بهترین دعاها برای راز و نیاز با پروردگار دعاهای قرآن کریم از زبان پیامبران فرشتگان و مومنان
ghaemiyeh.com
ghaemiyeh.com
سرشناسه : علینقی بیگی، سعید، 1349-، گردآورنده
عنوان قراردادی : قرآن. برگزیده ها Qur'an. Selections
عنوان و نام پدیدآور : بهترین دعاها برای راز و نیاز با پروردگار: دعاهای قرآن کریم از زبان پیامبران، فرشتگان و مومنان/ گردآورنده سعید علیىقی بیگی.
مشخصات نشر : اصفهان: نورالحیات، 1402.
مشخصات ظاهری : 92ص.؛ 5/14 × 5/21 س م.
شابک : 978-622-5985-27-8
وضعیت فهرست نویسی : فیپا
یادداشت : کتابنامه: ص. 92.
عنوان دیگر : دعاهای قرآن کریم از زبان پیامبران، فرشتگان و مومنان.
موضوع : دعاها Prayers
رده بندی کنگره : BP267/8
رده بندی دیویی : 297/772
شماره کتابشناسی ملی : 9176282
اطلاعات رکورد کتابشناسی : فیپا
سرشناسه :علینقی بیگی، سعید، 1349-،گردآورنده
عنوان قراردادی:قرآن. برگزیدهها Qur'an. Selections
عنوان و نام پديدآور:بهترین دعاها برای راز و نیاز با پروردگار: دعاهای قرآن کریم از زبان پیامبران، فرشتگان و مومنان/ گردآورنده سعید علیىقیبیگی.
مشخصات نشر :اصفهان: نورالحیات، 1402.
مشخصات ظاهری:92ص.؛ 5/14 × 5/21 سم.
شابک:978-622-5985-27-8
وضعیت فهرست نویسی:فیپا
یادداشت:
کتابنامه: ص. 92.
عنوان دیگر:دعاهای قرآن کریم از زبان پیامبران، فرشتگان و مومنان.
موضوع:دعاهاPrayers
رده بندی کنگره:BP267/8
رده بندی دیویی:297/772
ویراستار دیجیتالی: محمد منصوری
شماره کتابشناسی ملی:9176282
اطلاعات رکورد کتابشناسی:فیپا
بهترین دعاها برای راز و نیاز با پروردگار
دعاهای قرآن کریم از زبان پیامبران ، فرشتگان و مؤمنان
گردآورنده: سعید علینقی بیگی
طراح جلد: رضا کریمی
انتشارات : نورالحیات
چاپ : اول ، بهار 1402
قطع: رقعی / 92 صفحه
شمارگان:1000 نسخه
حروف چینی: مهدی آقابابایی
شابک: 8-27-5985-622-978
قیمت : 60000 تومان
ای همه هستی، ز تو پیدا شده *** خاکِ ضعیف، از تو توانا شده
آنچه تغیّر نپذیرد تویی *** وآنکه نَمُرده است و نمیرد تویی
هر که نه گویای تو، خاموش بِه *** هر چه نه یاد تو، فراموش بِه
از پیِ توست این همه امیّد وبیم *** هم تو ببخشای و ببخش، ای کریم
چارۀ ما ساز، که بی یاوریم *** گر تو برانی، به که روی آوریم؟
جز درِ تو، قبله نخواهیم ساخت *** گر ننوازی تو، که خواهد نواخت؟
یارشو ، ای مونسِ غمخوارگان *** چاره کن ، ای چارۀ بیچارگان
درگذر از جُرم ، که خواهندهایم *** چارۀ ما کن ، که پناهندهایم
«نظامی گنجوی»
پیشگفتار.......... 9
سورۀ مبارکۀ حمد، آیات شریفۀ 5 تا 7.......... 17
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 126.......... 18
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 127.......... 19
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 128.......... 20
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 201.......... 21
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 250.......... 22
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 285.......... 23
سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 286.......... 24
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 8.......... 25
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 16.......... 26
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 38.......... 27
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 53.......... 28
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 147.......... 29
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 191.......... 30
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 193.......... 31
سورۀ مبارکۀ آل عمران، آیۀ شریفۀ 194.......... 32
سورۀ مبارکۀ نساء، آیۀ شریفۀ 75.......... 33
سورۀ مبارکۀ مائده، آیۀ شریفۀ 25.......... 34
سورۀ مبارکۀ مائده، آیۀ شریفۀ 83.......... 35
سورۀ مبارکۀ مائده، آیۀ شریفۀ 114.......... 36
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 23.......... 37
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 89.......... 38
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 126.......... 39
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 143.......... 40
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 151.......... 41
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 155.......... 42
سورۀ مبارکۀ اعراف، آیۀ شریفۀ 156.......... 43
سورۀ مبارکۀ یونس، آیات شریفۀ 85 و86.......... 44
سورۀ مبارکۀ هود، آیۀ شریفۀ 47.......... 45
سورۀ مبارکۀ یوسف، آیۀ شریفۀ 101.......... 46
سورۀ مبارکۀ ابراهیم، آیۀ شریفۀ 35.......... 47
سورۀ مبارکۀ ابراهیم، آیۀ شریفۀ 40.......... 48
سورۀ مبارکۀ ابراهیم، آیۀ شریفۀ 41.......... 49
سورۀ مبارکۀ اسراء، آیۀ شریفۀ 24.......... 50
سورۀ مبارکۀ اسراء، آیۀ شریفۀ 80.......... 51
سورۀ مبارکۀ کهف، آیۀ شریفۀ 10.......... 52
سورۀ مبارکۀ مریم، آیات شریفۀ 5 و 6.......... 53
سورۀ مبارکۀ طه، آیات شریفۀ 28-25.......... 54
سورۀ مبارکۀ طه، آیۀ شریفۀ 114.......... 55
سورۀ مبارکۀ انبیاء، آیۀ شریفۀ 83.......... 56
سورۀ مبارکۀ انبیاء، آیۀ شریفۀ 87 «ذکر یونسیه».......... 57
سورۀ مبارکۀ انبیاء، آیۀ شریفۀ 89.......... 58
سورۀ مبارکۀ انبیاء، آیۀ شریفۀ 112.......... 59
سورۀ مبارکۀ مؤمنون، آیۀ شریفۀ 26.......... 60
سورۀ مبارکۀ مؤمنون ، آیۀ شریفۀ 29.......... 61
سورۀ مبارکۀ مؤمنون، آیات شریفۀ 93 و 94.......... 62
سورۀ مبارکۀ مؤمنون، آیات شریفۀ 98 و 97.......... 63
سورۀ مبارکۀ مؤمنون، آیۀ شریفۀ 109.......... 64
سورۀ مبارکۀ مؤمنون، آیۀ شریفۀ 118.......... 65
سورۀ مبارکۀ فرقان، آیۀ شریفۀ 65.......... 66
سورۀ مبارکۀ فرقان، آیۀ شریفۀ 74.......... 67
سورۀ مبارکۀ شعراء، آیات شریفۀ 82-78.......... 68
سورۀ مبارکۀ شعراء، آیات شریفۀ 87-83.......... 69
سورۀ مبارکۀ شعراء ، آیات شریفۀ 118 و 117.......... 70
سورۀ مبارکۀ شعراء ، آیۀ شریفۀ 169.......... 71
سورۀ مبارکۀ نمل ، آیۀ شریفۀ 19.......... 72
سورۀ مبارکۀ نمل ، آیۀ شریفۀ 44.......... 73
سورۀ مبارکۀ قصص ، آیۀ شریفۀ 16.......... 74
سورۀ مبارکۀ قصص ، آیۀ شریفۀ 21.......... 75
سورۀ مبارکۀ قصص ، آیۀ شریفۀ 24.......... 76
سورۀ مبارکۀ عنکبوت ، آیۀ شریفۀ 30.......... 77
سورۀ مبارکۀ صافات ، آیۀ شریفۀ 100.......... 78
سورۀ مبارکۀ غافر ، آیۀ شریفۀ 7.......... 79
سورۀ مبارکۀ غافر ، آیۀ شریفۀ 8.......... 80
سورۀ مبارکۀ غافر ، آیۀ شریفۀ 9.......... 81
سورۀ مبارکۀ احقاف ، آیۀ شریفۀ 15.......... 82
سورۀ مبارکۀ قمر ، آیۀ شریفۀ 10.......... 83
سورۀ مبارکۀ حشر ، آیۀ شریفۀ 10.......... 84
سورۀ مبارکۀ ممتحنه، آیۀ شریفۀ 5.......... 85
سورۀ مبارکۀ تحریم ، آیۀ شریفۀ 11.......... 86
سورۀ مبارکۀ نوح ، آیۀ شریفۀ 24.......... 87
سورۀ مبارکۀ نوح ، آیۀ شریفۀ 26.......... 88
سورۀ مبارکۀ نوح ، آیۀ شریفۀ 28.......... 89
سورۀ مبارکۀ فلق ، آیات شریفۀ 5-1.......... 90
سورۀ مبارکۀ ناس ، آیات شریفۀ 6-1.......... 91
منابع و مآخذ.......... 92
« وَ قَالَ رَبُّكُمُ « اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » »
( و پروردگار شما گفته است: « مرا بخوانید تا (دعای) شما را بپذیرم! » )
(سورۀ مبارکۀ غافر، آیۀ شریفۀ 60)
خداوند در این آیۀ شریفه، بندگانش را به سوی خود دعوت نموده و از آنان میخواهد که با وی سخن بگویند و به درگاهش دعا کنند تا او هم پاسخشان را بدهد.
« وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ »
( هرگاه بندگان من، از تو درباره من بپرسند؛ من نزدیکم و دعای دعاکننده را به هنگامی که مرا بخواند اجابت میکنم، پس باید فرمان مرا گردن نهند و به من ایمان آورند باشد که راه یابند. )
(سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 186)
و در این آیۀ شریفه هم میفرماید: « من به بندگان نزدیکم و دعای آنان را میشنوم و اجابت میکنم. »
پروردگار یکتا؛ تنها پادشاه، حاکم و آفرینندهای است که کمال مطلق در جهان هستی است - یعنی قادر بر هر کاری است - و آنچه بخواهد، با
اشارهای انجام میدهد. فقط کافی است ارادۀ ایجاد چیزی را بنماید و آن چیز موجود بشود.
« إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئاً أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ»
( فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، تنها به آن میگوید: « موجود باش! »، آن نیز بیدرنگ موجود میشود! )
(سورۀ مبارکۀ یس، آیۀ شریفۀ 82)
و زیباتر و جالب تر اینکه این آفرینندۀ آسمانها و زمین؛ با آن قدرت بی نهایت، آنقدر مهربان و با محبت است که نظیر ندارد. خداوند در دو جای قرآن با تعبیری زیبا به این مطلب - یعنی مهر و محبتش به موجودات - اشاره فرموده است (کَتَبَ عَلَی نَفسِهِ الرَّحمَةَ).
« قُل لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ قُل لِّلَّهِ كَتَبَ عَلىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ »
( بگو: « آنچه در آسمانها و زمین است، از آن کیست؟ » بگو: « از آن خداست؛ رحمت (و بخشایش) را بر خود، حتم کرده؛ (و به همین دلیل)، بطور قطع همه شما را در روز قیامت، که در آن شکّ و تردیدی نیست، گرد خواهد آورد. (آری)، فقط کسانی که سرمایههای وجود خویش را از دست داده و گرفتار خسران شدند، ایمان نمیآورند. » )
(سورۀ مبارکۀ انعام، آیۀ شریفۀ 12)
« وَ إِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ »
( هرگاه کسانی که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آنها بگو: « سلام بر شما پروردگارتان، رحمت را بر خود فرض کرده؛ هر کس از شما کار بدی از روی نادانی کند، سپس توبه و اصلاح (و جبران) نماید، (مشمول رحمت خدا میشود چرا که) او آمرزنده مهربان است. )
(سورۀ مبارکۀ انعام، آیۀ شریفۀ 54)
و نیز برترین و آخرین پیامبرش را به لقب زیبای « رحمت برای جهانیان » مفتخر میکند (رَحمَةً لِلعَالَمِینَ).
«وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ»
( ما تو را جز برای رحمت جهانیان نفرستادیم. )
(سورۀ مبارکۀ انبیاء، آیۀ شریفۀ 107)
و همین دعوتها و دلگرمیهاست که ما بندگان سراپا تقصیر و خطا و گناه را به دعا و مناجات به درگاه الهی تشویق میکند و ما را به بخشایش و رحمت پروردگار امیدوار میسازد.
« قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ »
(بگو: « ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را میآمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. )
(سورۀ مبارکۀ زمر، آیۀ شریفۀ 53)
و کارهای نیک و اعمال شایسته ثبت و ضبط میشود و نزد خدا پاداش خواهد داشت:
«فَمَن يَعْمَلْ مِنَ ٱلصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ وَإِنَّا لَهُ كٰتِبُونَ»
(و هر کس چیزی از اعمال شایسته بجا آورد، در حالی که ایمان داشته باشد، کوشش او ناسپاسی نخواهد شد؛ و ما تمام اعمال او را (برای پاداش) مینویسیم.)
(سورۀ مبارکۀ انبیاء، آیۀ شریفۀ 94)
میدانیم که هر کاری آدابی و شرایطی دارد و دعا هم از این قاعده پیروی میکند و باید آداب و شرایطش را از اهلش بپرسیم و جستجو کنیم تا به مقصود دست پیدا کنیم.
اما اهل دعا و مناجات با پروردگار چه کسانی هستند؟ اولین پاسخی که به ذهن ما میرسد، این است: « اولیای خدا؛ پیامبران، امامان و مومنان».
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و ائمۀ معصومین علیهم السلام راز و نیاز با پروردگار را یکی از برترین و بهترین نعمتهای خداوند دانستهاند که در دنیا نصیب انسانهای مومن
میشود. در برخی از آیات قرآن کریم، خداوند به راز و نیازها و مناجات پیامبر به درگاه خداوند اشاره فرموده است که یک نمونه را ذکر میکنیم.
«يٰأَيُّهَا ٱلْمُزَّمِّلُ ؛ای جامه به خود پیچیده!
قُمِ ٱلَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا ؛ شب را، جز کمی، بپاخیز!
نِّصْفَهُ أَوِ ٱنقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا ؛ نیمی از شب را، یا کمی از آن کم کن،
أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَ رَتِّلِ ٱلْقُرْءَانَ تَرْتِيلًا »؛ یا بر نصف آن بیفزا، و قرآن را با دقّت و تأمّل بخوان (سورۀ مبارکۀ مدثر، آیات شریفۀ 1-4)
همچنین از مناجاتهای شبانۀ امام علی، امام سجاد و سایر ائمۀ معصومین علیهم السلام بسیار خوانده و شنیده ایم و کتاب ارجمند «صحیفۀ سجادیه» نیز دعاهایی با مضامین عالی است که میتوان از آن بهرهها برد.
علاوه بر اینها، در قرآن کریم هم دعاهایی از قول پیامبران، فرشتگان یا مومنان بیان شده است که میتوانیم از آنها استفاده کنیم.
ما در این کتاب آیاتی را که در آن دعاهای قرآنی چه به شکل دعا و چه به شکل نفرین آمده است، جمع آوری نمودهایم و در کنار آیات و ترجمۀ آنها، متن دعا را به همراه ترجمۀ آن - به صورتی که قابل استفاده برای ما در قنوتِ نماز و دیگر مناجاتها باشد - آوردهایم.
علاقهمندان به مطالب و بحثهای تکمیلی دعاها؛ میتوانند به قرآن کریم، کتابهای تفسیر و منابع و مآخذ ذکر شده مراجعه نمایند. امیدواریم
این تلاش اندک، مورد قبول درگاه حضرت احدیت قرار گیرد و خواهران و برادران مومن هم، ما را از دعای خیر خویش فراموش ننمایند.
در بعضی آیات موضوعاتی چون: «شکر و سپاس پروردگار»، «شرح دعا» یا «امید به لطف و رحمت پروردگار» یا «شرح نعمتهای خداوند مهربان» و امثال آن بود و چون به شکل دعا و درخواست مستقیم از پروردگار نبودند؛ ناگزیر از این مجموعه کنار گذاشته شدند.
برخی دعاها هم امروز برای ما قابل استفاده نیستند؛ مانند دعای حضرت سلیمان g هنگام درخواست مُلک و حکومتی که تا قیامت به هیچ کسی داده نشود (سورۀ مبارکۀ ص، آیۀ شریفۀ 35 ) یا برخی درخواستهای ستمکاران در دوزخ که تقاضای بازگشت به دنیا و انجام عمل صالح و بندگی خداوند را طلب کردهاند و نظایر آن.
در نهایت دعاهای قرآن کریم به این شکل گردآوری، منظم و مرتب شد تا برای مومنین و مومنات قابل استفاده باشد.
پیشنهادها، نظرات و انتقادات شما عزیزان؛ به ویژه صاحبان فضل، صاحب نظران و اندیشمندان را به گوش جان میشنویم و در صورت امکان، استفادۀ مطلوب را از راهنماییهای ایشان خواهیم برد.
در پایان؛ ثواب این کتاب را به ارواح جمیع رفتگان؛ به ویژه ارواح پاک انبیا، اولیا، پیامبر خاتم حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم ، حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب علیه السلام ، حضرت فاطمۀ زهرا علیها السلام ، ائمۀ معصومین علیهم السلام و رفتگان خودم - به ویژه روح پسر عزیزم امین علی نقی بیگی و روح پدر و مادرم - و تمام عزیزانی که از یادداشتهای آنها استفاده کردهام؛ هدیه میکنم و امیدوارم توشهای برای سفر آخرتم باشد. ان شاءالله.
التماس دعا!
سعید علینقی بیگی
اسفند ماه 1401
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ * ٱهْدِنَا ٱلصِّرٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ * صِرٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا ٱلضَّآلِّينَ »
(پروردگارا!)
تنها تو را میپرستیم؛ و تنها از تو یاری میجوییم. ما را به راه راست هدایت کن. راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کردهای؛ و نه گمراهان.
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ، ٱهْدِنَا ٱلصِّرٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ، صِرٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا ٱلضَّآلِّينَ »
« (پروردگارا!) تنها تو را میپرستیم؛ و تنها از تو یاری میجوییم. ما را به راه راست هدایت کن. راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کردهای؛ و نه گمراهان »
«وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذا بَلَدًا آمِنًا وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ قَالَ وَ مَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذَابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ»
و (به یاد آورید) هنگامی را که ابراهیم عرض کرد: « پروردگارا! این سرزمین را شهر امنی قرار ده! و اهل آن را -آنها که به خدا و روز بازپسین، ایمان آوردهاند- از ثمرات (گوناگون)، روزی ده! » گفت: « (ما دعای تو را اجابت کردیم؛ و مؤمنان را از انواع برکات، بهرهمند ساختیم؛) اما به آنها که کافر شدند، بهره کمی خواهیم داد؛ سپس آنها را به عذاب آتش میکشانیم؛ و چه بد سرانجامی دارند »
« رَبِّ اجْعَلْ هٰذا بَلَدًا آمِنًا وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ »
« پروردگارا! این سرزمین را شهر امنی قرار ده! و اهل آن را - آنها که به خدا و روز بازپسین، ایمان آوردهاند - از ثمرات (گوناگون)، روزی ده! »
«وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»
و (نیز به یاد آورید) هنگامی را که ابراهیم و اسماعیل، پایههای خانه (کعبه) را بالا میبردند، (و میگفتند:) « پروردگارا! از ما بپذیر، که تو شنوا و دانایی! »
« رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
« پروردگارا! از ما بپذیر، که تو شنوا و دانایی! »
«رَبَّنَا وَ اجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَ تُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»
پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود قرار ده! و از دودمان ما، امتی که تسلیم فرمانت باشند، به وجود آور! و طرز عبادتمان را به ما نشان ده و توبه ما را بپذیر، که تو توبهپذیر و مهربانی!
« رَبَّنَا وَ اجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَ أَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَ تُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
« پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود قرار ده! و از دودمان ما، امتی که تسلیم فرمانت باشند، به وجود آور! و طرز عبادتمان را به ما نشان ده و توبه ما را بپذیر، که تو توبهپذیر و مهربانی! »
«وَ مِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ »
و بعضی میگویند: « پروردگارا! به ما در دنیا (نیکی) عطا کن! و در آخرت نیز (نیکی) مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار! »
« رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ »
« پروردگارا! به ما در دنیا (نیکی) عطا کن! و در آخرت نیز (نیکی) مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار! »
«وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ »
و هنگامی که در برابر (جالوت) و سپاهیان او قرارگرفتند گفتند: « پروردگارا! پیمانه شکیبایی و استقامت را بر ما بریز! و قدمهای ما را ثابت بدار! و ما را بر جمعیّت کافران، پیروز بگردان! »
« رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ »
« پروردگارا! پیمانه شکیبایی و استقامت را بر ما بریز! و قدمهای ما را ثابت بدار! و ما را بر جمعیّت کافران، پیروز بگردان! »
«ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَٱلْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ ٱلْمَصِيرُ »
پیامبر، به آنچه از سوی پروردگارش بر او نازل شده، ایمان آورده است. (و او، به تمام سخنان خود، کاملاً مؤمن میباشد.) و همه مؤمنان (نیز)، به خدا و فرشتگان او و کتابها و فرستادگانش، ایمان آوردهاند؛ (و میگویند:) ما در میان هیچ یک از پیامبران او، فرق نمیگذاریم (و به همه ایمان داریم). و (مؤمنان) گفتند: «ما شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! (انتظارِ) آمرزش تو را (داریم)؛ و بازگشت (ما) به سوی توست.»
« سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ ٱلْمَصِيرُ »
« ما شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! (انتظارِ) آمرزش تو را (داریم)؛ و بازگشت (ما) به سوی توست. »
«لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَ عَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَ لَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَ لَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنَا وَ ارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ»
خداوند هیچ کس را، جز به اندازه تواناییش، تکلیف نمیکند. (انسان)، هر کار (نیکی) را انجام دهد، برای خود انجام داده؛ و هر کار (بدی) کند، به زیان خود کرده است. (مؤمنان میگویند:) پروردگارا! اگر ما فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه مکن! پروردگارا! تکلیف سنگینی بر ما قرار مده، آن چنان که (به خاطر گناه و طغیان)، بر کسانی که پیش از ما بودند، قرار دادی! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداریم، بر ما مقرّر مدار! و آثار گناه را از ما بشوی! ما را ببخشای و در رحمت خود قرار ده! تو مولا و سرپرست مایی، پس ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان!
« رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَ لَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَ لَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنَا وَ ارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ »
« (مؤمنان میگویند:) پروردگارا! اگر ما فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه مکن! پروردگارا! تکلیف سنگینی بر ما قرار مده، آن چنان که (به خاطر گناه و طغیان)، بر کسانی که پیش از ما بودند، قرار دادی! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداریم، بر ما مقرّر مدار! و آثار گناه را از ما بشوی! ما را ببخشای و در رحمت خود قرار ده! تو مولا و سرپرست مایی، پس ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان! »
«رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ»
(راسخانِ در علم، میگویند:) « پروردگارا! دلهایمان را، بعد از آنکه ما را هدایت کردی، (از راه حق) منحرف مگردان! و از سوی خود، رحمتی بر ما ببخشای، زیرا تو بخشایندهای! »
« رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ »
« پروردگارا! دلهایمان را، بعد از آنکه ما را هدایت کردی، (از راه حق) منحرف مگردان! و از سوی خود، رحمتی بر ما ببخشای، زیرا تو بخشایندهای! »
«الَّذِينَ
يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ »
همان کسانی که میگویند: « پروردگارا! ما ایمان آوردهایم؛ پس گناهان ما را بیامرز، و ما را از عذابِ آتش، نگاهدار! »
« رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ »
« پروردگارا! ما ایمان آوردهایم؛ پس گناهان ما را بیامرز، و ما را از عذابِ آتش، نگاهدار! »
«هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ »
در آنجا بود که زکریا، (با مشاهده آن همه شایستگی در مریم)، پروردگار خویش را خواند و عرض کرد: « خداوندا! از طرف خود، فرزند پاکیزهای (نیز) به من عطا فرما، که تو دعا را میشنوی! »
« رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ »
« خداوندا! از طرف خود، فرزند پاکیزهای (نیز) به من عطا فرما، که تو دعا را میشنوی! »
«رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ»
« پروردگارا! به آنچه نازل کردهای، ایمان آوردیم و از فرستاده (تو) پیروی نمودیم؛ ما را در زُمره گواهان بنویس! »
« رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ »
« پروردگارا! به آنچه نازل کردهای، ایمان آوردیم و از فرستاده (تو) پیروی نمودیم؛ ما را در زُمره گواهان بنویس! »
«وَ مَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ إِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ »
سخنشان تنها این بود که: « پروردگارا! گناهان ما را ببخشای! و از تندرویهای ما در کارها، چشمپوشی کن! قدمهای ما را استوار بدار! و ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان! »
« رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ إِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ »
« پروردگارا! گناهان ما را ببخشای! و از تندرویهای ما در کارها، چشمپوشی کن! قدمهای ما را استوار بدار! و ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان! »
«الَّذِينَ
يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَ قُعُودًا وَ عَلىٰ جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ »
همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته، و آنگاه که بر پهلو خوابیدهاند، یاد میکنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین میاندیشند؛ (و میگویند:) بار الها! اینها را بیهوده نیافریدهای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!
« رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ »
« بار الها! اینها را بیهوده نیافریدهای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار! »
«رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ »
پروردگارا! ما صدای منادی (تو) را شنیدیم که به ایمان دعوت میکرد که: « به پروردگار خود، ایمان بیاورید! » و ما ایمان آوردیم؛ پروردگارا! گناهان ما را ببخشای! و بدیهای ما را بپوشان! و ما را با نیکان (و در مسیر آنها) بمیران!
« رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ »
« پروردگارا! ما صدای منادی (تو) را شنیدیم که به ایمان دعوت میکرد که: « به پروردگار خود، ایمان بیاورید! » و ما ایمان آوردیم؛ پروردگارا! گناهان ما را ببخشای! و بدیهای ما را بپوشان! و ما را با نیکان (و در مسیر آنها) بمیران! »
« رَبَّنَا وَ آتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلىٰ رُسُلِكَ وَ لَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ »
پروردگارا! آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده فرمودی، به ما عطا کن! و ما را در روز رستاخیز، رسوا مگردان! زیرا تو هیچگاه از وعده خود، تخلف نمیکنی.
« رَبَّنَا وَ آتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلىٰ رُسُلِكَ وَ لَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ »
« پروردگارا! آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده فرمودی، به ما عطا کن! و ما را در روز رستاخیز، رسوا مگردان! زیرا تو هیچگاه از وعده خود، تخلف نمیکنی. »
« وَ مَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ وَ الْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَ اجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَ اجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا»
چرا در راه خدا، و (در راه) مردان و زنان و کودکانی که (به دست ستمگران) تضعیف شدهاند، پیکار نمیکنید؟! همان افراد (ستمدیدهای) که میگویند: « پروردگارا! ما را از این شهر (مکه)، که اهلش ستمگرند، بیرون ببر! و از طرف خود، برای ما سرپرستی قرار ده! و از جانب خود، یار و یاوری برای ما تعیین فرما! »
« رَبَّنَا ... وَ اجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَ اجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا »
« پروردگارا! . . . از طرف خود، برای ما سرپرستی قرار ده! و از جانب خود، یار و یاوری برای ما تعیین فرما! »
« قَالَ رَبِّ إِنِّي لَا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَ أَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ »
(موسی) گفت: « پروردگارا! من تنها اختیار خودم و برادرم را دارم، میان ما و این جمعیّت گنهکار، جدایی بیفکن! »
« رَبِّ ... فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ »
« پروردگارا! . . . میان ما و این جمعیّت گنهکار، جدایی بیفکن! »
« وَ إِذَا سَمِعُوا مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَىٰ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ»
و هر زمان آیاتی را که بر پیامبر (اسلام) نازل شده بشنوند، چشمهای آنها را میبینی که (از شوق)، اشک میریزد، بخاطر حقیقتی که دریافتهاند؛ آنها میگویند: « پروردگارا! ایمان آوردیم؛ پس ما را با گواهان (و شاهدان حق، در زُمره یاران محمد) بنویس! »
« رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ »
« پروردگارا! ایمان آوردیم؛ پس ما را با گواهان (و شاهدان حق، در زُمره یاران محمد) بنویس! »
« قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَ آخِرِنَا وَ آيَةً مِّنكَ وَ ارْزُقْنَا وَ أَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ»
عیسی بن مریم عرض کرد: « خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائدهای بر ما بفرست! تا برای اول و آخر ما، عیدی باشد، و نشانهای از تو؛ و به ما روزی ده! تو بهترین روزی دهندگانی! »
« اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَ آخِرِنَا وَ آيَةً مِّنكَ وَ ارْزُقْنَا وَ أَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ »
« خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائدهای بر ما بفرست! تا برای اول و آخر ما، عیدی باشد، و نشانهای از تو؛ و به ما روزی ده! تو بهترین روزی دهندگانی! »
«قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَ إِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ»
گفتند: « پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشایی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود! »
« رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَ إِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ »
« پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشایی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود! »
« قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْهَا وَ مَا يَكُونُ لَنَا أَن نَّعُودَ فِيهَا إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَ أَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ»
اگر ما به آیین شما بازگردیم، بعد از آنکه خدا ما را از آن نجات بخشیده، به خدا دروغ بستهایم؛ و شایسته نیست که ما به آن بازگردیم مگر اینکه خدایی که پروردگار ماست بخواهد؛ علم پروردگار ما، به همه چیز احاطه دارد. تنها بر خدا توکل کردهایم. پروردگارا! میان ما و قوم ما بحق داوری کن، که تو بهترین داورانی! »
« رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَ أَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ »
« پروردگارا! میان ما و قوم ما بحق داوری کن، که تو بهترین داورانی! »
« وَ مَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَ تَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ»
انتقام تو از ما، تنها بخاطر این است که ما به آیات پروردگار خویش - هنگامی که به سراغ ما آمد - ایمان آوردیم. بار الها! صبر و استقامت بر ما فرو ریز! (و آخرین درجه شکیبائی را به ما مرحمت فرما!) و ما را مسلمان بمیران! »
« رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَ تَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ »
« بار الها! صبر و استقامت بر ما فرو ریز! (و آخرین درجه شکیبائی را به ما مرحمت فرما!) و ما را مسلمان بمیران! »
« وَلَمَّا جَآءَ مُوسىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِى أَنظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَن تَرَانِى وَلَكِنِ ٱنظُرْ إِلَى ٱلْجَبَلِ فَإِنِ ٱسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِى فَلَمَّا تَجَلّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسىٰ صَعِقًا فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبْحَنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ»
و هنگامی که موسی به میعادگاه ما آمد، و پروردگارش با او سخن گفت، عرض کرد: «پروردگارا! خودت را به من نشان ده، تا تو را ببینم!» گفت: «هرگز مرا نخواهی دید! ولی به کوه بنگر، اگر در جای خود ثابت ماند، مرا خواهی دید!» اما هنگامی که پروردگارش بر کوه جلوه کرد، آن را همسان خاک قرار داد؛ و موسی مدهوش به زمین افتاد. چون به هوش آمد، عرض کرد: « خداوندا! منزهی تو (از اینکه با چشم تو را ببینم)! من به سوی تو بازگشتم! و من نخستین مؤمنانم! »
« سُبْحَنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ »
« خداوندا! منزهی تو (از اینکه با چشم تو را ببینم)! من به سوی تو بازگشتم! و من نخستین مؤمنانم! »
« قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي وَ أَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»
(موسی) گفت: « پروردگارا! من و برادرم را بیامرز، و ما را در رحمت خود داخل فرما، و تو مهربانترین مهربانانی! »
« رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي وَ أَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ »
« پروردگارا! من و برادرم را بیامرز، و ما را در رحمت خود داخل فرما، و تو مهربانترین مهربانانی! »
« وَ اخْتَارَ مُوسىٰ قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِّمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَ إِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَاءُ وَ تَهْدِي مَن تَشَاءُ أَنتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَ ارْحَمْنَا وَ أَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ»
موسی از قوم خود، هفتاد تن از مردان را برای میعادگاه ما برگزید؛ و هنگامی که زمینلرزه آنها را فرا گرفت (و هلاک شدند)، گفت: « پروردگارا! اگر میخواستی، میتوانستی آنها و مرا پیش از این نیز هلاک کنی! آیا ما را به آنچه سفیهانمان انجام دادهاند، (مجازات و) هلاک میکنی؟! این، جز آزمایش تو، چیز دیگر نیست؛ که هر کس را بخواهی (و مستحق بدانی)، به وسیله آن گمراه میسازی؛ و هر کس را بخواهی (و شایسته ببینی)، هدایت میکنی! تو ولیّ مایی، و ما را بیامرز، بر ما رحم کن، و تو بهترین آمرزندگانی! »
« رَبِّ... أَنتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَ ارْحَمْنَا وَ أَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ »
« پروردگارا! . . . تو ولیّ مایی، پس ما را بیامرز و بر ما رحم کن و تو بهترین آمرزندگانی! »
«وَٱكْتُبْ لَنَا فِى هٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى الآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَآ إِلَيْكَ قَالَ عَذَابِى أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَآءُ وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِأٰیٰتِنٰا يُؤْمِنُونَ»
و برای ما، در این دنیا و سرای دیگر، نیکی مقرّر فرما؛ چه اینکه ما به سوی تو بازگشت کردهایم! (خداوند در برابر این تقاضا، به موسی) گفت:« مجازاتم را به هر کس بخواهم میرسانم؛ و رحمتم همه چیز را فراگرفته؛ و آن را برای آنها که تقوا پیشه کنند، و زکات را بپردازند، و آنها که به آیات ما ایمان میآورند، مقرّر خواهم داشت! »
« وَٱكْتُبْ لَنَا فِى هٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى الآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَآ إِلَيْكَ »
« و برای ما، در این دنیا و سرای دیگر، نیکی مقرّر فرما؛ چه اینکه ما به سوی تو بازگشت کردهایم! »
« فَقَالُوا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ؛ وَ نَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلْكَفِرِينَ»
گفتند: « تنها بر خدا توکل داریم؛ پروردگارا! ما را مورد شکنجه گروه ستمگر قرار مده! و ما را با رحمتت از (دست) قوم کافر رهایی بخش! »
« رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ، وَ نَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلْكَفِرِينَ »
« پروردگارا! ما را مورد شکنجه گروه ستمگر قرار مده! و ما را با رحمتت از (دست) قوم کافر رهایی بخش! »
« قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ»
عرض کرد: « پروردگارا! من به تو پناه میبرم که از تو چیزی بخواهم که از آن آگاهی ندارم! و اگر مرا نبخشایی، و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود! »
« رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ »
« پروردگارا! من به تو پناه میبرم که از تو چیزی بخواهم که از آن آگاهی ندارم! و اگر مرا نبخشایی، و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود! »
« رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَ عَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»
پروردگارا! بخشی (عظیم) از حکومت به من بخشیدی، و مرا از علم تعبیر خوابها آگاه ساختی! ای آفریننده آسمانها و زمین! تو ولیّ و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران؛ و به صالحان ملحق فرما! »
« فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ »
« ای آفریننده آسمانها و زمین! تو ولیّ و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی، مرا مسلمان بمیران؛ و به صالحان ملحق فرما! »
« وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذا الْبَلَدَ آمِنًا وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الْأَصْنَامَ»
(به یاد آورید) زمانی را که ابراهیم گفت: « پروردگارا! این شهر [= مکّه] را شهر امنی قرار ده! و من و فرزندانم را از پرستش بتها دور نگاه دار! »
« رَبِّ اجْعَلْ هٰذا الْبَلَدَ آمِنًا وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الْأَصْنَامَ »
« پروردگارا! این شهر [= مکّه] را شهر امنی قرار ده! و من و فرزندانم را از پرستش بتها دور نگاه دار! »
« رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَ مِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَ تَقَبَّلْ دُعَاءِ»
پروردگارا: مرا برپا کننده نماز قرار ده ، و از فرزندانم (نیز چنین فرما)، پروردگارا: دعای مرا بپذیر!
« رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَ مِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَ تَقَبَّلْ دُعَاءِ »
« پروردگارا: مرا برپا کننده نماز قرار ده، و از فرزندانم (نیز چنین فرما)، پروردگارا: دعای مرا بپذیر! »
« رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ»
پروردگارا! من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را، در آن روز که حساب برپا میشود، بیامرز!
« رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ »
« پروردگارا! من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را، در آن روز که حساب برپا میشود، بیامرز! »
« وَ اخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا»
و بالهای تواضع خویش را از محبّت و لطف، در برابر آنان (پدر و مادرت) فرود آر! و بگو: « پروردگارا! همانگونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده! »
« رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا »
« پروردگارا! همانگونه که آنها مرا در کوچکی تربیت کردند، مشمول رحمتشان قرار ده! »
« وَ قُل رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا»
و بگو: « پروردگارا! مرا (در هر کار)، با صداقت وارد کن، و با صداقت خارج ساز! و از سوی خود، حجتی یاری کننده برایم قرار ده! »
« رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا »
« پروردگارا! مرا (در هر کار)، با صداقت وارد کن، و با صداقت خارج ساز! و از سوی خود، حجتی یاری کننده برایم قرار ده! »
« إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا»
زمانی را به خاطر بیاور که آن جوانان به غار پناه بردند، و گفتند: « پروردگارا! ما را از سوی خودت رحمتی عطا کن، و راه نجاتی برای ما فراهم ساز! »
« رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا »
« پروردگارا! ما را از سوی خودت رحمتی عطا کن، و راه نجاتی برای ما فراهم ساز! »
« وَ إِنِّى خِفْتُ ٱلْمَوٰلِىَ مِن وَرَآءِى وَ كَانَتِ ٱمْرَأَتِى عَاقِرًا فَهَبْ لِى مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا ؛ يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا»
زکریا گفت: و من از بستگانم بعد از خودم بیمناکم (که حق پاسداری از آیین تو را نگاه ندارند)! و (از طرفی) همسرم نازا و عقیم است؛ تو از نزد خود جانشینی به من ببخش. که وارث من و دودمان یعقوب باشد؛ و او را مورد رضایتت قرار ده! »
« فَهَبْ لِى مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا ، ... وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا »
« تو از نزد خود جانشینی به من ببخش. ... و او را مورد رضایتت قرار ده! »
« قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ؛ وَ يَسِّرْ لِى أَمْرِى ؛ وَ ٱحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِى ؛ يَفْقَهُوا قَوْلِى»
(موسی) گفت: « پروردگارا! سینهام را گشاده کن؛ و کارم را برایم آسان گردان! و گره از زبانم بگشای؛ تا سخنان مرا بفهمند! »
« رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ، وَ يَسِّرْ لِى أَمْرِى ، وَ ٱحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِى ، يَفْقَهُوا قَوْلِى »
« پروردگارا! سینهام را گشاده کن؛ و کارم را برایم آسان گردان! و گره از زبانم بگشای؛ تا سخنان مرا بفهمند! »
« فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَ لَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضىٰ إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَ قُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا»
پس بلندمرتبه است خداوندی که سلطان حقّ است! پس نسبت به (تلاوت) قرآن عجله مکن، پیش از آنکه وحی آن بر تو تمام شود؛ و بگو: « پروردگارا! علم مرا افزون کن! »
« رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا »
« پروردگارا! علم مرا افزون کن! »
«وَ أَيُّوبَ إِذْ نَادىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»
و ایّوب را (به یاد آور) هنگامی که پروردگارش را خواند (و عرضه داشت): « بدحالی و مشکلات به من روی آورده؛ و تو مهربانترین مهربانانی! »
« رَبِّ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ »
« بدحالی و مشکلات به من روی آورده؛ و تو مهربانترین مهربانانی! (خودت یاریم کن) »
« وَ ذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»
و ذاالنون [= یونس] را (به یاد آور) در آن هنگام که خشمگین (از میان قوم خود) رفت؛ و چنین میپنداشت که ما بر او تنگ نخواهیم گرفت؛ (امّا موقعی که در کام نهنگ فرو رفت)، در آن ظلمتها (ی متراکم) صدا زد: « (خداوندا!) جز تو معبودی نیست! منزّهی تو! من از ستمکاران بودم! »
« لَّا إِلٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ »
« (خداوندا!) جز تو معبودی نیست! منزّهی تو! من از ستمکاران بودم! (و به درگاه تو باز می گردم، مرا ببخشای) »
« وَ زَكَرِيَّا إِذْ نَادىٰ رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ»
و زکریا را (به یاد آور) در آن هنگام که پروردگارش را خواند (و عرض کرد): « پروردگار من! مرا تنها مگذار (و فرزند برومندی به من عطا کن)؛ و تو بهترین وارثانی! »
« رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ »
« پروردگار من! مرا تنها مگذار (و فرزند برومندی به من عطا کن)؛ و تو بهترین وارثانی! »
« قالَ رَبِّ ٱحْكُم بِٱلْحَقِّ وَ رَبُّنَا ٱلرَّحْمَنُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلىٰ مَا تَصِفُونَ»
(و پیامبر) گفت: « پروردگارا! بحق داوری فرما (و این طغیانگران را کیفر ده)! و پروردگار ما (خداوند) رحمان است که در برابر نسبتهای ناروای شما، از او استمداد میطلبم! »
« رَبِّ ٱحْكُم بِٱلْحَقِّ وَ رَبُّنَا ٱلرَّحْمَنُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلىٰ مَا تَصِفُونَ »
« پروردگارا! بحق داوری فرما (و این طغیانگران را کیفر ده)! و پروردگار ما (خداوند) رحمان است که در برابر نسبتهای ناروای شما، از او استمداد میطلبم! »
« قَالَ رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ»
(نوح) گفت: « پروردگارا! مرا در برابر تکذیبهای آنان یاری کن! »
« رَبِّ انصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ »
« پروردگارا! مرا در برابر تکذیبهای آنان یاری کن! »
« وَ قُل رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ»
و بگو: « پروردگارا! ما را در منزلگاهی پربرکت فرود آر، و تو بهترین فرودآورندگانی! »
« رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ »
« پروردگارا! ما را در منزلگاهی پربرکت فرود آر، و تو بهترین فرودآورندگانی! »
« قُل رَّبِّ إِمَّا تُرِيَنِّى مَا يُوعَدُونَ ؛ رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»
بگو: « پروردگار من! اگر عذابهایی را که به آنان وعده داده میشود به من نشان دهی (و در زندگیم آن را ببینم)؛ پروردگار من! مرا (در این عذابها) با گروه ستمگران قرار مده! »
« رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ »
« پروردگار من! مرا (در این عذابها) با گروه ستمگران قرار مده! »
« وَ قُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ؛ وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ»
و بگو: « پروردگارا! از وسوسههای شیاطین به تو پناه میبرم! و از اینکه آنان (شیاطین) نزد من حاضر شوند (نیز) - ای پروردگار من - به تو پناه میبرم! »
« رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ، وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ »
« پروردگارا! از وسوسههای شیاطین به تو پناه میبرم! و از اینکه آنان (شیاطین) نزد من حاضر شوند (نیز) - ای پروردگار من - به تو پناه میبرم! (خودت یاریم کن) »
« إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَ ارْحَمْنَا وَ أَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ»
(فراموش کردهاید) گروهی از بندگانم میگفتند: « پروردگارا! ما ایمان آوردیم؛ ما را ببخشای و بر ما رحم کن؛ و تو بهترین رحم کنندگانی! »
« رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَ ارْحَمْنَا وَ أَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ »
« پروردگارا! ما ایمان آوردیم؛ ما را ببخشای و بر ما رحم کن؛ و تو بهترین رحم کنندگانی! »
« وَ قُل رَّبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ»
و بگو: « پروردگارا! مرا ببخشای و رحمت کن؛ و تو بهترین رحم کنندگانی! »
« رَّبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ »
« پروردگارا! مرا ببخشای و رحمت کن؛ و تو بهترین رحم کنندگانی! »
« وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا»
و کسانی که میگویند: « پروردگارا! عذاب جهنم را از ما برطرف گردان، که عذابش سخت و پر دوام است! »
« رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا »
« پروردگارا! عذاب جهنم را از ما برطرف گردان، که عذابش سخت و پر دوام است! »
« وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا»
و کسانی که میگویند: « پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنی چشم ما قرارده، و ما را برای پرهیزگاران پیشوا گردان! »
« رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا »
« پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنی چشم ما قرارده، و ما را برای پرهیزگاران پیشوا گردان! »
« ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ؛ وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ؛ وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ؛ وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ؛ وَٱلَّذِى أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيئَتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ»
« همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم میکند، و کسی که مرا غذا میدهد و سیراب مینماید، و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا میدهد، و کسی که مرا میمیراند و سپس زنده میکند، و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشاید! »
« ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ، وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ، وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ، وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ، وَٱلَّذِى أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيئَتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ »
« همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم میکند، و کسی که مرا غذا میدهد و سیراب مینماید، و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا میدهد، و کسی که مرا میمیراند و سپس زنده میکند، و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشاید! (خدایا خودت مرا ببخشای) »
« رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ؛ وَ اجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ ؛ وَ ٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ؛ وَ لَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ»
« پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن! و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده! و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان! و در آن روز که مردم برانگیخته میشوند، مرا شرمنده و رسوا مکن! »
« رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ، وَ اجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ ، وَ ٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ، وَ لَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ »
« پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن! و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده! و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان! و در آن روز که مردم برانگیخته میشوند، مرا شرمنده و رسوا مکن! »
« قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ؛ فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ»
نوح گفت: «پروردگارا! قوم من، مرا تکذیب کردند! اکنون میان من و آنها جدایی بیفکن؛ و مرا و مؤمنانی را که با من هستند رهایی بخش! »
« رَبِّ ... فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ »
« پروردگارا! ... اکنون میان من و آنها (بدکاران قوم من) جدایی بیفکن؛ و مرا و مؤمنانی را که با من هستند رهایی بخش! »
« رَبِّ نَجِّنِى وَ أَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ»
(لوط عرض کرد:) « پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اینها انجام میدهند، رهایی بخش! »
« رَبِّ نَجِّنِى وَ أَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ »
« پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اینها انجام میدهند (کارهای زشت)، رهایی بخش! »
« فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا وَ قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلىٰ وَالِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ»
سلیمان از سخن او تبسّمی کرد و خندید و گفت: « پروردگارا! شکر نعمتهایی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتهای به من الهام کن، و توفیق ده تا عمل صالحی که موجب رضای توست انجام دهم، و مرا برحمت خود در زُمره بندگان صالحت وارد کن! »
« رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلىٰ وَالِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ »
« پروردگارا! شکر نعمتهایی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشتهای به من الهام کن، و توفیق ده تا عمل صالحی که موجب رضای توست انجام دهم، و مرا برحمت خود در زُمره بندگان صالحت وارد کن! »
« قِيلَ لَهَا ٱدْخُلِى ٱلصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا
قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّن قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَلَمِينَ»
به او (بلقیس، ملکۀ سبا) گفته شد: « داخل حیاط (قصر) شو! » هنگامی که نظر به آن افکند، پنداشت نهر آبی است و ساق پاهای خود را برهنه کرد (تا از آب بگذرد؛ امّا سلیمان) گفت: « (این آب نیست،) بلکه قصری است از بلور صاف! » (ملکه سبا) گفت: « پروردگارا! من به خود ستم کردم؛ و (اینک) با سلیمان برای خداوندی که پروردگار عالمیان است اسلام آوردم! »
« رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ ... لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَلَمِينَ »
« پروردگارا! من به خود ستم کردم؛ و (اینک) ... برای خداوندی که پروردگار عالمیان است اسلام آوردم! »
« قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ»
(موسی) عرض کرد: « پروردگارا! من به خویشتن ستم کردم؛ مرا ببخشای! » خداوند او را بخشود، که او غفور و رحیم است!
« رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي »
« پروردگارا! من به خویشتن ستم کردم؛ مرا ببخشای! »
« فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا يَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»
موسی از شهر خارج شد در حالی که ترسان بود و هر لحظه در انتظار حادثهای؛ عرض کرد: « پروردگارا! مرا از این قوم ظالم رهایی بخش! »
« رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ »
« پروردگارا! مرا از این قوم ظالم رهایی بخش! »
« فَسَقىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ»
موسی برای (گوسفندان) آن دو آب کشید؛ سپس رو به سایه آورد و عرض کرد: « پروردگارا! هر خیر و نیکی بر من فرستی، به آن نیازمندم! »
« رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ »
« پروردگارا! هر خیر و نیکی بر من فرستی، به آن نیازمندم! »
« قَالَ رَبِّ انصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ»
(لوط) عرض کرد: « پروردگارا! مرا در برابر این قوم تبهکار یاری فرما! »
« رَبِّ انصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ »
« پروردگارا! مرا در برابر این قوم تبهکار یاری فرما! »
« رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ»
« پروردگارا! به من از صالحان [= فرزندان صالح] ببخش! »
« رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ »
« پروردگارا! به من از صالحان [= فرزندان صالح] ببخش! »
« الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَ عِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَ قِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ»
فرشتگانی که حاملان عرشند و آنها که گرداگرد آن (طواف میکنند) تسبیح و حمد پروردگارشان را میگویند و به او ایمان دارند و برای مؤمنان استغفار میکنند (و میگویند:) « پروردگارا! رحمت و علم تو همه چیز را فراگرفته است؛ پس کسانی را که توبه کرده و راه تو را پیروی میکنند بیامرز، و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار! »
« رَبَّنَا...فَاغْفِرْ لَنَا تُبنَا وَ اتَّبَعنَا سَبِيلَكَ وَ قِنَا عَذَابَ الْجَحِيمِ »
« پروردگارا! ... پس ما را که توبه کرده و راه تو را پیروی میکنیم بیامرز، و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار! »
« رَبَّنَا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُمْ وَ مَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَ أَزْوَاجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»
پروردگارا! آنها را در باغهای جاویدان بهشت که به آنها وعده فرمودهای وارد کن، همچنین از پدران و همسران و فرزندانشان هر کدام که صالح بودند، که تو توانا و حکیمی!
« رَبَّنَا وَ أَدْخِلْنَا جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّنَا وَ مَن صَلَحَ مِنْ آبَائِنَا وَ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
« پروردگارا! ما را در باغهای جاویدان بهشت که به ما وعده فرمودهای وارد کن، همچنین از پدران و همسران و فرزندانمان هر کدام که صالح بودند، که تو توانا و حکیمی! »
« وَقِهِمُ ٱلسَّيِّئاتِ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ»
و آنان را از بدیها نگاه دار، و هر کس را که در آن روز از بدیها نگاه داری، مشمول رحمتت ساختهای؛ و این است همان رستگاری عظیم!
« وَقِنَا ٱلسَّيِّئاتِ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ »
« و ما را از بدیها نگاه دار، و هر کس را که در آن روز از بدیها نگاه داری، مشمول رحمتت ساختهای؛ و این است همان رستگاری عظیم! »
« وَ وَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَ وَضَعَتْهُ كُرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلىٰ وَالِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ»
ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، مادرش او را با ناراحتی حمل میکند و با ناراحتی بر زمین میگذارد؛ و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سی ماه است؛ تا زمانی که به کمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگی بالغ گردد میگوید: « پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم دادی بجا آورم و کار شایستهای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوی تو بازمیگردم و توبه میکنم، و من از مسلمانانم! »
« رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلىٰ وَالِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ »
« پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتی را که به من و پدر و مادرم دادی بجا آورم و کار شایستهای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوی تو بازمیگردم و توبه میکنم، و من از مسلمانانم! »
« فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانتَصِرْ»
او (نوح) به درگاه پروردگار عرضه داشت: « من مغلوب (این قوم طغیانگر) شدهام، انتقام مرا از آنها بگیر! »
« رَبِّ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانتَصِرْ »
« پروردگارا! من مغلوب (این قوم طغیانگر) شدهام، انتقام مرا از آنها بگیر! »
« وَ الَّذِينَ جَاءُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَ لِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَ لَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ»
(همچنین) کسانی که بعد از آنها [= بعد از مهاجران و انصار] آمدند و میگویند: « پروردگارا! ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دلهایمان حسد و کینهای نسبت به مؤمنان قرار مده! پروردگارا، تو مهربان و رحیمی! »
« رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَ لِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَ لَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ »
« پروردگارا! ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دلهایمان حسد و کینهای نسبت به مؤمنان قرار مده! پروردگارا، تو مهربان و رحیمی! »
« رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»
« پروردگارا! ما را مایه گمراهی کافران قرار مده، و ما را ببخشای، ای پروردگار ما که تو عزیز و حکیمی! »
« رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
« پروردگارا! ما را مایه گمراهی کافران قرار مده، و ما را ببخشای، ای پروردگار ما که تو عزیز و حکیمی! »
« وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»
و خداوند برای مؤمنان، به همسر فرعون مثَل زده است، در آن هنگام که گفت: « پروردگارا! خانهای برای من نزد خودت در بهشت بساز، و مرا از فرعون و کار او نجات ده و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش! »
« رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ ِ ... وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ »
« پروردگارا! خانهای برای من نزد خودت در بهشت بساز، ... و مرا از گروه ستمگران رهایی بخش! »
« وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا
وَلَا تَزِدِ ٱلظَّلِمِينَ إِلَّا ضَلَلًا»
(نوح گفت:) « و آنها گروه بسیاری را گمراه کردند! خداوندا، ظالمان را جز ضلالت میفزا! »
« وَلَا تَزِدِ ٱلظَّلِمِينَ إِلَّا ضَلَلًا »
« خداوندا، ظالمان را جز ضلالت میفزا! »
« وَ قَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا»
نوح گفت: « پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! »
« رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا »
« پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! »
« رَّبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ لِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ لَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا»
نوح گفت: « پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان باایمان را بیامرز؛ و ظالمان را جز هلاکت میفزا! »
« رَّبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ لِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ لَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا »
« پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان باایمان را بیامرز؛ و ظالمان را جز هلاکت میفزا! »
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ؛ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ؛ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ؛ وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّاثٰاتِ فِى ٱلْعُقَدِ ؛ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ»
بگو: « پناه میبرم به پروردگار سپیده صبح، از شرّ تمام آنچه آفریده است؛ و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد میشود؛ و از شرّ آنها که با افسون در گرهها میدمند (و هر تصمیمی را سست میکنند)؛ و از شرّ هر حسودی، هنگامی که حسد میورزد! »
« أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ، مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ، وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ، وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّاثٰاتِ فِى ٱلْعُقَدِ ، وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ »
« پناه میبرم به پروردگار سپیده صبح، از شرّ تمام آنچه آفریده است؛ و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد میشود؛ و از شرّ آنها که با افسون در گرهها میدمند (و هر تصمیمی را سست میکنند)؛ و از شرّ هر حسودی، هنگامی که حسد میورزد! (پروردگارا! خودت یاریم کن) »
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ؛ مَلِكِ ٱلنَّاسِ ؛ إِلٰهِ ٱلنَّاسِ ؛ مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ؛ ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ؛ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ»
بگو: « پناه میبرم به پروردگار مردم، به مالک و حاکم مردم، به (خدا و) معبود مردم، از شرّ وسوسهگر پنهانکار، که در درون سینه انسانها وسوسه میکند، خواه از جنّ باشد یا از انسان! »
« أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ، مَلِكِ ٱلنَّاسِ ، إِلٰهِ ٱلنَّاسِ ، مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ، ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ، مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ »
« پناه میبرم به پروردگار مردم، به مالک و حاکم مردم، به (خدا و) معبود مردم، از شرّ وسوسهگر پنهانکار، که در درون سینه انسانها وسوسه میکند، خواه از جنّ باشد یا از انسان! (پروردگارا! خودت یاریم کن) »
1- قرآن کریم
2- نرم افزار قرآنی ذکر
3- دعاهای قرآنی، جواد محدثی
4- وعدههای الهی به صابران، امید حسینی
5- مفاتیح الحوائج، سید رضا موسی کاظمی نایینی
6- سایتها و وبلاگهای اینترنتی و شبکههای مجازی
7- جزوات و کتابهای قرآنی کتابخانه دیجیتال قائمیه اصفهان
«« وَآخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ؛
وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ »