلام :

إنِّي سَاقْتَلُ بِالسَّمِّ مَظْلُوماً فَمَنْ زارَنِي عَارِفاً بِحَقِّي غَفَرَ اللهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَما تَأَخَّرَ ⁽¹⁾. وشاء از امام رضا علیه السلام نقل می کند که فرمود:

«همانا من مظلومانه بوسیله سم کشته می شوم. هرکس مرا با معرفت به حقم زیارت کند ، خداوند متعال گناهان گذشته و آینده او را می آمرزد».

24 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بِالإِسنادِ عَنِ الهِرَوِي ، عَنِ الرّضا علیه السلام فِي خَبَر دِعْبل - قال :

لا تَنْقَضِي الأيّامُ وَالليالِي حَتَّى تَصِيرَ طُوسُ مُخْتَلَفَ شِيعَتِي وَزُوّارِي، أَلَا فَمَنْ رَارَنِي فِي غُرْبَتِي بِطُوسٍ كَانَ مَعِي فِي دَرَجَتِي يَوْمَ القِيامَةِ مَغْفُوراً لَهُ.. ⁽²⁾ اباصلت هروی از امام رضا علیه السلام نقل می کند که فرمود :

«روزگار پایان نخواهد یافت، تا این که طوس جایگاه رفت وآمد شیعیان وزائرین من گردد .

آگاه باشید! هرکس مرادر سرزمین طوس و در غربتم زیارت نماید در روز قیامت آمرزیده شده، در درجه من خواهد بود » .

25 - بحار الأنوارِ : رَأَيْتُ في بَعْضِ مُؤلَّفَاتِ أَصْحَابِنا قال : ذُكِرَ في كِتاب «فَصْلُ الخِطاب» عَنِ الرضا علیه السلام أنه قال :

مَنْ شَدَّ رَحْلَهُ إِلى زِيارَتِي استُجِيبَ دُعاؤُهُ وغُفِرَتْ له ذُنُوبُهُ، فَمَنْ زارَنِي فِي تِلْكَ البُقْعَةِ كَانَ كَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللهِ ، وَكَتَبَ اللهُ لَهُ ثَوابَ أَلْفِ حَبَّةٍ مَبْرُورَةٍ وأَلْفِ عُمْرَةٍ مَقْبُولَةٍ، وَكُنْتُ أَنَا وَآبَائِي شُفَعاءَهُ يَوْمَ القِيامَةِ، وَهَذِهِ البُقْعَةُ رَوْضَةً مِنْ رِياضِ الجَنَّةِ، وَمُخْتَلَفِ المَلائِكَةِ، لا يَزالُ فَوْجٌ يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَفُوْجُ يَصْعَدُ إِلَى أَنْ يُنْفَخَ في الصُّورِ ⁽¹⁾. علامه مجلسی قدس سره در بحار الانوار می فرماید: در بعضی از کتب

اصحاب ، ملاحظه نمودم که از کتاب فصل الخطاب » نقل نموده اند ، که حضرت رضا علیه السلام فرمود :

«هرکس برای زیارت من بار سفر ببندد دعایش مستجاب و گناهانش آمرزیده خواهد شد. کسی که مرا در این مکان مقدس زیارت نماید همچون کسی است که پیامبر خدا صلی الله علیه وآله را زیارت نموده است، و برای او پاداش هزار حج نیکو و هزار عمره مقبوله نوشته خواهد شد، و روز قیامت من و پدرانم او را مورد شفاعت قرار خواهیم داد.

و این مکان مقدس باغی از باغهای بهشت و محل آمد و رفت فرشتگان است که همواره تا هنگام دمیده شدن «صور» گروهی از فرشتگان در آن جا فرود می آیند و گروهی به سوی آسمان پرواز می کنند».

حضرت امام جواد علیه السلام :

26 - كامل الزيارات : بالإسنادِ عَنْ داودِ الصَّرْمِي ، عَن أبي جعفرٍ علیه السلام قالَ : سَمِعْتُهُ يَقُولُ :

مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبي فَلَهُ الْجَنَّةُ ⁽¹⁾. داود صرمی گوید: از امام جواد علیه السلام شنیدم که فرمود :

«کسی که قبر پدرم را زیارت کند پاداش او بهشت است».

27 - كامل الزيارات : بالإسنادِ عَنْ حَمْدانِ (الديواني) قالَ: دَخَلْتُ على أبي جعفرٍ الثاني علیه السلام فَقُلْتُ لَهُ : مَا لِمَنْ زارَ أَبَاكَ بِطُوسٍ؟ فقال علیه السلام :

مَنْ زارَ قَبْرَ أَبِي بِطُوسٍ غَفَرَ اللهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ. قالَ حَمْدانُ : فَلَقَيتُ بَعدَ ذلكَ أَيُّوبَ بنَ نُوحٍ بْنِ دَرَاجِ فَقُلْتُ لَهُ: يا أبا الحُسَيْنِ ! إِنِّي سَمِعْتُ مَوْلاي أبا جعفرِ علیه السلام يَقُولُ:

«مَنْ زارَ قَبْرَ أبِي بِطُوسٍ غَفَرَ اللهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَما تَأَخَّرَ »

فقالَ أَيُّوبُ : وأَزِيدُكَ فِيه ؟

قُلْتُ : نَعَمْ ، فقالَ : سَمِعْتُهُ يَقُولُ - يعني أبا جعفر علیه السلام :-

مَنْ زارَ قَبْرَ أَبِي بِطُوسٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ، فَإِذَا كَانَ يَوْمُ القِيَامَةِ نُصِبَ لَهُ مِنْبَرٌ بِحَذاءِ مِنْبَر رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم حتَّى يَفْرَغَ اللَّهُ

مِنْ حِسابِ الخَلائِق ⁽¹⁾. حمدان دیوانی می گوید: خدمت امام جواد علیه السلام شرفیاب شدم و عرض کردم: پاداش کسی که پدر شما را در سرزمین طوس زیارت کند، چیست؟ فرمود:

«هرکس قبر پدرم را در سرزمین طوس زیارت کند خداوند گناهان گذشته و آینده او را می بخشد».

حمدان می گوید: بعد از این تشرف ، ایوب بن نوح را ملاقات کرده و سخن مولایم امام جواد علیه السلام را به او رساندم، ایوب گفت : بالاتر از این هم بگویم؟

گفتم: آری .

گفت: از امام جواد علیه السلام شنیدم که می فرمود :

«کسی که قبر پدرم را در سرزمین طوس زیارت کند گناهان گذشته و آینده او آمرزیده می شود ، و هنگامی که روز قیامت فرا رسد برای او جایگاه بلندی در کنار جایگاه پیامبر

خدا صلی الله علیه وآله بر پا خواهند ساخت و در آنجا خواهد بود تا حسابرسی خلایق به پایان رسد».

28 - ثَوابُ الأَعْمَالِ : بِالإِسنادِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيار قال : قُلْتُ لأبي جعفر علیه السلام : ما لِمَنْ أتى قَبْرَ الرضا علیه السلام ؟ قال :

الجَنَّةُ وَاللهِ ⁽¹⁾. علی بن مهزیار گفت: از امام جواد علیه السلام پرسیدم : پاداش زیارت امام هشتم علیه السلام چیست ؟ فرمود:

« قسم به خدا ؛ بهشت است » .

29 - كامِلُ الزيارات : بالإسنادِ عَنْ حَمْدانِ بنِ إِسْحَاقَ قال : سَمِعْتُ أبا جعفرٍ علیه السلام أو حُكِيَ لِي عَنْ رَجُلٍ ، عَنْ أَبي جعفرٍ علیه السلام - الشَكُ مِنْ عَلي بن إبراهيم - قال : قالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه السلام :

مَنْ زارَ قَبْرَ أَبِي بِطُوسٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ. قالَ: فَحَجَجْتُ بَعْدَ الزِيارَة فَلَقِيْتُ أَيُّوبَ بْنَ نُوحٍ فَقَالَ لي: أبو جعفر علیه السلام :

مَنْ زارَ قَبْرَ أَبِي بِطُوسٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ، وَبَنى لَهُ مِنْبَراً بِحِدَاءِ مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلِي علیه السلام حَتَّى يَفْرَغَ اللَّهُ مِنْ حِسابِ الخَلائِق. فَرَأَيْتُ بَعْدَ ذلك أيّوبَ بنَ نُوحٍ وَقَدْ زَارَ فَقالَ: جِئْتُ أطْلُبُ المِنْبَرَ ⁽¹⁾.

حمدان بن اسحاق گفت : امام جواد علیه السلام فرمودند:

«کسی که قبر پدرم را در سرزمین طوس زیارت کند ، خداوند گناهان گذشته و آینده اش را بیامرزد».

راوی می گوید: بعد از زیارت امام رضا علیه السلام ایوب بن نوح را ملاقات کردم او به من گفت که امام جواد علیه السلام فرمود :

«کسی که پدرم را در سرزمین طوس زیارت کند خداوند متعال گناهان گذشته و آینده او را آمرزیده و در روز قیامت برای او کنار جایگاه پیامبر صلی الله علیه وآله و علی علیه السلام جایگاهی قرار می دهد تا اینکه حسابرسی خلایق پایان پذیرد».

راوی گوید: بعد ایوب بن نوح را دیدم که زیارت می کرد و

می گفت : آمدم تا آن جایگاه را طلب نمایم .

30 - أمالِي الصَّدُوقِ : بِالإِسنادِ عَنْ عَبْدِ العَظِيمِ الْحَسَنِي َقالَ: سَمِعْتُ أَبا جَعْفَرِ الثاني علیه السلام يَقُولُ :

ما زار أبي علیه السلام أحد فأضابَهُ أذى مِنْ مَطَرٍ أَوْ بَرْدٍ أَوْ حَرٌّ إِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلى النَّارِ ⁽¹⁾. حضرت عبدالعظیم حسنی قدس سره فرمود: از امام جواد علیه السلام شنیدم که فرمود :

«هرکس پدرم را زیارت کند و در مسیر زیارت به زحمت افتد و گرفتار بارش باران گردد یا گرمای زیاد و سرمای شدید آزارش دهد، خداوند متعال بدنش را بر آتش جهنّم حرام خواهد ساخت».

31 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ أبي هاشم الجعفري قال : سَمِعْتُ أبا جعفر علیه السلام يَقُولُ :

إِنَّ بَيْنَ جَبَلَي طُوْسٍ قَبْضَةً قُبِضَتْ مِنَ الجَنَّةِ مَنْ دَخَلَها كَانَ آمِناً يَوْمَ

القِيامَةِ مِنَ النّارِ ⁽¹⁾. ابوهاشم جعفری گوید: از امام جواد علیه السلام شنیدم که فرمود:

«در میان دو کوه طوس، سرزمینی است از خاک بهشت که هرکس وارد آن سرزمین شود ، روز قیامت از آتش جهنّم در امان خواهد بود».

32 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ عَبْدِ العَظِيمِ الحَسَنِي ، عَنْ أَبي جَعْفَرِ علیه السلام قالَ:

ضَمِنْتُ لِمَنْ زارَ أبي علیه السلام بِطُوسٍ عارِفاً بِحَقِّهِ الجَنَّةَ على الله تعالى ⁽²⁾. حضرت عبدالعظیم حسنی قدس سره می فرماید امام جواد علیه السلام فرمود:

«کسی که پدرم را در طوس با معرفت زیارت کند ، در پیشگاه خداوند بهشت را برای او ضامن هستم».

33 - مَنْ لا يَحْضُرُهُ الفَقِيهُ : قال أبو جعفرٍ مُحَمَّدُ بنُ عَليّ

الرضا عليهما السلام :

ضَمِنْتُ لِمَنْ زار قَبْرَ أبي بِطُوسٍ عارِفاً بِحَقِّهِ الجَنَّةَ عَلى الله عزَّوَجلَّ ⁽¹⁾. حضرت امام جواد علیه السلام فرمودند:

«کسی که پدرم را در طوس، با معرفت زیارت کند در پیشگاه خداوند عزّ وجلّ بهشت را برای او ضامن هستم».

34 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بِالإِسنادِ عَنْ عَبْدِ العَظيمِ قال : قُلْتُ لأبي جَعْفَرٍ علیه السلام : قَدْ تَحَيَّرْتُ بينَ زيارة قَبْرِ أبي عبد الله علیه السلام وبينَ قَبْرِ أبيك علیه السلام بِطُوسِ فَمَا تَرى ؟ فقال لي : مَكانَكَ ، ثُمَّ دَخَلَ وَخَرَجَ ودُمُوعُه تَسيلُ على خَدَّيْه فقالَ:

زُوَارُ قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اللَّهُ علیه السلام كَثِيرُونَ وزُوّارُ قَبْرِ أَبِي علیه السلام بِطُوسٍ قَلِيلُونَ ⁽²⁾. حضرت عبدالعظیم حسنی قدس سره فرمود: به امام جواد علیه السلام عرض

کردم: من بین زیارت قبر امام حسین علیه السلام و زیارت پدر شما در طوس متحیّرم، چه می فرمائید؟ حضرت به من فرمودند: همان جا باشید، بعد به اندرون رفتند و در حالی که اشک از چشمان مبارکشان بر صورتشان جاری بود ، آمدند و فرمودند :

«زائرین قبر حضرت حسین علیه السلام بسیارند و زوّار قبر پدرم در طوس ، کم هستند».

35 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ ابْنِ أَسْبَاطٍ قَالَ : سَأَلْتُ أبا جَعْفر علیه السلام ما لِمَنْ زارَ والِدَكَ بِخُراسان ؟ قال :

الجَنَّةُ واللَّهِ الجَنَّةُ وَاللهِ ⁽¹⁾. ابن اسباط گوید: از امام جواد علیه السلام پرسیدم: پاداش زائرین پدر شما در خراسان چیست؟ فرمود :

«به خدا قسم بهشت، به خدا قسم بهشت پاداش اوست».

36 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ محمّدِ بْنِ سُلَيمان قالَ: سَأَلْتُ أبا جعفر علیه السلام : عَنْ رَجُلٍ حَجَّ حَجَّةَ الإسلامِ فَدَخَلَ مُتَمَتِّعاً

بِالْعُمْرَةِ إلى الحَجِّ فَأَعَانَهُ اللهُ تَعالى على حَجِّهِ وَعُمْرَتِهِ ، ثُمَّ أتى المَدِينَةَ فَسَلَّمَ عَلى النبي صلی الله علیه وآله ثُمَّ أتى أباك أمير المُؤْمِنِين علیه السلام عارِفاً بِحَقِّهِ يَعْلَمُ أنه حُجَّةُ اللهِ عَلى خَلْقِهِ وَبَابُهُ الّذي يُؤتَى مِنْهُ فَسَلَّمَ عليه ، ثُمَّ أتى أبا عَبْدِ اللهِ علیه السلام فَسَلَّمَ عليه ثُمَّ أتى بَعْدادَ فَسَلَّمَ على أبي الحسَنِ موسى علیه السلام ، ثمَّ انْصَرَفَ إِلى بِلادِه .

فَلَمّا كانَ في هذا الوَقْتِ رَزَقَهُ اللهُ تعالى ما يَحِجُ بِهِ فَأَيُّهما أفضلُ هذا الَّذي حَجَّ حَجَّةَ الإِسلامِ يَرْجِعُ أيضاً فَيَحِجَّ أَو يَخْرُجَ إِلَىٰ خراسانَ إِلَى أبيْك عَلِيِّ بْنِ موسى الرضا علیهما السلام فَيُسَلَّمَ عَلَيْهِ ؟ قَالَ :

بَلْ يَأْتِي خُراسانَ فَيُسلِّمَ عَلى أبِي علیه السلام أَفْضَلُ، وَلْيَكُنْ ذلكَ فِي رَجَبٍ ... ⁽¹⁾ محمد بن سلیمان گفت: از امام جواد علیه السلام در مورد مردی پرسیدم حج واجب خویش و عمره را به لطف خداوند انجام داده و بعد به مدینه منوره شتافته و سلام بر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله کرده از آن جا به سوی

قبر مطهر امیرمؤمنان علیه السلام رفته و با شناخت از اینکه آن حضرت حجت خدا بر مردم و باب هدایت به سوی اوست سلام و درود بر آن حضرت فرستاده است ، آنگاه به زیارت قبر اباعبدالله الحسين علیه السلام مشرف شده و عرض سلام نموده سپس راهی بغداد شده و درود و سلام بر امام کاظم علیه السلام داده بعد به شهر خود مراجعه کرده است .

اینک بار دیگر خداوند امکانات سفر حج را بر او روزی کرده آیا حج را انجام دهد یا بار سفر به طرف خراسان برای زیارت پدر بزرگوار شما ببندد؟ حضرت فرمود:

«بلکه به زیارت پدرم مشرف شود و زیارت و عرض سلام بر پدرم از چنین حجّی با فضیلت تر است. اما بهتر است این زیارت در ماه رجب انجام گیرد ......»

زيارَةُ أبِي علیه السلام أَفْضَلُ، وذلك أنَّ أبا عَبْدَاللهِ علیه السلام يَزُورُهُ كُلُّ النّاسِ

وَأَبي علیه السلام لا يَزُورُهُ إِلَّا الخَواصُّ مِنَ الشَّيْعَةِ ⁽¹⁾. پسر مهزیار گوید: از امام جواد علیه السلام پرسیدم : قربانت گردم؛ زیارت امام رضا علیه السلام افضل است یا زیارت حضرت ابا عبدالله الحسين علیه السلام ؟ فرمود:

«زیارت پدرم افضل است، زیرا همه مردم به زیارت امام حسین علیه السلام می روند ولی زائرین پدرم تنها زبدگان شیعه هستند».

حضرت امام هادی علیه السلام :

38 - عُيونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ عَبْدِ العَظِيمِ الحَسَنِي قالَ : سَمِعْتُ عَليَّ بْنَ مُحَمَّدِ العَسْكَرِي علیه السلام يَقُولُ :

أهْلُ قُم وأهْلُ آبَةَ المَغْفُورُ لَهُمْ لِزِيارَتِهِمْ لِجدِّي عَلِيِّ بْنِ مُوسى الرِّضا علیه السلام بِطُوسٍ أَلا وَمَنْ زارَهُ فَأصَابَهُ فِي طَرِيقِهِ قَطْرَةٌ مِنَ السَّمَاءِ حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ ⁽²⁾.

حضرت عبدالعظیم حسنی قدس سره گوید: از امام هادی شنیدم که فرمود :

« اهل قم و آوه به خاطر زیارت جدّم على بن موسى الرضا علیهما السلام در طوس ، مورد آمرزش و بخشش قرار گرفته اند. آگاه باشید! هرکس جدم را زیارت کند و در مسیر زیارت، قطره ای باران بر بدنش اصابت نماید، (یعنی در این راه ناراحتی به او برسد) خداوند آتش جهنم را بر بدنش حرام می سازد».

39 - عُيُونُ أخبار الرضا علیه السلام : بالإسنادِ عَنْ الصَّقْرِ بْنِ دَلَفٌ، قَالَ: الا سَمِعْتُ سَيّدِي عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٌّ الرضا علیه السلام يَقُولُ:

مَنْ كانَتْ لَهُ إِلى اللهِ عزَّ وجلَّ حاجَةً فَلْيَزُرْ قَبْرَ جَدِّي الرضا علیه السلام بِطُوسٍ وَهُو على غُسْلٍ وَلْيُصَلِّ عِنْدَ رَأسِهِ رَكْعَتَيْنِ وَلْيَسْأَلِ اللهَ تَعَالى حَاجَتَهُ فِي قُنُوتِه، فَإِنَّهُ يَسْتَجِيبُ لَهُ ما لَمْ يَسْأَلْ فِي مَأْثَم أو قَطِيعَةِ رَحِمٍ، فَإِنَّ مَوْضِعَ قَبْرِهِ لَبُقْعَةٌ مِنْ بِقاعِ الجَنَّةِ لا يَزُورُها مُؤْمِنٌ إِلَّا أَعْتَقَهُ اللهُ تَعَالَى مِنَ النّارِ َوأَحَلَّهُ إلى دارِ القَرارِ ⁽¹⁾.

صقر بن دلف گفت : از مولایم امام هادی علیه السلام شنیدم که فرمود:

«هرکس حاجتی داشته باشد، قبر جدم على بن موسى الرضا علیه السلام را در حالی که غسل دارد، زیارت کند و بالای سر آن حضرت دو رکعت نماز گزارد و حاجتش را در قنوت نماز از خداوند متعال بخواهد ؛ حاجت او برآورده خواهد شد ، مادامی که حاجت او گناه یا قطع رحم نباشد، چراکه محل قبر آن حضرت باغی از باغ های بهشت است که غیر مؤمن او را زیارت نمی کند. هرکس آن حضرت را در آن مکان زیارت کند، خداوند او را از آتش جهنم آزاد و به بهشت وارد می کند».

40 - بحار الأنوارِ : ذَكَرَ الشيخ أبو طَيِّبِ الحُسَينِ بنِ أَحْمَدَ الفَقِيهِ :

مَنْ زارَ الرِضا علیه السلام أو واحِداً مِنَ الأئِمَّةِ علیهم السلام فَصَلَّى عِنْدَهُ صَلَاةَ جَعْفَرٍ فَإِنَّهُ يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ رَكْعَةٍ ثَوابُ مَنْ حَجَّ أَلْفَ حَجَّةٍ، وَاعْتَمَرَ أَلْفَ عُمْرَةٍ، وأعْتَقَ أَلْفَ رَقَبَةٍ، وَوَقَفَ أَلْفَ وَقْفَةٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَعَ نَبِي مُرْسَلٍ، وَلَهُ بكُلِّ خُطْوَةٍ ثَوابُ مِائَةٍ حَبَّةٍ وَمِائَةٍ عُمْرَةٍ، وَعَتَقَ مِائَةَ رَقَبَةٍ فِي سَبِيلِ

اللهِ، وَكُتِبَ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَحُطْ مِنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ ⁽¹⁾. شیخ حسین بن احمد روایت کرده :

«هرکس امام رضا علیه السلام یا یکی از امامان معصوم علیهم السلام را زیارت کند ، و در حرم آنان نماز جعفر طیار را بخواند، برای هر رکعت از آن پاداش کسی که هزار مرتبه حج نموده، هزار مرتبه عمره انجام داده، هزار بنده آزاد کرده و در راه خدا با پیامبر مرسل هزار ملک وقف نموده ، نوشته خواهد شد.

هر گامی که برای زیارت بر می دارد ، پاداش صد حج و صد عمره و آزاد کردن صد بنده در راه خدا منظور می شود و برای او صد حسنه نوشته شده و صد گناه از گناهان او پاک خواهد شد » .

( سوره يس )

بسم الله الرحمن الرحيم

يسَ (1) وَالْقُرْآنِ الْحَكيمِ (2) إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (3) عَلَى

يس . سوگند به قرآن حکیم که تو قطعاً از رسولان ( خداوند ) هستی ، بر

صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (4) تَنْزِيلَ الْعَزيزِ الرَّحِيمِ (5) لِتُنْذِرَ قَوْماً

راهی راست (قرار داری)؛ این قرآنی است که از سوی خداوند عزیز و رحیم نازل شده است؛ تا قومی را

ما أُنْذِرَ أبْآؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ (6) لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ

بیم دهی که پدرانشان انذار نشدند از این رو آنان غافلند. فرمان (الهی) درباره بیش تر آن ها تحقق

فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (7) إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالاً فَهِيَ إِلَى

یافته، به همین جهت ایمان نمی آورند . ما در گردن های آنان غل هایی قرار دادیم که تا چانه ها ادامه

الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ (8) وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْديهِمْ سَدّاً

دارد و سرهای آنان را به بالا نگاه داشته است. و در پیش روی آنان سدی قرار دادیم

وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَاغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ (9) وَسَواءٌ

و در پشت سرشان سدی ؛ و چشمانشان را پوشانده ایم، لذا نمی بینند . برای آنان یکسان

عَلَيْهِمْ ءَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (10) إِنَّما تُنْذِرُ

است ، چه انذارشان کنی یا نکنی ، ایمان نمی آورند . تو فقط کسی را انذار

مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ

می کنی که از این یادآوری (الهی) پیروی کند و از خداوند رحمان در نهان بترسد؛ چنین کسی را به آمرزش

وَأَجْرٍ كَرِيمٍ (11) إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا

و پاداشی پرارزش بشارت ده. به یقین ما مردگان را زنده می کنیم و آنچه را از پیش فرستاده اند و تمام

وَأَثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ (12) وَاضْرِبْ

آثار آن ها را می نویسیم؛ و همه چیز را در کتاب آشکار کننده ای برشمرده ایم . و برای آن ها

لَهُمْ مَثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ (13) إِذْ اَرْسَلْنَا

اصحاب قریه (انضاکیه) را مثال بزن هنگامی که فرستادگان خدا به سوی آنان آمدند ؛ هنگامی که دو نفر از رسولان

إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ

را به سوی آن ها فرستادیم، اما آنان رسولان (ما) را تکذیب کردند؛ پس برای تقویت آن دو شخص سومی فرستادیم، همگی آن ها گفتند:

مُرْسَلُونَ (14) قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا اَنْزَلَ الرَّحْمَنُ

«ما فرستادگان (خدا) به سوی شما هستیم.» اما آنان در جواب گفتند: شما جز بشری همانند ما نیستید، و خداوند

مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلا تَكْذِبُونَ (15) قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ

رحمان چیزی نازل نکرده، شما فقط دروغ می گویید. (رسولان ما) گفتند: « پروردگار ما آگاه است که ما قطعاً

لَمُرْسَلُونَ (16) وَمَا عَلَيْنَا إِلا الْبَلاغُ الْمُبِينُ (17) قَالُوا إِنَّا

فرستادگان (او) به سوی شما هستیم. و بر عهده ما چیزی جز ابلاغ آشکار نیست» آنان گفتند: ما شما

تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ

را به فال بد گرفته ایم (و وجود شما را شوم می دانیم) و اگر از (این سخنان) دست برندارید شما را سنگسار خواهیم کرد

اَلَيمٌ (18) قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِنْ ذُكِرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ

و شکنجه دردناکی از ما به شما خواهد رسید (رسولان) گفتند: « شومی شما از خودتان است اگر درست بیندیشید، بکه

مُسْرِفُونَ (19) وَجَآءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ

شما گروهی اسرافکارید» و مردی با (ایمان از دورترین نقطه شهر با شتاب فرا رسید گفت :

يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ (20) إِتَّبِعُوا مَنْ لا يَسْأَلُكُمْ اَجْراً

ای قوم من از فرستادگان (خدا) پیروی کنید. از کسانی پیروی کنید که از شما مزدی نمی خواهند

وَهُم مُهْتَدُونَ (21) وَمَا لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَني وَإِلَيْهِ

و خود هدایت یافته اند . من چرا کسی را پرستش نکنم که مرا آفریده، و همگی به سوی او

تُرْجَعُونَ (22) أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ أَلِهَةً اِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَنُ بِضُرٍ

بازگشت داده می شوید ؟! آیا غیر از او معبودانی را انتخاب کنم که اگر خداوند رحمان بخواهد زیانی به من

لا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً وَلا يُنْقِذُونِ (23) اِنّى إِذا لَفى

برساند، شفاعت آن ها کم ترین فایده ای برای من ندارد و مرا از مجازات او نجات نخواهند داد؟ اگر چنین کنم، من در گمراهی

ضَلالٍ مُبِينِ (24) إِنّى أَمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ (25) قبلَ ادْخُلِ

آشکاری خواهم بود (به همین دلیل) من به پروردگارتان ایمان آوردم؛ پس به سخنان من گوش فرا دهید.» (سرانجام او را شهید

الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ (26) بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي

کردند و به او گفته شد: «وارد بهشت شو.» گفت: «ای کاش قوم من می دانستند ، که پروردگارم مرا آمرزیده

وَجَعَلَنى مِنَ الْمُكْرَمِينَ (27) وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ

و از گرامی داشتگان قرار داده است! » و ما بعد از او بر قومش هیچ لشکری

مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ (28) إِنْ كَانَتْ إِلا

از آسمان نفرستادیم، و هرگز سنت ما بر این نبود ؛ ( بلکه ) فقط یک صیحه

صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ (29) يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ

آسمانی بود، ناگهان همگی خاموش شدند . افسوس بر این بندگان که هیچ

مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ (30) أَلَمْ يَرَوْا

پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می کردند ! آیا ندیدند

كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ (31)

چه قدر از اقوام پیش از آنان را (بخاطر گناهانشان) هلاک کردیم که آنها هرگز به سوی ایشان باز نمی گردند (و زنده نمی شوند)؟

وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَميعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32) وَأَيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ

و همه آنان (روز قیامت) نزد ما احضار می شوند. زمین مرده برای آنها آیتی است. ما آن را

الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاها وَاَخْرَجْنَا مِنْها حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ (33) وَجَعَلْنَا

زنده کردیم و دانه های (غذایی) از آن خارج ساختیم که از آن می خورند؛ و در آن

فيها جَنَّاتٍ مِنْ نَحْيِلِ وَأَعْنَابِ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ (34)

باغ هایی از نخل ها و انگورها قرار دادیم و چشمه هایی از آن جاری ساختیم، تا از میوه آن

لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ (35)

بخورند در حالی که دست آنان هیچ دخالتی در ساختن آن نداشته است. آیا شکر خدا را بجا نمی آورند ؟!

سُبْحَانَ الَّذي خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ

منزّه است کسی که تمام زوج ها را آفرید، از آنچه زمین می رویاند و از خودشان

أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لا يَعْلَمُونَ (36) وَأيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ

و از آنچه نمی دانند . شب (نیز) برای آن ها نشانه ای است از عظمت خدا؛ ما روز را از آن بر می گیریم .

النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ (37) وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍ لَهَا

تاریکی آنان را فرا می گیرد. و خورشید (نیز برای آن ها آیتی است) که پیوسته به سوی قرارگاهش در حرکت است؛ این تقدیر

ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزيزِ الْعَليم (38) وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى

خداوند قادر و داناست. و برای ماه منزلگاه هایی قرار دادیم. (و هنگامی که این منازل را طی کرد) سرانجام

عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَديمِ (39) لاَ الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ

بصورت شاخۀ کهنه قوسی شکل و زرد رنگ خرما» در می آید. نه خورشید را سزاست که به

الْقَمَرَ وَلاَ اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (40)

ماه رسد. و نه شب بر روز پیشی می گیرد؛ و هر کدام در مسیر خود شناورند

وَأيَةٌ لَهُمْ أَنا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ (41)

نشانه ای (دیگر از عظمت پروردگار) برای آنان این است که ما فرزندانشان را در کشتی هایی پر از ( وسایل و بارها ) حمل کردیم.

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ (42) وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلأ

و برای آنها مرکب های دیگری همانند آن آفریدیم و اگر بخواهیم آنها را غرق می کنیم بطوری که نه

صَريخَ لَهُمْ وَلا هُمْ يُنْقَذُونَ (43) إِلا رَحْمَةً مِنا وَمَتَاعاً إلى

فریاد رسی داشته باشند و نه نجات داده شوند. مگر اینکه رحمت ما شامل حال آنان شود، و تا زمان معینی از این زندگی

حينٍ (44) وَإِذا قيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ

بهره گیرند . و هرگاه به آن ها گفته شود از آنچه پیش رو و پشت سر شماست [از عذاب های الهی] بترسید

لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (45) وَما تَأْتِيهِمْ مِنْ أيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلا

تا مشمول رحمت الهی شوید (اعتنا نمی کنند) . و هیچ آیه ای از آیات پروردگارشان برای آن ها نمی آید مگر

كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ (46) وَإِذا قيلَ لَهُمْ أنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ

این که از آن روی گردان می شوند . و هنگامی که به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزی کرده

اللهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ

انفاق کنید» ، کافران به مؤمنان می گویند: «آیا ما کسی را اطعام کنیم که اگر خدا می خواست او را

اَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلا في ضَلالٍ مُبِينٍ (47) وَيَقُولُونَ مَتى هَذَا

اطعام می کرد؟! (پس خدا خواسته است او گرسنه باشد)، شما فقط در گمراهی آشکارید.» آن ها می گویند:

الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (48) مَا يَنْظُرُونَ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً

«اگر راست می گویید، این وعده (قیامت) کی خواهد بود؟!» (اما) جز این انتظار نمی کشند که یک صیحه

تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَحْصِمُونَ (49) فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلا

عظیم (آسمانی) آنها را فراگیرد ، در حالی که مشغول جدال (در امور دنیا) هستند (چنان غافل گیر می شوند که حتی) نمی توانند

إِلَى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ (50) وَنُفِخَ فِى الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ

وصیتی کنند یا به سوی خانواده خود بازگردند. (بار دیگر) در «صور» دمیده می شود، ناگهان آن ها از

الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ (51) قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَتَنا

قبرها، شتابان به سوی دادگاه پروردگارشان می روند . می گویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از

مِنْ مَرْقَدِنَا هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)

خوابگاهمان برانگیخت؟! (آری) این همان است که خداوند رحمان وعده داده. و فرستادگان (او) راست گفتند.»

اِنْ كانَتْ إِلا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ

صيحه واحدی بیش نیست. (فریادی عظیم برمی خیزد) ناگهان همگی نزد ما احضار می شوند

(53) فَالْيَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَلا تُجْزَوْنَ إِلا مَا كُنتُمْ

(و به آنها گفته می شود:) امروز به هیچ کس ذره ای ستم نمی شود و جز آنچه را عمل می کردید جزا

تَعْمَلُونَ (54) إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِى شُغُلِ فَاكِهُونَ (55)

داده نمی شوید بهشتیان، امروز به نعمت های خدا مشغول و مسرورند

هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِونَ (56) لَهُمْ فِيهَا

آن ها و همسرانشان در سایه های (قصرها و درختان بهشتی) بر تخت ها تکیه زده اند. برای آن ها در بهشت میوه

فَاكِهَةٌ وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ (57) سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبِّ رَحِيمٍ (58)

بسیار لذت بخشی است، و هر چه بخواهند در اختیار آنان خواهد بود. بر آن ها سلام (و درود الهی ) است ؛ این سخنی است از سوی

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ (59) أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنى

پروردگاری مهربان. (و به آن ها می گویند:) جدا شوید امروز ای گنهکاران! آیا با شما عهد نکردم ای فرزندان

أدَمَ اَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (60) وَاَنِ

آدم که شیطان را نپرستید، که او برای شما دشمن آشکاری است ؟! و اینکه

اعْبُدُوني هذا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ (61) وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِيلاً

مرا بپرستید که راه مستقیم این است ؟! او گروه زیادی از شما

كَثيراً أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ (62) هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتي كُنْتُمْ

را گمراه کرد؛ آیا اندیشه نکردید ؟! این همان دوزخی است که به شما وعده

تُوعَدُونَ (63) إِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (64) الْيَوْمَ

داده می شد . امروز وارد آن شوید و به خاطر کفری که داشتید به آتش آن بسوزید؛ امروز

نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا

بر دهانشان مهر می نهیم و دست هایشان با ما سخن می گویند و پاهایشان کارهایی را که انجام

كانُوا يَكْسِبُونَ (65) وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ

می دادند شهادت می دهند. و اگر بخواهیم چشمانشان را محو می کنیم؛ سپس برای عبور از راه، می خواهند

فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَانّى يُبْصِرُونَ (66) وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَاهُمْ

بر یک دیگر پیشی بگیرند، اما چگونه می توانند ببینند ؟ و اگر بخواهیم آن ها را در جای خود مسخ می کنیم

عَلى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيّاً وَلَا يَرْجِعُونَ (67) وَمَنْ

(و به مجسمه هایی بی روح مبدل می سازیم) تا نتوانند راه خود را ادامه دهند یا به عقب برگردند . هر کس را

نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِ أَفَلا يَعْقِلُونَ (68) وَمَا عَلَّمْنَاهُ

طول عمر دهیم، در آفرینش واژگونه اش می کنیم (و به ناتوانی کودکی باز می گردانیم) ؛ آیا اندیشه نمی کنند ؟! ما هرگز

الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِينٌ (69) لِيُنْذِرَ

شعر به او [پیامبر] نیاموختیم و شایسته او نیست (شاعر باشد)؛ این (کتاب آسمانی) فقط ذکر و قرآن مبین است . تا افرادی

مَنْ كَانَ حَيّاً وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ (70) أَوَلَمْ يَرَوْا أَنا

را که زنده اند بیم دهد (و بر کافران اتمام حجت شود) و فرمان عذاب بر آنان مسلم گردد . آیا ندیدند که

خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَا أَنْعَاماً فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ (71)

از آنچه با قدرت خود به عمل آورده ایم چهارپایانی برای آنان آفریدیم که آنان مالک آن هستند ؟!

وَذَلَّلْنَاها لَهُمْ فَمِنْها رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ (72) وَلَهُمْ فِيها

و آن ها را رام ایشان ساختیم هم مرکب آنان از آن است و هم از آن تغذیه می کنند ؛ و برای آنان بهره های

مَنَافِعُ وَمَشارِبُ أَفَلا يَشْكُرُونَ (73) وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ

دیگری در آن (حیوانات) است و نوشیدنی هایی گوارا؛ آیا با این حال شکرگزاری نمی کنند؟! آنان غیر از خدا

ألِهَةً لَعَلَّهُمْ يُنْصَرُونَ (74) لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ

معبودانی برای خویش برگزیدند به این امید که یاری شوند. ولی آن ها قادر به یاری ایشان نیستند، و این (عبادت کنندگان در قیامت)

جُنْدٌ مُحْضَرُونَ (75) فَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ

لشکری برای آن ها خواهند بود که در آتش دوزخ احضار می شوند پس سخنانشان تو را غمگین نسازد؛ ما آنچه را پنهان می دارند

وَمَا يُعْلِنُونَ (76) أَوَلَمْ يَرَ الْإِنْسَانُ أَنا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا

و آنچه را آشکار می کنند می دانیم. آیا انسان نمیداند که ما او را از نطفه ای بی ارزش آفریدیم؟! و او (چنان صاحب قدرت

هُوَ خَصِيمٌ مُبينُ (77) وَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ

و شعور و نطق شد) که به مخاصمه آشکار (با ما) برخاست و برای ما مثالی زد و آفرینش خود را فراموش کرد و گفت: «چه کسی

يُحْيِي الْعِظامَ وَهِيَ رَمِيمٌ (78) قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَهَا أَوَّلَ

این استخوان ها را زنده می کند در حالی که پوسیده است؟!» بگو: «همان کسی آن را زنده می کند که نخستین بار

مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَليمٌ (79) الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ

آن را آفرید و او به هر مخلوقی داناست. همان کسی که برای شما از درخت سبز،

الْأَخْضَرِ نَاراً فَإِذَا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (80) أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ

آتش آفرید و شما بوسیله آن، آتش می افروزید » آیا کسی که آسمان ها

السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَى وَهُوَ

و زمین را آفرید، نمی تواند همانند آنان [انسان های خاک شده] را بیافریند؟! آری (می تواند)، و او

الْخَلاقُ الْعَلِيمُ (81) إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ

آفریدگار داناست . فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، تنها به آن می گوید: «موجود باش!»

فَيَكُونُ (82) فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ

آن نیز بی درنگ موجود می شود. پس منزه است خداوندی که مالکیت و حاکمیت همه چیز در دست اوست؛ و شما را

تُرْجَعُونَ (83)

به سوی او باز می گردانند.

( سوره الرحمن )

بسم الله الرحمن الرحيم

اَلرَّحْمَنُ (1) عَلَّمَ الْقُرْآنَ (2) خَلَقَ الْإِنْسَانَ (3) عَلَّمَهُ الْبَيَانَ

خداوند رحمان ، قرآن را تعلیم فرمود ، انسان را آفرید، و به او «بیان» را آموخت

(4) اَلشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ (5) وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ

خورشید و ماه با حساب منظمی می گردند و گیاه و درخت برای او

يَسْجُدَانِ (6) وَالسَّمَاءَ رَفَعَها وَوَضَعَ الْمِيزَانَ (7) اَلأّ

سجده می کنند. و آسمان را برافراشت، و میزان و قانون (در آن) گذاشت، تا در میزان

تَطْغَوْا فِى الْمِيزَانِ (8) وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلا

طغیان نکنید ( و از مسیر عدالت منحرف نشوید ) ، و وزن را بر اساس عدل برپا دارید و میزان را

تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ (9) وَالْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنَامِ (10) فيها

كم نگذارید زمین را برای خلایق آفرید ، که در آن

فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الأَكْمَامِ (11) وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ

میوه ها و نخل های پرشکوفه است ، و دانه هایی که همراه با ساقه و برگی است که بصورت کاه در می آید،

وَالرَّيْحَانُ (12) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (13) خَلَقَ الْإِنْسَانَ

و گیاهان خوش بو. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را تکذیب می کنید ( شما ای گروه جن و انس )؟! انسان را

مِنْ صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ (14) وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ

از گل خشکیده ای همچون سفال آفرید، و جن را از شعله های مختلط و متحرک آتش خلق کرد

(15) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (16) رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ

پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! او پروردگار دو مشرق و پروردگار

الْمَغْرِبَيْنِ (17) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (18) مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ

در مغرب است. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟ دو دریای مختلف (شور و شیرین، گرم و سرد) را در کنار هم

يَلْتَقِيَانِ (19) بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيَانِ (20) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا

قرار داد. در حالی که با هم تماس دارند، در میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمی کند (و به هم نمی آمیزند). پس کدامین

تُكَذِّبَانِ (21) يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ (22) فَبِاَىّ الأ

نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! از آن دو لؤلؤ و مرجان خارج می شود . پس کدامین نعمت های

رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (23) وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَاتُ فِى الْبَحْرِ

پروردگارتان را انکار می کنید ؟! و برای اوست کشتی های ساخته شده که در دریا به حرکت در می آیند

كَالْأَعْلامِ (24) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (25) كُلٌّ مَنْ عَلَيْها

و همچون کوهی هستند ! پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟ همه کسانی که روی آن [زمین] هستند

فَانٍ (26) وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَالْإِكْرَامِ (27) فَبِأَيِّ

فانی می شوند، و تنها ذات ذوالجلال و گرامی پروردگارت باقی می ماند

پس کدامین

الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (28) يَسْأَلُهُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ

نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! تمام کسانی که در آسمان ها و زمین هستند

وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ شَأْنٍ (29) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُما

از او تقاضا می کنند، و او هر روز در شأن و کاری است. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را

تُكَذِّبَانِ (30) سَنَفْرُغُ لَكُمْ اَيُّهَ الثَّقَلانِ (31) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُما

انکار می کنید ؟! بزودی به حساب شما می پردازیم ای دو گروه انس و جن ! پس کدامین نعمت های

تُكَذِّبَانِ (32) يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا

پروردگارتان را انکار می کنید ؟! ای گروه جن و انس اگر می توانید از مرزهای

مِنْ أَقْطَارِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلا

آسمان ها و زمین بگذرید پس بگذرید ولی هرگز نمی توانید. مگر با

بِسُلْطَانٍ (33) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (34) يُرْسَلُ عَلَيْكُما

نیرویی ( فوق العاده ) . پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! شعله هایی از آتش بی دود،

شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ (35) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا

و دودهایی متراکم بر شما فرستاده می شود، و نمی توانید از کسی یاری بطلبید. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را

تُكَذِّبَانِ (36) فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ

انکار می کنید؟ در آن هنگام که آسمان شکافته شود و همچون روغن مذاب گلگون گردد (حوادث هولناکی رخ می دهد که تاب تحمل

(37) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (38) فَيَوْمَئِذٍ لَا يُسْأَلُ عَنْ

آن را نخواهید داشت). پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! در آن روز هیچ کس از انس و جن

ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَلا جَانٌّ (39) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (40)

از گناهش سؤال نمی شود ( و همه چیز روشن است ). پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ

مجرمان از چیره هایشان شناخته می شوند؛ و آن گاه آنها را از موهای پیش سر، و پاهایشان می گیرند (و به دوزخ می افکنند).

(41) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (42) هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ

پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! این همان دوزخی است که مجرمان آن را

بِهَا الْمُجْرِمُونَ (43) يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ أَنٍ (44) فَبِأَيِّ

انکار می کردند. امروز در میان آن و آب سوزان در رفت و آمدند. پس کدامین

الأءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (45) وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ (46)

نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟! و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتی است .

فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (47) ذَوَاتَا أَفْنَانٍ (48) فَبِأَيِّ الأم

پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟ ( آن دو باغ بهشتی ) دارای انواع نعمت ها و درختان پرطراوت است . پس کدامین

رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (49) فيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيانِ (50) فَبِأَيِّ الأَءِ

نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! در آن ها دو چشمه همیشه جاری است . پس کدامین نعمت های

رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (51) فيهِمَا مِنْ كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ (52) فَبِأَيِّ

پروردگارتان را انکار می کنید ؟! در آن دو از هر میوه ای دو نوع وجود دارد ( هر یک از دیگری بهتر) . پس کدامین

الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (53) مُتَّكِئِينَ عَلَى فُرُشٍ بَطَآئِنُها مِنْ

نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! این در حالی است که آنها بر فرش هایی تکیه کرده اند با آسترهایی از دیبا

إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ (54) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

و ابریشم و میوه های رسیده آن دو باغ بهشتی در دسترس است . پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟!

(55) فيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلا

در آن باغ های برپشتی زنانی هستند که جز به همسران خود عشق نمی ورزند؛ و هیچ انس و جن پیش از این ها با آنان

جآنٌ (56) فَبِأَيِّ الاَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (57) كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ

تماس نگرفته است . پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! آن ها همچون یاقوت

وَالْمَرْجَانُ (58) فَبِاَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (59) هَلْ جَزَاءُ

و مرجانند. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! آیا جزای نیکی

الْاِحْسَانِ إِلَّا الْاِحْسَانُ (60) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (61)

جز نیکی است ؟! پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟!

وَمِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ (62) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (63)

و پایین تر از آن ها. دو باغ بهشتی دیگر است. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟!

مُدْهَامَّتَانِ (64) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (65) فِيهِمَا عَيْنَانِ

هر دو خرم و سرسبزند. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! در آن ها دو چشمه

نَضَّاخَتَانِ (66) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (67) فيهِمَا فَاكِهَةٌ

جوشنده است. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! در آنها میوه های فراوان

وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ (68) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (69) فيهِنَّ

و درخت خرما و انار است. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟! و در آن باغ های بهشتی

خَيْرَاتٌ حِسَانٌ (70) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (71) حُورٌ

زنانی نیکو خلق و زیبایند. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! حوریانی که

مَقْصُورَاتٌ فِى الْخِيام (72) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (73)

در خیمه های بهشتی مستورند. پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟!

لَم يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلا جَانٌّ (74) فَبِاَيّ الأءِ رَبِّكُما

هیچ انس و جن پیش از ایشان با آن ها تماس نگرفته (و دوشیزه اند). پس کدامین نعمت های پروردگارتان را

تُكَذِّبَانِ (75) مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِي حِسَانٍ

انکار می کنید ؟ این در حالی است که بهشتیان بر تخت هایی تکیه زده اند که با بهترین و زیباترین پارچه های سبزرنگ پوشانده شده است.

(76) فَبِأَيِّ الأَءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ (77) تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِى

پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید ؟! پر برکت و زوال ناپذیر است نام پروردگار

الْجَلاَلِ وَالْاِكْرَامِ (78)

صاحب جلال و بزرگوار تو .

( زیارت امین الله )

سزاوار است در تمام مشاهد مشرفه بر آن مواظبت شود، و اصل

زیارت به سندهای معتبر از جابر از امام باقر علیه السلام نقل شده که حضرت امام زین العابدین علیه السلام ، به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام آمد و در کنار قبر ایستاد و گریست و این زیارت را خواند :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ ، وَحُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ

سلام بر تو ای امانت دار خدا در زمین او و حجتش بر بندگان او

(اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ المُؤْمِنِينَ) أَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي

سلام بر تو ای امیر مؤمنان گواهی دهم که تو در راه خدا جهاد کردی

اللهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَعَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى

چنانچه باید و رفتار کردی به کتاب خدا (قرآن) و پیروی کردی از سنت های پیامبرش - صلی

اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ ، حَتَّى دَعَاكَ اللهُ إِلَى جِوَارِهِ ، فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ

الله علیه و آله - تا این که خداوند تو را به جوار خویش دعوت فرمود و به اختیار خودش جانت

بِاخْتِيَارِهِ ، وَالْزَمَ اَعْداءَكَ الحُجَّةَ مَعَ مَالَكَ مِنَ الحُجَج

را قبض نمود و ملزم کرد دشمنانت را به حجت و برهان با حجت های

البَالِغَةِ عَلَى جَميعِ خَلْقِهِ ، اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسي مُطْمَئِنَّةً

رسای دیگری که با تو بود بر تمامی خلق خود، خدایا قرار ده نفس مرا آرام

بِقَدَرِكَ ، رَاضِيَةً بِقَضائِكَ ، مُوْلِعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعَائِكَ

به تقدیرت و خوشنود به قضایت و حريص به ذکر و دعایت

مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ ، مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَسَمَآئِكَ

و دوست دار برگزیدگان دوستانت و محبوب در زمین و آسمانت

صَابِرَةٌ عَلَى نُزُولِ بَلآئِكَ (شَاكِرَةٌ لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِكَ

شکیبا در مورد نزول بلایت و سپاس گزار در برابر نعمت های فزونت

ذَاكِرَةٌ لِسَوَابِعِ الْآئِكَ) مُشْتَاقَةً إِلَى فَرْحَةِ لِقائِكَ، مُتَزَوِّدَةً

و متذکر عطایای فراوانت مشتاق به شاد گشتن دیدارت توشه گیر

التَّقْوى لِيَوْمِ جَزَائِكَ ، مُسْتَنَّةٌ بِسُنَنِ أَوْلِيَائِكَ ، مُفَارِقَةً

پرهیزکاری برای روز پاداشت پیروی کننده روش های دوستانت دوری گزیننده

لِاَخْلَاقِ أَعْدائِكَ ، مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَتَنَآئِكَ

اخلاق دشمنانت روی گردان از دنیا به ستایش و ثنایت

سپس گونه مبارک خود را بر قبر گذاشت و گفت :

اَللّهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ وَالِهَةٌ ، وَسُبُلَ الرَّاعِبِينَ

خدایا! براستی دل های فروتنان درگاهت بسوی تو شیفته است و راه های مشتاقان

إِلَيْكَ شَارِعَةٌ ، وَأَعْلامَ القَاصِدينَ إِلَيْكَ وَاضِحَةٌ ،

به جانب تو باز است و نشانه های قاصدان کویت آشکار و نمایان است

وَأَفْئِدَةَ العَارِفينَ مِنْكَ فَازِعَةٌ ، وَأَصْوَاتَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ

و قلب های عارفان از تو ترسان است و صداهای خوانندگان بطرف تو

ضاعِدَةٌ ، وَأَبْوَابَ الإِجَابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ ، وَدَعْوَةَ مَنْ نَاجَاكَ

بلند است و درهای اجابت برویشان باز است و دعای آن کس که با تو راز گوید

مُسْتَجابَةٌ ، وَتَوْبَةَ مَنْ آنَابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ ، وَعَبْرَةً مَنْ بَكَى

مستجاب است و توبه آن کس که به درگاه تو بازگردد پذیرفته است و اشک دیده آن کس که

مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ ، وَالاِغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِكَ مَوْجُوَدَ

از خوف تو گرید مورد رحم و مهر است و فریاد رسی تو برای کسی که به تو استغاثه

(مَبْذُولَةٌ) ، وَالاِعْانَةَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ (مَوْجُودَةٌ)

کند آماده است و یاریت برای کسی که از تو کمک خواهد مهیاست

وَعِدَاتِكَ لِعِبَادِكَ مُنْجَزَةٌ ، وَزَلَلَ مَن اسْتَقَالَكَ مُقَالَةٌ

و وعده هایی که به بندگانت دادی وفایش حتمی است و لغزش کسی که از تو پوزش طلبد بخشوده است

وَأَعْمَالَ العَامِلِينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ ، وَأَرْزَاقَكَ إِلَى الخَلَائِقِ

و کارهای عمل کنندگان در نزد تو محفوظ است و روزی هایی که به آفریدگانت دهی

مِنْ لَدُنْكَ نَازِلَةٌ ، وَعَوَائِدَ المَزيدِ إِلَيْهِمْ وَاصِلَةٌ ، وَذُنُوبَ

از نزدت ریزان است و بهره های بیش تری هم بسویشان می رسد و گناه آمرزش

المُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ ، وَحَوَائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ ،

خواهان (از تو) آمرزیده است و حاجت های آفریدگانت نزد تو روا شده است

وَجَوَائِزَ السّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ ، وَعَوَائِدَ المَزيدِ مُتَوَاتِرَةٌ،

و جایزه های سائلان در پیش تو شایان و وافر است و بهره های فزون پیاپی است

وَمَوائِدَ المُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ ، وَمَنَاهِلَ الظُّمَاءِ (لَدَيْكَ )

و خوان های احسان تو برای طعام خواهان آماده است و سر چشمه های (لطف) برای تشنگان

مُتْرَعَةٌ ، اَللّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَأَقْبَلْ ثَنَائِي وَأَجْمَعْ بَيْنِي

لبریز است خدایا پس دعایم را مستجاب کن و بپذیر مدح و ثنایم را و گرد آور میان من

وَبَيْنَ أَوْلِيَائِي بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِيٌّ وَفَاطِمَةَ وَالحَسَنِ

و دوستانم به حق حضرت محمد و حضرت علی و حضرت فاطمة و حضرت حسن

وَالْحُسَيْنِ ، إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمَائِي وَمُنْتَهى مُنَايَ وَغَايَةُ

و حضرت حسین علیهم السلام که براستی تویی صاحب نعمت هایم و منتهای آرزویم و سرحد نهایی

رَجُائى فى مُنْقَلَبِي وَمَثْوَايَ

امیدم و بازگشتگاه و اقامتگاهم

و در «کامل الزیارة» ، بعد از این زیارت این فقرات نیز مسطور است:

أَنْتَ اِلهى وَسَيِّدِي وَمَوْلايَ اِغْفِرْ لِاَوْلِياتِنَا وَكُفَّ عَنا

تویی معبود و آقا و مولای من بیامرز دوستان ما را و دفع فرما از ما

اَعْداءَنَا وَأَشْغَلْهُمْ عَنْ آذَانَا ، وَأَظْهِرْ كَلِمَةَ الحَقِّ وَاجْعَلْهَا

دشمنانمان را و باز دار آن ها را از آزار ما و آشکار کن گفتار حق را و آن را برتر

العُلْيا ، وَاَدْحِضْ كَلِمَةَ البَاطِل وَاجْعَلْهَا السُّفْلَى ، إِنَّكَ

قرار ده و از میان ببر گفتار باطل را و آن را پست گردان که براستی تو

عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

بر هر چیز توانایی

پس حضرت امام محمد باقر علیه السلام فرمود: هر که از شیعیان ما این زیارت و دعا را نزد قبر امیرالمؤمنین علیه السلام یا نزد قبر یکی از ائمه علیهم السلام بخواند البته حق تعالی این زیارت و دعاء او را در نامه ای از نور بالا برد، و مُهر حضرت رسول صلی الله علیه وآله را بر آن بزند و چنین محفوظ باشد تا تسلیم نماید به قائم آل محمد علیهم السلام پس استقبال نماید صاحبش را به بشارت و تحیّت و کرامت إن شاء الله تعالى .

این زیارت جزء زیارت های مطلقه امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده ، و همچنین به عنوان زیارت مخصوص روز عید غدیر شمرده شده است، و نیز از جمله زیارت های جامعه به شمار می آید که در تمام حرم های مقدس امامان طاهرین - سلام الله عليهم اجمعین - خوانده می شود.

( زیارت جامعه کبیره )

شیخ طوسی قدس سره زیارت جامعه کبیره را در کتاب «تهذیب» نقل کرده، چنان که علامه مجلسی رحمه الله نیز آن را آورده و گفته است: از بالاترین و برترین زیارت های جامعه است چه از نظر متن و چه از نظر سند، چنان چه از فصیح ترین و رساترین زیارت ها است. پدرش در کتاب «شرح فقیه» گفته است: این زیارت بهترین زیارت ها و کامل ترین آنها است من هرگز زیارت نمی کنم ائمه علیهم السلام را در اعتاب مقدسه جز با این زیارت

موسی بن عبدالله نخعی نقل کرده که به حضرت امام علی النقی - سلام الله علیه - عرض کردم: یابن رسول الله ! مرا تعلیم فرما سخنی که کامل باشد تا بتوانم با آن یکی از شماها را زیارت کنم ، حضرت فرمودند:

هنگامی که به در حرم یکی از امامان رسیدی بایست و شهادتین را بر زبان جاری کن یعنی چنین بگو :

اَشْهَدُ اَنْ لا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ

گواهی می دهم که خدائی جز خدای یکتا نیست که او را شریک و انبازی نیست و گواهی

مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

می دهم که (حضرت) محمد که بر او و آلش درود باد بنده (خاص) و فرستاده اوست

و در حالی که غسل کردهای وارد حرم می شوی و چون قبر را دیدی بایست و بگو: اللهُ أَكْبَرُ (سی مرتبه) سپس کمی راه برو و با کمال وقار و متانت راه برو ، پس بایست و سی مرتبۀ دیگر اَللهُ أَكْبَرُ بگو، آن گاه نزدیک قبر رفته و چهل بار اللهُ أَكْبَرُ بگو که مجموعاً صد تکبیر بشود.

سپس با جان و دل بخوان :

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ النُّبُوَّةِ، وَمَوْضِعَ الرِّسالَةِ ،

سلام بر شما ای خاندان نبوت و موضع ودایع رسالت و محل

وَمُخْتَلَفَ الْمَلائِكَةِ، وَمَهْبِطَ الْوَحْيِ، وَمَعْدِنَ الرَّحْمَةِ ،

نزول ملائک و هبوط انوار وحی خدا و معدن رحمت حق

وَخُزَّانَ العِلْمِ، وَمُنْتَهَى الحِلْمِ، وَأُصُولَ الكَرَمِ، وَقَادَةَ

و گنج های علم و معرفت الهی و نهایت بردباری و ریشه های صفات کریمه و پیشوایان

الْأُمَمِ، وَأَوْلِياءَ النِّعَمِ، وَعَنَاصِرَ الْأَبْرَارِ، وَدَعائِمَ الْأَخْيَارِ ،

امت ها و اولیای نعمت ها و پایه های نیکوکاران و استوانه های نیکان عالم

وَسَاسَةَ الْعِبَادِ، وَأَرْكَانَ الْبِلادِ، وَأَبْوَابَ الْإِيمَانِ، وَأَمَناءَ

و سیاست مداران بندگان و ستون های محکم شهرهای علم و درهای ایمان و امین های اسرار

الرَّحْمَنِ، وَسُلالَةَ النَّبِيِّينَ، وَصَفْوَةَ الْمُرْسَلِينَ، وَعِتْرَةَ خِيَرَةِ

خدای رحمان و فرزندان پیغمبران و برگزیده رسولان و عترت رسول خاتم که برگزیده

رَبِّ الْعالَمينَ، وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَى أَئِمَّةِ

خدای جهانیان است و بر شما باد رحمت و برکات خدا، سلام بر شما امامان و راهنمایان طریق

الْهُدى، وَمَصابيح الدُّجى، وَأَعْلَامِ التَّقى، وَذَوِى النُّهى،

هدایت و چراغ های شب تار و پرچم داران تقوی و صاحبان خرد

وَأُولِى الْحِجى، وَكَهْفِ الوَرى وَوَرَثَةِ الْأَنْبِياءِ، وَالْمَثَلِ

و دارندگان عقل کامل و پناه خلق عالم و وارثان پیغمبران و نمونه های

الأَعْلَى، وَالدَّعْوَةِ الحُسْنى، وَحُجَجِ اللَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا -

برتر و صاحب دعوت نیکوتر و حجّت های بالغه الهی بر اهل دنیا

وَالآخِرَةِ وَالأولى، وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَى مَحَالٌ

و آخرت و رحمت و برکات خدا بر شما باد ، سلام بر شما که دل هایتان جایگاه

مَعْرِفَةِ اللهِ وَمَسَاكِنِ بَرَكَةِ اللهِ، وَمَعَادِنِ حِكْمَةِ اللهِ، وَحَفَظَة

معرفت خداست و مسکن های برکت حق و معدنهای حکمت الهی و حافظان سرّ

سِرِّ اللهِ، وَحَمَلَةِ كِتَابِ اللهِ، وَأَوْصِياءِ نَبِيِّ اللَّهِ، وَذُرِّيَّةِ

خدا و حاملان کتاب خدا و اوصیاء پیغمبر خدا و اولاد

رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

رسول خدا که درود و رحمت و برکات الهی بر او و بر آل او باد

اَلسَّلامُ عَلَىَ الدُّعَاةِ إِلى اللهِ، وَالْأَدِلَاءِ عَلَى مَرْضاةِ اللَّهِ ،

سلام بر دعوت کنندگان بسوی خدا و راهنمایان طریق رضا و خشنودی خدا

وَالمُسْتَقِرّينَ في أَمْرِ اللهِ، وَالتَّآمينَ في مَحَبَّةِ اللهِ ،

و ثابت قدمان در اجرای فرمان خدا و کاملین در محبت خدا

وَالْمُخْلِصِينَ في تَوْحِيدِ اللهِ، وَالْمُظْهِرِينَ لِأَمْرِ اللَّهِ وَنَهْيِهِ

و مخلصان در توحید حضرت حق و آشکار کنندگان امر و نهی ایزد متعال

وَعِبَادِهِ الْمُكْرَمِينَ، الَّذِينَ لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ

و شمائید بندگان گرامی خدا که هرگز بر حکم او سبقت نگرفته اند در گفتار و آنان به فرمانش

يَعْمَلُونَ، وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَى الْاَئِمَّةِ الدُّعَاةِ،

عمل می کنند رحمت و برکات الهی بر شما باد، سلام بر پیشوایان دعوت کننده

وَالْقَادَةِ الْهُدَاةِ، وَالْشَادَةِ الْوُلاةِ، وَالذَّادَةِ الْحُمَاةِ، وَاَهْلِ

و زمامداران راهنما و آقایان سرپرست و حامیان دین خدا و اهل ذکر

الذِّكْرِ، وَأُولِي الْأَمْرِ، وَبَقِيَّةِ اللَّهِ وَخِيَرَتِهِ وَحِزْبِهِ وَعَيْبَةِ

خدا و صاحبان امر و بقیة الله و برگزیدگان خاص ربوبی و سپاه و نیروی الهی و مخزن

عِلْمِهِ، وَحُجَّتِه وَصِرَاطِه، وَنُورِه وَبُرْهانِهِ، وَرَحْمَةُ اللهِ

علم او و حجّت و راه حضرت حق و نور خدا و دلیل او و رحمت و برکات خدا

وَبَرَكاتُهُ ، أَشْهَدُ اَنْ لا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، كَما

بر شما باد ، گواهی می دهم که جز خدای یکتا خدائی نیست و او شریک ندارد هم چنان که

شَهِدَ اللهُ لِنَفْسِهِ، وَشَهِدَتْ لَهُ مَلائِكَتُهُ، وَأُولُوا الْعِلْمِ مِنْ

گواهی داده خدا به یکتائی خودش و گواهی داده اند فرشتگان و صاحبان دانش از

خَلْقِه، لا إلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكيمُ، وَاَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً

خلق او ، نیست معبود حقی جز او که عزیز و حکیم است و شهادت می دهم که حضرت محمد

عَبْدُهُ الْمُنْتَجَبُ، وَرَسُولُهُ الْمُرْتَضَى اَرْسَلَهُ بِالْهُدى وَدِينِ

بنده برگزیده و رسول پسندیده اوست که برای هدایت خلق و دین و آئین

الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ، وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ،

حق فرستاد تا بر تمام ادیان چیره سازد هرچند مشرکان را ناگوار باشد .

وَاَشَهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمَهْدِيُّونَ، الْمَعْصُومُونَ

و شهادت می دهم که شما پیشوایان و امامان و راهنمایان و هدایت شدگان و دارای

الْمُكَرَّمُونَ الْمُقَرَّبُونَ الْمُتَّقُونَ الصَّادِقُونَ الْمُصْطَفَوْنَ ،

عصمت و نزد خدا گرامی و مقرب و اهل تقوی و راستگویان و برگزیدگان

الْمُطيِعُونَ لِلَّهِ، اَلْقَوَّامُونَ بِاَمْرِهِ، الْعَامِلُونَ بِإِرَادَتِهِ، الْفَائِزُونَ

و مطیعان خدا و قیام کنندگان به فرمان او و عمل کنندگان به اراده او و پیروزمندان به

بِكَرَامَتِهِ، أَصْطَفَاكُمْ بِعِلْمِهِ، وَاَرْتَضاكُمْ لِغَيْبِه، وَاَخْتَارَكُمْ

کرامت او هستید برگزید شما را به دانش خود و برگزید شما را برای امور غیبی خود و اختیار کرد شما را

لِسِرِّهِ، وَاجْتَبَاكُمْ بِقُدْرَتِهِ، وَاَعَزَّكُمْ بِهُدَاهُ، وَخَصَّكُمْ بِبُرْهانِهِ،

برای راز خود و انتخاب کرد شما را به توانائی خود و عزیز نمود به هدایت خود و مخصوص گردانید به برهانش

وَأَنْتَجَبَكُمْ لِنُورِهِ، وَأَيَّدَكُمْ بِرُوحِهِ، وَرَضِيَكُمْ خُلَفَاءَ في

و برگزید شما را برای نور خود و مؤید فرمود شما را به روح خود و پسندید شما را به خلافت در

اَرْضِهِ، وَحُجَجاً عَلَى بَرِيَّتِهِ، وَأَنْصاراً لدينِهِ، وَحَفَظَةً لِسِرِّه،

زمین خود و حجّت هایی بر خلق خود و یاورانی برای دین حق و حافظان برای راز خود

وَخَزَنَةً لِعِلْمِهِ ، وَمُسْتَودَعاً لِحِكْمَتِه، وَتَرَاجِمَةً لِوَحْيِه ، و کلید داران علم و کلید داران علم لدنی و محلّ ودایع حکمت خدا و مفسران وحی او وَاَرْكاناً لِتَوْحِيدِهِ، وَشُهَداءَ عَلَى خَلْقِهِ، وَأَعْلاماً لِعِبَادِه ،

و پایه هایی برای توحید خود و گواهان بر خلقش و نشانه هایی برای بندگانش

وَمَنَاراً فى بِلادِهِ، وَأَدِلَّاءَ عَلَى صِرَاطِهِ، عَصَمَكُمُ اللهُ مِنَ

و علامت روشن در شهرهایش و راهنمایانی بر راهش و نگه داشت شما را خدا از

الزَّلَلِ، وَأمَنَكُمْ مِنَ الْفِتَنِ، وَطَهَّرَكُمْ مِنَ الدَّنَسِ، وَاذْهَبَ

لغزش و ایمین نمود شما را از فتنه و پاک و منزه نمود شما را از آلودگی ها و دور کرد

عَنْكُمُ الرِّجْسَ، وَطَهَّرَكُمْ تَطهيراً، فَعَظَّمْتُمْ جَلالَهُ، وَاَكْبَرْتُمْ

از شما ناپاکی را و پاک و پاکیزه گردانید شما را پس شما بزرگ شمردید جلال خدا را و بزرگ

شَأْنَهُ، وَمَجَّدْتُمْ كَرَمَهُ، وَآدَمْتُمْ ذِكْرَهُ وَوَكَّدْتُمْ ميثاقَهُ،

دانستید مقام او را و کرمش را به بزرگی ستودید و ادامه دادید ذکر خدا را و تأکید نمودید پیمانش را

وَأَحْكَمْتُمْ عَقْدَ طَاعَتِهِ، وَنَصَحْتُمْ لَهُ فِى السِّرِّ وَالعَلانِيَةِ ،

و محکم نمودید پیمان طاعتش را و خیرخواهی نمودید برای او در پنهان و آشکار

وَدَعَوْتُمْ إِلَى سَبيلِهِ، بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَبَذَلْتُمْ

و دعوت نمودید به راه او با حکمت و پند نیکو و فدا کردید

أَنْفُسَكُمْ في مَرْضاتِهِ، وَصَبَرْتُمْ عَلَى مَا أَصَابَكُمْ فِي جَنْبِهِ ،

خود را در تحصیل خوشنودی او و بر آن چه که به شما رسید صبر کردید در جانب خدا

وَأَقَمْتُمُ الصَّلاةَ، وَأتَيْتُمُ الزَّكَاةَ، وَأَمَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَيْتُمْ

و بپا داشتید نماز را و ادا نمودید زکات را و امر به معروف نمودید و نهی از

عَنِ الْمُنْكَرِ، وَجَاهَدْتُمْ فِى اللهِ حَقَّ جِهَادِهِ، حَتَّى أَعْلَنْتُمْ

منکر فرمودید و جهاد کردید در راه خدا حق جهادش را تا آن که آشکار نمودید

دَعْوَتَهُ، وَبَيَّنْتُمْ فَرائِضَهُ، وَأَقَمْتُمْ حُدُودَهُ، وَنَشَرْتُمْ شَرَائِعَ

دعوت او را و بیان کردید و اجباتش را و اقامه نمودید حدود خدا را و منتشر کردید دستورات و

أَحْكامِهِ، وَسَنَنْتُمْ سُنَّتَهُ، وَصِرْتُمْ فِي ذلِكَ مِنْهُ إِلَى الرّضا،

احکام او را و استوار نمودید سنت او را و رسیدید در این رهگذر به رضایت خداوند

وَسَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضَاءَ، وَصَدَّقْتُمْ مِنْ رُسُلِهِ مَنْ مَضى،

و تسلیم قضای خداوند شدید و پیامبران گذشته را تصدیق کردید

فَالرَّاغِبُ عَنْكُمْ مَارِقُ، وَاللَّازِمُ لَكُمْ لاحِقٌّ، وَالْمُقَصِّرُ في

پس هر که از طریق شما برگشت از دین خدا خارج شد و هرکس ملازم امر شما بود به حق ملحق گشت و مقصر در

حَقَّكُمْ زَاهِقٌ، وَالْحَقُّ مَعَكُمْ وَفِيكُمْ وَمِنْكُمْ وَإِلَيْكُمْ، وَأَنْتُمْ

حق شما محو و نابود گردید و حق با شما و در خاندان شما و از شما و به سوی شما است و

اَهْلُهُ وَمَعْدِنُهُ، وَميراثُ النُّبُوَّةِ عِنْدَكُمْ، وَاِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ،

اهل حق و معدن حق شمائید و میراث نبوّت نزد شماست و بازگشت خلق به سوی شماست

وَحِسَابُهُمْ عَلَيْكُمْ، وَفَصْلُ الْخِطَابِ عِنْدَكُمْ، وَأَيَاتُ اللهِ

و حساب خلایق بر شماست و فیصله حق از باطل نزد شما خواهد شد و آیات الهی

لَدَيْكُمْ، وَعَزَائِمُهُ فِيْكُمْ، وَنُوْرُهُ وَبُرْهانُهُ عِنْدَكُمْ، وَاَمْرُهُ

نزد شماست و تصمیمات نهایی در خاندان شماست و نور خدا و برهان او نزد شماست و امر خدا

إِلَيْكُمْ، مَنْ والاكُمْ فَقَدْ وَالَى اللهَ، وَمَنْ عَادَاكُمْ فَقَدْ عَادَى

با شماست هر که شما را مولای خود شناخت خدا را مولای خویش دانسته و هرکه شما را دشمن داشت پس

الله، وَمَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ اَحَبَّ اللَّهَ، وَمَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ

خدا را دشمن داشته و هرکه شما را دوست داشت خدا را دوست داشته و کسی که شما را به خشم آورد پس

اللهَ وَمَنِ اعْتَصَمَ بِكُمْ فَقَدِ اعْتَصَمَ بِاللهِ، اَنْتُمُ الصِّرَاطُ

خدا را به خشم آورده و هرکه چنگ به دامان شما زد به عنایت خدا چنگ زده است شمائید راه راست

الْأَقْوَمُ، وَشُهَدآءُ دَارِ الْفَناءِ، وَشُفَعاءُ دَارِ الْبَقَاءِ، وَالرَّحْمَةُ

و محکم و گواهان دنیای فانی و شفیعان عالم باقی و رحمت پیوسته

الْمَوْصُولَهُ، وَالآيَةُ الْمَخْرُونَةُ، وَالأمَانَةُ الْمَحْفُوظَةُ ،

و سرمد و نشان مستور در گنجینه و امانت محفوظ الهی

وَالْبَابُ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ، مَنْ أَتَاكُمْ نَجا، وَمَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ

و درگاه امتحان خلق هرکس رو به سوی شما آمد نجات یافت و هر کس نیامد

هَلَكَ، إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ، وَعَلَيْهِ تَدُلُّونَ، وَبِهِ تُؤْمِنُونَ، وَلَهُ

بهلاکت رسید، به سوی خدا دعوت می کنید و به او دلالت می کنید و به خدا ایمان دارید و

تُسَلِّمُونَ، وَبِاَمْرِهِ تَعْمَلُونَ، وَإِلَى سَبِيلِهِ تُرْشِدُونَ، وَبِقَوْلِهِ

تسلیم او هستید و به دستور او عمل می کنید و به راه خدا ارشاد می کنید و به گفته او حکم

تَحْكُمُونَ، سَعَدَ مَنْ والاكُمْ، وَهَلَكَ مَنْ عَادَاكُمْ، وَخَابَ مَنْ

می کنید به سعادت رسید آن که بولایت شما گروید و هلاک شد آنکه با شما دشمنی ورزید ، و زیان کار آن که

جَحَدَكُمْ، وَضَلَّ مَنْ فَارَقَكُمْ، وَفَازَ مَنْ تَمَسَّكَ بِكُمْ، وَأَمِنَ

منکر شماست، و گمراه آن که از شما جداست، و هرکه به شما تمسک جست رستگار است و ایمن

مَنْ لَجَاَ إِلَيْكُمْ، وَسَلِمَ مَنْ صَدَّقَكُمْ، وَهُدِيَ مَنِ اعْتَصَمَ بِكُمْ

گردید هرکه به شما پناه آورد و سلامت یافت هر که شما را تصدیق کرد و هدایت یافت هر که بدامان شما چنگ زد

مَنِ اتَّبَعَكُمْ فَالْجَنَّةُ مَأوَاهُ، وَمَنْ خَالَفَكُمْ فَالنَّارُ مَثْوَاهُ، وَمَنْ

و هرکه از شما پیروی کرد بهشت جایگاه اوست و هر که مخالفت شما نمود دوزخ جایگاه اوست و هرکه

جَحَدَكُمْ كَافِرٌ، وَمَنْ حَارَبَكُمْ مُشْرِكٌ، وَمَنْ رَدَّ عَلَيْكُمْ فَهُوَ)

انکار کرد (امامت) شما را کافر و هرکه با شما جنگ نمود مشرک است و هرکه رد حکم شما کرد

في أَسْفَلِ دَرَدٍ مِنَ الجَحِيمِ، أَشْهَدُ أَنَّ هَذَا سَابِقٌ لَكُمْ فيما

در پست ترین درکات جهنّم است، گواهم که این مقام در زمان سابق و گذشته بوده

مَضى، وَجَارٍ لَكُمْ فيما بَقِيَ، وَاَنَّ اَرْواحَكُمْ وَنُورَكُمْ

و در زمان آینده برای شما خواهد بود، و براستی ارواح عالیه شما و نورانیت

وَطينَتَكُمْ وَاحِدَةٌ، طَابَتْ وَطَهُرَتْ بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ، خَلَقَكُم

و سرشت پاک شما ائمه طاهرین یکی است و آن ذوات طیب و طاهر عین یک دیگرند

الله آنْوَاراً، فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ، حَتَّى مَنَّ عَلَيْنَا بِكُمْ،

خدا شما را به صورت نورهایی آفرید پس قرار داد شما را گرداگرد عرش خود تا بر ما منت گذاشت بوجود شما

فَجَعَلَكُمْ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللهُ أَنْ تُرْفَعَ، وَيُذْكَرَ فِيْهَا أَسْمُهُ،

پس شما را در خاندانی قرار داد که اراده کرد خدا که بلند مرتبه و رفیع باشند و نام خدا در آن برده شود،

وَجَعَلَ صَلاتَنَا عَلَيْكُمْ، وَمَا خَصَّنَا بِهِ مِنْ وِلايَتِكُمْ، طيباً

و قرار داد درود ما را بر شما و آن چه را که مخصوص ما کرد از نعمت ولایت شما برای نیکوئی فطرت

لِخَلْقِنَا، وَطَهَارَةً لِاَنْفُسِنَا، وَتَزْكِيَةً لَنَا، وَكَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا، فَكنا

و خلقت ما و پاکی نفوس ما و برای پاکیزگی (روح) ما و کفّاره گناهان ما، پس ما نزد

عِنْدَهُ مُسَلَّمينَ بِفَضْلِكُمْ، وَمَعْرُوفِينَ بِتَصْدِيقِنَا إِيَّاكُمْ، فَبَلَغَ

خدا از زمره تسلیم شدگان به فضیلت و برتری شما هستیم معروف بودیم بتصدیق کردن ما شما را پس رساند

اللهُ بِكُمْ أَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمينَ، وَأَعْلَى مَنَازِلِ الْمُقَرَّبِينَ

خداوند شما را به شریف ترین جایگاه گرامی تان و بلندترین منازل مقربان

وَأَرْفَعَ دَرَجَاتِ الْمُرْسَلِينَ، حَيْثُ لا يَلْحَقُهُ لأحِقُّ، وَلا يَفُوقُهُ

و رفیع ترین درجات پیامبران خود آن جا که کسی به آن نرسد و برتری جویی به آن برتری

فَائِقٌ، وَلا يَسْبِقُهُ سَابِقٌ، وَلا يَطْمَعُ في إِدْرَاكِه طامعُ، حَتّى

نگیرد و سبقت گیرنده ای بر او پیشی نگیرد و طمع کاری در آن طمع نکند تا آن جا که

لا يَبْقَى مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَلا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ، وَلا صِدِّيقُ

باقی نماند هیچ ملک مقرب و نبی مرسل و هیچ صدیق

وَلا شَهِيدٌ، وَلا عَالِمٌ وَلا جَاهِلٌ، وَلا دَنِيُّ وَلا فَاضِلٌ، وَلا

و هیچ شهید و عالم و جاهل و پست و بلند

مُؤْمِنٌ صالح، وَلا فَاجِرٌ طالحٌ، وَلا جَبَّارٌ عَنيدٌ، وَلا شَيْطَانٌ

و مؤمن صالح و فاجر بد کیش و جبّار سرکش و هیچ شیطان

مَريدٌ، وَلا خَلْقٌ فيما بَيْنَ ذَلِكَ شَهِيدٌ، إِلَّا عَرَّفَهُمْ جَلالَةَ

رانده شده و نه خلقی بین آن ها که گواه باشد جز آن که خدا به آن ها شناساند جلالت

اَمْرِكُمْ، وَعِظَمَ خَطَرِكُمْ، وَكِبَرَ شَأْنِكُمْ، وَتَمامَ نُورِكُمْ،

امر شما و عظمت مقام شما و بزرگی شأن شما و کامل نور شما

وَصِدْقَ مَقَاعِدِكُمْ، وَثَباتَ مَقَامِكُمْ، وَشَرَفَ مَحَلَّكُمْ،

و درستی منصب های شما و پا برجا بودن مقام شما و شرافت مکان شما

وَمَنْزِلَتِكُمْ عِنْدَهُ، وَكَرَامَتَكُمْ عَلَيْهِ، وَخَاصَّتَكُمْ لَدَيْهِ، وَقُرْبَ

و منزلت شما نزد خداوند و گرامی بودن شما پیش خدای متعال و مخصوص بودن شما نزد او و نزدیکی

مَنْزِلَتِكُمْ مِنْهُ ، بِأَبي أَنْتُمْ وَأُمِّي وَأَهْلي وَمالي وَأَسْرَتي،

منزلت شما نسبت به او پدر و مادرم و خاندانم و ثروتم و تبارم فدای شما باد،

أشْهِدُ اللهَ وَأَشْهِدُكُمْ، أَنّى مُؤْمِنٌ بِكُمْ وَبِمَا أَمَنْتُمْ بِهِ ، كَافِرٌ

خدای متعال و شما را گواه می گیرم که مؤمنم به شما و به آنچه شما ایمان دارید، کافرم

بِعَدُوِّكُمْ وَبِمَا كَفَرْتُمْ بِهِ، مُسْتَبْصِرُ بِشَأْنِكُمْ، وَبِضَلالَةِ مَنْ

به دشمن شما و به آنچه شما کافر هستید بینایم به مقام شما و به گمراهی

خَالَفَكُمْ، مُوَالِ لَكُمْ وَلاَوْلِيائِكُمْ، مُبْغِضُ لِأَعْدائِكُمْ وَمُعَادٍ

مخالفین شما دوستار شمایم و دوستار دوستان شما بغض می ورزم با دشمنان شما و دشمن

لَهُمْ، سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ، وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ، مُحَقِّقُ لِما

آنهایم، سازش دارم با هر کسی که سازش کند با شما و در جنگم با هر کسی که با شما می جنگد، حق می دانم آنچه

حَقَّقْتُمْ، مُبْطِلُ لِمَا أَبْطَلْتُمْ، مُطيع لَكُمْ، عَارِفٌ بِحَقِّكُمْ، مُقّر

را شما حق می دانید و باطل می دانم آنچه شما باطل می دانید فرمانبر شمایم عارف به حق شما هستم و اقرار

بِفَضْلِكُمْ، مُحْتَمِلُ لِعِلْمِكُمْ مُحْتَجِبٌ بِذِمَّتِكُمْ، مُعْتَرِفٌ بِكُمْ،

به فضل شما دارم علم و دانش شما را به دوش می گیرم در پرده امان شما هستم در سایه شما، به شما اعتراف دارم

مُؤْمِنُ بِايَابِكُمْ، مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُمْ، مُنْتَظِرُ لِأَمْرِكُمْ، مُرْتَقِبُ

و به بازگشت شما ایمان دارم و تصدیق دارم رجعت شما را، منتظر امر شما هستم امیدوار

لِدَوْلَتِكُمْ، أخِذٌ بِقَوْلِكُمْ، عَامِلٌ بِاَمْرِكُمْ، مُسْتَجِيرُ بِكُمْ، زَائِرٌ

دولت شمایم اخذ می کنم گفته شما را عمل می کنم به امر شما به شما پنانده ام زیارت کننده

لَكُمْ، لائِدٌ عَائِدٌ بِقُبُورِكُمْ، مُسْتَشْفَعُ إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ بِكُمْ،

شما هستم پناه می برم به قبور شما شفاعت می خواهم بسوی خدای متعال بوسیله شما

وَمُتَقَرِّبُ بِكُمْ إِلَيْهِ، وَمُقَدِّمُكُمْ أَمَامَ طَلِبَتِي وَحَوَائِجِي،

و تقرب می جویم بوسیله شما بدرگاهش، و مقدم می دارم شما را قبل از حوائج و خواسته ها

وَإِرَادَتي في كُلِّ أَحْوَالي وَأُمُوري، مُؤْمِنُ بِسِرِّكُمْ

و اراده و تصمیم در همه احوال و امور خودم، ایمان دارم به پنهان و

وَعَلانِيَتِكُمْ، وَشَاهِدِكُمْ وَغَائِبِكُمْ، وَاَوَّلِكُمْ وَأخِرِكُمْ ،

آشکار شما و ظاهر شما و غائب شما و نخستین شما و آخر شما

وَمُفَوِّضُ فِي ذَلِكَ كُلِّه إِلَيْكُمْ، وَمُسَلِّمْ فِيهِ مَعَكُمْ، وَقَلْبي

واگذار می کنم همۀ این امور را بسوی شما، و در این امور تسلیم شما هستم و قلبم

لَكُمْ مُسَلّمْ، وَرَأيِي لَكُمْ تَبَحٌ، وَنُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ، حَتَّى

تسلیم شماست و رأیم تابع شما است و یاریم آماده برای شماست تا زنده

يُحْيِيَ اللهُ تَعَالَى دِينَهُ بِكُمْ، وَيَرُدَّكُمْ في أَيَّامِهِ، وَيُظْهِرَكُمْ

کند خدای تعالی دینش را بوسیله شما و برگرداند شما را در دوران خود و ظاهر سازد شما را

لِعَدْلِهِ، وَيُمَكِّنَكُمْ فى اَرْضِهِ، فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ غَيْرِكُمْ،

برای گسترش عدل خود و تمکین دهد شما را در زمین خود پس همراه شما، با شماست نه با غیر شما،

أمَنْتُ بِكُمْ، وَتَوَلَّيْتُ أخِرَكُمْ بِمَا تَوَلَّيْتُ بِهِ اَوَّلَكُمْ، وَبَرِثْتُ

معتقدم به شما و دوستی نمایم به آخر شما به گونه ای که دوستم با اول شما و بیزارم

إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ اَعْدائِكُمْ، وَمِنَ الْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ

بسوی خدای عزیز و بزرگ از دشمنان شما و از بت و طاغوت

وَالشَّيَاطِينِ وَحِزْبِهِمُ الظَّالِمِينَ لَكُمْ، اَلْجَاحِدِينَ لِحَقِّكُمْ،

و از شیطان ها و از حزب و گروه ستمکار آن ها نسبت به شما، منکران حق شما

وَالْمَارِقِينَ مِنْ وِلايَتِكُمْ، وَالْغَاصِبينَ لِاِرْتِكُمْ الشَّاكَينَ

و رو گردانان از ولایت شما و غاصبان ارث شما و شک کنندگان درباره

فيكُمْ الْمُنْحَرِفينَ عَنْكُمْ، وَمِنْ كُلِّ وَليجَةٍ دُونَكُمْ، وَكُلِّ

شما و منحرفین از راه شما و از هر دسته و گروه غیر شما و از هر

مُطَاع سِوَاكُمْ، وَمِنَ الاَئِمَّةِ الَّذينَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ،

فرمانروائی غیر از شما و از هر پیشوایانی که مردم را بسوی آتش می خوانند،

فَتَبَّتَنِيَ اللهُ أَبَداً ما حَييبتُ عَلى مُوالاتِكُمْ، وَمَحَبَّتِكُمْ

پس ثابت و پا برجا نماید مرا خدا همیشه تا زنده ام بر ولایت و دوستی شما و محبت شما

وَدِينِكُمْ، وَوَفَّقَني لِطَاعَتِكُمْ، وَرَزَقَنى شَفَاعَتَكُمْ، وَجَعَلَني

و آئین شما، و موفق بدارد مرا برای اطاعت شما و روزیم کند شفاعت شما را و مقرر کند مرا

مِنْ خِيَارِ مَوَالِيكُمْ التَّابِعِينَ لِمَا دَعَوْتُمْ إِلَيْهِ، وَجَعَلَنِي مِمَّنْ

از بهترین دوستان شما که پیروی می کنند به آنچه که شما دعوت می کنید و قرار دهد مرا از آنانی

يَقْتَصُّ أَثَارَكُمْ، وَيَسْلُكُ سَبيلَكُمْ، وَيَهْتَدي بِهدَاكُمْ، وَيُحْشَرُ

که نقل می کنند آثار شما را و به راه شما می روند و هدایت می شوند به راهنمائی شما و محشور

في زُمْرَتِكُمْ، وَيَكِرُّ فِى رَجْعَتِكُمْ، وَيُمَلكُ في دَوْلَتِكُمْ،

می شوند در گروه شما و بر می گردد در رجعت شما و مالک شود در دولت شما،

وَيُشَرَّفُ في عَافِيَتِكُمْ، وَيُمَكِّنُ في أَيَّامِكُمْ، وَتَقِرُّ عَيْنُهُ

و شرفیاب شود به عافیت شما و تمکن یابد در روزگار شما، و روشن شود چشم او در

غَداً بِرُؤْيَتِكُمْ، بِاَبى أَنْتُمْ وَأُمِّي وَنَفْسِي وَأَهْلِي وَمَالِي، مَنْ

آینده به دیدار شما، پدر و مادر و خودم و خویشانم و ثروتم فدای شما باد، هرکه

آزادَ اللهَ بَدَا بِكُمْ، وَمَنْ وَحْدَهُ قَبِلَ عَنْكُمْ، وَمَنْ قَصَدَهُ

خدا را خواهد به شما آغاز کند و هر کس او را یگانه جوید بپذیرد تعلیمات شما را، و هر کس آهنگ او

تَوَجَّهَ بِكُمْ، مَوَالِيَّ لا أحْصى ثَناءَكُمْ، وَلا أَبْلُغُ مِنَ الْمَدْح

را نماید به شما روی آورد، سروران من! نتوانم شمرد ستایش شما را و نرسم با مدح نمودن

كُنْهَكُمْ، وَمِنَ الْوَصْفِ قَدْرَكُمْ، وَأَنْتُمْ نُورُ الأَخْيَارِ، وَهُدَاهُ

به حقیقت شما و با وصف نمودن به قدر و منزلت شما، شمائید روشنی قلب خوبان و راهنمایان

اَلْأَبْرَارِ، وَحُجَجُ الْجَبَّارِ، بِكُمْ فَتَحَ اللهُ، وَبِكُمْ يَخْتِمُ، وَبِكُمْ

نیکان و حجّت های خدای مقتدر و جبار. به شما آغاز کرد خدا، و به شما پایان دهد، به سبب

يُنَزِّلُ الغَيْثَ، وَبِكُمْ يُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ

شما فرو فرستد باران را به سبب شما نگه دارد آسمان را که به زمین نیفتد

اِلّا بِإِذْنِهِ، وَبِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ، وَيَكْشِفُ الضُّرَّ ، وَعِنْدَكُمْ ما

مگر با اذن و اجازه او، بوسیله شما بر طرف کند اندوه را و بگشاید سختی را، و نزد شماست آنچه

نَزَلَتْ به رُسُلُهُ، وَهَبَطَتْ بِهِ مَلائِكَتُهُ، وإلى جَدِّكُمْ

رسولانش فرود آورده اند و فرشتگانش به زمین آورده اند ، و بسوی جدّ شما

و اگر زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام باشد، بجای (وَإِلى جَدِّكُمْ) بگو:

(وَإِلى أَحْيِكَ) بُعِثَ الرُّوحُ الْأَمِينُ، أَتَاكُمُ اللَّهُ مَا لَمْ يُؤْتِ

( بسوی برادرت ) مبعوث شد روح الامین، داده است خداوند به شما آنچه را که نداده است به

أَحَداً مِنَ الْعَالَمِينَ ، طَأْطَأَ كُلُّ شَرِيفٍ لِشَرَفِكُمْ، وَبَخَعَ كُلُّ

احدی از جهانیان، سر فرود آورد هر شریفی در برابر شرف شما، و فروتن شود هر

مُتَكَبِّرٍ لِطَاعَتِكُمْ، وَخَضَعَ كُلُّ جَبَّارِ لِفَصْلِكُمْ ، وَذَلَّ كُلٌّ

متکبری برای طاعت شما، و خاضع است هر جبار و سرکشی برای فضل شما، و خوار و ذلیل است هر

شَيْءٍ لَكُمْ، وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِكُمْ، وَفَازَ الْفَائِزُونَ

چیزی برای شما، و تابان است زمین به نور شما، و رستگار است رستگاران به

بولا يَتِكُمْ ، بِكُمْ يُسْلَكُ إِلَى الرِّضْوَانِ ، وَعَلَى مَنْ جَحَدَ

ولایت و دوستی شما، بوسیله شما راه بهشت و رضوان پیموده می شود، و بر منکر ولایت

وِلايَتَكُمْ غَضَبُ الرَّحْمَنِ ، بِأَبِي أَنْتُمْ وَأُمِّي وَنَفْسِي وَأَهْلِي

و امامت شما خشم و غضب رحمان است، پدر و مادرم و خودم و اهل و خویشانم و

وَمَالي، ذِكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ، وَأَسْمَاؤُكُمْ فِي الْأَسْماءِ ،

ثروتم فدای شما باد، ذکر شما در ذاکرین و نامهای شما در اسم هاست و

وَأَجْسَادُكُمْ فِي الْأَجْسَادِ، وَاَرْواحُكُمْ فِى الْاَرْواح،

و پیکرهایتان در پیکرها و ارواح ارواح شما در ارواح است،

وَأَنْفُسُكُمْ فِي النُّفُوسِ، وَأَثَارُكُمْ فِي الْآثَارِ، وَقُبُورُكُمْ فِى

نفس های شما در نفس ها است و آثار شما در آثار و قبرهای شما در

الْقُبُورِ، فَمَا اَحْلى اَسْماءَكُمْ، وَأَكْرَمَ اَنْفُسَكُمْ، وَأَعْظَمَ

قبرهاست، پس چه چیز شیرین نموده است نام های شما را و گرامی داشته جان های شما را و بزرگ

شَأنَكُمْ، وَأَجَلَّ خَطَرَكُمْ، وَاَوْفىٰ عَهْدَكُمْ، وَأَصْدَقَ وَعْدَكُمْ،

نموده شأن شما را، و برجسته نموده موقعیت شما را و با وفا نموده عهد شما را و صادق نموده است و عده شما را،

كَلامُكُمْ نُوْرٌ، وَاَمْرُكُمْ رُشْدٌ، وَوَصِيَّتُكُمُ التَّقْوى، وَفِعْلُكُمُ

سخن شما نور و فرمان شما موجب رشد و هدایت است. وصیت و سفارش شما پرهیزگاری ، عمل و کار

الْخَيْرُ، وَعَادَتُكُمُ الْإِحْسَانُ، وَسَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ، وَشَانُكُمُ

شما خیر محض است، شیوه و عادت شما احسان و نیکی است، آداب و رسوم شما کرم، شأن شما

الْحَقُّ وَالصِّدْقُ وَالرّفْقُ، وَقَوْلُكُمْ حُكُمْ وَحَتْمْ، وَرَأيُكُمْ

حق و راستی و مداراست و گفته شما حکم و حتمی است رأی و نظر شما

عِلْمٌ وَحِلْمٌ وَحَزْمٌ، إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ اَوَّلَهُ وَاَصْلَهُ وَفَرْعَهُ،

دانش و بردباری و دوراندیشی است، اگر یادی از خیر شود شما آغاز و اصل و ریشه آن و شاخه آن

وَمَعْدِنَهُ وَمَأْوَاهُ وَمُنْتَهَاهُ ، بِأَبِي أَنْتُمْ وَأُمِّي وَنَفْسِي، كَيْفَ

و معدن و جایگاه و نهایت آن هستید، پدر و مادرم و خودم فدای شما باد چگونه

اَصِفُ حُسْنَ ثَنائِكُمْ، وَأحْصى جَميلَ بَلائِكُمْ، وَبِكُمْ اَخْرَجَنَا

وصف نمایم ثنای شما را، و چگونه بشمارم آزمایش های زیبایتان، و بوسیله شما خدا ما را

اللهُ مِنَ الذُّلِّ، وَفَرَّجَ عَنا غَمَرَاتِ الْكُرُوبِ، وَأَنْقَذَنَا مِنْ

از ذلت و خواری بیرون آورد، و موج های گرفتاری ما را بر طرف ساخت، و نجات داد ما را از

شَفَا جُرُفِ الْهَلَكَاتِ وَمِنَ النَّارِ، بِاَبى أَنْتُمْ وَأُمّى وَنَفْسى

پرتگاه هلاکت ها و از آتش دوزخ پدر و مادر و خودم فدای شما باد،

بِمُوالاتِكُمْ عَلَّمَنَا اللهُ مَعَالِمَ دينِنَا، وَأَصْلَحَ مَا كَانَ فَسَدَ مِنْ

به دوستی شما خداوند آموخت دستورات دین ما را و اصلاح کرد آنچه را که از

دُنْيَانَا، وَبِمُوالاتِكُمْ تَمَّتِ الكَلِمَةُ، وَعَظُمَتِ النِّعْمَةُ،

دنیای ما تباه گشته بود و بوسیله دوستی شما کلمه توحید و کامل شد و بزرگ گشت نعمت ،

وَاَثْتَلَفَتِ الْفُرْقَةُ، وَبِمُوالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ الْمُفْتَرَضَةُ،

جدائی و اختلاف مبدل به الفت و دوستی گردید و بوسیله دوستی شما پذیرفته شود طاعت واجب و لازم ،

وَلَكُمُ الْمَوَدَّةُ الْوَاجِبَةٌ، وَالدَّرَجَاتُ الرَّفِيعَةُ، وَالْمَقَامُ

(تنها) دوستی شماست که بر خلق لازم است و از آن شماست درجات بلند و مقام

الْمَحْمُودُ، وَالْمَكَانُ الْمَعْلُومُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَأَلْجَاهُ

شایسته و جایگاه معین و معلوم در نزد خدای عزیز و بزرگ و منزلت

الْعَظيمُ، وَالشَّأْنُ الْكَبِيرُ، وَالشَّفَاعَةُ الْمَقْبُولَةُ، رَبَّنَا أمَنا بما

بزرگ و رتبه بزرگ و شفاعت پذیرفته شده، پروردگارا ما ایمان داریم به آنچه فرو

اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ، فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ، رَبَّنَا لا تُزِغْ

فرستادی و پیروی کردیم از پیامبرت پس نام ما را با گواهان (به این حقایق) ثبت فرما، پروردگارا منحرف

قُلُوْبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا، وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، إِنَّكَ أَنْتَ

مکن دل های ما را پس از آن که راهنمائیمان کردی و ببخش به ما از نزد خودت رحمتی که بسیار

الْوَهَّابُ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولاً، يا وَلِيَّ

بخشیده ای ، منزه است پروردگار ما که براستی وعده او انجام شدنی است ای ولی

اللهِ، إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ ذُنُوباً لا يَأتى عَلَيْها إلا خداوند همانا خداوند همانا میان من و خدای عزوجل گناهانی است که محو و پاک نکند آن ها را جز

رِضَاكُمْ، فَبِحَقِّ مَنِ أَثْتَمَنَكُمْ عَلَى سِرِّهِ، وَاسْتَرْعَاكُمْ أَمْرَ

رضایت شما پس به حق آن خدائی که شما را امین راز خود کرده و سرپرستی خلق خود را

خَلْقِهِ، وَقَرَنَ طَاعَتَكُمْ بِطَاعَتِهِ، لَمَّا أَسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبي، وَكُنْتُمْ

به شما واگذارده و فرمانبرداری شما را به فرمانبرداری خود نزدیک نموده که شما بخشش گناهانم را از خدا بخواهید

شُفَعَائي، فَإِنِّي لَكُمْ مُطيحٌ، مَنْ أَطَاعَكُمْ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ

و شفیعان من باشید زیرا که من فرمانبردار شمایم، هر که از شما اطاعت کند خدای را اطاعت کرده و هر که

عَصَاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، وَمَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللهَ، وَمَنْ

نافرمانی شما کند خدای را نافرمانی کرده و هر که شما را دوست دارد خدای را دوست داشته و هر که

أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ اَبْغَضَ الله، اَللَّهُمَّ إِنِّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ

شما را دشمن دارد خدای را دشمن داشته، خدایا اگر من شفیعانی را می یافتم که نزدیک تر باشند

إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيَارِ الْأَئِمَّةِ الْأَبْرَارِ

بدرگاهت از حضرت محمد صلی الله علیه وآله و خاندان نیکویش که پیشوایان نیکوکار باشند هرآینه آن ها

لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعائي، فَبِحَقِّهِمُ الَّذِي أَوْجَبْتَ لَهُمْ عَلَيْكَ،

را شفیعان خود قرار می دادم، پس از تو می خواهم به آن حقی که برای ایشان بر خود

أَسْأَلُكَ أَنْ تُدْخِلَنى فى جُمْلَةِ الْعَارِفينَ بِهِمْ وَبِحَقِّهِمْ، وَفي

واجب کردی که مرا در گروه عارفان به مقام آن ها و به حق آن ها قرارم ده و در

زُمْرَةِ الْمَرْحُومِينَ بِشَفَاعَتِهِمْ، إِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ،

زمره کسانی که به شفاعت آن ها مورد مهر قرار دهی زیرا که تو مهربان ترین مهربانانی،

وَصَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطَّاهِرينَ، وَسَلَّمَ [ تَسْلِيماً ]

و درود خدا بر محمد و خاندان پاکش باد، و سلام فراوان بر

كثيراً، وَحَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ.

آن ها باد و بس است ما را خداوند و نیکو وکیلی است .

( زیارت معروفه حضرت رضا علیه السلام )

شیخ صدوق رحمه الله در کتاب «عیون اخبار الرضا علیه السلام» نقل می کند: هرگاه قصد زیارت امام رضا علیه السلام داشتی قبل از اینکه از خانه بیرون روی ، غسل کن و هنگام غسل بگو :

اَللَّهُمَّ طَهِّرْني وَطَهِّرْ لي قَلْبِي وَاشْرَحْ لِي صَدْرِي وَأَجْرِ

خدایا پاکم کن و پاک کن دلم را و بگشا سینه ام را و مدح و ثنای خود را

عَلَى لِسَانِي مِدْحَتَكَ وَمَحَبَّتَكَ وَالثَّناءَ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ لاقُوَّةَ إلا

بر زبانم جاری کن زیرا که نیروئی نیست جز بوسیله

بِكَ اَللَّهُمَّ اجْعَلْهُ لِى طَهُوراً و شِفَاءً

تو خدایا این غسل را برایم پاک کننده و درمان (دردهایم) قرار ده

و هنگام خروج از منزل بگو :

بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ وَإِلَى اللهِ وَإِلَى ابْنِ رَسُولِ اللهِ حَسْبِيَ اللهُ

به نام خدا و به (یاری) خدا و بسوی خدا و بسوی فرزند رسول خدا بس است مرا خدا

وَتَوَكَّلْتُ عَلَى اللهِ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَإِلَيْكَ قَصَدْتُ

و توکل کردم بر خدا خدایا! به درگاه تو رو خدا !خدایا به درگاه تو رو کنم و به سوی تو آهنگ دارم

وَما عِنْدَكَ اَرَدْتُ

و آنچه در پیش تو است ( از فضل و احسان ) می خواهم

پس هنگامی که از خانه خود خارج شدی جلوی در بایست و بگو:

اللهُمَّ اِلَيْكَ وَجَهْتُ وَجْهى ، وَعَلَيْكَ خَلَّفْتُ أَهْلي وَمالي

خدایا رویم را بدرگاه تو کردم و به امید تو جا گذاشتم خانواده و دارائیم

وَمَا خَوَّلْتَني ، وَبِكَ وَثِقْتُ فَلَا تُخَيِّيْنِي ، يَا مَنْ لا يُخَيِّبُ

و نیز آنچه را تو به من ارزانی داشتی و به تو اعتماد کردم پس نومیدم مکن ای که نومید نکند

مَنْ اَرَادَهُ ، وَلا يُضَيِّعُ مَنْ حَفِظَهُ ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ

هر که او را قصد کند و تباه نسازد هر که را نگهداری کند درود فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَاحْفَظْنى بِحِفْظِكَ فَإِنَّهُ لا يُضَيَّعُ مَنْ حَفِظْتَ

محمد و نگهداریم کن به نگهداری خود که براستی ضایع نشود هر که را نگهداری کنی

آن گاه که به سلامتی رسیدی؛ غسل زیارت بجای آور، و هنگام غسل بگو :

اَللَّهُمَّ طَهِّرْنِي وَطَهِّرْلِي قَلْبِي وَاشْرَحْ لِي صَدْرِي وَأَجْرِ

خدایا پاکم کن و پاک کن دلم را و بگشا سینه ام را و مدح و دوستی و ثنای خود را

عَلى لِساني مِدْحَتَكَ وَمَحَبَّتَكَ وَالثَّناءَ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ لَا قُوَّةَ

بر زبانم جاری کن که که براستی نیروئی نیست جز به تو

إِلَّا بِكَ وَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قِوْامَ ديني التَّسْلِيمُ لِاَمْرِكَ

و این را بخوبی دانسته ام که آنچه موجب ماندن و قوام دین من است همان تسلیم در برابر فرمان تو

وَالْاِتِّباعُ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ وَالشَّهَادَةُ عَلَى جَميعِ خَلْقِكَ اللهُمَّ

و متابعت از سنت پیامبرت و گواهی دادن به این مطلب برای همه خلق تو است خدایا این

اجْعَلْهُ لى شفاءً وَنُوراً إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

غسل را برای من شفا و نوری قرار ده که تو بر هر چیز توانائی

و بپوش پاکیزه ترین لباس های خود را و با پای برهنه و در حال آرامش و وقار در حالی که تکبیر و تهلیل و تسبیح و تمجید می گوئی وارد حرم مطهر می شوی، و هنگام دخول در حرم مطهر گام های خود را کوتاه بردار و بگو :

بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ وَعَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِه

به نام خدا و به (یاری) خدا و بر کیش رسول خدا صلى الله عليه و آله

اَشْهَدُ اَنْ لا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ

گواهی دهم که معبودی نیست جز خدای یگانه ای که شریک ندارد و گواهی دهم که همانا

مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ عَلِيّاً وَلِيُّ اللهِ

محمد بنده و رسول او است و علی ولی (و نماینده) خدا است

و به راه خود ادامه ده تا در مقابل قبر مقدس بایستی ، وقبله را بین دوكتف خود قرار ده و بگو :

أَشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ

گواهی دهم که معبودی جز خدای یگانه نیست که شریک ندارد و گواهی دهم که همانا

مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنَّهُ سَيِّدُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ وَأَنَّهُ

محمد بنده و رسول او است و او آقای اولین و آخرین است و او است

سَيِّدُ الْاَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ

آقای پیمبران و رسولان خدایا درود فرست بر محمد بنده و رسول

وَرَسُولِكَ وَنَبِيِّكَ وَسَيّدِ خَلْقِكَ أَجْمَعِينَ صَلَاةً لا يَقْوى عَلَى

و پیامبر و بزرگ و آقای آفریدگانت همگی درودی که نیروی شماره آن را کسی جز

اِحْصائِهَا غَيْرُكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ

تو نداشته باشد خدایا درود فرست بر امیر مؤمنان على بن ابيطالب علیه السلام

أَبِي طَالِبٍ عَبْدِكَ وَأَخي رَسُولِكَ الَّذِي انْتَجَبْتَهُ بِعِلْمِكَ

بنده ات و برادر رسولت آن بزرگواری که او را برگزیدی به علم خود و

وَجَعَلْتَهُ هَادِياً لِمَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَالدَّليلَ عَلَى مَنْ بَعَثْتَهُ

راهنمایش کردی برای هر که خواستی از خلق خود و دلیلش ساختی بر آن کس که برانگیختی او را

بِرِسالاتِكَ وَدَيَّانَ الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلَ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ

به رسالت های خود و داور دین قرار دادی از روی عدالت و فیصله دهنده حکم خود گرداندی در میان خلقت

وَالْمُهَيْمِنَ عَلى ذلِكَ كُلِّهِ وَالسَّلامُ عَلَيْهِ وَرَحْمَةُ اللهِ

و مسلط کردی بر همه این ها و سلام باد بر او و رحمت خداوند

وَبَرَكَاتُهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ نَبِيِّكَ وَزَوْجَةِ وَلِيِّكَ

و برکاتش خدایا درود فرست بر فاطمه دختر پیامبرت و همسر ولی و نماینده ات

وَأُمِّ السِّبْطَيْنِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَى شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ

و مادر دو سبط (این امت) حسن و حسین دو آقای جوانان اهل بهشت

الطُّهْرَةِ الطَّاهِرَةِ الْمُطَهَّرَةِ التَّقِيَّةِ النَّقِيَّةِ الرَّضِيَّةِ الزَّكِيَّةِ سَيِّدَةِ

آن بانوی پاک پاکیزه طاهره پرهیزکار زبده پسندیده تزکیه شده بانوی زنان

نِساءِ اَهْلِ الْجَنَّةِ أَجْمَعِينَ صَلَاةً لا يَقْوى عَلَى إِحْصَائِها

اهل بهشت همه شان درودی بر او فرست که کسی نیروی شماره اش را جز تو

غَيْرُكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سِبْطَيْ نَبِيِّكَ

نداشته باشد خدایا درود فرست بر حسن و حسین دو نوه پیغمبرت

وَسَيِّدَى شَبَابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ الْقَائِمَيْنِ فِي خَلْقِكَ وَالدَّلِيلَيْنِ

و دو آقای جوانان اهل بهشت که بپا خواستند در میان خلقت و دو نشانه

عَلَى مَنْ بَعَثْتَ بِرِسالاتِكَ وَدَيَّانَي الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلَيْ

بر آن کس که او را به رسالات خود مبعوث داشتی و دو داور در دینت از روی عدل تو و دو فیصله دهنده

قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ

حکم تو در میان خلقت خدایا درود فرست بر علی بن الحسین بنده ات

عَبْدِكَ الْقائِمِ في خَلْقِكَ وَالدَّلِيلِ عَلَى مَنْ بَعَثْتَ بِرِسالاتِكَ

که قیام کرد در میان خلق تو و دلیل بود بر آن کس که به رسالت مبعوثش داشتی

وَدَيَّانِ الدِّينِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلِ قَضائِكَ بَيْنَ خَلْقِكَ سَيِّدِ

و داور در دین بود به عدل و داد تو و فیصله دهنده حکم تو بود در میان خلقت آقای

الْعَابِدِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٌّ عَبْدِكَ وَخَلِيفَتِكَ

عبادت کنندگان خدایا درود فرست بر محمد بن علی بنده ات و جانشینت

فِي أَرْضِكَ بَاقِرِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ

در روی زمین شکافنده علم پیمبران شکافنده علم پیمبران خدایا درود فرست بر جعفر بن

مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَبْدِكَ وَ وَلِيٌّ دينِكَ وَحُجَّتِكَ عَلى خَلْقِكَ

محمد صادق بنده و سرپرست دینت و حجت تو بر همه مخلوقات تو

اَجْمَعينَ الصَّادِقِ الْبارَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ

آن امام راستگوی نیکوکار خدایا درود فرست بر موسی بن جعفر بنده

عَبْدِكَ الصَّالِحَ وَلِسانِكَ في خَلْقِكَ النَّاطِقِ بِحُكْمِكَ

شایسته ات و زبان گویای تو در میان خلقت آن که به حکم تو گویا بود

وَالْحُجَّةِ عَلى بَرِيَّتِكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلَى بْنِ مُوسَى

و حجتی بر خلق تو بود خدایا درود فرست بر على بن موسى الرضا

الرّضَا الْمُرْتَضى عَبْدِكَ وَوَلِيِّ دينِكَ الْقَائِمِ بِعَدْلِكَ

آن آقای پسندیده و بنده تو و سرپرست دینت و قیام کننده به عدل و داد تو

والداعي إلى دينِكَ وَدينِ أَبَائِهِ الصَّادِقِينَ صَلَاةً لَا يَقْوى

و دعوت کننده به آئین تو و آئین پدران راست گویش درود فرست که نیروی

عَلَى إِحْصائِهَا غَيْرُكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٌّ

شماره اش را کسی جز تو نداشته باشد خدایا درود فرست بر محمد بن علی

عَبْدِكَ وَوَلِيِّكَ الْقائِمِ بِأَمْرِكَ وَالدَّاعى إِلى سَبيلِكَ اللهُمَّ

بنده و نماینده ات که قیام کرد به فرمان تو و دعوت کرد به راه تو خدایا درود

صَلِّ عَلَى عَلَى بْنِ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَوَلِيٍّ دِينِكَ اللَّهُمَّ صَلِّ

فرست بر علی بن محمد بنده تو و سرپرست آئین تو خدایا درود فرست

عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَامِلِ بِأَمْرِكَ الْقَائِمِ في خَلْقِكَ

بر حسن بن علی آن بزرگواری که بدستورت عمل کرد و در میان خلقت قیام کرد

وَحُجَّتِكَ الْمُؤَدِّي عَنْ نَبِيِّكَ وَشَاهِدِكَ عَلَى خَلْقِكَ

و آن حجت عالیمقام تو که پرداخت ( آنچه را بعهده داشت ) از طرف پیامبرت و گواه تو بر خلقت

الْمَخْصُوصِ بِكَرَامَتِكَ الداعي إلى طاعَتِكَ وَطاعَةِ

آن که مخصوص گشت به کرامتت و دعوت کننده بود بسوی فرمانبرداری تو و فرمانبرداری

رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حُجَّتِكَ

رسول تو و درودهای تو بر همگی ایشان باد خدایا درود فرست بر حجت خودت

وَوَلِيِّكَ الْقائِمِ في خَلْقِكَ صَلَاةٌ تَامَّةٌ نَامِيَةً بَاقِيَةً تُعَجِّلُ بِهَا

و نماینده ات که قیام کننده است در میان خلق تو درودی کامل و روینده و ماندنی که شتاب کنی به آن

فَرَجَهُ وَتَنْصُرُهُ بِها وَتَجْعَلُنَا مَعَهُ فِى الدُّنْيا وَالآخِرَةِ اَللهُمَّ

وسیله در فرج او و بدان یاریش کنی و قرار دهی ما را با آن حضرت در دنیا و آخرت خدایا

إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ وَأَوالي وَلِيَّهُمْ وَأعادي عَدُوَّهُمْ

من تقرب جویم به درگاه تو بوسیله دوستی ایشان و دوست دارم دوستشان را و دشمن دارم دشمنشان را

فَارْزُقْني بِهِمْ خَيْرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاصْرِفْ عَنِّي بِهِمْ شَرَّ

پس روزی من گردان بوسیله ایشان خوبی دنیا و آخرت را و بگردان از من به برکت ایشان شر

الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَأَهْوَالَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ

دنیا و آخرت و دهشت های قیامت را

پس نزد سر مبارک می نشینی و می گویی :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللهِ السَّلامُ

سلام بر تو ای ولی خدا سلام بر تو ای حجت خدا سلام بر

عَلَيْكَ يا نُورَ اللهِ فى ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

تو ای نور خدا خدا در تاریکی های زمین سلام بر تو ای استوانه

عَمُودَ الدِّينِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ صِفْوَةِ اللهِ السَّلامُ

دین سلام بر تو ای وارث حضرت آدم برگزیده خدا سلام بر

عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيٌّ اللهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

تو ای وارث نوح پیغمبر خدا سلام بر تو ای وارث

إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِسْمَاعِيلَ ذَبِيحِ

ابراهیم خلیل خدا سلام بر تو ای وارث اسماعیل قربانی خدا

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِتَ مُوسَىٰ كَلِيمِ اللهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ

سلام بر تو ای وارث موسی هم سخن خدا سلام بر تو

يَا وَارِثَ عيسى رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ

ای وارث عیسی روح خدا سلام بر تو ای وارث حضرت محمد صلی الله علیه وآله

رَسُولِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٌّ

رسول خدا سلام بر تو ای وارث حضرت امیر مؤمنان علی علیه السلام

وَلِيٌّ اللهِ وَ وَصِيٌّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

ولی خدا و وصی رسول پروردگار جهانیان سلام بر تو ای

وَارِثَ فَاطِمَةَ الزَّهْراءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ الْحَسَنِ

وارث حضرت فاطمه زهرا علیها السلام سلام بر تو ای وارث حضرت امام حسن علیه السلام

وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَى شَبَابِ اَهْلِ الجَنَّةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

و حضرت امام حسین علیه السلام دو آقای جوانان اهل بهشت سلام بر تو ای وارث

عَلَى بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ اَلسَّلامُ

حضرت امام علی بن الحسین علیه السلام زیور عبادت کنندگان سلام بر

عَلَيْكَ يا وَارِثَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٌّ بَاقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ

تو ای وارث حضرت امام محمد بن علی علیهما السلام شکافنده علم اولین و

وَالأخِرينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَاوَارِثَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ

آخرین سلام بر تو ای وارث حضرت امام جعفر بن محمد علیهما السلام

الصَّادِقِ الْبَارِّ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ

آن راستگوی نیکوکار سلام بر تو ای وارث حضرت امام موسی بن جعفر علیهما السلام

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الشَّهِيدُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

سلام بر تو ای کسی که راستی پیشه و شهید هستی سلام بر تو ای

الْوَصِيُّ الْبَاتُ التَّقِيُّ اَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَأَتَيْتَ

وصی نیک رفتار با تقوی گواهی دهم که براستی تو برپاداشتی نماز را و پرداخت نمودی

الزَّكَاةَ وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ عَبَدْتَ

زکات را و امر کردی به معروف (کار نیک) و نهی کردی از کار زشت و پرستش کردی

اللهَ حَتَّى أَتيكَ الْيَقِينُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْحَسَنِ

خدا را از روی اخلاص تا مرگت فرا رسید سلام بر تو ای ابا الحسن

وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

و رحمت خدا و برکاتش

سپس خود را بر ضریح مقدس چسبانده و می گوئی :

اَللَّهُمَّ إِلَيْكَ صَمَدْتُ مِنْ أَرْضى وَقَطَعْتُ الْبِلادَ رَجَاءَ

خدایا به آهنگ دربار تو کوچ کردم از سرزمینم و در نوردیدم شهرها را به امید

رَحْمَتِكَ فَلا تَحْيَبْني وَلا تَرُدُّني بِغَيْرِ قَضاءِ حَاجَتي وَارْحَمْ

رحمت تو پس نومیدم مکن و بازم مگردان بدون برآوردن حاجتم و رحم کن

تَقَلبي عَلَى قَبْرِ ابْنِ أَخِي رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَالِه

به این رفت و آمد و روی آوردنم بر سر قبر برادر زاده پیغمبرت که درودهای تو بر او و آلش باد

بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا مَوْلايَ أَتَيْتُكَ زَائِراً وَافِداً عَائِداً مِمَّا

پدر و مادرم به فدایت ای سرور من آمده ام برای زیارتت و واردم بر تو و پناهنده ام به تو از آن

جَنَيْتُ عَلَى نَفْسي وَ احْتَطَبْتُ عَلَى ظَهْرِي فَكُنْ لِي شَافِعاً

جنایاتی که بر خود کردم و بار گناهی که بر دوش کشیدم پس تو شفیع من باش در پیش گاه

إِلَى اللَّهِ يَوْمَ فَقْرِي وَفَاقَتِي فَلَكَ عِنْدَ اللهِ مَقَامٌ مَحْمُودُ

خداوند در روز نیاز و نداریم زیرا که تو در پیشگاه خداوند مقامی شایسته داری

وَأَنْتَ عِنْدَهُ وَجيه

و در نزد او آبرومندی

سپس دست راست خود را بلند می نمایی و دست چپ را باز نموده

روی قبر می گذاری و می گویی :

اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِحُبِّهِمْ وَ بِوِلايَتِهِمْ أَتَوَلَّىٰ أَخِ-رَهُمْ

خدایا من به تو تقرب جویم بوسیله دوستی و ولایت این خاندان دوست دارم آخرین آن ها را

بِمَا تَوَلَّيْتُ بِهِ أَوَّلَهُمْ وَأَبْرَءُ مِنْ كُلِّ وَلِيجَةٍ دُونَهُمْ

به همان نحو که دوست داشتم اولین نفرشان را و بیزاری جویم از هر همدمی غیر از ایشان

اَللَّهُمَّ الْعَنِ الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَكَ وَاتَّهَمُوا نَبِيَّكَ وَجَحَدُوا

خدایا لعنت کن کسانی که دگرگون کردند نعمت تو را و متهم کردند ( در امر خلافت) پیامبرت را و منکر

بِأيَاتِكَ وَسَخِرُوا بِاِمَامِكَ وَحَمَلوُا النَّاسَ عَلَى اَكْتَافِ أل

شدند آیات تو را و به مسخره گرفتند امام تو را و سوار کردند مردم را بر دوش آل محمد صلی الله علیه وآله (و بر علیه

مُحَمَّدٍ اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَالْبَرَائَةِ مِنْهُمْ

آنان تحریکشان کردند) خدایا ! من به تو تقرب جویم بوسیله لعنت کردن بر آن ها و بیزاری جستن از آن ها

فِى الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ يَا رَحْمَنُ

در دنیا و آخرت ای خدای بخشاینده

سپس به طرف پائین پای مبارک برگرد و بگو :

صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ يا اَبَا الْحَسَنِ صَلَّى اللهُ عَلَى رُوحِكَ

درود خدا بر تو ای ابا الحسن، درود خدا بر روان تو و بر

وَبَدَنِكَ صَبَرْتَ وَأَنْتَ الصَّادِقُ الْمُصَدَّقُ قَتَلَ اللهُ مَنْ

پیکرت باد بردباری کردی با اینکه تو راست گوئی بودی تصدیق شده خدا بکشد کسانی

قَتَلَكَ بِالْأَيْدي وَالْأَلْسُنِ

که تو را کشتند با دست ها و زبان ها

سپس اصرار نما در لعنت قاتلان امیرالمؤمنين علیه السلام و امام حسن و امام حسین علیهما السلام، و بر تمامی قاتلان اهل بیت رسول خدا علیهم السلام سپس

از پائین پا به طرف بالای سر مبارک برگرد و دو رکعت نماز بگزار که در

رکعت اول سوره «یس» و در رکعت دوم « الرحمان » را بخوان و در دعا

و نیایش و تضرع نهایت کوشش بنما، و باید بیش ترین دعای تو در حق خود و پدر و مادر و جمیع برادران مؤمن تو باشد . و آنچه خواهی نزد سر مبارک بمان و سعی کن نمازت را کنار قبر مقدس بخوانی. و بعد از نماز این دعا را بخوان :

اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اللهُ الدَّائِمُ فِي مُلْكِهِ الْقَائِمُ فِي عِزّه

خدایا از تو خواهم ای خدائی که فرمانروائیش همیشگی و عزتش پایدار است

الْمُطَاعُ في سُلْطَانِهِ ، الْمُتَفَرِّدُ فِي كِبْرِيَائِهِ ، الْمُتَوَحّدُ في

و در سلطنتش ( همه موجودات ) فرمانبردار اویند ، یکتا است در عظمت و بزرگواری و یگانه است در

دَيْمُومِيَّةِ بَقَائِهِ ، اَلْعَادِلُ في بَرِيَّتِهِ ، الْعَالِمُ في قَضِيَّتِه،

بقای همیشگی در میان مخلوقاتش به عدالت رفتار کند و دانا است در قضاوت

الْكَرِيمُ في تَأخِيرِ عُقُوبَتِهِ ، إِلهِي حَاجَاتِي مَصْرُوفَةٌ إِلَيْكَ ،

و بزرگوار است در به تأخیر انداختن کیفر، خدایا! حاجت های من بسوی تو بازگردد

وَأَمَالِى مَوْقُوفَةٌ لَدَيْكَ وَكُلَّمَا وَفَقْتَنِي مِن خَيْرٍ [ بِخَيْرٍ ]

و آرزوهایم در پیشگاه تو باز ایستاده و هرگاه مرا به کار نیکی موفق کرده ای

فَأَنْتَ دَليلي عَلَيْهِ ، وَطَريقي إِلَيْهِ ، يَا قَديراً لا تَؤُودُهُ راهنمای من بر آن کار و طریق من بسوی آن تو بودی ای توانائی که (زیادی) خواسته ها

الْمَطَالِبُ يَا مَلِيًّا يَلْجَا إِلَيْهِ كُلُّ رَاغِبٍ ، مَازِلْتُ مَصْحُوباً

درمانده اش نکند ای دارائی که به او پناه آرد هر مشتاق، همواره با نعمت های تو قرین

مِنْكَ بِالنِّعَمِ ، جَارِياً عَلى عَادَاتِ الْإِحْسَانِ وَالْكَرَمِ أَسْأَلُكَ

بوده ام و بر شیوه های احسان و کرمت (که نسبت به من داشتی) گام بر می داشتم از تو خواهم

بِالْقُدْرَةِ النَّافِذَةِ في جَمِيعِ الْأَشْيَاءِ ، وَقَضَائِكَ الْمُبْرَمِ الَّذِي

بدان نیروی نافذت در همه چیزها و بدان حکم مسلمت که با کوچک ترین درخواستی

تَحْجُبُهُ بِاَيْسَرِ الدُّعَاءِ، وَبِالنَّظْرَةِ الَّتى نَظَرْتَ بِهَا إِلَى

آن را جلوگیری کنی و بدان نظری که از روی عنایت به کوه ها کردی

الْجِبَالِ فَتَشامَخَتْ ، وَإِلَى الْأَرَضِينَ فَتَسَطَّحَتْ ، وَإِلَى

و آن ها بلندی گرفتند و به زمین ها افکندی هموار شدند و به

السَّمَوَاتِ فَارْتَفَعَتْ ، وَإِلَى الْبِحَارِ فَتَفَجَّرَتْ ، يَا مَنْ جَلَّ

آسمان ها نگریستی و آن ها مرتفع گشتند و به دریاها آن نظر را کردی آن ها روان گردیدند ای که والاتری

عَنْ أَدَوَاتِ لَحَظَاتِ الْبَشَرِ ، وَلَطْفَ عَنْ دَقَائِقِ خَطَرَاتِ

از ابزار و آلات دید بشر و لطیفتری از ریزه کاری هائی که در افکار خطور

الْفِكَرِ ، لا تُحْمَدُ يَا سَيِّدِي إِلَّا بِتَوْفِيقِ مِنْكَ يَقْتَضَى حَمْداً،

کند ، ستایش نشوی ای آقای من جز به توفیق خودت که خود آن نیز موجب ستایش دیگری است

وَلا تُشْكَرُ عَلى أَصْغَر مِنَّةٍ إِلَّا اسْتَوْجَبْتَ بِهَا شُكراً ، فَمَتَى

و سپاس گزاریت نشود بر کوچک ترین نعمتی جز آن که سزاوار گردی بدان سپاس گزاری دیگری را ، پس چه

تُحْصى نَعْمَاؤُكَ يَا اِلهى وَتُجَازى الأوكَ يا مَوْلايَ ،

زمان نعمت هایت بشماره در آیدای معبود من و سپاس گزاری شود به عطاهایت ای سرور من

وَتُكَافَةُ صَنَائِعُكَ يا سَيِّدي ، وَمِنْ نِعَمِكَ يَحْمَدُ

و پاداش داده شود به داده هایت ای آقای من و آن هم از نعمت های تو است که ستایشت کنند

الْحَامِدُونَ ، وَمِنْ شُكْرِكَ يَشْكُرُ الشَّاكِرُونَ ، وَأَنْتَ

ستایش کنندگان و از سپاس تو است که سپاس گزاریت کنند سپاس گزاران و توئی که مورد

الْمُعْتَمَدُ لِلذُّنُوبِ فِي عَفْوِكَ ، وَالنَّاشِرُ عَلَى الْخَاطِئِينَ

اعتمادی در گذشتت از گناهان و گستراننده بر خطاکاران بال های

جَنَاحَ سِتْرِكَ ، وأَنْتَ الْكاشِفُ لِلضُّرِّ بِيَدِكَ ، فَكَمْ مِنْ سَيِّئَةٍ

پرده پوشیت را و توئی برطرف کننده سختی به قدرتت چه بسیار گناهی که

اَخْفاها حِلْمُكَ حَتَّى دَخِلَتْ ، وَحَسَنَةٍ ضَاعَفَها فَضْلُكَ حَتَّى

پوشاند آن را بردباریت تا این که از بین رفت و کار نیکی که چند برابرش کرد فضل تو تا

عَظُمَتْ عَلَيْها مُجازَاتُكَ ، جَلَلْتَ أَنْ يُخَافَ مِنْكَ إِلَّا

بزرگ گردید برای آن پاداش تو، تو برتری از آنکه از تو بترسند مگر از

الْعَدْلُ ، وَاَنْ يُرْجِى مِنْكَ إِلَّا الْإِحْسَانُ وَالْفَضْلُ، فَامْنُنْ

عدالتت و از اینکه جز احسان و فضل چیز دیگری از تو امید رود منت بگذار

عَلَيَّ بِمَا أَوْجَبَهُ فَضْلُكَ ، وَلا تَخْذُلْني بِمَا يَحْكُمُ بِهِ عَدْلُكَ

بر من بدانچه لازمه فضل تو است و زبونم مکن بدانچه عدالتت بدان حکم کند

سَيِّدي لَوْ عَلِمَتِ الْأَرْضُ بِذُنُوبِي لَسَاخَتْ بي ، اَوِ الْجِبَالُ

ای آقای من اگر براستی زمین از گناهان من آگاه بود حتماً مرا در خود فرو برده بود یا اگر کوه ها بدان ها

لَهَدَّتْني ، أَوِ السَّمْوَاتُ لَاخْتَطَفَتْني ، أوِ الْبِحَارُ لَاَغْرَقَتْني ،

اطلاع داشت مرا درهم می شکست یا آسمان ها مرا ربوده بودند یا دریاها مرا در امواج خود غرق می کرد

سَيِّدي سَيِّدي سَيِّدي ، مَوْلايَ مَوْلايَ مَوْلاىَ قَدْ تَكَرَّرَ

ای آقای من آقای من آقای من ، و ای مولا و سرور من مولا و سرور من براستی بارها شد

وُقُوفِي لِضِيَافَتِكَ فَلَا تَحْرِمْني مَا وَعَدْتَ الْمُتَعَرِّضِينَ

که به مهمانیت آمدم پس محرومم مکن از آنچه به درخواست کنندگانت وعده

لِمَسْأَلَتِكَ ، يَا مَعْرُوفَ الْعَارِفينَ، يا مَعْبُودَ الْعَابِدِينَ، يا

فرمودی ای مورد شناسائی برای عارفان و ای معبود عبادت کنندگان و ای

مَشْكُورَ الشَّاكِرِينَ، يا جَليسَ الذَّاكِرِينَ ، يَا مَحْمُودَ مَنْ

مورد سپاس سپاسگزاران و ای همنشین اهل ذکر ای ستوده ستایش کنندگان

حَمِدَهُ ، يَا مَوْجُودَ مَنْ طَلَبَهُ ، يا مَوْصُوفَ مَنْ وَحْدَهُ ، يَا

ای حاضر نزد آن کس که تو را جوید ای توصیف شده کسی که به یگانگی او را بپرستد ای

مَحْبُوبَ مَنْ اَحَبَّهُ ، يَا غَوْثَ مَنْ اَرَادَهُ ، يَا مَقْصُودَ مَنْ

محبوب دوستدارش ای فریادرس هر که آهنگش کند ای مقصد کسی که

اَنابَ إِلَيْهِ ، يَا مَنْ لا يَعْلَمُ الْغَيْبَ إِلَّا هُوَ ، يَا مَنْ لا يَصْرِفُ

بسویش بازگردد ای که ای که نداند غیب را نداند غیب را جز او ای که نگرداند

السُّوءَ إِلَّا هُوَ ، يا مَنْ لا يُدَبِّرُ الْاَمْرَ إِلّا هُوَ ، يا مَنْ لا يَغْفِرُ

بدی (و بلاء) را جز او ای که تدبیر کار را نکند جز او ای که نیامرزد

الذَّنْبَ إِلّا هُوَ ، يا مَنْ لا يَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلَّا هُوَ، يَا مَنْ

گناه را را جز او ای که نیافریند خلق را جز او که

لا يُنَزِّلُ الْغَيْتَ إِلّا هُوَ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ

فرو نفرستد باران را جز او درود فرست بر محمد و آل محمد و آل محمد و بیامرز

لى يَا خَيْرَ الْغَافِرِينَ، رَبِّ إِنِّى أَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ حَياءِ ،

مرا ای بهترین آمرزندگان پروردگارا از تو آمرزش خواهم آمرزش شرمساری و حیاء

وَاَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ رَجَاءٍ ، وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ إِنابَةٍ،

و از تو آمرزش خواهم آمرزش امیدواری و از تو آمرزش خواهم آمرزش توبه جوئی و بازگشت

وَأَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ رَغْبَةٍ ، وَاسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ رَهْبَةٍ ،

و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی اشتیاق و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی بیم و هراس

وَاَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ طَاعَةٍ ، وَاسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ أَيمَانٍ،

و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی طاعت و فرمانبرداری و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی ایمان

وَاَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ اِقْرَارِ ، وَاسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ اِخْلاصِ ،

و از تو آمرزش خواهم از روی اقرار (به گناه) و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی اخلاص

وَاَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ تَقْوى ، وَاسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ تَوَكُل،

و از تو آمرزش خواهم آمرزش تقوی و پرهیزکاری و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی توکل

وَاَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ ذِلَّةٍ ، وَاَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفَارَ عَامِل لَكَ

و از تو آمرزش خواهم آمرزش از روی خواری و از تو آمرزش خواهم آمرزش کسی که برایت کار کرده

هَارِبِ مِنْكَ إِلَيْكَ ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَتُبْ

و از (ترس) تو بسوی خودت گریخته پس درود فرست بر محمد و آل محمد و توجه کن

عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ بِمَا تُبْتَ وَتَتُوبُ عَلَى جَميعِ خَلْقِكَ

بر من و بر پدر و مادرم بدانچه توجه کرده و بازگردی بر همه خلق خود

يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، يا مَنْ تُسَمّى بِالْغَفُورِ الرَّحِيمِ ، يَا مَنْ

ای مهربان ترین مهربانان ای که نامور گشتی به آمرزنده مهربان ای که نامور

تُسَمّى بِالْغَفُورِ الرَّحِيمِ ، يَا مَنْ تُسَمّى بِالْغَفُورِ الرَّحيمِ،

گشتی به آمرزنده مهربان ای که نامور گشتی به آمرزنده مهربان

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَاقْبَلْ تَوْبَتِي وَزَكٌ عَمَلي

درود فرست بر محمد و آل محمد و بپذیر توبه ام را و پاک کن کردارم را

وَاشْكُرْ سَعْيِي ، وَارْحَمْ ضَرَاعَتي ، وَلَا تَحْجُبْ صَوْتي ،

و قدردانی کن از سعی و کوششم و رحم کن به تضرع و زاریم و در پرده (بی توجهی خود) قرار مده آوازم را

وَلا تُخَيِّبْ مَسْأَلَتي ، يا غَوْثَ الْمُسْتَغِيثِينَ وَأَبْلِغْ أَئِمَّتِي

و نومید مکن درخواستم را ای فریادرس فریادخواهان و برسان به امامان و پیشوایانم

سلامي وَدُعائي ، وَشَفّعْهُمْ في جَميع مَا سَأَلْتُكَ ، وَاَوْصِلْ

سلام و دعای مرا و شفیع ساز آن ها را برای من در تمام آنچه از تو درخواست کردم و برسان

هَدِيَّتي إِلَيْهِمْ كَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ ، وَزِدْهُمْ مِنْ ذَلِكَ مَا يَنْبَغِي

هدیه مرا به ایشان بدانسان که شایسته مقام آن ها است و بیفزا برای آن ها آنچه را تو

لَكَ بِأَضْعَافٍ لا يُحْصيها غَيْرُكَ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلَّا

سزاوار آنی به چندین برابر که شماره اش نتواند جز تو و جنبش و نیروئی نیست جز

بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظيمِ ، وَصَلَّى اللهُ عَلَى أَطْيَبِ الْمُرْسَلِينَ

به خدای والای بزرگ و درود خدا بر پاکیزه ترین فرستادگان

مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطَّاهِرِينَ

حضرت محمد صلی الله علیه وآله و خاندان پاک او

( زیارت جوادیه )

علّامه مجلسی رحمه الله در «بحار الانوار» از جمعی از قدماء اصحاب این زیارت را از آقا امام جواد علیه السلام نقل می نماید.

و آن زیارت این است:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللهِ،

سلام بر تو ای ولی خدا سلام بر تو ای حجت خدا!

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللهِ في ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ ، اَلسَّلامُ

سلام بر تو ای نور الهی در تاریکی های زمین! سلام بر تو

عَلَيْكَ يَا عَمُودَ الدِّينِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ أَدَمَ

ای ستون دین! سلام بر تو ای وارث آدم

صِفْوَةِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ

برگزیده خدا ، سلام بر تو ای وارث تو ای وارث نوح نبی الله ! سلام

عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِبْرَاهِيمَ خَليلِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

بر تو ای وارث ابراهیم خلیل خدا! سلام بر تو ای وارث

إِسْمَاعِيلَ ذَبيح اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسى كَليمِ

اسماعیل ذبیح خدا! سلام بر تو ای وارث موسى کلیم

اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عيسى رُوحِ اللهِ ، اَلسَّلامُ

خدا! سلام بر تو ای وارث عسیی روح خدا! سلام

عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ حَبيبِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

تو ای وارث محمد حبيب خدا! سلام بر بر تو تو ای وارث

اَميرِ الْمُؤْمِنينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَلِيٌّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

امیر المؤمنین علی بن ابی طالب، ولی خدا! سلام بر تو

يَا وَارِثَ فَاطِمَةَ الزَّهْراَءِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعَالَمِينَ ، اَلسَّلامُ

ای وارث فاطمه زهرا بانوی بانوان جهان! سلام

عَلَيْكَ يَا وَارِثَ أَبي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَاوَارِثَ

بر تو ای وارث ابو محمد ، امام حسن مجتبی! سلام بر تو ای وارث

أَبي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ ، اَلسَّلامُ

ابو عبدالله حضرت حسین! دو آقای همه جوانان اهل بهشت، سلام

عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ ، اَلسَّلامُ

بر تو ای وارث على بن الحسین امام زین العابدين! سلام

عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَدَ بْنِ عَلِيٌّ بَاقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ

بر تو ای وارث محمد بن علی امام باقر شکافنده علم گذشتگان

وَالْآخِرينَ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَارِثَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ

و آیندگان! سلام بر تو ای وارث جعفر بن محمد صادق

الصَّادِقِ الْبَارِ الْآمينِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَى بْنِ

آن امام نیکوکار امین! سلام بر تو ای وارث موسی بن

جَعْفَرِ الْكَاظِمِ اِمَامِ الْعَارِفينَ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ

جعفر کاظم ، امام و پیشوای عارفان! سلام بر تو ای امام راستگو و

الشَّهِيدُ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَصِيُّ البَارُّ التَّقِيُّ اَشْهَدُ أَنَّكَ

شهید! سلام بر تو ای وصتی نیکوکار و پرهیزگار . شهادت می دهم که تو

قَدْ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَأَتَيْتَ الزَّكَاةَ ، وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

باعث بپا داشتن نماز و پرداختن زکات گردیدی و به نیکی امر نمودی

وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَعَبَدْتَ اللهَ حَتَّى أَتَاكَ الْيَقينُ ، اَلسَّلامُ

و از کارهای زشت نهی فرمودی ، خدا را با اخلاص عبادت کردی تا لحظه ای که مرگ سراغ تو آمد ، سلام

عَلَيْكَ مِنْ إِمَامٍ عَصيبٍ ، وَاِمَامِ نَجِيبٍ ، وَبَعِيدٍ وَقَريبٍ ،

بر تو ای امامی که ستم گران جگرت را قطعه قطعه کردند و امام بزرگوار و دور از وطن

وَمَسْمُومِ وَغَريبٍ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَالِمُ النَّبِيهِ ، وَذُو

که تو را در غربت مسموم کرده و به شهادت رساندند سلام بر تو ای عالم شریف صاحب

الْقَدْرِ الْوَجيهِ النَّازِحُ عَنْ تُرْبَةِ جَدِّهِ وَأَبِيهِ ، اَلسَّلامُ عَلَى

مقام و منزلت و دور افتاده از روضه جدش و پدرش ، سلام بر امامی

مَنْ أَمَرَ أَوْلادَهُ وَعِيَالَهُ بِالنِّيَاحَةِ عَلَيْهِ قَبْلَ وُصُولِ الْقَتْلِ

که فرزندان و خانواده خود را امر فرمود که قبل از شهادتش بر او گریه

إِلَيْهِ ، اَلسَّلامُ عَلَى دِيَارِكُمُ الْمُوحِشاتِ كَمَا اسْتَوْحَشَتْ

کنند ، سلام بر خانه های خالی و متروکه شما چنان که سرزمین

مِنْكُمْ مِنى وَعَرَفَاتُ ، اَلسَّلامُ عَلَى سَادَاتِ الْعَبِيدِ وَعُدَّةِ

منی و عرفات از شما خالی مانده است سلام بر آقا و سرور بندگان خدا و توشه های

الْوَعِيدِ ، وَالْبِثْرِ الْمُعَطَّلَةِ وَالْقَصْرِ الْمَشيدِ ، اَلسَّلَامُ عَلَى

روز قیامت و چاه پر آب که استفاده نمی کنند و قصر محکم سربرافراشته ، سلام بر

غَوْثِ اللَّهْفَانِ وَمَنْ صَارَتْ بِهِ اَرْضُ خُرَاسَانَ خُرَاسَانَ،

پناهگاه افسردگان و به کسی که به برکت او زمین خراسان ، خراسان شد

اَلسَّلامُ عَلَى الْقَليلِ الزَّائِرِينَ ، وَقُرَّةِ عَيْنِ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ

سلام بر امامی که زیارت کننده اش کم است و سلام بر نور چشم فاطمه بانوی

نِساءِ الْعَالَمِينَ ، اَلسَّلامُ عَلَى الْبَهْجَةِ الرَّضَوِيَّةِ وَالْاَخْلَاقِ

زنان جهانیان ، سلام بر شکوه و جلوه رضای حق و آن اخلاق خوش

الرَّضِيَّةِ ، وَالْغُصُونِ الْمُتَفَرَّعَةِ عَن الشَّجَرَةِ الْأَحْمَدِيَّةِ ،

پسندیده و شاخه های جدا شده از درخت نبوت احمدی

اَلسَّلامُ عَلَى مَنِ انْتَهى إِلَيْهِ رِيَاسَةُ الْمُلْكِ الْأَعْظَم ، وَعِلْمُ

سلام بر کسی که ریاست حکومت اعظم (در جهان) به او منتهی شد و آگاه بر هر

كُلِّ شَيْءٍ لِتمَامِ الْأَمْرِ الْمُحْكَمِ ، اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ أَسْمَاؤُهُمْ

چیزی جهت کامل شدن امر استوار ولایت ، سلام بر کسی که نام هایشان

وَسيلَةُ السَّائِلِينَ ، وَهَيَا كِلُهُمْ اَمَانُ الْمَخْلُوقينَ ، وَحُجَجُهُمْ

وسیله نیازمندان و جسدهای مبارکشان وسیله ایمنی خلایق است ، و دلایل محکمشان

اِبْطَالُ شُبَهِ الْمُلْحِدِينَ ، اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ كُسِرَتْ لَهُ وَسادَةٌ

سبب باطل شدن شبهات بی دینان است، سلام بر امامی که در جایگاه و مقام

وَالِدِهِ اَميرِ الْمُؤْمِنِينَ حَتَّى خَصَّمَ أَهْلَ الْكُتُبِ ، وَثَبَّتَ قَوَاعِدَ

پدرش امیر مؤمنان نشست تا اینکه با اهل ادیان وارد مباحثه شد و پایه های

الدِّينِ ، اَلسَّلامُ عَلى عَلَمِ الْأَعْلامِ وَمَنْ كُسِرَ قُلُوبُ شيعَتِه

دین را استوار فرمود، سلام بر پیشوای بزرگ و امامی که دل های شیعیانش

بِغُرْبَتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامِ ، اَلسَّلامُ عَلَى السِّراجِ الْوَهَّاج،

تا روز قیامت برای غربت او شکسته شد ، سلام بر چراغ روشن هدایت

وَالْبَحْرِ الْعَجاج الذي صارَتْ تُرْبَتُهُ مَهْبِطَ الْأَمْلاكِ

و دریای خروشان ولایت که آرامگاه او محل آمد و رفت فرشتگان

وَالْمِعْرَاجِ ، اَلسَّلامُ عَلَى أَمَراءِ الْاِسْلامِ وَمُلُوكِ الْأَدْيَانِ،

گردید ، سلام بر فرمانروایان اسلام و پادشاهان ادیان و کسانی

وَطَاهِرِى الْوَلادَةِ السَّلامُ عَلَى مَنِ اطَّلَعَهُمُ اللهُ عَلَى عُلُوم

که ولادتشان پاک است ، سلام بر کسی که خداوند بر علوم غیب و

الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ، وَجَعَلَهُمْ أَهْلَ السَّعَادَةِ ، اَلسَّلامُ عَلَى

پنهان و آشکار آگاهشان گردانیده و آنان را اهل سعادت و خوشبختی قرار داده، سلام بر

كُهُوفِ الْكَائِنَاتِ وَظِلّها ، وَمَنِ انْتَهَجَتْ بِهِ مَعَالِمُ

پناهگاه و عامل بقای جهان هستی و بر امامی که به سبب او پرچم های هدایت در

طُوسٍ حَيْثُ حَل رَبْعَها

سرزمین طوس آشکار گردید

*يا أَرْضَ طُوس سَقَاكِ اللهُ رَحْمَتَهُ *

ای زمین طوس! خدا تو را از رحمت خود سیراب کند

ماذَا ضَمِنْتِ مِنَ الْخَيْرَاتِ يَا طُوسُ

چقدر نیکی و فضیلت ها را در خود جمع کرده ای، ای زمین طوس!

طابَتْ بِقَاعُكِ فِى الدُّنْيا وَطابَ بها

زمین تو ، پاکیزه ترین مکان های دنیاست و چه پاک می باشد آن

شَخْصُ تَوى بِسَنَابَادَ مَرْمُوسٌ

شخص بزرگی که در سناباد قرار گرفته و جا گزیده است

شَخْصُ عَزِيزٌ عَلَى الْإِسْلامِ مَصْرَعُهُ

شخصی که شهادت او بر اسلام گران است

*في رَحْمَةِ اللَّهِ مَغْمُورٌ وَمَغْمُوسُ *

در بحر رحمت خداوند غوطه ور است

*يا قَبْرَهُ أَنْتَ قَبْرٌ قَدْ تَضَمَّنَهُ *

ای آرامگاه بزرگ! در اندرون تو آرام گرفته

حِلْمٌ وَعِلْمٌ وَتَطْهِيرٌ وَتَقْديس

یک دنیا بردباری و دانش و پاکی و پیراستگی

فَخْراً بِانَّكَ مَغْبُوطٌ بِجُثَّتِهِ

این فخر برای توبس که بواسطه جسد مبارکش مورد رشک جهان شدی

و فرشتگان فرشتگان پاک از تو پاسداری می کنند

در هر عصری برای ما، خداوند یکی از شما را امام هدایت گر قرار داده

و آرامگاه آن امام مایه آرامش دل و موجب انس مردم است

ستارگان آسمان هدایت ناپدید شدند

و شیرهای عالم به واسطه حیله و مکر دشمنان مظلوم شدند

هشت نفر از شما ناپدید شدند و چهار نفر از ستارگان امامت

به طلوع آن ها امیدواری هست به هر اندازه که شتران ناله کنند

تا آن گاه که پرتو حقیقت به سبب او آشکار شود

پس حقیقت غیر شما تاریک و خاموش است

اَلسَّلامُ عَلَى مُفْتَخَرِ الْأَبْرَارِ ، وَنائِى الْمَزَارِ ، وَشَرْطِ دُخُولِ

سلام بر امامی که مورد افتخار نیکان و آرامگاهش دور از وطن و شرط رفتن

الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، اَلسَّلامُ عَلى مَنْ لَمْ يَقْطَع اللَّهُ عَنْهُمْ صَلَوَاتِهِ

بهشت و دوزخ است ، سلام بر کسانی که خدا رحمت خود را یک لحظه از آنان

فى أناءِ السَّاعَاتِ ، وَبِهِمْ سَكَنَتِ السَّوَاكِنُ وَتَحَرَّكَتِ

قطع نکرده است ، و آرامش موجودات ساکن و آرام و تحرک موجودات متحرک

الْمُتَحَرِّكَاتُ ، اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ جَعَلَ اللهُ إِمَامَتَهُمْ مُمَيِّزَةً

به برکت آن هاست ، سلام بر کسانی که خداوند متعال قبول امامت او را جدا کننده بین گروه

بَيْنَ الْفَرِيقَيْنِ، كَمَا تَعَبَّدَ بولايَتِهِمْ أَهْلُ الْخَافِقَيْنِ ، اَلسَّلامُ

حق و باطل قرار داده چنان که به اطاعت از ولایت آنان اهل شرق و غرب سر نهاده اند ، سلام

عَلَى مَنْ أَحْيَى اللَّهُ بِهِ دَارِسَ حِكَمِ النَّبِيِّين، وَتَعَبدِهِمْ

بر کسی که خداوند به برکت ولایت او حکمت های از میان رفته پیغمبران را و فلسفه

بِوِلايَتِه لِتَمامِ كَلِمَةِ اللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ، اَلسَّلامُ عَلَى

اطاعت از آنان را زنده کرد تا حجّت و کلمات الهی به کمال برسد ، سلام بر

شُهُورِ الْحَوْلِ، وَعَدَدِ السّاعَاتِ، وَحُرُوفِ لا إِلهَ إِلَّا الله

ماه های سال و عدد ساعت ها و حروف لا اله الا الله

فِى الرُّقُومِ الْمُسَطَّرَاتِ ، اَلسَّلامُ عَلى إِقْبَالِ الدُّنْيا

در میان سطرهای زیبا، سلام بر کسی که وجودش مایه خوشبختی و سعادت این

وَسُعُودِهَا ، وَمَنْ سُئِلَ عَنْ كَلِمَةِ التَّوْحِيدِ، فَقَالَ نَحْنُ مِنْ

جهان است و کسی که کلمه توحید از او پرسیده شده ، فرمود: ما از شرایط

شُرُوطِهَا ، اَلسَّلَامُ عَلَى مَنْ تَعَلَّلَ وُجُودَ كُلِّ مَخْلُوقٍ

توحید هستیم ، سلام بر کسی که دوستی و ولایت او علت وجود هر آفریده است

بِتَوَلَّاهُمْ، وَمَنْ خَطَبَتْ لَهُمُ الْخُطَبَاءُ

و کسانی که خطباء به نام آنان خطبه خواندند :

بنام مبارک هفت تن از پدران گرامش که چه با فضیلت هستند

بهترین کسی هستند که از بارش ابر وحی و دانش الهی سیراب می شوند

اَلسَّلامُ عَلى مَنْ عَلا مَجْدُهُمْ وَثَناءَهُمْ، وَمَنْ أُنْشِدَ في

سلام بر کسی که بزرگواری او برتر و ستایش او فزون تر است و کسی که سخن سرایان

فَخْرِهِمْ وَعَلائِهِمْ بِوُجوبِ الصَّلاةِ عَلَيْهِمْ وَطَهَارَةِ ثِيَابِهِمْ ،

در فخر و مقام آنان از وجوب صلوات و رحمت بر آنان و طهارت و پاکی آنان سخن گفته اند.

اَلسَّلامُ عَلَى قَمَرِ الْأَقْمَارِ الْمُتَكَلِّمِ مَعَ كُلِّ لِسَانِ الْقَائِلِ

سلام بر ماه ماهان که با اهل هر زبانی با زبان آنان حرف می زد

لِشيعَتِهِ مَا كانَ اللهُ لِيُوَلِّىَ إِمَاماً عَلى أُمَّةٍ حَتَّى يُعَرِّفَهُ

و به شیعیانش می فرمود: خداوند پیشوایی هر ملتی را به لغات و

بِلُغَاتِهِمْ وَأَدْيَانِهِمْ ، اَلسَّلامُ عَلَى فَرْحَةِ الْقُلُوبِ ، وَفَرَج

ادیان آن ملت آشنا می سازد ، سلام بر امامی که یادش سبب شادمانی دل های مؤمنین

الْمَكْرُوبِ، وَشَرِيفِ الْأَشْرافِ ، وَمَفْخَرِ عَبْدِ مَنَافٍ ،

و موجب گشایش غمزدگان و باعث عزّت و شرافت شریفان و افتخار خاندان بنی هاشم است

يا لَيْتَني كُنْتُ مِنَ الطَّائِفِينَ بِعَرْصَتِهِ وَحَضْرَتِهِ ، مُسْتَشْهِداً

کاش من از کسانی بودم که همیشه بر آستان و پیشگاه وی طواف می کردم و شاهد

لِبَهْجَةِ مُؤانَسَتِه :

طراوت انس با او بودم

در هر زمان به آستان شما طواف می کنم

گویا طواف مخصوص آستان شماست

اَلسَّلامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّؤُوفِ الَّذي هَيَّجَ أَحْزَانَ يَوْمِ

سلام بر پیشوای رؤوف کسی که اندوه واقعه روز عاشورا او را به هیجان آورده

الطُّفُوفِ بِاللهِ أُقْسِمُ وَبِابَآئِكَ الْأَطْهَارِ وَبِأَبْنَائِكَ

به خدای و به پدران پاک و فرزندان بزرگوار برگزیده شما

الْمُنْتَجَبينَ الْأَبْرَارِ لَوْلاً بُعْدُ الشَّقَّةِ حَيْثُ شُطَّتْ بِكُمُ

سوگند می خورم که اگر این همه مسافت و دوری از آستان مقدس شما نبود

الدَّارُ لَقَضَيْتُ بَعْضَ واجِبكُمْ بِتَكْرَارِ الْمَزَارِ ، وَالسَّلامُ

من كراراً به آستان بوسی شما آمده، انجام وظیفه می نمودم ، سلام

عَلَيْكُمْ يَا حُمَاةَ الدِّينِ، وَأَوْلادَ النَّبِيِّينَ، وَسَادَةَ الْمَخْلُوقينَ،

بر شما ای حامیان دین الهی و فرزندان پیامبران و پیشوایان تمام خلایق

وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ

رحمت خدا و برکات او بر شما باد!

( زیارت هفت حدیث )

اَشْهَدُ اَنْ لا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ

شهادت می دهم که معبود حقی نیست جز خدای یگانه ای که شریکی ندارد و شهادت می دهم

مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ ،

که محمد صلی الله علیه وآله بنده و فرستاده اوست ، خدایا بر محمّد و خاندانش رحمت فرست

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ اللهُمَّ صَلِّ عَلَى

خدایا! بر فرشتگان مقرب رحمت فرست خدایا! رحمت فرست بر

الْاَنْبِياءِ وَالْمُرْسَلِينَ ، اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَئِمَّةِ الْمَعْصُومِينَ،

پیامبران و فرستادگانت ، خدایا رحمت فرست بر امامان پاک و معصوم،

اَلسَّلامُ عَلَى مَوْلانَا وَمُقْتَدَانَا اِمَامِ الْهُدى، وَالْعُرْوَةِ

سلام بر مولا مولا و پیشوای و پیشوای ما که امام هدایت گر و دستگیره

الْوُثْقَى ، وَحُجَّتِكَ عَلَى اَهْلِ الدُّنْيا ، الَّذِي قَالَ في حَقِه

استوار الهی و حجت تو بر همه مردم دنیاست که در حق او

سَيِّدُ الْوَرى وَسَنَدُ الْبَرايَا، سَتُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنّى بِاَرْضِ

سید کائنات و پناهگاه خلایق (رسول خدا صلی الله علیه وآله ) فرموده: «جگر گوشه من در زمین

خُرَاسَانَ مَا زَارَها مَكْرُوبُ اِلَّا نَفَّسَ اللهُ كَرْبَهُ، وَلا مُذْنِبٌ

خراسان به خاک سپرده شود هر گرفتاری او را زیارت کند گرفتاریش برطرف می گردد و هر گناهکاری

إِلَّا غَفَرَ اللهُ ذَنْبَهُ، اَللّهُمَّ بِشَفَاعَتِهِ الْمَقْبُولَةِ، وَدَرَجَتِهِ

او را زیارت نماید گناهانش آمرزیده می شود». خدایا! به حق شفاعت پذیرفته او

الرَّفِيعَةِ ، أَنْ تُنَفِّسَ بِهِ كَرْبي ، وَتَغْفِرَ بِهِ ذَنْبِي ، وَتُسْمِعَهُ

و مقام بزرگش ، گرفتاری مرا برطرف ساز و گناهم را بیامرز و سخن مرا به او برسان

كَلامي ، وَتُبَلِّغَهُ سَلامى ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ ،

و سلام مرا به او ابلاغ فرما، درود بر تو ای حجت خدا!

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْبَةَ عِلْمِ اللَّهِ ،

درود بر تو ای نور خداوندی ، درود بر تو ای مخزن علم الهی!

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَعْدِنَ حِكْمَةِ اللهِ ، اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حَامِلَ

درود بر تو ای بر تو ای معدن معدن حکمت خدایی! درود بر تو ای آگاه

كِتَابِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَافِظَ سِرِ اللهِ ، اَنْتَ الَّذِي قَالَ

به کتاب خدا! درود بر تو ای نگهدارنده سر خداوندی! تو آن کسی هستی که کشنده

في حَقِّكَ قَاتِلُ الْكَفَرَةِ، وَقَامِعُ الْفَجَرَةِ، عَلَى أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ

کافران و ریشه کن کننده فاجران حضرت علی امیر مؤمنان،

وَوَصِيُّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ صَلَوَاتُ اللهِ وَسَلامُهُ عَلَيْهِ ،

جانشین پیغمبر پروردگار عالمیان - صلوات و درود خدا بر او باد در حق تو فرمود:

سَيُقْتَلُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدى بِاَرْضِ خُرَاسَانَ بِالسَّمّ ظُلْماً،

«یکی از فرزندان من در سرزمین خراسان بوسیله زهر ستم به شهادت می رسد

اِسْمُهُ اِسْمى ، وَاسْمُ أَبِيهِ اِسْمُ ابْنِ عِمْرَانَ مُوسَى عَلَيْهِ

که نامش نام من است و نام پدرش نام پسر عمران موسی علیه السلام می باشد،

السَّلامُ ، اَلا فَمَنْ زَارَهُ في غُرْبَتِهِ غَفَرَ اللهُ لَهُ ذُنُوبَهُ ما

هرکس او را در آن سرزمین غربت زیارت کند، خدا گناهان گذشته

تَقَدَّمَ مِنْهَا وَمَا تَأَخَّرَ وَلَوْ كَانَ مِثْلَ عَدَدِ النُّجُومِ وَقِطَرِ

و آینده او را می آمرزد اگرچه به قدر شماره ستارگان و قطره های

الْأَمْطَارِ وَوَرَقِ الْأَشْجَارِ ، مَوْلايَ مَوْلايَ ! هَا أَنَا ذَا وَاقِفٌ

باران و برگ درختان باشد. مولای من! مولای من! اینک در مقابل تو ایستاده ام

بَيْنَ يَدَيْكَ ، وَذُنُوبِي مِثْلَ عَدَدِ النُّجُومِ وَقِطَرِ الْأَمْطَارِ

و گناهانم همانند عدد ستارگان و قطرات باران و

وَوَرَقِ الْأَشْجَارِ ، وَلَيْسَ لي وَسيلَةٌ إِلَى مَحْوِهَا إِلَّا

برگ درختان است و غیر از خشنودی و رضای شما وسیله ای برای محو و بخشش

رِضَاكَ ، مَوْلاىَ مَا أَحْسِبُ في صَحِيفَتِي عَمَلاً أَرْجى

گناهانم ندارم ، مولای من در نامه عمل خود ، عملی امیدوار کننده تر

عِنْدِي مِنْ زِيَارَتِكَ ، كَيْفَ وَقَدْ قَالَ في حَقِّها باقِرُ عِلْمٍ

از زیارت شما ندارم ، چگونه این چنین نباشد که درباره زیارت شما امام محمد باقر شکافنده

الْاَوَّلِينَ وَالْآخِرينَ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ ، يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ

علم گذشتگان و آیندگان - صلوات خدا بر او - فرمود: «مردی از

وَلَدى مُوسَى اِسْمُهُ اِسْمُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، سَيُدْفَنُ بِأَرْضِ

فرزندم موسی علیه السلام متولد می شود که نامش نام امیر مؤمنان علی علیه السلام است و در سرزمین

خُرَاسَانَ ، مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ مَنْ أَنْفَقَ

خراسان دفن می شود ، هرکس او را آگاهانه زیارت کند خدا به او پاداش کسی را می دهد که قبل

مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ ، فَأَتَيْتُكَ زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّكَ عَالِماً

از فتح مکه انفاق نموده و با کفّار جنگیده» . اینک به زیارت شما آمده ام و به حق شما آگاه هستم

بِأَنَّكَ إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ ، شَهِيدٌ غَرِيبٌ ، رَاجِياً بِمَا قَالَهُ

و یقین دارم که تو امامی واجب الاطاعة، شهید و غریب هستی وامیدوارم به آن چه که حضرت

الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلامُ يُقْتَلُ حَفَدَتي بِأَرْضِ خُرَاسَانَ في

صادق علیه السلام فرموده: «یکی از نواده های من در سرزمینی که خراسان نام دارد به

مَدينَةٍ يُقَالُ لَها طُوسُ، مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ اَخَذْتُهُ بِيَدي

شهادت می رسد ، هرکس او را عارفانه زیارت کند، فردای قیامت من دست او را گرفته

يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْكَبَائِرِ، َقبلَ

و وارد بهشت می کنم اگرچه مرتکب گناهان بزرگ شده باشد. از آن حضرت سؤال کردند :

لَهُ مَا عِرْفَانُ حَقِهِ ؟ قَالَ الْعِلْمُ بِأَنَّهُ إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ

شناختن حق او چیست؟ فرمود: اعتقاد داشتن به اینکه او امام واجب الاطاعة است

غَريبُ شَهِيدُ مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ سَبْعِينَ

و او را غریبانه شهید کردند. و هرکس او را آگاهانه زیارت کند ، خدا پاداش هفتاد

شَهِيداً مِمَّنِ اسْتُشْهِدَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ

نفر از کسانی که در رکاب رسول خدا صلی الله علیه وآله شهید شده اند به او عطا می کند».

وَالِهِ ، يَابْنَ رَسُولِ اللهِ أَبْتَغِي بِزِيَارَتِكَ مِنَ اللهِ تَعَالَى

ای فرزند رسول خدا! بوسیله زیارت شما از خداوند بزرگ طلب می کنم که

غُفْرَانَ ذُنُوبى وَذُنُوبِ وَالِدَيَّ وَالْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ

گناهان من و گناهان پدر و مادرم و گناهان تمام مؤمنین و مؤمنات را مورد بخشش قرار دهد،

أَسْأَلُكَ الْإِنْيَانَ الْمَوْعُودَ فِى الْمَوَاطِنِ الثَّلاثَةِ عِنْدَ تَطاتُرِ

و از تو می خواهم که حضور پیدا کنی در سه موضع که وعده فرموده ای : «اول» هنگام دریافت

الْكُتُبِ وَعِنْدَ الصِّرَاطِ وَعِنْدَ الْميزانِ، وَقُلْتَ وَقَوْلُكَ حَقٌّ،

نامه اعمال، «دوم» در عبور از صراط «سوّم» کنار میزان عمل، و به حق فرمودی که :

إِنَّ شَرَّ مَا خَلَقَ اللهُ فِي زَمَانِي يَقْتُلُني بِالسَّمَ ثُمَّ يَدْفَتُني

«بدترین خلق عصر مرا بوسیله زهر به شهادت می رساند و مرا در

في دَارِ مَضيعَةٍ وَبِلادِ غُرْبَةٍ، اَلا وَمَنْ زَارَني في غُرْبَتِي

خانه متروک و دیار غربت به خاک می سپارند و هرکس مرا در این سرزمین غربت زیارت کند،

كَتَبَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ أَجْرَ مِائَةِ أَلْفِ شَهِيدٍ وَمِائَةِ أَلْفِ صِدِّيق

خداوند عزّ وجل بر او پاداش صد هزار شهید و صد هزار صدیق

وَمِائَةِ الْفِ حَاجٌ وَمُعْتَمِرٍ وَمِائَةِ أَلْفِ مُجَاهِدٍ، وَحُشِرَ في

و صد هزار حج و عمره و صد هزار جهاد کننده عطا می نماید و در

زُمْرَتِنَا وَجُعِلَ فِى الدَّرَجَاتِ الْعُلى مِنَ الْجَنَّةِ رَفيقُنا،

زمره ما محشور می شود و در درجات رفیع بهشت رفیق ما خواهد بود».

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَفَقَنى لِزِيَارَتِكَ فِى الْبُقْعَةِ الَّتي قُلْتَ في

شکر خدای را که به من توفیق زیارت شما را در مکان مقدسی نصیب نمود که در حق آن

حَقِّهَا هِيَ وَاللهِ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ مَنْ زَارَني في

فرمودی : « به خدا آن مکان بوستانی از بوستان های بهشت است و هرکس مرا در

تِلْكَ الْبُقْعَةِ كَانَ كَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ،

آن مکان زیارت کند مانند کسی است که رسول خدا صلی الله علیه وآله را زیارت کرده

وَكَتَبَ اللهُ لَهُ ثَوَابَ الْفِ حَبَّةٍ مَبْرُورَةٍ وَالْفِ عُمْرَةٍ

و خداوند برای او پاداش هزار حج پذیرفته شده و هزار

مَقْبُولَةٍ ، وَكُنْتُ أنا وأبائى شُفَعَاوَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَكُنْ

عمره قبول شده عطا می کند و من و پدرانم در روز رستاخیز از او شفاعت خواهیم کرد» پس،

شَفيعي بِأبَائِكَ الطَّاهِرِينَ وَأَوْلَادِكَ الْمُنْتَجَبِينَ ، يَا مَوْلايَ

ای آقای من! تو را به حق پدران پاکت و فرزندان گرامت سوگند می دهم از من شفاعت نما! ای مولای من!

اَنْتَ الَّذِي لا يَزُورُكَ إِلا الْخَوَاصُ مِنَ الشَّيعَةِ فَبِحَقِّكَ

تو آن امامی هستی که تو را تنها شیعیان خاص زیارت می کنند، پس به حق تو

وَبِحَقِّ شيعَتِكَ نَسْأَلُ اللهَ اَنْ تَشْفَعَنى وَنَسْأَلُ اللهُ اَنْ

و به حق شیعیانت از خدا می خواهم که مشمول شفاعت شما گردم و از خدا می خواهم

يَحْشُرَني في مُسْتَقَرٍ مِنَ الرَّحْمَةِ مَعَكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ ، مَعَكُمْ

که مرا در قرارگاه رحمت خود با شما اهل بیت محشور گرداند

لا مَعَ غَيْرِكُمْ ، بَرِثْتُ إِلَى اللهِ مِنْ اَعْدائِكُمْ، وَتَقَرَّبْتُ بِاللهِ

و مرا با غیر شما محشور نکند ، از دشمنان شما به سوی خدا بیزاری می جویم و به عنایت خدا

إِلَيْكُمْ، إِنّى مُؤْمِنُ بِايَابِكُمْ ، مُنْتَظِرُ لأَمْرِكُمْ، مُصَدِّقُ

بسوی شما تقرب می جویم من به برگشت و رجعت شما ایمان دارم و در انتظار ظهور سلطنت شما هستم ،

بِرَجْعَتِكُمْ ، مُتَرَقِّبٌ لِدَوْلَتِكُمْ، عَارِفٌ بِعِظَمِ شَأْنِكُمْ، عَالِمٌ

و رجعت شما را تصدیق می نمایم، منتظر دولت شما هستم و به بزرگی مقام و شأن شما آگاهم،

بِضَلالَةِ مَنْ خَالَفَكُمْ، مُوَالِ لَكُمْ وَلاَوْلِيَائِكُمْ، مُبْغِضُ

و به گمراهی مخالفین شما یقین دارم شما و دوستان شما را دوست دارم و با دشمنان شما دشمن

لأَعْدائِكُمْ ، عَائِدٌ بِكُمْ، لأئِذْ بِقُبُورِكُمْ، اللهُمَّ صَلِّ عَلى

هستم به شما و به مرقد مطهر شما پناه آورده ام. خدایا! رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَالْوَصِيّ وَالْبَتُولِ وَالسِّبْطَيْنِ وَالسَّجَادِ

حضرت محمد پیغمبر تو و بر جانشین او و بر بتول و دو سبط پیغمبر و بر حضرت سجاد

وَالْبَاقِرِ وَالصَّادِقِ وَالْكَاظِمِ وَالرّضا وَالتَّقِيّ وَالنَّقِيّ

و امام باقر و حضرت صادق و بر امام کاظم و امام رضا و امام تقی و امام نقی

وَالْعَسْكَرِيّ وَالْمَهْدِي صَاحِبِ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِمْ

و امام عسکری و حضرت صاحب الزمان علیهم السلام رحمت های خدا بر او و بر همه

اَجْمَعينَ ، اَللّهُمَّ إِنَّ هؤُلاءِ اَئِمَّتُنا وَسادَتُنا وَقَادَتُنا وَهُداتُنا

ایشان باد. خدایا! به درستی اینان امامان ما و آقایان ما و پیشوایان ما بوده و راهنمایان

وَدُعَاتُنَا اللَّهُمَّ وَفِّقْنَا لِطَاعَتِهِمْ، وَارْزُقْنَا شَفَاعَتَهُمْ،

و دعوت کنندگان ما هستند. خداوندا! به ما توفیق اطاعتشان را کرامت نما و شفاعت آنان

وَاحْشُرْنَا فِي زُمْرَتِهِمْ، وَاجْعَلْنَا مِنْ خِيَارِ مَواليهِمْ ،

را نصیبمان فرما و ما را در جوار آنان محشور کن و ما را از بهترین دوستان آنان قرار ده

بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ

به رحمتت ای مهربان ترین مهربانان.

( زیارت دیگر امام رضا علیه السلام )

در «کامل الزیارات» نقل شده، چنانچه به زیارت علی بن موسی علیهما السلام مشرف شدی پس بگو:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرّضا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ

خدایا! درود فرست بر علی بن موسی آن خشنود روش و پسندیده صفات و پیشوای

التَّقِيِّ النَّقِيِّ وَحُجَّتِكَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَمَنْ تَحْتَ

پرهیزگار و پاک سیرت و حجت و خلیفه تو بر تمام افرادی که در روی زمین و در زیر خاک

الثَّرى ، الصِّدِّيقِ الشَّهِيدِ صَلَاةً كَثِيرَةً تامَّةً زَاكِيَةً مُتَوَاصِلَةً

است و آن راست پیشه و شهید راه خدا درود بسیار و کامل و پاکیزه پیوسته

مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً ، كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ

و پی در پی و ردیف هم همانند برترین درودی که بر یکی از اولیائت فرستادی

سپس دو رکعت نماز بگزار و در وداعش بگو آنچه را که از امام

صادق علیه السلام در وداع پیامبر صلی الله علیه وآله روایت شده است که فرمود ؛ بگو :

لا جَعَلَهُ اللَّهُ أَخِرَ تَسْلِيمي عَلَيْكَ.

و اگر خواستی می گوئی :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَلِيَّ اللهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ ، اللهُمَّ لا

سلام بر تو ای ولی خدا و رحمت خدا و برکات او بر تو باد! خدایا! این زیارت

تَجْعَلْهُ أخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيَارَتي إِبْنَ نَبِيِّكَ وَحُجَّتَكَ عَلَى

مرا آخرین دیدار من از زیارت فرزند پیامبر و حجت خود بر خلایق قرار مده و مرا

خَلْقِكَ وَاجْمَعْني وَ إِيَّاهُ في جَنَّتِكَ وَاحْشُرْني مَعَهُ وَفي

در بهشت در کنار حضرت قرار ده، و مرا با آن حضرت و در گروه آن حضرت

حِزْبِهِ مَعَ الشُّهَداءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رفيقاً،

همراه با شهیدان راه خدا و شایستگان محشور فرما و این ها چه خوب رفیقانی هستند

وَأَسْتَوْدِعُكَ اللَّهَ وَاسْتَرْعِيكَ وَأَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلامَ أمَنا

تو را به خدا می سپارم، خدا نگهدارت باد و بر تو درود می فرستم به خدا و پیامبر

بِاللهِ وَبِالرَّسُولِ وَبِمَا جِئْتَ بهِ وَدَلَلْتَ عَلَيْهِ فَاكْتُبْنَا

او و به آنچه تو از طرف حق بیان فرمودی و راهنمایی کردی ایمان آوردیم پس مرا در زمره

مَعَ الشَّاهِدِينَ

گواهی دهندگان بر حقایق بنویس

( زیارت دیگر امام رضا علیه السلام )

از «بحار الانوار» جلد 99 صفحه 50 نقل شده» چنانچه از منزل خود خارج شدی و ارادۀ زیارت ابی الحسن الرضا علیه السلام کردی پس بگو آنچه را که ذکرش قبلاً در جهت زیارت صاحب الغری ( حضرت امیر المؤمنین) علیه السلام گذشت زمانی که به نزدیکی قبر مقدس رسیدی بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَلَمُ الهادي ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

درود بر تو ای پرچم راهنما ، درود بر تو ای

الْوَصِيُّ الزَّكِيُّ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْاِمَامُ البَرُّ التَّقِيُّ،

جانشین منزّه، درود بر تو ای امام نیکوکار و پرهیزکار

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَلَمُ الْمُطَهَّرُ مِنَ الذُّنُوبِ ، اَلسَّلامُ

درود بر تو ای راهنمای منزه از گناهان، درود بر

عَلَيْكَ يَا وِعاءَ حُكْمِ اللهِ ، اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا عَيْبَةَ سِرّ الله ،

تو ای ظرف حکم خدا ، درود بر بر تو ای صندوق سر خدا !

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْحَافِظُ لِوَحْيِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

درود بر تو ای نگهبان وحی خدا! درود بر تو ای

الْمُسْتَوفى فى طاعَةِ اللهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُتَرْجَمُ

وفا کننده در اطاعت خدا! درود بر تو ای ترجمان

لِكِتَابِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الدَّاعِي إِلى تَوْحِيدِ اللهِ ،

کتاب خدا! درود بر تو ای خواننده به توحید خدا!

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُعَبَّرُ لِمُرَادِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

درود بر تو ای تعبیر شده از مراد خدا! درود بر تو ای

الْمُحلَّلُ لِحَلالِ اللهِ ، وَالْمُحَرِّمُ لِحَرَامِ اللهِ وَالدَّاعِي إِلَى

حلال کننده حلال خدا، و حرام کننده حرام خدا ، و دعوت کننده

دينِ اللهِ ، وَالْمُعْلِنُ لِاَحْكامِ اللهِ ، وَالْفَاحِصُ عَنْ مَعْرِفَةِ اللهِ

بدین خدا ، و اعلان کننده احکام خدا ، و کاوش کننده در معرفت خدا.

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَا الْحَسَنِ أَشْهَدُ يَا مَوْلايَ أَنَّكَ حُجَّةُ اللَّهِ

درود بر تو ای ابوالحسن ، گواهی می دهم ای آقای من! که تو حجت خدا

وَاَمِينُهُ ، وَصَفْوَةُ اللهِ وَحَبيبُهُ ، وَخِيَرَةُ اللهِ مِنْ خَلْقِه،

و امین او هستی ، و برگزیده خدا و دوست او و تو منتخب از بین خلق،

وَحُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ ، أَشْهَدُ أَنَّهُ مَنْ وَالأكَ فَقَدْ وَالَى الله ،

و حجت بندگان خدائی ، گواه می دهم بر این که هرکه با تو دوست بود با خدا دوست بود

وَمَنْ عَادَاكَ فَقَدْ عَادَى اللَّهَ ، وَمَنِ اسْتَمْسَكَ بِكَ وَبِالْأَئِمَّةِ

و هرکه با تو دشمنی نمود با خدا دشمنی کرد و هر که به تو و پیشوایان

مِنْ أَبَآئِكَ وَوُلْدِكَ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى ، وَاَشْهَدُ

از پدران تو و فرزندان تو متوسل شد ، همانا به ریسمان محکم حق توسل جست. و گواهی می دهم

أَنَّكُمْ كَلِمَةُ التَّقْوى ، وَاَعْلامُ الْهُدَى ، وَنوُرُ لِسَائِرِ الْوَرى

بر این که شماها کلمه تقوا و پرچم های هدایت و راهنما هستید و نورید برای سایر مردم

سپس خود را بر قبر انداز وببوس وبگو :

بِأَبي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الشَّهِيدُ بِاَبى اَنْتَ وَأُمّي

پدر و مادرم فدای تو باد از راست گوی شهید، پدر و مادرم فدای تو باد

يَابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ، وَسَيِّدِ الوَصيِّينَ ، وَاِمَامِ الْمُسْلِمِينَ،

ای فرزند امیرالمؤمنان و سید وصيين و پیشوای مسلمانان

وَحُجَّةِ اللهِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ

و حجت خدا بر تمامی آفریدگان

و دو رکعت نماز می خوانی، پس هنگام وداع بگو :

يا مَوْلايَ يا أَبَا الْحَسَنِ ، يَا مَوْلاىَ أَيُّهَا الرِّضا أَتَيْتُكَ

ای آقای من! ای ابوالحسن! ای آقای من! ای رضا! به زیات تو آمدم،

زَائِراً ، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ خَيْرُ مَزُورٍ بَعْدَ أبآئِكَ ، وَأَفْضَلُ

و گواهی می دهم که تو بعد از پدرانت بهترین کس برای زیارت هستی ، و برترین مقصودی

مَقْصُودٍ ، وَأَشْهَدُ اَنَّ مَنْ زَارَكَ فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اللهِ

و گواهی می دهم به اینکه هر که تو را زیارت کرد به رسول خدا - که درود

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ وَأَبْهَجَ فَاطِمَةَ سَيِّدَةَ نِساءِ الْعَالَمِينَ،

خدا بر او باد - متصل شد ، و فاطمه خانم زنان جهانیان را شاد کرد

وَنَالَ مِنَ اللهِ الْقَوْزَ الْعَظِيمَ ، فَلَا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ

و به فیض بزرگ از طرف خدا رسید، پس امید است خداوند این زیارت تو را آخرین

زِيَارَتِكَ ، وَإِثْيَانِ مَشْهَدِكَ ، وَرَزَقَنِى الْعَوْدَ ثُمَّ الْعَوْدَ

زیارت و آمدنم نزد تو قرار ندهد و دوباره روزیم فرماید که به

إِلَيْكَ أُمِّينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ

سوی تو آیم آمين رب العالمین

( زیارت دیگر امام رضا علیه السلام )

زیارت دیگری است از مزار کبیر نقل شده و ترتیب آن چنین است: غسل می کنی و مقابل قبر مطهر می ایستی و می گویی :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ وَابْنَ وَلِيّهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا

سلام بر تو ای ولی خدا و فرزند ولی خدا! سلام بر تو ای

حُجَّةَ اللهِ وَابْنَ حُجَّتِهِ وَاَبا حُجَجِهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا إِمَامَ

حجت خدا و فرزند حجت خدا! و پدر حجّت های خدا ، سلام بر تو ای پیشوای

الْهُدى وَالْعُرْوَةَ الْوُثْقَى وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ ، اَشْهَدُ أَنَّكَ

هدایت گر و دستاویز و حلقه استوار و مورد اعتماد ، رحمت خدا و برکاتش بر تو باد! گواهی

مَضَيْتَ عَلَى مَا مَضَى عَلَيْهِ أبآؤُكَ الطَّاهِرُونَ صَلَوَاتُ اللهِ

می دهم که تو همان راه و روش پدران پاکت را ادامه دادی رحمت های خدا

عَلَيْهِمْ لَمْ تُؤْثِرْ عَمَيَّ عَلَى هُدى وَلَمْ تَمِلْ مِنْ حَقٌّ إِلَى

بر آنان باد و ظلمت گمراهی را بر نور هدایت ترجیح ندادی و از حق به سوی باطل

بَاطِلِ ، وَأَنَّكَ قَدْ نَصَحْتَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَاَدَّيْتَ الأَمَانَةَ

متمایل نشدی و تو برای خدا و رسولش نصیحت کردی و آن امانت پیشوایی و هدایت را ادا

فَجَزَاكَ اللهُ عَنِ الْإِسْلامِ وَأَهْلِهِ خَيْرَ الْجَزَاءِ ، أَتَيْتُكَ بِأَبِي

کردی ، خداوند از طرف اسلام و مسلمین بهترین پاداش به تو عطا فرماید. پدر و مادرم به

وَأُمّي زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّكَ مُوَالِياً لِاَوْلِيَائِكَ مُعَادِياً لِأَعْدائِكَ

قربان شما به زیارت شما آمده ام در حالی که به مقام شما آگاهم و دوستدار دوستان شما و دشمن دشمنان

فَاشْفَعْ لى عِنْدَ رَبِّكَ جَلَّ وَعَزَّ

شما هستم پس در پیشگاه پروردگار بزرگ مرا شفاعت کن

سپس خود را بر ضریح بچسبان و آن را ببوس و صورت خود را به ضریح بگذار و آنگاه برگرد به طرف بالای سر وبگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ وَ رَحْمَةُ اللهِ

سلام و رحمت و برکات خداوندی بر تو باد ای آقای من، ای پسر

وَبَرَكَاتُهُ ، أَشْهَدُ أَنَّكَ الْاِمَامُ الْهَادِي وَالْمَوْلَى الرَاشِدُ،

پیامبر خدا! گواهی می دهم که تو پیشوای هادی ، و آقای رهنما

وَالْوَلِيُّ المجاهِدُ ، أَبْرَءُ إِلَى اللهِ تَعَالَى مِنْ أَعْدَائِكَ ،

و ولی مجاهدی ، از دشمنان شما بسوی خدا بیزاری می جویم و به

وَأَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمُوالاتِكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ

موالات شما به خدا تقرب می جویم درود و رحمت

وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

و برکات خدا بر تو باد

سپس دو رکعت نماز می خوانی ، و نماز بخوان آنچه که دوست داری، و برگرد به طرف پائین پای مبارک و با هر کلامی که خواستی دعاکن، و هنگام برگشت برای وداع بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَولايَ يا اَبَا الْحَسَنِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا

سلام بر تو ای آقای من ای ابوالحسن! درود و رحمت و برکات خداوندی بر تو باد

ابْنَ رَسُولِ اللهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ ، اَسْتَوْدِعُكَ الله

ای پسر پیامبر خدا! تقاضای وداع تو را از خدا دارم و بر تو درود می فرستم ، در حالی که

وَأَقْرَأُ عَلَيْكَ اَلسَّلامَ ، أَمَنَّا بِاللهِ وَبِمَا جِئْتَ بِهِ وَدَلَلْتَ عَلَيْهِ،

ایمان به خدا و به آنچه تو آوردی و به آنچه تو راهنمائی بر آن نمودی دارم

اَللّهُمَّ اكْتُبْنَا مَعَ اكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ

خدایا مرا از گواهان بنویس

سپس خود را بر قبر بیانداز و ببوس و صورتت را بر قبر بگذار و با هر زبانی خواستی برای خود و مؤمنان دعا کن ان شاء الله رهنمون بر می گردی .

( زیارت وداع )

چون خواهد که امام علیه السلام را وداع کند، غسل کند و وارد حرم مطهر شود و زیارت کند امام علیه السلام را چنان که قبلاً بیان شد و نماز زیارت بجای آورد و نماز و عباداتی دیگر انجام دهد و هرگاه بخواهد وداع کند آن حضرت را روی به روی امام علیه السلام آید و بگوید :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ وَابْنَ مَوْلاىَ وَرَحْمَةُ اللهِ

درود و رحمت و برکات خدا بر تو ای آقا و فرزند آقای من!

وَبَرَكاتُهُ ، أَنْتَ لَنا جُنَّةٌ مِنَ الْعَذَابِ وَهَذا أَوَانُ

تو برای من سپر از عذابی. هم اکنون چنان چه اجازه فرمائی

أَنْصِرافِي إِنْ كُنْتَ اَذِنْتَ لِي غَيْرَ رَاغِبٍ عَنْكَ ، وَلَا

هنگام برگشتنم است، بدون اینکه در باطنم از تو روگردان باشم،

مُسْتَبْدِلٍ بِكَ ، وَلا مُؤْثِرٍ عَلَيْكَ ، وَلا زَاهِدٍ فِي قُرْبِكَ وَقَدْ

و بدون آنکه زیارت تو را با دیگری معاوضه نمایم ، و بدون این که کسی را بر تو مقدم دارم ،

جُدْتُ بِنَفْسي لِلْحَدَثَانِ وَتَرَكْتُ الْأَهْلَ وَالْأَوْلادَ

و بدون اینکه از تو روگردان باشم ، همانا خود را به زحمت انداختم و در معرض حوادث قرار

وَالْاَوْطانَ ، فَكُنْ لى شافِعاً إِلَى اللهِ تَعَالَى يَوْمَ حَاجَتي

دادم ، واهل و اولاد و خانه و کاشانه ام را ترک نمودم ، پس پیش خداوند متعال شفاعتم فرما

وَفَقْرِي وَفَاقَتِي ، يَوْمَ لا يُغْنى حَمِيمِي وَلَا قَريني ، يَوْمَ

در روز حاجت و نیاز و درماندگیم ، روزی که هیچ فامیل و دوستی مرا از گرفتاری آن روز

لا يُغْنى عَنّى وَالِدَيَّ وَلا وَلَدى ، أَسْأَلُ اللهَ الَّذي قَدَّرَ

بی نیاز نمی کنند ، روزی که نه پدر و مادر و نه فرزند مرا از هول آن بی نیاز نمی کنند.

رَحيلِي إِلَيْكَ أَنْ يُنَفِّسَ بِكَ كُرْبَتِي وَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَبْكَيْ

از خدائی که چشمانم برای شما گریان نمود می خواهم که آن اشکم را برای قیامتم

عَلَيْكَ عَيْنِي أَنْ تَجْعَلَهُ سَبَباً لي وَذُخْراً وَأَسْأَلُ اللهَ الَّذي

وسیله و ذخیره قرار دهد . از خدائی که مفارقت از این مکان را برایم

قَدَّرَ عَلَيَّ فِراقَ هذَا الْمَكانِ أَلَّا يَجْعَلَهُ أَخِرَ الْعَهْدِ مِنْ

مقدر فرمود می خواهم که این زیارت را آخرین زیارتم قرار ندهد.

رُجُوعي إِلَيْكَ ، وَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَرَانِي مَكَانَكَ وَهَدَاني

از خدائی که مقام و مکان تو را نشانم داد. و راهنمائیم فرمود که بر تو

لِلتَّسْلِيمِ عَلَيْكَ وَزِيَارَتي إِيَّاكَ أَنْ يُورِدَني حَوْضَكُمْ

سلام و درود بفرستم و زیارتت کنم ؛ می خواهم که مرا به حوض کوثر شما وارد سازد،

وَيَرْزُقَنى مُرافَقَتَكُمْ فِى الْجِنَانِ ، اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ

و هم نشینی با شما را در بهشت روزیم فرماید . درود بر تو ای برگزیده خدا!

اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَى رَسُولِ اللهِ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ ، اَلسَّلامُ عَلَى

درود و سلام به رسول خدا خاتم پیامبران ، درود بر

اَميرِ الْمُؤْمِنِينَ وَوَصِيٌّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَقائِدِ الْغُرّ

امیر مؤمنان علیه السلام جانشین پیامبر خدای جهانیان ، و راهبر

الْمُحَجَّلِينَ ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ

پیشانی سپیدان قیامت، درود بر حسن و حسین دو آقای جوانان

شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ ، اَلسَّلامُ عَلَى الْاَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ أَئِمَّةً

اهل بهشت ، درود بر ائمه از اولاد او ، پیشوایان

وَسَادَةً وَقادَةً ، اَلسَّلامُ عَلى مَلائِكَةِ اللهِ الْباقِينَ

و آقایان و راهبران ، درود بر فرشتگان ماندگار در حرم تو،

اَلسَّلامُ عَلَى مَلائِكَةِ اللَّهِ الْمُقِيمِينَ الْمُسَبِّحِينَ الَّذِينَ بِأَمْرِهِ

درود بر فرشتگان تسبیح کننده و ساکن در حرم مطهر تو ، هم آنانی که به فرمان او

يَعْمَلُونَ ، اَلسَّلامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ اللهُمَّ

(خدا) عمل می کنند . درود بر درود بر ما و بر بندگان شایسته خداوند ، خدایا!

لا تَجْعَلْهُ أخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِيارَتي إِيَّاهُ فَإِنْ جَعَلْتَهُ

این زیارتم را آخرین زیارت او قرار مده ، و اگر آخرین زیارتم قرار دادی

فَاحْشُرْنِي مَعَهُ وَمَعَ أَبَآئِهِ الْمَاضِينَ وَإِنْ أَبْقَيْتَنِي يَا رَبِّ

پس با او و پدران در گذشته او محشورم فرما ، و اگر ماندگارم فرمودی ای پروردگار!

فَارْزُقْنِي أَبَدًا ما أَبْقَيْتَنِي إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

زیارت ابدی را روزیم فرما ، زیرا تو بر هر کاری توانائی.

آن گاه بگوید :

أَسْتَوْدِعُكَ اللَّهَ وَأَسْتَرْعِيكَ وَأَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلَامَ ، أَمَنَّا بِاللَّهِ

از خداوند تقاضای وداع و مراعات تو را می کنم و بر تو درود می فرستم ، به خدا

وَبِالرَّسُولِ وَبِمَا جِئْتَ بِهِ وَدَعَوْتَ إِلَيْهِ وَدَلَلْتَ عَلَيْهِ اللهُمَّ

و به رسول و به تمامی آنچه آوردی و به آن دعوت نمودی و به سوی آن راهنمائی نمودی ایمان دارم.

فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ ، اَللّهُمَّ ارْزُقْني حُبَّهُمْ وَمَوَدَّتَهُمْ اَبَداً

خدایا مرا از گواهان بنویس خدایا محبت و شیدائی آنان را

ما أَبْقَيْتَني ، اَلسَّلامُ عَلَى مَلَائِكَةِ اللَّهِ وَزُوَّارِ قَبْرِ بْنِ

تا زنده ام روزیم فرما ، سلام بر فرشتگان و زیارت کنندگان قبر فرزند برادر

رَسُولِ اللهِ مِنّي اَبَداً ما بَقيتُ وَدائِماً إِذا فَنيتُ ، اَلسَّلامُ

رسول خدا ، از طرف من تا هنگام مرگ و تا هنگام فنا شدنم سلام

عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ

بر ما و بر بندگان شایسته خدا

( دعاء عالية المضامين )

اَللّهُمَّ إِنِّى زُرْتُ هَذَا الْاِمَامَ مُقِرّاً بِاِمَامَتِهِ مُعْتَقِداً لِفَرْضِ

خدایا من زیارت کردم این امام را در حالی که اقرار به امامتش دارم و معتقدم که اطاعتش بر من

طاعَتِهِ فَقَصَدْتُ مَشْهَدَهُ بِذُنُوبِي وَ عُيُوبي وَ مُوبِقَاتِ

واجب است و با این حال آهنگ زیارتگاهش را کردم با گناهانی که دارم و با عیوب و جرم های

أثامى وَكَثْرَةِ سَيِّئَاتِي وَ خَطَايَايَ وَمَا تَعْرِفُهُ مِنِّي

هلاکت بارم و بدی های بسیار و خطاکاری هایم و آنچه تو خود می دانی

مُسْتَجيراً بِعَفْوِكَ مُسْتَعِيداً بِحِلْمِكَ رَاجِياً رَحْمَتَكَ لاجئاً إلى

و پناه آورده ام به گذشتت و به بردباریت و امیدوارم به رحمتت و ملتجی گشته ام به پایه

رُكْنِكَ عَائِداً بِرَأْفَتِكَ مُسْتَشْفِعاً بِوَلِيِّكَ وَ ابْنِ ⁽¹⁾أَوْلِيَائِكَ

و اساس مرحمتت و پناهنده ام به مهرت و شفیع گرفته ام ولی تو و فرزند اولیائت را

وَ صَفِيِّكَ وَ ابْنِ أَصْفِيَائِكَ وَ أَمِينِكَ وَ ابْنِ أُمَنَائِكَ وَ خَلِيفَتِكَ

و برگزیده ات و فرزند برگزیدگانت را و امین تو و فرزند امانتدارانت را و جانشین تو

وَ ابْنِ خُلَفَائِكَ الَّذينَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسيلَةَ إِلى رَحْمَتِكَ وَ

و فرزند جانشینانت را آنانکه قرارشان دادی وسیله ای بسوی رحمت و

رِضْوَانِكَ وَ الذَّريعَةَ إِلى رَأفَتِكَ وَ غُفْرَانِكَ اللَّهُمَّ وَ اَوَّلُ

خوشنودیت و واسطه ای برای مهر و آمرزشت خدایا نخستین

حَاجَتِى إِلَيْكَ اَنْ تَغْفِرَ لى مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبى عَلَى كَثْرَتِها

حاجتم بدرگاه تو این است که بیامرزی گناهان گذشته ام را با بسیاری آن ها

وَ أَنْ تَعْصِمَني فيمَا بَقِيَ مِنْ عُمْرِي وَ تُطَهِّرَ ديني مِمَّا

و نگاهم داری از گناه در باقی مانده عمرم و پاک کنی دین و آئین مرا از آنچه

يُدَنِّسُهُ وَ يَشيِنُهُ وَ يُزْرِي بِهِ وَ تَحْمِيَهُ مِنَ الرَّيْبِ وَ الشَّلِّ

آلوده و چرکینش کند و معیوبش سازد و نگاهداریش کنی از شک

و شبهه

وَ الْفَسَادِ وَ الشِّرْكِ وَ تُثَبِّتَنى عَلى طَاعَتِكَ وَ طاعَةِ رَسُولِكَ

و فساد و شرک و استوارم بداری بر فرمانبرداری خود و فرمانبرداری پیامبرت

وَ ذُرِّيَّتِهِ التَّجَباءِ السُّعَدَاءِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ وَرَحْمَتُكَ

و فرزندان نجیب و سعادتمندش که درود های تو و رحمت

وَ سَلامُكَ وَ بَرَكَاتُكَ وَ تُحْيِيَني مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَى طَاعَتِهِمْ

و سلام و برکاتت بر ایشان باد و زنده ام بداری تا هر قدر که زنده ام بر طاعت ایشان

وَ تُميتَني إِذَا اَمَتَني عَلى طَاعَتِهِمْ وَ أَنْ لَا تَمْحُوَ مِنْ قَلْبِي

و بمیرانی مرا وقت مرگم بر طاعت ایشان و محو نکنی از دل من

مَوَدَّتَهُمْ وَ مَحَبَّتَهُمْ وَ بُغْضَ أَعْدَائِهِمْ وَ مُرَافَقَةَ أَوْلِيَائِهِمْ

دوستی و محبت ایشان و بغض دشمنانشان و رفاقت دوستانشان و نیکی کردن

وَ بِرَّهُمْ وَ اَسْأَلُكَ يا رَبِّ اَنْ تَقْبَلَ ذَلِكَ مِنِّي وَ تُحَبِّبَ إِلَيَّ

به ایشان را و از تو خواهم پروردگارا که بپذیری این (زیارت و دعا) را از من و مرا دوستدار

عِبَادَتَكَ وَ الْمُوَاظَبَةَ عَلَيْهَا وَ تُنَشِّطَنِي لَهَا وَ تُبَغْضَ إِلَيَّ

عبادتت کنی و مواظبتم دهی بر آن و به نشاطم آوری برای عبادت و متنفرم کنی از

مَعَاصِيَكَ وَ مَحارِمَكَ وَ تَدْفَعَني عَنْهَا وَ تُجَنِّبَنِي التَّقْصِيرَ

گناهان و محرماتت و باز داری مرا از آنها و برکنارم داری از کوتاهی کردن

في صَلَواتى وَ الْاِسْتِهَانَةَ بِها وَ التَّراخِيَ عَنْها وَ تُوَفِّقَنى

در نمازهایم و سرسری گرفتن آن و سستی و کاهلی کردن در آن و موفقم دار

لِتَأْدِيَتِها كَمَا فَرَضْتَ وَ اَمَرْتَ بِهِ عَلَى سُنَّةِ رَسُولِكَ

برای اداء آن چنانچه واجب کرده ای و دستور فرموده ای به روش پیامبرت

صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَ رَحْمَتُكَ وَبَرَكاتُكَ خُضُوعاً وَ

که درودهای تو و رحمت و برکاتت بر او و آلش باد با حال خضوع و

خُشُوعاً وَ تَشْرَحَ صَدْري لإيتَاءِ الزَّكَاةِ وَ اعْطَاءِ الصَّدَقَاتِ

خشوع و دیگر آنکه سینه ام را باز کنی (و بلندی نظر به من دهی ) برای پرداختن زکات و دادن صدقات

وَ بَذْلِ الْمَعْرُوفِ وَ الْإِحْسَانِ إِلى شيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِم

و انجام کار نیک و احسان نسبت به شیعیان آل محمد علیهم السلام

السَّلامُ وَ مُوَاسَاتِهِمْ وَلا تَتَوَفَّانِي إِلا بَعْدَ أَنْ تَرْزُقَنى حَجَّ

و مواسات با آنها و نمی رانیم مگر بعد از این که روزیم کنی حج خانه

بَيْتِكَ الْحَرَامِ وَ زِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ وَ قُبُورِ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ

کعبه ات و زیارت قبر پیامبرت و قبور امامان علیهم السلام

السَّلامُ وَ أَسْأَلُكَ يا رَبِّ تَوْبَةً نَصُوحاً تَرْضَاهَا وَنِيَّةً

را و از تو خواهم پروردگارا توبه حقیقی مورد پسندت را و نیتی که ستوده

تَحْمَدُها وَ عَمَلاً صَالِحاً تَقْبَلُهُ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنى إِذا

درگاه تو باشد و کردار شایسته ای که تو بپذیری و دیگر آن که مرا بیامرزی و به من رحم کنی هنگامی که

تَوَفَّيْتَنى وَ تُهَوِّنَ عَلَيَّ سَكَرَاتِ الْمَوْتِ وَ تَحْشُرَنى فى

از این جهان مرا ببری و آسان کنی بر من سختی های مرگ را و محشورم کنی در

زُمْرَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَتُدْخِلَنِي

گروه محمد و آلش که درودهای خدا بر او و بر ایشان باد و داخل

الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ تَجْعَلَ دَمْعِي غَزِيراً فِي طَاعَتِكَ وَ عَبْرَتي

بهشتم کنی به رحمت خودت و اشکم را فراوان کنی در انجام طاعتت و سرشکم را

جَارِيَةً فِيمَا يُقَرِّبُنِي مِنْكَ وَ قَلْبِي عَطُوفاً عَلَى أَوْلِيَائِكَ وَ

ریزان نمائی در آنچه مرا به تو نزدیک گرداند و دلم را مهربان کنی نسبت به دوستانت و

تَصُونَنى فِى هَذِهِ الدُّنْيَا مِنَ الْعَاهَاتِ وَالْأَفَاتِ وَالْأَمْرَاضِ

نگاهم داری در این دنیا از آسیب ها و آفات و بیماری های

الشَّدِيدَةِ وَ الْأَسْقَامِ الْمُؤْمِنَةِ وَ جَميعِ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ وَ

سخت و صعب العلاج و دردهای مزمن و از هر نوع بلا و

الْحَوَادِثِ وَ تَصْرِفَ قَلْبِي عَنِ الْحَرَامِ وَ تُبَغْضَ إِلَيَّ

حادثه ای و بگردانی دلم را از توجه به حرام و مبغوض گردانی در نزد من

مَعَاصِيَكَ وَ تُحَبِّبَ إِلَيَّ الْحَلالَ وَ تَفْتَحَ لِي أَبْوَابَهُ وَ تُثَبِّتَ

نافرمانی هایت را و محبوب گردانی در پیش من حلال را و بگشائی برویم درهای آن را و استوار کنی

نِيَّنِي وَ فِعْلِي عَلَيْهِ وَ تَمُدَّ في عُمْرِي وَتُخْلِقَ أَبْوَابَ الْمِحَنِ

نیت و کارم را بر آن و دراز گردانی عمرم را و بربندی برویم در های غم و محنت

عَنِّي وَ لا تَسْلُبَني مَا مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ لَا تَسْتَرِدَّ شَيْئاً مِمَّا

را و نعمت هائی که به من داده از من نگیری و چیزی از احسان های ( بی شمار )

أَحْسَنْتَ بِهِ إِلَيَّ وَلَا تَنْزِعَ مِنِّى النِّعَمَ الَّتِي أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَيَّ

خود را از من بازنستانی و جدا نکنی از من نعمت های ( بسیاری ) را که به من عنایت فرمودی

وَ تَزيدَ فيما خَوَّلْتَنى وَ تُضاعِفَهُ أَضْعَافاً مُضاعَفَةً

و بیفزائی بر آنچه به من ارزانی داشتی و مضاعف گردانی آنرا به چندین برابر

تَرْزُقَنى مَالاً كَثيراً وَاسِعاً سَآئِغاً هَنيئاً نامِياً وافِياً وَ عِزّاً

و روزیم کنی مالی بسیار و وسیع و ریزان و گوارا و با برکت و رسا، و نیز عزتی

باقِياً كافياً وَ جَاهاً عَريضاً منيعاً وَ نِعْمَةً سَابِغَةً عَامَّةً

باقی و کافی، و آبروئی پهناور و شکوهمند و نعمتی شایان و فراگیرنده

وَ تُغْنِيَني بِذَلِكَ عَنِ الْمَطالِبِ الْمُنَكَّدَةِ وَالْمَوَارِدِ الصَّعْبَةِ

و بی نیازم کن به این وسیله از تکاپوهای پر مشقت و موارد سخت

وَ تُخَلِّصَني مِنْهَا مُعَافاً في دِينِي وَ نَفْسي وَ وَلَدِي وَ مَا

و دشوار و رهائیم دهی از آن ها با سلامتی دین و جان و فرزندانم و چیزهای

عْطَيْتَنِي وَ مَنَحْتَني وَ تَحْفَظَ عَلَيَّ مَالِي وَ جَميعَ مَا

دیگری که به من عطا کرده و ارزانی داشتی و نگهداری برایم مالم و همه آنچه را به من

خَوَلْتَنى وَ تَقْبِضَ عَنِّى أَيْدِيَ الْجَبَابِرَةِ وَ تَرُدَّنِي إِلَى وَطَني

بخشیده ای و برگیری از سر من دست های (ستم پیشه) گردنکشان را و بازم گردانی به وطنم

تُبَلِّغَنى نِهَايَةَ اَمَلى فى دُنْيَايَ وَ آخِرَتي وَ تَجْعَلَ عَاقِبَةَ

و برسانی مرا به نهایت آرزویم در دنیا و آخرتم و بگردانی سرانجام

اَمْرِى مَحْمُودَةً حَسَنَةٌ سَليمَةً وَ تَجْعَلَني رَحيبَ الصَّدْرِ

کارم را پسندیده و نیکو و سالم ، و قرارم دهی فراخ سینه ( و بلند نظر )

وَاسِعَ الْحَالِ حَسَنَ الْخُلْقِ بَعيداً مِنَ الْبُخْلِ وَ الْمَنْعِ وَ

و فراخ حال و خوش خلق و دور از بخل و ممانعت (از احسان و دستگیری) و

النِّفَاقِ وَ الْكِذْبِ وَ الْبَهْتِ وَ قَوْلِ النُّورِ وَ تُرْسِخَ فِي قَلْبي

نفاق و دروغ و بهتان و زورگوئی و ریشه دار کنی در دلم

مَحَبَّةَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ شِيعَتِهِمْ وَ تَحْرُسَنِي يَا رَبِّ فِي

دوستی محمد صلی الله علیه وآله و آل محمد و شیعیانشان را و محافظتم کنی پروردگارا در

نَفْسي وَ أَهْلي وَ مَالِي وَ وَلَدى وَأَهْلِ حُزَانَتِي وَ إِخْوَانِي

جانم و خاندان و مال و فرزندان و نانخوران و برادران

وَ أَهْلِ مَوَدَّتى وَ ذُرِّيَّتِى بِرَحْمَتِكَ وَجُودِكَ اللهُمَّ هَذِهِ

و دوستان و نژادم به مهر و جودت خدایا این ها بود حاجت هایی که

حاجاتي عِنْدَكَ وَقَدِ اسْتَكْثَرْتُهَا لِلُؤْمِي وَ شُحْيِ وَهِيَ

من بدرگاه تو دارم و این که زیادشان کردم بخاطر گدا صفتی و حرص زیادی است که من دارم ولی همه آنها در نزد

عِنْدَكَ صَغِيرَةٌ حَقيرَةٌ وَ عَلَيْكَ سَهْلَةٌ يَسيرَةٌ فَأَسْأَلُكَ بِجَاهِ

تو کوچک و اندک است و انجامش برای تو سهل و آسان است پس از تو خواهم به آن آبروئی که

مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عِنْدَكَ وَ بِحَقِّهِمْ

محمد صلی الله علیه وآله و آل محمد که بر او و بر ایشان سلام باد در نزد تو دارند و به حقی که ایشان

عَلَيْكَ وَ بِمَا أَوْجَبْتَ لَهُمْ وَ بِسَائِرِ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ

بر تو دارند و بدانچه واجب کرده ای برای ایشان و به حق سایر پیمبران و رسولان و

اَصْفِيائِكَ وَ اَوْلِيَائِكَ الْمُخْلَصِينَ مِنْ عِبَادِكَ وَ بِاسْمِكَ

برگزیدگان و دوستان مخلص از بندگانت و به حق بزرگ ترین نام

الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ لَمَّا قَضَيْتَهَا كُلَّها وَ اَسْعَفْتَني بِها وَ لَمْ

اعظمت که همه این حاجت ها را برایم برآوری و کامروایم سازی بدآن ها و

تُخَيِّبْ اَمَلي وَ رَجَائِي اَللّهُمَّ وَشَفِّعْ صَاحِبَ هَذَا الْقَبْرِ فِى

امید و آرزویم را مبدل به نومیدی نکنی خدایا و شفاعت صاحب این قبر را درباره من بپذیر،

سَيِّدِي يَا وَلِيَّ اللهِ يا اَمينَ اللَّهِ أَسْأَلُكَ أَنْ تَشْفَعَ لى إِلَى

ای آقای من ای ولی خدا و ای امانتدار خدا از تو خواهم که شفاعت کنی از من بدرگاه

اللهِ عَزَّ وَجَلَّ في هذِهِ الْحَاجَاتِ كُلِّهَا بِحَقِّ أَبْآتِكَ

خدای عزوجل در همه این حاجت ها به حق پدران

الطَّاهِرينَ وَ بِحَقِّ اَوْلادِكَ الْمُنْتَجَبِينَ فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللهِ

پاکت و بحق فرزندان برگزیده اش زیرا که برای تو در نزد خداوندی که

تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ الْمَنْزِلَةَ الشَّرِيفَةَ وَ الْمَرْتَبَةَ الْجَلِيلَةَ وَ

نام هایش منزه است مقامی است بس شریف و مرتبتی است مرتبتی است برجسته و

الْجاهَ الْعَرِيضَ اللَّهُمَّ لَوْ عَرَفْتُ مَنْ هُوَ اَوْجَهُ عِنْدَكَ مِنْ هَذَا

آبروئی است پهناور و بسیار خدایا اگر من کسی را سراغ داشتم که آبرومندتر بود در نزد تو از این

الاِمَامِ وَ مِنْ أبَآئِهِ وَ اَبْنَائِهِ الطَّاهِرِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ

امام بزرگوار و از پدران و فرزندان پاکیزه اش که درود و سلام

الصَّلاةُ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَآئى وَ قَدَّمْتُهُمْ أَمَامَ حَاجَتِي وَ طَلِباتي

بر ایشان باد بطور مسلّم آنها را شفیعان خود می گرفتم و پیش روی حاجت ها و خواسته هایم قرار

هذِهِ فَاسْمَعْ مِنّي وَ اسْتَجِبْ لي وَافْعَلْ بي ما أَنْتَ اَهْلُهُ يا

می دادم پس از من بپذیر و دعایم را به اجابت رسان و انجام ده درباره من آن چه را تو شایسته آنی ای

اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ وَ ما قَصُرَتْ عَنْهُ مَسْأَلَتِي وَ عَجَزَتْ

مهربان ترین مهربانان خدایا و هر چه را کوتاه آمد از آن درخواست من ( و از یادم رفت ) و ناتوان

عَنْهُ قُوَّتى وَ لَمْ تَبْلُغُهُ فِطْنَتي مِنْ صَالِحٍ دِينِي وَدُنْيَايَ

شد از آن نیرویم، و فکرم بدان نرسید از آنچه به صلاح دین و دنیا و آخرتم

وَ أخِرَتي فَامْنُنْ بِهِ عَلَيَّ وَ احْفَظُني وَ احْرُسْنِي وَ هَبْ لِي

باشد پس آن ها را بر من منت گذار ( و عطا فرما ) و محافظتم کن و پاسداریم کن و ببخش بر من

وَ اغْفِرْ لى وَ مَنْ أَرَادَني بِسُوءٍ أَوْ مَكْرُومٍ مِنْ شَيْطَانٍ مَريدٍ

و بیامرز مرا، و هر که قصد دارد به من آسیبی یا امر ناخوشایندی وارد کند چه از شیطانی متمرد

أَوْ سُلْطَانٍ عَنيدٍ أَوْ مُخَالِفٍ في دينِ اَوْ مُنَازِع في دُنْيَا

یا سلطانی معاند یا مخالف در دین یا ستیزه جوئی در مال دنیا

أَوْ حَاسِدٍ عَلَيَّ نِعْمَةً أَوْ ظَالِم اَوْ باغ فَاقْبِضْ عَنِّى يَدَهُ

یا حسودی که در نعمتی بر من رشک برد یا ستمکار یا زورگوئی (هر که باشد) قدرتش را از سر من بازگیر

وَ اصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُ وَ اشْغَلْهُ [ عَنِّي ] بِنَفْسِهِ وَ اكْفِنِي شَرَّهُ

و نقشه اش را از من بازگردان و او را بخودش مشغول کن و شر خودش

وَ شَرَّ أَتْباعِهِ وَ شَيَاطِينِهِ وَ أَجِرْنِي مِنْ كُلِّ مَا يَضُرُّني

و شر پیروان و شیاطینش را از من کفایت فرما و پناهم ده از هر چه به من زیان زند

وَ يُجْحِفُ بي وَ أَعْطِني جَمِيعَ الْخَيْرِ كُلِّه [كُلَّهُ مِمَّا اَعْلَمُ

و به هلاکتم اندازد و هر خیر و خوبی است همه را به من عطا فرما چه آن که می دانم

وَ مِمَّا لا اَعْلَمُ اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ

و چه آن را که نمی دانم خدایا درود فرست بر محمد صلی الله علیه وآله و آل محمد و و آل محمد و بیامرز

لي وَلِوَالِدَيَّ وَلِإِخْوَانِي وَ أَخَوَاتِي وَ أَعْمَامِي وَ عَمَّاتِي

و پدر و مادرم و برادران و خواهرانم و عموهایم و عمه هایم

وَ أَخْوَالِي وَ خَالَاتِي وَ أَجْدَادِي وَ جَداتي وَ أَوْلادِهِمْ

و دائی هایم و خاله هایم و اجدادم و جده هایم را و فرزندانشان

وَ ذَرَارِيهِمْ وَأَزْوَاجِي وَ ذُرِّيَّاتِي وَ أَقْرِبَآئِي وَ اَصْدِقَائِي وَ

و نژادشان و همسرانم و فرزندان خودم و خویشانم و رفقا و

جيراني وَ إِخْوَانِي فِيكَ مِنْ أَهْلِ الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ وَ لِجَمِيعِ

همسایگانم و برادران دینیم را از اهل شرق و غرب عالم و تمام آنان که با من

اَهْلِ مَوَدَّتي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ

دوستی داشته و دارند از مردان و زنان با ایمان زنده و

الْأَمْوَاتِ وَ لِجَميع مَنْ عَلَّمَني خَيْراً أَوْ تَعَلَّمَ مِنّى عِلْماً

مرده شان را و تمام کسانی که کار خیری را به من یاد داده یا از من علمی آموخته اند

اَللَّهُمَّ اَشْرِكْهُمْ فى صالح دُعَائِي وَ زِيَارَتي لِمَشْهَدِ حُجَّتِكَ

خدایا شریک ساز ایشان را در دعای خیری که کرده ام و زیارتی که از زیارتگاه حجت تو

وَ وَلِيِّكَ وَ أَشْرِكْني في صالح أَدْعِيَتِهِمْ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ

و ولی تو نصیبم شده و مرا نیز در دعاهای خیر ایشان شریک ساز به مهرت ای مهربان ترین

الراحِمِينَ وَ بَلِّغْ وَلِيَّكَ مِنْهُمُ السَّلامَ وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَ

مهربانان و سلام برسان از طرف آن ها بر ولی خودت ، و درود خدا و

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ يا سَيِّدي يَا مَوْلايَ ( يا أَبَا الْحَسَنِ

رحمت و برکات او بر تو باد ای سرور و آقای من، ای ابو الحسن حضرت

عَلَى بْن مُوسَى الرّضَا ) ⁽¹⁾صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ وَ عَلَى رُوحِكَ

على بن موسى الرضا علیه السلام درود خدا بر تو و بر روح

وَ بَدَنِكَ أَنْتَ وَسيلَتي إِلَى اللهِ وَ ذَريعَتِي إِلَيْهِ وَلي حَقٌّ

و جسمت توئی وسیله من بدرگاه خدا و واسطه من در پیشگاهش و برای من حق

مُوَالأتي وَ تَأميلي فَكُنْ شَفيعي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي

دوستی و آرزومندی است پس شفیع من شو بدرگاه خدای عزوجل در

الْوُقُوفِ عَلى قِصَّتى هذِهِ وَ صَرْفِى عَنْ مَوْقِفي هذا

اطلاع بر جریان کارم و بازگرداندنم از اینجا

بِالنُّجْحِ بِمَا سَأَلْتُهُ كُلِّه بِرَحْمَتِهِ وَ قُدْرَتِهِ اَللّهُمَّ ارْزُقْني

با کامیابی بدانچه درخواست کرده ام همه را به مهر و قدرتش ، خدایا روزیم کن

عَقْلاً كاملاً وَ لُبّاً ناجحاً وَ عِزّاً بَاقِياً وَ قَلْباً زَكِيّاً وَ عَمَلاً

عقلی کامل و خردی که بچربد (بر هوای نفس) و عزّتی باقی و دلی پاک و کرداری

كَثِيراً وَ اَدَباً بارعاً وَ اجْعَلْ ذَلِكَ كُلَّهُ لِي وَ لَا تَجْعَلْهُ عَلَيَّ

بسیار و ادبی نیکو و همه را بسود من قرار ده نه به زیان من

بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

به مهرت ای مهربان ترین مهربانان

( زیارت عاشورا )

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ

سلام بر تو ای ابا عبدالله سلام بر تو ای فرزند رسول

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خِيَرَةَ اللهِ وَابْنَ خِيَرَتِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ

خدا سلام بر تو ای برگزیده خدا و فرزند برگزیده اش سلام بر تو

يَابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ السَّلَامُ عَلَيْكَ

ای فرزند امیر مؤمنان و فرزند و فرزند آقای اوصیاء سلام بر تو

يَا بْنَ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعَالَمِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ اللَّهِ

ای فرزند فاطمه بانوی زنان جهانیان سلام بر تو ای که خدا خون خواهیش کند

وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الْأَرْواح

و فرزند چنین کسی و ای کشته ای که انتقام کشته گانت نگرفتی سلام بر تو و بر روان هائی

الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِكَ عَلَيْكُمْ مِنّى جَميعاً سَلامُ اللهِ اَبَداً ما

که فرود آمدند به آستانت ، بر شما همگی از جانب من سلام خدا باد همیشه تا

بَقيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ لَقَدْ عَظُمَتِ

من برجایم و برجا است شب و روز ای ابا عبدالله براستی بزرگ شد

الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنَا وَعَلَى جَميعِ

سوگواری تو و گران و عظیم گشت مصیبت تو بر ما و بر همه

اَهْلِ الْإِسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصِيبَتُكَ فِي السَّمَوَاتِ عَلَى

اهل اسلام و گران و گران و عظیم گشت مصیبت تو در آسمان ها بر

جَميعِ أَهْلِ السَّمَوَاتِ فَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْم

همه اهل آسمان ها پس خدا لعنت کند مردمی را که ریختند شالوده ستم

وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ

و بیدادگری را بر شما خاندان و خدا لعنت کند مردمی را که کنار زدند شما را از

مَقَامِكُمْ وَاَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا وَلَعَنَ

مقام مخصوصتان و دور کردند شما را از آن مرتبه هائی که خداوند آن رتبه ها را به شما داده بود

اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ وَلَعَنَ اللهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ

و خدا لعنت کند مردمی که شما را کشتند و خدا لعنت کند آنانکه تهیه اسباب کردند برای

قِتَالِكُمْ بَرِثْتُ إِلَى اللهِ وَإِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَمِنْ أَشْيَاعِهِمْ

کشندگان شما تا آن ها توانستند با شما بجنگند بیزاری جویم بسوی خدا و بسوی شما از ایشان و از

وَأَتْبَاعِهِمْ وَأَوْلِيَائِهِم يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ

پیروان و دنبال روندگانشان و دوستانشان ای اباعبدالله من تسلیمم و در صلحم با کسی که با شما در صلح است

وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَلَعَنَ اللهُ آلَ زِيَادٍ

و در جنگم با هر کس که با شما در جنگ است تا روز قیامت و خدا لعنت کند خاندان زیاد

وَالَ مَرْوَانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنى أُمَيَّةَ قَاطِبَةً وَلَعَنَ اللهُ ابْنَ

و خاندان مروان را و خدا لعنت کند بنی امیه را همگی و خدا لعنت کند فرزند

مَرْجَانَةَ وَلَعَنَ اللهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَلَعَنَ اللهُ شِمْراً وَلَعَنَ اللهُ

مرجانه (ابن زیاد) را و خدا لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند

اُمَّةً أَسْرَجَتْ وَالْجَمَتْ وَتَنَقَّبَتْ لِقِتَالِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي لَقَدْ

مردمی را که اسب ها را زین کردند و دهنه زدند و به راه افتادند برای پیکار با تو پدر و مادرم بفدایت

عَظُمَ مُصَابِي بِكَ فَاسْتَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقَامَكَ وَأَكْرَمَني

که براستی بزرگ شد مصیبت تو بر من پس می خواهم از آن خدائی که گرامی داشت مقام تو را و گرامی داشت

بِكَ أَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ

مرا بخاطر تو که روزیم گرداند خون خواهی تو را در رکاب آن امام یاری شده از خاندان

مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ اللهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً

محمد صلى الله علیه و آله خدایا قرار ده مرا نزد خودت آبرومند

بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ يَا أَبَا عَبْدِاللهِ

بوسیله حسین علیه السلام در عليه السلام در دنیا و آخرت ای ابا عبدالله

إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ وَإِلَى أَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَ

من تقرب جویم به درگاه خدا و پیشگاه رسولش و امیرالمؤمنین

إِلَى فَاطِمَةَ وَإِلَى الْحَسَنِ وَإِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ وَبِالْبَرائَةِ [ مِمَّنْ

و فاطمه و حسن و شما بوسیله دوستی تو و بوسیله بیزاری از کسی که با

قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ أَسَّسَ أَسَاسَ

تو مقاتله کرد و جنگ با تو را برپا کرد و به بیزاری جستن از کسی که شالوده ستم

الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ وَأَبْرَهُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَى رَسُولِهِ ] مِمَّنْ

و ظلم بر شما را ریخت و بیزاری جویم بسوی خدا و بسوی رسولش از کسی که پی ریزی کرد

أَسَسَّ أَسْاسَ ذَلِكَ وَبَنَى عَلَيْهِ بُنْيَانَهُ وَجَرىٰ فِي ظُلْمِهِ

شالوده این کار را و پایه گذاری کرد بر آن بنیانش را و دنبال کرد ستم و

وَجَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَعلَى أَشْيَاعِكُمْ بَرِثْتُ إِلَى اللهِ وَإِلَيْكُمْ

ظلمش را بر شما و بر پیروان شما بیزاری جویم بدرگاه خدا و به پیشگاه شما

مِنْهُمْ وَاَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ ثُمَّ إِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَمُوالاةِ

از ایشان و تقرب جویم بسوی خدا سپس بشما بوسیله دوستیتان و دوستی

وَلِيّكُمْ وَبِالْبَراتَةِ مِنْ اَعْدائِكُمْ وَالنَّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ

دوستان شما و به بیزاری از دشمنانتان و برپا کنندگان (آتش افروزان) جنگ با شما و

وَبِالْبَرائَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَأَتْبَاعِهِمْ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ

از یاران و پیروانشان من در صلح و سازشم با کسی که با شما در صلح است و

وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ وَوَلِيُّ لِمَنْ والاكُمْ وَعَدُوٌّ لِمَنْ

در جنگم با کسی که با شما در جنگ است و دوستم با کسی که شما را دوست دارد و دشمنم با کسی که

غادَاكُمْ فَاَسْئَلُ اللهَ الَّذي أَكْرَمَنى بِمَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ

شما را دشمن دارد و درخواست کنم از خدائی که مرا گرامی داشت بوسیله معرفت شما و معرفت

أَوْلِيَائِكُمْ وَرَزَقَنِى الْبَرَاثَةَ مِنْ أَعْدائِكُمْ أَنْ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ

دوستانتان و روزیم کند بیزاری جستن از دشمنانتان را به این که قرار دهد مرا با شما

فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَنْ يُثَبِّتَ لِي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِي

در دنیا و آخرت و پا برجا دارد برای من در پیش شما گام راست و درستی ( و ثبات قدمی)

الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَاسْتَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ

در دنیا و آخرت و از او خواهم که برساند مرا به مقام پسندیده شما

عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِي مَعَ إِمَامٍ هُدى ظَاهِرٍ

در پیش خدا و روزیم کند خونخواهی شما را با امام راهنمای آشکار گویای

نَاطِقٍ [ بِالْحَقِّ ] مِنْكُمْ وَاَسْئَلُ اللهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّأْنِ الَّذِي

[ به حق ] که از شما ( خاندان ) است و از خدا خواهم به حق شما و بدان منزلتی که شما

لَكُمْ عِنْدَهُ أَنْ يُعْطِيَنى بِمُصَابِي بِكُمْ أَفْضَلَ مَا يُعْطى مُصاباً

نزد او دارید که عطا کند به من بوسیله مصیبتی که از ناحیه شما به من رسیده بهترین پاداشی را که می دهد به

بِمُصيبَتِهِ مُصيبَةً مَا أَعْظَمَها وَأَعْظَمَ رَزِيَّتَهَا فِي الْإِسْلام

یک مصیبت زده از مصیبتی که دیده براستی چه مصیبت بزرگی و چه داغ گرانی بود در اسلام

وَفي جَمِيعِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ اللَّهُمَّ اجْعَلْني فِي مَقَامي

و در تمام آسمان ها و زمین خدایا چنانم کن در اینجا که ایستاده ام

هذَا مِمَّنْ تَنَالُهُ مِنْكَ صَلَوَاتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ اللَّهُمَّ اجْعَلْ

از کسانی باشم که برسد بدو از ناحیه تو درود و رحمت و آمرزشی خدایا قرار ده

مَحْيَايَ مَحْيَا مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَمَمَاتِي مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَالِ

زندگیم را زندگی محمد و آل محمد و مرگم را مرگ محمد و آل

مُحَمَّدٍ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ به بَنُو أُمَيَّةَ وَابْنُ أَكِلَةِ

محمد خدایا این روز روزی است که مبارک و میمون دانستند آن را بنی امیه و پسر آن زن

الْأَكْبَادِ اللَّعِينُ ابْنُ اللَّعِينِ عَلَى لِسَانِكَ وَلِسَانِ نَبِيِّكَ صَلَّى

جگرخوار (معاویه) آن ملعون پسر ملعون ( که لعن شده ) بر زبان تو و زبان پیامبرت که درود

اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ في كُلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فِيهِ نَبِيُّكَ

خدا بر او و آلش باد در هر جا و هر مکانی که توقف کرد در آن مکان پیامبرت

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ وَمُعَاوِيَةَ وَيَزِيدَ

صلى الله علیه و آله خدایا لعنت کن ابوسفیان و معاویه و یزید بن معاویه

بْنَ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الأبدينَ وَهذَا يَوْمُ

را که لعنت بر ایشان باد از جانب تو برای همیشه و این روز روزی است که

فَرِحَتْ بِهِ اُلُ زِيَادٍ وَالُ مَرْوَانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَوَاتُ

شادمان شدند به این روز دودمان زیاد و دودمان مروان بخاطر کشتنشان حضرت حسین

اللهِ عَلَيْهِ اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَالْعَذَابَ

صلوات الله علیه را خدایا پس چندین برابر کن بر آن ها لعنت خود و عذاب

[الْأَلِيمَ] اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ وَفِي مَوْقِفِي

دردناک را خدایا من تقرب جویم بسوی تو در این روز و در این جائی که هستم

هذا وَأَيَّامٍ حَيُوتي بِالْبَرائَةِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ

و در تمام دوران زندگیم به بیزاری جستن از این ها و لعنت فرستادن بر ایشان و بوسیله

وَبِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَالِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ السَّلامُ

دوست داشتن پیامبرت و خاندان پیامبرت که بر او و بر ایشان سلام باد

پس می گوئی صد مرتبه : اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظالِم ظَلَمَ حَقَّ

خدایا لعنت کن نخستین ستمگری را که بزور گرفت حق

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاخِرَ تابع لَهُ عَلَى ذَلِكَ اللَّهُمَّ الْعَنِ

محمد و آل محمد را و آخرین کسی که او را در این زور و ستم پیروی کرد خدایا لعنت کن

الْعِصابَةَ الَّتى جَاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَشَايَعَتْ وَبَايَعَتْ وَتَابَعَتْ

گروهی که پیکار کردند با حسین علیه السلام و همراهی کردند و پیمان بستند و از هم پیروی کردند

عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً

برای کشتن آن حضرت خدایا لعنت کن همه آن ها را

پس می گوئی صد مرتبه : السَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِ اللهِ

سلام بر تو ای تو ای ابا عبد الله

وَعَلَى الْأَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللهِ

و بر روان هائی که فرود آمدند به آستانت ، بر تو از جانب من سلام خدا باد

[ اَبَداً ] ما بَقيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللهُ أخِرَ

همیشه تا من زنده ام و برپا است شب و روز و قرار ندهد این زیارت را خداوند آخرین بار

الْعَهْدِ مِنّى لِزِيَارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلَى عَلِيِّ بْنِ

زیارت من از شما سلام بر حسین و بر على بن الحسين

الْحُسَيْنِ وَعَلَى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَعَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ

و بر فرزندان حسین و اصحاب و یاران حسین

پس می گوئی : اللَّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظالِمِ بِاللَّعْنِ مِنّي

خدايا مخصوص گردان نخستین ستمگر را به لعنت من

وَابْدَاً بِهِ أَوَّلاً ثُمَّ الثَّانِيَ وَالثَّالِثَ وَالرَّابِعَ اللَّهُمَّ الْعَنْ يَزِيدَ

و آغاز کن بدان لعن اولی را و سپس دومی و سومی و چهارمی را خدایا لعنت کن یزید را

خَامِساً وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيَادٍ وَابْنَ مَرْجَانَةَ وَعُمَرَ بْنَ

در مرتبه پنجم و لعنت کن عبیدالله پسر زیاد و پسر مرجانه را و عمر بن سعد

سَعْدٍ وَشِمْراً وَأَلَ اَبى سُفْيَانَ وَآلَ زِيَادٍ وَآلَ مَرْوَانَ إِلى

و شمر و دودمان ابوسفیان و دودمان زیاد و دودمان مروان را تا

يَوْمِ الْقِيَامَةِ پس به سجده می روی و می گوئی : اَللّهُمَّ لَكَ

روز قیامت *** خدایا مخصوص تو است

الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ لَكَ عَلَى مُصَابِهِمْ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى

ستایش سپاسگزاران تو بر تو بر مصیبت زدگی مصیبت زدگی آن ها، ستایش خدای را بر

عَظيمِ رَزِيَّتِي اَللّهُمَّ ارْزُقْنِي شَفَاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ

بزرگی مصیبتم خدایا روزیم گردان شفاعت حسین علیه السلام را در روز ورود ( به صحرای

وَثَبِّتْ لي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَأَصْحَابِ

قیامت ) و ثابت بدار گام راستیم را در نزد خودت با حسین علیه السلام و یاران

الْحُسَيْنِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ

حسین آنانکه بی دریغ دادند جان خود را در راه حسین علیه السلام

التماس دعا

«فهرست مندرجات »

چهل حدیث در فضیلت زیارت حضرت امام رضا علیه السلام 5

سوره يس 49

سوره الرحمن 59

زیارت امین الله 66

زيارت جامعه كبيره 72

زيارت معروفه حضرت رضا علیه السلام 94

دعاء بعد از زیارت 108

زيارت جواديه 115

زيارت هفت حديث 127

زیارت دیگر امام رضا علیه السلام 136

زيارت وداع 145

دعاء عالية المضامين 150

زيارت عاشورا 162