عاشقان کربلا زیارات عتبات عالیات

ghaemiyeh.com

مشخصات کتاب

سرشناسه : حسینی ، محمد، 1323 - ، گردآورنده

عنوان قراردادی : مفاتیح الجنان .فارسی - عربی .برگزیده

عنوان و نام پدیدآور : عاشقان کربلا: زیارات عتبات عالیات/ مولف محمد حسینی بهارانچی.

مشخصات نشر : اصفهان : نقش نگین، 1388.

مشخصات ظاهری : 456 ص.؛ 17×11 س م.

شابک : 22000 ریال:978-964-2616-37-4

وضعیت فهرست نویسی : فاپا

یادداشت : فارسی-عربی.

موضوع : زیارتنامه ها

موضوع : زیارت و زائران -- آداب و رسوم

موضوع : زیارتگاه های اسلامی -- عراق -- کربلا

رده بندی کنگره : BP271/ح54ع2 1388

رده بندی دیویی : 297/777

شماره کتابشناسی ملی : 1797840

خیراندیش دیجیتالی : انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب : خانم نرگس قمی

اشاره

حسینی، محمد، 1323- گردآورنده.

عاشقان کربلا / سید محمد حسینی بهارانچی - اصفهان نقش نگین، 1388.

448ص. : مصور، 1711 س. م.

978-964-2615-37-4

وضعیت فهرستنویسی براساس فیپا

فارسی - عربی

موضوع: 1. زیارتنامه ها 2. زیارت -- آداب و رسوم 3. زیارت گاه های اسلامی -- عراق --کربلا.

BP271/5442 1388

کتابخانه ملی ایران

297/777

1797840

عاشقان كربلا

نویسنده : سید محمد حسینی بهارانچی

ناشر : نقش نگین

ناظر تولید : مهدی نقش

نوبت چاپ : اول، 1388

شمارگان : 3000

قیمت : 2200 تومان

شابک : 4-7-2616 - 964-97

کلیه حقوق برای مؤلف محفوظ است

اصفهان / خیابان حکیم / ساختمان دقيق/ پلاك 116

تلفن : 61- 2236260 - نمابر : 2204933

Email: Naghshnegin(egnail.com

فهرست مطالب

خطبة الكتاب 7

مقدمه مولف 9

هدف از تألیف کتاب 12

آداب سفر 15

پاداش زیارت اولیای خدا علیها السلام 16

زیارت اولیای خدا علیها السلام از دور 17

آداب زیارت و تشرف به حرم های معصومین علیها السلام 18

نجف و قبر مطهر امیرالمؤمنين علیه السلام 21

زیارت علماء شیعه در اطراف حرم مطهر امیرالمؤمنين علیه السلام 22

راهنمای حرم مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام و قبور اطراف آن 24

قبرستان وادی السلام 25

مرقد مطهر حضرت هود علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام 25

مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و مقام امام صادق علیه السلام 27

کوفه و مسجد کوفه 29

نقشه مسجد کوفه و سهله 30

فضیلت زیارت مولا امیرالمؤمنين علیه السلام 32

آداب زیارت امیر المؤمنين علیه السلام 37

زيارت اميرالمؤمنين علیه السلام 48

زیارت آدم و نوح علیهما السلام 74

زیارت امام حسين علیه السلام بالای سر امیرالمومنین علیه السلام و در مسجد حنانه 85

زیارت امین الله 89

زیارت حضرت مسلم رحمه الله علیه 96

زیارت حضرت هانی بن عروة رحمه الله 102

زمین کربلا و قبر مطهر سيّد الشهدا علیه السلام 104

کربلا و محل شهادت امام حسين علیه السلام 105

راهنمای حرم امام حسين علیه السلام 106

زیارت گاهای کربلا 107

زيارات مطلقه حضرت امام حسین علیه السلام 108

زیارت دوم امام حسين علیه السلام 117

زیارت سوم امام حسين علیه السلام 119

زیارت چهارم امام حسین علیه السلام 123

زیارت پنجم امام حسین علیه السلام 124

زیارت ششم امام حسین علیه السلام 124

زیارت هفتم امام حسین علیه السلام 127

سخنان امام سجاد و امام صادق علیه السلام 145

دربارۀ حضرت ابا الفضل علیه السلام 145

زیارت حضرت ابا الفضل علیه السلام 148

راهنمای حرم كاظمين (عليهما السلام) 163

فضیلت و کیفیت زیارت کاظمین علیه السلام 166

کیفیت زیارت کاظمین علیهما السلام 167

زیارت دیگر حضرت موسی علیه السلام 179

زیارت مختص به امام محمد تقی علیه السلام 188

زیارت دیگر حضرت جواد علیه السلام 191

زیارت سوم حضرت جواد علیه السلام 197

زیارت مشترک، حضرت کاظم و حضرت جواد علیهما السلام 199

راهنمای حرم عسکریین علیهما السلام 205

زیارت مشترک حضرت هادی و حضرت عسکری علیهما السلام 206

زیارت مخصوص حضرت هادى علیه السلام 209

زیارت مخصوص امام عسکری علیه السلام 225

زیارت حضرت نرجس خاتون علیهما السلام 243

زیارت حضرت حکیمه خاتون علیهما السلام 250

زیارت امامزادگان سَلامُ اللهِ عَلَيْهِمْ 259

زیارت وداع عسكريين علیهما السلام 261

زیارت امام زمان علیه السلام در سرداب مقدس (زیارت آل یاسین) 262

زیارت دیگری برای امام زمان علیه السلام 274

زیارت سوم امام زمان علیه السلام 292

دعای فرج امام زمان علیه السلام 301

زیارت ناحیه مقدسه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 317

زیارت جامعة كبيره 370

دعای ندبه 399

دعای کمیل 429

خطبة الكتاب

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَنِ الَّرحِيمِ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْر الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلا الضَّالِّينَ.

اللهمّ صلّ على نبيك و حبيبك المصطفى بين البريه طفلاً خيرها شاباً وكهلاً اطهر المطهرين شيمةً واجود المستمرين ديمةً و اعظم الخلق جرثومة الذى اوضجت به الدلالات واقمت به الرسالات و ختمت به النبوّات و فتحت به الخيرات واظهرته مظهراً وابتعثته نبيّاً و هادياً و أميناً مهديّاً وداعياً اليك و دالاً عليك و حجّةً بين يديك.

اللهم وصلّ على المعصومين من عترته والطيبين من أسرت علی امیرالمؤمنین و فاطمة الزهراء و الحسن والحسين و على بن الحسين و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و على بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن على و الحجّة القائم المنتظر المهدى اللهم عجل في فرجهم الشريف و اجعلنا من اعوانهم و انصارهم و شیعتهم والذابين عنهم و

المستشهدين في سبيلهم و اللعن على من غصب حقهم و ولايتهم و نصب لهم العداوة وانكر فضلهم من الأولين و الآخرين.

اللهم انفعنى بزيارتهم و ثبتني على قصدهم و توفنى على ما توفيتهم عليه و اجمع بيني و بينهم فى مستقرّ دار رحمتك فانّهم وسيلتي اليك فارحمني بهم في الدنيا و الآخرة.

اللّهمّ انّى لو وجدت شفعاء اقرب اليك من محمّدٍ و اهل بيته الأخيار الأئمة الأبرار لجعلتهم شفعائى فبحقهم الذى اوجبت لهم عليك أسألك ان تدخلنى فى جملة العارفين بهم و بحقهم و في زمرة المرحومين بشفاعتهم انك ارحم الراحمين.

یا سادتی و موالی انّى توجهت بكم ائمتی و عدتى ليوم فقری و حاجتي الى الله و توسلت بكم الى الله و استشفعت بكم الى الله فاشفعوا لي عند الله واستنقذوني من ذنوبي عندالله فأنكم و سیلتی الى الله و بحبّكم وبقربكم ارجو نجاةً من الله فكونوا عند الله رجائی یا سادتی یا اولیاء الله صلوات الله عليكم اجمعين و لعنة الله على اعدائكم الى يوم الدين.

مقدمه مؤلف

ارتباط با خدای متعال و معرفت به ذات مقدس او عالی ترین ارزش يك مسلمان مؤمن است و تردیدی نیست که ارتباط خداوند و بندگی او بدون ارتباط با پیامبران و اوصیای آنان امکان پذیر نیست و انسان از پیش خود جز خضوع در پیشگاه خالق ربِّ العالمین و وجوب شکر نعمت های بی شمار او را تعقل نمی کند و آداب خضوع و بندگی و شکر نعمت های الهی را نمی داند و این پیامبران و اوصیای آنان هستند که باید وظیفه انسان را در مقابل خداوند بیان فرمایند .

از این رو، ارتباط و اطاعت از آنان نیز واجب است بلکه پذیرفتن حاکمیت و امامت آنان طبق دستور قرآن شرط قبولی ایمان است (1)و ملازمت و پیوستگی با آنان که صادقین و راست گویان و راست کرداران واقعی هستند - لازم (2)و شرط دوستی


1) فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُونَ فِى أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً (نساء 65)

2) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ (توبه/ 119)

با خداوند است (1)و هم چنان که پیروی از آیات قرآن وظیفه هر مسلمان و شرط نجات اوست اطاعت از رسول خدا صلى الله عليه آله و پیروی و تمسك به اهل بیت آن حضرت نیز وظیفه و شرط نجات هر مسلمان و مؤمن است است. (2)

معرفت به عترت و پذیرفتن امامت و رهبری اهل بیت رسول خدا صلى الله عليه و آله شرط ایمان و قبولی اعمال و نجات از مهالك دنيا و عذاب برزخ و قیامت و عبور از صراط و دخول در بهشت و... می باشد، حضرت رضا علیه السلام فرمود :

«برای هر امامی برگردن شیعیان و دوستانش حقی (و عهدی) است و یکی از شرایط ادای آن حق (و عهد) زیارت قبور آن بزرگواران است از این رو کسانی که از روی میل و رغبت و اعتقاد به امامت و فرموده های آنان به زیارت قبور آنان بروند در قیامت از شفاعت آنان بهره مند خواهند شد» (3).

توجه به این نکته لازم است که زایر باید آداب و شرایط زیارت را رعایت کند و خود را در حضور پیامبر و امام علیه السلام بداند


1) قُلْ انَّ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ (آل عمران / 31)

2) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی اللَّهِ علیه وَ آلِهِ أَنِّى تَارِكُ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِى مَا انَّ تمسکتم بِهَا لَنْ تَضِلُّوا بعدی (کافی، 415/2)

3) فروع کافی، 567/4 .

و چنان که در اذن دخول حرم های مطهر معصومین علیها السلام می گوید: وَ اعْلَمْ انَّ رَسُولِكَ وَ خُلَفَائِكَ علیهم السَّلَامُ أَحْيَاءُ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ يَرَوْنَ مَقَامِى وَ يَسْمَعُونَ کلامی وَ یردّون سلامی توجه داشته باشد که آن بزرگواران همانند شهدا زنده هستند و در پیشگاه خداوند روزی می خورند و زایر خود را می بینند و سخن او را می شنوند و سلام او را پاسخ می دهند. از این رو باید آداب زیارت و حضور در خدمت معصوم علیه السلام را رعایت کند و آنان را واسطه خواسته های خود از ذات مقدس حق قرار دهد که البته در آن صورت به خواسته های خود خواهد رسید.

خداوند به رسول خود صلی الله علیه و آله می فرماید: وَ لَوْ أَنَّهُمْ اذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوْ جَدُّوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً. (1)

ترجمه : شایسته است که مؤمنین چون خطایی را مرتکب شوند نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بروند و استغفار کنند و از رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز بخواهند تا برای آنان استغفار کند که در آن صورت خدا را نسبت به خود آمرزنده و رحیم خواهند یافت.

توجه به این نکته نیز لازم است که ارزش هر عبادتی بستگی به نیت و معرفت و رعایت آداب آن عبادت خواهد داشت و اگر


1) نساء / 64 .

زایر با نیت خالص و فقط برای زیارت حرکت کند و نسبت به مقام نبوت و یا امامت امامان خود معرفت داشته باشد یعنی آنان را واسطه های خداوند و امام و واجب الاطاعة بداند و آداب حضور در محضر آن انوار نورانی را رعایت کند زیارت او بسیار ارزشمند خواهد بود و همۀ برکات زیارت را درک خواهد نمود و هر چه نسبت به امور یاد شده غفلت کند از ارزش زیارت اوکم خواهد شد . (1)

هدف از تألیف کتاب

علما و بزرگان از دیرباز تاکنون زیارات معصومین علیهم السلام را همراه با آداب و برکات و ثواب آن در کتب خود (به عربی و فارسی) آورده اند؛ رحمت خداوند بر آنان باد. آن چه به دست این گنهکار به رشته تحریر در می آید اساساً هدفی جز بهره مند شدن از این فیض و تهیه باقیات و صالحات و صدقات جاریات ندارد.

از آنجا که حمل کتاب شریف مفاتیح الجنان جهت زيارت عتبات مقدسه عراق برای بسیاری از مردم مشکل بود و کتب منتخب مفاتیح نیز پاسخ گوی نیاز زائرین نبود، نویسنده پس از کتاب های زیارتی متقدم و متأخر و مشورت با خداوند و


1) مشروح آداب زیارت در کتاب «امام الشهداء» بیان شده به آن کتاب مراجعه شود.

بعضی از دوستان خیراندیش مصمم شدم که زیارات مربوط به امامان معصوم در عراق و متعلقین آنان را با آداب و ادعیه مورد نیاز در کتابی كوچك و سبك كه حاوی جمیع زیارت نامه ها باشد گردآوری نمایم و شمهٔ کوتاهی از احوال هر معصوم و محل زیارت و ... را نیز به آن بیفزایم به امید آن که در تمام زیارت گاه ها از آن استفاده شود و بهره ای از برکات آن زیارات نصیب حقیر گردد. والله الموفق و هو المستعان في جميع الامور و له الحمد اوّلاً و آخراً .

از خداوند متعال خواستاریم که آنچه نیاز و مورد رضایت اوست را به فکر و قلم ما جاری نماید و توفیق جمع آوری مجموعه ای که مؤمنین بتوانند در جمیع اعتاب مقدسه معصومین علیها السلام و مساجد و منازل از آن استفاده نمایند را به ما مرحمت فرماید.

ناگفته نماند که کتاب شریف مفاتیح الجنان کتابی بسیار ارزشمند و مؤلف بزرگوار آن علامه جليل القدر و محدث گران قدر مرحوم حاج شیخ عباس قمی رضوان الله تعالی علیه در حُسن نیت و سلیقه و دقت و متانت کم نظیر است. نشانه حسن نیت و سلیقهٔ نام برده این است که کتاب او بیش از هر کتابی مورد استفاده بندگان خدا قرار گرفته و هيچ يك از دیگر کتب ادعیه و زیارات

که از علمای بزرگ ما رضوان الله علیهم اجمعین به جای مانده به پای آن نرسیده بلکه بعضاً منسوخ و فراموش شده است.

از این رو بنده مقید شدم که حتی الامكان زيارات، مورد نظر را از کتاب مفاتیح الجنان نقل کنم و حتی در عبارات معظم له كوچك ترين تغییری جز ویراستاری لازم که چاره ای از آن نیست انجام ندهم. البته جاهایی که ایشان زیارت و یا دعایی را نقل نموده و اسمی از مدرک و کتابی نبرده است در حد امکان مدرک و کتاب مربوط به آن را در پاورقی آورده ام. خداوند به لطف و کرمش این کار ناچیز را از این گنه کار بپذیرد و آن را مورد استفاده مؤمنین قرار دهد. ان شاء الله .

از برادران و خواهران که موفق به زیارت اولیای خدا می شوند التماس دعا دارم و امیدوارم که این بنده ناچیز را نیز فراموش نفرمایند.

شعبان المعظم 1424 ه ق

سید محمد حسینی بهارانچی

آداب سفر

آداب سفر فراوان است به برخی از مهم ترین آن ها به اختصار اشاره می شود :

1- در روزهای دوشنبه و چهارشنبه و قبل از ظهر جمعه مسافرت کراهت دارد جز آن که صدقه بدهند.

2- از سفر کردن در روزهای 13،5، 25،24،21،16 هر ماه پرهیز کنند.

3- خوب است زائر قبل از سفر غسل کند و دو رکعت نماز بخواند و اهل خود را جمع کند و از خداوند خیر خود را بخواهد و آیة الکرسی بخواند بخواند و حمد حمد و ثنای الهی را به جا آورد و بر محمد و آل او صلوات فرستد و خود را به خدای خویش سپارد و دعاهای وارده را بخواند و برای سفر خود صدقه بدهد.

4- به رفقای خود احسان و اعانت کند و با اخلاق خوب و خوش رویی و گذشت با آنان برخورد نماید. و در حدی که به لغو و باطل و گناه نرسد با رفقای خود مزاح کند .

5- برای سفر توشۀ نیکو بردارد و از آن به همراهان نیز بدهد.

6- نمازهای فریضه را در وقت خود بخواند. از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود: «يك نماز فریضه بهتر از بیست

حج است و يك حج بهتر از خانه ای است که پر از طلا باشد و در

راه خدا داده شود.»

7- بعد از نمازهای شکسته مستحب است سی مرتبه بگوید: سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا اله الَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ.

8- در بازگشت برای اهل خود و دیگران سوغات بیاورد و آنان را خشنود نماید .

9- سفر خود را به دیگران اطلاع دهد و آنان نیز در بازگشت به دیدن او بروند .

10- نوری که به برکت زیارت اولیای خدا علیهم السلام کسب نموده با خطا و گناه از دست ندهد.

پاداش زیارت اولیای خدا علیهم السلام

تردیدی نیست که رسول خدا صلی الله علیه و آله و ائمه علیها السلام نور و هادی و صراط مستقیم (1)دین هستند و خداوند امر فرموده که ما از آنان جدا نشویم و همواره با آنان باشیم (2)و چنان که در روایت آمده زیارت قبور آنان نیز همانند ملاقات با آنان است. امام صادق علیه السلام فرمود: «ای معلی بن خنیس! چون یکی از برادران شما از زیارت


1) زیارت جامعه کبیره

2) یا ایها النَّاسِ آمَنُوا اتَّقُواللهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ.

ما و یا زیارت قبور ما باز می گردد به استقبال او بروید و به او سلام کنید و برای توفیق زیارت ما به او تبريك بگویید؛ همانا برای شما نیز پاداشی همانند او خواهد بود هم چنان که زایر ما در رحمت و ثواب الهی وارد شده شما نیز در رحمت خدا وارد خواهید شد و رحمت خدا شما را احاطه خواهد نمود.»

سپس فرمود: «هیچ کس به زیارت ما و یا زیارت قبور ما نمی آید جز آن که رحمت الهی او را فرا می گیرد و گناهان او نیز آمرزیده می شود.» (1)

در کتاب بحار از امالی صدوق، از امام صادق، از پدرانش، از امام حسن علیه السلام نقل شده که به جد خود رسول خدا صلی الله علیه و آله گفت: «پاداش کسی که شما را زیارت کند چیست؟» رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر کس به زیارت من و یا به زیارت پدرت علی و یا به زیارت تو و یا برادرت حسین برود بر من لازم است که روز قیامت او را زیارت کنم و از گناهان خلاصش نمایم». (2)

زیارت اولیای خدا علیهم السلام از دور

از روایات معصومین علیهم السلام استفاده می شود که زیارت و صلوات و سلام بر آن بزرگواران از راه دور نیز به آنان ابلاغ می شود.


1) بحار، 302/102 .

2) بحار، 141/100 .

زیارت آنان از نزديك افضل و بهتر است؛ چنان که نماز برای آنان در حرم های مطهره و در جاهای دیگر مطلوب است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر کس در هر کجای زمین بر سلام کند سلام او به من خواهد رسید و هرکس نزد قبر من بر من سلام کند من سلام او را می شنوم». (1)

و فرمود: «خداوند روی زمین فرشتگانی گمارده که اطراف زمین گردش می کنند و سلام امت من را به من ابلاغ می نمایند».

اسحاق بن عمار گوید: امام صادق علیه السلام به بعضی از شیعیان خود فرمود: «خود را به مدینه برسانید و از نزديك بر رسول خدا صلی الله علیه و آله سلام کنید؛ گر چه سلام شما از راه دور نیز به آن حضرت می رسد».

و از روایات نیز استفاده می شود که صلوات و سلام بر رسول خدا صلی الله علیه و آله بعد از هر نماز واجب چنان که معمول است - سفارش شده است. البته زیارت آن بزرگواران در اوقات شریفه و ایام متبرکه اولی و انسب خواهد بود.

آداب زیارت و تشرف به حرم های معصومین علیهم السلام

آداب زیارت اماکن مقدسه و حضور در مقابل رسول خدا و


1) بحار الانوار 181/100-182

ائمه معصومين علیها السلام دو قسم است آداب باطنی و آداب ظاهری.

آداب باطنی عبارت است از:

1- نیت خالص؛ به این معنی که حرکت زایر فقط برای زیارت و دیدار پیامبر و امام علیهما السلام باشد نه چیز دیگر.

2- به مقام آن بزرگوار که ولی خدا و واجب الأطاعة است معتقد و معترف باشد.

3- با مال حلال به زیارت برود .

4- خود را در محضر آن آقا بداند و از کرده ها و خطاهای خود شرمنده باشد و توبه کند.

نویسنده معتقد است انسان در دو محل باطن خود را می یابد و می بیند؛ همان گونه که ظاهر خود را در آیینه می بیند؛ یکی وقتی که احرام حج یا عمره را در میقات به تن می کند و می خواهد لبیك بگوید که حقاً همه وجود خود را می یابد و خجالت می کشد و به خود می گوید: ای کاش شرایط احرام را فراهم کرده بودم؛ و دیگری در که مقابل قبر مطهر پیامبر و یا امام علیهما السلام قرار می گیرد، آن جا نیز همه وجود او مقابلش مجسم می شود و خجالت می کشد که شرایط حضور خدمت حجت خدا را رعایت نکرده است.

آداب ظاهری زیارت معصومین علیهم السلام طبق آنچه از روایات

استفاده می شود و در کتب زیارت نیز ذکر شده است بسیار است که به مهم ترین آن ها اشاره می شود:

1- هنگام حرکت برای زیارت، غسل زیارت بکند.

2- با طهارت (یعنی پاک و با وضو یا غسل) باشد.

3- لباس های طاهر و تمیز بپوشد و مستحب است که لباس هایش نو و سفید باشد.

4- هنگام تشرف گامهای خود را کوتاه بردارد و با آرامش و وقار و خضوع و خشوع و سر به زیر و بدون توجه به اطراف خود حرکت کند.

5- برای زیارت همۀ معصومین علیهم السلام جز امام حسین علیه السلام بوی خوش به کار ببرد.

6- هنگام تشرف زبان او به «تکبیر» و «تحمید» و «تسبیح» و «تهلیل» و «تمجید» گویا باشد و بر محمد و آل محمد علیهم السلام صلوات بفرستد.

7- مقابل درب حرم توقف کند و اذن دخول وارده را بخواند و سعی کند با دلی شکسته و قلبی سرشار از محبت و صفا و توجه و با تأنی وارد شود که این نشانه اذن و اجازه دخول در حرم خواهد بود.

8- از حرکات جاهلانه بعضی از زوّار که اطراف ضریح بر

یک دیگر فشار می آورند و فریاد می کنند اجتناب نماید و در گوشه ای که مزاحمت برای کسی نباشد مؤدب بایستد و زیارت و دعا و قرآن و ذکر بخواند و در احوال خود تأمل کند و چنان فکر کند که این آخرین زیارت او خواهد بود، (البته در اوقات خلوت صورت بر ضریح گذاردن و بوسیدن ضریح مطلوب است).

9- در پایان زیارات خود، زیارت وداع بخواند و از خداوند بخواهد که بار دیگر توفیق زیارت آن حضرت نصیبش گردد.

10- در طول مدت اقامت در آن مزار حق کسی را تضییع نکند و به کسی آزار نرساند بلکه با زوّار و برادران و خواهران دینی خود خوش روئی و حسن خلق داشته باشد.

نجف و قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام

در کتاب علل الشرایع از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «نجف کوهی است که فرزند آدم به آن پناهنده شد و در روی زمین کوهی از آن بزرگ تر نبود و هنگامی که خداوند به او خطاب نمود: «آیا کسی از قدرت من به تو پناهنده می شود؟» آن کوه تا بلاد شام قطعه قطعه شد و به صورت رمل درآمد و سپس دریای بزرگی شد که آن را دریای نی گفتند و چون خشکید گفته شد: نی جفّ «یعنی دریای نی خشکید» و سپس به آن نجف

گفتند.» (بحار، ج 321/11)

از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «نجف (الغری) کوهی بوده است که خداوند بر آن با موسی علیه السلام تکلم نمود و عیسی علیه السلام بر آن خدا را تقدیس کرد و خداوند بر آن کوه ابراهیم علیه السلام را خلیل و پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را حبیب خود خواند و آن را مسکن پیامبران خود قرار داد. (بحار، ج 226/100)

روایت شده است که روزی امیرالمؤمنین علیه السلام به آن زمین نظر نمود و فرمود: «چقدر ظاهر تو زیبا و باطن تو پاکیزه است». سپس فرمود: «خدایا، نجف را محل قبر من قرار ده».

محدث قمی در سفینة البحار می گوید: از ویژگی های خاک نجف این است که عذاب قبر و سؤال منکر و نکیر طبق اخبار صحیح از آن برداشته می شود و از جماعتی از صلحای نجف نقل شده که آنان (در عالم معنا) دیده اند از هر قبری که اطراف قبه مبارکه است ریسمانی به قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام کشیده شده است.

سپس می گوید: از خصوصیات آن حرم شریف این است که همۀ مؤمنین از آن محل محشور خواهند شد. (سفینة البحار، نجف)

زیارت علماء شیعه در اطراف حرم مطهر امير المؤمنين علیه السلام

شهر بغداد بواسطهٔ حضور نوّاب اربعه و شخصیت هائی چون

شیخ کلینی در دوران غیبت صغری و بزرگانی چون شیخ مفید، سید مرتضی و شیخ طوسی در دوران غیبت کبری، یکی از مهم ترین حوزه های علمیه شیعه بود.

اما با بروز جنگ و اختلاف در بغداد در سال 447 هجری و حمله به کتابخانه ها و آثار شیعه و خانه شیخ طوسی و سوزاندن کتاب های او، شیخ طوسی که در آن زمان زعامت شیعه را به عهده داشت از بغداد به نجف هجرت و حوزه علمیه نجف را پایه گذاری نمود.

از آن زمان حوزه علمیه نجف یکی از بزرگ ترین مراکز پرورش دانشمندان شیعه در رشته های مختلف علوم اسلامی بود و برجسته ترین شخصیت های علمی شیعه در آن پرورش یافتند.

این حوزه گرچه در برخی سال ها دارای رونق کم تری بوده، اما در بعضی از دوران تاریخ از چنان رونق و شهرتی برخوردار بود که تاریخ شیعه نظیر آن را به یاد ندارد.

بدین لحاظ صحن مطهر امير المؤمنين علیه السلام و قبرستان وادى السلام مجموعه بی نظیری است از قبور علماء بزرگ شیعه که زیارت آن خدمت گزاران مکتب اهل بيت علیهم السلام بر همه ما لازم است.

راهنمای حرم مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام و قبور اطراف آن

1- ضریح حضرت علی علیه السلام و مدفن حضرت نوح و آدم

2- مقبره علامه حلی و آیت الله سید مصطفی خمینی و شیخ محمد اصفهانی

3- مقبره مقدس اردبیلی

4- مقبره شیخ جعفر شوشتری

5- مقبره شیخ انصاری

6- مقبره سید اسداله شفتی

7- مقبره مرحوم آیت اله نائینی

8- مقبره سید ابوالحسن اصفهانی

9- مقبره آخوند خراسانی

10 - مقبره شیخ طوسی

قبرستان وادی السلام

قبرستان وادی السلام در شمال نجف و نیز شمال حرم مطهر

اميرالمؤمنین علیه السلام قرار گرفته است.

این سرزمین مقدس مرقد مطهر حضرت هود علیه السلام حضرت صالح علیه السلام ، مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و آرامگاه شخصیت های بزرگ شیعه را در خود جای داده است .

گرچه تاریخ پیدایش این قبرستان به زمان بوجود آمدن شهر نجف بر می گردد اما پیشینه و فضائلش فراتر از این حد است:

امير المؤمنين علیه السلام فرمود: در این سرزمین ارواح مؤمنین دسته دسته با یکدیگر صحبت می کنند. و هر مؤمنی در هرجایی از زمین بمیرد، به او گفته می شود: «به وادی السلام ملحق شو» و وادی السلام جایگاهی از بهشت است. (کافی، ج 3، ص 243).

امام صادق علیه السلام فرمود: هر مؤمنی که در شرق یا غرب عالم بمیرد، خداوند روحش را به وادی السلام می برد. (کافی، ج 3 ص 243).

مرقد مطهّر حضرت هود علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام

در قبرستان وادی السلام، ساختمانی کوچک با گنبدی متمایز از دیگر بناهای قبرستان ضریح کوچکی را در خود جای داده

است که داخل آن قبور مطهر حضرت هود علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام قرار دارد.

حضرت هود علیه السلام را در میان قوم عاد مبعوث به رسالت شد. آن ها در سرزمین احقاف (یمن) زندگی می کردند و با قامت های بلند و اندامی قوی دارای شهرهای آباد قصرها و قلعه های زیبا و محکم و زمین ها و باغ های سرسبز و پرطراوت بودند.

حضرت هود علیه السلام آن ها را به خدا پرستی و اطاعت از خالق یگانه دعوت نمود اما عده کمی به او ایمان آورده و بقیه با سرپیچی از فرمان حق تعالی سبب نزول عذاب الهی شدند.

با وزیدن تندباد سرد و وحشتناکی به مدت 7 شب و 8 روز تمام کافران به هلاکت رسیدند و خداوند حضرت هود علیه السلام و مؤمنین را از این عذاب نجات داد. (از سوره های هود، شعراء، الحاقه، تفسیر نمونه، ج 24، ص 24، ص 438).

حضرت صالح علیه السلام یکی از انبیاء الهی است که در میان قوم ثمود در سرزمین وادی القری (میان مدینه و شام) زندگی می کرد و سال ها به فرمان الهی مردم را به اطاعت از خدا و استغفار از گناهان و دوری از اسراف کنندگان دعوت می نمود.

قوم ثمود که در داخل کوه ها و صخره ها برای خود خانه می ساختند و از باغ ها و چشمه های سرزمین خود استفاده می بردند، بدون توجه به نصیحت های حضرت صالح علیه السلام بت

می پرسیدند. تا اینکه کافران از او درخواست معجره کرده و گفتند: از میان کوه شتری خارج کند.

حضرت صالح علیه السلام خواسته آن ها را از خدا تقاضا کرد و بلافاصله از میان کوه شتری بیرون آمد .

با دیدن این معجزه الهى تنها عده کمی ایمان آورده و بقیه بازهم مخالفت کردند. با آمدن این شتر، مقرر شد کسی به این معجزه الهی صدمه ای نزند اما کافرین با کشتن شتر موجب نزول عذاب الهی شدند .

زمین لرزه، سرزمین آن ها را فراگرفت و با فرود آمدن صاعقه همه کافران به هلاکت رسیدند و خداوند متعال حضرت صالح علیه السلام و مؤمنین را نجات داد. (سوره های هود، شعراء، ذاریات، بحار، ج 11 ، ص 377، حدیث 3).

مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و مقام امام صادق علیه السلام

در قبرستان وادی السلام، مکانی است با حیاطی کوچک که درگوشه آن دو شبستان در کنار هم قرار داد. یکی از آن ها به نام مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و دیگری به نام مقام امام صادق علیه السلام شهرت یافته است.

مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

جایگاهی است که به امام زمانعجل الله تعالی فرجه الشریف نسبت داده می شود و

نقل شده افراد متعددی در این مکان مقدّس خدمت آن حضرت

رسیده اند :

در زمان مرجعیت آقا سید ابوالحسن اصفهانی، یکی از علماء فرقه زیدیه در یمن به نام بحر العلوم، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را انکار می کرد و از علماء شیعه برای اثبات وجود حضرت دلیل می خواست، تا این که به آقا سید ابوالحسن اصفهانی نامه نوشت، ایشان در جواب مرقوم داشت: باید حضوراً جواب دهم.

بحر العلوم به همراهی فرزند و عده ای از نزدیکانش به نجف رفته و به منزل ایشان وارد شدند .

آقا سید ابوالحسن به همراهی بحرالعلوم و فرزندش نیمه شب از خانه خارج شده و به طرف وادی السلام حرکت کردند تا اینکه به مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در وادی السلام رسیدند. ایشان از آب چاه وضو گرفت، وارد مقام شد و چهار رکعت نماز خواند و کلماتی بر زبان جاری کرد، ناگاه فضا روشن شد، آقا سید ابو الحسن، بحر العلوم را به داخل دعوت کرد. وقتی وارد مقام شد طولی نکشید که صدای گریه اش بلند شد و صیحه ای زد و بیهوش شد. پسرش با شنیدن صدای پدر وارد مقام شد، دید پدرش بیهوش افتاده، وقتی چشم هایش را باز کرد، گفت:

«امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را دیدم و با دیدنش شیعه اثنی عشری شدم»

او به یمن بازگشت و چهار هزار نفر از مریدانش را شیعه

کرد. (گنجینه دانشمندان، ج 1، ص 218)

مقام امام صادق علیه السلام

مقام امام صادق علیه السلام جایگاهی است که گفته می شود منسوب به امام صادق علیه السلام است.

اما در کتب معتبر، دربارۀ آن مطلبی گفته نشده است.

کوفه و مسجد کوفه

از روایات معصومین علیهم السلام ظاهر می شود که کوفه یکی از چهار شهر برگزیده خداوند است و مراد از «طور سینین» در قرآن شهر کوفه می باشد. (خصال 212/1)

امام صادق علیه السلام فرمود: «مکه حرم خدا، مدينه حرم رسول خدا صلی الله علیه و آله و كوفه حرم علی بن ابی طالب علیه السلام است و نماز مستحبی در مسجد آن برابر عمره با رسول خدا صلی الله علیه و آله و نماز واجب در آن برابر با حج با رسول خدا صلی الله علیه و آله می باشد». (بحار، 399/100)

و فرمود: «کوفه باغی از باغ های بهشت است و هر دو رکعت نماز در آن ثواب یکصد رکعت نماز دارد.»

از روایات ظاهر می شود که مسجد کوفه مسجد پر برکت و برگزیده خداوند است. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «اگر مردم بركات - مسجد کوفه را می دانستند از اطراف دنیا - گر چه بر روی برف - خود را به آن می رساندند.» (امالی صدوق، ص

227. و فرمود: «دعا و نماز در آن باعث استجابت و برطرف شدن اندوه است». (کامل الزيارات، ص 28).

نقشه مسجد کوفه

نقشه مسجد سهله

فضیلت زیارت مولا امیرالمؤمنین علیه السلام

شیخ طوسی به سند صحیح، از محمد بن مسلم از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «خداوند مخلوقی بیش تر از ملائکه خلق نفرموده و به درستی که هر روز هفتاد هزار ملك نازل می شوند و به بیت المعمور می آیند و به دور آن طواف می کنند و چون از طواف آن فارغ شدند به طواف کعبه می روند و چون از طواف کعبه فارغ شدند به سوی قبر پیغمبر صلی الله علیه و آله می آیند و بر آن حضرت سلام می کنند و پس از آن به سوی قبر امیرالمؤمنین علیه السلام می آیند و سلام بر آن حضرت می کنند و بعد از آن نزد قبر امام حسین علیه السلام می آیند و بر آن جناب سلام می کنند پس از آن به آسمان بالا می روند و مثل ایشان هر روز نازل می شود تا روز قیامت »

پس فرمود: «هر کس امیرالمؤمنین علیه السلام را زیارت کند و به حق آن حضرت عارف باشد، یعنی آن جناب را امام واجب الاطاعة و خليفه بلافصل رسول خدا صلی الله علیه و آله به داند و از روی تجبّر و تکبّر به زیارت او نیامده باشد حق تعالی از برای او اجر صد هزار شهید بنویسد و گناهان گذشته و آینده او را بیامرزد و در روز قیامت از جمله ایمنان از اهوال آن روز مبعوث گردد و بر او حساب را

آسان گرداند و ملائکه او را استقبال نمایند و چون از زیارت برگردد او را مشایعت نمایند تا به خانه خود برگردد و اگر بیمار شود به عیادت او بیایند و اگر بمیرد متابعت جنازه او بکنند و برای او طلب آمرزش نمایند.

سيّد عبد الكريم بن طاووس در فرحة الغری از آن حضرت روایت کرده که فرمود: «هر که پیاده به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام برود حق تعالی به هر گامی ثواب يك حج و يك عمره براى او بنویسد و اگر پیاده برگردد به هر گامی ثواب دو حج و دو عمره از برای او بنویسد.»

و نیز از آن حضرت روایت کرده که به این مارد فرمود: «ای پسر مارد! هر کس جدم امیرالمؤمنين علیه السلام را عارفانه زیارت کند حق تعالی از برای او به عدد هر گامی حج مقبول و عمره پسندیده بنویسد ای پسر مارد! والله آتش جهنم قدمی را که در زیارت حضرت امیرالمؤمنين علیه السلام غبار آلود شود خواه پیاده رود خواه سواره نمی خورد. ای پسر مارد! این حدیث را با آب طلا بنویس!»

و نیز از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «ما می گوییم در پشت کوفه قبری هست که پناه نمی برد به آن قبر دردناکی مگر آن که حق تعالی او را شفا کرامت فرماید.»

مؤلّف گوید: از اخبار معتبره ظاهر میشود که حق تعالی قبر اميرالمؤمنين علیه السلام و اولاد طاهرینش را معقل خائفين و ملجأ مضطرّین و امان اهل زمین قرار داده هر غمناکی که نزد او برود غمش زایل گردد، و هر دردناکی که خود را به او بمالد شفاگیرد، و هر کس به آن پناه برد در امان باشد.

سيد عبدالکریم بن طاووس از محمد بن علی شیبانی روایت کرده که گفت: من و پدرم و عمم حسین به نحو پنهانی در شب به زیارت قبر امیرالمؤمنین علیه السلام رفتیم و این در سال دویست و شصت و اندی بود و من کودکی صغیر بودم. چون به نزد قبر آن حضرت رسیدیم دیدیم که دور آن قبر مطهر سنگ های سیاه گذاشته شده و بنائی ندارد.

پس ما نزديك آن رفتیم بعضی از ما شروع به خواندن قرآن کرد و بعضی دیگر مشغول نماز شدند و بعضی مشغول زیارت و در این حال بودیم که ناگاه دیدیم شیری به جانب ما می آید چون نزديك ما آمد ما به فاصله یک نیزه از آن محل شریف دور شدیم، پس آن حیوان نزديك قبر رفت و شروع کرد به مالیدن ذراع خود بر قبر، یکی از ما نزدیک آن شد و رفت و شیر او را دید ولی متعرّض او نشد. او برگشت و ما را از حال شیر خبر داد، پس ترس از ما بر طرف شد و همگی نزديك آن شیر رفتیم و او را

مشاهده کردیم دیدیم که در ذراع او جراحتی است و آن دست مجروح را به قبر آن حضرت می مالید پس يك ساعت با این حال بود آنگاه برفت و ما دیگر باره به حال اول خود به نماز و زیارت و قرائت قرآن برگشتیم.

شیخ مفید نقل کرده که روزی هارون الرشید به آهنگ شکار از کوفه بیرون رفت و به جانب غریتن و تویه توجه نمود و در آن جا آهوانی دید، فرمان داد تا بازهای شکاری و كلاب معلّم (سگ های آموزش دیده) را برای شکار آهوان رها کردند و بر آن ها تاختند آهوان که چنین دیدند فرار کرده به پشته ای پناه بردند و در آن جا بیارمیدند و بازها در ناحیه ای بیفتادند و تازی ها باز شدند و رشید از این مطلب در عجب شد.

دیگر باره آهوان از فراز پشته به نشیب آمدند، و بازها و شکاری ها آهنگ ایشان نمودند دیگر باره آهوان به آن پشته پناه بردند و جانوران شکاری از قصد ایشان برگشتند تا سه مرتبه کار بدین گونه گذشت. هارون سخت در عجب شد، غلامان خود را امر کرد که تعجیل کنید و مردی را که از حال این مکان باخبر باشد بیاورید.

غلامان رفتند و از قبیله بنی اسد پیرمردی را حاضر کردند. هارون از وی پرسید که حال این پشته چیست و در این مکان چه

کیفیتی است؟ او گفت: اگر مرا امان می دهی قصه آن را به عرض می رسانم، هارون گفت: با خدا عهد کردم که تو را اذیت نکنم و در امان باشی، الحال آنچه دانی بگو. پس او گفت: خبر داد پدرم از پدران خود که می گفتند: قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام در این پشته واقع است و حق تعالی آن را حرم امن و امان خود قرار داده که هر که به آن پناه ببرد در امان باشد.

فقیر گوید: چه عجب دارد که حق تعالی قبر ولی خود را که حامل سریرش جبرئیل و میکائیل و امام حسن و امام حسین علیهم السلام بوده اند معقل خائفين و ملجأ هاربين و فریاد رس بیچارگان و شفاء دردمندان قرار داده باشد. پس در هر کجا باشی خود را به او برسان و تا ممکن شود خود را به او بچسبان و الحاح کن تا به فریاد تو برسد و تو را از هلاکت دنیا و آخرت نجات دهد.

لُذ إِلى جُودِه تَجدهُ زَعيمًا *** بِنَجَاةِ الْعُصاةِ يَوْمَ لِقَاهَا

عائِدُ لِلْمُؤمَلِينَ مُجيب *** سَامِعٌ مَا تُسِرُّ مِنْ نَجْوَيها

در دارالسلام از شیخ دیلمی نقل شده که روایت کردند جماعتی از صلحا نجف اشرف که کسی در خواب دید که از هر قبری که در آن مشهد شریف و بیرون آن است ریسمانی کشیده شده متصل به قبۀ شریفۀ حضرت حبل الله المتين امير المؤمنين صلوات الله علیه، پس آن شخص انشاء کرد :

إذَا مِتُّ فَادْفِنَى إِلى جَنْبِ حَيْدَر *** اَبی شُبّرٍ اکرمْ بِهِ وَ شُبَيْرٍ

فَلَستُ َأخَافُ النّارَ عِنْدَ جِوارِه *** وَلا أَتَّقى مِنْ مُنْكَر و نَكيرٍ

فَعَارٌ عَلَى حَامِي الْحِمَى وَ هُوَ فِي الحمى *** إِذَا ضَلَّ فی بَيْدَاءِ عِقالُ بَعيرٍ

آداب زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام

بدان که زیارات منقوله برای آن حضرت بر دو قسم است: یکی مطلقه که مقید به وقتی از اوقات نیست و دیگر مخصوصه که عکس آن است و این زیارات در ضمن دو مقصد بیان می شود: مقصد اول: در زیارات مطلقه است و آن ها بسیار است و ما بذکر چند زیارت در این جا اکتفا می کنیم. (از مزار شهید اول ص 30)

اول: زیارتی است که شیخ مفید و شهید و سید بن طاووس و دیگران ذکر کرده اند و کیفیت آن چنان است که هرگاه اراده زیارت نمایی. غسل کن و دو جامۀ پاک بپوش و به چیزی از بوی خوش خود را خوش بو کن و اگر نیابی و نکنی نیز مجزی است و چون از خانه بیرون آمدی بگو :

اَللّهُمَّ اِنّى خَرَجْتُ مِنْ مَنْزلى أَبْغِي فَضْلَكَ

خدایا من از خانه ام بیرون شدم که بجويم فضل ترا

وَ اَزُورُ وَصِيَّ نَبِيِّكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهما

و زیارت کنم وصي پیغمبرت را رحمت تو برایشان

اَللّهُمَّ فَيَسِّرْ ذَلِكَ لى وَ سَبِّبِ المَزارَ لَهُ

خدايا آن را برایم میسر کن و فراهم کن و

وَاخْلَفْنى فى عاقِبَتِي وَخَزَانَتِي بِأَحْسَن

جانشینم باش در سرانجام کارم و کسانم به بهترین

الخِلافَةِ يَا أَرْحَمَ الرّاحِمينَ. پس روانه شو در حالی

جانشینی یا ارحم الراحمین

که زبانت بذكر اَلْحَمْدُ لِله وَ سُبْحانَ اللهِ وَ

حمد خدا راست منزه است

لا اِلهَ اِلاّ اللهُ گویا باشد و چون رسیدی به خندق کوفه بایست

و بگو : خدا و معبود حقی جز جز خدا نیست .

اَللهُ اَكْبَرُ اَللهُ اَكْبَرُ أَهْلَ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْمَجْدِ

خدا بزرگ تر است خدا بزرگ تر است او اهل كبرياء و مجد و

وَالْعَظَمَةِ اللهُ أكبَرُ اَهلُ التَكبيرِ وَالتَّقديسِ وَ

و بزرگی است و خدا بزرگ تر است و او اهل بزرگ شمردن و تقدیس و

التَّسْبيحِ وَالآلاءِ اَللهُ أَكْبَرُ مِمّا أَخَافُ وَ

تنزیه و مهرباني ها است خدا بزرگ تر است از آنچه ترسم

اَحْذَرُ اللهُ أَكْبَرُ عِمَادِيَ وَ عَلَيْهِ اَتَوَكَّلُ اللهُ

و بر حذرم خدا بزرگ تر است و او تکیه گاه من است و بر او توکل دارم خدا

أَكْبَرُ رَجَائِي وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ اَللّهُمَّ أَنْتَ وَلِيُّ

بزرگ تر است و امید من است و بسوی او باز می گردم خدایا تو ولی

نِعْمَتِي وَ القَادِرُ عَلى طَلِبَتى تَعْلَمُ حَاجَتِي وَ

نعمت من و توانای به خواست منی می دانی حاجتم را

مَا تُضْمِرُهُ هَوَاجِسُ الصُّدُور وَخَواطِرُ

و آنچه در نهاد گیر سینه ها و

النَّفُوسِ فَاَسُئَلُكَ بِمُحَمَّدِ الْمُصْطَفَى الَّذِي

دل ها پس من از تو می خواهم به محمد مصطفی که به او

قَطَعْتَ بِهِ حُجَجَ الْمُحْتَجِيّنَ وَ عُذْرَ

قطع کردی دليل دلیل تراشان را و عذر

الْمُعْتَذِرِينَ وَ جَعَلْتَهُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ اَنْ لا

عذر آوران را و قرار دادی او را رحمت برای جهانیان که

تَحْرِمَنِّى ثَوَابَ زِيَارَةِ وَلِيِّكَ وَأَحْى نَبِيِّكَ

محروم نکنی مرا از ثواب زیارت ولیت و برادر پیغمبرت

أميرِ المُؤمِنينَ وَ قَصْدَهُ وَ تَجْعَلَنِي مِنْ وَفْدِهِ

أمير المؤمنين و از توجه به او قرار دهی مرا از واردان

الصّالِحِينَ وَ شِيعَتِهِ الْمُتَّقِينَ بِرَحْمَتِكَ يَا

شایسته و شیعیان با تقوایش برحمت خودت

أَرْحَمَ الْرَاحِمِينَ. و چون قبّه شریفه آن حضرت

ای ارحم الراحمين

برای تو نمودار شود بگو: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى مَا

حمد خدای را بدان چه

اخْتَصَّنِي بِهِ مِنْ طِيبِ الْمَوْلِدِ وَاسْتَخْلَصَنِي

اختصاص داد مرا بدان از پاکی ولادت و برگزیدم

إكْرَامًا بِهِ مِنْ مُوالاةِ الأبْرَارِ السَّفَرَةِ الأطهار

به گرامی داشتن از دوستی نیکان و سفیران پاک

وَالْخِيَرَةِ الاَعلامِ اَللّهُمَّ فَتَقَبَّلْ سَعْيِي إِلَيْكَ وَ

و برگزیدگان اعلام خدایا بپذیر سعی مرا به درگاهت و

تَضَرُّعى بَيْنَ يَدَيْكَ وَاغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتي

زاری مرا در برابرت و بیامرز برایم گناهانی را که

لا تَخْفى عَلَيْكَ إِنَّكَ أَنتَ اللهُ الْمَلِكُ الْغَفَّارُ.

پوشیده نیست بر تو زیرا توئی خدای ملک پرآمرزش

مؤلف گوید: چون در وقت دیدن قبهٔ منوره يك حال نشاط و شوقی برای زایر روی می دهد که میل دارد در آن وقت تمام توجه خود را به آن جناب نماید، و به هر لسانی و بیانی که بتواند مدح و ثنای آن بزرگوار را گوید، به ویژه اگر زائر از اهل علم و کمال باشد دوست می دارد که اگر شعر بلیغی در نظر داشته باشد در آن حال به آن تمثل جوید، لذا به خاطرم رسید که این چند شعر را از قصیده هاتیه از ریه که مناسب این مقام است ذکر نمایم و رجاء واثق که سلامی از جانب این صاحب صحیفه سودا به آن صاحب قبة بیضا بنماید، و از دعای خیر فراموشم نفرمایند. وَالأَشعار هذِه:

أَيُّهَا الرَاكِبُ الْمُجِد رُوَيْدًا *** بِقُلُوبِ تَقَلَّبَتْ في جَواها

إِنْ تَرَائَت اَرْضُ الْغَرِيِّيْنِ فَاخْضَعْ *** وَاخْلَعَ النَّعْلَ دُونَ وَادِي طُواها

وَ إِذَا شِمْتَ قُبَّةَ الْعَالَمِ *** الْأَعْلَى وَأَنْوَارُ رَبِّهَا تَغْشَاها

فَتَوَاضَعْ فَثَمَّ دَارَةٌ قُدْسِ *** تَتَمَنَّى الأَفْلَاكُ لَثْمَ ثَراها

قُلْ لَهُ وَالدُّمُوعِ سَفْحُ عَقيقٍ *** وَالْحَشَا تَصْطَلَى بِنَارٍ غَضَاهَا

يَابْنَ عَمَّ النَّبِيِّ انْتَ يَدُ اللهِ *** الَّتِي عَمَّ كُلَّ شَيْءٍ نَداهَا

أنتَ قُرانُهُ الْقَدِيمُ وَأَوْضا *** فُكَ أَياتُهُ الَّتى أَوْخاها

خَصَّكَ اللهُ فِي مَآثِرَ شَتَّى *** هِىَ مِثلُ الأعْدَادِ لاتَتَناها

لَيْتَ عَيْنًا بِغَيْرِ رَوْضِكَ تَرْعَى ** قَذِيَت وَاسْتَمَّرَ فِيها قَذاها

أَنتَ بَعْدَ النَّبِيِّ خَيْرُ الْبَرَايَا *** وَالسَّمَا خَيْرُ مَا بِهَا قَمَرَاهَا

لَكَ ذَاتُ كَذَاتِهِ حَيْثُ لَوْلا *** أَنَّهَا مِثْلُها لَما أخاها

قَدْ تَراضَعْتُمَا بِثَدیِ وِصالٍ *** كَانَ مِنْ جُوْهَرِ الْتَجَّلَى غِذاها

يا أَخَا َ الْمُصْطَفَى لَدَيَّ ذُنُوبُ *** هِيَ عَيْنُ الْقَذَا وَ أَنْتَ جَلاهَا

لَكَ فِي مُرْتَقَى الْعُلى وَالْمَعالِي *** دَرَجَاتٌ لا يُرْتَقَى أَدْنَاهَا

لَكَ نَفْسٌ مِنْ مَعْدِنِ اللُّطْفِ صیغَتْ *** جَعَلَ اللهُ كُلَّ نَفْسٍ فَدَاهَا

(دیوان ازری 84)

و چون به دروازه نجف رسیدی بگو: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي

ستایش خدا را که

هَدانَا لِهَذا وَ مَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَولا أَنْ هَدَانَا اللهُ

او ما را به دین خود راهنمایی نمود و اگر جز این بود ما هرگز هدایت نیافته بودیم

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى سَيَّرَنى فِى بِلادِه وَحَمَلَنى

حمد خدای را که گردش داد مرا در بلاد خویش و بر

عَلى دَوابِّهِ وَطَوى لِيَ الْبَعِيدَ وَصَرَفَ عَنِّى

دوش چهارپایانش کشاند در نوردید برایم راه دور را و گردانید

الْمَحْذُورَ وَ دَفَعَ عَنِّى الْمَكْرُوهَ حَتَّى

و دور کرد از من هر بدی و هر خطری را تا

أَقْدَمَني حَرَمَ اَخِى رَسُولِهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وَ

رساندم. به حرم برادر رسول خود صلی الله عليه

آلِهِ. پس داخل شهر شو و بگو: اَلْحَمْدُ لِلّهِ

و آله. حمد خدای را

الَّذى أَدْخَلَنى هذِهِ الْبُقْعَةَ الْمُبارَكَةَ الّتي

که در آورد مرا در این بقعه مبارکه که برکت

بارَكَ اللهُ فِيها وَأختارَها لِوَصِّىِ نَبِيِّه اَللّهُمَّ

داد خدا در آن و اختیار کرد آن را برای وصی پیغمبرش خدایا

فَاجْعَلْها شاهِدَةً لی پس چون به درگاه اول برسی بگو:

او را گواه من ساز

اَللّهُمَّ لِبَابِكَ وَقَفْتُ وَبِفِنَائِكَ نَزَلْتُ وَ

خدایا به در آستان ولیت ایستادم و به سایه رحمت تو فرود

بِحَبْلِكَ اعْتَصَمْتُ وَلِرَحْمَتِكْ تَعَرَّضْتُ وَ

امدم و برشته ات چسبیدم و برحمتت در آویختم

بوَلِيّكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهَ تَوَسَّلْتُ فَاجْعَلْها

و بوليت صلوات تو بر او متوسل شدم آن را

زِيارَةً مَقْبُولَةً وَدُعاءً مُسْتَجاباً. پس چون به در

زيارتي پذیرفته نما و دعائی برآورده

صحن بررسی بگو: اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْحَرَمَ حَرَمُكَ وَ

خدایا این حرم حرم تو است

الْمَقامَ مَقَامُكَ وَأَنَا ادْخُلُ إِلَيْهِ اُناجِيكَ

این مقام مقام تواست و من به آن درآیم با تو تو راز گویم

بَما أَنتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنّى وَمِنْ سِرّى وَنَجْوَايَ

بدان چه تو داناتری بدان از من و از درون و راز من

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الْحَنّان المَنّانَ الْمُتَطَوّل الذى

حمد از آن خدای پرمهر و پر منت بخشش است که از

مِن تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لِى زِيارَةَ مَوْلايَ بِإِحْسانِهِ

بخشش خود هموار کرد برایم زیارت مولایم را

وَلَمْ يَجْعَلْنى عَنْ زِيارَتِهِ مَمْنُوعاً وَ لا عَنْ

و مرا از زیارت او ممنوع نساخت و نه از

وِلايَتِه مَدْفُوعاً بَلْ تَطَوَّلَ وَمَنَحَ اللّهُم کَما

ولایتش بر کنار بلکه تفضل ترحم کرد خدایا چنان چه منت

مَنَنْتَ عَلَيَّ بِمَعْرِفَتِهِ فَاجْعَلْنى مِنْ شيعَتِهِ وَ

نهادی بر من به شناختن او مقرر دارم که از شیعیانش باشم و

اَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِهِ يا أَرْحَمَ الراحِمينَ.

در آرم در بهشت به شفاعتش ای ارحم الراحمين

پس داخل صحن شو و بگو: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَكْرَمَنى

حمد خدای را که مرا گرامی داشت

بمَعْرِفَتِهِ وَمَعْرِفَهِ رَسُولِهِ وَمَنْ فَرَضَ عَلَيَّ

به شناختن او و شناختن رسولش و آن که واجب است بر من

طاعَتَه رَحْمَةً مِنْهُ لى وَتَطَوْلاً مِنْهُ عَلَىَّ وَ

طاعتش از مهر أو بر من و تفضل او بر من و

عَلَيَّ بالايمَانِ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى أَدْخَلَني

منت نهاد بر من به ایمان حمد خدا را که برآورد مرا

حَرَمَ اَخي رَسُولِهِ وَاَرَانِيهِ فى عَافِيَةٍ

به حرم برادر رسولش و نمودش بمن در عافیت

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى جَعَلَني مِنْ زُوَّارِ قَبْرِ وَصيِّ

حمد خدا را که قرارم داد از زائرین قبر وصی

رَسُولِه اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلا اللهُ وَحْدَهُ لا

رسولش من گواهم که نیست معبود حقی جز خدای یگانه که

شَريكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَ

شریک ندارد و گواهم که محمد صلی الله علیه و آله بنده او و

رَسُولُهُ جَاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِ اللهِ وَاَشْهَدُ اَنَّ

فرستاده او است که به حق از طرف خدا آمده و گواهم که

عَلِيّاً عَبْدُ اللهِ وَاَخُو رَسُولِ اللهِ اللهُ اَكْبَرُ اللهُ

علی علیه السلام بنده خدا است و برادر رسول خدا همانا بزرگ تر است

اَکبَرُ اللَّهُ اَکبَرُ لَا اِلهَ اِلَّا اللَّهِ وَ اللَّهُ اَکبَرُ وَ

بزرگ تر است و نیست معبود حقی جز خدا و خدا بزرگ تر است و

الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى هِدَايَتِهِ وَتَوْفِيقِهِ لِمَا دَعا

ستایش خدای را بر هدایت و توفيق او که مرا به راه

إِلَيْهِ مِنْ سَبيلِهِ اَللهُمَّ اِنَّكَ اَفْضَلُ مَقْصُودٍ وَ

دین خود آورد خدایا براستی تو بهتر مقصود و کریم تر از همه مردم هستی و

أَكْرَمُ مَا تِيٌّ وَقَدْ اَتَيْتُكَ مُتَقَرَّبًا إِلَيْكَ بِنَبِّيِكَ

من بتو وارد شدم و تقرب جویم به تو به پیغمبرت پیغمبر

نَبِىَّ الرَّحْمَة وَ بِأَخِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنينَ عَلَى بْنِ

رحمت و به برادرش امیر المؤمنين على بن

أَبْيطَالِب عَلَيْهما السَّلامُ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ وَ

ابيطالب عليهما السلام پس رحمت فرست بر محمد و

الِ مُحَمْدٍ وَلا تُخَيِبْ سَعْيِي وَانْظُرْ الَى

آل محمد و بیهوده مكن سعي مرا نظر کن بمن

نَظْرَةً رَحِيمَةً تَنْعَشُنى بِها وَاجْعَلْنى عِنْدَكَ

نظر مهربانی که مرا فراگیری بدان و مقررم کن نزد خود

وَجِيهاً فِى الدُّنيا وَ الآخِرَة وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ.

آبرومند کن در دنیا و آخرت و از مقربان خود گردان.

زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام

شیخ کفعمی فرموده چون خواستی داخل مسجد حضرت رسول صلی الله علیه و آله یا یکی از مشاهد مشرفه ائمه علیها السلام شوی بگو :

اَللّهُمَّ إنِّي وَقَفْتُ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ بُيُوتِ

خدایا من ایستادم بر دری از درهای خانه های

نَبِيِّكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَالِه وَقَدْ مَنَعْتَ

پیغمبرت رحمت تو بر او و آلش تو منع کردی

النَّاسَ أَنْ يَدْخُلُوا إِلَّا بِإِذْنِهِ فَقُلْتَ يَا أَيُّهَا

مردم را که جز با اجازه او وارد نشوند و فرمودی: ای کسانی

الَّذينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبي اِلاَ اَن

که به خدا گرویده ید در نیائید به خانه های پیغمبر جز این که

یُوذَنَ لَكُم اَللّهُمَّ اِنّى اَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صَاحِب

اجازه داده شوید خدایا من معتقد به احترام صاحب

هذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِيفِ فِي غَيْبَتِهِ كَمَا

این زیارت گاه شریف در غیبت اويم چنان که

اَعْتَقِدُها في حَضْرَتِهِ وَاَعْلَمُ أَن رَسُولَكَ وَ

معتقدم در حضور او و می دانم که رسولت و

خُلَفَائِكَ علیها السلام أَحْيَاءُ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ يَرَوْنَ

خلفایت - عليهم السلام - زنده اند و نزد تو روزی می خورند و می بینند

مَقَامِي وَيَسْمَعُونَ كَلامى وَيَرُدُّونَ سَلامى

ایستادنم را و می شنوند سخنم را او جواب می دهند سلامم را

وَاَنَّكَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِى كَلامَهُمْ وَفَتَحْتَ

و می دانم که تو محجوب کردی از گوشم سخن آنان را و گشودی

بابَ فَهمِى بِلَذيذِ مُناجاتِهِمْ وَإِنِّي

در فهمم را به مناجات لذيذ آنان و من از تو

اَسْتَأْذِنُكَ يَا رَبِّ اَوَّلاً وَاسْتَأْذِنُ رَسُولَكَ

نخست اجازه می خواهم و از رسولت

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ ثَانِيَا وَ اَسْتَاذِنُ

صلی الله عليه و اله دوم اجازه می خواهم

خَليفَتَكَ الاِمَامَ الْمَفْرُوضَ عَلَيَّ طاعَتُهُ

و از خليفه تو أمام واجب الطاعه

(فُلانَ بنَ فُلانٍ) بجای فلان بن فلان نام آن امام را که می خواهد زیارت کند و همچنین نام پدرش را ببرد، مثلاً اگر در زیارت امام حسین علیه السلام است بگوید الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِي علیه السلام و اگر در زیارت امام رضا علیه السلام است بگوید عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرَّضا علیه السلام و هکذا، پس از آن بگوید :

والْمَلائِكَةَ الْمُوَكَّلِينَ بِهذِهِ البَقْعَةِ الْمُبارَكَة

و فرشتگانی که موكل این بقعه که مبارک اند

ثالِثًا ءَاَدْخُلُ يَا رَسُولَ اللهِ ءَاَدْخُلُ يَا حُجَّةَ

بار سوم اجازه می خواهم آیا درآیم ای رسول خدا صلی الله علیه و آله آیا درآیم ای حجت

اللهِ ءَاَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللهِ الْمُقَرَّبِينَ

خدا آیا درآیم ای فرشتگان مقربين خدا که در

الْمُقيمينَ فِى هَذَا الْمَشْهَدِ فَأذَن لي يا

این زیارت گاهید اجازه ده

مَوْلايَ فِي الدُّخُولِ اَفْضَلَ ما اَذِنْتَ لِأَحَدٍ

مولایم برای دخول بهتر اجازه ای که بيكي از

مِنْ أَوْلِيائِكَ فَإِنْ لَمْ أَكُنْ أَهْلاً لِذلِكَ فَاَنتَ

دوستانت می دهی و اگر من اهل ان نباشم تو

اَهْلِ لِذلِكَ پس عتبه مبارکه را ببوس و داخل شو و بگو:

اهل آني

بِسمِ اللَّهِ وَبِااللَّهِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَعَلَى مِلَّةِ

به نام خدا و بذات خدا و در راه خدا و به ملت

رَسُول اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَالِه اَللهُمَّ

رسول خدا صلى الله عليه و آله خدايا

اِغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَتُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ

بیامرزم و رحمم کن و توبه ام بپذیر زیرا تو بسیار

التّوابُ الرَحيمُ.

توبه پذیر و مهربانی (مزار شهید اول ص 64 بحارج 160/97)

و چون به در رواق برسی بایست و بگو : السَّلامُ عَلَى

درود بر

رَسُولِ اللهِ آمينِ اللهِ عَلى وَحْيِهِ وَعَزائِمِ

رسول خدا امين خدا بر وحيش و بر تصمیم

اَمْرِهِ الْخاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَالْفاتح لِمَا اسْتُقْبِلَ وَ

هر کارش خاتم آن چه پیش بوده و آغاز آن چه بیاید و

المُهَيْمِنِ عَلى ذلِكَ كُلِّهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ

مسلط بر آن ها همه و رحمت خدا و

بَرَكاتُه السَلامُ عَلَى صاحِبِ السَّكِينَةِ

برکاتش بر او باد درود بر صاحب سكينه

اَلسَّلامُ عَلَى المَدفُونِ بِالمَدِينَةِ السَّلَامُ عَلَى

درود بر مدفون در مدينه درود بر

اَلْمَنْصُورِ الْمُوْيَّدِ اَلسَّلامُ عَلَى اَبِى القاسِمِ

منصور مؤيد درود بر ابو القاسم

مُحَمَّدِ بْن عَبْدِ اللهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

محمد بن عبدالله و رحمت خدا و برکات او بر او باد

پس داخل رواق شو و در وقت داخل شدن پای راست را مقدم دار

و بایست بر در حرم و بگو: اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلاَّ اللهُ

گواهم که نیست معبود معبود حقی جز خدا که او

وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَأَشْهَدُ اَنْ مُحَمَّداً

یگانه است و شریک ندارد گواهم که محمد

عَبْدُه وَرَسُولُه جَاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِهِ وَ

بنده و فرستاده او است و حق را از پیش او آورده

صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَارَسُولَ

و تصديق رسولان کرده درود بر تو ای رسول

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبيبِ اللهِ وَخِيَرَتَه

خدا درود بر تو ای حبیب خدا و برگزیده

مِنْ خَلْقِهِ اَلسَّلامُ عَلَى أَميرَ الْمُؤْمِنِينَ

از خلقش درود بر امير المؤمنين

عَبْدِ اللهِ وَاَخى رَسُولِ اللهِ يَا مَوْلاىَ يا

بنده خدا و برادر رسول خدا ای مولایم ای

اَميرَ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ

امير المؤمنين بنده تو و زاده بنده تو و

اَمَتِكَ جَاءَكَ مُسْتَجِيرًا بِذِمَّتِكَ قَاصِدًا إلى

کنیز زاده ات نزد تو آمده پناهنده بعهده تو است و قصد

حَرَمِكَ مُتَوَجِّهًا إِلى مَقَامِكَ مُتَوَسِّلاً اِلَى

حرم تو کرده و روی آورد بسوی آورد مقام تو و متوسل به درگاه

اللهَ تَعالى بِكَ ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلايَ ءَاَدْخُلُ

خدای تعالی است بوسیله تو آیا داخل شوم ای مولای من آيا وارد شوم ای

يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ ءَاَدْخُلُ يَا حُجَةِ اللهِ ءَاَدْخُلُ

أمير المؤمنين آیا وارد شوم ای حجت خدا آیا وارد شوم ای

يا اَمينَ اللهِ ءَاَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللهِ الْمُقيمينَ

امین خدا آیا وارد شوم ای فرشتگان خدا که مقيم

فِي هذَا الْمَشْهَدِ يَا مَوْلايَ أَتَأْذَنُ لى

در این زیارت گاهید مولایم اجازه دخول به من

بِالدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأحَدٍ مِنْ

می دهی به بهتر وجهی که به یکی از دوستانت

أوْلِيَائِكَ فَإِنْ لَمْ أَكُنْ لَهُ أَهْلاً فَأَنْتَ أَهْلٌ

اجازه دادی اگر من لیاقت آن را ندارم تو اهلیت آن داری

لِذلِكَ . پس عتبه را ببوس و پای راست را مقدم دار پیش از

پای چپ و در حال داخل شدن بگو :

بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ وَفي سَبيل اللهُ وَعَلَى مِلَّةِ

بنام خدا به ذات خدا و در راه خدا و بر کیش

رَسُولِ اللهُ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاله اَللّهُمَّ

رسول خدا صلی الله عليه و آله خدايا

اغْفِرْ لي وَارْحَمْنِى وَتُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ

بیامرز مرا و رحم کن و توبه ام بپذیر زیرا تو

اَنْتَ التّوابُ الرَّحيم پس تا محاذی قبر مطهر برو و پیش

بسیار توبه پذیر و مهربانی

از رسیدن به قبر توقف نما و رو به قبر کن و بگو: اَلسَّلامُ مِنَ

درود

اللهِ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللهِ اَمينِ اللهِ عَلى

خدا بر محمد رسول و امین خدا بر

وَحْيِهِ وَرِسالاتِهِ وَعَزَائِم اَمْرِهِ وَمَعْدِنِ

وحيش و رسالاتش و تصمیمات کارش و معدن

الْوَحْیِ وَالتَنْزيلِ الْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَالْفاتِحِ

وحی و تنزيل و خاتم هر چه گذشته و گشایش

لِمَا اسْتُقْبِلَ وَالْمُهَيمِنِ عَلى ذلِكَ كُلِّهِ

هرچه باز آید و مسلط بر آن ها همه

الشَّاهِدِ عَلَى الْخَلْقِ السِّراجِ المُنيرِ وَ السَّلامُ

او گواه بر خلق و چراغ تابان است درود

عَلَيْهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ اللهُمَّ صَلِّ عَلى

خدا و رحمت و برکاتش بر او خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَيْتِهِ الْمَظْلُومِينَ أَفْضَلَ وَ

محمد و خاندان مظلومش رحمت برتر و

اَكْمَلَ وَاَرْفَعَ وَاَشْرَفَ ما صَلَّيْتَ عَلى أَحَدٍ

کامل تر و بلندتر و شریف تر از آن چه رحمت فرستادی بر یکی از

مِنْ اَنبِيائِكَ وَرُسُلِكَ وَأَصفِيائِكَ اَللّهُمَّ

پیغمبران و رسولانت و برگزیدگانت خدايا

صَلَّ عَلى اَمِيرِ المُؤمِنينَ عَبْدِكَ وَخَيْرِ

درود فرست بر أمير المؤمنين بنده ات و بهترین

خَلْقِكَ بَعْدَ نَبيّكَ وَأَخى رَسُولِكَ وَ

خلقت پس از پیغمبرت و برادر رسولت و

وَصِيٍّ حَبيبِكَ الَّذِي إِنْتَجَبْتَهُ مِنْ خَلْقِكَ وَ

وصي حبيبت که برگزیدی تو او را از خلقت و

الدَّليلِ عَلَى مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسالاتِكَ وَدَيَّانِ

او را رهنمای بر مردم کردی به رسالاتتو او را جزا بخش

الدّينِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلَ قَضائِكَ بَيْنَ

قیامت نمودی بعدلت و او را حاكم میان

خَلْقِكَ وَالسَلامُ عَلَيْهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ

خلقت نمودی درود و رحمت خدا و

بَرَكاتُه اللهُمَّ صَلِّ عَلى الاَئِمَةِ مِنْ وُلدِهِ

برکاتش بر او باد خدا را رحمت فرست بر امامان از فرزندانش

القَوامِينَ بِأَمْرِكَ مِنْ بَعْدِهِ الْمُطَهَّرينَ الَّذِينَ

کار گزاران بفرمانت بعد از او پاکانی که پسندیدی

ارْتَضَيْتَهُمْ أَنْصارً الِدِينِكَ وَحَفَظَةً لِسِرِّكَ وَ

آن ها را یاوران دینت و حافظان سرت و

شُهَدآءَ عَلَى خَلْقِكَ وَأَعْلَاماً لِعِبَادِكَ

گواهان بر خلقت و اعلام بندگانت

صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ السَّلامُ عَلَى

صلوات تو بر آنان همگی درود بر

أميرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ اَبْيطَالِب وَصِيَّ

امير المؤمنين علی بن ابیطالب وصى

رَسُولِ اللهِ وَخَليفَتِهِ وَ الْقَائِمِ بِأَمْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ

رسول خدا و جانشین او و کارگزار پس از او

سَيّدِ الْوَصِينَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُه اَلسَّلامُ

سید اوصياء و رحمت خدا و بركات او درود

عَلى فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ

بر فاطمه دختر خدا رسول خدا صلی الله عليه

وَآلِهِ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ السَّلَامُ عَلَى

و آله بانوی زنان جهانیان درود بر

الْحَسَنِ وَالْحُسَيْن سَيِّدَى شَبَابِ اَهْلِ

حسن و حسین دو آقای جوانان اهل

الْجَنَّهِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ السَّلامُ عَلَى

بهشت از همه خلق درود بر

اَلاِئِمَّةِ الراشِدينَ اَلسَّلَامُ عَلَى الأنبِياءِ وَ

امامان رهبر درود بر پیغمبران و

الْمُرْسَلِينَ اَلسَّلامُ عَلَى الأئِمَّةِ الْمُسْتَوْدَعينَ

مرسلین درود بر امامان سپرده شده

اَلسَّلامُ عَلى خَاصَّةِ اللهِ مِنْ خَلْقِه

نزد آن ها درود بر مخصوصان خدا از میان

اَلسَّلامُ عَلَى الْمُتَوَسِمينَ السَّلامُ عَلى

خلق او درود برنکته شناسان درود بر

الْمُؤمِنِينَ الَّذينَ قَامُوا بِأَمْرِهِ وَ وازروُا أَولِياءَ

مومنانی که قیام به امر او کردند و پشتیبانی کردند اولیاء

اللهِ وَخَافُوا بِخَوْفِهِمْ اَلسَّلامُ عَلَى

خدا را و هم ترس آن هایند درود بر

الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبينَ السَلامُ عَلَينا وَ عَلى

فرشتگان مقرب درود بر ما و بر

عِبَادِ اللهِ الْصّالِحین پس برو تا نزدیک قبر بایستی، و

بندگان شایسته خدا

رو به قبر و پشت به قبله کن و بگو: السَّلامُ عَلَيْكَ یا

درود بر تو ای

اَمير الْمُؤْمِنينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا حَبيبِ اللهِ

امیر المومنين درود بر تو اي حبیب خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللَّهَ السَّلامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای برگزیده خدا درود بر تو

يَا وَليَّ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ

ای ولی خدا درود بر تو ای حجت خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا إمامَ الْهُدى اَلسَّلامُ

درود بر تو ای امام هدایت درود

عَلَيْكَ يَا عَلَمَ الْتَّقَى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

بر تو ای علم تقوى درود بر تو ای وصي

الوَصِيُّ الْبَرُّ التَّقِيُّ النَّقِيُّ الْوَفِيُّ السَّلامُ

خوش رفتار یا تقوى و پاک و وفادار درود

عَلَيْكَ يا اَبَا الْحَسَن وَالْحُسَين اَلسَّلامُ

بر تو ای پدر حسن و حسین درود بر

عَلَيْكَ يَا عَمُودَ الدِّين اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

تو اي عمود دین درود بر تو ای

سَيِّدَ الْوَصِيِّينَ وَاَمينَ رَبِّ الْعالَمينَ وَدَيَّانَ

سید أوصياء و امین پروردگار جهانیان و حاکم

يَوْمِ الدِّين وَخَيْرَ الْمُؤمِنينَ وَسَیّدَ

روز جزا و بهتر مؤمنان و آن ها

الصِّدِّيقينَ وَالصَّفْوَة مِنْ سُلالَةِ النَبِيِّينَ وَ

صديقان و برگزیده از نژاد پیغمبران و

بابَ حَكمَةِ رَبِّ العالَمينَ وَخازِنَ وَحيِهِ وَ

در حکمت پروردگار جهانیان و خزینه دار وحى او

عَيْبَةَ عِلْمِهِ وَالنَاصِحَ لاُمَّةِ نَبِيَّهِ وَالتّالِىَ

و گنجینه دانشش و خیرخواه امت پیغمبرش و همتای

لِرَسُولِهِ وَالْمُوَاسِيَ لَهُ بِنَفْسِهِ وَالْنَاطِقَ

رسولش و فداکار با جانش برای یاری او و ناطق

بِحُجَّتِهِ وَالدَّاعِيَ إِلَى شَرِيعَتِهِ وَالْمَاضِيَ

به حجتش و دعوت کننده به شریعت و

عَلَى سُنَّتِهِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ اَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنْ

روشش خدایا من گواهم که او تبلیغ کرد از طرف

رَسُولِكَ مَا حُمِّلَ وَرَعَى مَا اسْتَحْفِظَ وَ

رسول تو آنچه در عهده داشت و رعایت کرد آن چه در عهده او

حَفِظَ مَا اسْتُودِعَ وَحَلَّلَ حَلالَكَ وَحَرَّمَ

بود و هرچه به او سپرده بود و حلال دانست حلال تو را

حَرامَكَ وَأَقَامَ أَحْكامَكَ وَجَاهَدَ

و حرام دانست حرام تو را و بپا داشت احکامت را و جهاد کرد

النَّاكِثينَ في سَبيلِكَ وَالْقَاسِطينَ فى

با ناکثان در راه و با زورگویان در

حُكْمِكَ وَالْمَارِقِينَ عَنْ أَمْرِكَ صابراً

حکمت و جهندگان از دستورت بردبار و

مُحْتَسِباً لا تَأخُذُه فيكَ لَوْمَةُ لائِم اَللهُمَّ

صلاح جو تحت تأثیر نرفت در باره تو سرزنش سرزنش کننده قرار نگرفت خدایا

صَلَّ عَلَيْهَ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ

رحمت فرست بر او بهترین رحمتی که فرستادی بر یکی از

اَوْلِيَائِكَ وَاصْفِيائِكَ وَأَوْصِيَاءِ أَنْبِيَائِكَ

دوستانت و برگزیدگانت و أوصياء پیغمبرانت

اَللّهُمَّ هذا قَبْرُ وَليِّكَ الَّذِى فَرَضْتَ طَاعَتَه وَ

خدایا این قبر ولی تواست که واجب کردی طاعتش را و نهادی

جَعَلْتَ في أَعْنَاقِ عِبادِكَ مُبَايَعَتَه وَ

در گردن بندگانت بیعتش را و

خَليفَتِكَ الَّذِي بِهِ تَأْخُذُ وَ تُعْطَى وَبِه تُثِيبُ

خلیفه تواست که بوسیله اوبستانی و عطا کنی و بسبب او پاداش بخشی

وَتُعَاقِبُ وَقَدْ قَصَدْتُهُ طَمَعًا لما أَعْدَدْتَهُ

و كيفر دهی به تحقيق من قصد او کردم به طمع آنچه آماده کردی

لِأولِيائِكَ فَبِعَظيمِ قَدْرِهِ عِندَكَ وَجَليلِ

برای دوستانت بحق قدر عظیم او نزد تو و موقعیت بزرگش پیش تو

خَطَرهِ لِدَيْكَ وَقُرْبِ مَنْزَلِتِهِ مِنْكَ صَلَّ

و قرب منزلتش از تو رحمت فرست بر محمد

عَلَى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمّدٍ وَ افْعَلْ بي ما أَنْتَ

و آل محمد و بكن با من آن چه تو

أَهْلُه فَإِنَّكَ أَهْلُ الكَرَم وَالجُودِ وَالسَّلامُ

اهل آنی زیرا تو اهل کرم و جودی درود

عَلَيْكَ يا مَولايَ وَعَلى ضَجِيعَيْكَ أَدَمَ وَ

بر تو ای مولای من و بر دو هم قبرت آدم و

نوحٍ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ پس ضریح را ببوس و در

نوح و رحمت خدا و برکاتش

جانب سر بایست و بگو: يَا مُوْلايَ إِلَيْكَ وُفُودَى وَ

ای مولایم به درگاه تو درود من است و

بِكَ اَتَوَسَّلُ إِلى رَبِّي في بُلُوغ مَقْصُودِى وَ

به تو توسل جویم بسوی پروردگارم در رسیدم به مقصودم و

اَشْهَدُ اَنَّ الْمُتَوَسِّلَ بِكَ غَيْرُ خَائِبٍ وَ

من گواهم که متوسل به تو دست خالی نیست و

الطالِبَ بكَ عَنْ مَعْرِفَةٍ غَيْرُ مَرْدُودٍ

آن که حاجت جوید بوسیله تو از روی معرفت بر نگردد

اِلاّ بِقَضاءِ حَوائِجِهِ فَكُنْ لي شَفيعًا إِلَى الله

جز با برآمدن حاجتش تو شفيع من باش بسوی خدا

رَبِّكَ وَرَبِّي في قَضاءِ حَوائِجِي وَتَيْسير

نزد پروردگار تو او پروردگار من در برآمدن حوائجم و میسر بودن

أُمُورى وَكَشْفِ شِدَّتى وَغُفْرانِ ذَنْبي وَ

کارهایم و برطرف کردن سختیم و آمرزش گناهم و

سَعَةِ رِزْقى وَتَطويلِ عُمْرى وَاعْطَاءِ

توسعه روزیم و تطويل عمرم و عطا کردن

سُوء لي فِي أخِرَتي وَدُنْيايَ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ

درخواستم در آخرت و دنیایم خدايا لعن کن کشندگان

أَميرِ الْمُؤْمِنِينَ اَللهُمَ الْعَنْ قَتَلَةَ الْحَسَنِ وَ

امير المؤمنين را خدایا لعن کن کشندگان حسن و

الْحُسَينِ اَللهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الأئِمَّةِ وَعَذِّبْهُمْ

حسین را خدایا لعن کن کشندگان امامان و عذاب کن آن ها را

عَذَابًا اَليمًا لا تُعَذِّبُهُ اَحَداً مِنَ الْعالَمينَ عَذَابًا

عذاب دردناکی که عذاب نکردی بدان کسی از عالمیان عذاب

كَثِيراً لَا انْقِطَاعَ لَهُ وَلَا أَجَلَ وَلَا أَمَدَ بِمَا

بسیار که دنباله آن نبرد و موعد و نهایتی ندارد برای آن که

شاقُّوا وُلاةَ أَمْرِكَ وَأَعِدَّ لَهُمْ عَذَابًا لَمْ تُحِلَّهُ

ستیزه کردند با والیان امر تو و آماده کن برای آن ها عذابی که وارد نکردی

بِاَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ اَللّهُمَّ وَاَدْخِلْ عَلى قَتَلَةِ

به احدى از خلقت خدايا درآور بر قاتلان

اَنصارِ رَسُولِكَ وَعَلى قَتَلَةِ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَ

انصار رسولت و بر قاتلان امیر المؤمنان و

عَلى قَتَلَةِ الْحَسَنِ وَالْحُسينِ وَعَلى قَتَلَهِ

بر قاتلان حسن و حسین و بر قاتلان

اَنصارِ الْحَسَن وَالْحُسَيْن وَقَتَلَةِ مَنَ قُتِلَ في

انصار حسن و حسين و بر قاتلان هر که کشته شده است برای

وِلايَةِ المُحَمّدٍ أَجْمَعِينَ عَذَاباً اَليماً

ولایت آل محمد همه عذابی دردناک دو چندان

مُضاعَفاً في اَسْفَل دَرَكَ مِنَ الْجَحِيمِ لا

در نه درک از دوزخ و تخفیف نشود

يُخَفِّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ

عذاب شان و هم آنان در آن اندر باشند

مَلْعُونُونَ نَاكِسُوا رُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَد

ملعون و سر بزیر نزد پروردگار شان بدیده خود

عايَنُوا النَّدامَةَ وَالْخِزْى الطّويلَ لِقَتْلِهِم

بینند پشیمانی و رسوائی طولانی را برای کشتار

عِتْرَةَ انْبِيائِكَ وَرُسُلِكَ وَأَتْبَاعَهُمْ مِنْ

خاندان پیغمبران و رسولانت و پیروان شان از

عِبادِكَ الصَّالِحِينَ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ فى مُسْتَسِرِّ

بندگان شایسته خدا خدایا لعن شان کن در اعماق

السِّرِّ وَظَاهِرَ الْعَلانِيَةِ في أَرْضِكَ وَ

نهان و آشکار عیان در زمین

سَمَائِكَ اللهُمَّ اجْعَلْ لى قَدَمَ صِدْقٍ في

آسمانت خدايا مقرّر کن برای من قدم صدق در

اَوْلِيَائِكَ وَحَبِّبِ إِليَّ مَشَاهِدَهُمْ وَ

دوستانت و محبوب کن نزد من زیارت گاه آن ها را و

مُستَقَرَّهُمْ حَتَّى تُلْحِقَنى بِهِمْ وَتَجْعَلَني لَهُمْ

قرارگاه آن ها را تا برسانی مرا ایشان و و بگردانی مرا پیروشان

تَبَعًا فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ يَا أَرْحَمَ الْرَاحِمينَ

در دنیا و آخرت ای ارحم الراحمين

پس ضریح را ببوس و پشت به قبله بایست و رو به جانب قبر امام

حسین علیه السلام کن و بگو: السَّلامُ عَلَيْكَ يا

درود بر تو

أَبا عَبْدِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُول اللهِ

تو أبا عبد الله درود بر تو ای زاده رسول خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابنَ أَميرِ الْمُؤْمِنينَ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر امير المؤمنين درود

عَلَيْكَ يَا بْنَ فَاطِمَةَ الزَّهرَاءِ سَيِّدَةِ

بر تو ای پسر فاطمه زهرا سیده

نِساءِ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَا الاَئِمَّةِ

زنان جهانیان درود بر تو ای پدر امامان

الْهَادِينَ الْمَهْدِيِّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَريعَ

رهبر و رهیاب درود بر تو ای کشته

الدَّمْعَةِ السّاكِبَةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ

اشک ریزان درود بر تو ای صاحب

الْمُصيبَةِ الرَّاتِبَةِ السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى

مصیبت مرتب درود بر تو و بر

جَدِّكَ وَأَبيكَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلى أُمَكَ

جدت و پدرت درود بر تو و بر مادرت

وَأَخِيكَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الأئِمَّةِ مِنْ

درود بر تو و بر امامان از

ذُرِّيَتِكَ وَبَنيكَ أَشْهَدُ لَقَدْ طَيَّبَ اللهُ بِكَ

نژادت و پسرانت گواهم که خدا خاک را بتو

التُّرابَ وَأَوْضَحَ بِكَ الْكِتابَ وَجَعَلَكَ وَ

خوش بو کرد و قرآن را توضیح داد و قرار داد ترا و

اَباكَ وَجَدّكَ وَأَخَاكَ وَبَنيكَ عِبْرَةً لأولىِ

پدرت و جدت و برادرت و پسرانت را عبرت برای

الأَلْبَابِ يَا بْنَ الْمَيامِينِ الأَطْيَابِ التّالينَ

صاحبان خرد ای زاده پاکیزه گان و تلاوت کننده گان قرآن

الكَتابَ وَجَهْتُ سَلامى إِلَيْكَ صَلَواتُ

درود به سوی تو گسیل داشتم صلوات

اللّهِ وَسَلامُه عَلَيْكَ وَجَعَلَ أَفْئَدِةً مِنَ

و درود خدا بر تو و خدا دل های مردم را هوا خواه

النَّاسَ تَهْوِي إِلَيْكَ مَا خَابَ مَنْ تَمَسَّكَ

تو کند نومید نشد هرکه بتو چسبید و

بِكَ وَلَجَأَ إِلَيْكَ پس برو نزد پای قبر بایست و بگو:

به تو پناهید

اَلسَّلامُ عَلى اَبِى الأئمَّةِ وَخَليلِ النُّبُوَّةِ وَ

درود بر پدر امامان و دوست نبوت

المَخْصُوص بالأُخُوَّةِ السَّلامُ عَلَى

مخصوص به اخوت پیغمبر درود بر

يَعْسُوب الدِّين وَالأيمَانِ وَكَلَمَةِ الرَّحْمَنِ

يعسوب دین و ایمان و کلمه رحمن

اَلسَّلامُ عَلى ميزانِ الأَعْمَالِ وَمُقَلِّبِ

درود بر میزان اعمال و زیر

الأحْوَالِ وَسَيْفِ ذِى الْجَلَالِ وَساقِى

و رو کننده احوال و شمشیر ذو الجلال و ساقی

السَّلْسَبيلِ الزُلالِ السَّلامُ عَلى صالِحِ

سلسبيل زلال درود بر صالح

الْمُؤمِنينَ وَوَارِثِ عِلْم النّبيِّينَ وَالْحَاكِمِ

مؤمنان و وارث دانش پیغمبران و حاکم

يَوْمَ الدّينِ اَلسَّلامُ عَلَى شَجَرَةِ الْتَّقْوى وَ

روز جزا درود بر شجره تقوى و شنوای

سامِع السِّرِّ وَ النَّجْوى اَلسَّلامُ عَلى حُجَّةِ اللهِ

نهان و راز گوئی درود بر حجت رسای خدا

البالِغَةِ وَنِعْمَتِه السابِغَةِ وَنِقمَتِهِ الدّامِغَةِ

و نعمت شایانش و نقمت کوبنده اش

اَلسَّلامُ عَلى الصِّرَاطِ الْوَاضِح وَالنَّجمِ

درود بر راه روشن و اختر تابنده و

الّلائِحِ وَالاِمامِ النَاصِحَ وَالزِّنَادِ الْقَادِحَ وَ

رهبر خیرخواه و فتيله نورزا و

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُه. پس بگو: اللهُمَّ صَلِّ

رحمت خدا و برکاتش خدایا رحمت فرست بر

عَلى أَميرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بنِ اَبيطالِبٍ اَخى

امیر المؤمنين على بن ابیطالب برادر

نَبيّكَ وَوَلِيِّهِ وَناصِرِهِ وَوَصِيَّهِ وَوَزِيرِه وَ

پیغمبرت و ولی او و ياور او و وصى او و وزیر او و

مُسْتَوْدَع عِلْمِهِ وَمَوْضِع سِرِّهِ وَبَابِ

سپرده دار علمش و محل سرش و در

حِكْمَتِهِ وَالنَّاطِقِ بِحُجَّتِه وَالدّاعى إِلى

حکمتش و گویای به حجتش و دعوت کن به

شَرِيعَتِهِ وَخَليفَتِهِ فِي أُمَّتِهِ وَمُفَرِّجِ الْكَرْبِ

شریعتش و خليفة او در امتش و گشایش ده گرفتاری ها از

عَنْ وَجْهِهِ قَاصِمِ الْكَفَرَةِ وَمُرْغِمِ الْفَجَرَةِ

برابرش پشت شکن و به خاک مال بینی فاجران

الَّذِي جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِيِّكَ بِمَنْزِلَةِ هرُونَ مِنْ

آن که او را نسبت به پیغمبرت بمنزله هارون از

مُوسى اَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالأهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ

موسی قراردادی خدایا دوست دار دوست دارش را و دشمن دار دشمنش را

وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَه وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهِ وَالْعَنْ

و یاری کن یاورش و واگذار هر که واگذاردش و لعن کن

نَصَبَ لَهُ مِنَ الأولينَ وَالأخَرينَ وَصَلَّ

هر که برابرش بایستد از اولین و آخرین و رحمت کن

عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مَنْ أَوْصِيَاءِ

بر او بهتر از آنچه رحمت کردی بر یکی از أوصياء

أَنْبِيائِكَ يَارَبَّ الْعالَمينَ.

پیغمبرانت يا رب العالمين

زیارت آدم و نوح علیهما السلام

پس برای زیات حضرت آدم علیه السلام و نوح علیه السلام برگرد به جانب سر و در زیارت آدم بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای صفى خدا درود

عَلَيْكَ يَا حَبيبَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ

بر تو انی حبیب خدا درود بر تو ای پیغمبر

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا اَمينَ اللهِ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای امین خدا درود بر تو

عَلَيْكَ يَا خَليفَةَ اللهِ فِي أَرْضِهِ السَّلامُ

ای خليفه خدا در زمینش درود بر

عَلَيْكَ يَا أَبَا الْبَشَر اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى

تو ای پدر بشر درود بر تو و بر

رُوحِكَ وَبَدَنِكَ وَعَلَى الْطَاهِرِينَ مِنْ

جان و تنت و بر فرزندان پاکت و

وُلْدِكَ وَ ذُريَّتِكَ وَصَلَّى الله عَلَيْكَ

نژادت رحمت فرستد خدا بر تو

صَلوةٌ لأيحْصيها الاّ هُوَ وَرَحْمَةُ الله وَ

رحمتی که نتواند شمرد آن ها را جز خود او و رحمت خدا و

بَرَکاتُه و در زیارت نوح علیه السلام بگو: اَلسَّلامُ

بركاتش درود

عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ الله اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ

بر تو ای پیغمبر خدا درود بر تو ای صفي

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَليَّ اللهِ السَّلامُ

خدا درود بر تو اي ولی خدا درود بر تو

عَلَيْكَ يَا حَبيبَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا شَيْخَ

ای حبیب خدا درود بر تو ای شیخ

الْمُرْسَلِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللهِ فِى

رسولان درود بر تو ای امین خدا در

اَرضِه صَلَواتُ اللهِ وَسَلامُهُ عَلَيْكَ وَعَلى

زمینش صلوات خدا و درودش بر تو و بر

روُحِكَ وَبَدَنِكَ وَعَلَى الطَّاهِرينَ مِنْ

جانت و تنت و بر پاکان از

وُلْدِكْ وَرَحْمَةُ الله وَبَرَكاتُه . (بارانی مشهدی ص 192)

فرزندانت و رحمت خدا و برکاتش .

پس شش رکعت نماز بخوان؛ دو رکعت برای امیرالمؤمنین علیه السلام ، در رکعت اول بعد از سوره فاتحة الكتاب سوره الرحمن بخوان و در رکعت دوم سوره یس و بعد از نماز، تسبیح حضرت فاطمه زهراء علیها السلام را بخوان و از خدا طلب آمرزش بکن و از برای خود دعا کن و بگو :

اَللهُمَّ اِنّى صَلَيّتُ هاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ

خدایا من این دو رکعت نماز را خواندم برای

هَدِيَّةً مِنّى إِلى سَيِّدِي وَمَوْلايَ وَلِيّكَ وَ

پیش کش خود به آقایم و مولایم ولی تو و

اَخی رَسُولِكَ أَمير الْمُؤْمِنينَ وَسَيّدِ

برادر رسولت امير المؤمنين و سید

الْوَصيِّينَ عَليِّ بنِ أبيطالِبٍ صَلَواتُ اللهِ

اوصياء على بن ابیطالب صلوات الله

عَلَيْهِ وَعَلَى الِهِ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمّدٍ وَالِ

عليه و على آله خدايا رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَتَقَبَّلْها مِنِّى وَاجْزِنِي عَلى ذلِكَ

محمد و بپذیر آن را از من و پاداشم

جَزَاءَ الْمُحْسِنِينَ اَللهُمَّ لَكَ صَلَّيْتُ وَلَكَ

بده بر آن پاداش نیکوکاران خدایا برای تو نماز خواندم و برای

رَكَعَتْ وَلَكَ سَجَدْتُ وَحَدَكَ لا شَريكَ

تو رکوع کردم و برای تو سجده کردم تو یگانه ای و شریک نداری

لَكَ لِأنَّهُ لاَ تَكُونُ الصَّلوةُ وَالرُّكُوعُ وَ

زیرا نمی باشد نماز و ركوع و

السُّجُودُ اِلاّ لَكَ لِأَنَّكَ أَنْتَ اللهُ لا إِلهَ إِلاّ

سجود جز برای تو زیرا توئی خدائی که نیست معبود حقی جز

أَنْتَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ وَ

تو خدايا رحمت فرست بر محمد و آل محمد و

تَقَبَّل مِنّي زِيارَتي وَاَعْطِني سُؤلى بِمُحَمَّدٍ

بپذیر از من زیارتم را و بده به من درخواستم را به محمد

وَالِهِ الطّاهِرینَ. و چهار رکعت دیگر را هدیه آدم و نوح

و آل پاکش .

گردان پس سجده شکر بجا آور و در سجده بگو: اَللهُمَّ

خدایا

إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَبِكَ اعْتصَمْتُ وَعَلَيْكَ

بدرگاهت رو کردم و از تو نگهداری خواستم و برتو

تَوَكَّلتُ اَللهُمَّ أَنتَ ثِقَتى وَرَجُائِى فَاكْفِنِى ما

توکل کردم خدایا تو ثقه مني و اميد منی پس کفایت کن مرا

أَهَمَّنِي وَمَا لا يُهِمُّنى وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنّى

آن چه مهم است برای من و آنچه را که مهم نیست و آنچه را تو بدان دانایی نسبت

عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَلا إِلَهَ غَيْرُكَ صَلَّ

به من عزیز است پناهنده ات و والا است ستایشت و نیست معبود حقى جزيتو رحمت

عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمّدٍ وَقَرَّبْ فَرَجَهُمْ .پس

فرست بر محمد و آل محمد و نزدیک کن فرج آنان را

جانب راست صورت خود را بر زمین بگذار و بگو: اِرْحَمْ

خدایا رحم کن

ذُلّی بَيْنَ يَدَيْكَ وَتَضَرُّعِى إِلَيْكَ وَ

خواری مرا در پیشگاهت و زاریم را بدرگاهت

وَحْشَتى مِنَ النَّاسِ وَأُنسى بِكَ ياكَريمُ يا

وحشتم را از مردم و انسم را به تو ای کریم ای

کَریم سپس جانب چپ صورت خود را بر زمین بگذار و بگو :

لا إِلهَ إِلاّ اَنْتَ رَبِّي حَقَّا حَقّاً سَجَدْتُ لَكَ يا

نیست معبود حقی جزئو پروردگارم حق است سجده کردم برای تو ای

رَبِّ تَعَبُّداً وَرِقّاً اَللهُمَّ إِنَّ عَمَلى ضَعيفٌ

پروردگار از روی پرستش و بندگی خدایا کردارم ضعیف است

فَضَاعَفَهُ یا کَریمُ یا کَریمُ یا کَریمُ.

پس زیاد کن برایم ای کریم ای کریم ای کریم

پس به سجده رو و صد مرتبه بگو شكراً و جهد کن در دعاکه این موضع طلبیدن مطالب است و استغفار بسیار بکن که محل آمرزش گناهان است و حاجات خود را از خدا طلب نما که مقام استجابت دعاها است و سیّد بن طاوس در مزار و غیر او گفته اند که مادامی که در نجف می باشی هر نمازی که به جا می آوری - چه

فرضیه و چه نافله - بخوان بعد از آن این دعا را :

اَللهُمَّ لا بُدَّ مِنْ أمْرِكَ وَلا بُدَّ مِنْ قَدَرِكَ وَ

خدایا چاره نیست از فرمانت و چاره نیست از تقدیرت .

لا بُدَّ من قَضائِكَ وَلا حُولَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ

و چاره نیست از قضایت و نیست جنبش جنبش و توانی جز بتو

بِكَ اَللّهُمَّ فَمَا قَضَيْتَ عَلَيْنَا مِنْ قَضَاءٍ اَوْ

خدايا ان چه در قضای تو بر ما گذشته و در

قَدَّرْتَ عَلَيْنَا مِنْ قَدَرٍ فَاَعْطِنَا مَعَهُ صَبْراً

قدرت ثبت شده بده به ما و همراه آن صبری

يَقْهَرُهُ وَيَدْمَغُهُ واجْعَلْهُ لَنا صاعداً فِي

ده که بر آن چیزه شود و آن را بکوبد و آن را وسیله صعود ماساز و

رِضْوانِكَ يُمْنى فى حَسَنَاتِنَا وَ تَفْضِيلِنَا وَ

به رضوانت که مزید حسنات ما باشد و برتری و بزرگواری

سَودَ دِنا وَشَرَفنَا وَ مَجْدِنَا وَنَعْمَائِنَا وَ

و شرافت و مجد و نعمت ها و کرامت ها گردد

كَرامَتِنَا فِي الدُّنيا وَالْآخِرَةِ وَلَا تَنْقُصْ مَنْ

در دنیا و آخرت و مگاه از حسنات ما

حَسَنَاتِنَا اللهُمَّ وَمَا أَعْطَيْتَنَا مِنْ عَطآءٍ

خدايا و آن چه دادی به ما از عطا

أوْ فَضَّلْتَنَا بِهِ مِنْ فَضيلَةٍ أَوْ اَكْرَمْتَنا به

یا برتری دادی ما را بدان از فضیلت و گرامی داشتی ما را بدان از

مِنْ كَرامَةِ فَاعْطِنَا مَعَهُ شُكْراً يَقْهَرُهُ وَيَدْمَغُهُ

کرامت به همراه آن وظيفه شكرگزاری بده که بر آن چیره گردد و آن را بکوبد

وَاجْعَلْهُ لَنَا صَاعِداً في رضْوانِكَ وَفي

و آن را وسيله صعود ما به رضوانت و

حَسَنَاتِنَا وَ سَودَدِنَا وَشَرَفْنَا وَنَعْمَائِكَ وَ

حسنات ما و بزرگواری ما و شرف و نعمت های ما

كَرَامَتِكَ فِي الدُّنْيا والآخِرَةِ وَلا تَجْعَلْهُ لَنا

کرامت ما در دنیا و آخرت ساز و آن را برای ما

اَشَراً وَ لا بَطَراً وَ لا فِتْنَةً وَلا مَقْتاً وَلا عَذَاباً وَ

وسیله خوش گذرانی و فتنه و دشمنی و عذاب و

لاخِزياً فِي الدُّنيا وَالأخِرَةِ اَلّلهُمَّ اِنا نَعُوذُ

رسوائی در دنیا و آخرت قرار مده خدايا ما بتو پناه می بریم

بِكَ مِنْ عَشْرَةِ اللِّسانِ وَسُوءِ الْمَقَامِ وَخِفَّةِ

از لغزش زبان و بدى مقام و سبكي

الْمِيزَانِ اَللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

میزان خدايا رحمت فرست بر محمد و ال محمد

وَلَقِّنَا حَسَنَاتِنَا فِي الْمَمَاتِ وَلا تُرنَا أَعْمَالَنا

و به ما تلقین کن حسنات ما را در مردن و منما به ما کردار ما را

حَسَرَاتِ وَلا تُخْزِنا عِنْدَ قَضَائِكَ وَلا

حسرت و رسوا مكن ما را وقت قضاوت خود و

تَفضَحْنَا بِسَيّئاتِنا يَوْمَ نَلْقَاكَ وَاجْعَلْ قُلُوبَنَا

مفتضح مكن ما را به بدکرداری ما روز ملاقاتت و مقرر کن که دل های ما

تَذْكُرُكَ ولا تنْساكَ وَتَخْشَاكَ كَانَّها تَراكَ

به یاد تو باشند و فراموشت نکنند و از تو ترسند که گویا ترا بینند

حَتَّى نَلْقاكَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

ترا ملاقات کنیم و رحمت فرست بر محمد و آل محمد

وَبَدِّلْ سَيِّئَاتِنَا حَسَنَاتٍ وَاجْعَلْ حَسَنَاتِنَا

و بدل کن بدکرداری ما را به خوش رفتاری و قرارده حسنات ما را

دَرَجاتٍ وَاجْعَلْ دَرَجَاتِنا غُرُفَاتٍ وَاجْعَلْ

درجات و قرارده درجات ما را غرفه ها و

غُرُفاتِنَا عَالِياتٍ اللَّهُمَّ وَأَوْسِعْ لِفَقِيرِنَا مِنْ

غرفه های ما را بلند کن خدایا وسعت بده بر فقير ما از

سَعَةِ مَا قَضَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ اَللَّهُمَّ صَلَّ عَلَى

از رحمت واسعه خود خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَمُنَّ عَلَيْنَا بِالْهُدى

محمد و آل محمد و منت نه بر ما به هدایت تا ما زنده ایم

ما أَبْقَيتَنا وَ الْكَرَامَةِ مَا أَحْيَيْتَنَا وَ الْكَرَامَةِ

و به کرامت تا زنده داشتی ما را و به آمرزش در

اذا تَوَفَّيْتَنَا وَالْحِفْظِ فيما بَقىَ مِنْ عُمْرَنَا وَ

وقتی که جان ما را گرفتی و حفظ در آن چه مانده از عمر ما و

الْبَرَكَةِ فيما رَزَقْتَنا وَ الْعَوْنِ عَلَى مَا حَمَّلْتَنا وَ

برکت در آن چه بما روزی کردی و یاری در آن چه به ما تکلیف کردی و

الثَّبَاتِ عَلى ما طَوَّقْتَنا وَلا تُوَاخِذْنَا بِظُلْمِنا

ثبات بر آنچه به گردن ما گذاشتی و مؤاخذه مکن ما را به ستم ما

وَلا تُقَايِسْنَا بِجَهْلِنَا وَلا تَسْتَدْرجْنَا

و مؤاخذه مکن ما را به نادانی ما و غرّه مکن ما را به

بِخَطايانا وَاجْعَلْ اَحْسَنَ ما نَقُولُ ثابِتاً فى

خطا کاری ما و مقرر کن بهتر چیزی که بگوئیم و ثابت در

قُلُوبنَا وَ اجْعَلْنَا عُظَمَاءَ عِنْدَكَ وَاَذِلَّةٌ في

دل های ما باشد و ما را بزرگ نزد خودت و خوار نزد

أَنْفُسِنَا وَانْفَعْنَا بِمَا عَلَّمْتَنَا وَزِدْنَا عِلْمًا نَافِعًا وَ

خودمان و سود بده بما در آن چه بما آموختی و بیفزا ما را علم سودمند و

اَعُوذُ بِكَ مِنْ قَلْبِ لا يَخْشَعُ وَمِنْ عَینٍ لا

پناه می بریم بتو از دل نترس و از چشم بی اشك

تَدْمَعُ وَمِنْ صَلوةٍ لا تُقْبَلُ أَجِرْنَا مِنْ سُوَءِ

و نماز نا مقبول پناه ده ما را از بدی

الفِتَنِ يا وَلِيُّ الدُّنيا وَالآخِرَةِ.

فتنه ها ای ولی دنیا و آخرت

زیارت امام حسین علیه السلام بالای سر امیرالمومنین علیه السلام و در مسجد حنانه

بدان که مستحب است زیارت سر امام حسین علیه السلام در نزد قبر امیرالمؤمنین علیه السلام و در وسائل و مستدرک یک باب برای آن مرقوم داشته اند، و در مستدرک از مزار محمد ابن المشهدى نقل کرده که حضرت صادق علیه السلام سر امام حسین علیه السلام را نزد سر امیرالمؤمنین علیه السلام زیارت نمود و نزد آن چهار رکعت نماز گزارد و زیارت این است :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود بر تو ای پسر

عَلَيْكَ يَابْنَ أَمْير الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ

أمير المؤمنين درود بر تو اي

يَابْنَ الْصِدّيقَةِ الْطَاهَرَةِ سَيّدَةِ نِسآءِ

پسر صديقه طاهره بانوی زنان

الْعالَمينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُولاى يا

جهان درود بر تو اي مولای من ای

اَباعَبْدِ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ

ابا عبد الله و رحمت خدا و برکاتش من گواهم که تو

قَدْ أَقَمْتَ الصَّلوةَ وَاتَيْتَ الزَّكوةَ وَاَمَرْتَ

بر پا داشتی نماز را و پرداختی زکات را و امر کردی

بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَر وَ تَلَوْتَ

به معروف و غدقن کردی از منكر و خواندی

الْكِتَابَ حَقَّ تِلاوَتِه وَجَاهَدْتَ فِى اللّهِ

قرآن را چنانچه بایست و جهاد کردی در راه خدا

حَقَّ جِهَادِهِ وَصَبَرْتَ عَلَى الأذى فِى جَنْبِه

چنان چه شایست و صبر کردی بر آزار در اره تو

مُحْتَسِباً حَتَّى أتيكَ الْيَقِينُ وَاَشْهَدُ اَنَّ

با نیت خالص تا رسید یقین (مرگ) تو و من گواهیم کسانی که

الَّذينَ خالَفُوكَ وَحَارَبُوكَ وَاَنَّ الَّذينَ

با تو خلاف کردند و جنگیدند و آنان که

خَذَلُوكَ وَالَّذِينَ قَتَلُوكَ مَلْعُونُونَ عَلى

ترک یاریت کردند و آنان که ترا کشتند همه ملعونند به

لِسانِ النَّبّى الأُمِّي وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرَى

زبان پیغمبر امی و بتحقيق نومید است کسی که بتو افتراء

لَعَنَ اللهُ الظَّالِمِينَ لَكُمْ مِنَ الأَوَّلِينَ وَ

بست لعنت کند خدا ستمگران بر شما را از اولین و

الأخِرينَ وَضاعَفَ عَلَيهِمُ الْعَذَاب الأليمَ

آخرین و دو چندان کند بر آن ها عذاب دردناک

اَتَيْتُكَ يَا مَوْلايَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ زائِراً

را من نزد تو آمدم ای مولایم ای پسر رسول خدا برای زیارت

عارِفاً بحَقِّكَ مُوالِياً لأَوْلِيَائِكَ مُعادِيًا

در حالی که عارف به عارف به مقام تو و دوست دار دوستانت و دشمن

لِاَعْدائِكَ مُسْتَبْصِراً بالْهُدَى الَّذِى أَنْتَ

دشمنانت و بینای به حق توام با هدایتی که تو رهبر آنی و من

عَلَيْهِ عارفاً بضَلالَةِ مَنْ خَالَفَكَ فَاشْفَعْ لي

عارف به گمراهی هر که مخالف تو است می باشم پس شفاعت کن برای من نزد

عَندَ رَبِّكَ.

پروردگارت .

مولف گوید: اگر همین زیارت را در مسجد حنانه بخوانید نیز مناسب است زیرا شیخ محمد بن المشهدی روایت کرده است که حضرت صادق علیه السلام در مسجد حنانه حضرت امام حسین علیه السلام را چنین زیارت کرد و چهار رکعت نماز گذارد.

پوشیده نماند که مسجد حنانه از مساجد شریفه نجف اشرف است و در خبر رسیده که سر مبارک حضرت امام حسین علیه السلام آن جاست و در خبری است که حضرت صادق علیه السلام در آن جا دو رکعت نماز خوانده پرسیدند: این چه نمازیست؟ فرمود: «این موضع سر جدم حسین بن علی علیه السلام است که چون از کربلا آمدند آن را در این جا گذاشتند، آن گاه آن را به نزد عبیدالله بن زیاد بردند و از آن حضرت روایت شده که فرمودند: در آنجا این دعا را بخوان :

اَللّهُمَّ إِنَّكَ تَرى مَكَانِي وَتَسْمَعُ كَلامِي وَلَا

خدايا بتحقیق تو می بینی جای مرا و می شنوی سخن مرا و نباشد سخن مرا و نباشد پوشیده بر تو

يَخْفى عَلَيْكَ شَيءٌ مِنْ أَمْرِى وَكَيْفُ يَخْفى

چیزی از کار من چگونه مخفی باشد بر تو آن چه که

عَلَيْكَ مَا أَنتَ مُكَوِّنُهُ وَبارِئُهُ وَقَدْ جِنَّتُكَ

خود هستی بخشی و بیافرینی او را به تحقیق من نزد تو آمدم

مُسْتَشْفِعاً بِنَيْكَ نَبِّي الرَّحْمَةِ وَمُتَوَسِلاً

و به شفاعت پیغمبر رحمت و به وصى

بِوَصِيَّ رَسُولِكَ فَاسْئَلُكَ بِهِمَا ثَباتَ الْقَدَمِ

رسولت توسل نموده ام از تو خواهم به حق هر دو که ثبات قدم و

بِوَصِّىِ الْهُدى وَالْمَغْفِرَةِ فِى الدُّنيا وَالآخِرَةِ

هدایت و آمرزش در دنیا و آخرت به من دهي

(مزار شهید اول ص 33، بحار ج 283/97)

زیارت امین الله

این زیارت در نهایت اعتبار است و در تمام کتب مزاریه و مصابیح نقل شده است، علامه مجلسی فرموده که بهترین زیارات است و باید که در جمیع روضات مقدّسه بر آن مواظبت نمایند. و کیفیت آن چنانست که به سندهای معتبره از جابر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت شده که امام زین العابدین علیه السلام به زیارت امير المؤمنين علیه السلام آمد و نزد قبر آن حضرت ایستاد و گریست و گفت :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَمينَ اللهِ فِى

درود بر تو ای امین خدا در

أَرْضِهِ وَحُجَّتَهُ عَلَى عَبَادِهِ السَّلَامُ عَلَيكَ يا

زمینش و حجتش بر بندگانش درود بر تو ای

اَميرِ الْمُؤْمِنِينَ اَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي اللهِ

امیر مؤمنان گواهم من که تو جهاد کردی در راه خدا

حَقَّ جَهَادِهِ وَعَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ

چنان چه بایست و عمل کردی به کتابش و پیروی کردی از سنت های

نَبِيِّه صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِه حَتَّى دَعَاكَ اللهُ

پیغمبرش صلی الله عليه و آله تا خدایت دعوت کرد به

إِلى جِوارِهِ فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاِخْتِيَارِهِ وَالْزَمَ

جوار خود و جانت را به اختیار خود اختیار خود قبضه نمود و گردن گیر

اَعْدائَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مَالَكَ مِنَ الْحُجَج

دشمنانت کرد حجتی همراه آن چه از آن تو بود از حجت های

البالِغَةِ عَلَى جَميعِ خَلْقِهِ اَللهُمَّ فَاجْعَلْ

رسا بر همه خلقش خدایا بگردان خاطرم

نَفسى مُطْمَئِنَّةٌ بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ

را آرام به تقديرت خوشنود به قضایت

مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعَائِكَ مُحِبَّةً لِصَفْوَة

آزمند بذكرت و دعایت دوست دار سران

اَوْليائِكَ مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَسَمَائِكَ

اولیانت محبوب در زمین و آسمان

صابِرَةً عَلَى نُزُولِ بَلَآئِكَ شَاكِرَةً لِفَواضِلِ

بردبار بر نزول بلایت شکرگزار نعمت های

نَعْمَائِكَ ذاكِرَةً لِسَوابِغِ الآئِكَ مُشْتَاقَةً إِلَى

خوبت یاد آور مهربانی های شایانت مشتاق به

فَرْحَةِ لِقائِكَ مُتَزَوِّدَةَ اِلتَّقْوى لِيَوْم

شادی ملاقاتت توشه بردار تقوى برای روز

جَزَائِكَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْليائِكَ مُفارِقَةً

جزایت روش گیر به روش دوستانت جدا از

لاَخلاقِ أعْدائِكَ مَشْغُولَةً عَن الدُّنيا

اخلاق دشمنانت مشغول از دنیا

بحَمْدِكَ وَثَنَائِك. پس پهلوی صورت مبارک خود را

به حمد و ستایشت

بر قبر گذاشت و گفت: اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبَتِينَ

بار خدايا دل های شوریدگان

اِلَيْكَ وَالِهَةٌ وَسَبُلَ الرَّاغِبينَ إِلَيْكَ شَارِعَةٌ

بسویت شوریده اند و راه های مشتاقان بسويت باز

وَأَعْلامَ الْقاصِدينَ إِلَيْكَ وَاضِحَةٌ وَأَفْئِدَةَ

است و پرچم های کاروان آستانت پدیدارند و درون های

الْعَارِفِينَ مِنْكَ فَازِعَةٌ وَاَصْوَاتَ الدَّاعِينَ

عارفان از تو لرزانند و صداهای دعا گویان

اِلَيْكَ صَاعِدَةٌ وَاَبْوابَ الاِجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ

بدرگاهت بلندند و درهای اجابت بروی آن ها باز است

وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجَابَهُ وَتَوْبَةً مَنْ

و دعای هر که رازت گوید مستجاب است و توبه هر که

أنابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَعَبْرَةَ مَنْ بَكَى مِنْ

به تو باز گردد پذیرفته است و اشک هر که از از ترست

خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَالاِغْاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ.

گرید رحمت شود و دادرسی تو برای آن که او از تو دادرسی

بِكَ مَوْجُودَةٌ وَالإِعَانَةَ لِمَنْ اسْتَعَانَ بِكَ

جوید موجود است و کمکت برای کسی که از تو کمک جوید

مَبْذُولَهُ وَعِدَاتِكَ لِعِبَادِكَ مُنْجَزَةٌ وَزَلَلَ

مبذول است و وعده هایت برای بندگانت وفا شود و لغزش های هر که

مَنِ اسْتَقَالَكَ مُقَالَةٌ وَأَعْمَالَ الْعَامِلِينَ

گذشت جويد گذشت شود و کارهای عارفان نزد تو

لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ وَاَرْزاقَكَ إِلَى الْخَلائِقِ

محفوظ است و روزی خلائق از درگاه تو

مِنْ لَدُنْكَ نازِلَةٌ وَعَوائِدَ الْمَزِيدِ إِلَيْهِمْ

نازل شود و بهره های فزون به آن ها رسد و

وَاصِلَةٌ وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ وَ

گناهان آمرزش جویان آمرزیده است و

حَوائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ وَجَوائِزَ

حوائج خلقت نزد تو برآورده است جایزه

السَّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ وَعَوائِدَ الْمَزِيدِ

خواستاران از تو و افراست بهره های فزون

مُتَواتِرَةٌ وَمَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِينَ مُعَدَّةٌ وَ

بیابی و خوانهای خوراک خواهان آماده است

مَناهِلَ الظَّمَاءِ مُتْرَعَةٌ اَللهُمَّ فَاسْتَجِبْ

و چشمه ها بهر تشنگان لبریز است خدایا دعایم را مستجاب کن

دُعائى وَاقْبَلْ ثَنَائِي وَاجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَ

و بپذیر ستایشم را و جمع کن میان من و میان

اَولیائِی بحَّقِ مُحَمَّدٍ وَ عَلىٍّ وَفاطِمَةَ وَ

دوستانت بحق محمد و على و فاطمه و

الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمَائى و

حسن و حسین عليهم السلام زیرا تو ولی نعمت هائی و

مُنْتَهى مُنَايَ وَغَايَةُ رَجائِى فِى مُنْقَلَبى وَ

نهایت آرزوها و غایت امید من هستی در بازگشت و قیامت

مَثوايَ و در كامل الزيارة بعد از این زیارت این فقرات نیز

مسطور است: اَنْتَ اِلهى وَسَيِّدى وَمَوْلاىَ إِغْفِرْ

تو معبود و سید و مولای منی بیامرز

لِاَولِيائِنَا وَكُفَّ عَنَّا أَعْدَائَنَا وَاشْغَلَهُمْ عَنْ

دوستان ما را و دفع کن از ما دشمنان دشمنان ما را و بازشان دار از

اَذَانَا وَأَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْياو

آزار ما و پدیدار کن سخن حق را و بگردانش برتر وزیر

اَدْحِضْ كَلِمَةَ الْبَاطِل وَاجْعَلْهَا السُّفْلى

پا کن سخن باطل را و فرارش بده پائین تر

اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَئٍ قَديرٌ.

زیرا تو بر هر چیز توانائی

امام محمد باقر علیه السلام فرمود: هر که از شیعیان ما این زیارت و دعا را نزد قبر امیرالمؤمنین علیه السلام یا نزد قبر یکی از ائمه علیها السلام بخواند البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا برد و مهر حضرت محمد صلی الله علیه و آله را بر آن بزند و چنین محفوظ باشد تا به قائم آل محمد علیها السلام تسلیم نمایند پس استقبال نماید صاحبش را به بشارت و تحیت و کرامت ان شاء الله تعالى.

مؤلف گوید: این زیارت شریفه هم از زیارات مطلقه محسوب می شود و هم از زیارات مخصوصه روز غدیر و هم از زیارات جامعه که در جمیع روضات مقدسه ائمه علیها السلام خوانده می شود. (کامل الزيارات ص 92)

زیارت حضرت مسلم رحمه الله علیه

در مقابل ضریح مطهر آن حضرت بایست و بگو :

اَلحَمدِ لِلَّهِ المَلكِ الحَقِّ المُبين ، المُتَصَاغِرِ لِعَظَمَتِهِ جَبَابِرَةُ الطَّاغينَ، المُعتَرَف بِرُبُوبِيَّتِهِ جَميعُ أهل السَّماواتِ والأَرَضِينَ ، اَلمُقِرَّ بِتَوحيدِهِ سَائِرُ الخَلقِ أَجمَعينَ ، وصَلَّى اللهُ عَلى سَيِّدِ الأنام وأَهلَ بَيْتِهِ الكِرامِ صَلاةً تَقَرُّبِها أَعيُنُهُم ، وَيَرَغَمُ بِها أَنفُ

شانِئِهِم مِنَ الجِنِّ وَالإنسِ أجمَعينَ ، سَلامُ اللهِ العَلِيِّ العَظيمَ وَسَلامُ مَلائِكَتِهِ المُقَرَّبِينَ ، وأَنبِيائِه المُرسَلين، وَأَئِمَّتِهِ المُنْتَجَبين ، وَعِبادِهِ الصّالِحِينَ، وَجَميعِ الشُّهداءِ وَالصِّدِّيقينَ، وَالزّاكِياتُ الطَّيِّباتُ فيما تَغتَدى و تَرُوحُ عَلَيْكَ يَا مُسلِمَ بِنَ عَقيلَ بِنَ أَبِي طَالِبِ وَرَحمةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ أَقَمتَ الصَّلاةَ، وَاتَيتَ الزَّكَاةَ ، و أمَرْتَ بِالمَعْرُوفِ وَنَهَيتَ عَن المُنْكَرِ ، وَ جاهَدْتَ فِى اللهِ حَقٌّ جِهادِهِ، وقُتِلتَ عَلَى مِنهاجِ المُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِهِ حَتَّى لَقِيتَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَنكَ رَاضٍ، وَأَشْهَدُ

أَنكَ وَفَيتَ بِعَهْدِ اللهِ وَبَذَلتَ نَفْسَكَ في نُصرَةِ حُجَّةِ اللهِ وَابْن حُجَّتِةِ حَتَّى أَتَاكَ اليَقينُ، أشهدُ لَكَ بِالتَّسليمِ وَالوَفآء وَ النَّصيحَةِ لِخَلَفِ النَّبيِّ المُرسَل ، والسِّبْطِ المُنتجَبِ ، وَالدَّليلِ العالِمِ، الوَصِيَّ المُبلِّغ، وَالمَظلُومِ المُهَتَضَمِ ، فَجَزاكَ اللهُ عَن رَسُولِهِ، وعَنَ أميرِ المُؤمِنينَ ، وعَنِ الحَسَنِ

والحُسَينَ أَفْضَلَ الجَزآءِ بِما صَبرتَ وَ احْتَسَبتَ وَأَعَنتَ فَنِعْمَ عُقْبِى الدّار لَعَنَ اللهُ مَن قَتَلكَ ، لَعَنَ اللهُ مَن أَمرَ بقَتْلِكَ ، و لَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ افْتَرى عَلَيْكَ، وَلَعَنَ اللهُ مَن جَهِلَ حَقَّكَ و

اِستَخَفَّ بِحُرمَتِكَ، وَلَعَنَ اللهُ مَن بايَعَكَ و غَشَّكَ وخَذَلكَ وأَسلَمَكَ وَمَن أَلَبَّ عَلَيْكَ ولَمْ يُعِنْكَ، اَلحَمدُ للّهِ الَّذي جَعَلَ النَّارَ مَثواهُم وَبِئسَ الوِردُ المَورُودُ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلتَ مَظلوماً، وأَنَّ اللهَ مُنجزٌ لَكُم ما وَعَدَكُم، جَئتكَ زائِراً عارِفاً بحَقِّكُمْ، مُسَلَّماً لَكُمْ ، تابِعاً لِسُنَّتِكُم ، ونُصْرتى لَكُم مُعَدَّةٌ حتَّى يَحْكُمَ اللهُ وَهُوَ خَيْرُ الحَاكِمِينَ فَمَعَكُم مَعَكُم لامَعَ عَدُوَّكُم صَلَواتُ اللهِ عَلَيكُم ، وعَلى أرواحِكُم وأَجْسادِكُم و شاهِدِكُمَ وغَائِبِكُم ، والسَّلامُ عَلَيكُم وَ رَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ ، قَتَلَ اللهُ أُمَّةٌ قَتَلَتْكُم

بالاَيدي والألسن.

پس به ضریح مطهر اشاره کن و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا العَبدُ الصّالِحُ المُطيعُ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَالأمير المؤمِنينَ وَالحَسَنِ وَ الحُسَيْنِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ، اَلحَمدُ لِلّهِ وَسَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذينَ اصْطَفى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ السَّلامُ عَلَيْكُم وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ وَ مَعْفِرْتُهُ وَعَلى رُوحِكَ وَبَدنِكَ ، أَشَهَدُ أَنّكَ مَضَيْتَ عَلى ما مَضى عَلَيْهِ البَدريُّونَ المُجاهِدُونَ في سَبيلِ الله، المُبالِغُون في جِهادِ أَعدآئِهِ وَنُصرَةِ أَوْليائِهِ ، فَجَزَاكَ اللهُ أَفضَلَ الجَزآءِ، وأكثَرَ الجَزآءِ وأوفَرَ جَزَاءِ

أَحَدٍ مِمَّنْ وَفي بِبَيْعَتِهِ وَاسْتَجَابَ لَهُ

دَعوَتَهُ، وَأَطاعَ وَلاةَ أَمرِهِ، أَشْهَدُ أَنكَ قَد

بالغتَ فِي النَّصِيحَةِ ، وَ أَعْطَيتَ غايَةَ

المَجهُودِ حَتَّى بَعَثَكَ اللهُ فِي الشُّهَداءِ ، وَ

جَعَلَ رُوحَكَ مَعَ أَرواح السُّعَدآءِ، وَ

أعطاكَ مِنْ جِنانِهِ أَفَسَحَهَا مَنْزَلاً، وأَفضَلَها

غُرَفاً، وَرَفَعَ ذِكرَكَ فِي العِليِّينَ، وَحَشَرَكَ

مَعَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقينَ وَالشُّهَدآءِ وَ

الصّالِحينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً، أَشْهَدُ

أَنَّكَ لَم تَهِنْ وَلَم تَنْكُلْ ، وَ أَنَّكَ قَد مَضَيتَ

عَلَى بَصِيرَةٍ مِن أُمرِكَ مُقتَدِ يا بِالصّالِحِينَ ، وَ

مُتَّبِعاً لِلنَّبيِّينَ ، فَجَمَعَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ وَبَيْنَ

رَسُولِهِ وَ أَولِيائِهِ فِي مَنازِلِ المُخْبِتِينَ فَإِنَّهُ

اَرحَمُ الرّاحِمينَ.

زیارت حضرت هانی بن عروة رحمه الله علیه

سَلامُ اللهِ العَظيمِ وَصَلَواتُهُ عَلَيْكَ يا هانِيَ

بْنَ عُرَوَةِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّها العَبدُ الصّالِحُ

النّاصِحُ لِلّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأمِيرِ المُؤمِنينَ و

الحَسَنِ والحُسَيْن عَلَيهمُ السَّلامُ ، أَشْهَدُ

أَنكَ قُتِلتَ مَظلوماً ، فَلَعَنَ اللهُ مَن قَتَلَكَ ، وَ

اسْتَحَلَّ دَمَكَ، وحشا قُبُورَهُم نَاراً، أَشْهَدُ

أَنَّكَ لَقِيتَ اللهَ وَهُوَراضِ عنكَ بمَا فَعَلتَ و

نَصَحتَ، وَأَشْهَدُ أَنكَ قد بَلَغتَ دَرَجَةً

الشُّهَدَاء، وجُعِلَ رُوحُكَ معَ أَرواحِ

السُّعَداءِ بِما نَصَحتَ اللَّهِ وَلِرَسُولِهِ مُجْتَهِداً،

وبَذَلْتَ نَفْسَكَ في ذاتِ اللهِ وَمَرضَاتِهِ

فَرَحِمَكَ اللهُ وَرَضِيَ عَنْكَ وحَشَرَكَ مَعَ

مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَجَمَعَنَا وَ إِيَّاكُم.

مَعَهُم في دار النَّعيم، والسّلامُ عَلَيكَ و

رَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ.

زمین کربلا و قبر مطهر سيد الشهدا علیه السلام

در کتاب بحار از کامل الزیارة، از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «زمین کعبه به خود بالید و گفت: «چه زمینی به فضیلت من می رسد در حالی که بیت الله بر پشت من قرار دارد و مردم از راه های دور به زیارت من می آیند و من حرم امن الهی هستم؟» پس خداوند به آن خطاب نمود:

آرام بگیر که فضیلت تو در مقابل فضیلت و مقامی که من به زمین کربلا داده ام به اندازۀ سوزنی است که به دریا فرو رود و از آب آن به خود گیرد و اگر خاک کربلا نمی بود تو را فضیلتی نبود و اگر کسی که در آن خاک مدفون است نمی بود ما هرگز تو را و بیتی را که به آن افتخار می کنی نمی آفریدیم پس آرام بگیر و در مقابل آن ذلیل و متواضع باش. (بحار، ج 106/101 ، عن كامل الزيارة، ص 267)

در همان کتاب، از امام صادق علیه السلام نقل شده که هشام بن سالم به آن حضرت عرض کرد: پاداش کسی که در کنار قبر امام حسین علیه السلام بماند چیست؟ امام علیه السلام فرمود: «پاداش هر روز آن به اندازه هزار ماه است.» پرسید: پاداش کسی که مال خود را برای زیارت او انفاق کند چیست؟ امام علیه السلام فرمود: «هر درهم آن معادل هزار درهم می باشد.» (بحار، ج 114/101)

در همان کتاب، از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «معنای «شاطيء الواد الأيمن» در قرآن آب فرات است و معنای «بقعهٔ

مبارکه» کربلا می باشد.» (بحار، ج 202/10)

مؤلف گوید: در روایات آمده که زمین کربلا را بدان جهت کربلا گفته اند که زمین بلا و مصیبت بوده و حضرت سيد الشهدا علیه السلام چون به آن زمین رسید و نام آن را شنید فرمود: «اعوذ بالله من الكرب والبلاء».

کربلا و محل شهادت امام حسین علیه السلام

امام باقر علیه السلام می فرماید: «خداوند متعال زمین کربلا را بیست و چهار هزار سال قبل از کعبه آفرید» و فرمود: «کربلا بهترین مکان بهشت است که اولیای خدا در آن ساکن می شوند» (کامل الزيارات ص 280/107)

و از رسول خدا صلى الله عليه وسلم نقل شده که فرمود: «کربلا با عظمت ترین جایگاه زمین است» (بحار، 115/101)

راهنمای حرم امام حسین علیه السلام

1- ضريح مطهر حضرت سیدالشهداء ومرقد حضرت علی اکبر (عليهما السلام )

2- قبور سایر شهداء

3- مرقد حبيب بن مظاهر

4- قتلگاه

5- مرقد سید ابراهیم مجاب (فرزند حضرت موسى بن جعفر عليه السلام )

زیارت گاه های کربلا

• حضرت امام حسین علیه السلام

• حضرت علی اکبر علیه السلام

• شهداء کربلا

• حبیب بن مظاهر

• گودال قتلگاه

• ابراهیم مجاب

• حضرت اباالفضل علیه السلام

• مقام دست راست حضرت اباالفضل علیه السلام

• مقام دست چپ حضرت اباالفضل علیه السلام

• خیمه گاه

• تلّ زينبيه

• زیارت گاه منسوب به عون بن عبدالله

• دو طفلان مسلم

• حربن یزید ریاحی

زیارات مطلقه امام حسین علیه السلام

زیارت اوّل

شیخ کلینی در کافی به سند خود از حسین بن ثویر روایت کرده که گفت: من و یونس بن ظبیان و مفضّل بن عمر و ابوسلمه سرّاج نزد حضرت جعفر بن محمد علیهما السلام نشسته بودیم و در میان ما یونس که سنش از همۀ ما بزرگ تر بود سخن گو بود، پس به حضرت عرض کرد: فدایت شوم، من حاضر در مجلس این قوم، یعنی اولاد عباس می شوم، پس چه بگویم؟ فرمود: هرگاه حاضر شدی و ما را به یاد آوردی پس بگو: اَللّهُمَ اَرِنَا الرَّخاَءِ وَالسُّرُورَ كه آن چه از ثواب یا رجوع در رجعت می خواهی خواهی دریافت، گفت گفتم: که فدایت شوم، من بسیار شود که امام حسین علیه السلام را یاد کنم، پس در آن وقت چه بگویم؟ فرمود: سه مرتبه بگو: صَلَّی اللهُ عَلَيْكَ یا اَباعَبْدِاللهِ که سلام به آن حضرت از نزديك و دور، می رسد پس حضرت فرمود: «زمانی که حضرت ابو عبد الله الحسین شهید شد آسمانه ای هفت گانه و هفت زمین و آنچه در آن ها و آنچه در ما بین آن هاست، گریه کرد بر آن حضرت

و هر که در بهشت و در آتش است از مخلوق پروردگار ما و آنچه دیده می شود و آنچه دیده نمی شود، همه بر ابی عبدالله الحسین علیه السلام گریستند مگر سه چیز که بر آن حضرت گریه نکرد، گفتم: فدایت شوم، آن سه چیز کدام است؟ فرمود: «بصره و دمشق و آل عثمان بر آن حضرت نگریست.» گفتم: فدای تو شوم، می خواهم به زیارت آن حضرت بروم پس چه بگویم و چه بکنم؟ فرمود: «چون به زیارت آن حضرت روی پس در کنار فرات غسل کن پس جامه های پاک خود را بپوش، پس با پای برهنه روانه شو به درستی که تو در حرمی از حرم های خدا و حرم رسول خدا هستی، و بسیار بگو در وقت رفتن: اَللّهُ اَكْبَرُ وَ لا إِلهَ إلا اللهُ وَ سُبْحَانَ اللهِ و هر ذکری که متضمن تمجيد و تعظیم حق تعالى باشد و بر محمّد و اهل بیت او صلوات به فرست تا آن که به درجات عالیه برسی پس بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَةَ اللهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكُم يا مَلائِكَةَ اللهِ وَ زُوِّارَ قَبْرِ ابْنِ نَبِيِّ اللهِ پس ده گام بردار، پس بایست و سی مرتبه بگو: اَللهُ اَکبَرُ پس به جانب قبر برو و روی خود را با روی آن حضرت مقابل کن، و قبله را ما بین دو کتف خود قرار ده یعنی پشت به قبله باش پس بگو :

11.

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ وَابْنَ حُجَتِهِ

درود بر تو ای حجت خدا و زاده حجت او

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ اللهِ وَابْنَ قَتِيله

درود بر تو ای کشته شده راه خدا و زاده کشته شده در راه خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَ اللهِ وَابْنَ ثارِه

درود بر تو ای ای خونی خدا خواهدش و زاده چنان خونی

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وِتْرَ اللهِ الْمَوْتُورَفِي

درود بر تو ای خون باز جسته خدا و بازجسته در همه

اَلْسَمواتِ وَالْأَرْضِ أَشْهَدُ اَنَّ دَمَكَ سَكَنَ

آسمان ها و زمین من گواهم که خونت آرمیده

فِي الْخُلْدِ وَاقْشَعَرَتْ لَهُ أَظِلَّةُ الْعَرْشِ

بهشت جاوید و لرزیده سایه های عرش انداخته و گریسته

وَبَكَى لَهُ جَمِيعُ الْخَلايِقِ وَبَكَتْ لَهُ

برایش همه خلایق و برایش

السَمواتُ السَّبْعُ وَالأرَضُونَ السَبْعُ وَما

آسمان های هفت گانه و زمین های هفت گانه و آن چه

فيهِنَّ وَمَا بَيْنَهُنَّ وَمَنْ يَتَقَلبُ في الجَنَّةِ

در آن ها و میان آن ها است و هر که می گردد در بهشت و

وَالنَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبّنَا وَ ما يُرى وَما لا يُرى

دوزخ از آفریده های پروردگار ما و آن چه پدید آید و پدید نیاید

اَشْهَدُ اَنَّكَ حُجَّةُ اللهِ ابْنُ حُجَّتِهِ وَأَشْهَدُ

من گواهم که تو حجت خدا و زاده حجت اولی و گواهم که

أَنَّكَ قَتِيلُ اللهِ وَابْنُ قَتِيلِهِ وَاشْهَدُ أَنَّكَ

تو کشته راه خدا و زاده کشته راه اونی و گواهم که تو

ثارُ اللهِ وَابْنُ ثَارِهِ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ وِتْرُ اللهِ

خون بازجسته از طرف خدا و زاده چنین خونی و گواهم که ترا خونخواه خدا است

الْمَوْتُوْرُ فِى السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَأَشْهَدُ

و خونت جویند در آسمان ها و زمین و گواهم که

اَنَّكَ قَدْ بَلَغْتَ وَنَصَحْتَ وَوَفَيْتَ وَأَوْفَيْتَ

تو تبلیغ کردی و خیر خواهی نمودی و وفاکردی و ادای حق نمودی

وَجَاهَدْتَ في سَبِيلِ اللَّهِ وَمَضَيْتَ لِلَّذِى

و جهاد کردی در راه خدا و در گذشتی با انجام

كُنتَ عَلَيْهِ شَهِيدًا وَ مُسْتَشْهِدًا وَشَاهِدًا وَ

وظیفه خود تو شهید و شهادت جو و گواه و

مَشْهُودًا أَنَا عَبْدُ الله وَمَوْلاكَ وَفي طَاعَتِكَ

گواه دار و من بنده خدا و دوست توام توام در خدمت تو

وَالْوافِدُ إِلَيْكَ الْتَمِسُ كَمَالَ الْمَنْزِلَةِ

و وارد بر تو خواهش دارم منزله کامل را

عِنْدَ اللهِ وَثَباتَ الْقَدَم فِى الهِجْرَةِ إِلَيْكَ

نزد خدا و پایداری در هجرت به استان تو

وَالْسَبيلَ الذي لا يَخْتَلِجُ دُونَكَ مِنَ

روش بی دغدغه ای برای ورود در کفالت

الدُّخُولِ فِي كِفَالَتِكَ الَّتى أُمِرْتُ بِها مَنْ

تو که بدان دستور دارم هرکه خدا را

اَرادَ اللهَ بَدَءَ بِكُمْ بِكُمْ يُبَيِّنُ اللَّهُ الْكَذِبَ

خواهد باید به شما آغاز و مقصد نماید بوسیله شما خدا دروغ را آشکار کرد

وَبِكُمْ يُباعِدُ اللهُ الزَّمَانَ الْكَلِبَ وَبِكُمْ فَتَحَ

از شما دور کرد دوران گزند بنی امیه را و بشما هدایت را آغاز

اَللّهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ الله وَبِكُمْ يَمْحُو ما يَشاءُ وَ

کرد و به شما آن را خاتمه می دهد و بشما نابود کند آنچه خواهد و

یُثْبِتُ وَبِكُمْ يَفْكُ الذُّلَّ مِنْ رِقَابِنَا وَبِكُمْ

ثبت کند و بشما باز باز گرداند طوق خواری را از گردن ما و بشما

يُدْرِكُ اللهُ تِرَةَ كُلِّ مُؤْمِن يُطلَبُ بِها وَبِكُمْ

دریابد خدا خون ناحق هر مؤمن را که باید درخواست شود و بشما

تُنْبِتُ الأَرْضُ أَشْجَارَها وَبِكُمْ تُخْرِجُ

برویاند زمین درختانش را و بشما برآورد

الأرْضُ ثِمَارَهَا وَبِكُمْ تُنْزِلُ الْسَمَاءُ قَطْرَها

زمین میوه هایش را و بشما ببارد آسمان باران

وَرِزْقَهَا وَبِكُمْ يَكْشِفُ اللهُ الْكَرْبَ وَبِكُمْ

روزی را و بشما برطرف کند خدا گرفتاری را

يُنزِلُ اللهُ الْغَيْثَ وَبِكُمْ تُسَبِّحُ الأَرْضُ التى

و ببارد خدا باران را و بشما تسبيح کند زمین که تن شما را

تَحْمِلُ اَبْدَانَكُمْ وَتَسْتَقِرُّ جِبالُها عَنْ مَراسيها

بردوش دارد و به شما بر جا است کوه هایش بوسیله سنگرهای آن

اِرادَةُ الْرَّبِّ فِي مَقَادِيرِ أُمُورِه تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ وَ

خواست خدا در تقدیر کارهایش و احکام عباد بهه دل شما افتد و

تَصدُرُ مِن بُيُوتِكُمْ وَالصَّادِرُ عَمَّا فُصِّلَ مِنْ

از خانه های شما صادر می شود

أَحْكام الْعِبَادِ لُعِنَتْ أُمَةٌ قَتَلَتْكُمْ وَ اُمَّةٌ

ملعون باد ملتي که شما را کشت و ملتی که

خَالَفَتْكُمْ وَأُمَةً جَحَدَتْ وِلايَتَكُمْ وَأُمَةً

با شما مخالف است و ملتی که منکر ولایت شما است و ملتی که علیه شما

ظاهِرَتْ عَلَيْكُمْ وَأُمَّةٌ شَهِدَتْ وَلَمْ تُستَشهَد

پشتیبانی دشمن کرد و ملتی که بر علیه شما شهادت داد درحالی که کسی از او گواهی

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الّذي جَعَلَ النَّارَ مَأ و يهُمْ وَبِئْسَ

نخواست حمد خدا را که در دوزخ جای شان داد و چه بد آبشخوری است

وِردُ الوارِدينَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ وَ

برای واردان و چه بد ورود ننگینی است و

الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ. پس سه مرتبه بگو :

حمد از آن خدا پروردگار جهانیان است

وَصَلّى اللهُ عَلَيْكَ يا اعبدِالله پس به مرتبه بگو :

و رحمت خدا بر تو باد ای ابا عبد الله

أنا إلَى اللهِ مِمَّنْ خَالَفَكَ بَرىً.

من برای خدا از هر که مخالف تو است بیزارم

پس بر می خیزی و نزد قبر فرزند آن حضرت علی بن الْحُسَيْنَ علیه السلام که در نزد پای پدرش مدفون است می روی و می گوئی :

اَلسَّلامٌ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ الله

درود برتو ای پسر رسول خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ

درود بر تو ای پسر امير المؤمنين

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ الْحَسَن وَالْحُسَيْن

درود بر تو ای پسر حسن و حسين

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ خَديجَةَ وَفَاطِمَةَ صَلَّى

درود بر تو ای پسر خدیجه و فاطمه رحمت خدا

اللهُ عَلَيْكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ صَلَّى اللهُ

بر تو رحمت خدا بر تو رحمت خدا برتو، لعنت کند خدا هر

عَلَيْكَ لَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ این را سه مرتبه می گوئی

که ترا کشت

و سه مرتبه می گوئی اَنا إِلَى اللَّهُ مِنْهُمْ بَریٌ

من برای خدا از آنان بیزارم

پس بر می خیزی و به دست خود به سوی شهدا رضى الله عنهم اشاره می کنی و می گوئی :

اَلسّلامُ عَلَيْكُمْ السَّلامُ عَلَيْكُمْ السَّلامُ عَلَيْكُمْ

درود بر شما درود بر شما درود بر شما کامیاب شدید به خدا کامیاب

فُزْتُمْ وَاللهِ فُزْتُمْ وَاللهِ فَلَيْتَ اَنّى مَعَكُمْ

شدید به خدا کامیاب شدید به خدا کاش من هم با شما بودم کامیاب می شدم

فَافُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا

کامیابی بزرگ

پس بر می گردی و قبر ابو عبد الله علیه السلام را مقابل خود قرار می دهی یعنی پشت قبر مطهر می ایستی و شش رکعت نماز می گذاری، و چون چنین کردی زیارتت تمام شده است پس اگر خواستی برگردی برگرد. «مؤلف گوید: شیخ طوسی در تهذیب و صدوق در كتاب من لا يحضره الفقیه نیز این زیارت را نقل فرموده اند. و

شیخ صدوق فرموده که من در کتاب مزار و مقتل انواعی از زیارات نقل کردم و برای این کتاب این زیارت را اختیار کردم، زیرا که آن به اعتبار روایت نزد من اصح زیارت ها است و همین زیارت شریف ما را کافی و وافی است. (کافی ج 576/4)

زیارت دوم امام حسین علیه السلام

شیخ کلینی از امام علی نقی علیه السلام روایت کرده که فرمود: می گوئی نزد قبر حسین علیه السلام :

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا أَبَا عَبْدِ اللَّهُ السَّلَامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای ابا عبد الله درود بر تو ای

یا حُجَةَ اللهِ في أَرْضِهِ وَشَاهِدَهُ عَلى خَلقِه

حجت خدا در زمینش و گواه او بر خلقش

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلام

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود

عَلَيْكَ يَابْنَ عَلَىٍ الْمُرْتَضَى السَّلَامُ عَلَيْكَ

بر تو ای پسر على مرتضی درود بر تو

يَابْنَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاء أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ

ای پسر فاطمة زهراء من گواهم که تو بر پا داشتی

الصَّلوةَ وَأَتَيْتَ الْزَكُوةَ وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

نماز را و دادی زکات را و امر به معروف و

وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَر وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِ

نهی از منکر کردی و جهاد کردی در راه

اَللهِ حَتَّى أَتيكَ الْيَقينُ فَصَلَّى اللهُ عَلَيْكَ

خدا تا آمدت يقين (مرگ) رحمت خدا برتو

حَيّاً وَمَيّتاً پس گونه راست رو را بر قبر بگذار و بگو :

در زندگی و مردگی

اَشْهَدُ انَّكَ عَلَى بَيّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ جِنْتُ مُقِرا

من گواهم که تو در روش خود بینایی از پروردگارت داشتی من آمدم

بِالذُنُوبِ لِتَشْفَعَ لى عِنْدَ رَبِّكَ يَا بْنَ رَسُولِ

مقر به گناهانم تا شفاعت کنی برایم نزد پروردگارت

اَللّهِ. پس ائمه علیهم السلام را به نام های ایشان يك يك ياد كن و بگو :

ای پسر رسول خدا

اَشْهَدُ أَنَّكُمْ حُجَجُ الله پس بگو: اُكْتُبْ لى

من گواهم که شما حجت های خدائید پس بنویس برایم

عِنْدَكَ ميثاقاً وَ عَهْداً إنّي اَتَيْتُكَ مُجَدِّداً

نزد خود پیمان و عهد مرا که براستی من آمدم تجديد

الميثَاقَ فَاشْهَدْ لِي عِنْدَ رَبِّكَ إِنَّكَ أَنتَ

معاهده کردم گواه من باش نزدپروردگارت زیرا توئی گواه

الشاهِدُ . (كامل الزيارات ص 379)

زیارت سوم امام حسین علیه السلام

(زیارت وارث)

زیارت مختصری است که سیّد بن طاوس آن را در مزار نقل کرده و در آن فضل بسیار است او فرموده: از جابر جعفی، از حضرت صادق علیه السلام منقول است که به جابر فرمود: «چقدر مسافت است بین شما و بین قبر حسین علیه السلام » گفتم: يك روز و بعض روز. فرمود: «آن حضرت را زیارت می کنی؟» گفتم: بلی، فرمود: آیا

تو را خشنود نکنم آیا تو را به ثواب ایشان بشارت ندهم؟» گفتم: بلی، فدایت شوم! فرمود: به درستی که وقتی مردی از شما برای زیارت او مهیا شود اهل آسمان ها یک دیگر را مژده دهند، و چون از منزلش سوار یا پیاده بیرون رود حق تعالی موکل گرداند به او هزار ملک از ملائکه را که صلوات بفرستند بر او تا به قبر امام حسین علیه السلام برسد.» پس حضرت صادق علیه السلام فرمود: چون به سوی قبر حسین علیه السلام آمدی بر در روضه بایست و این کلمات را بگو که از برای تو مقابل هر کلمه از آن بهره ای از رحمت الهی خواهد بود. گفتم: فدایت شوم آن کلمات کدام است؟ فرمود می گوئی :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ أَدَمَ صِفْوَةَ اللهِ

درود بر تو ای وارث صفوة الله

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللهِ

درود بر تو ای وارث نوح نبی الله

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ ابْراهيمَ خَليلِ اللهِ

درود بر تو ای وارث ابراهيم خليل الله

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وارثَ مُوسى كَليم اللهِ

درود بر تو ای وارث موسی کلیم الله

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِيسَى رُوحِ اللَّهِ

درود بر تو ای وارث عیسی روح الله

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ سَيِّدِ رُسُلِ

درود بر تو ای وارث محمد سید رسولان

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عَلِيّ اَميرِ

خدا درود بر تو ای وارث على امیر

الْمُؤمِنينَ وَخَيْرِ الوَصِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا

مؤمنان و بهتر اوصياء درود بر تو ای

وارِثَ الْحَسَن الرَّضِيَ الطَّاهِرِ الرَّاضِى

وارث حسن پسندیده پاک رضایتمند

الْمَرْضِيّ السَّلامُ عَلَيْكَ اَيْها الصِّدّیقُ

پسندیده شده درود بر تو ای صديق

الأكْبَرُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الوَصِيُّ الْبَرُّ

اكبر درود بر تو ای وصی خوش رفتار

التَّقِى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الأرواح الَّتي

با تقوى درود بر تو و جان هایی که آستانت

حَلَّتْ بِفِنائِكَ وَأَناَخَتْ بِرَحْلِكَ السَّلامُ

نزول کردند و خوابانیده اند مركب شان را ببار گاهیت

عَلَيْكَ وَعَلَى الْمَلَائِكَةِ الْحَافِّينَ بِكَ أَشْهَدُ

درود بر تو و بر فرشتگانی که گراد تواند من گواهم

أَنَّكَ قَدْ اَقَمْتَ الصَّلوة وَأَتَيْتَ الزكوةَ وَ

که تو بتحقيق بر پاداشتی نماز را و دادی زکات

اَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ عَن المُنكَرِ وَ

را و امر به معروف و نهی از منکر کردی و

جَاهَدْتَ الْمُلْحِدِينَ وَعَبَدْتَ اللهَ حَتَّى أَتيك

جهاد نمودی با ملحدان و پرستیدی خدا را تا رسیدی

اليَقينُ السَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

به يقين درود بر تو و رحمت خدا و برکاتش

پس می روی به سوی قبر مطهر و برای تو به هر قدمی که برداری و بگذاری ثواب کسی که در راه خدا کشته شده و در خون خود می غلطد، خواهد بود پس چون نزد قبر رسیدی و ایستادی دست خود را بر قبر بمال و بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللهِ فِي اَرْضِه پس به سوی نماز برو و برای تو به هر رکعتی که بجا آوری

نزد آن حضرت مثل ثواب کسی که هزار حج و هزار عمره و هزار بنده آزاد کرده باشد خواهد بود. و مثل کسی که هزار موقف با پیغمبر مرسلی ایستاده باشد خواهد بود. (مصباح المتهجد ص 720)

زیارت چهارم امام حسین علیه السلام

از معاویه بن عمار منقولست که به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد چون به زیارت حضرت امام حسین علیه السلام بروم چه چیز بگویم؟ فرمود بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اباعبدالله صَّلَىَ الله

درود بر تو ای ابا عبد الله رحمت خدا برتو

عَلَيْكَ يا أَبَا عَبْدِ اللهِ رَحِمَكَ الله يا

ای ابا عبد الله مهر ورزد ترا خدا ای

اَبا عَبْدِ اللهِ لَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ وَلَعَنَ اللهُ

أبا عبدالله لعنت کند خدا بر کسی که ترا کشت و لعنت کند خدا

مَنْ شَرِكَ في دَمِكَ وَلَعَنَ الله مَنْ بَلَغَهُ

هر که شریک در خون تو شد و لعنت کند خدا بر کسی که رسید

ذلِكَ فَرَضِيَ بِهِ أَنَا إِلَى اللهِ مِنْ ذَلِكَ بَريٌ.

باو این خبر و او را پسندید من بسوى خدا از آن بیزارم

(کامل الزيارة ص 374)

زیارت پنجم امام حسین علیه السلام

به سند معتبر منقولست که حضرت امام موسی علیه السلام به ابراهیم بن ابی البلاد فرمود که چون به زیارت امام حسین علیه السلام می روی چه می گوئی؟ گفت می گویم:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَا عَبْدِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای ابا عبد الله درود بر تو ای

يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ اَشْهَدُ اَتَكَ قَدْ أَقَمْتَ

پسر رسول خدا من گواهم که تو برپا داشتی

اَلصَّلوة وَأتَيْتَ الْزَكوةَ وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

نماز را و دادی زکات را و امر کردی به معروف

وَنَهَيْتَ عَن الْمُنكَرِ وَ دَعَوْتَ إِلى سَبيلِ

و نهی کردی از منكر و دعوت کردی براه پروردگارت

رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَاشْهَدُ

به روش حکیمانه و پند دادن خوش و گواهم

اَنَّ الَذّينَ سَفَكُوا دَمَكَ وَاسْتَحَلّوُا

کسانی که ریختند خونت را و

حُرمَتَكَ مَلْعُونُونَ مُعَذِّبُونَ عَلى لِسانَ

احترامت نه کردند ملعونند و معذب بر زبان

داوُدَ وَ عيسَى بن مَرْيَمَ ذلِكَ بِمَا عَصَوْا وَ

داود و عیسی بن مریم برای آن که معصیت کردند و

كانُوا يَعْتَدُونَ. (كامل الزيارات ص 378)

تجاوز کار بودند

زیارت ششم امام حسین علیه السلام

از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام مرویست که به عمار ساباطی فرمود: چون به قبر امام حسین علیه السلام برسی بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود

عَلَيْكَ يَا بْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلَامُ عَلَيْكَ

بر تو ای پسر امیر المؤمنين درود بر تو ای

يا أَبا عَبْدِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ شَباب

ابا عبد الله و درود بر تو اي سید جوانان

أَهْل الْجَنَّةِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُه يَا مَنْ

اهل بهشت و رحمت خدا و بركات او ای کسی که

رِضَاهُ مِنْ رِضَى الرَّحْمَن وَسَخَطُهُ مِنْ

خوشنودیش از خوشنودی رحمن است و خشمش از

سَخَطِ الرَّحْمَن اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَمينَ اللهِ

خشم رحمن است درود بر تو ای امین خدا

وَحُجَّةَ اللهِ وَبابَ اللهِ وَالدّليلَ عَلَى اللهِ و

و حجت خدا و باب خدا و رهنمای خدا و

الدَّاعِيَ إِلَى اللهِ اَشْهَدُ اَتَكَ قَدْ حَلَلْتَ

دعوت کننده به خدا من گواهم که تو حلال شمردی حلال

حَلالَ اللهِ وَحَرَّمْتَ حَرامَ اللهِ وَأَقَمْتَ

خدا را و حرام شمردی حرام خدا را و برپا داشتی نماز را

اَلصَّلوةَ وَأتَيْتَ الزكوة وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

و پرداختی زکات را و امر کردی به معروف و نهی کردی

ونَهَيْتَ عَن المُنكَرِ وَ دَعَوْتَ إلى سَبيلِ رَبِّكَ

از منكر و دعوت کردی به راه پروردگارت

بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَأَشْهَدُ أَنَّكَ

به روش حکیمانه و پند دادن خوش و من گواهم که تو

وَمَنْ قُتِلَ مَعَكَ شُهَداءٌ أَحْيَاءٌ عِندَ ربّكُم

و هر که با تو کشته شد شهیدید و زنده اید و نزد پروردگار خود

تُرْزَقُونَ وَاَشْهَدُ اَنْ قَاتِلَكَ فِي النَّارِ أَدينُ

روزی می خورید و گواهم که کشنده تو در دوزخ است دین دار

الله بَالْبَرائَةِ مِمَنْ قَتَلَكَ وَمِمَّنْ قَاتَلَكَ وَ

خدایم به بیزاری از کسی که ترا کشت و کسی که با تو جنگید و

شايَعَ عَلَيْكَ وَمِمَّنْ جَمَعَ عَلَيْكَ وَمِمَّنْ

سیاهی لشکر مخالف شد و از کسی که لشکر برتو فراهم کرد

سَمِعَ صَوْتَكَ وَلَمْ يُعِنْكَ يَا لَيْتَنِي كُنتُ

و از آن که آواز استغاثه ات شنید ترا یاری نکرد کاش من با شما

مَعَكُمْ فَافُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا اعظيمًا. (كامل الزيارات ص 212)

بودم و به کامیابی بزرگی می رسیدم .

زیارت هفتم امام حسین علیه السلام

شیخ در مصباح از صفوان جمال روایت کرده که گفت از حضرت صادق علیه السلام برای زیارت مولایمان حسین علیه السلام رخصت طلبیدم و استدعا کردم که برای من دستورالعملی در زیارت آن حضرت ذکر کند. فرمود:

ای صفوان، سه روز پیش از حرکت خود روزه بدار، و غسل کن در روز سوم اهل و عیال خود را به نزد خود جمع کن و بگو: اللهُمَّ اِنّى اَسْتَوْدِعُكَ... الدّعاء پس دعائی تعلیم او فرمود که در وقتی که به فرات برسد بگوید آن گاه فرمود: پس از فرات غسل کن بدرستی که پدرم خبر داد مرا از پدرانش علیهم السلام که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: همانا این پسر من حسین در کنار فرات کشته خواهد شد، پس هر که او را زیارت کند و از فرات غسل کند گناهانش بریزد مانند روزی که مادر او را متولد کرده پس هرگاه غسل کنی در اثنای غسل بگو :

بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ اَللهُمَّ اجْعَلْهُ نُوراً وَ طَهُوراً

بنام خدا و بذات خدا خدایا قرار ده آن را نور و ظهور و

وَحِرْزًا وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ داءٍ وَسُقْمٍ وآفِةٍ وَ

حرز و شفا از هر درد و بیماری و افت و بدی

عَاهَةٍ اللَّهُمْ طَهِّرْ بِهِ قَلْبِي وَاشْرَحْ بِهِ صَدْرِى

خدایا پاک کن بدان دلم را و بگشا بدان سینه ام را و

سَهَّلْ لى بِه اَمرِی. و چون از غسل فارغ شوی دو

آسان کن بدان کار مرا

جامۀ طاهر بپوش و در بیرون مشرعه دو رکعت نماز بخوان که آن همان مکانی است که حق تعالی در شأن او فرموده است: و (در زمین نزديك به یکدیگر قطعه هایی است بوستان هایی از انگورها و کشتزار است و خرماستایی است که دو تا از يك بيخ رسته و غیر دو تا از يك بيخ رسته به يك آب خورده می شوند و زیادتی می دهیم بعضی از آن ها را بر بعضی) پس چون فارغ شوی بجانب حاثر روانه شو بحال آرامی و وقار و گام های خود را کوتاه بردار، بدرستی که خداوند تعالی برای تو به گامی که بر می داری حج و عمره می نویسد و با دل خاشع و دیده گریان راه برو، و

بسیار بگو ذكر «الله اَكْبَرُ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ» و ثنا بر خدا و بر رسول خدا صلى الله علیه و آله کن و بر حسین صلوات الله عليه صلوات فرست. و بر قاتلان آن حضرت لعن و بیزاری بسیار کن و از کسانی که در اول پایۀ ظلم و جور را بر اهل بیت گذاشتند بیزاری جوی، پس هر گاه رسیدی به در حائر بایست و بگو :

الله اَكبَرُ كَبِيرًا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَ سُبْحَانَ

خدا بزرگ تر است بسیار و حمد بی شمار از آن خدا منزه است

اللهِ بُكْرَةً وَاَصيلاً الْحَمْدُ لِلَّهِ الذّى هَدانا

خدا بامداد و پسین حمد از آن خدائی است که ما را بدین رهبری

لِهَذَا وَ مَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللهُ لَقَدْ

کرد و از کجا ما راه می بردیم اگر خدا ما را رهبری نمی کرد بدرستی که

جائَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ. پس بگو: اَلسَّلامُ

رسولان پروردگار ما آمدند درود

عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيِّ

بر تو ای رسول خدا درود بر تو ای پیغمبر

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَاتَمَ النَّبِيِّينَ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای خاتم پیغمبران درود

عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْمُرْسَلِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

بر تو ای سید رسولان درود بر تو ای

حَبيبَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنِينَ

حبیب خدا درود بر تو ای امیر مؤمنان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْوَصِينَ اَلسَّلامُ

درود بر تو اي سید أوصياء درود

عَلَيْكَ يَا قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ السَّلامُ

بر تو ای پیشوای روسفیدان درود بر تو

عَلَيْكَ يَابْنَ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ العَالَمِينَ

ای پسر فاطمه بانوی زنان عالمیان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِكَ

درود بر تو و امامان از فرزندانت

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَصِيَّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ

درود بر تو ای وصى امیر مؤمنان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الشَّهِيدُ السَّلامُ

درود بر تو ای صديق شهید درود

عَلَيْكُمْ يَا مَلائِكَةَ الله المُقيمينَ فى هَذَا

بر شما ای فرشتگان خدا که مقيم در این

الْمَقَامِ الْشَرِيفِ السَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا مَلائِكَةَ

مقاء شريفيد درود بر شما ای فرشتگان

رَبِّى الْمُحْدِ قِينَ بِقَبْر الْحُسَيْن عَلَيْهِ السَّلامُ

پروردگار من که گرد قبر حسین عليه السلام

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ مِنّي اَبَد أَما بَقِيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ

هستید درود بر شما از من همیشه تا هستم و تا هست شب

وَالنَّهارُ. پس می گوئی: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَا عَبْدِ

و روز درود بر تو ای ابا عبد الله

اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابنَ أمير المؤمِنينَ عَبْدُكَ وَ

بر تو ای پسر امیر مؤمنان بنده تو و

ابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ اَمَتِكَ الْمُقِر بالرقّ وَ

بنده زاده تو و کنیز زاده ات که افرار چاکری دارد

التارِكُ لِلْخَلافِ عَلَيْكُمْ وَالموالِى لِوَلِيّكُمْ

بر کنار از خلاف با شما است دوست دار و و دوستان شما

وَالْمُعَادِى لِعَدُوِّكُمْ قَصَدَ حَرَمَكَ وَ

و دشمن دشمنان شما است آهنگ آستانت کرده

اسْتَجارَ بمَشْهَدِكَ وَتَقَرَّبَ إِلَيْكَ بِقَصْدِكَ

بزیارتگاهت پناه آورده و نزدیک شده به قصد تو

ءَاَدْخُلُ يَارَسُولِ اللهِ ءَاَدْخُلُ يَا نَبِيِّ اللهِ

آیا در آیم ای رسول خدا آیا در آیم ای پیغمبر خدا

ءَاَدْخُلُ يا أميرَ المُؤمِنينَ ءَاَدْخُلُ يَا فَاطِمَةُ

آیا در آیم ای امير مؤمنان آیا در آیم ای فاطمه

سَيَّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلايَ يَا

سيده زنان جهانیان آیا در آیم ای مولایم

اَبا عَبْدِ اللَّهِ ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلاىَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ

ای ابا عبدالله آیا درآیم ای مولایم ای پسر رسول خدا

پس اگر دلت خاشع و دیده ات گریان شد پس آن علامت رخصت است پس داخل شو و بگو :

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الحَدِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ

حمد از آن خدای یکتای یگانه تنهای بی نیازی است که

الَذّى هَدَانِى لِوِلايَتِكَ وَخَصّنى

ره نمود مرا به ولایت تو و مخصوص

بزيارَتِكَ وَسَهَّلَ لي قَصْدَكَ پس تا در قبۀ مطهره

کرد به زیارتت و آسان کرد برایم قصد تو را

محاذی بالای سر می ایستی و می گویی: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا

درود بر تو ای

وَارِثَ أَدَمَ صِفْوَةِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا

وارث آدم صفوة الله درود بر تو ای

وَارِثَ نُوحٍ نَبِيَّ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

وارث نوح نبی الله درود بر تو ای وارث

إبْراهيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

ابراهيم خليل الله درود بر تو ای وارث

مُوسى كَليم اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

موسی کلیم الله درود بر تو ای وارث

عيسى رُوحِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ

عیسی روح الله درود بر تو ای وارث

مُحَمَّدٍ حَبيبِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

محمد صلی الله علیه و آله حبیب الله درود بر تو ای وارث

أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ السَّلامُ عَلَيْكَ

امیر مؤمنان عليه السلام درود بر تو ای

يَا بْنَ مُحَمَّدِ الْمُصْطَفَى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ

پسر محمد مصطفى درود بر تو ای پسر

عَلَى الْمُرْتَضَى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بْنَ فَاطِمَةَ

على مرتضی درود بر تو ای پسر فاطمه

الْزَهْراءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ خَديجَةَ

زهراء درود بر تو ای پسر خدیجه

الكُبرى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَارَ اللهِ وَابْنَ ثارِهِ

کبری درود بر تو ای خونی که خدا طلبد و پسر چنین خونی

وَالوِترَ الْمَوْتُوْر اَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ

ای خون بناحق ریخته تحت تعقیب من گواهم که تو بر پا داشتی

اَلصَّلوة وأتَيْتَ الْزَكوةَ وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

نماز را و پرداختی زکات را و امر کردی کردی به معروف

وَنَهَيْتَ عَن الْمُنْكَرَ وَأَطَعْتَ اللهِ وَرَسُولَهُ

و نهی کردی از منکر و فرمان بردی خدا و رسولش را

حَتَّى أتيكَ الْيَقِينَ فَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ

تا آمدت یقین لعنت کند خدا ملتی را که ترا گشتند

وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً ظَلَمَتْكَ وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً

و لعنت کند خدا ملتی را که بر تو ستم کردند و خدا لعنت کند ملتی را

سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرضِيَتْ بِهِ يَا مَوْلايَ يَا

که آن را شنیدند و پسندیدند ای مولای من

اَبا عَبْدِ اللهِ اَشْهَدُ اَتَكَ كُنْتَ نُوراً في

ای ابا عبدالله من گواهم که تو نوری بودی در

الأصلابِ الشامِخَةِ والأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ لَمْ

پشتهای فرازنده و در ارحام پاک به

تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيةُ بِاَنجاسِهَا وَلَمْ تُلْبَسْكَ

پلیدی های دوران جاهلیت نیالودی و از جامه های درهم

مِنْ مُدْلَهِماتِ ثِيَابِها وَأَشْهَدُ انَّكَ مِنْ

و بر هم آن نپوشیدی و گواهم که تو از

دَعَائِمِ الدِّينِ وَأَرْكَانِ الْمُؤْمِنِين وَاَشْهَدُ

ستون های دین و پشتوانه های مؤمنینی که گواهم

أَنَّكَ الاِمَامُ الْبَرُّ التَّقِى الْتَضِيُّ الزَّكِيُّ

که تو امام نيکو کردار و تقوی شعار و پسندیده و پاک

الْهادِي الْمَهْدِى وَاَشْهَدُ اَنَ الأئِمَّةَ مِنْ

و رهبر و رهیابی و گواهم که امامان از

وُلْدِكَ كَلِمَةُ الْتَقْوى وَأَعْلامُ الْهُدى وَ

نژادت کلمه تقوى و نشانه های هدایتند و

الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَالْحُجَّةُ عَلَى اَهْلِ الدُّنيا وَ

حلقه محكم و حجت برای اهل دنیا اند و

اُشْهدُ اللهَ وَمَلائِكَتَهُ وَأَنبيانَهُ وَرُسُلَهُ اَنّی

من گواه گیرم خدا و فرشتگانش و پیغمبران و رسولانش رسولانش را که من به شما

بِكُم مُؤمِنْ وَ بِاِيَابِكُم مُوقِنٌ بِشَرایع دینی وَ

ایمان دارم و به برگشت شما یقین دارم بر طبق مقررات دینم و

خَواتیمَ عَمَلِي وَقَلْبِى لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَأَمْرى

پایان کردارم و دلم با دل شما آمیخته و کارم

لِاَمْرِكُمْ مُتَبِعْ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكُمْ وَعَلَى

پیرو کار شما است رحمت خدا بر شما و بر

اَرْواحِكُمْ وَعَلَى أَجْسادِكُمْ وَعَلَى أَجْسامِكُمْ

جان های شما و بر تنهای شما و بر پیکرهای شما و

وَعَلَى شَاهِدِكُمْ وَعَلَى غَائِبِكُمْ وَعَلَى

بر حاضر شما و بر غایب شما و بر

ظَاهِرِكُمْ وَعَلَى بَاطِنِكُمْ بس پس خود را بر قبر بینداز و آن را

آشکار شما و بر نهان شما

ببوس و بگو: بِاَبى اَنْتَ وَأُمّى يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ

پدرم و و مادرم قربانت ای پسر رسول خدا

بِاَبي أَنْتَ وَأمّى يا اَبا عَبْدِ اللهِ لَقَدْ عَظُمَت

پدرم قربانت و مادرم ای ابا عبدالله براستی بزرگ

الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتِ المُصيبَةُ بِكَ عَلَينا وَ عَلى

است سوگ و مصیبت تو بر ما و بر همه

جَميع اَهْلِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ فَلَعَنَ اللهُ

اهل آسمان ها و زمین لعنت کند خدا

اُمَّةً أَسْرَجَتْ وَالْجَمَتْ وَتَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ يا

مردمی را که زین بر نهادند و دهانه را بر است زدند و آماده

مَوْلايَ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ قَصَدْتُ حَرَمَكَ وَ

نبرد تو شدند ای مولایم ای ابا عبد الله آهنگ استانت کردم

أَتَيْتُ إِلَى مَشْهَدِكَ اَسْئَلُ اللهَ بِالشَّأْنِ الَذِّى

و به زیارتگاهت آمدم از خدا خواهم به مرتبه ای که

لَكَ عِنْدَهُ وَ بِالْمَحَلِّ الَّذي لَكَ لَدَيْهِ أَنْ

نزد او داری و به مقامی که ترا پیش او است

يُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ

که رحمت فرستد بر محمد و آل محمد و همراه

يَجْعَلَني مَعَكُمْ فِي الدُّنيا وَالأخِرةِ.

کند مرا با شما در دنیا و آخرت

پس برخیز و بر بالای سر دو رکعت نماز بگذار، در آن دو رکعت هر سوره ایی که می خواهی بخوان، پس چون فارغ شدی بگو :

اَللّهُمَّ إنّى صَلَّيْتُ وَرَكَعْتُ وَسَجَّدْتُ لَكَ

خدایا من نماز خواندم و رکوع کردم و سجود کردم برای

وَحْدَكَ لا شَريكَ لَكَ لأنَّ الصَّلوةَ وَ

تو خدای یگانه ای که شریک نداری زیرا نماز و

الرُكُوعَ وَالسُّجُودَ لَا يَكُونَ اِلا لَكَ لأَنَّكَ

ركوع و سجود جز برای تو نیست زیرا تو

أنْتَ اللهُ لا إِلهَ إِلا أَنْتَ اللهُمَ صَلَّ عَلَى

خدائی هستی که نیست معبود حقی جز تو خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَأَبْلِغْهُمْ عَنِّى أَفْضَلَ

محمد و آل محمد و برسان به آن ها از من بهترین

السَّلام وَالْتَحِيَّةِ وَارْدُدْ عَلَى مِنْهُمُ السَّلامَ

سلام و تحیت را و برگردان از آن ها به من درود آنان را

اللُّهُمْ وَهاتانِ الْرَكْعَتَانِ هَدِيَّةٌ مِنِّى إِلَى

خدايا این دو رکعت پیش کش من است به آستان

مَوْلايَ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٌّ عَلَيْهِمَا السَّلامُ

مولایم حسین بن على عليهما السلام خدایا

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَيْهِ وَتَقَبَّلْ مِنّى

رحمت فرست بر محمد و بر او و بپذیر از من و مزدم

وَ أجُرْنِي عَلَى ذَلِكَ بِأَفْضَلِ أَمَلِي وَ رَجَائِي

بده بدان طبق برترین ارزو و امیدم در حضرت تو

فيكَ وَفسي وَلِيِّكَ يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ

و در آستان وليت ای سرپرست مؤمنان

پس برخیز و پایین پای قبر آن حضرت بروو نزد سر علی بن الحسین علیهما السلام بایست و بگو: السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ

درود بر تو ای پسر

رَسُولِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ

رسول خدا درود بر تو ای پسر

نَبِيِّ اللهِ اَلسَلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ أمير المُؤْمِنِينَ

پیغمبر خدا درود بر تو ای پسر امير المؤمنين

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ

درود بر تو ای پسر حسین شهيد

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْشَهِيدُ السَّلامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای شهید و درود بر تو

أيُّهَا الْمَظْلُومُ وَابْنُ الْمَظْلُوم لَعَنَ اللهُ اُمَّةً

ای مظلوم و زاده مظلوم لعنت کند خدا مردمی را که کشتند

قَتَلَتْكَ وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً ظَلَمَتْكَ وَلَعَنَ اللهُ

ترا و لعنت کند خدا مردمی را که ستمت کردند و لعنت کند

اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِيَتْ بِه پس خود را بر قبر

خدا مردمی را که شنیدند آن را و پسندیدند

بیفکن و آن را ببوس و بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَ اللهِ

درود بر تو ای ولى خدا

وَابْنَ وَلِيِّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ المُصيبَةُ وَجَلَّتِ

و زاده ولیش مصیبت و سوگت بزرگ

الْرَزِيَّةُ بكَ عَلَيْنَا وَ عَلَى جَميعِ المُسْلِمِينَ

است بر ما و بر جميع مسلمانان لعنت کند خدا

فَلَعَنَ اللهُ أُمَةً قَتَلَتْكَ وَأَبْرَءُ إِلَى اللهِ وَ

مردمی را که ترا کشتند و من بیزارم به درگاه خدا و شما از آن ها

اِلَيْكَ مِنْهم. پس از دری که پایین پای علی بن الحسین علیهما السلام بیرون بیا و به سوی شهدا متوجه شو و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَاحِبْائَهُ السَّلامُ

درود بر شما ای اولیاء خدا و دوستانش درود بر شما ای

عَلَيْكُمْ يَا أَصْفِيَاءَ اللَّهِ وَاَوِداتَهُ السَّلَامُ

برگزیدگان خدا و مهر ورزانش درود

عَلَيْكُمْ يَا انْصارَ دِینِ اللهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يا

بر شما ای یاران دین خدا درود بر شما ای

اَنْصارَ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنصَارَ

یاران رسول خدا درود بر شما ای یاران

اَمیرِ المُؤمِنِينَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنصَارَ

امیر مؤمنان درود بر شما ای یاران

فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ السَّلامُ عَلَيْكُم

فاطمه بانوی زنان جهانیان درود بر شما ای

یا اَنصارَ اَبِی مُحَمَّدِ الْحَسَنِ بْن عَلِيٍّ الْوَلِيّ

یاران ابو محمد حسن بن على ولی

النّاصِحِ السَّلامُ عَلَيْكُمْ یا أَنصَارَ أَبي عَبْد اللهِ

خیر خواه درود بر شما ای یاران ابی عبد الله

بِاَبى اَنتُم وَأُمِّى طِبْتُمْ وَطابَتِ الأَرْضُ الَّتي

پدرم قربانتان و مادرم پاکیزه اید و پاکیزه است زمینی که شما

فيها دُفِنتُمْ وَفُزتُمْ فَوْزًا عَظِيماً فَيا لَيْتَنِي كُنْتُ

در آن بخاک رفتید و خوب کامیاب شدید کاش من هم با شما بودم

مَعَكُمْ فَافُوزَ مَعَكُمْ (مصباح المتهجد ص 718)

و کامیاب می شدم با شما

پس به بالا سر حضرت امام حسین علیه السلام برگرد و بسیار دعا کن برای خود و اهل و اولاد و پدر و مادر و برادران خود زیرا که در آن روضه مطهره دعای دعا کننده و سؤال سؤال کننده رد نمی شود. مؤلف گوید: این زیارت معروف به زیارت وارث است و مأخذش كتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب بسیار معتبره معروفه نزد علما است و من این زیارت را بلا واسطه از همان کتاب شریف نقل کردم و آخر زیارت شهدا همین بود.

سخنان امام سجاد و امام صادق دربارۀ حضرت اباالفضل علیهم السلام

علامه مجلسی در بحار از امام صادق علیه السلام نقل نموده که فرمود: «عموی ما عباس شخصی با بصیرت، دقيق النظر و قوی الایمان بود، او همراه برادر خود امام حسین علیه السلام جهاد نمود و آزمایش خوبی از خود نشان داد و در نهایت افتخار شهادت را به دست آورد.»

از امام سجاد علیه السلام نقل شده که روزی نظر مبارک او به عبیدالله، فرزند عباس علیه السلام افتاد، پس گریان شد و فرمود: «هیچ روزی برای رسول خدا صلی الله علیه و آله سخت تر از روز جنگ احد که در آن عموى او حمزة بن عبد المطلب اسدالله و اسدر سوله - به شهادت رسید نبود و بعد از آن روزی سخت تر از روز جنگ موته که در آن نیز پسرعم او جعفر بن ابی طالب برادر امیر المؤمنين علیهما السلام به شهادت رسید نبود [لکن] هیچ روزی سخت تر از روز عاشورا که در آن روز سی هزار نفر به جنگ فرزند پیامبر خود حسین بن علی علیهما السلام آمدند و خود را مسلمان

می دانستند و همۀ آنان با ریختن خون امام خود به خدا تقرّب می جستند نبوده است؛ و این در حالی بود که آنان را نصیحت نمود و خدا را به یاد آنان آورد ولی نصیحت او را نپذیرفتند و از روی دشمنی و ظلم او را به شهادت رساندند.

سپس فرمود: «خدا رحمت کند عباس علیه السلام را که در سختی ها برادر خود را بر خود مقدم داشت و جان خویش را فدای او نمود و هر دو دست او [برای سقایی] قطع گردید. همانا در قیامت برای عباس نزد خدای تبارک و تعالی مقام و منزلتی است که تمام شهدا حسرت آن را می برند».

محدث بزرگوار قمی در کتاب منتهی الآمال می گوید: حضرت ابا الفضل علیه السلام که از پستان شجاعت شیر مکیده بود چون شیر خروشان بر لشگر کوفه حمله نمود و با خواندن رجز آنان را از هر طرف متفرق ساخت. تا آن که به روایتی هشتاد نفر را هلاکت رساند و خود را به شریعه فرات رساند و چون جگر او از تشنگی تافته بود کفی از آب برداشت و خواست که بنوشد، بیاد تشنگی برادر خود حسین علیه السلام و اهل بیت او افتاد پس آب را به ریخت و مشگ را پر از آب نمود و برکتف راست افکند و از شریعه فرات خارج گردید.

تا مگر آب را به خیمه ها رساند و کودکان را از تشنگی برهاند لشگر کوفه چون چنین دیدند اطراف او را احاطه کردند و او مانند شیر خشم آلود بر آنان حمله می نمود و چون نوفل ازرق و یازیدبن ورقاء او را کمین کردند و با شمشیر دست راست او را قطع نمودند او مشگ آب را بر شانه چپ قرارداد و شمشیر را نیز به دست چپ گرفت و بر آن ها حمله می کرد و این رجز می خواند:

و الله ان قطعتم يميني *** انى أحامى ابداً عن ديني

و عن امام صادقِ اليقين *** نجل النبي الطاهر الأمين

تا این که حکیم بن طفیل و یا نوفل از کمین بیرون آمد و دست چپ او را جدا نمود پس عباس علیه السلام این رجز خواند :

يا نفس لا تَخشَى من الكفّار *** و ابشرى برحمة الجبّار

مع النبي السيّد المختار *** قد قطعوا ببغيهم يسارى

فأصلهم يا ربِّ حرّ النار

و مشگ آب را به دندان گرفت و همت گماشت تا بلکه آب را به خیمه ها رساند ناگاه تیری به مشگ آب رسید و آب ها روی زمین ریخت و تیر دیگری بر سینه مبارک آن حضرت اصابت نمود و از اسب بروی زمین افتاد و فریاد برآورد و برادر خود را طلب نمود.

امام حسین علیه السلام که صدای برادر را شنید خود را به او رساند و

چون برادر را مجروح و بدون دست دیدگریان شد و فرمود: الآن انکسر ظهری و قلت حیلتی یعنی اکنون پشت من شکست و راه تدبیر و چاره ام بسته شد. (منتهی الآمال ج 278/1)

زیارت حضرت ابا الفضل علیه السلام

شیخ اجل جعفر بن قولویه قمی به سند معتبر از ابو حمزه ثمالی روایت کرده که حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: چون اراده نمایی که قبر عباس بن علی علیه السلام را کنار فرات زیارت کنی بر در روضه می ایستی و می گوئی :

سَلامُ اللهِ وَسَلامُ مَلائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ وَ

درود خدا و درود فرشتگان مقرب و

أَنْبِيَائِهِ الْمُرْسَلِينَ وَعِبَادِهِ الصَّالِحِينَ وَ

پیغمبران مرسلش و بندگان شایسته اش و

جَميعِ الشُّهَدَاءِ وَالصِّدِّيقِينَ وَالزَّاكِيَاتُ

همه شهیدان و صديقان و درودهای

الطَّيِّبَاتُ فِيمَا تَغْتَدِى وَتَرُوحُ عَلَيْكَ يَابْنَ

پاک خوش در چاشت و شام برتو ای پسر

اَمیرِ الْمُؤْمِنِينَ أَشْهَدُ لَكَ بِالتَّسْلِيم وَ

أمير المؤمنين من گواهم به تسلیم و

التَّصْدِيقِ وَالْوَفَاءِ وَالنَّصيحَةِ لِخَلَفِ النَّبِّى

تصدیق و وفا و خیرخواهی برای جانشین پیغمبر مرسل

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ الْمُرْسَل وَالسِّبْطِ

صلی الله عليه و اله و سبط

الْمُنتَخَبِ وَالدَّلِيلِ الْعَالِمِ وَالْوَصِيَّ الْمُبَلِّغِ

منتخب و رهبر دانشمند و وصى تبلیغ کن

وَالمَظْلُومِ المُهْتَضَم فَجَزَاكَ اللهُ عَنْ

و ستم دیده فشار کشیده خدا ترا پاداش دهد از طرف

رَسُولِهِ وعَن أمير المُؤمِنينَ وعَن الْحَسَن و

رسول خود و امیر مؤمنان و از حسن و

الْحُسَيْن صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِمْ أَفْضَلَ

حسین رحمت خدا برایشان باد بهترین پاداش

الْجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَاحْتَسَبْتَ وَاَعَنْتَ فَنِعْمَ

به جهت شکیبائی و خیرخواهی و کمکی که کردی و چه خوب

عُقْبَى الدّارِ لَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ وَلَعَنَ اللهُ

انجام دادی لعنت کند خدا هر که ترا کشت و لعنت کند خدا

مَنْ جَهِلَ حَقَّكَ وَاسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِكَ وَ

هر که حقت را ندانسته گرفت و آبرویت را سبک شمرد

لَعَنَ اللهُ مَنْ حالَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ مَاءِ الْفُراتِ

و لعنت کند خدا هر که مانع شد میان تو و آب فرات

اَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً وَاَنَّ اللهَ مُنجِزٌ

من گواهم که تو مظلوم کشته شدی خدا عمل کند برای

لَكُمْ مَا وَعَدَكُمْ جِئْتُكَ يَابْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنِينَ

شما بدانچه بشما وعده داده من آمده ام ای پسر

وافِدًا إِلَيْكُمْ وَقَلْبِى مُسَلّمْ لَكُمْ وَتابِعٌ وَ

امير المؤمنين به مهمانی آستان شما دل بشما دادم و پیرو شما

أَنَالَكُمْ تَابِعٌ وَنُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى

گردیدم و خودم پیرو شمایم و یاریم برای شما آماده است تا

يَحْكُمَ اللهُ وَهُوَ خَيْر الْحَاكِمينَ فَمَعَكُم

حکم کند خدا و او بهترین حاکمان است با شما هستم با شما

مَعَكُمْ لا مَعَ عَدِوِّكُمْ إِلَى بِكُمْ وَبايَابِكُمْ مِنَ

نه با دشمنان شما من به شما و برگشت شما از

الْمُؤْمِنِينَ وَبِمَنْ خَالَفَكُمْ وَقَتَلَكُمْ مِنَ

معتقداتم و بهرکس شما را مخالفت کند و شما را کشته کشته است از

الْكَافِرِينَ قَتَلَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ بِالأيْدِيَ وَ

کافرین ام بکشد خدا مردمی که کشتند شما را به دست و

الالسُنِ. پس داخل روضه شو و خود را به ضریح بچسبان و بگو:

زبان

اَلسّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ المُطيعُ

درود بر تو ای بنده شایسته فرمانبر

لِلّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلاَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَالْحَسَن

خدا و رسولش و أمير مؤمنان و حسن و

وَ الْحُسَيْن صَلى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السلام

حسين رحمت خدا و درود بر ایشان درود بر

عَلَيكَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ وَ

تو و رحمت خدا و برکاتش و آمرزش و

رضْوانُهُ وَعَلَى رُوحِكَ وَبَدَنِكَ أَشْهَدُ و

رضوانش و بر جان و تنت من گواهم و

اُشْهِدُ اللهَ أَنَّكَ مَضَيْتَ عَلَى مَا مَضَى بِهِ

خدا را گواه گیرم که تو در گذشتی بهمان مرامی که در گذشتند

الْبَدْرِيُّونَ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ

شهدای بدر و مجاهدان در راه خدا و خیر

الْمُنَاصِحُونَ لَهُ فِي جِهَادِ اَعْدَائِهِ الْمُبالِغُونَ

اندیشان او در جهاد دشمنانش که کوشا بودند در

فی نُصْرَةِ أَوْلِيَائِهِ الذَّابُّونَ عَنْ أَحِبَّائِهِ

یاری اولیائش و دفاع می کردند از دوستانش

فَجَزَاكَ اللهُ اَفْضَلَ الْجَزَاءِ وَاَكْثَرَ الْجَزَاءِ وَ

خدا پاداشت دهد بهترین پاداش و بیش ترین پاداش

اَوْفَرَ الْجَزَاءِ وَاَوْ فِى جَزَاءِ اَحَدٍ مِمَّنْ وَفى

و وافر ترین پاداش و کاملترین پاداش هر که وفا کرده

بِبِيعَتِهِ وَاسْتَجَابَ لَهُ دَعْوَتَهُ وَأَطاعَ

به بیعت او و اجابت کرده دعوت او را و فرمان برده

وُلاةَ أمرِه أَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْبالَغَتَ فِي

کار گذارانش را من گواهم که تو کوشا بودی در

النَّصيحَةِ وَأَعْطَيْتَ غَايَةَ الْمَجْهُودِ فَبَعَثَكَ

خیر خواهی و نهایت تلاش را کردی مبعوث کند

اللهُ فِي الشُّهَدَاءِ وَجَعَلَ رُوحَكَ مَعَ

خدا ترا در زمره شهیدان و روحت را در ردیف

اَرْواحِ السُّعَدَاءِ وَاَعْطَاكَ مِنْ جِنانِهِ أَفْسَحَها

ارواح سعادتمندان کند و بدهد بتو وسیع ترین

مَنْزِلاً وَأَفْضَلَها غُرَفًا وَرَفَعَ ذِكْرَكَ فِي عِلَّينَ

منزل بهشت را و برترین غرفه هایش را و فراز دارد نامت را در علیین

وَ حَشَرَكَ مَعَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَ

و محشورت کند با پیغمبران و صديقان و

الشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً

شهیدان و نیکان و چه خوش رفیقانی

اَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تَهِنْ وَلَمْ تَنْكُل وَأَنَّكَ

هستند اینان من گواهم که تو سستی نکردی رو نتافتی

مَضَيْتَ عَلَى بَصِيرَةٍ مِنْ أَمْرِكَ مُقْتَدِياً

و پیش رفتی از روی بصیرت درکار خود و پیرو

بِالصّالِحِينَ وَمُتَّبعًا لِلنَّبيِّينَ فَجَمَعَ اللهُ بَيْنَنا

نیكان و پیرو پیغمبران خدا بودی خدا فراهم کند رابطه میان

وَبَيْنَكَ وَبَيْنَ رَسُولِهِ وَأَوْلِيَائِهِ فِي مَنَازِلَ

ما و تو و رسولش و اولیائش در منازل

المُخْبِتِينَ فَإِنَّهُ اَرْحَمُ الرَاحِمينَ.

دل باختگان حق زیرا او ارحم الراحمين است

مؤلف گوید: خوب است این زیارت را پشت سر قبر رو به قبله بخوانی (کامل الزيارات ص 440)

اللهُمَّ صَلِّ عَلَى محمّدٍ وَ الِ محُمَدٍ

خدايا رحمت فرست بر محمد و ال محمد

وَلا تَدَعْ لى فى هذَا الْمَكانِ الْمُكَرَّم

و مگذار برایم در این جای گرامی و

وَالْمَشْهَدِ المُعَظَّمِ ذَنبَاً اِلا غَفَرْتَهُ وَلا هَمّاً إِلا

زیارت گاه با احترام گناهی را جز آن که بیامرزیش و نه همی را جز آن که

فَرَّجْتَهُ وَلا مَرَضًا اِلأ شَفَيْتَهُ وَلَا عَيْباً الا

بگشایش و نه دردی جز آن که درمانش دهی و نه عیبی جز آن که

سَتَرْتَهُ وَلا رزْقاً الأبسَطتَهُ وَلاَ خَوْفاً إلا

بپوشی و نه روزی جز آن که بیفزائی ونه همی جز آن که

آمَنْتَهُ وَلا شَمْلاً اِلا جَمَعْتَهُ وَلاَ غَائِباً إِلا

آسوده ام داری و نه پراکندگی جز آن که فراهمش آری و نه

حَفِظْتَهُ وَأَدْنَيْتَهُ وَلا حَاجَةً مِنْ حَوائِجِ

غائبي جز آن که نگهش داری و نزدیکش آری و نه حاجتي

الدُّنيا وَالآخِرَةِ لَكَ فِيهَا رِضَىً وَلِيَ فِيها

از حوائج دنیا و آخرت که مورد پسند تو باشد و صلاح من

صَلاحُ الأَقَضَيْتَها يَا أَرْحَمَ الْرَاحِمينَ.

جز آن را براری ای ارحم الراحمين

پس به سوی ضریح برگرد و نزد پاها بایست و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَا الْفَضْلِ الْعَبَّاسَ

درود بر تو ای ابا الفضل العباس

ابْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيِّدِ

پسر أمير المؤمنين درود بر تو ای پسر سید

الوَصیّینَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ أَوَّلِ الْقَوْم

أوصياء درود بر تو ای پسر اول مسلمان از مردم و مقدم

اِسْلَامًا وَ اَقْدَمِهِمْ إِيمَانًا وَأَقْوَمِهِمْ بِدينِ اللهِ

از همه در ایمان و بر جائر همه در دین خدا

وَاَحْوَطِهِمْ عَلَى الاِسْلَام اَشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتَ

و محافظ تر همه در اسلام من گواهم که تو خیرخواهی کردی برای

لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَ لِاَخيكَ فَنِعْمَ الأخ

خدا و رسولش و برای برادرت چه خوب برادر

الْمُواسِى فَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ وَلَعَنَ اللهُ

هم درد بودی لعنت کند خدا مردمی را که کشتندت لعنت کند خدا

اُمَّةً ظَلَمَتْكَ وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً اسْتَحَلَّتْ مِنْكَ

مردمی را که ستمت کردند و لعنت کند خدا مردمی را که حلال شمردند

المَحارِمَ وَانْتَهَكَتْ حُرمَةَ الإِسلامِ فَنِعْمَ

احترامت را و دریدند پرده حرمت اسلام را چه خوب

الصَّابِرُ الْمُجَاهِدُ الْمُحَامِي النَّاصِرُ وَالأخ

صابر و مجاهد و حمایت کن ياور و برادر

الدَّافِعُ عَنْ أَخِيهِ الْمُجِيبُ إِلى طَاعَةِ رَبِّهِ

مدافع از برادر خود بودی که اجابت کرد طاعت پروردگارش را

الرَّاغِبُ فيمَا زَهِدَ فِيهِ غَيْرُهُ مِنَ الثَّوابِ

و اشتياق داشت بدانچه دیگران بی رغبت بودند

الْجَزيلِ وَالثَّنَاءِ الجَميلِ وَأَلحَقَكَ اللهُ

به آن از ثواب و ستایش جميل و برساند ترا به

بِدَرَجَةِ آبَائِكَ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ اللهُمَّ إِنِّي

درجه پدرانت در بهشت پر نعمت خدایا من

تَعَرَّضْتُ لِزِيارَةِ أَوْلِيَائِكَ رَغْبَةً فِي ثَوابِكَ

متعرض زیارت دوستانت شدم برای اشتاق به ثواب تو و

وَرَجَاءَ لِمَغْفِرَتِكَ وَجَزْيلِ اِحْسانِكَ

امید آمرزشت و احسان فراوانت از تو خواهم که

فَاسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ

رحمت فرستی بر محمد و آلش که

الطَّاهِرينَ وَاَنْ تَجْعَلَ رِزْقى بِهِمْ دَارًا وَ

پاکند و قرار دهی روزیم را بوسیله آن ها پرجوشش و

عَيْشِي بِهِمْ قَارّاً وَزِيارَتي بِهِمْ مَقْبُولَةً وَ

زندگیم را بدان ها برقرار و زيارتم را بدان ها پذیرفته

حَيُوتِى بِهمْ طَيِّبَة وَادْرِجنى إدْراجٍ

و زنده بودنم را بدان ها خوش و در شمار گرامیانم

الْمُكْرَمِينَ وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ يَنْقَلِبُ مِنْ زِيارَةِ

در آوری و از آن ها بنمائیم که بر می گردند از زیارت

مَشاهِدِ اَحِبَائِكَ مُفْلِحاً مُنْجِحًا قَدِ

مشاهد دوستانت رستگار کامیاب و

اسْتَوْجَبَ غُفْرَانَ الذُنُوبِ وَسَتْرَ الْعُيُوبِ و

مستوجب آمرزش گناهان و پوشش عيوب و رفع

كَشْفَ الْكُرُوب إِنَّكَ أَهْلُ الْتَّقْوَى وَأَهْلُ

گرفتاری ها زیرا تو اهل تقوى و اهل آمرزشی

الْمَغْفِرَةِ.

و چون خواهی آن حضرت را وداع کنی پس برو به نزد قبر شریف و بگو آنچه را که در روایت ابو حمزه ثمالی است و علما نیز ذکر کرده اند: اَستَودِعُكَ اللَّهَ وَاسْتَرْعِيكَ وَ

ترا بخدا سپردم و از تو رعایت جويم و

اَقْرَءُ عَلَيْكَ السَّلامُ امَنَّا بِاللهِ وَبِرَسُولِهِ وَ

بر تو سلام می دهم ایمان داریم بخدا و برسولش و

بِكِتَابِهِ وَبِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدَ اللهِ اَللّهُمَّ

به کتابش و بدان چه اورده از طرف خدا خدایا

فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ اللهُمَّ لَا تَجْعَلْهُ أَخِرَ

بنویس ما را از گواهان خدایا قرار مده آن را آخرين

الْعَهْدِ مِنْ زِيارَتي قَبْرَابْن أَخِي رَسُولِكَ

عهد از زیارت من قبر پسر برادر رسول رسول خود را رحمت

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ وَارْزُقْنِي زِيَارَتَهُ أَبَدًا مَا

خدا بر او و بر آلش و روزیم کن زیارتش را همیشه تا زنده ام

اَبقَيتَنِي وَاحْشُرْنِي مَعَهُ وَمَعَ أَبَائِهِ فِي

داری و محشور کن مرا با او و با پدرانش در

الجِنانِ وَعَرَّفَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِكَ

بهشت و معرفی کن میان من و او و میان رسولت و

وَاوْلِيَائِكَ اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ

اولیائت خدايا رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَ تَوَفَّنِي عَلَى الإِيمَانِ بِكَ وَ

محمد و جانم را بگیر با ایمان به تو و

التَّصْدِيقِ بِرَسُولِكَ وَالْوِلايَةِ لِعَلىّ

تصدیق به رسولت و یا ولایت على بن

اَبيطالِبٍ وَالأئِمَّةِ مِنْ وُلْدِه عَلَيْهِم السَّلامُ

ابيطالب و امامان از فرزندانش عليهم السلام

وَالْبَرائَةِ مِنْ عَدُوِّهِمْ فَإِنِّي قَدْرَضَيْتُ يا

و بیزاری از دشمنان شان زیرا من پسندم پروردگارا

رَبِّي بِذلِكَ وَصَلَّ اللهُ عَلى مُحَمَّد وَالِ

این موضوع را و رحمت خدا بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ. پس برای خود و پدر و مادر و مؤمنین و مسلمین دعا

محمد باد. (كامل الزيارات ص 442)

کن و از دعاها هر دعایی که می خواهی اختیار کن.

مؤلف گوید: روایت شده در خبری از حضرت سیّد سجاد علیه السلام آنچه حاصلش آنست که فرمودند: خدا رحمت کند عبّاس را که با برادر خود ایثار کرد و جان خود را فدای آن حضرت نمود، تا آن که در یاری او دو دستش را قطع کردند. و حق تعالی در عوض دو بال به او عنایت فرمود که با فرشتگان بهشت مانند جعفر بن ابی طالب پرواز می کند و برای عبّاس علیه السلام نزد خداوند منزلتی است در روز قیامت که مغبوط شهداست و جمیع شهدا را آرزوی مقام او است. نقل شده که حضرت عباس علیه السلام در وقت شهادت سی و چهار ساله بود و امّ البنين علیه السلام مادر عباس در ماتم او و برادران او بیرون مدینه در بقیع می رفت و در ماتم ایشان چنان ندبه و گریه می کرد که هر که از آن جا می گذشت گریان می گشت. گریستن دوستان عجبی نیست مروان بن الحکم، که از بزرگ ترین دشمنان خاندان نبوت بود چون به ام النبیین برخورد می کرد از گریه او گریه می کرد .

این اشعار از ام البنین در مرثیه حضرت ابوالفضل علیه السلام و دیگر پسرانش نقل شده :

يا مَنْ رَأَى العَبَّاسَ كَرَّ عَلى جَماهِير النَّقَدِ *** وَ وَراهُ مِنْ أَبْنَاءِ حَيْدَرَ كُلٌّ لَيْثٍ ذى لَبَدٍ

أُنْبِثْتُ أَنَّ ابْنِي أُصِيبَ بِرَأْسِهِ مَقْطُوعَ يَدٍ *** وَيلى عَلَى شِبْلِی اَمالَ بِرَأْسَه ضَرْبُ العَمَدِ

لَوْ كَانَ سَيْفُك في يَدَيْكَ لَمَادَني مَنْهُ اَحَدٌ

وَلَهَا أَيْضاً

لا تَدْعُوِنّي وَيْكِ أُمَّ الْبَنِينَ *** تُذَكِّريني بِلُيُوثِ الْعَريِن

كانَتْ بَنُونَ لِيَ أُدْعَى بِهِمْ *** وَاليَوْمَ أَصْبَحْتُ وَ لا مِنْ بَنيَن

أَرْبَعَةٌ مِثْلُ نُسُورِ الرُّبى *** قَدْ وَاصَلوُا الْمَوْتَ بِقَطْعِ الْوَتِينِ

تَنَازَعَ الْخِرْصَانُ اَشْلُائَهُمْ *** فَكُلُّهُمْ أَمْسَى صَريعًا طَعِينِ

يَا لَيْتَ شِعْرى أَكَمَا أَخْبَرُوا *** بِأَنَّ عَبَّاسًا قَطِيعُ الْيَمِينِ

(ابو منخفص 181)

راهنمای حرم کاظمين (عليهما السلام)

1- مرقد مطهر موسى بن جعفر (عليه السلام)

2- مرقد مطهر محمد بن على الجواد (عليه السلام)

3- مقبره شیخ مفید

4- مقبره خواجه نصیر طوسی

عَجَباً لحلم الواحد القهار *** واناته فى مهلة الاشرار

كيف القرار لأرضه وسماءه *** و بنو البتول مشردّ الكفار

لهفى لموسى الكاظم بن الصادق *** نجل النبى خليفة الابرار

أمر الرشيد بن اللعين لأخذه *** غضباً عليه بروضة المختار

جروه قسراً عن مدينة جده *** حسين الصلاة مناجياً للبارى

نادى بقلبِ محمد يا جدنا *** يا للفضيحة من يد الفجار

فاقیم بین یدی رشید کافر *** متحركاً شفتاه بالاذكار

شتم الرشيد لبغضه و لكفره *** سبحان ما اجرى على المختار

فى السجن امسى فى القيود مصفّدا *** و سجوده مستغرق بنهار

و تراه في قعر السجون معدّبا *** كاللؤلؤ المكنون قعر بحار

ايامه مثل الليالي مظلمة *** و نجومه دمع كعين الجاري

و بتسع تمرٍ سمّه فى داره *** احشاءه قد او قدت بالنار

و بدت جنازته و اشرق نوره *** نور الإله رأى اولوا الابصار

كالعرش حُمّل فوق اربع حامل *** ابن النبى و سيد الابرار

فضیلت و کیفیت زیارت کاظمین علیهما السلام

(منظور از کاظمین امام موسی کاظم و امام محمد تقی علیهما السلام است)

برای زیارت این دو امام معصوم علیهما السلام فضل بسیاری ذکر شده و در اخبار کثیره وارد شده که زیارت امام موسی علیه السلام مثل زیارت حضرت رسول صلی الله علیه و آله است. در روایتی است که هر کس او را زیارت کند مثل آنست که حضرت رسول صلی الله علیه و آله و امير المؤمنين علیه السلام را زیارت کرده باشد، و در روایت دیگر آمده: مثل آنست که امام حسین علیه السلام را زیارت کرده باشد. و در حدیث دیگر آمده هر کس او را زیارت کند بهشت برای اوست.

شیخ جلیل محمدبن شهر آشوب در مناقب از تاریخ بغداد از على بن خلال نقل نموده که گفت: هیچ امر دشواری مرا روی نداد که بعد از آن به نزد قبر حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام بروم و به آن جناب متوسل شوم مگر آن که خدا آن را برای من آسان کرد. و گفته است که در بغداد زنی می دوید پس به او گفتند که کجا می روی؟ گفت: به سوی قبر موسی بن جعفر علیهما السلام می روم که برای پسرم دعا کنم که او را حبس کرده اند. پس مردی حنبلی مذهب آن زن را استهزا کرد و گفت: پسرت در زندان مرد. آن زن گفت: خداوندا از تو سؤال می کنم به حق آن کسی که او را در زندان

شهید کردند. (که مرادش همان حضرت است) که قدرت خود را به من بنمایی. ناگاه پسر آن زن را رها کردند و پسر آن مرد حنبلی را که استهزا کرده بود به جنایت او گرفتند.

شیخ صدوق از ابراهیم بن عقبه روایت کرده که گفت: نامه ای خدمت امام علی نقی علیه السلام نوشتم و در نامه از زیارت ابی عبدالله الحسين علیه السلام و از زیارت امام موسی و امام محمّد تقی علیهما السلام سئوال کردم که کدام یک از این دو زیارت بهتر است؟ پس حضرت در جواب مرقوم فرمود: ابو عبد الله علیه السلام مقدم است و زیارت این دو معصوم جامع تر و ثوابش بزرگ تر است.

کیفیت زيارت كاظمين علیهما السلام

بدان که زیارات در آن حرم شریف بعضی مختص است به هر یک از آن دو بزرگوار و بعضی مشترک ما بین آن دو امام است .

اما زیارت مختص به امام موسی علیه السلام : سیدبن طاوس در مزار نقل نموده که چون خواستی آن حضرت را زیارت کنی سزاوار است که غسل کنی پس به با تانی و وقار به زیارت او روانه شوی و همین که به در حرم رسیدی بایست و بگو :

اَللهُ أَكْبَرُ اللهُ أَكْبَرُ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ

خدا بزرگ تر است خدا بزرگ تر است نیست معبود برحقی جز خدا

وَاللهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى هِدايَتِه

و خدا بزرگ تر است حمد از آن خداست بر رهنمایش

لِدِينِهِ وَالتَوْفِيقِ لِمَا دَعَا إِلَيْهِ مِن

به دین خود و توفيق دادنش بدانچه دعوت کرده از

سِبيلِه اَللّهُمَّ إِنَّكَ أَكْرَمُ مَقْصُودٍ وَأَكْرَمُ مَأْتِي

راه او خدایا تو گرامی تر مقصود و کریم تر میزبانی که من

وَقَدْ اَتَيْتُكَ مُتَقَر با إِلَيْكَ بِابْنِ بِنْتِ نَبَتِكَ

آمدم به درگاهت تا تقرب جویم به تو بوسیله پسر دختر پیغمبرت

صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَى ابَائِهِ الطَّاهِرينَ وَ

رحمت تو بر او و بر پدران پاکش و

أبْنَائِهِ الطَّيِّبين اللهُمَّ صَلَّ عَلى مُحَمَّدَ والِ

فرزندان خوبش خدایا رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ ولا تُخَيِّبْ سَعْيِي وَلا تَقْطَعْ رَجَائِي

محمد و بیهوده مکن کوششم را و مبر امیدم را و

وَاجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ

مرا نزد خود آبرومند ساز در دنیا و آخرت و از

وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ. پس داخل شو و پای راست خود را مقدم

مقربان خود ساز

دار و بگو: بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ وَفي سَبِيلِ اللهِ وَ

بنام خدا و بذات خدا و در راه خدا و بر

عَلى مِلّةِ رَسُولِ اللهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِه

کیش رسول خدا صلي الله عليه و آله خدايا

اَللّهُمَّ اغْفِرْ لي وَلِوَالِدَيَّ وَلِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ

بیامرز مرا و پدر و مادرم و همه مؤمنين و

وَالْمُؤْمِنَاتِ. پس همین که به در قبۀ شریفه رسیدی بایست

مؤمنات را .

و اذن دخول طلب کن و بگو: ءَاَدْخُلُ يَا رَسُولَ اللهِ

آیا وارد شوم ای رسول خدا آیا وارد شوم

ءَاَدْخُلُ يَا نَبِيَّ اللهِ وَ اَدْخُلُ يَا مُحَمَّدَ بْنَ

ای پیغمبر خدا آیا وارد شوم ای محمد بن عبد الله

عَبدِ اللهِ ءَاَدْخُلُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ءَاَدْخُلُ يا

آیا وارد شوم ای امیر مؤمنان مؤمنان آیا داخل شوم ای ابا

اَبا مُحَمَّدِ الحَسَنَ وَادْخُلُ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ

محمد الحسن آیا وارد شوم ای ابا عبدالله

الْحُسَيْن ءَاَدْخُلُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ عَلِيَّ بْن

الحسين آیا وارد شوم ای ابا محمد بن

الْحُسَيْنِ ءَاَدْخُلُ يَا أَبَا جَعْفَر مُحَمَّدَ بْنَ عَلِي

الحسين آیا داخل شوم ای ابا جعفر محمد بن على

ءَاَدْخُلُ يَا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ءَ اَدْخُلُ يا

آیا وارد شوم ای جعفر بن محمد آیا داخل شوم

مَولايَ يا اَبا الحسَن مُوسى بنَ جَعفرٍ

ای مولایم ای ابالحسن موسی بن جعفر

ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلايَ يا أَبا جَعْفَر

آیا وارد شوم ای مولایم ای ابا جعفر

ءَاَدْخُلُ يَا مَولايَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍ

آیا وارد شوم اى مولای من محمد بن على

پس داخل شو و چهار مرتبه بگو: اللهُ اَکبَرُ پس مقابل قبر

خدا بزرگتر است

بایست و قبله را پشت کتف خود قرار بده پس بگو: اَلسّلامُ

درود بر تو

عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ وَابْنَ وَلَيهِ السَّلامُ عَلَيْكَ

ای ولی خدا زاده ولی او درود بر تو

يا حُجَّةَ اللهِ وَابْنَ حُجَّتِه اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

ای حجت خدا و زاده حجت او درود بر تو ای

صَفِيَّ اللهِ وَابْنَ صَفِيهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

صفى خدا و زاده صفی خدا درود بر تو ای

اَمينَ اللهِ وَابْنَ أَمِينِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

امین خدا و زاده امین خدا درود بر تو ای

نُورَ اللهِ في ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

نور خدا در تاریکی های زمین درود بر تو ای

إمامَ الْهُدَى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلَمَ الدِّينِ وَ

امام هدایت درود بر تو ای علم دیانت و

التُّقى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ بالخَازِنَ عِلم النَّبِيِّنَ

تقوى درود بر تو ای خزينه دار دانش پیغمبران

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَازِنَ عِلْمِ المُرْسَلِينَ

درود بر تو ای خزینه دار دانش رسولان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نائِبَ الأوصِياءِ السّابِقِينَ

درود بر تو ای نائب اوصياء گذشته

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَعدِنَ الوَحْى المُبينَ

درود بر تو ای معدن وحي روشن و آشکار

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا صاحِبَ العِلْم اليَقينِ

درود بر تو ای صاحب دانش یقین

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَيْبَةَ عِلم المُرْسَلِينَ السَّلامُ

درود بر تو ای گنجینه دانش رسولان درود

عَلَيْكَ أَيُّهَا الاِمَامُ الصّالِحُ السَّلامُ عَلَيْكَ

بر تو ای امام شایسته درود بر تو

اَيُّهَا الإمامُ الزَّاهِدُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الإِمَامُ

ای امام زاهد درود بر تو ای امام

العابِدُ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الإِمَامُ السّيّدُ

عابد درود بر تو ای امام سید

الرّشيدُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا المَقْتُولُ الشهيدُ

رشید درود بر تو ای مقتول شهید

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابنَ رَسُولِ اللهِ وَابنَ وَصِيَّه

درود بر تو ای خدا زاده رسول خدا و زاده وصی او

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَولايَ مُوسَى بْنَ جَعَفَرِوَ

درود بر تو ای مولای من موسي بن جعفر و

رَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُه اَشْهَدُ انَّكَ قَد بَلَّعْتَ عَن

رحمت خدا و برکاتش من گواهم که تو تبلیغ کردی از جانب

اللهِ مَا حَمَلَكَ وَحَفِظَتَ مَا اسْتَودَعَكَ وَ

خدا آنچه در عهده داشتی و آنچه به تو سپرده بود

حَلَّلتَ حَلالَ اللهِ وَحَرَّمْتَ حَرامَ الله و

و حلال خدا را حلال شمردی و حرامش را حرام

أَقَمْتَ أَحكامَ اللهِ وَتَلَوْتَ كِتَابَ اللهِ و

و بپا داشتی احکام خدا را و تلاوت کردی قرآن را و

صَبَرْتَ عَلَى الأذى في جَنْبِ اللهِ و

شکیبا بودی بر آزار در راه خدا و

جَاهَدتَ فِي اللهِ حَقَّ جِهَادِهِ حَتَّى أَتيكَ

جهاد کردی در راه خدا چنانچه باید تا

اليَقينُ وَاَشْهَدُ انَّكَ مَضَيتَ عَلَى مَا مَضى

در گذشتی من گواهم که تو در گذشتی به همان روشی که

عَلَيْهِ الأَوكَ الطَّاهِرُونَ وَاحِدادُكَ الطَّيِّبُونَ

در گذشتند بر ان پدران پاکت و نياكان خوبت

الأوصِياءُ الهادُونَ الأَئِمَّةُ المَهْدِ تُونَ لَم

و اوصياء رهبر و امامان ره یافته

تُوثِرْ عَمىً عَلَى هُدىً وَلَم تَمِل مِن حَقٍّ

مقدم نداشتی گمراهی را بر هدایت و میل نکردی از

إِلى بَاطِلٍ وَأَشْهَدُ اَنَّكَ نَصَحْتَ لِلّهِ وَ

به باطل و گواهم که تو خیر خواستی برای خدا و

لِرَسُولِهِ وَلامير المُؤمِنينَ وَاَنَّكَ اَدَّيتَ

رسولش و برای امیر مؤمنان و ادا کردی

الأمانَةَ وَاجتَنَبْتَ الخِيانَةَ وَأَقَمْتَ الصَّلوةَ وَ

امانت را و کناره کردی از خیانت به پاداشتی نماز را

اتَيْتَ الزكوةَ وَاَمَرْتَ بِالمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ

و ادا کردی زکات را و امر کردی به معروف و نهی کردی

عَن المُنْكَر وَ عَبَدْتَ اللهَ مُخْلِصاً مُجْتَهِداً

از منكر و پرستیدی خدا را با اخلاص و کوشش

مُحتَسِباً حَتَّى أَتيكَ اليَقِينُ فَجَزَاكَ اللهُ عَن

و خير جو تا در گذشتی خدا پاداشت دهد از

الإسلامِ وَأَهلِه أَفضَلَ الجَزاءِ وَاشْرَفَ

اسلام و أهل اسلام بهترین و شرافمندترین

الجَزَاءِ اَتَيْتُكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ زائراً عارِفاً

پاداش من آمدم ترا ای پسر رسول خدا زائر باشم عارف

بحَقِّكَ مُقِرٌ بفَضلِكَ مُحتَمِلاً لِعِلمِكَ

به حقت معترف و به فضلت محتمل و به دانشت در

مُحتَجِباً بذمَّتِكَ عائذاً بِقَبرِكَ لائِذاً

پرده پیمانت پناهنده و به قبرت لائذ

بِضَريحِكَ مُستَشفِعاً بِكَ إِلَى اللهِ مُوالياً

و به ضریحت شفاعت جو و به تو به سوی خدا متوسل و دوست دار

لأولِيائِكَ مُعَادِياً لاَعدائِكَ مُستَبصِراً

دوستانت و دشمن دشمنانت و بینای به

بِشَانِكَ وبالهُدَى الَّذىِ اَنتَ عَلَيْهِ عَالِماً

مقامت و به راه حقی که تو بر آن هستی دانا و به

بَضَلالَةِ مَن خَالَفَكَ و بِالعَمَى الّذى هُم

گمراهی هر که مخالف تو است و بکوری آن چنانی که

عَلَیهِ بِاَبى أَنْتَ وَأُمّي وَنَفسي وَأَهلى وَ

مخالفان برآنند پدرم قربانت و مادرم و خودم و خاندانم

مالي وَ وَلَدي يابنَ رَسُولِ اللهِ اَتَيْتُكَ مُتَقَرِّباً

و دارائیم و فرزندانم ای پسر رسول خدا به آستانت آمدم تقرب جو

بِزِيارَتِكَ إِلَى اللهِ تَعَالَى وَمُسْتَشْفِعاً بِكَ إِلَيهِ

به زیارت تو به درگاه خدای تعالی و شفاعت جو به تو نزد او

فَاشفَع لى عِندَ رَبِّكَ لِيَغْفِرَلي ذُنُوبي وَيَعْفُو

پس شفاعت کن برایم نزد پروردگارت تا بیامرزد گناهانم را و بگذرد

عَنْ جُرمي وَيَتَجاوَزَ عَنْ سَيِّئاتِي وَيَمْحُوَ

از جرم و از بدکاری های من و محو کند

عَنّی خَطيئاتي وَيُدْخِلَنى الجَنَّةَ وَيَتَفَضّلَ

از من خطاهای مرا و در آورد مرا به بهشت و تفضل کند

عَلَىّ بِمَا هُوَ اهْلُهُ وَيَغْفِرَ لى وَلِابائى وَ

بمن بدانچه او اهل آنست و بیامرزد مرا و پدران و

لِإخواني وَ اَخَواتي وَلِجَميعِ المُؤْمِنِينَ وَ

برادران و خواهرانم را و همه مؤمنين و مؤمنات

المُؤْمِنَاتِ في مَشارِقِ الاَرضِ وَمَغَارِبِها

را در مشارق زمین و مغارب ان به

بِفَضْلِهِ وَجُودِهِ وَمَنْه. پس خود را بر قبر بینداز و آن را

فضل وجود و منش خود

ببوس و دو طرف روی خود را بر آن بگذار و به آن چه می خواهی

دعا کن. پس به جانب سر برگرد و بگو: السّلامُ عَلَيْكَ يا

درود بر تو ای

مَولايَ يَا مُوسَى بْنَ جَعَفَرِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ

مولای من اي موسی بن جعفر و رحمت خدا و

بركاتُه اَشهَدُ أَتكَ الاِمَامُ الهادي وَالوَليُّ

برکاتش گواهم که تو امام و سرپرستی

المُرشِدُ وَانَّكَ مَعدِنُ التَّنزيلِ وَصَاحِبُ

درست هستی و تو معدن تنزيل و صاحب

التَأويلِ وَحامِل التّوريةِ وَالإِنجيلِ وَ

تاویلی و حامل تورات و انجيل و

العالِمُ وَالصَّادِقُ العَامِلُ يَا مَولاىَ اَنَا اَبرَءُ

عالم عادل و صادق و عامل هستی ای مولای من بیزارم

إِلَى اللّهِ مِن أعدائِكَ وَاَتَقَرَبُ إِلى اللهِ

به خدا از دشمنانت و تقرب جو به درگاهش به

بِمُوالاتِكَ فَصَلَّى اللهُ عَلَيْكَ وَعَلَى ابَآئِكَ وَ

دوستیت رحمت کند خدا بر تو و بر پدرانت و

اَجْدَادِكَ وَاَبْنائِكَ وَشِيعَتِكَ وَمُحِبيكَ وَ

نیاكانت و پسرانت و شیعیانت و دوستانت

رَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ . پس دو رکعت نماز زیارت بخوان

و رحمت خدا و برکاتش بر تو باد

و در آن سوره یس و الرّحمن یا هر چه آسان باشد از قرآن بخوان پس به آنچه می خواهی دعا کن . (بحار ج 114/99 مصباح الزائر ص 198)

زیارت دیگر موسی بن جعفر علیهما السلام

شیخ مفید و شیخ شهید و محمّد بن المشهدی فرموده اند: چون خواستی آن جناب را در بغداد زیارت کنی پس غسل کن و بر در حرم بایست و اذن دخول بطلب پس داخل حرم شو در حالی که می گویی:

بِسمِ اللّهِ وَبِاللهِ وَفي سَبيل اللهِ وَ

بنام خدا و به ذات خدا و در راه خدا

عَلى مِلَّةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَالِهِ وَ

بر ملت رسول خدا صلى الله و آلهو درود بر

السَّلامُ عَلَى اَولِيَآءِ اللهِ . بعد از آن

بر دوستان خدا

برو مقابل قبر حضرت موسی بن جعفر علیها السّلام پس بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللهِ في ظُلُماتِ

درود بر تو ای نور خدا در تاریکی های

الاَرضِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِى اللَّهِ السَّلامُ

زمین درود بر تو اي ولی خدا درود

عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بَابَ اللهِ

بر تو ای حجت خدا درود بر تو ای باب رحمت خدا

اَشْهَدُ أَنكَ أَقَمْتَ الصّلوةَ وَاتَيتَ الزَّكوةَ وَ

گواهم که تو برپا داشتی نماز را و پرداختی زکات را

اَمَرْتَ بالمَعْرُوفِ وَنَهَيتَ عَن المُنْكَروَ

و امر کردی به معروف و نهی کردی کردی از منکر و

تَلَوْتَ الكِتابَ حَقَّ تِلاوَتِه وَجَاهَدتَ فِى

تلاوت کردی قرآن را چنانچه باید و جهاد کردی در راه

اللهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَصَبَرتَ عَلىَ الأذى

خدا چنانچه شاید و شکیبائی کردی بر آزار

فِي جَنبِه مُحْتَسِباً وَ عَبَدْ لَهُ مُخلِصاً حَتَّى

نسبت به او به حساب او و پرستیدی او را به اخلاص تا

اَتيكَ اليَقينُ اشْهَدُ أَنّكَ أولى بِاللّهِ وَ

به خدا و جان دادی گواهم که تو اولی هستی

بِرَسُولِهِ وَأَنَّكَ ابْنُ رَسُولِ اللهِ حَقّاً اَبرَءُ

به رسولش و تو پسر رسول خدائی به حق

إلىَ اللهِ مِنْ أعدآئِكَ وَاَتَقَرَبُ إِلىَ اللهِ

بیزارم به خدا از دشمنانت و تقرب جویم به سوی خدا

بِمُوالاتِكَ اَتَيْتُكَ يا مَولاى عارِفاً بِحَقِّكَ

به دوستیت من آمدم به آستانت ای مولا من عارف به حق تو

مُوالِياً لِاَولِيائِكَ مُعَادِياً لِاَعدائِكَ فَاشْفَع

و دوست دار دوستانت و دشمن دشمنانت هستم پس تو شفیع من باش

لى عِندَ رَبِّكَ . پس خود را بر قبر بیفکن و بوسه کن و

نزد پروردگارت

گونه های خود را بر آن بگذار پس به جانب سر بیا و بایست و بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ أَشْهَدُ

درود بر تو ای پسر رسول خدا من گواهم

اَنَّكَ صادِقٌ أَدَّيْتَ ناصِحاً وَ قُلتَ اَميناً وَ

که تو راست گویی و انجام وظیفه کردی خیرخواهانه و گفتی با امانت

مَضَيتَ شَهيداً لَم تُؤثِر عَمىً عَلَى الهُدى وَ

در گذشتی شهید بر نگزیدی کوری را بر هدایت و

لَمْ تَمِلْ مِنْ حَقِّ إِلَى بَاطِلٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ

میل نکردی از حق به باطل رحمت فرستد خدا بر تو و

وَعَلَى ابَآئِكَ وَاَبْنَائِكَ الطَّاهِرينَ.

بر پدران تو و پسران پاکت

پس قبر منور را ببوس و دو رکعت نماز زیارت بگذار و بعد از این دو رکعت هر نماز که می خواهی به جای آور پس از آن به سجده برو و بگو :

اللهُمَّ إِلَيْكَ إعْتَمَدْتُ وَإِلَيْكَ قَصَدْتُ وَ

خدایا به تو اعتماد دارم و به درگاه تو آهنگ کردم

بِفَضْلِكَ رَجَوْتُ وَقَبْرَ اِمامِيَ الَّذِى

و به فضل تو امیدوارم و قبر امام خودم که

أَوْجَبْتَ عَلَى طَاعَتَهُ زُرْتُ وَبِهِ إِلَيْكَ

واجب کردی بر من طاعتش را زیارت کردم و به وسيله

تَوَسَّلْتُ فَبِحَقِّهُمُ الَّذِي أَوْجَبْتَ عَلَى

او به تو توسل جستم بحق آن ها که واجب کردی بر

نَفْسِكَ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يا

خود بیامرز مرا و جميع مؤمنان را ای

كَريمٌ. پس جانب راست روی خود را بگذار و بگو: اَلّلهُمَّ

كريم خدایا تو به

قَدْ عَلِمْتَ حَوائِجِى فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ

تحقیق حوائج مرا می دانی رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدِ وَاقْضِها. پس جانب چپ روی را بگذار و بگو:

محمد و برآورده کن

اَللّهُمَّ قَدْ أَحْصَيْتَ ذُنُوبِي فَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَالِ

خدایا تو شماره کرده ای گناهانم را پس به حق محمد و آل

مُحَمَّدِ صَلَّ عَلَى مُحَمَّدِ وَ الِ مُحَمَّدِ

محمد رحمت فرست بر محمد و آل محمد

وَاغْفِرْهَا وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِما أنتْ اَهْلُهُ پس به

بیامرز آن ها را برایم و تصديق کن بر من من بدان چه شایان تواست

سجده برگرد و صد مرتبه بگو: شُکراً شُکراً، پس سر از سجده بردار و به آنچه می خواهی برای هر که می خواهی و او را دوست می داری دعا کن.

مؤلف گوید: سید جلیل علی بن طاوس رضی الله عنه در مصباح الزائر در یکی از زیارات حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام این صلوات را که در بردارندۀ شمه ای از فضائل و مناقب و عبادت و مصایب آن جناب است نقل کرده است و زائر نباید خود را از فیض خواندن آن محروم کند :

الّلهُمَّ صَلَّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَهْلَ بَيْتِه

خدايا رحمت فرست بر محمد و خاندانش

وَصَلَّ عَلى مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ وَصِيَّ الأَبْرَارِ

و رحمت فرست بر موسی بن جعفر وصی نیک رفتاران

وَاِمَامِ الأخْيَارِ وَعَيْبَةِ الأنْوَارِ وَ وارِثِ

و امام خوبان و گنجینه انوار و وارث

السَّكينَةِ وَالْوِقارِ وَالْحِكَمِ وَالأثارِ

آرامش وقار و حكم آثار

الَّذِى كانَ يُحْيِي اللَّيْلَ بِالَّسَهِر اِلَى السَّحَرِ

که شب را تا سحر بیدار بود و

بِمُواصِلَةِ الاِسْتِغْفارِ حَليفِ السَّجْدَةِ

پیوسته استغفار می کرد او همدوش سجده های

الطّويلَةِ وَالدُّمُوع الغَزِيرَةِ وَ

طولانیو اشک های بسیار و

الْمُناجاتِ الكَثيرَةِ وَالضَّراعَاتِ الْمُتَّصِلَّةِ وَ

مناجات های بسیار و زاری های پی در پی و

مَقَرَّ النُّهى وَالْعَدْلِ وَالْخَيْرِ وَالْفَضْلِ وَ

قرارگاه خرد و عدالت و خير و فضل و

النَّدى وَالْبَذلِ وَمَالَفِ الْبَلْوى وَالصَّبْرِ وَ

بخشش و بذل الفت مند بلا و صبر و

المُضطَهَدِ بِالظُّلْمِ وَالْمَقْبُورِ بالْجَوْرِوَ

در فشار ستم و به گور رفته بیداد و

الْمُعَذَّب فى قَعْرِ السُّجُونِ وَظُلَم المَطامیرِ

شکنجه کشده در تک زندان ها و تاریکی سلول ها

ذِى الساقِ الْمَرْضُوضِ بِحَلَقِ الْقُيُودِ وَ

با ساق پای خرد شده از حلقه کند بود و

الْجِنَازَةِ الْمُنَادِى عَلَيْهَا بذَلِّ الْاِسْتِخْفافِ وَ

صاحب جنازه ای بود که جار کشیدند بر آن به سبکی و خفت و

الْوَارِدِ عَلَى جَدِّهِ الْمُصْطَفَى وَأَبِيهِ

و وارد شد بر جدش مصطفى و پدرش

الْمُرْتَضَى وَأُمِّه سَيِّدَةِ النِّساءِ بِاِرْثٍ

مرتضی و مادرش بانوی زنان به ارثی

مَغصُوب وَ وِلاءٍ مَسْلُوبٍ وَاَمْرٍ مَغْلُوبٍ وَ

غصب شده و حکومتی ربوده شده و مسلوب درکار خویش و با

دَمٍ مَطلوُبٍ وَسَمٍّ مَشْرُوبٍ اَللّهُمَّ وَكَمَا صَبَرَ

خون مطلوب و ستم مشروب خدایا چنان که بر سختی محنت

عَلَى غَلِيظِ الْمِحَنِ وَتَجَرَّعَ غُصَصَ الْكُرَبِ

شکیبا بود و گرفتاری ها را جرعه نوش کرد و تن

وَاسْتَسْلَمَ لِرِضاكَ وَأَخْلَصَ الطَّاعَةَ لَكَ وَ

به رضایت تو داد و در طاعتت اخلاص ورزید و برای تو

مَحَضَ الْخُشُوعَ وَاسْتَشْعَرَ الخُضُوعَ وَ

خاشع بود و دلش خاضع می بود و

عادَى الْبِدْعَةَ وَأَهْلَها وَلَمْ يَلْحَقْهُ فِى

دشمنی کرد با بدعت و اهلش و در انجام هیچ کدام از دستورات تو

شَيْيءٍ مِنْ أَوَامِرِكَ وَنَواهِيكَ لَوْمَةَ لائِمٍ

غدقن های تو دچار سرزنش کسی نگردید

صَلِّ عَلَيْهِ صَلوةٌ نَامِيَةً مُنيفَةً زَاكِيَةً تُوجِبُ

بر او رحمت فرست رحمتی با برکت و والا و پاک که مایه

لَهُ بِهَا شَفَاعَةَ أُمَمٍ مِنْ خَلْقِكَ وَقُرُونِ مِنْ

شفاعت او باشد بر خلق تو و مردم قرن ها از

بَرَايَاكَ وَبَلَّغْهُ عَنا تَحِيَّةً وَسَلَامًا وَاتِنَا مِنْ

خلقت و برسانش از ما تحيت و درود و بما بده از

لَدُنْكَ فِي مُوالاتِه فَضْلاً وَ إِحْسَانًا وَمَغْفِرَةً

نزد خود در موالاتش فضل و احسان و آمرزش و

وَ رِضواناً إِنَّكَ ذُو الفَضْلِ العَميمِ وَالتَّجاوُزِ

رضوان زیرا تو صاحب فضل عمیم و گذشت

العَظيمِ برَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

/عظیم هستی برحمت خود ای ارحم الراحيمن (بحار ج 17/99)

زیارت مخصوص حضرت جواد علیه السلام

آن گاه به سوی قبر ابی جعفر محمد بن علی الجواد علیهما السلام که در پشت سر جد بزرگوار خود مدفون است متوجه شو و چون نزد قبر آن حضرت ایستادی بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِى اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يا

درود بر تو ای ولی خدا درود بر تو ای حجت خدا

حُجَّةَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللهِ فِى درود بر

تو ای نور خدا در تاریکی های

ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ

زمین درود بر تو ای پسر رسول خدا

اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْائِكَ السَّلامُ

درود بر تو و بر پدرانت درود بر

عَلَيْكَ وَعَلَى أَبْنَائِكَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ

تو و بر پسرانت درود بر تو و

عَلَى أَوْلِيَائِكَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ

بر دوستانت من گواهم که تو برپا داشتی

الصَّلوةَ وَأَتَيْتَ الزَّكُوةَ وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرِوِفِ

نماز را و پرداختی زکات را و امر بمعروف کردی و

وَنَهَيْتَ عَن الْمُنْكَر وَ تَلَوْتَ الْكِتَابَ حَقَّ

نهى از منكر نمودی و تلاوت کردی قرآن را چنان چه

تِلاوَتِه وَجَاهَدْتَ فِي اللهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ

باید و جهاد کردی در راه خدا چنانچه شاید و

صَبَرْتَ عَلَى الأذى فِي جَنْبِهِ حَتَّى أَتيكَ

صبر کردی بر آزار تا آخر

الیَقينُ أَتَيْتُكَ زَائِرًا عَارِفَا بِحَقِّكَ

عمرت من آمدم برای زیارت تو عارف به حقت و

مُوالِياً لِاَوْلِيَائِكَ مُعَادِيًا لأَِعْدائِكَ فَاشْفَعْ

دوست دار دوستانت و دشمن دشمنانت پس شفیعم

لى عِنْدَ رَبِّك.َ پس قبر راببوس و روی خود را بر آن کن، و دو

باش نزد پروردگارت

رکعت نماز زیارت بخوان و بعد از آن هر نماز که می خواهی بگزار، پس به سجده برو و بگو :

اِرْحَمْ مَنْ أَساءَ وَاقْتَرَفَ وَاسْتَكانَ وَاعْتَرَفَ

رحم کن به آن که بد کرده و جرم نموده و بیچاره شده و اعتراف کرده

پس جانب راست روی را بگذار و بگو:

اِن كُنتُ بِئسَ الْعَبْدُ فَاَنتَ نِعْمَ الرَّبِّ.

اگر من بد بنده ای هستم تو چه خوب پروردگاری می باشی

پس روی چپ خود را بگذار و بگو: عَظُمَ الذَّنبُ مِنْ

بزرگ است گناه از بنده ات پس باید

عَبْدِكَ فَلَيَحْسُنِ الْعَفْوَ مِنْ عِنْدِكَ يا كَرِيمُ.

خوب باشد گذشت از طرف تو ای کریم

پس به سجده برگرد و صد مرتبه بگو: شُكراً شُكراً.

(مزار ابن مشهدی ص 539)

زیارت دیگر حضرت جواد علیه السلام

سیّد بن طاوس در مزار فرموده چون حضرت امام موسی کاظم علیه السلام را زیارت کردی نزد قبر حضرت جواد علیه السلام می ایستی و می بوسی و می گوئی :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبا جَعْفَر مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٌّ

درود بر تو ای أبا جعفر محمد بن على

البَرَّ التَّقِىَّ الأِمامَ الْوَفِيَّ اَلسَّلامُ

نیکوکار تقوى شعار امام وفادار

عَلَيْكَ اَيُّهَا الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ اَلسَّلامُ

درود بر تو ای پسندیده پاک درود

عَلَيْكَ يَا وَلِيُّ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَجِيَّ

بر تو ای ولی خدا درود بر تو ای هم راز خدا

اللّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَفِيرَ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای سفير خدا درود بر

عَلَيْكَ يَا سِرَّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ضِياءَ اللهِ

تو ای سر خدا درود بر تو ای نور خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَنَاءَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای تابش خدا درود بر تو

يَا كَلِمَةَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَحْمَةَ اللهِ

ای کلمه خدا درود بر تو ای رحمت خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النُّورُ السَّاطِعُ السَّلامُ

درود بر تو ای نور درخشان درود

عَلَيْكَ أَيُّهَا الْبَدْرُ الطَّالِعُ السَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا

بر تو ای بدر تابان درود بر تو ای

الطَّيِّبُ مِنَ الطَّيِّبِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

پاکیزه از پاکان درود بر تو ای

الطاهِرُ مِنَ الْمُطَهَّرِينَ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

پاک شده از پاکان درود بر تو ای

الأيَةُ الْعُظمى اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْحُجَّةُ

آیت عظمی درود بر تو ای حجت

الْكُبْرَى السَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْمُطْهَرُ مِنَ

کبری درود تو ای پاک از

الزَّلاتِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُنَزَّهُ عَن

لغزش ها درود بر تو ای منزه از

الْمُعْضَلاتِ السَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْعَلِيُّ عَنْ

مشکلات درود بر تو ای برتر از

نَقْصِ الأوصافِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

نقص اوصاف درود بر تو ای

الرَّضِيُّ عِنْدَ الأَشْرَافِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا

پسندیده نزد اشراف درود بر تو ای

عَمُودَ الدِّين اَشْهَدُ أَنَّكَ وَلِيُّ اللهِ وَحُجَّتُهُ

عمود دین من گواهم که تو ولی خدائی و حجت اوئی در

فِي أَرْضِهِ وَانَّكَ جَنْبُ اللهِ وَخِيَرَةُ اللهِ وَ

زمین و توئی جنب الله و خیره الله و

مُسْتَوْدَعُ عِلمَ اللهِ وَعِلْم الأَنْبِيَاءِ وَرُكنُ

مستودع دانش خدا و دانش انبیاء و رکن

الإيمَانِ وَتَرْجُمَانُ الْقُرْآنِ وَاَشْهَدُ اَنَّ مَنْ

ایمان و ترجمان قرآن و من گواهم هر که

اتَّبَعَكَ عَلَى الْحَقِّ وَالْهُدى وَاَنَّ مَنْ اَنْكَرَكَ

پیرو تو باشد بر حق و هدایت است و هر که منکرت باشد

وَنَصَبَ لَكَ الْعَداوَةَ عَلَى الضَّلالَةِ وَ

و به دشمنی تو برخیزد بر گمراهی و

الرَّدَى أَبْرَءُ إِلَى اللهِ وَإِلَيْكَ مِنْهُمْ فِى

هلاکت است و بیزارم بیزارم به درگاهت و آستانت از آن ها در

الدُّنيا وَالآخِرَةِ وَالسَّلَامُ عَلَيْكَ ما بَقيتُ وَ

دنیا و آخرت و درود بر تو تا هستم و

بَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ . و در صلوات بر

هستند شب و روز

حضرت بگو : اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَاهْلِ بَیتِه

خدایا رحمت فرست بر محمد و خاندانش

وَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ بْنِ عَلِيٍّ الزَّكِيِّ التَّقِىِ وَ

و رحمت فرست بر محمد بن على زکی تقى

الْبَرِّ الْوَفِيٌّ وَالْمُهَذَّبِ النَّقِىِّ هادِى الأُمَّةِ وَ

خوش رفتار وفادار پاکیزه تقوى شعار رهبر امت و

وَارِثِ الأَئِمَّةِ وَخَازِنِ الرَّحْمَةِ وَيَنبُوعِ

وارث امامان و خزینه دار رحمت و سرچشمه

الحِكْمَةِ وَقائِدِ الْبَرِكَةِ وَعَديلِ القُرانِ فِى

حکمت و پیشوای برکت و هم طراز قرآن در

الطاعَةِ وَواحِدِ الأَوْصِيَاءِ فِى الاِخْلاصِ وَ

طاعت و یکی از اوصياء در اخلاص و

الْعِبادَةِ وَحُجَّتِكَ الْعُلْيَا وَ مَثَلِكَ الأعْلَى وَ

عبادت و حجت برتر تو و نمونه والاثرت و

كَلِمَتِكَ الْحُسْنَى الدّاعى إِلَيْكَ الدالَّ

کلمه خوب ترت داعی به سویت و رهنمای بر

عَلَيْكَ الَّذِى نَصْبْتَهُ عَلَماً لِعِبَادِكَ وَ

تو که نصب کردی او را علم بر بندگانت و

مُتَرِجِماً لِكِتابِكَ وَصَادِعَاً بِأَمْرِكَ وَناصِراً

مترجم قرآنت و آشکار کن امرت و یاور

لِدينِكَ وَحُجَّةً عَلَى خَلْقِكَ وَنُوراً تَخْرُقُ

دینت و حجت بر خلقت و نوری که برشکافی بدان

بِهِ الظُّلَمَ وَقُدْوَةً تُدْرَكُ بِهَا الْهِدايَةً وَشَفِيعًا

تاریکی ها را و پیشوائی که درک شود بدو هدایت و شفیعی

تُنَالُ بِهِ الْجَنَّةُ اللهُمَّ وَكَما اَخَذَ فى خُشُوعِه

که به بهشت رساند خدايا چنان چه او در خشوع خود

لَكَ حَظَّهُ وَاسْتَوْفِى مِنْ خَشْيَتِكَ نَصِيبَهُ

برایت بهره خود را گرفت و دریافت از ترست نصیبش را

فَصَلِّ عَلَيْهِ أَضْعَافَ ما صَلَّيْتَ عَلى وَلِيٌّ

رحمت فرست بر او اضعاف آن چه رحمت فرستادی بر دوستی که

اِرْتَضَيْتَ طَاعَتَهُ وَقَبِلْتَ خِدْمَتَهُ وَبَلِّغَهُ مِنا

پسندیدی طاعتش را و پذیرفتی خدمتش را و برسان از طرف ما به او سلام

تَحِيَّةً وَسَلَامًا وَاتِنَا فِي مُوالاتِه مِنْ لَدُنْكَ

و درود و بده به ما در دوستیش از نزد خود

فَضْلاً وَ إِحْسَانًا وَمَغْفِرَةً وَرِضْوانًا إِنَّكَ

فضل و احسان و آمرزش و رضوان زیرا تو

ذُو الْمَنِّ القَديمِ وَالصَّفْحِ الجَميلِ.

صاحب من ديرين و چشم پوشی نيكی

زیارت دیگر حضرت جواد علیه السلام

شیخ صدوق در فقیه روایت کرده که چون خواهی آن حضرت را زیارت کنی پس غسل کن و دو جامه پاک به پوش و در زیارت آن جناب بگو:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اِلإِمامِ

خدايا رحمت فرست بر محمد بن على امام

التَّقِيِّ الرَّضِيِّ الْمَرْضِي وَحُجَّتِكَ عَلَى مَنْ

با تقوی و پاک و پسندیده و پسندیده شده و حجت تو بر هر که

فَوْقَ الأَرْضِ وَمَنْ تَحْتَ الثرى صَلَوةً كَثِيرَةً

روی زمین است و هر که زیر خاک است درود بسیار

نامِيَةً زاكِيَةً مُبارَكَةً مُتَواصِلَةً مُتَرادِفَةً

با برکت خوب مبارک و پیوست و دنبال هم و

مُتَواتِرَةً كَافْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ

پیاپی از بهترین آنچه رحمت فرستادی بر یکی از

اَولِيَائِكَ وَالسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَلِىَّ اللهِ

دوستانت درود بر تو ای ولی خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نُورَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

درود بر تو ای خدا نور خدا درود بر تو ای

حُجَّةَ اللهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا إِمَامَ الْمُؤْمِنِينَ

حجت خدا درود بر تو ای امام مؤمنان

وَوَارِثَ عِلْم النَّبِيِّينَ وَسُلالَةَ الْوَصِيِّينَ

و وارث دانش پیغمبران و نژاد أوصياء

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نُورَ الله فى ظُلُمات

درود بر تو ای نور خدا در تاریکی های

الأرْضِ أَتَيْتُكَ زَائِر أَعارفاً بحَقِّكَ مُعَادِياً

زمین من آمدم به زیارت تو با معرفت حق تو و دشمن

لِأَعْدائِكَ مُوالِياً لاَوْلِيَائِكَ فَاشْفَعْ لى عِنْدَ رَبِّكَ

دشمنانت و دوست دار تو دوستانت تو شفیع باش برایم نزد پروردگار آن گاه حاجت خود را سؤال کن و بعد از آن در قبه ای که در آن قبر امام محمد تقی علیه السلام است در نزد سر آن حضرت چهار رکعت نماز بخوان، دو رکعت برای زیارت امام موسی کاظم و دو رکعت برای امام محمد تقی علیهما السلام ، و در نزد سر امام موسی کاظم نماز

نخوان که آن مقابل قبور قریش است و جایز نیست آن ها را قبلهٔ خود گردانی. (بحار، ج 7/99)

زیارت مشترک حضرت کاظم و حضرت جواد علیهما السلام

شيخ جليل جعفر بن محمد قولويه قمی در کامل الزیاره از حضرت امام علی نقی علیه السلام روایت کرده که در زیارت هر یک از آن دو امام چنین بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيُّ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای ولى خدا درود بر

يا حُجَّةَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا نُورَ اللهِ

تو ای حجت خدا درود بر تو ای نور

فى ظُلُماتِ الأَرْضِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مَنْ

خدا در تاریکی های زمین و درود بر تو ای

بَدُ اللهِ فى شَانِه أَتَيْتُكَ زَائِراً عارِفاً

که خدا در باره اش بدا من آمدم نزد تو به زیارت عارف

بِحَقِّكَ مُعادِياً لِأعْدائِكَ مُوالِياً

به حقت دشمن با دشمنانت و دوست دار

لاِوْلِيَائِكَ فَاشْفَعْ لِى عِنْدَ رَبِّكَ يَا مَوْلاىَ.

دوستانت تو شفیع باش برایم نزد پروردگارت ای مولایم ( كامل الزيارات ص 502)

و این زیارت در نهایت اعتبار است،

و شیخ صدوق و شیخ کلینی و شیخ طوسی نیز به اختلافی آن را ذکر نموده اند.

و اما زیارتی که با خواندن آن هر دو امام علیهما السلام زیارت شوند، زیارتی است که شیخ مفید و شهید و محمد بن المشهدى ذكر کرده اند که در زیارت آن دو بزرگوار می گویی :

السَّلامُ عَلَيْكُما يا وَليَّىِ اللهِ

درود بر شما ای دو ولی خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكُما يا حُجَّتَىِ اللهِ

درود بر شما ای دو حجت خدا درود بر

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمَا يَا نُورَىِ اللهِ فِى ظُلُمَاتِ

شما ای دو نور خدا در تاریکی های زمین

الأرْضِ أَشْهَدُ أَنَّكُمَا قَدْ بَلَّغْتُمَا عَنِ اللهِ ما

گواهم که شما تبلیغ کردید از جانب خدا آن چه را به شما شما وانهاد و

حَمَّلَكُما وَحَفِظْتُمَا مَا اسْتُوْدِعْتُمَا وَحَلَّلْتُما

حفظ کردید آن چه به شما سپرد و حلال خدا را حلال شمرد و

حَلالَ اللهِ وَحَرَّمْتُمَا حَرَامَ اللهِ وَأَقَمْتُما

حرامش را حرام و حدود خدا را اجرا کردید و

حُدُودَ اللهِ وَتَلَوْ تُماكِتابَ اللهِ وَصَبَرْتُما

قرآن خدا را خواندید و صبر کردید بر آزار

عَلَى الأذى فِي جَنْبِ اللهِ مُحْتَسِبَيْنِ حتّی

در زمینه خدا و بحساب او تا آخر عمرتان

أَتيكُمَا الْيَقينُ أَبْرَءُ إِلَى اللهِ مِنْ أَعْدَائِكُمَا وَ

بیزارم به خدا از دشمنان تان و تقرب جویم به

اَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ بِوِلايَتِكُمَا اَتَيْتُكُمَا زَائِراً

خدا به ولایت شما آمدم بخدمت شما به زیارت و با معرفت حق شما

عارِفاً بِحَقِّكُما مُوالِياً لِأولِيائِكُما مُعَادِياً

دوستدار دوستان و دشمن دشمنان تان

لِأَعْدائِكُمَا مُسْتَبْصِراً بِالْهُدىَ الَّذِي أَنْتُما

بینا به هدایتی که شما برآیند

عَلَيهِ عارفاً بضَلالَةِ مَنْ خَالَفَكُمَا فَاشْفَعَالى

عارف به گمراهی هر که مخالف شما است شفیع باشد برایم نزد پروردگار خود

عِنْدَ رَبِّكُمَا فَإِنَّ لَكُما عِنْدَ اللهِ جاهاً عَظيماً وَ

زیرا شما را نزد خدا آبروی بزرگ و مقام ستوده است

مِقاماً مَحْمُودًا.

پس تربت شریف آنجا را ببوس و روی راست را بر آن بگذار، پس بجانب سر مقدس برو و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمَا يَا حُجَّتِيَ اللهِ فِي أَرْضِهِ

درود بر شما ای دو حجت خدا در زمین

وَسَمَائِه عَبْدُ كُمَا وَ وَلِيُّكُمَا زَائِرُكُما

و آسمانش جاکر شما و دوستدار شما زائر

مُتَقَرَّبَا إِلَى اللهِ بِزِيارَتِكُما اَللّهُمَّ اجْعَلْ

متقرب به خدا بوسیله زیارت شما خدایا زبان راستی قرار ده

لى لِسانَ صِدْقِ فِي أَوْلِيَائِكَ الْمُصْطَفَيْنَ وَ

و در باره اولیاء برگزیده است و محبوب من کن

حَبِّبْ إِلَيَّ مَشَاهِدَهُمْ وَاجْعَلْنِي مَعَهُمْ فِي

زیارت گاه های آن ها را و مرا همراه شان بدار

الدُّنيا وَالآخِرَةِ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

در دنیا و آخرت ای ارحم الراحمين

پس برای هر امامی دو رکعت نماز زیارت بخوان و بخوان خدا را به آن چه می خواهی .

مؤلف گوید: چون در آن زمان ها تقيه بسيار شديد بوده زیارت های مختصر برای زیارت این دو امام علیهما السلام تعلیم می فرمودند که شیعیان از آسیب طاغوتیان زمان محفوظ باشند، و اگر زائر طالب زیارت طویلی باشد زیارت جامعه را که بهترین زیارات است بخواند چه شیخ طوسی علیه الرّحمه در تهذیب فرموده: چون خواهی امام موسی کاظم علیه السلام را وداع کنی نزد قبر بایست و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ وَ

درود بر تو ای مولایم ای ابا الحسن

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ اَسْتَوْدِعُكَ اللهِ وَاَقَرع

و رحمت خدا و برکاتش تو را بخدا می سپارم و

عَلَيْكَ السَّلام امَنّا بِاللّه وَبِرَسُولِهِ وَ بِما

سلام به تو می دهم معتقدم به خدا و رسولش و به هرچه

جِئْتَ بِهِ وَدَلَلْتَ عَلَيْهِ اَللّهُمَّ اكْتُبْنَا مَعَ

اورده و رهنمائی بر آن کرده خدایا بنویس ما را از

الشاهِدين. پس از خدا سئوال کن که این آخرین زیارت

گواهان

تو نباشد.

راهنمای حرم عسكريين (عليهما السلام)

1- مرقد مطهر امام محمد بن على الهادي (عليه السلام)

2- مرقد مطهر امام حسن بن على العسكرى (عليه السلام)

3- مرقد مطهر نرجس خاتون (عليها السلام)

4- مرقد مطهر حکیمه خاتون (عليها السلام)

زیارت مشترک حضرت هادی و حضرت امام حسن عسکری صلوات الله عليهما

چون به سرمن رأی وارد شدی و خواستی آن دو امام همام عليهما السّلام را زیارت کنی پس غسل کن و بعد از رعایت آداب دخول حرم های شریفه، با تأنی و وقار تا در حرم مطهر روانه شو و اذن دخول بخوان، پس داخل حرم شو و آن دو بزرگوار را به این الفاظ که اصح زیارت است زیارت کن :

اَلسَّلامُ عَلَيكُما يا وَلِيَّیِ اللهِ اَلسَّلامُ

درود بر شما هر دو ای دو ولی خدا درود

عَلَيْكُما يَا حُجَّتَى اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمَا يا

برشما ای دو حجت خدا درود بر شما ای دو

نُورَىِ اللهِ فِى ظُلُماتِ الأَرْضِ اَلسَّلامُ

نور خدا در تاریکی های زمین درود

عَلَيْكُما يا مَنْ بَدَ اللهِ في شَأْنِكُما

بر شما که بدا حاصل گردید برای خدا در حق شما

اَتَيْتُكُما زآئِراً عارِفاً بِحَقِّكُمَا مُعَادِياً

من آمدم بزيارت شما عارف بحق شما دشمن

لِاَعدائِكُما مُوالِياً لِأَوْلِيَائِكُمَا مُؤْمِناً بما

دشمنان شما دوست دوستان شما مومن به آنچه

آمَنْتُما بِه کافِراً بِمَا كَفَرْتُما بِه مُحَقِّقِاً لِما

شما ایمان دارید کافر بدان چه شما کافرید پابرجا کن آنچه شما

حَقَّقْتُمَا مُبْطِلاً لِمَا أَبْطَلْتُمَا اَسْئَلُ اللهَ رَبّى وَ

پابرجا کنید باطل کن آنچه شما باطل کنید خواهم از پروردگار خود

رَبَّكُمَا أَنْ يَجْعَلَ حَظَّى مِنْ زِيارَتِكُمَا

و از پروردگار شما که حظ مرا از زیارت شما قرار دهد

الصَّلوةَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِهِ وَأَنْ يَرْزُقَنى

صلوات بر محمد و ال او و روزی کند بمن

مُرافَقَتَكُمَا فِى الجِنانِ مَعَ ابَآئِكُمَا الصَّالِحِينَ

رفاقت شما را در بهشت با پدران شایسته شما و از

وَأَسْئَلُهُ أَنْ يُعْتِقَ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَيَرْزُقَنِي

او خواهم که آزاد کند تن مرا از از آتش و روزی کند مرا

شَفاعَتَكُما وَ مُصاحَبَتَكُما وَيُعَرَفُ بَيْنِي وَ

شفاعت شما و همراهی شما را و میان من و

بَيْنَكُما وَلا يَسْلُبَنى حُبَّكُما وَحُبَّ ابائِكُمَا

شما آشنائی آرد و نگیرد از من دوستی شما و دوستی پدران

الصَّالِحِينَ وَأَنْ لَا يَجْعَلَهُ اخِرَ الْعَهْدِ مَنْ

نیک شما را و این آخرین زیارت شما نباشد برایم

زِيارَتِكُما وَ يَحْشُرَني مَعَكُما فِى الْجَنَّةِ

و محشور کند مرا با شما در بهشت

بِرَحْمَتِهِ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِى حُبَّهُما وَتَوَفَّنَى عَلَى

رحمت خود خدایا روزی کن بمن دوستی آن ها را و جان را و جان مرا بگیر بر

مِلَّتِهِمَا اَللَّهُمَّ الْعَنْ ظَالِمى الِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ

کیش آن ها خدایا لعنت کن ستمگران آل محمد صلی الله علیه و آله را و

وَانْتَقِمْ مِنْهُمْ اللهُم العَنْ الاَوَّلِينَ مِنْهُمْ وَ

انتقام گیر از آن ها خدایا لعنت کن اولین و

الأخِرينَ وَضَاعِفَ عَلَيْهِمُ الْعَذَابَ وَابْلُغ

آخرین آن ها را و دو چندان کن عذاب آن ها را و برسان

بِهِمْ وَبِأَشْيَاعِهِمْ وَمُحِبّيهمْ وَمُتَّبِعيهِم أَسْفَلَ

آن ها و همراهان شان و دوستان شان و پیروان شان را به

دَرَكٍ مِنَ الْجَحِيمِ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيٍءٍ قَديرٌ

درک اسفل از دوزخ زیرا تو بر هر چیز توانایی

اَلّلهُمَّ عَجِّل فَرَجَ وَلِيِّكَ وَابْنِ وَلِيكَ وَ

خدايا تعجيل کن در فرج ولی خود

اجْعَل فَرَجَنَا مَعَ فَرَجِهِم يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

قرار ده فرج ما را همراه فرج آن ها اى ارحم الراحمين. (بحار ج 61/99)

زیارت مخصوص امام هادی علیه السلام

سید بن طاووس در مصباح الزائر برای هر يك از این دو بزرگوار زیارت مبسوطی با صلوات برایشان و دعای بعد از نماز زیارت نقل کرده و فرموده: هر گاه به سر من راى رسیدی غسل زیارت کن و پاکیزه ترین جامه های خود را به پوش و با تأنی و وقار روانه شو تا به در حرم شریف برسی آن گاه که رسیدی طلب رخصت کن و بگو :

ءَاَدْخُلُ يَانَبِيَّ اللهُ ءَاَدْخُلُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ

آیا وارد شوم ای پیغمبر خدا آیا وارد شوم ای ای امیرمؤمنان

ءَاَدْخُلُ يَا فَاطِمَةَ الْزَهْرَاءِ سَيِّدَةِ نِساءِ

آیا وارد شوم ای فاطمه زهرا بانوی زنان

الْعالَمينَ ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلاىَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ

جهانیان آیا وارد شوم ای مولایم حسن بن على

ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلايَ الْحُسَينَ بْنَ عَلِيٌّ ءَاَدْخُلُ

آیا وارد شوم ای مولایم حسین بن علی آیا وارد شوم

يا مَوْلايَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ءَاَدْخُلُ يا

ای مولایم علی بن الحسين آیا وارد شوم

مَوْلايَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٌّ ءَأَدْخُلُ يَا مَوْلايَ

ای مولایم محمد بن على آیا وارد شوم ای مولایم

جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلايَ مُوسَى

جعفر بن محمد آیا وارد شوم ای مولایم موسی بن جعفر

بْنَ جَعْفَرٍ ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلاىَ عَلِيَّ بْنَ مُوسى

آیا وارد شوم ای مولاي على بن موسی

ءَاَدْخُلُ يَا مَوْلايَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِي ءَأَدْخُلُ يَا

آیا وارد شوم ای مولایم محمدبن علی آیا وارد شوم ای

مَوْلايَ يا أَبَا الْحَسَن عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ ءَاَدْخُلُ

مولایم ای ابا الحسن على بن محمد آیا وارد شوم

يا مَوْلايَ يَا أَبا مُحَمَّدِ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٌّ

ای مولایم ای ابا محمد الحسن بن على

ءَاَدْخُلُ يَا مَلائِكَةَ اللهِ الْمُوَكَّلينَ بِهذَا

آیا وارد شوم اي فرشتگان خدا موكل به این

الحَرَم الشَّريفِ.

حرم شریف .

پس داخل شو و در وقت داخل شدن پای راست را مقدم دار و نزد ضریح حضرت علی هادی علیه السلام رو به قبر و پشت به قبله بایست و

صد مرتبه اللهُ اَكبَرُ بگو و بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای

يا أَبَا الْحَسَنِ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدِ الزَّيَّ الرَّاشِدَ

ابا الحسن على بن محمد بن زکی راشد

النُّورَ الْثاقِبَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ

نور نافذ رحمت خدا و برکاتش بر تو باد درود

عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَاسِرَّ

بر تو ای صفی الله درود بر تو ای سر

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبْلَ اللَّهِ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای رشته خدائی درود

عَلَيْكَ يا اَلَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خِيَرَة

بر تو ای آل الله درود بر تو ای اختیار شده

اللهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللهِ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای برگزیده خدا درود

عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَقَّ

بر تو ای امین خدا درود بر تو اي حق

اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبيبَ اللهِ اَلسَّلامُ

خدا درود بر تو ای حبیب خدا درود

عَلَيْكَ يَا نُورَ الأنوارِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَازَيْنَ

تو ای نور انوار درود بر تو ای زیور

الأبْرَارِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَليلَ الأَخْيَارِ

نیکان درود بر تو ای نژاد اخیار

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عُنْصُرَ الأطهار السَّلامُ

درود بر تو ای عنصر پاکان درود

عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ الرَحْمنِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

بر تو ای حجت رحمن درود بر تو ای

رُكْنَ الإِيمَانِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلَى

رکن ایمان درود بر تو ای مولای

الْمُؤْمِنِينَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَلِى الصَّالِحِينَ

مؤمنان درود بر تو ای ولى شایستگان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلَمَ الْهُدَى السَّلامُ عَلَيْكَ

درود بر تو ای علم هدایت درود بر تو

يا حَلِيفَ التَّقَى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَمُودَ

ای حليف تقوى درود بر تو ای عمود

الدّينِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ خَاتَمِ النَبِيِّينَ

دین درود بر تو ای پسر خاتم پیغمبران

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيْدِ الْوَصِيِّينَ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر سید أوصياء درود

عَلَيْكَ يَابْنَ فَاطِمَةَ الَّزِهْرَاءِ سَيِّدَةِ نِساءِ

بر تو ای پسر فاطمة زهراء بانوی زنان

الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الأمينُ الْوَفِيُّ

جهانیان درود بر تو ای امین وفادار

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّها العَلَمُ الرَّضِيُّ السَّلامُ

درود بر تو اي علم پسندیده درود

عَلَيْكَ أَيُّها الزَّاهِدُ التَّقِيُّ السَّلامُ عَلَيْكَ

بر تو ای زاهد با تقوى درود بر تو

اَيُّهَا الْحُجَّةُ عَلَى الْخَلْقِ اجْمَعِينَ اَلسَّلامُ

اي حجت بر همه خلق درود بر

عَلَيْكَ أَيُّهَا التّالى لِلْقُرانِ السَّلَامُ عَلَيْكَ

تو ای خواننده قرآن درود بر تو

اَیُّهَا الْمُبيِّنُ لِلْحَلالِ مِنَ الْحَرَامِ اَلسَّلامُ

ای بیان کن حلال از حرام درود بر

عَلَيْكَ أَيُّهَا الْوَلِيُّ النَّاصِحُ السَّلامُ عَلَيْكَ

تو ای سرپرست خیراندیش درود بر تو

اَيُّهَا الطَريقُ الْوَاضِحُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

ای راه روشن درود بر تو ای

النَّجْمُ اللائِحُ اَشْهَدُ يَا مَوْلايَ يَا أَبَا الْحَسَنَ

ستاره درخشان من گواهم ای مولایم ای ابا الحسن

أَنَّكَ حُجَّةُ اللهِ عَلى خَلْقِهِ وَخَليفَتُهُ فى

که تو حجت خدائي بر خلقش و خلیفه اوئی در

بَرِيَّتِهِ وَأَمِينُهُ فِى بِلادِهِ وَشَاهِدُهُ عَلَى عِبَادِه

آفریدگانش و امین اوئی در بلادش و گواه اوئی اونی بر بندگانش و من

وَاَشْهَدُ أَنَّكَ كَلِمَةُ الْتَّقْوى وَبَابُ الْهُدى وَ

گواهم که تو كلمه تقوى و باب هدایت و

الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَالْحُجَّةُ عَلى مَنْ فَوْقَ

حلقه محكم خدا و حجت بر هر که روی

الأرْضِ وَمَنْ تَحْتَ الْتَرى وَأَشْهَدُ اَنَّكَ

زمین است و زیر خاک است و من گواهم که تو

الْمُطَهَّرُ مِنَ الذُّنُوبِ الْمُبَرَّءُ مِنَ الْعُيُوبِ وَ

پاکی از گناهان و بر کناری از عيوب و

الْمُخْتَصُّ بكَرامَةِ اللهِ وَالْمَحْبُوُّ بحُجَّةِ

مخصوص به کرامت خدا و بخششی هستی با حجت

اللهِ وَالْمَوْهُوبُ لَهُ كَلِمَةُ اللهِ وَالرُّكْنُ الذى

خدا و موهوب اویي كلمه الله و کنی باشی که بدان

يَلْجَا اِلَيْهِ الْعِبَادُ وَ تُحْيِي بِهِ الْبِلادُ وَ اشْهَدْيا

پناه برند بندگان و زنده شود به او شهرها و گواه باش ای

مَوْلايَ أَنَّى بِكَ وَبِآبَائِكَ وَأَبْنَائِكَ مُوقِنٌ

مولایم که من بتو و پدرانت و پسرانت يقين دارم

مُقِرٌّ وَلَكُمْ تَابِعٌ فِي ذَاتِ نَفْسِي وَشَرايِعِ

و اقرار دارم و پیرو شمایم در دستورات

ديني وَخَاتِمَةِ عَمَلى وَمُنْقَلَبِي وَمَثْوَايَ وَ

دین و سرانجام عمل خود در دنيا و آخرتم و من

اَنّى وَلِىٌّ لِمَنْ والاكُمْ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكُمْ

دوست دار آن کسم که شما را دوست دارد و دشمن آن کسم که شما را دشمن دارد و

مُؤْمِنُ بِسِرِّ ُمْ وَعَلانِيَتِكُمْ وَأَوَّلِكُمْ وَاخِرَكُمْ

مومنم به پنهان و عیان و اول و اخر شما

بِأَبي أَنْتَ وَأُمِّي وَالسَّلَامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ

پدرم و مادرم قربانت درود بر تو و رحمت

اللهِ وَبَرَكاته. پس ضریح را ببوس و روی راست را بر آن

خدا و برکاتش

بگذار، پس طرف چپ رو را بگذار و بگو: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى

خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدِ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَصَلِّ عَلى حُجَّتِكَ

محمد و آل محمد و رحمت فرست بر حجت

الْوَفِيٌّ وَوَلِيِّكَ الزَّكِي وَأَمِينِكَ الْمُرْتَضَى

وفادار و ولی پاکت و امین پسندیده

وَصَفِيّكَ الْهادِى وَصِراطِكَ الْمُسْتَقِيمِ وَ

و صفى رهبرت و راه راستت و

الْجَادَّةِ الْعُظمى وَالطَّريقَةِ الوُسطى نُورِ

جاده بزرگ تر و طريقه مستقیم ترت نور

قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ وَوَلِىِّ الْمُتَّقِينَ وَصَاحِبِ

دل مؤمنان و سرپرست متقیان و صاحب

الْمُخْلَصِينَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدَنَا مُحَمَّدٍ وَ

مخلصان خدایا رحمت فرست بر آقای ما محمد و

اَهْلِ بَيْتِهِ وَصَلَّ عَلَى عَلِيِّ بْن مُحَمَّدِ الرَّاشِدِ

خاندانش و درود فرست بر على بن محمد راشد

الْمَعْصُومِ مِنَ الزَّلَلِ وَالطَّاهِرِ مِنَ الْخَلَلِ و

معصوم از لغزش و پاک از خلل و

الْمُنْقَطِع إِلَيْكَ بِالأمَلِ الْمَبْلُوِّ بِالْفِتَن وَ

دلباخته بدرگاه تو با آرزو مبتلا به فتنه ها و

الْمُخْتَبَرَ بِالْمِحَنِ وَالْمُمْتَحَنِ بِحُسْنِ

گرفتار به محنت ها و آزموده به حسن

الْبَلْوَى وَصَبْرِ الشَّكْوَى مُرْشِدِ عِبَادِكَ وَ

بلوی و صبر از شكوى رهبر بندگانت و

بَرَكَةِ بِلادِكَ وَمَحَلِّ رَحْمَتِكَ وَمُسْتَوْدَع

برکت بلادت و محل رحمتت و خزینه

حِكْمَتِكَ وَالْقَائِدِ إِلَى جَنَّتِكَ الْعَالِم فِي

حكمتت و پیشوا بسوى بهشتت دانشمند در

بَرِيَّتِكَ وَالْهَادِي فِي خَلِيقَتِكَ الَّذِي

آفریدگانت و رهبر در خلقت آنکه

ارْتَضَيْتَهُ وَانْتَجَبْتَهُ وَاخْتَرْتَهُ لِمَقام

او را پسندیدی و برگزیدی و اختیارش کردی به جانشینی

رَسُولِكَ فِي أُمَّتِهِ وَالْزَمْتَهُ حِفْظُ شَرِيعَتِهِ

رسولت در میان امت او و ملزمش کردی به حفظ شریعت او

فَاسْتَقَلَّ بأَعْبَاءِ الْوَصِيَّةِ نَاهِضًا بِها وَ

پس به تنهائی بار سنگین وصیت را بدوش گرفت و آن را

مُضْطَلِعًا بِحَمْلِها لَمْ يَعْثُر فِى مُشْكِلٍ وَلا

بلند کرد و توانا به حمل آن بود و نلغزید در مشکلی و در

هَفَافِى مُعْضَلٍ بَلْ كَشَفَ الْغُمَّةَ وَسَدَّ

نماند در معضلی بلکه گره هر غمی را غمی را گشود و هر رخنه ای را

الْفُرْجَةَ وَاَدَّى المُفْتَرَضَ اَللّهُمَّ فَكَما

بست و هر وظیفه ای را انجام داد خدايا چنانچه

اَقرَرْتَ ناظِرَ نَبِيِّكَ بِهِ فَرَقِّه دَرَجَتَهُ وَأَجْزِلْ

دیدگان پیغمبرت را بدو روشن کردی درجه او را بالاتر و ثوابش را

لَدَيْكَ مَثُوبَتَهُ وَصَلَّ عَلَيْهِ وَبَلِّغْهُ مِنْا تَحِيَّةً

نزد خود شایان گردان و رحمتش فرست و برسان باو از ما سلام

وَسَلاماً وَاتِنَا مِنْ لَدُنْكَ فِي مَوَالاتِهِ فَضْلاً

و درود و بده بما از نزد خود در دوستيش فضل

وَاِحْسَاناً وَمَغْفِرَةً وَرَضْواناً إِنَّكَ

و احسان و آمرزش و رضوان زیرا

ذُو الفَضْلِ العظيم. پس نماز زیارت بگذار و چون سلام

تو صاحب فضل عظیمی.

دادی بگو: یاذَا الْقُدْرَةِ الْجَامِعَةِ وَالرَّحْمَةِ

ای صاحب قدرت همه جانبه و رحمت

الواسِعَةِ وَالْمِنَن الْمُتَتَابِعَةِ وَالألأءِ

پهناور و عطاهای پی در پی مهربانی های

الْمُتَواتِرَةِ وَالايَادِى الْجَلِيلَةِ وَالْمَوَاهِبِ

پیاپی و نعمت های بزرگ و بخشش های

الْجَزيلَةِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

شایان رحمت فرست بر محمد و آل محمد

الصَّادِقِينَ وَأَعْطِنِي سُؤْلِى وَاجْمَعَ شَمْلى

آن راست گویان و عطا کن خواستارم را او فراهم کنی و فراهم کن پریشانیم را

وَلُمَّ شَعَلى وَزَكَّ عَمَلى وَلا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ

و بر هم آور پراکندگیم را و پاک گردان کردارم را و کج مکن دلم

اَذْ هَدَيْتَنِي وَلَا تُزِلَّ قَدَمي وَلا تَكِلْني إِلى

را پس از رهنمائیم و ملغزان گامم را و وامگذارم به

نَفْسي طَرْفَةَ عَيْن اَبَداً وَ لا تُخَيِّبْ طَمَعي وَلا

خودم یک چشم بهم زدن هرگز و بیهوده مساز طمع مرا

تُبْدِ عَوْرَتي وَلا تَهْتِكَ سِتْرى وَلا

آشکار مكن عورتم را و مدر پرده ام را و

تُوحِشنى وَلا تُؤْيِسْنِي وَكُن بي رِوُفاً

بهراسم مینداز و نومیدم مكن و به من مهر ورز و

رَحِيماً وَاهْدِنِي وَزَكِّنِي وَطَهِّرْنى وَصَفِّنى

مهربان باش و رهنمای من باش و پاکیزه و پاکم کن و صفایم ده

وَاصْطَفِنِي وَخَلَّصْنِي وَاسْتَخْلِصْنِي وَ

و برگزینم و نجاتم ده و خلاصم کن و

اصْنَعْنِي وَاصْطَنِعْنِي وَقَرِّبْني إِلَيكَ وَلا

سازمانم کن و بخودم اختصاص ده و نزدیکم کن به خود و

تُباعِدْنِي مِنْكَ وَالْطُف بي وَلا تَجْفُنى وَ

دورم مساز از خود و بمن لطف كن و جفا مكن و

أكْرِمْنِي وَلَا تُهِنَّى وَمَا أَسْئَلُكَ فَلَا تَحْرِمْنِي

گرامیم دار و خوارم مکن و آنچه از تو خواهم محرومم مدار

وَمَا لا اَسْئَلُكَ فَاجْمَعهُ لِى بِرَحْمَتِكَ يا

و آنچه از تو نخواهم فراهم آور برایم برحمت خود ای

اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَاسْئَلُكَ بِحُرْمَةِ وَجْهِكَ

ارحم الراحمين و از تو خواهم بحرمت ابروی

الْكَرِيم وَبِحُرْمَةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ

کریمت و بحرمت پیغمبرت محمد صلوات تو بر او

عَلَيْهِ وَالِهِ وَبِحُرْمَةِ أَهْلَ بَيْتِ رَسُولِكَ أَمير

و آلش و بحرمت خاندان رسولت امير المؤمنين

الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَعَلِيٍّ

على و حسن و حسين و على و

وَمُحَمَّدٍ وجَعفَرٍ وَ مُوسى وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ

محمد و جعفر و موسی و على و محمد

وَعَلِيٍّ وَالحَسَنِ وَالخَلَفِ الباقي

و على و حسن و خلف باقی

صَلَواتُكَ وَبَرَكَاتُكَ عَلَيْهِم أَنْ تُصَلِّيَ

صلوات و بركاتت برایشان که رحمت فرستی بر همه

عَلَيْهِم اَجمَعينَ وَ تُعَجِلَ فَرَجَ قائِمِهم بِاَمرِكَ

آنان و تعجيل كن فرج قائم آن ها را به دستورت

وَتَنصُرَهُ وَ تَنتَصِرَ بِهِ لِدِينِكَ وَ تَجْعَلَنِي فِي

و یاریش باش و یاری کن به او دینت را و قرار ده مرا در

جُملَةِ النَّاجِينَ بِهِ وَالمُخلِصينَ فِى طَاعَتِهِ وَ

زمره پیروان او و مخلصان در طاعتش و از تو

اَسْئَلُكَ بِحَقِّهِم لَمّا اسْتَجَبْتَ إِلى دَعْوَتی وَ

خواهیم به حق ایشان که اجابت کنی دعایم را و

قَضَيتَ لى حَاجَتِي وَاعطَيَتَنِي سُؤلى وَ

برآوری حاجتم و عطا کنی درخواستم را و

كَفَيتَنى مَا اَهَمَّنى مِنْ اَمرِ دُنيَايَ وَاخِرَتى يا

کفایت کنی مهم مرا از امر دنيا و آخرتم ای

اَرْحَمَ الرّاحِمِينَ يَا نُورُ يا بُرهانُ يَا مُنيرُ یا

ارحم الراحمين ای نور ای برهان ای تابنده ای

مُبِينُ يَارَبِّ اكفِنِي شَرَ الشُّرُورِ وَآفَاتَ

بیان کننده ای پروردگار من کفایت کن از من شر شرور را و آفات

الدُّهُور وَاسئَلُكَ النَّجَاةَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى

دهور را از تو خواهم نجات در روزی که دمیده شود در صور

الصُّورِ. و هر چه خواهی دعا کن و بسیار بگو :

يَا عُدَّتي عِندَ اَلعُدَدِ وَ يَا رَجَائِي وَالمُعْتَمَدَ

ای ذخیره من نزد شمارش ذخیره ها و ای امیدم و مورد اعتمادم

وَ يا كهفِي وَالسَّنَدَ يا واحِدُ يا أَحَدُ وَيا قُلْ

و پناهم و سينتم ای یگانه ای یکتا ای معنای قل هو الله احد

هُوَ اللهُ اَحَدٌ اَسئَلُكَ اَللّهُمَّ بِحَقِّ مَن خَلَقتَ

از تو خواهم خدايا به حق کسانی که آفریدی

مِن خَلقِكَ وَلَم تَجْعَل فِي خَلْقِكَ مِثْلَهُم

از خلق خود و قرار ندادی مانند آن ها از خلق خود

اَحَداً صَلِّ عَلَى جَمَاعَتِهِم وَافْعَل بِي كَذَا وَكَذا

احدی را رحمت فرست بر جمع آن ها و با من بکن چنان و چنین

و به جای این کلمه حاجت بخواه همانا روایت شده که آن حضرت فرمود: من از خداوند عزوجل خواسته ام که کسی که این دعا را بعد از من در روضه من بخواند او را ناامید بر نگرداند. (بحار ج 63/99)

زیارت مخصوص امام عسکری علیه السلام

شیخ به سند معتبر از آن حضرت روایت کرده که فرمود: قبر من در سرّ من رأی برای اهل دو جانب از بلاها و عذاب خدا امان است. مجلسی اول اهل دو جانب را به شیعه و سنی معنی کرده و فرموده: که برکت آن حضرت دوست و دشمن را احاطه فرموده است چنان که قبر کاظمین سبب امان بغداد شد. و سید بن طاوس فرموده چون خواستی حضرت عسکری علیه السلام را زیارت کنی جمیع آن چه را که در زیارت پدرش حضرت هادی علیه السلام بجا آوردی بجا آور پس نزد ضریح آن حضرت بایست و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ يَا

درود بر تو ای مولای من ای

اَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ الْهَادِى المُهتَدِىَ

ابا محمد الحسن بن على رهنمای راه یافته

وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُه السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ

و رحمت خدا و بركاتش درود بر تو ای ولی

اللهِ وَابْنَ اَولِيَائِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ

خدا و زاده اولیائش درود بر تو ای حجت

اللهِ وَابْنَ حُجَجِه اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ

خدا و زاده حجت هایش درود بر تو ای صفى

اللهِ وَابْنَ اَصفِيائِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ

خدا و زاده اصفیائش درود بر تو ای خليفه

اللهِ وَابْنَ خُلَفَائِهِ وَأَبا خَلِيفَتِهِ السَّلامُ

خدا و زاده خلفایش و پدر خلیفه اش درود

عَلَيْكَ يَابْنَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ السَّلَامُ عَلَيْكَ

بر تو ای پسر خاتم پیغمبران درود بر تو

يَا بْنَ سَيّدِ الوَصِيِّينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ

ای پسر سید أوصياء درود بر تو ای پسر

اَمیرِ المُؤْمِنينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيِّدَة

امير المؤمنين درود بر تو ای پسر بانوی

نِساءِ العالَمينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ الأئِمَّةِ

زنان جهانیان درود بر تو ای پسر امامان

الهادينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ الأَوْصِيَاءِ

رهبر درود بر تو ای پسر اوصياء

الرَّاشِدِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا عِصْمَةَ المُتَّقِينَ

راشدین درود بر تو ای عصمت متقیان

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا اِمامَ الفَائِزِينَ اَلسَّلامُ

درود بر تو ای امام کامیابان درود بر

عَلَيْكَ يَارُكْنَ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

تو ای رکن مؤمنان درود بر تو ای

فَرَجَ المَلْهُوفِينَ اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ

فرج افسوس خوران درود بر تو ای وارث

الأَنبِياءِ المُنتَخَبينَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا خازِنَ

پیغمبران نجیب درود بر تو ای خزینه دار

عِلْمٍ وَصِيَ رَسُولِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا

علم وصى رسول خدا درود بر تو ای

الداعى بِحُكْمُ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

داعي به حكم خدا درود بر تو

أَيُّهَا النَّاطِقُ بِكِتَابِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا

ای گویای به کتاب خدا درود بر تو ای

حُجَّة الحُجَجَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا هَادِيَ

حجت حجج درود بر تو ای رهبر

الأمَمِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ النِّعَمِ السَّلامُ

امت ها درود بر تو ای ولی نعمت ها درود بر

عَلَيْكَ يَا عَيْبَةَ العِلْمِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

تو ای گنجور دانش درود بر تو ای

سَفِينَةَ الحِلْمِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَا الإِمامِ

کشتی بردباری درود بر تو ای پدر امام

المُنتَظَرِ الظّاهِرَةِ لِلعاقِلِ حُجَّتُهُ وَالثابِتَةِ فِي

منتظر آن که حجتش بر خردمند عیان است و معرفتش به

اليَقينِ مَعْرِفَتُهُ المُحْتَجَب عَنْ أَعْيُن

يقين ثابت است در پوشیده از دیدگان

الظَّالِمِينَ وَالمُغَيَّب عَنْ دَوْلَةِ الفَاسِقِينَ وَ

ستم کاران و نهان از دولت فاسقان است آنکه

المُعِيدِ رَبُّنَا بِهِ الاِسلامَ جَدِيداً بَعْدَ

باز گرداند پروردگارما به او اسلام را تازه پس

الاِنْطِمَاسِ وَالقُرآنَ غَضّاً بَعْدَ الإِنْدِراسِ

از گرفتگی و قرآن را نو پس از کهنگی

اَشْهَدُ يَا مَوْلايَ أَنكَ أَقَمْتَ الصّلوةَ وَاتَيْتَ

من گواهم ای مولایم که تو برپا داشتی نماز را و پرداختی

الزّكوةَ وَاَمَرْتَ بِالمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ عَنِ

زکات را و امر کردی به معروف و نهی کردی از

المُنْكَر وَ دَعَوتَ إِلى سَبيلِ رَبِّكَ بالحِكْمَةِ

منكر و دعوت کردی به سوی پروردگارت از روی حکمت

وَالمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَعَبَدْتَ اللهَ مُخْلِصاً

و پند خوب و پرستیدی خدا را به اخلاص

حَتَّى أَتيكَ اليَقينُ اَسْئَلُ اللهَ بِالشَّانِ الّذِى

تا آخر عمر من می خواهم از خدا به مقامی که شما

لَكُمْ عِندَهُ أَن يَتَقَبَلَ زِيَارَتي لَكُم وَيَشْكُرَ

نزد او داری که بپذیرد زیارتم را نسبت شما و قدر داند

سَعيى إِلَيْكُمْ وَيَستَجِيبَ دُعَائِي بِكُمْ وَ

کوششم را بسوى شما و اجابت کند دعایم را به سبب شما

يَجْعَلَنِى مِن أنصارِ الحَقِّ وَاَتباعِه وَأَشياعِه

و مرا از یاوران حق و پیروان و حامیان و

وَمَوَالِيهِ وَمُحِبّيهِ وَاَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةٌ

موالیان و دوست داران آن قرار دهد درود و رحمت و برکات

اللهِ وَبَرَكاتُه .

خدا بر شما باد

پس ضریحش را ببوس و طرف راست صورت خود را بر آن بگذار، پس طرف چپ را بگذار و بگو :

اَللهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ وَ

خدايا رحمت فرست بر سید ما محمد و اهل بیتش و

صَلِّ عَلَى الحَسَنِ بنِ عَلِىٍّ الهادى إِلى

رحمت فرست بر حسن بن على رهبر

دينِكَ وَالدَّاعِى إِلَى سَبِيلِكَ عَلَمِ الهُدى

دینت و داعي به راهت علم هدایت

وَمَنَارِ التُّقى وَمَعْدِنِ الحِجى وَمَاوَى النُّهى

و چراغ تقوى و معدن خرد و ماوای فرزانگی

وَغَيْثِ الوَرى وَسَحَابِ الحِكْمَةِ وَبَحْرِ

و باران رحمت بر مردم و ابر حکمت و دریای

المَوْعِظَةِ وَوارِثِ الأَئِمَّةِ وَالشَّهِيدِ عَلَى

پند و وارث ائمة و گواه بر

الأمّةِ المَعصُومِ المُهَذَّبِ وَالفَاضِل

امت و معصوم و مهذب فاضل و

المُقَرَب وَالمُطَهَّر مِنَ الرِّجْسِ الَّذِى وَرَّثْتَه

مقرب و پاک از پلیدی آنکه علم

عِلْمَ الكِتابِ وَالهَمْتَهُ فَضْلَ الخِطابِ وَ

قرآن به او ارث دادی و فصل خطابش الهام کردی و

نَصَبْتَهُ عَلَماً لِاَهْلِ قِبلَتِكَ وَقَرَنْتَ طَاعَتَهُ

نصب کردی او را علم اهل قبله خود و قرین کردی طاعتش

بِطاعَتِكَ وَفَرَضْتَ مَوَدَّتَهُ عَلَى جَميعِ

را به طاعت خود و فرض کردی دوستیش را بر جميع

خَليقَتِكَ اَللّهُمَّ فَكَما أنابَ بِحُسْنِ

خلق خود خدایا چنانچه بتو بازگشت به حسن

الإِخلاصِ في تَوحيدِكَ وَاردى مَن خاضَ

اخلاص در توحیدت و نابود کرد هر که

فی تَشبيهِكَ وَحَامَى عَنْ أَهْلِ الإِيمَانِ

در تشبه تو بخلقت سخن گفت و حمایت کرد از از اهل ایمان

بِكَ فَصَلِّ يَارَبِّ عَلَيْهِ صَلوةٌ يَلْحَقُ بِها

بتو پس رحمت فرست پروردگارا بر او رحمتی که او را به

مَحَلَّ الخاشِعينَ وَيَعْلُو فِى الجَنَّةِ بَدَرَجَةِ

مقام خاشعان برساند و بالايش برد در بهشت درجه

جَدِّه خَاتَمَ النَّبِيِّينَ وَبَلِّغْهُ مِنا تَحِيَّةً وَسَلاماً

جدش خاتم پیغمبران و برسانش از ما تحیت و درود

وَاتِنَا مِن لَدُنْكَ فِي مُوالاتِهِ فَضلاً وَ

و بده به ما از پیش خود در دوستيش فضیلت و

إحساناً وَمَغْفِرَةً وَرضواناً إِنَّكَ ذُوفَضلٍ

احسان و آمرزش و رضوان زیرا تو صاحب فضل

عَظِيمٍ وَمَنْ جَسیمٍ. پس نماز زیارت بجا آور و چون فارغ

عظیم و عطای بزرگی هستی

شدی بگو: یا دائِمُ يَا دَيْمُومُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا

ای همیشه و پاینده ای زنده و پابرجا ای بر

كاشِفَ الْكَرْبِ وَالْهَمْ وَيَا فَارِجَ الغَمِّ وَيا

طرف کن گرفتاری و اندوه و ای گشاینده گره غم و ای

باعِثَ الرُّسُلِ وَ يَا صَادِقَ الوَعِدِ وَ يَا حَيُّ لا

انگیزنده رسولان و ای راست وعده و ای زنده ای که نیست

اِلهَ إِلا اَنْتَ اَتَوَسّلُ إِلَيْكَ بحَبيبِكَ مُحَمَّدٍ وَ

معبودی جز تو به تو توسل جویم حق حبيبت محمّد صلی الله علیه و آله و

وَصِيَّهِ عَلِيٍّ إبنِ عَمِّه وَ صِهْرِه عَلَى ابْنَتِهِ

وصى او على پسر عمش و دامادش بر دخترش

الَّذِي خَتَمْتَ بِهِمَا الشّرايعَ وَفَتَحْتَ بِهِمَا

آنان که پایان دادی بوسیله آن ها شریعت ها را و گشودی بدان ها

التّأوِيلَ وَالطَّلايعَ فَصَلَّ عَلَيْهِما صَلوةٌ

باب تاویل و پیش درآمد را پس رحمت فرست بر آن ها رحمتی که

يَشْهَدُ بهَا الأوَّلوُنَ وَالاخِرُونَ وَيَنجوُبِهَا

گواهش باشند اولين و آخرين و باعث نجات

الاَوْلِيَاءُ وَالصَّالِحُونَ وَ اَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ

اولياء و صالحان باشد و توسل جویم به تو به

بِفاطِمَةَ الزّهرآءِ وَالِدَةِ الاَئِمَةِ المَهْدِيِّينَ وَ

فاطمه زهراء مادر ائمة مهديين و بانوی

سَيَّدَةِ نِساءِ الْعالَميَنَ المُشَفَّعَةِ فى شيَعةِ

زنان جهانیان که شفاعت او پذیرا است درباره شیعه

اَولادِها الطَّيِّبينَ فَصَلِّ عَلَيْها صَلوةً دائِمَةً

اولادش که پاکانند پس رحمت فرست بر او رحمت دائم

أبَدَ الأبِدينَ وَدَهْرَ الدّاهِرينَ وَ اَتَوَسَلُ

ابد الابدين و تا روزگار هست و من توسل

إِلَيْكَ بِالحَسَنِ الرّضِيَ الطَّاهِرِ الزَّكِي وَ

جویم بتو به حسن پسندیده زکی و

الحُسيْن المَظْلُومِ المَرضِىِّ اَلبَّرِ التَّقِىِ

حسین مظلوم پسندیده خوش رفتار تقوى شعار

سَيِّدَى شَبابِ اَهْلِ الجَنَّةِ الإِمَامَيْنِ الخَيْرَيْنِ

دو سید جوانان اهل بهشت دو امام نیک

الطَّيِّبينِ التَّقِيّيْن النَّقِيَّيْنِ الطَّاهِرَيْن

پاک تقى نقی پاکیزه

الشَّهيدَيْن المَظْلُومَيْنِ المَقْتُولَين فَصَلَّ

و شهید و مظلوم و مقتول پس رحمت فرست

عَلَيهِما ما طَلَعَتْ شَمسٌ وَمَا غَرَبَتْ صَلوةً

بر آن ها تا برآید آفتاب و فرود شود رحمتی

مُتَوالِيَةً مُتَتَالِيَةً وَاَتَوَسّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيّ

پی در پی و پیوست و من توسل جویم به تو به على

بنِ الحُسَينِ سَيّدِ العابِدينَ المَحْجُوبِ مِنْ

بن الحسين سید عابدان محجوب از

خَوفِ الظَّالِمِينَ وَبِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الباقِرِ

ترس ظالمان و به محمد بن على باقر

الطّاهِرِ النُّورِ الزَّاهِرِ الإِمامَين السَّيِّدَين

طاهر نور درخشان دو امام سید دو

مِفْتَاحَى البَرَكَاتِ وَمِصبَاحَى الظُّلُمَاتِ

دو کلید برکات و دو چراغ در ظلمات

فَصَلَّ عَلَيهِما مَا سَرَى لَيْلٌ وَمَا أَضَاءَ نَهارٌ

رحمت فرست بر آنان تا سر آید شب و بتابد روز

صَلوةٌ تَغدُو وَتَرُوحُ وَ اَتَوَسّلُ إِلَيْكَ

رحمتي در بامداد و پسین و توسل جویم به سويت

بِجَعفَر بنِ مُحَمَّدٍ الصّادِقِ عَن اللّهِ وَالنَّاطِق

به جعفر بن محمد صادق از طرف خدا و گویای

فی عِلمِ اللهِ وَبِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ العَبدِ

در دانش خدا و بموسى بن جعفر بنده

الصّالِحِ فى نَفْسِهِ وَالوَصِيِّ النَّاصِح

صالح و وصى خیر خواه دو

الإمامَينِ الهادِيَيْن المَهدِيَّينِ الوافِيَینِ

امام رهبر ره یافته و وافی و

الكافِيَيْنِ فَصَلَّ عَلَيْهِمَا مَا سَبّحَ لَكَ مَلَكُ وَ

کافی پس رحمت فرست بر آن ها تا فرشته تسبیحت گوید و

تَحَرّكَ لَكَ فَلَكُ صَلوةٌ تُنمى وَتَزيدُ وَلا

و فلک در حرکت باشد رحمتی که براید و برفزاید و فنا

تَفنى وَلا تَبِيدُ وَ اَتَوَسّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيّ بنِ

نشود و نابود نگردد و من توسّل جویم به تو بعلی بن

مُوسَى الرِّضا وَ بِمُحَمَّدِ بنِ عَلىٍّ المُرتَضَى

موسى الرضا و به محمد بن على مرتضي

الإِمامَينِ المُطَهِّرَيْنِ المُنتَجَبَيْن فَصَلِّ

دو امام مطهر نجيب رحمت فرست

عَلَيهِما ما أَضَاءَ صُبحٌ وَدامَ صَلوةً تُرَقّيهِما

بر آن ها تا روشن باشد بامداد و بپاید رحمتی و برفرازد

إِلى رِضوانِكَ فِي العِليِّينَ مِنْ جِنانِكَ وَ

تا رضوانت در عليين از بهشتت و من

اَتَوَسّلُ إِلَيْكَ بِعَلِيّ بن مُحَمَّد الرَّاشِدِ وَ

توسل جویم بدرگاهت به على بن محمد راشد و

الحَسَنِ بن عَلىٍّ الهَادِي القَائِمَينِ بِأَمْرِ

حسن بن على هادی دو قائم به امر

عِبادِكَ المُخْتَبَرَيْنِ بِالمِحَنِ الهائِلَةِ وَ

بندگانت و دو آزموده به محنت های هراسنده و دو

الصَّابِرَيْنَ فِي الاِحَنِ المَائِلَةِ فَصَلَّ عَلَيْهِما

شکیبا در برابر کینه های لرزاننده رحمت فرست بر آن ها

كِفَاءَ أَجْر الصّابِرينَ وَإِزاءَ ثَوابِ الفَائِزِينَ

معادل اجر صابران و برابر ثواب کامیابان

صَلوةً تُمَهِّدُ لَهُمَا الرَّفْعَةَ وَ اَتَوَسّلُ إِلَيْكَ يا

رحمتی که آماده کنی برای آن ها رفعت را و توسل جویم به درگاهت

رَبِّ بِاِمامِنا وَ مُحَقِّقِ زَمَانِنَا اليَوْمِ المَوْعُودِ

پروردگارا به امام ما و محقق زمان امروزه ما آن موعود

وَالشَّاهِدِ المَشْهُودِ وَالنُّور الأَزْهَر وَ الضِّيآءِ

و شاهد و مشهود و نور درخشنده تر و تابش

الأنوَرِ المَنصُورِ بِالرُّعْبِ وَالمُظَفَّرِ بِالسَّعَادَةِ

روشن تر منصور به هراس و پیروز به سعادت

فَصَلَّ عَلَيْهِ عَدَدَ الثَّمَرَ وَأَوْرَاقِ الشَّجَرَوَ

پس رحمت فرست بر او به شماره میوه ها و برگ درخت ها و

أجزاءِ المَدَرِ وَعَدَدَ الشَّعْرِ وَالوَبَرِ وَعَدَدَ ما

اجزاء کلوخ و شماره موی و کرک و شماره آنچه

اَحَاطَ بِهِ عِلمُكَ وَاَحَصاهُ كِتَابُكَ صَلوةً

فرا گیرد دانشت و آمار و شماره کند کتابت رحمتی که

يَغبِطُهُ بِهَا الأَوّلوُنَ وَالاخِرُونَ اَللّهُمَّ وَ

غبطه برند بدان اولين و آخرين خدایا

احشُرنا فِي زُمْرَتِهِ وَاحْفَظْنَا عَلَى طَاعَتِهِ وَ

محشور کن ما را در گروهش و بدار ما را به طاعتش و

احرُسنا بِدَولَتِهِ وَأتحِفْنا بِوِلايَتِهِ وَانْصُرْنَا

پاسدار ما را به دولتش دولتش و تحفه ده بما ولايتش را و یاری کن

عَلى أَعدَائِنَا بِعِزَّتِهِ وَاجْعَلْنَا يَا رَبِّ مِنَ

ما را بر دشمنان ما به عزت خود و قرار ده ما را پروردگارا از

التَّوَّابِينَ يا اَرحَمَ الرّاحِمينَ اَللّهُمَّ وَإِنّ

توبه کاران یا ارحم الراحمين خدايا براستی

إبْلِيسَ المُتَمَرّدَ اللَّعِينَ قَدِ اسْتَنظَرَكَ لِاِغواءِ

ابلیس متمرد ملعون از تو مهلت جسته برای گمراه کردن

خَلْقِكَ فَانْظَرَتَهُ وَاسْتَمْهَلَكَ لِاِضْلالِ

خلقت و او را مهلت دادی و مدت خواسته برای گمراه کردن

عَبِيدِكَ فَامْهَلْتَهُ بِسابق عِلْمِكَ فِيهِ وَقَد

بندگانت و مهلت دادی به سابقه علم خودت درباره او و

عَشْشَ وَكثَرَتْ جُنُودُهُ وَازْدَحَمَتْ جُيُوشُهُ

اکنون لانه کرده و لشکرش فراوان شده و قشون هایش مزاحمت

وَانتَشَرَتْ دُعاتُهُ فِي أَقْطَارِ الأَرْضِ فَاَضَلُّوا

و داعیان او در اطراف زمین پراکنده شده و بندگانت را

عِبادَكَ وَافْسَدُوا دِينَكَ وَحَرِّفُوا الْكَلِمَ عَنْ

گمراه و دین ترا فاسد کردند و سخن ها را را تحریف و

مَواضِعِهِ وَجَعَلُوا عِبَادَكَ شِيَعاً مُتَفَرَقِينَ وَ

بر خلاف تطبیق کردند و بندگانت را دسته دسته و

اَحْزاباً مُتَمَرِّدِينَ وَقَدْ وَعَدْتَ نَقْضَ بَنْيَانِهِ وَ

حزب جزب نمودند متمردند و تو خود وعده دادی بنیادش بکنی

تَمْزِيقَ شَأنِهِ فَاَهْلِكَ أَوْلادَهُ وَجُيُوشَهُ وَ

و دستگاهش بر هم زنی پس نابود کن اولاد و لشکرهایش را و

طَهِّرْ بِلادَكَ مِنْ اِخْتِرَاعَاتِه وَاخْتِلَافاتِه وَ

پاک کن بلاد خود را از اختراعاتش و اختلافاتش و

أَرِحْ عِبادَكَ مِن مَذاهِبِه وَقِيَاساتِهِ وَاجْعَلْ

راحت کن بندگانت را از راه ها قیاس هایش و روزگار

دائِرَةَ السَّوءِ عَلَيْهِم وَابْسُطْ عَدْلَكَ وَاَظْهِرُ

بد برای آن ها بیاور و عدل و داد خود را برگستر و

دينَكَ وَقَوِّ اَوْلِيَآئَكَ وَأَوْهِنْ أعدآئَكَ وَ

دین خود را پدید آور و دوستانت را نیرو ده و سست کن دشمنانت را

اَوْرِث دِيَارَ اِبْليسَ وَدِيَارَ أَوْلِيَائِهِ أُولِيائَكَ

و خانه و دیار ابلیس و دوستانش را به دوستانت ارث بده

وَخَلّدْهُم فِي الجَحِيمِ وَأَذِقْهُمْ مِنَ العَذَابِ

و آن ها را در دوزخ جاوید دار و بجشان شان عذاب دردناک را و

الأليمِ وَاجْعَلْ لَعَائِنَكَ المُسْتَوْدَعَةً فى

مقرر دار لعنت های خود را که در آفرینش سپرده ای و

مناحِسِ الْخِلْقَةِ وَمَشاوِيهِ الفِطرَةِ دائِرَةً

زشتی های فطرت را که بر سر آن ها

عَلَيْهِمْ وَمُوَكّلَةٌ بِهِمْ وَجَارِيَةً فِيهِم كُلَّ صَباحٍ

ریزند و موکل آن ها باشند و جاری کنند میان آن ها هر بامداد و

مَساءٍ وَغُدُوٍ وَرَوَاحٍ رَبّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيا

شام و هر چاشت و پسین پروردگارا بده بما در دنیا

حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا بِرَحْمَتِكَ

حسنه و در آخرت حسنه و نگهدار ما را برحمت خود از

عَذابَ النَّارِ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

عذاب دوزخ اى ارحم الراحمين. (بحار ج 67/99)

پس به آن چه خواهی برای خود و برادرانت دعا کن.

زیارت حضرت نرجس خاتون عليها السلام

محدث قمی می گوید : آن گاه ملکه دنیا و آخرت والده امام قائم علیهما السلام را زیارت کن، و قبر آن معظمه پشت ضریح امام حسن عسکری علیه السلام است، پس بگو :

اَلسَّلامُ عَلى رَسُولِ اللهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ

درود بر رسول خدا صلی الله عليه و آله

الصّادِقِ الاَمينِ اَلسَّلامُ عَلى مَولانا اَميرِ

راستگوی امین درود بر مولای ما امیر

المُؤْمِنِينَ اَلسَّلامُ عَلَى الأَئمَّةِ الطَّاهِرينَ

المومنين درود بر ائمه طاهرين

الحُجَجَ المَيامِينِ اَلسَّلَامُ عَلَى وَالِدَةِ الإِمامِ

حجت های بابركت درود بر مادر امام

وَالمُودَعَةِ أسرارَ المَلِكِ العَلامَ وَالحَامِلَةِ

که سپرده شد به او اسرار ملک علام و ابستن شد

لِاَشرَفِ الأَنامِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا الصِّدِّيقَةُ

به اشرف بشر درود بر تو ای صديقه

المَرْضِيّةُ اَلسَّلَامُ عَلَيْكِ يَا شَبيهَةً أُمّ مُوسى

پسندیده درود بر تو ای همانند مادر موسى

وَابْنَةَ حَوَارِيِّ عيسى اَلسَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُها

و دختر حوارى عیسي درود بر تو ای

التّقِيّةُ النَّقِيَّةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا الرَّضِيَةُ

با تقوى و پاکیزه درود بر تو ای پسندیده و

المَرْضِيَّةُ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا المَنْعُوتَةُ فِي

پسند شده درود بر تو ای وصف شده

الإِنجيلِ المَخطُوبَةُ مِن رُوحِ اللهِ الاَمينِ وَ

در انجیل و خواستگاری شده از حضرت روح الله امین و

مَنْ رَغِبَ فِي وُصْلَتِها مُحَمَّدٌ سَيِّدُ

کسی که رغبت کرده در وصلت با او محمد سید

المُرْسَلِينَ وَالمُستَودَعَةُ اسرارَ رَبِّ

رسولان و سپرده شده بوی اسرار پروردگار

العالَمينَ اَلسَّلَامُ عَلَيْكِ وَعَلى آبائِكِ

جهانیان درود بر تو و بر پدرانت که

الحَوارِيِّينَ اَلسَّلَامُ عَلَيْكِ وَعَلَى بَعْلِكِ وَ

حواريون بودند درود بر تو و بر شوهرت و فرزندت

وَلَدِكِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ وَعَلَى رُوحِكِ وَ

درود بر تو و بر روحت و

بَدَنِكِ الطَّاهِرِ اَشْهَدُ انَكِ أَحْسَنْتِ الكِفَالَةَ وَ

تن پاکت من گواهم که تو خوب کفالت کردی و

اَدِّيْتِ الأمَانَةَ وَاجْتَهَدْتِ في مَرضَاتِ اللهِ

ادای امانت نمودی و کوشیدی در جلب رضایت خدا

وَصَبَرْتِ في ذاتِ اللهِ وَحَفِظْتِ سِرَّ اللهِ وَ

و شکیبا بودی در راه خدا و نگه داشتی راز خدا و

حَمَلْتِ وَلِىَّ اللَّهِ وَبالَغَتِ في حِفْظِ حُجَّةِ

آبستن شدی به ولی خدا و کوشیدی در حفظ حجت

اللهِ وَرَغِبْتِ في وُصْلَةِ أَبْنَاءِ رَسُولِ اللهِ

خدا و ميل کردی در وصلت پسران رسول خدا

عارِفَةً بحَقِّهِمْ مُؤمِنَةً بِصِدْقِهِمْ مُعْتَرِفَةً

با شناختن حق آن ها و ایمان به صدق آن ها و اعتراف به

بمَنْزِلَتِهِمْ مُستَبْصِرَةٌ بامِرِهِمْ مُشْفِقَةٌ عَلَيْهِمْ

مقام آن ها و بینای در امر آن ها و مهربان به آن ها

مُوْثِرَةً هَوَاهُمْ وَأَشْهَدُ اَنَّكِ مَضَيْتِ عَلَى

و برگزین دلخواه آن ها و گواهم که تو درگذشتی با

بَصِيرَةٍ مِنْ أَمْرِكِ مُقْتَدِيَةً بِالصَّالِحِينَ رَاضِيَةً

بصيرت در کار خود و پیرو شایستگان و راضی

مَرْضِيّة تَقِيَّةً نَقِيَّةً زَكِيَةً فَرَضِيَ اللهُ عَنْكِ وَ

و پسندیده و با تقوی و خالص و پاک بودی خدا از تو راضی باد و

اَرضاكِ وَجَعَلَ الْجَنَّةَ مَنْزِلَكِ وَمَأْوِيكِ

تو را راضی کناد و بهشت را منزل و مأوایت نماید

فَلَقَد اَولاكِ مِنَ الخَيْراتِ ما اَوْلاكِ وَأَعطاكِ

که بتو عطا کرد از خيرات آنچه عطا کرد

مِنَ الشَّرَفِ ما بِه أَغْنَاكِ فَهَنَّاكِ اللهُ بِما

از شرفی که بی نیازت ساخت گوارا کند خدا برایت

مَنَحَكِ مِنَ الكَرامَةِ وَامْرَاكِ . پس سر خود را بالا

آنچه بتو بخشید از کرامت و گوارا ساخت تو را .

می کنی و می گوئی: اَللّهُمَّ اِيَّاكَ اِعْتَمَدْتُ وَلِرِضَاكَ

خدايا بتو اعتماد دارم و رضای تو را

طَلَبْتُ وَباَوْلِيَائِكَ إِلَيكَ تَوَسّلْتُ وَعَلَى

جویم و به اولیائت بتو توسل نمایم و بر

غُفْرانِكَ وَحِلْمِكَ إِتَّكَلْتُ وَبكَ إِعْتَصَمْتُ

آمرزش و حلمت تکیه زنم و بتو خود را نگهدارم و

وَ بِقَبرِ اُمّ وَلِيِّكَ لُذْتُ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ

بقبر مادر ولیت پناهنده ام شدم پس رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَانْفَعْني بِزِيَارَتِهَا وَثَبِّتْنِي عَلَى

محمد و سودم بخش به زيارتش و ثابتم دار به

مَحَبّتِها وَلا تَحْرِمنى شَفَاعَتَها وَ شَفَاعَةَ

دوستيش و دریغ مدار از من شفاعتش و شفاعت

وَلَدِها وَارْزُقْنِي مُرافَقَتَهَا وَاحْشُرني مَعَهَا وَ

فرزندش و روزیم کن برفاقتش و محشورم کن باو و

مَعَ وَلَدِهَا كَمَا وَفّقْتَنِي لِزِيَارَةِ وَلَدِهَا وَ

با فرزندش چنان چه توفیقم دادی برای زیارت فرزندش و

زِيارَتِها اَللّهُمَّ اِنّى اَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِالأَئِمَّةِ

زیارت خودش خدایا من رو بتو آوردم به ائمه

الطَّاهِرِينَ وَاَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِالحُجَجِ

طاهرين و به تو توسل دارم به حجت های

المَيامِينِ مِنْ الِ طه وَ يْسَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى

با میمنت از ال طه و یس که رحمت فرستی بر

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبِينَ وَأَنْ تَجْعَلَنِي

محمد و ال محمد پاکان و مرا

مِنَ المُطْمَئِنّينَ الفائِزينَ الفَرِحينَ

مطمئن سازی و کامروا شاد و مژده باب از

المُستَبْشِرِينَ الَّذِينَ لا خَوْفٌ عَلَيهِم وَلاهُمْ

آن ها که نه ترسی بر آن ها است و نه آنان

يَحْزَنُونَ وَاجْعَلْنِي مِمَّن قَبِلْتَ سَعْيَهُ وَ

غمی دارند و مقررم کن از آن ها که پذیری کوشش شان

يَسّرْتَ أَمْرَهُ وَكَشَفْتَ ضُرَّهُ وَامَنْتَ خَوْفَهُ

و آسان کنی کارشان و برطرف کنی سختی آن ها و آسوده کنی از بیم

اَللّهُمَّ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَالِ مَحْمَدٍ صَلِّ عَلَى

خدايا بحق محمد و ال محمد رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَلا تَجْعَلْهُ اخِرَ العَهْدِ

محمد و آل محمد و مگردان آن را آخر عهد

مِنْ زِيارَتي إِيَّاهَا وَارْزُقْنِي العَوْدَ إِلَيْها اَبَداً

از زيارتم او را و روزی کن بمن برگشت بدان را

ما أَبْقَيْتَنِي وَإِذَا تَوَفَّيْتَنِي فَاحْشُرْنِي فِي

همیشه تا زنده ام داری و چون جانم گرفتی محشورم کن در

زُمْرَتِها وَاَدْخِلْنِي فِي شَفَاعَةِ وَلَدِها وَ

گروه او و در آورم در شفاعت فرزندش و

شَفَاعَتِهَا وَاغْفِرْلي وَلِوَالِدَىّ وَلِلْمُؤمِنينَ وَ

شفاعتش و بیامرز مرا و پدر و مادرم را و مؤمنين و

المُؤمِنَاتِ وَاتِنا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى

مؤمنات را و بده بما در دنیا حسنه و در

الأخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا بِرَحْمَتِكَ عَذَابَ النَّارِ وَ

آخرت حسنه و نگهدار ما را برحمتت از عذاب آتش و

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يا ساداتي وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

درود بر شما آقایم و رحمت خدا و برکاتش (بحار ج 70/99)

زیارت حضرت حکیمه خاتون عليها السلام

در هدية الزائرين فضائل جناب حکیمه دختر حضرت امام مُحَمَّد تقی علیهما السلام را که قبر شریفش پایین پا چسبیده به ضریح عسکریین علیهما السلام است را نقل کردیم و گفتیم که در كتب مزار زیارت مخصوصی برای آن معظمه با آن مرتبه بلندی که برای او است ذکر نشده و سزاوار است او را به الفاظی که در زیارت اولاد ائمه عليهم السلام نقل شده زیارت کنند یا او را به این الفاظ که در زیارت عمّه مکرمهاش حضرت فاطمه بنت موسى علیه السلام وارد شده زیارت کنند و آن چنانست که بعد از تسبیحات حضرت زهرا علیها السلام رو به قبله می گوئی :

اَلسَّلامُ عَلى أدَمَ صِفْوَة الله اَلسَّلامُ عَلى

درود بر آدم برگزیده خدا درود بر نوح

نُوحٍ نَبىّ الله اَلسَّلامُ عَلَى إِبْراهيمَ خَلِيلِ الله

پیغمبر خدا درود بر ابراهيم خليل خدا

اَلسَّلامُ عَلَى مُوسى كَليمِ الله اَلسَّلامُ

درود بر موسی کلیم خدا درود

على عيسى رُوحِ اللهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يا

بر عيسى روح الله درود بر تو ای

رَسولَ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَيْرَ خَلْقِ

رسول خدا درود بر تو ای بهترین خلق

للّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِيَّ اللهِ

خدا درود بر تو ای برگزیده خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللهِ خَاتَمَ

درود بر تو ای محمد بن عبدالله خاتم

النَّبِیيّنَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنِينَ

پیغمبران درود بر تو ای امیر مؤمنان

عَلِيَّ بْنَ أَبِيطَالِب وَصِيَّ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ

على بن ابیطالب وصى رسول خدا درود بر

عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ سَيِّدَةَ نِساءِ الْعالَمينَ السَّلامُ

تو ای فاطمه بانوی زنان جهانیان درود

عَلَيْكُما يَا سِبْطَى الرَّحْمَةِ وَسَيِّدَى شَبَابِ

بر شما ای دو سبط رحمت و دو سيد جوانان

اَهْلِ الْجَنَّةِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا عَلَى بْنَ الْحُسَيْنِ

اهل بهشت درود بر تو ای على بن الحسين

سَيِّدَ الْعابِدِينَ وَقُرَّةَ عَيْنِ النَّاظِرِينَ اَلسَّلامُ

سید عابدان و روشنی دیده ناظران درود

عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ باقِرَ الْعِلْمَ بَعْدَ النَّبِیِ

بر تو ای محمد بن على باقر علم پس از نبی

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ

درود بر تو ای جعفر بن محمد

الصَّادِقَ البارَّ الاَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

صادق خوش رفتار امین درود بر تو ای

مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ الطَّاهِرَ الطُّهْرَ اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ

موسی بن جعفر پاک پاکیره درود بر تو

يَا عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرّضَا المرتضى اَلسَّلامُ

ای على بن موسی الرضاى پسندیده درود

عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيِّ التَّقِيَّ السَّلامُ عَلَيْكَ

بر تو ای محمد بن على تقى درود بر تو

يَا عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِيَّ النَّاصِحَ الاَمينَ

ای على بن محمد النقى خیر خواه امين

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حَسَنَ بْنَ عَلى السَّلامُ

درود بر تو اي حسن بن على درود

عَلَى الْوَصِيّ مِنْ بَعْدِهِ اَللهُمَّ صَلَّ عَلى نُورِكَ

بر وصى پس از وی خدایا رحمت فرست بر نورت

وَسِراجكَ وَوَلِي وَلِيِّكَ وَوَصِيِّ وَصِيِّكَ وَ

و چراغ هدایتت و ولي وليت و وصى وصيّت و

حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ

حجت تو بر خلقت درود بر تو ای دختر

رَسُولِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنتَ فاطِمَةَ وَ

رسول خدا درود بر تو ای دختر فاطمه و

خَديجَةَ اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ

خديجه درود بر تو ای دختر

أَميرِ الْمُؤْمِنِينَ اَلسَّلَامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ الْحَسَنِ

اميرالمؤمنين درود بر تو ای دختر حسن

وَالْحُسَيْن اَلسَّلَامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ وَلِيِّ اللهِ

و حسین درود بر تو ای دختر ولى خدا

اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا أُخْتَ وَلِىّ اللهِ اَلسَّلامُ

درود بر تو اي خواهر خدا ولی درود

عَلَيْكَ يَا عَمَّةَ وَلِى اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ

بر تو ای عمه ولى خدا درود بر تو ای دختر

مُحَمَّدِ بْن عَلِىٍّ التَّقِىِّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

محمد بن علی تقی و رحمت خدا و برکاتش بر تو باد

اَلسَّلامُ عَلَيْكِ عَرَّفَ اللهُ بَيْنَنا وَبَيْنَكُمْ

درود بر تو خدا شناسا کند ما را با شما

فِي الْجَنَّةِ وَحَشَرَنا فِي زُمْرَتِكُمْ وَأَوْرَدَنا

در بهشت و محشور کند ما را در جمع شما و وارد کند

حَوضَ نَبِيِّكُم وَسَقَانَا بِكَأْسِ جَدِّكُمْ مِنْ يَدِ

ما را در حوض پیغمبر شما و بنوشاند با جام جد شما از دست

عَلِيِّ بْنِ اَبيطالِبٍ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكُمْ

على بن ابیطالب رحمت خدا بر شما

اَسْئَلُ اللهَ اَنْ يُرِينَا فِيكُمُ السُّرُورَ وَالْفَرَجَ وَاَنْ

از خدا می خواهم که بنمایاند بما درباره شما شادی و فرج و

یَجمَعَنا وَإِيَّاكُمْ فِي زُمْرَةِ جَدِّكُمْ مُحَمّدٍ

جمع کند ما و شما را در گروه جد شما محمد

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِه وَاَنْ لا يَسْلُبَنا

صلی الله عليه و اله و نگیرد از ما

مَعْرِفَتَكُمْ اِنَّهُ وَلىٌّ قَديرٌ اَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ

معرفت شما را زیرا او سرپرست و توانا است تقرب جویم به درگاه خدا

بِحُبِّكُمْ وَالبَرائَةِ مَنْ اَعْدائِكُمْ وَالتّسلیمِ

به دوستی شما و بیزاری از دشمنان شما و تسلیم بودن

اَلَى اللهِ رَاضِياً به غَيْرَ مُنكِرٍ وَلا مُسْتَكْبِرٍ وَ

به خدا در حال خرسندی بدو بی تکبر و گردان فرازی و

عَلى يَقينِ ما اَتى بِه مُحَمَّد وَ بِه راضٍ

با يقين به آنچه آورده است محمد صلی الله علیه و آله و بدان راضیم

نَطلُبُ بِذلِكَ وَجْهَكَ ياسَيِّدى اَللهُمَّ وَ

و رضای ترا می جویم ای آقایم خدايا

رِضَاكَ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ يَا حَكِيمَةُ اشْفَعى لى

رضای تو و سرای آخرت را می خواهم اى حكيمه شفيع من باش

فِي الْجَنَّةِ فَإِنَّ لَكِ عَنْدَ اللهِ شَأْناً مِنَ الشَّانِ

درباره بهشت زیرا تو در نزد خدای تعالی مقامی والا داری

اَللّهُمَّ إِنِّي أَسْئَلُكَ أَنْ تَخْتِمَ لِي بِالسَّعَادَةِ فَلَا

خدايا من از تو سرانجام سعادت خواهم و مگیر از من

تَسلُب مِنِّى مَا أَنَا فِيهِ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ

آن چه در آنم همانا نیست جنبشی و توانی جز

بِاللّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ اَللَّهُمَّ اسْتَجِبْ لَنَا وَ تَقَبَّلْهُ

به خدای والا و بزرگ خدایا اجابت کن برای ما و بپذیر

بكَرَمِكَ وَعِزَّتِكَ وَبِرَحْمَتِكَ وَعَافِيَتِكَ وَ

آن را از ما به کرم و عزتت و برحمت تو عافيتت

صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِه اَجْمَعينَ وَسَلّمَ

درود فراوان و رحمت خدا بر محمد صلی الله علیه و آله و آلش باد

تَسليماً يا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

اى ارحم الراحمين. (بحار ج 267/99)

محدث قمی رحمه الله گوید: معروف است که نزد قبر عسكريين علیهما السلام قبور جمله ای از سادات عظام است که از جملهٔ آن ها حسین پسر امام علی نقی علیه السلام می باشد و من بر حال حسین مطلع نشدم، لکن آنچه به نظرم می رسد آنست که سیدی جليل القدر و عظیم الشأن بوده زیرا که من از بعضی روایات استفاده کردم که از مولای ما حضرت امام حسن عسکری علیه السلام و برادرش حسین بن علی تعبیر به سبطین می کردند، و تشبیه می کردند این دو برادر را به دو جدشان دو سبط پیغمبر صلی الله علیه و آله امام حسن و امام حسن علیهما السلام.

و در روایت ابوالطیب است که صدای حضرت حجة صلوات الله عليه شبیه به صدای حسین بود و در شجرة الاولياء

تأليف سيد فقيه محدث حكيم السيد احمد اردکانی یزدی در ذکر اولاد حضرت امام علی نقی علیه السلام است که حسین فرزند آن حضرت از زهاد و عبّاد بود و به امامت برادر خود اعتراف داشت و شاید متتبع ماهر غیر از آنچه ذکر شد چیزی بر جلالتش بیابد.

زیارت امام زاده سید محمد فرزند امام هادی علیه السلام

بدان که امام زاده سیّد محمّد فرزند امام علی نقی علیه السلام را در يك منزلى سامره مزاریست مشهود و به جلالت شأن و بروز کرامات معروف است و عامه مردم به زیارتش مشرف می شوند و نذرها و هدایای بسیار به آن جا می برند و حاجات می طلبند و اعراب آن حدود تمامی از او خوف دارند و حساب می برند. کرامات بسیار از آن بزرگوار نقل شده که مقام ذکرش نیست و بس است در جلالت آن جناب که قابلیت و صلاحیت امامت را داشت و فرزند بزرگ حضرت هادی علیه السلام بود و در فوت او حضرت امام حسن عسکری گریبان خود را چاك فرمود. شيخ ما ثقة الاسلام نوری نورالله مرقده اعتقاد عظیمی به زیارت آن بزرگوار داشته و در تعمیر بقعه و ضریح مبارکش سعی فرموده.

زیارت امامزادگان سَلامُ اللهِ عَلَيْهِمْ «از جمله زیارت امامزاده سید محمد»

چون قصد کردی زیارت کنی یکی از ایشان را پس بایست بر سر قبرشان و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا السَّيِّدُ الزَّكِيُّ الطَّاهِرُ

سلام ما بر تو ای آقای پاکیزه سيرت پاک گوهر

الْوَلِيُّ وَالدَّاعِى الْحَفِيُّ أَشْهَدُ انَّكَ قُلْتَ

دوست حق و دعوت کننده بسوی خدا به مهربانی گواهی می دهم

حَقّاً وَنَطَقْتَ حَقّاً وصِدقاً وَدَعَوْتَ إِلى

که تو سخن گفتی به حق و بیان کردی به حق و راستی و خلق را بسوی خدا

مَوْلايَ وَمَوْلاكَ عَلانِيَةً وَسِراً فَازَ مُتَّبِعُكَ وَ

و مولای خود خواندی در آشکار و پنهان (در ظاهر و باطن) سعادت یافت

نَجى مُصدَّقُكَ وَخابَ وَخَسِرَ مُكَذِّبُكَ وَ

و فیروزی هر که ترا پیروی کرد و نجات یافت هر که

المُتَخَلَّفُ عَنْكَ اِشْهَد لى بِهذهِ الشَّهَادَةِ

تو را تصديق نمود و محروم و زیان کار شد هر که به

لِأَكُونَ مِنَ الْفَائِزِينَ بِمَعْرِفَتِكَ وَطَاعَتِكَ وَ

تكذيب و مخالفتت برخاست گواهی ده به این شهادت من نزد تو (حضور حق)

تَصْدِيقِكَ وَاتَّبَاعِكَ وَالسَّلامُ عَلَيْكَ يا

و طاعتت و تصديق و پیرویت از اهل فوز و سعادت کردم و

سَيِّدي وَابْن سَيّدى أَنْتَ بابُ اللهِ الْمُؤْتَى وَ

سلام بر تو ای آقای من فرزند آقای من تو درگاه رحمت خدائی که از آن الْمَأْخُوذُ عَنْهُ اَتَيْتُكَ زَائِراً و حاجاتى لَكَ

درگاه است باید درآیند و از آن درگاه مأخوذ شوند من بزيارت حضرتت آمدم

مَسْتَودِعاً وَها اَنَاذَا اَسْتَوْدِعُكَ دينى وَ

و حاجت هایم را نزد تو ودیعه نهادم و من اینک دینم را نزد شما

اَمَانَتِي وَخَواتِيمَ عَمَلى وَجَوامِعَ أَمَلى إِلى

امانتم را بودیعت می سپارم تا هنگام فرا رسیدن اجلم

مُنتَهى اَجَلى وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَ

(که نگاهداری کنید و به وقت مرگ به من بسپارید) سلام و تحیت

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ (بحار ج 272/99)

و رحمت و برکات خدا بر تو باد

زیارت وداع عسكريين (عليهما السلام)

چون خواستی عسکریین علیهما السّلام را وداع کنی نزد قبر مطهر آنان بایست و بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكُما يا

درود بر شما ای دو

وَلِيَّيَ اللهِ اَسْتَوْدِ عُكُمَا اللَّهَ وَأَقْرَءُ عَلَيْكُمَا

ولی خدا من شما را به خدا می سپارم و به شما

اَلسَّلامَ اُمَنَّا بِاللهِ وَبِالرَّسُولِ وَبِمَا جِتَتُمَا بِه

سلام می دهم و معتقدم به خدا و رسولش و بدان چه آوردید و

وَدَلَلْتُمَا عَلَيْهِ اللَّهُمَّ اكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ

بدان ره نمودید خدایا بنویس ما را از گواهان

اَللّهُمَّ لَا تَجْعَلْهُ اخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زيارِتي

خدا مگردانش آخرين دفعه زیارت من

إِيَّاهُمَا وَارْزُقْنِى الْعَوْدَ إِلَيْهِما وَاحْشُرْنى

از آنان و بمن روزی کن برگشت به آن ها را و محشور کن مرا

مَعَهُما وَمَعَ أَبائِهِمَا الطَّاهِرينَ وَالْقآئِم

با آن ها و پدران شان که پاکند و با قائم

الْحُجَّةِ مِنْ ذُريَّتِهِمَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

حجت از نژاد آن ها ای ارحم الراحمين.

زیارت امام زمان علیه السلام در سرداب مقدس (زیارت آل یاسین) محدث قمی می فرماید: آن حضرت را به آنچه خود دستور العمل دادهاند زیارت کن چنانچه شیخ جلیل احمد بن ابیطالب طبرسی رحمه الله علیه در کتاب شریف احتجاج روایت کرده که از ناحیه مقدّسه برای محمد حمیری بعد از جواب از مسائلی که از آن حضرت سئوال کرده بود چنین آمده:

هرگاه خواستید توجه کنید به وسیلهٔ ما به سوی خداوند تبارك و تعالی و به سوی ما پس بگویید چنان که خدای تعالی فرموده :

سَلامٌ عَلَى الِ يُسَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا

درود بر آل یس درود بر تو ای

داعِيَ اللهِ وَرَبَّانِيَّ أَيَاتِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

داعی خدا و ربانی آیات او درود بر تو ای

بابَ اللهِ وَدَيَّانَ دِينِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

باب خدا و دیان او درود بر تو ای

خَلِيفَةَ اللهِ وَنَاصِرَ حَقِّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

خليفه خداو ناصر حق او درود بر تو ای

حُجَّةَ اللهِ وَدَليلَ إِرَادَتِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

حجت خدا و دلیل اراده او درود بر تو ای

تالِيَ كِتابِ اللهِ وَتَرْجُمَانَهُ السَّلَامُ عَلَيْكَ

تلاوت کن کتاب خدا و ترجمان او درود بر تو

فی اناءِ لَيْلِكَ وَأَطْرَافِ نَهارِكَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

در هر آن از شبت و سراسر روزت درود بر تو

يا بَقِيَّةَ اللهِ فِى اَرْضِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا

ای بَقيهُ خدا در زمینش درود بر تو ای

ميثَاقَ اللهِ الَّذِى اَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ

پیمان خدا که آن را گرفته و تاکید کرده درود بر تو

يَا وَعْدَ اللهِ الَّذِي ضَمِنَهُ السَّلامُ عَلَيْكَ

ای وعده خدا که ضمانت نموده درود بر تو

اَيُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصُوبُ وَالْعِلْمُ المَصْبُوبُ و

ای علم منصوب و دانش ریخته و

الْغَوْثُ وَالرَّحْمَةُ الْواسِعَةُ وَعْداً غَيْرَ

داد رس و رحمت و موعود خداوند واسعه وعده بی

مَكْذُوب اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقُومُ السَّلامُ

دروغ درود بر تو هنگامی که برخیزی درود

عَلَيْكَ حين تَقْعُدُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَقْرَءُ

بر تو هنگامی که بنشینی درود بر تو هنگامی که بخوانی

وَ تُبَيِّنُ السَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تُصَلّى وَتَقْنُتُ

و بیان کنی درود تو هنگامی که نمازگزاری و عبادت کنی

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ تَرْكَعُ وَتَسْجُدُ السَّلامُ

درود بر تو هنگامی که ركوع و سجود کنی درود

عَلَيْكَ حينَ تُهَلِّلُ وَتُكَبِّرُ السَّلامُ عَلَيْكَ

بر تو هنگامی که تهليل و تکبیر گوئی درود بر تو

حينَ تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِرُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ حينَ

هنگامی که بسپاسی و آمرزش جوئی درود بر تو هنگامی که

تُصْبِحُ وَتُمْسى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ فِي اللَّيْلِ إِذا

بامداد و شام کنی درود بر تو در شب که فرا گیرد

يَغْشَى وَالنَّهارِ اَذَا تَجَلَّى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

و در روز که نور دهد درود بر تو

أَيُّهَا الاِمَامُ الْمَأْمُونُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيّهَا

ای امام امین درود بر تو ای

الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ السَّلامُ عَلَيْكَ بِجَوامِع

مقدم مورد آرزو درود بر تو درود همه جانبه

اَلسَّلام اُشْهِدُكَ يا مَوْلايَ أنّى أَشْهَدُ اَنْ

گواهت گیرم ای مولایم که من گواهم بر اینکه

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَنَّ مُحَمَّداً

نیست معبود حقی جز خدائی که یگانه است و شریک ندارد و بر اینکه محمد صلی الله علیه و آله

عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ لاحَبيبَ اِلاّ هُوَ وَاهْلُهُ وَ

بنده او و فرستاده او است و حبیبی نیست جز او و خاندانش

اُشْهِدُكَ يَا مَوْلايَ أَنَّ عَلِيّاً أَميرَ الْمُؤْمِنِينَ

و گواهت گیرم ای مولایم که على امیر مؤمنان

حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ وَالحُسَيْنَ حُجَّتُهُ

حجت او است و حسن حجت او و حسین حجت او و

وَعَلَيَّ بن الْحُسَيْنَ حُجَّتُهُ وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِي

على بن الحسين حجت او و محمد بن على حجّت او و

حُجَّتُهُ وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ وَمُوسَى

جعفر بن محمد حجت او و موسی بن جعفر

بنَ جَعْفَرٍ حُجَّتُهُ وَعَلِيَّ بْنَ مُوسَى حُجَّتُهُ وَ

حجت او و على بن موسی حجت او و محمد بن

مُحَمَدَ بْنَ عَلِيٍّ حُجَّتُهُ وَعَلِيِّ بْنَ مُحَمَّدٍ

على حجت او و على بن محمد حجت او

حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ حُجَّتُهُ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ

و حسن بن على حجت او و گواهم که تو

حُجَّةُ اللهِ اَنْتُمُ الاَوَّلُ وَالاخِرُ وَاَنَّ رَجْعَتَكُمْ

حجت خدائی شمائید اول و اخر و رجعت شما درست است

حَقُّ لا رَيْبَ فِيها يَوْمَ لا يَنْفَعُ نَفْساً ايمانُها لَمْ

شکی ندارد روزی که سود ندهد به کسی ایمانش اگر

تَكُنْ آمَنَتْ مَنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فى ايمانِها

از پیش ایمانی نداشته و عمل خیری با ایمان خود

خَيْراً وَأَنَّ الْمُوتَ حَقٌّ وَأَنَّ نَاكِراً وَ نَكيراً

نکرده بدرستی که مرگ حق است و ناکر و نکیر

حَقٌّ وَأَنَّ النَّشْرَ حَقٌّ وَالْبَعْثَ حَقٌّ وَاَنَّ

حق هستند گواهم که نشر از قبر حق است و بعثت حق است و

الصِّراطَ حَقٌّ وَالْمِرْصَادَ حَقٌّ وَالْميزانَ

صراط حق است و مرصاد حق است و میزان

حَقِّ وَالْحَشْرَ الْحَشْرَحَقُّ وَالْحِسَابَ حَقٌّ وَالْجَنَّةَ

حق است و حشر حق و حساب حق و بهشت

وَالنَّارَ حَقِّ وَالْوَعْدَ وَالْوَعِيدَ بِهِما

و دوزخ حق و وعد و تهدید به آن ها

حَقٌّ يَا مَولايَ شَقِيَ مَنْ خَالَفَكُمْ وَسَعِدَ

هم حق است ای مولای من بدبخت است کسی است مخالفت شما کرده و

مَنْ أَطَاعَكُمْ فَاشْهَدْ عَلَى مَا اَشْهَدْتُكَ

سعادت مند است آن که شما را اطاعت کرده گواه باش بر آنچه گواهت گرفتم

عَلَيْهِ وَاَنَا وَلِىٌّ لَكَ بِرَىٌ مِنْ عَدُوِّكَ

من دوستم با تو و بیزارم از دشمنت حق

فَالْحَقُّ مَا رَضَيْتُمُوهُ وَالْباطِلُ ما

آنست که شما آن را پسندیدید و باطل آنست که شما را

اَسْتَخطتُمُوهُ وَالْمَعْرُوفُ مَا أَمَرْتُمْ بِهِ وَ

بخشم آورد و معروف آنست که شما دستور دادید و

الْمُنْكَرُ ما نَهَيْتُمْ عَنْهُ فَنَفْسى مُؤْمِنَةٌ بِاللهِ

منکر آن که شما قدغن کردید از آن نفس من معتقد است به خدای

وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَبِرَسُولِهِ وَ

یگانه بي شریک و برسولش و

بِاَمیرِ الْمُؤْمِنِينَ وَبِكُمْ يَا مَوْلايَ أَوَّلِكُمْ وَ

به امير المؤمنين و به شما ای مولایم از اوّل تا

اخِرِكُمْ وَنُصْرَتي مُعَدَّةٌ لَكُمْ وَمَوَدَّتي

آخرتان وياريم برای شما آماده است و دوستیم

خَالِصَةٌ لَكُمْ امينَ امينَ. و بعد از آن اين دعا

خالص است برای شما آمین آمین

خوانده شود: اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلْكَ اَنْ تُصَّلِيَ عَلى

خدایا من از تو می خواهم که رحمت فرستی بر

مُحَمَّدٍ نَبِيٍّ رَحْمَتِكَ وَكَلِمَةِ نُورِكَ وَاَنْ تَمَلاً

محمد صلی الله علیه و آله نبی رحمتت و کلمه نورت و پرکنی پرکنی دم را از

قَلْبي نُورَ الْيَقين وَصَدْرِي نُورَ الأيمَانِ وَ

نور يقين و سینه ام را از نور ایمان و

فِكرى نُورَ النِّيَّاتِ وَعَزْمى نُورَ الْعِلْم وَقُوَّتى

اندیشه ام از نور تصمیمم و عزمم از نور دانش و نیرویم

نُورَ الْعَمَلِ وَلِساني نُورَ الصِّدْقِ وَ ديني

از نور کردار و زبانم از نور راستی و دینم

نُورَ الْبَصَآئِرِ مِنْ عِنْدِكَ وَبَصَرى نُورَ الضِّياءِ

از نور بصائری که تو عطا کنی و ديده ام را از نور ضیاء

وَسَمْعي نُورَ الْحِكْمَةِ وَمَوَدَّتي نُورَ الْمُولاةِ

و گوشم را از نور حکمت و دوستیم را از نور موالاة

لِمُحَمَّدٍ وَ الِه عَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ حَتَّى اَلْقَاكَ وَقَدْ

محمد و آلش عليهم السلام تا تو را ملاقات کنم و

وَفَيْتُ بِعَهْدِكَ وَمِيثَاقِكَ فَتُغَشِّينِي رَحْمَتُكَ

وفادار به عهد و پیمانت باشم و فرو گیردم رحمتت

یا وَلَّىُ يَا حَميدُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلىِ مُحَمَّدٍ

ای ولی ای حمید خدایا رحمت فرست بر محمد

حُجَّتِكَ فِي أَرْضِكَ وَخَلِيفَتِكَ فِي بِلادِكَ و

حجت تو در زمینت و خليفه تو در بلادت و

الدّاعى إِلى سَبِيْلِكَ وَالْقَائِمِ بِقِسْطِكَ وَ

دعوت کن براهت و قائم به عدلت و

الثَّائِرِ بِاَمْرِكَ وَلِيِّ المُؤْمِنِينَ وَبَوارِ الْكَافِرِينَ

خوانخواه بفرمانت ولى مؤمنان و هلاک کافران

وَمُجَلَّى الظُّلْمَةِ وَمُنيرِ الْحَقِّ وَالنَّاطِقِ

و پرتو بخش در تاریکی و تابان کن حق و گویای

بِالْحِكْمَةِ وَالصِّدْقِ وَكَلِمَتِكَ التَّامَّةِ فِي

به حکمت و راستی و كلمه تامت در روی

اَرْضِكَ الْمُرْتَقِبْ الْخَائِف والْوَلِىِّ النَّاصِحِ

زمینت و منتظر هراسان و سرپرست خیرخواه و

سَفينَةِ النَّجاةِ وَعَلَمِ الهُدى وَنُورِ

کشتی نجات و علم هدایت و نور دیده های

أَبْصَارِ الْوَرى وَخَيْرِ مَنْ تَقَمَّصَ وَارْتَدَى وَ

مردم و بهترین کسی که پیراهن و ردا پوشیده و

مُجَلَّى الْعَمى الَّذى يَمْلاُ الاَرْضَ عَدْلاً وَ

برطرف کننده کوری آن که پر کند زمین را از عدل

قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً إِنَّكَ عَلى كُلِّ

داد چنان چه پر شده باشد از ستم و بیداد زیرا تو بر هر

شَيءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَابْنِ

چیز توانائی خدايا رحمت فرست بر وليت و ولی زاده

اَوْلِيَائِكَ الَّذِينَ فَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَأَوْجَبْتَ

خود آنان که واجب کردی طاعت شان را و واجب کردی

حَقَّهُمْ وَاذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرْتَهُمْ

حق شان را بردی از آن ها پلیدی را و خوب پاک شان

تطهيراً اَللّهُمَّ اَنْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ لِدينِكَ وَ

کردی خدایا یاریش کن و یاری کن باو دینت را و

انصُربِه أَولِيائِكَ وَأَوْلِيَائَهُ وَ شِيعَتَهُ وَ

یاری کن به او دوستان خود و دوستان او را و شیعه و

اَنصارَهُ وَاجْعَلْنَا مِنْهُمْ اَللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ

یاران او را و ما را از آن ها قرار بده خدایا پناهش بده از شر هر

باغٍ وَطَاغٍ وَ مِنْ شَرِّ جَميعِ خَلْقِكَ وَاحْفَظْهُ

شروری و سرکشی و از شر همه خلق خود و حفظش کن از

مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ

پیش رو و پشت سر و طرف راست و

شِمَالِهِ وَاحْرُسْهُ وَامْنَعْهُ مَنْ أَنْ يُوصَلَ إِلَيْهِ

چپش و نگهش دار و جلوگیرش باش از این که باو

بِسُوءٍ وَاحْفَظْ فيهِ رَسُولِكَ وَالَ رَسُولَكَ وَ

بدی رسد و حفظ کن در باره اش رسول و آل رسولت را

اَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَاَيَدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْ نَاصِرِيهِ

و پدیدآور به او عدالت را و تأییدش کن به نصرت و یاری کن یاورانش را

وَاخْذُلْ خَاذِليهِ وَاقْصِمْ قَاصِميهِ وَاقْصِمْ بِه

و واگذار واگذارانش را و بشکن پشت شکنندگانش را و بشکن با

جَبَابِرَة الْكُفْرِ وَاقْتُلْ بِهِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَ

او پشت جباران کافر را و بکش بوسیله او كفار و منافقان

جَميعَ الْمُلْحِدينَ حَيْثُ كَانُوا مِنْ

همه ملحدان را هرجا باشند در

مَشارِقِ الْاَرْضِ وَمَغارِبِها بَرِّها وَبَحْرِهَا وَ

مشرق زمین و مغرب آن در بیابان و دریا و

امْلاء بِهِ الأرْضَ عَدْلاً وَ أَظْهِرْ بِه دينَ نَبِيِّكَ

پرکن بوسیله او زمین را از عدل و زنده کن به او دین پیغمبر

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ وَاجْعَلْنِى اَللّهُمَّ مِنْ

را صلی الله عليه و آله و مرا از

اَنْصارِهِ وَاَعْوانِهِ وَأَتْبَاعِهِ وَشِيعَتِهِ وَاَرِني

یاران او قرار ده و از کمک کاران و پیروان و شیعیانش و بنما بمن

في الِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ ما يَأْمُلُونَ وَفى

در باره خاندان محمد عليهم السلام آن چه آرزو دارند و

عَدُوِّهِمْ مَا يَحْذَرُونَ اِلهَ الْحَقِّ امينَ يا

در دشمنان شان آن چه از آن بر حذرند اله الحق امين يا ذا الجلال

ذَا الْجَلالِ وَالإِكْرَامِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

و الاكرام يا ارحم الراحمين (بحار 2/91 عن الاحتجاج)

زیارت دیگری برای امام زمان علیه السلام

از کتب معتبرۀ علماء منقول است که بر در حرم آن حضرت بایست و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خَليفَةَ اللهِ وَخَلِيفَةَ

درود بر تو ای خليفه خدا و خليفه

ابآئِهِ الْمَهْدِيِّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَصِيَّ

پدران رهیابش درود بر تو ای وصي

الاَوْصِيَاءِ الْمَاضِينِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا حَافِظَ

أوصياء گذشته درود بر تو ای حافظ

اَسْرَارِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

اسرار پروردگار جهانیان درود بر تو ای

بَقِيَّةَ اللهِ مِنَ الصَّفْوَةِ الْمُنْتَجَبينَ اَلسَّلامُ

بقیة الله از زبده گان و برگزیدگان درود

عَلَيْكَ يَا بْنَ الْأَنْوَارِ الزَّاهِرَةِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

بر تو ای پسر انوار درخشان درود بر تو

يَا بْنَ الأَعْلامِ الْباهِرَةِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ

ای پسر علم های فروزان درود بر تو ای پسر عترت پاک

العِترَةِ الطَّاهِرَةِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَعْدِنَ

درود بر تو ای معدن دانش های نبوت

الْعُلُومِ النِّبَوِيَّةِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يابابَ اللهِ

درود بر تو ای باب الهی که جز

الَّذى لا يُؤْتى اِلأّ مِنْهُ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا

از او نتوان درآمد درود بر تو ای

سَبِيلَ اللهِ الَّذِي مَنْ سَلَكَ غَيْرَهُ هَلَكَ

راه خدا که هر که جز آن پیماید ملاک است

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَاظِرَ شَجَرَةِ طُوبَى وَسِدْرَةِ

درود بر تو ای ناظر درخت طوبی و سدرة

الْمُنتَهى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نُورَ اللهِ

المنتهى درود بر تو ای نور خدا که

الَّذى لا يُطفى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ

خاموشی ندارد درود بر تو ای حجت خدا که

الَّتي لا تَخفى اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللهِ

نهان نشود درود بر تو ای حجت خدا

عَلَى مَنْ فِي الْأَرْضِ وَالسَّمَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ

براهل زمین و آسمان درود بر تو

سَلامَ مَنْ عَرَفَكَ بِمَا عَرَّفَكَ بِهِ اللهُ وَنَعَتَكَ

درود کسی که شناخته است تو را طبق تعریف خدا از تو و توصیف او

بِبَعْضِ نُعُوتِكَ الَّتِي أَنْتَ أَهْلُهَا وَفَوْقَهَا

به پاره اوصافی که لايق آن و بالاتر از آنی

اَشْهَدُ أَنَّكَ الْحُجَّةُ عَلَى مَنْ مَضى وَمَنْ بَقِيَ

من گواهم که تو حجتی بر هر که در گذشت و هر که مانده

وَاَنَّ حِزْبَكَ هُمُ الْغَالِبُونَ وَأَوْلِيَائِكَ

و بر آن که حزب تو پیروزند و دوستانت

هُمُ الْفَائِزُونَ وَاَعْدائَكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ وَ

هم کامیابند و دشمنانت هم زیان کارند و

اَنَّكَ خَازِنُ كُلِّ علمٍ وَفاتِقُ كُل رَتْقٍ وَمُحَقِّقُ

تو خزینه دار هر دانش و گشاینده هر بسته و بر جا کن هر

كُلِّ حَقٌّ وَمُبْطِلُ كُلِّ بَاطِلٍ رَضِيتُكَ يا

حق و باطل کن هر باطلي من پسندیدم ترا ای مولایم

مَوْلايَ إِمَاماً وَهادِياً وَوَلِيّاً وَمُرْشِداً لا

رهبر و سرپرست و مرشد و به جای تو

أَبْتَغِي بِكَ بَدَلاً ولا اَتَّخِذُ مِنْ دُونِكَ وَلِيّاً

دیگری نجویم و جز تو سرپرستی نگیرم من گواهم که تو

اَشْهَدُ اَنَّكَ الْحَقُّ الثَّابِتُ الَّذى لا عَيْبَ فِيهِ وَ

حق ثابتی باشی که عيبی در آن نیست و وعده

اَنَّ وَعْدَ اللهِ فيكَ حَقٌّ لا اَرْتابُ لِطُولِ الْغَيْبَةِ

خدا در باره تو حق است و من تردیدی ندارم برای طول غیب و

وَبُعْدِ الاَمَدِ وَ لا تَحَيَّرُ مَعَ مَنْ جَهِلَكَ وَ

دوری مدت و سرگردان نیستم مانند کسی که نادان به وجود

جَهِلَ بِكَ مُنتَظِرٌ مُتَوَقِّعٌ لَايّامِكَ وَانْتَ

تو باشد و منتظر متوقع دوران توام و توئی شافعی

الشافِعُ الَّذى لا يُنازَعُ وَالْوَلِّىُ الَّذى

که ستيزه ندارد و سرپرستی که برکنار نشود ذخیره ات

لايُدافَعُ ذَخَرَكَ اللهُ لِنُصْرَةِ الدّينِ وَاعْزازِ

کرده خدا برای یاری دین و عزیز کردن

الْمُؤْمِنِينَ وَالْاِنْتِقَام مِنَ الْجَاحِدِينَ

مؤمنين و انتقام از منکرین و

الْمَارِقِينَ اَشْهَدُ اَنَّ بِوَلايَتِكَ تُقْبَلُ الاَعْمَالُ

مارقين من گواهم که بولایت تو پذیرفته شود اعمال و

وَتُزَكَّى الأَفْعَالُ وتُضاعَفُ الْحَسَنَاتُ وَ

پاکیزه شود کارها و دو چندان شود حسنات

تُمْحَ السَّيِّئَاتُ فَمَنْ جَاءَ بِوِلايَتِكَ

و نابود شود سيئات هر که بیاورد ولایت

وَاعْتَرَفَ بِاِمَامَتِكَ قُبِلَتْ أَعْمَالُهُ وَصُدِّقَتْ

ترا و اعتراف کند به امامتت اعمالش پذیرفته گردد و گفتارش

اَقْوالُهُ وَتَضَاعَفَتْ حَسَنَاتُهُ وَمُحِيَتْ سَيِّئَاتُهُ

تصدیق شود و دوچندان گردد حسناتش و محو گردد سیئاتش

وَمَنْ عَدَلَ عَنْ وِلايَتِكَ وَجَهِلَ مَعْرِفَتَكَ وَ

و هر که عدول کند از ولایتت و نشناسدت

اسْتَبْدَلَ بِكَ غَيْرَكَ أَكَبَّهُ اللهُ عَلَى مِنْخَرِه

و دیگری را به جای تو پیشوا داند خدا سرنگونش کند بر بینی

فِى النَّارِ وَلَمْ يَقْبَلِ اللهُ لِهُ عَمَلاً وَلَمْ يُقِمْ لَهُ

در آتش و نپذیرد خدا از او کرداری را و برپا ندارد برایش

يَوْمَ الْقِيمَةِ وَزْناً اُشْهِدُ اللهَ وَاُشْهِدُ مَلائِكَتَهُ

روز قیامت وزنی را من گواه گیرم خدا و گواه گیرم فرشتگانش و گواه گیرم ترا ای

وَأُشْهِدُكَ يَا مَوْلايَ بِهذا ظاهِرُهُ كَباطِنِه وَ

مولایم به این عقیده که برونش چون درونش باشد و نهانش چون

سِرُّهُ كَعَلانِيَتِه وَ اَنْتَ الشَّاهِدُ عَلى ذلِكَ وَهُوَ

آشکارش و توئی گواه بر این و آن عهد من است به درگاه

عَهْدِى إِلَيْكَ وَميثاقى لَدَيْكَ إِذْ اَنْتَ نِظامُ

تو و پیمانم نزد تو زیرا تو نظام دین و

الدِّين وَيَعْسُوبُ الْمُتَّقِينَ وَعِزُ المُوحِّدينَ

پیشوای متقين و عزت یگانه پرستانی و بدین

وَبِذَالِكَ أَمَرِنى رَبُّ الْعَالَمِينَ فَلَوْ تَطاوَلَتِ

فرمان داده پروردگار جهانیان پس اگر به درازا کشد روزگارها و

الدُّهُورُ وَ تَمَادَتِ الْأَعْمَارُ لَمْ أَزَدْد فيكَ إِلاّ

بلند گردد عمرها من جز يقين درباره ات نیفزایم و

يَقيناً وَلَكَ اِلأ حُبّاً وَ عَلَيْكَ اِلأ مُتَّكَلاً وَ

جز دوستی تو و اعتماد به حضرتت و

مُعْتَمَداً ولِظُهورِكَ اِلاّ مُتَوَقِّعاً وَ مُنتَظِراً وَ

توقع و انتظار برای ظهورت و جهاد در

لِجِهادي بَيْنَ يَدَيْكَ مُتَرَقِّباً فَاَبْذُلُ نَفْسِي وَ

برابرت توقعی ندارم تا بذل کنم خودم

وَمالى وَوَلَدى وَأَهْلي وَجَميعَ مَا خَوَّلَني

و مالم و فرزندم واهلم و جميع آن چه خدای

رَبِّي بَيْنَ يَدَيْكَ وَالتَّصرُّفَ بَيْنَ أَمْرِكَ وَ

پروردگارم بمن عطا کرده در پیشگاهت و تسلیم به فرمان تو

نَهْيِكَ مَوْلايَ فَإِنْ أَدْرَكْتُ أَيّامَكَ الزَّاهِرَةَ وَ

باشم ای مولایم اگر روزگار درخشانت را

اَعْلامَكَ الْباهِرَةَ فَهَا أَنَا ذَا عَبْدُكَ الْمُتَّصَرِفَ

دریافتم و پرچم های قدرت بیابم همانا چاکرت باشم که

بَيْنَ أَمْرِكَ وَنَهَيكَ أَرْجُوبِهِ الشَّهَادَةَ بَيْنَ

سر بفرمانت دارم و امیدم شهادت در راه تو است

يَدَيْكَ وَالْفَوْزَ لَدَيْكَ مَوْلايَ فَإِنْ أَدْرَكَنى

و کامیابی در حضرت تو و اگر پیش از

الْمَوْتُ قَبْلَ ظُهُورِكَ فَإِنِّي اَتَوَسَّلُ بِكَ وَ

ظهورت مرگم در رسد براستی من متوسل بتو و

بِآبائِكَ الطَّاهِرينَ إِلَى اللهِ تَعَالَى وَ

پدران پاکت هستم به درگاه خدای تعالى و

اَسْئَلُهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ

از او خواستارم که رحمت فرستد بر محمد و آل محمد

أَنْ يَجْعَلَ لى كَرَّةً فِى ظُهورِكَ وَرَجْعَةً في

و نصیبم کند برگشت در زمان ظهور تو و بازگشت

أَيَّامِكَ لِاَبْلُغَ مِنْ طَاعَتِكَ مُرَادِي وَاشْفِيَ

در دورانت را تا برسم در طاعت تو به مقصودم و شفا

مِنْ أَعْدائِكَ فُؤَادِى مَوْلايَ وَقَفْتُ فى

دهم دلم را از دشمنانت ای مولایم من ایستادم

زِيارَتِكَ مَوِقفَ الْخَاطِئِينَ النَّادِمِينَ

برای زیارت تو همچون خطا کاران پشیمان

الْخائِفينَ مِنْ عِقَابِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَقَدْ

ترسانی که از کیفر پروردگار عالمیان ترسان باشد

وَقَدْ اِتّكَلْتُ عَلَى شَفاعَتِكَ وَرَجَوْتُ

و تکیه کرده ام به شفاعت تو و امیدوارم به دوست داری

بِمُوالاتِكَ وَشَفَاعَتِكَ مَحْوَ ذُنُوبي وَسَتْرَ

و شفاعتت تو محو شود گناهانم و پرده پوشی

عُيُوبِي وَمَغْفِرَةَ زَلَلى فَكُنْ لِوَلِيّكَ يا

شود عيوبم و آمرزیده شود لغزش هایم پس بوده باش برای

مَوْلايَ عَنْدَ تَحقيقِ اَمَلِه وَاسْئَلِ اللهَ غُفرانَ

دوست خود پناه امید او و از خدا بخواه آمرزش

زَلَلِهِ فَقَدْ تَعَلَّقَ بَحَبْلِكَ وَتَمَسَّكَ بِوِلايَتِكَ وَ

گناهانش که برشته ارادتت آویخته و بولايتت تمسک جسته و

تَبَرَءَ مِنْ أَعْدَآئِكَ اَللّهُمَّ صَلَّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ

بیزار گردیده از دشمنانت خدايا رحمت فرست بر محمد و

الِهِ وَأنجِز لِوَلِيِّكَ ما وَعَدْتَهُ اَللّهُمَّ

آلش و عمل کن بدان چه به وليت وعده دادی خدایا

أَظْهِرْ كَلِمَتَهُ وَأَعْلِ دَعْوَتَهُ وَانْصُرْهُ عَلَى

اظهار کن کلمه ات را و برافراز دعوتش را و یاریش کن

عَدُّوِه وَعَدُوِّكَ يَارَبَّ الْعَالِمِينَ اَللّهُمَّ صَلِّ

دشمنش و دشمنت ای پروردگار جهانیان خدايا رحمت

عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَظْهِرْ كَلِمَتِك

فرست بر محمد و آل محمد و ظاهر کن ولی غایب

التّامَّةَ وَمُغَيَّبَكَ فِي أَرْضِكَ الخَائِفَ

خودت را در زمین آن که ترسان

المُتَرَقِّبَ اَللَّهُمَّ انْصُرْهُ نَصْراً عَزِيزاً وَ افْتَحْ لَه

و هراسمند است خدایا یاریش کن با عزّت و پیروزی بسیار

فَتْحَاً يسيراً اَللّهُمَّ وَاَعِزّ بِهِ الدِّينَ بَعْدَ

و به آسانی پیروزش کن خدایا عزیز دار به او دین را پس از

الْخُمُولِ وَأَطْلِعَ بِهِ الْحَقَّ بَعْدَ الاُفُولِ وَاَجلِ

گمنامی و برآور بدو حق را پس از غروب آن و پرتو ده

بِهِ الظُّلْمَةَ وَاكْشِفْ بِهِ الْغُمَّةَ اَللّهُمَّ وَ امِنْ بِهِ

به او تاریکی را و برطرف کن به او غم را خدایا آرام ساز بدو

الْبِلادَ وَاهْدِ بِهِ الْعِبَادَ اَللَّهُمَّ إِمْلا بِهِ الْأَرْضَ

بلاد را و رهنما بدو بندگانت را خدایا پرکن بوسیله او زمین را

عَدْلاً وَقِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً إِنَّكَ

از عدل و داد چنانچه پر شده است از ظلم و بیداد زیرا توئی

سَميعٌ مُجِيبٌ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللهِ

شنوا و اجابت کننده درود بر تو اي ولى خدا

ائذَنْ لِوَلِيّكَ فِي الدُّخُولِ إِلى حَرَمِكَ

اجازه بده به دوست خودت برای ورود در حرمت

صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكَ وَعَلَى ابَائِكَ الطَّاهِرِينَ

صلوات خدا بر تو و بر پدران پاکت و

وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ

رحمت خدا و برکاتش .

پس به نزد سرداب غیبت آن حضرت برو و میان دو دَر بایست و درها را به دست خود بگیر مانند کسی که رخصت داخل شدن طلبد، و بسم الله الرحمن الرحیم بگو و با تأنی و حضور قلب وارد شو و دو رکعت نماز در عرصۀ سرداب بخوان پس بگو :

اللهُ اَكبَرُ اللهُ اَكبَرُ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ وَاللهُ اَكبَرُ

خدا بزرگ تر است خدا بزرگ تر است خدا بزرگ تر است و نیست معبود حقی جز خدا و خدا بزرگ تر

وَلِلهِ الْحَمْدُ اَلْحَمدُ لِلَّهِ الَّذِى هَدَانَا لِهَذَا وَ

است و از آن خدا است حمد و حمد خدا راست که ما را رهنمود به دین نمود و

عَرَّفَنَا أَوْلِيَائَهُ وَأَعْدَائَهُ وَ وَفَّقَنا لِزِيارَةِ أَئِمَّتِنَا

بما شناسانید دوستان و دشمنان خود را و توفیق بما داد برای زیارت امامان

وَلَمْ يَجْعَلْنَا مِنَ الْمُعَانِدِينَ النَّاصِبينَ وَلا

و نگردانید مارا از معاندان و ناصبين و نه از

مِنَ الْغُلاةِ الْمُفَوّضينَ وَلا مِنَ الْمُرْتابينَ

غلاة که معتقد به تفویض اند و نه از شک داران کوته نظر

المُقَّصِرينَ اَلسَّلامُ عَلى وَلِيِّ اللهِ وَابْنِ

مقصر درود بر ولى خدا و زاده

أوْلِيَائِهِ اَلسَّلامُ عَلَى الْمُدَّخَرِ لِكَرامَةِ

اولیائش درود بر ذخیره شده برای گرامی شدن

اَولِياءِ اللهِ وَبَوارِ اَعْدائِهِ اَلسَّلامُ عَلَى النُّورِ

دوستان خدا و نابودی دشمنانش درود بر نوری که

الَّذى اَرادَ اَهْلُ الكُفرِ اِطفآئَهُ فَأَبَى اللهُ اِلاّ اَن

اراده کردند اهل کفر خاموشش کنند و خدا نخواست جز آن که

يُتِمَّ نُورَهُ بِكُرْهِهِمْ وَأَيَّدَهُ بِالْحَيَوةِ حَتَّى

نور خود را کامل کرده گرچه آن ها را بد آمد و او را طول زندگی داد تا حق

يُظهِرَ عَلى يَدِهِ الْحَقِّ بِرَغْمِهِمْ أَشْهَدُ اَنَّ اللهَ

بدستش ظاهر شود به رغم آن ها گواهم که خدا در کودکی

اصْطَفَيْكَ صَغيراً وَ اَكْمَلَ لَكَ عُلُومَهُ كَبيراً و

تو را برگزید و در بزرگی علوم خود علوم خود را برای تو کامل کرد

أَنَّكَ حَيٌّ لا تَمُوتُ حَتَّى تُبْطِلَ الجِبْتَ وَ

و تو زنده ای و نمیری تا از میان برداری جبت و

الطَّاغُوتَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَعَلَى خَدّامِهِ وَ

طاغوت را خدایا رحمت فرست بر او و خادمانش و

اَعْوانِهِ عَلى غَيْبَتِهِ وَنَایِه وَاسْتُرهُ سَتْراً عَزيزاً

و کمک کارانش بر غیبت و دوریش مستورش دار با عزت

وَاجْعَلْ لَهُ مَعْقِلَا وَاشْدُدِ اَللَّهُمَّ وَطاَتَكَ

و او را را نگهداری کن و سخت کن خدایا بوسیله او

عَلَى مُعَانِديهِ وَاحْرُسٌ مَوالِيهِ وَزَائِريهِ

کوبیدن معاندان را و پاس دار دوستان و زائرانش را

اَلَّلهُمَّ كَمَا جَعَلْتَ قَلْبِي بِذِكْرِه مَعْمُوراً

خدايا چنان چه دلم را بذكر او معمور ساختی

فَاجْعَلْ سِلاحى بِنُصْرَتِهِ مَشْهُوراً وَ إِنْ حالَ

اسلحه مرا به یاری او مشهور کن و اگر مرگ

بَيْنِي وَبَيْنَ لِقَائِهِ الْمَوْتُ الَّذي جَعَلْتَهُ عَلَى

میان من و او فاصله شد آن مرگی که برای بندگانت

عِبادِكَ حَتْماً وَ اَقْدَرْتَ بِهِ عَلى خَلِيقَتِكَ

حتمی کردی و برغم بشر او را

رَغْماً فَابْعَثْنى عِنْدَ خُرُوجِه ظَاهِراً مَنْ

بر آن ها مسلط نمودی مرا زنده کن هنگام ظهورش که از گور

حُفْرَتي مُؤْتَزِرًا كَفَنِى حَتَّى أُجَاهِدَ بَيْنَ

برایم و کفن پوشیده باشم تا جهاد کنم برابر او در

يَدَيْهِ فِي الصَّفِّ الَّذِي اَثْنَيْتَ عَلَى أَهْلِهِ فِي

آن صفى که ستایش کردی آن را در كتاب خود و

كِتَابِكَ فَقُلْتَ كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ اَللهُمَّ

فرمودی که گویا آن ها ساختمانی محکم و پیوسته اند خدايا

طالَ الاِنْتِظارُ وَ شَمِتَ مِنَّا الْفُجَّارُ وَ صَعُبَ

انتظار طول کشید و سرکوفت کردند ما را فاجران و دشوار است

عَلَيْنَا الاِنْتِصَارُ اَللَّهُمَّ اَرِنا وَجْهَ وَلِيِّكَ

بر ما انتقام خدایا بنما بر ما چهره میمون و مبارک

الْمَيْمُونَ فِي حَيَاتِنَا وَ بَعْدَ الْمَنُونِ اَللهُمَّ إِنّى

وليت را در زندگی و پس از مرگ خدايا من

اَدينُ لَكَ بِالرَّجْعَةِ بَيْنَ يَدَى صَاحِبِ هَذِهِ

معتقده به رجعت درباره صاحب این

الْبُقْعَةِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ يَا صَاحِبَ

بقعه الغوث الغوث الغوث ای صاحب

الزَّمَانِ قَطَعْتُ في وُصْلَتِكَ الْخُلاّنَ وَ

الزمان برای وصل تو از دوستان بریدم

هَجَرْتُ لِزِيارَتِكَ الْأَوْطانَ وَأَخْفَيْتُ أَمْرى

و برای زیارتت ترک وطن کردم و نهان داشتم مقصودم را

عَنْ أَهْلِ الْبُلْدَانِ لِتَكُونَ شَفيعاً عَنْدَ رَبِّكَ وَ

از اهل بلاد تا باشی شفیعم نزد پروردگارت و

رَبِّي وَإِلَى أَبَائِكَ وَمَوالِيَّ فِي حُسْنِ

پروردگارم و نزد پدرانت و آقایانم در حسن

التَّوفيقِ لِى وَاِسْبَاغِ النِّعْمَةِ عَلَيَّ وَسَوْقِ

توفيق و شایانی نعمت و سوق

الْإِحْسَانِ إِلَىَّ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ

احسان به من خدایا رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ اَصْحَابِ الْحَقِّ وَقَادَةِ الْخَلْقِ

محمد یاران حق و پیشوایان خلق

وَاسْتَجِبْ مِنِّى مَا دَعَوَتُكَ وَأَعْطِني مَالَمْ

و اجابت کن هر دعائی را که من کردم بمن عطا کن آنچه

اَنطِق بِه فِی دُعآئی مِنْ صلاحِ دینی وَ

را نگفتم از صلاح دین و دنیایم زیرا تو

دُنْيَايَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَصَلَّى اللهُ عَلى

ستوده و بزرگواری رحمت خدا بر

مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطَّاهِرينَ.

محمد و آل پاکش باد .

پس داخل صفه شو و دو رکعت نماز بخوان و بگو: اَللَّهُمَّ

خدایا

عَبدُكَ الزائِرُ في فِناءِ وَلِيِّكَ المَزُورِ الَّذِى

بنده تو زائر ولی تو شده

فَرَضْتَ طَاعَتَهُ عَلَى الْعَبِيدِ وَالاَحْرارِ وَ

که واجب کردی طاعتش را بر بندگان و آزادگان و نجات دادی

اَنقَذْتَ بِه اَوْلِيَآئَكَ مِنْ عَذابِ النّارِ اَللَّهُمَّ

بدو دوستانت را از عذاب نیران خدايا

اجْعَلْها زِيارَةً مَقْبُولَةً ذَاتَ دُعاءٍ مُسْتَجَابٍ

آن را پذیرفته ساز همراه دعای مستجابی

مِنْ مُصَدِّقِ بِوَلِيِّكَ غَيْرِ مُرْتابٍ اَللهُمَّ

از کسی که تصدیق به وليت دارد بی تردید خدايا

لا تَجْعَلْهُ أخِرَ الْعَهْدَ بهِ وَلا بِزِيارَتِهِ وَلَا تَقْطَعْ

آن را آخر عهد به زیارت او مگردان و

أَثَرِى مِنْ مَشْهَدِهِ وَزِيارَةِ أَبِيهِ وَجَدِّهِ اَللَّهُمَّ

اثر مرا از زیارت گاهش و زیارت پدرش و جدش مبر خدایا

أَخْلِفْ عَلَيَّ نَفَقَتِي وَانْفَعْنِي بِمَا رَزَقْتَني فِي

آن چه خرج کردم عوض ده و سودم بخش بدان چه روزیم کردی در

دُنْيَايَ وَاخِرَتي لى وَلاِخْوَانِي وَاَبَوَىَّ وَ

دنیا و آخرتم و سود بخش برادرانم و پدر و مادر و

جَميعِ عِتْرَتي اَسْتَوْدِعُكَ أَيُّهَا الإِمَامُ الَّذِى

همه خاندانم را ترا بخدا سپارم ای امامی که

يَفُوزُ بِهِ الْمُؤْمِنُونَ وَيَهْلِكُ عَلَى يَدَيْهِ

کامیاب شوند بدو مؤمنان و نابود شوند بدستش

الْكَافِرُونَ الْمُكَذِّبُونَ يَا مَوْلايَ يَابْنِ الْحَسَن

کافران مكذب ای مولایم و ای زاده حسن

بنِ عَلِىٍّ جِئتُكَ زآئِراً لَكَ وَلِاَبيكَ وَجَدِّكَ

بن علی آمدم برای زیارت تو و پدرت و جدت

مُتَيَقِّناً الفَوزَ بِكُم مُعتَقِداً اِمامَتَكُم اَللَّهُمَّ اكتُب

با یقین به این که بوسیله شما کامیاب شوم با عقیده به امامت شما خدايا بنويس

هذِهِ الشَّهَادَةَ وَالزِّيَارَةَ لِيَ عِنْدَكَ فِي عِليِّينَ

این شهادت و زیارت را برای من نزد خود در عليین

وَبَلِّغْنى بَلاغَ الصَّالِحِينَ وَانْفَعْنِي بِحُبِّهِمْ يَا

و برسانم به سرمنزل صالحان و سودم بخش به دوستی آن ها با

رَبَّ الْعالَمينَ. (بحار ج 111/99)

رب العالمين

زیارت سوم امام زمان علیه السلام

زیارت دیگر: زیارتی است که سیّد بن طاوس نقل کرده و آن چنانست که می گویی :

اَلسَّلامُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدِيدِ وَ العالِمِ

درود بر حق تازه و بر دانشی

الَّذى عِلْمُهُ لا يَبيدُ اَلسَّلامُ عَلى مُحْيِي

که دانشش تمام نشود درود بر زنده کننده

الْمُؤْمِنِينَ وَمُبِيرِ الْكَافِرِينَ اَلسَّلَامُ عَلَى

مومنان و نابود کن کافران درود بر

مَهْدِیِّ الْأُمَمِ وَجَامِعِ الْكَلِمَ اَلسَّلامُ عَلَى

مهدی امت ها و جامع كلمات درود بر

خَلَفِ السَّلَفِ وَصَاحِبِ الشَّرَفِ اَلسَّلامُ

خلف سلف و صاحب شرف درود

عَلى حُجَّةِ الْمَعْبُودِ وَكَلِمَةِ الْمَحْمُودِ السَّلامُ

بر حجت معبود و کلمه محمود درود

عَلَى مُعِزِّ الْاَوْلِيَاءِ وَمُذِلِّ الاَعْدآءِ اَلسَّلامُ

بر عزیر کن شهدا و خوار کن دشمنان درود بر

عَلى وارِثِ الأَنبِياءِ وَخَاتَمِ الأوصِيآءِ

وارث پیغمبران و خاتم وصيان

اَلسَّلَامُ عَلَى الْقَائِمِ الْمُنتَظَرِ وَالْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ

درود بر قائم منتظر و عدل مشتهر

اَلسَّلامُ عَلَى السَّيْفِ الشَّاهِرِ وَ الْقَمَرِ الزَّاهِرِ وَ

درود بر تیغ کشده و ماه تابنده و

النُّورِ الْباهِرِ اَلسَّلامُ عَلَى شَمْسِ الظَّلامَ وَ

نور خیره کننده درود بر آفتاب تاریکی و

بَدْرِ التَّمَامِ اَلسَّلامُ عَلى رَبيعِ الأَنامِ وَنَضْرَةِ

ماه شب چهارده کامل درود بر بهار مردم و خرمی

الأَيَّامِ اَلسَّلامُ عَلَى صَاحِبِ الصَّمْصَامِ وَ

زمان درود بر صاحب صمصام و

فَلاقِ الْهامِ اَلسَّلامُ عَلَى الدِّينِ الْمَاثُورِ وَ

شکافنده سرها درود بر دین مقرر و

الْكِتَابِ الْمَسْطُورِ اَلسَّلامُ عَلى بَقِيَّةِ اللهِ فى

كتاب نگاشته درود بر بقية الله بر

بِلادِهِ وَحُجَّتِه عَلَى عِبَادِهِ الْمُنْتَهى إِلَيْهِ

بلاد و حجتش بر بندگانش که به وی رسیده

مَواريثُ الأنبِيآءِ وَلَدَيْهِ مَوْجُودُ اثارُ

همه مواریث پیغمبران و نزد او است آثار

الأَصْفِياءِ الْمُؤْتَمَن عَلَى السِّرِّ وَالْوَلِي لِلاَمْرِ

برگزیدگان امین بر اسرار و ولی امر پروردگار

اَلسَّلامُ عَلَى الْمَهْدِى الَّذى وَعَدَ اللهُ

درود بر آن مهدی که وعده داده خدای

عَزَّوَجَل بِهِ الْأُمَمَ أَنْ يَجْمَعَ بِهِ الْكَلِمَ وَيَلم

عزوجل به او امت ها را که بوسیله او اتفاق فراهم سازد و پراکندگی را

بِهِ الشَّعْثَ وَيَمْلَاءُ بِهِ الْاَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً

برطرف کند و پر کند زمین را از عدل

وَيُمَكِّنَ لَهُ وَيُنْجِزَ بِهِ وَعْدَ الْمُؤْمِنِينَ اَشْهَدُ

و داد و او را تمکن دهد و وعده بمومنان را بوسیله او عملی کند من گواهم

يا مَوْلايَ أَنَّكَ وَالاَئِمَةَ مِنْ آبائِكَ اَئِمَّتى وَ

ای مولایم که تو و امامان از پدرانت امامان و

مَواليّ فِي الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ

آقایان منند در زندگی دنیا و روز قیامت من از

أَسْئَلُكَ يَا مَوْلايَ اَنْ تَسْئَلَ اللهَ تَبارَكَ وَ

تو می خواهم که بخواهی از خدای تبارک و

تَعَالَى فِي صَلَاحٍ شَأْنِي وَقَضَاءِ حَوَائِجِي وَ

تعالى اصلاح شان من و برآوردن حوائجم و

غُفْرانِ ذُنوبِي وَالْأَخْذِ بِيَدِي فِي دِينِي وَ

آمرزش گناهانم و دستگیریم در دین و

دُنْيَايَ وَاخِرَتي لى وَلاِخْوَانِي وَأَخَواتِيَ

دنیایم و آخرتم و برای برادران و خواهران

الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ كَافَّةً إِنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ.

مؤمن و مؤمنه ام همه زیرا تو آمرزنده و مهربانی.

پس نماز زیارت را بجا آور به نحوی که پیش از این ذکر نمودیم، یعنی دوازده رکعت، بعد از هر دو رکعت سلام دهد و تسبیح حضرت زهرا (علیها سلام) بگوید و به سوی آن حضرت هدیه کند و چون از نماز زیارت فارغ شدی بگو:

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى حُجَّتِكَ فِي اَرْضِكَ وَ

خدايا رحمت فرست بر حجت خود در زمینت

خَليفَتِكَ فِي بِلادِكَ الدَّاعِي إِلَى سَبيلِكَ

و خليفه ات در بلادت دعوت کننده به راهت

وَالقآئِمِ بِقِسْطِكَ وَالْفائِزِ بِاَمرِكَ

و قائم به عدالتت و کامیاب به فرمانت و سرپرست

وَلِىِّ الْمُؤْمِنينَ وَمُبيرِ الْكَافِرِينَ وَمُجَلِّى

مومنان و نابود کن کافران و پرتو بخش

الظُّلْمَةِ وَمُنيرِ الْحَقِّ وَالصَّادِعِ بِالْحِكْمَةِ وَ

تاریکی و تابان کن حق و آشکار کن حکمت و

الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَالصِّدْقِ وَكَلِمَتِكَ وَ

پند نیک و راستی و كلمه تو و

عَيبَتِكَ وَعَيْنِكَ فِي أَرْضِكَ المُتَرَقِّبِ

گنجینه و چشم تو در زمینت و مترقب و

الْخَائِفِ الْوَلِيُّ النَّاصِحِ سَفِينَةِ النَّجَاةِ وَ

ترسان و ولی خیراندیش و کشتی نجات و

عَلَمَ الْهُدى وَنُورِ اَبْصَارِ الْوَرى وَخَيْرِ مَن

علم هدایت و نور دیده همه مردم و بهترین کسی که

تَقَمَّصَ وَارْتدَى وَالوِترِ الْمَوْتُورِ وَمُفَرِّجِ

پیراهن ورداء پوشنده و انتقام جو و گشاینده

الْكَرْبِ وَمُزِيلِ الْهَمِّ وَكَاشِفِ الْبَلْوى

گرفتاری و برانداز غم و رفع کن بلا

صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِ وَعَلى أَبائِهِ الأَئِمَّةِ

صلوات خدا بر او و بر پدران او و امامان

الْهَادِينَ وَالْقَادَةِ الْمَيامِينَ مَا طَلَعَتْ كَواكِبُ

رهبر و پیشوایان با میمنت تا درخشند ستارگان

الأَسْحَارِ وَأَوْرَقَتِ الْأَشْجارُ وَأَيْنَعَتِ

سحرها و برگ آورند درختان و برسند

الأَثْمَارُ وَاخْتَلَفَ اللَّيْلُ وَالنّهَارُ وَغَرَّدَتِ

میوه ها و دنبال خک آیند شب و روز و می خوانند

الأَطيارُ اَللهُمَّ انْفَعْنَا بِحُبِّهِ وَاحْشُرْنا فِى

پرندگان خدایا ما را به دوستیش سود ده و محشور کن ما را در

زُمْرَتِهِ وَتَحْتَ لِوائِهِ إِلهَ الْحَقِّ آمينَ

گروهش و زیر پرچمش معبود حق آمین

رَبَّ الْعالَمينَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ

رب العالمين خدایا رحمت فرست بر محمد و

بَيْتِهِ وَصَلِّ عَلى وَلِيِّ الْحَسَنِ وَوَصِيَّه وَ

خاندانش و رحمت فرست بر ولی حسن و وصيش و

وَارِثِهِ الْقَائِمِ بِامْرِكَ وَالْغائِبَ فِي خَلْقِكَ وَ

وارثش که قائم به امر تو و غائب از خلق تو

الْمُنتَظِرِ لِأذْنِكَ اَللهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَقَربْ

منتظر اجازه تو است خدايا رحمت فرست بر او و نزدیک

بُعْدَهُ وَانْجِزْ وَعْدَهُ وَاَوْفِ عَهْدَهُ وَاكْشِفْ

کن درویش را و عمل کن به وعده اش و وفاكن بعهدش

عَنْ بَأْسِهِ حَجَابَ الْغَيْبَةِ وَأَظْهِرْ بِظُهورِه

و برطرف کن سختیش و پرده غیبتش و در نورد به ظهورش

صَحَائِفَ الْمِحْنَةِ وَقَدَّمَ أَمَامَهُ الرُّعْبَ وَ

اوراق محنت و پیش دار جلوش هراس را بر دشمن

ثَبِّتْ بِهِ الْقَلْبَ وَاَقِمْ بِهِ الْحَرْبَ وَاَيَدْهُ بِجُنْدٍ

و ثابت دار بدو دل را و بر پا کن بدو جهاد را و تاییدش کن

مَنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمينَ وَسَلِّطْهُ عَلى اَعْداءِ

به لشکری از فرشتگان نشان دار و چیره اش کن همه

دينِكَ أَجْمَعِينَ وَالْهِمْهُ أَنْ لا يَدَعَ مِنْهُمْ رُكْناً

دشمنان دینت والهامش کن که و انگذارد از آن ها ستونی

اِلأهَدَّهُ وَلاهاماً اِلأ قَدَّهُ وَلا كَيْداً اِلأ رَدَّهُ وَ

جز خرابش کند و نه فرقی جز آن که بشکافد و نه توطئه ای جز آن که رد کند و

لأفاسِقاً اِلأ حَدّهُ وَلا فِرْعَوْنَ إِلا أَهْلَكَهُ وَ

نه فاسفی جز آن که حدش زند و نه فرعونی جز نابودش کند و

لاسِتراً اِلأ هَتَكَهُ وَلا عَلَماً الأ نكَّسَهُ وَلا

نه پرده ای جز بدردش و نه پرچمی جز آن که سرنگونش سازد و نه

سُلطاناً اِلأ كَسَبَهُ وَلا رُمْحاً اِلا قَصَفَهُ وَلا

تسلطی جز بدست خود گیرد ونه نیزه ای جز درهم

مِطْرَداً الأخَرَقَهُ وَلا جُنْداً الأفَرَّقَهُ وَلا مِنْبراً

شکنند و نه نیزه دستی جز آن که بدردش و نه لشکری جز آن که پراکنده سازد و نه منبری

إِلا أَحْرَقَهُ وَلا سَيْفاً اِلأ كَسَرَهُ وَلا صَنَماً إِلا

جز آن که درهم ریزد و بسوزاند و نه تیغی جز آن که بشکند و نه بتی جز

رَضَّهُ وَلا دَمَاً إِلا أَراقَهُ وَلا جَوْراً إِلا اَبادَه وَ

آن که نرمش کند و نه خونی جز آن که بریزد و نه جوری جز آن که برباد دهد و

لأحِصناً الأهَدَمَهُ وَلأَ باباً الْأَرَدَمَهُ وَ

نه قلعه ای جز آن که ویران کند و نه دری جز آن که در بندد

لأقصراً الأخَرَبَهُ وَلا مَسْكَناً اِلأ فَتَّشَهُ وَلا

و نه کاخی جز آن که ویران سازد و نه مسکنی جز آن که باز رسد و

سَهْلاً إلاّ أَوْطَئَهُ وَلا جَبَلاً إِلا صَعَدَهُ وَلا كَنزاً

نه همواری جز آن که زیر گام گیرد و نه کوهی جز آن که بالا رود و نه

گنجی

اِلا أَخْرَجَهُ بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

جز آن که بر آورد به رحمتت يا ارحم الرّاحمين. (بحار ج 101/99)

دعای فرج امام زمان علیه السلام

مؤلف گوید: شیخ مفید بعد از نقل زیارت سابق که اول آن الله اكبر اللهُ اَكبَرُ لا إِلهَ إِلاّ اللهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ بود فرموده: که بروایت دیگر منقول است که بعد از داخل شدن در سرداب مقدس می گویی: اَلسَّلامُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدیدِ پس زیارت را تا نماز زیارت نقل کرده آنگاه فرموده: پس دوازده رکعت نماز زیارت بجا می آوری هر دو رکعت به يك سلام و بعد از آن دعائی را که

از آن حضرت روایت شده می خوانی :

اَللهُمَّ عَظُمَ الْبَلَاءُ وَبَرِحَ الْخَفَآءُ وَانْكَشَفَ

خدایا بزرگ شد درد نهان آشکار گردید و برطرف شد

الْغِطَاءُ وَضَاقَتِ الأَرْضُ وَمَنَعَتِ السَّمَاء وَ

پرده و تنگ شد زمین و دریغ کرد آسمان و

اِلَيْكَ يَارَبِّ الْمُشْتَكَى وَعَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فِى

بدرگاه تو است پروردگارا شکایت و بر تو است اعتماد در

الشِّدَّةِ وَالرَّخاءِ اَللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ

سختی و فراوانی خدایا رحمت فرست بر محمد

الِه الَّذينَ فَرَضْتَ عَلَيْنَا طَاعَتَهُمْ فَعَرَّفْتَنا

آل او آنان که واجب کردی بر ما طاعت شان و شناساندی

بِذالِكَ مَنْزِلَتَهُمْ فَرِّجْ عَنّا بِحَقِّهِمْ فَرَجَاً

به ما مقام شان فرج به ما بحق آنان فرج ده

عاجِلاً كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ مِنْ ذَلِكَ يا

فوری چون چشم بهم زدن یا نزدیک تر از آن ای

مُحَمَّدُ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا مُحَمَّدُ أنْصُرانى

محمد صلی الله علیه و آله ای علی ای علی علیه السلام ای محمد صلی الله علیه و آله یاری کنید مرا

فَإِنَّكُمَا نَاصِرَايَ وَاكْفِيَانِي فَإِنَّكُمَا كَافِيَايَ يَا

زیرا شما یار منید و کفایت کنید مرا زیرا شما کافی منید

مَوْلايَ يا صاحِبَ الزَّمَانِ الْغَوثُ الْغَوث

ای مولای من به فریادم برس به فریادم برس و

الْغَوثُ اَدْرِكْنى اَدْرِكْنى اَدْرِكْنى.

مرا دریاب و دریاب و دریاب (بحار ج 275/53)

زیارت عاشورا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ

سلام بر تو ای ابا عبد الله سلام بر تو

يَابنَ رَسولِ اللهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللهِ

ای فرزند رسول خدا سلام بر تو ای اختیار شده خداوند

وَابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ

و ای پسر اختیار شده خداوند سلام بر تو ای فرزند

اَميرِ المُؤْمِنينَ وَابْنَ سَيّدِ الوَصِيِّينَ اَلسَّلامُ

امیر المؤمنين و ای فرزند سید اوصياء سلام بر تو

عَلَيْكَ يَابْنَ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ العَالَمِينَ

ای فرزند فاطمه زهرا سیده زنان اهل عالم

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ اللهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ

سلام بر تو ای خون الهی و پسر خون الهی تك و تنها مانده

المَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الأَرواحِ الَّتى

سلام بر تو و بر ارواح پاکی که در آستانت فرود آمدند

حَلَّت بِفِنآئِكَ عَلَيْكُم مِنِّى جَميعاً سَلامُ اللهِ

بر جميع شما تا ابد از من درود و سلام خدا باد

اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ يا

تا من هستم و شب و روز در جهان برقرار است ای

أَبا عَبْدِ اللهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَ

ابا عبد الله به راستی که تعزیتت بزرگ و مصیبتت در جهان

عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ عَلَيْنَا وَ عَلى جَميع

بر ما و تمام اهل اسلام سخت و عظیم و ناگوار و دشوار

اَهْلِ الإسلام وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ

بود و تحمل آن مصیبت بزرگ

فِي السَّمَوَاتِ عَلَى جَميعِ أَهْلِ السَّمَوَاتِ

در آسمان ها بر جمیع اهل سموات سخت و دشوار بود

فَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظَّلم وَالجَورِ

پس خدا لعنت کند امتی که اساس ظلم و ستم را بر شما

عَلَيْكُمْ أَهْلَ البَيْتِ وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ

اهل بیت رسول بنیاد کردند و خدا لعنت کند امتی را که شما را از مقام

عَنْ مَقَامِكُمْ وَأَزَالَتْكُم عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتِي

و مرتبه (رهبری) خود منع کردند و رتبه ای که خدا مخصوص شما گردانیده

رَتَّبَكُمُ اللهُ فيها وَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ وَ

بوده از شما گرفتند خدا لعنت کند امتی را شما را مقتول ساختند

لَعَنَ اللهُ المُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ

و خدا لعنت کند آن مردمی را که از امرای ظلم وجور برای

قِتالِكُم بَرِئتُ إِلَى اللهِ وَإِلَيْكُمْ مِنْهُم وَمِنْ

قتال با شما اطاعت کردند من بسوی خدا و بسوی شما از آن ظالمان و

أَشياعِهِمْ وَأَتْبَاعِهِمْ وَأَوْلِيَائِهِمْ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ

شیعیان آن ها و پیروان و دوستانشان بیزاری می جویم ای ابا عبد الله

اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ

من تا قیامت در سلم و صلحم با هر که با شما در سلم و صلح است و در جنگم

حارَبَكُمْ إِلَى يَوْم الْقِيامَةِ وَلَعَنَ اللهُ آلَ زِيادٍ

یا هر که با شما در جنگ است خدا لعنت کند آل زیاد

وَآلَ مَرْوانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنى أُمَيَّةَ قاطِبَةً وَ

و آل مروان را و خدا لعنت کند بنی امیه را همگی و لعنت کند

لَعَنَ اللهُ ابْنَ مَرْجَانَةَ وَلَعَنَ اللهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ

پسر مرجانه را و خدا لعنت کند عمر سعد را

وَلَعَنَ اللهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ

و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند گروهی را که اسب ها را برای جنگ

الْجَمَتْ وَتَنَقَّبَتْ لِقِتَالِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمّى

شما زین کردند و بر تو هجوم آوردند و برای جنگ با تو مهیا گشتند

لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِكَ فَاَسْئَلُ اللهَ الّذِى اَكْرَمَ

پدر و مادرم فدای تو باد تحمل حزن و مصیبت برمن بواسطه ظلم وستمی که

مَقَامَكَ وَاَكْرَمَنى بِكَ أَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ

شما رفت سخت دشوار است پس از خدائی که مقام ترا بلند و گرامی گرامی داشت

ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ

و مراهم بواسطه دوستی تو عزت بخشید درخواست می کنم که روزی من

صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَكَ

گرداند تا با امام منصور از اهل بیت محمد صلی الله علیه و آله خون خواه تو باشم پروردگارا

وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي الدُّنْيَا وَ

مرا به واسطه حضرت حسین نزد خود در دوعالم وجیه و آبرومند گردان

الآخِرَةِ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ وَ

ای ابا عبد الله من بدرگاه خدا تقرب می جویم و بدرگاه

إِلى رَسُولِهِ وَإِلَى امير المُؤمِنينَ وَإِلَى

رسولش و بنزد حضرت امير المؤمنين و

فَاطِمَةَ وَإِلَى الْحَسَنِ وَإليكَ بِمُوالاتِكَ وَ

حضرت فاطمه و حضرت حسن و بحضرت تو قرب می حضرت تو قرب می طلبم و برائت می جویم

بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ أَسَّسَ أَساسَ الظُّلْم وَالْجَوْرِ

از هر که تو را کشت و برپا کرد جنگ را و بیزاری از هر که بنیاد کرد پایه ظلم

عَلَيْكُمْ وَأَبْرَءُ إِلَى اللهِ وَإِلى رَسُولِهِ مِمَّنْ

و جور را برشما و برائت می جویم بسوی خدا و رسولش بواسطه

أَسَسَّ اَساسَ ذَلِكَ وَبَنَى عَلَيْهِ بُنْيَانَهُ وَ

محبت و دوستی تو و بیزاری از کسانی که اساس و پایه ظلم و بیداد را برشما

جَرى في ظُلْمِهِ وَجَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَعَلى

(خاندان رسالت) بنا نهادند و بیزارم از پیروان آن ها و بدرگاه خدا و نزد شما

أَشْيَاعِكُمْ بَرِثْتُ إِلَى اللهِ وَإِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ

اولیاء خدا از آن مردم ستم کار ظالم بیزاری می جویم ظالم بیزاری می جویم و اول بدرگاه خدا سپس

اَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ ثُمَّ اِلَيكُم بِمُو الاتِكُم وَ

نزد شما (اولیاء خدا) تقرب می جویم به سبب دوستی شما و دوستان

مُوالاةِ وَلِيِّكُمْ وَبِالبَرائَةِ مِنْ أَعْدائِكُمْ وَ

شما و به سبب بیزاری جستن از دشمنان شما و بیزاری از مردمی که با

النَّاصِينَ لَكُمُ الحَرْبَ وَبِالبَرائَةِ مِنْ

شما (خاندان عصمت) به جنگ و مخالفت برخاستند و از

أَشْيَاعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ

شیعیان و پیروان آن ها هم بیزاری می جویم ای بزرگواران من در آشتی

وَحَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ وَوَلِيٍّ لِمَنْ والاكُمْ وَ

و صلحم با هرکس که با شما در صلح است در جنگ و مخالفتم با

عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكُمْ فَاسْئَلُ اللهَ الَّذِي أَكْرَمَنى

با هرکس که با شما به جنگ است و دوستم با دوستان شما و دشمنم با

مَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ أَوْلِيَائِكُمْ وَرَزَقَنِي

دشمنان شما پس از خدایی که مرا گواهی داشته درخواست می کنم که به

الْبَرائَةَ مِنْ أَعْدَائِكُم أَنْ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي

معرفت شما مرا گرامی سازد و همیشه بیزاری از دشمنان شما را روزی

الدُّنْيا وَالآخِرَةِ وَأَنْ يُثَبِّتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ

من فرماید و مرا در دنیا و آخرت با شما قرار دهد شما دهد و در دو عالم

صِدْقٍ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاَسْئَلُهُ أَنْ

بمقام صدق و صفای با شما مرا ثابت بدارد و باز از خدا درخواست

يُبَلِّغَنِى الْمَقَامَ المَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللهِ وَاَنْ

می کنم که به مقام پسندیده که خاص شما است مرا برساند و

مرا

يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِي مَعَ اِمامٍ (مَهْدِيٍّ) هُدىً

نصیب کند که در رکاب امام هدایت که هادی و ظاهر شونده ناطق بحق

ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ وَاَسئَلُ اللهَ

است خون خواه باشم از خدا بحق شما و بشان و مقام تقرب شما نزد

بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّأْنِ الَّذِى لَكُمْ عِنْدَهُ أَنْ

خدا درخواست می کنم که ثواب غم و حزن و اندوه مرا بواسطه

يُعْطِيَني بِمُصَابِي بِكُمْ أَفْضَلَ مَا يُعْطى

مصیبت بزرگ شما بهترین ثوابی که بهر مصیبت زده ای عطا می کند به

مُصاباً بِمُصيبَتِهِ مُصِيبَةً مَا أَعْظَمَها وَاَعْظَمَ

من آن ثواب را عطا فرماید و مصیبت شما آل محمد در عالم اسلام

رَزِيَّتَها فِي الإِسْلَام وَ في جَميعِ السَّمواتِ

بلکه در تمام عالم سموات و ارض چقدر بزرگ بود و بر عزادارانش

وَالْأَرْضِ اَللّهُمَّ اجْعَلْني فِي مَقامِي هَذا

تا چه حد سخت و ناگوار گذشت. پروردگارا مرا در این مقام که هستم

مِمَّنْ تَنَالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ

از آنان قرار ده که درود و رحمت و مغفرت

اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيَايَ مَحْيَا مُحَمَّدٍ وَالِ

شامل حال حال آن هاست پروردگارا مرا به آیین محمد و آل اطهارش

مُحَمَّدٍ وَمَمَاتِي مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

زنده بدار و گاه رحلت هم به آن ائین بمیران

اَللَّهُمَّ إِنْ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ وَابْنُ

پروردگارا این روز (عاشورا) روزیست که بنی امیه و

آكِلَةِ الأكْبَادِ اَللَّعِينُ ابْنُ اللَّعِينِ عَلَى لِسَانِكَ

پسر (هند) جگر خوار و یزید پلید لعین پسر معاویه ملعون در زبان تو و

وَلِسانِ نَبَيِّكَ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فِى كُلِّ

و زبان رسول تو صلی الله عليه وآله علیه وآله در هر مسکن و منزل

منزل

مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فِيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللهُ

که رسول تو توقف داشت (همه جا او را لعن یاد کن)

عَلَيْهِ وَآلِهِ اَللهُمَّ العَنْ أَبَا سُفْيَانَ وَمُعَاوِيَةَ وَ

پروردگارا لعنت فرست بر ابی سفیان و بر پسرش

یَزيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ

وعاویه و پسرش یزید بر همه آنان لعن ابدی

أَبَدَ الآبِدينَ وَهَذَا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلِ زِيادٍ وَ

ابدی فرست این روز روزیست که ال زیاد بن ابيه لعین و

اَلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الحُسَيْنَ صَلَواتُ اللهِ

آل مروان بن حكم خبيث بواسطه قتل حضرت حسین صلوات الله عليه

عَلَيْهِ اَللهُمَّ فَضَاعِفَ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ

شادان بودند پرودگار تو لمن و عذاب الیم آنان را

العَذَابَ الأَلِيمَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ في

چندین برابر گردان پروردگارا من بتو در این

هذَا اليَوْمِ وَفي مَوْقِفى هَذا وَ أَيَّامٍ حَيوتِى

روز و در این مكان و در تمام دوران زندگانی

بِالبَرائَةِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَة عَلَيْهِم وَ بِالمُوالاتِ

به بیزاری جستن و لعن بر آن ظالمان و دشمنی آنان و بدرستی

لِنَبِيِّكَ وَالِ نَبِيّكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ السَّلامُ

پیغمبر و ال اطهار او صلوات الله عليهم اجمعين تقرب می جویم

پس صد مرتبه می گوئی: اَللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظالِمٍ

پروردگارا تو لعنت فرست بر اول ظالمی که در

ظَلَمَ حَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابعٍ لَهُ

حق محمد و آل پاکش ظلم و ستم کرد و آخرین ظالمی که از آن ظالم

عَلى ذلِك اَللَّهُمَّ العَن العِصابَةَ الَّتِى

نخستین در ظلم تبعیت کرد و پروردگارا تو برجماعتی که بر عليه

جاهَدَتِ الحُسَيْنَ علیه السلام وَشَايَعَتْ وَبَايَعَتْ

حضرت حسین بجنگ برخاستند لعنت فرست و بر شیعیانشان و بر همه

وَتَابَعَتْ عَلَى قَتِلِهِ اَللَّهُمَّ العَنْهُمْ جَمعياً

که با آنان بیعت کرد و از آن ها پیروی کرد پروردگارا برهمه لعنت فرست

پس صد مرتبه می گوئی: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

سلام بر تو

يا أَبَا عَبْدِ اللهِ وَعَلَى الأَرْواحِ الَّتى

ای ابا عبدالله و بر ارواح پاکی که بر آستان تو فرود آمدند

حَلَّتْ بِفِنائِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما

سلام خدا از من برتو باد الى الابد مادامی که

بَقيتُ وَبَقِيَ اللّيْلُ وَالنَّهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللهُ

ليل ونهار باقی است و خدا این زیارت مرا

آخِرَ العَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ السَّلامُ عَلَى

آخرین عهد با حضرتت قرار ندهد. سلام بر

الحُسَيْن وَ عَلى عَلِيّ بْن الحُسَيْنِ وَعَلَى

حضرت حسین و بر حضرت على بن الحسين و

اَوْلادِ الحُسَيْن وَعَلَى أَصْحَابِ الحُسَينِ

بر فرزندان حسين و بر اصحاب حسین

پس می گوئى: اَللَّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوّلَ ظالِمٍ

خدایا تو مخصوص گردان نخستین ستم کار را به لعنت از طرف

باللَّعْن مِنّى وَابْدَأ بِهِ أَوَّلاً ثُمَّ الْعَنِ الثّاني وَ

من و آغاز نما به آن اولی را سپس دومی را و سومی

الثَّالِثَ وَالرَّابِعَ اَللَّهُمَّ العَنْ يَزِيدَ خَامِسأَ وَ

و چهارمی خدایا لعنت کن بزید را پنجمی و لعنت كن

العَنْ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيَادٍ وَابْنَ مَرْجَانَةَ وَ

عبید الله پسر زیاد و پسر مرجانه را و

عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ أَبِي سُفْيَانَ وَآلَ

عمر بن سعد و شمر را و آل ابی سفیان و آل

زيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ إِلَى يَوْمِ القِيَامَةِ

زیاد و آل مروان تا روز قیامت

پس به سجده می روی و می گوئی: اَللَّهُمَّ لَكَ

خدايا ترا ستایش می کنم

الحَمْد حَمْدَ الشَّاكِرِينَ لَكَ عَلى مُصابِهِم

به ستایش شکرگزاران تو بر غم واندوهى که بمن در مصیبت

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى عَظيمَ رَزِيَّتي اَللّهُمَّ ارْزُقني

حسین علیه السلام رسید حمد خدا را بر عزاداری و اندوه و و غم بزرگ من

شَفاعَةَ الحُسَين يَوْمَ الْوُرُودِ وَثَبِّتْ لي قَدَمَ

پروردگارا شفاعت حضرت حسین را روزی که بر تو وارد می شوم

صِدْقٍ عِندَكَ مَعَ الحُسَيْنِ وَأَصْحَابِ

نصيب بگردان، مرا نزد خود ثابت قدم بدار به صدق و صفا با حسین و

الحُسَيْنِ اَلَّذِينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الحُسَينِ

اصحابش را در راه خدا جانشان را نزد حسین

عَلَيْهِ السَّلامُ .

فدا کردند (تا با آنان) باشیم .

پس دو رکعت نماز زیارت می خوانی و اگر دعای علقمه را بعد از آن به خوانی فضیلت بیشتر خواهد داشت.

مؤلف گوید: این زیارت را شیخ طوسی در مصباح (ص 772) و سید بن طاوس در مصباح الزائر (ص 147) و کفعمی در مصباح (ص 483) و در بلدالامین (ص 269) و ابن قولويه در كامل الزيارات (ص 342) از علقمه بن محمد حضرمی و.... از امام باقر علیه السلام نقل نموده اند علامه مجلسی نیز با همان اسناد آن را در بحار الانوار ج 101 (ص 290) نقل کرده است.

زیارت ناحیه مقدسه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

مؤلف گوید: این زیارت طولانی ترین زیارتی است که برای امام حسین علیه السلام از حضرت بقیة الله علیه السلام نقل شده است.

این زیارت به منزله مقتل امام حسین علیه السلام نیز محسوب می شود و در آن به آداب زیارت و عزاداری و مقام شامخ امام حسین و فرزندان اهل بیت و یاران آن حضرت نیز اشاره شده است.

افزون بر این، امام زمان علیه السلام در این زیارت دعاهای زیادی نموده اند که برای زایر بسیار امیدبخش است.

امید می بریم که دوستان و شیعیان اهل بیت علیهم السلام با خواندن این زیارت بهره های فراوان ببرند و در مصایب حضرت سيدالشهداء علیه السلام محزون و گریان و با امام زمان علیه السلام هم ناله گردند. این زیارت را محمد بن مشهدی در مزار کبیر (ص 496) و علامه مجلسی در جلد 101 بحار (ص 317) و مرحوم فیض در صحیفه مهدیه (ص 142) نقل کرده اند .

بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحيمِ

بنام خدای رحمت گر مهربان

اَلسَّلامُ عَلَى آدَمَ صِفْوَةِ اللهِ مِنْ خَليقَتِهِ

سلام بر آدم برگزیده خدا از میان آفریدگان

اَلسَّلامُ عَلَى شَيْثَ وَلِىِّ اللَّهِ وَخِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ

سلام بر شيث ولی خدا و اختيار شده او سلام

عَلَى إِدْرِيسَ الْقَائِمِ لِلَّهِ بِحُجَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى

بر ادریس برپا دارنده حجت خدا سلام بر

نُوحٍ المُجابِ في دَعْوَتِهِ اَلسَّلامُ عَلى هودٍ

نوح اجابت شده در دعایش سلام بر هود

المَمْدودِ مِنَ اللهِ بِمَعُونَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى

امداد شده به یاری خدا سلام بر

صالِحٍ الَّذِي تَوجَّهَ اللَّهُ بِكَرَامَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى

صالح که خداوند تاج کرامت خویش بر سر او نهاد سلام

إِبْراهيمَ الَّذِي حَباهُ اللهُ بِخُلَّتِهِ. السَّلامُ عَلَى

بر ابراهیم که خدا مقام خلت و دوستی خاص خویش را

إِسْمَعيلَ الَّذى فَدَاهُ اللهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ مِنْ

به او بخشید سلام بر اسماعیل که خدا قربانی گران قدر

جَنَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى إِسْحَقَ الَّذي جَعَل اللهُ

بهشتی را فديه او قرار داده سلام بر اسحق که خداوند

النُّبُوةَ فى ذُرِّيَّتِهِ اَلسَّلَامُ عَلَى يَعْقُوبَ الَّذى

پیامبری را در خاندان او مقرر فرمود سلام بر یعقوب

رَدَّ اللهُ عَلَيْهِ بَصَرَهُ بِرَحْمَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى

که خداوند بر برحمت خویش بنیائیش را به او بازگرداند

يُوسُفَ الَّذى نَجاهُ اللهُ مِنَ الْجُبِّ بِعَظَمَتِهِ.

سلام بر يوسف که خداوند ببزرگی خود او را از چاه

اَلسَّلامُ عَلَى مُوسَى الَّذى فَلَقَ اللهُ الْبَحْرَ لَهُ

رهانید سلام بر موسی که خداوند به قدرت خود دریا را

بِقَدَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى هَارُونَ الَّذِى خَصَّهُ اللهُ

برایش شکافت سلام بر هارون که خداوند مقام نبوت

بِنُبُوَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى شُعَيْبٍ الذى نَصَرَهُ اللهُ

خویش وی را اختصاص داد سلام بر شعیب که خدا او

عَلَى أُمَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى دَاوُدَ الَّذى تَابَ اللهُ

را برای غلبه برامتش یاری فرمود سلام بر داود که

عَلَيْهِ مِنْ خَطيئَتِهِ . اَلسَّلامُ عَلى سُلَيْمَانَ

خداوند از خطایش در گذشت سلام بر سلیمان

الَّذى ذَلَّتْ لَهُ الجِنُّ بِعِزَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلى

که بعزت خداوند طائفه جن ذلیل و مطیع او گشتند سلام

اَيُّوبَ الَّذى شَفَاهُ اللهُ مِنْ عِلَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى

بر ايوب که خداوند از بیماری شفایش بخشید سلام بر

يُونُسُ الَّذى اَنْجَزَ اللهُ لَهُ مَضْمُونَ عِدَتِهِ

يونس که خداوند مضمون پیمان خویش را درباره او

اَلسَّلامُ عَلى عُزَيْرَ الَّذى أَحْيَاهُ اللهُ بَعْدَ

عملی ساخت سلام بر عزیر که خداوند پس از مرگش

مِيتَتِهِ. اَلسَّلامُ عَلَى زَكَرِيَّا الصَّابِرِ في مِحْنَتِهِ

دوباره زنده گردانید سلام بر زکریا شکیبای در بلاها و

اَلسَّلامُ عَلَى يَحْيَى الَّذى اَزْلَفَهُ اللهُ بشَهادَتِهِ

آزمایش هایش سلام بر یحیی که خداوند او را با شهادتش

اَلسَّلامُ عَلى عيسى رُوحِ اللهِ وَكَلِمَتِهِ.

در مقام قرب خویش قرار داد سلام بر عيسى روح خدا و

اَلسَّلامُ عَلَى مُحَمّدٍ حَبيبِ اللهِ وَصَفْوَتِهِ

کلمه او سلام بر محمد دوست و برگزیده خدا

اَلسَّلامُ عَلَى أَمير الْمُؤْمِنِينَ عَلَىِّ بْنِ

سلام بر امیر مؤمنان على بن ابیطالب

أَبى طالِبٍ الْمَخْصُوصِ بأُخُوَّتِهِ السَّلامُ

اختصاص یافته به برادری رسول خدا سلام

عَلَى فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ اِبْنَتِهِ السَّلامُ عَلَى أَبي

بر فاطمه زهرا دختر رسول خدا سلام بر ابو

مُحَمّدٍ الْحَسَنِ وَصِيِّ أَبِيهِ وَخَليفَتِهِ اَلسَّلامُ

محمد حسن بن على که وصی پدر و جانشین او بود

عَلَى الْحُسَيْن الَّذى سَمِحَتْ نَفْسُهُ بمُهْجَتِهِ

سلام بر امام حسین امام که با خون خویش جانش را در راه

اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ في سِرِّهِ وَعَلانِيَتِهِ

دین بخشید سلام بر کسی که خدا را در پنهان و آشکار

اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ جَعَلَ اللهُ الشَّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ

فرمانبری کرد سلام بر کسی که خداوند شفای بیماری ها را در خاک مزار

اَلسَّلامُ عَلَى مَنِ الإِجَابَةُ تَحْتَ قُبَّتِهِ اَلسَّلامُ

او قرار داد سلام برکسی که زیر گنبد حرم او دعا مستجاب است

عَلَى مَنِ الْأَئِمَّةُ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ

سلام بر کسی که امامان علیهم السلام از زاد روداویند سلام بر فرزند

خَاتَمَ الأَنْبِيَاءِ اَلسَّلامُ عَلَى ابْن سَيِّدِ

خاتم پیامبران سلام بر فرزند سرور

الأوْصِيَاءِ اَلسَّلامُ عَلَى بْن فَاطِمَةَ

اوصياء سلام بر فرزند فاطمه

الزَّهْرَاءِ اَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ خَديجَةَ الْكُبْرَى

زهرا سلام بر فرزند خدیجه کبری

اَلسَّلامُ عَلَى ابْن سِدْرَةِ الْمُنتَهى اَلسَّلامُ

سلام بر فرزند سدرة المنتهي سلام

عَلَى ابنِ جَنَّةِ الْمَأْوَى اَلسَّلامُ عَلى ابنِ

بر بهشت ابدی سلام بر فرزند

زَمْزَمَ وَالصَّفا. اَلسَّلامُ عَلَى الْمُرَمَّل بالدِّماءِ

زمزم وصفا سلام بر آن که پیکرش بخون آغشتهشد

اَلسَّلامُ عَلَى الْمَهْتُوكِ الْحِبَاءِ السَّلامُ عَلَى

سلامبر آن که حرمت خیمه گاهش شکسته شد سلام بر

خَامِسَ أَصْحَابِ أَهْلِ الْكِسَاءِ السَّلَامُ عَلَى

پنجمین از اصحاب كساء سلام بر

غَريبِ الْغُرَباءِ اَلسَّلامُ عَلَى شَهِيدِ الشُّهَدَاءِ

غریب غریبان سلام بر شهید شهیدان

اَلسَّلامُ عَلَى قَتِيلِ الادْعِيَاءِ السَّلامُ عَلَى

سلام بر کشته شده بدست زنازادگان سلام بر

ساكِنِ كَرْبَلاءِ اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ بَكَتْهُ مَلائِكَةُ

ساکن کربلا سلام بر آن که فرشتگان آسمان بر او

السَّمَاءِ اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ ذُرِّيَّتُهُ الْاَزْكِيَاءُ

گریستند سلام بر آن که نسل وی همه از پا کانند

اَلسَّلامُ عَلَى يَعْسُوبِ الدِّينِ اَلسَّلامُ عَلَى

سلام بر سرور و سالار دین سلام بر

مَنازِلِ البَراهينِ اَلسَّلامُ عَلَى

جایگاه های برهان ها و حجت های الهی سلام بر

الأَئِمَّةِ السّاداتِ اَلسَّلامُ عَلى الجُیِوبِ

پیشوایان شرافتمند سلام بر آن

الْمُضَرَّجَاتِ اَلسَّلامُ عَلى الشِّفاهِ

گریبان های دریده سلام بر آن لبان

الّذابِلاتِ اَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ

خشکیده سلام بر آن جان های

المُصْطَلِماتِ اَلسَّلامُ عَلى الأرواحِ

بلا رسیده سلام بر آن ارواح

مُخْتَلَسَاتِ اَلسَّلامُ عَلَى الأَجْسادِ

ربوده شده سلام بر آن جسدهای

الْعَارِياتِ اَلسَّلامُ عَلى الجُسُوم

عریان مانده سلام بر آن پیکرهای

الشَّاحِباتِ. اَلسَّلامُ عَلَى الدِّمَاءِ السَّائِلَاتِ

تغییر رنگ یافته سلام بر خون های جاری

اَلسَّلامُ عَلَى الاَعضاءِ المُقَطَّعَاتِ اَلسَّلامُ

سلام بر آن اعضاء پاره پاره سلام بر

عَلى الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ اَلسَّلامُ عَلَى

آن سرهای بالای نیزه رفته سلام بر

النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ. اَلسَّلامُ عَلَى حُجَّةِ

آن زنان آشکار (بیرون خیام حرم) سلام بر حجت

رَبِّ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى أَبَائِكَ

پروردگار عالمیان سلام بر تو و بر نیاکان

الطَّاهِرينَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى أَبْنَائِكَ

پاک تو سلام بر تو و بر فرزندان

اَلْمُسْتَشْهَدينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى ذُرِّيَتِكَ

شهیدت سلام بر تو و بر خاندان

النَّاصِرِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الْمَلائِكَةِ

یاری کننده ت سلام بر تو و بر فرشتگانی که ملازمت تو

الْمُضَاجِعِينَ. اَلسَّلامُ عَلَى الْقَتيلِ الْمَظْلُوم

سر بر آستانت نهاده ند سلام بر کشته شده ستم دیده

اَلسَّلامُ عَلَى أَخِيهِ الْمَسْمُومِ اَلسَّلامُ عَلَى

سلام بر برادر مسمومش سلام بر

عَلِيًّ الكَبيرِ اَلسَّلامُ عَلَى الرَّضیعِ

على اكبر سلام بر آن شیر خوار

الصَّغيرِ. اَلسَّلامُ عَلَى الْأَبْدَانِ السَّلِيبَةِ اَلسَّلامُ

خردسال سلام بر آن بدنهایی که جامه و تجهیزاتشان به

عَلَى الْعِتْرَةِ الْقَرِيبَةِ اَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَدَّلينَ

غنیمت برده شد سلام بر آن اهل بيت نزدیک پیامبر

فِى الْفَلَواتِ اَلسَّلامُ عَلَى النَّازِحِينَ

سلام بر کسانی که در بیابان ها بخاک افتاده اند سلام بر

عَن ألاءَوْطَانِ اَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونِينَ

آن دور افتادگان از وطن ها سلام بر آن دفن شدگان

بِلا اَكفانٍ اَلسَّلامُ عَلَى الرُّوؤسِ الْمُفَرَّقَةِ

بدون کفن سلام بر آن سرهای جدا شده

عَن الأَبْدَانِ اَلسَّلامُ عَلَى الْمُحْتَسَبِ

از پیکرها سلام بر آن که همه اعمال خویش بحساب خدا

الصّابِرِ اَلسَّلامُ عَلَى الْمَظْلُوم بِلاناصِرٍ

نهاد و صبر کرد سلام بر آن ستم ديده بدون ياور

اَلسَّلامُ عَلَى سَاكِنِ التُّرْبَةِ الزّاكِيَةِ السَّلامُ

سلام بر ساکن تربت پاک سلام بر آن

عَلَى صَاحِبِ الْقُبَّةِ السّامِيَةِ السَّلامُ عَلَى مَنْ

صاحب بارگاه عالی منزلت سلام بر آن کسی که خدای

طَهَّرَهُ الْجَلِيلُ اَلسَّلامُ عَلى مَنِ افْتَخَرَ بِهِ

بزرگ وی را پاک و مطهر قرارداد سلام بر آن کس که

جَبْرَئِيلُ اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ نَاغاهُ فِى الْمَهْدِ

جبرئیل باو افتخار می کند سلام بر آن کسی که

ميكائيلُ . اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ نُكِثَتْ ذِمَّتُهُ

میکائیل با او در گهواره به گفتگو می پرداخت و او را شادمان

اَلسَّلامُ عَلَى مَنْ هُتِكَتْ حُرْمَتُهُ اَلسَّلامُ عَلَى

می کرد سلام بر آن کسی که پیمانش شکسته شد سلام بر کسی که

مَنْ أُريقَ بِالظُّلْمَ دَمُهُ اَلسَّلامُ عَلَى الْمُغَسَّل

حرمتش شكسته شد سلام بر آن کس که خونش ستم کارانه ریخته شد

بِدَمِ الْجِراحِ اَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَرَّعِ بِكَأْسَاتِ

سلام بر آن که با خون جراحت هایش غسل داده شد سلام بر آنکه

الرِّماحِ السَّلامُ عَلَى الْمُضَامِ الْمُسْتَباح

جرعه نوش جام نیزه ها گردید سلام بر آن مظلومی که خونش

اَلسَّلامُ عَلَى الْمَنْحورِ فِى الْوَراءِ اَلسَّلامُ

مباح شمرده شد سلام بر آن که سرش را از پشت گردن

عَلى مَنْ ذَفَنَهُ أَهْلُ الْقُرى اَلسَّلامُ عَلَى

بریدند سلام بر آن که روستا نشینان بدنش را دفن کردند

المَقطُوعِ الوَتينِ اَلسَّلامُ عَلَى المُحامى

سلام بر آن که شاه رگش بریده شد سلام بر آن که در حمایت

بِلامُعينٍ. اَلسَّلامُ عَلَى الشَّيْب الْخَضِيبِ

از دین بی یار ماند سلام بر محاسن بخون خضاب شده

اَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التِّريبِ اَلسَّلامُ عَلَى

سلام بر آن گونه خاک آلوده سلام بر

الْبَدَنِ السَّليبِ اَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ

بدنی که لباسش به غنیمت برده شد سلام بر آن دندان که

بِالْقَضيبِ اَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ

چوب خیزران بر آن نواخته شد سلام بر آن سر بالا رفته

اَلسَّلامُ عَلَى الاَجْسامِ الْعَارِيَةِ فِى الْفَلَواتِ

بر نیزه ها سلام بر آن پیکرهای عریان مانده در صحراها

تَنْهِشُهَا الذَّئابُ الْعادِياتُ وَتَخْتَلِفُ إِلَيْهَا

که گرگ های تجاوزگر مكه پاره شان می کردند وحشیان

السِّباعُ الضّارِياتُ. اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ

درنده خو برگرد آن ها در رفت و آمد بودند سلام بر

وَعَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُرَفْرَفِينَ حَوْلَ قُبَّتِكَ

تو ای مولای من و بر فرشتگانی که گرد گنبد بارگاهت

الحافِّينَ بِتُرْبَتِكَ الطَّائِفِينَ

پرواز می کنند و براطراف تربت مزارت می گردند و

بَعَرْصَتِكَ الْوَارِدِينَ لِزِيارَتِكَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ

در صحن و سرای آستانت طواف می کنند و برای زیارت

فَإِنِّي قَصَدْتُ إِلَيْكَ وَرَجَوْتُ الْفَوْزَ

تو وارد گشته اند سلام برتو که من بسوی تو رو کرده ام و امید

لَدَيْكَ. اَلسَّلامُ عَلَيْكَ سَلامَ الْعَارِفِ

رستگاری در پیشگاه تو دارم سلام بر تو سلام کسی که حرمت تو

بَحُرْمَتِكَ الْمُخْلِصِ فى وَلايَتِكَ الْمُتَقَرَّبِ

آستانت و در در ولایت و دوستی تو اخلاص می ورزد و با محبت تو

اِلَى اللهِ بمَحَبَّتِكَ الْبَرىِء مِنْ اَعْدأَئِكَ سَلامَ

بسوى خدا تقرب می جوید و از دشمنانت بیزار است سلام کسی که

قَلْبَهُ بِمُصَابِكَ مَقْرُوحٌ وَدَمْعُهُ عِنْدَ ذِكْرِكَ

قلب او از مصیبت تو جریحه دار گشته و سرشک وی هنگام یاد تو

مَسْفُوحٌ سَلامَ الْمَفْجُوعِ الْحَزينِ الوالِهِ

روان است سلام کسی که درغم عزای تو مصیبت زده و اندوهگین و

الْمُسْتَكينِ . سَلامَ مَنْ لَوْ كَانَ مَعَكَ بِالطَّفُوفِ

سرگشته و بیچاره است سلام کسی که اگر با تو بود در کربلا با جانش

لَوَقَاكَ بنَفْسِهِ حَدَّ السُّيُوفِ وَبَذَلَ حُشَاشَتَهُ

از تو در مقابل تیزی شمشیرها نگهبانی می کرد و نیمه جان ناقابلش

دُونَكَ لِلْحُتُوفِ وَجَاهَدَ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ

را برای حفظ تو به چنگال مرگ می بخشید و در پیش گاهت جهاد

نَصَرَكَ عَلَى مَنْ بَغِى عَلَيْكَ وَفَدَاكَ بِرُوحِهِ وَ

می کرد و ترا علیه کسانی که بر تو ستم گرانه شوریدند یاری می داد

جَسَدِهِ وَمَالِهِ وَوَلَدِهِ وَرُوحُهُ لِروحِكَ

و جان و تن و دارائی و فرزندان خویش را برخی جان تو می کرد

فِداءُ وَاهْلُهُ لِاَهْلِكَ وَقَاءٌ فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِي

و جانش فدای جان تو و اهل بیتش را سپر بلای اهلبیت تو می نمود

الدُّهُورُ وَعاقَنى عَنْ نَصْرِكَ الْمَقْدُورُ وَلَمْ

پس اگر روزگاران مرا به تاخیر انداخت تقدیر الهی مرا از یاری تو

اَكُنْ لِمَنْ حَارَبَكَ مُحارباً وَلِمَنْ نَصَبَ لَكَ

بازداشت و نبودم تا با آنان که با تو جنگیدند بجنگم و با آنان که با تو

الْعَداوَةَ مُنَاصِباً فَلاَ نْدُبَنَّكَ صَباحاً وَ مَساءً وَ

بدشمنی برخاستند و بدشمنی برخیزم (در عوض) هر صبح و شام بر

لأبْكِيَنَّ لَكَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَمًا حَسْرَةً عَلَيْكَ

تو ندبه و زاری می کنم و برتو بجای اشک خون می گیریم و از سر

وَتَأَسُّفاً عَلى مَا دَهَاكَ وَتَلَهُّفًا حَتَّى أَمْوتَ

حسرت و سوز و اندوه مصیبت هایی که برتو وارد گشت تا آن زمان که

بلَوْعَةِ الْمُصابِ وَغُصَّةِ الإِكْتِياب. اَشْهَدُ

بر اثر سوز جان فرسای مصیبت و غصه جان کاه و اندوه

أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصّلوةَ وَاتَيْتَ الزَّكُوةَ وَ

فراوان جان سپارم گواهی می دهم که تو نماز را بپا داشتی

امَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَيْتَ عَن الْمُنْكَرَوَ

زکات دادی و به نیکی فرمان دادی و از زشتی و تجاوز بازداشتی

الْعُدْوانِ وَاطَعْتَ اللهَ وَما عَصَيْتَهُ وَ

و خدا را فرمانبر بودی و نافرمانی او نکردی و باو و

تَمَسَّكْتَ بِهِ وَبِحَبْلِهِ فَارْضَيْتَهُ وَخَشيَتَهُ وَ

ریسمان وى چنگ در زدی تا او را خشنود ساختی و از او ترسان بودی

راقَبتَهُ وَاسْتَجَبْتَهُ وَسَنَنْتَ السُّنَنَ وَأَطْفَأَتَ

و مراقب فرمان وی بودی و خواسته های او را اجابت کردی و

الْفِتَنَ وَدَعَوْتَ إِلَى الرَّشادِ وَ أَوْ ضَحْتَ

سنت های الهی را بپا داشتی آتش فتنه ها را خاموش گرداندی و مردم

سُبُلَ السِّدادِ وَ جَاهَدْتَ فِى اللهِ حَقَّ

را بسوی هدایت و کمال فرا خواندی و راه های استوار حقیقت را

الْجِهَادِ. وَكُنْتَ لِلَّهِ طَائِعاً وَلِجَدِّكَ مُحَمَّدٍ

آشکار کردی و در راه خدا بحق جهاد نمودی و تو فرمانبردار خداوند

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ تابِعاً وَلِقَوْلِ أَبِيكَ

پیروی کننده جد بزرگوارت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم و گوش کننده

سَامِعاً وَ إِلى وَصِيَّةِ أَخِيكَ مُسارعاً وَ

فرموده های پدرت امیر المؤمنين علیه السلام پیشی گیرنده بانجام وصیت لِعِمَادِ الدِّينِ رافعاً وَلِلطَّغيانِ قامِعاً وَلِلطُّغاةِ

برادرت امام حسن بودی و تو برافرازنده پایه دین و ریشه کن کننده

مُقارِعاً وَلِلَامَّةِ ناصِحاً وَ فِى غَمَراتِ

ستم و گردن کشی و در هم کوبنده تجاوزگران و سرکشان خیرخواه

المَوْتِ سابِحاً وَلِلْفُسّاقِ مُكافِحاً وَ

امت پیامبر بودی و در راه خدا شناگر گرداب های مرگ و مبارزه کننده

بِحُجَج اللهِ قَائِماً وَلِلإِسْلَام وَالْمُسْلِمِينَ

با فاسقان و اقامه کننده حجت های الهی و رحمت آورنده بر اسلام و

راحِماً وَ لِلْحَقِّ ناصِراً وَ عِندَ البَلاءَ صابِراً وَ

مسلمین و یاری دهنده حق بودی و درهنگام سختی و بلا شکیبا و

لِلدّينِ كالِئاً وَ عَنْ حَوْزَتِهِ مُرامِياً. تَحُوطُ

حفظ کننده دین و مدافع حریم آن بودی طریق هدایت را نگهبانی کرده

الْهُدى وَتَنْصُرُهُ وَتَبْسُطُ الْعَدْلَ وَتَنْشُرُهُ وَ

و یاریش می دادی و عدالت را نشر داده و گسترش می بخشیدی و دین

تَنْصُرُ الدِّينَ وَتُظهِرُهُ وَتَكُفُّ الْعَابِثَ

را یاری داده و آشکار می کردی و کسانی که دین را ببازیچه گرفته

وَ تَزْجُرُهُ وَتَأْخُذُ لِلدَّنِيِّ مِنَ الشَّرِيفِ وَ

بودند منع کردی و بازشان می داشتی و حقوق ضعیفان را از اشراف

تُساوِي فِى الْحُكْمَ بَيْنَ الْقَوِىِّ وَ

می گرفتی و در داوری توانا و ناتوان را یک سان می شمردی

الضَّعِيفَ كُنْتَ رَبيعَ الاَيْتَامِ وَعِصْمَةَ الأنامِ

تو بهار يتيمان و پناه مردمان و مایه

وَعِزَّ الإِسلامِ وَمَعْدِنَ الأَحْكامِ وَحَلِيفَ

سربلندی اسلام و جایگاه احکام الهی و هم پیمان بخشش و احسان

الإِنعامِ سالِكاً طَرائِقَ جَدِّكَ وَاَبيكَ مُشبِهاً

بودی تو پوینده راه و روش های جد بزرگوارت رسول خدا و پدرت

فِى الْوَصِيَّة لِأَخيكَ. وَفِيَّ الذَّمَم

امیرالمؤمنین بودی و در عمل به سفارش ها همانند برادرت امام حسن

رَضِيَّ الشَّيَم ظاهِرَ الكَرَم مُتَهَجِّداً فِى الظَّلَمِ

بودی وفادار به تعهدات و پیمان ها دارای خصلت های پسندیده دارنده

قَويمَ الطَّرَآئِقِ كَرِيمَ الْخَلَائِقِ عَظيمَ السَّوابِقِ

بزرگواری ها و بخشش و کرم آشکار شب زنده دار در تاریکی ها با روش های

شَريفَ النَّسَبِ مُنيفَ الْحَسَبِ رِفيعَ الرُّتَبِ

ایا با ستوار با منش های بزرگوارانه دارای گذشته های درخشان با نسب شرافت مندانه

كَثيرَ الْمَنَاقِبِ مَحْمُودَ الضَّرائِبِ جَزيلَ

با حسب والا با مقامات و رتبه های عالی با فضائل بسیار با سرشت های پسندیده

المَواهِبِ حَلِيمٌ رَشيدٌ مُنيبٌ جَوَادٌ عَليمٌ

مورد ستایش با موهبت های فراوان بردبار کمال یافته روکننده بسوی خدا

شَديدٌ اِمامَ شَهِيدٌ أَوَاهُ مُنيبٌ حَبيبٌ

بخشنده دانا قدرتمند و توانا پیشوای شهید نالان و زاری کننده در پیش گاه

مُهيبٌ كُنْتَ لِلرَّسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ

خدا دوست داشته شده و با هیبت و وقار بودی تو برای پیامبر صلی الله علیه و آله فرزند

وَلَداً ولِلْقُرانِ سَنَداً وَ لِلاُمَّةِ عَضُداً وَ

و برای قرآن پشتوانه و برای امت اسلام بازوی توانا و در اطاعت خدا

فِى الطَّاعَةِ مُجْتَهِداً حافظاً لِلْعَهْدِ وَالْميثاقِ

بسیار کوشا بودی تو نگهبان عهد و پیمان بودی و از راه های

ناكِباً عَنْ سُبُل الْفُسّاقِ وباذِلاً لِلْمَجْهُودِ

گناهکاران و فاسقان روی گردان بودی آن چه را در اطاعت و توان

طَويلَ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ. زَاهِداً فِي الدُّنْيا

داشتی درراه خدا نثار کردی رکوع ها و سجودهای طولانی داشتی در دنیا

زُهْدَ الرَّاحِل عَنْها نَاظِراً إِلَيْهَا بعَيْنِ

همچون کسانی که در آستانه کوچ از دنیا هستند زهد ورزیدی بدنیا از دیدگاه

الْمُسْتَوْحِشينَ مِنْها أَمالَكَ عَنْها مَكْفُوفَةٌ وَ

ترسندگان و وحشت زدگان از آن نگریستی آرزوهایت از دنیا بازداشته شده

هِمَّتُكَ عَنْ زِينَتِها مَصْرُوفَةٌ وَالْحَاظُكَ عَنْ

و اهتمامت از زیور و زینت دنیا برگردانده شده و نگاهت از سرور و شادمانی

بَهْجَتِها مَطْرُوفَةٌ وَرَغْبَتُكَ فِي الآخِرَةِ

آن پوشیده شد و شوق و رغبت تو برای آخرت مشهور و معروف بود

مَعْرُوفَةٌ حَتَّى إِذَا الْجَوْرُ مَدَّبَاعَهُ وَأَسْفَرَ

تا آن زمان که ستم دست تعدی دراز کرد و بیداد نقاب از چهره برافکند

الظَّلْمُ قِنَاعَهُ وَدَعَا الْغَيُّ اتَّبَاعَهُ وَأَنْتَ فى

و گمراهی پیروان خویش را فرا خواند و در حالی که تو در

حَرَم جَدّكَ قَاطِنٌ وَلِلظَّالِمينَ مُبايِنُ

حرم جدت سمتی گزیده بودی و از ستم پیشگان دوری گزیده

جَليسُ الْبَيْتِ وَالْمِحْرَاب مُعْتَزِلٌ عَن

همدم محراب و خانه گشته از لذت ها و

اللَّذاتِ وَالشَّهَوَاتِ تُنْكِرُ الْمُنْكَرَ بقَلْبِكَ

شهوت ها بریده و به مقدار توانایی و امکانات خویش با

وَلِسانِكَ عَلَى حَسَبِ طَاقَتِكَ وَإِمْكَانِكَ . ثُمَّ

قلب و زبان بانکار منکرات و رد ناپسندها پرداخته بودی

اقتَضاكَ الْعِلْمُ لِلإنْكَارِ وَلَزِمَكَ اَنْ

پس در آن زمان بود که باقتضای علمت از در انکار برخاستی و برتو لازم شد که با

تُجاهِدَ الْفُجّارَ فَسِرْتَ فى اَوْلادِكَ وَأَهاليكَ

فاجران و بدکاران بجهاد برخیزی پس همراه با فرزندان و خویشانت

وَشَيْعَتِكَ وَمَواليكَ وَصَدَعْتَ بِالْحَقِّ وَ

و پیروان و دوست دارانت حرکت کردی و از حقیقت و برهان های آشکار الهی

الْبَيِّنَةِ وَدَعَوْتَ إِلَى اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَ

سخن گفتی و با حکمت و اندرز نیکو مردم را بسوی خدا

الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَاَمَرْتَ بِإِقَامِةِ الْحُدُودِ

دعوت کردی و به برپا کردن حدود و فرمان برداری از

وَالطَّاعَةِ لِلْمَعْبُودِ وَنَهَيْتَ عَن الْخَبَائِثِ وَ

پروردگار فرمان دادی و از پلیدی ها و سرکشی

الطُغْيانِ وَ واجَهُوكَ بِالظُّلمِ وَ

بازداشتی لیکن آنان با ستم تجاوز و دشمنی بمقابله

الْعُدْوانِ. فَجَاهَدْتَهُمْ بَعْدَا لايعَازِلَهُمْ وَ

با تو برخاستند پس تو نیز بدنبال ترساندن آنان از عذاب های الهی

تَأكيدِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِمْ فَنَكَثُوا ذِمَامَكَ وَبَيْعَتَكَ

و تاکید بر حجت الهی بایشان به مبارزه برخاستی پس آنان پیمان ها و بیعت ترا

وَ اَسْخَطُوا رَبِّكَ وَجَدَّكَ وَبَدِوُوكَ بِالحَرْبِ

و پروردگارت و جد مطهرت را بخشم آوردند و جنگ را با تو آغاز کردند

تثَبَّتَ لِلطَّعْن وَالضَّرْب وَطَحَنْتَ جُنُودَ

پس تو برای وارد کردن ضربات نیزه و شمشیر استوار بپا خاستی و لشکریان

الْفُجّار وَاقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ الْغُبارِ مُجالِداً

بدکاره و معصیت پیشه را به هلاکت رساندی و چنان با ذوالفقار

بِذِي الْفَقارِ كَأَنَّكَ عَلِيُّ الْمُخْتَارُ. فَلَمَّا رَأَوْكَ

شمشیر زنان به گرد و غبار در جنگ فرو رفتی که گویا تو همان برگزیده حق

ثابِتَ الْجاِشِ غَيْرَ خَائِفٍ وَلا خَاشٍ

حضرت علی می باشی پس چون تو را استوار و قوی دل بی هیچ هراس دیدند

نَصَبُوا لَكَ غَوائِلَ مَكْرِهِمْ وَقَاتَلُوكَ

دام های مرگ آفرین مکرشان را به راهت نهادند و با نیرنگ و شرارتشان به

بِکَيْدِهِمْ وَشَرَّهِمْ وَاَمَرَ اللَعينُ جُنُودَهُ

ستیز با تو برخاستند و آن نفرین شده دور از رحمت حق به لشکریانش

فَمَنَعُوكَ الْمَاءَ وَوُرُودَهُ وَنَاجَزُوكَ الْقِتَالَ وَ

فرمان داد تا ترا از آب و ورود برآب بازداشتند و به مبارزه با تو

عاجَلُوكَ النِّزالَ وَرَشَقُوكَ بِالسِّهامِ وَالنِّبَالِ

شتافتند و در فرود از شتران و سینه به سینه جنگیدن باتو شتاب ورزیدند و

وَبَسَطُوا إِلَيْكَ اَكُفَّ الإِصْطِلام. وَلَمْ يَرْعَوْا

تیرباران و سنگ بارانت نمودند و دست های بلاخیز بنیاد برانداز را بسویت

لَكَ ذِماماً وَلا راقَبُو فِيكَ أَثاماً فى قَتْلِهم

گشودند و در کشتن دوستانت و غارت زاد و راحله ات نه حرمت حق را برایت

اَوْلِيَاءَكَ وَنَهْبِهِمْ رِحَالَكَ وَاَنْتَ مُقَدَّم

مراعات نمودند و نه از هیچ حرام و گناهی درباره تو اندیشه کردند و تو

فِى الْهَبْواتَ وَمُحْتَمِلُ لِلأَذِيَّاتِ قَدْ عَجِبَتْ

همچنان در گرما گرم جنگ در دل گرد و غبار میدان پیش می تاختی و ناملایمات و

مِنْ صَبْرِكَ مَلائِكَةُ السَّمَاوَاتِ فَأَحْدَ قَوَابكَ

اذیت ها را تحمل می کردی تا آن جا که فرشتگان آسمان ها از شکیبایی و استقامت

مِنْ كُلِّ الْجِهَاتِ وَاثخَنُوكَ بِالجِراحِ وَ

شگفت زده شدند پس دشمنان از هر طرف گرداگرد تو حلقه زدند و با زخم های

حالُوا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الرَّوَاحِ وَلَمْ يَبْقَ لَكَ

فراوان ترا از پای درآوردند و راه نجات را بر تو بستند و ترا یاوری نمانده

نَاصِرٌ وَ اَنتَ مُحْتَسِبٌ صابِرٌ تَذُبُّ عَن

بود و تو همه چیز را بحساب خدا نهاده شکیب می ورزیدی و از

نِسْوَتِكَ وَاَوْلادِكَ، حَتَّى نَكَسُوا عَنْ

زنان حرم و فرزندانت دفاع می کردی تا این که ترا از اسب سرنگون ساختند

جَوادِكَ فَهَوَيْتَ إِلَى الأَرْضِ جَريحاً تَطوُّكَ

و تو با بدنی سرتاسر زخم خورده بر خاک افتادی در حالی که اسب ها لگدکوب

الْخُيُولُ بحَوْافِرِهَا وَ تَعْلُوكَ الطُغاةُ

می کردند و تجاوز پیشگان کافر ترا با شمشیرهایشان ضربه می زدند

بِبَواتِرِها قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبينُكَ وَ

عرق مرگ بر پیشانی مبارکت نشست و راست و چپ بدن مبارکت

اخْتَلَفَتْ بالأَنْقِبَاضِ وَالْإِنبِساطِ شِمَالُكَ وَ

به تناوب انقباض و انبساط یافت و تو هنوز

يَمينُكَ تُديرُ طَرْفاً خَفِيّاً إلى رَحْلِكَ وَبَيْتِكَ

گوشه چشمی بسوی حرم و خیامت می گرداندی در حالی که دیگر آن چه

وَقَدْ شُغِلْتَ بنَفْسِكَ عَنْ وُلْدِكَ وَأَهاليكَ وَ

بر تو می گذشت تر از فرزندان و اهلبیت باز می داشت و اسب تو

أَسْرَعَ فَرَسُكَ شارِداً إِلى خِيَامِكَ قَاصِداً

شیون کنان از تو دور شده شیهه کشان و گریه کنان به قصد خیمه های حرم تاخت

مُحَمْحِماً باكِياً فَلَمَّا رَأَيْنَ النِّسَاءُ جَوَادَكَ

پس چون بانوان حرم اسب تو را بلا زده و

مَخْزِياً وَنَظَرْنَ سَرْجَكَ عَلَيْهِ مَلْوِيّاً بَرَزْنَ مِنَ

خواری رسیده دیدند و زین ترا بر آن بازگونه یافتند از پس پرده

الْخُدُور ناشِراتِ الشَّعُورِ عَلَى الْخُدُودِ

خیمه ها برآمدند در حالی که گیسوانشان را بر چهره ها پریشان ساخته

لأطِماتِ الْوُجُوهِ سافِراتٍ وَبِالْعَويلِ

و نقاب از چهره انداخته و سیلی بر صورت هایشان می زدند و با صدای بلند

داعِيَاتٍ وَبَعْدَ الْعِزَّ مُذَلّلاتِ وَإِلى مَصْرَعِك

گریه می کردند و ناله و فریادکنان ترا می خواندند آنان بعد از عمری عزت به ذلت و خواری

مُبادِرَاتٍ. وَالشَّمْرُ جالسٌ عَلَى صَدْرِكَ وَ

گرفتار شده بودند و بسوی قتلگاه تو می شتافتند در حالی که شمر بر روی سینه تو نشسته بود

مُولِعٌ سَيْفَهُ عَلَى نَحْرِكَ قَابضٌ عَلَى شَيْبَتِكَ

و شمشیر تشنه اش را بر گلوگاه تو نشانده از خون گلویت سیراب می کرد با دست پلیدش

بِيَدِهِ ذَابِحُ لَكَ بِمُهَنَّدِهِ قَدْ سَكَنَتْ حَوَاسُّكَ

محاسن ترا گرفته بود و با شمشیر تیزش سر از بدنت جدا می کرد حواست از حرکت

وَخَفِيَتْ أَنْفَاسُكَ وَرُفِعَ عَلَى الْقَنَاةِ رَأَسُكَ

باز ایستاد و نفس های شریفت نهان گشت و سرمبارک برفراز نیزه بالارفت و اهل

وَسُبِيَ أَهْلُكَ كَالْعَبيدِ وَصُفِّدوا

و عیالت همچون بردگان به اسیری رفتند و بر بالای حجاز شتران در

فِي الْحَديدِ. فَوْقَ أَقْتَابِ الْمَطِيَّاتِ تَلْفَحُ

غل و زنجیر به بند کشیده شدند حرارت افتاب داغ

وُجُوهَهُمْ حَرُّ الهاجِراتِ يُساقُونَ

نیم روزها چهره هایشان را می سوزاند در صحراها

فِي الْبَرَارِي وَالْفَلَواتِ أَيْدِيهِمْ مَغْلُولَة إِلَى

به پیش رانده می شدند دستانشان با زنجیر به گردن هایشان بسته

الأَعْنَاقِ يُطافُ بِهِمْ فِي الْأَسْوَاقِ. فَالْوَيْلُ

شده بود و در بازارها چرخانده می شدند پس وای بر گناه کاران

لِلْعُصاةِ الفُسَّاقِ لَقَدْ قَتَلُوا بِقَتْلِكَ الْإِسْلامَ وَ

و فاسقان که با کشتن تو اسلام را کشتند و

عَطَّلُوا الصَّلوةَ وَالصِّيَامَ وَنَقَضُوا السُّنَنَ وَ

نماز و و روزه را ضایع متروک ساختند و سنت های الهی و احكام

الاَحْكامَ وَهَدَمُوا قَوَاعِدَ الإِيمَانِ وَحَرَّفُوا

دین را شکستند و پایه های ایمان را ویران نمودند و آیه های

أياتِ الْقُرانِ وَهَمْلَجُوا فِي الْبَغْىِ وَ

قرآن را تحریف کردند و دو اسا در ظلم و تجاوز

الْعُدْوانِ. لَقَدْ اَصْبَحَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ

سرعت گرفتند براستی که با شهادت تو رسول خدا صلى الله عليه اله

عَلَيْهِ وَالِهِ مَوْتُوراً وَ عَادَ كِتابُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ

مظلوم واقع گشت و کیفر خواه خون بناحق ریخته ات شد و کتاب خدای عزوجل

مَهْجوراً وَغُودِرَ الْحَقِّ إِذْ قُهِرْتَ مَقْهُوراً وَ

متروک و مهجور واقع شد و با فقدان تو ذکر تكبير (الله اكبر)

فُقِدَ بِفَقْدِكَ التَّكْبِيرُ وَالتَّهْلِيلُ وَالتَّحْرِيمُ وَ

و تهليل (لا اله الا الله) و حرام و حلال دین خدا

التَّحْلِيلُ وَالتَنْزِيلُ وَالتَّأويلُ وَظَهَرَ بَعْدَكَ

و تنزيل و تأويل قرآن مفقود و ناپیدا گشت و پس

التَّغْيِيرُ وَالتَّبْدِيلُ وَالاِلْحادُ وَالتَّعْطِيلُ وَ

از تو تغییر و دگرگونی در احكام خدا و کفر و بی دینی و وا نهادگی سنت های

الاَهواءُ وَالأَضاليلُ وَالْفِتَنُ

الهى و هوا و هوس ها و گمراهی ها و فتنه ها

وَالأَباطيلُ . فَقَامَ نَاعِيكَ عِنْدَ قَبْرِ جَدِّكَ

و باطل ها ظاهر گشت پس خبر دهنده شهادت تو نزد قبر جد

الرَّسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ فَنَعَاكَ إِلَيْهِ

بزرگوارت رسول خدا صلى الله عليه آله و سلم ایستاد و اشک ریزان

بالدّمْعِ الْهَطولِ قَائِلاً يَا رَسُولَ اللهِ قُتِلَ

خبر شهادت ترا باو داد و گفت: ای رسول خدا نوه و جوان تو

سِبْطُكَ وَفَتَاكَ وَاسْتُبِيحَ أَهْلُكَ وَحِماكَ وَ

کشته شد و حرمت اهل بیت و حریم تو شکسته شد و مباح گردید و

سُبِيَتْ بَعْدَكَ ذَرَارِيكَ وَوَقَعَ الْمَحْذُورُ

فرزندان تو پس از تو باسارت گرفته شدند و مصائب و

بِعِتْرَتِكَ وَذَويكَ. فَانْزَعَجَ الرَّسُولُ وَبَكَى

ناگواری ها خانواده و بستگان تو وارد گشت پس فرستاده خدا ناراحت و

قَلبُهُ المَهُولُ وَعَزّاهُ بِكَ المَلائِكَةُ وَالأَنبِيآءُ

مضطرب شد و قلب هراسانش گریان شد و فرشتگان و پیامبران در شهادت تو باو

وَفُجَعَتْ بِكَ أُمُّكَ الزَّهْرَاءُ وَ اخْتَلَفَتْ

تسلیت گفتند و مادرت حضرت زهرا علیها السلام در ماتم تو سوگوار و دردمند شد

جُنُودُ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ تُعَزّى أَبَاكَ

و لشکریانی از فرشتگان مقرب خدا برای تسلیت گویی به پدر بزرگوارت

أَميرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ اُقيمَتْ لَكَ الْماتِمُ في أَعْلا

امير المؤمنين علیه السلام بین آسمان و زمین به آمد و رفت پرداختند و مجالس ماتم وعزا

عِلِّيّينَ وَلَطَمَتْ عَلَيْكَ الْحُورُ الْعِينُ. وَ

برای تو در عالم ملکوت (علاعلیین) برپا شد و پریان بهشتی

بَكَتِ السَّمَاءُ وَسُكَانُها وَالْجِنَانُ وَخُزَانُها وَ

در عزای تو بر سر و صورت زدند و آسمان و ساکنانش و بهشت و نگهبانانش

الهِضابٌ وَأَقْطَارُها وَالْبحَارُ وَحيتَانُها وَ

و كوه ها دامنه هایشان دریاها و ماهی هایشان

الْجِنَانُ وَولد انها وَالْبَيْتُ وَالْمَقَامُ وَ

مکه و پایه هایش باغ های بهشتی و نوجوان جوانانشان و خانه کعبه و مقام

الْمَشْعَرُ الحَرامُ وَالْحِلَّ وَالإحْرامُ. اَللَّهُمَّ

إبراهيم و مشعر الحرام و حرم بيت ا... و اطراف آن همگی در ماتم گریستند خدایا

فَبِحُرْمَةِ هُذَا الْمَكانِ الْمُنيفِ صَلِّ عَلى

بحرمت این مکان بلند مرتبه بر محمد و خاندانش رحمت و درود

مُحَمَّدٍ و الِ مُحَمَّدٍ وَاحْشُرْني في زُمْرَتِهِمْ وَ

فرست و مرا در در زمره آنان محشور فرما و با شفاعت آنان

اَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِهِمْ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَسَّلُ

داخل بهشت کن خدايا من بتو توسل می جویم

اِلَيْكَ يَا أَسْرَعَ الْحَاسِبينَ وَيَا اكْرَمَ الأكْرَمِينَ

ای سریع ترین حساب گران و ای کریم ترین کریمان ای برترین

وَيا أَحْكَمَ الْحَاكِمِينَ بِمُحَمَّدٍ خَاتَمَ النَّبِيِّينَ

حاکمان و بمحمد صلى الله عليه و آله و سلم خاتم پیامبران

رَسُولِكَ إِلَى الْعالَمينَ أَجْمَعِينَ وَبِاَخِيهِ وَ

و فرستاده تو بسوی همه عالمیان و به برادر و

ابْنِ عَمِّهِ الأَنْزَع البَطينِ الْعَالِمِ الْمَكِينَ عَلِىًّ

پسر عمویش آن بلند پیشانی تنومند دانشمند بلند مقام حضر حضرت علی

اَمیرِ الْمُؤْمِنِينَ وَبفَاطِمَةَ سَيَّدَةِ نِساءِ

امیرمؤمنان علیه السلام و به فاطمه زهرا سلام الله عليها سرور زنان

الْعالَمينَ وَبِالْحَسَن الزَّكِي عِصْمَةِ الْمُتَّقِينَ

عالمیان و به حسن بن علی علیه السلام پاکیزه جان درست کردار و پناه پرهیزگاران

وَبِاَبى عَبْدِ اللهِ الْحُسَيْنِ أَكْرَمَ الْمُسْتَشْهَدِينَ

و به ابی عبد الله الحسین علیه السلام گرامی ترین شهیدان

وَبِاَوْلادِهِ الْمَقتُولينَ وَبِعِتْرَتِهِ المَظلُومِينَ وَ

و به فرزندان کشته شده اش و به اهل بیت ستمدیده اش و

بِعَلَّى بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ. وَ

به على بن الحسين علیه السلام زین العابدين علیه السلام و

بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ قِبْلَةِ الأَوابينَ وَجَعْفَرِ بْن

به محمد بن علی علیه السلام قبله توبه کنندگان و به جعفر بن

مُحَمَّدٍ أَصْدَقِ الصّادِقِينَ وَمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ

محمد علیه السلام راست گوترین راست گویان و به موسی بن جعفر علیه السلام

مُظْهِرِ الْبَرَاهِينِ وَعَلِيِّ بْنِ مُوسى نَاصِرِ

آشکار کننده برهان ها و به على بن موسی علیه السلام یاری دهنده

الدِّينِ وَمُحَمَّدِ بْن عَلِيٍّ قُدْوَةِ الْمُهْتَدين وَ

دین خدا و به محمد بن علی علیه السلام مقتدای هدایت یافتگان و

عَلِيِّ بْن مُحَمَّدٍ أَزْهَدِ الزَّاهِدینَ وِ

علی بن محمد صلی الله علیه و آله پارساترین پارسایان و

الحَسَنِ بنِ عَلِيٍّ وارثِ المُسْتَخْلَفِينَ وَ

به حسین بن على علیه السلام وارث خلافت یافتگان و

الْحُجَّةِ عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى

حجت الهی بر همه آفریدگان که بر محمد و ال محمد

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِينَ الْأَبَرِّينَ آلِ

صلى الله عليه و اله وسلم آن راست گویان و نیکوکاران و

طه وَ يسَ وَأَنْ تَجْعَلَنى فى القِيامَةِ

آن خاندان طه و یس درود و رحمت فرستی و مرا در روز قیامت از

مِنَ الأمِنِينَ الْمُطْمَئِنِّينَ الْفَائِزِينَ الْفَرِحِينَ

جمله ایمنی یافتگان و آرامش یافتگان و رستگاران و شادمانان

الْمُسْتَبْشِرِينَ. اَللّهُمَّ اكْتُبْني فِى الْمُسْلِمينَ وَ

و بشارت داده شدگان قرار دهی خدایا مرا در زمره مسلمانان و

اَلْحِقْني بِالصّالِحينَ وَاجْعَلْ لى لِسانَ

تسلیم شدگان بنویس و مرا به صالحان و شایستگان ملحق فرما و برایم نامی نیکو

صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ وَانْصُرْنِي عَلَى الْبَاغِينَ

در میان آیندگان باقی بگذار و مرا عليه ستم کاران باری بخش

وَاكْفِنِي كَيْدَ الْحَاسِدِينَ وَاصْرِفْ عَنِّى

از نیرنگ حسد ورزان کفایت فرما و مکر و حیله مکرکنندگان

مَكْرَ الْمَاكِرِينَ وَاقْبِضْ عَنِّى أَيْدِى

راز من باز دار و دست ظالمان را از من دور دار

الظّالِمينَ وَاجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَ السَّادَةِ

و در عالم ملکوت (اعلى عليين) بين من و سروران خجسته ام

الْمَيامينِ في أَعْلَا عِلِیّينَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ

جمع فرما همراه با کسانی از پیامبران و صديقان و شهیدان و

عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبيينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدآءِ وَ

صالحان که با آنان نعمت بخشیده ای برحمت

الصَّالِحينَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

بی منتهایت ای مهربان ترین مهربانان

اَللّهُمَّ أَنِّي أُقْسِمُ عَلَيْكَ بِنَبِيِّكَ الْمَعْصُوم و

خدایا من ترا سوگند می دهم به پیامبر معصومت و بحكم

بِحُكْمِكَ الْمَحْتُوم وَنَهْيِكَ الْمَكْتُوم وَ بِهذَا

و تقدیر حتمی تو و به نهی پوشیده داشته ات و به این قبر

الْقَبْرِ الْمَلْمُومِ الْمُوَسَّدِ فِى كَنَفِهِ الإمامُ

شريف که محل اجتماع است و در سایه آن امام معصوم

الْمَعْصُومُ الْمَقْتُولُ الْمَظْلُومُ أَن تَكْشِفَ

و مقتول و مظلوم ما آرمیده است که آنچه از غم و

ما بي مِنَ الْعُمُوم وَتَصْرِفَ عَنِّى شَرَّ الْقَدَرِ

اندوه در دل دارم برطرف سازی و شر قضا و قدر قطعی را از

الْمَحْتُوم وَتُجِيرَنى مِنَ النَّارِ ذَاتِ السُّمُوم.

من باز داری و مرا از آتش دوزخ پناه دهی

اَللّهُمَّ جَلِّلْني بِنِعْمَتِكَ وَ رَضِّنى بقِسْمِكَ وَ

خدایا مرا به نعمت خویش جلالت و بزرگی بخش و به روزی

تَغَمَّدْنى بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ وَبَاعِدْنى مِنْ

عطای خویش خشنود گردان و به بخشش و کرم خود مرا بپوشان و

مَكْرِكَ وَنِقْمَتِكَ اَللّهُمَّ اعْصِمْنِي مِنَ الزَّلَلِ وَ

از مکر و انتقام خود دورم بدار خدایا مرا از خطاها و لغزش ها

سَدِّدْنى فِي الْقَوْلِ وَالْعَمَلِ وَافْسَحْ لي في

مصون دار و در رفتار و گفتارم بمن درستی و استقامت بخش و

مُدَّةِ الاَجَلِ وَأَعْفِنى مِنَ الْاَوْجَاعِ وَالْعِلَلِ وَ

مهلت زندگانیم را طولانی گردان و وسعت بخش و از دردها و بیماری

بَلَّغْنى بمَوَالِيَّ وَبِفَضْلِكَ أَفْضَلَ الأمَلِ

عافیتم ده و بحق اولیائم و به فضل و احسانت مرا به بهترین آرزوهایم برسان

اَللّهُمَّ صَلَّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاقْبَلْ

خدايا بر محمد و آل محمد درود و رحمت فرست و توبه ام را بپذیر

تَوْبَتِي وَارْحَمْ عَبْرَتي وَ اَقِلِني عَشْرَتي وَ

و بر سرشک من رحمت آور و از لغزیش هایم درگذر و غم و

نَفِّس كُرْبَتِي وَاغْفِرْ لي خَطيئَتِي وَأَصْلِحْ لي

اندوهم را زائل فرما و خطایم را بپوشان و نسل مرا از صالحان

في ذُرِّيَّتي. اَللّهُمَّ لَا تَدَعْ لى فى هذَا الْمَشْهَدِ

قرار ده خدایا در این بارگاه با عظمت و در این جایگاه با کرامت

الْمُعَظَّم وَالْمَحَلِّ الْمُكَرَّم ذَنْباً اِلأ غَفَرْتَهُ وَ

هیچ گناهی را برایم باقی مگذار مگر که آن را بیامرزی و هیچ عیبی را مگر

لا عَيْباً اِلا سَتَرْتَهُ وَلَا غَمّاً اِلْا كَشَفْتَهُ وَلَا رِزْقاً

آن را بپوشانی و هیچ غم و اندوهی مگر آن را برطرف سازی و هیچ روزی و رزقی را مگر

اِلا بَسَطتَهُ وَلا جاهاً اِلا عَمَرْتَهُ وَلا فَساداً اِلا

آن را گسترش دهی و هیچ منزلت و مقامی رامگر آن را رفعت عنایت کنی و هیچ خرابی و

اَصْلَحْتَهُ وَلا اَمَلاً اِلا بَلَّغْتَهُ وَلا دُعاءً إِلا

فسادی را مگر که آن را اصلاح فرمایی و هیچ آرزویی رامگر که مرابه آن برسانی و هیچ

اَجَبْتَهُ ولا مَضيِقاً اِلا فَرَّجْتَهُ وَلا شَمْلاً إِلا

دعائی را مگر که آن را برآورده سازی و هیچ تنگنایی را مگر که آن را گشایش دهی و هیچ

جَمَعْتَهُ وَلا أَمْراً اِلا اَتْمَمْتَهُ وَلا مالاً إِلا

پراکندگی را مگر که آن را به سامان آوری و هیچ امری را مگر که آن را تمام نمایی و هیچ مالی

كَثَرْتَهُ وَلا خُلْقاً اِلا حَسَّنتَهُ وَلا إِنفاقاً إِلا

را مگر آن را فراوان گردانی و هیچ خلق و خصلتی را مگر که آن را نیکو فرمایی و هیچ اتفاقی

اَخْلَفْتَهُ وَلا حالاً اِلأ عَمَرْتَهُ وَلا حَسُوداً اِلا

را مگر آن که برایش جایگزین مقرر فرمایی و هیچ حالی را مگر آن را آبادسازی و هیچ حسودی

قَمَعْتَهُ وَلا عَدُوّاً اِلاّ اَرْدَيْتَهُ وَلا شَرّاً اِلأ كَفَيْتَهُ

را مگر وی را ریشه کن فرمایی و هیچ دشمنی را مگر که هلاکش سازی و هیچ بدی رامگر که

وَلأ مَرَضاً اِلأ شَفَيْتَهُ وَلا بَعيداً اِلا اَدنَيتَهُ وَ

کفایتش کنی و هیچ بیماری را مگر که شفایش دهی و هیچ امر دور از دسترسی را مگر که

لا شَعَثاً اِلأ لَمَمْتَهُ وَلا سُوالاً إِلا أَعْطَيْتَهُ

نزدیکش فرمایی و هیچ اختلال و درهم ریختگی را مگر که جمع و اصلاحش نمایی و هیچ

اَللهُمَّ إِنِّي اَسْئَلْكَ خَيْرَ الْعَاجِلَةِ وَثَوابَ

خواستی را مگر که عطایش کنی بار خدایا من از تو درخواست می کنم خیر

الاجِلَةِ اَللَّهُمَّ اَغْنِني بِحَلالِكَ عَنِ الْحَرَامِ وَ

دنیا و پاداش آخرت را بار خدایا به حلال خويش از حرام مستغنی ساز و

بِفَضْلِكَ عَنْ جَميعِ الأَنامِ اَللَّهُمَّ اِنّى أَسْئَلُكَ

به فضل خویش از همه مردم بی نیاز گردان بارخدایا من از تو دانشی مفید

عِلْماً نافِعاً وَقَلْباً خاشِعاً وَ يَقيناً شافِياً وَ

و دلی ترسنده و یقینی شفابخش و عملی پاک

عَمَلاً زاكِياً وَصَبْراً جَميلاً وَأَجْراً جَزيلاً.

و صبرى جميل و پاداشی فراوان درخواست دارم

اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شُكْرَ نِعْمَتِكَ عَلَىَّ وَزِدْفى

خدایا در مقابل نعمت هایی که بمن بخشیده ای توفیق شکرگزاریت را بمن

اَحْسانِكَ وَكَرَمِكَ إِلَيَّ وَاجْعَلْ قَوْلي فِي

روزی ده و بر احسان و کرامت نسبت بمن بیافزای و گفتارم را در

النَّاسِ مَسْمُوعاً وَ عَمَلى عِنْدَكَ مَرْفُوعاً و

میان مردم مورد پذیرش و رفتارم را نزد خودت بالا رفته و مورد

اَثَرى فِى الخَيْرَاتِ مَتبُوعاً وَ عَدُوّى

قبول و آثار مرا در کارهای خیر مورد تبعیت دیگران قراده و دشمن

مَقْمُوعاً اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ

مرا ریشه کن فرما خدایا در هر لحظه و هر شب و در هر صبح و شام

مُحَمَّدٍ الأَخيارِ فى آناءِ اللَّيْلِ وَأَطْرَافِ النَّهَارِ

بر محمد و خاندان نیکوی محمد درود فرست و مرا از شر بدکاران

وَاكْفِنى شَرَّ الأَشْرارِ وَ طَهِّرْنِي مِنَ الذُّنوبِ وَ

کفایت فرما و از گناهان و آلودگی ها و گران باری معاصی

الاَوْزارِ وَاَجِرني مِنَ النَّارِ وَاَحِلَّني

پاک فرما و از آتش جهنم پناه ده و در منزلگاه بهشت

دارَ الْقَرارِ وَاغْفِرْ لِي وَلِجَميعِ إِخْوَانِي فِيكَ

وارد ساز و مرا و همه برادران و

وَاَخَواتِيَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِرَحْمَتِكَ

خواهران با ایمان مرا بیامرز برحمتت

يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

ای مهربان ترین مهربانان .

پس رو به قبله کن و دورکعت نماز بجای آور در رکعت اول پس از حمد سوره انبیاء و در رکعت دوم بعد از حمد سوره حشر را بخوان و در قنوت بگو :

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ الحَليمُ الكَريمُ

هیچ خدایی جز خدای بردبار کریم نیست و هیچ خدایی

لا اِلهَ اِلاّ اللهُ العَلِیُّ العَظیمُ لا اِلهَ اِلاّ اللهُ

جز خدای والای بزرگ نیست هیچ معبودی نیست جز خداوندی که پروردگار

رَبُّ السَّمَاوَاتِ السَّبْع وَالْأَرَضِينَ السَّبْعِ وَ

آسمان ها و زمین های هفت گانه و موجوداتی که در آن ها

ما فيهِنَّ وَمَا بَيْنُهنَّ خِلافاً لِاَعْدَائِهِ وَتَكذيباً

و میان آن هاست می باشد (باین توجیه معتقدم) برخلاف دشمنان حق و بجهت تكذيب

لِمَنْ عَدَلَ بِهِ وَإِقْرَار أَلِرُبُوبَيَّتِهِ وَخُضُوعاً

کسانی که بخداوند شرک ورزیدند و (باین توحید معتقدم) بخاطر اعتراف نمودن به

لِعِزَّتِهِ الاَوَّلُ بِغَيْر اَوَّلِ وَالاخِرُ اِلى غَيْرِ اخِرٍ

ربوبیت او و خضوع و خشوع در مقابل عزت و شرافت وی اوست خدائی که اول و بی اول

الظَّاهِرُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ بِقُدْرَتِهِ الْبَاطِنُ دُونَ

است آخر بی آخر و بر هر چیز بقدرت خود ظهور دارد و به دانش و لطف

كُلِّ شَيْءٍ بِعِلْمِهِ وَلُطْفِهِ لا تَقِفُ الْعُقُولُ عَلَى

و مرحمت او در هر چیز نفوذ کرده و عقول بشری بر کنه بزرگی او آگاهی

كُنْهِ عَظَمَتِهِ وَلَا تُدرِكُ الأَوْهامُ حَقيقَةَ

ندارد و اوهام و خیالات کنه ذات او را درک نمی کند

ماهِيَّتِهِ وَلَا تَتَصَوَّرُ الأَنْفُسُ مَعَانِيَ كَيْفِیَّتِهِ

و معانی کیفیت او را هیچ ذهنی تصور نمی تواند کرد اوست

مُطَّلِعاً عَلَى الضَّمَائِر عارِفاً بِالسَّرائِر يَعْلَمُ

مطلع بر باطن اشخاص و آشنا بتمام امور پنهان است خیانت

خائِنَةَ الاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُورُ. اَللَّهُمَّ

چشم ها و پنهانی دل ها را می داند بار خدایا! ترا

اِنّى اُشهِدُكَ عَلى تَصديقى رَسُولَك

گواه می گیرم که رسولت صلى الله عليه و آله

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ وَايمانى بهِ وَعِلْمى

و سلم را تصدیق می کنم و باو ایمان دارم و آگاه

بِمَنْزِلَتِهِ وَإِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ النَّبِيُّ الَّذي نَطَقَتِ

بقدرت و منزلت اویم و براستی شهادت می دهم که اوست پیامبری که حکمت به فضیلت

الْحِكْمَةُ بِفَضْلِهِ وَبَشَّرَتِ اَلانبِياءُ بِهِ وَ

و برتری او سخن راند و تمامی پیامبران گذشته بشارت آمدن او را دادند

دَعَتْ إِلَى الْإِقْرَارِ بِمَا جَاءَ بِهِ وَحَثَّتْ عَلَى

و مردم را بگرویدن بدین او دعوت نمودند و بر تصديق او

تَصْديقِهِ بِقَوْلِهِ تَعَالَى: «اَلَّذِينَ يَجِدُونَهُ

برانگیختند چنان چه خودت در قرآن فرمودی: اوست پیامبری که نام

وی

مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَيَةِ وَالإِنجيلِ

را در تورات و انجيل خودشان نگاشته می یابند

يَأمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْههُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَ

او آن ها را به نیکویی امر می کند از زشتی نهی می فرماید

يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ

نعمت های پاک و طیب را برایشان حلال و خبائث و پلیدی ها را بر آن ها حرام و ممنوع

وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالأغْلاَلَ الَّتى

می گرداند و سنگینی و مشقت هایی که در ادیان سابق چون زنجیر برگردن آن ها

كانَتْ عَلَيْهِمْ». فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِكَ

بود همه را بر می دارد پس درود فرست بر محمد

اِلَی الثَّقَلَيْن وَسَيِّدِ الأنبِياءِ الْمُصْطَفَيْنَ وَ

فرستاده ت بسوى جن و انس و سرور پیامبران برگزیده و

عَلَى أَخِيهِ وَابْن عَمِّهِ اللَّذَيْن لَمْ يُشْرِكابِكَ

بر برادرش و پسر عمویش آنانی که بقدر چشم برهم زدنی بتو

طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً وَ عَلَى فَاطِمَةَ الزَّهْرَآءِ سَيِّدَةِ

شرک نورزیدند و بر فاطمه زهراء سرور همه زنان

نِسَآءِ الْعالَمينَ. وَعَلَى سَيِّدَى شَبَابِ اَهْلِ

جهانیان و بر دو آقای جوانان اهل بهشت

الْجَنَّةِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ صَلَاةً خَالِدَةَ

یعنی امام حسن و امام حسین درودی جاویدان و همیشگی

الدَّوامِ عَدَدَ قَطْرِ الرَّهامِ وَزِنَةَ الْجِبَالِ وَ

بعدد دانه های بار آن ها و هم وزن کوه ها و تپه ها تا

الأكامِ مَا أَوْرَقَ اَلسَّلامُ وَاخْتَلَفَ الضِّياءُ

آن زمان که درخت اسلام برگ می دهد و روشنی و تاریکی شبانه روز

وَالظَّلامُ وَعَلَى آلِهِ الطَّاهِرِينَ الأئِمَّةِ

در رفت و آمدند و بر خاندان طاهر طاهر حسین علیه السلام آن پیشوایان

المُهْتَدينَ الذائِدينَ عَنِ الدّينَ عَلِيٍّ وَ

هدایت یافته آن ها که از حريم دین و آئین دفاع نمودند

مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسى وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَ

يعني على و محمد و جعفر و موسی و على و محمد و

عَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَالْحُجَّةِ الْقَوامِ بِالْقَسْطِ وَ

علی و حسن و حضرت حجة آن که عدل و داد را بر پا می دارد و

سُلالَةِ السِّبْطِ اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ

فرزند دختر زاده پیامبرت بار خدایا از تو درخواست می کنم بحق این

هذَا الإِمامِ فَرَجاً قَريباً وَصَبْراً جَميلاً وَ

امام بزرگوار گشایشی نزدیک را و صبري نيكو را و

نَصْراً عزيزاً وَ غِنىً عَنِ الْخَلْقِ وَثَباتاً

پیروزی توأم با عزت را و بی نیازی از خلایق و دوام

فِى الْهُدى وَالتَّوْفِيقَ لِمَا تُحِبُّ وَتَرْضى وَ

و استمرار در طریق هدایت را و توفیق را بر آن چه تو دوست داری و رضایت تو

رزْقاً واسعاً حَلالاً طَيِّباً مَريئاً دارّاً سائِغاً

در آنست و روزی ای را که وسیع و حلال و پاک و گوارا و ریزان و خوش گوار

فاضِلاً مُفَضِّلاً صَبّاً مِنْ غَيْرِ كَدٍّ وَلا نَكَدٍ ولا

و فراوان و برتر و پی درپی باشد بدان هیچ زحمت و مشقتی و مشقتی و خالی از

مِنَّةٍ مِنْ اَحَدٍ وَعَافِيَةً مِنْ كُلِّ بِلاءٍ وَسُقمٍ

هرگونه منت از احدی و نیز درخواست می کنم تندرستی از هر بلا و ناخوشی و

وَمَرَضٍ وَالشُّكْرَ عَلَى الْعَافِيَةِ وَالنَّعْمَآءِ وَ إِذَا

بیماری و شکرگزاری بر هر عافیت و نعمتی را و هنگامی که

جآءَ الْمَوْتُ فَاقْبِضْنَا عَلَى اَحْسَنِ مَا يَكُونُ

مرگ ما در رسد بر نیکوترین حال طاعت ما را قبض روح فرمایی

لَكَ طَاعَةً عَلَى مَا اَمَرْتَنَا مُحَافِظِينَ حَتَّى

در حالتی که نگهبان فرامین تو باشیم تا آن که

تُؤدِّيَنَا إِلَى جَنَّاتِ النَّعِيمِ بِرَحْمَتِكَ يا

ما را به بهشت های پر نعمت برسانی برحمتت ای

اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ و

مهربان ترین مهربانان بار خدايا بر محمد و خاندان

آل مُحَمَّدٍ وَ اَوْ حِشْنى مِنَ الدُّنْيَا وَ انِسْنى

او رحمت فرست و مرا از دنیا هراسناک ساز و به جهان

بِالآخِرَةِ فَإِنَّهُ لا يُوحِشُ مِنَ الدُّنْيا اِلأ خَوْفُكَ

آخرت انس ده چرا که بیم از تو مایه وحشت ما از دنیاست بجز امید

وَلا يُؤْنِسُ بِالأخِرَةِ الأرَجَاؤُكَ اَللَّهُمَّ

تو چیزی سبب انس به آخرت نیست بار الها حجت و

لَكَ الْحُجَّةُ لا عَلَيْكَ وَإِلَيْكَ الْمُشْتَكَى

دليل با تست نه بر علیه تو و شکایت و گلایه باید بسوی تو باشد

لا مِنْكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِهِ وَاَعِنّى عَلى

نه از تو پس بر محمد و خاندان او درود فرست و مرا بر عليه

نَفْسِيَ الظُّلِمَةِ الْعَاصِيَةِ وَشَهْوَتِي الْغَالِبَةِ وَ

نفس ستم کار و سرکش خویش و بر شهوتی که چیره بر منست یاری فرما و

اخْتِمْ لِي بِالْعَاقِيَةِ. اَللهُمَّ إِنَّ اسْتِغْفَارِى إِيَّاكَ

پایان کارم را با عافیت مقرون فرمای بارخدایا این کم شری منست که از طرفی

وَاَنَا مُصِرٌّ عَلَى مَا نَهَيْتَ قِلَّةٌ حَياءٍ وَ

از خانه تو استغفار می کنم و از طرفی دیگر بر مناهی تو پافشاری می ورزم

تَرْكِيَ الْاِسْتِغْفَارَ مَعَ عِلْمى بسِعَةِ حِلْمِكَ

چنان که اگر استغفار نکنم با این که از سعه بردباری تو آگاهم این

تَضْييعٌ لِحَقِّ الرَّجاءِ. اَللَّهُمَّ إِنَّ ذُنُوبي

تباه نمودن حق امیدواری است بارالها کثرت گناهانم

تُؤیِسُنی اَنْ اَرْجُوكَ وَإِنَّ عِلْمى بسَعَةِ

از امیدواری تو مایوس می کند و آگاهیم بوسعت رحمت

رَحْمَتِكَ يَمْنَعُنى أَنْ أَخْشَاكَ فَصَلِّ عَلَى

تو مرا از بیم هراس او تو باز می دارد پس بر

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَصَدِّقْ رَجائى لَكَ وَ

محمد و آلش درود فرست و امید و دلبندی مرا بخودت پا برجا نما

كَذَّبْ خَوْفى مِنْكَ وَكُنْ لى عِنْدَ اَحْسَنِ

بیم و هراس مرا از خودت تکذیب فرما و برای من آن چنان باش

ظَنِّي بِكَ يَا أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى

که تو نیک ترین گمان را دارم ای بخشنده ترین بخشندگان بارخدایا

مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاَيِّدْنى بِالْعِصْمَةِ وَ

بر محمد و آل او درود فرست و مرا به حفظ از گناه

اَنطِقْ لِسانى بِالْحِكْمَةِ وَاجْعَلْنى مِمَّنْ يَنْدَمُ

مؤيد فرما و زبانم را به حکمت گویا فرما و مرا از کسانی قرار ده که بر

عَلَى مَا ضَيَّعَهُ فِي أَمْسِهِ وَلَا يَغْبَنُ حَظَّهُ في

تباهی های گذشته خویش نادم و پشیمان اند و بهره خویش را اکنون ناقص

يَوْمِهِ وَلا يَهِمُّ لِرِزْقِ غَدِهِ اَللَّهُمَّ إِنَّ الْغَنِيَّ

و ضایع نکنند و اهتمام بر روزی فردای خود ننمایند بار الها غنی

مَنْ اسْتَغْنى بِكَ وَافْتَقَرَ إِلَيْكَ وَالْفَقِيرَ مَنْ

آن کسی است که به سبب تو بی نیازی جوید و بسوی تو محتاج باشد و فقیر

اسْتَغْنى بخَلْقِكَ عَنْكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ

و درمانده کسی است که از تو رویگردان شده و بجانب مخلوقت بی نیازی

الِ مُحَمَّدٍ وَ اَغْنِنى عَنْ خَلْقِكَ بِكَ وَ

طلبد پس رحمت فرست بر محمد و آل محمد و مرا از خلق خودت به سبب خودت

اجْعَلْنى مِمَّنْ لا يَبْسُطُ كَفَا إِلاّ إِلَيْكَ اَللَّهُمَّ إِنَّ

بی نیاز فرما و مرا چنان قرارده که هیچ گاه دستی جز بسوی تو دراز نکنم

الشَّقِيَّ مَنْ قَنَطَ وَأَمامَهُ التَّوْبَةُ وَ وَرَاءَهُ

بارالها بدبخت کسی است که با این که توبه و بازگشت فراراه او و رحمت تو

الرَّحْمَةُ وَإِنْ كُنْتُ ضَعِيفَ الْعَمَلِ فَإِنِّي

پشتیبان اوست ناامید شود اگرچه عمل من ضعيف و سست است

في رَحْمَتِكَ قَوِيُّ الأمَلِ فَهَبْ لى ضَعْفَ

ليكن رحمت تو در من قوی است پس ضعف عمل مرا در قبال

عَمَلى لِقُوَّةِ اَمَلى اَللَّهُمَّ إِن كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ في

قوت امیدم بر من ببخشای بار خدایا اگر تو چنان دانی که در میان

عِبادِكَ مَنْ هُوَ اَقْسَى قَلْباً مِنّي وَأَعْظَمُ مِنّى

بندگانت از من سنگ دل تر و پرگناه تر نیست در عوض من هم به یقین می دانم

ذَنْباً فَإِنِّي أَعْلَمُ أَنَّهُ لا مَوْلى أَعْظَمُ مِنْكَ طَوْلاً

که هیچ مولا و سرپرستی فضل و عطایش از تو بیش تر نیست ورحمت و

وَأَوْسَعُ رَحْمَةً وَعَفْواً فَيا مَنْ هُوَ اَوْحَدُ فى

عفوش از تو وسیع تر نیست پس ای کسی که رحمت و مهربانی

رَحْمَتِهِ اِغْفِرْ لِمَنْ لَيْسَ بأَوْحَدَ في خَطيئَتِهِ.

یگانه ای ببخشای کسی را که در جرم و گناهش تنها و یگانه نیست

اَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَمَرْتَنَا فَعَصَيْنَا وَنَهَيْتَ

بار خدايا تو ما را امر فرمودی و ما سرپیچی نمودیم و ما را باز داشتی

فَمَا انْتَهَيْنا وَ ذَكَّرْتَ فَتَناسَيْنَا وَبَصَّرْتَ

ولی ما دست بر نداشتیم و ما را یاد آوری فرمودی ولی ما خود را به فراموشی

فَتَعامَيْنا وَحَذَّرْتَ فَتَعَدَّيْنَا وَمَا كَانَ ذَلِكَ

زدیم ما را بینا فرمودی و ما خود را به کوری زدیم تو ما را تهدید نمودی ولی

جَزَآءُ اِحْسَانِكَ إِلَيْنَا وَأَنْتَ أَعْلَمُ بِمَا أَعْلَنَا وَ

ما از حد گذراندیم (آری) این در مقابل احسان تو برما پاداش نیکویی نبود تو به

اَخْفَيْنَا وَ اَخْبَرُ بمَا نَأتى وَمَا اَتَيْنَا فَصَلَّ عَلَى

آن چه ما آشکار و پنهان نمودیم داناتری و باعمالی که بجا آورده و میاوریم آگاه تری

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَلا تَواخِذْنَا بِما اَخْطَأًنا

پس رحمت فرما بر محمد و آلش و ما را بر خطاها و فراموشی هایمان

وَنَسِينَا وَهَبْ لَنَا حُقُوقَكَ لَدَيْنَا وَاَتِمَّ

مؤاخذه مفرما و حقوق ترا که ضایع نمودیم بر ما ببخشای و

إِحْسَانَكَ إِلَيْنا وَأَسْبِلْ رَحْمَتَكَ عَلَيْنَا . اَللَّهُمَّ

احسان و کرم خویش بر ما تمام فرما و پرده رحمتت برما افكن بارالها

اِنّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِهَذَا الصِّدِّيقِ الإِمَام وَ

ما بتو توسل می جوئیم بوسیله این امام راست گو و از تو

نَسْئَلُكَ بِالْحَقِّ الَّذي جَعَلْتَهُ لَهُ وَلِجَدِّهِ

درخواست می کنیم به آن حق و حرمتي که برای جد او

رَسُولِكَ وَلا بَوَيْهِ عَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ أَهْلِ بَيْتِ

رسول خودت و برای و مادر او علی (علیه السلام) که اهل بیت

الرَّحْمَةِ اِدْرارَ الرِّزْقِ الَّذِي بِهِ قِوامُ حَيَاتِنَا وَ

رحمتند قرار دادی این که روزی خودت را که قوام زندگی ما بآن وابسته

صَلاحُ اَحْوالِ عِيالِنا فَاَنْتَ الْكَرِيمُ الَّذِي

است و نظام احوال عیال ما درگرو آنست ما پیاپی فروریزی چرا که توئی

تُعْطى مِنْ سَعَةٍ وَتَمْنَعُ مِنْ قُدْرَةٍ وَنَحْنُ

آن کریم از خزانه وسعت عطا می کنی و با قدرت و توان خویش هر که را خواهی

نَسْئَلُكَ مِنَ الرِّزْقِ مَا يَكُونُ صَلاحاً لِلدُّنْيَا وَ

محروم می کنی و ما از تو رزقی را می خواهیم که برای دنیای ما موجب صلاح و

بَلاغاً لِلأخِرَةِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ

برای آخرت ما رسا و مایه کفاف باشد بار خدایا بر محمد و آلش

الِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لَنَا وَلِوَالِدَيْنَا وَلِجَميعِ

درود فرست و ببخشای ما را و والدين ما را و جميع

الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُسْلِمينَ وَ

مومنين و مومنات و تمام مسلمین و

الْمُسْلِمَاتِ الأحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالأَمْوَاتِ وَاتِنا

زنان مسلمه را چه آنان که در قید حیاتند و چه آن ها که در گذشته اند

فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا

و در دنیا و آخرت به ما نیکی عطا فرما و ما را از

عَذَابَ النَّارِ.

عذاب آتش دوزخ حفظ فرما .

و پس از قنوت و رکوع و سجده و تشهد و سلام و تسبیحات فاطمه عليهما السلام دو طرف صورت به خاک گذارده و چهل مرتبه بگو :

«سُبْحَانَ اللهِ وَالحَمدُ لِلهِ وَلا إِلهَ اِلاَّ اللهُ وَ

پاک خدایا که تویی و ستایش ویژه تست و خدایی جز خدا نیست

اللهُ اَكبَرُ»

خدا هر چه بزرگ تر است.

و سپس از خداوند عصمت و نجات و آمرزش و توفیق و حسن عمل و قبولی و تقرب به او را بخواه و در بالای سر مبارک امام حسین علیه السلام دو رکعت نماز همانند گذشته بخوان و خود را بر روی قبر مطهر انداز و آن را ببوس و بگو :

زادَ اللهُ في شَرَفِكُمْ وَالسَّلامُ عَلَيْكُمْ وَ

خداوند شرف و منزلت شما را افزون کند و سلام و رحمت

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ.

و برکات خدا بر شما بود.

و سپس برای خود و پدر و مادر و هر که را می خواهی دعا کن.

زیارت جامعه کبیره

مرحوم شیخ صدوق رحمه الله علیه در فقیه و عیون از موسی بن عبدالله نخعی روایت کرده که گفت عرض کردم بخدمت حضرت امام على النقی علیه السلام که: یابن رسول الله مرا تعلیم فرما زیارتی با بلاغت، که کامل باشد. هرگاه خواستم زیارت کنم یکی از شما را آن را بخوانم فرمود که چون بدرگاه رسیدی بایست و بگو شهادتین را؛ یعنی بگو :

اشْهَدْ انَّ لَا اله الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ

گواهی می دهم که خدائی جز خدای یکتا نیست که او را شریک و انبازی نیست و

اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ عَبْدُهُ

واهى دهم که حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) بنده و

وَ رَسُولُهُ

رسول خداست .

و با حال غسل باشی و چون داخل حرم شوی و قبر را ببینی بایست و سی مرتبه الله اکبر بگو پس اندکی راه برو با آرامش دل و آرامش تن و گام ها را نزدیک یک دیگر بگذار پس بایست و سی مرتبه بگو الله اکبر پس نزدیک قبر مطهر برو و چهل مرتبه الله اکبر بگو تا صد تکبیر تمام شود پس بگو:

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ بَيْتِ النُّبُوةِ وَمَوْضِعَ

سلام بر شما خاندان نبوت و موضع

الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفَ الْمَلائِكَةِ وَمَهْبِطَ

ودائع رسالت و محل نزول ملایک و هبوط انوار

الْوَحْىِ وَمَعْدِنَ الرَّحْمَةِ وَخُزَانَ الْعِلْمِ وَ

وحی خدا و معدن رحمت حق و گنج های علم و

مُنتَهَى الْحِلْمِ وَاُصُولَ الْكَرَمِ وَقادَةَ الأمَمِ وَ

صاحبان منتهای مقام حلم و اصول صفات کریمه و پیشوای

اَوْلِيَاءَ النِّعَمِ وَعَناصِرَ الأَبْرَارِ وَ دَعَآئِمَ

امم و مالک ولی نعمت های روحانی و ارکان بزرگواری و

الأخيارِ وَ ساسَةَ الْعِبَادِ وَارْكَانَ الْبِلادِ وَ

نیکوکاری و عماد نیکویان عالم و بزرگ و قائد بندگان و ستون های

اَبْوابَ الأيمانِ وَأُمَنآءَ الرَّحمَانِ وَسُلالَةَ

محکم شهرهای علم و درهای ایمان و امین اسرار خدای رحمان و فرزندان

النَّبِيِّينَ وَصَفْوَةَ المُرسَلينَ وَعِتْرَةَ خِيَرَةِ

پیغمبران و برگزیده از رسولان و اعترت عترت رسول خاتم که

رَبِّ الْعالَمينَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ السَّلَامُ

برگزیده خدای جهان است و بر شما باد رحمت و برکات خدا سلام

عَلى اَئِمَّةِ الْهُدى وَمَصابِيحِ الدَّجى وَ

بر شما امامان و راهنمایان طریق هدایت و چراغ های تاریکی های امت

اَعْلام التُّقى وَذَوِى النُّهى وَأُولِي الْحِجى

و پرچم داران علم و تقوی و خردمندان بزرگ و صاحبان عقل کامل

وَكَهْفِ الْوَرى وَوَرَثَةِ الأَنْبِيَاءِ وَالْمَثَلِ

و پناه خلق عالم و وارثان پیغمبران حق و مثل اعلای الهی و

الأعلى وَالدَّعْوَةِ الْحُسْنى وَحُجَجِ اللهِ

صاحب دعوت به بهترین کمال و نیکوترین اعمال و حجت های بالغه الهی

عَلى اَهْلِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَالأولى وَرَحْمَةُ

بر تمام اهل دنیا و آخرت و رحمت و بركات خدا شما باد

اللهِ وَبَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ عَلى مَحالِ مَعْرِفَةِ اللهِ

سلام بر شما که دل هایتان محل معرفت خداست و

وَمَسَاكِن بَرَكَةِ اللهِ وَمَعَادِنِ حِكْمَةِ اللهِ وَ

مسکن برکت حق و معدن حکمت الهى و

حَفَظَةِ سِرِّ اللهِ وَحَمَلَهِ كِتَابِ اللهِ وَاَوْصِيَاءِ

حافظان سر خدائید و حامل علم کتاب خدا و اوصياء

نَبِىِّ اللهِ وَذُريَّةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ

پیغمبر خدا و اولاد رسول خدا که درود و رحمت و برکات الهی براو و

وَآلِهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُةُ اَلسَّلامُ عَلَى

آل او باد سلام بر شما که داعیان به سوی خدا هستید و

الدُّعَاةِ إِلَى اللّهِ وَالادِلاّءِ عَلَى مَرْضَاتِ اللهِ

راهنمایان طریق رضا و خشنودی حضرت احدیت و ثابت قدمان در اجرای

وَالْمُسْتَقِرّينَ فى أَمْرِ اللهِ وَالتَّآمّينَ في

فرمان خدا و تام و کامل در عشق و محبت خدا و صاحبان مقام اخلاص

مَحَبَّةِ اللهِ وَالْمُخْلِصِينَ فِي تَوْحِيدِ اللهِ وَ

در توحید حضرت حق و آشکار کننده امر و نهی ایزد متعال و شمائید

الْمُظهِرينَ لأَمرِ اللهِ وَنَهْيِهِ وَعِبَادِهِ

بندگان گرامی و مقرب الهی که هرگز بر حکم او سبقت نگرفته و

الْمُكْرَمينَ اَلَّذينَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ

کاملاً مطابق فرمانش عمل می کنید سلام و رحمت خدا و بركات الهى

بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ اَلسَّلامُ

بر شما باد سلام بر پیشوایان خلق که داعیان به سوی حق و رهبر

عَلَى الاَئِمَّةِ الدُّعَاةِ وَالْقَادَةِ الْهُدَاةِ وَالسَّادَةِ

و رهنمای بزرگ و والیان و حامیان دین خدائید و اهل ذكر (و واقف اسرار

الْوُلاةِ وَالذّادَةِ الْحُمَاةِ وَاَهْلَ الذِّكْرِ وَ أُولِى

قرآن) و فرمانداران از جانب خدا و آیات باقی و برگزیدگان خاص

الأمْرِ وَبَقِيَّةِ اللهِ وَ خِيَرَتِهِ وَ حِزْبِهِ وَ عَيْبَةِ

ربوبی و سپاه و نیروی الهی و مخزن علم ربانی و حجت های بالغه و طریق

عِلْمِهِ وَحُجَّتِهِ وَصِراطِهِ وَنُورِهِ وَبُرْهانِهِ وَ

روشن حضرت حق و نور خدا و برهان او سلام و رحمت و برکات خدا

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ أَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلاَّ اللهُ

بر شما باد گواهی می دهم که جز خدای یکتا خدائی نیست و او از

وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ كَمَا شَهدَ اللهُ لِنَفْسِهِ و

شرک و شریک منزه است چنان که خدا بیکتائی خود شهادت داده و

شَهِدَتْ لَهُ مَلائِكَتَهُ وَأُولُوا الْعِلْمِ مِنْ خَلْقِهِ

فرشتگان و دانشمندان عالم (انبیاء و اولياء و حکمای الهی)

لا اِلهَ الاّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ وَأَشْهَدُ اَنَّ

شهادت دادند که جز آن خدای یکتای مقتدر حکیم خدائی نیست و نیز شهادت

مُحَمَّداً عَبْدُهُ الْمُنتَجَبُ وَرَسُولُهُ الْمُرْتَضى

می دهم که حضرت محمد صلی الله علیه و آله بندۀ خاص برگزیده و رسول پسندیده

اَرْسَلَهُ بِالْهُدَى وَدينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى

اوست که برای هدایت خلق و بدین و آئین ثابت حق فرستاد تا آن که

الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ وَاَشْهَدُ أَنَّكُمْ

دین پاکش را مسلط و غالب بر تمام ادیان گرداند هرچند مشرکان ناپاک

الاَئِمَّةُ الرّاشِدُون المَهْديُّونَ المَعْصُومُونَ

را آئین توحید ناگوار باشد و شهادت می دهم که محققاً شما پیشوایان و امامان

الْمُكَرَّمُونَ الْمُقَرَّبُونَ الْمُتَّقَونَ الصَّادِقُونَ

راهنما و راه دان و دارای عصمت و نزد خدا گرامی و مقرب هستید و اهل تقوی و صدق

الْمُصْطَفَوْنَ المُطِيعُونَ لِلَّهِ الْقَوَّامُونَ بأَمْرِهِ

و حقیقت و برگزیدگان مطیعان خدا و نگهبانان فرمان او و کارکنان باراده او

اَلْعَامِلُونَ بِإِرَادَتِهِ الْفَائِزُونَ بِكَرامَتِهِ

فیروزمند بکرامت و لطف او هستید خدا شما را بعلم ازلی برای کشف

إِصْطَفاكُمْ بِعِلْمِهِ وَارْتَضاكُمْ لِغَيْبِهِ وَ

عالم غیب خود برگزید و بر حفظ اسرار غیبی خویش انتخاب کرد و

اخْتَارَكُمْ لِسِرِّهِ وَاجْتَبيكُمْ بِقُدْرَتِهِ وَاَعَزَّكُم

بتوانائی و قدرت کامله مخصوص گردانید و به هدایت خود عزت بخشید و

بِهُداهُ وَخَصَّكُمْ بِبُرْهَانِهِ وَانْتَجَبَكُمْ لِنُورِهِ وَ

به برهان و اشراق نور خود تخصیص داد و بروح کلی الهی

أَيَّدَكُمْ بِرُوحِهِ وَرَضِيَكُمْ خُلَفَاءَ فِي أَرْضِهِ وَ

مؤید فرمود و شما را بخلافت الهيه در زمین پسندیده و

حُجَجاً عَلى بَريَّتِهِ وَاَنْصاراً لِدينِهِ وَحَفَظَةً

حجت و یاوران دین حق و حافظان سر و گنج

لِسِرِّهِ وَخَزَنَةً لِعِلْمِهِ وَمُسْتَوْدِعَاً لِحِكْمَتِهِ وَ

علم لدني و محل ودائع حکمت و مفسران وحی و

تَراجِمَةً لِوَحْيِهِ وَاَرْكَاناً لِتَوْحِيدِهِ وَشُهَدَاءَ

ارکان علم توحید خود مقرّر فرمود و گواه

عَلَى خَلْقِهِ وَاَعْلاماً لِعِبَادِهِ وَمَنَاراً فى بلادِهِ

خلق و نماینده خود برای بندگان و علامت روشن در بلاد عالم و

وَادِلاّءَ عَلَى صِرَاطِهِ عَصَمَكُمُ اللهُ مِنَ

راهنمایان صراط مستقیم خود گردانید و شما خانواده را معصوم از

الزَّلَلِ وَآمَنَكُمْ مِنَ الْفِتَنِ وَطَهَّرَكُمْ مِنَ

لغزش و ایمن از فتنه و پاک و منزه از هر خلق ناشایسته گردانید

الدَّنَسِ وَاَذْهَبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرَكُمْ

و از شما بکلی رجس و ناپاکی را زائل فرمود و پاک و پاکیزه گردانید

تَطهيراً فَعَظَّمْتُمْ جَلالَهُ وَاَكْبَرْتُمْ شَأنَهُ وَ

تا آن که شما جلال خدا را به عظمت باد کردید و شان او را به کبریائی و

مَجَّدْتُمْ كَرَمَهُ وَادَمْتُمْ ذِكْرَهُ وَوَكَّدْتُمْ مِيثَاقَهُ

لطف و کرمش را به مجد و بزرگی ستودید و ذکر خدا را بر دوام و عهد و میثاقش را

وَاَحْكَمْتُمْ عَقْدَ طَاعَتِهِ وَنَصَحْتُمْ لَهُ فِى السِّرِّ

برقرار داشتید و پیمان طاعتش را محکم نمودید و پنهان و آشکارا خلق را

وَالْعَلانِيَةِ وَدَعَوْتُمْ إِلَى سَبِيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَ

نصیحت کردید و به راه حق یا برهان و حکمت و پند و موعظت نیکو

الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَبَذَلْتُمُ اَنْفُسَكُمْ في

دعوت کردید و در راه رضای او از جان گذشتید و بر هر

مَرْضاتِهِ وَصَبَرتُمْ عَلَى ما أَصابَكُمْ فِي جَنْبِهِ

مصائبي که از امت بشما رسید برای خدا صبر کردید و

وَأَقَمْتُمُ الصَّلوةَ وَآتَيْتُمُ الزَّكُوةَ وَاَمَرْتُمْ

نماز را بپا داشتید و زکوة را ادا نمودید و امر بمعروف و

بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَيْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ جَاهَدْتُمْ

نهی از منکر فرمودید و حق جهاد را در دین خدا بجا آوردید

فِى اللهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتَّى أَعْلَنتُمْ دَعْوَتَهُ وَ

تا آن که دعوت دین را آشکار ساخته و فرائض و احکامش را

بَيَّنْتُمْ فَرائِضَهُ وَأَقَمْتُمْ حُدُودَهُ وَنَشَرْتُمْ

مبین و حدود و مقرر و شرایع و احکام و سنن آسمانی را استوار

شَرايِعَ أَحْكامِهِ وَسَنَنْتُمْ سُنَّتَهُ وَصِرْتُمْ فِي

گردانیدید تا آن که در اقامه دین خدا را از خود خوشنود ساختید و

تسلیم

ذلِكَ مِنْهُ إِلَى الرِّضا وسَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضَاءَ وَ

قضا شده و هر حکمی از رسولان الهی درگذشت همه را تصدیق کردید پس

صَدَّقْتُمْ مِنْ رُسُلِهِ مَنْ مَضى فَالرَّاغِبُ عَنْكُمْ

هر کس از طریق شما برگشت از دین خدا خارج شده و هر کس ملازم امرشما

مارِقٌ وَالّلازمُ لَكُمْ لاحِقٌ وَالْمُقَصِّرُ فى

بود (به شما خاصان حق) ملحق گشت و هرکس در حق شما مقصر شد

حَقَّكُمْ زَاهِقٌ وَالْحَقُّ مَعَكُمْ وَفِيكُمْ وَمِنْكُمْ وَ

محو و باطل گردید و حق با شما و در خاندان شما و مبداش از شما

إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ أَهْلُهُ وَمَعْدِنُهُ وَميراثُ النُّبُوَّةِ

و مرجعش به سوی شما است و اهل حق و معدن حق و حقیقت شمائید و میراث نبوت

عِنْدَكُمْ وَاِيَابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَحِسَابُهُمْ

(که علوم آسمانی و اسرار وحی الهی است) نزد شما است و بازگشت

عَلَيْكُمْ وَفَضْلُ الْخِطَابِ عَنْدَكُمْ وَآيَاتُ اللهِ

خلق به سوی شما و حساب خلایق برشما است و فیصل حق از باطل نزد شما

لَدَيْكُمْ وَعَزَائِمُهُ فِيكُمْ وَنُورُهُ وَبُرْهانُهُ

خواهد شد و آیات عظمت الهی نزد شما و عزائم اسرار نبوت در خاندان شما

عِنْدَكُمْ وَأَمْرُهُ إِلَيْكُمْ مَنْ والاكُم فَقَدْ والَى

و نور خدا و برهان او نزد شما و امر خدای تعالی مربوط بامر شما است

اللّهَ وَمَنْ عَادَاكُمْ فَقَدْ عَادَ اللهَ وَمَنْ

هر که شما را دشمن داشت خدا را دشمن داشته و

اَحَبّكُمْ فَقَدْ اَحَبَّ اللهَ وَمَنْ أَبْغَظَكُمْ فَقَدْ

هر که شما را دوست داشت خدا را دوست داشته

أَبْغَضَ اللهَ وَمَنْ اعْتَصَمَ بِكُمْ فَقَدْ اعْتَصَم

و کسی که با شما کینه و خشم ورزد با

بِاللّهِ اَنْتُمُ الصِّراطُ الأقْوَمُ وَشُهَداءُ

خدا خشم و کینه ورزیده و هر که چنگ به دامان (پاک) شما

دارِ الْفَنَاءِ وَشُفَعَاءُ دارِلبَقَاءِ وَالرَّحْمَةُ

زد به ذیل عنایت خدا چنگ زده است شمائید راه راست خدا و گواهان

الْمَوْصُولَةُ وَالآيَةُ الْمَخْرُونَةُ وَالأمانَةُ

دار آخرت و شفیعان عالم قیامت (و برای ابد) شمائید رحمت سرمد

الْمَحْفُوظَةُ وَالْبَابُ الْمُبْتَلى بهِ النَّاسُ مَنْ

آیت و نشان مستور در گنجینه (علم ازلی) و امانت وديعه لوح

اَتيكُمْ نَجى وَمَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللهِ

محفوظ الهی و درگاه امتحان خلق هرکس رو به سوی شما آمد نجات ابد یافت و

تَدْعُونَ وَعَلَيْهَ تَدْلُونَ وَبِهِ تُؤْمِنُونَ وَلَهُ

آن که از این درگاه دور شد بهلاکت رسید شما خلق را بخدا می خوانید و بر

تُسَلَّمُونَ وَبأَمْرِهِ تَعْمَلُونَ وَإِلى سَبيلِهِ

طریق او دلالت می کنید و بخدا (بحد كمال انسانی خود) ایمان دارید

تُرْشِدُونَ وَبِقَوْلِهِ تَحْكُمُونَ سَعَدَ مَنْ

و تسلیم و مطیع فرمان اوئید و براد خلق را هدایت کرده و بکلام او

والاكُمْ وَهَلَكَ مَنْ عَادَاكُمْ وَخَابَ مَنْ

حکم می کنید هر که بولایت شما گروید بسعادت رسید و هرکه بشما تمسك

جَحَدَكُمْ وَضَلَّ مَنْ فَارَقَكُمْ وَفازَ مَنْ

جست فیروز گردید و هر که بشما هر که بشما پناه آورد ایمن (از آلام دو عالم)

تَمَسَّكَ بِكُمْ وَاَمِنْ مَنْ لَجَاَ إِلَيْكُمْ وَسَلِم مَنْ

گردید و هر که مقام شما را تصدیق کرد سلامت یافت و هر که به

صَدَّقَكُمْ وَهُدِىَ مَنِ اعتَصَم بَكُم مَنِ اتَّبَعَكُمْ

دامان طاعت شما دست زد هدایت یافت و هر که شما را پیروی کرد در

فَالْجَنَّةُ مَأويهُ وَمَنْ خَالَفَكُمْ فَالنَّارُ مَثْوِيهُ وَ

بهشت ابد منزل یافت و هر که براه خلاف شما شتافت باتش دوزخ مسکن کرد

مَنْ جَحَدَكُمْ كَافِرُ وَمَنْ حَارَبَكُمْ مُشْرِكٌ وَ

و هر که منکر و مخالف (ولایت و امامت) شما گردید کافر است و هر که

مَنْ رَدَّ عَلَيْكُمْ فِي أَسْفَلِ دَرَكٍ مِنَ الْجَحِيم

با شما بجنگ برخاست مشرک است و هر که رد حکم شما کرد در پست ترین

اَشْهَدُ اَنَّ هذا سَابِقٌ لَكُمْ فِيمَا مَضى وَجارٍ

درکات جهنم است گواهی می دهم که این مقام برای شما همیشه در سابق و

لَكُمْ فيما بَقِيَ وَأَنَّ اَرْواحَكُمْ وَنُورَكُمْ وَ

در لا حق زمان بوده خواهد بود و نیز گواهی می دهم بر این که ارواح عالیه

طينَتَكُمْ وَاحِدَةٌ طَابَتْ وَطَهُرَتْ بَعْضُها مِنْ

شما و نورانیت و طینت پاک شما ائمه طاهرین (در عالم ارواح همه) یک

بَعْضٍ خَلَقَكُمُ اللهُ اَنواراً فَجَعَلَكُمْ بَعَرْشِهِ

(حقیقت یک گوهر لاهوتی) است (متحد بودید و یک گوهر همه) و آن

مُحدقينَ حَتَّى مَنْ عَلَيْنَا بِكُمْ فَجَعَلَكُمْ فِي

ذوات طیب و طاهر عین یکدیگرند خدا (پیش از اجسام ارواح) شما را آفرید

بُيُوتٍ أَذِنَ اللهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ

و محيط بعرش خود گردانید تا این زمان که بنعمت وجود شما برما منت گذاشت پس

جَعَلَ صَلَواتَنَا عَلَيْكُمْ وَمَا خَصَّنَا بِهِ مِن

شما را در خاندان هایی قرار داد که امر برفعتش فرمود و بذکر نام خدا در آن

وِلايَتِكُمْ طَيباً لِخَلْقِنا وَطَهَارَةً لأنْفُسِنَا وَ

خاندان ها فرمان داد و درود و صلوات ما را برشما حکم گردانید و آنچه را که

تَزْكِيةً لَنَا وَكَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا فَكُنَا عَنْدَهُ مُسَلِّمِينَ

مخصوص ما کرد از نعمت ولایت شما برای نیکوئی فطرت و خلقت ما و پاکی نفوس ما بود

بِفَضْلِكُمْ وَمَعْرُفينَ بِتَصْديقِنَا اِيَّاكُمْ فَبَلَغَ اللهُ

و برای تزکیه و پاکیزگی (روح) ما (از علائق دنیا) و کفاره گناهان ماپس ما نزد خدا

بِكُمْ أَشْرَفَ مَحَلَّ الْمُكَرَّمينَ وَ اَعْلَى مَنَازِلِ

(و در علم ازلی حق) بفضیلت و برتری شما برخلق از این پیش معترف و تسلیم و

الْمُقَرَّبِينَ وَ اَرْفَعَ دَرَجَاتِ الْمُرْسَلِينَ حَيْثُ

بتصديق مقام شما معروف بودیم که خدای شما را با شرف مقام اهل کرامت و عالی ترین

لا يَلْحَقُهُ لاحِقٌ وَلا يَفُوتُهُ فَائِقٌ وَلا يَسْبِقُهُ

منزلت مقربان و رفیع ترین درجات پیغمبران خود نائل گرداند و همان بلند مقامی

سابِقٌ وَلا يَطْمَعُ فِي إِدْرَاكِهِ طَامِعٌ حَتَّى لا

که از سابقین و لاحقین کسی بدان نخواهد رسید و فوق آن مرتبه احدی راه نیابد

يَبْقَى مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلا نَبِىٌ مُرْسَلٌ وَلا

و ابدا پیشروی بدان پیش نرود و ابدا طمع نیل به آن مقام راهرکسی نکند تا آن جا

صِدّيقٌ وَلا شَهِيدٌ وَلا عَالِمٌ وَلا جَاهِلٌ

هیچ ملک مقرب و نبی مرسل و هیچ صدیق و شهید و عالم و جاهل و پست و بلند و

وَلا دَنى وَلا فَاضِلٌ وَلا مُؤمِنٌ صَالِحٌ وَلا

مومن صالح و فاجر طالح و جبّار سرکشی و هیچ دیو گمراه و خلقی بین آن ها نیست جز

فاجِرٌ طالِحٌ وَلا جَبَّارٌ عَنيدٌ وَلا شَيطانٌ مَريدٌ

آن که خدا همه آن ها را بجلالت قدر و عظمت شان و بزرگواری و مقام رفیع شما

وَلا خَلْقٌ فيما بَيْنَ ذَلِكَ شَهِيدٌ اِلأ عَرَّفَهُمْ

شناسا گردانید و نور تام و تمام و منزلت های نیکو و ثابت بودن مقام و شرافت

جَلالَةَ أَمْرِكُمْ وَعِظَمَ خَطَرِكُمْ وَكِبَرَ شَأْنِكُمْ وَ

رتبه و منزلت نزد خدا و کرامت مجد شما نزد حق و اختصاص و تقرب شما

تَمامَ نُورِكُمْ وَصِدَقَ مَقاعِدِكُمْ وَثَباتَ

بحضرت احدیت و عزت و کرامت شما نزد حق همه را بر تمام روشن ساخت پدر و

مَقَامِكُمْ وَشَرَفَ مَحَلِّكُمْ وَمَنْزَلَتِكُمْ عِنْدَهُ وَ

مادرم و اهل و مال و خویشانم بفدای شما باد خدای متعال را گواه می گیرم و شما

كَرامَتَكُمْ عَلَيْهَ وَخَآصَّتَكُمْ لَدَيْهِ وَقُرْبَ

را نیز که من بولايت الهيه شما و بهرچه شما ایمان دارید منهم ایمان دارم و

مَنْزِلَتِكُمْ مِنْهُ بِأَبِي أَنتُمْ وَأُمّي وَأَهْلي وَمالي

به دشمنان شما و بهرچه شما کافر بان و منکر هستید من هم کافر و منکر آن هستم

وَاُسْرَتى أُشْهِدُ اللهَ وَاُشْهِدُكُمْ أَنّى مُؤْمِنٌ

و من به جلالت شأن شما و بگمراهی مخالفان شما بصير و معتقدم شما ودوست داران

بِكُمْ وَبِمَا آمَنْتُمْ بِهِ كَافِرٌ بَعَدُوِّكُمْ وَبِمَا كَفَرْتُم

شما را دوست دارم و دشمنان شما را دشمن داشته و با آن ها عداوت می کنم هر که

بِهِ مُسْتَبْصِرٌ بِشَانِكُمْ وَبِضَلالَةِ مَنْ خَالَفَكُمْ

تسليم امر شما است با او تسلیم و با هرکس که باشما بجنگد جنگ خواهم کرد هر

مُوَالٍ لَكُمْ وَ لِأولِيآئِكُمْ مُبْغِضُ لِأعْدائِكُم وَ

چه را شما حق دانید حق می دانم آن چه را باطل گردانید ابطال می کنم من

مُعادٍ لَهُمْ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ

فرمانبردار شمایم و عارف بحق شما و اقرار به فضیلت و برتری شما دارم و

حارَبَكُمْ مُحَقِّقُ لَما حَقَّقْتُمْ مُبْطِلٌ لِمَا أَبْطَلْتُمْ

متحمل و معتقد بمقام علم و دانش شما و متلبس بعهد ولايت شما و معترف

مُطيعٌ لَكُمْ عَارِفٌ بِحَقِّكُمْ مُقِّرٌ بِفَضْلِكُمْ

بحقانيت شما هستم و تصدیق و ایمان به رجعت و بازگشت شمادارم و منتظر امر و

مُحْتَمِلٌ لِعِلْمِكُمْ مُحْتَجِبٌ بِذِمَّتِكُمْ مُعْتَرِفٌ

فرمان شما و چشم براه دولت حقه شما هستم و سخن شما را اخذ کرده و امر

بِكُمْ مُؤْمِنٌ بِايَابِكُمْ مُصَدِقٌ بِرَجْعَتِكُمْ مُنتَظِرُ

شما را کار می بندم و بدرگاه شما پناه آورده و بزیارت شما شتافته و بقبور و

لِأمْرِكُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِكُمْ آخِذٌ بِقَوْلِكُمْ

مرقد مطهر شما پناه آورده و بدان توسل بحق می جویم و شما را شفیع خود

عَامِلٌ بِأَمْرِكُمْ مُسْتَجِيْرٌ بِكُمْ زَائِرٌ لَكُمْ لائِذٌ

بدرگاه خدا می گردانم و بواسطه شما بخدا تقرب می جویم و در تمام

عائِذٌ بِقُبُورِكُمْ مُسْتَشْفِعٌ إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ

احوال و جميع امور حوائج و درخواستی که از خدا دارم شما را مقدم داشته و

بِكُمْ وَمُتَقَرَّبٌ بِكُمْ إِلَيْهِ وَمُقَدِّمُكُمْ أَمامَ

بواسطه شما از خدای خود هر حاجت و مراد می طلبم من بظاهر و باطن شما و

طَلِبَتي وَحَوائِجِي وَإِرَادَتي في كُلِّ

بحاضر و غایب و اول و آخر شما ایمان دارم و در تمام امور مذکور

اَحْوالى وَأُمُورى مُؤمِنٌ بِسِرِّكُمْ وَعَلانِيَتِكُمْ

تفويض و تسلیم فرمان شمایم و قلبم تسلیم شما و رأیم تابع رأى شما و نصرتم

وَشَاهِدِكُمْ وَغَائِبِكُمْ وَأَوَّلِكُمْ وَآخِرِكُمْ وَ

به تمام قوای اختیاری مهیای نصرت شما است همیشه تا روزگاری که خدای تعالی

مُفَوَّضٌ فى ذلِكَ كُلِّهِ إِلَيْكُمْ وَمُسَلِّمٌ فِيهِ

(به ظهور حضرت ولی قائم) دین خود را بولایت و حکومت شما زنده گرداند

مَعَكُمْ وَ قَلْبِي لَكُمْ مُسَلَّمٌ وَرَأيي لَكُمْ تَبَعٌ وَ

و در آن ایام ربوبی شما را بعالم بازگرداند و بشما برای اجرای عدل الهی

نُصْرَتي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يُحْيِيَ اللهُ تَعَالَى

قدرت و تمکین و اقتدار در همه روی زمین بخشد پس من همه هنگام با شما بوده

دينَهُ بِكُمْ وَيَردَّكُمْ فى أَيَّامِهِ وَيُظْهِرَكُمْ لِعَدْلِهِ

و خواهم بود نه با دشمنان شما بشما ایمان دارم و بآن دلیل که اول شما

وَيُمَكِّنكُمْ فِي أَرْضِهِ فَمَعَكُمْ لا مَعَ غَيْرَكُمْ

(اميرالمؤمنین علی) را دوست می دارم بهمان دلیل آخر شما (امام دوازهم حی قائم) را دوست

آمَنْتُ بِكُمْ وَتَوَلَّيْتُ آخِرَكُمْ بِمَا تَوَلَّيتُ بِهِ

می دارم و به سوی خدای عزوجل از دشمنان شما برائت می جویم و از بت جبت و

اَوَّلَكُمْ وَبَرِئتُ إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ

طاغوت و شیاطین و حزب آن ها که بشما ظلم کرده و حق شما را انکار کردند و

اَعْدائِكُمْ وَمِنَ الْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَ

کسانی که سرکشی از عهد ولایت شما کردند و کسانی که سرکشی از عهد ولایت شما

الشَّياطينِ وَحِزْبِهِمُ الظَّالِمينَ لَكُمْ

کردند وارث (ظاهری فدک و باطنی خلافت) شما را غصب کردند و در مقام شما شک وریب

الْجاحِدِينَ لِحَقِّكُمْ وَالْمَارِقِينَ مِنْ وِلَايَتِكُمْ

داشته و منحرف از طریقه شما گردیدند از همه بیزارم و از هروسیله و پیشوانی

وَالْغَاصِبينَ لِأِرْثِكُمْ اَلشَّاكَينَ فِيكُمُ

غیر شما و از پیشوایانی که خلق را بآتش دوزخ می خوانند از آنان تمام نیز

اَلْمُنْحَرِفينَ عَنْكُمْ وَمِنْ كُلِّ وَليجَةٍ دُونَكُمْ وَ

بیزاری می جویم پس خدا مادامی که زنده ام مرا در ولایت و دوستی و دین و آئین

كُلِّ مُطَاعٍ سِواكُمْ وَمِنَ الأئِمَّةِ الَّذِينَ

شما ثابت بدارد و مرا موفق به طاعت شما و بهره مند از شفاعت

يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ فَتَبَّتَنِيَ اللهُ أَبَداً ما حَيیتُ

شما گرداند و از خوبان دوست داران شما که بهرچه دعوت کردید پیروی

عَلَى مُوالاتِكُمْ وَمَحَبَّتِكُمْ وَدِينِكُمْ وَوَفَقَني

کردند قرار دهد و از آنان که در پی آثار شما رفتند سالک طریق شما

لِطَاعَتِكُمْ وَرَزَقَنِي شَفَاعَتَكُمْ وَجَعَلْني مِنْ

بودند و برهبری شما هدایت یافتند و بقیامت در زمره شما محشور شدند ودر

خِيَارِ مَواليكُمُ التَّابِعِينَ لَمَا دَعَوْتِمْ إِلَيْهِ وَ

رجعت شما جهان بازگشتند و در دولت و سلطنت شما به حکومت و ملک رسیدند و به

جَعَلَني مِمَّنْ يَقْتَصُّ آثارَكُمْ وَيَسْلُكُ

شرف عافیت (وحسن عاقبت) بواسطه شما رسیدند و در ایام پادشاهی

سَبيلَكُمْ وَيَهْتَدى بَهُديكُمْ وَيُحْشَرُ فى

شما تمکن و اقتدار یافتند و فردای قیامت چشمشان روشن بجمال شما

زُمْرَتِكُمْ وَيَكرُّ في رَجْعَتِكُمْ وَيُمَلَّكُ في

گردید خدا مرا از آن ها مقرر فرماید پدر و مادرم و جان و اهل و مالم

دَولَتكُمْ وَيُشَرَفُ في عافِيَتِكُمْ وَيُمَكِّنُ في

بفدای شما باد هرکس که اراده خداشناسی و اشتیاق بخدا دردل یافت به

أَيَّامِكُمْ وَ تَقِرُّ عَيْنُهُ غَداً بِرُؤيَتِكُمْ بِأَبِي أَنْتُمْ وَ

پیروی شما یافت و هرکس خدا را به یگانگی شناخت بتعليم شما پذیرفت و هرکس

اُمّى وَنَفْسي وَأَهْلي وَمالى مَنْ اَرادَ اللهَ

خدا طلب گردید بتوجه شما گردید ای پیشوایان من صفات كماليه شما

بَدَءَ بَكُمْ وَمَنْ وَحْدَهُ قَبِلَ عَنْكُمْ وَمَنْ قَصَدَهُ

آن قدر است که ثنای شما راشمار نتوانم کرد و بکنه مدح و توصیف و

تَوَجَّهَ بِكُمْ مَوَالِيَّ لا أُحْصى ثَنائَكُمْ وَلا

قدر و منزلت شما نتوانم رسید و شمائید نور قلب خوبان عالم

أَبْلُغُ مِنَ الْمَدْحَ كُنْهَكُمْ وَمِنَ الْوَصْفِ

و هدایت کنندگان نکوکاران جهان و حجت های خدای مقتدر

قَدرَكُمْ وَأَنتُمْ نُورُ الأَخْيَارِ وَ هُداةُ الأَبرارِ وَ

جبار خدا بشما افتتاح عالم ایجاد کرد و بشما نیز ختم

حُجَجُ الْجَبَّارِ بَكُمْ فَتَحَ اللهُ وَبِكُمْ يَخْتِمْ وَ

کتاب آفرینش فرمود بواسطه شما خدا بر ما باران رحمت

بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَبَكُمْ يُمْسِكُ السَّمَاءَ اَنْ

نازل کرد و بواسطه شما آسمان را بپا داشت تا بر

تَقَعَ عَلَى الأَرْضِ إِلا بِإِذْنِهِ وَبِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ

جز بامرش فرو نیاید و بواسطه شما غم و اندوه و رنج ها از دل ها

وَيَكْشِفُ الضَّرَّ وَ عِنْدَكُمْ مَا نَزَلَتْ بِهِ رُسُلُهُ وَ

برطرف می گرد و اسرار نازل بر پیغمبران و نزول

هَبَطَتْ بِهِ مَلائِكَتَهُ وَإِلى جَدِّكُمْ

فرشتگان نزد شما بر جد بزرگوار شما

و اگر زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام باشد بجای وَالىَ جَدَّكُمْ بگو:

وَإِلى أَخِيكَ بُعِثَ الرُّوحُ الأمينُ آتَاكُمُ اللهُ

و به برادر شما روح الامین نازل گردید خدا بشما مقامی عطا کرد که با احدی

مَالَمْ يُوْتِ اَحَداً مِنَ الْعَالَمِينَ طَأَطَأَكُلُّ

از اهل عالم عطا نکرد هر شخص با شرافتی پیش شرف مقام شما

شَرِيفٍ لِشَرَفِكُمْ وَنَجَعَ (بَخَعَ ) كُلَّ مُتَكَبِّرٍ

سر فرود آورد و هوسرکش و هو سرکش متکبری را باطاعت شما سرنهاد و هر

لَطاعَتِكُمْ وَخَضَعَ كُلُّ جَبَّارٍ لِفَضْلِكُمْ وَذَلَّ

جبار گردن فرازی در مقابل فضل و کمال شما خاضع و همه چیز

كُلُّ شَيْءٍ لَكُمْ وَأَشْرَقَتِ الأَرْضُ بنوركُمْ وَ

پیش شما فروتن گشت و زمین بنور شما روشن گردید

فَازَ الْفَائِزُونَ بِوِلَايَتِكُمْ بِكُمْ يُسْلَكُ إِلَى

و ستارگان عالم به ولایت و محبت شما رستگار شدند پیروی شما سلوک

الرَّضْوَانِ وَ عَلَى مَنْ جَحَدَ وِلَايَتَكُمْ غَضَبُ

راه بهشت و رضوان وانکار ولایت شما خشم و غضب خدای رحمان

الرَّحْمَانِ بِأَبِي أَنْتُمْ وَأُمِّي وَنَفسي وَأَهْلي وَ

است پدر و مادر و جان و اهل و مالم همه فدای شما باد در

مالى ذِكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ وَأَسْمَآ وَكُمْ فِي

حلقه ذاكران عالم از سموات و ارض همه جا ذكر خیر شماست

الأسْمَآءِ وَاجْسادُكُمْ فِي الأجْسَادِوَ

نام های شما در میان نام ها و جسد پاک شما در میان اجساد و

اَرْواحُكُمْ فِى الأرواحِ وَانْفُسُكُمْ فِى

روح بزرگ شما در میان ارواح و نفوس قدسی شما در

النُّفُوسِ وَآثَارُكُمْ فِى الأَثارِ وَ قُبُورُكُمْ فِى

میان نفوس و آثار وجودی شما در میان آثار و قبور مطهر شما

القُبُورِ فَمَا أَحْلَى أَسْمَائَكُمْ وَأَكْرَمَ أَنفُسَكُمْ وَ

در میان قبرها پس چقدر نام های شما شیرین و نفوس شما بر کرامت شان

اَعْظَمَ شَانَكُمْ وَأَجَلَّ خَطَرَكُمْ وَأَوْفى

و مقامتان بزرگ و قدر و منزلت شما با جلال و عهد شما با

عَهْدَكُمْ وَأَصْدَقَ وَعْدَكُم كَلامُكُم نُورٌ وَ

وفاترین عهد و وعد و پیمان شمار است است و با حقیقت سخن شما

أَمْرُكُمْ شَدٌ وَ وَصِيَّتُكُمُ التَّقْوى وَفِعْلُكُمْ

نور بخش دل ها و امر و فرمان شما هدایت و ارشاد خلق کار شما

الْخَيْرُ وَعادَتَكُمُ الإحْسانُ وَسَجِيَّتُكُمُ

نيكو عادت شما نیکی و احسان فطرت شما کرم و بخشش

الْكَرَمُ وَشَأنُكُمُ الْحَقُّ وَالصِّدْقُ وَالرّفْقُ وَ

شان ذاتی شما حق و صدق و مرافقت و شفقت قول و

قَولُكُمْ حُكْمٌ وَحَتْمٌ وَ رَأَيُكُمْ عِلْمٌ وَحِلْمٌ وَ

دستور شما حكم حتمى لازم إجراء رای و اندیشه شما علم و دانش و بردباری و

حَزمٌ إِن ذُكِرَ الْخَيْرٌ كُنتُمْ أَوَّلَهُ وَاصْلَهُ وَفَرْعَهُ

مال اندیشی است اگر ذکر از خیر و نیکوئی شود اول مقام نیکی را دارائید و اصل و فرع

وَمَعْدِنَهُ وَمَأْوِيهُ وَمُنْتَهاهُ بِاَبى أَنْتُمْ وَأُمّي وَ

و معدن و محل و مبداء و منتهای هر خیر و نیکوتی شمائید پدر و مادر و

نَفْسي كَيْفَ أَصِفُ حُسْنَ ثَنَآئِكُمْ وَأُحْصى

جانم نثار شما باد چگونه مدح و ثنای شما را توان وصف کرد و شئونات رفیع

جَمِيلَ بَلائِكُمْ وَبِكُمْ اَخْرَجَنَا اللهُ مِنَ الذُّلِّ

و جمیلتان را توان بشمار آورد در صورتی که بواسطه شما خدا ما را از ذلت

وَفَرَّجَ عَنْا غَمَرَاتِ الْكُرُوبِ وَانْقَذَنَا مِنْ

(كفر و عصیان) نجات داد و غم و اندوه های شدید ما را برطرف ساخت و از

شَفَا جُرُفِ الْهَلَكاتِ وَمِنَ النَّارِ بِاَبى أَنْتُمْ وَ

وادی مهالک عالم و آتش دوزخ رهانید پدر و مادر و جانم فدای شما

أُمّي وَنَفْسي بِمُوالاتِكُمْ عَلَّمَنَا اللهُ مَعَالِمَ

بواسطه ولایت و پیشوائی شما خدا معالم و حقایق دین را بما آموخت

دِينِنَا وَأَصْلَحَ مَا كَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيانا وَ

هرآنچه از امور دنیای ما فاسد و پریشان بود اصلاح فرمود (ما را از فقر وذلت و جهالت

بِمُوالاتِكُمْ تَمَّتِ الكَلِمَةُ وَعَظُمَتِ النِّعْمَةُ و

به علم و عزت و دولت رسانید) و بواسطه ولایت و پیشوائی شما کلمه (توحيد ومعارف الهيه) به

ائتَلَفَتِ الْفُرْقَةُ وَبِمُوالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطّاعَةُ

حد کمال رسید و نعمت بزرگ دین (و دنیا و آخرت) بخلق عطا گردید و پراکندگی (عقایدو

الْمُفْتَرَضَةُ وَلَكُمُ الْمَوَدَّةُ الوَاجِبَةُ وَ

آرام) امت بالفت واتحاد مبدل گشت و بولایت و دوستی شما طاعت فریضه خلق پذیرفته

الدَّرَجَاتُ الرَّفِيعَةُ وَالْمَقَامُ الْمَحْمُودُو

می شود و خدادوستی شما را بر خلق واجب کرد و به شمادرجات رفیع و مقام محمود و

الْمَكَانُ الْمَعْلُومُ عِنْدَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالْجَاهُ

منزلت عالی معلوم نزد خدای عزوجل و جاه و عزت بزرگ و شأن عظیم و مقام

الْعَظِيمُ وَالشَّانُ الْكَبِيرُ وَالشَّفَاعَةُ الْمَقْبُولَةُ

شفاعت مقبول اعطا گردید پروردگارا ما بآنچه (در کتاب بزرگ آسمانی قرآن عظیم)

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا

نازل فرمودی ایمان آوردیم و رسول تو را پیروی کردیم پس تو ما را از گناهان

مَعَ الشَّاهِدِينَ رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ

پس تو ما را از گواهان (ایمان) ثبت فرما پروردگارا دل های ما را که به

إذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ

حق هدايت فرمودی دیگر به باطل مایل نگردان و به ما از لطف ازلی خود رحمت

أَنْتَ الْوَهَّابُ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِنا

کامل عطا فرما که همانا توئی عطا بخش بسیار بی عوض و منت پاک و منزهی پروردگارا

لَمَفْعُولاً يا وَلِى اللَّهِ إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَ اللهِ

محققاً وعدۀ پروردگار ما انجام خواهد يافت الى ولى خدا همانا بين من

عَزَّوَجَلَّ ذُنُوباً لا يَأْتي عَلَيْها اِلاّ رِضَاكُمْ

و خدای عزوجل گناهانی هست که جزرضا و شفاعت شما آن گناهان را محو نخواهد

فَبِحَقِّ مَنِ ائتَمَنَكُمْ عَلَى سِرِّهِ وَاسْتَرْعاكُمْ

ساخت پس قسم بحق آن کس که برسر خود شما را امین گردانید و سرپرست

أَمْرَ خَلْقِهِ وَقَرَنَ طَاعَتَكُمْ بِطَاعَتِهِ لَمَّا

امور بندگان خود قرارداد و اطاعت شما را بطاعت خود مقرون ساخت که شما از خدا

اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبِي وَكُنتُمْ شُفَعَائِي فَإِنِّى لَكُمْ

بر من بخشش و آمرزش طلبید و شفيع من باشید که من (از دل و جان)

مُطيعٌ مَنْ أَطَاعَكُمْ فَقَدْ اَطَاعَ اللهَ وَمَنْ

مطیع فرمان شمایم و هرکس شمارا اطاعت کند خدا را اطاعت کرده و کسی که شما

عَصَاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَمَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ

را نافرمانی کند معصیت خدا را کرده و کسی که شما را دوست دارد خدا

اَحَبَّ اللهَ وَمَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ اَبْغَضَ اللهَ

دوست داشته و کسی که با شما خشم و دشمنی دارد با خدا دشمنی داشته پروردگارا

اَللَّهُمَّ إِنِّى لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ

من اگر شفیعانی بتو نزدیک تر از محمد و آل محمد که همه

مُحَمَّدٍ وَاَهْلَ بَيْتِهِ الأخيارِ الأئِمَّةِ الأَبْرَارِ

اخبار عالم و پیشوایان نیکوکار خلق هستند می یافتم آن ها را بدرگاه

لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَآئِي فَبِحَقِّهِمُ الَّذي أَوْ جَبْتَ

تو شفیع قرار می دادم پس تو را قسم بحق آن ها که آن را تو برخود

لَهُمْ عَلَيْكَ اَسْئَلُكَ أَنْ تُدْخِلَني في جُمْلَةِ

لازم گردانیدی از تو درخواست می کنم که مرا داخل در جمله

العارِفينَ بِهِمْ وَبِحَقِّهِمْ وَفي زُمْرَةِ

عارفان بمقام آن ها و بحق آن ها کرده و در زمرۀ رحمت شدگان

المَرحُومِينَ بَشَفَاعَتِهِمْ إِنَّكَ أَرْحَمُ

به شفاعتشان قراردهی که توئی ای خدا مهربان ترین

الرّاحِمينَ وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ

مهربانان عالم و درود خدا بر محمد و آل طاهرینش و

الطَّاهِرينَ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كثيراً و حَسْبُنَا اللهُ

سلام و تحیت بسیار باد و ما را خدا کفایت است و نیکو

وَنِعْمَ الْوَكيل.

وکیل و نگهبانی است

(مزار ابن مشهدی ص 523 المختصر حسن بن سليمان حلى 119 عيون اخبار الرضا ص 305 تهذيب الأحكام ج 96/6 بحار الانوارج 127/99)

دعای ندبه

دعای ندبه مشتمل بر عقاید حقه و تأسف بر غیبت امام زمان علیه السلام است و به سند معتبر از امام صادق علیه السلام نقل شده است خواندن آن در روز جمعه و عید فطر عید قربان و عید غدیر مستحب می باشد و متن آن طبق نقل مزار کبیر مرحوم ابن مشهدی ص 574 و اقبال الأعمال سيدبن سیدبن طاوس ج 504/1 و مصباح الزائر و بحار علامه مجلسی ج 104/99 چنین است :

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

بنام خدای رحمت گر مهربان

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَصَلَّى اللهُ عَلَى

ستایش و سپاس مخصوص خداست که آفریننده جهانست و درود و تحیت کامل بر

سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ وَالِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيما اَللَّهُمَّ

سید ما و پیغمبر خدا حضرت محمد مصطفی و آل اطهارش باد پروردگارا ترا ستایش می کنم

لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا جَرَى بِهِ قَضائُكَ فِى

برای هر چه (از بلا و نعمت و رنج و راحت) که در قضا و قدر تقدیر کردی برخاصان

أَوْلِيَائِكَ الَّذينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَ

و محبانت یعنی بر آنان که وجودشان را برای (شهود) حضرتت خالص و برای (تبلیغ)

دينِكَ إِذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزِيلَ مَا عِنْدَكَ مِنَ

دینت مخصوص گردانیدی چون بزرگ نعیم باقی بی زوال ابدی را که نزدتست بر آنان اختیار

الْنَّعيمِ المُقيمِ الَّذى لا زَوالَ لَهُ وَلا

کردی بعد از آن که زهد در مقامات ولذات و زیب و زیور دنیای دون را بر آن ها شرط فرمودی

اِضْمِحْلالَ بَعْدَ اَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فِي

آن ها هم بر این شرط متعهد شدند و تو هم می دانستی که بعهد خود وفا خواهند کرد پس آنان

دَرَجَاتِ هَذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ وَزُخْرُفِها وَ

را مقبول و مقرب درگاه خود فرمودی و علوّ ذکر یعنی قرآن با بلندی نام و ثنای خاص وعام بر

زِبْرِجِها فَشَرَطُوا لَكَ ذلِكَ وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ

آن ها از پیش عطا کردی و آن ها را واسطه (هدایت خلق بتوحید و معرفت) و وسیله دخول بهشت و

الْوَفاءَ بِهِ فَقَبلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ وَقَدَّمْتَ لَهُمْ

رضوان خودگردانیدی پس بعضی از آن ها را مانند (آدم صفی) در بهشت منزل دادی تا هنگامی که

الذَّكَرَ الْعَلِيِّ وَالثَّنَاءَ الْجَليَّ وَاَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ

(بتوک اولائی) او را از بهشت بیرون کردی و برخی چون (نوح نجی) در کشتی نشاندی و با هر کس ایمان

مَلائِكَتَكَ وَكَرَّمْتَهُمْ بِوَحْيِكَ وَرَفَدْتَهُمْ

آورده و در کشتی با او در آمده بود همه را از هلاکت برحمت خود نجات دادی و بعضی را (چون ابراهیم

بِعِلْمِكَ وَجَعَلْتَهُمَ الذَّريعَةَ إِلَيْكَ وَالْوَسيلَةَ

خلیل) را چون به مقام خود برگزیدی و درخواستش را که وی لسان صدق (ونیکونام) درامم آخر باشد (یا

إلى رضْوانِكَ قَبَعْضُ أَسْكَنْتُهُ جَنَّتَكَ إِلى اَنْ

نبی و ولی حق در فرزندانش تاقیامت باقی ماند) اجابت کردی و بمقام بلند (در معرفت و توحید خود)

اَخْرَجْتَهُ مِنْها وَ بَعْضٌ حَمَلْتَهُ في فُلْكِكَ وَ

رسانیدی و بعضی (مانند موسای کلیم) را از شجره طور (درخت وادی ایمن) با وی تکلم کردی و

نَجَّيْتَهُ وَ مَنْ أَمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ وَ

برادرش را (بخواهش او) وزیر و معین وی گردانیدی و بعضی (مانند عیسای روح الله) را بغیر پدر

بَعْضُ اتَّخَذْ تَهُ لِنَفْسِكَ خَليلاً وَ سَئَلَكَ لِسانَ

تنها از مادر ایجاد کردی و با و معجزات (احیای اموات و شفای امراض و غیره) عطافرمودی و او را بروح

صِدْقٍ فِي الآخِرينَ فَاَجَبْتَهُ وَجَعَلْتَ ذلِكَ

قدس الهی (وروان پاک آسمانی) مؤید داشتی و همۀ آن پیمبران را شریعت (و کتاب) و طریقه و آئینی

عَلِيّاً وَ بَعْضُ كَلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَةٍ تَكْلِيماً وَ

عطا کردی و برای آنان وصی و جانشینی برای آن که یکی بعد از دیگری مستحفظ دین و نگهبان آئین

جَعَلْتَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ رِدْءاً وَ وَزِيراً وَبَعْضُ

و شریعت و حجت بر بندگان تو باشد از مدتی تا مدت معین قراردادی تا آنکه دین حق از قرارگاه

اَوْلَدْتَهُ مَنْ غَيْرِ اَبٍ وَأَتَيْتَهُ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْتَهُ

خود خارج نشده و اهل باطل (برحق) غلبه نکنند تا کسی (پس از اتمام حجت بوجود رسولان حق)

بِرُوحِ الْقُدُسِ وَكُلّ شَرَعْتَ لَهُ شَرِيعَةً وَ

نتواند گفت که ای خدا چرا رسول بسوی ما نفرستادی که ما را از جانب تو

نَهَجْتَ لَهُ مِنْهَاجاً وَ تَخَيَّرْتَ لَهُ أَوْصِيَاءَ

باندرز و نصیحت ارشاد کند و چرا پیشوا و رهبری نگماشتی که ما از آیات و

مُستَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ مِنْ مُدَّةٍ إِلى مُدَّةٍ

رسولانت پیروی کنیم پیش از آن که بگمراهی و ذلت و خذلان درافتیم لذا در هر

إِقَامِةً لِدينِكَ وَحُجَّةً عَلى عِبادِكَ وَلِئَلا

دوری رسول فرستادی تا آن که امر رسالت بحبیب گرامیت محمد (مصطفی) صلی الله علیه و آله

يَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَّرِهِ وَيَغْلِبَ الْبَاطِلُ عَلى

منتھی گردید و او چنان که تواش برسالت برگزیدی سید و بزرگ خلایق بود

اَهْلِهِ وَلا يَقُولَ اَحَدٌ لَوْلا اَرْسَلْتَ إِلَيْنا

و خاصه و خلاصه پیمبرانی که به رسالت انتخاب فرمودی و افضل از هر کس

رَسُولاً مُنذِراً وَأَقَمْتَ لَنَا عَلَماً هادِياً فَنَتَّبِعَ

که برگزیده تست و گرامی تر از تمام رسلی که معتمد تو بدند بدین جهت او را برهمه

اياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزى إِلى أَنِ

رسولانت (بشرافت و فضل) مقدم داشتی و بر تمام بندگانت از جن و انس مبعود

انْتَهَيْتَ بِالأمرِ اِلىَ حَبيبِكَ وَنَجيبِكَ مُحَمَّدٍ

گردانیدی و شرق و غرب عالمت را زیر قدم فرمان رسالتش گستردی و براق (برق سیر

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ فَكَانَ كَمَا انْتَحَبْتَهُ سَيِّدَ

آسمانی) را مسخر او فرمودی و روح پاک وی را بسوی آسمان خود بمعراج (شهود بالا) بردی

مَنْ خَلَقْتَهُ وَصَفْوَة مَنِ اصْطَفَيْتَهُ وَأَفْضَلَ

و علم گذشته و آینده تا انقضاء خلقت را به او به ودیعت سپردی و آن گاه او را بواسطه

مَنِ اجْتَبَيْتَهُ وَاكْرَمَ مَنِ اعْتَمَدْتَهُ قَدَّمْتَهُ عَلَى

رعب و ترس دشمن از او بر دشمنان مظفر و منصور گردانیدی و جبرئیل و میکائیل و دیگر

أَنبِيائِكَ وَبَعَثْتَهُ إِلَى الثَّقَلَيْنِ مِنْ عِبَادِكَ وَ

فرشتگان با اسم و رسم و مقام را گرداگردش (به نگهبانی) فرستادی و به او فیروزی دینش

اَوْطَأتَهُ مَشارِقَكَ وَمَغَارِبَكَ وَسَخَّرْتَ لَهُ

را بر تمام ادیان عالم برغم مشركان وعده فرمودی (و وفاکردی) و این ظفر پس از آن

الْبَراقَ وَعَرَجْتَ بِهِ إِلَى سَمائِكَ وَأَوْدَعْتَهُ

بود که رسول اکرم را (بعد از آنکه از مکه وطن خود ناگزیر هجرت کرد) باز تو اورا

عِلْمَ مَا كَانَ وَمَا يَكُونُ إِلَى انْقِضَاءِ خَلْقِكَ

فتح و ظفر به خانه کعبه مکان صدق اهلیت (ومسکن و ماوای خاندان وی) بازگردانیدی

ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِالْرَعْب وَحَفَفْتَهُ بِجَبْرَئِيلَ

برای او و اهل بیتش آن خانه مکه را اول بیت و نخستین خانه برای عبادت

ميكائِيلَ وَالْمُسَوَّمِينَ مِنْ مَلائِكَتَكَ وَ

بندگان مقرر فرمودی و (خاندانش را) وسیله هدایت عالمیان گردانیدی که آن

وَعْدتَهُ أَنْ تُظْهِرَ دينَهُ عَلى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ

خانه آیات و نشانه ای آشکار ایمان و مقام ابراهیم خلیل بود و محل امن

كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ وَذَلِكَ بَعْدَ اَنْ بَوَّئتَهُ مَبَوَّءَ

و امان بر هرکس که در آن داخل می شد و دربارۀ خاندان رسول فرمودی البته خدا

صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ وَجَعَلْتَ لَهُ وَلَهُمْ أَوَّلَ بَيْتٍ

از شما اهلبیت رسول هر رجس و ناپاکی را دور می سازد (از آلایش ارجاس جاهلیت)

وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَةَ مُبَارَكاً وَهُدىً

كاملا پاک و مبرا می گرداند آن گاه تو ای پروردگار در قرائت

لِلْعالَمينَ فِيهِ أَياتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَ

اجر و مزد رسالت پیغمبرت صلى الله عليه و آله را محبت و دوستی

مَنْ دَخَلَهُ كَانَ أمِناً وَقُلْتَ إِنَّمَا يُرِيدُ اللهُ

است نسبت باهلبیت قرار دادی آن جا که فرمودی (بگو ای رسول) ما که من از شما

لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ

امت اجر رسالتی جز محبت اقارب خویشاوندانم نمی خواهم) و باز فرمودی

يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً ثُمَّ جَعَلْتَ أَجْرَ مُحَمَّدٍ

(همان اجر رسالتی را که خواستی باز بنفع شما خواستم) (یعنی محبت اهلبیتم

صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَالِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِي كِتَابِكَ

موجب سعادت و رستگارى شما امت است) و باز فرمودی بگو ای رسول من از شما امت اجر

فَقُلْتَ قُلْ لا أَسْئَلَكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ

رسالتی نمی خواهم جز آن که شما راه خدا را پیش را پیش گیرید پس (از این آیات

فِي الْقُرْبَى وَقُلْتَ مَا سَئَلَتْكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ

مفهوم می شود که) اهلبیت رسول طریق و رهبر بسوی تواند و راه بهشت رضوان

لَكُمْ وَقُلْتَ مَا اسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ الأمَنْ

تواند و هنگامی که دوران عمر پیغمبرت سپری گشت وصی و جانشین خود علی

شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً فَكانُوا هُمُ

ابي طالب (صلوات الله عليهما و آلهما) را به هدایت است برگماشت

السَّبِيلَ إِلَيْكَ وَالْمَسْلَكَ إِلى رِضْوانِكَ

و چون او (یعنی رسول) منذر و برادر هر قوم هادی امت

فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ

(علی) بود پس (روز غدیر) رسول اکرم در حالی که امت همه در

بْنَ أَبيطالِبٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِما وَالِهَمَا هَادِياً

پیش بودند (خطاب بآن ها کرد) و فرمود هر کس را که من پیشوای و

اِذْ كانَ هُوَ الْمُنْذِرُ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ فَقَالَ وَ

دوست و ولی (اولی تر از خود او بر او بودم پس از من علی مولا و

الْمَلَاء أَمَامَهُ مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيُّ مَوْلاهُ

امام و پیشوای او خواهد بود) بارالها دوست بدار هر که على

اَللّهُمَّ وَالِ مَنْ والاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ وَانْصُرْ

را دوست بدارد و دشمن بدار هر که علی را دشمن بدارد و یاری کن هر که علی را

مَنْ نَصَرَهُ وَاخذَلْ مَنْ خَذَلَهُ وَقَالَ مَنْ كُنْتُ

یاری کند و خوار ساز هر که علی را خوار سازد و باز فرمود هرکس

أَنَا نَبِيُّهُ فَعَلِيٌّ أَميرُهُ وَقَالَ أَنَا وَ عَلِيٌّ مِنْ

من پیغمبر او هستم علی امیر و فرماندار اوست و باز فرمود و علی هر دو

شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ وَسَائِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى

شاخه های یک درخیتم و سایرین از درخت های مختلفند و پیغمبر صلی الله علیه و آله

وَاَحَلَّهُ مَحَلَّ هُرُونَ مِنْ مُوسى فَقَالَ لَهُ أَنْتَ

علی را نسبت به خود به مقام هارون نسبت موسی نشانید جز آن که

مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلا أَنَّهُ لا نَبِيَّ

فرمود پس از من پیغمبری نیست و باز رسول اکرم دختر گرامیش

بَعْدِي وَزُوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَيِّدِةَ نِساءِ الْعَالَمِينَ وَ

که سید زنان عالم است بعلی تزويج فرمود و باز

اَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَسَدَّ

حلال کرد بر علی آن چه بر خود پیغمبر حلال بود (از آن که با حال جنابت تنها بررسول و علی به مسجد

الأبوابَ اِلأ بابَهُ ثُمَّ اَوْ دَعَهُ عِلْمَهُ وَحِكْمَتَهُ

پیغمبر درآمدن حلال بود و بر غیرشان حرام) و بازتمام درهای منازل اصحاب

فَقَالَ أَنَا مَدينَةُ الْعِلْمَ وَعَلِيٌّ بابُها فَمَنْ

را که بمسجد رسول باز بود بحکم خدابست غیر درخانه علی آن گاه

اَرادَ الْمَدينَةَ وَالْحِكْمَةَ فَلْيَأتِها مِنْ بابِها ثُمَّ

رسول خدا اسرار علم و حکمتش را نزد علی ودیعه گذاشت که فرمود (انا مدينة العلم وعلى بابها)

قالَ أَنْتَ أَخِي وَوَصِيّي وَوَارِثى لَحْمُكَ

من شهر علمم علی در آن شهر علمست پس هر که بخواهد در این

مِنْ لَحْمِي وَدَمُكَ مِنْ دَمي وَسِلْمُكَ

مدينه علم و حکمت وارد شود از در گاهش باید وارد گردد

سِلْمَى وَحَرْبُكَ حَرْبى وَالإِيمَانُ مُخَالِدٌ

آن گاه (رسول اکرم درباره على) فرمود تو برادر من و

لِحْمَكَ وَدَمَكَ كَمَا خَالَطَ لَحْمِي وَدَمي وَ

وصى من وارث (علوم و اموال و مقامات) من هستی گوشت و خون

أَنْتَ غَداً عَلَى الْحَوْضِ خَلِيفَتِي وَانْتَ

تو گوشت و خون من است صلح و جنگ با تو صلح و جنگ با من است

تَقضى دَيْنِي وَ تُنْجِزُ عِداتِي وَشِيعَتُكَ عَلَى

ایمان (بخدا و حقایق الهیه) چنان با گوشت و خون تو آمیخته شده که با گوشت

مَنَابِرَ مِنْ نُورِ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلى فِى

و خون من آمیخته اند و تو فردا (ی قیامت) جانشین من برحوض کوثر خواهی بود و

الْجَنَّةِ وَهُمْ جيراني وَلَوْلا أَنتَ يَا عَلِيُّ لَمْ

پس از من تو اداء قرض من کنی و وعده هایم را انجام خواهی داد و شیعیان

يُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدِى وَكَانَ بَعْدَهُ هُدىً

تو در قیامت بر کرسی های نور با روی سفید در بهشت ابد گرداگرد من قرار گرفته اند

مِنَ الضَّلالِ وَنُوراً مِنَ الْعَمَى وَحَبْلَ اللهِ

آن ها در آن جا همسایه منند اگر تو با علی بعد از من میان امتم نبودی اهل

الْمَتِينَ وَصِرَاطَهُ المُسْتَقِيمَ لا يُسْبَقُ بِقَرابَةٍ

ایمان بمقام معرفت نمی رسیدند (یا اهل ایمان از منافق شناخته نمی شد) و همانا علی بود

في رَحِم وَلا بِسابِقَةٍ في دينٍ وَلا يُلْحَقُ في

که بعد از رسول اکرم است را از ضلالت و گمراهی و کفر و نابینائی بمقام هدايت وبصیرت

مَنْقَبَةٍ مِنْ مَنَاقِبِهِ يَحْذو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّى

می رسانید او حبل الله متین (رشته محکم خدا) و راه مستقیم حق برای امت است هیچ کس

اللهُ عَلَيْهِمَا وَالِهِمَا وَيُقَاتِلُ عَلَى التَّأْوِيلِ وَ

بقرابت (ظاهر وباطن) با رسول براو سبقت نیافته و در اسلام و ایمان براو سبقت نگرفته

لا تَأْخُذُهُ فِي اللهِ لَوْمَةَ لائِمٍ قَدْوَ تَرَفيهِ

و نه کسی باو در مناقب و اوصاف کمال خواهد رسید تنها قدم به قدم از پی رسول اکرم

صَناديدَ الْعَرَبِ وَقَتَلَ أَبطالَهُمْ وَ ناوَشَ

علی راه پیمود که درود خدا بر هر دو و برآل اطهارشان باد و علی است که (با

ذُوبَانَهُمْ فَأَوْدَعَ قُلُوْبَهُمْ أَحْقاداً بَدْرِيَّةً وَ

مردم فاسق و ظالم و منافق) بر تأویل (و حقایق و مقاصد اصلی قرآن) جنگ می کند و درراه

خَيْبَريَّةً وَحُنَيْنِيَّةً وَغَيْرَهُنَّ فَاضَبَّتْ عَلى

رضای خدا از ملامت و سرزنش بدگویان پاک ندارد و در راه خدا خون های صنادید و

عِداوَتِه وَاكَبَّتْ عَلَى مُنَابَذَتِهِ حَتَّى قَتَلَ

گردن کشان عرب را بخاک ریخت ... و شجاعان و پهلوانانشان را به قتل

النَّاكِثِينَ وَالْقَاسِطِينَ وَالْمَارِقِينَ وَلَمَّا

رسانید و سرکشان را مطیع و منقاد کرد و دل هایشان را پراز حقد و کینه از واقعه

قَضى نَحْبَهُ وَقَتَلَهُ اَشْقَى الاخِرينَ يَتْبَعُ

جنگ بدر و حنین و خیبر و غیره ساخت (که در این جنگ ها بزرگانشان زیر شمشیر علی

اَشْقَى الأوَّلِينَ لَمْ يُمْتَثَلْ اَمْرُ رَسُولِ اللهِ

بخاک هلاک افتادند و بازماندگانشان کینه علی را در دل گرفتند و در اثر آن کینه پنهانی

صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ فِى الهَادِينَ بَعْدَ

بر دشمنی او قیام کردند و به مبارزه و جنگ با او (هر قومی به بهانه ای) هجوم آوردند تا

الهادينَ وَالأمَّةُ مُصِرَّةٌ عَلى مَقْتِهِ مُجْتَمِعَةٌ

آن که ناگزیر او هم با عهدشکنان است (مانند طلحه وزبیر) و با ظالمان و ستم کاران (چون معاویه و

عَلى قَطيعَةِ رَحِمِهِ وَاِقْصَآءِ وُلدِهِ إِلاَّ الْقَليلَ

یاران او) و با خوارج مرتد از دین در نهروان بقتل برخاست (و بسیاری را بخاک

مِمَّنْ وَفي لِرِعَايَةِ الْحَقِّ فِيهِمْ فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ

فنا افکند) و چون نوبت اجلش فرارسید و (ابن ملجم) شقی ترین خلق (اول و) آخر عالم

وَسُبِيَ مَنْ سُبِيَ وَأُقْصِيَ مَنْ أُقْصِيَ وَجَرَى

به پیروی شقی ترین خلق اول (شیطان یا منافقان امت) فرمان رسول اکرم صلی

القضآءُ لَهُمْ بِما يُرجى لَهُ حُسْنُ الْمَثوبَةِ

الله عليه و آله را امتنال نکردند و دربارۀ هادیان خلق یکی بعد از دیگر

اِذْ كَانَتِ الأَرْضُ لِلّهِ يُوِرثُها مَنْ يَشَاءُ مِنْ

(که علی و فرزندان پاکش باشند) و است همه از جهل و شقاوت کمر بر

عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ وَسُبْحَانَ رَبِّنَا اِنْ

دشمنی آن ها بسته و بر قطع رحم پیغمبر و دور کردن اولاد طاهرینش

كانَ وَعْدُ رَبِّنَا لِمَفْعُولاً وَلَنْ يُخْلِفَ اللهُ

(از مسند خلافت رسول) متفق شدند جز قلیلی از مؤمنان حقیقی که حق اولاد

وَعْدَهُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ فَعَلَى الْأَطَائِبِ

رسول را رعایت کردند (دیگران که اکثر امت باشند مصر بر دشمنی آن ها بودند) تا آن که

مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٌّ صَلَّى اللهُ

بظلم ستم کاران امت گروهی کشته و جمعی اسیر و فرقه ای دور از وطن (و رتبه و مقام خود)

عَلَيْهِما وَالِهِما فَلْيَبْكِ الْبَاكُونَ وَإِيَّاهُمْ

شدند و قلم قضا بر آن ها جاری شد به چیزی که امید از آن حسن ثواب و پاداش نیکو

فَلْيَنْدُبِ النَّادِبُونَ وَلِمِثْلِهِمْ فَلَتَذْرَفِ

است چون زمین ملک خداست هر که از بندگان (خاص) را بخواهد وارث ملک زمین

الدُّمُوعُ وَلْيَصْرُخِ الصّارِخُونَ وَيَضِجَّ

خواهد کرد عاقبت نیک (و فتح نهائی) عالم با اهل تقوی است (اشاره بسلطنت حضرت ولی عصر است و

الضّآجُّونَ وَيَعِجَّ الْعَاجُونَ اَيْنَ الْحَسَنُ أَيْنَ

انتقام او از ظالمان و قاتلان آل محمد) و پروردگار ما از هر نقص و آلایش پاک و منزه است و وعده

الْحُسَيْنُ أَيْنَ أَبْنَاءُ الْحُسَيْن صالِحٌ بَعْدَ

او قطعی و محقق الوقوع است و ابداً در وعده پروردگار خلاف نیست و در هر کار در کمال اقتدار و

صالِحٍ وَصَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ أَيْنَ السَّبِيلُ بَعْدَ

علم و حکمت است (البته روزی سلطان ولایت و حکومت الهیه بامر خدا عالم رابنور جمال خویش روشن

السَّبِيلِ أَيْنَ الْخِيَرَةُ بَعْدَ الْخِيَرَةِ أَيْنَ

خواهد ساخت) پس (شیعیان آل محمد) باید بر پاکان اهل بیت پیغمبر و علی صلى الله عليهما و آلهما

الشُمُوسُ الطَّالِعَةُ أَيْنَ الأقْمَارُ الْمُنيَرَةُ أَيْنَ

(که ظلم و ستم بی حد از فصاق امت دیدند) گریه کنند و بر آن مظلومان عالم ندبه و افغان کنند

الأنجُمُ الزَّاهِرَةُ أَيْنَ أَعْلَامُ الدِّينِ وَقَوَاعِدُ

و برای مثل آن بزرگواران (و شهیدان راه ایمان) اشک از دیدگان بارند و ناله وزاری و

الْعِلْمِ اَيْنَ بَقِيَّةُ اللهِ الَّتى لا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ

ضجه و شیون از دل برکشند که (ای پروردگار) کجاست حسن ابن علی (مسموم زهر جفا) کجاست حسین

الْهَادِيَةِ أَيْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْع دابِرِ الظَّلَمَةِ اَيْنَ

بن على (سيد الشهداء) کجایند آن پاکان عالم گهر یک بعد از دیگری رهبر راه خدا

مُنْتَظَرُ لِإِقَامَةِ الأمْتِ وَالْعِوَجَ اَيْنَ

بودند کجا رفتند تابان خورشیدها و فروزان ماه ها کجا رفتند درخشان ستارگان

الْمُرْتَجي لِإزالَةِ الْجَوْرِ وَالْعُدْوانِ أَيْنَ

(آسمان نبوت و امامت و علم و حکمت) کجا رفتند آن راهنمایان دین و ارکان علم و دانش

المُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرائِضِ وَالسُّنَن أَيْنَ

کجاست حضرت بقیة الله که عالم خالی از عترت هادی امت

المُتَخَيَّر لأِعادَةِ الْمِلَّةِ وَالشَّرِيعَةِ أَيْنَ

(و بدون وجود آن حضرت نخواهد بود) (ای خدا) کجاست آن (بزرگواری) که برای

المُؤَمَّلُ لإِحيآءِ الكِتابِ وَحُدُودِهِ اَيْنَ

برکندن ریشه ظالمان و ستم گران عالم (بامر خدا) مهیا گردید کجاست آن (مصلحی)

مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَاَهْلِهِ أَيْنَ قاصِمُ شَوْكَةِ

که منتظریم اختلاف و کج رفتاری ها(ی اهل عالم) را براستی اصلاح کند و کجاست آن

الْمُعَتَدِينَ أَيْنَ هَادِمُ ابْنِيَةِ الشِّرْكِ وَالنِّفاقِ

(منتقمی) که امیدواریم اساس ظلم و عدوان را از عالم براندازد و (بساط عدل و احسان را

اَيْنَ مُبيدُ اَهْلِ الْفُسُوقِ وَالْعِصْيانِ وَالطَّغْيانِ

بگستراند) کجاست آن (مجددی) که برای تجدید فرائض و سنن (آئین اسلام که محو

أَيْنَ حَاصِدُ فُرُوعِ الْغَيِّ وَالشَّقَاقِ أَيْنَ

فراموش گردیده ذخیره است کجاست آن (بزرگواری) که برای برگردانیدن (حقایق)

طامِسُ أثار الزَّيْعَ وَالأهْواءِ اَيْنَ قَاطِعُ

ملت و شریعت مقدس اسلام اختیار گردیده کجاست آن که آرزومندیم کتاب

حَبائِلِ الْكِذبِ وَالاِفْتِرَآءِ أَيْنَ مُبيدُ العُتَاةِ وَ

کتاب آسمانی قرآن و حدود آن را احیا سازد کجاست آن که (بشمشیر

الْمَرَدَةِ أَيْنَ مُسْتَأصِلُ أَهْلِ الْعِنادِ وَالتَّضْليلِ

قدرت) دین و ایمان و اهل ایمان را زنده (و سرفراز) گرداند کجاست آن که

وَالْإِلْحَادِ اَيْنَ مُعِزُّ الأوْلِياءِ وَمُذِلُّ الأَعْداءِ

شوکت ستم کاران و متعدیان را درهم می کشند کجاست آن که بنا و سازمان های شرک ونفاق

أَيْنَ جَامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوى أَيْنَ بَابُ اللهِ

را ویران می کند؟ کجاست آن که فسق و عصیان و ظلم و طغیان را هلاک و نابود می گرداند

الَّذى مِنْهُ يُؤْتَى أَيْنَ وَجْهُ اللهِ الَّذى إِلَيْهِ

کجاست آن که نهال گمراهی و دشمنی و عناد را از زمین بر می کند کجاست آن که آثار

يَتَوَجَّهُ الأوْلِيَاء أَيْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَيْنَ

اندیشه باطل و هواهای نفسانی را محو و نابود می سازد کجاست آن که حبل و دسیسه های

الأرْضِ وَالسَّمَاءِ اَيْنَ صَاحِبُ يَوْمِ الفَتْح وَ

دروغ و افتراء (و خدعه های اهل بدعت و ضلالت) را از ریشه قطع خواهد کرد کجاست آن که

ناشِرُرايَةِ الْهُدَى اَيْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ

متکبران سرکش عالم را هلاک و نابود می گرداند کجاست آن (امام مقتدری) که مردم ملحد و

وَالرِّضا اَيْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الأنبِيآءِ وَأَبْنَاءِ

معاند با حق را و گمراه کننده حق را ریشه کن خواهد کرد کجاست آن (بزرگواری) که دوستان خدا

الأنبِياءِ أيْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُول بِكَربَلاءَ

را عزیز و دشمنان خدا را ذلیل خواهد کرد کجاست آنکه (بساط اختلاف را بر می چیند) و مدرم را

اَيْنَ الْمَنْصُورُ عَلَى مَنِ اعْتَدَى عَلَيْهِ وَافْتَرَى

بر وحدت کلمه تقوی و دین مجتمع می سازد کجاست باب اللهی که از آن درگاه

اَيْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِي يُجَابُ إِذَا دَعَى أَيْنَ

(بشهر علم و ایمان) وارد می شوند کجاست آن وجه اللهی که دوستان خدا

صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُو الْبِرِّ وَ الْتَّقْوى أَيْنَ ابْنُ

بسوی او روی آورند (و رویش را آئینه خدا بینند) کجاست آن وسیله حق که بین

النَّبِيِّ المُصْطَفَى وَابْنُ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَى وَابْنُ

آسمان و زمین پیوسته است (و علوم وحی آسمانی را به اهل زمین می رساند) کجاست

خَديجَةَ الْغَرَاءِ وَابْنُ فَاطِمَةَ الْكُبْرَى بِاَبى

صاحب روز فتح (اهل ایمان و روز فیروزی اسلامیان) و برافرازنده پرچم هدایت در

أَنْتَ وَأُمّى وَنَفْسِى لَكَ الْوقَاءُ وَالْحِمى

جهانیان کجاست آن (مصلح امور عالم) که پریشانی های خلق را اصلاح و دل ها را خشنود می سازد

يَابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِينَ يَابْنَ النُّجَبآءِ

کجاست آن (امام منتقمی) که از ظلم و ستم است بر پیغمبران و اولاد پیغمبران دادخواهی می کند کجاست

الأكْرَمينَ يَابْنَ الْهُداةِ الْمَهْدِيِّينَ يَابْنَ

آن که از خون (جد بزرگوارش) شهید کربلا انتقام خواهد کشید کجاست آن که خدا

الْخَيَرَةِ الْمُهَذَّبِينَ يَابْنَ الْعَطَارِفَةِ الأَنْجَبينَ

کجاست آن که خدا بر متعدیان و مقتریان و ستم کارانش او را مظفر و منصور می گرداند

يَابْنَ الأطَائِبِ الْمُطَهَّرينَ يَابْنَ الْخَضَارِمَةِ

(و برظالمان اهل بیت مسلط می سازد) کجاست آن که دعای خلق پریشان و مضطر را اجابت

الْمُنتَجَبيَن يَابْنَ الْقَمَاقِمَةَ الأكْرَمِينَ يَابْنَ

می کند کجاست امام قائم و صدرنشین عالم دارای (حد اعلای) نیکوکاری وتقوی کجاست

البُدُورِ الْمُنيَرَةِ يَابْنَ السُّرُجِ الْمَضِيئَةِ

فرزند پیغمبر محمد مصطفی و فرزند علی مرتضی و خديجه بلند مقام و فرزند

يَابْنَ الشُّهُبِ الثَّاقِبَةِ يَا بْنَ الأَنجُمِ الزَّاهِرَةِ

فاطمه زهرا بزرگ ترین زنان عالم پدر و مادرم فدای تو و جانم نگه دار و حامی ذات

يَابْنَ السُّبُلِ الْوَاضِحَةِ يَا بْنَ الْأَعْلامِ الّلَائِحَةِ

پاک تو باد ای فرزند بزرگان مقربان خدا ای فرزند اصیل و شریف و بزرگوارترین

يَابنَ العُلُومِ الكامِلَةِ يَابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَةِ

اهل عالم ای عالم ای فرزند هادیان هدایت یافته ای فرزند بهترین مردان مهذب ای

يَابْنَ الْمَعَالِمِ الْمَأثُورَةِ يَا بْنَ الْمُعْجِزاتِ

فرزند مهتران شرافت مندان خلق ای فرزند نیکوترین پاکان عالم ای

فرزند

الْمَوْجُودَةِ يَا بْنَ الدَّلائِلِ الْمَشْهُودَةِ يَابْنَ

جوان مردان برگزیدگان ای فرزند مهتر گرامی تران ای فرزند تابان ماه ها و فرزندان چراغ ها

الْصَراطِ الْمُسْتَقِيمَ يَابْنَ النَّبَأَ الْعَظِيمِ يَا بْنَ

و درخشان ستارگان (آسمان علم و ایمان) ای فرزند راه های روشن خدا ای فرزند نشان های آشکار

مَنْ هُوَ فى أُمِّ الْكِتَابِ لَدَى اللهِ عَلِيُّ حَكيمٌ

حق ای فرزند علوم (و معارف) کامل الهی ای فرزند سنن و قوانین معروف آسمانی ای فرزند معالم

يَابْنَ الأياتِ وَالْبَيِّنَاتِ يَابْنَ الدَلائِل

و آثار ایمان که مذکور است (در تمام کتب انبیاء وغیره) ای فرزند معجزات محقق موجود

الظَّاهِرَاتِ يَابْنَ الْبَراهينِ الواضِحَاتِ

(مانند قرآن دین و احکام عقلانی و علوم و حقایق ربانی که در جهان از

الْباهِرَاتِ يَابْنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَاتِ يَا بْنَ الْنِعَم

رسول اکرم و امیرالمؤمنین باقی است) ای فرزند راهنمایان محقق و مشهود خلق ای

السَّابِغاتِ يَابْنَ طه وَالْمُحْكَماتِ يَا بْنَ يس

فرزند صراط مستقیم خدا (یعنی علی بن ابی طالب) ای فرزند نباء عظیم

وَالْذارِياتِ يَابْنَ الْطُّورِ وَالْعَادِياتِ يَابْنَ

(که مقصود از آن امیرالمؤمنین است) ای فرزند کسی است در ام الکتاب (علم حق) نزد خدا

مَنْ دَنِي فَتَدَلَّى فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنَ أَوْ أَدْنى

علی و حکیم است (یعنی مقامش عالی ترین مقام و روحش شامخ ترین علم و حکمت الهی را داراست)

دُنُوّاً وَاقْتِراباً مِنَ الْعَلِيِّ الأعْلَى لَيْتَ شِعْري

ای فرزند آیات مبینات (یعنی فرزند حجت های واضح الهی) ای فرزند ادله روشن حق

اَينَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ الْنَوَى بِلْ اَيُّ أَرْضِ

(یعنی ائمة هدى) ای فرزند برهان های واضح و آشکار

تُقِلُّكَ اَوْ ثَرى اَبِرَضْوى أَوْغَيْرِها أَمْ ذى

خدا ای فرزند حجت های بالغه الهی ای فرزند نعمت های عام الهی ای فرزند طه

طُوى عَزيزٌ عَلَىَّ اَنْ اَرَى الْخَلْقَ وَلا تُرى

و محکمات قرآن و یاسین و ذاریات (یعنی رسول اکرم و اوصیاء) ای فرزند

وَلا أَسْمَعَ لَكَ حَسيساً وَلا نَجْوى عَزيزٌ

سوره طور و عادیات (که مقصود علی علیه السلام است) ای فرزند (من دنی

عَلَىَّ أنْ تُحيطَ بِكَ دُونَىِ الْبَلوى وَلا

فتدلى فكان قاب قوسين اوادنی) (یعنی مقام ختمی مرتبت) که

يُنَالُكَ مِنِّي ضَجيحٌ وَلَا شَكْوَى بِنَفْسِي أَنْتَ

نسبت بحضرت علی اعلای الهی مقرب ترین مقام است (ای امام زمان)

مِنْ مُغَيِّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنَّا بِنَفْسِى أَنْتَ مِنْ نَازِحٍ

کاش می دانستم که کجا (وکی) دل ها بظهور تو قرار و آرام خواهد یافت (و غم و پریشانی

ما نَزَحَ عَنْا بِنَفْسِى أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شَائِقٍ يَتَمَّنى

دوستان حق مبدل شادمانی خواهد گردید) آیا بکدام سرزمین اقامت داری آیا بر زمین رضوا

مِنْ مُؤْمِن وَمُؤْمِنَةٍ ذَكَرا فَحَنَّا بِنَفْسِى أَنْتَ

يا غیر آن یا به دیار ذوطوی متمکن گردیده ای بسیار سخت است بر من که خلق را همه ببینم

مِنْ عَقيدِ عِزٍّ لا يُسامى بِنَفْسِى أَنْتَ مِنْ أَثيلِ

و ترا نبینم (و از نظر ما شیعیانت پنهان باشی) و هیچ از تو صدائی حتی آهسته هم بگوش من

مَجدٍ لا يُجارى بِنَفْسِى أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَم لا

نرسد بسیار سخت است بر من بواسطۀ فراق تو نزدیک من رنج و بلوای احاطه کند و ناله زار من

تُضاهى بِنَفْسِى أَنْتَ مِنْ نَصيفِ شَرَفٍ لا

بحضرتت نرسد و شکوه (ازغم روزگار وغم پریشانی شیعیان) بتو نتوانم بجانم قسم که تو آن

يُساوى إِلَى مَتى أَحَارُ فِيكَ يا مَوْلايَ وَإِلَى

حقیقت پنهانی که دور از ما نیستی (بلکه درمیان مائی و نگهبان عالمی و ناظر و حافظ ماشیعیانی)

مَتَى وَأَيَّ خِطَابٍ اَصِفُ فِيكَ وَأَيَّ نَجْوى

بجانم قسم که تو آن شخص جدا از مائی که ابداً جدا نیستی بجانم قسم که تو همان

عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أُجَابَ دُونَكَ وَ اُناغَى عَزِيزٌ

آرزوی قلبی و مشتاق اليه مرد و زن اهل ایمانی که هر دلی از یادت ناله شوق می زند

عَلَيَّ أَنْ أَبْكِيَكَ وَيَخْذُ لَكَ الْوَرى عَزيزٌ

به جانم قسم که تو از سرشت عزتی که بر شما هیچ کس برتری نخواهد یافت و رکن

عَلَيَّ أَنْ يَجْرِيَ عَلَيْكَ دُونَهُمْ مَا جَرى هَلْ

اصیل مجد و شرافت هستید که هیچ کس همانند شما نخواهد گردید بجانم قسم که

مِنْ مُعينٍ فَاُطيلَ مَعَهُ الْعَوِيلَ وَالْبُكَآءَ هَلْ

که تو از آن نعمت های خاص عالی خدائی که مثل و مانند نخواهد داشت بجانم قسم

مِنْ جَزُوعٍ فَاُساعِدَ جَزَعَهُ إِذا خلاهَلْ

که تو از آن خاندان عدالت و شرفی که احدی برابری شما نتواند کرد ای مولای من تاکی

قَذِيَتْ عَيْنٌ فَسَاعَدَتْها عَيْني عَلَى الْقَذى

در (انتظار) شما حیران و سرگردان باشم تا به کی و به چگونه خطایی در باره تو

هَلْ إِلَيْكَ يَا بْنَ أَحْمَدَ سَبيلٌ فَتُلْقَى هَلْ

توصیف کنم و چگونه راز دل گویم ای مولای من برمن (و همه شیعیان) بسی سخت است و

یتَّصِلُ يَوْمُنَا مِنْكَ بِعِدَةٍ فَنَحْظى مَتَى نَرِدُمَنا

مشکل که پاسخ از غیر تو یابم سخت و مشکل است برمن (و همه شیعیان) که بگریم از

هَلَكَ الرَّوِيَّةَ فَنَرَوْىٰ مَتَى نَنتَفِعُ مِنْ عَذْبِ

(هجران) تو و خلق ترا واگذارند (و بیاد تو نباشند) سخت و مشکل است بر من

مائِكَ فَقَدْ طالَ الصَّدَى مَتَى نُغادِيكَ وَ

(و شیعیانت) که بر تو دون دیگری این جریان (غیبت ممتد) پیش آمد (حالی ای شیعیان)

نُراوِحُكَ فَنُقِرُّ عَيْناً مَتَى تَرانَا وَنَراكَ وَقَدْ

آیا کسی هست که مرا یاری کند (و با من همناله شود) تا بسی ناله فراق و

نَشَرْتَ لِوَاءَ النَّصْرِ تُرى اَتَرانا نَحُفٌ بِكِ و

فریاد و فغان طولانی ازدل برکشم کسی هست که جزع و زاری کند آیا چشمی می گرید تاچشم

أَنْتَ تَامُ الْمَلا وَ قَدْ مَلاتَ الأَرْضَ عَدْلاً و

من هم با او مساعدت کند وزار زار بگرید ای پسر پیغمبر آیا بسوی تو راه ملاقاتی

اَذَقْتَ أَعْدائِكَ هَواناً وَعِقابًا وَاَبَرْتَ الْعُتَاةَ

آیا امروز (که بفراق تو نشسته ایم) بفردائی می رسد که بدیدار جمالت محظوظ شویم آیا

وَجَحَدَةَ الْحَقِّ وَقَطَعْتَ دابِرَ الْمُتَكَبِّرينَ وَ

کی شود که بر جویبارهای رحمت در آئیم و سیراب شویم کی شود که از چشمه آب زلال

اجْتَثَثتَ أُصُولَ الظَّالِمِينَ وَنَحْنُ نَقُولُ

(ظهور) تو ما (تشنگان جرعه وصالت) بهره مند شویم که عطش ما طولانی گشت کی شود

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العالَمينَ اَللَّهُمَّ أَنتَ كَشَافُ

که ما با تو صبح و شام کنیم تا چشم ما به جمالت روشن شود (و قلب ما

الْكُرَبِ وَالْبَلْوَى وَإِلَيْكَ أَسْتَعْدِى فَعِنْدَكَ

شیعیان شاد گردد) کی شود که تو ما را و ما تو را ببینیم (و به دیدار مولای خود

الْعَدْوَى وَانْتَ رَبُّ الآخِرَةِ وَالدُّنيا فَاَغِث

سرافراز باشیم) هنگامی که پرچم نصرت و پیروزی در عالم برافراشته ای آیا خواهی دید که

يا غياثَ المُسْتَغِيثِينَ عُبَيْدَكَ الْمُبْتَلَى وَاَرِهِ

ما بگرد تو حلقه زده و تو با سپاه تمام روی زمین را پر از عدل و داد کرده باشی و

سَيِّدَهُ يَا شَديدَ الْقُوَى وَأَزِلْ عَنْهُ بِهِ الأسى

دشمنانت را کیفر خواری و عقاب بچشانی و سرکشان و کافران و منکران خدا را نابود گردانی

وَالْجَوى وَبَرِّدْ غَلِيلَهُ يَا مَنْ عَلَى الْعَرْشِ

و ریشه متکبران عالم و ستمکاران جهان را از بیخ برکنی و ما با خاطر شاد به

اسْتَوى وَمَنْ إِلَيْهِ الرُّجْعَى وَالْمُنتَهى اَللَّهُمَّ

الحمد لله رب العالمین لب برگشائیم (و خدا را حمد کنیم) ای خدا تو برطرف کنند غم و

وَنَحْنُ عَبيدُكَ الْتَائِقُونَ إِلى وَلِيِّكَ الْمُذَكِّر

اندوه دل هائی من از تو داد دل می خواهم که توئی دادخواه (مظلومان و دادرس بیچارگان)

بِكَ وَبِنَبِيِّكَ خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَمَلاذاً و

تو خدای دنیا و آخرتی باری بداد ما برس ای فریادرس فریادخواهان بندگان ضعیف

أَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَمَعَاذاً وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ

بلا و ستم رسیده را دریاب و سید او را برای او ظاهرگردان ای خدای بسیار مقتدر

مِنا إماماً فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَسَلاماً وَزِدْنا

و توانا لطف کن و ما را به ظهورش از غم و اندوه و سوز دل برهان و حرارت قلب

بِذلِكَ يَا رَبِّ إِكْرَاماً وَ أَجَعَلْ مُسْتَقَرَّهُ لَنَا

ما را فرونشان ای خدائی که بر عرش (علم و عدل و رحمت) استقرار ازلی داری و رجوع همه

مُسْتَقَراً وَمُقَاماً وَاتْمِمْ نِعْمَتَكَ بِتَقْدِيمِكَ

عالم بسوی تست و منتهی به حضرت تست ای خدا ما بندگان حقیرت مشتاق

إِيَّاهُ أَمامَنا حَتَّى تُورِدَنا جَنَانَكَ وَ

ظهور ولی توایم که او یادآور تو ورسول تست (خلق را بیاد تو و طاعت پیغمبر تو

مُرافَقَةَ الْشُّهَداءِ مِنْ خُلَصائِكِ اَللَّهُمَّ

می گمارد) تو او را برای عصمت نگاهداری و پناه دین و ایمان ما آفریده ای

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَصَلِّ عَلى

و او را برانگیخته ای تا قوام و حافظ و پناه خلق باشد و او را برای اهل ایمان از

مُحَمَّدٍ جَدِّه وَرَسُولِكَ السَّيِّدِ الأَكْبَرِ وَ عَلَى

ما بندگانت امام و پیشوا قراردادی پس تو از ما بآن حضرت سلام و تحیت برسان

اَبيهِ السَّيِّدِ الأصْغَرِ وَ جَدَّتِهِ الصِديقَةِ

و بدین واسطه مزید کرامت ما گردان و مقام آن حضرت را (در بهشت ابد) مقام و منزل

الْكُبْرَى فَاطِمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ

شیعیان قرارده و بواسطه پیشوائی او بر ما نعمتت را تمام گردان تا آن بزرگوار به

وَالِهِ وَعَلَى مَنِ اصْطَفَيْتَ مِنْ أُبائِهِ الْبَرَرَةِ وَ

هدایتش ما را در بهشت های (عدن و فردوس) تو داخل سازد و با شهیدان راه تو و

عَلَيْهِ أَفْضَلَ وَأَكْمَلَ وَاتَمَّ وَأَدْوَمَ وَاَكْثَرَو

دوستان خاص تو رفیق گرداند ای خدا درود فرست بر محمد و آل محمد و بازهم درود

أَوْفَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى اَحَدٍ مِنْ اَصْفِيائِكَ وَ

فرست بر محمد جد امام زمان که رسول تو و سید و بزرگ ترین پیغمبران است

خَيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَصَلَّ عَلَيْهِ صَلوةً

بر علی جد دیگرش که سید سلح شور حمله ور در راه جهاد تست و برجده او

لاغايَةَ لِعَدَدِهَا وَ لا نِهايَةَ لِمَدَدِها ولأَنفادَ

صدیقه کبری فاطمه دختر حضرت محمد و بر آنان که تو برگزیدی از پدران نیکوکار

لاِمَدِها اَللَّهُمَّ وَأَقِمْ بِهِ الْحَقَّ وَاَدْحِضْ بِهِ

او بر همه آنان و بر او بهتر و کامل تر و پیوسته و دائمی و بیشتر و وافرترین

الْباطِلَ وَاَدِلْ بِهِ أَوْلِيَائِكَ وَاَذْلِلْ بِهِ

درود و رحمتی فرست که براحدی از برگزیدگان و نیکان خلقت چنین رحمتی کامل

اَعْدائِكَ وَصِل اَللَّهُمَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ وَصلَةً

عطا نکردی و باز رحمت و درود فرست بر او رحمتی که شمارشش بی حد و

تُؤَدِّي إِلَى مُرافَقَةِ سَلَفِهِ وَاجْعَلْنَا مِمَّنْ يَأْخُذُ

انبساطش بی انتهاب باشد و زمانش بی پایان باشد ای خدا و بواسطه وجود آن

بِحُجْزَتِهِم وَيَمْكُثُ فِي ظِلِّهِمْ وَأَعِنَّا عَلَى

حضرت دین حق را پاینده دار و اهل باطل را محو و نابود ساز دوستانت را با آن

تَأْدِيَةِ حُقُوقِهِ إِلَيْهَ وَالاجْتِهادِ فِي طَاعَتِهِ

حضرت (براه معرفت و سعادت) هدایت فرما و دشمنانت را بواسطۀ او ذلیل و خوارگردان و

وَاجْتِنَاب مَعْصِيَتِهِ وَامْنُنْ عَلَيْنا بِرِضَاهُ

ای خدای منان ما و او را پیوند و اتصالی کامل ده که منتهی شود برفاقت ما با پدرانش

وَهَبْ لَنَا رَأَفَتَهُ وَرَحْمَتَهُ وَدُعَائَهُ وَخَيْرَهُ ما

(در بهشت ابد) و ما را از آن کسان قرارده که چنگ بدامان آن بزرگواران زده است و در

نَنَالُ بِهِ سَعَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَفَوزاً عِنْدَكَ

سایه آنان زیست می کند و ما را بر اداء حقوق آن حضرتش و جهد و کوشش در طاعتش و دوری از

وَاجْعَلْ صَلوتَنا بِهِ مَقْبُولَةً وَذُنُوبَنَا بِهِ

عصیانش یاری فرما و برما برضا و خشنودی آن حضرت منت گذار و رأفت و مهربانی

مَغْفُورَةً وَدُعَائَنَا بِهِ مُسْتَجاباً وَاجْعَلْ

دعا و خیر و برکت وجود مقدسش را بما موهبت فرما تا بدین واسطه ما برحمت

اَرْزاقَنَا بِهِ مَبْسُوطَةً وَهُمُومَنَا بِهِ مَكْفِيَّةً وَ

واسعه و فوز سعادت نزد تو نائل شویم و بواسطه (توسل) به آن حضرت نماز (وطاعات) ما را

حَوائِجَنَا بِهِ مَقْضِيَّةً وَأقبِلْ إِلَيْنَا بِوَجْهِكَ

مقبول و گناهان ما را آمرزیده و دعای ما را مستجاب ساز و روزی های ما را بواسطه او وسیع

الْكَرِيم وَاقْبَلْ تَقَرُّبَنَا إِلَيْكَ وَانْظُرْ اِلَيْنَا نَظْرَةً

و هم و غم ما را بر طرف و حاجت های ما را برآورده گردان و بر ما بوجه کریم (و رحمت با

رَحيَمَةً نَسْتَكْمِلُ بِهَا الْكَرامَةَ عِنْدَكَ ثُمَّ لا

کرامت) اقبال و توجه فرما و تقرب و توسل ما را بسوی خود بپذیر و بر ما برحمت و لطف نظر

تَصرِفها عَنَّا بِجُودِكَ وَاسْقِنَا مِن حَوْضِ

فرما تا ما بدان نظر لطف کرامت نزد ترا بحد کمال رسانیدم آن گاه دیگر هرگز نظر لطف را از ما

جَدِّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ بكَأْسِهِ وَبيَدِهِ رَيّاً

به کرمت باز مگیر و ما را از حوض کوثر جدش پیغمبر صلی الله علیه و آله بکاسه او بدست او

رَوِيّاً هَنيئاً سائِغاً لا ظَمَاَ بَعْدَهُ يا

سیراب کن سیرابی کامل گوارائی خوش که بعد از آن سیراب شدن دیگر تشنه نشویم

اَرحَمَ الرّاحِمينَ.

ای مهربان ترین مهربانان عالم.

مؤلف گوید: برای توضیح پاره ای از سؤالات درباره این دعا به آخر کتاب دولة المهدی عجل الله فرجه الشريف مراجعه شود.

دعای کمیل

خواندن دعای کمیل در شب های جمعه و نیمه شعبان مستحب و برای کفایت از شر دشمنان و توسعه روزی و آمرزش گناهان نافع است.

اَللَّهُمَّ اِنّى أسْئَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتي وَسِعَتْ كُلِّ

خدایا از تو درخواست می کنیم به آن رحمت وسیع بی انتهایت که همه موجودات

شَيْ وَبِقُوَّتِكَ الَّتى قَهَرْتَ بها كُلَّ شَيْ وَ

را فرا گرفته است و به توانائی اتکه با آن همه چیز را مقهور نموده ای و همه

خَضَعَ لَهَا كُلُّ شَيْ وَذَلَّ لَها كُلُّ شَيْ وَ

اشیاء در مقابل آن فروتن است و هرچیز در مقابلش ذلیل و زبون است و به مقام

بجَبَرُوتِكَ الَّتى غَلَبْتَ بِها كُلَّ شَيْ وَبِعِزَّتِكَ

جبروت و بزرگیت که همۀ قدرت ها برابر او مغلوب است و بعزّت و اقتدارت که

الَتى لا يَقُومُ لَها شَيْ وَبِعَظَمَتِكَ الَّتي مَلات

هر مقتدری از مقاومتش عاجز است و به عظمت و بزرگیت که سراسر عالم را

كُلَّ شَيْ وَبِسُلْطَانِكَ الَّذى عَلاكُلَّ شَيْ وَ

پر کرده است و بسلطنت و پادشاهیت که بر تمام قوای عالم تقوی و برتری

بَوَجْهِكَ الباقي بَعْدَ فَنَاءِ كُلَّ شَيْ وَ

دارد و بذات پاکت که پس از فنای همه موجودات باقی ابدیست و

بِأَسْمَائِكَ الَّتى مَلَاتْ أَرْكَانَ كُلِّ شَيْ وَ

بنام های مبارکت که همه ارکان عالم هستی را پر کرده و

بعِلْمِكَ الَّذِى اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْ وَبِنُورِ

بعلم ازلیت که بر تمام موجودات محیط است و به نور تجلی

وَجْهِكَ الَّذى أَضَاءَ لَهُ كُلُّ شَيْ يَأنُورُ

ذاتت که همه عالم را روشن ساخته است ای نور حقیقی!

يا قُدُّوسُ يَا أَوَّلَ الأَوَّلِينَ وَيَا اخِرَ الآخِرينَ

ای منزه از توصیف ای پیش از همه و بعد از همه موجودات!

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِکُ الْعِصَمَ

خدایا ببخش آن گناهانی را که پرده عصمتم را می درد

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِقَّمَ

خدایا ببخش آن گناهانی را که بر من كيفر عذاب نازل می کند

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لَيَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَيِّرُ النِّعَمَ

خدایا ببخش آن گناهانی را که در نعمت را بروی من می بندد

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعَاءَ

خدایا ببخش آن گناهانی را که مانع قبول دعاهایم می شود

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاءَ

خدایا ببخش آن گناهانی را که بر من بلا می فرستند خدایا هرگناهی که

اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِى كُلَّ ذَنْب اَذْنَبْتُهُ وَكُلَّ خَطَيئَةٍ

مرتکب شده ام و هر خطائی از من سرزده همه را ببخش ای خدا

اَخْطَأتها اَللَّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِذِكْركَ وَ

من بیاد تو، بسوی تو تقرب می جویم و تو را به سوی تو شفیع می آورم و

اَسْتَشْفِعُ بِكَ إِلى نَفْسِكَ وَاسْئَلُكَ بِجُودِكَ أَنْ

از درگاه جود و کرمت مسئلت می کنم که مرا بمقام قرب خود نزدیک سازی

تُدْنِيَنى مِنْ قُرْبكَ وَاَنْ تُوزِ عَنى شُكْرَكَ وَاَنْ

و شکر و سپاست را بمن بیاموزی و ذکر و توجه حضرتت را بر من

تُلْهِمَنى ذِكْرَكَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْئَلُكَ سُؤالَ

الهام کنی خدایا از تو مسئلت می کنم با درخواستی از روی

خاضِعٍ مُتَذَلَّلٍ خاشِعٍ أَنْ تُسامِحَنِي وِ

خضوع و ذلت و خشوع و مسکنت که کار را بر من آسان گیری و

تَرْحَمَنِى وَتَجْعَلَنِى بِقِسْمِكَ رَاضِياً قانعاً وَ

و بحالم ترحم کنی و مرا به قسمت مقدر خود خوشنود و قانع سازی

في جَميعِ الأحوالِ مُتَواضِعاً اَللَّهُمَّ وَ

و در هر حال مرا متواضع گردانی خدایا من از تو مانند سائلی

اَسْئَلُكَ سُؤالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتْهُ وَانْزَلَ بِكَ

درخواست می کنم که در شدت فقر و بیچارگی باشد و تنها بدرگاه تو در

عِنْدَ الشَّدائِدِ حَاجَتَهُ وَعَظُمَ فِيمَا عِنْدَكَ

سختی های عالم عرض حاجت کند و شوق و رغبتش بنعم ابدی که حضور تست

رَغْبَتُهُ اَللَّهُمَّ عَظُمَ سُلْطَانُكَ وَعَلامَكَانُكَ وَ

باشد، ای خدا پادشاهی تو بسیار با عظمت و مقامت بسی بلند است و

خَفِيَ مَكْرُكَ وَظَهَرَ اَمْرُكَ وَغَلَبَ قَهْرُكَ وَ

مکر و تدبیرت در امور پنهان است و فرمانت در جهان هویداست و سطوت

جَرَتْ قُدْرَتُكَ وَلا يُمْكِنُ الْفِرارُ مِنْ

و قهرت بر همه غالبست و قدرتت در همه عالم نافذ است کسی از

حُكُومَتِكَ اَللَّهُمَّ لَا أَجِدُ لِذُنُوبِي غَافِراً وَلا

قلمرو حکومت تو فرار نتواند کرد، خدایا من کسی که گناهانم را

لِقَبائِحي ساتِراً وَ لا لِشَيْءٍ مِنْ عَمَلِيَ الْقَبيحِ

ببخشد و بر اعمال زشتم پرده پوشد و کارهای بدم به کارنیک بدل

کند

بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَيْرَكَ لا إِلهَ إلا أنتَ

جز تو کسی نمی یابیم که خدا این تواند، خدائی جز تو نیست ای ذات پاک

سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ ظَلَمْتُ نَفْسي وَ

و منزه ستایش مخصوص تست و من بعصيان برخود ستم کردم و از نادانی بر

تَجَرَّأَتُ بِجَهْلي وَسَكَنْتُ إِلى قَديم ذِكْرِكَ

نافرمائی تو جرئت یافتم و دلم آرام و خاطرم آسوده به این بود که

همیشه

لى وَمَنِّكَ عَلَى اَللَّهُمَّ مَوْلاىَ كَمْ مِنْ قَبيحٍ

مرا یاد کردی و بر من لطف و احسان فرمودی ای خدا، مولای من چه بسیار

سَتَرْتَهُ وَكَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلَاءِ أَقَلْتَهُ

کارهای زشتم مستور کردی و چه بسیار بلاهای سخت از من بگردانیدی و چه

وَكَمْ مَنْ عِثارٍ وَقَيْتَهُ وَكَمْ مَنْ مَكْرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ

بسیار از لغزش ها که مرا نگاه داشتی و چه بسیار مکروه و ناپسندها که از من

كَمْ مِنْ ثَنَاءٍ جَميلٍ لَسْتُ أَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ اَللَّهُمَّ

دور کردی و چه بسیار مدح و ثنای نیکو که من لایق آن نبودم و تو از من

عَظُمَ بَلائي وَ اَفْرَطَ بِى سُوءُ حالي و

بر زبان ها منتشر ساختی، ای خدا غمی غمی بزر بزرگ در دل دارم و

قَصُرَتْ بي أَعْمَالِي وَقَعَدَتْ بِي أَغْلالي وَ

حالی بسیار ناخوش و اعمالی نارسا و زنجیرهای علایق

حَبَسَنِي عَنْ نَفْعَى بُعْدُ اَمَلى وَخَدَعَتْنِي

مرا در بند کشیده و آرزوهای دور و دراز دنیوی از هر سودی مرا

الدُّنْيا بِغُرُورِها وَنَفْسي بِجِنَايَتِها وَمِطالى

باز داشته و دنیا به خدعه و غرور و نفسم به جنایت مرا فریب داده است

يا سَيِّدِى فَاسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ أَنْ لا يَحْجُبَ

ای خدای بزرگ و سید من به عزت و جلالت قسم که عمل بد

عَنْكَ دُعائى سُوءُ عَمَلى وَفَعَالى وَلا

و افعال زشت من دعای مرا از اجابتت منع نکند و به

تَفْضَحْنى بخَفِيِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ مِنْ سِرّى

پنهانم که تنها تو بر آن آگاهی مرا رسوا نگردانی

وَلا تُعاجِلْني بِالْعُقُوبَةِ عَلَى مَا عَمِلْتَهُ في

و بر آنچه از اعمال ناشایسته در خلوت

خَلَواتى مِنْ سُوءِ فِعْلى وَإِسائَتِي وِدَوامِ

بجا آورده ام و تقصير و نادانی و غفلت

تَفريطى وَجَهالَتي وَكَثْرَةِ شَهَوَاتِي وَغَفْلَتى

و شهوت که کرده ام (کرم کن) و زود مرا به عقوبت مگیر، ای خدا

وَكُنِ اَللَّهُمَّ بِعِزَّتِكَ لي في كُلَّ الأحوالِ رَوُفاً

به عزت و جلالت سوگند که با من در همه حال رافت و رحمت فرما و در

وَعَلَيَّ فِي جَمِيعِ الأُمُورِ عَطُوفاً اِلهي وَرَبِّي

جميع امور عطوفت و مهربانی کن، ای خدا، ای پروردگار جز

مَنْ لي غَيْرُكَ أَسْئَلُهُ كَشْفَ ضُرّى وَالْنَظَرَ في

تو من که را دار را دارم تا از او درخواست کنم که غم و رنجم را برطرف سازد

اَمْرِى اِلهى وَمُولاىَ اَجْرَيْتَ عَلَىَّ حُكْمَاً

و در کارم توجه کند ای خدای مولای من تو بر من حكم و

اِتَّبَعْتُ فِيهِ هَوى نَفْسى وَلَمْ أَحْتَرِسْ فِيهِ مِنْ

دستوری مقرر فرمودی و من در آن بنا فرمانی پیرو هوای نفس گردیدم و خود

تَزيينِ عَدُوّى فَغَرَّني بما أَهْوَى وَ اَسْعَدَهُ

را از وسوسه دشمن (نفس و شیطان) که معصیت ها را در نظرم جلوه گر

عَلى ذلِكَ الْقَضاءُ فَتَجَاوَزْتُ بِمَا جَرَى

ساخته و فریبم داد خود را حفظ نکردم و قضای الهی و (ضعف ایمان)

عَلَيَّ مِنْ ذَلِكَ بَعْضَ حُدُودِكَ وَخَالَفْتُ

نیز مساعدت کرد تا آن که من در این رفتار از بعض

بَعْضَ أَوَامِرِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَيَّ في جَميعِ

حدود و احکامت قدم بیرون نهادم و در بعضی اوامرت راه مخالفت پیمودم

ذلِكَ وَلا حُجَةَ لي فيما جَرى عَلَيَّ فيهِ

در حالی که در تمام این امور ترا ستایش می کنم مرا در آن چه رفته

است

قَضاؤُكَ وَالْزَمَنِى حُكْمُكَ وَبَلاؤُكَ وَقَدْ

بر تو هیچ حجتی نخواهد بود با آن که در او قضای تو بوده و حکم و امتحان و آزمایش

اَتَيْتُكَ يَا اِلهى بَعْدَ تَقصيري وَ إِسْرافي على

تو مرا مرا بر آن ملزم ساخته و با این حال بارخدایا بدرگاهت پس از تقصیر

نَفسى مُعْتَذِراً نادِماً مُنكَسِراً مُستَقيلاً مُنيباً

و ستم بر نفس خود باز آمده ام با عذرخواهی و پشیمانی و شکسته دلی و تقاضای

مُقِراً مَذْعِناً مُعْتَرًفاً لا أَجِدُ مَفَرّاً مِمَّا كَانَ مِنّى

عفو و آمرزش و توبه و زاری و تصدیق و اعتراف بر گناه خود نه از آنچه

وَلا مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ إِلَيْهِ فِي أَمْرِى غَيْرِ قَبُولِكَ

کردم مفری دارم و نه جائی که برای اصلاح کارم بدان جا روی کنم و پناه برم

عُذري وَإِدْ خَالِكَ إِيَّايَ في سَعَةِ رَحْمَتِكَ

مگر آنکه تو باز عذرم را بپذیری و مرا در پناه رحمت بی منتهایت داخل کنی

اَللَّهُمَّ فَاقْبَلْ عُذري وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّى وَ

ای خدا عذرم را بپذیر و بر این حال پریشانم ترحم فرما و از بند سخت

فُكَّني مِنْ شَدِّ وَ ثَاقِي يَارَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ

گناهانم رهایی بخش ای پروردگار من برتن ضعیف و پوست رقیق و

بَدَنى وَرِقَةَّ جِلدى وَدِقَّةَ عَظمى يامَنْ بَدَءَ

استخوان بی طاقتم ترحم فرما ای خدائی که در اول به خلعت وجودم سرافراز

خَلْقَى وَذِكْرَى وَتَرْبِيَتِى وَبِرّى وَتَغْذِيَتى

کردی و به لطف و کرم یاد فرمودی و به تربیت و نیکی پرورش دادی و به غذایم

هَبْنى لِاِبْتِدَاءِ كَرَمِكَ وَسَالِفِ برِّكَ يا اِلهى وَ

از نخست عنایت داشتی اینک به همان سابقه به کرم و احسانی که از این پیش بامن

سَيِدي وَرَبِّي اَتُراكَ مُعَذِّبي بِنارِكَ بَعْدَ

بودت بر من ببخش، ای خدای من، ای سید و مولای من! آیا باور کنم که مرا در آتش

تُوحيدِكَ وَبَعْدَمَا انْطَوِى عَلَيْهِ قَلْبِي مِنْ

می سوزانی با وجود آن که بتوحید و یکتائیت گرویدم و با آن که دلم به نور

مَعْرِفَتِكَ وَلَهِجَ بِهِ لِسَانِي مِنْ ذِكْرِكَ وَاعْتَقَدَهُ

معرفتت روشن گردید؟ و زبانم بذکرت گویا شد و در باطنم عقد محبت

ضَميري مِنْ حُبِّكَ وَ بَعْدَ صِدْقِ اعْتِرَافِي وَ

استوار گردید؟ و بعد از آن که از روی صدق و خضوع و مسكنت بمقام الهيئت

دُعائى خاضِعاً لِرُبُوبِيَّتِكَ هَيْهاتَ أَنْتَ أَكْرَمُ

اعتراف کردم هیهات که باور نمی کنم توای خدا از آن کریم تر و بزرگوارتری

مِنْ أَنْ تُضَيِّعَ مَنْ رَبِّيَتَهُ أَوْ تُبَعِدَ مَنْ أَدْنَيْتَهُ

که آن کس را که خود تربیت کرده ای ضایع گذاری و آن را که به او مقام قرب

اَوْ تُشَرِّدَ مَنْ اوَيْتَهُ أَوْ تُسَلَّمَ إِلَى الْبَلَاءِ مَنْ

عطا کردی باز دورگردانی و آن را که بر در خود پناه دادی باز از درگاه

كَفَيْتَهُ وَرَحِمْتَهُ وَلَيْتَ شِعْرِى يَا سَيِّدَى وَ

رحمت برانی و آن را که تو خود کفایت امرش نموده، در حقش مهربان بودی باز بدست

اِلهى وَمَوْلايَ اَتُسَلِّطُ النارَ عَلى وُجُوهٍ

بلا و عقوبتش سپاری کاش ای خدا من و سید و مولای من! بدانستمی که تو آتش قهر

خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ سَاجِدَةً وَعَلَى اَلْسُنٍ

و عذابت را مسلط می کنی بر آن رخسارها که در پیشگاه عظمتت سر بسجده عبودیت

نَطَقَتْ بِتُوحيدِكَ صَادِقَةً وَبِشُكْركَ ماِدَحةً

نهاده اند؟ یا بر آن زبان ها که از روی حقیقت و راستی گوینده راستی گوینده بتوحید تو

وَعَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِالهِيَّتِكَ مُحَقِّقَةً وَ

گویا بحمد و سپاس تواند؟ یا بر آن دل ها که از روی صدق و یقین بخدائی تو

عَلَى ضَمَائِرَ حَوَتْ مَنْ الْعِلْمِ بِكَ حَتَّى

معترفند؟ یا بر آن جان ها که از علم و معرفت در پیشگاه جلالت

صارَتْ خَاشَعَةً وَعَلَى جَوَارِحَ سَعَتْ إِلَى

خاضع و خاشعند؟ یا بر آن اعضاء و جوارحی که مشتاقانه

اوَطَانِ تَعَبُّدِكَ طَائِعَةً وَأَشارَتْ بِاسْتِغْفَارِكَ

بمکان های عبادت و جایگاه طاعتت می شتابند؟ و باعتقاد کامل از درگاه

مُذْعِنَةً مَا هَكَذَا الظَّنُّ بِكَ وَلا اُخبِرنا

کرمت آمرزش می طلبند و هیچ کس بتو این گمان نمی برد و چنین

بِفَضْلِكَ عَنْكَ يا كَريمُ يَارَبِّ وَ اَنْتَ تَعْلَمُ

خبری از تو ای خدای با فضل و کرم بما بندگان نرسیده در

ضَعْفِي عَنْ قَليل مِنْ بَلاءِ الدُّنْيَا وَعُقُوباتِها

صورتی که تو خود بی طاقتیم را بر اندک رنج و عذاب دنیا و

وَما يَجرى فيها مِنَ الْمَكَارِهِ عَلَى أَهْلِها

آلامش می دانی با آن که رنج و الم دنیا اندک است و زمانش کم

عَلى اَنَّ ذلِكَ بَلاءٌ وَمَكْرُوهٌ قَليلَ مَكثُهُ يَسيرٌ

است و دوامش ناچیز است و مدتش کوتاه است پس من چگونه طاقت

بِقائُهُ قَصيرٌ مُدَّتُهُ فَكَيْفَ احْتِمَالى لِبَلاءِ

آرم و عذاب عالم آخرت و الام سخت آن عالم را تحمل کنم و حال

الآخِرَةِ وَجَليلِ وُقُوع الْمَكارِهِ فيها وَهُوَ

آن که مدت آن عذات طولانی است و زیست در آن

بَلاءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَيَدُومٌ مَقَامُهُ وَلا يُخَفَّفُ

همیشگی است و هیچ براهل عذاب در آن جا تخفیفی

عَنْ أَهْلِهِ لأنهُ لا يَكُونُ إِلا عَنْ غَضَبكَ وَ

نیست چندان که آن عذاب تنها از قهر و

انتِقامِكَ وَسَخَطِكَ وهذا ما لا تَقُومُ لَهُ

غضب و انتقام تست که هیچ کس از اهل

السَّموات والأرْضُ يَا سَيّدِى فَكَيْفَ لى

آسمان و زمین تاب و طاقت آن را ندارد ای سید من پس من

وَأَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الذَّليلُ الْحَقيرُ

بنده ناتوان ذلیل و حقیر و فقیر و دورمانده تو چگونه تاب

الْمِسْكِينُ المُسْتَكِينُ يا الهي وَرَبِّي وَسَيّدي

آن عذاب دارم؟ ای خدای من! ای پروردگار من! و سيد و

وَمَوْلايَ لِأيِّ الأُمُورِ إِلَيْكَ اَشْكُو وَلِمَا مِنْها

مولای من از کدامین سختی های امورم بسویت شکایت کنم و از کدام یک

اَضِجُّ وَابْكى لأِليمِ الْعَذَابِ وَشِدَّتِهِ اَمْ

درگاهت بنالم و گریه کنم و از دردناکی عذاب آخرت بنالم یا از

لِطُولِ الْبَلاءِ وَمُدَتِهِ فَلَئِنْ صَيّرْتَنى

طول مدت آن بلای سخت زاری کنم؟ پس تو مرا با دشمنانت اگر

لِلْعُقُوبَاتِ مَعَ اَعْدَائِكَ وَجَمَعْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ

به انواع عقوبت معذب گردانی و با اهل عذابت همراه کنی و از

أهْلِ بَلائِكَ وَفَرَّقْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَحِبائِكَ وَ

جمع دوستان و خاصانت جدا سازی در ان حال گیرم که بر

اَوْليائِكَ فَهَبْنى يا اِلهى وَسَيّدِى وَمَوْلايَ وَ

آتش عذاب تو ای خدا من و سید و مولای

رَبِّي صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِكَ فَكَيْفَ أَصْبَرُ عَلَى

من و پروردگارم صبوری کنم چگونه

فِراقِكَ وَهَبْنى صَبَرْتُ عَلَى حَرِّ نَارِكَ

بر فراق تو صبر توانم کرد کرد و گیرم آن که به حرارت آتشت

فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرَ إِلَىٰ كَرَامَتِكَ أَمْ كَيْفَ

شکیبا باشم چگونه چشم از لطف و کرمت توانم پوشید یا

اَسْكُنُ فِى النَّارِ وَرَجائى عَفْوَكَ فَبِعِزَّتِكَ يا

چگونه در آتش دوزخ آرام گیرم با این امیدواری که بعفو و رحمت

سَيّدِى وَمَوْلايَ أُقْسِمُ صَادِقاً لَئِنْ تَرَكْتَنى

بی منتهایت دارم، باری به عزتت ای سید و مولای من براستی سوگند می خورم که

ناطِقاً لاَضِجَّنَّ إِلَيْكَ بَيْنَ أَهْلِها ضَجِيجَ

اگر مرا با زبان گویا (بدوزخ) گذاری من در

الأمِلينَ وَالأصْرُخَنَّ إِلَيْكَ صُراخَ

میان اهل آتش مانند دادخواهان ناله همی کنم و

المُسْتَصْرِخينَ وَلَابْكِيَنَّ عَلَيْكَ بُكَاءَ

بسی فریاد می زنم و مانند آن که عزیزی گم کرده از (فراق)

الْفَاقِدِينَ وَلا نَادِيَنَّكَ أَيْنَ كُنْتَ يا

تو زارزار می گریم و بصدای بلند ترا می خوانم که

وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ يَا غَايَةَ أَمالِ الْعَارِفِينَ يا

ای یاور اهل ایمان و ای منتهای ارزوهای عارفان و ای

غِيَاثَ الْمُستَغيثينَ يا حَبيبَ قُلُوبِ

فریادرس فریاد خواهان و ای دوست دل های

الصَّادِقِينَ وَيَا اِلهَ الْعَالَمِينَ أَفَتُراكَ

راستگویان و ای یکتای خدای عالمیان آیا درباره تو

سُبْحَانَكَ يا اِلهى وَبِحَمْدِكَ تَسْمَعُ فيها

ای خدای پاک و منزه و ستوده صفات! گمان می توان کرد که

صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فِيهَا بِمُخَالَفَتِهِ وَ

بشنوی در آتش فریاد بنده مسلمانی را که بنا فرمانی در دوزخ

ذاقَ طَعْمَ عَذابِها بِمَعْصِيَتِهِ وَحُبِسَ بَيْنَ

زندانی شده و سختی عذابت را به کیفر گناه می چشد و میان

أَطْباقِهَا بِجُرْمِهِ وَجَريرَتِهِ وَهُوَ يَضِجُّ

طبقات جهنم بجرم و عصیان محبوس گردیده و ضجه و ناله اش

إِلَيْكَ ضَحِيجَ مُؤَمِّلِ لِرَحْمَتِكَ وَيُنَادِيكَ

با چشم انتظاری و امیدواری برحمت بی منتهایت بسوی تو بلند است

بِلِسَانِ أَهْل تَوحيدِكَ وَيَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ

و بزبان اهل توحید ترا می خواند و بربوبیتت متوسل می شود

بِرُبُويَّتِكَ يَا مَوْلايَ فَكَيْفَ يَبْقَى فِى

باز چگونه در آتش عذاب خواهد ماند؟ در

الْعَذَابِ وَهُوَ يَرْجُو مَا سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ اَمْ

صورتی که به سابقه حلم نامنتهایت چشم دارد؟

كَيْفَ تُؤْلِمُهُ النَّارُ وَهُوَ يَأْمُلُ فَضْلَكَ وَ

یا چگونه آتش باو الم رساند و حال آن که بفضل و کرمت

رَحْمَتَكَ اَمَ كَيْفَ يُحْرِقُهُ لَهِيبُها وَأَنْتَ تَسْمَعُ

امیدوار است یا چگونه شراره های آتش او را بسوزاند با آن که تو

صَوْتَهُ وَ تَرى مَكَانَهُ أَمْ كَيْفَ يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ

خدای کریم ناله اش را می شنوی و مکانش را در آتش می بینی؟

زَفيرُها وَأَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ أَمْ كَيْفَ يَتَقَلْقَلُ

یا چگونه شعله های دوزخ را بر او احاطه کند یا آن که ضعف و بی طاقتیش

بَيْنَ أَطْباقِهَا وَأَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ أَمَ كَيْفَ

را می دانی؟ یا چگونه در طبقات آتش بخود می پیچد مضطرب بماند یا آن که تو

تَزجُرُهُ زَبانِيَتُها وَهُوَ يُناديكَ يا رَبَّهُ أَمْ كَيْفَ

به صداقت او آگاهی؟ با چگونه ماموران دوزخ او را زجر و آزار کنند یا آن که

يَرْجُو فَضْلَكَ فى عِتْقِهِ مِنْهَا فَتَتْرُكُهُ فيها

بصدای يارب يارب یارب ترا می خواند؟ یا چگونه بفضل تو امید

هَيْهاتَ مَا ذَلِكَ الظَّنُ بِكَ وَلا الْمَعْرُوفُ مِنْ

آزادی از آتش دوزخ داشته باشد و تو او را بدوزخ واگذاری؟ هیهات که

فَضْلِكَ وَلا مُشْبَةٌ لِمَا عَامَلْتَ بهِ الْمُوَحِّدِينَ

هرگز چنین معروف نباشد و این گمان نرود و این گمان نرود و برفتار با بندگان موحدت

مِنْ بِرِّكَ وَاِحْسانِكَ فَبِالْيَقِين أَقْطَعُ لَوْلاما

که همه احسان و عطا بوده این معامله شباهت ندارد پس ندارد پس من به یقین

حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِيبِ جَاحِدِيكَ وَقَضَيْتَ

قاطع می دانم که اگر تو بر منكران خدائيت حكم بآتش قهر خود نکرده و فرمان

بِهِ مِنْ اِخْلادِ مُعَانِديكَ لَجَعَلْتَ النَّارَ كُلَّها

همیشگی عذاب دوزخ را بمعاندان نداده بودی محققاً تمام آتش دوزخ را

بَرْداً وَ سَلاماً وَ مَا كَانَ لأَحَدٍ فيها مَقَرّأَ وَلا

سرد و سالم می کردی و هیچ کس را در آتش جای و منزل نمی دادی ولیکن

مُقاماً لكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ أَقْسَمْتَ أَنْ

تو ای خدا نام های مبارکت مقدس است و قسم یاد کرده ای که دوزخ را

تَمَلأها مِنَ الْكَافِرِينَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ

از جميع کافران جن و انس پر گردانی و معاندان را در آن عذاب

أَجْمَعِينَ وَأَنْ تُخَلَدَ فِيهَا الْمُعَانِدِينَ وَانْتَ

مخلد سازی و ترا ستایش بی حد و عظیم سزاست که با وجود آن که

جَلَّ ثَنَاؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَتَطَوَّلْتَ بِالأَنْعَامِ

خویش را ثنا گفتی و به همه خلق از بزرگواری و صرف لطف و کرم

مُتَكَرِّماً أَفَمَنْ كانَ مُؤمِناً كَمَنْ كَانَ فَاسِقَاً لا

انعام نمودی باز در کتاب خود فرمودی آیا آن که مؤمن است با آن که

يَسْتَوُونَ اِلهى وَسَيِّدِى فَاسْئَلُكَ بِالْقُدْرَةِ

فاسق است یکسانند هرگز یکسان نیستند ای خدای من وسید من هم از

الَّتي قَدَّرْتَها وَ بالقَضِيَّةِ الَّتي حَتَمْتَها وَ

تو درخواست می کنم به آن قدرتی که عالم را بدان

حَكَمْتَها وَغَلَبْتَ مَنْ عَلَيْهِ أَجْرَيْتَهَا أَنْ تَهَبَ

مقدر کردی و به آن قضای خاصی که محتومش کردی و استوارش ساختی و بر هر

لى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ وَفي هذِهِ السَّاعَةِ كُلّ

که غالب شدی اجرایش فرمودی که مرا در همین شب و همین ساعت

ببخشی

جُرْمٍ أَجْرَمْتُهُ وَكُلَ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَكُلَ قَبيحٍ

و از من درگذری به خاطر هر جرم و هر گناهی که کرده ام و هرکار زشتی

اَسْرَرْتُهُ وَكُلَ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ كَتَمْتُهُ أَوْ أَعْلَنْتُهُ

پنهان داشته ام و هر عملی آشکار یا پنهان به جهالت مرتکب شده ام و هر

اَخْفَيْتُهُ أَوْأَظْهَرْتُهُ وَكُلَ سَيِّئَتِهٍ اَمَرْتَ

بدکاری که فرشتگان عالم پاک را مامور نگارش آن نموده ای که

بِاِثباتِهَا الْكِرَامَ الكاتِبينَ الَّذِينَ وَكَّلْتَهُمْ

آنان به حفظ آنچه کرددام موکل ساختی و شاهد اعمالم با جوارح و اعضایم

بِحِفْظِ مَا يَكُونُ مِنِّى وَجَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَىَّ

گردانیدی و علاوه بر آن ها تو خود مراقب من و شاهد بر آنچه که

مَعَ جَوارِحى وَكُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيَّ مِنْ

به فضل و رحمتت از آنان پنهان داشته ای همه را ببخشی

وَرائِهِمْ وَالشَّاهِدَ لِمَا خَفِيَ عَنْهُمْ وَ

و نیز درخواست می کنم که مرا حظ وافر بخشی از هر خیری که می فرستی

بِرَحْمَتِكَ أَخْفَيْتَهُ وبِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ وَاَنْ

و هر احساني که می افزائی و هر نیکوئی که منتشر می سازی و هر

تُوَفِّر حَظَّى مِنْ كُلِّ خَيْرٍ اَنْزَلْتَهُ أَوْ إِحْسانٍ

رزق و روزی که وسیع می گردانی و هرگنه که می بخشی و هر خطا که

فَضَّلْتَهُ أَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ اَوْرِزْقٍ بَسَطتَهُ أَوْ ذَنْبٍ

بر آن پرده می کشی به من از همه این امور بهره وافر

تَغْفِرُهُ أَوْ خَطَا تَسْتُرُهُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يا

عطا کن ای رب من ... ای خدای من ای سید و

اِلهى وَسَيِّدى وَمَولايَ وَمَالِكَ رِقّى يامَنْ

مولای من ای کسی که زمام اختیارم بدست اوست ای

بِیَدِهِ ناصِيَتِي يَا عَلِيمًا بِضُرّى وَمَسْكَنَتَى يا

آگاه از حال زار و ناتوانم ای آگه از بینوائی و وضع

خَبيراً بِفَقْرِى وَفَاقَتِي يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَارِبِّ

پريشانم ای رب من ... از تو درخواست می کنم بحق

اسْئَلُكَ بِحَقِّكَ وَقُدْسِكَ وَأَعْظَمِ صِفَاتِكَ وَ

حقیقتت و بذات پاکت و بزرگ ترین صفات و

أَسْمَائِكَ أَنْ تَجْعَلَ اَوقاتِى مِنَ اللَّيْلِ

اسماء مبارکت که اوقات مرا در شب و

وَالنَّهارِ بِذِكْركَ مَعْمُورَةً وَبِخِدْمَتِكَ

روز به یاد خود آباد گردانی و پیوسته به خدمت

مَوْصُولَةً وَأَعْمَالَى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً حَتَّى

بندگیت بگذرانی و اعمالم را مقبول درگاهت فرمائی تا کردار

تَكُونَ أَعْمَالَى وَأَوْرَادى كُلَّها وِرْداً واحِداً

و گفتارم همه یک جهت و خالص برای تو باشد و احوالم

وَحالي في خِدْمَتِكَ سَرْمَداً يا سَيِّدى يا

تا ابد به خدمت تو مصروف گرده ای سید من ای کسی

مَنْ عَلَيْهِ مُعَوَّلِي يَا مَنْ إِلَيْهِ شَكَوْتُ أَحْوَالى

که تمام اعتماد و توکلم بر اوست و شکایت از احوال

يا رَبِّ يَارَبِّ يَا رَبِّ قَوِّ عَلَى خِدْمَتِكَ

پریشانم به پیشگاه اوست ای رب من... (لطفی کن) و باعضاء

جَوَارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزِيمَةِ جَوانِحي

و جوارحم در مقام بندگیت قوت بخش و دلم را عزم ثابت ده

وَهَبْ لِيَ الْجِدَّ فِي خَشْيَتِكَ وَالدّوامَ فِي

و ارکان وجودم را بخوف و خشیت سخت بنیان ساز و

الأِتِصالِ بِخِدْمَتِكَ حَتَّى أَسْرَحَ إِلَيْكَ فِي

پیوسته بخدمت در حضورت بدار تا آنکه من در

مَيادينِ السَّابِقِينَ وَأُسْرِعَ إِلَيْكَ في

میدان طاعتت بر همه پیشینیان سبقت گیرم و از همه

البارِزينَ وَاشْتَاقَ إِلَى قُرْبِكَ فِي الْمُشْتَاقِينَ

شتاب زدگان بدرگاهت زودتر آیم و عاشقانه با مشتاقانت

وَ اَدُنَو مِنكَ دُنُوَّ الْمُخْلِصِينَ وَ اَخَافَكَ مُخافَةَ

به مقام قرب حضرتت بشتابم و مانند اهل خلوص بتو نزدیک گردم و با اهل

الْمُوقِنِينَ وَ اَجْتَمَعَ في جِوارِكَ مَعَ

ایمان در جوار رحمتت همنشین باشم خدایا و هر که با

الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ وَمَنْ أَرَادَني بِسُوءٍ فَاَرِدْهُ وَ

من بداندیشد تو مجازاتش کن و هر که مکر ورزد بكيفرش برسان و مرا

مَنْ كَادَنِي فِكِدْهُ وَاجْعَلْني مِنْ أَحْسَنِ

بلطف و رحمتت نصیب بهترین بندگانت عطا کن

عَبِيدِكَ نَصيباً عِنْدَكَ وَأَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْكَ وَ

و مقام مقرب ترین و مخصوص ترین خاصان خودت کرامت فرما که

اَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَيْكَ فَإِنَّهُ لأيُنالُ ذلِكَ إِلا

هیچ کس جز بفضل و رحمتت این مقام نخواهد یافت و باز جود

بِفَضْلِكَ وَجُدْلي بِجُودِكَ وَاعْطِفْ عَلَىَّ

و بخشش بی عوضت از من دریغ مدار بزرگی و مهربانی کن و مرا

بِمَجْدِكَ وَاحْفَظْنى بِرَحْمَتِكَ وَاجْعَلْ

به رحمتت محفوظ بدار و زبان مرا بذكر خود گویا ساز

لَسانی بِذِكْركَ لَهِجاً وَ قَلْبي بِحُبِّكَ مُتَيّماً وَ

دلم را از عشق و محبتت بی تاب گردان و بر من منت گذار و دعایم مستجاب فرما

مُنَّ عَلَيَّ بِحُسْنِ إِجَابَتِكَ وَاَقِلْنى عَشْرَتى

و از لغزشم بگذر و خطایم ببخش که تو خود ببندگان از لطف دستور عبادت

وَاغْفِرْ زَلَّتى فَإِنَّكَ قَضَيْتَ عَلَى عِبَادِكَ

دادی و امر بدعا فرمودی و اجابت دعا راضمانت کردی اینک من بدعا رو

بِعِبَادَتِكَ وَاَمَرْتَهُمْ بِدُعَائِكَ وَضَمِنْتَ لَهُمْ

بسوی تو آوردم و دست حاجت بدرگاه تو دراز کردم پس بعزت و جلالت قسم

الاِجابَةَ فَإِلَيْكَ يَا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهِي وَ

که دعایم مستجاب گردان و مرا بآرزویم برسان و امید را بفضل

اِلَيْكَ يَا رَبِّ مَدَدْتُ يَدِى فَبِعِزَّتِكَ اسْتَجِبْ

و کرمت نا امید مگردان و از شر دشمنانم از جن و انس کفایت

لى دُعآئى وَبَلِّغْنِي مُنَایَ وَلا تَقْطَعْ مِنْ

فرما ای که از بندگانت بسیار زود راضی و خوشنود می شوی

فَضْلِكَ رَجَائِي وَاكْفِنِي شَرَّ الْجِنِّ وَالإِنْسِ

ببخش بر بنده ای که بجز دعا و تضرع بدرگاهت مالک چیزی نیست

مِنْ أَعْدائى يا سَريعَ الرِضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا

که تو هرچه بخواهی بقدرت کامله ات البته می کنی ای که نامت

يَمْلِكُ إِلاّ الدعآءَ فَإِنَّكَ فَعَالٌ لِمَا تَشَآءُ يَا مَنْ

دوای دردمندان عالم و یادت شفای بیماران است و طاعتت بی نیازی از هرچه

اسْمُهُ دَواءٌ وَذِكْرُهُ شِفَاءٌ وَطَاعَتُهُ غِنىً

در جهان ترحم کن و به جان کسی که تمام سرمایه اش امید به

اِرحِمْ مَنْ رَأسُ مَالِهِ الرّجاءُ وَسِلَاحُهُ

تو ایت و اسلحه او اشک چشم گریان است. وای بخشنده

الْبُكَاءُ يَا سَابِغَ الْنِّعِم يا دافِعَ النِّقَم يا

کامل ترین نعمت ای دفع کننده هر بلاء و مصیبت ای نور

نُورَ الْمُسْتَوْحِشيِنَ فِى الظُّلَمِ يَا عَالِمَاً لا

وحشت زدگان در تاريكي ها (فراق) ای دانای بی

يُعَلِّمُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ

معلم درود فرست بر محمد صلی الله علیه و آله و ال محمد و با من آن کن که لایق

بي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَصَلَّى اللهُ عَلى رَسُولِهِ وَ

حضرت تست و درود و رحمت خدا بر رسول گرامیش و امامان

الأئِمَّةِ الْمَيامِينَ مِنْ اِلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثيراً .

با برکات از اهل بیتش و سلام و تحیت بسیار بر آن بزرگواران باد.

این دعا معروف به دعای خضر علیه السلام است و شیخ طوسی در کتاب مصباح (ص 847) و سید بن طاووس در اقبال الأعمال (ص 331) با سند خود از کمیل بن زیاد نخعی نقل کرده اند که گوید: اميرالمؤمنین علیه السلام در شب نیمه ماه شعبان در حال سجده این دعا را خواند و آن را به من تعلیم نمود و فرمود: این دعا را در هر شب جمعه یا هر ماه و یا هر سال و یا در عمر خود اگر یک مرتبه بخوانی از بلا محفوظ شوی و خدا تو را یاری کند و بیامرزد و روزی دهد.

آثار مؤلف تاکنون

1 - الحج والزيارة عربي

2 - آداب حج و زيارة حرمین شریفین، فارسی

3- میزان الحق یا حقیقت مظلوم، فارسی عربی

4 - آيات الفضائل یا فضائل علی علیه السلام در قرآن، عربی فارسی

5 - دولة المهدى علیه السلام يا حکومت امام زمان عجل الله فرجه الشريف، فارسی عربی

6 - اسوة النساء، بانوی نمونه عالم، فارسی عربی

7 - امام الشهدا و سالار شهیدان، فارسی عربی (در دست چاپ)

8 - انتظار مهدی علیه السلام و نشانه های ظهور، فارسی عربی

9 - شهید خراسان و پناه شیعیان، فارسی عربی

10 - عاشقان کربلا، زیارات عتبات عالیات عراق، کتاب حاضر

11 - البشارات، نویدها و بشارت ها، فارسی عربی

12 - آداب زندگی و همسرداری در اسلام فارسی عربی

خاطرات سفر