راه گشای حاجت در خواص آیات سوره های قرآن

مشخصات کتاب

سرشناسه : رحمتی، محمد، ۱۳۰۷ -

عنوان و نام پدیدآور : راه‌گشای حاجت در خواص آیات سوره‌های قرآن.../ مولف محمد رحمتی.

مشخصات نشر : قم: محمد رحمتی، ۱۳۸۸.

مشخصات ظاهری : ۵۴۳ص.

شابک : 9789640447093

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

موضوع : قرآن -- سوره‌ها و آیه‌ها، خواص

موضوع : دعاها -- خواص

رده بندی کنگره : BP۷۱/۹/ر۲۷ر۹ ۱۳۸۸

رده بندی دیویی : ۲۹۷/۱۵۷

شماره کتابشناسی ملی : ۱۹۲۵۶۷۸

اشاره

راه گشای حاجت

در خواص آیات ، سوره‌های قرآن ،

توسل به اهل بیت وأئمّه علیهم‌السلام

و دعاها و نماز و روزه‌هائی

که برای برآورده شدن حاجت آمده

مؤلف

آیت اللّه حاج شیخ محمّد رحمتی

مقدمه

بسم اللّه الرحمن الرحیم

الحمد للّه رب العالمین . والصلاة والسلام علی اکرم خلقه واشرف بریته ، محمد وآله الطاهرین ، واللعنة الدائمة علی اعدائهم ومخالفیهم اجمعین الی یوم الدین. انسان مانند سایر موجودات این جهان پهناور ذاتاً محتاج است . برای رفع حاجت راههای گوناگونی در اختیار دارد . و چنانچه به بن بست رسید نیز اقداماتی هرکس یا چاره‌جو یا بیهوده انجام می‌دهد . و آنان که توجّه به عالمی دیگر بعد از سپری شدن دوران زندگی دارند با نظری عمیق برای تأمین سعادت خود می‌کوشند . در این راستا از همه راهها و راه چاره‌ها ، پناه به ذات پاک حضرت سبحان جل وعلا بردن ، و توسّل به وسائط فیض و فضل جستن ، کارسازتر یا به تعبیری کارساز و گره‌گشا است . لذا به درخواست یکی از مردمان خیر و دوستان با ارزش و شیفته خاندان عصمت و طهارت سلام اللّه اجمعین که مدتی است به رحمت ایزدی پیوسته کتاب حاضر در مورد بهره‌بری از قرآن و توسلات و دعاها از منابع اصیل دینی تدوین و چون بنابر امر اختصار است ، به اندازه لازم اشاره به مدارک رفته و تا حدّی به صحیح و سقیم و معتبر و غیر معتبر آن توجه شده . و ثواب آن نثار روح آن مرحوم ( حاج ید اللّه عباسیان ) عطر اللّه مرقده بانی این امر خیر گردد .

توسلات یا با قرآن و آیات مبارکات است و یا به حضرت رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

و اهل بیت ، که گاهی مشتمل بر نماز نیز است می‌باشد ، و یا نماز و روزه یا دعاء تنها . بدین جهت این کتاب بر چهار بخش تقسیم . در هر بخش مطالبی ایراد . امید است که مورد توجه اولیاء دین قرار گرفته ، برای اهل ایمان ثمربخش و مفید باشد .

دعاء

یکی از راههای نیل به مقصود ، دعاء است ، که انسان متدین با خدا در ارتباط بوده و خواسته خود را از پروردگار خود بخواهد . . در این باب مباحث زیادی مطرح می‌شود . 1 ـ تأثیر دعاء در مقدرات انسان . 2 ـ شرایط پذیرفته شدن و استجابت دعاء . 3 ـ موانع استجابت و پذیرفته شدن . 4 ـ اوقات دعاء . 5 ـ کیفیت آن . 6 ـ کسانی که دعایشان مستجاب می‌شود . 7 ـ کسانی که دعایشان مستجاب نمی‌شود . 8 ـ دعاهای وارده از اهل بیت عصمت و طهارت . 9 ـ دعاهای ساختگی که اصل ندارد .

1 ـ بحث اول : تأثیر دعا

تأثیر دعاء در مقدرات ، معلوم باشد که قرآن کریم بندگان خدا را دعوت به دعا کرده . آیاتی چند در این مورد وارد شده .

« قُلْ مَا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْلاَ دُعَاؤُکُمْ » . « إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ » « ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ » در روایات فراوانی دعا کردن

ترغیب شده و آثاری برای آن ذکر شده . در روایت صحیح⁽¹⁾زرارة از امام پنجم علیه‌السلام در تفسیر آیه « إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ » دارد . که آن دعاء است ، و افضل العبادة . دعاء است ، و در روایت قطب راوندی⁽²⁾دعاء به عبادت تفسیر شده و در روایت شیخ ابوالفتح رازی نیز ، در روایت معتبر⁽³⁾از سدیر از قول امام پنجم علیه‌السلام وارد شده ، که هیچ چیز نزد خداوند عزوجل افضل از این نیست که درخواست شود ، و خواسته شود آنچه نزد خدا است ، و هیچ کس نزد خداوند مبغوض‌تر از کسی‌که تکبر از عبادت خدا دارد ، و آنچه نزد خداست درخواست نمی‌کند ، نیست و در روایت صحیح⁽⁴⁾میّسر بن عبدالعزیز از امام ششم علیه‌السلام داریم که حضرت به او فرمود :

دعاء کن و مگو همانا او فارغ ( تمام شده ) منزلتی نزد خداوند هست که به جز درخواست به آن منزلت نمی‌رسد . و اگر بنده دهان خود را ببندد و هیچ درخواست نکند چیزی به او داده نمی‌شود . بخواه اعطاء می‌شوی .

در اینجا باید توجه داشت ، که شاعری که گفته ( من گروهی می‌شناسم اولیاء ، که زبانشان بسته باشد از دعا ) گفته‌اش خلاف دستورات خدا و پیشوایان و خلاف رفتار آنان است . و نظیر صدر این روایت در صحیح⁽⁵⁾حماد بن عیسی

از امام ششم علیه‌السلام و در روایت ابن مغیره⁽¹⁾وارد شده و نزدیک به ذیل آن در روایت⁽²⁾زرارة ذکر شده . حتی در صحیح⁽³⁾سیف تمار از امام ششم علیه‌السلام آمده که ترک نکنید در حاجات ( چیزهای ) کوچک که در آنها دعا کنید . همانا صاحب کوچکها ، صاحب بزرگها است . و در روایاتی⁽⁴⁾وارد شده حتی بند کفش را از خداوند بخواهید . و در باب تأثیر دعاء و جایگاه آن در باب اسباب و مسبّبات و تصرف در کائنات . روایاتی بسیار وارد شده از جمله روایت سکونی⁽⁵⁾از امام ششم علیه‌السلام ( سکونی معتبر است ) حضرت فرمود ( رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرموده ، دعاء سلاح مؤمن است و عمود دین و نور آسمانها و زمین است ، و نظیر این در روایت جعفریات⁽⁶⁾است ، فقط به جای عبارت سوم زینت بین آسمانها و زمین آورده . در روایت معتبر دیگری از حضرت⁽⁷⁾امیر علیه‌السلام است . دعاء کلیدهای رسیدن به حاجات و رستگاری است ، و بهترین

دعاء آن است که از سینه پاک و قلب پاک بیرون آید . در روایت معتبر⁽¹⁾سوم از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله است ، که فرمود آیا شما را راهنمایی نکنم بر سلاحی که از دشمنان شما را نجات دهد . و موجب فراوانی روزی‌هایتان شود ؟

گفتند : بلی ، فرمود ، خداوند را شب و روز بخوانید . همانا سلاح مؤمن دعا است و نظیر این روایت در جعفریات آمده ، و در روایت⁽²⁾معتبر دیگر از امام ششم علیه‌السلام دعاء تیزتر از نیزه یا سلاح آهنی شمرده شده . و در مضمره صحیح⁽³⁾حماد بن عثمان فرموده است دعاء قضاء را نقض می‌کند . همانگونه که خیط ( نخ ) پاره می‌شود . در حالی که محکم شده باشد و در روایت صحیح⁽⁴⁾عمر بن یزید از امام ابوالحسن ( موسی بن جعفر ) علیهماالسلام وارد شده که دعاء آنچه مقدر شده و آنچه نشده برمی‌گرداند . و آنچه مقدر نشده را تفسیر می‌کند . ( تا رخ ندهد ) و نظیر این روایت از وشّاء⁽⁵⁾نیز آمده ، و در روایت صحیح⁽⁶⁾بسطام زیات از امام ششم علیه‌السلام ذکر شده . دعا قضاء را برمی‌گرداند . در حالی که از آسمان فرود

آمده و محکم شده محکم شدنی و نزدیک به همین مضمون در صحیح⁽¹⁾زرارة از امام پنجم علیه‌السلام و در روایتی⁽²⁾از امام ششم علیه‌السلام وارد شده ، و صدر این⁽³⁾روایت را عبداللّه بن سنان از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده .

و در صحیح ابی⁽⁴⁾ولاد از امام هفتم موسی بن جعفر علیهماالسلام آمده . بر شما باد دعاء کردن . همانا دعاء برای خدا و درخواست به سوی خداوند . بلاء را رد می‌کند در حالی که مقدر و قضاء شده ( قضا و قدر بر آن گذشته ) و تنها امضاء آن باقی است . پس هرگاه خداوند عزوجل خوانده شد . درخواست شد . بلاء را می‌گرداند .

نکته قابل توجه ، معلوم باشد که دعاء که خواستن است ، باید در امور ممکن و قابل قبول اعمال شود ، و چیزهایی که محال است یا ممکن ولی بنابرآن نیست نباید مورد سؤال قرار بگیرد . مثلاً دعاء کند . خدا را به چشم سر ببیند ، یا به مقام پیغمبری یا امامت برسد . یا الآن یا آینده به معراج رود . یا ده هزار سال عمر کند ، یا در حالی که کشور . رئیس جمهور دارد ، رئیس جمهور شود . چون در هر مملکت یک رئیس جمهور بیشتر برداشت ندارد . حال اگر چندین نفر کاندیدا شده و هر کدام دعاء را با شرایط قبول آن انجام دهند بیش از یکی مورد انتخاب نخواهد بود ، و جا ندارد که دعای همه مستجاب شود .

2 ـ بحث دوم: شرائط دعاء

شرایط پذیرفته شدن دعا

1 ـ درروایت صحیح⁽¹⁾حارث بن مغیرة از امام ششم علیه‌السلام وارد شده ، بپرهیزید هرگاه یکی از شما چیزی از حاجات دنیا یا آخرت می‌خواهد از خدا بخواهد . تا ابتداءً خداوند عزوجل را ثناء گفته ، مدح کند و درود ( صلوات ) بر پیغمبر ( وآل آن حضرت ) صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بفرستد . سپس حاجات خود را درخواست نماید . 2 ـ در خبر معتبر⁽²⁾دیگر ، محمد بن مسلم از آن حضرت ذکر کرده ، که در کتاب امیرالمؤمنین علیه‌السلام آمده ، که ستایش قبل از درخواست است . پس هرگاه خداوند را می‌خوانی . تمجید کن . پرسید ( راوی ابن بکیر ) چگونه خداوند را تمجید نمایم ؟ فرمود : می‌گویی : یَا مَنْ هُوَ أَقْرَبُ إِلَیَّ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ، یَا فَعَّالاً لِما یُرِیدُ، یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ ، یَا مَنْ هُوَ بِالمَنْظرِ الأعْلی ، یا مَنْ هُوَ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیءٌ .

3 ـ در روایت⁽³⁾دیگری که علامه مجلسی آن را صحیح خوانده . معاویة بن عمار از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده که همانا ستایش است . سپس ثنا گفتن ، سپس اعتراف به گناه ، سپس درخواست کردن . همانا ( واللّه بنده‌ای از گناه خارج نشود مگر به اقرار ، و نظیر آن .

4 ـ روایتی دیگر⁽⁴⁾معتبر از معاویه از امام علیه‌السلام است تا اعتراف به گناه .

5 ـ و در صحیح دیگر از حارث بن مغیرة از امام ششم⁽⁵⁾علیه‌السلام داریم که

هرگاه خواستی دعا کنی . پس خداوند عزوجل را تمجید کرده ، و سپاس‌گزار و تسبیح و تهلیل کرده ، و ثنا کن . و درود ( صلوات ) بر پیغمبر و آل آن حضرت بفرست . سپس بخواه ، عطاء می‌شوی .

6 ـ و در صحیح⁽¹⁾عیص بن القاسم از آن بزرگوار آمده ، هرگاه کسی از شما حاجت درخواست می‌کند . پس ثناء بر پروردگار گفته و مدحش نماید . تا آنجا که هنگامی که حاجت درخواست کردید . پس خداوند عزیز جبار را تمجید کرده و مدح گفته ثناء کنید . می‌گویی : اللّهُمَّ یَا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطی، وَیَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ، وَیَا أَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ . یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ، یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ، یَا مَنْ لَمْ یَتَّخِذ صاحِبَةٌ وَلاَ وَلِدا ، یَا مَنْ یَفْعَلُ ما یَشَاءُ، ویَحْکُمُ ما یُریِد ویَقضی ما أحَبَّ ، یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ، یَامَنْ هُوَ بِالمَنْظَرِ الأعلی ، یَامَنْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیء ، یا سَمیعُ یا بَصیرُ . و بسیار نام‌های خداوند عزوجل را بیاور . همانا نام‌های خداوند بسیار است و درود بر محمد وآلش ( صلوات ) بفرست و بگو : اللّهُمَّ أَوْسِعْ عَلَیَّ مِنْ رِزْقِکَ الْحَلالِ، ما اکُفُّ بِهِ وَجْهِی وَاُؤَدِّیِ بِهِ عَنْ اَمانَتی ، وَاصِلُ بِهِ رَحِمِی . وَیَکُونُ عَوْناً لی فی الحج والعمرة .

و در ذیل این روایت دارد ، که مردی داخل مسجد شد . دو رکعت نماز خواند . سپس از خداوند عزوجل سؤال کرد . پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود بشتاب از خداوند درخواست کرد . دیگری آمد دو رکعت نماز خواند . سپس ثناء بر خداوند عزوجل گفت ، و درود بر پیغمبر و آل حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرستاد . حضرت فرمود : درخواست کن . اعطاء می‌شوی ( خواسته‌ات به تو داده می‌شود . ) در

روایت⁽¹⁾معتبر خصال در حدیث اربعمأة از حضرت امیر علیه‌السلام وارد شده . درخواست بعد از مدح است . پس خداوند عزوجل را مدح کرده سپس حاجتها را درخواست کنید . ثناء بر خدای عزوجل گفته و مدحش کنید پیش از درخواست ، ای صاحب دعاء چیزی که روا نیست ( حلال نیست ) و نمی‌شود درخواست مکن ) و نظیر همین ذیل در روایت ابی کهمس⁽²⁾از امام ششم علیه‌السلام وارد شده .

شرط دیگر صلوات بر پیغمبر و آل آن حضرت است ، در چندین روایت دارد که دعاء پیوسته محجوب است ( ممنوع از استجابت و بالارفتن است ) تا صلوات بر محمد وآل محمد بفرستد . صحیح⁽³⁾هشام بن سالم از امام ششم علیه‌السلام و نظیر آن روایت مسند صفوان⁽⁴⁾جمال ، و قریب به آن مسند حارث اعور⁽⁵⁾از امیرالمؤمنین علیه‌السلام است .

3 ـ بحث سوم: موانع استجابت دعا

1 ـ غفلت

در چندین روایت⁽⁶⁾وارد شده که خداوند عزوجل دعاء را که از دل

غافل برخاسته شده مستجاب نمی‌کند . یا دل سخت . پس هرگاه دعاء می‌کنی اقبال قلب داشته باشی و یقین به اجابت کن ، و در روایتی دارد که گمان کن که حاجتت بر در است . و در روایت معتبر⁽¹⁾از امام ششم علیه‌السلام هشام بن الحکم ذکر کرده که چون پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله استسقاء کردند ( یعنی از خداوند باران خواستند ) باران آمد تا آنکه گفتند : غرق است . حضرت به دست مبارک اشاره کرده بفرمایند :

اللهم حَوالینا وَلا عَلَیْنا . ابرها پراکنده شدند ، به حضرت عرض کردند . استسقاء کردی ، باران نبارید . سپس استسقاء کردی . باران بر ما بارید . فرمود : دعا کردم و نیتی نداشتم . سپس دعا کردم و نیت داشتم ( که باران آمد ـ و در قصص الانبیاء قطب راوندی⁽²⁾از گفته شیخ صدوق به سند معتبر از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده مردی در بنی‌اسرائیل از خداوند 33 سال خواست که پسری به وی عنایت کند . چون دید خداوند تعالی اجابت نمی‌کند تا آنجا که کسی در خواب به وی گفت ، تو از خدا می‌خواهی به زبان بد و دل سرکش که پاک نیست ، و نیتی که راستی ندارد . بد زبانی را کنار گذار ، و قلیت از خداوند پرهیز کند ( مخالفت نکند ) و نیت تو نکو باشد . این دستور را به کار برد ، پسری برایش متولد شد .

2 ـ دعاء نکردن تا نزول بلا

1 ـ هشام بن سالم در روایتی⁽³⁾صحیح از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده ، هر که

پیشاپیش دعا نکند . هنگامی که بلاء بر او نازل شد دعایش مستجاب نگردد . و فرشتگان گویند صاحب صدا را نمی‌شناسیم ( یا این صدا را نمی‌شناسیم ) . و در روایت معتبر⁽¹⁾هارون بن خارجة از امام ششم علیه‌السلام وارد شده که دعا در زمان راحتی و وسعت زندگی ( و نبودن بلا ) ـ حوائج را در زمان بلاء بیرون آورد ، و در روایت⁽²⁾معتبری دیگر ، سماعة از امام ششم علیه‌السلام دارد که هر که شاد می‌شود دعایش مستجاب شود . در وقت سختی ، پس در زمان رفاه و وسعت زندگی دعا کند . و در روایتی ضعیف⁽³⁾( مرسل ) از امام هفتم علیه‌السلام دارد که علی بن الحسین علیهماالسلام می‌گفت : دعاء بعد از نزول بلاء نفعی ندارد .

3 ـ آلودگی به گناه

در روایتی مرسل⁽⁴⁾ضعیف از امام ششم علیه‌السلام وارد شده ( در جواب کسی که به حضرت عرضه داشت . که خداوند عزوجل در قرآن گفته ادعونی استجب لکم . ما دعاء می‌کنیم و اجابت نمی‌بینیم . آیا می‌دانی خداوند . خلف وعده کرده ؟ عرض کرد : نه . حضرت فرمود پس از چه هست ؟ گفت نمی‌دانم . به وی فرمود هر که خدای عزوجل را در آنچه امر کرده . اطاعت کند . سپس از جهت دعاء دعاء کند . خداوند مستجاب می‌کند . و جهت دعاء را اینگونه بیان فرمود .

ابتداء حمد ( سپاس ) خدای را کرده ، نعمتهای خدا را متذکر شده ، شکر نعمت می‌کنی . سپس درود بر پیغمبر ( و آل آن حضرت ) صلی‌الله‌علیه‌و‌آله می‌فرستی بعد گناهان خود را یاد کرده و اعتراف به آنها می‌کنی . از آنها پناه به خدا می‌بری . و در مرسله⁽¹⁾عثمان بن عیسی راوی روایت قبلی نیز ، نزدیک به همین مضامین آمده . اگر خداوند را در آنچه امر کرده اطاعت می‌کردید ، سپس دعا می‌نمودید . دعایتان را مستجاب می‌کرد . لکن مخالفت خدا را کرده معصیت می‌کنید . دعایتان را مستجاب نمی‌کند و جهت دعا را اینگونه بیان کرده ، هر آنگاه نماز واجب را اداء کردی ، خداوند را تمجید و تعظیم و مدح کرده به هر اندازه که می‌توانی ، و درود بر پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله می‌فرستی و در این کوشش می‌کنی . و شهادت به تبلیغ رسالت داده . درود بر ائمه هدی ( امامان علیهم‌السلام ) می‌فرستی . سپس نعمتهای خداوند را و آنچه ترا شایسته آن قرار داده به یاد آورده . و حمد و شکر بر آنها می‌کنی ، سپس به یک یک گناهانت اعتراف کرده . یا به هرچه یادت باشد و بقیه را اجمالاً . و از تمام گناهان توبه کرده ، و تصمیم می‌گیری که دوباره آنها را نیاوری ، و از خداوند درخواست آمرزش ، با پشیمانی و نیت راست و ترس و امید می‌کنی . و می‌گویی : اَللهَّمَّ اِنّی أعْتَذِرُ إلَیکَ مِن ذُنُوبی ، واسْتَغْفِرُکَ وَاَتُوبُ إلَیْکَ ، فَأعِنّی علی طاعَتِکَ . وَوَفْقنی لِما أَوْجَبْتَ عَلَیَ مِنْ کُلِّ ما یُرضیکَ ، فَاِنّی لَمْ‌اَرَ أحَدَاًبَلَغَ شَیْئاً مِنْ طاعَتِکَ إلاّ بِنِعْمَتِکَ عَلَیهِ قَبْلَ طاعَتِکَ . فَأنْعِمْ عَلَیَّ بِنِعْمَةٍ اَنال بِها رِضْوَانَکَ وَالجَنَّةَ .

سپس بعد از آن حاجت خود را درخواست کرده . که امیدوارم خداوند تو را ناامید نکند . انشاء اللّه .

4 ـ شتاب کردن

در روایاتی⁽¹⁾داریم که مادام که بنده عجله نکند ـ دعایش مستجاب شود .

5 ـ پلیدی و نفاق

5 ـ در روایت ضعیف⁽²⁾معانی الاخبار به سندی ضعیف از ابی خالد کابلی از گفته امام چهارم علیه‌السلام دارد که گناهانی که دعاء را رد می‌کنند ، بدنیتی و پلیدی باطن و نفاق با برادران و ترک التصدیق با جابت . و ترک نمازهای واجب تا فوت اوقات آنها ، و ترک التقرب به سوی خدا با نیکی و صدقه . و استعمال بدزبانی و فحش در گفتار است .

6 ـ بدعت در دین

6 ـ در روایت صحیحی⁽³⁾از امام ششم علیه‌السلام ذکر شده که مردی که دینی ساخت و برای رسیدن به دنیا بدعتی گذارد . و بعداً پشیمان شده ، به مردم تذکر داد ، که آنچه شما را به آن خواندم باطل بود . از او نپذیرفتند ، و گفتند درست و حق بوده تو در دینت شک کردی و برگشتی . به گردن خود زنجیری انداخت ،

و گفت او را باز نکنم . تا خداوند عزوجل بر من توبه کرده ( توبه‌ام را بپذیرد ) خداوند به پیغمبری از پیامبران وحی کرده به فلانی بگو . قسم به عزت و جلالم . اگر مرا بخوانی تا بندهایت جدا شود . استجابت نکنم . تا آنکه مرده بر دعوت خود را برگردانی و از آن برگردد .

7 ـ ظالم را در ظلم معذور دانستن

در روایتی ضعیف ابوالنّهشل⁽¹⁾از عبداللّه بن سنان از امام ششم علیه‌السلام دارد . هر که ظالمی را به ظلمش معذور دارد . خداوند کسی که او را ظلم کند بر وی مسلط کرده ، اگر دعا کرد مستجاب نکند .

4 ـ بحث چهارم: اوقات دعاء

1 ـ در روایت صحیح⁽²⁾از زید شحام داریم که امام ششم علیه‌السلام فرمود : دعاء را در 4 ساعت بخواهید . 1 ـ وقت وزیدن بادها . 2 ـ زوال ظهر . 3 ـ آمدن باران . 4 ـ اول قطره از خون کشته مؤمن . همانا درهای آسمان نزد این چیزها باز می‌شود در روایت جعفریات⁽³⁾مسنداً از امیرالمؤمنین علیه‌السلام وارد شده هنگامی فیئها برگشتند . ( ظهر شد . ) بادها وزیدن ( یا هیجان گرفت ) خیر حکم را از خداوند تبارک وتعالی درخواست کنید . همانا آن وقت ساعت اوابین است . و در

روایاتی⁽¹⁾ضعیف نزد اذان ، و ظهر، بعد از مغرب . بعد از نماز صبح ، و نزد آمدن باران ، و در نزد برخورد لشکرها و برپا شدن نماز و صدای خروس ، و وقت لرزیدن پوست بدن ، و سرازیر شدن اشک چشم . و آمدن باران ، هنگامی که خورشید . در دل آسمان یا در جگر آسمان است . ساعتی است درهای آسمان باز شده ، امیدّ کمک از ملائکه و اجابت دعا از خداوند تبارک وتعالی هست .

2 ـ ( و در روایت صحیح⁽²⁾عمر بن اذینه از امام ششم علیه‌السلام وارد است که در هر شب ساعتی است که هیچ بنده مسلمی آن را درک نمی‌کند ، سپس نماز بخواند و خداوند عزوجل را بخواند ، مگر آنکه خداوند دعایش را مستجاب می‌کند و فرمود هنگامی که نصف شب گذشت . 61 اول از اول نصف دوم است . و در روایت⁽³⁾ضعیف دیگری از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بهترین وقت را سحر ذکر کرده که حضرت یعقوب علیه‌السلام برای پسرانش دعاء ( طلب مغفرت را ) تا سحر تأخیر انداخت ( سوف استغفر لکم ربی ) و در بعضی⁽⁴⁾دارد که هرگاه دل نازک شد دعا کند ، برای آنکه نازک نمی‌شود تا خالص نگردد . و در پاره‌ای⁽⁵⁾از سحر تا برآمدن خورشید وارد شده که بر شما باد دعاء کنید . همانا زمانی است که درهای آسمان باز می‌شود و ارزاق تقسیم گشته. حاجت‌های بزرگ برآورده می‌شود .

و در روایت بقباق⁽¹⁾از آن حضرت دارد که دعاء در چهار جا مستجاب می‌شود : 1 ـ در وتر 2 ـ 3 ـ 4 بعد از فجر و ظهر و مغرب ( ظاهراً بعد از نمازهای این اوقات باشد .

3 ـ در روایت معتبر⁽²⁾سکونی از آن بزرگوار وارد شده ، که حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام گفته ، دعاء را نزد چهار چیز غنیمت بشمرید : 1 ـ نزد خواندن قرآن ـ 2 ـ نزد اذان ـ 3 ـ نزد آمدن باران ـ 4 ـ نزد روبرو شدن دو صف برای شهادت ، و در مسند سکونی⁽³⁾و جعفریات⁽⁴⁾از آن حضرت مورد پنجمی ، آمده نزد دعاء مظلوم ، همانا برای آن حجاب نزد عرش نیست ) .

4 ـ و در روایتی⁽⁵⁾که در خصال مسنداً آورده از امام ششم از قول حضرت امیر علیه‌السلام در پنج وقت درهای آسمان باز می‌شود : 1 ـ نزد باریدن باران 2 ـ نزد لشکر ( جنگ برای دفاع از حریم اسلام ) 3 ـ نزد اذان 4 ـ نزد خواندن قرآن 5 ـ زوال ظهر و نزد طلوع فجر ، و در دنبال⁽⁶⁾نمازها نیز تأکید بر دعاء شده که

مستجاب می‌شود ، و در مرسلة⁽¹⁾ابن فهد در عدّة الدّاعی نزد ظهر . به مقدار چهار رکعت نماز مترسلاً ( شمرده ) خواندن ، و در پاره‌ای⁽²⁾روایات ظهور آیت و معجزه را در زمین وقت دعاء خوانده ( و در بعضی روایات⁽³⁾وارد شده که هرگاه پوست بدن به لرزه درآمد و چشمانت به اشک افتاد و در بعضی⁽⁴⁾دیگر زوال شمس و تصدّقی بدهد و چیزی از بوی خوش ببوید و مسجد رفته در مورد حاجت دعا کند به آنچه بخواهد ( خدا بخواهد ) ( این عمل را در روایت از امام ششم علیه‌السلام دارد که پدرم انجام می‌داد ) و در حدیث اربعمأة⁽⁵⁾( معتبر سه وقت برای درخواست حاجت معیّن شده ، ساعتی روز جمعه ، ساعت زوال خورشید . حال وزیدن بادها . درهای آسمان باز می‌شود . رحمت نازل شده پرنده صدا می‌کند و دعاء برای روز و شب پنجشنبه و جمعه بسیار تأکید شده .

5 ـ از رسول خدا⁽⁶⁾صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ( در خبری ضعیف ) پسر آدم به یاد من باش ساعتی ( لحظاتی بعد از صبح ، و هم چنین بعد از عصر ، مهمات تو را کفایت کنم . نظیر آن ، روایت⁽⁷⁾عمرو بن شمر از جابر از امام پنجم علیه‌السلام از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

است . 6 ـ حریز از زراره⁽¹⁾از امام پنجم علیه‌السلام روایتی ( ضعیف ) نقل کرده ، ساعتی که زوال خورشید است ( یعنی وقت ظهر ) هنگام نماز جمعه است تا ساعتی بگذرد ( بر آن محافظت کن . پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود بنده‌ای خیری را از خدا نمی‌خواهد ، مگر آنکه به وی عطا می‌کند . 7 ـ روایت مرسل⁽²⁾( ضعیف ) عبداللّه بن سنان از امام ششم علیه‌السلام دارد ( ما بین فراغت امام ( روز جمعه ) از خطبه تا صفها مستقیم گردد . و ساعتی دیگر از آخر روز ) غروب آفتاب وقت استجابت دعاء است و در روایت دیگر کتاب⁽³⁾عروس ساعت استجابت دعای روز جمعه را هنگامی که امام جمعه بیرون آید ذکر کرده . و اگر امام گاهی زود گاهی دیر می‌آید ، فرمود هنگامی ظهر شد . و مانند روایت ابن سنان روایت کتاب عروس⁽⁴⁾است ، و اضافه دارد . روایت شده هنگامی که امام جمعه از منبر فرود می‌آید تا در جای خود بایستد و روایت شده تا سایه به یک گام برسد ( تقریباً مقداری بیشتر از جای خود ایستادن بلکه تا آخر نماز ) و مانند آن روایت⁽⁵⁾دعوات راوندی است که عبداللّه بن سنان از امام صادق علیه‌السلام نقل کرده و آخر آن دارد که کانت فاطمة علیهاالسلام تدعو فی ذلک الوقت . مانند صدر⁽⁶⁾آن مرسله عدة

الداعی است 8 ـ در روایتی مرسل⁽¹⁾که خطبه حضرت امیر علیه‌السلام را دارد ، وارد شده ( نسبت به روز جمعه ) همانا خداوند دعای هر مؤمنی را مستجاب می‌کند ، و بدانید در آن ساعتی مبارک است . هیچ بنده مؤمن خیری را از خداوند درخواست نمی‌کند ، مگر آنکه خداوند به او عطا فرماید . 9 ـ در روایتی⁽²⁾مسند ( ضعیف ) در کتاب خصال از حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، در آن ( روز جمعه ) ساعتی است که بنده چیزی را از خداوند درخواست نمی‌کند مادام که حرام نباشد ، مگر به او عطا فرماید و در روایتی⁽³⁾دیگر این شرط را ندارد و در روایت کتاب عروس⁽⁴⁾دارد ، لکم فیها ساعةٌ لا یوافقها عبد مُسلمُ یَسْأل اللّه‌َ مَسْألةٌ فیها وهی لَهُ قَسَمٌ فی الدنیا الا اعطاها وان لم یکن قَسْمٌ فی الدنیا ذُخِرتُ له فی الآخرة اَفْضَلَ منها .

10 ـ فی روایة ضعیفة⁽⁵⁾السند عن فاطمة بنت النبی علیهاالسلام سمعت النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله یقول ان فی الجمعة لَساعةً لا یوافقها رجل مُسْلِمُ یسأل اللّه عزوجل فیها خیراً الاّ اعطاه ایاه ( از فاطمه علیهاالسلام است از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله شنیدم در جمعه ساعتی است که مرد مسلم در آن ساعت چیزی را از خداوند درخواست نمی‌کند ، مگر آنکه به وی عطا می‌کند . قالت : فقلت یا رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ایّ ساعة هی ؟ قال اذا تدّلی عین الشمس للغروب . پرسیدم . چه ساعتی است ؟ فرمود . هنگامی که تقریباً نصف قرص خورشید

غروب کرده الخ . در دروایت⁽¹⁾دعائم از هنگامی که ظهر می‌شود تا هنگامی که ندای نماز بلند می‌شود ( اذان یا اقامه نماز جمعه گفته می‌شود ) 11 ـ فی مرفوعة المحاسن ( ضعیفة⁽²⁾) قال قال ابوعبداللّه علیه‌السلام من مات یوم الجمعة کتب له برائة من ضغطة القبر ( امام ششم علیه‌السلام فرموده هر که در روز جمعه بمیرد . بیزاری از فشار قبر برایش نوشته شود .

12 ـ فی روایة ضعیفة⁽³⁾عن ابی جعفر علیه‌السلام قال : مَنْ مات لیلة الجمعة کتب اللّه له برائة من النار ، ومن مات یوم الجمعة اعتق من النار .

امام پنجم فرموده : هر که شب جمعه بمیرد . بیزاری از آتش برایش نوشته شود . و هر که روز جمعه بمیرد از آتش جهنم آزاد است . و در مرفوعه⁽⁴⁾علی بن ابن مهزیار از امام ششم علیه‌السلام وارد است ( من مات لیلة الجمعة عارفاً بحقنا اعتق من النار . وکتب له برائة من عذاب القبر . و نزدیک به همین ، مرسلة⁽⁵⁾دعائم الاسلام از امام پنجم علیه‌السلام است .

وقال ابوجعفر علیه‌السلام ⁽⁶⁾: بلغنی ان النبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله قال من مات یوم الجمعة او لیلة الجمعة رفع عنه عذاب القبر . به من رسیده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هر که در شب یا

روز جمعه بمیرد ، عذاب قبر از او برداشته شود .

13 ـ فی دعوات الرّاوندی⁽¹⁾مرسلاً عن الصادق علیه‌السلام ان العبد لیدعوا فیؤخر اللّه حاجته الی یوم الجمعة . نظیر آن در عدة⁽²⁾الداعی است .

14 ـ در روایت مرسله⁽³⁾بزنطی از امام رضا علیه‌السلام دارد که خداوند حاجات بزرگ را روز جمعه برآورده می‌سازد .

در کتاب عروس⁽⁴⁾وارد شده من مات فی لیلة الجمعة ( أو یوم الجمعة وقاه اللّه فتنة القبر الی وکتب ( له برائة من ضغطة القبر وکان شهیداً ! هر که شب یا روز جمعه بمیرد خداوند او را از فتنه قبر نگه داشته ، بیزاری از فشار قبر برایش نوشته می‌شود و شهید است .

15 ـ در کتاب البلد الامین⁽⁵⁾روایتی مرسل آورده و نزدیک به آن را عدّة الدّاعی⁽⁶⁾نقل کرده که هر که سوره جحد ( قل یا ایها الکافرون ) را روز جمعه پیش از طلوع خورشید 10 مرتبه بخواند و دعاء کند . دعایش مستجاب گردد .

16 ـ در محاسن روایتی⁽⁷⁾به سند ( ضعیف ) از جابر آورده ، که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌گفت . روز جمعه بسیار سؤال و دعاء کنید . چون در آن

ساعاتی است دعاء مستجاب ، و درخواست داده می‌شود . مادام که دعاء به قطع رحم یا عقوق یا معصیت نباشد ، و بدانید خوبی و بدی روز جمعه مضاعف می‌شود ( منظور ظاهراً پاداش کار خوب و بد است ) و این ذیل را در ثواب الاعمال از حضرت امام⁽¹⁾پنجم نقل کرده ( روایت مسند اما ضعیف است ) .

17 ـ خواندن سوره⁽²⁾نساء و در هر جمعه امان از فشار قبر است .

18 ـ در روایتی⁽³⁾ضعیف انس گفته ، که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هر که بعد از نماز امام روز جمعه 100 بار قل هو اللّه احد بخواند و 100 بار بر من درود بفرستد و 70 بار بگوید اللّهمَ اکْفِنی بحلالک عن حرامک واغننی بفضلک عمّن سواک ، خداوند 100 حاجت وی را برآورده کند 80 حاجت آخرت/ 20 حاجت دنیا .

19 ـ الخصال⁽⁴⁾فی روایة صحیحة عن ابی عبداللّه علیه‌السلام . الخمیس تقضی فیه الحوائج . از امام ششم علیه‌السلام وارد شده در روز پنجشنبه حوائج برآورده می‌شود .

20 ـ وفی روایة⁽⁵⁾صحیحة اخری عن ابی عبداللّه علیه‌السلام . قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام : من کانت له الی اللّه عزوجل حاجة ، فلیطلبها فی ثلاث ساعات . فی یوم الجمعة وساعة تزول الشمس ، وساعة فی آخر اللیل .

گفته حضرت امیر علیه‌السلام هر که را حاجتی سوی خداوند باشد . در یکی از سه

وقت درخواست کند روز جمعه و هنگام زوال خورشید ( ظهر ) و ساعت آخر شب .

21 ـ فی جمال الاسبوع⁽¹⁾باسناده الی الکلینی رحمه‌الله باسناده الی الرضا علیه‌السلام انه قال ، ان من مات یوم الجمعة ولیلته مات شهید أو بعث آمناً ـ وفی ما رواه باسناده⁽²⁾عن الکلینی بسند صحیح عن ابی جعفر علیه‌السلام من مات یوم الجمعة عارفاً بحق اهل هذا البیت . کتب‌اللّه له برائة من النار ، وبرائة من عذاب القبر ، و من مات لیلة الجمعة اعتق من النار .

22 ـ ثواب الاعمال⁽³⁾مسنداً از امام رضا علیه‌السلام آورده ، که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرموده هر که روز جمعه 100 بار بر من صلوات فرستد . خداوند 30 حاجت دنیوی و 30 حاجت برای آخرت برآورده فرماید .

5 ـ بحث پنج: کیفیت دعا کردن

در چگونگی دعا کردن . عناوین چند گانه‌ای ذکر شده ، که شایسته مراعات است .

خضوع ، تضرع و رغبت در دعاء

1 ـ خضوع ، در تفسیر آیه مبارکه « فَمَا اسْتَکَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا یَتَضَرَّعُونَ »

محمد بن مسلم در روایتی⁽¹⁾صحیح از امام پنجم نقل کرده که استکانت خضوع است .

2 ـ تضرّع . در همان روایت محمد بن مسلم⁽²⁾، تضرع را بالا بردن دستها و تضرّع با آنها قرار داده ، و در صحیح محمد⁽³⁾بن مسلم و زرارة از امام ششم علیه‌السلام تضرع را حرکت دادن انگشت دانسته ، و در مرسلی⁽⁴⁾از آن بزرگوار حرکت دادن انگشتان به سمت راست و چپ را تضرع شمرده ، و در صحیحه دیگر محمد بن مسلم⁽⁵⁾تضرع را تحرک سبابه راست به سمت راست و چپ ذکر کرده ، و در مسندی⁽⁶⁾اشاره به دو انگشت و حرکت آن دو را تضرع خوانده ، و ابوبصیر⁽⁷⁾از امام علیه‌السلام دعاء تضرع را تحرک انگشت سبابه به سمت روی خود ، و آن را دعاء ترس خوانده و هر دو دست را نهادن و جمع کردن آن دو را در مسند⁽⁸⁾معاویة بن وهب وابن سنان تضرّع گفته .

3 ـ رغبه ، در روایت صحیح محمد⁽⁹⁾بن مسلم از امام ششم علیه‌السلام رغبت را

باز کردن دستها و اظهار کردن باطن آنها شمرده ( مانند حال قنوت ) و در صحیح محمد⁽¹⁾بن مسلم و زراره چگونگی درخواست از خدا را ، باز کردن دستها ذکر کرده . و نظیر صحیح محمد بن مسلم مرسلة مروک⁽²⁾بیاع لؤلؤ است . و در روایت معانی الاخبار⁽³⁾مسنداً ( لکن سند آن اعتباری ندارد ) از امام هفتم موسی بن جعفر علیهماالسلام رغبت را استقبال ( باطن ( راحة ) را سمت آسمان ، و استقبال به سمت صورت شمرده ( و شاید مراد آن باشد که محاذی صورت باشد ) .

4 ـ رهبة ، در روایت صحیح محمد بن⁽⁴⁾مسلم ، رهبه را پشت دستها سوی آسمان قرار دادن شمرده ، و هم چنین در مسند ابی اسحاق⁽⁵⁾و مرسل مروک⁽⁶⁾. ولی در مسند⁽⁷⁾علی بن جعفر از برادرش موسی بن جعفر علیهماالسلام که در معانی الاخبار آمده ، رهبه را بالا بردن بسوی صورت گفته .

5 ـ ابتهال ، در همان⁽⁸⁾صحیح محمد بن مسلم ، ابتهال را پهن کردن دست و ذراع به سوی آسمان گفته ، و ابتهال را مخصوص به جایی که اسباب گریه

فراهم باشد دانسته ، و نظیر آن در روایت ابی اسحاق⁽¹⁾ذکر شده ، و در مرسل مروک⁽²⁾، ابتهال را تفسیر به بلند کردن دست روبروی صورت به سوی قبله گفته و هنگامی است که اشک جاری شود . و در روایت ابی بصیر⁽³⁾حد بالا بردن دستها را تا از سر بگذرد گفته ولی در روایت معاویة⁽⁴⁾بن وهب و ابن سنان از امام ششم علیه‌السلام بالا بردن دستها را ابتهال گفته .

تبتّل و بصبصه در دعاء

6 ـ تبتّل . در صحیح محمد بن مسلم⁽⁵⁾از امام ششم علیه‌السلام تبتّل را حرکت سبابه چپ و بالا بردن آن سوی آسمان با نرمی و پایین آوردن دانسته ، و در روایت ابی اسحاق⁽⁶⁾دعاء به یک انگشت که با او اشاره کند ، و در صحیح محمد⁽⁷⁾بن مسلم و زرارة آن را اشاره با انگشت شمرده ، و در مرسله مروک⁽⁸⁾بالا بردن انگشتان یک بار و نهادن آنها را بار دیگر تبتّل ذکر کرده . ولی در روایت ابوبصیر⁽⁹⁾آن را اشاره با انگشت سبابه گفته .

7 ـ بصبصه ، در روایتی مرسل⁽¹⁾بصبصه بالا بردن دو سبابه به سمت آسمان و حرکت دادن آنها است ، و دعاء می‌کند و در روایت معاویة⁽²⁾بن وهب و ابن سنان از امام صادق علیه‌السلام بالا بردن انگشت را بصبصة خوانده . و صاحب جواهر⁽³⁾قدس‌سره عمل بهمه این دعاء و کیفیات آن را جائز دانسته ، و در داستان ولادت حضرت امیر علیه‌السلام ⁽⁴⁾دارد که مادرش فاطمه بنت اسد حضرت را قنداق کرده شش قنداق دیباج و قنداقی از پوست ، همه را حضرت پاره کرد . به مادر گفت مادر دست مرا نبند محتاجم که برای پروردگارم با انگشت خود بصبصه کنم .

8 ـ تعوّذ در مسند⁽⁵⁾ابی بصیر از امام ششم علیه‌السلام تعوّذ را استقبال کعبه به باطن دو دست دانسته ( به همین معنی رغبة آمده ) و در روایت ضعیف ابی البختری⁽⁶⁾از امام صادق علیه‌السلام از گفته پدر بزرگوارش علیهماالسلام دارد ، که هرگاه چیزی از خدا درخواست می‌کنی به باطن دو دست بخواه . و اگر تعوّذ می‌کنی ( از چیزی پناه به خدا می‌بری ) به پشت دستها و هنگامی که دعا می‌کنی با انگشت خود ، و در صحیح محمد⁽⁷⁾بن مسلم و زرارة ، استعاذه را با دو دست گفته . و در چندین روایت⁽⁸⁾سفارش الحاح در دعاء شده و آنکه دعایش مستجاب گردد ، و در

بعضی⁽¹⁾دارد که خداوند صدای مؤمن و نحیب او را دوست دارد و اجابت دعایش را تأخیر می‌اندازد .

دعاء چهل نفر

و در آداب دعاء وارد شده که 40 نفر⁽²⁾در کاری دعا کنند خداوند دعایشان را مستجاب می‌کند . و اگر 40 نفر نیستند . 4 نفر 10 بار اگر نه یک نفر 40 بار دعاء کند . خداوند عزیز جبار دعایش را مستجاب کند ، و در روایتی⁽³⁾مسند چهار نفر را دارد که اگر برای امری جمع شده دعاء کردند ، از هم جدا نشده مگر باجابت . در روایت معتبر⁽⁴⁾وارد شده ، که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هرگاه یکی از شما دعا کند . تعمیم بدهد ( برای همه دعاء کند که برای دعاء اوجب است ( نزدیکتر به اجابت باشد ) و در مورد نفرین دشمن در روایتی ضعیف⁽⁵⁾داریم ، که امام ششم به راوی فرمود . هنگامی که پشت کرد نفرین کن ، می‌گوید چیزی درنگ نکردم . تا خداوند مرا از او راحت کرد . و در روایت مسند⁽⁶⁾هشام بن سالم از امام ششم علیه‌السلام دارد که بنده مظلوم بوده ، و پیوسته نفرین کند تا ظالم شود .

6 ـ کسانی که دعایشان مستجاب می‌شود

چندین دسته دعایشان مستجاب می‌شود : 1 ـ امام عادل 2 ـ پدر برای فرزند 3 ـ مظلوم 4 ـ دعاء مؤمن در غیبت برادر مؤمن ـ در چندین روایت وارد شده که دعاء این چهار نفر رد نمی‌شود :

1 ـ روایت مسند⁽¹⁾خصال ومن لا یحضره الفقیه از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله . 2 ـ روایت⁽²⁾امالی که دارای سند معتبری است از امام ششم علیه‌السلام دارد که چهار نفرند که دعایشان برنمی‌گردد .

1 ـ کسی که در رعیت به عدل عمل کرده 2 ـ برادر برای برادر خود در غیاب او خداوند فرشته‌ای را گماشته به وی می‌گوید و برای تواست مانند آنچه برای برادرت دعا کردی 3 ـ پدر برای فرزند 4 ـ مظلوم . خداوند عزوجل می‌گوید قسم به عزت و جلالم برای تو انتقام خواهم گرفت و لو بعد از زمانی .

3 ـ در روایت منصوری⁽³⁾از عموی پدرش از امام دهم علیه‌السلام از گفته امام صادق علیه‌السلام دارد 3 دعاء از خداوند عزوجل ممنوع نیست . 1 ـ مردی مؤمن که برای برادر مؤمن خود دعاء کرده ، با او مواسات کند 2 ـ دعایش بر او ( یعنی نفرین ) در صورتی که توانایی مواسات داشته ، و مواسات نکند ، و برادرش مضطر باشد . و همین راوی در روایتی دیگر به همین⁽⁴⁾طریق از امام صادق علیه‌السلام

سه نفر را این گونه ذکر کرده . 1 ـ دعاء پدر برای فرزند اگر به او نیکی کند . 2 ـ نفرین پدر بر فرزند هرگاه عقوقش کند 3 ـ دعای مظلوم بر ظالمش ، و دعایش برای کسی که برای او انتقام بگیرد . یاریش کند ، و در روایت⁽¹⁾معتبر قرب الاسناد و صحیح عبداللّه⁽²⁾بن سنان از امام صادق علیه‌السلام دعاء برادر مؤمن در غیاب برادرش را مستجاب دانسته روزی را برکت دهد و مکروه را دفع سازد ، و نزدیک به همین مضمون در روایت⁽³⁾( معتبر است ظاهراً ) معاویة بن عمار و مسند محمد بن⁽⁴⁾حماد حارثی آمده . و در چند روایت⁽⁵⁾نیز دعاء برادر مؤمن برای مؤمن وارد شده .

و در روایت معتبر⁽⁶⁾عبداللّه بن سنان از امام صادق علیه‌السلام پنج دعاء را از خداوند محجوب ندانسته . 1 ـ دعاء امام عادل 2 ـ دعای مظلوم 3 ـ دعاء فرزند صالح برای پدر و مادرش 4 ـ دعای پدر صالح برای فرزندش 5 ـ دعاء مؤمن در غیاب برادر مؤمنش ، و در روایتی معتبر⁽⁷⁾چهار نفر را از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده که دعایشان رد نمی‌شود تا به عرش برسد .

1 ـ پدر برای فرزندش 2 ـ مظلوم بر ظالمش 3 ـ کسی که عمره می‌رود تا برگردد 4 ـ روزه‌دار تا افطار کند .

و در صحیحه عیسی⁽¹⁾بن عبداللّه قمی از امام ششم علیه‌السلام دارد که سه نفر دعایشان مستجاب است . حاج ، بنگرید چگونه در نبودش او را جانشینی می‌کشید . 2 ـ و جنگجو در راه خدا . بنگرید چگونه در نبودش او را جانشینی می‌کنید 3 ـ مریض . پس او را به خشم نیاورده منزجرش نکنید . و در باره استجابت دعاء مظلوم روایت⁽²⁾معتبری وارد است ، که امام ششم علیه‌السلام می‌فرماید ، خداوند به پیغمبری از پیغمبرانش در کشور جباری از جبارها وحی کرد . نزد این جبّار برو . به او بگو . من تو را برای ریختن خون و گرفتن اموال استعمال نکردم ( یعنی بر سر کار نگذاشتم ) و همانا تو را عامل قرار دادم ، که صدای مظلومین را از من باز داری . همانا من مظلومیت آنان را رها نکنم گرچه کافر باشند و در روایت معتبر⁽³⁾سکونی از امام ششم علیه‌السلام از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد بپرهیزید از دعای ( نفرین ) مظلوم . همانا بالای ابر می‌رود تا مورد نظر خدا قرار گیرد . و بگوید او را بالا بیاورید . تا مستجاب کنم . و بپرهیزید از دعای پدر ( نفرین پدر همانا از شمشیر تیزتر است ) و در روایت⁽⁴⁾معتبر سماعة نیز از امام ششم علیه‌السلام وارد شده ، پدرم می‌گفت : بپرهیزید از ظلم ، همانا دعای مظلوم ( نفرین

او ) به آسمان بالا می‌رود ، و در روایت مسند حسن⁽¹⁾بن جهم از ابی الحسن علیه‌السلام ( ظاهراً مراد امام هفتم علیه‌السلام ) باشد . دعای هیچ کس را کوچک نشمرید . همانا برای یهودی و نصرانی درباره شما مستجاب می‌شود ، و برای خودشان درباره خودشان مستجاب نگردد . و در روایت⁽²⁾ضعیف ابوهریرة از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نیز به دعای مظلوم اشاره شده .

7 ـ کسانی که دعایشان مستجاب نمی‌شود

8 ـ گروه دعایشان مستجاب نمی‌شود : 1 ـ مردی ( کسی که خداوند به او مالی عطاء کرده . در غیر حق او را انفاق ( خرج ) کرد . 2 ـ مردی که امر زنش در دست اوست دعاء می‌کند . خداوند او را از زنش راحت کند . 3 ـ مردی ( کسی ) که همسایه‌اش را دعاء ( نفرین می‌کند ) 4 ـ مردی که در خانه‌اش بنشیند ، و بگوید خداوندا مرا روزی بده . 5 ـ مردی که مالی داشت ، بدون بیّنه ( شاهد یا مدرک ) او را قرض داد . 6 ـ مردی که صاحب رحم ( خویش خود را ) نفرین کند . 7 ـ گناه‌کار و آکل حرام . 8 ـ مظلومی که نفرین کند ، و مانند همان مظلمه برای دیگری نزد او باشد .

روایت صحیح⁽³⁾ولید بن صبیح دلالت بر 1 ـ 2 ـ 3 و روایت معتبر

جعفر⁽¹⁾بن ابراهیم بر 1 ـ 2 ـ 4 ـ 5 و خبر معتبر⁽²⁾ولید بن صبیح بر 1 ـ 2 ـ 4 ـ و مرسله⁽³⁾سرائر بر 2 ـ 4 ـ 5 ـ و مرسله⁽⁴⁾خلاد ابی علی بر 1 ـ 2 ـ 4 ، و روایت مسعدة⁽⁵⁾( ظاهراً صحیح باشد ) بر 1 ـ 2 ـ 4 ـ 5 ـ 6 و مسند محمد⁽⁶⁾بن مسلم بر 7 و مسند علی بن⁽⁷⁾سالم و مرسله⁽⁸⁾ابن فهد بر 8 دلالت دارد ـ و روایات شش گانه از امام صادق علیه‌السلام ، و هم چنین روایت علی بن سالم ، و تنها روایت ابن مسلم از امام پنجم علیه‌السلام است . و روایت ابن فهد مضمره و مرسله می‌باشد .

و در روایت اولی ولید⁽⁹⁾در مورد اول دارد که مال را در غیر حق انفاق کرد و گفت : خدایا به من روزی بده ، که دعایش مستجاب نمی‌شود . و در روایت جعفر⁽¹⁰⁾دارد ، مال را فاسد کرده ، و در معتبر⁽¹¹⁾ولید دارد ، مال را در غیر وجه خود انفاق کرد ، و می‌گوید خدایا به من روزی بده ، به وی گفته می‌شود مگر بتو

روزی ندادیم .

و در روایت خلاد⁽¹⁾مال را مرغه ولم یحفظه ( مزّقه ولم یحفظه ) و در روایت مسعدة⁽²⁾مال را در بر و تقوی انفاق کرده ، چیزی برایش باقی نماند . و در مورد 2 ( زن . ) در روایت ولید⁽³⁾دارد ، که خداوند عزوجل امر زن را به سوی مرد قرار داده و قریب به همین در روایت جعفر⁽⁴⁾و روایت معتبر⁽⁵⁾ولید و مرسلة سرائر⁽⁶⁾وخبر خلاد⁽⁷⁾وارد شده . و در روایت مسعده⁽⁸⁾مرد را زن به هر اندازه که می‌تواند آزار می‌دهد و مرد از خداوند می‌خواهد ، که او را راحت نماید . خداوند تعالی به او می‌گوید ، بنده من آیا امر زن را به تو واگذار نکردم . خواستی او را رها ساخته . خواستی او را نگهدار ، و در مورد 3 ( همسایه ) در روایت اولی⁽⁹⁾دارد ، که خداوند راه برای وی قرار داده که خانه خود را فروخته ، و از همسایگی او جدا شود .

و در مورد 4 در معتبر ولید⁽¹⁾و روایت⁽²⁾خلاد دارد که در خانه‌اش بنشیند و بگوید : پروردگارم مرا روزی ده ، به او گفته شود مگر برایت راه برای جستجوی روزی قرار ندادم ، و در مرسله⁽³⁾سرائر دارد ، بگوید در خانه‌ام می‌نشینم ، و نماز می‌خوانم ، و روزه می‌گیرم ، و پروردگارم را بندگی می‌کنم . اما روزیم خواهد آمد و در روایت مسعده⁽⁴⁾در خانه‌اش نشسته و از خدا می‌خواهد روزیش دهد . و دنبال روزی نمی‌رود ( از فضل خداوند طلب نمی‌کند ، آن گونه که خداوند او را امر کرده . خداوند به او بگوید . بنده‌ام دنیا را بر تو منع نکردم و جوارحت را هدف تیر قرار ندادم ( توانایی جستجوی روزی داری ) و زمین من وسیع است . چرا بیرون نشوی و روزی طلب کنی ، اگر محرومت کردم . معذوری ، و اگر روزیت دادم همان را می‌خواهی .

و در مورد پنجم . در روایت جعفر⁽⁵⁾دارد . مرد مالی داشت ، او را به دین به کسی بدون بینه ( شاهد یا مدرک ) داد به او گفته شود آیا امرت نکردم ، که شاهد بگیر و قریب به همین مضمون در مرسله⁽⁶⁾سرائر وارد شده . و در روایت مسعده⁽⁷⁾دارد ، که دینی به مردی تا مدتی داد . نامه‌ای ننوشت ( مدرکی خطی )

و شهودی برای این کار نگرفت .

و در مورد هفتم در مسند ابن⁽¹⁾مسلم از امام پنجم علیه‌السلام دارد که مرد از خداوند حاجت می‌خواهد . و شانش برآوردن آن است تا زمانی نزدیک ، یا دور ، بنده گناهی می‌کند . خداوند تعالی به فرشته می‌گوید : حاجتش را برآورده نکن ، و وی را محروم ساز . چون متعرض خشم من شده و مستوجب حرمان من است ، و در مرسل⁽²⁾ابن فهد از حدیث قدسی دارد که دعایی از من محجوب نیست مگر دعای حرام خور . و دارد⁽³⁾که مردی به رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله گفت دوست دارم دعایم مستجاب شود . حضرت به او فرمود . خوردنی‌ها را پاک کرده . حرام در شکمت داخل نکن .

و در باره 8 در روایت علی⁽⁴⁾ابن سالم از گفته امام ششم علیه‌السلام دارد ، که خداوند عزوجل فرمود . قسم به عزت و جلالم . دعای مظلومی که در مظلمه‌ای مرا بخواند مستجاب نکنم که برای کسی نزد او مانند همین مظلمه باشد . و در روایت صحیح⁽⁵⁾حسن بن راشد از امام صادق علیه‌السلام داریم ، که هرگاه به مردی ظلمی شد ، و شروع کرد نفرین بر ظالمش کردن . خداوند عزوجل می‌گوید : اینجا دیگری هست که تو را نفرین می‌کند . می‌پندارد که او را ظلم کردی . خواستی

دعایت را مستجاب کرده ، و دعای او را نیز ( در باره تو ) مستجاب کنم ، و خواستی هر دو را تأخیر انداخته . عفوم شامل حال هر دو بگردد .

و در نهج البلاغة⁽¹⁾گروه دیگر نیز وارد شده که دعایشان حتی در آن ساعت از شب مستجاب نمی‌شود ـ 1 ـ عشار ( گمرگ بگیر ) 2 ـ عریف 3 ـ شرطی 4 ـ صاحب عرطبه که طنبور است 5 ـ یا صاحب کوبه ( که طبل ) گفته شده .

و گروه دیگری نیز در صحیح⁽²⁾ابی حمزة از امام پنجم علیه‌السلام دارد . دعایشان مستجاب نشود . هنگامی که امر به معروف و نهی از منکر نکنند و پیروی از اخیار اهل بیت پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را نداشته باشند . خداوند بدهایشان را بر آنها مسلّط کرده و خوبانشان دعا می‌کنند . پس مستجاب نمی‌شود . و در روایت محمد⁽³⁾بن عرفه از امام رضا علیه‌السلام دارد که امر به معروف و نهی از منکر می‌کنید یا بدان شما بر شما استعمال ( برتری پیدا کنند ) پس نیکان شما دعا کنند . مستجاب نشود .

8 ـ دعاهای وارده

در جاهای متعدد قسمتی دعاهای صحیح معتبر و غیر معتبر را ذکر کردیم . و بعض آنها گرچه سند صحیح ندارند . لکن شواهدی برای اثبات اعتبار آنها موجود است ، از جمله مضامین عالیه آنها مانند دعای کمیل ، دعای صباح ،

و دعای ندبه ، دعای سمات . و خواندن آنها رجاءً مانعی ندارد . و از جمله دعاهای وارده دعایی است ، که بعد از عمل ام داود در ماه رجب یا هر ماه دیگر خوانده می‌شود ، و به گفته سید بن طاوس قدس‌سره در کتاب اقبال⁽¹⁾دعایی است عظیم الفضل .

عمل ام داود

و ام داود جده سید می‌شود ، و معروف است به ام خالد بربریه مادر جدّ اعلای سید ، داود بن الحسن بن الحسن بن مولا علی بن ابیطالب علیه‌السلام .

خلیفه ( منصور دوانیقی ) داود را با عده‌ای دیگر زنجیر کرده از مدینه به عراق برده به اتهامی زندان می‌کند . و مدتی می‌گذرد و مادر از حال فرزند هیچ خبری ندارد . و امام صادق علیه‌السلام از شیر این زن که داود را شیر می‌داده شیر خورده ، و دایه حضرت می‌شده . روزی برای عیادت امام علیه‌السلام بر حضرت وارد می‌شود . و چون از حال داود می‌پرسد . مادر می‌گوید مدتی است از من جدا شده در عراق زندانی است . حضرت دعاء استفتاح را به وی می‌آموزد ، سید در اقبال می‌گوید : روایت دعای روز نیمه رجب ما از خلق بسیاری روایت کردیم که نام آنان را کتاب اجازات به طرق مؤتلف و مختلف متضمن است ، و این دعای را جلیل مشهور بین اهل روایات گفته و در بعضی طرقش زیاداتی است . و بعضی راویها آن را به موسی بن جعفر کاظم صلوات اللّه علیه رسانده . و پاره‌ای از ام داود روایت می‌کنند ، و سید در روایتی در وصف دعاء گفته که درهای

آسمان برایش باز می‌شود ، و همان ساعت صاحبش اجابت را می‌بیند ، و پاداشی برای او نزد خداوند تعالی غیر از بهشت نیست . حضرت به‌ام داود می‌فرماید : ماه بزرگ حرام ، ماه رجب نزدیک است . ماهی است دعاء در آن شنیده می‌شود . ماه اصمّ خداست . سه روز ایام بیض 13 ـ 14 ـ 15 ماه روزه بگیر . روز 15 وقت ظهر غسل بکن و 8 رکعت زوال ( نافله ظهر ) را بخوان . و در بعضی روایات ، و قنوت و رکوع و سجود آنها را نیکو آورده . سپس نماز ظهر را بخوان . دو رکعت بعد از آن می‌آوری و بعد از آن 100 بار یا قَاضِیَ حَوائِجِ السّائلین می‌گویی . سپس دو رکعت می‌خوانی ( نافله عصر ) و در بعضی روایات دارد که در هر رکعت از نافله عصر سه بار بعد از سوره فاتحه ، قل هو اللّه احد و یک بار سوره کوثر را می‌خوانی ، بعد نماز عصر را می‌خوانی . و باید نمازت در لباس پاکیزه باشد . و کوشش کن که کسی بر تو وارد نشود ، سخن با تو گوید .

و در روایتی دارد ، که هنگامی از عصر فارغ شدی . پاکیزه‌ترین لباسهای خود را بپوش و در اطاقی تمیز بر حصیری تمیز بنشین ، و کوشش نما که کسی بر تو وارد نشده سرگرمت کند . سپس رو به قبله کرده و 100 بار سوره حمد و 100 بار قل هو اللّه احد و 10 بار آیة الکرسی را بخوان . بعد سوره انعام و سوره بنی‌اسرائیل و سوره کهف و لقمان و یس و الصافات و حم السجدة و حآمعسآق و حم الدخان و الفتح والواقعة وسوره ملک و ن القلم و اذا السماء انشقت ، و آنچه بعد از آن تا آخر قرآن است می‌خوانی ، و اگر نیک نتوانی اینها را بخوانی ، و از روی قرآن نیز نتوانستی بخوانی . قل هو اللّه احد را 100 بار تکرار می‌کنی ، و شیخ مفید قدس‌سره گفته : هنگامی که سوره مخصوص را نمی‌تواند درست در روز نیمه

ماه رجب بخواند ، یا طاقت آنها را ندارد . حمد را 100 بار و آیة الکرسی را 10 بار . سپس سوره الاخلاص ( قل هو اللّه احد ) را . 100 بار بخواند ، و سید می‌گوید : در بعض روایات اکتفاء به خواندن 100 بار قل هو اللّه کرده ، و احتمال دارد برای اهل ضرورت یا مسافر یا در چیزی از مهمات باشد . و حضرت صادق علیه‌السلام در یکی از روایات گفته هنگامی که از اینها فارغ شدی و تو رو به قبله هستی بگو :

دعاء استفتاح

دعاء استفتاح معروف به عمل ام داود⁽¹⁾

بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمنِ الرّحیم صَدَقَ اللّه‌ُ الْعَظیمُ، الَّذی لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ، ذُو الْجَلالِ وَالاْءِکْرامِ، الرَّحْمنُ الرَّحیمُ، الْحَلیمُ الْکَریمُ الَّذی لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‌ءٌ، وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ الْعَلیمُ، الْخَبیرُ، شَهِدَ اللّه‌ُ اَنَّهُ لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ، وَالْمَلاآئِکَةُ وَاُولوُا الْعِلْمِ، قآئِماً بِالْقِسْطِ لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ، إنّ الدّین عِنْدَ اللّه‌ِ الاْءسْلام وَبَلَّغَتْ رُسُلُهُ الْکِرامُ وَاَنـَا عَلی ذلِکَ مِنَ الشّاهِدینَ، اَللّـهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ وَلَکَ الْمَجْدُ وَلَکَ الْعِزُّ وَلَکَ الْفَخْرُ، وَلَکَ الْقَهْرُ وَلَکَ النِّعْمَةُ، وَلَکَ الْعَظَمَةُ وَلَکَ الرَّحْمَةُ، وَلَکَ الْمَهابَةُ وَلَکَ السُّلْطانُ، وَلَکَ الْبَهآءُ وَلَکَ الاْءِمْتِنانُ، وَلَکَ التَّسْبیحُ وَلَکَ التَّقْدیسُ، وَلَکَ التَّهْلیلُ وَلَکَ التَّکْبیرُ، وَلَکَ ما یُری وَلَکَ ما لا یُری، وَلَکَ ما فَوْقَ السَّمواتِ الْعُلی، وَ لَکَ ما تَحْتَ الثَّری، وَلَکَ الاْءَرَضُونَ السُّفْلی، وَلَکَ الاْءخِرَةُ وَالاْءُولی، وَلَکَ ما تَرْضی بِهِ مِنَ الثَّنآءِ وَالْحَمْدِ وَالشُّکرِ وَ النَّعْمآءِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی جَبْرَئیلَ اَمینِکَ عَلی وَحْیِکَ، وَالْقَوِیِّ عَلی اَمْرِکَ، وَالْمُطاعِ فی سَمواتِکَ وَمَحالِّ کَراماتِکَ،

الْمُتَحَمِّلِ لِکَلِماتِکَ، النّاصِرِ لاَِنْبِیآئِکَ، الْمُدَمِّرِ لاِءَعْدآئِکَ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی میکائیلَ مَلَکِ رَحْمَتِکَ، وَالْمَخْلُوقِ لِرَأْفَتِکَ وَالْمُسْتَغْفِرِ الْمُعینِ لاِءَهْلِ طاعَتِکَ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی اِسْرافیلَ حامِلِ عَرْشِکَ، وَصاحِبِ الصُّورِ الْمُنْتَظِرِ لاِءَمْرِکَ وَالْوَجِلِ الْمُشْفِقِ مِنْ خیفَتِکَ، اللّهُمّ صَلّ علی عِزرائیل ملک الرّحمة الموکّل علی عبیدِک وامائک ، المُطیع فی أرضک وسمائک ، قابِضُ أرواح عبادک بأمرک ، اللّـهُمَّ صَلِّ عَلی حَمَلَةِ الْعَرْشِ الطّاهِرینَ وَعلی ملائکة الذکر أهل التأمین علی دعأء المؤمنین وَعَلیَ السَّفَرَةِ الْکِرامِ الْبَرَرَةِ الطَّیِّبینَ، وَعَلی مَلاآئِکَتِکَ الْکِرامِ الْکاتِبینَ، وَ عَلی مَلاآئِکَةِ الْجِنانِ، وَخَزَنَةِ النّیرانِ، وَمَلَکِ الْمَوْتِ وَالاْءَعْوانِ، یا ذَاالْجَلالِ وَالاْءِکْرامِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی اَبینا آدَمَ بَدیعِ فِطْرَتِکَ، الَّذی کَرَّمْتَهُ بِسُجُودِ مَلاآئِکَتِکَ، وَاَبَحْتَهُ جَنَّتَکَ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی اُمِّنا حَوّآءَ الْمُطَهَّرَةِ مِنَ الرِّجْسِ الْمُصَفّاةِ مِنَ الدَّنَسِ، الْمُفَضَّلَةِ مِنَ الاْءِنْسِ، الْمُتَرَدِّدَةِ بَیْنَ مَحالِّ الْقُدُْسِ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی هابیلَ وَشَیْثٍ، وَاِدْریسَ وَنُوحٍ، وَهُودٍ وَصالِحٍ، وَ اِبْراهیمَ وَاِسْماعیلَ، وَاِسْحقَ وَیَعْقُوبَ، وَیُوسُفَ وَالاْءَسْباطِ، وَلُوطٍ وَشُعَیْبٍ، وَاَیُّوبَ وَمُوسی، وَهارُونَ وَیُوشَعَ، وَمیشا وَالْخِضْرِ، وَذِی الْقَرْنَیْنِ وَیُونُسَ، وَاِلْیاسَ وَالْیَسَعَ، وَذِی الْکِفْلِ وَطالُوتَ، وَداوُدَ وَسُلَیْمانَ، وَزَکَرِیّا وَشَعْیا، وَیَحْیی وَتُورَخَ، وَمَتّی وَاِرْمِیا، وَحَیْقُوقَ وَدانِیالَ، وَعُزَیْرٍ وَعیسی، وَشَمْعُونَ وَجِرْجیسَ، وَالْحَوارِیّینَ وَالاْءَتْباعِ، وَخالِدٍ وَحَنْظَلَةَ وَلُقْمانَ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَارْحَمْ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ، وَبارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، کَما صَلَّیْتَ وَرَحِمْتَ وَبارَکْتَ عَلی اِبْرهیمَ وَآلِ اِبْرهیمَ، اِنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلَی الاْءَوْصِیآءِ وَالسُّعَدآءِ وَالشُّهَدآءِ وَاَئِمَّةِ الْهُدی، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلَی الاْءَبْدالِ وَالاْءَوْتادِ، وَالسُّیّاحِ وَالْعُبّادِ، وَالْمُخْلِصینَ وَالزُّهّادِ، وَاَهْلِ الجِدِّ وَالاْءِجْتِهادِ، وَاخْصُصْ مُحَمَّداً وَاَهْلَ بَیْتِهِ بِاَفْضَلِ صَلَواتِکَ، وَاَجْزَلِ کَراماتِکَ، وَبَلِّغْ رُوحَهُ وَ جَسَدَهُ مِنّی تَحِیَّةً وَسَلاماً، وَزِدْهُ فَضْلاً وَشَرَفاً وَإکراماً، حَتّی

تُبَلِّغَهُ اَعْلی دَرَجاتِ اَهْلِ الشَّرَفِ مِنَ النَّبِیّینَ وَالْمُرْسَلینَ، وَالاْءَفاضِلِ الْمُقَرَّبینَ، اَللّـهُمَّ وَصَلِّ عَلی مَنْ سَمَّیْتُ وَمَنْ لَمْ اُسَمِّ مِنْ مَلاآئِکَتِکَ وَاَنْبِیآئِکَ، وَرُسُلِکَ وَاَهْلِ طاعَتِکَ، وَاَوْصِلْ صَلَواتی اِلَیْهِمْ وَاِلی اَرْواحِهِمْ وَاجْعَلْهُمْ اِخْوانی فیکَ وَاَعْوانی عَلی دُعآئِکَ، اَللّـهُمَّ اِنّی اَسْتَشْفِعُ بِکَ اِلَیْکَ، وَبِکَرَمِکَ اِلی کَرَمِکَ، وَبِجُودِکَ اِلی جُودِکَ، وَبِرَحْمَتِکَ اِلی رَحْمَتِکَ، وَبِاَهْلِ طاعَتِکَ اِلَیْکَ، وَاَسئَلُکَ الّلهُمَّ بِکُلِّ ما سَئَلَکَ بِهِ اَحَدٌ مِنْهُمْ، مِنْ مَسْئَلَةٍ شَریفَةٍ مَسْمُوعَةٍ غَیْرِ مَرْدُودَةٍ، وَبِما دَعَوْکَ بِهِ مِنْ دَعْوَةٍ مُجابَةٍ غَیْرِ مُخَیَّبَةٍ، یااَللّه‌ُ یارَحْمنُ، یا رَحیمُ یا حَلیمُ، یا کَریمُ یا عَظیمُ یا جَلیلُ یامُنیلُ، یا جَمیلُ یا کَفیلُ، یا وَکیلُ یا مُقیلُ، یا مُجیرُ یا خَبیرُ، یا مُنیرُ یا مُبیرُ، یا مَنیعُ یا مُدیلُ یا مُحیلُ، یا کَبیرُ یا قَدیرُ، یا بَصیرُ یا شَکُورُ، یا بَرُّ یا طُهْرُ، یا طاهِرُ یا قاهِرُ، یا ظاهِرُ یا باطِنُ، یا ساتِرُ یا مُحیطُ، یا مُقْتَدِرُ یا حَفیظُ، یا مُجیرُ ( متجبّر ) یا قَریبُ، یا وَدُودُ یا حَمیدُ یا مَجیدُ، یا مُبْدِئُ یا مُعیدُ یا شَهیدُ، یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ، یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ، یا قابِضُ یا باسِطُ، یا هادی یا مُرْسِلُ یا مُرْشِدُ، یا مُسَدِّدُ یا مُعْطی، یا مانِعُ یا دافِعُ، یا رافِعُ، یا باقی یا واقی، یا خَلاّقُ یا وَهّابُ یا تَوّابُ، یا فَتّاحُ یا نَفّاحُ یا مُرْتاحُ، یا مَنْ بِیَدِهِ کُلُّ مِفْتاحٍ، یا نَفّاعُ یا رَؤُفُ یا عَطُوفُ، یا کافی یا شافی، یا مُعافی یا مُکافی، یا وَفِیُّ یا مُهَیْمِنُ، یا عَزیزُ یا جَبّارُ یا مُتَکَبِّرُ، یا سَلامُ یا مُؤْمِنُ، یا اَحَدُ یا صَمَدُ، یا نُورُ یا مُدَبِّرُ، یا فَرْدُ یا وِتْرُ، یا قُدُّوسُ یا ناصِرُ، یا مُونِسُ یا باعِثُ یا وارِثُ، یا عالِمُ یا حاکِمُ، یا بادئ یا مُتَعالی، یا مُصَوِّرُ یا مُسَلِّمُ یا مُتَحَبِّبُ، یا قآئِمُ یا دآئِمُ، یا عَلیمُ یا حَکیمُ، یا جَوادُ یا بارِی‌ءُ، یا بآرُّ یا سآرُّ، یا عَدْلُ یا فاصِلُ، یا دَیّانُ یا حَنّانُ یا مَنّانُ، یا سَمیعُ یا بَدیعُ یا خَفیرُ، یا مُفنی یا مُغَیِّرُ یاناشِرُ، یاغافِرُ یاقَدیمُ، یامُسَهِّلُ یا مُیَسِّرُ، یا مُمیتُ یا مُحْیی، یا نافِعُ یا رازِقُ، یا مُقْتَدِرُ یا مُسَبِّبُ، یا مُغیثُ یا مُغْنی، یا مُقْنی یا خالِقُ یا راصِدُ، یا واحِدُ یا حاضِرُ، یا جابِرُ یا حافِظُ، یا شَدیدُ یا غِیاثُ، یا عآئِدُ یا قابِضُ.

و در بعضی روایات دارد :

یَا مُنِیبُ یَا مُبِینُ یَا طَاهِرُ یَا مُجِیبُ یَا مُتَفَضِّلُ یَا مُسْتَجِیبُ یَا عَادِلُ یَا بَصِیرُ یَا مُوءَمَّلُ یَا مُسْدِی یَا أَوَّابُ یَا وَافِی یَا رَاشِدُ یَا مَلِکُ یَا رَبِّ یَا مُذِلُّ یَا مُعِزُّ یَا مَاجِدُ یَا رَازِقُ یَا وَلِیُّ یَا فَاضِلُ یَا سُبْحَانُ یَا مَنْ عَلا فَاسْتَعْلَی فَکَانَ بِالْمَنْظَرِ الاْءَعْلَی یَا مَنْ قَرُبَ فَدَنَا وَبَعُدَ فَنَأَی وَعَلِمَ السِّرَّ وَأَخْفَی یَا مَنْ إِلَیْهِ التَّدْبِیرُ وَلَهُ الْمَقَادِیرُ وَیَا مَنِ الْعَسِیرُ عَلَیْهِ سَهْلٌ یَسِیرٌ یَا مَنْ هُوَ عَلَی مَا یَشَاءُ قَدِیرٌ یَا مُرْسِلَ الرِّیَاحِ یَا فَالِقَ الاْءِصْبَاحِ یَا بَاعِثَ الاْءَرْوَاحِ یَا ذَا الْجُودِ وَالسَّمَاحِ یَا رَادَّ مَا قَدْ فَاتَ یَا نَاشِرَ الاْءَمْوَاتِ یَا جَامِعَ الشَّتَاتِ یَا رَازِقَ مَنْ یَشَاءَ بِغَیْرِ حِسابٍ وَیا فاعِل ما یَشاءُ کَیْفَ یَشَاءُ ویَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا حَیُّ حِینَ لا حَیَّ یَا حَیُّ یَا مُحْیِیَ الْمَوْتَی یَا حَیُّ لَا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ یَا إِلَهِی وسَیِّدَی صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْحَمْ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا صَلَّیْتَ وَبَارَکْتَ وَرَحِمْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ وَارْحَمْ ذُلِّی وَفَاقَتِی وَفَقْرِی وَانْفِرَادِی وَوَحْدَتِی وَخُضُوعِی بَیْنَ یَدَیْکَ وَاعْتِمَادِی عَلَیْکَ وَتَضَرُّعِی إِلَیْکَ أَدْعُوکَ دُعَاءَ الْخَاضِعِ الذَّلِیلِ الْخَاشِعِ الْخَائِفِ الْمُشْفِقِ الْبَائِسِ المهین الْحَقِیرِ الْجَائِعِ الْفَقِیرِ الْعَائِذِ الْمُسْتَجِیرِ الْمُقِرِّ بِذَنْبِهِ الْمُسْتَغْفِرِ مِنْهُ الْمُسْتَکِینِ لِرَبِّهِ دُعَاءَ مَنْ أَسْلَمَتْهُ ثِقَتُهُ وَرَفَضَتْهُ أَحِبَّتُهُ وَعَظُمَتْ فَجیعَتُهُ دُعَاءَ حَرِقٍ حَزِینٍ ضَعِیفٍ مَهِینٍ بَائِسٍ مُسْتَکِینٍ بِکَ مُسْتَجِیرٍ اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ مَلِیکٌ وَأَنَّکَ مَا تَشَاءُ مِنْ أَمْرٍ یَکُونُ وَأَنَّکَ عَلَی مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ وَأَسْأَلُکَ بِحُرْمَةِ هَذَا الشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْبَیْتِ الْحَرَامِ وَالبَلَدِ الحَرامِ وَالرُّکْنِ وَالْمَقَامِ وَالْمَشَاعِرِ الْعِظَامِ وَبِحَقِّ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ وَآلِهِ السَّلامُ یَا مَنْ وَهَبَ لآِدَمَ شَیْثَ وَلاِءِبْرَاهِیمَ إِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیَا مَنْ رَدَّ یُوسُفَ عَلَی یَعْقُوبَ وَیَا مَنْ کَشَفَ بَعْدَ الْبَلاءِ ضُرَّ أَیُّوبَ یَا رَادَّ مُوسَی عَلَی أُمِّهِ وَیَا زَائِدَ الْخَضِرِ فِی عِلْمِهِ وَیَا مَنْ وَهَبَ لِدَاوُدَ سُلَیْمَانَ وَلِزَکَرِیَّا یَحْیَی وَلِمَرْیَمَ عِیسَی یَا حَافِظَ بِنْتِ شُعَیْبٍ وَیَا کَافِلَ وَلَدِ أُمِّ مُوسَی عَنْ

والِدَتِهِ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَغْفِرَ لِی ذُنُوبِی کُلَّهَا وَتُجِیرَنِی مِنْ عَذَابِکَ وَتُوجِبَ لِی رِضْوَانَکَ وَأَمَانَکَ وَإِحْسَانَکَ وَغُفْرَانَکَ وَجَنَانَکَ وَأَسْأَلُکَ أَنْ تَفُکَّ عَنِّی کُلَّ حَلْقَةٍ بَیْنِی وَبَیْنَ مَنْ یُوءْذِینِی وَتُفَتِّحَ لِی کُلَّ بَابٍ وَتُلَیِّنَ لِی کُلَّ صَعْبٍ وَتُسَهِّلَ لِی کُلَّ عَسِیرٍ وَتُخْرِسَ عَنِّی کُلَّ نَاطِقٍ بِشَرٍّ وَتَکُفَّ عَنِّی کُلَّ بَاغٍ وَتَکْبِتَ عَنِّی کُلَّ عَدُوٍّ لِی وَحَاسِدٍ وَتَمْنَعَ عَنِّی کُلَّ ظَالِمٍ وَتَکْفِیَنِی کُلَّ عَائِقٍ یَحُولُ بَیْنِی وَبَیْنَ وُلْدِی ( وحاجتی ) وَیُحَاوِلُ أَنْ یُفَرِّقَ بَیْنِی وَبَیْنَ طَاعَتِکَ وَیُثَبِّطَنِی عَنْ عِبَادَتِکَ یَا مَنْ أَلْجَمَ الْجِنَّ الْمُتَمَرِّدِینَ وَقَهَرَ عُتَاةَ الشَّیَاطِینِ وَأَذَلَّ رِقَابَ الْمُتَجَبِّرِینَ وَرَدَّ کَیْدَ الْمُتَسَلِّطِینَ عَنِ الْمُسْتَضْعَفِینَ أَسْأَلُکَ بِقُدْرَتِکَ عَلَی مَا تَشَاءُ وَتَسْهِیلِکَ لِمَا تَشَاءُ کَیْفَ تَشَاءُ أَنْ تَجْعَلَ قَضَاءَ حَاجَتِی فِیمَا تَشَاء .

سپس بر زمین سجده کرده و دو گونه خود را بر خاک ( مهر ) میمالی و بگو : اَللّهُمَّ لَکَ سَجَدْتُ وَبِکَ امَنْتُ فَارْحَمْ ذُلْی ، وَفاقَتی وَاجْتِهادی وَتَضَّرُعی ومَسْکَنَتی وفقرِی اِلَیْکَ یا رَبِّ و کوشش کن که چشمانت به اشک آید ولو به اندازه سر مگسی که آن علامت اجابت است . و در روایتی دیگر در سجده دارد بگوید اَلَلّهُمَّ لکَ سَجَدْتُ وَبِکَ امَنْتُ فَارْحَم ذُلّی وَکبوتی لِحرَّ وجهی وفقری وفاقتی ، و در دیگری بعد از فارحم ذلی ( وَخُضُوعی بینَ یَدیکَ وفَقری وفاقتی اِلَیْکَ وَارْحَمْ انفِرادی وخُشوعی واجتهادی بَینَ یَدَیکَ . وَتَوَکُلی عَلَیْکَ . اللهم بِکَ اسْتَفْتِحُ وَبِکَ استَنْجِحُ وَبِمُحَمَّدٍ عَبْدِک وَرَسُولِکَ وَآلِهِ اَتَوَجَّهُ اِلَیکَ ، اللهُمَّ سَهِلّ لی کُلَّ حزونةٍ ، وَذلّل الی کُلَّ صَعوبةٍ وَاَعْطِنی مِنَ الْخَیر أکْثَر ممّا اَرْجُو ، وعافِنی مِنَ الشّرِ واصرف عنّی السُّؤء . سپس 100 بار بگو : یَا قاضِیَ حَوائِجِ الّطالبِین . اِقضِ حاجَتی بِلُطفِکَ یا خَفِّی الالطافِ . و دعاء و سجده در روایت دیگری اینگونه است اَللّهُمَّ لَکَ سَجَدْتُ وَلَکَ صَلَّیْتُ وَبِکَ امَنْتُ وَعَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ . وَارْحَمَ ذُلی وَفاقتی وخُضُوعی وَذُلّی وانْفِرادی وَمَسْکَنَتی وَفَقْری وکبوتی لِوجْهِکَ وَاِلَیْکَ ، یَا رَبِّ یَا رَبِّ . و سفارش کرده که چشمان مقدار کمی هم به اشک بیاید . و بر حذر

داشته که این دعا را به کسی نیاموزد که در باطل ( بیهوده ) به آن دعا نماید . چون در آن اسم اعظم است ، که هرگاه به آن دعا شود مستجاب نماید . و هرگاه به آن درخواست شود عطا فرماید .

سید⁽¹⁾می‌گوید جده ما ام داود می‌گوید : این دعاء را نوشتم و از نزد حضرت رفتم ، ماه رجب داخل شد . آنچه امام صادق علیه‌السلام امر فرموده بود عمل کردم . در آن شب خوابیدم . چون آخر شب شد . پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و هر که از ملائکه و پیغمبران را که بر آنها صلوات ( درود ) فرستادم در خواب دیدم و پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله می‌فرمود : ای ام داود مژده دار و هر که را می‌بینی از خواهرانت ( از برادرانت ) و در روایتی از یاران و برادرانت هستند . و همه برای تو شفاعت می‌کنند و بشارت به برآورده شدن حاجتت می‌دهند . مژده باد تو را ، خداوند تو را حفظ می‌کند ، و فرزندت را ، و او را به تو برمی‌گرداند . می‌گوید از خواب بیدار شدم . درنگ نکردم مگر به اندازه مسافت راه عراق تا مدینه برای سواری جدی که با شتاب راه طی کند . تا آنکه داود بر من وارد شد ، از حالش پرسیدم . گفت در تنگ‌ترین حبس و سنگین‌ترین آهن زندان بودم ، تا روز نیمه رجب ، چون شب شد . در خواب دیدم که گویا زمین به رویم قبض شده ( کوتاه شده ) تو را بر حصیر نماز دیدم . و اطرافت مردانی بودند که سر آنها در آسمان و پاهایشان در زمین بود . دور تو خداوند را تسبیح می‌کردند . یکی از آنان نیکورو پاکیزه لباس . خوش بو که گمان بردم جدم پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله باشد . به من گفت . بشارت باد تو را ، فرزند پیر زال صالحه . خداوند دعای مادرت را در باره‌ات مستجاب کرد .

بیدار شدم . فرستادگان منصور ( خلیفه عباسی که وی را زندان کرده بود ) بر در زندان بودند . در دل شب بر وی وارد شدم ، دستور داد . آهن را از من باز کرده به من احسان کرد و فرمان داد 10 هزار درهم به من بدهند ، و بر مرکبی نجیب سوار شدم و با شدیدترین و سریعترین سیر رانده شد تا به مدینه وارد شدم . ام داود می‌گوید او را نزد امام صادق علیه‌السلام بردم ، حضرت فرمود : منصور حضرت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را در خواب دید حضرت به او فرمود فرزندم را آزاد کن و گرنه در آتشت می‌اندازم ، و دید گویا زیر پاهایش آتش است . بیدار شد تو را آزاد کرده . و در آخر دارد که حضرت بفرمایند . در روز عرفه هم می‌شود به این دعاء دعاء کرد و در هر ماه اگر بخواهد ایام البیض 13 و14 و15 ماه را روزه گرفته و دعاء را در آخر آنها همانگونه که گفتم بخواند . و در دو روایت دارد که در روز عرفه و هر روزی که دعاء کند همانا خداوند مستجاب کند انشاء اللّه .

9 ـ دعاهای ساختگی

فراوان است . از جمله دعای گنج العرش است که سند ندارد و می‌توان گفت دروغ است .

توسّلات و تشبثات که به افراد خاصّی به نام اولیاء و بندگان زاهد ، متعبّد ، علماء ، دانشمندان ، صورت می‌گیرد ، و سند آن خواب بی‌پایه‌ای یا بافته بی‌مایه‌ای ، یا ادعای تجربه‌ی بیش نیست . و گاهی با نذر هم توأم می‌شود . و پیشتر عوام را به این گونه سرگرم کرده ، واستفاده مادی از آنها می‌برند . شایسته است مردمانی که با مکتب اهل بیت علیهم‌السلام آشنا هستند . از این گونه کارها خود را دور داشته ، و گول تبلیغات دروغ و شایعه‌ها را نخورند .

بخش اول: توسّل به قرآن برای رفع گرفتاریها و مشکلات

اشاره

این بخش مشتمل بر دو قسمت است . 1 ـ توسلاتی که سند معتبر و صحیح دارد . 2 ـ آنها که سند معتبر ندارند . چون احتمال صدور از منابع وحی و عصمت می‌رود رجاء می‌توان با آنها تمسک جست و این دو قسم در سایر بخشها نیز مراعات می‌شود . و در قسم دوم که سند معتبر ندارد .

چنانچه چند روایت ضعیف در موردی وارد شده می‌توان آن را معتبر دانست چون هر روایت احتمالی در ذهن ایجاد می‌کند . و روایات ضعیف دیگر آن را تأیید تا حدّی که به اطمینان رسیده و شخص علم عادی به مضمون آنها حاصل کند . در این بخش روایات معتبر از غیر معتبر را جدا نکردیم و فقط به ذکر مرسل یا ضعیف بودن یا معتبر بودن اکتفا شده . جز این روایت که بعنوان قسم اول ایراد شده :

قسم اول :

در روایتی صحیح معاویة بن⁽¹⁾عمار از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده که اگر سوره حمد بر مرده‌ای 70 بار خوانده شود سپس خداوند روح وی را برگرداند جای تعجّب نیست .

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

خواص آیات قرآن کریم

1 ـ آبستن شدن

در روایت مرسله از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده اگر سوره ( آل عمران ) با زعفران نوشته شود ، و بر زنی که آبستن نمیشود آویخته شود ، باذن خدا آبستن شود⁽¹⁾.

2 ـ احتلام

در روایت ضعیف از آن حضرت وارد⁽²⁾شده . هرکه سوره نور را نوشته در فراشی که بر آن میخوابد بگذارد ، هرگز در آن محتلم نگردد . و از امام جعفر صادق علیه‌السلام بسند ضعیف⁽³⁾نقل شده هرکه سوره ( معارج ) را در شب بخواند از جنابت و احتلام تا صبح کند در امان است .

تذکر : این کار باید باعث بی‌احترامی به قرآن نشود . روی آن نخوابد . هتک نکند .

3 ـ آسان شدن کارهای سخت

در روایت ضعیف از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . هرکس سوره ( الرحمن ) را بنویسد و بر خود بیاویزد هر کار سختی را خداوند بر او آسان میکند⁽¹⁾.

4 ـ آسان شدن کار روزی

از امام صادق علیه‌السلام در روایت ضعیف نقل شده . آویزان کردن سوره ( آل عمران ) که با زعفران نوشته شده خداوند کار او را آسان و وی را روزی دهد⁽²⁾.

5 ـ امان از آتس سوزی

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( برائة ) را نوشته در عمامه خود بنهد ، یا در عرقچین قرار دهد . از دزدها در امان است و اگر او را ببینند از وی منحرف شده . و اگر همه محله‌اش آتش بگیرد . آتش بمنزل او نمیرسد و مادام که این سوره با او باشد احدی نزدیکش نشود⁽³⁾.

6 ـ امن از آزار مردم

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( کهف ) را نوشته و در ظرفی شیشه‌ای که دهانه‌اش تنگ باشد نهاده و آنرا در منزلِ خود قرار دهد ، خود و کسانش از فقر و بدهی و از آزار مردم در امان است⁽¹⁾.

7 ـ امن از بلاء

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه شب جمعه سوره حشر را بخواند تا صبح از بلاء در امان است⁽²⁾.

8 ـ امن از چشم

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد است ، هرگاه سوره ( الهمزة ) بر کسی که چشم باو خورده خوانده شود ، بقدرت خدای تعالی برطرف میشود⁽³⁾.

9 ـ امن در جنگ

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره ( حدید ) را نوشته به خود آویزان کند و در جنگ باشد تیری و آهنی باو نرسد ، و دل قوی در

جستجوی جنگ خواهد بود⁽¹⁾.

10 ـ امن از حسد

در روایت ضعیف از امام صادق علیه‌السلام نقل شده ، هرکه سوره ( یس ) را بنویسد و بر بدن خود بیاویزد ، از حسد بر بدن خود و از چشم در امان است ، و هم چنین از جن و انس و دیوانگی و حشرات و مرضها و دردها ، باذن خدای تعالی⁽²⁾.

11 ـ امان در خواب و بیداری

در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد است . هرکه سوره ( محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ) را نوشته و بر خود بیاویزد . جن را از وی دفع کرده و در خواب و بیداری در امان است⁽³⁾.

12 ـ امن از ترس

در دو روایت مرسل یکی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و دیگری از امام صادق علیه‌السلام دارد که اگر ترسان آب سوره ( مریم ) را بخورد باذن خدای تعالی ایمن گردد . و در دو روایت مرسل از نبی اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . خواندن سوره ( البروج ) از امور ترسناک و سختیها نجات میدهد و امان از آنهاست ، و در روایت ضعیف از امام

صادق علیه‌السلام دارد هرکه آنرا بر فراش خود بخواند ، تا صبح در امان خداست⁽¹⁾.

13 ـ امن از ترس در روز قیامت

در دو روایت از امام صادق علیه‌السلام یکی مسند ، دیگری مرسل وارد شده هرکه سوره ( اعراف ) را در هر ماه بخواند از کسانی است که « لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ »⁽²⁾.

14 ـ امن از جنّ و وسواس

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد است . هرکه سوره ( ناس ) را هر شب در منزل خود بخواند از جن و وسواس در امان است⁽³⁾.

15 ـ امان از جهنم

در روایت مرسلی از نبی اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد است . هرکه سوره ( آل عمران ) را بخواند ، خداوند بهر حرفی امان از داغی جهنم بوی عطا میکند⁽⁴⁾.

16 ـ امان در خوردنی

در روایت ضعیف از امام صادق علیه‌السلام دارد هرکه سوره ( الغاشیه ) را بر آنچه میخورد بخواند ، از آنچه در آن است در امان و خداوند سلامتی در آن را روزی وی کند⁽¹⁾.

17 ـ حفظ در سفر

در روایت مرسلی از امام صادق علیه‌السلام وارد است ، کسی مسافر است هرگاه خواندن سوره ( طور ) را ادامه دهد ، در سفرش از آنچه ناخوش دارد در امان است ، و در مرسله پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هرکه خواندن سوره ( صفّ ) را در سفر خود ادامه دهد ، خداوند او را حفظ نموده و تا برگردد از پیشآمدها او را کفایت سازد . در روایت ضعیف دیگر از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده خواندن سوره ( نبأ ) در شب برای کسی که مسافر است او را از هر پیشامدی باذن خدای تعالی نگه میدارد .

و از امام صادق علیه‌السلام نیز در روایت ضعیف وارد شده . هرکه سوره ( عبس ) را در راه خود بخواند از آنچه در آن سفر باو برخورد میکند کفایت شود . و در روایت دیگری نیز ضعیف آمده آب سوره ( شوری ) را هرکه در سفر بیاشامد در امن است⁽²⁾.

18 ـ امن در شب

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( دخان ) را نوشته

و شب زیر خود بنهد در امان است⁽¹⁾. باید دانست که زیر نهادن موجب هتک نباید باشد .

19 ـ امن از چهارپایان و حشرات

در روایت مرسل از نبی اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . هرکه سوره ( سبأ ) را نوشته بر خود بیاویزد هیچ جنبنده و حشره‌ای باو نزدیک نشود . و هم‌چنین از حضرت امام صادق علیه‌السلام در روایتی مرسل وارد شده اگر سوره ( الرحمن ) بر دیوار اطاق نوشته شود هوام ( حشرات ) را از آن باذن خداوند منع میکند⁽²⁾. نظیر این روایت نیز از آن بزرگوار در نوشتن سوره ( انشقاق ) بر دیوار منزل وارد شده⁽³⁾.

20 ـ امن از درنده و دشمن

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، نوشتن سوره ( اعراف ) با گلاب و زعفران و با خود آویزان کردن . درنده و دشمن باو نزدیک نمیشود ، باذن خدای تعالی مادام که بر او باشد⁽⁴⁾.

21 ـ امن از دزدان

در روایتی مرسل از نبی اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هرکه سوره ( فتح ) را نوشته ، زیر

سر قرار دهد ، از دزدان در امان است⁽¹⁾. تذکّر : باید زیر سر نهادن به گونه‌ای باشد که بی‌احترامی به قرآن نشود .

22 ـ امن از سطوات هر جبار و سلطان

در روایتی مرسل از پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم هرکه سوره ( جاثیه ) را بر خود بیاویزد از سطوت هر جبار و سلطان در امان است ، و در مرسلی دیگر از آن حضرت وارد شده از سطوت هر شیطان و جباری در امان است . و در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام دارد . هرکه سوره ( قیامة ) را بخواند از سلطانی نترسد . و در شب یا روز بخواند در امان است . و در روایتی مرسل از آن بزرگوار دارد که بخدا و خواندن انا انزلناه فی لیلة القدر . سپس 7 بار یا اللّه اللّه اِنّی اَتَشَفَّعُ اِلَیکَ بِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله من ان تُقِّلِبَهُ لی از شرّ منصور که قصد کشتن حضرت را داشت ( دور شدم یا خود را دور نگهداشتم ) و هر که بمانند آن گرفتار شد همین کار را بکند . . .⁽²⁾.

23 ـ امان از تنگدستی و دین

در روایت مرسل از پیغمبر علیه‌السلام وارد است هرکه سوره ( کهف ) را نوشته در ظرفی شیشه‌ای دهان تنگ در منزل خود بگذارد . خود و کسانش از فقر و دین و از آزار مردم در امان است⁽³⁾.

24 ـ امان از فشار قبر

در روایتی مرسل از حضرت امیر علیه‌السلام وارد شده . هرکه سوره ( نساء ) را در هر جمعه بخواند از فشار قبر در امان است⁽¹⁾. در روایتی مسند ( که در سند علی ابن ابی حمزه بطائنی است و بعضی او را ضعیف میدانند ) از امام ششم علیه‌السلام وارد شده که هرکه سوره ( یس ) قبل از خواب در شب بخواند از فشار قبر در امان است⁽²⁾. و نیز در روایت مسند دیگری ( که سند از ناحیه ابن بطائنی و علی بن میمون صائغ ضعیف است ) از امام صادق علیه‌السلام وارد شده هرکه سوره ( ن والقلم ) را در نماز واجب یا نافله بخواند ( معنی آن ظاهراً این است که همیشه بخواند ) خداوند عزوجل او را همیشه در امان از فقر داشته ، و هنگامی که مرد او را از فشار قبر پناه می‌دهد⁽³⁾.

25 ـ امان از آنچه عارض اطفال میشود

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( البلد ) را نوشته بر طفل بیاویزد یا آنچه متولد میشود . از هرچه بر اطفال عارض شود در امان است . و در مرسله دیگر نزدیک باین معنی را دارد . و اگر بر نوزاد بیاویزند از هر آفت در امان است . و از گریه اطفال نیز ، و خداوند او را از ام الصبیان نجات دهد ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد که اگر در بینی بچه آب آن ریخته شود از

چیزهائی که خیشوم ( داخل بینی ) را بدرد آورد خوب میشود و پرورش شایسته‌ای ببیند⁽¹⁾.

26 ـ امن از وسوسه شیطان

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، هرکه سوره جمعه را در هر شب یا روز ، صبح و عصر بخواند ، ایمن از وسوسه شیطان است و آمرزیده میشود ( آنچه آنروز بیاورد تا روز دیگر )⁽²⁾. باید دانست که منظور بخشیده شدن گناهان کوچک است .

27 ـ اداء دین

در روایتی مسند ضعیف ، کافی از ابی جعفر علیه‌السلام ، ابی عمر حذّاء برای حسن حال آورده که باو فرمودند سوره ( نوح ) بخوان . یکسال گذشت و اثری ندید . نوشتند منتقل بخواندن ( انّا انزلناه ) شو . مدتی گذشت وضعفش خوب شده دینش اداء گشت . و در روایت ضعیف دیگری امر بکثرت استغفار و تر بودن زبان بقرائت ( انّا انزلناه ) دادند⁽³⁾.

28 ـ بغض خمر

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، اگر سوره ( مؤمنون ) را نوشته

بر کسی که شراب خورده آویزان کنند او را ( شراب را ) دشمن داشته هرگز نزدیکش نشود ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد . اگر در شب این سوره را در خرقه ( تکه پارچه ) سفیدی نوشته بر کسی که نبیذ ( نوعی از شراب است ) بیاویزند هرگز نخورده . باذن خداوند آنرا دشمن دارد⁽¹⁾.

29 ـ برای قلع بواسیر

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد . اگر سوره ( الاعلی ) بر بواسیر خوانده شود آنرا برکند و صاحبش زود خوب شود⁽²⁾.

30 ـ بیدار بودن

از امام صادق علیه‌السلام در روایتی مرسل داریم هرکه بخواهد بیدار باشد سوره ( نبأ ) را بخواند⁽³⁾.

31 ـ بیرون آمدن آهن بدون درد

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، اگر سوره ( حدید ) را بر جائی که آهن در آن است بخوانند ، بدون درد همانوقت بیرون آید⁽⁴⁾.

32 ـ برای بیهوش و مصروع

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام داریم . اگر بآب سوره ( مؤمن ) آرد خمیر شده خشک گردد . تا مانند کعک گردد ، سپس کوبیده و نرم شود و در ظرفی تنگ پوشیده قرار داده شود ، هرکه برای درد دل ، یا مغمی علیه ، یا مغشی علیه ، یا درد کبد ، یا طحال باو محتاج شده استفاف کند ، باذن خداوند خوب گردد⁽¹⁾. و در مرسله دیگر از آن حضرت وارد شده ، هرگاه سوره ( واللیل ) در گوش بیهوش یا مصروع خوانده شود ، همان هنگام افاقه یابد⁽²⁾.

33 ـ برای پیسی

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( بیّنه ) را نوشته بر خود آویزان نماید ، یرقان داشته برطرف شود . و اگر بر سفیدی چشم یا پیسی آویخته شود و آبش را بخورد خداوند او را رفع نماید⁽³⁾.

34 ـ برای تقاضای تزویج

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم که نوشتن سوره ( احزاب ) بر پوست آهو و گذاردن آن در حقه‌ای ( در منزل ) موجب آمدن خواستگار می‌گردد ( برای دختران ، خواهران ، سایر خویشانش ) و آویزان کردن در حقه

( قوطی داخل منزل نیز همین خاصیت دارد⁽¹⁾.

35 ـ کودکی که نمیتواند تکلم کند

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . اگر سوره ( بنی اسرائیل ) را در ظرفی نوشته ، و آب آن را بخورد . سخن گفتن بر او متعذّر نگردد . و زبانش را خداوند بدرستی گویا کند و فهمش زیاد گردد ، و از امام صادق علیه‌السلام نیز در روایت مرسل وارد شده ، اگر برای بچّه‌ای که سخن گفتن بر او متعذّر باشد ( سوره را با زعفران ) نوشته ، آب آنرا بوی بخورانند خداوند وی را سخن‌گو کرده حرف میزند⁽²⁾.

36 ـ توفیق

هر جا رو کند . . .⁽³⁾در روایت مرسل وارد شده هرکه کم توفیق باشد سوره ( والشمس ) را پیوسته بخواند . هرجا رود خداوند وی راموفّق دارد ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام ادمان قرائت آن را موجب زیادتی روزی نیز قرار داده .

37 ـ ثناء گفتن

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم که هرکه سوره ( زمر ) را نوشته بر خود آویخته یا در فراش خود بنهد ، هرکه بر او وارد شده ، بیرون رود بخوبی او را ثناء گفته ، شکر میکند و بر آن ( شکر ) ادامه میدهد ( همیشه ) و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد که سخن بفضل وی گفته هیچ کس او را غیبت نکند⁽¹⁾.

38 ـ فرار جنّ

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( جن ) را بخواند دارای پاداشی بزرگ است ، و از جن بر جان خود ایمن ، و در روایت مرسل دیگری از امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، خواندن سوره ( جن ) آنان را از آنجا فرار میدهد⁽²⁾.

39 ـ برای برآورده شدن حاجت

1 ) در روایت معتبر ( موثق ) از امام ششم علیه‌السلام وارد شده ، و قریب باین را طبرسی در مجمع البیان مرسلاً از امام صادق علیه‌السلام و الشیخ ابو الفتوح در تفسیر خود ، از ابوهریره از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده . چون خداوند عزّوجل این آیات را امر بفرود آمدن سوی زمین فرمود ، بعرش آویخته . گفتند ای پروردگار کجا ما را

نازل میگردانی ؟ بسوی اهل خطاها و گناهان . خداوند عزّوجل بآنها وحی کرد ، فرود آئید . قسم بعزت و جلال خود ، هیچکس از آل محمد علیهم‌السلام و شیعیان آنان نمیگوید ( نمیخواند ) شما را ، دنبال آنچه بر او واجب کردم ( ظاهراً مراد در تعقیب نماز واجب باشد ) مگر آنکه با چشم مکنون خود در هر روز 70 نظر باو کرده ، در هر نظر 70 حاجت از او برآورم . و او را از آنچه در وی از گناهان است اقاله میدهم ( این آیات ام الکتاب ( سوره حمد ) و شهد اللّه و آیة الکرسی وآیه ملک است⁽¹⁾.

40 ـ ...

2 ) در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( نوح ) را بخواند ، و در پی حاجتی باشد خداوند آنرا برمیآورد و بر وی آسان کند⁽²⁾. از گفته امام رضا علیه‌السلام از پدران خود در روایت مرسل از حضرت علی علیه‌السلام وارد شده هرگاه یکی از شما حاجت خواست ، شبگیر کند ( صبح زود ) در دنبال حاجت روز پنجشنبه باشد ، و هنگام بیرون شدن از منزل بخواند . آخر سوره آل عمران و آیة الکرسی و انّا انزلناه و ام الکتاب ( سوره حمد ) را . بدرستی در اینهاست حاجتهای دنیا و آخرت⁽³⁾.

41 ـ ...

3 ) در روایت مرسلی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . هرکه سوره ( انفال ) را نوشته بر خود بیاویزد پیش هیچ حاکمی نایستد مگر حق او را گرفته ، و حاجتش را برآورده سازد⁽¹⁾.

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره ( حشر ) را نوشته بر خود بیاویزد بسوی حاجتی رود ، خداوند آن حاجت را مادام که معصیت نباشد برآورد⁽²⁾. در روایت ضعیفی از آن حضرت داریم سوره یس از صاحب خود ( کسی که آن را با خود داشته یا احتمالاً بخواند ) هر حاجتی را روا سازد⁽³⁾. در روایتی ضعیف ابو هریرة از آن حضرت نقل کرده بخواندن آیه چهار قل هو اللّه خداوند 1000 حاجت که هر حاجتی بهتر از دنیا و آخرت است را روا سازد⁽⁴⁾.

خواندن لاحول ولاقوّة الاّ باللّه العلی العظیم برای برآورده شدن حاجت در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام آمده و در بعض روایات اول آن ماشاء اللّه نیز دارد و به خواندن سوره فاتحه و آیة الکرسی 70 حاجت هر روز برآورده شود⁽⁵⁾.

42 ـ حج

در روایتی مسند و ضعیف شیخ صدوق قدس‌سره از امام ششم نقل کرده . هرکس سوره ( حج ) را هر سه روز بخواند آن سال بیرون نرود ، مگر سوی بیت اللّه الحرام بیرون شود ، و اگر در سفر خود بمیرد داخل بهشت شود . راوی پرسید . اگر از مخالفین باشد ، حضرت فرمود تخفیفی از بعض آنچه در اوست برای وی حاصل گردد⁽¹⁾. و در روایت مسند ضعیف دیگری نیز ، آن شیخ بزرگوار از امام ششم علیه‌السلام آورده هرکه سوره ( عمّ یتساءلون ) را بخواند و هر روز بر آن ادامه دهد آن سال خارج نشود مگر بزیارت بیت اللّه الحرام برود⁽²⁾. و در روایت مرسله از امام صادق علیه‌السلام دارد هرکه 1000 بار ماشاءاللّه یکدفعه بگوید همان سال حج روزی وی شود ، اگرنه خداوند تا روزیش کند آنرا به تأخیر می‌اندازد⁽³⁾.

43 ـ حرز چیزی که اندوخته شده و جمع‌آوری میشود

در کتاب عدّة الدّاعی مرسلاً آورده خواندن انّا انزلناه بر چیزی که ذخیره شده پنهان نگاه داشته میشود حرز است⁽⁴⁾. و در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده اگر سوره ( الطارق ) بر چیزی خوانده شود او را حفظ کرده و صاحبش در امن از آن قرار میگیرد⁽⁵⁾.

44 ـ حصر بول

در روایتی⁽¹⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( الم نشرح ) را در ظرفی نوشته بیاشامد ، و دارای حصر بول باشد خداوند او را شفا بخشد و بیرون آمدن آن را آسان می‌سازد .

45 ـ حفظ

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه بعد از نماز صبح 100 بار این سوره ( ماعون ) را بخواند ، خداوند او را تا نماز صبح دیگر نگهدار است ، و اگر بعد از عشاء آخر بخواند تا نماز صبح محفوظ است ، و در مرسله دیگری دارد هرکه بعد از نماز عصر بخواند در امان و حفظ خدای است⁽²⁾. و در دو روایت مرسل از آن حضرت وارد شده هرکه سوره جاثیه را نوشته بر خود بیاویزد از سطوت هر جبار و سلطانی در امان است . و در چشم هرکه او را ببیند دارای هیبت شده محبوب و آبرومند گردد . تفضل است از خداوند عزّوجل و از امام صادق علیه‌السلام نیز مرسلاً وارد است ، هرکه نوشته این سوره را بر خود بیاویزد از شرّ هر سخن‌چین در امان است و نزد مردم غیبت نشود⁽³⁾، و در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هرکه سوره النّاس را نزد خواب بخواند تا صبح در حرز خدای

تعالی است⁽¹⁾.

46 ـ ...

در روایتی مسند و ضعیف شیخ صدوق از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده هرکه سوره ( الصّافات ) را در هر روز جمعه بخواند پیوسته از هر آفتی محفوظ است . هر بلائی از او در دنیا دفع شده ، در گسترده‌ترین روزی قرار میگیرد . و او را هیچ بدی در مال و فرزند و بدن نمی‌رسد ( نه از شیطان رجیم . نه از ستمگر عنید )⁽²⁾. در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( یس ) را نوشته بر خود بیاویزد حرز اوست از هر آفت و مرضی⁽³⁾. و در روایتی مسند و ضعیف به سبب ابی الحسن العبدی ( که بقول علامه مامقانی ذکری از او در کتب اصحاب نرفته ) از امام پنجم علیه‌السلام فضائل بسیاری برای کسی که یکبار سوره یس را در عمر خود بخواند ذکر کرده . از جمله آنها فقر و غرامت و منهدم شدن و خستگی و کوفتگی و دیوانگی و خوره و وسوسه و هیچ دردی ضرردار به او نمی‌رسد⁽⁴⁾.

47 ـ حفظ

از کتاب انوار مضیئة مرسلاً حدیثی بنام حدیث قلاقل ، رئیس ابو الحسن

کاتب بصری ذکر کرده ، که در سال 392 برای استفاده ادبی و فائدة علمی با جمعی بدیدن پیرمردی از عرب از کسانی‌که برای ترسالی از اطراف به بصره آمده بودند می‌رود . وی راوی را به پدر خود حواله داده ، او نیز نزد پدر خود آنانرا میفرستد . شیخ بسیار پیر بوده و بکمک خادمها می‌نشیند ، و به آنان میگوید پدرم برایش فرزند نمی‌ماند ، و دوست داشت دارای عاقبت باشد ( مراد ظاهراً فرزندی برایش بماند ) من متولد شدم . خوشحال شده بود . سپس من هفت ساله بودم ، از دنیا رفت و عمویم سرپرستی مرا عهده‌دار شد ، و مانند پدرم خیلی در نگهداری من باحذر بود . روزی مرا نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله برد و از حضرت درخواست عوذه‌ای کرد ( دعائی برای حفظ ) که ببرکت آن سالم بمانم . حضرت ذات القلاقل را باو ارائه کرد . پرسید ذات القلاقل چیست ؟ حضرت فرمود او را پناه میدهی . و بر او میخوانی سوره جحد ( قل یا ایها الکافرون ) را تا آخر ، و سوره اخلاص ( قل هو اللّه احد ) را تا آخر و سوره فلق ( قل اعوذ برب الفلق ) را تا آخر و سوره ناس ( قل اعوذ برب النّاس ) را تا آخر . و من تا امروز هر صبح باینها پناه می‌برم ( پس مصیبتی در فرزند یا مال بمن نرسید . مریض نشدم و فقیر نگشتم و عمر من باین اندازه‌ای رسیده که می‌بینیند . . . )⁽¹⁾.

48 ـ حفظ جنین ( بچه در شکم مادر )

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( الحاقّه ) را بر زنی آبستن بیاویزد ، آنچه در شکم اوست باذن خداوند تعالی نگهداری شده ، و در

مرسله امام صادق علیه‌السلام اضافه دارد ، که اگر آب آن را به بچه بیاشامانند ذکّی ( با ذکاوت ) بار آمده . خداوند او را سالم بدارد و نشو او بهترین نشو است باذن خدای تعالی⁽¹⁾.

49 ـ حفظ دابّة

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد شده آویزان کردن سوره انشقاق بر دابة او را از آفات حفظ می‌کند⁽²⁾.

50 ـ حفظ چیزی که در جائی میگذارد

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره ( علق ) را بر درب انبار ( مخزن ) بخواند خداوند او را از هر آفتی و دزدی سالم داشته تا مالکش آنچه در اوست بیرون آورد⁽³⁾. در دو روایت مرسل از آن حضرت وارد شده اگر سوره ( مجادله ) را بر چیزی که در خاک پنهان شود ( یا نگاهداری میشود ) بخوانند آنرا نگهداری کرده تا صاحبش او را بیرون آورد . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام همین معنی وارد شده ، و اضافه دارد اگر خواندن را شب یا روز ادامه می‌دهد از هر طارق ( پیش آمد شبانه ) نگهداشته می‌شود⁽⁴⁾. در دو روایت

مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شذه سوره والعصر بر چیزی که در زمین دفن یا انبار می‌شود ، خوانده شود تا صاحبش او را بیرون آورد ، خداوند آنرا حفظ میکند⁽¹⁾.

در دو روایت مرسله از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده اگر سوره ( مطفّفین ) بر مخزنی خوانده شود ، خداوند او را از هر آفتی نگهداری می‌کند⁽²⁾. و هم‌چنین در مرسله دیگری از آن حضرت وارد شده ، هرکه سوره قدر را بر مخزن ( انبار ) بخواند خداوند او را از هر آفت و بدی نگهداشته تا صاحبش آنچه در اوست بیرون آورد⁽³⁾. و در روایتی مرسل از آن حضرت داریم ، هرکه چیزی در جائی فراموش کرده ، سپس بیاد آورد . سوره ( الضحی ) را بخواند خداوند تا آن چیز را خود او برگیرد آن را حفظ می‌کند⁽⁴⁾.

51 ـ حفظ از جن و انس

در مرسله امام صادق علیه‌السلام وارد شده هرکه سوره ( ناس ) را در منزل خود هر شب بخواند از جن و وسواس در امان است و نوشته آن را بر اطفال بیاویزد باذن خداوند از جان ( جن ) محفوظ باشند⁽⁵⁾.

52 ـ حفظ نوزاد

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام داریم ، که سوره جاثیه اگر بر نوزاد در حالی که متولد شد آویز شود محفوظ و محروس است باذن خدای تعالی⁽¹⁾.

53 ـ حفظ قرآن

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه خواندن سوره مدثر را ادامه دهد ، و در آخر آن از خداوند درخواست حفظ قرآن کند ، نمیرد تا خداوند قلبش را شرح کرده قرآن را حفظ نماید و در روایت دیگر دارد هر سوره بخواهد نمیرد تا حفظ کند ، و در روایت مرسل امام صادق علیه‌السلام وارد شده در آخر قرائت که سوره را ادامه میدهد از خداوند بخواهد که حفظ کند ، نمیرد تا حفظ کند ، و بیشتر نیز اگر بخواهد خداوند ، درخواستش را برآورده سازد⁽²⁾.

54 ـ برای کم خوابی

در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام نقل شده هرکه سوره انبیاء را روی پوست آهو بنویسد و در وسط خود قرار داده بخوابد بیدار نشود تا نوشته از وسط وی برداشته شود ( و این برای مریضها و کسی که بیخوابی او طول کشیده ، از فکر یا ترس یا مرض ، شایسته است باذن خداوند تعالی بهبودی پیدا

می‌کند⁽¹⁾⁽²⁾. در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد شده هرکه سوره عنکبوت را بر فراش خود بخواند و انگشتش در نافش باشد بدور آن بگرداند از اول شب تا آخر شب خواب میرود . بیدار نگردد مگر صبح باذن خدای تعالی⁽³⁾. و در روایتی دیگر مرسل از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده سوره تحریم را اگر بر کسی که خوابش نمی‌برد بخوانند او را خواب می‌کند⁽⁴⁾.

دردها

55 ـ درد جوف

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره والذّاریات را در ظرفی بنویسد و بیاشامد ، درد جوف او برطرف شود⁽⁵⁾.

56 ـ درد چشم

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره روم را در کاغذی بنویسد ، و با آب باران آن را محو سازد ، و در ظرفی که مطیّن ( گل مالی ) شده بگذارد ، هرکه روی خود را با آن بشوید ، در چشمش رمدی ظاهر گردد که

نزدیک باشد کور گردد⁽¹⁾. و در روایتی مرسل از آن حضرت رسیده ، اگر سوره الرّحمن بر کسی که رمد دارد . آویخته شود به اذن خدای تعالی خوب گردد⁽²⁾. و در دیگر روایت مرسل از آن سرور رسیده ، اگر سوره همزه بر چشم خوانده شود سود بخشد ، و هرکه بخواند و بنویسد برای چشم دردناکی ، بهبودی پیدا کند باذن خدای تعالی . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام داریم ، اگر این سوره ( همزه ) بر کسی که او را چشم زده‌اند خوانده شود ، باذن خداوند تعالی آن چشم برطرف گردد⁽³⁾. و در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره تکویر را بر چشم ارمد یا مطروفه ( چشمی که صدمه دیده و به اشک افتاده ) بخواند ، باذن خدای تعالی او را خوب گرداند⁽⁴⁾. از امام صادق علیه‌السلام در روایت مرسل وارد شده که سوره منافقین را اگر بر کسی که رمد ( درد چشم ) دارد بخواند خداوند او را تخفیف داده برطرف کند و دردهای درونی آنها را آرام ساخته زائل گرداند⁽⁵⁾.

57 ـ درد سر و مفاصل

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره سجده را نوشته بر خود بنهد امن من الحماء ( الحماء احتمالاً به معنی تب است ) و درد سر و مفاصل ،

و در مرسلی دیگر از امام صادق علیه‌السلام دارد هرکه بنویسد ، بر خود بیاویزد امن من الحماء ، و هرکه آب آن را بخورد زال عنه الزیغ بالمثلثة⁽¹⁾زیغ بالمثلثة ( ظاهراً رثغ ) است که لغتی است در لثغ ( ل . ث . غ ) به معنی سین راث یا راء را غین یا لام یا یاء گفتن باشد . قاموس اللغة ) و در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره حم سجده را در ظرفی نوشته آن را شسته و با آب آن خمیر کند و آنرا نرم ساخته بخوراند به هرکه درد فؤاد ( قلب ) دارد ، از وی برطرف شده باذن خداوند خوب گردد . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد هرکه آن را نوشته با آب باران محو سازد و با آب آن سرمه نرم سازد . هرکه در چشمش سفیدی یا رمد باشد با آن سرمه کشد آن درد برطرف شده بعد از آن به رمد مبتلا نشود ، و اگر سرمه متعذر باشد چشمهای خود را با آن آب بشوید باذن خدای تعالی رمد از آنها برطرف شود⁽²⁾. توضیح در چاپ بیروت در روایت حمّی دارد که به معنی تب است والزّیغ والمثلّثة آمده در مجمع البحرین مثلثه را تب که روز سوّم می‌آید دانسته .

58 ـ درد قلب و سینه

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره انشراح را بخواند بر درد سینه و بنویسد ، خداوند او را شفا دهد ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد هرکه آن را بر سینه بخواند ، از ضررش سود دهد . و بر دل آن را آرام سازد باذن خدای . و آب آن برای کسی که برد ( سنگینی معده ) دارد نافع است باذن خدای

تعالی⁽¹⁾.

59 ـ درد شقیقه

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم ، هرگاه آب سوره دخان را صاحب شقیقه بیاشامد خوب گردد . و در مرسله دیگر از حضرت امام صادق علیه‌السلام دارد آشامیدن آب آن از فشار شکم و پیچ شکم سود دهد ، و خروج را باذن خدای تعالی آسان گرداند⁽²⁾.

60 ـ مرض صرع

در روایت مرسل از حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، اگر سوره تحریم نوشته شده آب آن را بر مصروع بپاشند ، شیطانش آتش میگیرد . و در مرسلی دیگر از آن حضرت دارد ، که نوشته آن را اگر با آب محو کرده ، آن آب بر مصروع پاشیده شود آن درد از وی زائل گردد⁽³⁾.

61 ـ درد دل و دمّل و فرق

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده اگر سوره مؤمن نوشته شده بر کسی که دمل دارد آویخته شود ، آنها برطرف شوند . و برای مفروق ، فرق از او

برکنار گردد ( افرق . به کسی می‌گویند که در موی ریش یا پیشانی یا دندانهایش فاصله باشد ) و اگر بآب این سوره آردی خمیر شده خشک گردد تا مانند کعک شود . آن را نرم کوبیده . در ظرفی تنگ سرپوشیده بگذارند هرکس برای درد دل یا بیهوش یا از حال رفته ( مغشی علیه ) یا درد کبد ، یا طحال از او استفاف کند باذن خداوند خوب گردد⁽¹⁾.

62 ـ برای جمیع دردها

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره قصص را نوشته آب آن را بیاشامد ، جمیع دردهائی که از آنها شاکی است برطرف می‌سازد ، و از امام صادق علیه‌السلام در مرسل دیگری دارد که هرکه این سوره را نوشت و بر مبطون ( کسی که شکم روه دارد ) و صاحب طحال و کسی که درد کبد یا درد دل دارد بیاویزد ، و یا در ظرفی نوشته با آب باران آن را شسته و آب آن را بخورد . درد از وی برطرف شده و از مرضش شفا یافته و ورم از او باذن خداوند برطرف شود⁽²⁾.

63 ـ برای قوّت نفس و درد دل و چشم

در دو روایت ضعیف از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد ، هرکس سوره دهر را ادمان قرائت کند ( پیوسته بخواند ) نفش ضعیفش قوی گردد ، و اگر نوشته ، آب آن را

بخورد برای درد دل سود دهد ، چشمش صحیح شده ، از مرضش خوب شود . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام نیز قریب به همان قسمت اوّل وارد شده⁽¹⁾.

64 ـ درد دندان

در دو روایت مرسل یکی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و دیگری از امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، اگر سوره قلم را نوشته بر کسی که درد دندان دارد ، آویخته شود ، همان هنگام درد باذن خدای تعالی آرام گردد⁽²⁾. و در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام داریم هرکه سوره الغاشیه را بر دندانی که درد می‌کند ، و میزند بخواند ، آرام می‌شود ( باذن خدای تعالی )⁽³⁾.

65 ـ درد شکم

در روایتی ضعیف از امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، اگر سوره مرسلات نوشته شود و با آب پیاز محو گردد ، سپس کسی درد دل دارد آنرا بیاشامد ، آن درد از وی باذن خدای تعالی زائل گردد⁽⁴⁾.

66 ـ برای پیچ شکم

در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه سوره لهب را بر دردهای

شکم بخواند باذن خدای تعالی آرام گردد⁽¹⁾. و در مرسله امام صادق علیه‌السلام نیز برای درد شکم ذکر شده وارد است .

67 ـ برای آرامش درد

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم ، هرکه سوره مجادله را نوشته بر مریض بیاویزد یا بر او بخواند دردش آرام می‌شود⁽²⁾.

68 ـ برای هر درد

70 بار سوره حمد را برای هر دردی خواندن در روایت مرفوعه وارد شده⁽³⁾.

69 ـ درمان طحال

در روایتی ضعیف از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکس سوره ممتحنه را نوشته و سه روز پیاپی بیاشامد ، برای او طحال باقی نماند ، و از درد آن و زیاده شدنش ، و بادها مدّت عمرش باذن خدای تعالی در امان است . و نظیر آن در روایت ضعیف از امام صادق علیه‌السلام وارد شده⁽⁴⁾.

70 ـ درد گوش

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، اگر سوره الاعلی را بر گوش دردناک بخوانند ، از او این درد برطرف شود . و اگر بر بواسیر خوانده شود آنها را ریشه‌کن کرده صاحب آنها زود خوب شود . و در مرسل امام صادق علیه‌السلام علاوه بر خواندن این سوره بر گوش دردناک و بواسیر خواندن آن بر جای منفسخ نیز وارد شده که آن را برطرف سازد⁽¹⁾.

71 ـ برای دفع موذی

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام داریم هرکه سوره کهف را نوشته در مخازن ( انبارهای ) حبوب از گندم ، جو ، برنج ، نخود و غیر اینها گذارده شود خداوند هر آزار دهنده‌ای که به حبوبات راه پیدا میکند ، از آنها دفع می‌کند⁽²⁾.

72 ـ برای اداء دین

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده ، هرکه بدهی زیاد دارد ، ادامه دهد خواندن سوره تحریم را چیزی باقی نگذارد ( باذن خدای تعالی )⁽³⁾. و در مرسل نقل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و دو مرسل از امام علیه‌السلام همین را در خواندن سوره

والعادیات دارد⁽¹⁾.

73 ـ برای پیدا شدن دزد

در روایت مرسله از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هرکه سوره بیّنه را بر نان نازک نوشته و آنرا بدزد بخوراند ، گلوگیر شده و همان آن رسوا گردد . و اگر به انگشتری بنام دزدی بخوانند انگشتر بحرکت آید و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد اگر بر جمیع ورم‌ها نوشته شود آنها را بقدرت خداوند از وی دفع میکند⁽²⁾.

74 ـ دعوت بخدمت سلطان

در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد شده کسی سوره یوسف را نوشته ، سه روز در منزل خود قرار دهد ، و آنرا بیرون آورده بدیواری از دیوارهای بیرون خانه بگذارد ، و آنرا دفن نماید ، بدون توجّه ، فرستاده سلطان او را بخدمت سلطان خوانده برای کارهایش او را باذن خداوند می‌فرستد ، و از این بهتر آن را نوشته بیاشامد ، روزی را خداوند بر وی آسان کرده ، برای او بهره ( حظ ) قرار میدهد⁽³⁾.

75 ـ استجابت دعا

در دو روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هرکه نزد طلوع خورشید 10 بار سوره قل یا ایّها الکافرون را بخواند و برای دنیا و آخرت دعاء کند ، مادام که انجام دادنش معصیت نباشد خداوند استجابت فرماید⁽¹⁾. و در روایتی مرسل از امام صادق و امیرالمؤمنین علیهماالسلام وارد شده ، هرکه 100 آیه از هر جای قرآن بخواند ، سپس 7 مرتبه یااللّه بگوید ، اگر بر سنگ سخت دعا کند او را از جا برکند⁽²⁾. و در روایتی مرسل از ابوالحسن علیه‌السلام داریم ، هرگاه از چیزی ترسیدی 100 آیه از هر جای قرآن بخوان ، سپس 3 بار بگو : اللهم اکشف عنّی البلاء⁽³⁾. و در روایت مرسل کفعمی از امام صادق علیه‌السلام دارد هرکه سوره قدر را بخواند سپس دعا کند ، دعایش بسوی لوح محفوظ اجابت شده بالا رود⁽⁴⁾. و ابن فهد در عدّة الدّاعی آورده خواندن سوره انّا انزلناه در ثلث آخر شب جمعه 15 بار ، و دعا کند مستجاب شود⁽⁵⁾. در روایتی مرسل از ابن عمر آمده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمودند ، هرکه عشیّه عرفه 1000 بار قل هو اللّه را بخواند ، آنچه درخواست کند خداوند باو عطا فرماید⁽⁶⁾. در مرسله محمد بن المنکدر دارد ، که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله مردی را شنیدند قل هو اللّه احد میخواند و ترتیل میکند . بوی گفتند درخواست کن ، عطا می‌شوی ( یعنی هرچه خواستی از خدا بتو داده می‌شود )⁽⁷⁾. روایتی

است مسند امّا ضعیف از عبداللّه بن عبّاس از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله خواندن قل هو اللّه احد بعد از هر نماز . . . هیچ چیز از خداوند درخواست نمی‌کند مگر آنکه به او عطا می‌فرماید⁽¹⁾.

76 ـ ذکاوت بچّه

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، اگر سوره حاقّه نوشته شده ، شسته گردد ، آب آن را به بچه شیرخوار قبل از شیر باز شدن بیاشامانند ، آن بچّه با ذکاوت ، دارای حفظ میشود . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام نیز دارد ، هنگامی آب آن را به بچّه بیاشامانند او را ذکی ساخته . خداوند او را سالم دارد و به بهترین وجه نشو می‌کند⁽²⁾. و در مرسلی دیگر از آن حضرت وارد شده ، هرکه سوره حشر را با آب پاک نوشته بیاشامد ، ذکاوت روزی شود ، و کمی فراموشی ( باذن خدای تعالی )⁽³⁾.

77 ـ برای رؤیت پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد است هرکه سوره مزّمل را ادمان دهد ( خواندن را ادامه دهد ) پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را در خواب ببیند . هرچه دلش خواست از آن حضرت بخواهد . و در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام دارد ، هرکه ادمان داد

این سوره را و از حضرت چیزی در خواب درخواست کرد ، خداوند آنچه از خیر خواست به او میدهد⁽¹⁾. و نیز در روایتی مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نقل شده ، هرکه سوره کوثر را شب جمعه 100 بار بخواند ، پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را در خواب ببیند . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد ، هرکه این سوره را بعد از نماز نصف شب پنهانی شب جمعه میخواند 1000 بار کامل بخواند ، آن حضرت را در خواب به اذن خدای تعالی می‌بیند⁽²⁾.

78 ـ توقف رجفه ( لرزش )

در روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد است ، اگر با آب سوره صافّات و هان ( به معنی انسان سست و ضعیف ) و رجفان استحمام کند ، آنچه در اوست آرام گیرد . انشااللّه‌تعالی⁽³⁾. و در مرسلی دیگر از آن حضرت دارد ، هرکه آب سوره الشّمس را بیاشامد ، رجف را آرام می‌کند⁽⁴⁾.

79 ـ تسهیل رزق

در روایت مرسل از امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، هرکه سوره یوسف را نوشته بیاشامد ، خداوند روزی او را آسان کرده ، برای او ( حظّ ) بهره قرار

میدهد⁽¹⁾. و در روایت مرسلی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، ادمان خواندن سوره قیامت روزی و صیانت را جلب کرده ، نزد مردم محبوب می‌گرداند . و از امام صادق علیه‌السلام در مرسل دیگر دارد خواندن سوره قیامت انسان را خاشع ساخته عفاف و صیانت را جلب می‌نماید⁽²⁾.

80 ـ رفع سختی

در روایت مرسلی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، هرکه سوره مزّمل را بخواند ، خداوند سختی در دنیا و آخرت از او برطرف سازد ، و در روایت دیگر دارد ، هرکه این سوره را دائماً بخواند خداوند سختی را در دنیا و آخرت از او برطرف می‌کند⁽³⁾. و در مرسله دیگر از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نقل شده ، هرکه سوره قارعه را نوشته بر محارف معسر از کسان خود بیاویزد ، خداوند بر دست او فتح فرموده او را روزی دهد . و در مرسل دیگر دارد ، کارش را آسان سازد ، و در مرسله سوم از امام صادق علیه‌السلام داریم ، اگر بر کسی که کسبش تعطیل شده کالای او کساد شده بیاویزند ، خداوند رواج کالا را روزیش کند ، و هم‌چنین هرکس خواندن آن را ادامه دهد این کار باذن خدای تعالی بر او عملی شود⁽⁴⁾.

81 ـ رفع سفیدی چشم

در روایت مرسله‌ای⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هر که سوره شوری را با آب باران نوشته ، و با آن آب سرمه را نرم سازد ، کسی که در چشمش سفیدی است سرمه کشد آن را ریشه کن کرده ، هر چه از دردها بر چشمش عارض شده به اذن خداوند برطرف سازد ، و در مرسل دیگری دارد هر که آن را با خمیر مکی و آب باران نوشته سرمه را با آن نرم سازد و با آن سرمه کشد اگر در چشمش سفیدی است آن را برطرف ساخته و هر دردی در چشم باشد زائل گردد ، و در روایت مرسله‌ای⁽²⁾از امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، هر که سوره بینه را نوشته بر خود بیاویزد یرقان را برطرف می‌کند ، و اگر آویخته شود بر سفیدی چشم و پیسی و آب آن خورده شود ، خداوند آنها را از او دفع سازد ، و اگر بر جمیع ورمها نوشته گردد ، آنها را به قدرت خداوند برطرف سازد .

82 ـ خروج روح به آسانی

در روایت⁽³⁾مرسله از امام صادق علیه‌السلام آورده است . اگر سوره واقعه را بر کسی که اجلش نزدیک شده نزد مرگش بخوانند ، خداوند بیرون شدن روحش را بر وی آسان سازد .

83 ـ خروج از زندان

در دو روایت مرسل⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هر که ادمان خواندن ( ادامه دادن ) دهد سوره طور را ، و در غل و زندان باشد ، بیرون آمدنش را آسان کند گر چه از جنایات باشد .

و در مرسله امام صادق علیه‌السلام نیز آمده ، و نظیر 2 مرسل اول از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در ادمان خواندن سوره حدید ، مرسلی⁽²⁾وارد شده ، و در مرسلی دیگر⁽³⁾از آن حضرت دارد هر که سوره معارج را بخواند و اسیر و زندانی دربند باشد ، خداوند برایش فرج کرده او را حفظ کرده تا برگردد ، و در مرسله دیگر دارد تا سالم به اهلش برگردد ، و قریب به این مضمون در مرسله⁽⁴⁾پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در خواندن سوره انفطار وارد شده .

84 ـ زوال اسقام

در 2 روایت مرسل⁽⁵⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هر که سوره عنکبوت را نوشته آب آن را بیاشامد ، تمام دردها و مرضها به قدرت خداوند تعالی از وی برطرف شود ، و در مرسل امام صادق علیه‌السلام داریم حماء . برد و درد از او نابود شده غمی از درد به او نمی‌رسد مگر درد مرگ که چاره ندارد ،و مادام که زنده است

سرورش زیاد باشد ، و هر که آب آن را بخورد قلبش فرحناک شده سینه‌اش بازگردد .

تذکر : درباره حماء به شماره 57 و درباره برد به شماره 58 رجوع شود .

85 ـ زوال عسر و تسهیل

در 2 روایت مرسل⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آمده ، هر که سوره لیل را بخواند خداوند به او عطا می‌کند تا راضی شود ، و سختی از او برطرف شده و آسان کند بر او و از فضل خود او را توانگر سازد ، لکن در یکی از این 2 مرسل ادمان ( ادامه دادن ) خواندن سوره را موجب این نویدها دانسته .

86 ـ زوال علت و نزف خون

در 2 روایت مرسل⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هر که سوره لقمان را بنویسد و کسی‌که در درونش علتی هست بیاشامد ، از او برطرف شده و هر زن و مردی که خون‌ریزی دارد این سوره را بر محل خون آویزان کنند خون به اذن خدای تعالی بند آید و نزدیک به همین مضمون در مرسل امام صادق علیه‌السلام آمده .

87 ـ زوال فقر

در روایتی مسنده و ضعیف⁽³⁾از امام ششم علیه‌السلام وارد است ، هر که هر شب

جمعه سوره واقعه را بخواند . خداوند او را دوست دارد ، و او را سوی مردم محبوب قرار می‌دهد و در دنیا گرفتاری و تنگدستی و فاقه و آفتی از آفات دنیا را نخواهد دید ، و در 2 روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم ، اگر این سوره نوشته شده در منزل نهاده شود خیر در آن زیاد شده ، و هر که بر خواندن آن ادامه دهد فقر از او برطرف شده ، و در آن قبول و زیادتی حفظ و توفیق و وسعت در مال است ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام وارد شده منافعی دارد که احصاء نشود ، و در مسنده⁽¹⁾عنبسة بن مصعب ( ظاهراً روایت معتبر است ) از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده ، هر که سوره ابراهیم علیه‌السلام را در هر دو رکعت نماز ، و هم چنین سوره حجر را در دو رکعت نماز هر جمعه بخواند ، فقر و جنون و گرفتاری به وی نمی‌رسد ، و در روایت عیاشی از عنبسه از امام صادق علیه‌السلام نقل شده ، هر که این دو سوره را در هر 2 رکعت نماز در هر جمعه بخواند . و در روایتی مسند⁽²⁾( به سبب اشتمال سند بر ابو الحسن عبدی که به گفته علامه مامقانی در رجال عنوان نشده ضعیف است ) از امام ششم علیه‌السلام وارد شده هر که یکبار سوره یس را در عمرش بخواند ، او را فقر و غرم و هدم و خستگی و دیوانگی و خوره و وسوسه و دردی که ضرردار باشد نمی‌رسد ، و خداوند سکرات مرگ و اهوال آن را بر او آسان سازد ،و از کسانی است که خداوند ضامن وسعت در معیشتش هست . و در روایتی مسند⁽³⁾( و ضعیف ) از امام ششم علیه‌السلام ذکر شده هر که سوره والقلم را در

نماز واجب یا مستحب بخواند خداوند عزوجل همیشه او را در امان از برخورد با فقر قرار می‌دهد .

88 ـ زوال ما یفسد

در روایت مرسلی⁽¹⁾از امام صادق علیه‌السلام نقل شده که سوره مجادله نوشته شده در حبوب بیندازند ، آنچه آنها را فاسد کرده تلف می‌سازد نابود می‌شود ( به اذن خدای تعالی ) .

89 ـ زوال ملک ظالم و سلطان جائر

در روایت مرسلی⁽²⁾از امام صادق علیه‌السلام داریم ، هرگاه سوره حج را نوشته و محو سازد . آب آن در جای سلطان جائر پاشیده شود ، ملکش به اذن خداوند نابود گردد و در روایت مرسل⁽³⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هر که سوره رعد را در شب تاریک بعد از نماز عشاء بر روشنایی آتش نوشته . و همان هنگام بر درب سلطان جائر و ستمگری بنهد هلاک شده ملکش زائل می‌شود . و در مرسلی از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده هرکس این سوره را در شب تاریک بعد از نماز عشاء بنویسد و همان هنگام بر درب سلطان جائر ستمگر بگذارد لشکر و رعیتش بر وی قیام کرده ، عمرش کوتاه و سخنش شنیده نشود . و اگر بر درب ظالم یا کافر یا زندیقی گذارده شود به اذن خدای تعالی او را هلاک سازد .

90 ـ جلوگیری از زلزله

در روایتی مسند به سندی ضعیف در تهذیب⁽¹⁾شیخ طوسی قدس‌سره از امام ششم ذکر کرده هر که را زلزله گرفت این آیه را بخواند : « « یا مَن یُمْسِکُ السَّمواتِ وَالاْءَرْضَ أَن تَزُولاَ وَلَئِن زَالَتَا إِنْ أَمْسَکَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِن بَعْدِهِ إِنَّهُ کَانَ حَلِیماً غَفُوراً » صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَمْسِکْ عَنِّی السُّوءَ اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدِیرَ » و دارد هر که وقت خواب بخواند خانه بر او نمی‌افتد انشاء اللّه . و در روایتی مرسل⁽²⁾از امام رضا علیه‌السلام از پدر بزرگوارش رسیده هیچ کس وقت خواب نگفت این آیه را که خانه بر سرش خراب شود . تذکر آیه مبارکه قرآن إنّ اللّه یُمسِکَ تا آخر است .

91 ـ زیادتی شیر

در روایتی مرسل⁽³⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد است . هر که سوره حجر را با زعفران بنویسد و به زن کم شیر بیاشاماند شیرش زیاد شود . و در 2 روایت⁽⁴⁾مرسل نیز از آن حضرت داریم . اگر سوره قاف نوشته شد و زن کم شیر آب آن را بیاشامد شیرش زیاد شود . و در مرسل دوم نوشتن سوره بر ظرف وارد شده و از امام صادق علیه‌السلام در روایت مرسل وارد شده . اگر آب سوره یس را زنی بنوشد شیرش زیاد شود ، و برای شیر خور غذای پاکیزه‌ای خواهد بود . و هم چنین از

آن بزرگوار مرسلاً⁽¹⁾نقل شده ، اگر زن آب سوره حجرات را بیاشامد شیرش ( بعد از بند آمدن ) زیاد شده و جنینش ( بچه‌ای که در رحم دارد ) حفظ شده . از هر ترس و محذوری به اذن خدای تعالی بر جان خود در امان است .

92 ـ زیادتی مال و ربح تجارت

در دو روایت مرسل⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، هرگاه سوره دخان نوشته شده . در جایی که محل تجارت است نهاده شود . صاحب آنجا سود کرده و زود مالش زیاد شود .

93 ـ سبز شدن بستان

در 2 سه روایت⁽³⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، هر که سوره مؤمن را نوشته بر باغچه یا بستان آویزان کند سبز شده نمو کند و در روایتی از اینها ( که از امام صادق علیه‌السلام است . دارد اگر شب بنویسد و آن را در باغچه یا بستان گذارد برکتش زیاد شده سبز می‌گردد . گل می‌کند ، و در وقت خود نیکو گردد .

94 ـ سلامتی در سفر

در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد ، هر که سوره علق را هنگامی که متوجه سفر است بخواند شرّ سفر را کفایت شود⁽¹⁾.

95 ـ سکون زخم

در دو روایت⁽²⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . هر که سوره طارق را نوشته . آن را با آب شسته و جراحت‌ها را بشوید ورم نمی‌کند و در یکی از آن دو دارد که در ظرفی بنویسد . و در مرسل امام صادق علیه‌السلام دارد که زخمها را با آب این سوره بشوید . آرام شده . چرک نمی‌کند .

96 ـ سکون درد

در روایت مرسلی⁽³⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم ، هر که سوره ناس را بر دردی بخواند . آرام شده ( باذن خدای تعالی ) و این سوره برای کسی که آن را بخواند شفا هست .

97 ـ برای سلامتی از آنچه به اطفال می‌رسد

از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در 2 روایت⁽¹⁾مرسل آمده ، هر که سوره احقاف را نوشته ، بر خود یا طفلی یا شیرخوار آویزان کند . یا آب آن را بیاشاماند . در بدن توانا شده از حوادثی که به اطفال می‌رسد سالم مانده ، در گهواره چشم روشن است باذن خدای تعالی .

98 ـ سلامتی از شر دشمنان

در 2 روایت مرسل⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده . هر که سوره والنّازعات را هنگام روبرو شدن با دشمنان بخواند . از او منحرف شده ، سالم می‌ماند و آسیبی به او نمی‌رسانند . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد ، که در هنگام مواجهه با دشمنان سوره را بخواند . او را نمی‌بینند و از وی منحرف گردند . و هر که بر کسی که از او می‌ترسد . این سوره را در حال ورود بر او بخواند نجات پیدا کرده . ایمن خواهد باشد ( باذن خدای تعالی ) .

99 ـ درمان صرع

در مرسله امام صادق⁽³⁾وارد است ، هر که سوره لیل را در گوش بیهوش

( یا از حال گشته ) ( مغشی علیه ) یا مصروع بخواند همان هنگام خوب می‌شود و در 2 روایت⁽¹⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هر که سوره قاف را نوشته بر مصروع بیاویزد . از صرع افاقه پیدا می‌کند و از شیطانش ایمن شود . و در مرسل دیگری⁽²⁾از آن حضرت داریم هر که سوره زخرف را نوشته بیاشامد . محتاج به دوایی که به مرض به او برسد نشود ، و اگر آب آن بر مصروع پاشیده شود از صرع افاقه شده . شیطانش باذن خدای تعالی می‌سوزد .

100 ـ صرف بأس طعام

در 2 روایت⁽³⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده اگر سوره تین بر طعامی که حاضر می‌شود خوانده شود خداوند باک ( شرّ ) آن را گردانده ، گرچه در او زهر کشنده باشد و در او شفا هست . و نظیر آن در مرسله امام صادق علیه‌السلام وارد شده ، و در 2 مرسله از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله روایت شده اگر سوره قریش بر طعامی که آن را می‌ترسد خوانده شود . در آن شفا هست و خواننده‌اش و خورنده‌اش را ( هیچ‌گاه ) آزار نمی‌رساند⁽⁴⁾.

101 ـ صرف هر لمم

در مسند کافی⁽¹⁾از سلیمان جعفری از ابی الحسن علیه‌السلام آمده . هیچ کسی نیست در حد کودکی هر شب متعهّد به خواندن قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس هر کدام را سه بار و قل هو اللّه احد را 100 بار و اگر نتوانست 50 بار باشد . مگر آنکه خداوند عزوجل هر لمم ( جنون خفیف ) را یا عارضه‌ای از عوارض بچه‌ها و عطاش و فساد معده . ویدورالدم ( عبارت ظاهراً غلط باشد و مراد ظاهراً سرگیجه باشد ) را مادام که متعهّد به این باشد از او می‌گرداند . تا حدّ پیری . اگر خود متعهد باشد یا برای او تعهد شود . محفوظ است تا روزی که خداوند روحش را بستاند .

102 ـ صعوبت زائیدن

در مرسل⁽²⁾امام صادق علیه‌السلام دارد اگر سوره شعراء بر مطلقه ( زن در حال زائیدن آویخته شود . وضع حمل بر او سخت گردد . و بسا ترس داشته باشد . پس کننده این کار باید پرهیز نماید .

103 ـ منع ضرر به اندوخته طلا و نقره ، اثاث

در مرسله⁽¹⁾امام صادق علیه‌السلام داریم . هر که سوره قدر را بر چیزی که اندوخته می‌شود ( طلا . نقره ، اثاث ) بخواند خداوند از جمیع چیزهایی که ضرر می‌رساند . آن را مبارک کند .

104 ـ درمان طحال

در روایت⁽²⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هر که سوره ممتحنه را بنویسد و سه روز پیاپی بیاشامد . برای وی طحال باقی نمی‌ماند و از درد و زیادتیش مدت زندگیش در امان است . باذن خدای تعالی .

و در مرسله امام صادق علیه‌السلام دارد هر که مبتلا به طُحال است ، اگر بر او سخت باشد سوره ( ممتحنه ) را نوشته آب آن را سه روز پیاپی بیاشامد . طُحال باذن خدای تعالی از او برطرف شود . ( طُحال ، دردی که به سپرز ( تنها خوار ) می‌رسد )

105 ـ منع طوارق

در روایت⁽³⁾مرسلی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد است هر که سوره مریم را بر دیوار خانه بنویسد . منع طوارق کند . ( مصیبت . گرفتاری بزرگ )

106 ـ برای زوال علت

در مسنده امالی شیخ طوسی⁽¹⁾از امام صادق علیه‌السلام آورده هر کسی را علتی رسید پس سوره حمد را 7 بار در ( گریبان ) خود بخواند . اگر علت رفت و گرنه سوره را 70 بار بخواند . من ضامن سلامتی برای او هستم .

107 ـ برای اعاذه ( پناه بردن ) از عذاب و مسخ در دنیا

در 2 روایت⁽²⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هر که این سوره ( فیل ) را بخواند ( او را از عذاب و مسخ در دنیا پناه می‌دهد . و در مرسله⁽³⁾دیگر آن حضرت داریم . سوره ناس عوذه ( وسیله پناه ) از هر درد و آفتی است . و این سوره شفا است برای کسی که آن را بخواند .

108 ـ برگشتن غائب گم‌شده

در روایت مرسلی⁽⁴⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، هر که سوره ( والضحی ) را به نام گمشده ( غائبی ) بنویسد . سالم به سوی اصحابش برمی‌گردد ، و در مرسله دیگری از آن حضرت دارد ، هر که قرائت این سوره را بر اسم صاحبش ( دوست . همراهش ) ادامه دهد زود سالم به سوی او برگردد .

109 ـ برای سلامت از غرق

برای سلامت از غرق ، در 2 روایت⁽¹⁾مرسل یکی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و دیگری از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده . هر که سوره علق را در حالی که سوار دریا باشد . بخواند خداوند او را از غرق سالم نگهدارد .

110 ـ برای غنا

در روایتی مسند⁽²⁾ضعیف از امام ششم علیه‌السلام وارد شده هر که خواندن سوره مریم را ادمان ( ادامه ) دهد نمیرد تا از این سوره با چیزی بر خورد کند که او را در جان و مال و فرزندش بی‌نیاز کند . و در روایت مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم هر که این سوره را بخواند . نمیرد تا خود و فرزندانش توانگر شوند .

111 ـ فتح باب خیر

در 2 روایت مرسل⁽³⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، هر که سوره حجرات را نوشته و در قتال یا خصومت بر خود بیاویزد در یکی از ترس آن در امان است ، و خداوند تعالی بر دستش هر در خیر را می‌گشاید . و در دیگری خداوند او را پیروز گردانده و هر در خیری برایش می‌گشاید .

112 ـ برای فرج

در مرسله⁽¹⁾امام صادق علیه‌السلام آمده هر که خواندن سوره جن را ادامه دهد و در تنگنا باشد خداوند برای او باب فرج می‌گشاید ( به اذن اللّه ) .

113 ـ فرزند پسر

در روایت مرسل⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، هر که سوره فجر را نوشته ، به وسط خود آویخته ، با زوجه خود حلالاً جماع کند ، خداوند او را فرزند پسر نور چشم عنایت می‌کند ، و در مرسله دیگر از آن حضرت وارد شده ، هر که این سوره را نوشته بر زوجه‌اش بیاویزد ، خداوند او را فرزندی مبارک روزی فرماید ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام است هر که بنویسد و در وسط خود بیاویزد سپس با زوجه‌اش جماع کند ، خداوند فرزندی به او روزی دهد که چشمش به آن روشن و به او شاد شود .

نکته : به گونه‌ای سوره را با خود یا زوجه قرار دهد که موجب هتک یا تماس با کلمات و حروف آن نباشد .

114 ـ برطرف شدن فقر

در روایت اربعمائة ( ظاهراً معتبر باشد )⁽¹⁾از امیرالمؤمنین علیه‌السلام ذکر شده ، هنگامی که وارد منزل می‌شود سلام بر اهل خود کند . بگوید . السلام علیکم . اگر اهلی ندارد . بگوید السلام علینا من ربّنا وقل هو اللّه احد را بخواند ، خداوند فقر را برطرف می‌کند ، و در همین روایت آمده هر که حاجتی دارد صبح زود روز پنجشنبه در جستجوی آن بیرون رود . و بیرون شد از خانه ، آیات آخر سوره آل عمران و آیة الکرسی و انا انزلناه و ام الکتاب ( سوره حمد ) را بخواند ، در اینهاست برآورده شدن حاجات دنیا و آخرت .

115 ـ برای قوّت

در روایت مرسل⁽²⁾از امام صادق علیه‌السلام آمده ، هر که سوره هود را بر پوست آهو نوشته با خود دارد خداوند به او قوت دهد ، و با هر که بجنگد پیروزی یافته غالب شود ، و هر که او را ببیند از وی بترسد .

116 ـ قوّت چشم

در مرسله⁽³⁾امام صادق علیه‌السلام وارد است ، خواندن سوره انفطار بر چشم

نظر را قوی کرده ، و رمد و غشاوه به قدرت خدای تعالی برطرف می‌شود .

117 ـ قوّت بر خصم در محاکمه

در روایت مرسل⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده هر که سوره ( والمرسلات ) را در محاکمه نزد قاضی یا والی بخواند ، خداوند او را بر خصمش یاری دهد و نزدیک به همین مضمون در مرسله امام صادق علیه‌السلام نیز ذکر شده .

118 ـ قوّت قلب

در روایت مرسلی⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، هر که سوره نجم را بر پوست پلنگ نوشته بر خود بیاویزد ، دلش بر هر سلطان که بر او وارد شود قوی گردد و در مرسله دیگر دارد ، دلش بر هر چیزی قوی گردد و بر هر سلطانی وارد شود احترامش کند ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام آمده بر هر شیطانی غالب شده با هیچکس مخاصمه نکند مگر او را مقهور ساخته ، و قوت از آن اوست ( به اذن خدای تعالی ) .

119 ـ رفع اشتغال قلب به مرض

در روایتی مرسل⁽¹⁾از امام صادق علیه‌السلام ذکر شده ، هنگامی که سوره قریش را بر آبی خواندی سپس آن را بر کسی که دلش مشغول به مرض است ، و سبب آن را نمی‌داند پاشیده شود خداوند آن را از او برطرف سازد .

120 ـ قوّت نفس

در روایت مرسله⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آمده ، هر که خواندن سوره دهر را ادمان دهد ( پیوسته بخواند ) نفس ضعیفش قوی شود ، و در مرسله دیگری از آن حضرت دارد هر که این سوره را در ظرفی نوشته آب آن را بیاشامد شر درد فؤاد را برطرف کرده برای جسد سود دهد .

121 ـ کفایت مغرم در دنیا

در روایت مسند⁽³⁾محمد بن مسلم ( سند معتبر نیست ) از امام پنجم علیه‌السلام داریم هر که سوره نحل را در هر ماه بخواند ، در دنیا از مغرم ( دین ، غرامتهای وارده ) و 70 نوع از بلا . آسان‌تر یا سست‌تر از همه ، دیوانگی و خوره و پیسی است کفایت شود .

122 ـ برای گزیدن عقرب

و در مرسله⁽¹⁾امام صادق علیه‌السلام ذکر شده اگر آب سوره طور بر جای گزیدن عقرب پاشیده شود به اذن خدای تعالی خوب شود .

123 ـ وقوف بر گنج یا آب یا سحر

در روایت مرسل⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده ، هر که سوره شعراء را نوشته و بر خروس افرق آویزان نماید ، و دنبال آن رود تا جائی که خروس بایستد . می‌ایستد بر گنج یا جائی که آب ببیند ، و در مرسل دیگر از آن حضرت دارد ، اگر بر خروس سفید افرق آویزان کند ، می‌رود و نمی‌ایستد مگر بر گنج یا سحر ، و با نوک خود آن را کاوش می‌کند تا آن را بیرون آورد . و نزدیک به همین مضمون در مرسله امام صادق علیه‌السلام وارد شده .

124 ـ برای لقوه

در روایتی مرسل⁽³⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، اگر در ظرف تازه سوره قدر نوشته شود و صاحب لقوه در او نگاه کند ، خداوند او را شفا بخشد . ( لقوه مرضی است که موجب کج شدن گوشه صورت به سوی گردن می‌شود )

125 ـ برای مار گزیدن

در دو روایت مرسل⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم هر که سوره تحریم را بر ملسوع ( مار گزیده ) بخواند خداوند او را شفا بخشد و در یکی دارد که زهر در او راه نمی‌رود .

126 ـ محبوبیت نزد مردم

در روایت مرسلی⁽²⁾از امام صادق علیه‌السلام وارد است ، هر که سوره احقاف را در صحیفه‌ای ( کاغذی ) بنویسد ، و او را با آب زمزم شسته ، بیاشامد نزد مردم محبوب شده ، و سخنش شنیده شود ، و برای همه غرضها شایسته است نوشته شود ، و محو گردد ، شسته شود . مرض با آن آرام شود به اذن خدای تعالی .

127 ـ مرگ جمل یا دابه

در روایتی⁽³⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله داریم ، هر که سوره فرقان را نوشته سه روز بر خود آویزان نماید سوار نشود شتر یا چهارپایی مگر آنکه بعد از سه روز از سوار شدنش می‌میرد .

128 ـ دفع مرگ ناگهانی

در 2 روایت مرسل⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آمده . هر که سوره تغابن را بخواند ، خداوند مرگ ناگهانی را از او دفع می‌کند .

129 ـ منع مال از آنچه می‌ترسد

در حدیث اربعمائة ( معتبر است )⁽²⁾از امیرالمؤمنین علیه‌السلام دارد ، هر که 11 بار قل هو اللّه و 11 بار انا انزلناه و مانند آن آیة الکرسی را قبل از طلوع آفتاب بخواند ، مال خود را از آنچه می‌ترسد منع کرده .

130 ـ منع مکروه در خود و اهل و مال

در مرفوعه عمرو⁽³⁾بن جمع که از علی بن حسین علیهماالسلام روایت کرده دارد که رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرموده‌اند : به خواندن چهار آیه از اول سوره بقره و آیة الکرسی و 2 آیه بعد از آن و سه آیه از آخر آن ( سوره بقره ) در خود و مال خود چیزی ناپسند ( مکروه ) نمی‌بیند ، و شیطانی به او نزدیک نمی‌گردد ، و قرآن را فراموش نمی‌کند .

131 ـ وجاهت هر جا قصد کند

در 2 روایت⁽¹⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد است هر که سوره قمر را روز جمعه هنگام ظهر نوشته در عمامه خود بگذارد یا آویزان نماید هر جا رود و در یکی دارد و هر چه بجوید وجیه است ، و در مرسله امام صادق علیه‌السلام داریم نزد خدا آبرومند و قبول است و کارهای سخت بر وی آسان شود .

132 ـ وسعت در روزی

در روایت مسند و ضعیف⁽²⁾از امام پنجم علیه‌السلام وارد شده هر که ادمان ( ادامه ) دهد خواندن سوره ق را در نمازهای واجب و نافله‌ها ، خداوند وسعت روزی به او دهد . و در روایت مسند و ضعیف دیگری از امام ششم علیه‌السلام آمده ، هر که سوره ( والذاریات ) را در روز یا شب بخواند . خداوند عزوجل معیشت او را اصلاح کرده او را روزی فراوان دهد .

133 ـ وضع حمل

در روایت مرسل⁽³⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آمده است که سوره والذاریات اگر بر حامل نفساء ( یعنی نزدیک وضع حمل ) آویزان شود وضع حمل کند . و در مرسل

دیگر از آن حضرت وارد شده . اگر بر آبستن که زائیدن او سخت شده آویزان شود زود بزاید . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام ذکر شده ، اگر نوشته شود ، و بر زنی که در حال وضع حمل است آویزان شود زود بزاید انشاء اللّه ، و در روایتی مرسل⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نقل شده ، اگر سوره انشقاق نوشته شود و بر کسی که زائیدن بچه‌اش سخت شده آویزان شود یا بر او خوانده شود همان هنگام وضع حمل کند . و در مرسله امام صادق علیه‌السلام داریم ، هنگامی که بر زنی که در حال وضع است بیاویزند وضع حمل کند ، و کسی که سوره را بر زن گذارده مواظب باشد زود سوره را بیرون آورد ، مبادا جمیع آنچه در شکم اوست بیرون ریزد .

134 ـ برطرف شدن یرقان

در روایت مرسل⁽²⁾از امام صادق علیه‌السلام وارد شده هر که سوره بیّنه را نوشته و در او یرقان باشد ، بر خود آویزان کند . از وی برطرف شود .

135 ـ برای گمشده ، امن از سوخته ، غرق

در کافی روایتی مسند و⁽³⁾( ضعیف ) از اصبغ بن نباتة از امیرالمؤمنین علیه‌السلام

ذکر کرده که حضرت قسم خوردند به کسی که محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را به حق مبعوث کرده و اهل بیت آن سرور را گرامی داشته . هیچ چیز از حرز سوختن یا غرق شدن یا دزدیده شدن ، یا رها شدن ( یا گریختن ) حیوانی از صاحبش او گمشده‌ای یا فراری جستجو نمی‌کنند . مگر آنکه در قرآن است . هر که خواهد از من سؤال کند . چندین نفر یکی بعد از دیگری بلند شده پرسیدند :

1 ـ برای من از سوختن و غرق . خواندن این آیات را فرمودند . « اللّه‌ُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتَابَ وَهُوَ یَتَوَلَّی الصَّالِحِینَ » ، « وَمَا قَدَرُوا اللّه‌َ حَقَّ قَدْرِهِ وَالاْءَرْضُ جَمِیعاً قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَالْسَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَی عَمَّا یُشْرِکُونَ » سائل خواند . آتش در خانه همسایه‌ها گرفت و خانه او در وسط چیزی به او نرسید .

2 ـ برای سخت شدن حیوان ( چهارپا ) و چموش بودن آن و صاحبش از او در ترس است . فرمود. در گوش راستش بخوان « وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ طَوْعاً وَکَرْهاً وَإِلَیْهِ یُرْجَعُونَ »خواند . حیوان برای او رام شد .

3 ـ برای درندگان که در منزلش می‌آمدند و تا شکار خود را نگیرند . نمی‌گذرند . فرمود بخوان : « لَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَاعَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَحِیمٌ * فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللّه‌ُ لاَإِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ » خواند . درندگان از او اجتناب کردند .

4 ـ برای درمان آب زرد . فرمود : بر شکمت آیة الکرسی بنویس و آن را شسته . بیاشام تا بهبودی پیدا کرد باذن خدای تعالی ( این عمل را آورد ) .

5 ـ گمشده . فرمود : یس را در دو رکعت بخواند . و بگوید : « یا هادِیَ الضَّالِّةِ رُدَّ عَلیَ ضالَّتی » این کار را کرد . خداوند عزوجل گمشده را به او برگرداند .

6 ـ برای فراری ( غلام یا کنیز که گریخته ) فرمود : بخوان « أَوْ کَظُلُمَاتٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ یَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِن فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ یَدَهُ لَمْ یَکَدْ یَراهَا وَمَن لَّمْ یَجْعَلِ اللّه‌ُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِن نُورٍ » خواند . فراری برگشت .

7 ـ برای دزدی که شب چیزی بعد از چیزی از وی دزدیده می‌شود . فرمود : هنگامی که در فراش خود قرار می‌گیرد . بخواند : « قُلِ ادْعُوا اللّه‌َ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَیّاً مَا تَدْعُوا فَلَهُ الاْءَسْماءُ الْحُسْنَی وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِکَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَیْنَ ذلِکَ سَبیلاً * وَقُلِ الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ یَکُن لَّهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَلَمْ یَکُن لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبِیرَاً » . سپس حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود : هر که در زمین قفر ( جلگه بی‌آب و علف ) بیتوته کند ( شب بماند ) و این آیه را بخواند : « إِنَّ رَبَّکُمُ اللّه‌ُ الَّذِی خَلَقَ السَّمواتِ والاْءَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَی عَلَی الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثاً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالاْءَمْرُ تَبَارَکَ اللّه‌ُ رَبُّ الْعَالَمِینَ » فرشتگان او را پاسبانی کرده شیاطین از او دور می‌گردند . . . تا آخر .

136- ...

صاحب جواهر قدس‌سره از مشایخ قدّس اللّه ارواحهم نقل فرموده که هر چه از قرآن را به قصد بخوانند . به منظور خود خواهند رسید .

جواهر الکلام

بخش دوم: توسّل به پیغمبر و اهل بیت علیهم‌السلام

اشاره

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

توسّل به خمسه طیّبه علیهم‌السلام

یکی از راههای رسیدن به خواسته و استجابت دعا توسل به پیغمبر و اهل بیت طاهرین آن حضرت صلوات اللّه علیهم أجمعین است .

روایاتی که در این مورد وارد شده بر دو قسم است :

1 ـ قسمی که سند معتبر دارد . 2 ـ قسمی که سند معتبر ندارد . و یقین به دروغ بودن آن نداریم ، و احتمال دارد که واقعاً از معصومین علیهم‌السلام وارد شده باشد . کما اینکه مضامین بسیاری از دعاها و توسلات که سند ضعیف دارند شهادت بر صحت و صدور آنها از معصومین علیهم‌السلام می‌دهد . و علی کل حال خواندن دعاها و توسل در مورد توسلات که سند معتبر ندارد رجاءً مانعی ندارد .

شایسته است در اینجا توسل به هر یک از معصومین علیهم‌السلام که در مورد خاصی در خبری ضعیف آمده نقل شود . گر چه در هر مورد به هر یک از آن بزرگواران توسل مانعی ندارد .

علامه مجلسی از مؤلفات⁽¹⁾بعض اصحابمان خبر اسارت ابوالوفاء شیرازی را در کرمان در غل ابن الیاس و اینکه تصمیم دار زدن ابو الوفاء را

داشت آورده ، ابوالوفاء می‌گوید : دست استشفاع به سوی خدا به امام زین العابدین علی بن الحسین علیه‌السلام بردم . در خواب پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به من فرمود ، به من و دخترم و دو پسرم ( حسنین علیهماالسلام ) در چیزی از عروض دنیا توسل نمی‌شود . بلکه برای آخرت و آنچه برای آخرت از فضل خداوند امید داری . اما برادرم ابو الحسن ( علی علیه‌السلام ) انتقام از کسی که به تو ستم کرده می‌گیرد .

1 ـ علی بن الحسین علیه‌السلام برای نجات از سلاطین و از مفسده شیاطین .

2 ـ 3 ـ اما محمد بن علی و جعفر بن محمد علیهماالسلام برای آخرت .

4 ـ اما موسی بن جعفر علیه‌السلام به سبب حضرت عافیت را درخواست کن .

5 ـ اما علی بن موسی علیه‌السلام برای نجات در سفرهای خشکی و دریاست .

6 ـ اما محمد بن علی علیه‌السلام به سبب آن حضرت روزی را از خداوند نازل گردان .

7 ـ اما علی بن محمد علیه‌السلام برای قضاء نافله‌ها و نیکی به برادران .

8 ـ اما حسن بن علی علیه‌السلام برای آخرت .

9 ـ اما حضرت حجت علیه‌السلام هنگامی شمشیر به گلوگاه رسید ، و اشاره به حلقشان نمودند . پس استغاثه به سبب آن حضرت بکن که ترا کمک می‌کند و او پناهگاه و فریاد رس است برای کسی که از آن حضرت فریاد رسی بخواهد .

گفتم یا مولای ، یا صاحب الزمان ، من به تو استغاثه می‌کنم ، ناگهان شخصی از آسمان سوار بر اسب نازل شد ، و در دستش حربه آهنی بود ، گفتم مولایم شر کسی که مرا آزار می‌دهد کفایت کن ، فرمود : از خداوند عزوجل درباره‌ات درخواست کردم ، دعایم را مستجاب کرد ، صبح ابن الیاس مرا

درخواست نموده ، بندم را باز کرد و خلعت داد ، و پرسید به که استغاثه کردی ؟ گفتم به کسی که غیاث المستغیثین است تا از پروردگارش درخواست فرمود . والحمد للّه رب العالمین .

1 ـ روایتی مسند⁽¹⁾( بعید نیست معتبر باشد ) از امام باقر علیه‌السلام از گفته جابر انصاری دارد . که حضرت به او فرمودند : « ای جابر هرگاه خواستی چیزی از خداوند بخواهی و خداوند مستجاب کند . خدای را بنامهای امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین علیهم‌السلام بخوان » ( نام پیغمبر در این روایت نیامده آنرا هم با نام چهار معصوم علیهم‌السلام ضمیمه نماید ) اینها محبوب‌ترین نامها نزد خداوند عزوجل هستند .

2 ـ در حدیث اربعمائه⁽²⁾( معتبر بلکه صحیح ) از امیرالمؤمنین علیه‌السلام آمده ، که صلوات بر محمد و آل محمد بفرستید همانا خدای عزوجل دعایتان را نزد یاد محمد و دعایتان برای آن حضرت را می‌پذیرد .

3 ـ در روایتی معتبر⁽³⁾از امام ششم علیه‌السلام وارد شده هرگاه یکی از شما دعا می‌کند ، ابتداء کند به صلوات بر پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، همانا صلوات بر آن حضرت پذیرفته است و خداوند نیست که بعضی را بپذیرد و بعضی را رد کند .

4 ـ در چندین روایت⁽⁴⁾که سند آنها به عباس بن عامر می‌رسد وارد شده

از امام باقر علیه‌السلام از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، که پروردگار متعال به بنده‌ای گناهکاری که 70 حریف ( هر حریف 70 سال گفته شده و در بعضی 70 و 70 و 70 آمده ) در آتش بود ، و خداوند عزوجل را به حق محمد و اهل بیتش خواند ، که او را مورد مرحمت قرار دهد ، خداوند بفرماید حتم است بر خودم که هیچ بنده‌ای از من بحق محمد و اهل بیتش سؤال نکند مگر آنکه او را بیامرزم ، در آنچه بین من و آن بندهاست و امروز تو را آمرزیدم .

5 ـ حارث اعور⁽¹⁾از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام ذکر کرده ( کل دعاء محجوب عن السماء حتی یُصلّی علی محمد وآله ) هر دعائی از آسمان ممنوع است تا صلوات بر محمد و آل آن حضرت فرستاده شود .

و در چند روایت⁽²⁾ضعیف نیز وارد شده .

6 ـ و در روایتی مسند⁽³⁾( بعید نیست معتبر باشد ) دارد ، که خداوند خطاب به ملائکه می‌کند که کسی در صلوات بر پیغمبر اهل بیت آن حضرت را نیاورد دعایش را بالا نبرید تا عترت پیغمبر را به پیغمبرم ملحق سازد .

پیوسته دعا ممنوع است تا اهل بیت آن حضرت در درود به آن حضرت ملحق شود .

و در روایت مسنده⁽⁴⁾محمد بن فضیل از حضرت رضا علیه‌السلام دارد که رسول

خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هر که روز جمعه 100 بار بر من صلوات بفرستد خداوند 60 حاجت وی را 30 برای دنیا و 30 برای آخرت برآورده سازد .

7 ـ در روایت معتبر سکونی⁽¹⁾از امام جعفر بن محمد الصادق علیه‌السلام از پدرانش از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد ، که آن حضرت فرمود : صلوات شما بر من دعای شما را تجویز می‌کند ( راه می‌اندازد ) و پسند خدای است و زکاة اعمال شماست .

8 ـ و با همین سند⁽²⁾دارد هرگاه یکی از شما دعا کرد و پیغمبر را یاد نمود دعا را بالا می‌برد ( یا دعا بالا می‌رود ) .

9 ـ در روایتی معتبر⁽³⁾از امام پنجم علیه‌السلام در امالی طوسی وارد شده که برای یحیی بن العلا فرمودند به این دعا دعا کن و من ضامن هستم حاجتت را بر خدا :

« اَللّـهُمَّ اَنْتَ وَلِیُّ نِعْمَتی، وَالْقادِرُ عَلی طَلِبَتی، قَدْ تَعْلَمُ حاجَتی، فَاَسْئَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ عَلَیْهِ، وَعَلَیْهِمُ السَّلامُ لَمّا قَضَیْتَها » .

10 ـ شیخ صدوق قدس‌سره در کتاب امالی مسنداً ( سند معتبر است )⁽⁴⁾از امام ششم علیه‌السلام بعد از بیان دعاء یوسف علیه‌السلام در چاه ، گریه کرده ، و فرمود من اینگونه دعا می‌کنم « اللّهمّ ان کانت الخَطایا والذنُوب قد اخلقت وجهی عندکَ فلن ترفَع لی إلیک

صوتاً فانّی أسألک بک فلیسَ کمثلکَ شیءٌ واتوجّهُ إلیک بمحمّدٍ نبیّک نبیّ الرحمة یا اللّه یا اللّه یا اللّه یا اللّه یا اللّه » .

سپس حضرت فرمود

این گفته را زیاد بگوئید همانا من این را نزد گرفتاریهای بزرگ می‌گویم .

11 ـ در تفسیر قمی مسنداً⁽¹⁾از شعیب عقرقوقی از امام ششم علیه‌السلام آورده که چون به حضرت یوسف علیه‌السلام اجازه در دعاء فرج داده شد ، گونه خود را بر زمین نهاده گفت : « اللهمّ....» خداوند برایش فرج کرد پرسیدم فدایت گردم ما به همین دعاء دعاء کنیم ؟ فرمود : بمانند آن دعا کنید : « اَللّهُمَّ اِنْ کانَتْ ذُنُوبی قَدْ اَخْلَقَتْ وَجْهی عِنْدَکَ فَاِنّی اَتَوَجَّهُ اِلَیْکَ بِنَبِیِّکَ نَبّیِ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَعَلِیٍّ وَفاطِمَةَ والْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ وَالاْءَئِمَةِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ » سپس حاجت خود را درخواست کند .

یوسف گفت فانی اتوجه الیک بوجه آبائی الصالحین ابراهیم واسماعیل واسحاق ویعقوب .

12 ـ در همان تفسیر مسنداً⁽²⁾از ابی سیار ( مسمع بن عبدالملک ) از امام ششم علیه‌السلام دعائی نقل کرده که جبرئیل علیه‌السلام برای بیرون شدن از چاه به حضرت یوسف علیه‌السلام از گفته خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب یاد داد « اللهمّ انی اسألک فانَّ لکَ الحَمْدُ ، لا إله إلاّ اللّه الْحَنّانُ الْمَنّانُ ، بَدیعُ السَّمواتِ والأَرْضِ ، ذُو الْجَلالِ وَالإِکْرامِ ، صَلّ علی محمّدٍ وَآل محمّد ، واجْعَل لی مِنْ أمری فَرَجاً وَمَخْرَجاً ، وَارْزُقنی مِنْ حَیْثُ أحتَسِب

وَمِنْ حَیْثُ لا أحتَسِب » دعاء کرده خداوند برایش از چاه فرج کرده و از شر آن زن راه بیرون شدن قرار داد و ملک مصر را از جائی که گمان نداشت به او عطا فرمود .

13 ـ در روایتی مسنده⁽¹⁾و معتبر ( گر چه علی بن ابی حمزه بطائنی در سند است ) ابو بصیر می‌گوید از امام ششم علیه‌السلام پرسیدم از دعاء یوسف علیه‌السلام چه بود ؟ حضرت فرمود : دعای زیادی بود ، لکن چون زندان بر حضرت سخت شد ، برای خدا به سجده افتاد ، و گفت : « اللّهمَّ إن کانَتِ الذنُوبُ قد اخلقَت وجهی عِندَکَ فلن ترفع لی الیکَ صوتاً فأنا أتوجّه إلیک بوجه الشیخ یعقوب » سپس حضرت گریه کرده و فرمود صلی اللّه علی یعقوب وعلی یوسف و من می‌گویم : « اللهمّ باللّه وبرسوله » .

و در روایت⁽²⁾قصص الانبیاء به سند خود تا صدوق قدس‌سره به اسنادی معتبر قریب به همین مضمون را آورده .

قسم دوم توسلات به پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله واهل بیت آن‌حضرت که سند آنها ضعیف است

1 ـ در روایتی⁽³⁾ضعیف و مسند از امام پنجم علیه‌السلام وارد شده که هر که خداوند را به ما بخواند رستگار است ، و هر که خداوند را به غیر ما بخواند هلاک

شده و درخواست هلاک دیگران را کرده .

2 ـ در مرسله عیاشی⁽¹⁾از امام هشتم علیه‌السلام داریم که هرگاه سختی ( دشواری ) بر شما وارد شد از ما کمک بخواهید و این است گفته خدای « وللّه الأسماء الحسنی فادعوه بها » فرمود امام ششم علیه‌السلام فرموده ما به خدا قسم اسماء حسنی هستیم که از هیچ کس چیزی پذیرفته نمی‌شود مگر به معرفت ما پس بخوانید خداوند را به آنها .

3 ـ در مرسله دیگری عیاشی از شعیب عقرقوفی⁽²⁾از امام ششم علیه‌السلام در جریان نجات حضرت یوسف علی نبینا وآله وعلیه السلام دارد ، دعائی خواند ، از سوی خداوند برایش فرج حاصل شد ، و حضرت فرمودند به این گونه دعا کن « اَللّهُمَّ اِنْ کانَتْ ذُنُوبی قَدْ اَخْلَقَتْ وَجْهی عِنْدَکَ فَاِنّی اَتَوَجَّهُ اِلَیْکَ بِوَجْهِ نَبِیِّکَ نَبّیِ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَعَلِیٍّ وَفاطِمَةَ والْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ وَالاْءَئِمَةِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ » سپس حاجت خود را بخواهد .

4 ـ در کتاب کشف الغمه⁽³⁾از کتاب مولد فاطمة علیهاالسلام تألیف ابن بابویه از گفته ابن عباس دارد ، که از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله پرسیدم از کلماتی که آدم علیه‌السلام از خداوند دریافت کرده ، خداوند توبه او را پذیرفت ، حضرت فرمود ، خداوند را به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم‌السلام درخواست کرد که توبه‌اش را قبول کند خداوند توبه او را پذیرفت .

5 ـ در کتاب قبس المصباح⁽¹⁾داستانی مفصل از حبس ابی العباس احمد بن کشمرد نزد هجریها در احساء نقل کرده ، شب آن روزی که سلیمان بن حسن ( امیر منطقه ) قسم خورده که با طلوع آفتاب گردن او را می‌زند ، غسل می‌کند و لباسهائی بعنوان کفن خود بر تن می‌پوشد و متوجه قبله شده نماز می‌خواند و تضرع و مناجات با خدا دارد و گناهان خود را شمرده توبه می‌کند ، و توجه به خدا می‌کند به محمد و علی و فاطمه و یکا یک ائمه معصومین علیهم‌السلام ، و در همین حال اضطراب متوجه حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام شده و حضرت را در گرفتاریهای خود وسیله قرار می‌دهد ، تا شب نصف شده ، و وقت نماز شب فرا رسیده ، نماز خوانده و دعا و تضرع می‌کند بعد از نماز با استغاثه به خدا و توسل به حضرت امیر علیه‌السلام وی را چرت می‌گیرد ، در خواب حضرت را می‌بیند و حضرت به او دستور می‌دهد بنویس « بسم اللّه الرحمن الرحیم تا آخر سوره حمد و آیة الکرسی و آیه عرش را و بنویس « مِنَ العَبْدِ الذّلیلِ فُلانِ بنِ فُلانَ إلَی المولَی الجلیلِ ، الّذی لا إله إلاّ هوَ الحیُّ القیُّومُ ، وَسَلامٌ علی الِ یس محمّد وعلی والحسَنِ والحُسَینِ وعلیّ ومحمّدٍ وجعفرٍ وموسی وعلیّ ومحمّد وعلیّ والحسنِ وحجّتک رَبّ علی خلقِکَ ، اللّهمّ انّی اشهدُکَ بانّی أشهد أنّک اللّه الهی واله الأوّلینَ والاخرین ، لا اله غیرک اتوجّه إلَیْکَ بِحَقّ هذهِ الأسماء التی اذا دعیت بها أجبتَ ، واذا سئلتَ بها أعطیتَ ، لمّا صلّیتَ عَلَیْهِمْ ، وَهَوَّنْتَ عَلَیّ خُروج رُوحی ، وَکُنْتَ لی قبل ذلِکَ غیاثاً وَمُجیراً لِمَنْ أرادَ أنْ یفرط عَلَیّ وَیَطْغی » .

نامه را در قسمتی گل گذارده و سوره یس را بخوان و آن را در دریا بینداز

( چون از دریا در دسترسی نبوده ) بفرمایند ، در چاه یا هر منبع آبی که به او نزدیک است بیندازد ، این عمل را انجام داده خورشید که طلوع می‌کند وی را احضار کرده و در حالی که از زندگی خود ناامید بود و شک نمی‌کرد که می‌خواهد امیر او را بکشد ، از کشتن صرف نظر کرده و او را مخیر می‌کند که نزد امیر باشد به خدمت مشغول و مورد احسان قرار بگیرد یا به سوی عیال خود برگردد و جائزه خوب بگیرد ، تا آنجا که می‌پرسد چه کاره علی بن ابی طالب هستی ؟ می‌گوید نسبتی با حضرت ندارم ، لکن دوست آن ( بزرگوار ) هستم ، امیر می‌گوید به ولایت آن حضرت چنگ بزن همان ( آقا ) فرمان داد تا تو را رها سازیم و نتوانستیم مخالفت آن حضرت کنیم .

و از شیخ طوسی قدس‌سره ⁽¹⁾در مصباح و مختصر آن وارد شده که این نامه را نوشته و در لای نامه دیگری برای صاحب الزمان عجل اللّه فرجه در گل قرار داده و در چاه یا در دریا می‌اندازند ، این دعاء نوشته می‌شود : « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، إِلَی اللّه‌ِ سُبْحَانَهُ وَتَقَدَّسَتْ أَسْمَاوءُهُ رَبِّ الاْءَرْبَابِ ، وَقَاصِمِ الْجَبَابِرَةِ الْعِظَامِ ، عَالِمِ الْغَیْبِ وَکَاشِفِ الضُّرِّ ، الَّذِی سَبَقَ فِی عِلْمِهِ مَا کَانَ وَمَا یَکُونُ ، مِنْ عَبْدِهِ الذَّلِیلِ الْمِسْکِینِ ، الَّذِی انْقَطَعَتْ بِهِ الاْءَسْبَابُ ، وَطَالَ عَلَیْهِ الْعَذَابُ وَهَجَرَهُ الاْءَهْلُ ، وَبَایَنَهُ الصَّدِیقُ الْحَمِیمُ ، فَبَقِیَ مُرْتَهَناً بِذَنْبِهِ ، قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ وَطَلَبَ النَّجَاءَ ، فَلَمْ یَجِدْ مَلْجَأً وَلا مُلْتَجَأً غَیْرَ الْقَادِرِ عَلَی حَلِّ الْعَقْدِ وَمُوءَبِّدِ الاْءَبَدِ ، فَفَزَعِی إِلَیْهِ وَاعْتِمَادِی عَلَیْهِ ، وَلا لَجَأَ وَلا مُلْتَجَأَ إِلاّ إِلَیْهِ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعِلْمِکَ الْمَاضِی وَبِنُورِکَ الْعَظِیمِ ، وَبِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ وَبِحُجَّتِکَ الْبَالِغَةِ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَأْخُذَ بِیَدِی وَتَجْعَلَنِی مِمَّنْ تَقْبَلُ دَعْوَتَهُ ، وَتُقِیلُ

عَثْرَتَهُ ، وَتَکْشِفُ کُرْبَتَهُ ، وَتُزِیلُ تَرْحَتَهُ ، وَتَجْعَلُ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ فَرَجاً وَمَخْرَجاً ، وَتَرُدُّ عَنِّی بَأْسَ هَذَا الظَّالِمِ الْغَاشِمِ ، وَبَأْسَ النَّاسِ یَا رَبِّ الْمَلائِکَةِ وَالنَّاسِ ، حَسْبِی أَنْتَ ، وَکَفَی مَنْ أَنْتَ حَسْبُهُ ، یَا کَاشِفَ الاْءُمُورِ الْعِظَامِ فَإِنَّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِک » .

و نامه صاحب الزمان علیه‌السلام ⁽¹⁾« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، تَوَسَّلْتُ بِحُجَّةِ اللّه‌ِ الْخَلَفِ الصَّالِحِ ، مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ، النَّبَّإِ الْعَظِیمِ ، وَالصِّرَاطِ الْمُسْتَقِیمِ ، وَالْحَبْلِ الْمَتِینِ عِصْمَةِ الْمَلْجَإِ ، وَقَسِیمِ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ، أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِابَائِکَ الطَّاهِرِینَ الْخَیِّرِینَ الْمُنْتَجَبِینَ وَأُمَّهَاتِکَ الطَّاهِرَاتِ الْبَاقِیَاتِ الصَّالِحَاتِ الَّذِینَ ذَکَرَهُمُ اللّه‌ُ فِی کِتَابِهِ ، فَقَالَ عَزَّ مِنْ قَائِلٍ الْباقِیاتُ الصّالِحاتُ وَبِجَدِّکَ رَسُولِ اللّه‌ِ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَخَلِیلِهِ وَحَبِیبِهِ وَخِیَرَتِهِ مِنْ خَلْقِهِ ، أَنْ تَکُونَ وَسِیلَتِی إِلَی اللّه‌ِ عَزَّ وَجَلَّ فِی کَشْفِ ضُرِّی ، وَحَلِّ عَقْدِی ، وَفَرَجِ حَسْرَتِی ، وَکَشْفِ بَلِیَّتِی ، وَتَنْفِیسِ تَرْحَتِی ، وَبـِ«کهیعص » وَبـِ «یس» وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ ، وَبِالْکَلِمَةِ الطَّیِّبَةِ ، وَبِمَجَارِی الْقُرْآنِ ، وَبِمُسْتَقَرِّ الرَّحْمَةِ ، وَبِجَبَرُوتِ الْعَظَمَةِ ، وَبِاللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ ، وَبِحَقِیقَةِ الاْءِیمَانِ ، وَقِوَامِ الْبُرْهَانِ ، وَبِنُورِ النُّورِ ، وَبِمَعْدِنِ النُّورِ ، وَالْحِجَابِ الْمَسْتُورِ ، وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ، وَبِالسَّبْعِ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنِ الْعَظِیمِ ، وَفَرَائِضِ الاْءَحْکَامِ ، وَالْمُکَلِّمِ بِالْعِبْرَانِیِّ ، وَالْمُتَرْجِمِ بِالْیُونَانِیِّ ، وَالْمُنَاجِی بِالسُّرْیَانِیِّ ، وَمَا دَارَ فِی الْخَطَرَاتِ ، وَمَا لَمْ یُحِطْ بِهِ لِلظُّنُوِن ، مِنْ عِلْمِکَ الْمَخْزُونِ وَبِسِرِّکَ الْمَصُونِ ، وَالتَّوْرَاةِ وَالاْءِنْجِیلِ وَالزَّبُورِ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَخُذْ بِیَدِی ، وَفَرِّجْ عَنِّی بِأَنْوَارِکَ وَأَقْسَامِکَ وَکَلِمَاتِکَ الْبَالِغَةِ ، إِنَّکَ جَوَادٌ کَرِیمُ ، وَحَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، وَصَلَوَاتُهُ وَسَلامُهُ عَلَی صَفْوَتِهِ مِنْ بَرِیَّتِهِ مُحَمَّدٍ وَذُرِّیَّتِهِ »

و دو نامه را با بوی خوش معطر کرده و نامه درخواست از خدای را لای نامه امام می‌گذارد ، و گل آن نامه خالص بوده ودارای شن نباشد ، و دو رکعت نماز خوانده ، شب جمعه این کار را انجام داده به سوی خداوند عزوجل به محمد و آل محمد علیهم‌السلام توجه کند ، و دعائی دارد که وقت انداختن نامه در آب خوانده می‌شود⁽¹⁾: « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِالْقُدْرَةِ الَّتِی لَحَظْتَ بِهَا الْبَحْرَ الْعَجَّاجَ ، فَأَزْبَدَ وَهَاجَ وَمَاجَ وَکَانَ کَاللَّیْلِ الدَّاجِ ، طَوْعاً لاِءَمْرِکَ ، وَخَوْفاً مِنْ سَطْوَتِکَ ، فَأَفْتَقَ أُجَاجُهُ ، وَائْتَلَقَ مِنْهَاجُهُ ، وَسَبَّحَتْ جَزَائِرُهُ ، وَقَدَّسَتْ جَوَاهِرُهُ ، تُنَادِیکَ حِیتَانُهُ بِاخْتِلافِ لُغَاتِهَا ، إِلَهَنَا وَسَیِّدَنَا ، مَا الَّذِی نَزَلَ بِنَا ، وَمَا الَّذِی حَلَّ بِبَحْرِنَا ، فَقُلْتُ لَهَا ، اسْکُنِی سَأُسْکِنُکَ مَلِیّاً ، وَأُجَاوِرُ بِکَ عَبْداً زَکِیّاً ، فَسَکَنَ ، وَسَبَّحَ ، وَوَعَدَ بِضَمَائِرِ الْمِنَحِ ، فَلَمَّا نَزَلَ بِهِ ابْنُ مَتَّی بِمَا أَلَمَّ الظُّنُونَ ، فَلَمَّا صَارَ فِی فِیهَا ، سَبَّحَ فِی أَمْعَائِهَا ، فَبَکَتِ الْجِبَالُ عَلَیْهِ تَلَهُّفاً ، وَأَشْفَقَتْ عَلَیْهِ الاْءَرْضُ تَأَسُّفاً ، فَیُونُسُ فِی حُوتِهِ کَمُوسَی فِی تَابُوتِهِ لاِءَمْرِکَ طَائِعٌ ، وَلِوَجْهِکَ سَاجِدٌ ، خَاضِعٌ ، فَلَمَّا أَحْبَبْتَ أَنْ تَقِیَهُ أَلْقَیْتَهُ بِشَاطِئِ الْبَحْرِ شِلْواً ، لا تَنْظُرُ عَیْنَاهُ ، وَلا تَبْطِشُ یَدَاهُ ، وَلا تَرْکُضُ رِجْلاهُ ، وَأَنْبَتَّ مِنَّةً مِنْکَ عَلَیْهِ شَجَرَةً مِنْ یَقْطِینٍ ، وَأَجْرَیْتَ لَهُ فُرَاتاً مِنْ مَعِینٍ ، فَلَمَّا اسْتَغْفَرَ وَتَابَ خَرَقْتَ لَهُ إِلَی الْجَنَّةِ بَاباً ، إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهّابُ » و در آخر دعا نام امام امام را می‌برد .

6 ـ داستان احمد بن ربیعه⁽²⁾انباری که دستش علیل و سیاه شد ، بو کرده ، و طبیب دستور قطع آن را داده بود ، در خواب به حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام متوسل شده و حضرت او را به موسی بن جعفر علیه‌السلام ارجاع می‌دهند ، به قبر حضرت پناه می‌برد و از تربت آن حضرت گرفته به دست خود تا بند بمالد و آن

را می‌بندد و روز بعد که باز می‌کند ، گوشت و پوستهای بوئیده ریخته ، استخوانها و رگها باقی می‌ماند و بوی بد قطع شده ، سپس معالجه شده و بهبودی پیدا می‌کند .

7 ـ محمد بن مروان از امام صادق علیه‌السلام در روایتی⁽¹⁾مسند نقل کرده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود درود شما بر من اجابت دعایتان ، و زکات اعمالتان است .

8 ـ در خبر مسند ابی المغیرة⁽²⁾از امام هفتم علیه‌السلام داریم که حضرت فرمود : هر که دنبال نماز صبح و نماز مغرب پیش از آنکه پاهای خود را بگرداند یا با کسی سخن گوید ، بگوید « إِنَّ اللّه‌َ وَمَلاَئِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ ، یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیما ، اللّهمّ صلّ علی محمّد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وذریته » خداوند 100 حاجت ، 70 در دنیا ، 30 در آخرت برای او برآورده سازد .

و در همین روایت دارد ، که هر که به این صلوات بر پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله درود بفرستد دعایش مستجاب می‌گردد ، سه بار صبح و سه بار عصر ( یا شب ) « اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمّدٍ فِی الاْءَوَّلینَ، وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمّدٍ فِی الاْءخِرینَ، وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمّدٍ فِی الْمَلاَءِ الاْءَعْلی، وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمّدٍ فِی الْمُرْسَلینَ، اَللّـهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّدا الْوَسیلَةَ وَالشَّرَفَ وَالْفَضیلَةَ وَالدَّرَجَةَ الْکَبیرَةَ، اللّهُمَّ اِنّی آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ وَلَمْ اَرَهُ ، فَلا تَحْرِمْنی یَوْمَ الْقِیمَةِ رُؤْیَتَهُ ، وَارْزُقْنی صُحْبَتَهُ ، وَتَوفَّنی عَلی مِلَّتِهِ ، وَاسْقِنی مَنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنیئآاً لا اَظْمَأُ بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدیرٌ ، اَللّهُمَّ کَما آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَعَرِّفنی فِی الْجِنانِ وَجْهَهُ ، اَللّهُمَّ بَلِّغْ رُوحَ مُحَمَّدٍ عَنّی تَحِیَّةً کَثیرَةً وَسَلاماً » .

9 ـ و در مسند⁽¹⁾معاویه بن عمّار از امام صادق علیه‌السلام نیز وارد شده ، که هر که در روز 100 بار بگوید « ربّ صلّ علی محمّدٍ وأهلِ بیتِهِ » خداوند 30 حاجت برای دنیا و 70 حاجت برای آخرت از وی برآورده می‌سازد .

10 ـ و در نوادر راوندی از گفته حضرت جعفر بن محمد علیه‌السلام ⁽²⁾از گفته پدرانش از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله برآورده شدن 100 حاجت برای کسی که 100 بار صلوات بر محمد و آل محمد بفرستد را ذکر کرده ، و مرسلا از آن حضرت⁽³⁾در دعوات دارد که یک بار صلوات بر پیغمبر و آل آن حضرت با نیت و اخلاص قلب بگوید 100 حاجت 30 برای دنیا و 70 برای آخرت خداوند برآورده می‌سازد .

11 ـ در کتاب بلد الأمین⁽⁴⁾از سماعة از ابی الحسن علیه‌السلام ( امام هفتم ) دارد که هرگاه تو را حاجتی نزد خدا باشد ، بگو : « اَللّهُمَّ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ ، فَاِنَّ لَهُما عِنْدَکَ شَاْناً مِنَ الشَّاْنِ ، وَقَدْراً مِنَ الْقَدْرِ ، أسْئَلُکَ بِحَقِّ ذلِکَ الْشَّاْنِ ، وَبِحَقِّ ذلِکَ الْقَدْرِ ، اَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَفْعَلْ بی کَذا وَکَذا » و به جای این جمله حاجت خود را بخواهد .

12 ـ در روایتی مسند⁽⁵⁾از امام صادق علیه‌السلام دارد ، که بنده هرگاه گفت « اللّهُمّ صلّ علی محمّدٍ وأهلِ بیتِهِ » خداوند مستجاب می‌کند ، و هنگامی که گفت با

من چه بکن و چه بکن خداوند با جودتر از این است که بعضی را مستجاب کرده و بعضی را رد کند .

13 ـ در روایت مرسله ارشاد القلوب⁽¹⁾از گفته موسی بن جعفر از پدرانش از حضرت امیرالمؤمنین علیهم‌السلام در جواب سؤال یهودی نسبت به فضل پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بر سایر پیغمبران دارد ، که خداوند دعای امت را از اجابت حبس نمود ، تا بر پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله صلوات بفرستند .

14 ـ در امالی شیخ طوسی⁽²⁾از فحام ( حسن بن محمد بن یحیی بن داود سر من رآئی استاد الشیخ ، خاتمة المستدرک 3 ) از منصوری از عموی پدرش از امام دهم علیه‌السلام دعائی آورده که حضرت زیاد به آن دعا می‌کرده‌اند ، و از خداوند عزوجل خواسته‌اند هر که بعد از حضرت در مشهد آن جناب با آن دعا کند خداوند او را ناامید نسازد « یا عُدَّتی عِنْدَ الْعَُدَدِ، وَیا رَجآئی وَالْمُعْتَمَدَ، وَیا کَهْفی وَالسَّنَدَ، یا واحِدُ یا اَحَدُ، وَیا قُلْ هُوَ اللّه‌ُ اَحَدٌ، اَسْئَلُکَ الّلهُمَّ بِحَقِّ مَنْ خَلَقْتَهُ مِنْ خَلْقِکَ، وَلَمْ تَجْعَلْ فی خَلْقِکَ مِثْلَهُمْ اَحَداً، صَلِّ عَلی جَماعَتِهِمْ، وَافْعَلْ بی کَذا وَکَذا » به جای این جمله حاجت خود را بخواهد .

15 ـ منصور دوانیقی حضرت امام صادق علیه‌السلام را به کوفه احضار کرد ، و خون حضرت را می‌خواست بریزد ، این دعا⁽³⁾را در نجف دنبال نماز خواندند « یَا نَاصِرَ الْمَظْلُومِینَ الْمَبْغِیِّ عَلَیْهِمْ ، یَا حَافِظَ الْغُلامَیْنِ لاِءَبِیهِمَا ، احْفَظْنِی الْیَوْمَ لآِبَائِی

مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ وَعَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ ، اضْرِبْ بِالذُّلِّ بَیْنَ عَیْنَیْهِ ، بِاللّه‌ِ أَسْتَفْتِحُ وَبِهِ أَسْتَنْجِحُ ، وَبِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَتَوَجَّهُ ، اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ وَتُثْبِتُ وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَاب » گفته‌اند کسی که این دعا را می‌خواند بگوید احفظنی الیوم بآباء مولای ابی عبداللّه محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و علی تا آخر .

16 ـ استغاثه به⁽¹⁾صاحب الزمان عجل اللّه تعالی فرجه که از برادر زاده شیخ صدوق قدس‌سره آمده از عموی خود شیخ صدوق از بعض مشایخ قم آورده ، که گرفتاری برایم پیش آمد که به تنگ آمدم ، برایم آسان نبود که با کسی از کسان و برادران خود آن را در میان گذارم ، اندوهناک به خواب رفتم ، و در خواب مردی خوش رو خوش لباس پاکیزه بو دیدم ، او را بعض از مشایخ قم خیال کردم که نزد او علم می‌آموختم ، پیش از آنکه گرفتاری خود را که می‌خواستم با وی مطرح کنم ابتداءً به من گفت ، در کار خود به خدای تعالی رجوع کرده از صاحب الزمان عجل اللّه فرجه کمک بخواه ، و حضرت را پناهگاه خود قرار ده ، که یار و کمک کار نیکی است ، و عصمت دوستان مؤمن خود می‌باشد ، و به من دستور داد ، طهارت حاصل کن ، و دو رکعت نماز بخوان ، سپس رو به قبله زیر آسمان ایستاده بگو : « سَلامُ اللّه‌ِ الْکَامِلُ التَّامُّ الشَّامِلُ الْعَامُّ وَصَلَوَاتُهُ الدَّائِمَةُ وَبَرَکَاتُهُ الْقَائِمَةُ عَلَی حُجَّةِ اللّه‌ِ ، وَوَلِیِّهِ فِی أَرْضِهِ وَبِلادِهِ ، وَخَلِیفَتِهِ عَلَی خَلْقِهِ وَعِبَادِهِ ، سُلالَةِ النُّبُوَّةِ وَبَقِیَّةِ الْعِتْرَةِ وَالصَّفْوَةِ ، صَاحِبِ الزَّمَانِ ، وَمُظْهِرِ الاْءِیمَانِ ، وَمُعْلِنِ أَحْکَامِ الْقُرْآنِ ، مُطَهِّرِ الاْءَرْضِ ، وَنَاشِرِ الْعَدْلِ فِی الطُّولِ وَالْعَرْضِ ، الْحُجَّةِ الْقَائِمِ الْمَهْدِیِّ ، وَالاْءِمَامِ الْمُنْتَظَرِ الْمَرْضِیِّ ، الطَّاهِرِ ابْنِ الاْءَئِمَّةِ الطَّاهِرِینَ ، الْوَصِیِّ أَوْلادِ الاْءَوْصِیَاءِ الْمَرْضِیِّینَ ، الْهَادِی

الْمَعْصُومِ ، ابْنِ الْهُدَاةِ الْمَعْصُومِینَ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا إِمَامَ الْمُسْلِمِینَ وَالْمُوءْمِنِینَ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عِلْمِ النَّبِیِّینَ ، وَمُسْتَوْدَعِ حِکْمَةِ الْوَصِیِّینَ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا عِصْمَةَ الدِّینِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مُعِزَّ الْمُوءْمِنِینَ الْمُسْتَضْعَفِینَ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مُذِلَّ الْکَافِرِینَ الْمُتَکَبِّرِینَ الظَّالِمِینَ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مَوْلایَ یَا صَاحِبَ الزَّمَانِ ، یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ وَابْنَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا ابْنَ الاْءَئِمَّةِ الْحُجَجِ عَلَی الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مَوْلایَ سَلامَ مُخْلِصٍ لَکَ فِی الْوَلاءِ ، أَشْهَدُ أَنَّکَ الاْءِمَامُ الْمَهْدِیُّ قَوْلاً وَفِعْلاً وَأَنَّکَ الَّذِی تَمْلاَءُ الاْءَرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً ، فَعَجَّلَ اللّه‌ُ فَرَجَکَ ، وَسَهَّلَ مَخْرَجَکَ ، وَقَرَّبَ زَمَانَکَ ، وَأَکْثَرَ أَنْصَارَکَ وَأَعْوَانَکَ ، وَأَنْجَزَ لَکَ مَوْعِدَکَ ، وَهُوَ أَصْدَقُ الْقَائِلِینَ وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الاْءَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ ، یَا مَوْلایَ حَاجَتِی کَذَا وَکَذَا فَاشْفَعْ لِی فِی نَجَاحِهَا » یا مولای حاجتی کذا وکذا ( بجای کذا وکذا حاجت خود را بیان کرده ) فاشفع فی نجاحها ، و هر چه خواستی دعا می‌کنی ، می‌گوید این عمل را آوردم ، و همانگونه که گفته بود ، دو رکعت نماز زیر آسمان خواندم ، در رکعت اولی بعد از حمد ، همانگونه معین کرده بود سوره انا فتحنا ، و در رکعت دوم بعد از حمد ، اذا جاء نصر اللّه والفتح را خواندم ، و نیکو نماز را انجام دادم ، سپس بعد از سلام رو به قبله ایستاده امام علیه‌السلام را زیارت کرده حاجت خود را خواسته به حضرت استغاثه کردم ، بعد سجده شکر را کرده دعاء طولانی کردم تا حدی که ترسیدم نماز شبم فوت شود . سپس ایستاده نماز خواندم و بعد از نافله صبح ، نماز صبح را خواندم ، در محراب خود نشسته دعا کردم ، قسم به خدا خورشید طلوع نکرده که فرج برایم حاصل شد ، و آن گرفتاری در بقیه عمرم به من برنگشت )

17 ـ در کتاب مهج الدعوات مسنداً⁽¹⁾از امام ششم علیه‌السلام دعاء علی بن الحسین علیه‌السلام را هنگامی که برای محاکمه با عموی خود محمد بن الحنفیه در مسئله امامت نزد حجر اسود دعاء کرده آورده : « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ الْمَجْدِ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ الْبَهَاءِ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ الْعَظَمَةِ وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ الْجَلالِ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ الْعِزَّةِ وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ الْقُدْرَةِ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ فِی سُرَادِقِ السَّرَائِرِ ، السَّابِقِ الْفَائِقِ ، الْحَسَنِ النَّضِیرِ ، رَبِّ الْمَلائِکَةِ الثَّمَانِیَةِ ، وَرَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ وَبِالْعَیْنِ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَبِالاسْمِ الاْءَکْبَرِ الاْءَکْبَرِ الاْءَکْبَرِ ، وَبِالاسْمِ الاْءَعْظَمِ الاْءَعْظَمِ الاْءَعْظَمِ الْمُحِیطِ بِمَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی أَشْرَقَتْ بِهِ الشَّمْسُ ، وَأَضَاءَ بِهِ الْقَمَرُ ، وَسُجِّرَتْ بِهِ الْبِحَارُ ، وَنُصِبَتْ بِهِ الْجِبَالُ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی قَامَ بِهِ الْعَرْشُ وَالْکُرْسِیُّ وَبِأَسْمَائِکَ الْمُقَدَّسَاتِ الْمُکَرَّمَاتِ الْمَکْنُونَاتِ الْمَخْزُونَاتِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، أَسْأَلُکَ بِذَلِکَ کُلِّهِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَکَذَا » ( که بجای کذا وکذا باید حاجت خود را بخواهد .

و این داستان را با تفاوتی در کشف الغمّة از کتاب دلائل حمیری از امام پنجم علیه‌السلام ذکر کرده⁽²⁾.

ابان بن تغلب که از امام ششم روایت را نقل کرده می‌گوید : حضرت فرمودند ای ابان مبادا به این دعا جز برای کار مهمی از امر دنیا و آخرت دعا کنی ، همانا بندگان نمی‌دانند این چیست ، این از مخزون علم آل محمد علیه

وعلیهم السلام است .

18 ـ دعاء آدم علیه‌السلام ⁽¹⁾است هنگامی که کلماتی از پروردگار خود دریافت کرد و شاید به آنها دعا کرده باشد « یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ ، لا یَرُدُّ غَضَبَکَ إِلاّ حِلْمُکَ ، وَلا یُنْجِی مِنْ عُقُوبَتِکَ إِلاّ التَّضَرُّعُ إِلَیْکَ ، حَاجَتِی الَّتِی إِنْ أَعْطَیْتَنِیهَا لَمْ یَضُرَّنِی مَا حَرَمْتَنِی وَإِنْ حَرَمْتَنِیهَا لَمْ یَنْفَعْنِی مَا أَعْطَیْتَنِی ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ النَّارِ یَا ذَا الْعَرْشِ الشَّامِخِ الْمُنِیفِ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ الْبَاذِخِ الْعَظِیمِ ، یَا ذَا الْمُلْکِ الْفَاخِرِ الْقَدِیمِ ، یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ ، یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ ، وَیَا مَنْزُولاً بِهِ کُلُّ حَاجَةٍ ، إِنْ کُنْتَ قَدْ رَضِیتَ عَنِّی فَازْدَدْ عَنِّی رِضیً ، وَقَرِّبْنِی مِنْکَ زُلْفَی ، وَإِلاّ تَکُنْ رَضِیتَ عَنِّی ، فَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَبِفَضْلِکَ عَلَیْهِمْ لَمَّا رَضِیتَ عَنِّی إِنَّکَ أَنْتَ التَّوّاب » .

از امام ششم علیه‌السلام در روایت مرسل دارد این دعائی است ، که آدم تلقی کرد از پروردگار ، و خداوند بر او توبه کرد ، و فرمود ای آدم به محمد سؤال کردی و او را ندیدی ؟ آدم گفت بر عرشت دیدم نوشته است لا اله إلاّ اللّه محمد رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

19 ـ دعاء یوسف علیه‌السلام هنگامی که در چاه انداخته شد ، در روایتی⁽²⁾مسند صاحب کتاب مهج الدعوات آن را ذکر کرده ، جبرئیل بر او نازل شده از ناحیه خداوند به وی آموخت « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَنَّ لَکَ الْحَمْدَ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَجْعَلَ لِی مِنْ أَمْرِی فَرَجاً وَمَخْرَجاً ، وَتَرْزُقَنِی مِنْ حَیْثُ أَحْتَسِبُ وَمِنْ حَیْثُ لا أَحْتَسِبُ » .

20 ـ دعائی دیگر⁽¹⁾از یوسف علیه‌السلام در بعض اوقات گرفتاری نقل شده ، « یَا رَاحِمَ الْمَسَاکِینِ ، وَیَا رَازِقَ الْمُتَکَلِّمِینَ ، یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ ، وَیَا مَالِکَ یَوْمِ الدِّینِ ، وَیَا غِیَاثَ الْمَکْرُوبِینَ ، وَیَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ ، وَیَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَیَا أَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ ، وَیَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ ، وَیَا خَیْرَ الْمَسْئُولِینَ ، وَیَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، یَا کَبِیرَ کُلِّ کَبِیرٍ ، یَا مَنْ لا شَرِیکَ لَهُ وَلا وَزِیرَ ، یَا مَنْ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ بَصِیرٌ ، یَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ الْمُنِیرِ ، یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ ، یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ ، یَا مُطْلِقَ الْمُکَبَّلِ الاْءَسِیرِ ، یَا مُدَبِّرَ الاْءَمْرِ ، ثُمَّ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ ، یَا مَنْ لا یُجارُ عَلَیْهِ وَهُوَ یُجِیرُ ، یَا مَنْ یُحْییِ الْمَوْتی وَهُوَ عَلَیْهِ یَسِیرٌ ، یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ ، یَا مُغْنِیَ الْفَقِیرِ الضَّرِیرِ ، یَا حَافِظَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ ، یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ ، یَا مَنْ لا تَخْفَی عَلَیْهِ خَافِیَةٌ فِی السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، یَا غَافِرَ الذُّنُوبِ ، یَا عَلاّمَ الْغُیُوبِ ، یَا سَاتِرَ الْعُیُوبِ ، أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِی ، وَلِوَالِدَیَّ ، وَتَجَاوَزَ عَنَّا فِیمَا تَعْلَمُ ، فَإِنَّکَ الاْءَعَزُّ الاْءَکْرَمُ » .

21 ـ دعاء یونس بن متی علیه‌السلام ⁽²⁾است در مهج مرسلاً نقل کرده « یَا رَبِّ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی ، وَآلائِکَ الْعُلْیَا ، وَأَسْأَلُکَ یَا رَبِّ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ ، یَا کَبِیرُ ، یَا جَلِیلُ ، یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ ، یَا فَرْدُ ، یَا دَائِمُ ، یَا وَتْرُ ، یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ ، یَا اللّه‌ُ یَا لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، أَسْأَلُکَ بِلا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِی ذُنُوبِی ، وَأَنْ تُحَرِّمَ جَسَدِی عَلَی النَّارِ اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ فِی کِتَابِکَ الْمُنْزَلِ عَلَی مُوسَی أَلاّ [ أَنْ لا ] تَرُدُّوا السَّائِلِینَ عَنْ أَبْوَابِکُمْ وَنَحْنُ عَلَی بَابِکَ فَلا تَرُدَّنَا ، اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ فِی کِتَابِکَ الْمُنْزَلِ عَلَی

نَبِیِّکَ مُوسَی أَنِ اغْفِرُوا لِلظَّالِمِینَ ، وَنَحْنُ الظَّالِمُونَ عَلَی بَابِکَ ، فَاغْفِرْ لَنَا اللَّهُمَّ إِنَّکَ قُلْتَ فِی کِتَابِکَ الْمُنْزَلِ عَلَی مُوسَی بْنِ عِمْرَانَ أَنْ أَعْتِقُوا الاْءَرِقَّاءَ وَنَحْنُ عَبِیدُکَ فَأَعْتِقْنَا مِنَ النَّار » .

22 ـ دعاء آصف⁽¹⁾وزیر سلیمان بن داود علیه‌السلام است که با این دعا عرش بلقیس را حاضر کرد از یمن به شام یا فلسطین ، به یک چشم بهم زدن .

و همان دعائی است که عیسی علیه‌السلام با آن مرده‌ها را زنده می‌کرد « اللَّهُمَّ إنّی أسْأَلُکَ بِأنَّکَ أنْتَ اللّه‌ُ لا إله إلاّ أنْتَ الْحَیُّ القَیُّومُ الطّاهِرُ المُطهَّر ، نورُ السّماواتِ والأَرَضین ، » و در روایت دیگری « ربِّ السّماواتِ والارَضینَ » عالِمِ الغَیْبِ والشّهادَةِ الکَبیرِ المُتَعالِ الحَنّانُ المَنّانُ ذُو الجَلالِ والإکرام » أن تفعل بی‌کذا وکذا ( به جای این بگوید أن تصلّی علی محمّد وآل محمّد وأن تفعل بی کذا وکذا ، انشاء اللّه دعا مستجاب گردد ، و به جای کذا وکذا حاجت خود را بخواهد .

23 ـ در مهج الدعوات مسنداً ( و ضعیف )⁽²⁾از موسی بن جعفر از پدر از جدش علیهم‌السلام آورده ، که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به علی علیه‌السلام فرمود : یا علی هرگاه امری تو را به هول انداخت ، یا شدتی بر تو وارد شد ، بگو : « اللّهمّ إنّی أسْألُکَ بِحَقِّ مُحَمّدٍ وآل مُحَمّد أنْ تُصلّیَ علی مُحمّدٍ وآل محمّد وأن تُنْجِیَنی مِن هذا الغَمّ » .

تذکّر مهم :

توسّل به اهل بیت و خمسه طیبه اصحاب کساء و صاحب الزمان عجل اللّه فرجه :

در موارد مختلف فراوان است ، و قسمت عمده از توسلات به حضرت حجت را کتب متعدد در بر دارد ، و عده‌ای را علامه مجلسی رحمه‌الله طی ملاقاتهای گوناگون از آن حضرت در زمان غیبت کبری در بحار ، و موارد متعددی مرحوم محدث کبیر حاج میرزا حسین نوری رحمه‌الله در کتاب النجم الثاقب و جنة المأوی آورده ، گر چه اکثر دارای سند معتبر نبوده ، یا ملاقات با شخص آن بزرگوار صورت نگرفته و احتمالاً با رجال همنشین آن حضرت بوده است ، و آنچه شایسته تعمق و بررسی است ، اینکه توسل در بین پیغمبران و انبیاء گذشته نیز بوده ، و اختصاص به این امت ندارد در اینجا علاوه از مواردی که گذشت چند مورد دیگر را نیز ایراد کنیم :

1 ـ صاحب کتاب پیامبر موعود ( در تورات و انجیل آقای محمد رسول ( دریایی ) چاپ اول 1376 ) در ص 266 مطلبی را ایراد کرده ، به این عنوان حفریات و آثار باستانی ، لوح معروف حضرت سلیمان علیه‌السلام ⁽¹⁾در جنگ جهانی اول ( 1916 ) میلادی .

هنگامی که عده‌ای از سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت المقدس مشغول سنگرگیری و حمله بودند ، در دهکده کوچکی به نام ( اونتر ) یک لوح نقره‌ای پیدا کردند ، که حاشیه‌اش به جواهرات گرانبها مرصع ، و در وسطش

خطوطی به حروف طلائی نگارش یافته بود ، و چون آن را نزد فرمانده خود ( میجرای این گریندل ) بردند ، هر چه کوشید ، نتوانست از آن چیزی بفهمد ، ولی دریافت که این نوشته به زبان اجنبی بسیار قدیمی است ، و بالاخره این لوح به وسیله وی دست به دست گردید ، تا رسید به دست سرپرست ارتش بریتانیا ( لیفتونانت ) و گلدستون ، و ایشان هم آن را به دست باستان شناسان بریتانیا سپردند ، پس از پایان جنگ ( 1918م ) درباره لوح مذکور به تحقیق و بررسی پرداختند و کمیته‌ای تشکیل دادند که اساتید شناخت زبانهای باستانی بریتانیا امریکا ، فرانسه ، آلمان و سایر کشورهای اروپائی جزء آن کمیته بودند ، پس از چند ماه بررسی و تحقیق در سوم ژانویه ( 1920 ) معلوم شد که این لوح مقدسی است به نام ( لوح سلیمانی ) و سخنانی از حضرت سلیمان علیه‌السلام را در بردارد ، که به الفاظ عبرانی قدیم نگارش یافته است ، و ما اکنون الفاظ لوح را با ترجمه در اینجا می‌آوریم و اینک ترجمه لوح سلیمانی :

اللّه

احمدایلی

باهتول

حاسنحاسین

یاه احمد ! مقذا = ای احمد ! به فریادم رس .

یاه ایلی انصطاه = یا علی ! مرا مدد فرمای .

یاه باهتول ! کاشی = ای بتول ! نظر مرحمت فرمای .

یاه حاسن ! اضومظع = ای حسن ! کرم فرمای .

یاه حاسین ! بارفو = یا حسین ! خوشی بخش .

امو سلیمان صوه عنخب زالهلاء اقتا = این سلیمان اکنون به این پنج بزرگوار استغاثه می‌کند .

بذات اللّه کم ایلی = وعلی قدرة اللّه است .

اعضای کمیته چون بر مضمون نوشته لوح مقدس اطلاع یافتند ، هر یک با دیده تعجب به دیگری نگریستند ، و انگشت حیرت به دندان گزیدند ، و پس از تبادل نظر قرار بر این شد ، که لوح در موزه سلطنتی بریتانیا گذاشته شود ، اما چون این خبر به اسقف اعظم انگلستان ( لورد بیشوپ Lord Bishop ) رسید ، یک فرمان محرمانه‌ای به کمیته نوشت ، که خلاصه‌اش اینست ( اگر این لوح در موزه گذاشته شود ، و در دیدگاه مردم قرار گیرد ، اساس مسیحیت متزلزل خواهد شد ، و سرانجام خود مسیحیان جنازه مسیحیت را بر دوش بلند نموده در قبر فراموشی خواهند کرد . . . تا آنجا که کسانی که این لوح را دیدند و بینشی داشتند گرایش عجیب به اسلام پیدا کردند ، و همان وقت بین دو نفر از دانشمندان به نام ( ولیم و ( تامس ) پیرامون لوح گفتگوهائی شد که به اسلام آوردن هر دو انجامید ، سپس ولیم ( کرم حسین ) و تامس ( فضل حسین ) نامیده شد ( برای اطلاع بیشتری در این زمینه مراجعه شود به مجله الاسلام دهلی فوریه 1927 و مسلم کرانیکل لندن 30 دسامبر 1926م ) .

2 ـ در همان کتاب⁽¹⁾زیر عنوان آثار کشتی حضرت نوح علیه‌السلام دارد که گروهی از دانشمندان معدن‌شناس روسی به تخته چوبهای پوسیده در جریان

زمین کاوی برخوردند ، و در آن میان ، تخته چوب مستطیلی یافتند که همه را به حیرت انداخت ، زیرا در اثر گذشت زمان کهنگی و پوسیدگی به تمام چوبها راه یافته بود جز این تخته که 14 اینچ طول و 10 اینچ عرض داشت ، و حروفی چند بر آن منقش بود ، دولت روس برای تحقیق و بررسی درباره این تخته چوب در 27 فوریه 1953 کمیته‌ای تشکیل داد که اعضای آن باستان شناسان و استادان شناخت زبانهای باستانی بودند ، و 7 نفر ا ز آنها را در این کتاب نام برده که پس از 8 ماه تحقیق و کاوش ، اسرار آن تخته چوب برای کمیته کشف گردید و معلوم شد که این تخته چوب از کشتی حضرت نوح علیه‌السلام است ، که برای تیمن و مددخواهی چیزهائی بر آن نوشته و بر کشتی نصب کرده است ، در وسط تخته یک تصویر پنجه نمائی وجود داشت که عبارتی چند به زبان سامانی بر آن نگاشته شده بود ( زبان سامانی زبان رایج در زمان حضرت نوح بود که به آن زبان سامی نیز می‌گویند ) کمیته تحقیق ، پس از 8 ماه فکر و دقت و زحمت ، نوشته مذکور را خواندند ، و به حروف روسی درآوردند ، سپس دانشجویان انگلیسی آن را به انگلیسی ترجمه کردند ، اینک ترجمه آن به زبان فارسی : ای خدای من ، ای مددکار من ، به لطف و مرحمت خود ، و به طفیل ذوات مقدس ، محمد ، ایلیا ، شبر و شبیر ، و فاطمه علیهم‌السلام دست مرا بگیر ، این پنج وجود مقدس از همه با عظمت‌تر و واجب الاحترام هستند ، و تمام دنیا برای آنان برپا شده است ، پروردگارا به واسطه نامشان مرا مدد فرمای ، تو می‌توانی همه را به راه راست هدایت نمائی⁽¹⁾) و این واقعه در جلد 29 تفسیر فرقان ( سوره الحاقّه ) نیز ذکر

شده 90 الی 93 ودر تفسیر کتاب علی علیه‌السلام و پیامبران عکس لوح را این چنین آورده :

عکس لوح از کتاب علی و پیامبران از مؤلف حکیم سیالکوتی

عکس لوح از کتاب الفرقان فی تفسیر القرآن

بخش سوم: دعاهائی که برای حاجت وارد شده

اشاره

دعاهائی که سند معتبر دارد و برای برآوردن حاجت وارد شده :

1 ـ در روایتی مسند⁽¹⁾( بعید نیست معتبر باشد ) از علی بن یقطین آمده ، به حضرت موسی بن جعفر علیه‌السلام خبر رسید که موسی بن المهدی ( تصمیم قتل حضرت را گرفته ) با جماعتی از اهل بیت خود در این باره مشورت کرد ، نظر دادند که سزاوار است خود را از وی دور کرده ، همانا از شرش نباید در امان بود حضرت تبسم فرمود . . . تا آنکه دست خود را به سوی آسمان بلند کرده این دعاء را خواند . . . « اِلهی کَمْ مِنْ عَدُوٍّ شَحَذَ لی ظُبَةَ مِدْیَتِهِ ، وَاَرْهَفَ لی شَبا حَدِّه وَدافَ لی قَواتِلَ سُمُومِهِ ، وَلَمْ تَنَمْ عَنّی عَیْنُ حِراسَتِةِ ، فَلَمّا رَاَیْتَ ضَعْفی عَنِ احْتِمالِ الْفَوادِحِ وَعَجْزی عَنْ مُلِمّاتِ الْجَوائِحِ ، صَرَفْتَ ذلِکَ عَنّی بِحَولِکَ وَقُوَّتِکَ لا بِحَوْلٍ مِنّی وَلا قُوَّةٍ فَاَلْقَیْتَهُ فِی الْحَفیرِ الَّذیِ احْتَفَرَهُ لی خائِباً مِمّا اَمَّلَهُ فِی الدُّنْیا ، مُتَباعِداً مِمّا رَجاهُ فِی الاْءخِرَةِ فَلَکَ الْحَمْدُ عَلی ذلِکَ قَدْرَ اِسْتِحْقاقِکَ سَیِّدی ، اَللّهُمَّ فَخُذْهُ بِعِزَّتِکَ وَافْلُلْ حَدَّهُ عَنّی بِقُدْرَتِکَ وَاجْعَلْ لَهُ شُغْلاً فیما یَلیهِ ، وَعَجْزاً عَمّا یُناویهِ ، اَللّهُمَّ وَاَعْدِنی عَلَیْهِ عَدْویً حاضِرَةً تَکُونُ مِنْ غَیْظی شِفاءً ، وَمِنْ حَنَقی عَلَیْهِ وَقاءً ( وفاءً خ ل ) وَصِلِ اللّهُمَّ دُعائی بِالاْءِجابَةِ ، وَانْظِمْ شِکایَتی بِالتَّغْییرِ ، وَعَرِّفْهُ عَمّا قَلیلٍ ما اَوْعَدْتَ الظّالِمینَ ، وَعَرِّفْنی ما وَعَدْتَ فی اِجابَةِ الْمُضْطَرّینَ ، اِنَّکَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظیمِ ، وَالْمَنِّ الْکَریمِ » .

راوی گفت بعد از متفرق شدن این جمع بار دیگر اجتماع نکردند مگر برای خواندن نامه‌ای که مرگ موسی بن المهدی را ذکر کرده بود ، و در روایتی

دیگر⁽¹⁾( مسند ) داستان را مفصل‌تر آورده ، و در دنباله آن دعاء جوشن صغیر در مقام شکرگزاری از آن حضرت نقل شده .

2 ـ و با همان سند ( بعید نیست معتبر باشد ) علی بن یقطین⁽²⁾می‌گوید ، بر سر هارون رشید ایستاده بودم ، دستور احضار موسی بن جعفر علیه‌السلام را داد در حالیکه تلظّی بر حضرت می‌کرد ( بر خود می‌پیچید ) چون حضرت وارد شد ، لبهای خود را به خواندن چیزی به حرکت آورد ، هارون رو به حضرت کرده ، با ملاطفت و نیکی برخورد کرده ، اذن برگشت به حضرت داد ، بعداً که از حضرت علت سلامت بیرون شدنش را از چنگ هارون می‌پرسد ، حضرت فرمود دو دعاء کردم یکی خاص ، و دیگری عام ، خداوند شر او را از من گرداند ، پرسیدم آنها چه بود یابن رسول اللّه ؟ حضرت خاص را این گونه « اللّهُمّ انّک حفظت الغلامَین لِصلاحِ أبویهِما ، فاحفَظنی لصلاحِ آبائی » وعام را : « اللّهُمّ إنّکَ تَکفِی مِنْ کُلِّ أَحَدٍ ، وَلا یَکْفِی مِنْکَ أحَدٌ ، فَاکفِنیه بِما شِئتَ ، وَکَیْفَ شِئْتَ ، وَأنّی شِئْتَ » بیان فرمود خداوند شر او را کفایت کرد .

3 ـ رقعة الجیب امام رضا علیه‌السلام . چون سندهای⁽³⁾متعدد دارد معتبر بحساب می‌آید ، خصوصاً که بعض اسناد آن بخصوصه اعتبار دارد ، عوذه‌ای است که در جیب ( گریبان ) هر که باشد بلاء از وی دفع شده ، و حرز از شیطان رجیم است .

« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللّه‌ِ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْکَ إِنْ کُنْتَ تَقِیًّا أَوْ غَیْرَ

تَقِیٍّ أَخَذْتُ بِاللّه‌ِ السَّمِیعِ الْبَصِیرِ عَلَی سَمْعِکَ وَبَصَرِکَ لا سُلْطَانَ لَکَ عَلَیَّ وَلا عَلَی سَمْعِی وَلا عَلَی بَصَرِی وَلا عَلَی شَعْرِی وَلا عَلَی بَشَرِی وَلا عَلَی لَحْمِی وَلا عَلَی دَمِی وَلا عَلَی مُخِّی وَلا عَلَی عَصَبِی وَلا عَلَی عِظَامِی وَلا عَلَی مَالِی وَلا عَلَی أَهْلِی وَلا عَلَی مَا رَزَقَنِی رَبِّی سَتَرْتُ بَیْنِی وَبَیْنَکَ بِسِتْرِ النُّبُوَّةِ الَّذِی اسْتَتَرَ بِهِ أَنْبِیَاءُ اللّه‌ِ مِنْ سُلْطَانِ الْفَرَاعِنَةِ جَبْرَئِیلُ عَنْ یَمِینِی وَمِیکَائِیلُ عَنْ یَسَارِی وَإِسْرَافِیلُ مِنْ وَرَائِی وَمُحَمَّدٌ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَمَامِی وَاللّه‌ُ مُطَّلِعٌ عَلَیَّ یَمْنَعُکَ مِنِّی وَیَمْنَعُ الشَّیْطَانَ مِنِّی اللَّهُمَّ لا یَغْلِبُ جَهْلُهُ أَنَاتَکَ أَنْ یَسْتَفِزَّنِی وَیَسْتَخِفَّنِی اللَّهُمَّ إِلَیْکَ الْتَجَأْتُ اللَّهُمَّ إِلَیْکَ الْتَجَأْتُ اللَّهُمَّ إِلَیْکَ الْتَجَأْت » .

و این حرز داستانی دارد⁽¹⁾از ابوالصلت آمده که روزی امام هشتم علیه‌السلام در منزل خود نشسته بود ، که فرستاده هارون آمد ، از حضرت خواست ، حضور هارون آید ، حضرت ایستاد ، و به من گفت : ای ابا الصلت در این وقت مرا نمی‌خواند مگر برای داهیه ( کار شری ) و اللّه وی را امکان انجام کار بدی درباره من نیست ، به خاطر کلماتی از جدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله که به من رسیده ، با حضرت بیرون شدم تا بر هارون وارد شدیم ، چون چشم آن حضرت به هارون افتاد ، این حرز را تا آخر خواند ، چون در جلو هارون ایستاد ، هارون نظر به حضرت کرده و گفت ای ابو الحسن ، امر کردیم برای شما 100 هزار درهم ، و حاجات کسان خود را بنویس ، چون حضرت پشت به هارون کرد ، هارون پشت سر حضرت را نگاه کرد ، و می‌گفت : من خواستم و خداوند خواست ، و آنچه خدا خواست بهتر است .

و در روایت⁽¹⁾سید ابوالبرکات محمد بن اسماعیل حسینی و حسن بن علی بن محمد جوینی و جد سیّد بن طاوس ، همه از شیخ طوسی مسنداً تا بزنطی از امام هشتم علیه‌السلام اختلافی در بعض فقرات این حرز بنظر می‌رسد .

« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللّه‌ِ اخْسَوءُا فِیها وَلا تُکَلِّمُونِ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْکَ إِنْ کُنْتَ تَقِیّاً أَخَذْتُ بِسَمْعِ اللّه‌ِ وَبَصَرِهِ عَلَی أَسْمَاعِکُمْ وَأَبْصَارِکُمْ وَبِقُوَّةِ اللّه‌ِ عَلَی قُوَّتِکُمْ لا سُلْطَانَ لَکَ عَلَی فُلانِ بْنِ فُلانَةَ وَلا عَلَی ذُرِّیَّتِهِ وَلا عَلَی أَهْلِهِ وَلا عَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ سَتَرْتُ بَیْنَهُ وَبَیْنَکُمْ بِسِتْرِ النُّبُوَّةِ الَّذِی اسْتَتَرُوا بِهِ مِنْ سَطَوَاتِ الْجَبَابِرَةِ وَالْفَرَاعِنَةِ جَبْرَئِیلُ عَنْ أَیْمَانِکُمْ وَمِیکَائِیلُ عَنْ یَسَارِکُمْ وَمُحَمَّدٌ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَمَامَکُمْ وَاللّه‌ُ یُظِلُّ [ مُطِلٌّ [عَلَیْکُمْ بِمَنْعِهِ نَبِیَّ اللّه‌ِ وَبِمَنْعِ ذُرِّیَّتِهِ وَأَهْلِ بَیْتِهِ مِنْکُمْ وَمِنَ الشَّیَاطِینِ مَا شَاءَ اللّه‌ُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لا یَبْلُغُ جَهْلُهُ أَنَاتَکَ وَلا تَبْتَلِهِ وَلا یَبْلُغُ مَجْهُودَ نَفْسِهِ عَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ وَأَنْتَ نِعْمَ الْمَوْلی وَنِعْمَ النَّصِیرُ حَرَسَکَ اللّه‌ُ یَا فُلانَ بْنَ فُلانَةَ وَذُرِّیَّتَکَ مِمَّا یُخَافُ عَلَی أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ » .

4 ـ دعاء جوشن صغیر⁽²⁾است که شهرت و بلاغت آن ما را بی‌نیاز از بررسی سند کرده .

5 ـ و هم چنین دعاء جوشن کبیر⁽³⁾و سبب نام گذاری این دعاء به جوشن بنابر آنچه علامه مجلسی از کفعمی نقل کرده ، از امام سجاد از پدرش از جدش علی بن ابی طالب از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نقل شده ، که جبرئیل دعاء را در بعض

جنگهای پیغمبر که بر حضرت سخت شده و جوشن ( زره ) سنگینی بر تن داشتند که حضرت را بدرد آورده بود نازل کرد . جبرئیل علیه‌السلام سلام پروردگار را بر پیغمبر ابلاغ ، و از گفته پروردگار به حضرت گفت : این جوشن ( زره ) را بیرون آور و این دعاء را بخوان که امان برای تو و امت تو است ، و فوائد و ثوابهای فراوانی برای این دعاء ذکر کرده ، از آن جمله هر که او را در پوست آهو یا کاغذ نوشته با خود بردارد از هر چیزی در امان است ، و هر که با این دعاء دعاء کند ، هر چه از خدا بخواهد به وی عطا فرماید ، تا آنجا که از امام حسین علیه‌السلام دارد ، که پدرم به من وصیت کرد که دعاء را نگاه داشته ، بزرگ شمارد و بر کفنش بنویسم و آنکه به کسانم او را یاد دهم و آنها را بر او ترغیب کنم .

و در روایت مهج الدعوات⁽¹⁾دارد که روز جنگ احد بر حضرت پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دعاء نازل شد ، و امام حسین علیه‌السلام می‌گوید دستور پدر را که بر کفنش بنویسم انجام دادم و دعائی سریع الاجابه است ، و در ذیل روایت دارد که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به حضرت امیر علیه‌السلام دستور دادند که دعاء را به کسان و فرزندانت بیاموز و آنان را ترغیب بر دعاء کردن و توسل به سوی خدا با این دعاء کن . . . و بر آنها حرام کردم که به مشرکی این دعاء را یاد بدهند ، برای آنکه هر که حاجتی از خدا بخواهد ( خواننده دعاء ) خداوند به او عطا فرموده کفایتش کرده ، نگهداریش فرماید . وگفته شده که گفته مهج الدعوات درباره دعاء جوشن صغیر است .

6 ـ شیخ صدوق قدس‌سره در کتاب عیون⁽²⁾اخبار الرضا باسانید سه گانه از آن

حضرت از پدرانش علیهم‌السلام آورده ، که حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرموده ، هر که حاجتی دارد صبح روز پنجشنبه به دنبال آن برود ، و هنگامی که از منزل بیرون آمد ، آخر سوره آل عمران ، و آیة الکرسی ، و انا انزلناه ، و ام الکتاب ( سوره حمد ) را بخواند ، همانا در اینها برآورده شدن حوائج دنیا و آخرت است ، و نظیر آن را از حضرت در حدیث⁽¹⁾اربعمائة نقل کرده با اضافه .

7 ـ در عدّة الداعی⁽²⁾و در کافی ( سند کافی حسن است به گفته مرحوم مجلسی ) دعائی بعد از نماز واجب وارد شده که هر که سه بار آن را بخواند سپس چیزی از خداوند درخواست عطا می‌شود « یا مَن یَفْعَلُ ما یشاءُ وَلا یَفْعَلُ ما یشاءُ أحدٌ غیره » ولی سند مقطوع است .

8 ـ به سند موثق در کافی⁽³⁾از امام ششم علیه‌السلام دارد که هرگاه نماز صبح و مغرب را خواندی 7 بار بگو « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ » هر که بگوید دیوانگی و خوره و پیسی و 70 نوع بلاء به او نمی‌رسد .

9 ـ دعائی است به نام دعاء الحاح⁽⁴⁾که به سندی صحیح ( مرآة العقول 12/460 لکن در سند ( احمد بن محمد است که ظاهرا أحمد بن محمد بن یحیی العطار باشد و توثیق نشده معجم 2/330 ) محمد بن مسلم مضمراً نقل کرده « اَللّهُمَّ

رَبَّ السَّمواتِ السَّبْعِ وَرَبّ الارضینَ السبع وما فیهنّ وَما بَیْنَهُنَّ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ ، وَرَبَّ جَبْرَئیلَ وَمیکائیلَ وَاِسْرافیلَ ، وَرَبَّ السبع المثانی والْقُرْآنِ الْعَظیمِ ، وَرَبَّ مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِیّینَ ، صَلِّ علی محمّد وآله ، وأسْألُکَ باسْمِکَ الأعْظَمُ الّذی بِهِ تَقُومُ السّماء وَالأرْضُ ، وبِهِ تُحیی المَوتی وبهِ تُمیتُ الأحیاء وبِهِ تُفرّق الجمع وَتَجْمَعُ بین الْمُتَفَرِّقِ ، وَبِهِ أحصَیتَ عَدَدَ الآجال ، وَوَزْنَ الْجِبالِ وَکَیْلَ الْبِحارِ ، أسألُکَ یا مَن هُوَ کَذلِکَ ، أنْ تُصَلّی علی مُحَمّد وآلِ مُحَمَّد وَأنْ تَفْعُلْ بی کَذا وکَذا » ( به جای این حاجت خود را بخواهد ) و در ذیل روایت دارد که درخواستن الحاح کن که همانا او دعاء نجاح است ( به مقصد رسیدن است ) .

10 ـ 3 ـ در کافی به سندی معتبر از معاویة بن عمار از گفته امام ششم علیه‌السلام آورده که به مقام جبرئیل زیر ناودان برو آنجا جای جبرئیل بود هنگامی که از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله اذن می‌خواست و بگو « ای جَوادُ أی کریمُ أی قریبُ اَی بعیدُ أسْئَلُکَ أنْ تُصَلّیَ علی مُحَمّدٍ وَأهلِ بَیْتِهِ وَأسْئَلُکَ أنْ تَرُدَّ عَلَیَّ نِعْمَتک » و فرمود آنجا جائی است که هیچ حائضی رو به قبله نشده دعا بدعاء خون نمی‌کند مگر اینکه پاکی را می‌بیند انشاء اللّه⁽¹⁾.

دعائی که برای استجابت وارد شده و سند معتبر ندارد :

1 ـ دعاء اول از مناجاتهای ده گانه که طبق روایت⁽²⁾شیخ صدوق بطریق ضعیفی نقل شده و سید در کتاب فتح الابواب آن را آورده ، و در روایت اول این

مناجات امام نهم علیه السلام (مهر دختر مأمون)

10 مناجات را امام نهم علیه‌السلام مهر دختر مامون عباسی قرار داده و به عنوان الوسائل الی المسائل شناخته می‌شود ، که از امام به امامی رسیده و حضرت امیر علیه‌السلام در صحیفه‌ای از پیغمبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دریافت کرده ، و آن حضرت از جبرئیل و جبرئیل گفته که پروردگارت می‌گوید ، اینها کلیدهای گنجهای دنیا و آخرت است ، اینها را وسیله برای درخواست‌های خود قرار ده بخواسته خود می‌رسی و در خواسته خود ( برنده ) می‌شوی و اینها را برای حاجتهای دنیا اختیار مکن که از بهره آخرتت کم کنی . « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ إِنَّ خِیَرَتَکَ فِیمَا أَسْتَخِیرُکَ فِیهِ ( فبه ظ ) تُنِیلُ الرَّغَائِبَ ، وَتُجْزِلُ الْمَوَاهِبَ ، وَتُغْنِمُ الْمَطَالِبَ ، وَتُطَیِّبُ الْمَکَاسِبَ ، وَتَهْدِی إِلَی أَجْمَلِ الْمَذَاهِبِ ، وَتَسُوقُ إِلَی أَحْمَدِ الْعَوَاقِبِ ، وَتَقِی مَخُوفَ النَّوَائِبِ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَخِیرُکَ فِیمَا عَزَمَ رَأْیِی عَلَیْهِ ، وَقَادَنِی عَقْلِی إِلَیْهِ ، سَهِّلِ اللَّهُمَّ مِنْهُ مَا تَوَعَّرَ ، وَیَسِّرْ مِنْهُ مَا تَعَسَّرَ ، وَاکْفِنِی فِیهِ الْمُهِمَّ ، وَادْفَعْ عَنِّی کُلَّ مُلِمٍّ ، وَاجْعَلْ رَبِّ عَوَاقِبَهُ غُنْماً ، وَخَوْفَهُ سِلْماً وَبُعْدَهُ قُرْباً ، وَجَدْبَهُ خِصْباً ، وَأَرْسِلِ اللَّهُمَّ إِجَابَتِی ، وَأَنْجِحْ فِیهِ طَلِبَتِی ، وَاقْضِ حَاجَتِی وَاقْطَعْ عَوَائِقَهَا ، وَامْنَعْ بَوَائِقَهَا ، وَأَعْطِنِی اللَّهُمَّ لِوَاءَ الظَّفَرِ بِالْخِیَرَةِ فِیمَا اسْتَخَرْتُکَ ، وَوُفُورَ الْغَنَمِ فِیمَا دَعَوْتُکَ ، وَعَوَائِدَ الاْءِفْضَالِ فِیمَا رَجَوْتُکَ ، وَاقْرِنْهُ اللَّهُمَّ رَبِّ بِالنَّجَاحِ ، وَحُطَّهُ ( خَصّه خ ل ) بِالصَّلاحِ ، وَأَرِنِی أَسْبَابَ الْخِیَرَةِ فِیهِ وَاضِحَةً ، وَأَعْلامَ غُنْمِهَا لائِحَةً ، وَاشْدُدْ خُنَاقَ تَعَسُّرِهَا ، وَانْعَشْ صَرِیعَ تَیَسُّرِهَا ، وَبَیِّنِ اللَّهُمَّ مُلْتَبَسَهَا ، وَأَطْلِقْ مُحْتَبَسَهَا ، وَمَکِّنْ أُسَّهَا فِیهِ ، حَتَّی تَکُونَ خِیَرَةً مُقْبِلَةً بِالْغَنَمِ ، مُزِیلَةً لِلْغُرْمِ ، عَاجِلَةَ النَّفْعِ ، بَاقِیَةَ الصُّنْعِ ، إِنَّکَ وَلِیُّ الْمَزِیدِ مُبْتَدِئٌ بِالْجُودِ » .

2 ـ در روایت مسند عیون⁽¹⁾اخبار الرضا علیه‌السلام به سندی ضعیف از حسین

بن علی علیهماالسلام از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بابی بن کعب دعائی وارد شده که به امام حسین علیه‌السلام تلقین شده ، هیچ مخلوقی به این دعاء خدا را نمی‌خواند ، مگر آنکه خداوند عزوجل وی را با حسین بن علی علیهماالسلام محشور فرموده ، و در آخرت شفیعش هست ، و گرفتاری او را برطرف می‌کند ، و بدهی او را اداء ساخته ، کارش را آسان می‌سازد .

دعائی است از نماز فارع شدی ، همین گونه نشسته‌ای می‌گوئی : « اَللّهُمَّ إنّی اَسْأَلُکَ بِکَلِماتِکَ ، وَمَعاقِدَ عَرْشِکَ ، وَسُکّانِ سَماواتِکَ ، وَأنبیائِکَ وَرُسُلِکَ ، أنْ تَسْتَجیبَ لی ، فَقَد رَهَقَنی مِنْ أمْری عُسْراً ( عُسر ظ ) فَأسْألُکَ أنْ تُصَلّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأنْ تَجْعَلْ لی مِن عُسری یُسْراً » همانا خداوند عزوجل کارت را آسان کرده و سینه ات را باز و ترا شهادت أن لا اله الا اللّه هنگام بیرون شدن روحت تلقین می‌نماید .

و در همین روایت⁽¹⁾دعای موسی بن جعفر علیه‌السلام را آورده « یا خالِقَ الْخَلْقِ ، وَباسِطَ الرِّزْقِ ، وَفالِقَ الْحَبِّ ، وَبارِئَ النَّسَمِ ، وَمُحْیِیَ الْمَوْتی ، وَمُمیتَ الاْءَحْیآءِ ، وَدائِمَ الثَّباتِ وَ مُخْرِجَ النَّباتِ ، اِفعَلْ بی ما اَنْتَ اَهْلُهُ » هر که به این دعاء خدای را بخواند خداوند حوائجش را برآورده روز قیامت با موسی بن جعفر علیه‌السلام محشورش می‌کند .

دعائی که مستجاب می شود

3 ـ در کتاب دلائل الامامه طبری از بزرگان علماء شیعه دعائی⁽²⁾مسنداً از حسن بن علی علیه‌السلام ( بسندی ضعیف ) از مادرش فاطمه سلام اللّه علیها آورده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آن را به فاطمه علیهاالسلام یاد داده ، و فرموده باشد هیچکس به این دعاء دعاء نمی‌کند ، مگر آنکه مستجاب شود و در صاحب دعاء سمّ و سحر اثر ندارد ، و دعایش رد نمی‌شود و شیطانی به بدی به او متعرّض نمی‌شود ، و همه حاجاتش

برآورده گردد « یَا اللّه‌ُ ، یَا أَعَزَّ مَذْکُورٍ وَأَقْدَمَهُ قِدَماً فِی الْعِزَّةِ وَالْجَبَرُوتِ ، یَا اللّه‌ُ یَا رَحِیمَ کُلِّ مُسْتَرْحِمٍ ، وَمَفْزَعَ کُلِّ مَلْهُوفٍ ، یَا اللّه‌ُ ، یَا رَاحِمَ کُلِّ حَزِینٍ یَشْکُو بَثَّهُ وَحُزْنَهُ إِلَیْهِ ، یَا اللّه‌ُ ، یَا خَیْرَ مَنْ طُلِبَ الْمَعْرُوفُ مِنْهُ ، وَأَسْرَعَهُ إِعْطَاءً ، یَا اللّه‌ُ یَا مَنْ تَخَافُ الْمَلائِکَةُ الْمُتَوَقِّدَةُ بِالنُّورِ مِنْهُ ، أَسْأَلُکَ بِالاْءَسْمَاءِ الَّتِی تَدْعُو بِهَا حَمَلَةُ عَرْشِکَ وَمَنْ حَوْلَ عَرْشِکَ ، یُسَبِّحُونَ بِهَا شَفَقَةً مِنْ خَوْفِ عَذَابِکَ ، وَبِالاْءَسْمَاءِ الَّتِی یَدْعُوکَ بِهَا جَبْرَئِیلُ وَمِیکَائِیلُ وَإِسْرَافِیلُ إِلاّ أَجَبْتَنِی ، وَکَشَفْتَ یَا إِلَهِی کُرْبَتِی ، وَسَتَرْتَ ذُنُوبِی ، یَا مَنْ یَأْمُرُ بِالصَّیْحَةِ فِی خَلْقِهِ فَإِذا هُمْ بِالسّاهِرَةِ ، أَسْأَلُکَ بِذَلِکَ الاسْمِ الَّذِی تُحْیِی الْعِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ ، أَنْ تُحْیِیَ قَلْبِی وَتَشْرَحَ صَدْرِی ، وَتُصْلِحَ شَأْنِی ، یَا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالْبَقَاءِ ، وَخَلَقَ لِبَرِیَّتِهِ الْمَوْتَ وَالْحَیَاةَ ، یَا مَنْ فِعْلُهُ قَوْلٌ ، وَقَوْلُهُ أَمْرٌ ، وَأَمْرُهُ مَاضٍ عَلَی مَا یَشَاءُ ، أَسْأَلُکَ بِالاسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ خَلِیلُکَ حِینَ أُلْقِیَ فِی النَّارِ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ ، وَقُلْتَ یا نارُ کُونِی بَرْداً وَسَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ مُوسَی مِنْ جانِبِ الطُّورِ الاْءَیْمَنِ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی کَشَفْتَ بِهِ عَنْ أَیُّوبَ الضُّرَّ ، وَتُبْتَ عَلَی دَاوُدَ ، وَسَخَّرْتَ لِسُلَیْمَانَ الرِّیحَ تَجْرِی بِأَمْرِهِ ، وَالشَّیَاطِینَ ، وَعَلَّمْتَهُ مَنْطِقَ الطَّیْرِ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی وَهَبْتَ لِزَکَرِیَّا یَحْیَی ، وَخَلَقْتَ عِیسَی مِنْ رُوحِ الْقُدُسِ مِنْ غَیْرِ أَبٍ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی خَلَقْتَ بِهِ الْعَرْشَ وَالْکُرْسِیَّ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی خَلَقْتَ بِهِ الرُّوحَانِیِّینَ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی خَلَقْتَ بِهِ الْجِنَّ وَالاْءِنْسَ وَبِالاسْمِ الَّذِی خَلَقْتَ بِهِ جَمِیعَ الْخَلْقِ ، وَجَمِیعَ مَا أَرَدْتَ مِنْ شَیْءٍ ، وَبِالاسْمِ الَّذِی قَدَرْتَ بِهِ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ ، أَسْأَلُکَ بِهَذِهِ الاْءَسْمَاءِ ، لَمَّا أَعْطَیْتَنِی سُوءْلِی ، وَقَضَیْتَ بِهَا حَوَائِجِی » همانا به تو گفته می‌شود : ( ای فاطمه بلی بلی ) .

و این دعاء در مهج الدعوات⁽¹⁾به اسناد خود از ابوالمفضل شیبانی از جزء 3 امالی به اسنادش تا امام مجتبی نیز ذکر کرده .

دعای حضرت امیر علیه السلام روز آخر جنگ صفین

4 ـ دعائی است که حضرت امیر علیه‌السلام طبق روایتی⁽¹⁾مسند و ضعیف از امام ششم علیه‌السلام دارد ، که روز هریر ( آخر روز جنگ صفین ) هنگامی که کار بر دوستانش سخت شده بود خواندند ، و هر که در گرفتاری و غم باشد ، این دعا را بخواند خداوند او را از آن نجات بخشد « اللَّهُمَّ لا تُحَبِّبْ إِلَیَّ مَا أَبْغَضْتَ ، وَلا تُبَغِّضْ إِلَیَّ مَا أَحْبَبْتَ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ أَنْ أَرْضَی سَخَطَکَ ، أَوْ أَسْخَطَ رِضَاکَ ، أَوْ أَرُدَّ قَضَاءَکَ ، أَوْ أَعْدُوَ قَوْلَکَ ، أَوْ أُنَاصِحَ أَعْدَاءَکَ ، أَوْ أَعْدُوَ أَمْرَکَ فِیهِمْ ، اللَّهُمَّ مَا کَانَ مِنْ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ یُقَرِّبُنِی مِنْ رِضْوَانِکَ ، وَیُبَاعِدُنِی مِنْ سَخَطِکَ ، فَصَیِّرْنِی لَهُ ، وَاحْمِلْنِی عَلَیْهِ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ لِسَاناً ذَاکِراً ، وَقَلْباً شَاکِراً ، وَیَقِیناً صَادِقاً ، وَإِیمَاناً خَالِصاً ، وَجَسَداً مُتَوَاضِعاً ، وَارْزُقْنِی مِنْکَ حُبّاً ، وَأَدْخِلْ قَلْبِی مِنْکَ رُعْباً ، اللَّهُمَّ فَإِنْ تَرْحَمْنِی فَقَدْ حَسُنَ ظَنِّی بِکَ ، وَإِنْ تُعَذِّبْنِی فَبِظُلْمِی وَجَوْرِی وَجُرْمِی وَإِسْرَافِی عَلَی نَفْسِی ، فَلا عُذْرَ لِی إِنِ اعْتَذَرْتُ ، وَلا مُکَافَاةَ أَحْتَسِبُ بِهَا ، اللَّهُمَّ إِذَا حَضَرَتِ الآْجَالُ ، وَنَفِدَتِ الاْءَیَّامُ ، وَکَانَ لا بُدَّ مِنْ لِقَائِکَ ، فَأَوْجِبْ لِی مِنَ الْجَنَّةِ مَنْزِلاً یَغْبِطُنِی بِهِ الاْءَوَّلُونَ وَالآْخِرُونَ ، لا حَسْرَةَ بَعْدَهَا ، وَلا رَفِیقَ بَعْدَ رَفِیقِهَا ، فِی أَکْرَمِهَا مَنْزِلاً ، اللَّهُمَّ أَلْبِسْنِی خُشُوعَ الاْءِیمَانِ بِالْعِزِّ قَبْلَ خُشُوعِ الذُّلِّ فِی النَّارِ ، أُثْنِی عَلَیْکَ رَبِّ أَحْسَنَ الثَّنَاءِ ، لأَنَّ بَلاءَکَ عِنْدِی أَحْسَنُ الْبَلاءِ ، اللَّهُمَّ فَأَذِقْنِی مِنْ عَوْنِکَ وَتَأْیِیدِکَ وَتَوْفِیقِکَ وَرِفْدِکَ ، وَارْزُقْنِی شَوْقاً إِلَی لِقَائِکَ ، وَنَصْراً فِی نَصْرِکَ حَتَّی أَجِدَ حَلاوَةَ ذَلِکَ فِی قَلْبِی ، وَاعْزِمْ لِی عَلَی أَرْشَدِ أُمُورِی ، فَقَدْ تَرَی مَوْقِفِی وَمَوْقِفَ أَصْحَابِی ، وَلا یَخْفَی عَلَیْکَ شَیْءٌ مِنْ أَمْرِی ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ النَّصْرَ الَّذِی نَصَرْتَ بِهِ رَسُولَکَ ، وَفَرَّقْتَ بِهِ بَیْنَ الْحَقِّ وَالْبَاطِلِ ، حَتَّی أَقَمْتَ بِهِ دِینَکَ ، وَأَفْلَجْتَ بِهِ حُجَّتَکَ یَا مَنْ هُوَ لِی فِی کُلِّ مَقَامٍ » .

وسعد بن عبداللّه راوی⁽¹⁾روایت دعای دیگری نقل کرده که دعاء را قبل از آنکه لشکر معاویه قرآنها را بلند کنند حضرت خوانده ، و دعای دیگر بعد از بلند کردن قرآنها و اختلاف اصحاب حضرت بوده خوانده‌اند .

« اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الْعَافِیَةَ مِنْ جَهْدِ الْبَلاءِ ، وَمِنْ شَمَاتَةِ الاْءَعْدَاءِ ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی ذَنْبِی ، وَزَکِّ عَمَلِی ، وَاغْسِلْ خَطَایَایَ ، فَإِنِّی ضَعِیفٌ إِلاّ مَا قَوَّیْتَ ، وَاقْسِمْ لِی حِلْماً تَسُدُّ بِهِ بَابَ الْجَهْلِ ، وَعِلْماً تُفَرِّجُ بِهِ الْجَهَلاتِ ، وَیَقِیناً تُذْهِبُ بِهِ الشَّکَّ عَنِّی ، وَفَهْماً تُخْرِجُنِی بِهِ مِنَ الْفِتَنِ الْمُعْضِلاتِ ، وَنُوراً أَمْشِی بِهِ فِی النَّاسِ ، وَأَهْتَدِی بِهِ فِی الظُّلُمَاتِ ، اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِی سَمْعِی وَبَصَرِی وَشَعْرِی وَبَشَرِی وَقَلْبِی صَلاحاً بَاقِیاً تَصْلُحُ بِهَا مَا بَقِیَ مِنْ جَسَدِی ، أَسْأَلُکَ الرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ ، وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسَابِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَیَّ عَمَلٍ کَانَ أَحَبَّ إِلَیْکَ ، وَأَقْرَبَ لَدَیْکَ ، أَنْ تَسْتَعْمِلَنِی فِیهِ أَبَداً ، ثُمَّ لَقِّنِی أَشْرَفَ الاْءَعْمَالِ عِنْدَکَ ، وَآتِنِی فِیهِ قُوَّةً وَصِدْقاً وَجِدّاً وَعَزْماً مِنْکَ وَنَشَاطاً ، ثُمَّ اجْعَلْنِی أَعْمَلُ ابْتِغَاءَ وَجْهِکَ ، وَمَعَاشَةً فِیمَا آتَیْتَ صَالِحِی عِبَادِکَ ثُمَّ اجْعَلْنِی لا أَشْتَرِی بِهِ ثَمَناً قَلِیلاً ، وَلا أَبْتَغِی بِهِ بَدَلاً ، وَلا تُغَیِّرْهُ فِی سَرَّاءَ وَلا ضَرَّاءَ ، وَلا کَسَلاً وَلا نِسْیَاناً ، وَلا رِیَاءً ، وَلا سُمْعَةً حَتَّی تَتَوَفَّانِی عَلَیْهِ ، وَارْزُقْنِی أَشْرَفَ الْقَتْلِ فِی سَبِیلِکَ ، أَنْصُرُکَ وَأَنْصُرُ رَسُولَکَ ، أَشْتَرِی الْحَیَاةَ الْبَاقِیَةَ بِالدُّنْیَا ، وَأَغْنِنِی بِمَرْضَاةٍ مِنْ عِنْدِکَ .

اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُکَ قَلْباً سَلِیماً حَفِیظاً مُنِیباً ، یَعْرِفُ الْمَعْرُوفَ فَیَتَّبِعُهُ ، وَیُنْکِرُ الْمُنْکَرَ فَیَجْتَنِبُهُ ، لا فَاجِراً وَلا شَقِیّاً ، وَلا مُرْتَاباً ، یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ ، یَا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ ، أَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَ حَیَاتِی زِیَادَةً لِی فِی کُلِّ خَیْرٍ ، وَاجْعَلِ الْوَفَاةَ نَجَاةً لِی مِنْ کُلِّ شَرٍّ وَاخْتِمْ لِی عَمَلِی بِالشَّهَادَةِ ، یَا عُدَّتِی فِی کُرْبَتِی ، وَیَا صَاحِبِی فِی حَاجَتِی ، وَوَلِیِّی فِی

نِعْمَتِی ، وَأَسْأَلُکَ أَنْ تَرْزُقَنِی شُکْرَ نِعْمَتِکَ ، وَصَبْراً عَلَی بَلِیَّتِکَ ، وَرِضاً بِقَدَرِکَ ، وَتَصْدِیقاً بِوَعْدِکَ ، وَحِفْظاً لِوَصِیَّتِکَ ، وَوَرَعاً وَتَوَکُّلاً عَلَیْکَ ، وَاعْتِصَاماً بِحَبْلِکَ ، وَتَمَسُّکاً بِکِتَابِکَ وَمَعْرِفَةً بِحَقِّکَ ، وَقُوَّةً فِی عِبَادَتِکَ ، وَنَشَاطاً لِذِکْرِکَ مَا اسْتَعْمَرْتَنِی فِی أَرْضِکَ ، فَإِذَا کَانَ مَا لا بُدَّ مِنْهُ الْمَوْتُ ، فَاجْعَلْ مُنْیَتِی قَتْلاً فِی سَبِیلِکَ بِیَدِ شَرِّ خَلْقِکَ ، وَاجْعَلْ مَصِیرِی فِی الاْءَحْیَاءِ الْمَرْزُوقِینَ عِنْدَکَ فِی دَارِ الْحَیَوَانِ .

اللَّهُمَّ اجْعَلِ النُّورَ فِی بَصَرِی ، وَالْیَقِینَ فِی قَلْبِی ، وَخَوْفَکَ فِی نَفْسِی ، وَذِکْرَکَ عَلَی لِسَانِی ، اللَّهُمَّ اجْعَلْ رَغْبَتِی فِی مَسْأَلَتِی إِیَّاکَ رَغْبَةَ أَوْلِیَائِکَ فِی مَسَائِلِهِمْ ، وَاجْعَلْ رَهْبَتِی إِیَّاکَ فِی اسْتِجَارَتِی مِنْ عَذَابِکَ رَهْبَةَ أَوْلِیَائِکَ .

اللَّهُمَّ وَاسْتَعْمِلْنِی فِی مَرْضَاتِکَ وَطَاعَتِکَ ، عَمَلاً لا أَتْرُکُ شَیْئاً مِنْ مَرْضَاتِکَ وَطَاعَتِکَ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ دُونَکَ .

اللَّهُمَّ مَا آتَیْتَنِی مِنْ خَیْرٍ فَآتِنِی مَعَهُ شُکْراً تُحْدِثُ بِهِ لِی ذِکْراً ، وَأَحْسِنْ لِی بِهِ ذُخْراً وَمَا زَوَیْتَ عَنِّی مِنْ عَطَاءٍ آتَیْتَنِی عَنْهُ غِنیً ، فَاجْعَلْ لِی فِیهِ أَجْراً وَآتِنِی عَلَیْهِ صَبْراً .

اللَّهُمَّ سُدَّ فَقْرِی فِی الدُّنْیَا ، وَلا تُلْهِنِی عَنْ عِبَادَتِکَ ، وَلا تُنْسِنِی ذِکْرَکَ ، وَلا تُقَصِّرْ رَغْبَتِی فِیمَا عِنْدَکَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْغَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْکَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَسُوءِ الْخُلُقِ وَضَلَعِ الدَّیْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ وَغَلَبَةِ الْعَدُوِّ وَتَوَالِی الاْءَیَّامِ ، وَمِنْ شَرِّ مَا یَعْمَلُ الظَّالِمُونَ فِی الاْءَرْضِ ، وَمِنْ بَلِیَّةٍ لا أَسْتَطِیعُ عَلَیْهَا صَبْراً ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ زَحْزَحَ بَیْنِی وَبَیْنَکَ ، أَوْ بَاعَدَ مِنْکَ ، أَوْ صَرَفَ عَنِّی وَجْهَکَ ، أَوْ نَقَصَ بِهِ مِنْ حَظِّی عِنْدَکَ ، وَأَعُوذُ بِکَ أَنْ تَحُولَ خَطَایَای أَوْ ظُلْمِی أَوْ إِسْرَافِی عَلَی نَفْسِی ، وَاتِّبَاعِ هَوَایَ ، وَاسْتِعْمَالِ شَهْوَتِی دُونَ رَحْمَتِکَ وَبِرِّکَ وَفَضْلِکَ وَبَرَکَاتِکَ وَمَوْعُودِکَ عَلَی نَفْسِکَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ صَاحِبِ سَوْءٍ فِی الْمَغِیبِ وَالْمَحْضَرِ ، فَإِنَّ قَلْبَهُ یَرْعَانِی ، وَعَیْنَاهُ تَنْظُرَانِی ، وَأُذُنَاهُ تَسْمَعَانِی ، إِنْ رَأَی حَسَنَةً أَطْفَأَهَا ( أخفاها خ ل ) وَإِنْ رَأَی سَیِّئَةً أَبْدَاهَا ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ طَمَعٍ ، یُدْنِی إِلَی طَبَعٍ وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ ضَلالَةٍ تُرْدِینِی ، وَمِنْ فِتْنَةٍ تَعْرُضُ لِی ، وَمِنْ خَطِیئَةٍ لا تَوْبَةَ مَعَهَا ، وَمِنْ مَنْظَرِ سَوْءٍ فِی الاْءَهْلِ وَالْمَالِ وَالْوَلَدِ ، وَعِنْدَ غَضَاضَةِ الْمَوْتِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْکُفْرِ وَالشَّکِّ وَالْبَغْیِ وَالْحَمِیَّةِ وَالْغَضَبِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ غِنًی یُطْغِینِی ، وَمِنْ فَقْرٍ یُنْسِینِی ، وَمِنْ هَوًی یُرْدِینِی ، وَمِنْ عَمَلٍ یُخْزِینِی ، وَمِنْ صَاحِبٍ یُغْوِینِی .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ یَوْمٍ أَوَّلُهُ فَزَعٌ ، وَأَوْسَطُهُ وَجَعٌ ، وَآخِرُهُ جَزَعٌ ، تَسْوَدُّ فِیهِ الْوُجُوهُ ، وَتَجِفُّ فِیهِ الاْءَکْبَادُ ، وَأَعُوذُ بِکَ أَنْ أَعْمَلَ ذَنْباً مُحْبِطاً لا تَغْفِرُهُ أَبَداً ، وَمِنْ ذَنْبٍ یَمْنَعُ خَیْرَ الآْخِرَةِ ، وَمِنْ أَمَلٍ یَمْنَعُ خَیْرَ الْعَمَلِ ، وَحَیَاةٍ تَمْنَعُ خَیْرَ الْمَمَاتِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْجَهْلِ وَالْهَزْلِ ، وَمِنْ شَرِّ الْقَوْلِ وَالْفِعْلِ ، وَمِنْ سَقَمٍ یَشْغَلُنِی ، وَمِنْ صِحَّةٍ تُلْهِینِی ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ التَّعَبِ وَالنَّصَبِ وَالْوَصَبِ وَالضِّیقِ وَالضَّلالَةِ وَالْقَائِلَةِ وَالذِّلَّةِ وَالْمَسْکَنَةِ وَالرِّیَاءِ وَالسُّمْعَةِ وَالنَّدَامَةِ وَالْحَزَنِ وَالْخُشُوعِ وَالْبَغْیِ وَالْفِتَنِ وَمِنْ جَمِیعِ الآْفَاتِ وَالسَّیِّئَاتِ ، وَبَلاءِ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْفَوَاحِشِ ما ظَهَرَ مِنْها وَما بَطَنَ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ وَسْوَسَةِ الاْءَنْفُسِ مِمَّا لا تُحِبُّ مِنَ الْقَوْلِ وَالْفِعْلِ وَالْعَمَلِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَالْحَسِّ وَاللَّبْسِ ، وَمِنْ طَوَارِقِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ ، وَأَنْفُسِ الْجِنِّ وَأَعْیُنِ الاْءِنْسِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ نَفْسِی ، وَمِنْ شَرِّ لِسَانِی ، وَمِنْ شَرِّ سَمْعِی ، وَمِنْ شَرِّ بَصَرِی ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ بَطْنٍ لا یَشْبَعُ ، وَمِنْ قَلْبٍ لا یَخْشَعُ ، وَمِنْ دُعَاءٍ لا یُسْمَعُ ، وَصَلاةٍ لا تُرْفَعُ .

اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْنِی فِی شَیْءٍ مِنْ عَذَابِکَ ، وَلا تَرُدَّنِی فِی ضَلالَةٍ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِشِدَّةِ مُلْکِکَ وَعِزَّةِ قُدْرَتِکَ وَعَظَمَةِ سُلْطَانِکَ وَمِنْ شَرِّ خَلْقِکَ أَجْمَعِینَ »

و در آخر⁽¹⁾دارد که امام ششم علیه‌السلام فرموده‌اند این دعا برای هر کار مهم سخت و گرفتاری است ، و هر که به این دعاء دعاء کند انشاء اللّه ردّ نشود .

دعاء صباح

5 ـ دعاء صباح⁽²⁾از دعاهای مشهور است ، مرحوم علامه مجلسی می‌گوید⁽³⁾این دعا را در کتب معتبر نیافتم مگر در مصباح سید ابن الباقی رحمه‌الله و بعد اشاره به سندی دیگر برای آن می‌کند ، که در بعض کتابها دیده ، یکی از سادات اشراف ( یحیی بن قاسم علوی ) دعا را به خط حضرت امیر علیه‌السلام دیده که در روز پنجشنبه 11 ذی الحجة سال 25 آن حضرت بخط خود از تعلیم پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نوشته ، و هر صبح این دعا را می‌خوانده ، یحیی بن قاسم می‌گوید دعاء را از خط مبارک حضرت که به قلم کوفی بر روی پوست نوشته بوده نقل کرده ( در 27 ذی القعده 734 ) .

دعاهای گوناگون که از امام صادق علیه السلام خوانده شده

6 ـ دعاهائی که⁽⁴⁾از امام جعفر بن محمد الصادق علیه‌السلام وارد شده ، در زمان حکومت منصور خلیفه عباسی 18 بار یا بیشتر حضرت را در جاهای مختلف در مدینه ، ربذه ، در بغداد . . . احضار می‌کرده در غالب این موارد قصد قتل حضرت

را داشته ، که آن دعاها را خوانده‌اند ، و در بعض جاها⁽¹⁾23 دعاء یا 23 بار احضار گفته شده ، و از مجموع اینها یقین حاصل می‌شود ، ولی تک تک سند ضعیف دارد .

1 ـ یکی از آن دعاها که ربیع از حضرت آموخته⁽²⁾نقل می‌کند : « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ ، وَیَا مَلْجَأَ الْخَائِفِینَ ، وَیَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ ، وَیَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ ، وَیَا مُنْتَهَی غَایَةِ السَّائِلِینَ ، وَیَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یَا حَقُّ یَا مُبِینُ ، یَا ذَا الْکَیْدِ الْمَتِینِ ، یَا مُنْصِفَ الْمَظْلُومِینَ مِنَ الظَّالِمِینَ ، یَا مُوءْمِنَ أَوْلِیَائِهِ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِینِ ، یَا مَنْ یَعْلَمُ خائِنَةَ الاْءَعْیُنِ بِخَافِیَاتِ لَحْظِ الْجُفُونِ ، وَسَرَائِرِ الْقُلُوبِ ، وَمَا کَانَ وَمَا یَکُونُ ، یَا رَبَّ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرَضِینَ ، وَالْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ ، وَالاْءَنْبِیَاءِ الْمُرْسَلِینَ ، وَرَبَّ الْجِنِّ وَالاْءِنْسِ أَجْمَعِینَ ، یَا شَاهِداً لا یَغِیبُ ، یَا غَالِباً غَیْرَ مَغْلُوبٍ ، یَا مَنْ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ رَقِیبٌ ، وَعَلَی کُلِّ أَمْرٍ حَسِیبٌ ، وَمِنْ کُلِّ عَبْدٍ قَرِیبٌ ، وَلِکُلِّ دَعْوَةٍ مُسْتَجِیبٌ ، یَا إِلَهَ الْمَاضِینَ وَالْغَابِرِینَ وَالْمُقِرِّینَ وَالْجَاحِدِینَ ، وَإِلَهَ الصَّامِتِینَ وَالنَّاطِقِینَ ، وَرَبَّ الاْءَحْیَاءِ وَالْمَیِّتِینَ ، یَا اللّه‌ُ یَا رَبَّاهْ ، یَا عَزِیزُ یَا حَکِیمُ ، یَا غَفُورُ یَا رَحِیمُ ، یَا أَوَّلُ یَا قَدِیمُ ، یَا شَکُورُ یَا حَلِیمُ ، یَا قَاهِرُ یَا عَلِیمُ ، یَا سَمِیعُ یَا بَصِیرُ ، یَا لَطِیفُ یَا خَبِیرُ ، یَا عَالِمُ یَا قَدِیرُ ، یَا قَهَّارُ یَا غَفَّارُ یَا جَبَّارُ ، یَا خَالِقُ یَا رَازِقُ یَا رَاتِقُ یَا فَاتِقُ یَا صَادِقُ ، یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ ، یَا وَاحِدُ ، یَا مَاجِدُ ، یَا رَحْمَانُ یَا فَرْدُ ، یَا مَنَّانُ یَا سُبُّوحُ یَا حَنَّانُ ، یَا قُدُّوسُ یَا رَءُوفُ ، یَا مُهَیْمِنُ ، یَا حَمِیدُ یَا مَجِیدُ ، یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُ ، یَا وَلِیُّ یَا عَلِیُّ ، یَا قَوِیُّ یَا غَنِیُّ ، یَا بَارِئُ یَا مُصَوِّرُ ، یَا مَلِکُ یَا مُقْتَدِرُ ، یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ ، یَا مُتَکَبِّرُ ، یَا عَظِیمُ ، یَا بَاسِطُ یَا قَابِضُ ، یَا سَلامُ یَا مُوءْمِنُ ،

ص: 168

یَا بَارُّ یَا وَتْرُ ، یَا مُعْطِی یَا مَانِعُ ، یَا ضَارُّ یَا نَافِعُ ، یَا مُفَرِّقُ یَا جَامِعُ ، یَا حَقُّ یَا مُبِینُ ، یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ ، یَا وَدُودُ یَا مُعِیدُ ، یَا طَالِبُ یَا غَالِبُ ، یَا مُدْرِکُ یَا جَلِیلُ ، یَا مُفْضِلُ یَا کَرِیمُ ، یَا مُتَفَضِّلُ یَا مُتَطَوِّلُ ، یَا أَوَّابُ یَا سَمِحُ ، یَا فَارِجَ الْهَمِّ ، وَیَا کَاشِفَ الْغَمِّ ، یَا مُنْزِلَ الْحَقِّ ، یَا قَابِلَ الصِّدْقِ ، یَا فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، یَا عِمَادَ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، یَا مُمْسِکَ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، یَا ذَا الْبَلاءِ الْجَمِیلِ ، وَالطَّوْلِ الْعَظِیمِ ، یَا ذَا السُّلْطَانِ الَّذِی لا یَذِلُّ ، وَالْعِزِّ الَّذِی لا یُضَامُ ، یَا مَعْرُوفاً بِالاْءِحْسَانِ ، یَا مَوْصُوفاً بِالامْتِنَانِ ، یَا ظَاهِراً بِلا مُشَافَهَةٍ ، یَا بَاطِناً بِلا مُلامَسَةٍ ، یَا سَابِقَ الاْءَشْیَاءِ بِنَفْسِهِ ، یَا أَوَّلاً بِغَیْرِ غَایَةٍ ، یَا آخِراً بِغَیْرِ نِهَایَةٍ ، یَا قَائِماً بِغَیْرِ انْتِصَابٍ ، یَا عَالِماً بِلا اکْتِسَابٍ ، یَا ذَا الاْءَسْمَاءِ الْحُسْنَی ، وَالصِّفَاتِ الْمُثْلَی ، وَالْمَثَلِ الاْءَعْلَی ، یَا مَنْ قَصُرَتْ عَنْ وَصْفِهِ أَلْسُنُ الْوَاصِفِینَ ، وَانْقَطَعَتْ عَنْهُ أَفْکَارُ الْمُتَفَکِّرِینَ ، وَعَلا وَتَکَبَّرَ عَنْ صِفَاتِ الْمُلْحِدِینَ ، وَجَلَّ وَعَزَّ عَنْ عَیْبِ الْعَائِبِینَ ، وَتَبَارَکَ وَتَعَالَی عَنْ کِذْبِ الْکَاذِبِینَ ، وَأَبَاطِیلِ الْمُبْطِلِینَ ، وَأَقَاوِیلِ الْعَادِلِینَ ، یَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ ، وَظَهَرَ فَقَدَرَ ، وَأَعْطَی فَشَکَرَ ، وَعَلا فَقَهَرَ ، یَا رَبَّ الْعَیْنِ وَالاْءَثَرِ ، وَالْجِنِّ وَالْبَشَرِ ، وَالاْءُنْثی وَالذَّکَرِ ، وَالْبَحْثِ وَالنَّظَرِ ، وَالْقَطْرِ وَالْمَطَرِ ، وَالشَّمْسِ وَالْقَمَرِ ، یَا شَاهِدَ النَّجْوَی ، وَکَاشِفَ الْغُمَّی وَدَافِعَ الْبَلْوَی ، وَغَایَةَ کُلِّ شَکْوَی ، یَا نِعْمَ النَّصِیرُ وَالْمَوْلَی ، یَا مَنْ هُوَ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَما فِی الاْءَرْضِ وَما بَیْنَهُما وَما تَحْتَ الثَّری ، یَا مُنْعِمُ یَا مُفْضِلُ یَا مُجْمِلُ یَا مُحْسِنُ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا مُحْیِی یَا مُمِیتُ ، یَا مَنْ یَرَی وَلا یُرَی ، وَلا یَسْتَعِینُ بِسَنَاءِ الضِّیَاءِ ، یَا مُحْصِیَ عَدَدِ الاْءَشْیَاءِ ، یَا عَلِیَّ الْجَدِّ ، یَا غَالِبَ الْجُنْدِ ، یَا مَنْ لَهُ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ یَدٌ ، وَفِی کُلِّ شَیْءٍ کَبِدٌ ، یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ صَغِیرٌ عَنْ کَبِیرٍ ، وَلا حَقِیرٌ عَنْ خَطِیرٍ ، وَلا یَسِیرٌ عَنْ عَسِیرٍ ، یَا فاعل [ فَاعِلاً [بِغَیْرِ مُبَاشَرَةٍ ، یَا عالم [ عَالِماً ] مِنْ غَیْرِ تَعَلُّمٍ ، یَا مَنْ بَدَأَ بِالنِّعْمَةِ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا ، وَالْفَضِیلَةِ قَبْلَ اسْتِیجَابِهَا ، یَا مَنْ أَنْعَمَ عَلَی الْمُوءْمِنِ وَالْکَافِرِ ، وَاسْتَصْلَحَ الْفَاسِدَ

وَالصَّالِحَ ، عَلَیْهِ وَرَدَّ الْمُعَانِدَ وَالشَّارِدَ عَنْهُ ، یَا مَنْ أَهْلَکَ بَعْدَ الْبَیِّنَةِ ، وَأَخَذَ بَعْدَ قَطْعِ الْمَعْذِرَةِ ، وَأَقَامَ الْحُجَّةَ ، وَدَرَأَ عَنِ الْقُلُوبِ الشُّبْهَةَ ، وَأَقَامَ الدَّلالَةَ ، وَقَادَ إِلَی مُعَایَنَةِ الآْیَةِ ، یَا بَارِئَ الْجَسَدِ ، وَمُوسِعَ الولد ، وَمُجْرِیَ الْقُوتِ ، وَمُنْشِرَ الْعِظَامِ بَعْدَ الْمَوْتِ ، وَمُنْزِلَ الْغَیْثِ ، یَا سَامِعَ الصَّوْتِ ، وَسَابِقَ الْفَوْتِ ، یَا رَبَّ الآْیَاتِ وَالْمُعْجِزَاتِ ، مَطَرٍ وَنَبَاتٍ ، وَآبَاءٍ وَأُمَّهَاتٍ ، وَبَنِینَ وَبَنَاتٍ ، وَذَاهِبٍ وَآتٍ ، وَلَیْلٍ دَاجٍ ، وَسَمَاءٍ ذَاتِ أَبْرَاجٍ ، وَسِرَاجٍ وَهَّاجٍ ، وَبَحْرٍ عَجَّاجٍ ، وَنُجُومٍ تَمُورُ ، وَأَرْوَاحٍ تَدُورُ ، وَمِیَاهٍ تَفُورُ ، وَمِهَادٍ مَوْضُوعٍ ، وَسِتْرٍ مَرْفُوعٍ ، وَرِیَاحٍ وَبَلاءٍ مَدْفُوعٍ ، وَکَلامٍ مَسْمُوعٍ ، وَمَنَامٍ وَسِبَاعٍ وَأَنْعَامٍ ، وَدَوَابَّ وَهَوَامَّ ، وَغَمَامٍ وَآکَامٍ ، وَأُمُورٍ ذَاتِ نِظَامٍ ، مِنْ شِتَاءٍ وَمَصِیفٍ ، وَرَبِیعٍ وَخَرِیفٍ ، أَنْتَ أَنْتَ خَلَقْتَ هَذَا یَا رَبِّ ، فَأَحْسَنْتَ ، وَقَدَّرْتَ فَأَتْقَنْتَ ، وَسَوَّیْتَ فَأَحْکَمْتَ ، وَنَبَّهْتَ عَلَی الْفِکْرَةِ فَأَنْعَمْتَ ، وَنَادَیْتَ الاْءَحْیَاءَ فَأَفْهَمْتَ ، فَلَمْ یَبْقَ عَلَیَّ إِلاّ الشُّکْرُ لَکَ ، وَالذِّکْرُ لِمَحَامِدِکَ ، وَالانْقِیَادُ إِلَی طَاعَتِکَ ، وَالاسْتِمَاعُ لِلدَّاعِی إِلَیْکَ ، فَإِنْ عَصَیْتُکَ فَلَکَ الْحُجَّةُ ، وَإِنْ أَطَعْتُکَ فَلَکَ الْمِنَّةُ ، یَا مَنْ یُمْهِلُ فَلا یَعْجَلُ ، وَیَعْلَمُ فَلا یَجْهَلُ ، وَیُعْطِی فَلا یَبْخَلُ ، یَا أَحَقَّ مَنْ عُبِدَ وَحُمِدَ ، وَسُئِلَ وَرُجِیَ ، وَاعْتُمِدَ ، أَسْأَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ مُقَدَّسٍ مُطَهَّرٍ مَکْنُونٍ اخْتَرْتَهُ لِنَفْسِکَ ، وَکُلِّ ثَنَاءٍ عَالٍ رَفِیعٍ کَرِیمٍ رَضِیتَ بِهِ مِدْحَةً لَکَ ، وَبِحَقِّ کُلِّ مَلَکٍ قَرِیبٍ مَنْزِلَتُهُ عِنْدَکَ ، وَبِحَقِّ کُلِّ نَبِیٍّ أَرْسَلْتَهُ إِلَی عِبَادِکَ ، وَبِکُلِّ شَیْءٍ جَعَلْتَهُ مُصَدِّقاً لِرُسُلِکَ ، وَبِکُلِّ کِتَابٍ فَصَّلْتَهُ وَبَیَّنْتَهُ وَأَحْکَمْتَهُ ، وَشَرَعْتَهُ وَنَسَخْتَهُ ، وَبِکُلِّ دُعَاءٍ سَمِعْتَهُ فَأَجَبْتَهُ ، وَعَمَلٍ رَفَعْتَهُ ، وَأَسْأَلُکَ بِکُلِّ مَنْ عَظَّمْتَ حَقَّهُ ، وَأَعْلَیْتَ قَدْرَهُ ، وَشَرَّفْتَ بُنْیَانَهُ ، مِمَّنْ أَسْمَعْتَنَا ذِکْرَهُ ، وَعَرَّفْتَنَا أَمْرَهُ ، وَمِمَّنْ لَمْ تُعَرِّفْنَا مَقَامَهُ ، وَلَمْ تُظْهِرْ لَنَا شَأْنَهُ ، مِمَّنْ خَلَقْتَهُ مِنْ أَوَّلِ مَا ابْتَدَأْتَ بِهِ خَلْقَکَ ، وَمِمَّنْ تَخْلُقُهُ إِلَی انْقِضَاءِ عِلْمِکَ ، وَأَسْأَلُکَ بِتَوْحِیدِکَ الَّذِی فَطَرْتَ عَلَیْهِ الْعُقُولَ ، وَأَخَذْتَ بِهِ الْمَوَاثِیقَ ، وَأَرْسَلْتَ بِهِ الرُّسُلَ ، وَأَنْزَلْتَ عَلَیْهِ الْکُتُبَ ، وَجَعَلْتَهُ أَوَّلَ فُرُوضِکَ ، وَنِهَایَةَ طَاعَتِکَ ، فَلَمْ تَقْبَلْ حَسَنَةً إِلاّ مَعَهَا ، وَلَمْ تَغْفِرْ سَیِّئَةً إِلاّ

بَعْدَهَا ، وَأَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِجُودِکَ وَمَجْدِکَ وَکَرَمِکَ وَعِزِّکَ وَجَلالِکَ وَعَفْوِکَ وَامْتِنَانِکَ وَتَطَوُّلِکَ ، وَبِحَقِّکَ الَّذِی هُوَ أَعْظَمُ مِنْ حُقُوقِ خَلْقِکَ ، وَأَسْأَلُکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ ، یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ خَاصّاً وَعَامّاً ، وَأَوَّلاً وَآخِراً ، وَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ الاْءَمِینِ ، رَسُولِکَ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ وَنَبِیِّکَ إِمَامِ الْمُتَّقِینَ ، وَبِالرِّسَالَةِ الَّتِی أَدَّاهَا وَالْعِبَادَةِ الَّتِی اجْتَهَدَ فِیهَا ، وَالْمِحْنَةِ الَّتِی صَبَرَ عَلَیْهَا ، وَالْمَغْفِرَةِ الَّتِی دَعَا إِلَیْهَا ، وَالدِّیَانَةِ الَّتِی أَحْرَضَ عَلَیْهَا مُنْذُ وَقْتِ رِسَالَتِکَ إِیَّاهُ إِلَی أَنْ تَوَفَّیْتَهُ ، بِمَا بَیَّنَ ذَلِکَ مِنْ أَقْوَالِهِ الْحَکِیمَةِ ، وَأَفْعَالِهِ الْکَرِیمَةِ ، وَمَقَامَاتِهِ الْمَشْهُورَةِ ، وَسَاعَاتِهِ الْمَعْدُودَةِ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیْهِ کَمَا وَعَدْتَهُ مِنْ نَفْسِکَ ، وَتُعْطِیَهُ أَفْضَلَ مَا أَمَّلَ مِنْ ثَوَابِکَ ، وَتُزْلِفَ لَدَیْکَ مَنْزِلَتَهُ ، وَتُعْلِیَ عِنْدَکَ دَرَجَتَهُ ، وَتَبْعَثَهُ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ ، وَتُورِدَهُ حَوْضَ الْکَرَمِ وَالْجُودِ ، وَتُبَارِکَ عَلَیْهِ بَرَکَةً عَامَّةً تَامَّةً خَاصَّةً مَاسَّةً زَاکِیَةً عَالِیَةً سَامِیَةً لا انْقِطَاعَ لِدَوَامِهَا ، وَلا نَقِیصَةَ فِی کَمَالِهَا ، وَلا مَزِیدَ إِلاّ فِی قُدْرَتِکَ عَلَیْهَا ، وَتَزِیدَهُ بَعْدَ ذَلِکَ مِمَّا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ ، وَأَقْدَرُ عَلَیْهِ ، وَأَوْسَعُ لَهُ ، وَتُوءْتِیَ ذَلِکَ حَتَّی ازْدَادَ فِی الاْءِیمَانِ بِهِ بَصِیرَةً ، وَفِی مَحَبَّتِهِ ثَبَاتاً وَحُجَّةً ، وَعَلَی آلِهِ الطَّاهِرِینَ الطَّیِّبِینَ الاْءَخْیَارِ ، الْمُنْتَجَبِینَ الاْءَبْرَارِ ، وَعَلَی جَبْرَئِیلَ وَمِیکَائِیلَ وَالْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ وَحَمَلَةِ عَرْشِکَ أَجْمَعِینَ ، وَعَلَی جَمِیعِ النَّبِیِّینَ وَالْمُرْسَلِینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِینَ ، عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمُ السَّلامُ ، وَرَحْمَةُ اللّه‌ِ وَبَرَکَاتُهُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ لا أَمْلِکُ لِنَفْسِی ضَرّاً وَلا نَفْعاً وَلا مَوْتاً وَلا حَیَاةً وَلا نُشُوراً ، قَدْ زَلَّ مَصْرَعِی وَانْقَطَعَ مَسْأَلَتِی ، وَذَلَّ نَاصِرِی ، وَأَسْلَمَنِی أَهْلِی وَوُلْدِی بَعْدَ قِیَامِ حُجَّتِکَ ، وَظُهُورِ بَرَاهِینِکَ عِنْدِی ، وَوُضُوحِ دَلائِلِکَ .

اللَّهُمَّ إِنَّهُ قَدْ أَکْدَی الطَّلَبُ ، وَأَعْیَتِ الْحِیَلُ إِلاّ عِنْدَکَ ، وَانْغَلَقَتِ الطُّرُقُ وَضَاقَتِ الْمَذَاهِبُ إِلاّ إِلَیْکَ ، وَدَرَسَتِ الآْمَالُ وَانْقَطَعَ الرَّجَاءُ إِلاّ مِنْکَ ، وَکُذِّبَ الظَّنُّ وَأُخْلِفَتِ الْعِدَاةُ إِلاّ

عِدَتُکَ .

اللَّهُمَّ إِنَّ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ لِفَضْلِکَ مُتْرَعَةٌ ، وَأَبْوَابَ الدُّعَاءِ لِمَنْ دَعَاکَ مُفَتَّحَةٌ وَالاسْتِغَاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِکَ مُبَاحَةٌ ، وَأَنْتَ لِدَاعِیکَ بِمَوْضِعِ الاْءِجَابَةِ ، وَالصَّارِخَ إِلَیْکَ وَلِیُّ الاْءِغَاثَةِ ، وَالْقَاصِدَ إِلَیْکَ قَرِیبُ الْمَسَافَةِ ، وَإِنَّ مَوْعِدَکَ عِوَضٌ عَنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ ، وَمَنْدُوحَةٌ عَمَّا فِی أَیْدِی الْمُسْتَأْثِرِینَ ، وَدَرَکٌ مِنْ حَبْلِ الْمَوَازِینِ [ حِیَلِ الْمُوَازِرِینَ ] ، وَالرَّاحِلَ إِلَیْکَ یَا رَبِّ قَرِیبُ الْمَسَافَةِ مِنْکَ ، وَأَنْتَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِکَ إِلاّ أَنْ تَحْجُبَهُمُ الاْءَعْمَالُ السَّیِّئَةُ دُونَکَ وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِی مِنْهَا ، وَلا أَرْفَعُ قَدْرِی عَنْهَا ، إِنِّی لِنَفْسِی یَا سَیِّدِی لَظَلُومٌ ، وَبِقَدْرِی لَجَهُولٌ إِلاّ أَنْ تَرْحَمَنِی ، وَتَعُودَ بِفَضْلِکَ عَلَیَّ ، وَتَدْرَأَ عِقَابَکَ عَنِّی ، وَتَرْحَمَنِی ، وَتَلْحَظَنِی بِالْعَیْنِ الَّتِی أَنْقَذْتَنِی بِهَا مِنْ حَیْرَةِ الشَّکِّ ، وَرَفَعْتَنِی مِنْ هُوَّةِ الضَّلالَةِ ، وَأَنْعَشْتَنِی مِنْ مِیْتَةِ الْجَهَالَةِ وَهَدَیْتَنِی بِهَا مِنَ الاْءَنْجَاحِ [ الاْءَنْهَاجِ ] الْحَائِرَةِ .

اللَّهُمَّ وَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّ أَفْضَلَ زَادِ الرَّاحِلِ إِلَیْکَ عَزْمُ إِرَادَةٍ وَإِخْلاصُ نِیَّةٍ ، وَقَدْ دَعَوْتُکَ بِعَزْمِ إِرَادَتِی وَإِخْلاصِ طَوِیَّتِی وَصَادِقِ نِیَّتِی ، فَهَا أَنَا ذَا مِسْکِینُکَ ، بَائِسُکَ ، أَسِیرُکَ ، فَقِیرُکَ ، سَائِلُکَ ، مُنِیخٌ بِفِنَائِکَ ، قَارِعٌ بَابَ رَجَائِکَ ، وَأَنْتَ آنَسُ الآْنَسِینَ لأَوْلِیَائِکَ ، وَأَحْرَی بِکِفَایَةِ الْمُتَوَکِّلِ عَلَیْکَ ، وَأَوْلَی بِنَصْرِ الْوَاثِقِ بِکَ ، وَأَحَقُّ بِرِعَایَةِ الْمُنْقَطِعِ إِلَیْکَ ، سِرِّی لَکَ مَکْشُوفٌ ، وَأَنَا إِلَیْکَ مَلْهُوفٌ ، وَأَنَا عَاجِزٌ وَأَنْتَ قَدِیرٌ ، وَأَنَا صَغِیرٌ وَأَنْتَ کَبِیرٌ ، وَأَنَا ضَعِیفٌ وَأَنْتَ قَوِیٌّ ، وَأَنَا فَقِیرٌ وَأَنْتَ غَنِیٌّ ، إِذَا أَوْحَشَتْنِی الْغُرْبَةُ آنَسَنِی ذِکْرُکَ ، وَإِذَا صُبَّتْ عَلَیَّ الاْءُمُورُ اسْتَجَرْتُ بِکَ ، وَإِذَا تَلاحَکَتْ عَلَیَّ الشَّدَائِدُ أَمَّلْتُکَ ، وَأَیْنَ یُذْهَبُ بِی عَنْکَ ، وَأَنْتَ أَقْرَبُ مِنْ وَرِیدِی ، وَأَحْصَنُ مِنْ عَدِیدِی ، وَأَوْجَدُ مِنْ مَکَانِی ، وَأَصَحُّ فِی مَعْقُولِی ، وَأَزِمَّةُ الاْءُمُورِ کُلِّهَا بِیَدِکَ ، صَادِرَةٌ عَنْ قَضَائِکَ ، مُذْعِنَةٌ بِالْخُضُوعِ لِقُدْرَتِکَ ، فَقِیرَةٌ إِلَی عَفْوِکَ ، ذَاتُ فَاقَةٍ إِلَی قَارِبٍ مِنْ رَحْمَتِکَ ، وَقَدْ مَسَّنِی الْفَقْرُ ، وَنَالَنِی الضُّرُّ ، وَشَمِلَتْنِی الْخَصَاصَةُ ، وَعَرَّتْنِی

الْحَاجَةُ ، وَتَوَسَّمْتُ بِالذُّلَّةِ ، وَغَلَبَتْنِی الْمَسْکَنَةُ ، وَحَقَّتْ عَلَیَّ الْکَلِمَةُ وَأَحَاطَتْ بِیَ الْخَطِیئَةُ ، وَهَذَا الْوَقْتُ الَّذِی وَعَدْتَ أَوْلِیَاءَکَ فِیهِ الاْءِجَابَةَ ، فَامْسَحْ مَا بِی بِیَمِینِکَ الشَّافِیَةِ ، وَانْظُرْ إِلَیَّ بِعَیْنِکَ الرَّاحِمَةِ ، وَأَدْخِلْنِی فِی رَحْمَتِکَ الْوَاسِعَةِ ، وَأَقْبِلْ عَلَیَّ بِوَجْهِکَ یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، فَإِنَّکَ إِذَا أَقْبَلْتَ عَلَی أَسِیرٍ فَکَکْتَهُ ، وَعَلَی ضَالٍّ هَدَیْتَهُ ، وَعَلَی حَائِرٍ آوَیْتَهُ ، وَعَلَی ضَعِیفٍ قَوَّیْتَهُ ، وَعَلَی خَائِفٍ آمَنْتَهُ .

اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَنْعَمْتَ عَلَیَّ فَلَمْ أَشْکُرْ ، وَابْتَلَیْتَنِی فَلَمْ أَصْبِرْ ، فَلَمْ یُوجِبْ عَجْزِی عَنْ شُکْرِکَ مَنْعَ الْمُوءَمِّلِ مِنْ فَضْلِکَ ، وَأَوْجَبَ عَجْزِی عَنِ الصَّبْرِ عَلَی بَلائِکَ کَشْفَ ضُرِّکَ ، وَإِنْزَالَ رَحْمَتِکَ ، فَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلائِهِ صَبْرِی فَعَافَانِی ، وَعِنْدَ نَعْمَائِهِ شُکْرِی فَأَعْطَانِی ، أَسْأَلُکَ الْمَزِیدَ مِنْ فَضْلِکَ ، وَالاْءِیزَاعَ لِشُکْرِکَ وَالاعْتِدَادَ بِنَعْمَائِکَ ، فِی أَعْفَی الْعَافِیَةِ ، وَأَسْبَغِ النِّعْمَةِ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ لا تُخْلِنِی مِنْ یَدِکَ ، وَلا تَتْرُکْنِی لِقَاءً عدوک وَلا لِعَدُوِّی ، وَلا تُوحِشْنِی مِنْ لَطَائِفِکَ الْخَفِیَّةِ ، وَکِفَایَتِکَ الْجَمِیلَةِ ، وَإِنْ شَرَدْتُ عَنْکَ فَارْدُدْنِی إِلَیْکَ ، وَإِنْ فَسَدْتُ عَلَیْکَ فَأَصْلِحْنِی لَکَ فَإِنَّکَ تَرُدُّ الشَّارِدَ ، وَتُصْلِحُ الْفَاسِدَ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِکَ اللاّئِذِ بِعَفْوِکَ ، الْمُسْتَجِیرِ بِعِزِّ جَلالِکَ ، قَدْ رَأَی أَعْلامَ قُدْرَتِکَ ، فَأَرِهِ آثَارَ رَحْمَتِکَ ، فَإِنَّکَ تُبْدِئُ الْخَلْقَ ثُمَّ تُعِیدُهُ ، وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَیْکَ ، وَلَکَ الْمَثَلُ الاْءَعْلَی فِی السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ وَأَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ .

اللَّهُمَّ فَتَوَلَّنِی وَلایَةً تُغْنِینِی بِهَا عَنْ سِوَاهَا ، وَأَعْطِنِی عَطِیَّةً لا أَحْتَاجُ إِلَی غَیْرِکَ مَعَهَا ، فَإِنَّهَا لَیْسَتْ بِبَدْعٍ مِنْ وَلایَتِکَ ، وَلا بِنُکْرٍ مِنْ عَطِیَّتِکَ ، وَلا بِأَوْلَی مِنْ کِفَایَتِکَ ، ادْفَعِ الصَّرْعَةَ ، وَانْعَشِ السَّقْطَةَ ، وَتَجَاوَزْ عَنِ الزَّلَّةِ ، وَاقْبَلِ التَّوْبَةَ ، وَارْحَمِ الْهَفْوَةَ ، وَأَنْجِ مِنَ الْوَرْطَةِ ، وَأَقِلِ الْعَثْرَةَ ، یَا مُنْتَهَی الرَّغْبَةِ ، وَغِیَاثَ الْکُرْبَةِ ، وَوَلِیَّ النقمة [النِّعْمَةِ] ،

وَصَاحِبِی فِی الشِّدَّةِ ، وَرَحْمَانَ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، أَنْتَ رَحْمَانِی ، إِلَی مَنْ تَکِلُنِی ؟ إِلَی بَعِیدٍ یَتَجَهَّمُنِی ؟ أَوْ عَدُوٍّ یَمْلِکُ أَمْرِی ؟ وَإِنْ لَمْ تَکُ عَلَیَّ سَاخِطاً فَمَا أُبَالِی ، غَیْرَ أَنَّ عَفْوَکَ لا یَضِیقُ عَنِّی وَرِضَاکَ یَنْفَعُنِی ، وَکَنَفَکَ یَسَعُنِی ، وَیَدَکَ الْبَاسِطَةَ تَدْفَعُ عَنِّی ، فَخُذْ بِیَدِی مِنْ دَحْضِ الذِّلَّةِ [الزَّلَّةِ] [الْمَزَلَّةِ] فَقَدْ کَبَوْتُ ، فَثَبِّتْنِی عَلَی الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِیمِ ، وَاهْدِنِی وَإِلاّ غَوَیْتُ ، یَا هَادِیَ الطَّرِیقِ یَا فَارِجَ الْمَضِیقِ ، یَا إِلَهِی بِالتَّحْقِیقِ ، یَا جَارِیَ اللَّصِیقَ ، یَا رُکْنِیَ الْوَثِیقَ ، یَا کَنْزِیَ الْعَتِیقَ احْلُلْ عَنِّی الْمَضِیقَ ، وَاکْفِنِی شَرَّ مَا أُطِیقُ وَمَا لا أُطِیقُ ، یَا أَهْلَ التَّقْوَی ، وَأَهْلَ الْمَغْفِرَةِ ، وَذَا الْعِزِّ وَالْقُدْرَةِ ، وَالآْلاءِ وَالْعَظَمَةِ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَخَیْرَ الْغَافِرِینَ ، وَأَکْرَمَ النَّاظِرِینَ ، وَرَبَّ الْعَالَمِینَ ، لا تَقْطَعْ مِنْکَ رَجَائِی ، وَلا تُخَیِّبْ دُعَائِی ، وَلا تُجْهِدْ بَلائِی ، وَلا تُسِئْ قَضَائِی ، وَلا تَجْعَلِ النَّارَ مَأْوَایَ ، وَاجْعَلِ الْجَنَّةَ مَثْوَایَ ، وَأَعْطِنِی مِنَ الدُّنْیَا سُوءْلِی وَمُنَایَ ، وَبَلِّغْنِی مِنَ الآْخِرَةِ أَمَلِی وَرِضَایَ ، وَآتِنِی فِی الدُّنْیَا حَسَنَةً ، وَفِی الآْخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا بِرَحْمَتِکَ عَذَابَ النَّارِ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَبِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطٌ ، وَأَنْتَ حَسْبِی وَنِعْمَ الْوَکِیل » .

دعای دوم

2 ـ دعاء دوّم⁽¹⁾: « حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبینَ، حَسْبِیَ الْخالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقینَ، حَسْبی مَنْ لَمْ یَزَلْ حَسْبی، حَسْبِیَ اللّه‌ُ الّذی لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ‌الْعَظیمِ ، حَسْبیَ الذی لَمْ یَزَلْ حَسْبِیَ ، حَسْبِیَ حَسْبِیَ حَسْبِیَ اللّه‌ُ وَنِعْمَ الوَکیل .

اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَاحْفَظْنِی بِعِزِّکَ ، وَاکْفِنِی شَرَّهُ بِقُدْرَتِکَ ، وَمُنَّ عَلَیَّ بِنَصْرِکَ وَإِلاّ هَلَکْتُ وَأَنْتَ رَبِّی .

اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَجَلُّ وَأَخْیَرُ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِهِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ ، وَأَسْتَعِینُکَ عَلَیْهِ ، وَأَسْتَکْفِیکَ

إِیَّاهُ ، یَا کَافِیَ مُوسَی فِرْعَوْنَ ، وَمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله الاْءَحْزَابَ ، الَّذِینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِیماناً وَقالُوا حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللّه‌ُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ وَأُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ ، لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِی الآْخِرَةِ هُمُ الاْءَخْسَرُونَ وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ » بعد از آن این دعا است⁽¹⁾« بِاللّه‌ِ أَسْتَفْتِحُ ، وَبِاللّه‌ِ أَسْتَنْجِحُ ، وَبِرَسُولِهِ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَبِأَمِیرِالْمُوءْمِنِینَ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ أَتَشَفَّعُ ، وَبِالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِمَا أَتَقَرَّبُ .

اللَّهُمَّ لَیِّنْ لِی صُعُوبَتَهُ ، وَسَهِّلْ لِی حُزُونَتَهُ ، وَوَجِّهْ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَجَمِیعَ جَوَارِحِهِ إِلَیَّ بِالرَّأْفَةِ وَالرَّحْمَةِ ، وَأَذْهِبْ عَنِّی غَیْظَهُ وَبَأْسَهُ وَمَکْرَهُ وَجُنُودَهُ وَأَحْزَابَهُ ، وَانْصُرْنِی عَلَیْهِ بِحَقِّ کُلِّ مَلَکٍ سَائِحٍ فِی رِیَاضِ قُدْسِکَ ، وَفَضَاءِ نُورِکَ ، وَشَرِبَ مِنْ حَیْوَانِ مَائِکَ ، وَأَنْقِذْنِی بِنَصْرِکَ الْعَامِّ الْمُحِیطِ ، جَبْرَئِیلُ عَنْ یَمِینِی ، وَمِیکَائِیلُ عَنْ یَسَارِی ، وَمُحَمَّدٌ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَمَامِی ، وَاللّه‌ُ وَلِیِّی وَحَافِظِی وَنَاصِرِی وَأَمَانِی ، فَإِنَّ حِزْبَ اللّه‌ِ هُمُ الْغَالِبُونَ ، اسْتَتَرْتُ وَاحْتَجَبْتُ وَامْتَنَعْتُ وَتَعَزَّزْتُ بِکَلِمَةِ اللّه‌ِ الْوَحْدَانِیَّةِ الاْءَزَلِیَّةِ الاْءِلَهِیَّةِ ، الَّتِی مَنِ امْتَنَعَ بِهَا کَانَ مَحْفُوظاً ، إِنَّ وَلِیِّیَ اللّه‌ُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتابَ وَهُوَ یَتَوَلَّی الصّالِحِینَ» ربیع می‌گوید دعا را در پوستی نوشته ، در حمایل شمشیرم گذاردم ، قسم به خدا بعد از آن از منصور نترسیدم ( هیبت او را مرا نگرفت .

دعای سوم

3 ـ دعائی است⁽²⁾که با انا انزلناه خوانده است ، در کتابی کهنه که مهج از آن نقل کرده ، حضرت فرموده باشند ، وارد شدم بر ابی جعفر ( منصور ) و قصد

کشتن مرا داشت ، انا انزلناه را خواندم ، سپس 7 بار گفتم « یا اللّه‌ُ یا اللّه‌ُ انّی أتَشَفَّعُ إلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله مِنْ أنْ تُقَلِّبَه لی » هر کس بمانند این گرفتار شد همانکار را انجام دهد ، و گر نبود که ما آن را ( انا انزلناه ظاهراً ودعای بعد از آن ) می‌خوانیم و شیعیان خود را امر به خواندن آن می‌کنیم هرآینه مردم آنان را می‌ربودند لکن این ( سوره انا انزلناه ) و اللّه برای آنان پناهگاهی است .

دعای چهارم

4 ـ دعاهائی است که از حضرت نقل شده ، در بار چهارم که منصور ، ابراهیم بن جبله را به مدینه فرستاد که حضرت را به کوفه بیاورد⁽¹⁾چون خبر به حضرت در مدینه رسید این دعا را خواند « اَللّهُمَّ اَنْتَ ثِقَتی فی کُلِّ کُرْبٍ ( کُرْبَةٍ خ ل ) وَرَجآئی فی کُلِّ شِدَّةٍ ، وَاِتکالی فی کُلِّ اَمْرٍ نَزَلَ بی عَلَیْکَ ثِقَةٌ ، وَبِکَ عُدَّةٌ ، فَکَمْ مِنْ کَرْبٍ یَضْعُفُ فیهِ القَویّ وَتَقِلُّ فیهِ الْحیلَةُ ، وَتَعیی فیهِ الاُمور ، ویَخْذُلُ فیْهِ الْقَریبُ ، وَیَشْمَتُ فیهِ الْعَدُوُّ ، وَاَنْزَلْتُهُ بِکَ وَشَکَوْتُهُ ، اِلَیْکَ راغِباً فیهِ إلَیْکَ عَمَّنْ سِواکَ ، فَفَرَّجْتَهُ وَکَشَفْتَهُ ، فَأنْتَ وَلِیُّ کُلِّ نِعْمَةٍ ، وَمُنْتَهی کُلِّ حاجة ، لَکَ الْحَمْدُ کَثیراً وَلَکَ الْمَنُّ فاضِلاً » تا اینجای دعا با تفاوتی مختصر در کتاب اختیار⁽²⁾ابن باقی از ریان بن الصلت از امام رضا علیه‌السلام ذکر شده ، که ریان می‌گوید در هیچ سختی به این دعا دعا نکردم مگر آنکه خداوند فرج برایم کرد و در این دعاء این فقرات اضافه شده « وَبِنِعْمَتِکَ تَتمُّ الصالِحاتُ ، یا مَعْرُوفاً بِالْمَعْروف ، یا مَنْ هُوَ بِالْمَعْرُوفِ مَوْصُوفٌ ، آتِنی مِنْ مَعْرُوفِکَ معروفاً تُغنِینی بِهِ عَن مَعْرُوفِ مَنْ سِواک ، بِرَحْمَتِکَ یا أرْحَمُ الرّاحِمین » چون

خواست⁽¹⁾سوار بر مرکب شود می‌فرمود : « اللَّهُمَّ بِکَ أَسْتَفْتِحُ ، وَبِکَ أَسْتَنْجِحُ ، وَبِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَتَوَجَّهُ ، اللَّهُمَّ ذَلِّلْ لِی حُزُونَتَهُ ، وَکُلَّ حُزُونَةٍ ، وَسَهِّلْ لِی صُعُوبَتَهُ وَکُلَّ صُعُوبَةٍ ، وَارْزُقْنِی مِنَ الْخَیْرِ فَوْقَ مَا أَرْجُو وَاصْرِفْ عَنِّی مِنَ الشَّرِّ فَوْقَ مَا أَحْذَرُ ، فَإِنَّکَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ وَتُثْبِتُ وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَاب » چون داخل کوفه شدیم ، پیاده شد ، دو رکعت نماز خوانده ، سپس دست خود را سوی آسمان بالا برد و گفت : « اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَمَا أَظَلَّتْ ، وَرَبَّ الاْءَرَضِینَ السَّبْعِ وَمَا أَقَلَّتْ ، وَالرِّیَاحِ وَمَا ذَرَأَتْ ، وَالشَّیَاطِینِ وَمَا أَضَلَّتْ ، وَالْمَلائِکَةِ وَمَا عَمِلَتْ ، وَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَرْزُقَنِی خَیْرَ هَذِهِ الْبَلْدَةِ ، وَخَیْرَ مَا فِیهَا ، وَخَیْرَ أَهْلِهَا وَخَیْرَ مَا قَدِمْتُ لَهُ ، وَأَنْ تَصْرِفَ عَنِّی شَرَّهَا وَشَرَّ مَا فِیهَا وَشَرَّ أَهْلِهَا وَشَرَّ مَا قَدِمْتُ لَه » .

ربیع می‌گوید چون حضرت به منصور رسید ، داخل شده به منصور خبر قدوم حضرت و ابراهیم را دادم ، مسیب بن زهیر ضبی را فرا خوانده ، شمشیری به او داد و گفت وقتی که جعفر بن محمد علیه‌السلام وارد شد و با حضرت مخاطبه کردم ( سخن گفتم ) و به سوی تو اشاره کردم ، گردن حضرت را بزن و اجازه نخواه . . . حضرت مجامع ( اطراف ) پرده را گرفته این دعا را خواند « یا الهَ جَبْرَئیلَ وَمیکائیلَ وَاِسْرافیلَ وَالِهَ اِبْراهیمَ وَاِسْمعیلَ وَاِسْحقَ ویَعْقُوبَ وَمُحَمَّدٍ صَلّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ تَوَلَّنی فی هِذِه الفَداة ، وَلا تُسَلِّط عَلی أحَداً مِنْ خَلْقِکَ بِشَیءٍ لا طاقَةَ لِی بِهِ » سپس بر منصور وارد شد ، و لبهای خود را به چیزی حرکت داد که نفهمیدم چه گفت ، منصور همانند آتشی که بر او آب بریزند خاموش شد ، تا آنجا که حضرت را با غالیه بدست خود معطر ساخته ، و 4000 درهم به حضرت داده بر مرکب

خود حضرت را سوار نمود ، دعائی حضرت خواندند ، بعداً دعای حال ورود را از حضرت می‌پرسد ، و به وی یاد می‌دهند ، دعائی است که در شبی از شبهای درگیری بین حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌و‌آله با یهود و قبیله فزارة و غطفان که سخت‌ترین روزها بر حضرت بوده و حضرت امیر علیه‌السلام در این شب از مسلمین به تنهائی نگهبانی می‌کرد ، جبرئیل از سوی خداوند برای آن حضرت هدیه آورد « اللَّهُمَّ احْرُسْنَا بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنَا بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَأَعِزَّنَا ( اَعِذْنا خ ل ) بِسُلْطَانِکَ الَّذِی لا یُضَامُ ، وَارْحَمْنَا بِقُدْرَتِکَ عَلَیْنَا ، وَلا تُهْلِکْنَا ، فَأَنْتَ الرَّجَاءُ ، رَبِّ کَمْ مِنْ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا شُکْرِی ، وَکَمْ بَلِیَّةٍ ابْتَلَیْتَنِی بِهَا قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا صَبْرِی ، فَیَامَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعْمَتِهِ شُکْرِی فَلَمْ یَحْرِمْنِی ، وَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلِیَّتِهِ صَبْرِی فَلَمْ یَخْذُلْنِی ، یَا ذَا الْمَعْرُوفِ الدَّائِمِ الَّذِی لا یَنْقَضِی أَبَداً ، وَیَا ذَا النَّعْمَاءِ الَّتِی لا تُحْصَی عَدَداً ، أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ ، وَأَدْرَأُ بِکَ فِی نُحُورِ الاْءَعْدَاءِ وَالْجَبَّارِینَ ، اللَّهُمَّ أَعِنِّی عَلَی دِینِی بِدُنْیَایَ وَعَلَی آخِرَتِی بِتَقْوَایَ ، وَاحْفَظْنِی فِیمَا غِبْتُ عَنْهُ ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی فِیمَا حَضَرْتُهُ ، یَا مَنْ لا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ ، وَلا تَضُرُّهُ الْمَعْصِیَةُ ، أَسْأَلُکَ فَرَجاً عَاجِلاً ، وَصَبْراً جَمِیلاً ، وَرِزْقاً وَاسِعاً وَالْعَافِیَةَ مِنْ جَمِیعِ الْبَلاءِ ، وَالشُّکْرَ عَلَی الْعَافِیَةِ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » ربیع می‌گوید به خدا قسم سه بار منصور مرا فرا خوانده به قصد کشتن ، با خواندن این کلمات خداوند بین او و بین قتلم حائل می‌شد ، یکی از راویان می‌گوید : عباس بن عبدالعظیم ( راوی دیگر ) هیچ شبی از دکان خودم برنگشتم مگر آنکه به این کلمات دعاء می‌کردم ، شبی فراموشم شد ، در بین خواب بیدار شدم ، و یادم آمد دعاء را نخوانده‌ام ، در همانجا دکانم را با این کلمات تعویذ نموده و از همانجا دستم را می‌گرداندم ، روز بعد صبح زود رفتم ، در دکانم مردی را دیدم که

دکان بر او بسته بود ، پرسیدم چه می‌کنی ؟ گفت برای دزدی وارد دکان شدم ، هر بار خواستم بیرون روم با روئی آهنین بین من و بیرون شدنم حائل می‌شد .

دعای پنجم

5 ـ دعائی است⁽¹⁾که دربار پنجم ، منصور دستور احضار حضرت را در بغداد با اهانت به همان حالی که حضرت بوده می‌دهد ، در اواخر شب محمّد پسر ربیع حاجب که از همه پسرانش سخت دل‌تر و بی‌باک‌تر بوده ، به دستور پدر با نردبان از دیوار خانه بالا رفته و حضرت را پا و سر برهنه پیاده با عمری بیش از 70⁽²⁾سال بیرون می‌آورد ، در بین راه از ضعف حضرت به رحم می‌آید ، و حضرت را سوار می‌کند ، ربیع چشمش به حضرت افتاده گریه می‌کند ، دو رکعت نماز حضرت می‌خواند ، بعد از آن دعائی می‌خواند که ربیع نمی‌فهمد ، چون در صحن ایوان ( قبه خضراء که حمراء یعنی سرخ خوانده می‌شد ) رسید ، ایستاد ، لبهای خود را حرکت داده که ربیع ندانست حضرت چه گفته آن جناب را وارد بر منصور می‌کند ، با عتاب و خطاب اهانت‌آمیز آن سرور مواجه می‌شود ، وسه بار شمشیر را از غلاف هر بار مقداری بیش از بار قبل از آن بیرون آورد ، خطاب به حضرت ، و آن حضرت را در انکار اتهاماتی که برای قیام بر علیه منصور به حضرت وارد آورده‌اند تصدیق می‌کند ، ریش حضرت را با غالیه ، ربیع به دستور منصور معطر کرد ، و بر مرکب خوبی حضرت را سوار ، 10 هزار درهم به حضرت می‌دهد و دستور مشایعت را تا منزل آن حضرت به ربیع می‌دهد . . . تا که ربیع از حضرت دعاها را می‌خواهد ، دعاء اول دعاء کرب

و سختیها هست ، بر هیچکس قبل از امروز دعاء نکردم ، و دعاء دیگر که لبها را بخواندنش حرکت دادم دعاء رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله روز جنگ احزاب است که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به این دعاء دعاء می‌کرد و حضرت امیر علیه‌السلام هرگاه کاری حضرت را ( محزون ) می‌کرد می‌خواند . « اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُضَامُ ، وَاغْفِرْ لِی بِقُدْرَتِکَ عَلَیَّ ، رَبِّ لا أَهْلِکُ وَأَنْتَ الرَّجَاءُ ، اللَّهُمَّ أَنْتَ أَعَزُّ وَأَکْبَرُ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، بِاللّه‌ِ أَسْتَفْتِحُ ، وَبِاللّه‌ِ أَسْتَنْجِحُ وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَتَوَجَّهُ ، یَا کَافِیَ إِبْرَاهِیمَ نُمْرُودَ ، وَمُوسَی فِرْعَوْنَ ، اکْفِنِی مِمَّا أَنَا فِیهِ اللّه‌ُ رَبِّی لا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً ، حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِینَ ، حَسْبِیَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ ، حَسْبِیَ الْمَانِعُ مِنَ الْمَمْنُوعِینَ ، حَسْبِی مَنْ لَمْ یَزَلْ حَسْبِی مُذْ قَطُّ حَسْبِیَ ، اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیم » سپس فرمود : اگر ترس از منصور نبود این مال ( 10 هزار درهم که منصور به حضرت داد ) بتو ( ربیع ) می‌دادم ، ولی زمینی در مدینه دارم که 10 هزار درهم خواستی به تو نفروختم ، آن را به تو بخشیدم .

و در روایتی⁽¹⁾دیگر از کتاب روضه از ربیع صاحب منصور دعای دیگری شبیه به همین دعا از امام صادق علیه‌السلام نقل شده ( برای نجات از شر منصور ) و دعاء فرج خوانده شود « اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَارْحَمْنِی بِقُدْرَتِکَ عَلَیَّ ، وَلا أَهْلِکُ وَأَنْتَ رَجَائِی ، فَکَمْ مِنْ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ قَلَّ لَکَ بِهَا شُکْرِی ، وَکَمْ مِنْ بَلِیَّةٍ ابْتَلَیْتَنِی قَلَّ لَکَ بِهَا صَبْرِی ، فَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعْمَتِهِ شُکْرِی فَلَمْ یَحْرِمْنِی ، وَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلِیَّتِهِ صَبْرِی فَلَمْ یَخْذُلْنِی ، وَیَا مَنْ رَآنِی عَلَی الْخَطَایَا فَلَمْ یَفْضَحْنِی ، أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، اللَّهُمَّ أَعِنِّی عَلَی دِینِی

بِالدُّنْیَا وَعَلَی الآْخِرَةِ بِالتَّقْوَی ، وَاحْفَظْنِی فِیمَا غِبْتُ عَنْهُ ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی فِیمَا حَضَرَتْهُ ، یَا مَنْ لا تَضُرُّهُ الذُّنُوبُ ، وَلا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ ، هَبْ لِی مَا لا یَنْقُصُکَ ، وَاغْفِرْ لِی مَا لا یَضُرُّکَ ، إِنَّکَ رَبٌّ وَهَّابٌ ، أَسْأَلُکَ فَرَجاً قَرِیباً ، وَصَبْراً جَمِیلاً ، وَرِزْقاً وَاسِعاً ، وَالْعَافِیَةَ مِنْ جَمِیعِ الْبَلاءِ وَشُکْرَ الْعَافِیَةِ » .

در کتاب کشف الغمة⁽¹⁾از کتاب محمد بن طلحه در جریان سفر حج منصور که در سال 147 مدینه آمد ، و سه بار دستور احضار حضرت را داد ، در حالی که قصد کشتن آن سرور را داشت . . . دعای آن جناب را این گونه آورده « اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَاغْفِرْ لِی بِقُدْرَتِکَ عَلَیَّ ولا أهْلک وَأنْتَ رَجائی ، اللّهُمَّ أنْتَ أکْبَرُ وَأجَلّ مِمّا أخافُ وَأحْذَر ، اللّهُمّ بِکَ ادفَعُ فی نَحْرِه وَاسْتَعیذُ بِکَ مِنْ شَرّه » .

دعای ششم

6 ـ دعائی⁽²⁾است در مورد بار ششم که منصور حضرت را از مدینه احضار کرد ، و بار دوم به سمت بغداد بود ، ذکر شده ، مردی از بنی مخزوم از قریش مدینه از حضرت به منصور سعایت کرد ، که جعفر بن محمد علیه‌السلام معلی بن خنیس مولی خود را برای جمع‌آوری اموال از شیعیان فرستاده و به محمد بن عبداللّه کمک مالی می‌کرده ( و این داستان بعد از قتل محمد و ابراهیم فرزندان عبداللّه بن حسن فرزند زاده حسن بن علی علیه‌السلام بود والی مدینه عموی منصور ، داود ، نامه منصور را که دستور فرستادن حضرت را به سوی منصور داشت نزد حضرت فرستاد ، و از آن بزرگوار خواست که از فردای آن روز حرکت را به

سوی منصور تأخیر نیندازد .

راوی روایت صفوان جمال می‌گوید ( آن روزها در مدینه بوده ) حضرت به من دستور آماده کردن راحله را داد ، که روز بعد به عراق رهسپار شویم ، و همان هنگام به سمت مسجد پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله رهسپار ، و من با حضرت بودم ، بین وقت نماز ظهر و عصر بود ، چند رکعت نماز خوانده دستها را بالا برده ، این دعاء را از حضرت حفظ کردم « یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ ابْتِدَاءٌ وَلا انْتِهَاءٌ ، یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ أَمَدٌ وَلا نِهَایَةٌ ، وَلا مِیقَاتٌ وَلا غَایَةٌ ، یَا ذَا الْعَرْشِ الْمَجِیدِ ، وَالْبَطْشِ الشَّدِیدِ ، یَا مَنْ هُوَ فَعّالٌ لِما یُرِیدُ ، یَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ اللُّغَاتُ ، وَلا تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الاْءَصْوَاتُ ، یَا مَنْ قَامَتْ بِجَبَرُوتِهِ الاْءَرْضُ وَالسَّمَاوَاتُ ، یَا حَسَنَ الصُّحْبَةِ ، یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ ، یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاحْرُسْنِی فِی سَفَرِی وَمُقَامِی وَفِی حَرَکَتِی وَانْتِقَالِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُضَامُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَوَجَّهُ فِی سَفَرِی هَذَا بِلا ثِقَةٍ مِنِّی لِغَیْرِکَ ، وَلا رَجَاءٍ یَأْوِی بِی إِلاّ إِلَیْکَ ، وَلا قُوَّةَ لِی أَتَّکِلُ عَلَیْهَا ، وَلا حِیلَةَ أَلْجَأُ إِلَیْهَا إِلاّ ابْتِغَاءَ فَضْلِکَ ، وَالْتِمَاسَ عَافِیَتِکَ ، وَطَلَبَ فَضْلِکَ وَإِجْرَائِکَ لِی عَلَی أَفْضَلِ عَوَائِدِکَ عِنْدِی ، اللَّهُمَّ وَأَنْتَ أَعْلَمُ بِمَا سَبَقَ لِی فِی سَفَرِی هَذَا مِمَّا أُحِبُّ وَأَکْرَهُ ، فَمَهْمَا أَوْقَعْتَ عَلَیْهِ قَدَرَکَ ، فَمَحْمُودٌ فِیهِ بَلاوءُکَ ، مُنْتَصِحٌ فِیهِ قَضَاوءُکَ ، وَأَنْتَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ وَتُثْبِتُ ، وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَابِ .

اللَّهُمَّ فَاصْرِفْ عَنِّی فِیهِ مَقَادِیرَ کُلِّ بَلاءٍ ، وَمَقْضِیَّ کُلِّ لأْوَاءٍ وَ ابْسُطْ عَلَیَّ کَنَفاً مِنْ رَحْمَتِکَ ، وَلُطْفاً مِنْ عَفْوِکَ ، وَتَمَاماً مِنْ نِعْمَتِکَ ، حَتَّی تَحْفَظَنِی فِیهِ بِأَحْسَنِ مَا حَفِظْتَ بِهِ غَائِباً مِنَ الْمُوءْمِنِینَ ، وَخَلَقْتَهُ فِی سَتْرِ کُلِّ عَوْرَةٍ ، وَکِفَایَةِ کُلِّ مَضَرَّةٍ وَصَرْفِ کُلِّ مَحْذُورٍ ، وَهَبْ لِی فِیهِ أَمْناً وَإِیمَاناً وَعَافِیَةً وَیُسْراً وَصَبْراً وَشُکْراً ، وَارْجِعْنِی فِیهِ سَالِماً إِلَی سَالِمِینَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » تا آنجا که شخص مخزومی را منصور حاضر کرد ،

و حضرت او را قسمی خاص دادند ، قسم تمام نشده که ساعی مرد ، و این امر منصور را ترسانده ، اندامش به لرزه افتاد ، و حضرت را مخیر بین ماندن با اکرام نزد خود ، یا رفتن به سوی حرم جدش ( مدینه ) کرد .

دعای هفتم

7 ـ دعائی⁽¹⁾است که بار هفتم چون منصور حضرت را احضار کرده ، قسم خورده کار حضرت را تمام ، کرده قبل ا ز شام از آن بزرگوار فارغ شود ، خوانده‌اند ، روایت را محمد بن عبداللّه اسکندری که از ندیمان و خواص و صاحب سر منصور بوده ، نقل می‌کند ، که منصور شمشیر داری را خواست ، و به او گفت ، چون ابو عبداللّه صادق علیه‌السلام را حاضر کرده او را سرگرم سخن نموده ، و عرقچین را از سرم برداشتم ، این نشانه باشد که گردن حضرت را بزن . راوی می‌گوید در آن وقت حضرت را حاضر کرده ، در خانه به حضرت پیوستم ، لبهای خود را حرکت می‌داد ، ندانستم چه می‌خواند ، قصر را دیدم موج می‌زند ، گویا کشتی است در بین لجه‌های دریا ، منصور را دیدم با پای و سر برهنه پیشاپیش حضرت راه می‌رود ، دندانهای وی به هم خورده اندامش می‌لرزد ، گاهی رنگش سرخ گاهی زرد می‌شود ، بازوی حضرت را گرفته بر تخت سلطنت خود نشاند ، مانند بنده پیش روی ارباب خود نشست ، تا آنجا که حضرت زود از نزد وی بیرون رفتند ، منصور لحاف خواست ، و خوابید ، نصف شب از خواب بیدار شد ، من بالای سرش نشسته بودم خوشحال شد ، و از من خواست که نمازهای خود را قضاء کند بیرون نروم ، نماز را قضاء کرده و گفت چون امام را حاضر کرده و آن تصمیم بد را درباره‌اش گرفتم ، اژدهائی دیدم که تمام خانه و قصر را با دم

خود در بر گرفته ، لب بالای خود را در اعلی و در پایین لب پایین را نهاده ، به زبانی تیز گویا عربی روشن ، به من گفت ، ای منصور ، خداوند مرا سوی تو فرستاده و امر فرموده که اگر درباره امام پدیده‌ای آوری تو و هر که در خانه است همه را ببلعم . . . سپس می‌گوید بعد از چند روز با اجازه منصور به زیارت حضرت رفته ، سلام کردم ، به حق جدش محمد رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله از آن حضرت درخواست کردم که آن دعائی را که وقت وارد شدن بر منصور خواند به من بیاموزد ، حضرت به من فرمود ، این دعا حرزی است دارای جلال ، دعائی بزرگ است از پدران کریمم حفظ کرده‌ام ، و او حرزی است که از کتاب خدای عزوجل ، کتاب عزیزی که باطل ( بیهوده ) در او نه از جلو و از دنبال راه نداشته از نزد حکیم حمید نازل شده استخراج گردیده ، و این حرزی است جلیل و دعائی است بزرگ مبارک و مستجاب است .

راوی گوید : چون ابو مخلد عبداللّه بن یحیی از بغداد برای پیغام خراسان نزد امیر ابی الحسن نصر بن احمد به بخارا آمد ، این حرز در دفتر اوراقش از نقره با آب طلا نوشته بود ، او را به شیخ ابو الفضل محمد بن عبداللّه بلعمی بخشید ، و گفت از با ارزش‌ترین هدیه‌ها و جلیل‌ترین بخششهاست ، هر که خداوند توفیق خواندنش را به او صبح هر روز داد ، او را از جمیع بلاها حفظ کرده ، و از شر متمردین جن و انس و شیاطین ، سلطان جائر و درندگان و شر مرضها و آفات و دردها ( مرضها ) حفظ می‌کند ، و این مجرب است مگر آنکه برای خدا خالص نباشد⁽¹⁾.

« لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ أَبَداً حَقّاً حَقّاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ إِیمَاناً وَصِدْقاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ تَعَبُّداً وَرِقّاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ تَلَطُّفاً وَرِفْقاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ حَقّاً حَقّاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّه‌ِ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ ، أُعِیذُ نَفْسِی وَشَعْرِی وَبَشَرِی وَدِینِی وَأَهْلِی وَمَالِی وَوُلْدِی وَذُرِّیَّتِی وَدُنْیَایَ وَجَمِیعَ مَنْ أَمْرُهُ یَعْنِینِی مِنْ شَرِّ کُلِّ مَنْ یُوءْذِینِی ، أُعِیذُ نَفْسِی وَجَمِیعَ مَا رَزَقَنِی رَبِّی ، وَمَا أُغْلِقَتْ عَلَیْهِ أَبْوَابِی ، وَأَحَاطَتْ بِهِ جُدْرَانِی ، وَجَمِیعَ مَا أَتَقَلَّبُ فِیهِ مِنْ نِعَمِ اللّه‌ِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِحْسَانِهِ ، وَجَمِیعِ إِخْوَانِی وَأَخَوَاتِی مِنَ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ ، بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، وَبِأَسْمَائِهِ التَّامَّةِ الْکَامِلَةِ الْمُتَعَالِیَةِ الْمُنِیفَةِ الشَّرِیفَةِ الشَّافِیَةِ الْکَرِیمَةِ الطَّیِّبَةِ الْفَاضِلَةِ الْمُبَارَکَةِ الطَّاهِرَةِ الْمُطَهَّرَةِ الْعَظِیمَةِ الْمَخْزُونَةِ الْمَکْنُونَةِ الَّتِی لا یُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلا فَاجِرٌ ، وَبِأُمِّ الْکِتَابِ وَفَاتِحَتِهِ وَخَاتِمَتِهِ وَمَا بَیْنَهُمَا مِنْ سُورَةٍ شَرِیفَةٍ ، وَآیَةٍ کَرِیمَةٍ مُحْکَمَةٍ ، وَشِفَاءٍ وَرَحْمَةٍ ، وَعُوذَةٍ وَبَرَکَةٍ ، وَبِالتَّوْرَاةِ وَالاْءِنْجِیلِ وَالزَّبُورِ وَالْقُرْآنِ الْعَظِیمِ ، وَبِصُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَی ، وَبِکُلِّ کِتَابٍ أَنْزَلَهُ اللّه‌ُ عَزَّ وَجَلَّ ، وَبِکُلِّ رَسُولٍ أَرْسَلَهُ اللّه‌ُ عَزَّ وَجَلَّ ، وَبِکُلِّ بُرْهَانٍ أَظْهَرَهُ اللّه‌ُ عَزَّ وَجَلَّ ، وَبِآلاءِ اللّه‌ِ ، وَعِزَّةِ اللّه‌ِ ، وَقُدْرَةِ اللّه‌ِ ، وَجَلالِ اللّه‌ِ ، وَقُوَّةِ اللّه‌ِ ، وَعَظَمَةِ اللّه‌ِ ، وَسُلْطَانِ اللّه‌ِ ، وَمَنَعَةِ اللّه‌ِ ، وَمَنِّ اللّه‌ِ ، وَحِلْمِ اللّه‌ِ ، وَعَفْوِ اللّه‌ِ ، وَغُفْرَانِ اللّه‌ِ ، وَمَلائِکَةِ اللّه‌ِ ، وَکُتُبِ اللّه‌ِ ، وَأَنْبِیَاءِ اللّه‌ِ ، وَرُسُلِ اللّه‌ِ وَمُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّه‌ِ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، وَأَعُوذُ بِاللّه‌ِ مِنْ غَضَبِ اللّه‌ِ وَعِقَابِهِ ، وَسَخَطِ اللّه‌ِ وَنَکَالِهِ ، وَمِنْ نَقِمَتِهِ وَإِعْرَاضِهِ وَصُدُودِهِ وَخِذْلانِهِ ، وَمِنَ الْکُفْرِ وَالنِّفَاقِ وَالْحَیْرَةِ وَالشِّرْکِ وَالشَّکِّ فِی دِینِ اللّه‌ِ وَمِنْ شَرِّ یَوْمِ الْحَشْرِ وَالنُّشُورِ ، وَالْمَوْقِفِ وَالْحِسَابِ ، وَمِنْ شَرِّ کِتَابٍ قَدْ سَبَقَ ، وَمِنْ زَوَالِ النِّعْمَةِ ، وَحُلُولِ النِّقْمَةِ ، وَتَحَوُّلِ الْعَافِیَةِ ، وَمُوجِبَاتِ الْهَلَکَةِ ، وَمَوَاقِفِ الْخِزْیِ وَالْفَضِیحَةِ فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَأَعُوذُ بِاللّه‌ِ الْعَظِیمِ مِنْ هَوًی مُرْدٍ ، وَقَرِینِ سَوْءٍ مُکْدٍ ، وَجَارٍ مُوذٍ ، وَغِنًی مُطْغٍ وَفَقْرٍ مُنْسٍ ، وَأَعُوذُ بِاللّه‌ِ الْعَظِیمِ مِنْ قَلْبٍ لا یَخْشَعُ ، وَصَلاةٍ لا تَنْفَعُ ، وَدُعَاءٍ لا یُسْمَعُ ، وَعَیْنٍ لا تَدْمَعُ ، وَبَطْنٍ لا

یَشْبَعُ ، وَمِنْ نَصَبٍ وَاجْتِهَادٍ یُوجِبَانِ الْعَذَابَ ، وَمِنْ مُرْدٍ إِلَی النَّارِ ، وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِی النَّفْسِ وَالاْءَهْلِ وَالْمَالِ وَالْوَلَدِ ، وَعِنْدَ مُعَایَنَةِ مَلَکِ الْمَوْتِ علیه‌السلام ، وَأَعُوذُ بِاللّه‌ِ الْعَظِیمِ ، مِنْ شَرِّ کُلِّ دَابَّةٍ هُوَ آخِذٌ بِناصِیَتِها ، وَمِنْ شَرِّ کُلِّ ذِی شَرٍّ ، وَمِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، وَمِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْعَرَبِ وَالْعَجَمِ ، وَمِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَالشَّیَاطِینِ ، وَمِنْ شَرِّ إِبْلِیسَ وَجُنُودِهِ وَأَشْیَاعِهِ وَأَتْبَاعِهِ ، وَمِنْ شَرِّ السَّلاطِینِ وَأَتْبَاعِهِمْ ، وَمِنْ شَرِّ ما یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما یَعْرُجُ فِیها ، وَمِنْ شَرِّ ما یَلِجُ فِی الاْءَرْضِ وَما یَخْرُجُ مِنْها ، وَمِنْ شَرِّ کُلِّ سُقْمٍ وَآفَةٍ ، وَغَمٍّ وَهَمٍّ ، وَفَاقَةٍ وَعُدْمٍ ، وَمِنْ شَرِّ مَا فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ، وَمِنْ شَرِّ الْفُسَّاقِ وَالْفُجَّارِ ، وَالذُّعَّارِ وَالْحُسَّادِ ، وَالاْءَشْرَارِ وَالسُّرَّاقِ وَاللُّصُوصِ ، وَمِنْ شَرِّ کُلِّ دَابَّةٍ هُوَ آخِذٌ بِناصِیَتِها ، إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَحْتَجِزُ بِکَ مِنْ شَرِّ کُلِّ شَیْءٍ خَلَقْتَهُ ، وَأَحْتَرِسُ بِکَ مِنْهُمْ وَأَعُوذُ بِاللّه‌ِ الْعَظِیمِ مِنَ الْحَرَقِ وَالْغَرَقِ وَالشَّرَقِ ، وَالْهَدْمِ وَالْخَسْفِ وَالْمَسْخِ وَالْحِجَارَةِ وَالصَّیْحَةِ ، وَالزَّلازِلِ وَالْفِتَنِ وَالْعَیْنِ وَالصَّوَاعِقِ ، وَالْجُنُونِ وَالْجُذَامِ وَالْبَرَصِ وَالاْءَمْرَاضِ وَالآْفَاتِ وَالْمُصِیبَاتِ وَالْعَاهَاتِ ، وَأَکْلِ السَّبُعِ وَمِیتَةِ السَّوْءِ ، وَجَمِیعِ أَنْوَاعِ الْبَلایَا فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَأَعُوذُ بِاللّه‌ِ الْعَظِیمِ مِنْ شَرِّ مَا اسْتَعَاذَ مِنْهُ الْمَلائِکَةُ الْمُقَرَّبُونَ ، وَالاْءَنْبِیَاءُ الْمُرْسَلُونَ ، وَخَاصَّةً مِمَّا اسْتَعَاذَ مِنْهُ بِهِ مُحَمَّدٌ عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، أَسْأَلُکَ أَنْ تُعْطِیَنِی مِنْ خَیْرِ مَا سَأَلُوا ، وَأَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ مَا اسْتَعَاذُوا ، وَأَسْأَلُکَ مِنَ الْخَیْرِ کُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ .

بِسْمِ اللّه‌ِ وَبِاللّه‌ِ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ وَاعْتَصَمْتُ بِاللّه‌ِ ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِی إِلَی اللّه‌ِ وَما تَوْفِیقِی إِلاّ بِاللّه‌ِ ، وَما شاءَ اللّه‌ُ ، وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، وَمَا النَّصْرُ إِلاّ مِنْ عِنْدِ اللّه‌ِ ، وَمَا صَبْرِی إِلاّ بِاللّه‌ِ ، وَنِعْمَ الْقَادِرُ اللّه‌ُ ، وَنِعْمَ الْمَوْلَی اللّه‌ُ ، وَنِعْمَ النَّصِیرُ اللّه‌ُ ، وَلا یَأْتِی بِالْحَسَنَاتِ إِلاّ اللّه‌ُ ، وَلا

یَصْرِفُ السَّیِّئَاتِ إِلاّ اللّه‌ُ ، وَلا یَسُوقُ الْخَیْرَ إِلاّ اللّه‌ُ ، وَإِنَّ الاْءَمْرَ کُلَّهُ بِیَدِ اللّه‌ِ ، وَأَسْتَکْفِی اللّه‌َ بِاللّه‌ِ ، وَأَسْتَغْنِی بِاللّه‌ِ ، وَأَسْتَقِیلُ اللّه‌َ ، وَأَسْتَغِیثُ بِاللّه‌ِ ، وَأَسْتَغْفِرُ اللّه‌َ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللّه‌ِ ، وَعَلَی أَنْبِیَاءِ اللّه‌ِ ، وَعَلَی رُسُلِ اللّه‌ِ وَمَلائِکَةِ اللّه‌ِ ، وَعَلَی الصَّالِحِینَ مِنْ عِبَادِ اللّه‌ِ ، إِنَّهُ مِنْ سُلَیْمانَ ، وَإِنَّهُ بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، أَلاّ تَعْلُوا عَلَیَّ وَأْتُونِی مُسْلِمِینَ ، کَتَبَ اللّه‌ُ لأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِی ، إِنَّ اللّه‌َ قَوِیٌّ عَزِیزٌ ، لا یَضُرُّکُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئاً ، إِنَّ اللّه‌َ بِما تَعْمَلُونَ مُحِیطٌ وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا ، وَاجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ نَصِیراً ، إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ یَبْسُطُوا إِلَیْکُمْ أَیْدِیَهُمْ فَکَفَّ أَیْدِیَهُمْ عَنْکُمْ ، وَاللّه‌ُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ ، إِنَّ اللّه‌َ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ ، کُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللّه‌ُ ، قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَسَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ ، وَزادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً .

فَاذْکُرُوا آلاءَ اللّه‌ِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ ، لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّه‌ِ رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ ، وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ ، وَاجْعَلْ لِی مِنْ لَدُنْکَ سُلْطاناً نَصِیراً ، وَقَرَّبْناهُ نَجِیًّا ، وَرَفَعْناهُ مَکاناً عَلِیًّا ، سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ، وَأَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی ، وَلِتُصْنَعَ عَلی عَیْنِی ، إِذْ تَمْشِی أُخْتُکَ ، فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلی مَنْ یَکْفُلُهُ ، فَرَجَعْناکَ إِلی أُمِّکَ کَیْ تَقَرَّ عَیْنُها وَلا تَحْزَنَ ، وَقَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّیْناکَ مِنَ الْغَمِّ ، وَفَتَنّاکَ فُتُوناً ، لا تَخَفْ ، نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمِینَ ، لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الاْءَعْلی ، لا تَخافُ دَرَکاً وَلا تَخْشی ، لا تَخافا إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَأَری ، لا تَخَفْ... إِنّا مُنَجُّوکَ وَأَهْلَکَ ، وَیَنْصُرَکَ اللّه‌ُ نَصْراً عَزِیزاً ، وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللّه‌ِ فَهُوَ حَسْبُهُ ، إِنَّ اللّه‌َ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللّه‌ُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً ، فَوَقاهُمُ اللّه‌ُ شَرَّ ذلِکَ الْیَوْمِ ، وَلَقّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً ، وَیَنْقَلِبُ إِلی أَهْلِهِ مَسْرُوراً ، وَرَفَعْنا لَکَ ذِکْرَکَ ، یُحِبُّونَهُمْ کَحُبِّ اللّه‌ِ ، وَالَّذِینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا للّه‌ِِ ، رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً ، وَثَبِّتْ أَقْدامَنا وَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ الَّذِینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ ، إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا

لَکُمْ ، فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِیماناً ، وَقالُوا حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّه‌ِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ ، رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا ، وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ ، رَبَّنَا اصْرِفْ عَنّا عَذابَ جَهَنَّمَ ، إِنَّ عَذابَها کانَ غَراماً ، إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقاماً ، رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً ، سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النّارِ ، وَقُلِ الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ ، وَکَبِّرْهُ تَکْبِیراً ، وَما لَنا أَلاّ نَتَوَکَّلَ عَلَی اللّه‌ِ ، وَقَدْ هَدانا سُبُلَنا ، وَلَنَصْبِرَنَّ عَلی ما آذَیْتُمُونا ، وَعَلَی اللّه‌ِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُتَوَکِّلُونَ ، إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ ، فَسُبْحانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ أَ وَمَنْ کانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناهُ وَجَعَلْنا لَهُ نُوراً یَمْشِی بِهِ فِی النّاسِ ، هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُوءْمِنِینَ ، وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ ، لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِی الاْءَرْضِ جَمِیعاً ما أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ ، وَلکِنَّ اللّه‌َ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ ، إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ، سَنَشُدُّ عَضُدَکَ بِأَخِیکَ وَنَجْعَلُ لَکُما سُلْطاناً ، فَلا یَصِلُونَ إِلَیْکُما بِآیاتِنا أَنْتُما وَمَنِ اتَّبَعَکُمَا الْغالِبُونَ ، عَلَی اللّه‌ِ تَوَکَّلْنا ، رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَبَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحِینَ ، إِنِّی تَوَکَّلْتُ عَلَی اللّه‌ِ رَبِّی وَرَبِّکُمْ ، ما مِنْ دَابَّةٍ إِلاّ هُوَ آخِذٌ بِناصِیَتِها ، إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ ، فَسَتَذْکُرُونَ ما أَقُولُ لَکُمْ ، وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، إِنَّ اللّه‌َ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ ، حَسْبِیَ اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرّاحِمِینَ ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ ، سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، الم ، اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ، الم ، ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ هُدیً لِلْمُتَّقِینَ ، الَّذِینَ یُوءْمِنُونَ بِالْغَیْبِ ، وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ ، اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ، لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ ، لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَما فِی الاْءَرْضِ ، مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّ بِإِذْنِهِ ، یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَما خَلْفَهُمْ ، وَلا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّ بِما شاءَ

وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضَ ، وَلا یَوءُدُهُ حِفْظُهُما ، وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ، لا إِکْراهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ ، فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطّاغُوتِ ، وَیُوءْمِنْ بِاللّه‌ِ ، فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقی ، لا انْفِصامَ لَها ، وَاللّه‌ُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ، شَهِدَ اللّه‌ُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ ، وَالْمَلائِکَةُ وَأُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ ، لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللّه‌ِ الاْءِسْلامُ ، قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ ، تُوءْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ ، وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ ، وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ ، بِیَدِکَ الْخَیْرُ إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ ، وَتُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ ، وَتُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ ، رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا ، وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً ، إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهّابُ ، لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ ، عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ ، حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ ، بِالْمُوءْمِنِینَ رَوءُفٌ رَحِیمٌ ، فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللّه‌ُ ، لا إِلهَ إِلاّ هُوَ ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ .

الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی نَجّانا مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمِینَ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ ، إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَکُورٌ ، الَّذِی أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ ، لا یَمَسُّنا فِیها نَصَبٌ ، وَلا یَمَسُّنا فِیها لُغُوبٌ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَما کُنّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللّه‌ُ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی فَضَّلَنا عَلی کَثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُوءْمِنِینَ ، فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، فَلِلّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَرَبِّ الاْءَرْضِ ، رَبِّ الْعالَمِینَ ، وَلَهُ الْکِبْرِیاءُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، فَسُبْحانَ اللّه‌ِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ ، وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ ، یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَیُحْیِ الاْءَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ، وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ ، فَسُبْحانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ، إِنَّ رَبَّکُمُ اللّه‌ُ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَالاْءَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیّامٍ ، ثُمَّ اسْتَوی عَلَی الْعَرْشِ ، یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثاً ، وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ

مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ ، أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَالاْءَمْرُ تَبارَکَ اللّه‌ُ رَبُّ الْعالَمِینَ ، ادْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْیَةً إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ ، وَلا تُفْسِدُوا فِی الاْءَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها ، وَادْعُوهُ خَوْفاً وَطَمَعاً إِنَّ رَحْمَةَ اللّه‌ِ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ ، الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ ، وَالَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَیَسْقِینِ ، وَإِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ ، وَالَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ ، وَالَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ ، رَبِّ هَبْ لِی حُکْماً وَأَلْحِقْنِی بِالصّالِحِینَ ، وَاجْعَلْ لِی لِسانَ صِدْقٍ فِی الآْخِرِینَ وَاجْعَلْنِی مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیمِ ، وَاغْفِرْ لأَبِی إِنَّهُ کانَ مِنَ الضّالِّینَ ، وَلا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ ، یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَلا بَنُونَ ، إِلاّ مَنْ أَتَی اللّه‌َ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَالاْءَرْضَ ، وَجَعَلَ الظُّلُماتِ وَالنُّورَ ، ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ یَعْدِلُونَ ، بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، وَالصَّافّاتِ صَفًّا ، فَالزّاجِراتِ زَجْراً ، فَالتّالِیاتِ ذِکْراً ، إِنَّ إِلهَکُمْ لَواحِدٌ ، رَبُّ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَما بَیْنَهُما وَرَبُّ الْمَشارِقِ ، إِنّا زَیَّنَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِزِینَةٍ الْکَواکِبِ ، وَحِفْظاً مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ مارِدٍ ، لا یَسَّمَّعُونَ إِلَی الْمَلإِ الاْءَعْلی ، وَیُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جانِبٍ دُحُوراً ، وَلَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ ، إِلاّ مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ ، یا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالاْءِنْسِ ، إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ فَانْفُذُوا ، لا تَنْفُذُونَ إِلاّ بِسُلْطانٍ ، فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ ، یُرْسَلُ عَلَیْکُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَنُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ فاطِرِ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، جاعِلِ الْمَلائِکَةِ رُسُلاً ، أُولِی أَجْنِحَةٍ مَثْنی وَثُلاثَ وَرُباعَ ، یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ ما یَشاءُ ، إِنَّ اللّه‌َ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، ما یَفْتَحِ اللّه‌ُ لِلنّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِکَ لَها ، وَما یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ ، وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ إِنَّ الْفَضْلَ بِیَدِ اللّه‌ِ ، یُوءْتِیهِ مَنْ یَشاءُ ، وَاللّه‌ُ واسِعٌ عَلِیمٌ ، یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشاءُ ، وَاللّه‌ُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ ، وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُوءْمِنِینَ ، وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَبَیْنَ الَّذِینَ لا

یُوءْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً ، وَجَعَلْنا عَلی قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً أَنْ یَفْقَهُوهُ ، وَفِی آذانِهِمْ وَقْراً ، وَإِذا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِی الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلی أَدْبارِهِمْ نُفُوراً ، أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ ، وَأَضَلَّهُ اللّه‌ُ عَلی عِلْمٍ ، وَخَتَمَ عَلی سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلی بَصَرِهِ غِشاوَةً ، فَمَنْ یَهْدِیهِ مِنْ بَعْدِ اللّه‌ِ أَفَلا تَذَکَّرُونَ ، أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللّه‌ُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ وَأُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ ، وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ، وَما تَوْفِیقِی إِلاّ بِاللّه‌ِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ ، وَلا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَلا تَکُ فِی ضَیْقٍ مِمّا یَمْکُرُونَ ، إِنَّ اللّه‌َ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَالَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ ، وَقالَ الْمَلِکُ ائْتُونِی بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِی ، فَلَمّا کَلَّمَهُ قالَ إِنَّکَ الْیَوْمَ لَدَیْنا مَکِینٌ أَمِینٌ ، وَخَشَعَتِ الاْءَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلاّ هَمْساً ، فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللّه‌ُ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، إِنِّی تَوَکَّلْتُ عَلَی اللّه‌ِ رَبِّی وَرَبِّکُمْ ، ما مِنْ دَابَّةٍ إِلاّ هُوَ آخِذٌ بِناصِیَتِها ، إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ وَإِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ ، الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ ذلِکُمُ اللّه‌ُ رَبُّکُمْ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ ، خالِقُ کُلِّ شَیْءٍ فَاعْبُدُوهُ ، وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ وَکِیلٌ ، قُلْ هُوَ رَبِّی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ مَتابِ ، یاأَیُّهَا النّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللّه‌ِ عَلَیْکُمْ ، هَلْ مِنْ خالِقٍ غَیْرُ اللّه‌ِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَالاْءَرْضِ ، لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَأَنّی تُوءْفَکُونَ ، ذلِکُمُ اللّه‌ُ رَبُّکُمْ فَتَبارَکَ اللّه‌ُ رَبُّ الْعالَمِینَ ، هُوَ الْحَیُّ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَکِیلاً ، رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً وَثَبِّتْ أَقْدامَنا وَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ ، لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلی جَبَلٍ لَرَأَیْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَةِ اللّه‌ِ ، وَتِلْکَ الاْءَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ ، هُوَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ هُوَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُوءْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبّارُ الْمُتَکَبِّرُ ، سُبْحانَ اللّه‌ِ عَمّا یُشْرِکُونَ ، هُوَ اللّه‌ُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الاْءَسْماءُ الْحُسْنی یُسَبِّحُ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، وَهُوَ الْعَزِیزُ

الْحَکِیمُ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، قُلْ هُوَ اللّه‌ُ أَحَدٌ ، اللّه‌ُ الصَّمَدُ ، لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ، مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ ، وَمِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ ، وَمِنْ شَرِّ النَّفّاثاتِ فِی الْعُقَدِ ، وَمِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ ، مَلِکِ النّاسِ ، إِلهِ النّاسِ ، مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنّاسِ ، الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النّاسِ ، مِنَ الْجِنَّةِ وَالنّاسِ ، اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَ بِی شَرّاً ، أَوْ بِأَهْلِی شَرّاً ، أَوْ بَأْساً أَوْ ضَرّاً ، فَاقْمَعْ رَأْسَهُ ، وَاصْرِفْ عَنِّی سُوءَهُ وَمَکْرُوهَهُ ، وَاعْقِدْ عَنِّی لِسَانَهُ ، وَاحْبِسْ کَیْدَهُ ، وَارْدُدْ عَنِّی إِرَادَتَهُ ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ مِنَ الْکُفْرِ ، أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، کَمَا ( کلّما ظ ) ذَکَرَکَ الذَّاکِرُونَ ، وَاغْفِرْ لَنَا وَلآِبَائِنَا وَلأُمَّهَاتِنَا وَذُرِّیَّاتِنَا وَجَمِیعِ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ وَالْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ الاْءَحْیَاءِ مِنْهُمْ وَالاْءَمْوَاتِ ، وَتَابِعْ بَیْنَنَا وَبَیْنَهُمْ بِالْخَیْرَاتِ ، إِنَّکَ مُجِیبُ الدَّعَوَاتِ ، وَمُنْزِلُ الْبَرَکَاتِ ، وَدَافِعُ السَّیِّئَاتِ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَوْدِعُکَ دِینِی وَدُنْیَایَ وَأَهْلِی وَأَوْلادِی وَعِیَالِی وَأَمَانَتِی وَجَمِیعَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، فَإِنَّهُ لا تَضِیعُ صَنَائِعُکَ ، وَلا تَضِیعُ وَدَائِعُکَ ، وَلا یُجِیرُنِی مِنْکَ أَحَدٌ ، اللَّهُمَّ رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً ، وَفِی الآْخِرَةِ حَسَنَةً ، وَقِنا عَذابَ النّارِ این عبارت نیز اضافه وارد شده فَإِنِّی أَرْجُوکَ وَلا أَرْجُو أَحَداً سِوَاکَ ، فَإِنَّکَ اللّه‌ُ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْنِی الْجَنَّةَ وَنَجِّنِی مِنَ النَّارِ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » .

8 ـ از جمله دعاهای بیست و سه گانه⁽¹⁾که از آن بزرگوار ( امام

ششم علیه‌السلام ) برای دفع شر منصور ذکر شده این دعاست « اللَّهُمَّ یَا خَالِقَ الْخَمْسَةِ ، وَرَبَّ الْخَمْسَةِ ، أَسْأَلُکَ بِحَقِّ الْخَمْسَةِ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَصْرِفَ أَذِیَّتَهُ وَمَعَرَّتَهُ عَنِّی ، وَتَرْزُقَنِی مَعْرُوفَهُ وَمَوَدَّتَه » .

دعای هشتم و نهم

9 ـ دعای دیگر⁽¹⁾دربار دیگری که بر منصور وارد شده ، فضل بن ربیع آنرا نقل کرده و امان از غرق و سوختن و دشمنان است ، و جبرئیل روز احزاب بر حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نازل گردانده ، گردآوری از چند روایت است « شَهِدَ اللّه‌ُ أَنَّهُ لاَ إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَالْمَلاَئِکَةُ وَأُولُوا الْعِلْمِ قَائِماً بِالْقِسْطِ لاَ إِله إِلاَّ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللّه‌ِ الاْءِسْلاَمُ ، وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ ، بَغْیَاً بَیْنَهُمْ وَمَن یَکْفُرْ بِآیَاتِ اللّه‌ِ فَإِنَّ اللّه‌َ سَرِیعُ الحِسَابِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِنُورِ قُدْسِکَ ، وَعَظَمَةِ طَهَارَتِکَ ، وَتَزْکِیَةِ جَلالِکَ ، مِنْ کُلِّ آفَةٍ وَعَاهَةٍ ، وَطَارِقِ الاْءِنْسِ وَالْجِنِّ ، إِلاّ طَارِقاً یَطْرُقُ بِخَیْرٍ .

اللَّهُمَّ أَنْتَ عِیَاذِی فَبِکَ أَعُوذُ ، وَأَنْتَ مَلاذِی فَبِکَ أَلُوذُ ، یَا مَنْ ذَلَّتْ لَهُ رِقَابُ الْجَبَابِرَةِ ، وَخَضَعَتْ لَهُ مَغَالِیظُ الْفَرَاعِنَةِ ، أَعُوذُ بِجَلالِ وَجْهِکَ ، وَکَرَمِ جَلالِکَ مِنْ خِزْیِکَ ، وَکَشْفِ سِتْرِکَ ، وَنِسْیَانِ ذِکْرِکَ ، وَالاْءِضْرَابِ عَنْ شُکْرِکَ ، أَنَا فِی کَنَفِکَ مِنْ لَیْلِی وَنَهَارِی ، وَنَوْمِی وَقَرَارِی ، وَظَعْنِی وَاسْتِقْرَارِی ، ذِکْرُکَ شِعَارِی ، وَثَنَاوءُکَ دِثَارِی ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، تَنْزِیهاً لِوَجْهِکَ ، وَکَرَماً لِسُبُحَاتِ وَجْهِکَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَجْرِ لِی کَنَفَکَ ، وَ قِنِی شَرَّ عَذَابِکَ ، وَاضْرِبْ عَلَیَّ سُرَادِقَاتِ حِفْظِکَ ، وَوَقِّ رُوعِی بِحُرْمَتِکَ ، وَاحْفَظْ عِنَایَتَکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَوَقِّ رَوْعَتِی بِخَیْرٍ وَأَمْنٍ وَسَتْرٍ وَحِفْظٍ مِنْکَ سُبْحَانَکَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ عَدَدَ الرَّمْلِ وَالْحَصَی سُبْحَانَکَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ عَدَدَ قَطَرَاتِ مَاءِ الْبِحَارِ سُبْحَانَکَ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ قَطَرَاتِ الاْءَمْطَارِ

سُبْحَانَکَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ عَدَدَ مَا أَحْصَاهُ الْمُحْصُونَ ، وَ تَکَلَّمَ بِهِ الْمُتَکَلِّمُونَ ، وَفَوْقَ ذَلِکَ ، وَقَدْرَ ذَلِکَ ، إِلَی مُنْتَهَی قُدْرَتِکَ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ » .

دعای دهم و یازدهم

10 ـ دعای دیگر⁽¹⁾که ربیع روایت کرده در حالی که منصور دوانیقی سخن درشت به حضرت می‌گفت ، و شمشیر را بیرون کشیده برای کشتن آن جناب از حضرت نقل شده « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَبِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُضَامُ ، وَبِقُدْرَتِکَ عَلَی خَلْقِکَ ، وَبِاخْتِصَاصِکَ نَبِیَّکَ مُحَمَّداً صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، أَنْتَ الْمُنْجِی مِنَ الْهَلَکَاتِ ، أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، وَأَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِهِ ، فَاکْفِنِیهِ یَا کَافِیَ مُحَمَّدٍ الاْءَحْزَابَ ، وَإِبْرَاهِیمَ النُّمْرُودَ ( نمرود ظ ) اللّه‌َ اللّه‌َ اللّه‌َ رَبِّی ، لا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً ، حَسْبِیَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِینَ ، حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِینَ ، حَسْبِیَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ ، حَسْبِی مَنْ لَمْ یَزَلْ حَسْبِی ، حَسْبِی ثُمَّ هُوَ حَسْبِی ، وَحَسْبِیَ اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاحْفَظْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَبِقُدْرَتِکَ عَلَی خَلْقِکَ ، اللَّهُمَّ لا أَهْلِکُ وَأَنْتَ رَجَائِی ، أَنْتَ أَجَلُّ وَأَکْبَرُ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، بِاللّه‌ِ أَسْتَفْتِحُ ، وَبِاللّه‌ِ أَسْتَنْجِحُ ، وَبِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَثِقُ ، اللَّهُمَّ رَبَّ جَبْرَئِیلَ وَمِیکَائِیلَ ، فَإِنِّی أَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِهِ ، وَأَسْتَعِینُ بِکَ عَلَیْهِ ، فَاکْفِنِیهِ یَا کَافِیَ مُوسَی فِرْعَوْنَ وَیَا کَافِیَ مُحَمَّدٍ الاْءَحْزَاب » .

11 ـ دعای دیگر⁽²⁾که طبق روایت ، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در حال خواب آن را به حضرت یاد داده ، « اللَّهُمَّ قَدْ أَکْدَی الطَّلَبُ ، وَأَعْیَتِ الْحِیلَةُ إِلاّ إِلَیْکَ ، وَدَرَسَتِ الآْمَالُ وَانْقَطَعَ الرَّجَاءُ إِلاّ مِنْکَ ، وَخَابَتِ الثِّقَةُ وَأَخْلَفَ الظَّنُّ إِلاّ بِکَ ، وَکَذَبَتِ الاْءَلْسُنُ وَأُخْلِفَتِ الْعِدَاتُ إِلاّ عِدَتُکَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَیْکَ مُشْرَعَةً ، وَمَنَاهِلَ الدُّعَاءِ ( الرّجاء خ ل )

لَکَ مُفَتَّحَةً ( مُترعة ) وَأَجِدُکَ لِدُعَاتِکَ بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ ، وَلِلصَّارِخِ إِلَیْکَ بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ ، وَأَنَّ فِی اللَّهْفِ إِلَی جُودِکَ مِنَ الرِّضَا بِضِمَانِکَ عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ ، وَمَنْدُوحَةً عَمَّا فِی أَیْدِی الْمُسْتَأْثِرِینَ ، وَأَعْلَمُ أَنَّکَ لا تَحْجُبُ عَنْ خَلْقِکَ إِلاّ أَنْ تَحْجُبَهُمُ الاْءَعْمَالُ دُونَکَ ، فَاعْلَمْ أَنَّ أَفْضَلَ زَادِ الرَّاحِلِ إِلَیْکَ عَزْمُ الاْءِرَادَةِ ، وَخُضُوعُ الإسْتِغَاثَةِ ، وَقَدْ نَاجَاکَ بِعَزْمِ الاْءِرَادَةِ ، وَخُضُوعِ الإسْتِکَانَةِ قَلْبِی ، فَأَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ بِکُلِّ دَعْوَةٍ دَعَاکَ بِهَا رَاجٍ بَلَّغْتَهُ بِهَا أَمَلَهُ ، أَوْ صَارِخٌ أَغَثْتَ صَرْخَتَهُ ، أَوْ مَلْهُوفٌ مَکْرُوبٌ فَرَّجْتَ عَنْهُ کُرْبَتُهُ ، أوْ غِنَیً أَتْمَمْتُ نِعَمَکَ عَلَیْه ، أوْ فَقیر أهْدَیْتَ إلیه غِناک ، وَلِتِلْکَ الدَّعْوَةِ عَلَیْکَ حَقٌّ ، وَعِنْدَکَ مَنْزِلَةٌ ، إِلاّ صَلَّیْتَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَخَلَّصْتَنِی مِنْ کُلِّ مَکْرُوهٍ ، وَفَعَلْتَ بِی کَذَا وَکَذَا » . به جای کذا وکذا حاجت خود را بگوید .

دعای دوازدهم

12 ـ دعائی⁽¹⁾دیگر بار دیگری که حضرت بر منصور وارد شد خواند. « اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ ، وَإِلَیْکَ الْمُشْتَکَی ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الاْءَوَّلُ الْقَدِیمُ وَالآْخِرُ الدَّائِمُ ، وَالدَّیَّانُ یَوْمَ الدِّینِ ، تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ بِلا مُغَالَبَةٍ ، وَتُعْطِی مَنْ تَشَاءُ بِلا مَنٍّ وَتَقْضِی مَا تَشَاءُ بِلا ظُلْمٍ ، وَتُدَاوِلُ الاْءَیَّامَ بَیْنَ النَّاسِ ، وَیَرْکَبُونَ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ ، وَأَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِکَ خَیْرَ مَا أَرْجُو ، وَمَا لا أَرْجُو وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا أَحْذَرُ وَمَا لا أَحْذَرُ ، إِنْ خَذَلْتَ فَبَعْدَ تَمَامِ الْحُجَّةِ وَإِنْ عَصَمْتَ فَتَمَامُ النِّعْمَةِ ، یَا صَاحِبَ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله یَوْمَ حُنَیْنٍ ، وَیَا صَاحِبَ عَلِیٍّ یَوْمَ صِفِّینَ ، وَیَا مُبِیرَ الْجَبَّارِینَ ، وَیَا عَاصِمَ النَّبِیِّینَ ، أَسْأَلُکَ بِیس وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ ، وَأَسْأَلُکَ بِطه وَالْقُرْآنِ الْعَظِیمِ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَنْ تَرْزُقَنِی تَأْیِیداً تَرْبُطُ بِهِ جأشی (جَأْشِی) ، وَتَسُدُّ بِهِ خَلَلِی ، وَأدرؤک (أَدْرَأُ بِکَ) فِی نُحُورِ الاْءَعْدَاءِ ، یَا کَرِیمُ ، هَا أَنَا ذَا ، فَاصْنَعْ بِی مَا شِئْتَ ، لَنْ یُصِیبَنِی إِلاّ مَا کَتَبْتَ لِی ، أَنْتَ حَسْبِی وَنِعْمَ

الْوَکِیلُ ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ ، وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، إِنَّ اللّه‌َ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ ، ما شاءَ اللّه‌ُ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ ، حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیل » .

دعای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم

13 ـ دعای دیگر که از جدش⁽¹⁾روایت کرده ، باری دیگر که بر منصور داخل شد ، و آن 7 کلمه است که بر آن حضرت با سبع مثانی نازل شده : « اللّهُمَّ یا کافِیَ کُلِّ شَیءٍ ، وَلا یَکْفی مِنْهُ شَیءٌ ، یا رَبّ کُلِّ شَیءٍ ، اکْفِنا کُلَّ شَیءٍ حَتّی لا یَضُرَّ مَعَ اسْمُک شَیءٌ »⁽²⁾.

14 ـ دعائی⁽³⁾که در دخول بر منصور بعد از خواندن چهار رکعت نماز ، سه بار خوانده « اللّهُمَّ یا کافِیَ مِنْ کُلِّ شَیءٍ وَلا یَکْفی مِنْکَ شَیءٌ إکْفِنی عادِیَةَ فُلان » .

15 ـ دعائی⁽⁴⁾که چون بر منصور وارد شد ، دستور قتل حضرت را هرگاه سر خود را بلند کرد ، داده ، خوانده‌اند .

« اَللّهُمَّ لایَکْفی مِنْکَ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِکَ ، وَاَنْتَ تَکْفی مِنْ خَلْقِکَ أجمَعینَ ، فَاکْفِنی شرّ عَبْدِ اللّه‌ِ بْنِ مُحَمّد وَما نَصَبَ لی مِنْ حَربِهِ » غلام می‌گوید : ( مأمور قتل حضرت ) واللّه ترا ندیدم و بین من و شما حائل پدید آمد .

و دعائی⁽⁵⁾دیگر شبیه به همین که بار دیگری آن حضرت خوانده : « یا مَن یَکْفی مِن خَلقِهِ کُلّه ، ولا یَکفیهِ أحدٌ ، اکفنی شَرَّ عَبْداللّه‌ِ بْنِ مُحَمَّد بْنِ عَلی » .

( توضیح در خواندن این دو دعاء به جای عبداللّه بن محمد یا عبداللّه بن

محمد بن علی ، دشمن خود را نام ببرد ) .

دعای شانزدهم، هفدهم و هجدهم

16 ـ دعائی است⁽¹⁾که هنگامی بر منصور وارد شدند ، خواندند ، و از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله روایت کرده‌اند ، که برای گرفتاری به حضرت علی علیه‌السلام یاد داده‌اند ( و از متن دعا استفاده می‌شود که در مورد خطر و ترس از کسی است ) « اللّهُمَّ إنّی أدْرَءُ بِکَ فی نَحْرِهِ ، وَأسْتَعیذُ بِکَ مِنْ شَرّه ، وَاَسْتَعینُ بِکَ عَلَیْهِ ، یا کافی یا شافی یا مُعافی ، إکْفِنی کُلَّ شَیءٍ حتّی لا أخافَ مَعَکَ شَیْئاً » .

17 ـ در مورد دیگری⁽²⁾که فرمان قتل حضرت را منصور داده بود ، حضرت دعاء را خواندند ، منصور دستور داد 30 بدره به حضرت بدهند و برای حضرت بلند شده و جلو حضرت نشست . دعا را جبرئیل هدیه برای رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورد « اللّهُمّ إنّی أسْألُکَ یا سابِـغَ النِّعَمِ، یادافِعَ النِّقَمِ، یا بارئ النَّسَم ، وَعالِماً غَیْرَ مُعَلّم ، وعالِماً بِجَمیعِ الأُمَمْ ، وَیا مُونِسَ الْمُسْتَوْحِشینَ فِی الظُّلَمِ، إدْفَعْ عَنّی کُلَّ بَأس وَألَمَ وعافِنی مِنْ کُلِّ عاهَةٍ وَسُقْمٍ ، وَمِنْ شَرِّ مَنْ لا یَخْشاکَ مِنْ جَمیعِ العَرَبِ وَالعَجَم فَسَیکفیکَهُمُ اللّه وَهُوَ السَّمیعُ العَلیم » .

18 ـ دعائی به روایت⁽³⁾ابن انجب در تواریخ امامان 12 گانه علیهم السلام آورده ، که منصور ، ربیع را فرمان به احضار حضرت داد ، و تصمیم کشتن آن بزرگوار را داشت ، چشمش به حضرت افتاد ، مرحبا گفت ، حضرت را بر تخت خود نشانید ، و از حال و حوائجش سؤال کرد ، با غالیه ( حضرت را معطر )

ساخت ، ربیع می‌گوید شک نداشتم ، که تو را می‌کشد ، دیدم وقت ورود ، لبهایتان به چیزی در حرکت است ، چه بود ؟ حضرت فرمود : گفتم : « اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَاحْفَظْنِی بِقُدْرَتِکَ عَلَیَّ ، وَلا تُهْلِکْنِی وَأَنْتَ رَجَائِی ، رَبِّ کَمْ مِنْ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا شُکْرِی ، وَکَمْ مِنْ بَلِیَّةٍ ابْتَلَیْتَنِی بِهَا قَلَّ لَکَ عِنْدَ بَلِیَّتِی صَبْرِی ، فَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعْمَتِهِ شُکْرِی فَلَمْ یَحْرِمْنِی ، وَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلِیَّتِهِ صَبْرِی فَلَمْ یَخْذُلْنِی ، وَیَا مَنْ رَآنِی عَلَی الْمَعَاصِی فَلَمْ یَفْضَحْنِی ، یَا ذَا النَّعْمَاءِ الَّتِی لا تُحْصَی عَدَداً ، وَیَا ذَا الْمَعْرُوفِ الَّذِی لا یَنْقَطِعُ أَبَداً ، أَعِنِّی عَلَی دِینِی بِدُنْیَا وَعَلَی آخِرَتِی بِتَقْوَی ، وَاحْفَظْنِی فِیمَا غِبْتُ عَنْهُ ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی فِیمَا حَضَرْتُ ، یَا مَنْ لا تَضُرُّهُ الذُّنُوبُ ، وَلا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ ، اغْفِرْ لِی مَا لا یَضُرُّکَ ، وَأَعْطِنِی مَا لا یَنْقُصُکَ ، یَا وَهَّابُ ، أَسْأَلُکَ لِی فَرَجاً قَرِیباً ، وَصَبْراً جَمِیلاً ، وَالْعَافِیَةَ مِنْ کُلِّ بَلاءٍ ، وَشُکْرَ الْعَافِیَةِ » و همین دعاء را با تفاوتی⁽¹⁾در بعض جملات در کتاب العدد القویه برادر علامه از کتاب روضه از قول ربیع حاجب آورده ، و مرحوم علامه مجلسی⁽²⁾با اشاره به جلالت و عظمت شأن دعا و اختلاف روایات در بعض فقرات آن از بعض کتب این گونه نقل کرده : « اللَّهُمَّ احْرُسْنَا بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنَا بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَارْحَمْنَا بِقُدْرَتِکَ ، وَلا تُهْلِکْنَا ، فَأَنْتَ الرَّجَاءُ ، رَبِّ کَمْ مِنْ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا شُکْرِی ، وَکَمْ مِنْ بَلِیَّةٍ ابْتَلَیْتَنِی بِهَا قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا صَبْرِی ، فَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعْمَتِهِ شُکْرِی فَلَمْ یَحْرِمْنِی ، وَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلائِهِ صَبْرِی فَلَمْ یَخْذُلْنِی ، وَیَا مَنْ رَآنِی عَلَی الْمَعَاصِی فَلَمْ یَفْضَحْنِی ، وَیَا ذَا الْمَعْرُوفِ الدَّائِمِ الَّذِی لا یَنْقَضِی أَبَداً ، وَیَا ذَا النَّعْمَاءِ الَّتِی لا تُحْصَی

عَدَداً ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبِینَ ، وَأَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِ الاْءَعْدَاءِ وَالْجَبَّارِینَ ، اللَّهُمَّ أَعِنِّی عَلَی دِینِی بِدُنْیَایَ ، وَعَلَی آخِرَتِی بِتَقْوَایَ ، وَاحْفَظْنِی فِیمَا غِبْتُ عَنْهُ ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی فِیمَا حَذَّرْتَهُ ، یَا مَنْ لا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ ، وَلا تَضُرُّهُ الْمَعْصِیَةُ ، أَسْأَلُکَ فَرَجاً عَاجِلاً ، وَصَبْراً جَمِیلاً ، وَرِزْقاً وَاسِعاً ، وَالْعَافِیَةَ مِنْ جَمِیعِ الْبَلاءِ ، وَالشُّکْرَ عَلَی الْعَافِیَةِ ، یَا وَلِیَّ الْعَافِیَةِ ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ وَاغْفِرْ وَارْحَم » .

دعای نوزدهم

19 ـ در مهج الدعوات از کتاب خصائص⁽¹⁾محمد بن علی اصفهانی مسنداً از قیس بن ربیع از گفته پدرش دارد ، که منصور ( یعنی دوانیقی ) یکی از سردارانش را با هزار نفر به مدینه فرستاد و دستور داد که سر جعفر بن محمد و موسی بن جعفر علیهماالسلام را در مسیرش بگیرد ، خبر به امام صادق علیه‌السلام رسید ، امر فرمود ، دو شتر درِ خانه حضرت بستند ، و فرزندان خود موسی و اسماعیل و محمد و عبداللّه را گرد هم آورد ، و در محراب نشسته ، همهمه می‌کرد ، ابو نصر می‌گوید : آقایم موسی بن جعفر علیه‌السلام به من گفت ، که سردار هجوم کرده ، پدر خود را دیدم با دعا همهمه می‌کند ، سردار آمد با هر که با او بود ، گفت سر این دو ایستاده را بر گیرید سر آن دو را گرفته ، و پیش منصور آمدند ، چون بر منصور وارد شدند ، منصور سر در توبره‌ای که در آن دو سر را نهاده بودند ، کرد ، دید دو سر شتر است ، پرسید این چیست ؟ سردار گزارش داد ، سریع داخل اطاق ( یا خانه‌ای ) که جعفر بن محمد در آن بود شدم ، سرم دور برداشت ، و جلو چشم خود را ندیدم ، و دیدم دو شخص ایستاده‌اند ، بخیالم آمد که آن دو جعفر و موسی

فرزندش باشد ، سر آن دو را گرفتم ، منصور دستور داد ، این را پنهان کن بر من ، تا مرگ منصور به کسی نگفتم .

ربیع می‌گوید از موسی بن جعفر علیه‌السلام از دعاء پرسیدم ، فرمود از پدرم از دعاء پرسیدم ، گفت دعای حجاب است « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَبَیْنَ الَّذِینَ لا یُوءْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً ، وَجَعَلْنا عَلی قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً أَنْ یَفْقَهُوهُ وَفِی آذانِهِمْ وَقْراً ، وَإِذا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِی الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلی أَدْبارِهِمْ نُفُوراً ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی بِهِ تُحْیِی وَتُمِیتُ ، وَتَرْزُقُ وَتُعْطِی وَتَمْنَعُ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَنَا بِسُوءٍ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ فَأَعْمِ عَنَّا عَیْنَهُ ، وَأَصْمِمْ عَنَّا سَمْعَهُ ، وَاشْغَلْ عَنَّا قَلْبَهُ ، وَاغْلُلْ عَنَّا یَدَهُ وَاصْرِفْ عَنَّا کَیْدَهُ ، وَخُذْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ یَمِینِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ وَمِنْ تَحْتِهِ وَمِنْ فَوْقِهِ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَام » .

موسی علیه‌السلام فرمود ، پدرم گفت این دعای حجاب از تمام دشمنان است .

دعای بیستم

20 ـ در کتاب عیون اخبار الرضا علیه‌السلام ⁽¹⁾روایتی مسند از حسن بن الفضل از امام هشتم از پدرش امام هفتم صلوات اللّه علیهما آورده ، که منصور دوانیقی دنبال امام ششم علیه‌السلام فرستاد به قصد کشتن آن حضرت ، و نطع ( پوستی که برای کشتن افراد پهن می‌کردند ) و شمشیری برای اینکار نهاد ، و به ربیع دستور داد هنگامی که با حضرت سخن گفتم ، و دستم را بر دست دیگر زدم ، گردن حضرت را بزن ، امام علیه‌السلام وارد شد و از دور نگاه به منصور کرد ، منصور به حرکت درآمد و به حضرت مرحبا و اهلاً بک گفت ، تا آنجا که حضرت را اذن برگشت داد ، ربیع وقتی که حضرت یبرون شد ، از حضرت پرسید ، چه چیزی دیدم که لبها را به آن

به حرکت آوردی ؟ ( شمشیر و نطع را دیدی برای شما آماده بود ) حضرت فرمودند : چون شر در رویش دیدم ، گفتم « حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبینَ، وَحَسْبِیَ الْخالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقینَ، وَحَسْبِیَ الرّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقینَ، وَحَسْبِیَ اللّه‌ُ رَبُّ الْعالَمینَ، حَسْبی مَنْ هُوَ حَسْبی، حَسْبی مَنْ لَمْ یَزَلْ‌حَسْبی، حَسْبِیَ‌اللّه‌ُ لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ‌الْعَظیمِ » .

دعای بیست و یکم و بیست و دوم

21 ـ در امالی طوسی قدس‌سره روایت مسندی⁽¹⁾( لکن ضعیف ) درباره احضار امام صادق علیه‌السلام نزد منصور که قسم به کشتن حضرت خورده بود ، آورده ، که چون بر منصور وارد شد ، و چشم حضرت بر منصور افتاد ، لبها را به خواندن چیزی حرکت داد که نفهمیدم چه گفت ، منصور برای حضرت از جا بلند و معانقه کرد و آن بزرگوار را در کنار خود نشاند ، تا آنجا که ربیع می‌گوید ، حضرت را قسم دادم ( که علت تغییر نظر منصور چه بود ) حضرت فرمود : دیشب رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را در خواب دیدم ، حضرت فرمود : هنگامی که چشمت بر او افتاد بگو : « بِبِسْمِ اللّه‌ِ اَسْتَفْتِحُ ، وَبِبِسْمِ اللّه‌ِ اَسْتَنْجِحُ ، وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ اَتَوَجَّهُ ، اَللّهُمَّ ذَلِّلْ لی صُعُوبَةَ أمری وکُلَّ صعوبة ، وَسَهِّلْ لی حُزُونَة أمری وکلَّ حزونة ، واکفنی مؤونة امری وکلّ مؤونة » .

22 ـ و در روایتی مرسل⁽²⁾در جریان احضار منصور حضرت را در ربذه ، که به شتاب تصمیم ریختن خون آن بزرگوار ، داشت و با ورود حضرت به آن سرور مرحبا مرحبا ، گفته و پیوسته حضرت را بالا برد ، تا بر تشک خود

نشاند ، دستور حاضر کردن غذا داد و حوائج حضرت را برآورده ، اجازه برگشتن داد ، دعای آن جناب را در وقت ورود این گونه آورده : « ما شاء اللّه‌ُ ، لا یَأتی بِالخَیْرِ إلاّ اللّه‌ُ ، ما شاءَ اللّه‌ُ لا یَصْرِفُ السُّوءَ إلاّ اللّه‌ُ ، ما شاءَ اللّه‌ُ کُلُّ نِعْمَةٍ مِنَ اللّه‌ِ ، ما شاء اللّه‌ُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه‌ِ » در روایت کشف الغمة از کتاب دلائل حمیری ما شاء اللّه را بجزء ما شاء اللّه آخر دوبار گفته .

دعای بیست و سوم

23 ـ در کتاب طب الائمه⁽¹⁾وارد شده ، از گفته موسی بن جعفر علیه‌السلام که ابو الدوانیق ( منصور عباسی ) حضرت امام صادق علیه‌السلام را احضار کرد ، و صاحب مدینه آن بزرگوار را گرفته ، نزد منصور فرستاد ، و منصور خیلی شتاب نموده ، و حرص بر کشتن حضرت داشت ، با برخورد به حضرت ، بر روی آنجناب خندید ، و مرحبا گفته ، و حضرت را نزد خود نشاند ، تا آنجا که اجازه برگشتن داد ، و آنچه به حضرت بخشید ، آنجناب نپذیرفت ، تا که منصور 100 هزار درهم دستور داد در اختیار آن بزرگوار قرار داده بین اهل بیت حضرت تقسیم شود ، دعای آن سرور را این چنین نقل کرده ( در حالی که بر منصور وارد شده به وی نظر کرده ) « یا مَنْ لا یُضامُ و لا یُرام ، وبِهِ یُواصلُ الأرْحام صَلِّ عَلی مُحَمّدٍ وَآلِهِ ، وَاکْفِنی شَرَّهُ بِحَوْلِک وَقُوَّتِکَ » جاسوس منصور خبر را به وی رساند ، منصور گفت ، واللّه هنوز تمام نکرده بود تا آنچه در سینه‌ام از شر بود برطرف شد .

پاره‌ای از این دعاها مناسب با مورد توسل بود ، ولی اینجا ثبت کردیم .

دعای تضرع

24 ـ در کتاب مهج الدعوات⁽²⁾دعائی به عنوان دعاء تضرّع به امام

ششم علیه‌السلام نسبت داده ، که حضرت در سختیها می‌خواندند ، و دست را تا آرنج برهنه می‌کردند و صدای خود را بلند و بسیار گریه می‌کرد « اللَّهُمَّ لَوْ لا أَنْ أُلْقِیَ بِیَدِی ، وَأُعِینَ عَلَی نَفْسِی ، وَأُخَالِفَ کِتَابَکَ ، وَقَدْ قُلْتَ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدّاعِ إِذا دَعانِ ، لَمَا انْشَرَحَ قَلْبِی وَلِسَانِی لِدُعَائِکَ وَالطَّلَبِ مِنْکَ ، وَقَدْ عَلِمْتَ مِنْ نَفْسِی فِیمَا بَیْنِی وَبَیْنَکَ مَا عَرَفْتَ .

اللَّهُمَّ مَنْ أَعْظَمُ جُرْماً مِنِّی ، وَقَدْ سَاوَرْتُ مَعْصِیَتَکَ الَّتِی زَجَرْتَنِی عَنْهَا بِنَهْیِکَ إِیَّایَ ، وَکَاثَرْتُ الْعَظِیمَ مِنْهَا الَّتِی أَوْجَبْتَ النَّارَ لِمَنْ عَمِلَهَا مِنْ خَلْقِکَ ، وَکُلُّ ذَلِکَ عَلَی نَفْسِی جَنَیْتُ ، وَإِیَّایَ أَوْبَقْتُ ، إِلَهِی فَتَدَارَکْنِی بِرَحْمَتِکَ الَّتِی بِهَا تَجْمَعُ الْخَیْرَاتِ لاِءَوْلِیَائِکَ وَبِهَا تَصْرِفُ السَّیِّئَاتِ عَنْ أَحِبَّائِکَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ التَّوْبَةَ النَّصُوحَ فَاسْتَجِبْ دُعَائِی وَارْحَمْ عَبْرَتِی ، وَأَقِلْنِی عَثْرَتِی .

اللَّهُمَّ لَوْ لا رَجَائِی لِعَفْوِکَ لَصَمَتُّ عَنِ الدُّعَاءِ ، وَلَکِنَّکَ عَلَی کُلِّ حَالٍ یَا إِلَهِی غَایَةَ الطَّالِبِینَ ، وَمُنْتَهَی رَغْبَةِ الرَّاغِبِینَ ، وَاسْتَعَاذَةَ الْعَائِذِینَ .

اللَّهُمَّ فَأَنَا أَسْتَعِیذُکَ مِنْ غَضَبِکَ ، وَسُوءِ سَخَطِکَ ، وَعِقَابِکَ وَنَقِمَتِکَ ، وَمِنْ شَرِّ نَفْسِی وَشَرِّ کُلِّ ذِی شَرٍّ وَأَسْتَغْفِرُکَ مِنْ جَمِیعِ الذُّنُوبِ ، وَأَسْأَلُکَ الْغَنِیمَةَ فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی بِالْعَافِیَةِ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی ، وَأَسْأَلُکَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَالرَّحْمَةَ إِذَا تَوَفَّیْتَنِی ، فَإِنَّکَ بِذَلِکَ لَطِیفٌ وَعَلَیْهِ قَادِرٌ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَشْکُو إِلَیْکَ کُلَّ حَاجَةٍ لا یُجِیرُنِی مِنْهَا إِلاّ أَنْتَ ، یَا مَنْ هُوَ عُدَّتِی فِی کُلِّ عُسْرٍ وَیُسْرٍ ، یَا مَنْ هُوَ حَسَنُ الْبَلاءِ عِنْدِی ، یَا قَدِیمَ الْعَفْوِ عَنِّی ، إِنَّنِی لا أَرْجُو غَیْرَکَ ، وَلا أَدْعُو سِوَاکَ إِذَا لَمْ تُجِبْنِی .

اللَّهُمَّ فَلا تَحْرِمْنِی لِقِلَّةِ شُکْرِی ، وَلا تُوءْیِسْنِی لِکَثْرَةِ ذُنُوبِی ، فَإِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوی وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ، إِلَهِی أَنَا مَنْ قَدْ عَرَفْتَ ، بِئْسَ الْعَبْدُ أَنَا ، وَخَیْرُ الْمَوْلَی أَنْتَ ، فَیَا مَخْشِیَّ الإنْتِقَامِ ، وَیَا مَرْهُوبَ الْبَطْشِ ، یَا مَعْرُوفاً بِالْمَعْرُوفِ ، إِنَّنِی لَیْسَ أَخَافُ مِنْکَ إِلاّ عَدْلَکَ ، وَلا أَرْجُو الْفَضْلَ وَالْعَفْوَ إِلاّ مِنْ عِنْدِکَ ، وَأَنَا عَبْدُکَ وَلا عَبْدَ لَکَ أَحَقُّ بِاسْتِیجَابِ جَمِیعِ الْعُقُوبَةِ بِذُنُوبِهِ مِنِّی وَلَکِنِّی وَسِعَنِی عَفْوُکَ وَحِلْمُکَ وَأَخَّرْتَنِی إِلَی الْیَوْمِ ، فَلَیْتَ شِعْرِی یَا إِلَهِی أَلاِءَزْدَادَ إِثْماً أَخَّرْتَنِی ؟ أَمْ لِیَتِمَّ لِی رَجَائِی مِنْکَ وَیَتَحَقَّقَ حُسْنُ ظَنِّی بِکَ ؟ فَأَمَّا بِعَمَلِی فَقَدْ أَعْلَمْتُکَ إِلَهِی إِنَّنِی مُسْتَحِقٌّ لِجَمِیعِ عُقُوبَتِکَ بِذُنُوبِی ، غَیْرَ أَنَّکَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ ، وَأَنْتَ بِی أَعْلَمُ مِنْ نَفْسِی وَعِنْدَ أَرْحَمِ الرَّاحِمِینَ رَجَاءُ الرَّحْمَةِ ، فَیَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ لا تُشَوِّهْ خَلْقِی بِالنَّارِ ، وَلا تَقْطَعْ عَصَبِی بِالنَّارِ یَا اللّه‌ُ ، وَلا تَفْلِقْ قِحْفَ رَأْسِی بِالنَّارِ یَا رَحْمَانُ ، وَلا تُفَرِّقْ بَیْنَ أَوْصَالِی بِالنَّارِ یَا کَرِیمُ ، وَلا تَهْشِمْ عِظَامِی بِالنَّارِ یَا عَفُوُّ ، وَلا تَصِلْ شَیْئاً مِنْ جَسَدِی بِالنَّارِ یَا رَحْمَانُ عَفْوَکَ عَفْوَکَ ، ثُمَّ عَفْوَکَ عَفْوَکَ فَإِنَّهُ لا یَقْدِرُ عَلَی ذَلِکَ غَیْرُکَ وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، یَا مُحِیطاً بِمَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، وَمُدَبِّرَ أُمُورِهِمَا أَوَّلِهَا وَآخِرِهَا ، أَصْلِحْ لِی دُنْیَایَ وَآخِرَتِی ، وَأَصْلِحْ لِی نَفْسِی وَمَالِی وَمَا خَوَّلْتَنِی ، یَا اللّه‌ُ خَلِّصْنِی مِنَ الْخَطَایَا ، یَا اللّه‌ُ مُنَّ عَلَیَّ بِتَرْکِ الْخَطَایَا ، یَا رَحِیمُ تَحَنَّنْ عَلَیَّ بِفَضْلِکَ ، یَا عَفُوُّ تَفَضَّلْ عَلَیَّ بِعَفْوِکَ ، یَا حَنَّانُ جُدْ عَلَیَّ بِسَعَةِ عَافِیَتِکَ ، یَا مَنَّانٌ امْنُنْ عَلَیَّ بِالْعِتْقِ مِنَ النَّارِ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ أَوْجِبْ لِیَ الْجَنَّةَ الَّتِی حَشْوُهَا رَحْمَتُکَ ، وَسُکَّانُهَا مَلائِکَتُکَ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ أَکْرِمْنِی وَلا تَجْعَلْ لاِءَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ عَلَیَّ سَبِیلاً أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی ، فَإِنَّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِکَ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، سُبْحَانَکَ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ لَکَ الاْءَسْمَاءُ الْحُسْنَی وَأَنْتَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُور » . سپس حاجت خود را نام می‌برد .

25 ـ دعائی است که حضرت⁽¹⁾برای دفع هول و غم به بعض اصحابشان آموخته‌اند « اَعْدَدْتُ لِکُلِّ عَظیمَةٍ لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ ، وَلِکُلِّ هَمٍّ وَغَمٍّ لا حَوْلَ وَلا قُوَةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ ، مُحَمَّدٌ النُّورُ الاْءَوَّلُ ، وَعَلِیٌّ النُّورُ الثّانی ، وَالاْءَئِمَّةُ الاْءَبْرارُ عُدَّةٌ لِلقآءِ اللّه‌ِ ، وَحِجابٌ مِنْ اَعْدآءِ اللّه ، ذَلَّ کُلُّ شَیْئٍ لِعَظَمَةِ اللّه‌ِ ، وَاَسْئَلُ اللّه‌َ عَزَّوَجَلَّ الْکِفایَةَ »

26 ـ دعائی است⁽²⁾که حضرت به حسن عطّار که املاکش را سلطان گرفته بود یاد دادند ، دنبال دو رکعت فجر ( نماز نافله صبح یا نماز صبح ) خوانده شود گونه راست را بر زمین ( مهر ) نهاده می‌گوید : « یا حیُّ لا إله إلاّ أنت » تا نفس قطع شود « انقطع الرجاء إلاّ منک » تا نفس قطع شود « یا أحد من لا أحد له » تا نفس قطع شود « اُرزقنی من حیت احتسب ، ومن حیثُ لا أحتَسِب ، إنّک علی کلِّ شیءٍ قدیرٌ » تا نفس قطع شود . می‌گوید سه روز این کار را کردم ، مالم به من برگردانده شد و 100 هزار درهم هم اضافه شد .

دعای امام هفتم علیه السلام در زندان هارون

27 ـ دعاء امام هفتم علیه‌السلام ⁽³⁾در زندان هارون است که حضرت آزاد شد ، آن را ابو الحسن رازی مؤذن مشهد امام حسین علیه‌السلام آورده « یَا سَامِعَ کُلِّ صَوْتٍ ، یَا مُحْیِیَ النُّفُوسِ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ ، مَا لِی إِلَهٌ غَیْرُکَ فَأَدْعُوَهُ ، وَلا شَرِیکَ لَکَ فَأَرْجُوَهُ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَخَلِّصْنِی یَا رَبِّ مِمَّا أَنَا فِیهِ ، وَمِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ ، وَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ کَمَا تُخَلِّصُ الْوَلَدَ مِنْ ضِیقِ الْمَشِیمَةِ وَاللَّحْمِ ( والرَّحِم ظ ) بِرَحْمَتِکَ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَخَلِّصْنِی یَا رَبِّ مِمَّا أَنَا فِیهِ ، وَمِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ بِمَشِیَّتِکَ وَإِرَادَتِکَ ، بِحَقِّ

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا تُخَلِّصُ الثَّمَرَةَ مِنْ بَیْنِ مَاءٍ وَطِینٍ وَرَمْلٍ بِقُدْرَتِکَ وَجَلالِکَ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَخَلِّصْنِی یَا رَبِّ مِمَّا أَنَا فِیهِ ، وَمِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ ، وَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ کَمَا تُخَلِّصُ الْبَیْضَةَ مِنْ جَوْفِ الطَّائِرِ بِعَفْوِکَ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَخَلِّصْنِی یَا رَبِّ مِمَّا أَنَا فِیهِ ، وَمِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، بِنِعْمَتِکَ وَتَکَبُّرِکَ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَخَلِّصْنِی مِمَّا أَنَا فِیهِ ، وَمِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ بِقُوَّتِکَ ، وَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا تُخَلِّصُ الطَّائِرَ مِنْ جَوْفِ الْبَیْضَةِ بِعِزَّتِکَ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیر » .

دعاء دیگر⁽¹⁾در حبس در سجده خوانده و دو گونه خود را بر خاک می‌مالید « یا مُذِلّ کُلِّ جبّار ، وَمُعِزَّ کُلِّ ذلیلٍ ، قَدْ وَحَقِّکَ بَلَغَ مَجْهُودی ، فَصَلِّ علی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد وَفَرّج عَنّی » .

عوذه امام کاظم علیه السلام

28 ـ عوذة⁽²⁾امام کاظم علیه‌السلام وقتی که حضرت در برکه سباع انداخته شد ( مانند باغ وحش در میان درندگان ) : « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ ، وَأَعَزَّ جُنْدَهُ ، وَهَزَمَ الاْءَحْزَابَ وَحْدَهُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ أَصْبَحْتُ وَأَمْسَیْتُ فِی حِمَی اللّه‌ِ الَّذِی لا یُسْتَبَاحُ ، وَسِتْرِهِ الَّذِی لا تَهْتِکُهُ الرِّیَاحُ ، وَلا تُخْرِقُهُ الرِّمَاحُ ، وَذِمَّةِ اللّه‌ِ الَّتِی لا تُخْفَرُ ، وَفِی عِزَّةِ اللّه‌ِ الَّتِی لا تُسْتَذَلُّ وَلا تُقْهَرُ ، وَفِی حِزْبِهِ الَّذِی لا یُغْلَبُ ، وَفِی جُنْدِهِ الَّذِی لا یُهْزَمُ ، بِاللّه‌ِ اسْتَفْتَحْتُ ، وَبِهِ اسْتَنْجَحْتُ وَتَعَزَّزْتُ وَانْتَصَرْتُ وَتَقَوَّیْتُ وَاحْتَرَزْتُ ، وَاسْتَعَنْتُ بِاللّه‌ِ ، وَبِقُوَّةِ اللّه‌ِ ، ضَرَبْتُ عَلَی أَعْدَائِی وَقَهَرْتُهُمْ بِحَوْلِ اللّه‌ِ وَاسْتَعَنْتُ عَلَیْهِمْ بِاللّه‌ِ ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، حَسْبِیَ اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، وَتَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ، شَاهَتْ وُجُوهُ أَعْدَائِی فَهُمْ لا

یُبْصِرُونَ ، صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لا یَرْجِعُونَ ، غُلِبَتْ أَعْدَاءُ اللّه‌ِ بِکَلِمَةِ اللّه‌ِ ، فَلَجَتْ حُجَّةُ اللّه‌ِ عَلَی أَعْدَاءِ اللّه‌ِ الْفَاسِقِینَ وَجُنُودِ إِبْلِیسَ أَجْمَعِینَ ، لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلاّ أَذیً ، وَإِنْ یُقاتِلُوکُمْ یُوَلُّوکُمُ الاْءَدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرُونَ ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ أَیْنَ ما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِیلاً ، لا یُقاتِلُونَکُمْ جَمِیعاً إِلاّ فِی قُریً مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ ، بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدِیدٌ ، تَحْسَبُهُمْ جَمِیعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتّی ، ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْقِلُونَ ، تَحَصَّنْتُ مِنْهُمْ بِالْحِصْنِ الْحَصِینِ ، فَمَا اسْطاعُوا أَنْ یَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْباً ، فَأَوَیْتُ إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ ، وَالْتَجَأْتُ إِلَی الْکَهْفِ الْمَنِیعِ الرَّفِیعِ ، وَتَمَسَّکْتُ بِالْحَبْلِ الْمَتِینِ ، وَتَدَرَّعْتُ بِهَیْبَةِ أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ ، وَتَعَوَّذْتُ بِعُوذَةِ سُلَیْمَانَ بْنِ دَاوُدَ علیه‌السلام وَاحْتَرَزْتُ بِخَاتَمِهِ ، فَأَنَا أَیْنَ کُنْتُ کُنْتُ آمِناً مُطْمَئِنّاً ، وَعَدُوِّی فِی الاْءَهْوَالِ حَیْرَانُ ، وَقَدْ حُفَّ بِالْمَهَانَةِ ، وَأُلْبِسَ الذُّلَّ ، وَقُمِّعَ بِالصَّغَارِ ، وَضَرَبْتُ عَلَی نَفْسِی سُرَادِقَ الْحِیَاطَةِ ، وَعَلِقْتُ عَلَی هَیْکَلِ الْهَیْبَةِ ، وَتَتَوَّجْتُ بِتَاجِ الْکَرَامَةِ ، وَتَقَلَّدْتُ بِسَیْفِ الْعِزِّ الَّذِی لا یُفَلُّ ، وَخَفِیتُ عَنِ الظُّنُونِ وَتَوَارَیْتُ عَنِ الْعُیُونِ ، وَأَمِنْتُ عَلَی رُوحِی ، وَسَلِمْتُ مِنْ أَعْدَائِی ، وَهُمْ لِی خَاضِعُونَ ، وَمِنِّی خَائِفُونَ ، وَعَنِّی نَافِرُونَ ، کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ ، قَصُرَتْ أَیْدِیهِمْ عَنْ بُلُوغِی وَصَمَّتْ آذَانُهُمْ عَنِ اسْتِمَاعِ کَلامِی ، وَعَمِیَتْ أَبْصَارُهُمْ عَنْ رُوءْیَتِی ، وَخَرِسَتْ أَلْسِنَتُهُمْ عَنْ ذِکْرِی ، وَذَهَلَتْ عُقُولُهُمْ عَنْ مَعْرِفَتِی ، وَتَخَوَّفَتْ قُلُوبُهُمْ ، وَارْتَعَدَتْ فَرَائِصُهُمْ مِنْ مَخَافَتِی وَانْفَلَّ حَدُّهُمْ ، وَانْکَسَرَتْ شَوْکَتُهُمْ ، وَنُکِسَتْ رُءُوسُهُمْ ، وَانْحَلَّ عَزْمُهُمْ ، وَتَشَتَّتْ جَمْعُهُمْ ، وَاخْتَلَفَتْ کَلِمَتُهُمْ ، وَتَفَرَّقَتْ أُمُورُهُمْ ، وَضَعُفَ جُنْدُهُمْ ، وَانْهَزَمَ جَیْشُهُمْ ، وَلَّوْا مُدْبِرِینَ ، سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ ، وَیُوَلُّونَ الدُّبُرَ ، بَلِ السّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسّاعَةُ أَدْهی وَأَمَرُّ ، عَلَوْتُ عَلَیْهِمْ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّه‌ِ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ ، وَبِعُلُوِّ اللّه‌ِ الَّذِی کَانَ یَعْلُو بِهِ عَلِیٌّ صَاحِبُ الْحُرُوبِ مُنَکِّسُ الْفُرْسَانِ ، وَمُبِیدُ الاْءَقْرَانِ ، وَتَعَزَّزْتُ مِنْهُمْ بِأَسْمَاءِ اللّه‌ِ الْحُسْنَی ، وَکَلِمَاتِهِ الْعُلْیَا وَتَجَهَّزْتُ عَلَی

أَعْدَائِی بِبَأْسِ اللّه‌ِ ، بَأْسٍ شَدِیدٍ وَأَمْرٍ عَتِیدٍ ، وَأَذْلَلْتُهُمْ ، وَجَمَعْتُ رُءُوسَهُمْ وَوَطِئْتُ رِقَابَهُمْ ، فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لِی خَاضِعِینَ ، خَابَ مَنْ نَاوَانِی ، وَهَلَکَ مَنْ عَادَانِی ، وَأَنَا الْمُوءَیَّدُ الْمَحْبُورُ الْمُظَفَّرُ الْمَنْصُورُ ، قَدْ کَرَّمَتْنِی کَلِمَةُ التَّقْوَی ، وَاسْتَمْسَکْتُ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَی ، وَاعْتَصَمْتُ بِالْحَبْلِ الْمَتِینِ ، فَلا یَضُرُّنِی بَغْیُ الْبَاغِینَ ، وَلا کَیْدُ الْکَائِدِینَ ، وَلا حَسَدُ الْحَاسِدِینَ ، أَبَدَ الآْبِدِینَ ، فَلَنْ یَصِلَ إِلَیَّ أَحَدٌ ، وَلَنْ یَضُرَّنِی أَحَدٌ ، وَلَنْ یَقْدِرَ عَلَیَّ أَحَدٌ ، بَلْ أَنَا أَدْعُوا رَبِّی وَلا أُشْرِکُ بِهِ أَحَداً ، یَا مُتَفَضِّلُ ، تَفَضَّلْ عَلَیَّ بِالاْءَمْنِ وَالسَّلامَةِ مِنَ الاْءَعْدَاءِ ، وَحُلْ بَیْنِی وَبَیْنَهُمْ بِالْمَلائِکَةِ الْغِلاظِ الشِّدَادِ ، وَمُدَّنِی بِالْجُنْدِ الْکَثِیفِ ، وَالاْءَرْوَاحِ الْمُطِیعَةِ یَحْصُبُونَهُمْ بِالْحُجَّةِ الْبَالِغَةِ ، وَیَقْذِفُونَهُمْ بِالاْءَحْجَارِ الدَّامِغَةِ ، وَیَضْرِبُونَهُمْ بِالسَّیْفِ الْقَاطِعِ ، وَیَرْمُونَهُمْ بِالشِّهَابِ الثَّاقِبِ ، وَالْحَرِیقِ الْمُلْتَهِبِ ، وَالشُّوَاظِ الْمُحْرِقِ ، وَالنُّحَاسِ النَّافِذِ ، وَیُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جانِبٍ دُحُوراً ، وَلَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ ، ذَلَّلْتُهُمْ وَزَجَرْتُهُمْ وَعَلَوْتُهُمْ بِبِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، بِطه وَیس وَالذّارِیاتِ ، وَالطَّوَاسِینِ ، وَتَنْزِیلٍ ، وَالْحَوَامِیمِ ، وَکهیعص ، وَحم عسق ، وَق ، وَالْقُرْآنِ الْمَجِیدِ ، وَتَبَارَکَ وَن وَالْقَلَمِ وَما یَسْطُرُونَ ، وَبِمَواقِعِ النُّجُومِ ، وَبِالطُّورِ وَکِتابٍ مَسْطُورٍ ، فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ ، وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ، وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ، وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ، إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ لَواقِعٌ ، ما لَهُ مِنْ دافِعٍ ، فَوَلَّوْا مُدْبِرِینَ ، وَعَلَی أَعْقَابِهِمْ نَاکِصِینَ ، وَفِی دِیارِهِمْ جاثِمِینَ ، فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ ، فَغُلِبُوا هُنالِکَ وَانْقَلَبُوا صاغِرِینَ ، وَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ ساجِدِینَ ، فَوَقاهُ اللّه‌ُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا ، وَحاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِوءُنَ ، وَحاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ ، وَمَکَرُوا وَمَکَرَ اللّه‌ُ وَاللّه‌ُ خَیْرُ الْماکِرِینَ ، الَّذِینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ ، إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ ، فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِیماناً ، وَقالُوا حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّه‌ِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ ، وَاتَّبَعُوا رِضْوانَ اللّه‌ِ ، وَاللّه‌ُ ذُو فَضْلٍ عَظِیمٍ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شُرُورِهِمْ ، وَأَدْرَأُ بِکَ فِی نُحُورِهِمْ ، وَأَسْأَلُکَ خَیْرَ مَا عِنْدَکَ ، فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللّه‌ُ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، جَبْرَئِیلُ عَنْ یَمِینِی ، وَمِیکَائِیلُ عَنْ یَسَارِی ، وَإِسْرَافِیلُ مِنْ وَرَائِی ، وَمُحَمَّدٌ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله شَفِیعِی مِنْ بَیْنِ یَدَیَّ ، وَاللّه‌ِ مُطِلٌّ عَلَیَّ ، یَا مَنْ جَعَلَ بَیْنَ الْبَحْرَیْنِ حاجِزاً ، احْجُزْ بَیْنِی وَبَیْنَ أَعْدَائِی ، فَلَنْ یَصِلُوا إِلَیَّ بِسُوءٍ أَبَداً ، بَیْنِی وَبَیْنَهُمْ سِتْرُ اللّه‌ِ الَّذِی سَتَرَ بِهِ الاْءَنْبِیَاءُ عَنِ الْفَرَاعِنَةِ وَمَنْ کَانَ فِی سِتْرِ اللّه‌ِ کَانَ مَحْفُوظاً حَسْبِیَ اللّه‌ُ الَّذِی یَکْفِینِی مَا لا یَکْفِینِی أَحَدٌ مِنْ خَلْقِهِ وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَبَیْنَ الَّذِینَ لا یُوءْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً إِنّا جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِیَ إِلَی الاْءَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ اللَّهُمَّ اضْرِبْ عَلَی سُرَادِقِ حِفْظِکَ الَّذِی لا تَهْتِکُهُ الرِّیَاحُ وَلا تَخْرِقُهُ الرِّمَاحُ وَوَقِّ رُوحِی بِرُوحِ قُدْسِکَ الَّذِی مَنْ أَلْقَیْتَهُ عَلَیْهِ کَانَ مُعْظَماً فِی أَعْیُنِ النَّاظِرِینَ وَکَبِیراً فِی صُدُورِ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ وَوَفِّقْنِی بِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی وَأَمْثَالِکَ الْعُلْیَا لِصَلاحِی فِی جَمِیعِ مَا أُوءَمِّلُهُ مِنْ خَیْرِ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ وَاصْرِفْ عَنِّی أَبْصَارَ النَّاظِرِینَ وَاصْرِفْ عَنِّی قُلُوبَهُمْ مِنْ شَرِّ مَا یُضْمِرُونَ إِلَی مَا لا یَمْلِکُهُ أَحَدٌ غَیْرُکَ اللَّهُمَّ أَنْتَ مَلاذِی فَبِکَ أَلُوذُ وَأَنْتَ مَعَاذِی فَبِکَ أَعُوذُ اللَّهُمَّ إِنَّ خَوْفِی أَمْسَی وَأَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِوَجْهِکَ الْبَاقِی الَّذِی لا یَبْلَی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ سُبْحَانَ مَنْ أَلَجَّ الْبِحَارُ بِقُدْرَتِهِ وَأَطْفَأَ نَارَ إِبْرَاهِیمَ بِکَلِمَتِهِ وَاسْتَوَی عَلَی الْعَرْشِ بِعَظَمَتِهِ وَقَالَ لِمُوسَی أَقْبِلْ وَلا تَخَفْ إِنَّکَ مِنَ الآْمِنِینَ إِنِّی لا یَخافُ لَدَیَّ الْمُرْسَلُونَ لا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمِینَ لا تَخافُ دَرَکاً وَلا تَخْشی لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الاْءَعْلی وَما تَوْفِیقِی إِلاّ بِاللّه‌ِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ وَمَنْ یَتَّقِ اللّه‌َ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللّه‌ِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللّه‌َ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللّه‌ُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً أَ لَیْسَ اللّه‌ُ بِکافٍ عَبْدَهُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ مَا شَاءَ اللّه‌ُ کَانَ » .

دعاهای دیگر آن حضرت

29 ـ در مهج الدعوات دعائی⁽¹⁾را ذکر کرده به سند صحیح از عبداللّه بن مالک خزاعی وارد شده که آن را پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به موسی بن جعفر در زندان هارون ( در حالت سجده ) یاد داده‌اند ، و هارون به عبداللّه بن مالک دستور آزادی حضرت را داده و می‌گوید 3 هزار درهم نیز تقدیم حضرت کند « یا سابِغَ النّعَمْ ، یا دافِعَ النِّقَم ، یا بارئ النَّسَمْ یا مُجَلّی الهِمَمْ ، یا مُغْشِیَ الظُّلَمْ ، یا کاشِفَ الضُرِّ وَالألَمْ ، یا ذَاالجُودِ وَالْکَرَم ، ویا سامِعَ کُلِّ صَوْت ، ویا مُدْرِکَ کُلِّ فَوْت ویا مُحیِی العِظامَ وَهی رَمْیم ، وَمُنْشئَها بَعْد الْمَوْت ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمّد وَاجْعْل لی مِنْ أمری فَرَجاً وَمَخْرَجاً ، یا ذاالجَلالِ وَالإکْرام » .

30 ـ در همان کتاب حرزی⁽²⁾را برای موسی بن جعفر علیه‌السلام از یافته شیخ علی بن عبدالصمد از کتب اصحاب از روایت مشایخ رحمهم اللّه آورده ، که هارون فضل بن ربیع را فراخوانده و 100 هزار درهم را دستور داد به منزل خود ببرد ، در مقابل حاجت هارون را برآورده و سوی منزل موسی بن جعفر علیه‌السلام رفته سر حضرت را بیاورد ، فضل گوید : رفتم ، حضرت را در حال ایستاده دیدم نماز می‌خواند ، نشستم تا نماز را تمام کرده ، رو به من کرد تبسّم فرمود و به من گفت دانستم برای چه حاضر شدی ، به من مهلت بده تا دو رکعت نماز بخوانم ، مهلت دادم حضرت ایستاده وضوی کامل گرفته و دو رکعت نماز خوانده ، با رکوع و سجود نیک و بعد از نماز این حرز را خواند و در مکان خود ناپدید شد نمی‌دانم ، آیا زمین او را بلعید یا آسمان وی را ربود ، پیش هارون رفتم و داستان

را به او بازگو کردم هارون رشید گریه کرد ، سپس گفت خداوند او را از من پناه داد ، و از حضرت روایت شده که هر که هر روز این حرز ( دعا ) را به نیت خالص و باطن راست بخواند ، خداوند از هر محذور و آفت او را حفظ می‌کند ، و اگر در محنت باشد خداوند وی را از آن خلاص می‌سازد ، و شرّ آن را کفایت می‌کند ، و هر که نمی‌تواند بخواند ، این دعا ( حرز ) را با خود برای تبرک نگاه دارد تا خداوند او را نفع بخشد و محذور و آنچه می‌ترسد را از او کفایت سازد .

دعا این است « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اللّه‌ُ أَکْبَرُ اللّه‌ُ أَکْبَرُ اللّه‌ُ أَکْبَرُ ، وَأَعْلَی وَأَجَلُّ مِمَّا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، وَأَسْتَجِیرُ بِاللّه‌ِ آن را سه بار بگوید عَزَّ جَارُ اللّه‌ِ وَجَلَّ ثَنَاءُ اللّه‌ِ ، وَلا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ .

اللَّهُمَّ احْرُسْنِی بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَاکْنُفْنِی بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَاغْفِرْ لِی بِقُدْرَتِکَ ، فَأَنْتَ رَجَائِی ، رَبِّ کَمْ مِنْ نِعْمَةٍ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا شُکْرِی ، وَکَمْ مِنْ بَلِیَّةٍ ابْتَلَیْتَنِی بِهَا قَلَّ لَکَ عِنْدَهَا صَبْرِی ، فَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعْمَتِهِ شُکْرِی ، فَلَمْ یَحْرِمْنِی ، وَیَا مَنْ قَلَّ عِنْدَ بَلِیَّتِهِ صَبْرِی ، فَلَمْ یَخْذُلْنِی ، وَیَا مَنْ رَآنِی عَلَی الْخَطَایَا فَلَمْ یَفْضَحْنِی ، یَا ذَا الْمَعْرُوفِ الَّذِی لا یَنْقَضِی أَبَداً ، یَا ذَا النِّعَمِ الَّتِی لا تُحْصَی عَدَداً ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ .

اللَّهُمَّ بِکَ أَدْفَعُ ، وَأَدْرَأُ فِی نَحْرِهِ ، وَأَسْتَعِیذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ .

اللَّهُمَّ أَعِنِّی عَلَی دِینِی بِدُنْیَایَ ، وَعَلَی آخِرَتِی بِتَقْوَایَ ، وَاحْفَظْنِی فِیمَا غِبْتُ عَنْهُ ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی فِیمَا حَضَرْتُهُ ، یَا مَنْ لا تَضُرُّهُ الذُّنُوبُ ، وَلا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ ، اغْفِرْ لِی مَا لا یَضُرُّکَ ، وَأَعْطِنِی مَا لا یَنْقُصُکَ ، إِنَّکَ وَهَّابٌ ، أَسْأَلُکَ فَرَجاً قَرِیباً ، وَمَخْرَجاً رَحِیباً ، وَرِزْقاً وَاسِعاً ، وَصَبْراً جَمِیلاً ، وَعَافِیَةً مِنْ جَمِیعِ الْبَلایَا ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الْعَفْوَ وَالْعَافِیَةَ وَالاْءَمْنَ وَالصِّحَّةَ وَالصَّبْرَ وَدَوَامَ الْعَافِیَةِ ، وَالشُّکْرَ عَلَی الْعَافِیَةِ ، وَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُلْبِسَنِی عَافِیَتَکَ فِی دِینِی ، وَنَفْسِی وَأَهْلِی وَمَالِی وَإِخْوَانِی مِنَ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ وَجَمِیعَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ ، وَأَسْتَوْدِعُکَ ذَلِکَ کُلَّهُ یَا رَبِّ ، وَأَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَنِی فِی کَنَفِکَ ، وَفِی جِوَارِکَ ، وَفِی حِفْظِکَ وَحِرْزِکَ وَعِیَاذِکَ ، عَزَّ جَارُکَ ، وَجَلَّ ثَنَاوءُکَ ، وَلا إِلَهَ غَیْرُکَ .

اللَّهُمَّ فَرِّغْ قَلْبِی لِمَحَبَّتِکَ وَذِکْرِکَ ، وَأَنْعِشْهُ بِخَوْفِکَ أَیَّامَ حَیَاتِی کُلَّهَا ، وَاجْعَلْ زَادِی مِنَ الدُّنْیَا تَقْوَاکَ ، وَهَبْ لِی قُوَّةً أَحْتَمِلُ بِهَا جَمِیعَ طَاعَتِکَ ، وَأَعْمَلُ بِهَا جَمِیعَ مَرْضَاتِکَ ، وَاجْعَلْ فِرَارِی إِلَیْکَ ، وَرَغْبَتِی فِیمَا عِنْدَکَ ، وَأَلْبِسْ قَلْبِیَ الْوَحْشَةَ مِنْ شِرَارِ خَلْقِکَ ، وَ الاْءُنْسَ بِأَوْلِیَائِکَ ، وَأَهْلِ طَاعَتِکَ ، وَلا تَجْعَلْ لِفَاجِرٍ وَلا لِکَافِرٍ عَلَیَّ مِنَّةً ، وَلا لَهُ عِنْدِی یَداً ، وَلا لِی إِلَیْهِ حَاجَةً ، إِلَهِی قَدْ تَرَی مَکَانِی ، وَتَسْمَعُ کَلامِی ، وَتَعْلَمُ سِرِّی وَعَلانِیَتِی ، وَلا یَخْفَی عَلَیْکَ شَیْءٌ مِنْ أَمْرِی ، یَا مَنْ لا یَصِفُهُ نَعْتُ النَّاعِتِینَ ، وَیَا مَنْ لا یُجَاوِزُهُ رَجَاءُ الرَّاجِینَ ، یَا مَنْ لا یَضِیعُ لَدَیْهِ أَجْرُ الْمُحْسِنِینَ ، یَا مَنْ قَرُبَتْ نُصْرَتُهُ مِنَ الْمَظْلُومِینَ ، یَا مَنْ بَعُدَ عَوْنُهُ عَنِ الظَّالِمِینَ ، قَدْ عَلِمْتَ مَا نَالَنِی مِنْ فُلانٍ ، مِمَّا حَظَرْتَ ، وَانْهَتَکَ مِنِّی مَا حَجَرْتَ ، بَطَراً فِی نِعْمَتِکَ عِنْدَهُ ، وَاغْتِرَاراً بِسَتْرِکَ عَلَیْهِ ، اللَّهُمَّ فَخُذْهُ عَنْ ظُلْمِی بِعِزَّتِکَ ، وَافْلُلْ حَدَّهُ عَنِّی بِقُدْرَتِکَ عَلَیْهِ ، وَاجْعَلْ لَهُ شُغُلاً فِیمَا یَلِیهِ ، وَعَجْزاً عَمَّا یَنْوِیهِ ، اللَّهُمَّ لا تُسَوِّغْهُ ظُلْمِی ، وَأَحْسِنْ عَلَیْهِ عَوْنِی ، وَاعْصِمْنِی مِنْ مِثْلِ فِعَالِهِ ، وَلا تَجْعَلْنِی بِمِثْلِ حَالِهِ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی اسْتَجَرْتُ بِکَ ، وَتَوَکَّلْتُ علیه [ عَلَیْکَ ] ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِی إِلَیْکَ ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِی إِلَیْکَ ، وَضَعْفَ رُکْنِی إِلَی قُوَّتِکَ ، مُسْتَجِیراً بِکَ مِنْ ذِی التَّعَزُّزِ عَلَیَّ ، وَالْقُوَّةِ عَلَی ضَیْمِی ، فَإِنِّی فِی جِوَارِکَ ، فَلا ضَیْمَ عَلَی جَارِکَ ، رَبِّ فَاقْهَرْ عَنِّی قَاهِرِی بِقُوَّتِکَ ، وَأَوْهِنْ

عَنِّی مُسْتَوْهِنِی بِعِزَّتِکَ ، وَاقْبِضْ عَنِّی ضَائِمِی بِقِسْطِکَ ، وَخُذْ لِی مِمَّنْ ظَلَمَنِی بِعَدْلِکَ ، رَبِّ فَأَعِذْنِی بِعِیَاذِکَ فَبِعِیَاذِکَ امْتَنَعَ عَائِذُکَ ، وَأَدْخِلْنِی فِی جِوَارِکَ عَزَّ جَارُکَ وَجَلَّ ثَنَاوءُکَ ، وَلا إِلَهَ غَیْرُکَ ، وَأَسْبِلْ عَلَیَّ سِتْرَکَ مَنْ تَسْتُرُهُ ، فَهُوَ الآْمِنُ الْمُحْصَنُ الَّذِی لا یُرَاعُ ، رَبِّ وَاضْمُمْنِی فِی ذَلِکَ إِلَی کَنَفِکَ فَمَنْ تَکْنُفُهُ ، فَهُوَ الآْمِنُ الْمَحْفُوظُ ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ ، وَلا حِیلَةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَلا وَلَداً ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبِیراً ، مَنْ یَکُنْ ذَا حِیلَةٍ فِی نَفْسِهِ ، أَوْ حَوْلٍ یَتَقَلَّبُهُ أَوْ قُوَّةٍ فِی أَمْرِهِ بِشَیْءٍ سِوَی اللّه‌ِ ، فَإِنَّ حَوْلِی وَقُوَّتِی ، وَکُلَّ حِیلَتِی بِاللّه‌ِ الْوَاحِدِ الاْءَحَدِ الصَّمَدِ ، الَّذِی لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ، وَکُلُّ ذِی مِلْکٍ فَمَمْلُوکٌ للّه‌ِِ ، وَکُلُّ قَوِیٍّ ضَعِیفٌ عِنْدَ قُوَّةِ اللّه‌ِ ، وَکُلُّ ذِی عِزٍّ فَغَالِبُهُ اللّه‌ُ ، وَکُلُّ شَیْءٍ فِی قَبْضَةِ اللّه‌ِ ، ذَلَّ کُلُّ عَزِیزٍ لِبَطْشِ اللّه‌ِ ، صَغُرَ کُلُّ عَظِیمٍ عِنْدَ عَظَمَةِ اللّه‌ِ ، خَضَعَ کُلُّ جَبَّارٍ عِنْدَ سُلْطَانِ اللّه‌ِ ، وَاسْتَظْهَرْتُ وَاسْتَطَلْتُ عَلَی کُلِّ عَدُوٍّ لِی بِتَوَلِّی اللّه‌ِ ، دَرَأْتُ فِی نَحْرِ کُلِّ عَادٍ عَلَی اللّه‌ِ ، ضَرَبْتُ بِإِذْنِ اللّه‌ِ بَیْنِی وَبَیْنَ کُلِّ مُتْرَفٍ ذِی سَوْرَةٍ ، وَجَبَّارٍ ذِی نَخْوَةٍ ، وَمُتَسَلِّطٍ ذِی قُدْرَةٍ ، وَوَالٍ ذِی إِمْرَةٍ ، وَمُسْتَعِدٍّ ذِی أُبَّهَةٍ ، وَعَنِیدٍ ذِی ضَغِینَةٍ ، وَعَدُوٍّ ذِی غِیلَةٍ ، وَمُدْرِئٍ ذِی حِیلَةٍ ، وَحَاسِدٍ ذِی قُوَّةٍ ، وَمَاکِرٍ ذِی مَکِیدَةٍ ، وَکُلِّ مُعِینٍ أَعَانَ عَلَیَّ بِمَقَالَةٍ مُغْوِیَةٍ ، أَوْ سِعَایَةٍ مُشْلِیَةٍ ، أَوْ حِیلَةٍ مُوءْذِیَةٍ أَوْ غَائِلَةٍ مُرْدِیَةٍ ، أَوْ کُلِّ طَاغٍ ذِی کِبْرِیَاءَ ، أَوْ مُعْجَبٍ ذِی خُیَلاءَ عَلَی کُلِّ سَبَبٍ ، وَبِکُلِّ مَذْهَبٍ فَأَخَذْتُ لِنَفْسِی وَمَالِی حِجَاباً دُونَهُمْ ، بِمَا أَنْزَلْتَ مِنْ کِتَابِکَ ، وَأَحْکَمْتَ مِنْ وَحْیِکَ ، الَّذِی لا یُوءْتَی مِنْ سُورَةٍ بِمِثْلِهِ ، وَهُوَ الْحَکَمُ الْعَدْلُ ، وَالْکِتَابُ الَّذِی لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ ، وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاجْعَلْ حَمْدِی لَکَ ، وَثَنَائِی عَلَیْکَ فِی الْعَافِیَةِ وَالْبَلاءِ وَالشِدَّةِ وَالرَّخَاءِ دَائِماً لا یَنْقَضِی وَلا یَبِیدُ ، تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ .

اللَّهُمَّ بِکَ أَعُوذُ ، وَبِکَ أَلُوذُ ، وَبِکَ أَصُولُ ، وَإِیَّاکَ أَعْبُدُ ، وَإِیَّاکَ أَسْتَعِینُ ، وَعَلَیْکَ أَتَوَکَّلُ ، وَأَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِ أَعْدَائِی ، وَأَسْتَعِینُ بِکَ عَلَیْهِمْ ، وَأَسْتَکْفِیکَهُمْ فَاکْفِنِیهِمْ بِمَا شِئْتَ وَکَیْفَ شِئْتَ ، وَمِمَّا شِئْتَ بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللّه‌ُ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَکَ بِأَخِیکَ ، وَنَجْعَلُ لَکُما سُلْطاناً ، فَلا یَصِلُونَ إِلَیْکُما بِآیاتِنا ، أَنْتُما وَمَنِ اتَّبَعَکُمَا الْغالِبُونَ ، لا تَخافا إِنَّنِی مَعَکُما ، أَسْمَعُ وَأَری ، قالَ اخْسَوءُا فِیها وَلا تُکَلِّمُونِ ، أَخَذْتُ بِسَمْعِ مَنْ یُطَالِبُنِی بِالسُّوءِ بِسَمْعِ اللّه‌ِ ، وَبَصَرِهِ وَقُوَّتِهِ بِقُوَّةِ اللّه‌ِ ، وَحَبْلِهِ الْمَتِینِ وَسُلْطَانِهِ الْمُبِینِ ، فَلَیْسَ لَهُمْ عَلَیْهَا سُلْطَانٌ وَلا سَبِیلَ ، إِنْ شَاءَ اللّه‌ُ ، وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا ، وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا ، فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ .

اللَّهُمَّ یَدُکَ فَوْقَ کُلِّ ذِی قُدْرَةٍ ، وَقُوَّتُکَ أَعَزُّ مِنْ کُلِّ قُوَّةٍ ، وَسُلْطَانُکَ أَجَلُّ مِنْ کُلِّ سُلْطَانٍ ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَکُنْ عِنْدَ ظَنِّی فِیمَا لَمْ أَجِدْ فِیهِ مَفْزَعاً غَیْرَکَ ، وَلا مَلْجَأَ سِوَاکَ ، فَإِنَّنِی أَعْلَمُ أَنَّ عَدْلَکَ أَوْسَعُ مِنْ جَوْرِ الْجَبَّارِینَ ، وَأَنَّ إِنْصَافَکَ مِنْ وَرَاءِ ظُلْمِ الظَّالِمِینَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ أَجْمَعِینَ ، وَأَجِرْنِی مِنْهُمْ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، أُعِیذُ نَفْسِی وَدِینِی وَأَهْلِی وَمَالِی وَوُلْدِی ، وَمَنْ تَلْحَقُهُ عِنَایَتِی ، وَجَمِیعَ نِعَمِ اللّه‌ِ عِنْدِی ، بِبِسْمِ اللّه‌ِ الَّذِی خَضَعَتْ لَهُ الرِّقَابُ ، وَبِسْمِ اللّه‌ِ الَّذِی خَافَتْهُ الصُّدُورُ ، وَوَجِلَتْ مِنْهُ النُّفُوسُ ، وَبِالإسْمِ الَّذِی نَفَّسَ عَنْ دَاوُدَ کُرْبَتَهُ ، وَبِسْمِ اللّه‌ِ الَّذِی قَالَ لِلنَّارِ کُونِی بَرْداً وَسَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ ، وَأَرادُوا بِهِ کَیْداً فَجَعَلْناهُمُ الاْءَخْسَرِینَ ، وَبِعَزِیمَةِ اللّه‌ِ الَّتِی لا تُحْصَی ، وَبِقُدْرَةِ اللّه‌ِ الْمُسْتَطِیلَةِ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ ، مِنْ شَرِّ فُلانٍ ، وَمِنْ شَرِّ مَا خَلَقَهُ الرَّحْمَنُ ، وَمِنْ شَرِّ مَکْرِهِمْ وَکَیْدِهِمْ وَحَوْلِهِمْ وَقُوَّتِهِمْ وَحِیَلِهِمْ ]حِیلَتِهِمْ ] ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ بِکَ أَسْتَعِینُ ، وَبِکَ أَسْتَغِیثُ ، وَعَلَیْکَ أَتَوَکَّلُ ، وَأَنْتَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَخَلِّصْنِی مِنْ کُلِّ مُصِیبَةٍ نَزَلَتْ فِی هَذَا الْیَوْمِ ،

وَفِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ ، وَفِی جَمِیعِ اللَّیَالِی وَالاْءَیَّامِ ، مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الاْءَرْضِ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، وَاجْعَلْ لِی سَهْماً فِی کُلِّ حَسَنَةٍ نَزَلَتْ فِی هَذَا الْیَوْمِ ، وَفِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ ، وَفِی جَمِیعِ اللَّیَالِی وَالاْءَیَّامِ ، مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الاْءَرْضِ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ بِکَ أَسْتَفْتِحُ ، وَبِکَ أَسْتَنْجِحُ ، وَبِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله إِلَیْکَ أَتَوَجَّهُ ، وَبِکِتَابِکَ أَتَوَسَّلُ ، أَنْ تَلْطُفَ لِی بِلُطْفِکَ الْخَفِیِّ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، جَبْرَئِیلُ عَنْ یَمِینِی ، وَمِیکَائِیلُ عَنْ یَسَارِی ، وَإِسْرَافِیلُ أَمَامِی ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ خَلْفِی ، وَبَیْنَ یَدَیَّ ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ ، سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ وَسَلَّمَ تَسْلِیماً کَثِیراً » .

عوذه امام رضا علیه السلام

31 ـ عوذه‌ای است که از امام رضا علیه‌السلام ⁽¹⁾بعد از مرگ آن بزرگوار دیده شد و گفته شده که پدران حضرت می‌گفته‌اند جدشان علی صلوات اللّه علیه از دشمنان پناه ( بخدا ) می‌برده و در غلاف شمشیر آن حضرت بوده ، و بر فرزندان و کسانش شرط کرده که با این حرز کسی را نفرین نکنند ، چون هر که با آن دعا کند دعایش از خداوند جل اسمه ممنوع نخواهد شد و آن دعا اینست « اللَّهُمَّ بِکَ أَسْتَفْتِحُ ، وَبِکَ أَسْتَنْجِحُ ، وَبِمُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَتَوَجَّهُ ، اللَّهُمَّ سَهِّلْ لِی حُزُونَتَهُ ، وَکُلَّ حُزُونَةٍ ، وَذَلِّلْ لِی صُعُوبَتَهُ ، وَکُلَّ صُعُوبَةٍ ، وَاکْفِنِی مَئُونَتَهُ ، وَکُلَّ مَئُونَةٍ ، وَارْزُقْنِی مَعْرُوفَهُ وَوُدَّهُ ، وَاصْرِفْ عَنِّی ضَرَّهُ وَمَعَرَّتَهُ ، إِنَّکَ تَمْحُو مَا تَشَاءُ ، وَتُثْبِتُ وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَابِ ، أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللّه‌ِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ ، إِنّا رُسُلُ رَبِّکَ لَنْ یَصِلُوا إِلَیْکَ ، طه ، حم ، لا یُبْصِرُونَ ، جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِیَ إِلَی الاْءَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ ، وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ، أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللّه‌ُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ

وَأَبْصارِهِمْ ، وَأُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ ، لا جَرَمَ أَنَّ اللّه‌َ یَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَما یُعْلِنُونَ ، فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللّه‌ُ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، وَتَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ، صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لا یَعْقِلُونَ ، طسم ، تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ الْمُبِینِ ، لَعَلَّکَ باخِعٌ نَفْسَکَ أَلاّ یَکُونُوا مُوءْمِنِینَ ، إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّماءِ آیَةً ، فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ ، الاْءَسْمَاءُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِالْعَیْنِ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَبِالْعِزِّ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَبِالْمُلْکِ الَّذِی لا یُضَامُ ، وَبِالنُّورِ الَّذِی لا یُطْفَی ، وَبِالْوَجْهِ الَّذِی لا یَبْلَی ، وَبِالْحَیَاةِ الَّتِی لا تَمُوتُ ، وَبِالصَمَدِیَّةِ الَّتِی لا تَقْهَرُ ، وَبِالدَّیْمُومِیَّةِ الَّتِی لا تَفْنَی ، وَبِالإسْمِ الَّذِی لا یُرَدُّ ، وَبِالرُّبُوبِیَّةِ الَّتِی لا تُسْتَذَلُّ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَکَذَا » و به جای این جمله حاجت خود را بگوید .

دعاء در سختی ها

32 ـ دعائی است⁽¹⁾که در اصل یونس بن بکیر یافت شده و دارد که برای سختیها از حضرت امام هشتم دعائی خواسته که آن بزرگوار این دعا را برایش نوشته و فرموده باشند در هر سختی با این دعا کن اجابت شده و آنچه آرزو داری به تو عطا شود . « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ إِنَّ ذُنُوبِی وَکَثْرَتَهَا قَدْ أَخْلَقَتْ وَجْهِی عِنْدَکَ ، وَحَجَبَتْنِی عَنِ اسْتِئْهَالِ رَحْمَتِکَ ، وَبَاعَدَتْنِی عَنِ اسْتِیجَابِ مَغْفِرَتِکَ ، وَلَوْ لا تَعَلُّقِی بِالائِکَ ، وَتَمَسُّکِی بِالدُّعَاءِ وَمَا وَعَدْتَ أَمْثَالِی مِنَ الْمُسْرِفِینَ ، وَأَمْثَالِی مِنَ الْخَاطِئِینَ ، وَوَعَدْتَ الْقَانِطِینَ مِنْ رَحْمَتِکَ بِقَوْلِکَ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّه‌ِ إِنَّ اللّه‌َ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ وَحَذَّرْتَ الْقَانِطِینَ مِنْ رَحْمَتِکَ فَقُلْتَ وَمَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلاّ الضّالُّونَ ثُمَّ نَدَبْتَنَا بِرَأْفَتِکَ إِلَی دُعَائِکَ فَقُلْتَ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ

داخِرِینَ إِلَهِی لَقَدْ کَانَ الاْءِیَاسُ عَلَیَّ مُشْتَمِلاً وَالْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَتِکَ عَلَیَّ مُلْتَحِفاً إِلَهِی لَقَدْ وَعَدْتَ الْمُحْسِنَ ظَنَّهُ بِکَ ثَوَاباً وَأَوْعَدْتَ الْمُسِیءَ ظَنَّهُ بِکَ عِقَاباً اللَّهُمَّ وَقَدْ أَمْسَکَ رَمَقِی حُسْنُ الظَّنِّ بِکَ فِی عِتْقِ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ وَتَغَمُّدِ زَلَّتِی وَإِقَالَةِ عَثْرَتِی اللَّهُمَّ قَوْلُکَ الْحَقُّ الَّذِی لا خُلْفَ لَهُ وَلا تَبْدِیلَ یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ وَذَلِکَ یَوْمُ النُّشُورِ إِذَا نُفِخَ فِی الصُّورِ وَبُعْثِرَ ما فِی الْقُبُورِ اللَّهُمَّ فَإِنِّی أُوفِی وَأَشْهَدُ وَأُقِرُّ وَلا أُنْکِرُ وَلا أَجْحَدُ وَأُسِرُّ وَأُعْلِنُ وَأُظْهِرُ وَأُبْطِنُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَأَنَّ عَلِیّاً أَمِیرُالْمُوءْمِنِینَ سَیِّدُ الاْءَوْصِیَاءِ وَوَارِثُ عِلْمِ الاْءَنْبِیَاءِ عَلَمُ الدِّینِ وَمُبِیرُ الْمُشْرِکِینَ وَمُمَیِّزُ الْمُنَافِقِینَ وَمُجَاهِدُ الْمَارِقِینَ إِمَامِی وَحُجَّتِی وَعُرْوَتِی وَصِرَاطِی وَدَلِیلِی وَمَحَجَّتِی وَمَنْ لا أَثِقُ بِأَعْمَالِی وَلَوْ زَکَتْ وَلا أَرَاهَا مُنْجِیَةً لِی وَلَوْ صَلَحَتْ إِلاّ بِوَلایَتِهِ وَالإئْتِمَامِ بِهِ وَالاْءِقْرَارِ بِفَضَائِلِهِ وَالْقَبُولِ مِنْ حَمَلَتِهَا وَالتَّسْلِیمِ لِرُوَاتِهَا وَأُقِرُّ بِأَوْصِیَائِهِ مِنْ أَبْنَائِهِ أَئِمَّةً وَحُجَجاً وَأَدِلَّةً وَسُرُجاً وَأَعْلاماً وَمَنَاراً وَسَادَةً وَأَبْرَاراً وَأُومِنُ بِسِرِّهِمْ وَجَهْرِهِمْ وَظَاهِرِهِمْ وَبَاطِنِهِمْ وَغَائِبِهِمْ وَشَاهِدِهِمْ وَحَیِّهِمْ وَمَیِّتِهِمْ لا شَکَّ فِی ذَلِکَ وَلا ارْتِیَابَ عِنْدَ تَحَوُّلِکَ وَلا انْقِلابَ اللَّهُمَّ فَادْعُنِی یَوْمَ حَشْرِی وَنَشْرِی بِإِمَامَتِهِمْ وَأَنْقِذْنِی بِهِمْ یَا مَوْلایَ مِنْ حَرِّ النِّیرَانِ وَإِنْ لَمْ تَرْزُقْنِی رُوحَ الْجِنَانِ فَإِنَّکَ إِنْ أَعْتَقْتَنِی مِنَ النَّارِ کُنْتُ مِنَ الْفَائِزِینَ اللَّهُمَّ وَقَدْ أَصْبَحْتُ یَوْمِی هَذَا لا ثِقَةَ لِی وَلا رَجَاءَ وَلا لَجَأَ وَلا مَفْزَعَ وَلا مَنْجَی غَیْرُ مَنْ تَوَسَّلْتُ بِهِمْ إِلَیْکَ مُتَقَرِّباً إِلَی رَسُولِکَ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ثُمَّ عَلِیٍّ أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ وَالزَّهْرَاءِ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ وَعَلِیٍّ وَمُحَمَّدٍ وَجَعْفَرٍ وَمُوسَی وَعَلِیٍّ وَمُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ وَالْحَسَنِ وَمَنْ بَعْدَهُمْ تُقِیمُ الْحِجَّةَ إِلَی الْحُجَّةِ الْمَنْشُورَةِ مِنْ وُلْدِهِ الْمَرْجُوِّ لِلاْءُمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ اللَّهُمَّ فَاجْعَلْهُمْ فِی هَذَا الْیَوْمِ وَمَا بَعْدَهُ حِصْنِی مِنَ الْمَکَارِهِ وَمَعْقِلِی مِنَ الْمَخَاوِفِ وَنَجِّنِی بِهِمْ مِنْ کُلِّ عَدُوٍّ وَطَاغٍ وَبَاغٍ وَفَاسِقٍ

وَمِنْ شَرِّ مَا أَعْرِفُ وَمَا أُنْکِرُ وَمَا اسْتَتَرَ عَنِّی وَمَا أُبْصِرُ وَمِنْ شَرِّ کُلِّ دَابَّةٍ رَبِّ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِیَتِهَا إِنَّکَ عَلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ اللَّهُمَّ فَبِتَوَسُّلِی بِهِمْ إِلَیْکَ وَتَقَرُّبِی بِمَحَبَّتِهِمْ وَتَحَصُّنِی بِإِمَامَتِهِمْ افْتَحْ عَلَیَّ فِی هَذَا الْیَوْمِ أَبْوَابَ رِزْقِکَ وَانْشُرْ عَلَیَّ رَحْمَتَکَ وَحَبِّبْنِی إِلَی خَلْقِکَ وَجَنِّبْنِی بُغْضَهُمْ وَعَدَاوَتَهُمْ إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ اللَّهُمَّ وَلِکُلِّ مُتَوَسِّلٍ ثَوَابٌ وَلِکُلِّ ذِی شَفَاعَةٍ حَقٌّ فَأَسْأَلُکَ بِمَنْ جَعَلْتُهُ إِلَیْکَ سَبَبِی وَقَدَّمْتُهُ أَمَامَ طَلِبَتِی أَنْ تُعَرِّفَنِی بَرَکَةَ یَوْمِی هَذَا وَشَهْرِی هَذَا وَعَامِی هَذَا اللَّهُمَّ وَهُمْ مَفْزَعِی وَمَعُونَتِی فِی شِدَّتِی وَرَخَائِی وَعَافِیَتِی وَبَلائِی وَنَوْمِی وَیَقَظَتِی وَظَعْنِی وَإِقَامَتِی وَعُسْرِی وَیُسْرِی وَعَلانِیَتِی وَسِرِّی وَإِصْبَاحِی وَإِمْسَائِی وَتَقَلُّبِی وَمَثْوَایَ وَسِرِّی وَجَهْرِی اللَّهُمَّ فَلا تُخَیِّبْنِی بِهِمْ مِنْ نَائِلِکَ وَلا تَقْطَعْ رَجَائِی مِنْ رَحْمَتِکَ وَلا تُوءْیِسْنِی مِنْ رَوْحِکَ وَلا تَبْتَلِنِی بِانْغِلاقِ أَبْوَابِ الاْءَرْزَاقِ وَسَدَادِ مَسَالِکِهَا وَارْتِتَاجِ مَذَاهِبِهَا وَافْتَحْ لِی مِنْ لَدُنْکَ فَتْحاً یَسِیراً وَاجْعَلْ لِی مِنْ کُلِّ ضَنْکٍ مَخْرَجاً وَإِلَی کُلِّ سَعَةٍ مَنْهَجاً إِنَّکَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ » .

عوذه امام هشتم علیه السلام

33 ـ عوذه‌ای⁽¹⁾است که امام هشتم به آن تعوّذ کرده هنگامی که حضرت را به دستور هارون در برکة السباع ( جای درندگان ) انداختند ، فضل بن ربیع می‌گوید در آن 40 درنده بود و به حضرت با این عوذه خطری از درندگان نرسید ، علی بن طاووس صاحب کتاب مهج که این روایت را ذکر کرده می‌گوید ، بسا این داستان از امام هفتم موسی بن جعفر علیه‌السلام باشد که نزد هارون زندانی بود .

فضل می‌گوید دعا را نوشتم در دفتری و در دستمالی در آستین خود آن را بستم هر بار که بر هارون وارد می‌شدم به سوی من می‌خندید و حوائجم را

برآورده می‌کرد و در هر سفری حرز و امان من از هر چیز ترسناکی بود و در هر سختی افتادم با این دعا دعا کردم برایم فرج حاصل شد .

دعاء این است : « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ ، لا شَرِیکَ لَهُ ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ ، وَأَعَزَّ جُنْدَهُ ، وَهَزَمَ الاْءَحْزَابَ وَحْدَهُ ، فَلَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ أَمْسَیْتُ وَأَصْبَحْتُ فِی حِمَی اللّه‌ِ الَّذِی لا یُسْتَبَاحُ ، وَذِمَّتِهِ الَّتِی لا تُرَامُ وَلا تُخْفَرُ وَفِی عِزِّهِ الَّذِی لا یَذِلُّ وَلا یُقْهَرُ ، وَفِی حِزْبِهِ الَّذِی لا یُغْلَبُ ، وَفِی جُنْدِهِ الَّذِی لا یُهْزَمُ ، وَحَرِیمِهِ الَّذِی لا یُسْتَبَاحُ ، بِاللّه‌ِ اسْتَجَرْتُ ، وَبِاللّه‌ِ أَصْبَحْتُ ، وَبِاللّه‌ِ اسْتَنْجَحْتُ وَتَعَزَّزْتُ وَتَعَوَّذْتُ وَانْتَصَرْتُ وَتَقَوَّیْتُ ، وَبِعِزَّةِ اللّه‌ِ قَوِیتُ عَلَی أَعْدَائِی ، وَبِجَلالِ اللّه‌ِ وَکِبْرِیَائِهِ ظَهَرْتُ عَلَیْهِمْ وَقَهَرْتُهُمْ بِحَوْلِ اللّه‌ِ وَقُوَّتِهِ اسْتَعَنْتُ عَلَیْهِمْ بِاللّه‌ِ ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، وَحَسْبِیَ اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ وَتَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ، أَتی أَمْرُ اللّه‌ِ فَلَجَتْ حُجَّةُ اللّه‌ِ ، وَغَلَبَتْ کَلِمَةُ اللّه‌ِ عَلَی أَعْدَاءِ اللّه‌ِ الْفَاسِقِینَ وَجُنُودِ إِبْلِیسَ أَجْمَعِینَ ، لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلاّ أَذیً ، وَإِنْ یُقاتِلُوکُمْ یُوَلُّوکُمُ الاْءَدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرُونَ ، ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ أَیْنَ ما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِیلاً ، لا یُقاتِلُونَکُمْ جَمِیعاً إِلاّ فِی قُریً مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ ، بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدِیدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِیعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتّی ، ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْقِلُونَ ، تَحَصَّنْتُ مِنْهُمْ بِالْحِفْظِ الْمَحْفُوظِ فَمَا اسْطَاعُوا أَنْ یُظْهِرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْباً ، آوَیْتُ إِلَی رُکْنٍ شَدِیدٍ وَالْتَجَأْتُ إِلَی کَهْفٍ رَفِیعٍ وَتَمَسَّکْتُ بِالْحَبْلِ الْمَتِینِ ، وَتَدَرَّعْتُ بِدِرْعِ اللّه‌ِ الْحَصِینَةِ ، وَتَدَرَّقْتُ بِدَرَقَةِ أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ ، وَتَعَوَّذْتُ بِعُوذَةِ سُلَیْمَانَ بْنِ دَاوُدَ ، وَتَخَتَّمْتُ بِخَاتَمِهِ ، فَأَنَا حَیْثُمَا سَلَکْتُ آمِنٌ مُطْمَئِنٌّ وَعِدَایَ فِی الاْءَهْوَالِ حَیْرَانُ قَدْ حُفَّ بِالْمِهَانَةِ ، وَأُلْبِسَ الذُّلَّ ، وَقَنِعَ بِالصَّغَارِ ضَرَبْتُ عَلَی نَفْسِی سُرَادِقَ الْحِیَاطَةِ ، وَلَبِسْتُ دِرْعَ ، الْحِفْظِ وَعَلِقْتُ عَلَیّ هَیْکَلِ الْهَیْبَةِ وَتَتَوَّجْتُ بِتَاجِ الْکَرَامَةِ وَتَقَلَّدْتُ بِسَیْفِ الْعِزِّ الَّذِی لا یُفَلُّ وَخَفِیْتُ عَنْ أَعْیُنِ الْبَاغِینَ النَّاظِرِینَ ، وَتَوَارَیْتُ عَنِ الظُّنُونِ ، وَأَمِنْتُ عَلَی نَفْسِی ، وَسَلِمْتُ مِنْ أَعْدَائِی بِجَلالِ اللّه‌ِ ، فَهُمْ

لِی خَاضِعُونَ وَعَنِّی نَافِرُونَ ، کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ ، قَصُرَتْ أَیْدِیهِمْ عَنْ بُلُوغِی ، وَعَمِیَتْ أَبْصَارُهُمْ عَنْ رُوءْیَتِی ، وَخَرِسَتْ أَلْسِنَتُهُمْ عَنْ ذِکْرِی ، وَذَهَلَتْ عُقُولُهُمْ عَنْ مَعْرِفَتِی ، وَتَخَوَّفَتْ قُلُوبُهُمْ ، وَارْتَعَدَتْ فَرَائِصُهُمْ وَنُفُوسُهُمْ مِنْ مَخَافَتِی بِاللّه‌ِ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ هُوَ ، یَا هُوَ یَا مَنْ لا إِلَهَ إِلاّ هُوَ ، افْلُلْ جُنُودَهُمْ ، وَاکْسِرْ شَوْکَتَهُمْ ، وَنَکِّسْ رُءُوسَهُمْ ، وَأَعْمِ أَبْصَارَهُمْ ، فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لِی خَاضِعِینَ ، وَانْهَزَمَ جَیْشُهُمْ وَوَلَّوْا ، مُدْبِرِینَ سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَیُوَلُّونَ الدُّبُرَ ، بَلِ السّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسّاعَةُ أَدْهی وَأَمَرُّ ، وَما أَمْرُ السّاعَةِ إِلاّ کَلَمْحِ الْبَصَرِ عَلَوْتُ عَلَیْهِمْ بِعُلُوِّ اللّه‌ِ الَّذِی کَانَ یَعْلُو بِهِ عَلِیٌّ صَاحِبُ الْحُرُوبِ ، مُنَکِّسُ الرَّایَاتِ وَمُبِیدُ الاْءَقْرَانِ ، وَتَعَوَّذْتُ بِأَسْمَاءِ اللّه‌ِ الْحُسْنَی وَکَلِمَاتِهِ الْعُلْیَا ، وَظَهَرْتُ عَلَی أَعْدَائِی بِبَأْسٍ شَدِیدٍ وَأَمْرٍ رَشِیدٍ ، وَأَذْلَلْتُهُمْ وَقَمَعْتُ رُءُوسَهُمْ ، وَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لِی خَاضِعِینَ ، فَخَابَ مَنْ نَاوَانِی وَهَلَکَ مَنْ عَادَانِی ، وَأَنَا الْمُوءَیَّدُ الْمَنْصُورُ وَالْمُظَفَّرُ الْمُتَوَّجُ الْمَحْبُورُ ، وَقَدْ لَزِمْتُ کَلِمَةَ التَّقْوَی وَاسْتَمْسَکْتُ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَی ، وَاعْتَصَمْتُ بِحَبْلِ اللّه‌ِ الْمَتِینِ ، فَلَنْ یَضُرَّنِی کَیْدُ الْکَائِدِینَ وَحَسَدُ الْحَاسِدِینَ ، أَبَدَ الآْبِدِینَ وَدَهْرَ الدَّاهِرِینَ ، فَلَنْ یَرَانِی أَحَدٌ ، وَلَنْ یُنْذِرَنِی أَحَدٌ قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّی وَلا أُشْرِکُ بِهِ أَحَداً ، أَسْأَلُکَ یَا مُتَفَضِّلُ أَنْ تَفَضَّلَ عَلَیَّ بِالاْءَمْنِ وَالاْءِیمَانِ عَلَی نَفْسِی وَرُوحِی بِالسَّلامَةِ مِنْ أَعْدَائِی وَأَنْ تَحُولَ بَیْنِی وَبَیْنَ شَرِّهِمْ بِالْمَلائِکَةِ الْغِلاظِ الشِّدَادِ ، لا یَعْصُونَ اللّه‌َ ما أَمَرَهُمْ وَیَفْعَلُونَ ما یُوءْمَرُونَ ، وَأَیِّدْنِی بِالْجُنْدِ الْکَثِیفَةِ وَالاْءَرْوَاحِ الْعَظِیمَةِ الْمُطِیعَةِ فَیُجِیبُونَهُمْ بِالْحُجَّةِ الْبَالِغَةِ ، وَیَقْذِفُونَهُمْ بِالْحَجَرِ الدَّامِغِ وَیَضْرِبُونَهُمْ بِالسَّیْفِ الْقَاطِعِ ، وَیَرْمُونَهُمْ بِالشِّهَابِ الثَّاقِبِ ، وَالْحَرِیقِ الْمُلْتَهِبِ وَالشُّوَاظِ الْمُحْرِقِ ، وَیُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جانِبٍ دُحُوراً ، وَلَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ ، قَذَفْتُهُمْ وَزَجَرْتُهُمْ بِفَضْلِ بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِطه وَیس وَالذّارِیاتِ وَالطَّوَاسِینِ وَتَنْزِیلِ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ وَالْحَوَامِیمِ ، وَبِکهیعص ، وَبِکَافٍ کُفِیتُ ، وَبِهَاءٍ هُدِیْتُ ، وَبِیَاءٍ یُسِّرَ لِی ، وَبِعَیْنٍ عَلَوْتُ ، وَبِصَادٍ صَدَّقْتُ ، أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلاّ هُوَ ، وَبِنُونِ وَالْقَلَمِ وَما یَسْطُرُونَ ، وَبِمَواقِعِ النُّجُومِ ،

وَبِالطُّورِ ، وَکِتابٍ مَسْطُورٍ ، فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ ، وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ، وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ، وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ، إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ لَواقِعٌ ، ما لَهُ مِنْ دافِعٍ ، فَوَلَّوْا مُدْبِرِینَ ، وَعَلَی أَعْقَابِهِمْ نَاکِصِینَ ، وَفِی دِیَارِهِمْ خَائِفِینَ ، فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ ، فَغُلِبُوا هُنالِکَ وَانْقَلَبُوا صاغِرِینَ ، وَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ ساجِدِینَ ، فَوَقاهُ اللّه‌ُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا ، وَحاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ ، وَمَکَرُوا وَمَکَرَ اللّه‌ُ وَاللّه‌ُ خَیْرُ الْماکِرِینَ ، الَّذِینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِیماناً وَقالُوا حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّه‌ِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوانَ اللّه‌ِ ، وَاللّه‌ُ ذُو فَضْلٍ عَظِیمٍ ، رَبِّ أَعُوذُ بِکَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطِینِ وَأَعُوذُ بِکَ رَبِّ أَنْ یَحْضُرُونِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، وَأَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِ مَا عِنْدَکَ فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللّه‌ُ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، جَبْرَئِیلُ عَنْ یَمِینِی ، وَمِیکَائِیلُ عَنْ شِمَالِی ، وَمُحَمَّدٌ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله أَمَامِی ، وَاللّه‌ُ عَزَّ وَجَلَّ یُطِلُّ عَلَیَّ ، یَمْنَعُکُمْ مِنِّی وَیَمْنَعُ الشَّیْطَانَ الرَّجِیمَ ، یَا مَنْ جَعَلَ بَیْنَ الْبَحْرَیْنِ حاجِزاً ، احْجُزْ بَیْنِی وَبَیْنَ أَعْدَائِی حَتَّی لا یَصِلُوا إِلَیَّ بِسُوءٍ ، سَتَرْتُ بَیْنِی وَبَیْنَهُمْ بِسِتْرِ اللّه‌ِ الَّذِی یُسْتَتَرُ بِهِ مِنْ سَطَوَاتِ الْفَرَاعِنَةِ وَمَنْ کَانَ فِی سِتْرِ اللّه‌ِ کَانَ مَحْفُوظاً ، حَسْبِیَ الَّذِی یَکْفِی مَا لا یَکْفِی أَحَدٌ سِوَاهُ ، وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ .

اللَّهُمَّ اضْرِبْ عَلَیَّ سُرَادِقَاتِ حِفْظِکَ الَّذِی لا یَهْتِکُهُ الرِّیَاحُ ، وَلا تَخْرِقُهُ الرِّمَاحُ ، وَاکْفِنِی شَرَّ مَا أَخَافُهُ بِرُوحِ قُدْسِکَ الَّذِی مَنْ أَلْقَیْتَهُ عَلَیْهِ کَانَ مَسْتُوراً عَنْ عُیُونِ النَّاظِرِینَ ، وَکَبِیراً فِی صُدُورِ الْخَلائِقِ أَجْمَعِینَ ، وَوَفِّقْ لِی بِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی وَکَلِمَاتِکَ الْعُلْیَا صَلاحِی فِی جَمِیعِ مَا أُوءَمِّلُهُ مِنْ خَیْرِ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَاصْرِفْ عَنِّی شَرَّ قُلُوبِهِمْ ، وَشَرَّ مَا یُضْمِرُونَ ، إِلَی خَیْرِ مَا لا یَمْلِکُهُ غَیْرُکَ .

اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَنْتَ مَوْلایَ وَمَلاذِی ، فَبِکَ أَلُوذُ ، وَأَنْتَ مَعَاذِی فَبِکَ أَعُوذُ ، یَا مَنْ دَانَ لَهُ

رِقَابُ الْجَبَابِرَةِ ، وَخَضَعَتْ لَهُ عَمَالِیقُ الْفَرَاعِنَةِ ، أَجِرْنِی اللَّهُمَّ مِنْ خِزْیِکَ ، وَکَشْفِ سِتْرِکَ ، وَنِسْیَانِ ذِکْرِکَ ، وَالاْءِضْرَابِ عَنْ شُکْرِکَ ، أَنَا فِی کَنَفِکَ لَیْلِی وَنَهَارِی وَنَوْمِی وَقَرَارِی وَانْتِبَاهِی وَانْتِشَارِی ، ذِکْرُکَ شِعَارِی وَثَنَاوءُکَ دِثَارِی .

اللَّهُمَّ إِنَّ خَوْفِی أَمْسَی وَأَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِکَ ، وَبِأَمَانِکَ مِنْ خَوْفِکَ ، وَسُوءِ عَذَابِکَ وَاضْرِبْ عَلَیَّ سُرَادِقَاتِ حِفْظِکَ ، وَارْزُقْنِی حِفْظَ عِنَایَتِکَ ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، آمِینَ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ » .

حرز امام جواد علیه السلام

34 ـ حرز امام جواد علیه‌السلام سید ابن طاووس در روایتی⁽¹⁾( ضعیف ) به دو طریق از صدوق قدس‌سره مسنداً از حکیمه دختر امام محمد تقی علیه‌السلام از گفته‌ام عیسی دختر مأمون همسر امام محمد تقی ذکر کرده ، که در حال مستی مأمون شبانه امام جواد علیه‌السلام را با شمشیر پاره پاره کرد ، روز به او خبر دادم یاسر را فرستاد ، مژده سلامتی حضرت را آورد ، تا آنجا که حضرت بر روی پوست آهوی تهامه این حرز را نوشته به یاسر دادند و بفرمایند در لوله نقره‌ای آن را قرار داده وضوئی نیکو کامل گرفته ، و 4 رکعت نماز در هر رکعت حمد را یک بار و آیة الکرسی و شهد اللّه و سوره‌های الشمس وضحیها واللیل اذا یغشی و قل هو اللّه هر کدام را 7 بار بخواند ، سپس وقت سختیها و گرفتاریها بر بازوی راست خود ببندد ، به حول و قوه خداوند از هر چیزی که بر حذر است و می‌ترسد سالم می‌ماند و سزاوار است در وقت قمر در عقرب نباشد ، و چنانچه با اهل روم و پادشاهشان بجنگد با اذن خدواند به برکت این حرز بر آنها غالب گردد ، و روایت شده که مأمون این خواص را که شنید ، در جنگ با اهل روم خداوند او را پیروز گرداند

و غنیمت آنچه خدا خواست ( یعنی بسیار ) به دست آورد و در هر جنگ و درگیری این حرز را از خود جدا نمی‌کر حرز این است .

« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ إِیِّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلاَ الضَّآلِّینَ ، أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللّه‌َ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی الاْءَرْضِ وَالْفُلْکَ تَجْرِی فِی الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ ، وَیُمْسِکُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَی الاْءَرْضِ إِلاّ بِإِذْنِهِ ، إِنَّ اللّه‌َ بِالنّاسِ لَرَوءُفٌ رَحِیمٌ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْوَاحِدُ الْمَلِکُ الدَّیَّانُ یَوْمَ الدِّینِ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ بِلا مُغَالَبَةٍ ، وَتُعْطِی مَنْ تَشَاءُ بِلا مَنٍّ ، وَتَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَتَحْکُمُ مَا تُرِیدُ ، وَتُدَاوِلُ الاْءَیَّامَ بَیْنَ النَّاسِ ، وَتُرْکِبُهُمْ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ ، أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ الْمَجْدِ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ السَّرَائِرِ ، السَّابِقِ الْفَائِقِ الْحَسَنِ الْجَمِیلِ النَّضِیرِ رَبَّ الْمَلائِکَةِ الثَّمَانِیَةِ ، وَالْعَرْشِ الَّذِی لا یَتَحَرَّکُ ، وَأَسْأَلُکَ بِالْعَیْنِ الَّتِی لا تَنَامُ ، وَبِالْحَیَاةِ الَّتِی لا تَمُوتُ ، وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی لا یُطْفَأُ وَبِالإسْمِ الاْءَکْبَرِ الاْءَکْبَرِ الاْءَکْبَرِ ، وَبِالإسْمِ الاْءَعْظَمِ الاْءَعْظَمِ الاْءَعْظَمِ ، الَّذِی هُوَ مُحِیطٌ بِمَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، وَبِالإسْمِ الَّذِی أَشْرَقَتْ بِهِ الشَّمْسُ ، وَأَضَاءَ بِهِ الْقَمَرُ ، وَسُجِّرَتْ بِهِ الْبُحُورُ ، وَنُصِبَتْ بِهِ الْجِبَالُ ، وَبِالإسْمِ الَّذِی قَامَ بِهِ الْعَرْشُ وَالْکُرْسِیُّ ، وَبِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ الْعَرْشِ ، وَبِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ الْعِزَّةِ ، وَبِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ الْعَظَمَةِ ، وَبِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ الْبَهَاءِ ، وَبِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَی سُرَادِقِ الْقُدْرَةِ ، وَبِاسْمِکَ الْعَزِیزِ وَبِأَسْمَائِکَ الْمُقَدَّسَاتِ الْمُکَرَّمَاتِ الْمَخْزُونَاتِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ .

وَأَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِکَ خَیْراً مِمَّا أَرْجُو ، وَأَعُوذُ بِعِزَّتِکَ وَقُدْرَتِکَ مِنْ شَرِّ مَا أَخَافُ وَأَحْذَرُ وَمَا لا أَحْذَرُ ، یَا صَاحِبَ مُحَمَّدٍ یَوْمَ حُنَیْنٍ ، وَیَا صَاحِبَ عَلِیٍّ یَوْمَ صِفِّینَ ، أَنْتَ یَا رَبِّ مُبِیرُ الْجَبَّارِینَ ، وَقَاصِمُ الْمُتَکَبِّرِینَ ، أَسْأَلُکَ بِحَقِّ طه وَیس وَالْقُرْآنِ الْعَظِیمِ وَالْفُرْقَانِ الْحَکِیمِ ،

أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَشُدَّ بِهِ عَضُدَ صَاحِبِ هَذَا الْعَقْدِ ، وَأَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ ، وَکُلِّ شَیْطَانٍ مَرِیدٍ ، وَعَدُوٍّ شَدِیدٍ ، وَعَدُوٍّ مُنْکَرِ الاْءَخْلاقِ ، وَاجْعَلْهُ مِمَّنْ أَسْلَمَ إِلَیْکَ نَفْسَهُ ، وَفَوَّضَ إِلَیْکَ أَمْرَهُ وَأَلْجَأَ إِلَیْکَ ظَهْرَهُ .

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذِهِ الاْءَسْمَاءِ الَّتِی ذَکَرْتَهَا وَقَرَأْتَهَا وَأَنْتَ أَعْرَفُ بِحَقِّهَا مِنِّی ، وَأَسْأَلُکَ یَا ذَا الْمَنِّ الْعَظِیمِ ، وَالْجُودِ الْکَرِیمِ ، وَلِیَّ الدَّعَوَاتِ الْمُسْتَجَابَاتِ ، وَالْکَلِمَاتِ التَّامَّاتِ ، وَالاْءَسْمَاءِ النَّافِذَاتِ ، وَأَسْأَلُکَ یَا نُورَ النَّهَارِ ، وَیَا نُورَ اللَّیْلِ وَنُورَ السَّمَاءِ وَالاْءَرْضِ ، وَنُورَ النُّورِ ، وَنُوراً یُضِیءُ بِهِ کُلُّ نُورٍ ، یَا عَالِمَ الْخَفِیَّاتِ کُلِّهَا ، فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَالاْءَرْضِ وَالسَّمَاءِ وَالْجِبَالِ ، وَأَسْأَلُکَ یَا مَنْ لا یَفْنَی وَلا یَبِیدُ وَلا یَزُولُ ، وَلا لَهُ شَیْءٌ مَوْصُوفٌ ، وَلا إِلَیْهِ حَدٌّ مَنْسُوبٌ ، وَلا مَعَهُ إِلَهٌ ، وَلا إِلَهَ سِوَاهُ ، وَلا لَهُ فِی مُلْکِهِ شَرِیکٌ ، وَلا تُضَافُ الْعِزَّةُ إِلاّ إِلَیْهِ ، وَلَمْ یَزَلْ بِالْعُلُومِ عَالِماً ، وَعَلَی الْعُلُومِ وَاقِفاً ، وَلِلأُمُورِ نَاظِماً وَبِالْکَیْنُونِیَّةِ عَالِماً ، وَلِلتَّدْبِیرِ مُحْکِماً ، وَبِالْخَلْقِ بَصِیراً ، وَبِالاْءُمُورِ خَبِیراً ، أَنْتَ الَّذِی خَشَعَتْ لَکَ الاْءَصْوَاتُ ، وَضَلَّتْ فِیکَ الاْءَوْهَامُ ، وَضَاقَتْ دُونَکَ الاْءَسْبَابُ ، وَمَلأَ کُلَّ شَیْءٍ نُورُکَ ، وَوَجِلَ کُلُّ شَیْءٍ مِنْکَ ، وَهَرَبَ کُلُّ شَیْءٍ إِلَیْکَ ، وَتَوَکَّلَ کُلُّ شَیْءٍ عَلَیْکَ ، وَأَنْتَ الرَّبِیعُ فِی جَلالِکَ ، وَأَنْتَ الْبَهِیُّ فِی جَمَالِکَ ، وَأَنْتَ الْعَظِیمُ فِی قُدْرَتِکَ ، وَأَنْتَ الَّذِی لا یُدْرِکُکَ شَیْءٌ ، وَأَنْتَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ الْعَظِیمُ ، وَمُجِیبُ الدَّعَوَاتِ ، قَاضِی الْحَاجَاتِ ، مُفَرِّجُ الْکُرُبَاتِ ، وَلِیُّ النَّقِمَاتِ ، یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ دَانٍ ، وَفِی دُنُوِّهِ عَالٍ ، وَفِی إِشْرَاقِهِ مُنِیرٌ ، وَفِی سُلْطَانِهِ قَوِیٌّ ، وَفِی مُلْکِهِ عَزِیزٌ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاحْرُسْ صَاحِبَ هَذَا الْعَقْدِ وَهَذَا الْحِرْزِ وَهَذَا الْکِتَابِ ، بِعَیْنِکَ الَّتِی لا تَنَامُ وَاکْنُفْهُ بِرُکْنِکَ الَّذِی لا یُرَامُ ، وَارْحَمْهُ بِقُدْرَتِکَ عَلَیْهِ ، فَإِنَّهُ مَرْزُوقُکَ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللّه‌ِ وَبِاللّه‌ِ الَّذِی لا صَاحِبَةَ لَهُ وَلا وَلَدَ ، بِسْمِ اللّه‌ِ قَوِیِّ الشَّأْنِ ، عَظِیمِ الْبُرْهَانِ ، شَدِیدِ السُّلْطَانِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ کَانَ ، وَمَا لَمْ یَشَأْ لَمْ یَکُنْ ، أَشْهَدُ أَنَّ نُوحاً رَسُولُ اللّه‌ِ ، وَأَنَّ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلُ اللّه‌ِ ، وَأَنَّ مُوسَی کَلِیمُ اللّه‌ِ ، وَنَجِیُّهُ ، وَأَنَّ عِیسَی ابْنَ

مَرْیَمَ رُوحُ اللّه‌ِ وَکَلِمَتُهُ ، صَلَوَاتُ اللّه‌ِ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً صلی‌الله‌علیه‌و‌آله خَاتَمُ النَّبِیِّینَ لا نَبِیَّ بَعْدَهُ ، وَأَسْأَلُکَ بِحَقِّ السَّاعَةِ الَّتِی یُوءْتَی فِیهَا بِإِبْلِیسَ اللَّعِینِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ، وَیَقُولُ اللَّعِینُ فِی تِلْکَ السَّاعَةِ ، وَاللّه‌ِ مَا أَنَا مُهَیِّجُ مَرَدَةٍ ، اللّه‌ُ نُورُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَهُوَ الْقَاهِرُ وَهُوَ الْغَالِبُ لَهُ الْقُدْرَةُ السَّابِقَةُ ، وَهُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُکَ بِحَقِّ هَذِهِ الاْءَسْمَاءِ کُلِّهَا وَصِفَاتِهَا وَصُورَتِهَا ، وَهِیَ سُبْحَانَ اللّه‌ِ الَّذِی خَلَقَ الْعَرْشَ وَالْکُرْسِیَّ وَاسْتَوَی عَلَیْهِ ، أَسْأَلُکَ أَنْ تَصْرِفَ عَنْ صَاحِبِ کِتَابِی هَذَا کُلَّ سُوءٍ وَمَحْذُورٍ فَهُوَ عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدِکَ وَابْنُ أَمَتِکَ وَأَنْتَ مَوْلاهُ ، فَقِهِ اللَّهُمَّ یَا رَبِّ ادْفَعْ عَنْهُ الاْءَسْوَاءَ کُلَّهَا ، وَاقْمَعْ عَنْهُ أَبْصَارَ الظَّالِمِینَ ، وَأَلْسِنَةَ الْمُعَانِدِینَ ، وَالْمُرِیدِینَ لَهُ السُّوءَ وَالضَّرَّ ، وَادْفَعْ عَنْهُ کُلَّ مَحْذُورٍ وَمَخُوفٍ ، وَأَیُّ عَبْدٍ مِنْ عَبِیدِکَ أَوْ أَمَةٍ مِنْ إِمَائِکَ أَوْ سُلْطَانٍ مَارِدٍ أَوْ شَیْطَانٍ أَوْ شَیْطَانَةٍ أَوْ جِنِّیٍّ أَوْ جِنِّیَّةٍ أَوْ غُولٍ أَوْ غُولَةٍ ، أَرَادَ صَاحِبَ کِتَابِی هَذَا بِظُلْمٍ أَوْ ضَرٍّ أَوْ مَکْرٍ أَوْ مَکْرُوهٍ أَوْ کَیْدٍ أَوْ خَدِیعَةٍ أَوْ نِکَایَةٍ أَوْ سِعَایَةٍ أَوْ فَسَادٍ أَوْ غَرَقٍ أَوِ اصْطِلامٍ أَوْ عَطَبٍ أَوْ مُغَالَبَةٍ أَوْ غَدْرٍ أَوْ قَهْرٍ أَوْ هَتْکِ سِتْرٍ أَوِ اقْتِدَارٍ أَوْ آفَةٍ أَوْ عَاهَةٍ أَوْ قَتْلٍ أَوْ حَرَقٍ أَوِ انْتِقَامٍ أَوْ قَطْعٍ أَوْ سِحْرٍ أَوْ مَسْخٍ أَوْ مَرَضٍ أَوْ سَقَمٍ أَوْ بَرَصٍ أَوْ جُذَامٍ أَوْ بُوءْسٍ أَوْ فَاقَةٍ أَوْ آعَةٍ ( عاهَةٍ ظ ) أَوْ سَغَبٍ أَوْ عَطَشٍ أَوْ وَسْوَسَةٍ أَوْ نَقْصٍ فِی دِینٍ أَوْ مَعِیشَةٍ فَاکْفِنِیهِ ( فَاکْفِهِ ظ ) بِمَا شِئْتَ وَکَیْفَ شِئْتَ ، وَأَنَّی شِئْتَ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِینَ ، وَسَلَّمَ تَسْلِیماً کَثِیراً وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِین » .

و در روایت⁽¹⁾دارد که لوله نقره‌ای که حرز را در آن می‌نهد این کلمات را با نقره خالص روی آن نقش کند « یا مَشهوراً فِی السّماوات ، یا مَشْهُوراً فِی الأرضینَ ، یا مَشْهُوراً فِی الدُّنیا والآخِرَةِ ، جَهَدْتَ الجَبابِرَةَ وَالمُلوکُ عَلی إطْفاءِ نُورِکَ ، وَإخْمادِ ذِکْرِک

فَأبی اللّه‌ُ إلاّ أنْ یُتمّ نُورکَ وَیبوحَ بِذِکْرِکَ وَلَوْ کَرِهَ المُشرِکُون » و به جای فابی اللّه در نسخه‌ای و ابیت دارد .

مرحوم علامه مجلسی می‌گوید که در جزء سوم کتاب الواحد یافته ، که مراد به این جملات مولا امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه‌السلام است .

حرز دفع همّ و غمّ

35 ـ حرز⁽¹⁾برای هم و غمی از خط شهید رحمه‌الله نقل شده « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ حَقّاً حَقّاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ عُبُودِیَّةً وَرِقّاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ قَوْلاً وَصِدْقاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ ذُخْراً یَبْقَی ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ شَوْقاً شَوْقاً ، بِسْمِ اللّه‌ِ وَبِاللّه‌ِ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ ، اعْتَصَمْتُ بِاللّه‌ِ ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، وَما تَوْفِیقِی إِلاّ بِاللّه‌ِ ، نِعْمَ الْقَادِرُ اللّه‌ُ ، وَنِعْمَ النَّصِیرُ اللّه‌ُ ، لا یَأْتِی بِالْخَیْرَاتِ إِلاّ اللّه‌ُ ، وَمَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللّه‌ِ ، وَإِنَّ الاْءَمْرَ کُلَّهُ للّه‌ِِ ، أَسْتَظْهِرُ بِاللّه‌ِ وَأَسْتَعِینُ بِاللّه‌ِ ، وَأَسْتَغْفِرُ اللّه‌َ ، وَالصَّلاةُ عَلَی رَسُولِ اللّه‌ِ وَعَلَی مَلائِکَتِهِ وَالصَّالِحِینَ مِنْ عِبَادِهِ ، إِنَّهُ مِنْ سُلَیْمانَ ، وَإِنَّهُ بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، أَلاّ تَعْلُوا عَلَیَّ وَأْتُونِی مُسْلِمِینَ ، کَتَبَ اللّه‌ُ لاَءَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِی ، إِنَّ اللّه‌َ قَوِیٌّ عَزِیزٌ ، لا یَضُرُّکُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئاً إِنَّ اللّه‌َ بِما یَعْمَلُونَ مُحِیطٌ ، إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ یَبْسُطُوا إِلَیْکُمْ أَیْدِیَهُمْ فَکَفَّ أَیْدِیَهُمْ عَنْکُمْ ، وَاللّه‌ُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ ، إِنَّ اللّه‌َ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ کُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللّه‌ُ ، قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَسَلاماً عَلی إِبْراهِیمَ ، وَأَرادُوا بِهِ کَیْداً فَجَعَلْناهُمُ الاْءَخْسَرِینَ ، وَزادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً ، لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّه‌ِ ، رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ ، وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ ، وَاجْعَلْ لِی مِنْ لَدُنْکَ سُلْطاناً نَصِیراً ، وَقَرَّبْناهُ نَجِیًّا ، وَرَفَعْناهُ مَکاناً عَلِیًّا ، سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ، وَأَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّةً مِنِّی ، لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الاْءَعْلی ، لا تَخافُ دَرَکاً وَلا تَخْشی ، لا تَخَفْ إِنَّکَ مِنَ الآْمِنِینَ ، وَیَنْصُرَکَ اللّه‌ُ نَصْراً عَزِیزاً ، وَمَنْ یَتَوَکَّلْ

عَلَی اللّه‌ِ فَهُوَ حَسْبُهُ ، إِنَّ اللّه‌َ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللّه‌ُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً ، فَوَقاهُمُ اللّه‌ُ شَرَّ ذلِکَ الْیَوْمِ وَلَقّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً ، وَجَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِیراً ، وَرَفَعْنا لَکَ ذِکْرَکَ ، فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً ، إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً یُحِبُّونَهُمْ کَحُبِّ اللّه‌ِ وَالَّذِینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا للّه‌ِِ ، رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً ، وَثَبِّتْ أَقْدامَنا وَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ ، الَّذِینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ إِنَّ النّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِیماناً وَقالُوا حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّه‌ِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوانَ اللّه‌ِ ، هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُوءْمِنِینَ ، وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ ، لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِی الاْءَرْضِ جَمِیعاً ما أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ ، وَلکِنَّ اللّه‌َ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ سَنَشُدُّ عَضُدَکَ بِأَخِیکَ ، وَنَجْعَلُ لَکُما سُلْطاناً فَلا یَصِلُونَ إِلَیْکُما بِآیاتِنا أَنْتُما وَمَنِ اتَّبَعَکُمَا الْغالِبُونَ ، رَبَّنا عَلَیْکَ تَوَکَّلْنا وَإِلَیْکَ أَنَبْنا وَإِلَیْکَ الْمَصِیرُ ، رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَبَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحِینَ ، إِنِّی تَوَکَّلْتُ عَلَی اللّه‌ِ رَبِّی وَرَبِّکُمْ ، ما مِنْ دَابَّةٍ إِلاّ هُوَ آخِذٌ بِناصِیَتِها ، إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ ، فَسَتَذْکُرُونَ ما أَقُولُ لَکُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللّه‌ِ ، إِنَّ اللّه‌َ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ ، فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، رَبِّ أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرّاحِمِینَ ، لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ ، الم ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ هُدیً لِلْمُتَّقِینَ ، الَّذِینَ یُوءْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَمِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ ، وَالَّذِینَ یُوءْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ وَما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَبِالآْخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ ، أُولئِکَ عَلی هُدیً مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ، اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ، لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ ، لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَما فِی الاْءَرْضِ ، مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّ بِإِذْنِهِ ، یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَما خَلْفَهُمْ ، وَلا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّ بِما شاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضَ ، وَلا یَوءُدُهُ حِفْظُهُما ، وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ وَقَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً ، فَتَعالَی اللّه‌ُ الْمَلِکُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، فَلِلّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ

وَالاْءَرْضِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، وَلَهُ الْکِبْرِیاءُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَبَیْنَ الَّذِینَ لا یُوءْمِنُونَ بِالآْخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً ، وَجَعَلْنا عَلی قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً أَنْ یَفْقَهُوهُ ، وَفِی آذانِهِمْ وَقْراً ، وَإِذا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِی الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلی أَدْبارِهِمْ نُفُوراً ، أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَأَضَلَّهُ اللّه‌ُ عَلی عِلْمٍ ، وَخَتَمَ عَلی سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلی بَصَرِهِ غِشاوَةً ، أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللّه‌ُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ ، وَأُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ ، وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا ، فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ ، وَما تَوْفِیقِی إِلاّ بِاللّه‌ِ ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ ، وَإِلَیْهِ أُنِیبُ ، وَلا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَلا تَکُ فِی ضَیْقٍ مِمّا یَمْکُرُونَ ، إِنَّ اللّه‌َ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَالَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ ، وَخَشَعَتِ الاْءَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلاّ هَمْساً ، فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللّه‌ُ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَ بِی سُوءاً أَوْ مَکْرُوهاً فَاقْمَعْ رَأْسَهُ ، وَاعْقِلْ لِسَانَهُ ، وَأَلْجِمْ فَاهُ ، وَرُدَّ کَیْدَهُ فِی نَحْرِهِ ، وَاجْعَلْ بَیْنِی وَبَیْنَهُ کَیْفَ شِئْتَ ، وَأَنَّی شِئْتَ ، وَاجْعَلْنِی مِنْهُ وَمِنْ کُلِّ دَابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِیَتِهَا فِی حِمَاکَ ، فَإِنَّ حِمَاکَ عَزِیزٌ ، وَجَارَکَ مَنِیعٌ ، وَسُلْطَانَکَ قَاهِرٌ ، وَأَمْرَکَ غَالِبٌ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ مِنَ الضَّلالَةِ ، أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، کَمَا هَدَیْتَنَا بِهِ مِنَ الْجَهَالَةِ ، وَاغْفِرْ لَنَا وَلآِبَائِنَا وَلاِءُمَّهَاتِنَا وَلِذُرِّیَّاتِنَا وَلِجَمِیعِ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ وَحْدَهُ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَعِتْرَتِهِ الطَّاهِرِینَ » حرزها واحتجابات متعددی از ائمه علیهم‌السلام در مهج نقل کرده .

دعائی که مستجاب می شود و برای سختی زائیدن است

36 ـ در مهج الدعوات⁽¹⁾در روایتی ضعیف از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله که آورده که هر که به این نامها دعا کند خداوند عزّوجل دعایش را مستجاب گرداند ، و اگر

این دعا نزد زنی خواند شود که زائیدن بر او سخت شده خداوند آن را بر او آسان سازد « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا مَنِ احْتَجَبَ بِشُعَاعِ نُورِهِ عَنْ نَوَاظِرِ خَلْقِهِ ، یَا مَنْ تَسَرْبَلَ بِالْجَلالِ وَالْعَظَمَةِ ، وَاشْتَهَرَ بِالتَّجَبُّرِ فِی قُدْسِهِ ، یَا مَنْ تَعَالَی بِالْجَلالِ وَالْکِبْرِیَاءِ فِی تَفَرُّدِ مَجْدِهِ ، یَا مَنِ انْقَادَتِ الاْءُمُورُ بِأَزِمَّتِهَا طَوْعاً لاِءَمْرِهِ ، یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالاْءَرَضُونَ مُجِیبَاتٌ لِدَعْوَتِهِ ، یَا مَنْ زَیَّنَ السَّمَاءَ بِالنُّجُومِ الطَّالِعَةِ ، وَجَعَلَهَا هَادِیَةً لِخَلْقِهِ ، یَا مَنْ أَنَارَ الْقَمَرَ الْمُنِیرَ فِی سَوَادِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ بِلُطْفِهِ ، یَا مَنْ أَنَارَ الشَّمْسَ الْمُنِیرَةَ وَجَعَلَهَا مَعَاشاً لِخَلْقِهِ ، وَجَعَلَهَا مُفَرِّقَةً بَیْنَ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ بِعَظَمَتِهِ ، یَا مَنِ اسْتَوْجَبَ الشُّکْرَ بِنَشْرِ سَحَائِبِ نِعَمِهِ أَسْأَلُکَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِکَ وَمُنْتَهَی الرَّحْمَةِ مِنْ کِتَابِکَ ، وَبِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، وَبِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ أَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابِکَ أَوْ أَثْبَتَّهُ فِی قُلُوبِ الصَّافِّینَ الْحَافِّینَ حَوْلَ عَرْشِکَ ، فَتَرَاجَعَتِ الْقُلُوبُ إِلَی الصُّدُورِ عَنِ الْبَیَانِ بِإِخْلاصِ الْوَحْدَانِیَّةِ ، وَتَحْقِیقِ الْفَرْدَانِیَّةِ مُقِرَّةً لَکَ بِالْعُبُودِیَّةِ ، وَأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ أَنْتَ اللّه‌ُ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، وَأَسْأَلُکَ بِالاْءَسْمَاءِ الَّتِی تَجَلَّیْتَ بِهَا لِلْکَلِیمِ عَلَی الْجَبَلِ الْعَظِیمِ ، فَلَمَّا بَدَا شُعَاعُ نُورِ الْحُجُبِ مِنْ بَهَاءِ الْعَظَمَةِ ، خَرَّتِ الْجِبَالُ مُتَدَکْدِکَةً لِعَظَمَتِکَ وَجَلالِکَ وَهَیْبَتِکَ وَخَوْفاً مِنْ سَطْوَتِکَ رَاهِبَةً مِنْکَ ، فَلا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ فَلا إِلَهَ إلاّ أَنْتَ ، فَلا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ فَلا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، وَأَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی فَتَقْتَ بِهِ رَتْقَ عَظِیمِ جُفُونِ عُیُونِ النَّاظِرِینَ الَّذِی بِهِ تَدْبِیرُ حِکْمَتِکَ وَشَوَاهِدُ حُجَجِ أَنْبِیَائِکَ یَعْرِفُونَکَ بِفِطَنِ الْقُلُوبِ ، وَأَنْتَ فِی غَوَامِضِ مُسَرَّاتِ سَرِیرَاتِ الْغُیُوبِ ، أَسْأَلُکَ بِعِزَّةِ ذَلِکَ الإسْمِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَصْرِفَ عَنِّی جَمِیعَ الآْفَاتِ وَالْعَاهَاتِ وَالاْءَعْرَاضِ وَالاْءَمْرَاضِ وَالْخَطَایَا وَالذُّنُوبِ وَالشَّکِّ وَالشِّرْکِ وَالْکُفْرِ وَالنِّفَاقِ وَالشِّقَاقِ وَالْغَضَبِ وَالْجَهْلِ وَالْمَقْتِ وَالضَّلالَةِ وَالْعُسْرِ وَالضِّیقِ وَفَسَادِ الضَّمِیرِ وَحُلُولِ النَّقِمَةِ وَشَمَاتَةِ الاْءَعْدَاءِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعَاءِ لَطِیفٌ لِمَا تَشَاءُ وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین » .

دعای ملهوب و مکروب

37 ـ در قرب الاسناد⁽¹⁾روایتی مسند از ابن صدقه ( مسعدة ) آورده که از امام صادق علیه‌السلام دعائی خواست حضرت ، دعاء الحاح را به وی تعلیم داد « اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَمَا فِیهِنَّ وَرَبَّ الاْءَرَضِینَ السَّبْعِ وَمَا فِیهِنَّ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ وَرَبَّ مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی بِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَبِهِ تَقُومُ الاْءَرْضُ وَبِهِ تُفَرِّقُ الْجَمْعَ وَبِهِ تَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ وَبِهِ تَرْزُقُ الاْءَحْیَاءَ وَبِهِ أَحْصَیْتَ عَدَدَ الثَّرَی وَالرَّمْلِ وَوَرَقِ الاْءَشْجَارِ وَقَطْرِ الْبُحُورِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد » .

و امام ششم علیه‌السلام اضافه فرمود « یَا مَنْ لا یَحْجُبُهُ سَمَاءٌ عَنْ سَمَاءٍ وَلا أَرْضٌ عَنْ أَرْضٍ وَلا جَنْبٌ عَنْ قَلْبٍ وَلا سِتْرٌ عَنْ کِنٍّ وَلا جَبَلٌ عَمَّا فِی أَصْلِهِ وَلا بَحْرٌ عَمَّا فِی قَعْرِهِ یَا مَنْ لا تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الاْءَصْوَاتُ وَلا تَغْلِبُهُ کَثْرَةُ الْحَاجَاتِ وَلا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ » سپس حاجت خواد را بخواه .

38 ـ در روایت خصال⁽²⁾شیخ صدوق قدس‌سره مسند به سند ضعیفی از ابن عباس آمده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله کلماتی که جبرئیل به عنوان هدیه از ناحیه خداوند عزوجل برای حضرت آورده بود ، به حضرت امیر علیه‌السلام آموختند که به هیچ یک از انبیاء قبلاً داده نشده 19 حرف است ، هیچ ملهوف و مکروب و محزون و مغمومی به این‌ها دعا نکند یا نزد دزدی یا آتش سوزی بخواند و هیچ بنده‌ای که از سلطانی ( مقامی ) می‌ترسد نخواند مگر آنکه خداوند برایش فرج سازد .

حضرت امیر علیه‌السلام چگونگی دعا کردن به آنها را می‌پرسد حضرت بفرمایند بگو « یا عِمادَ مَنْ لاعِمادَ لَهُ ، وَیا ذُخْرَ مَنْ لاذُخْرَلَهُ ، وَیا سَنَدَ مَنْ لاسَنَدَ لَهُ ، وَیا حِرْزَ مَنْ

لاحِرْزَ لَهُ ، وَیا غِیاثَ مَنْ لاغِیاثَ لَهُ ، وَیا کَریمَ الْعَفْوِ ، وَیا حَسَنَ الْبَلاءِ ، وَیا عَظیمَ الرَّجاءِ ، وَیا عِزَّ الضُّعَفاءِ ، وَیا مُنْقِذَ الْغَرْقی ، وَیا مُنْجِیَ الْهَلْکی ، یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ ، یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ ، اَنْتَ الَّذی سَجَدَ لَکَ سَوادُ اللَّیْلِ ، وَنُورُ النَّهارِ ، وَضَوْءُ الْقَمَرِ ، وَشُعاعُ الشَّمْسِ ، وَدَوِیُّ الْماءِ ، وَحَفیفُ الشَّجَرِ ، یا اَللّه‌ُ یا اَللّه‌ُ یا اَللّه‌ُ ، اَنْتَ وَحْدَکَ لاشَریکَ لَکَ » پس می‌گوئی: « اَللّهُمَّ افْعَلْ بی کَذا وَکَذا » و به جای این جمله حاجت خود را بگوید ، همانا از مجلست بلند نشدی تا حاجتت روا شود انشاء اللّه .

دعای حاجت

39 ـ در امالی طوسی به روایتی مسند⁽¹⁾( ضعیف ) از علی بن ابی طالب علیه‌السلام آمده ، که هرگاه بر پیغمبر گرفتاری یا همی رخ می‌داد ، این دعا را می‌خواندند و هیچ مسلمی به این دعا دعا نمی‌کند سه بار ، الا آنکه خواسته‌اش به او عطا می‌شود مگر سؤال گناهی یا قطع رحمی نماید ، « یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا حَیّاً لا یَمُوتُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ کَاشِفُ الْهَمِّ ، مُجِیبُ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ ، أَسْأَلُکَ بِأَنَّ لَکَ الْحَمْدَ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِیعُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، ذُو الْجَلالِ وَالاْءِکْرامِ ، رَحْمَانُ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ وَرَحِیمُهُمَا ، ارْحَمْنِی رَحْمَةً تُغْنِینِی بِهَا عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوَاکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین » .

40 ـ در روایت مسند⁽²⁾( اعتبارش ثابت نیست ) محاسن برقی از عبداللّه بن جعفر ، دعائی برای برآوردن حاجت از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام وارد شده « لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ الْحَلِیمُ الْکَرِیمُ ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ رَبِّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَمَا فِیهِنَّ وَمَا بَیْنَهُنَّ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ مَلِکٌ مُقْتَدِرٌ وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، مَا تَشَاءُ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ یَکُون » سپس حاجت

خود را درخواست می‌کند .

دعای الحاح و حاجت

41 ـ در کتاب غیبت شیخ طوسی قدس‌سره ⁽¹⁾مسنداً ( بسندی ضعیف ) از حضرت حجة عجل اللّه فرجه آمده ، که امام ششم علیه‌السلام در دعاء الحاح می‌گفت « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی بِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ ، وَبِهِ تَقُومُ الاْءَرْضُ ، وَبِهِ تُفَرِّقُ بَیْنَ الْحَقِّ وَالْبَاطِلِ ، وَبِهِ تَجْمَعُ بَیْنَ الْمُتَفَرِّقِ وَبِهِ تُفَرِّقُ بَیْنَ الْمُجْتَمِعِ وَبِهِ أَحْصَیْتَ عَدَدَ الرِّمَالِ ، وَزِنَةَ الْجِبَالِ ، وَکَیْلَ الْبِحَارِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَجْعَلَ لِی مِنْ أَمْرِی فَرَجاً وَمَخْرَجاً » .

42 ـ در کتاب مکارم الاخلاق⁽²⁾در مورد حاجت مرسلاً ، دعاء حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام را آورده « لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ الْحَلِیمُ الْکَرِیمُ لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصَّالِحَاتُ یَا هُوَ یَا مَنْ هُوَ هُوَ هُوَ یَا مَنْ لَیْسَ هُوَ إِلاّ هُوَ یَا هُوَ یَا مَنْ لا هُوَ إِلاّ هُوَ » .

43 ـ از امام ششم علیه‌السلام ⁽³⁾درخواست حاجت را از پدر بزرگوارش به این گونه ذکر کرده که هرگاه حاجتی بر آن حضرت وارد می‌شد ، بدون قرائت و رکوع سجده می‌کرد ، سپس 7 بار می‌گفت « یا ارحم الراحمین » و هیچ مؤمنی این را نگفت مگر آنکه خداوند جل جلاله می‌گوید ، همانا من ارحم الراحمین ، هستم حاجتت را درخواست کن .

دعاهای متعدد برای حاجت و رفع گرفتاری

44 ـ در همان⁽¹⁾کتاب وارد شده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله برای برآورده شدن حاجت ، به حضرت امیر علیه‌السلام فرمودند : یا علی هنگامی که از منزلت برای حاجتی بیرون می‌روی ، آیة الکرسی را بخوان که حاجتت برآورده می‌شود ان شاء اللّه .

45 ـ و در مورد مهمات از امام ششم علیه‌السلام ⁽²⁾آورده که هرگاه به مرد گرفتاری یا شدتی دست داد ، زانوها و دست‌های خود تا آرنج را برهنه ساخته و به زمین بچسباند و هم چنین سینه خود را سپس دعاء کند .

46 ـ و در روایتی دیگر⁽³⁾گفته حضرت علی علیه‌السلام به پسرش را دارد هرگاه کاری بزرگ در دین یا دنیا بر تو نازل شد وضو بگیر و دستهای خود را بالا ببر ، و هفت بار یا اللّه یا اللّه بگو ، همانا مستجاب می‌شود .

47 ـ و از امام هفتم علیه‌السلام آمده⁽⁴⁾هیچ کس نیست امری برایش آید ، که وی را اندوهناک سازد ، یا گرفتاری به او روی دهد ، و سر خود را به سوی آسمان بلند سازد ، و سه بار بگوید « بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمن الرّحیم » مگر آنکه خداوند برای گرفتاریش فرج کرده ، و اندوهش را برطرف سازد ، انشاء اللّه تعالی .

48 ـ دعائی در کشف الغمه⁽⁵⁾از دلائل حمیری از گفته غلام امام ششم علیه‌السلام از گفته امام هفتم علیه‌السلام دارد ، که به برادرش اسحاق آموخته ، و فرموده آن را به کسی که اهل نیست نیاموزد و به کسی جز شیعیانشان یاد ندهد « یَا سَابِقَ کُلِّ

فَوْتٍ ، یَا سَامِعاً لِکُلِّ صَوْتٍ قَوِیٍّ أَوْ خَفِیٍّ ، یَا مُحْیِیَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ ، لا تَغْشَاکَ الظُّلُمَاتُ الْحَنْدَسِیَّةُ ، وَلا تَشَابَهُ عَلَیْکَ اللُّغَاتُ الْمُخْتَلِفَةُ ، وَلا یَشْغَلُکَ شَیْءٌ عَنْ شَیْءٍ ، یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ دَعْوَةُ دَاعٍ دَعَاهُ مِنَ السَّمَاءِ ، یَا مَنْ لَهُ عِنْدَ کُلِّ شَیْءٍ مِنْ خَلْقِهِ سَمْعٌ سَامِعٌ ، وَبَصُرٌ نَافِذٌ ، یَا مَنْ لا تُغَلِّطُهُ کَثْرَةُ الْمَسَائِلِ ، وَلا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ ، یَا حَیُّ حِینَ لا حَیَّ فِی دَیْمِومَةِ مُلْکِهِ وَبَقَائِهِ ، یَا مَنْ سَکَنَ الْعُلَی وَاحْتَجَبَ عَنْ خَلْقِهِ بِنُورِهِ ، یَا مَنْ أَشْرَقَتْ لِنُورِهِ دُجَی الظُّلَمِ ، أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْوَاحِدِ الاْءَحَدِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الَّذِی هُوَ مِنْ جَمِیعِ أَرْکَانِکَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِه » سپس حاجات خود را درخواست کن .

49 ـ در کتاب فلاح السائل ضمن روایتی⁽¹⁾مسند به دو طریق ضعیف یکی ، از امام دهم علیه‌السلام از پدرانش علیهم‌السلام و یکی از امام ششم علیه‌السلام آورده که هر که جلو دعاء خود این دعا را بخواند دعایش مستجاب شود « مَا شَاءَ اللّه‌ُ تَوَجُّهاً إِلَی اللّه‌ِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ تَعَبُّداً للّه‌ِِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ تَلَطُّفاً للّه‌ِِ مَا شَاءَ اللّه‌ُ تَذَلُّلاً للّه‌ِِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ اسْتِنْصَاراً بِاللّه‌ِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ اسْتِکَانَةً للّه‌ِِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ تَضَرُّعاً إِلَی اللّه‌ِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ اسْتِعَانَةً بِاللّه‌ِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ اسْتِغَاثَةً بِاللّه‌ِ ، مَا شَاءَ اللّه‌ُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم » .

50 ـ در روایت مسند ضعیف دیگری راوی از امام دهم علیه‌السلام ⁽²⁾دعائی خاص می‌خواهد ، حضرت بفرماید بگو : « یَا عُدَّتِی دُونَ الْعَدَدِ ، یَا رَجَائِی وَالْمُعْتَمَدُ ، وَیَا کَهْفِی وَالسَّنَدُ ، وَیَا وَاحِدُ یَا أَحَدُ ، یَا مَنْ هُوَ اللّه‌ُ أَحَدٌ ، أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مَنْ خَلَقْتَهُ مِنْ خَلْقِکَ ، وَلَمْ تَجْعَلْ فِی خَلْقِکَ مِثْلَهُمْ أَحَداً ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی جَمَاعَتِهِمْ وَتَفْعَلَ بِی کَذَا وَکَذَا » به جای این جمله حاجت خود را بخواهد حضرت فرمود از خداوند سبحان خواسته‌ام

که هر که به این دعا دعا کند خداوند او را ناامید نسازد .

دعایی که رد نشود

51 ـ در دعوات راوندی مرسلاً از حضرت امیر علیه‌السلام ⁽¹⁾وارد شده هر که 100 آیه از قرآن از هر جا که خواست بخواند سپس ، بار بگوید یا اللّه ، اگر دعا بر سنگ سخت کند او را بیرون می‌آورد .

و از امام ششم علیه‌السلام مرسلاً⁽²⁾وارد شده هر کس سه بار بگوید « یا مَن یفعلُ ما یشاء ولا یَفعلُ ما یشاء أحدٌ غَیْرَهُ » دعایش مستجاب می‌شود .

52 ـ و روبه راه‌ترین⁽³⁾و رساترین دعا اینست که بگوید : « یا اللّه‌ُ الّذی لَیْس کَمِثْلِهِ شَیءٌ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَأهْلِ بَیْتِهِ وَافْعَل بی کَذا وَکَذا » به جای این جمله حاجت خود را بخواهد ) .

53 ـ و در همان کتاب⁽⁴⁾دارد که مردی از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دعائی سؤال کرد که رد نشود ، حضرت این دعا را به او یاد داد « اَللّهُمَ إنّی أسْألُکَ بِاسْمِکَ الأعلَی الأجَل الأعْظَم » چند بار این را بگو سپس حاجت خود را درخواست کن .

54 ـ و أیضاً مرسلاً از ثمالی⁽⁵⁾آورده که علی بن الحسین علیه‌السلام دعائی به او آموخته که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرموده باشند ، دعائی است هر آنگاه خداوند به آن خوانده شود اجابت می‌کند ، و هنگامی که به آن خواسته شود عطا فرماید « اللّهُمّ إنّی أسْألُکَ بِأنَّ لَکَ الحَمْدُ لا إله إلاّ أنْتَ المَنّان ، بَدیعُ السموات وَالأرض ، ذُوالجلال

وَالاکرام ، أنْ تَفْعل بی کَذا وکَذا » وبه جای این جمله حاجت خود را بخواهد .

مناجات برای حاجت

55 ـ و مرسلاً از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ⁽¹⁾آورده که جبرئیل علیه‌السلام این مناجات را برای درخواست حاجت به آن حضرت داده : « اللَّهُمَّ جَدِیرٌ مَنْ أَمَرْتَهُ بِالدُّعَاءِ أَنْ یَدْعُوَکَ ، وَمَنْ وَعَدْتَهُ بِالاْءِسْتِجَابَةِ أَنْ یَرْجُوَکَ ، وَلِیَ اللَّهُمَّ حَاجَةٌ قَدْ عَجَزَتْ عَنْهَا حِیلَتِی ، وَکَلَّتْ مِنْهَا طَاقَتِی ، وَضَعُفَتْ عَنْ مَرَامِهَا قُوّتِی ، وَسَوَّلَتْ لِی نَفْسِیَ الاْءَمَّارَةُ بِالسُّوءِ ، وَعَدُوِّی الْغُرُورُ الَّذِی أَنَا مِنْهُ وَمِنْها مَبْلُوّ أَنْ أَرْغَبَ إِلَی ضَعِیفٍ مِثْلِی ، وَمَنْ هُوَ فِی النُّکُولِ شَکْلِی ، حَتَّی تَدَارَکَتْنِی رَحْمَتُکَ وَبَادَرَتْنِی بِالتَّوْفِیقِ رَأْفَتُکَ ، وَرَدَدْتَ عَلَیَّ عَقْلِی بِتَطَوُّلِکَ ، وَأَلْهَمْتَنِی رُشْدِی بِتَفَضُّلِکَ ، وَأَجْلَیْتَ بِالرَّجَاءِ لَکَ قَلْبِی وَأَزَلْتَ خُدْعَةَ عَدُوِّی عَنْ لُبِّی ، وَصَحَّحْتَ فی التَّأَمُّلِ فِکْرِی ، وَشَرَحْتَ بِالرَّجَاءِ لاِءِسْعَافِکَ صَدْرِی ، وَصَوَّرْتَ لِیَ الْفَوْزَ بِبُلُوغِ مَا رَجَوْتُهُ ، وَالْوُصُولِ إِلَی مَا أَمَّلْتُهُ ، فَوَقَفْتُ اللَّهُمَّ رَبِّ بَیْنَ یَدَیْکَ سَائِلاً لَکَ ممّا دَعاً إِلَیْکَ وَاثِقاً بِکَ مُتَوَکِّلاً عَلَیْکَ فِی قَضَاءِ حَاجَتِی ، وَتَحْقِیقِ أُمْنِیَّتِی ، وَتَصْدِیقِ رَغْبَتِی فَأَعِذْنی اللَّهُمَّ رَبِّ بِکَرَمِکَ مِنَ الْخَیْبَةِ ، وَالْقُنُوطِ وَالاْءَنَاةِ وَالتَّثْبِیطِ بِهَنِیءِ إِجَابَتِکَ ، وَسَابِغِ مَوْهِبَتِکَ ، إِنَّکَ وَلِیٌّ وَبِالْمَنَائِحِ الْجَزِیلَةِ مَلِیٌّ وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَبِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطٌ » .

56 ـ حسن بن محبوب در کتاب المشیخه⁽²⁾از امام پنجم علیه‌السلام در روایتی مرسل آورده که هیچ مؤمنی نگفت 10 بار پیاپی یا اللّه مگر آنکه خداوند تعالی بفرماید ، لبیک عبدی ، حاجت خود را بخواه ، و در کتاب⁽³⁾صلاة محمد بن علی بن محبوب از ا مام صادق علیه‌السلام نیز وارد است که هر که 10 بار یاربّ یاربّ گفت به

او گفته شود لبیک حاجت خود را بخواه .

دعای نور و دعای ابراهیم علیه السلام

و در عدة الداعی⁽¹⁾دارد که هیچ کس 10 بار یا رباه یا رباه نگفت یا یا سیداه یا سیداه ، مگر آنکه به او گفته شود لبیک حاجت خود را بخواه .

و در بعض⁽²⁾روایات هر که در سجده خود سه بار یارباه یا سیداه بگوید همانگونه جوابی خواهد داده شد .

57 ـ در مهج الدعوات⁽³⁾از کتاب دفع المهموم والاحزان ( جزء 4 ) آورده که چون نوح علیه‌السلام به هول آب و امواج آن نگاه کرد وی را ترس فرا گرفت ، خداوند عزوجل به او وحی نمود 1000 بار لا اله إلاّ اللّه بگو ترا نجات می‌دهم ، باد داخل شراع کشتی شد ، حضرت گفت لا اله إلاّ اللّه 1000 / 1000 خداوند به همین که گفت وی را نجات داد .

58 ـ دعاء ابراهیم علیه‌السلام ⁽⁴⁾، نیز در مهج الدعوات دارد ، هنگامی که حضرت در آتش انداخته شد و خداوند او را نجات داد ، « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ أَنْتَ الْمَرْهُوبُ یَرْهَبُ مِنْکَ جَمِیعُ خَلْقِکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ أَنْتَ الرَّفِیعُ عَرْشُکَ مِنْ فَوْقِ جَمِیعِ سَمَاوَاتِکَ وَأَنْتَ الْمُطِلُّ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ لا یُطِلُّ شَیْءٌ عَلَیْکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ أَنْتَ أَعْظَمُ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ فَلا یَصِلُ أَحَدٌ عَظَمَتَکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا نُورَ النُّورِ قَدِ اسْتَضَاءَ بِنُورِکَ أَهْلُ سَمَاوَاتِکَ

وَأَرْضِکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ تَعَالَیْتَ أَنْ یَکُونَ لَکَ شَرِیکٌ وَتَکَبَّرْتَ أَنْ یَکُونَ لَکَ ضِدُّ یَا نُورَ النُّورِ یَا نُورَ کُلِّ نُورٍ لا خَامِدٌ لِنُورِکَ یَا مَلِیکَ کُلِّ مَلِیکٍ کُلُّ مَلِیکٍ یَفْنَی غَیْرَکَ یَا نُورَ النُّورِ یَا مَنْ مَلأَ أَرْکَانَ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ بِعَظَمَتِهِ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا هُوَ یَا هُوَ یَا مَنْ لَیْسَ کَهُوَ إِلاّ هُوَ یَا مَنْ لا هُوَ إِلاّ هُوَ أَغِثْنِی أَغِثْنِی السَّاعَةَ السَّاعَةَ السَّاعَةَ یَا مَنْ أَمْرُهُ کَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ یَا هِیَا شَرَاهِیّاً آذونی أصباوث آل شدای یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ یَا رَبَّاهْ یَا غَایَةَ مُنْتَهَاهْ وَرَغْبَتَاه »⁽¹⁾چون ابراهیم دعا کرد ، فرشتگان از صدای ابراهیم به فریاد آمدند ، ندا از علی اعلی برآمد « یا نار کونی برداً وسلاماً علی ابراهیم » تندتر از چشم به هم زدن آتش خاموش شد .

دعای امام زین العابدین علیه السلام

59 ـ در روایتی مرسل صاحب مهج الدعوات⁽²⁾از ابو حمزه ثمالی آورده ، که باری دست پسرم شکست ، او را نزد شکسته بند یحیی بن عبداللّه بردم ، نگاه کرد ، گفت شکست سختی می‌بینم با طاق خود بالا رفت تا دستمالی و رفاده ( وسیله بستن ) بیاورد ، در همان ساعت به یاد دعای علی بن الحسین زین العابدین علیه‌السلام افتادم دست پسرم را گرفته و دعا را بر آن خوانده و جای شکسته را دست کشیدم به اذن خدای تعالی شکسته خوب شد ، یحیی بن عبداللّه ( شکسته بند ) پائین آمده ، چیزی ندید ، دست دیگر را نگاه کرد شکستگی ندید ، گفت سبحان اللّه و این کار را نسبت به سحر شیعه داد ، گفتم مادرت به عزایت بنشیند ، این سحر نیست دعای مولایم علی بن الحسین را یادم آمد که به من یاد

داد ، با آن دعا کردم ، از من خواست به او یاد دهم گفتم بعد از آن چه شنیدم ( یعنی این کار را سحر دانستی ) تو اهل نیستی ، حمران به اعین از ابو حمزه با قسم خدا دعا را می‌گیرد ، گفت ، بنویسید « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، یَا حَیُّ قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ ، یَا حَیُّ بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ ، یَا حَیُّ مَعَ کُلِّ حَیٍّ ، یَا حَیُّ حِینَ لا حَیَّ ، یَا حَیُّ یَبْقَی وَیَفْنَی کُلُّ حَیٍّ ، یَا حَیُّ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، یَا حَیُّ یَا کَرِیمُ ، یَا مُحْیِیَ الْمَوْتَی ، یَا قائِم عَلی کُلِّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ ، إِنِّی أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ ، وَأَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ وَرَحْمَتِکَ ، الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ ، وَأَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ ، وَأَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِحُرْمَةِ هَذَا الْقُرْآنِ ، وَبِحُرْمَةِ الاْءِسْلامِ ، وَشَهَادَةِ أَنْ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ ، وَأَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ ، وَأَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ ، وَأَسْتَشْفِعُ إِلَیْکَ بِنَبِیِّکَ نَبِیِّ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِیماً ، وَبِأَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ، وَفَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ ، وَالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ ، عَبْدَیْکَ وَأَمِینَیْکَ وَحُجَّتَیْکَ عَلَی الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ ، وَعَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ زَیْنِ الْعَابِدِینَ ، وَنُورِ الزَّاهِدِینَ ، وَوَارِثِ عِلْمِ النَّبِیِّینَ وَالْمُرْسَلِینَ ، وَإِمَامِ الْخَاشِعِینَ ، وَوَلِیِّ الْمُوءْمِنِینَ ، وَالْقَائِمِ فِی خَلْقِکَ أَجْمَعِینَ ، وَبَاقِرِ عِلْمِ الاْءَوَّلِینَ وَالآْخِرِینَ ، وَالدَّلِیلِ عَلَی أَمْرِ النَّبِیِّینَ وَالْمُرْسَلِینَ ، وَالْمُقْتَدِی بِآبَائِهِ الصَّالِحِینَ ، وَکَهْفِ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ ، وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ ، مِنْ أَوْلادِ النَّبِیِّینَ ، وَالْمُقْتَدِی بِآبَائِهِ الصَّالِحِینَ ، وَالْبَارِّ مِنْ عِتْرَتِهِ الْبَرَرَةِ الْمُتَّقِینَ ، وَوَلِیِّ دِینِکَ ، وَحُجَّتِکَ عَلَی الْعَالَمِینَ ، وَمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ الْعَبْدِ الصَّالِحِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ الْمُرْسَلِینَ ، وَلِسَانِکَ فِی خَلْقِکَ أَجْمَعِینَ ، وَالنَّاطِقِ بِأَمْرِکَ ، وَحُجَّتِکَ عَلَی بَرِیَّتِکَ ، وَعَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضَی ، الزَّکِیِّ الْمُصْطَفَی ، الْمَخْصُوصِ بِکَرَامَتِکَ ، وَالدَّاعِی إِلَی طَاعَتِکَ ، وَحُجَّتِکَ عَلَی الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الرَّشِیدِ ، الْقَائِمِ بِأَمْرِکَ ، النَّاطِقِ بِحُکْمِکَ ، وَحَقِّکَ وَحُجَّتِکَ عَلَی بَرِیَّتِکَ ، وَوَلِیِّکَ وَابْنِ أَوْلِیَائِکَ ، وَحَبِیبِکَ وَابْنِ أَحِبَّائِکَ ، وَعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ ، السِّرَاجِ

الْمُنِیرِ ، وَالرُّکْنِ الْوَثِیقِ ، الْقَائِمِ بِعَدْلِکَ ، وَالدَّاعِی إِلَی دِینِکَ وَدِینِ نَبِیِّکَ ، وَحُجَّتِکَ عَلَی بَرِیَّتِکَ ، وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ ، عَبْدِکَ وَوَلِیِّکَ ، وَخَلِیفَتِکَ الْمُوءَدِّی عَنْکَ فِی خَلْقِکَ ، عَنْ آبَائِهِ الصَّادِقِینَ ، وَبِحَقِّ خَلَفِ الاْءَئِمَّةِ الْمَاضِینَ ، وَالاْءِمَامِ الزَّکِیِّ الْهَادِی الْمَهْدِیِّ ، وَالْحُجَّةِ بَعْدَ آبَائِهِ عَلَی خَلْقِکَ ، الْمُوءَدِّی عَنْ عِلْمِ نَبِیِّکَ ، وَوَارِثِ عِلْمِ الْمَاضِینَ مِنَ الْوَصِیِّینَ ، الْمَخْصُوصِ الدَّاعِی إِلَی طَاعَتِکَ وَطَاعَةِ آبَائِهِ الصَّالِحِینَ .

یَا مُحَمَّدُ یَا أَبَا الْقَاسِمَاهْ بِأَبِی أَنْتَ وَأُمِّی إِلَی اللّه‌ِ أَتَشَفَّعُ بِکَ وَبِالاْءَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِکَ وَبِعَلِیٍّ أَمِیرِالْمُوءْمِنِینَ ، وَفَاطِمَةَ ، وَالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ ، وَعَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ ، وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ، وَمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ ، وَعَلِیِّ بْنِ مُوسَی ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ ، وَعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ ، وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ ، وَالْخَلَفِ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ .

اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَیْهِمْ وَعَلَی مَنِ اتَّبَعَهُمْ وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلاةَ الْمُرْسَلِینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالصَّالِحِینَ صَلاةً لا یَقْدِرُ عَلَی إِحْصَائِهَا غَیْرُکَ .

اللَّهُمَّ أَلْحِقْ أَهْلَ بَیْتِ نَبِیِّکَ وَذُرِّیَّتَهُمْ وَشِیعَتَهُمْ بِنَبِیِّکَ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ وَأَلْحِقْنَا بِهِمْ مُوءْمِنِینَ مُخْبِتِینَ فَائِزِینَ مُتَّقِینَ صَالِحِینَ خَاشِعِینَ عَابِدِینَ مُوَفَّقِینَ مُسَدِّدِینَ عَامِلِینَ زَاکِینَ مُزَکِّینَ تَائِبِینَ سَاجِدَیْنِ رَاکِعِینَ شَاکِرِینَ حَامِدِینَ صَابِرِینَ مُحْتَسِبِینَ مُنِیبِینَ مُصِیبِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَوَلَّی وَلِیَّهُمْ ، وَأَتَبَرَّأُ إِلَیْکَ مِنْ عَدُوِّهِمْ ، وَأَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِحُبِّهِمْ وَمُوَالاتِهِمْ وَطَاعَتِهِمْ فَارْزُقْنِی بِهِمْ خَیْرَ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَاصْرِفْ عَنِّی بِهِمْ أَهْوَالَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ بِأَنَّکَ أَنْتَ ، اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً وَعَلِیّاً وَزَوْجَتَهُ وَوَلَدَیْهِ عَبِیدُکَ وَإِمَاوءُکَ ، وَأَنْتَ وَلِیُّهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَهُمْ أَوْلِیَاوءُکَ وَالاْءَوَّلِینَ بِالْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ وَالْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ مِنْ بَرِیَّتِکَ ، وَأَشْهَدُ أَنَّهُمْ عِبَادُکَ الْمُوءْمِنُونَ لا

یَسْبِقُونَکَ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِکَ یَعْمَلُونَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِهِمْ وَأَتَشَفَّعُ بِهِمْ إِلَیْکَ أَنْ تُحْیِیَنِی مَحْیَاهُمْ وَتُمِیتَنِی عَلَی طَاعَتِهِمْ وَمِلَّتِهِمْ ، وَتَمْنَعُنِی مِنْ طَاعَةِ عَدُوِّهِمْ وَتَمْنَعُ عَدُوَّکَ وَعَدُوَّهُمْ مِنِّی ، وَتُعِینَنِی بِکَ وَبِأَوْلِیَائِکَ عَمَّنْ أَغْنَیْتَهُ عَنِّی ، وَتُسَهِّلَنِی لِمَنْ أَحْوَجْتَهُمْ إِلَیَّ وَأَنْ تَجْعَلَنِی فِی حِفْظِکَ فِی الدِّینِ وَالدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَتُلْبِسَنِی الْعَافِیَةَ حَتَّی تُهَنِّئَنِی الْمَعِیشَةَ ، وَالْحَظْنِی بِلَحْظَةٍ مِنْ لَحَظَاتِکَ الْکَرِیمَةِ الرَّحِیمَةِ الشَّرِیفَةِ ، تَکْشِفُ بِهَا عَنِّی مَا قَدِ ابْتُلِیتُ بِهِ ، وَدَبِّرْنِی بِهَا إِلَی أَحْسَنِ عَادَاتِکَ وَأَجْمَلِهَا عِنْدِی ، وَقَدْ ضَعُفَتْ قُوَّتِی وَقَلَّتْ حِیلَتِی ، وَنَزَلَ بِی مَا لا طَاقَةَ لِی بِهِ ، فَرُدَّنِی إِلَی أَحْسَنِ عَادَاتِکَ ، فَقَدْ أَیِسْتُ مِمَّا عِنْدَ خَلْقِکَ ، فَلَمْ یَبْقَ إِلاّ رَجَاوءُکَ فِی قَلْبِی ، وَقَدِیماً مَا مَنَنْتَ عَلَیَّ وَقُدْرَتُکَ یَا سَیِّدِی وَرَبِّی وَخَالِقِی وَمَوْلایَ وَرَازِقِی عَلَی إِذْهَابِ مَا أَنَا فِیهِ کَقُدْرَتِکَ عَلَیَّ حَیْثُ ابْتَلَیْتَنِی بِهِ ، إِلَهِی ذِکْرُ عَوَائِدِکَ یُوءْنِسُنِی ، وَرَجَاءُ إِنْعَامِکَ یُقَرِّبُنِی ، وَلَمْ أَخْلُ مِنْ نِعْمَتِکَ مُنْذُ خَلَقْتَنِی ، فَأَنْتَ یَا رَبِّ ثِقَتِی وَرَجَائِی وَإِلَهِی وَسَیِّدِی وَالذَّابُّ عَنِّی ، وَالرَّاحِمُ بِی ، وَالْمُتَکَفِّلُ بِرِزْقِی ، فَأَسْأَلُکَ یَا رَبَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، أَنْ تَجْعَلَ رُشْدِی بِمَا قَضَیْتَ مِنَ الْخَیْرِ وَحَتَمْتَهُ وَقَدَّرْتَهُ ، وَأَنْ تَجْعَلَ خَلاصِی مِمَّا أَنَا فِیهِ فَإِنِّی لا أَقْدِرُ عَلَی ذَلِکَ إِلاّ بِکَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، وَلا أَعْتَمِدُ فِیهِ إِلاّ عَلَیْکَ ، فَکُنْ یَا رَبَّ الاْءَرْبَابِ ، وَیَا سَیِّدَ السَّادَاتِ ، عِنْدَ حُسْنِ ظَنِّی بِکَ وَأَعْطِنِی مَسْأَلَتِی یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ وَیَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ ، وَیَا أَحْکَمَ الْحَاکِمِینَ ، وَیَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ ، وَیَا أَقْدَرَ الْقَادِرِینَ ، وَیَا أَقْهَرَ الْقَاهِرِینَ ، وَیَا أَوَّلَ الاْءَوَّلِینَ وَیَا آخِرَ الآْخِرِینَ ، وَیَا حَبِیبَ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَعَلِیٍّ وَجَمِیعِ الاْءَنْبِیَاءِ وَالْمُرْسَلِینَ ، وَالاْءَوْصِیَاءِ الْمُنْتَجَبِینَ ، حَبِیبَ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَأَوْصِیَائِهِ وَأَنْصَارِهِ وَخُلَفَائِهِ وَأَحِبَّائِهِ الْمُوءْمِنِینَ وَحُجَجِکَ الْبَالِغِینَ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ الرَّحْمَةِ الْمُطَهَّرِینَ الزَّاهِدِینَ أَجْمَعِینَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » .

دعای علوی مصری برای رفع سختی

60 ـ دعاء معروف به دعای علوی مصری برای هر سختی و کاری بزرگ در مهج الدعوات⁽¹⁾سید بن طاوس قدس‌سره طی روایتی مسند ( و ضعیف ) از گفته محمد بن علی علوی حسینی مصری دارد ، اندوه سختی به من رسید و امر بزرگی از طرف مردی از ملوک اهل شهرم ( داهیه ) به من دست داد که سبب ترس من از او شد ، به حدی که امیدی برای خلاصی جانم نداشتم ، آهنگ مشهد ساداتم و پدرانم صلوات اللّه علیهم أجمعین را ( در کربلاء ) کرده ، به آن بزرگواران ، و به قبورشان پناه بردم ، و از بزرگی سطوت کسی که از او می‌ترسیدم پناه دهی خواستم ، 15 روز در آنجا مانده شب و روز تضرع می‌کردم ، صاحب الزمان وولی رحمن علیه وعلی آبائه أفضل التحیة والسلام به نظرم آمد بین خواب و بیداری ، به من ( بعد از کلماتی ) فرمود ، چرا خدا پروردگار خود و پدرانت را به دعاهائی که اجدادم پیغمبران صلوات اللّه علیهم هرگاه در سختی بودند دعا می‌کردند نمی‌خوانی و خداوند عزوجل آن را از آنان برطرف می‌ساخت ، پرسیدم به چه چیز دعاء کردند تا من خدای را با آن بخوانم ؟ فرمود شب جمعه بلند شو و غسل کرده و نمازت ( نماز شب ) را بخوان از سجده شکر که فارغ شدی در حالی که بر سر زانوهایت نشستی ، این دعاء را بخوان با حالت ابتهال ( زاری و تضرع و توجه به خدا ) 5 شب پیاپی می‌آمد و گفته شب اول را با دعاء تکرار می‌کرد ، تا دعاء را حفظ کردم شب جمعه شد ، نیامد بلند شدم غسل کردم ، و لباسهایم را تغییر دادم ، خود را به بوی خوش خوشبو کردم و بعد از نماز شب سر زانوها نشستم ، و خدای را به این دعاء خواندم ، شب شنبه به همان گونه که

شبهای پیش می‌آمد ، آمد ، و به من فرمود ، محمد ، دعایت مستجاب شد دشمنت را هنگامی که از دعاء فارغ شدی خداوند هلاک فرمود ، صبح شد همتی به جز وداع ساداتم ( ائمه علیهم‌السلام خصوص سید الشهداء ) و کوچ کردن به منزلی که از آن فرار کرده بودم نداشتم ، در بین راه فرستاده فرزندانم و نامه هایشان به من رسید که مردی که از او فرار کردی گروهی را جمع نمود و دعوتی برایشان برپا کرد خوردند و آشامیدند و پراکنده شده ، مرد با غلامانش در آنجا خوابیدند ، صبح شد حسی از او شنیده نشد ، پرده از وی برداشتند ناگهان دیدند از قفا سر بریده شده و خونهای وی جاری است ، و این حادثه شب جمعه اتفاق افتاده ، و نمی‌دانند که کار کیست ، و مرا به مبادرت سوی منزل می‌خوانند ، چون به منزل رسیدم و پرسیدم که در چه وقتی کشته شده ، معلوم شد که در حال فراغت من از دعا بوده و اینک این دعا : « رَبِّ مَنْ ذَا الَّذِی دَعَاکَ فَلَمْ تُجِبْهُ ، وَمَنْ ذَا الَّذِی سَأَلَکَ فَلَمْ تُعْطِهِ ، وَمَنْ ذَا الَّذِی نَاجَاکَ فَخَیَّبْتَهُ ، أَوْ تَقَرَّبَ إِلَیْکَ فَأَبْعَدْتَهُ ، رَبِّ هَذَا فِرْعَوْنُ ذُو الاْءَوْتَادِ مَعَ عِنَادِهِ وَکُفْرِهِ وَعُتُوِّهِ وَادِّعَائِهِ الرُّبُوبِیَّةَ لِنَفْسِهِ ، وَعِلْمِکَ بِأَنَّهُ لا یَتُوبُ ، وَلا یَرْجِعُ ، وَلا یَئُوبُ ، وَلا یُوءْمِنُ ، وَلا یَخْشَعُ ، اسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَأَعْطَیْتَهُ سُوءْلَهُ ، کَرَماً مِنْکَ وَجُوداً ، وَقِلَّةَ مِقْدَارٍ لِمَا سَأَلَکَ عِنْدَکَ ، مَعَ عِظَمِهِ عِنْدَهُ ، أَخْذاً بِحُجَّتِکَ عَلَیْهِ ، وَتَأْکِیداً لَهَا حِینَ فَجَرَ وَکَفَرَ ، وَاسْتَطَالَ عَلَی قَوْمِهِ وَتَجَبَّرَ ، وَبِکُفْرِهِ عَلَیْهِمُ افْتَخَرَ ، وَبِظُلْمِهِ لِنَفْسِهِ تَکَبَّرَ ، وَبِحِلْمِکَ عَنْهُ اسْتَکْبَرَ ، فَکَتَبَ وَحَکَمَ عَلَی نَفْسِهِ جُرْأَةً مِنْهُ ، أَنَّ جَزَاءَ مِثْلِهِ أَنْ یُغْرَقَ فِی الْبَحْرِ ، فَجَزَیْتَهُ بِمَا حَکَمَ بِهِ عَلَی نَفْسِهِ ، إِلَهِی وَأَنَا عَبْدُکَ ابْنُ عَبْدِکَ ، وَابْنُ أَمَتِکَ ، مُعْتَرِفٌ لَکَ بِالْعُبُودِیَّةِ ، مُقِرٌّ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ خَالِقِی ، لا إِلَهَ لِی غَیْرُکَ ، وَلا رَبَّ لِی سِوَاکَ ، مُقِرٌّ بِأَنَّکَ رَبِّی ، وَإِلَیْکَ إِیَابِی ، عَالِمٌ بِأَنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ ، وَتَحْکُمُ مَا تُرِیدُ ، لا مُعَقِّبَ

لِحُکْمِکَ ، وَلا رَادَّ لِقَضَائِکَ ، وَأَنَّکَ الاْءَوَّلُ وَالآْخِرُ ، وَالظّاهِرُ وَالْباطِنُ ، لَمْ تَکُنْ مِنْ شَیْءٍ ، وَلَمْ تَبِنْ عَنْ شَیْءٍ ، کُنْتَ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ ، وَأَنْتَ الْکَائِنُ بَعْدَ کُلِّ شَیْءٍ ، وَالْمُکَوِّنُ لِکُلِّ شَیْءٍ ، خَلَقْتَ کُلَّ شَیْءٍ بِتَقْدِیرٍ ، وَأَنْتَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ ، وَأَشْهَدُ أَنَّکَ کَذَلِکَ کُنْتَ وَتَکُونُ ، وَأَنْتَ حَیٌّ قَیُّومٌ ، لا تَأْخُذُکَ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ ، وَلا تُوصَفُ بِالاْءَوْهَامِ ، وَلا تُدْرَکُ بِالْحَوَاسِّ ، وَلا تُقَاسُ بِالْمِقْیَاسِ ، وَلا تُشْبِهُ بِالنَّاسِ ، وَإِنَّ الْخَلْقَ کُلَّهُمْ عَبِیدُکَ وَإِمَاوءُکَ ، وَأَنْتَ الرَّبُّ وَنَحْنُ الْمَرْبُوبُونَ ، وَأَنْتَ الْخَالِقُ وَنَحْنُ الْمَخْلُوقُونَ ، وَأَنْتَ الرَّازِقُ وَنَحْنُ الْمَرْزُوقُونَ .

فَلَکَ الْحَمْدُ یَا إِلَهِی إِذْ خَلَقْتَنِی بَشَراً سَوِیّاً ، وَجَعَلْتَنِی غَنِیّاً مَکْفِیّاً ، بَعْدَ مَا کُنْتُ طِفْلاً صَبِیّاً تُقَوِّتُنِی مِنَ الثَّدْیِ لَبَناً مَرِیئاً وَغَذَّیْتَنِی غِذَاءً طَیِّباً هَنِیئاً وَجَعَلْتَنِی ذَکَراً مِثَالاً سَوِیّاً .

فَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً إِنْ عُدَّ لَمْ یُحْصَ ، وَإِنْ وُضِعَ لَمْ یَتَّسِعْ لَهُ شَیْءٌ حَمْداً یَفُوقُ عَلَی جَمِیعِ حَمْدِ الْحَامِدِینَ ، وَیَعْلُو عَلَی حَمْدِ کُلِّ شَیْءٍ ، وَیُفَخِّمُ وَیُعَظِّمُ عَلَی ذَلِکَ کُلِّهِ ، وَکُلَّمَا حَمِدَ اللّه‌َ شَیْءٌ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ کَمَا یُحِبُّ اللّه‌ُ أَنْ یُحْمَدَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ عَدَدَ مَا خَلَقَ وَزِنَةَ مَا خَلَقَ ، وَزِنَةَ أَجَلِّ مَا خَلَقَ ، وَبوزنة ]بِوَزْنِ ] أَخَفِّ مَا خَلَقَ ، وَبِعَدَدِ أَصْغَرِ مَا خَلَقَ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ حَتَّی یَرْضَی رَبُّنَا وَبَعْدَ الرِّضَا وَأَسْأَلُهُ أَنْ یُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ یَغْفِرَ لِی رَبِّی وَأَنْ یَحْمَدَ لِی أَمْرِی وَیَتُوبَ عَلَیَّ إِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحِیمُ .

إِلَهِی وَإِنِّی أَنَا أَدْعُوکَ وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ صَفْوَتُکَ أَبُونَا آدَمُ علیه‌السلام وَهُوَ مُسِیءٌ ظَالِمٌ حِینَ أَصَابَ الْخَطِیئَةَ ، فَغَفَرْتَ لَهُ خَطِیئَتَهُ ، وَتُبْتَ عَلَیْهِ ، وَاسْتَجَبْتَ دَعْوَتَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی ، وَتَرْضَی عَنِّی ، فَإِنْ لَمْ تَرْضَ عَنِّی ، فَاعْفُ عَنِّی فَإِنِّی مُسِیءٌ ظَالِمٌ خَاطِئٌ عَاصٍ ، وَقَدْ یَعْفُو السَّیِّدُ عَنْ عَبْدِهِ ، وَلَیْسَ بِرَاضٍ عَنْهُ ، وَأَنْ تُرْضِیَ عَنِّی خَلْقَکَ ، وَتُمِیطَ عَنِّی حَقَّکَ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ إِدْرِیسُ فَجَعَلْتَهُ صِدِّیقاً نَبِیّاً ، وَرَفَعْتَهُ مَکَاناً عَلِیّاً ، وَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَجْعَلَ مَآبِی إِلَی جَنَّتِکَ ، وَمَحَلِّی فِی رَحْمَتِکَ وَتُسْکِنَنِی فِیهَا بِعَفْوِکَ ، وَتُزَوِّجَنِی مِنْ حُورِهَا بِقُدْرَتِکَ یَا قَدِیرُ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ نُوحٌ إِذْ نَادَی رَبَّهُ وَهُوَ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ، فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ وَفَجَّرْنَا الاْءَرْضَ عُیُوناً ، فَالْتَقَی الْماءُ عَلی أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ، وَحَمَلْناهُ وَنَجَّیْنَاهُ عَلی ذاتِ أَلْواحٍ وَدُسُرٍ ، فَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تُنْجِیَنِی مِنْ ظُلْمِ مَنْ یُرِیدُ ظُلْمِی ، وَتَکُفَّ عَنِّی شَرَّ کُلِّ سُلْطَانٍ جَائِرٍ ، وَعَدُوٍّ قَاهِرٍ ، وَمُسْتَخِفٍّ قَادِرٍ ، وَجَبَّارٍ عَنِیدٍ ، وَکُلِّ شَیْطَانٍ مَرِیدٍ ، وَإِنْسِیٍّ شَدِیدٍ ، وَکَیْدِ کُلِّ مَکِیدٍ ، یَا حَلِیمُ یَا وَدُودُ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ صَالِحٌ علیه‌السلام فَنَجَّیْتَهُ مِنَ الْخَسْفِ وَأَعْلَیْتَهُ عَلَی عَدُوِّهِ ، وَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تُخَلِّصَنِی مِنْ شَرِّ مَا یُرِیدُ بِی أَعْدَائِی (بِهِ) وَیَبْغِی لِی حُسَّادِی ، وَتَکْفِیَنِیهِمْ بِکِفَایَتِکَ وَتَتَوَلاّنِی بِوَلایَتِکَ ، وَتَهْدِیَ قَلْبِی بِهُدَاکَ ، وَتُوءَیِّدَنِی بِتَقْوَاکَ وَتُبَصِّرَنِی بِمَا فِیهِ رِضَاکَ وَتُغْنِیَنِی بِغِنَاکَ یَا حَلِیمُ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ وَخَلِیلُکَ إِبْرَاهِیمُ علیه‌السلام حِینَ أَرَادَ نُمْرُودُ إِلْقَاءَهُ فِی النَّارِ ، فَجَعَلْتَ النَّارَ عَلَیْهِ بَرْداً وَسَلاماً ، وَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُبَرِّدَ عَنِّی حَرَّ نَارِکَ وَتُطْفِئَ عَنِّی لَهِیبَهَا ، وَتَکْفِیَنِی حَرَّهَا ، وَتَجْعَلَ نَائِرَةَ أَعْدَائِی فِی شِعَارِهِمْ وَدِثَارِهِمْ ، وَتَرُدَّ کَیْدَهُمْ فِی نَحْرِهِمْ ، وَتُبَارِکَ لِی فِیمَا أَعْطَیْتَنِیهِ ، کَمَا بَارَکْتَ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهّابُ الْحَمِیدُ

الْمَجِیدُ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ إِسْمَاعِیلُ علیه‌السلام فَجَعَلْتَهُ نَبِیّاً وَرَسُولاً وَجَعَلْتَ لَهُ حَرَمَکَ مَنْسَکاً وَمَسْکَناً وَمَأْوًی ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ رَحْمَةً مِنْکَ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْسَحَ لِی فِی قَبْرِی ، وَتَحُطَّ عَنِّی وِزْرِی ، وَتَشُدَّ لِی أَزْرِی ، وَتَغْفِرَ لِی ذَنْبِی ، وَتَرْزُقَنِی التَّوْبَةَ بِحَطِّ السَّیِّئَاتِ ، وَتَضَاعُفِ الْحَسَنَاتِ ، وَکَشْفِ الْبَلِیَّاتِ ، وَرِبْحِ التِّجَارَاتِ ، وَدَفْعِ مَعَرَّةِ السِّعَایَاتِ ، إِنَّکَ مُجِیبُ الدَّعَوَاتِ ، وَمُنْزِلُ الْبَرَکَاتِ ، وَقَاضِی الْحَاجَاتِ ، وَمُعْطِی الْخَیْرَاتِ ، وَجَبَّارُ السَّمَاوَاتِ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِمَا سَأَلَکَ بِهِ ابْنُ خَلِیلِکَ الَّذِی نَجَّیْتَهُ مِنَ الذَّبْحِ ، وَفَدَیْتَهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ ، وَقَلَبْتَ لَهُ الْمِشْقَصَ حَتَّی نَاجَاکَ مُوقِناً بِذَبْحِهِ ، رَاضِیاً بِأَمْرِ وَالِدِهِ ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُنْجِیَنِی مِنْ کُلِّ سُوءٍ وَبَلِیَّةٍ ، وَتَصْرِفَ عَنِّی کُلَّ ظُلْمَةٍ وَخِیمَةٍ ، وَتَکْفِیَنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أُمُورِ دُنْیَایَ وَآخِرَتِی ، وَمَا أُحَاذِرُهُ وَأَخْشَاهُ ، وَمِنْ شَرِّ خَلْقِکَ أَجْمَعِینَ بِحَقِّ آلِ یس .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ لُوطٌ فَنَجَّیْتَهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْخَسْفِ وَالْهَدْمِ وَالْمَثْلِ وَالشِدَّةِ وَالْجَهْدِ ، وَأَخْرَجْتَهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ ، وَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَأْذَنَ بِجَمْعِ مَا شُتِّتَ مِنْ شَمْلِی ، وَتُقِرَّ عَیْنَیَّ بِوَلَدِی وَأَهْلِی وَمَالِی ، وَتُصْلِحَ لِی أُمُورِی ، وَتُبَارِکَ لِی فِی جَمِیعِ أَحْوَالِی ، وَتُبَلِّغَنِی فِی نَفْسِی آمَالِی ، وَتُجِیرَنِی مِنَ النَّارِ ، وَتَکْفِیَنِی شَرَّ الاْءَشْرَارِ بِالْمُصْطَفَیْنَ الاْءَخْیَارِ الاْءَئِمَّةِ الاْءَبْرَارِ ، وَنُورِ الاْءَنْوَارِ ، مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الاْءَخْیَارِ الاْءَئِمَّةِ الْمَهْدِیِّینَ ، وَالصَّفْوَةِ الْمُنْتَجَبِینَ صَلَوَاتُ اللّه‌ِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ ، وَتَرْزُقَنِی مُجَالَسَتَهُمْ وَتَمُنَّ عَلَیَّ بِمُرَافَقَتِهِمْ ، وَتُوَفِّقَ لِی صُحْبَتَهُمْ مَعَ أَنْبِیَائِکَ الْمُرْسَلِینَ ، وَمَلائِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ

وَعِبَادِکَ الصَّالِحِینَ ، وَأَهْلِ طَاعَتِکَ أَجْمَعِینَ ، وَحَمَلَةِ عَرْشِکَ وَالْکَرُوبِیِّینَ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی سَأَلَکَ بِهِ یَعْقُوبُ ، وَقَدْ کُفَّ بَصَرُهُ ، وَشُتِّتَ جَمْعُهُ ، وَفَقَدَ قُرَّةَ عَیْنِهِ ابْنَهُ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَجَمَعْتَ شَمْلَهُ ، وَأَقْرَرْتَ عَیْنَهُ ، وَکَشَفْتَ ضُرَّهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَأْذَنَ لِی بِجَمْعِ مَا تَبَدَّدَ مِنْ أَمْرِی ، وَتُقِرَّ عَیْنِی بِوَلَدِی وَأَهْلِی وَمَالِی ، وَتُصْلِحَ لِی شَأْنِی کُلَّهُ ، وَتُبَارِکَ لِی فِی جَمِیعِ أَحْوَالِی ، وَتُبَلِّغَنِی فِی نَفْسِی آمَالِی ، وَتُصْلِحَ لِی أَفْعَالِی وَتَمُنَّ عَلَیَّ یَا کَرِیمُ یَا ذَا الْمَعَالِی بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ یُوسُفُ علیه‌السلام فَنَجَّیْتَهُ مِنْ غَیَابَتِ الْجُبِّ ، وَکَشَفْتَ ضُرَّهُ ، وَکَفَیْتَهُ کَیْدَ إِخْوَتِهِ ، وَجَعَلْتَهُ بَعْدَ الْعُبُودِیَّةِ مَلِکاً ، وَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَدْفَعَ عَنِّی کَیْدَ کُلِّ کَائِدٍ ، وَشَرَّ کُلِّ حَاسِدٍ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ مُوسَی بْنُ عِمْرَانَ ، إِذْ قُلْتَ تَبَارَکْتَ وَتَعَالَیْتَ ، وَنادَیْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الاْءَیْمَنِ وَقَرَّبْناهُ نَجِیًّا ، وَضَرَبْتَ لَهُ طَرِیقاً فِی الْبَحْرِ یَبَساً ، وَنَجَّیْتَهُ وَمَنْ تَبِعَهُ مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ وَأَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَهامانَ وَجُنُودَهُما ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ خَلْقِکَ ، وَتُقَرِّبَنِی مِنْ عَفْوِکَ وَتَنْشُرَ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ ، مَا تُغْنِینِی بِهِ عَنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ ، وَیَکُونُ لِی بَلاغاً أَنَالُ بِهِ مَغْفِرَتَکَ وَرِضْوَانَکَ ، یَا وَلِیِّی وَوَلِیَّ الْمُوءْمِنِینَ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ دَاوُدُ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَسَخَّرْتَ لَهُ الْجِبَالَ ، یُسَبِّحْنَ مَعَهُ بِالْعَشِیِّ وَالاْءِبْکَارِ ، وَالطَّیْرَ مَحْشُورَةً کُلٌّ لَهُ أَوّابٌ ،

وَشَدَّدْتَ مُلْکَهُ ، وَآتَیْتَهُ الْحِکْمَةَ ، وَفَصْلَ الْخِطَابِ ، وَأَلَنْتَ لَهُ الْحَدِیدَ ، وَعَلَّمْتَهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَهُمْ ، وَغَفَرْتَ ذَنْبَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُسَخِّرَ لِی جَمِیعَ أُمُورِی ، وَتُسَهِّلَ لِی تَقْدِیرِی ، وَتَرْزُقَنِی مَغْفِرَتَکَ وَعِبَادَتَکَ وَتَدْفَعَ عَنِّی ظُلْمَ الظَّالِمِینَ ، وَکَیْدَ الْمُعَانِدِینَ وَمَکْرَ الْمَاکِرِینَ ، وَسَطَوَاتِ الْفَرَاعِنَةِ الْجَبَّارِینَ وَحَسَدَ الْحَاسِدِینَ ، یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ ، وَجَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ ، وَثِقَةَ الْوَاثِقِینَ ، وَذَرِیعَةَ الْمُوءْمِنِینَ ، وَرَجَاءَ الْمُتَوَکِّلِینَ ، وَمُعْتَمَدَ الصَّالِحِینَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ بِالإسْمِ الَّذِی سَأَلَکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ سُلَیْمَانُ بْنُ دَاوُدَ علیه‌السلام إِذْ قَالَ رَبِّ هَبْ لِی مُلْکاً لا یَنْبَغِی لاِءَحَدٍ مِنْ بَعْدِی ، إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهّابُ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَأَطَعْتَ لَهُ الْخَلْقَ ، وَحَمَلْتَهُ عَلَی الرِّیحِ ، وَعَلَّمْتَهُ مَنْطِقَ الطَّیْرِ ، وَسَخَّرْتَ لَهُ الشَّیَاطِینَ مِنْ کُلِّ بَنّاءٍ وَغَوّاصٍ ، وَآخَرِینَ مُقَرَّنِینَ فِی الاْءَصْفادِ ، هَذَا عَطَاوءُکَ ، لا عَطَاءُ غَیْرِکَ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَهْدِیَ لِی قَلْبِی ، وَتَجْمَعَ لِی لُبِّی وَتَکْفِیَنِی هَمِّی ، وَتُوءْمِنَ خَوْفِی ، وَتَفُکَّ أَسْرِی ، وَتَشُدَّ أَزْرِی ، وَتُمْهِلَنِی وَتُنَفِّسَنِی ، وَتَسْتَجِیبَ دُعَائِی ، وَتَسْمَعَ نِدَائِی ، وَلا تَجْعَلَ فِی النَّارِ مَأْوَایَ ، وَلا الدُّنْیَا أَکْبَرَ هَمِّی وَأَنْ ، تُوَسِّعَ عَلَیَّ رِزْقِی ، وَتُحَسِّنَ خَلْقِی ، وَتُعْتِقَ رَقَبَتِی ، فَإِنَّکَ سَیِّدِی وَمَوْلایَ وَمُوءَمَّلِی .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ أَیُّوبُ لَمَّا حَلَّ بِهِ الْبَلاءُ بَعْدَ الصِّحَّةِ ، وَنَزَلَ السُّقْمُ مِنْهُ مَنْزِلَ الْعَافِیَةِ ، وَالضِّیقُ بَعْدَ السَّعَةِ ، فَکَشَفْتَ ضُرَّهُ وَرَدَدْتَ عَلَیْهِ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ ، حِینَ نَادَاکَ دَاعِیاً لَکَ ، رَاغِباً إِلَیْکَ ، رَاجِیاً لِفَضْلِکَ ، شَاکِیاً إِلَیْکَ ، رَبِّ إِنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرّاحِمِینَ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَکَشَفْتَ ضُرَّهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَکْشِفَ ضُرِّی ، وَتُعَافِیَنِی فِی نَفْسِی وَأَهْلِی وَمَالِی وَوُلْدِی وَإِخْوَانِی فِیکَ ، عَافِیَةً بَاقِیَةً شَافِیَةً کَافِیَةً وَافِرَةً هَادِیَةً نَامِیَةً

مُسْتَغْنِیَةً عَنِ الاْءَطِبَّاءِ وَالاْءَدْوِیَةِ ، وَتَجْعَلَهَا شِعَارِی وَدِثَارِی ، وَتُمَتِّعَنِی بِسَمْعِی وَبَصَرِی ، وَتَجْعَلَهُمَا الْوَارِثَیْنِ مِنِّی إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ یُونُسُ بْنُ مَتَّی فِی بَطْنِ الْحُوتِ ، حِینَ نَادَاکَ فِی ظُلُمَاتٍ ثَلاثٍ ، أَنْ لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ ، وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَأَنْبَتَّ عَلَیْهِ شَجَرَةً مِنْ یَقْطِینٍ ، وَأَرْسَلْتَهُ إِلی مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ یَزِیدُونَ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَسْتَجِیبَ دُعَائِی ، وَتُدَارِکَنِی بِعَفْوِکَ ، فَقَدْ غَرِقْتُ فِی بَحْرِ الظُّلْمِ لِنَفْسِی ، وَرَکِبَتْنِی مَظَالِمُ کَثِیرَةٌ لِخَلْقِکَ عَلَیَّ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاسْتُرْنِی مِنْهُمْ وَأَعْتِقْنِی مِنَ النَّارِ ، وَاجْعَلْنِی مِنْ عُتَقَائِکَ وَطُلَقَائِکَ مِنَ النَّارِ فِی مَقَامِی هَذَا بِمَنِّکَ یَا مَنَّانُ إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ عِیسَی بْنُ مَرْیَمَ إِذْ أَیَّدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَأَنْطَقْتَهُ فِی الْمَهْدِ ، فَأَحْیَا بِهِ الْمَوْتَی وَأَبْرَأَ بِهِ الاْءَکْمَهَ وَالاْءَبْرَصَ بِإِذْنِکَ ، وَخَلَقَ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَةِ الطَّیْرِ فَصَارَ طَائِراً بِإِذْنِکَ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُفْرِغَنِی لِمَا خُلِقْتُ لَهُ ، وَلا تَشْغَلَنِی بِمَا تَکَفَّلْتَهُ لِی ، وَتَجْعَلَنِی مِنْ عُبَّادِکَ وَزُهَّادِکَ فِی الدُّنْیَا ، وَمِمَّنْ خَلَقْتَهُ لِلْعَافِیَةِ وَهَنَّأْتَهُ بِهَا مَعَ کَرَامَتِکَ ، یَا کَرِیمُ یَا عَلِیُّ یَا عَظِیمُ إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ آصَفُ بْنُ بَرْخِیَا عَلَی عَرْشِ مَلِکَةِ سَبَأ فَکَانَ أَقَلَّ مِنْ لَحْظَةِ الطَّرْفِ حَتَّی کَانَ مُصَوَّراً بَیْنَ یَدَیْهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ قِیلَ أَ هَکَذَا عَرْشُکَ ؟ قَالَتْ کَأَنَّهُ هُوَ فَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُکَفِّرَ عَنِّی سَیِّئَاتِی ، وَتَقَبَّلَ مِنِّی حَسَنَاتِی ، وَتَقَبَّلَ تَوْبَتِی وَتَتُوبَ عَلَیَّ ، وَتُغْنِیَ فَقْرِی ، وَتَجْبُرَ کَسْرِی ، وَتُحْیِیَ فُوءَادِی بِذِکْرِکَ ، وَتُحْیِیَنِی فِی عَافِیَةٍ ، وَتُمِیتَنِی فِی عَافِیَةٍ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ زَکَرِیَّا ، حِینَ سَأَلَکَ دَاعِیاً رَاجِیاً

لِفَضْلِکَ ، فَقَامَ فِی الْمِحْرَابِ یُنَادِی نِدَاءً خَفِیّاً ، فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَیَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِیًّا ، فَوَهَبْتَ لَهُ یَحْیَی وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعَاءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُبْقِیَ لِی أَوْلادِی ، وَأَنْ تُمَتِّعَنِی بِهِمْ ، وَتَجْعَلَنِی وَإِیَّاهُمْ مُوءْمِنِینَ لَکَ ، رَاغِبِینَ فِی ثَوَابِکَ ، خَائِفِینَ مِنْ عِقَابِکَ ، رَاجِینَ لِمَا عِنْدَکَ ، آیِسِینَ مِمَّا عِنْدَ غَیْرِکَ ، حَتَّی تُحْیِیَنَا حَیَاةً طَیِّبَةً ، وَتُمِیتَنَا مَیِّتَةً طَیِّبَةً إِنَّکَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِیدُ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی سَأَلَتْکَ بِهِ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ ، إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِی عِنْدَکَ بَیْتاً فِی الْجَنَّةِ ، وَنَجِّنِی مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ ، وَنَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمِینَ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهَا دُعَاءَهَا ، وَکُنْتَ مِنْهَا قَرِیباً ، یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُقِرَّ عَیْنِی بِالنَّظَرِ إِلَی جَنَّتِکَ وَأَوْلِیَائِکَ ، وَتُفَرِّحَنِی بِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَتُوءْنِسَنِی بِهِ وَبِآلِهِ وَبِمُصَاحَبَتِهِمْ وَمُرَافَقَتِهِمْ ، وَتُمَکِّنَ لِی فِیهَا ، وَتُنْجِیَنِی مِنَ النَّارِ ، وَمَا أُعِدَّ لاِءَهْلِهَا مِنَ السَّلاسِلِ وَالاْءَغْلالِ وَالشَّدَائِدِ وَالاْءَنْکَالِ وَأَنْوَاعِ الْعَذَابِ بِعَفْوِکَ إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَعَتْکَ عَبْدَتُکَ وَصِدِّیقَتُکَ مَرْیَمُ الْبَتُولُ ، وَأُمُّ الْمَسِیحِ الرَّسُولِ علیه‌السلام إِذْ قُلْتَ وَمَرْیَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِی أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِیهِ مِنْ رُوحِنا وَصَدَّقَتْ بِکَلِماتِ رَبِّها وَکُتُبِهِ وَکانَتْ مِنَ الْقانِتِینَ فَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهَا وَکُنْتَ مِنْهَا قَرِیباً یَا قَرِیبُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُحْصِنَنِی بِحِصْنِکَ الْحَصِینِ وَتَحْجُبَنِی بِحِجَابِکَ الْمَنِیعِ ، وَتُحْرِزَنِی بِحِرْزِکَ الْوَثِیقِ ، وَتَکْفِیَنِی بِکِفَایَتِکَ الْکَافِیَةِ ، مِنْ شَرِّ کُلِّ طَاغٍ وَظُلْمِ کُلِّ بَاغٍ ، وَمَکْرِ کُلِّ مَاکِرٍ ، وَغَدْرِ کُلِّ غَادِرٍ ، وَسِحْرِ کُلِّ سَاحِرٍ ، وَجَوْرِ کُلِّ سُلْطَانٍ فَاجِرٍ ، بِمَنْعِکَ یَا مَنِیعُ .

إِلَهِی وَأَسْأَلُکَ بِالإسْمِ الَّذِی دَعَاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ وَصَفِیُّکَ وَخِیَرَتُکَ مِنْ خَلْقِکَ وَأَمِینِکَ عَلَی وَحْیِکَ وَبَعِیثُکَ إِلَی بَرِیَّتِکَ ، وَرَسُولُکَ إِلَی خَلْقِکَ مُحَمَّدٌ خَاصَّتُکَ

وَخَالِصَتُکَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَأَیَّدْتَهُ بِجُنُودٍ لَمْ یَرَوْهَا ، وَجَعَلْتَ کَلِمَتَکَ الْعُلْیَا ، وَکَلِمَةَ الَّذِینَ کَفَرُوا السُّفْلی ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَرِیباً یَا قَرِیبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، صَلاةً زَاکِیَةً طَیِّبَةً نَامِیَةً بَاقِیَةً مُبَارَکَةً ، کَمَا صَلَّیْتَ عَلَی أَبِیهِمْ إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ ، وَبَارِکْ عَلَیْهِمْ کَمَا بَارَکْتَ عَلَیْهِمْ ، وَسَلِّمْ عَلَیْهِمْ کَمَا سَلَّمْتَ عَلَیْهِمْ ، وَزِدْهُمْ فَوْقَ ذَلِکَ کُلِّهِ زِیَادَةً مِنْ عِنْدِکَ وَاخْلُطْنِی بِهِمْ وَاجْعَلْنِی مِنْهُمْ ، وَاحْشُرْنِی مَعَهُمْ ، وَفِی زُمْرَتِهِمْ ، حَتَّی تَسْقِیَنِی مِنْ حَوْضِهِمْ ، وَتُدْخِلَنِی فِی جُمْلَتِهِمْ ، وَتَجْمَعَنِی وَإِیَّاهُمْ ، وَتَقَرَّ عَیْنِی بِهِمْ ، وَتُعْطِیَنِی سُوءْلِی ، وَتُبَلِّغَنِی آمَالِی فِی دِینِی وَدُنْیَایَ وَآخِرَتِی ، وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی ، وَتُبْلِغَهُمْ سَلامِی ، وَتَرُدَّ عَلَیَّ مِنْهُمُ السَّلامَ وَعَلَیْهِمُ السَّلامُ وَرَحْمَةُ اللّه‌ِ وَبَرَکَاتُهُ .

إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی تُنَادِی فِی أَنْصَافِ کُلِّ لَیْلَةٍ هَلْ مِنْ سَائِلٍ فَأُعْطِیَهُ ؟ أَمْ هَلْ مِنْ دَاعٍ فَأُجِیبَهُ ؟ أَمْ هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ ؟ أَمْ هَلْ مِنْ رَاجٍ فَأُبْلِغَهُ رَجَاءَهُ ؟أَمْ هَلْ مِنْ مُوءَمِّلٍ فَأُبْلِغَهُ أَمَلَهُ ؟ هَا أَنَا سَائِلُکَ بِفِنَائِکَ وَمِسْکِینُکَ بِبَابِکَ وَضَعِیفُکَ بِبَابِکَ ، وَفَقِیرُکَ بِبَابِکَ وَمُوءَمِّلُکَ بِفِنَائِکَ ، أَسْأَلُکَ نَائِلَکَ ، وَأَرْجُو رَحْمَتَکَ ، وَأُوءَمِّلُ عَفْوَکَ ، وَأَلْتَمِسُ غُفْرَانَکَ ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَعْطِنِی سُوءْلِی ، وَبَلِّغْنِی أَمَلِی ، وَاجْبُرْ فَقْرِی ، وَارْحَمْ عِصْیَانِی ، وَاعْفُ عَنْ ذُنُوبِی ، وَفُکَّ رَقَبَتِی مِنْ مَظَالِمَ لِعِبَادِکَ رَکِبَتْنِی ، وَقَوِّ ضَعْفِی ، وَأَعِزَّ مَسْکَنَتِی ، وَثَبِّتْ وَطْأَتِی ، وَاغْفِرْ جُرْمِی ، وَأَنْعِمْ بَالِی ، وَأَکْثِرْ مِنَ الْحَلالِ مَالِی ، وَخِرْ لِی فِی جَمِیعِ أُمُورِی وَأَفْعَالِی ، وَرَضِّنِی بِهَا ، وَارْحَمْنِی ، وَوَالِدَیَّ وَمَا وَلَدَا مِنَ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ ، وَالْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ ، الاْءَحْیَاءِ مِنْهُمْ وَالاْءَمْوَاتِ ، إِنَّکَ سَمِیعُ الدَّعَوَاتِ ، وَأَلْهِمْنِی مِنْ بِرِّهِمَا مَا أَسْتَحِقُّ بِهِ ثَوَابَکَ وَالْجَنَّةَ ، وَتَقَبَّلْ حَسَنَاتِهِمَا ، وَاغْفِرْ سَیِّئَاتِهِمَا ، وَاجْزِهِمَا بِأَحْسَنِ مَا فَعَلا بِی ثَوَابَکَ وَالْجَنَّةَ .

إِلَهِی وَقَدْ عَلِمْتُ یَقِیناً أَنَّکَ لا تَأْمُرُ بِالظُّلْمِ ، وَلا تَرْضَاهُ ، وَلا تَمِیلُ إِلَیْهِ ، وَلا تَهْوَاهُ ، وَلا

تُحِبُّهُ وَلا تَغْشَاهُ ، وَتَعْلَمُ مَا فِیهِ هَوءُلاءِ الْقَوْمُ ، مِنْ ظُلْمِ عِبَادِکَ وَبَغْیِهِمْ عَلَیْنَا ، وَتَعَدِّیهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ وَلا مَعْرُوفٍ ، بَلْ ظُلْماً وَعُدْوَاناً وَزُوراً وَبُهْتَاناً ، فَإِنْ کُنْتَ جَعَلْتَ لَهُمْ مُدَّةً لا بُدَّ مِنْ بُلُوغِهَا ، أَوْ کَتَبْتَ لَهُمْ آجَالاً یَنَالُونَهَا ، فَقَدْ قُلْتَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ ، وَوَعْدُکَ الصِّدْقُ ، یَمْحُوا اللّه‌ُ ما یَشاءُ وَیُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْکِتابِ ، فَأَنَا أَسْأَلُکَ بِکُلِّ مَا سَأَلَکَ بِهِ أَنْبِیَاوءُکَ وَرُسُلُکَ ، وَأَسْأَلُکَ بِمَا سَأَلَکَ بِهِ عِبَادُکَ الصَّالِحُونَ وَمَلائِکَتُکَ الْمُقَرَّبُونَ ، أَنْ تَمْحُوَ مِنْ أُمِّ الْکِتَابِ ذَلِکَ ، وَتَکْتُبَ لَهُمُ الإضْمِحْلالَ وَالْمَحْقَ ، حَتَّی تُقَرِّبَ آجَالَهُمْ ، وَتَقْضِیَ مُدَّتَهُمْ ، وَتُذْهِبَ أَیَّامَهُمْ ، وَتَبْتُرَ أَعْمَارَهُمْ ، وَتُهْلِکَ فُجَّارَهُمْ ، وَتُسَلِّطَ بَعْضَهُمْ عَلَی بَعْضٍ ، حَتَّی لا تُبْقِیَ مِنْهُمْ أَحَداً ، وَلا تُنْجِیَ مِنْهُمْ أَحَداً ، وَتُفَرِّقَ جُمُوعَهُمْ ، وَتُکِلَّ سِلاحَهُمْ ، وَتُبَدِّدَ شَمْلَهُمْ ، وَتَقْطَعَ آجَالَهُمْ ، وَتُقْصِرَ أَعْمَارَهُمْ ، وَتُزَلْزِلَ أَقْدَامَهُمْ ، وَتُطَهِّرَ بِلادَکَ مِنْهُمْ ، وَتُظْهِرَ عِبَادَکَ عَلَیْهِمْ فَقَدْ غَیَّرُوا سُنَّتَکَ ، وَنَقَضُوا عَهْدَکَ ، وَهَتَکُوا حَرِیمَکَ ، وَأَتَوْا مَا نَهَیْتَهُمْ عَنْهُ ، وَعَتَوْا عُتُوًّا کَبِیراً ، وَضَلُّوا ضَلالاً بَعِیداً ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَآذِنْ لِجَمْعِهِمْ بِالشَّتَاتِ ، وَلِحَیِّهِمْ بِالْمَمَاتِ ، وَلاِءَزْوَاجِهِمْ بِالنَّهَبَاتِ ، وَخَلِّصْ عِبَادَکَ مِنْ ظُلْمِهِمْ ، وَاقْبِضْ أَیْدِیَهُمْ عَنْ هَضْمِهِمْ ، وَطَهِّرْ أَرْضَکَ مِنْهُمْ ، وَآذِنْ بِحَصْدِ نَبَاتِهِمْ ، وَاسْتِئْصَالِ شَأْفَتِهِمْ ، وَشَتَاتِ شَمْلِهِمْ ، وَهَدْمِ بُنْیَانِهِمْ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ .

وَأَسْأَلُکَ یَا إِلَهِی وَإِلَهَ کُلِّ شَیْءٍ ، وَرَبِّی وَرَبَّ کُلِّ شَیْءٍ ، وَأَدْعُوکَ بِمَا دَعَاکَ بِهِ عَبْدَاکَ وَرَسُولاکَ ، وَنَبِیَّاکَ وَصَفِیَّاکَ مُوسَی وَهَارُونُ علیهما السلام حِینَ قَالا دَاعِیَیْنِ لَکَ ، رَاجِیَیْنِ لِفَضْلِکَ ، رَبَّنا إِنَّکَ آتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلأَهُ زِینَةً وَأَمْوالاً فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا ، رَبَّنا لِیُضِلُّوا عَنْ سَبِیلِکَ ، رَبَّنَا اطْمِسْ عَلی أَمْوالِهِمْ ، وَاشْدُدْ عَلی قُلُوبِهِمْ ، فَلا یُوءْمِنُوا حَتّی یَرَوُا الْعَذابَ الاْءَلِیمَ ، فَمَنَنْتَ وَأَنْعَمْتَ عَلَیْهِمَا بِالاْءِجَابَةِ لَهُمَا إِلَی أَنْ قَرَعْتَ سَمْعَهُمَا بِأَمْرِکَ اللَّهُمَّ رَبِّ قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُکُما فَاسْتَقِیما ، وَلا تَتَّبِعانِّ سَبِیلَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی

مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَطْمِسَ عَلَی أَمْوَالِ هَوءُلاءِ الظَّلَمَةِ ، وَأَنْ تُشَدِّدَ عَلَی قُلُوبِهِمْ ، وَأَنْ تَخْسِفَ بِهِمْ بَرَّکَ ، وَأَنْ تُغْرِقَهُمْ فِی بَحْرِکَ ، فَإِنَّ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضَ ، وَمَا فِیهِمَا لَکَ ، وَأَرِ الْخَلْقَ قُدْرَتَکَ فِیهِمْ ، وَبَطْشَکَ عَلَیْهِمْ ، فَافْعَلْ ذَلِکَ بِهِمْ ، وَعَجِّلْ ذَلِکَ لَهُمْ ، یَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ ، وَخَیْرَ مَنْ دُعِیَ ، وَخَیْرَ مَنْ تَذَلَّلَتْ لَهُ الْوُجُوهُ ، وَرُفِعَتْ إِلَیْهِ الاْءَیْدِی ، وَدُعِیَ بِالاْءَلْسُنِ وَشَخَصَتْ إِلَیْهِ الاْءَبْصَارُ ، وَأَمَّتْ إِلَیْهِ الْقُلُوبُ وَنُقِلَتْ إِلَیْهِ الاْءَقْدَامُ ، وَتُحُوکِمَ إِلَیْهِ فِی الاْءَعْمَالِ إِلَهِی وَأَنَا عَبْدُکَ أَسْأَلُکَ مِنْ أَسْمَائِکَ بِأَبْهَاهَا ، وَکُلُّ أَسْمَائِکَ بَهِیٌّ ، بَلْ أَسْأَلُکَ بِأَسْمَائِکَ کُلِّهَا ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُرْکِسَهُمْ عَلَی أُمِّ رُءُوسِهِمْ فِی زُبْیَتِهِمْ ، وَتُرْدِیَهُمْ فِی مَهْوَی حُفْرَتِهِمْ وَارْمِهِمْ بِحَجَرِهِمْ ، وَذَکِّهِمْ بِمَشَاقِصِهِمْ ، وَاکْبُبْهُمْ عَلَی مَنَاخِرِهِمْ ، وَاخْنُقْهُمْ بِوَتَرِهِمْ ، وَارْدُدْ کَیْدَهُمْ فِی نُحُورِهِمْ ، وَأَوْبِقْهُمْ بِنَدَامَتِهِمْ ، حَتَّی یُسْتَخْذَلُوا وَیَتَضَاءَلُوا بَعْدَ نَخْوَتِهِمْ ، وَیَنْقَمِعُوا وَیَخْشَعُوا بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِمْ ، أَذِلاّءَ مَأْسُورِینَ فِی رِبْقِ حَبَائِلِهِمُ الَّتِی کَانُوا یُوءَمِّلُونَ أَنْ یَرَوْنَا فِیهَا ، وَتُرِینَا قُدْرَتَکَ فِیهِمْ ، وَسُلْطَانَکَ عَلَیْهِمْ ، وَتَأْخُذَهُمْ أَخْذَ الْقِرَی وَهِیَ ظالِمَةٌ ، إِنَّ أَخْذَکَ الاْءَلِیمُ الشَّدِیدُ ، أَخْذَ عَزِیزٍ مُقْتَدِرٍ ، فَإِنَّکَ عَزِیزٌ مُقْتَدِرٌ شَدِیدُ الْعِقابِ شَدِیدُ الْمِحالِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَعَجِّلْ إِیرَادَهُمْ عَذَابَکَ الَّذِی أَعْدَدْتَهُ لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَمْثَالِهِمْ ، وَالطَّاغِینَ مِنْ نُظَرَائِهِمْ ، وَارْفَعْ حِلْمَکَ عَنْهُمْ ، وَاحْلُلْ عَلَیْهِمْ غَضَبَکَ الَّذِی لا یَقُومُ لَهُ شَیْءٌ ، وَأْمُرْ فِی تَعْجِیلِ ذَلِکَ بِأَمْرِکَ الَّذِی لا یُرَدُّ ، وَلا یُوءَخَّرُ ، فَإِنَّکَ شَاهِدُ کُلِّ نَجْوَی ، وَعَالِمُ کُلِّ فَحْوَی ، وَلا تَخْفَی عَلَیْکَ مِنْ أَعْمَالِهِمْ خَافِیَةٌ ، وَلا یَذْهَبُ عَنْکَ مِنْ أَعْمَالِهِمْ خَائِنَةٌ ، وَأَنْتَ عَلاّمُ الْغُیُوبِ عَالِمُ مَا فِی الضَّمَائِرِ وَالْقُلُوبِ .

اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُکَ وَأُنَادِیکَ بِمَا نَادَاکَ بِهِ سَیِّدِی ، وَسَأَلَکَ بِهِ نُوحٌ ، إِذْ قُلْتَ تَبَارَکْتَ وَتَعَالَیْتَ ، وَلَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِیبُونَ ، أَجَلْ اللَّهُمَّ یَا رَبِّ أَنْتَ نِعْمَ الْمُجِیبُ ، وَنِعْمَ

الْمَدْعُوُّ ، وَنِعْمَ الْمَسْئُولُ ، وَنِعْمَ الْمُعْطِی ، أَنْتَ الَّذِی لا تُخَیِّبُ سَائِلَکَ ، وَلا تُمِلُّ دُعَاءَ مَنْ أَمَّلَکَ ، وَلا تَتَبَرَّمُ بِکَثْرَةِ حَوَائِجِهِمْ إِلَیْکَ وَلا بِقَضَائِهَا لَهُمْ ، فَإِنَّ قَضَاءَ حَوَائِجِ جَمِیعِ خَلْقِکَ إِلَیْکَ فِی أَسْرَعِ لَحْظٍ مِنْ لَمْحِ الطَّرْفِ وَأَخَفُّ عَلَیْکَ وَأَهْوَنُ مِنْ جَنَاحِ بَعُوضَةٍ ، وَحَاجَتِی یَا سَیِّدِی وَمَوْلایَ وَمُعْتَمَدِی وَرَجَائِی أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِی ذَنْبِی ، فَقَدْ جِئْتُکَ ثَقِیلَ الظَّهْرِ بِعَظِیمِ مَا بَارَزْتُکَ بِهِ مِنْ سَیِّئَاتِی ، وَرَکِبَنِی مِنْ مَظَالِمِ عِبَادِکَ مَا لا یَکْفِینِی ، وَلا یُخَلِّصُنِی مِنْهُ غَیْرُکَ وَلا یَقْدِرُ عَلَیْهِ وَلا یَمْلِکُهُ سِوَاکَ ، فَامْحُ یَا سَیِّدِی کَثْرَةَ سَیِّئَاتِی بِیَسِیرِ عَبَرَاتِی ، بَلْ بِقَسَاوَةِ قَلْبِی وَجُمُودِ عَیْنِی ، لا بَلْ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ ، وَأَنَا شَیْءٌ ، فَلْتَسَعْنِی رَحْمَتُکَ ، یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، لا تَمْتَحِنِّی فِی هَذِهِ الدُّنْیَا بِشَیْءٍ مِنَ الْمِحَنِ ، وَلا تُسَلِّطْ عَلَیَّ مَنْ لا یَرْحَمُنِی ، وَلا تُهْلِکْنِی بِذُنُوبِی ، وَعَجِّلْ خَلاصِی مِنْ کُلِّ مَکْرُوهٍ ، وَادْفَعْ عَنِّی کُلَّ ظُلْمٍ وَلا تَهْتِکْ سِتْرِی ، وَلا تَفْضَحْنِی یَوْمَ جَمْعِکَ الْخَلائِقَ لِلْحِسَابِ ، یَا جَزِیلَ الْعَطَاءِ وَالثَّوَابِ .

أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُحْیِیَنِی حَیَاةَ السُّعَدَاءِ ، وَتُمِیتَنِی مِیتَةَ الشُّهَدَاءِ ، وَتَقْبَلَنِی قَبُولَ الاْءَوِدَّاءِ ، وَتَحْفَظَنِی فِی هَذِهِ الدُّنْیَا الدَّنِیَّةِ مِنْ شَرِّ سَلاطِینِهَا وَفُجَّارِهَا وَشِرَارِهَا وَمُحِبِّیهَا وَالْعَامِلِینَ لَهَا فِیهَا ، وَقِنِی شَرَّ طُغَاتِهَا وَحُسَّادِهَا ، وَبَاغِی الشِّرْکِ فِیهَا ، حَتَّی تَکْفِیَنِی مَکْرَ الْمَکَرَةِ ، وَتَفْقَأَ عَنِّی أَعْیُنَ الْکَفَرَةِ ، وَتُفْحِمَ عَنِّی أَلْسُنَ الْفَجَرَةِ وَتَقْبِضَ لِی عَلَی أَیْدِی الظَّلَمَةِ ، وَتُوءْمِنَ لِی کَیْدَهُمْ ، وَتُمِیتَهُمْ بِغَیْظِهِمْ ، وَتَشْغَلَهُمْ بِأَسْمَاعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأَفْئِدَتِهِمْ ، وَتَجْعَلَنِی مِنْ ذَلِکَ کُلِّهِ فِی أَمْنِکَ وَأَمَانِکَ وَحِرْزِکَ وَسُلْطَانِکَ وَحِجَابِکَ ، وَکَنَفِکَ وَعِیَاذِکَ وَجَارِکَ ، إِنَّ وَلِیِّیَ اللّه‌ُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتابَ وَهُوَ یَتَوَلَّی الصّالِحِینَ اللَّهُمَّ بِکَ أَعُوذُ ، وَبِکَ أَلُوذُ ، وَلَکَ أَعْبُدُ ، وَإِیَّاکَ أَرْجُو ، وَبِکَ أَسْتَعِینُ ، وَبِکَ أَسْتَکْفِی ، وَبِکَ أَسْتَغِیثُ ، وَبِکَ أَسْتَقْدِرُ ، وَمِنْکَ أَسْأَلُ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَلا

تَرُدَّنِی إِلاّ بِذَنْبٍ مَغْفُورٍ وَسَعْیٍ مَشْکُورٍ ، وَتِجَارَةٍ لَنْ تَبُورَ ، وَأَنْ تَفْعَلَ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ ، وَلا تَفْعَلَ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ ، فَإِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوی ، وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ، وَأَهْلُ الْفَضْلِ وَالرَّحْمَةِ .

إِلَهِی وَقَدْ أَطَلْتُ دُعَائِی ، وَأَکْثَرْتُ خِطَابِی وَضِیقُ صَدْرِی حَدَانِی عَلَی ذَلِکَ کُلِّهِ ، وَحَمَلَنِی عَلَیْهِ ، عِلْماً مِنِّی بِأَنَّهُ یُجْزِیکَ مِنْهُ قَدْرُ الْمِلْحِ فِی الْعَجِینِ ، بَلْ یَکْفِیکَ عَزْمُ إِرَادَةٍ ، وَأَنْ یَقُولَ الْعَبْدُ بِنِیَّةٍ صَادِقَةٍ ، وَلِسَانٍ صَادِقٍ ، یَا رَبِّ فَتَکُونُ عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِکَ بِکَ ، وَقَدْ نَاجَاکَ بِعَزْمِ الاْءِرَادَةِ قَلْبِی ، فَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُقْرِنَ دُعَائِی بِالاْءِجَابَةِ مِنْکَ ، وَتُبْلِغَنِی مَا أَمَّلْتُهُ فِیکَ ، مِنَّةً مِنْکَ وَطَوْلاً وَقُوَّةً وَحَوْلاً ، وَلا تُقِیمَنِی مِنْ مَقَامِی هَذَا إِلاّ بِقَضَائِکَ جَمِیعَ مَا سَأَلْتُکَ ، فَإِنَّهُ عَلَیْکَ یَسِیرٌ وَخَطَرُهُ عِنْدِی جَلِیلٌ کَثِیرٌ ، وَأَنْتَ عَلَیْهِ قَدِیرٌ ، یَا سَمِیعُ یَا بَصِیرُ ، إِلَهِی وَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِکَ مِنَ النَّارِ وَالْهَارِبِ مِنْکَ إِلَیْکَ ، مِنْ ذُنُوبٍ تَهَجَّمَتْهُ ، وَعُیُوبٍ فَضَحَتْهُ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَانْظُرْ إِلَیَّ نَظْرَةَ رَحْمَةٍ ، أَفُوزُ بِهَا إِلَی جَنَّتِکَ ، وَاعْطِفْ عَلَیَّ عَطْفَةً أَنْجُو بِهَا مِنْ عِقَابِکَ ، فَإِنَّ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ لَکَ ، وَبِیَدِکَ وَمَفَاتِیحَهُمَا وَمَغَالِیقَهُمَا إِلَیْکَ ، وَأَنْتَ عَلَی ذَلِکَ قَادِرٌ وَهُوَ عَلَیْکَ هَیِّنٌ یَسِیرٌ ، وَافْعَلْ بِی مَا سَأَلْتُکَ یَا قَدِیرُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، وَحَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیل » حکایتی در ذیل این دعاء از علی بن حماد ( راوی اول این دعا ) در بحار ذکر کرده قابل توجه است .

دعای رام شدن اسب سرکش

61 ـ در دعوات راوندی⁽¹⁾مرسلاً از ابن عباس داستانی ذکر کرده که در زمان عمر کُرّه اسبهائی در سرزمین آذربایجان بر صاحبشان یاغی شده ، دست نمی‌دادند ، عمر نامه‌ای نوشت و به او گفت به خدا پناه ببر ، ابن عباس می‌گوید سخت افسرده شدم ، خبر را به حضرت امیر علیه‌السلام دادم ، فرمود : ناامید برمی‌گردد

( مدتی گذشت ) مرد آمد و زخمی در پیشانیش بود که نزدیک بود دست در آن داخل شود ، تا آنجا که او را نزد حضرت امیر علیه‌السلام بردم ، بعد از آنکه عمر بر او بانک زد و گفت دروغ گفتی نامه‌ام را نبردی ) آنجناب به او رو کرد ، و فرمود : هرگاه برگشتی به جائی که در آن هستند برو و بگو « اللّهُمَّ إنّی أتَوَجّهُ إلَیْکَ بِنَبیّک نَبیّ الرّحْمَة وَأهْلِ بَیْتِهِ الّذینَ اخْتَرْتَهُمْ عَلی عِلْمٍ عَلَی العالمینَ فَذَلّلْ لی صُعُوبَتها وَحُزُونَتَها وَاکْفِنی شَرّها فَإنّکَ الکافی المُعافی والغالِبُ القاهِر » سال بعد مرد آمد و با او مقداری از قیمت آنها بود ، و هر سال حج می‌کرد ، و خداوند برکت به دارائی او داد ، حضرت فرمودند هر که چیزی از مال یا کسان یا فرزند یا فرعونی از فرعونها ( سلاطین ظالم ) بر او سخت شده ، فرمان نبرد ، به این دعا نزد خدا ابتهال ( تضرع و زاری کند ) آنچه می‌ترسد را خدا کفایت سازد .

دعای یعقوب برای برگرداندن یوسف علیهماالسلام

62 ـ در مهج الدعوات⁽¹⁾دعائی از یعقوب علیه‌السلام مرسلاً آورده ، که چون خداوند جلّ جلاله یوسف علیه‌السلام را به وی برگرداند ، به این دعاء دعاء کرده « بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمنِ الرّحیم یا مَن خلَقَ الخلقَ بِغَیرِ مِثالٍ ویا مَنْ بَسَطَ الأرضَ بِغَیْرِ أعْوانٍ ویا مَن دَبَّرَ الأمُورَ بِغَیْرِ وَزیرٍ ویا مَنْ یَرْزُقُ الخَلْقَ بِغَیْرِ مُشیرٍ ویا مَنْ یُخَرّب الدُّنیا بِغَیْر استیمارٍ » سپس به هر چه خواستی دعاء کن اجابت می‌شود .

دعای یوشف وصی حضرت موسی علیه السلام

63 ـ دعائی مسنداً⁽²⁾در مهج الدعوات از کتاب فضل الدعاء سعد بن عبداللّه از امام رضا علیه‌السلام نقل کرده ، که مردی از صحابه در صحیفه‌ای آن را یافته ، و نزد پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورد ، حضرت ندای صلاة جامعه دادند ، در منبر آن را

خواندند ، نامه یوشع بن نون وصی حضرت موسی علیه‌السلام بود پائین آمدند ، سپس بر منبر رفته فرمودند هر که دوست دارد که ثنای وی برتر از ثناء مجاهدین باشد هر روز این گفته را بگوید ، اگر حاجتی دارد برآورده می‌شود ، دشمن سرکوب ، دین اداء ، گرفتاری بر طرف شود . . . دعا این است :

« إِنَّ رَبَّکُمْ لَرَوءُفٌ رَحِیمٌ ، أَلا إِنَّ خَیْرَ عِبَادِ اللّه‌ِ التَّقِیُّ الْخَفِیُّ ، وَإِنَّ شَرَّ عِبَادِ اللّه‌ِ الْمُشَارُ إِلَیْهِ بِالاْءَصَابِعِ ، فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ یَکْتَالَ بِالْمِکْیَالِ الاْءَوْفَی ، وَأَنْ یُوءَدِّیَ الْحُقُوقَ الَّتِی أَنْعَمَ اللّه‌ُ بِهَا عَلَیْهِ ، فَلْیَقُلْ فِی کُلِّ یَوْمٍ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ کَمَا یَنْبَغِی للّه‌ِِ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ کَمَا یَنْبَغِی للّه‌ِِ ، وَلا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ کَمَا یَنْبَغِی للّه‌ِِ ، وَاللّه‌ُ أَکْبَرُ کَمَا یَنْبَغِی للّه‌ِِ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی أَهْلِ بَیْتِ النَّبِیِّ ، وَعَلَی جَمِیعِ الْمُرْسَلِینَ حَتَّی یَرْضَی اللّه » .

دعای یونس و دعای حضرت عیسی علیهماالسلام

64 ـ دعاء یونس⁽¹⁾ابن متی علیه‌السلام است مرسلاً در مهج آورده ، و خداوند او را از غم نجات داد ، « یا رَبِّ مِنَ الجِبال أَنْزَلْتَنی ، وَمِنَ الْمَسْکَنِ أخْرَجْتَنی ، وَفِی البِحارِ صَیّرْتَنی ، وَفِی بَطْنِ الحُوتِ حَبِسْتَنی ، فلا إلهَ إلاّ أنْتَ سُبْحانَکَ إنّی کُنْتُ مِنَ الظالِمین » .

65 ـ دعاء عیسی علیه‌السلام است ، در مهج الدعوات⁽²⁾مسنداً از سعید بن هبة اللّه راوندی از کتاب قصص الانبیاء مسنداً از امام صادق علیه‌السلام از پدرانش از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نقل کرده ، که چون یهود به گمان خود برای کشتن حضرت عیسی جمع شدند ، جبرئیل با بال خود او را پوشاند ، و چشم آن حضرت به نامه‌ای افتاد در باطن بال جبرئیل ( نه روی آن ) « اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِاسْمِکَ الْوَاحِدِ الاْءَعَزْ ، وَأَدْعُوُکَ اللّهُمّ بِاسْمِکَ الصَّمَدِ ، وَأَدْعُوکَ اللّهُمّ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْوَتْرِ ، وَأَدْعُوکَ اللَّهُمَّ بِاسْمِکَ الْکَبِیرِ

الْمُتَعَالِ ، الَّذِی ثَبَتَ بِهِ اءَرْکَانُکَ کُلَّهَا أَنْ تَکْشِفَ عَنِّی مَا أَصْبَحْتُ وَأَمْسَیْتُ فِیهِ » این دعا را کرد خداوند تعالی به جبرئیل ، وحی کرد که او را به بالا نزد خدا ببرد ، سپس پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود ، یا بنی عبدالمطلب از پروردگارتان با این کلمات بخواهید ، قسم به خدائی که جانم به دست اوست هیچ بنده‌ای با اخلاص نیت این دعاء را نمی‌کند مگر آنکه عرش به لرزه درآید ، و مگر آنکه خداوند فرشتگان را شاهد گرفته که دعای دعاء کننده را با این کلمات مستجاب کردم و خواسته‌اش را در عاجل دنیا و آخرت می‌دهم سپس به اصحاب فرمودند ، بخواهید ، و اجابت را دیر نخوانید .

66 ـ و در روایتی دیگر مرسلاً⁽¹⁾نسبت به دعاء عیسی علیه‌السلام وارد شده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در باطن جبرئیل علیه‌السلام ( شاید منظور باطن بال جبرئیل باشد ) دعاء را دید ، به علی علیه‌السلام و عباس دعاء را یاد داده و فرمود یا علی ای بهترین بنی هاشم ، ای فرزندان عبدالمطلب پروردگار خودرا با این کلمات سؤال کنید ، تا آنجا که مانند ذیل دعای 65 است و دعا این است « اللّهمّ إنی أعوذُ بِاسْمِکَ الواحِدِ الأحَد ، وَأعُوذُ بِاسْمِکَ الأحَدَ الصَّمَدِ ، وَأعوذُ بِکَ بِاسْمِکَ اللّهُمّ العَظیمِ الوِتْرِ ، وأعُوذُ اللّهُمّ بِاسْمِکَ الکَبیرِ المُتَعالِ ، الّذی مَلأ الأرْکانَ کُلِّها أنْ تَکْشِفَ عنّی غَمَّ ما أصْبَحْتُ فیهِ وَأمْسَیْتُ » و دعاء عیسی علیه‌السلام به روایتی دیگر این گونه است « اللّهمّ خالِقَ النّفسِ مِنْ النّفْسِ وَمُخْرِجَ النَّفْسِ مِنَ النّفْسِ وَمُخْلِصَ النّفْسِ مِنَ النّفْسِ فَرّجْ عَنّا وَخَلِّصنا مِنْ شِدَّتِنا » .

دعای حضرت امیر علیه السلام

67 ـ از نوشته شهید اول ابن مکی قدس‌سره مرسلاً⁽²⁾ذکر شده که حضرت

امیر علیه‌السلام در حال مرگ خود ، دعائی را به حضرت امام حسن علیه‌السلام یاد داده‌اند که اصل آن از قرآن است ، از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله یاد گرفته ، و بعد از نماز صبح یا نماز عصر به آن دعاء می‌شود سپس حوائج خود را هر چه خواهد نام می‌برد « سُبْحَانَ اللّه‌ِ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ وَلا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَاللّه‌ُ أَکْبَرُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ فَسُبْحانَ اللّه‌ِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ ، وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ ، یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَیُحْیِ الاْءَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ، وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ ، سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا یَصِفُونَ ، وَسَلامٌ عَلَی الْمُرْسَلِینَ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ سُبْحَانَ اللّه‌ِ ذِی الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ ذِی الْعِزَّةِ وَالْعَظَمَةِ وَالْجَبَرُوتِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ ، سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الاْءَعْلَی ، سُبْحَانَهُ وَتَعَالَی سُبْحَانَ الْمَلِکِ الْقُدُّوسِ ، رَبِّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ ، اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً یَصْعَدُ وَلا یَنْفَدُ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَیَّ وَمَعِی وَقُدَّامِی وَخَلْفِی » یا اللّه 10 بار یا رحمان 10 بار یا رحیم 10 بار یا ربّ 10 بار یا حی یا قیّوم 10 بار یا بدیع السموات والأرض 10 بار یا ذاالجلال والاکرام 10 بار یا حنّان یا منّان 10 بار اللّهمّ صلّ علی محمّد وال محمّد 10 بار و حاجت خود را بخواه .

دعاء در مهمات

68 ـ روایتی مسند⁽¹⁾شیخ طوسی در امالی آورده که خالی از اعتبار نیست ( لکن چون مورد اتفاق نبود در اینجا ایراد کردیم ) مسعدة بن صدقه از امام ششم علیه‌السلام ، درخواست یاددان دعائی در مهمات می‌کند ، حضرت علیه‌السلام دعائی را که دعاء جد خود علی بن الحسین علیه‌السلام برای مهمات بود در اوراقی از نامه‌ای کهنه به او دادند ، که آن را نوشت ، می‌گوید هیچ گرفتاری برای من پیش نیامد که

مهم باشد مگر آنکه با این دعاء دعاء کردم خداوند فرج برایم فرمود گرفتاریم را برطرف کرده خواسته‌ام را عطا فرمود « اللَّهُمَّ هَدَیْتَنِی فَلَهَوْتُ ، وَوَعَظْتَ فَقَسَوْتُ ، وَأَبْلَیْتَ الْجَمِیلَ فَعَصَیْتُ ، وَعَرَّفْتَ فَأَصْرَرْتُ ، ثُمَّ عَرَّفْتَ فَاسْتَغْفَرْتُ ، فَأَقَلْتَ ، فَعُدْتُ فَسَتَرْتَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ إِلَهِی تَقَحَّمْتُ أَوْدِیَةَ هَلاکِی ، وَتحَلَّلْتُ شِعَابَ تَلَفِی ، تَعَرَّضْتُ فِیهَا لِسَطَوَاتِکَ ، وَبِحُلُولِهَا لِعُقُوبَاتِکَ ، وَوَسِیلَتِی إِلَیْکَ التَّوْحِیدُ ، وَذَرِیعَتِی أَنِّی لَمْ أُشْرِکْ بِکَ شَیْئاً ، وَلَمْ أَتَّخِذْ مَعَکَ إِلَهاً ، وَقَدْ فَرَرْتُ إِلَیْکَ مِنْ نَفْسِی ، وَإِلَیْکَ یَفِرُّ الْمُسِیءُ ، أَنْتَ مَفْزَعُ الْمُضِیعِ حَظَّ نَفْسِهِ ، فَلَکَ الْحَمْدُ .

إِلَهِی فَکَمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضَی عَلَیَّ سَیْفَ عَدَاوَتِهِ ، وَشَحَذَ لِی ظُبَةَ مُدْیَتِهِ ، وَأَرْهَفَ لِی شَبَا حَدِّهِ ، وَدَافَ لِی قَوَاتِلَ سُمُومِهِ ، وَسَدَّدَ نَحْوِی صَوَائِبَ سِهَامِهِ ، وَلَمْ تَنَمْ عَنِّی عَیْنُ حِرَاسَتِهِ ، وَأَظْهَرَ أَنْ یُسِیمَنِی الْمَکْرُوهَ ، وَیُجَرِّعَنِی ذُعَافَ مَرَارَتِهِ ، فَنَظَرْتَ یَا إِلَهِی إِلَی ضَعْفِی عَنِ احْتِمَالِ الْفَوَادِحِ ، وَعَجْزِی عَنِ الإنْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِی بِمُحَارَبَتِهِ ، وَوَحْدَتِی فِی کَثِیرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِی ، وَأَرْصَدَ لِیَ الْبَلاءَ ، فِیمَا لَمْ أُعْمِلْ فِیهِ فِکْرِی ، فَابْتَدَأْتَنِی بِنُصْرَتِکَ ، وَشَدَدْتَ أَزْرِی بِقُوَّتِکَ ، ثُمَّ فَلَلْتَ حَدَّهُ ، وَصَیَّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْعِهِ وَحْدَهُ ، وَأَعْلَیْتَ کَعْبِی ، وَجَعَلْتَ مَا سَدَّدَهُ مَرْدُوداً عَلَیْهِ فَرَدَدْتَهُ ، لَمْ یَشْفِ غَلِیلَهُ ، وَلَمْ یَبْرُدْ حَرَارَةُ غَیْظِهِ ، قَدْ عَضَّ عَلَیَّ شَوَاهُ ، وَأَدْبَرَ مُوَلِّیاً قَدْ أَخْلَفَ سَرَایَاهُ .

وَکَمْ مِنْ بَاغٍ بَغَانِی بِمَکَایِدِهِ ، وَنَصَبَ لِی أَشْرَاکَ مَصَایِدِهِ ، وَوَکَّلَ بِی تَفَقُّدَ رِعَایَتِهِ ، وَأَضْبَأَ إِلَیَّ إِضْبَاءَ السَّبُعِ لِمَصَایِدِهِ ، وَانْتِظَارِ الإنْتِهَازِ لِفَرِیسَتِهِ ، فَنَادَیْتُکَ یَا إِلَهِی مُسْتَغِیثاً بِکَ ، وَاثِقاً بِسُرْعَةِ إِجَابَتِکَ ، عَالِماً أَنَّهُ لَنْ یُضْطَهَدَ مَنْ أَوَی إِلَی ظِلِّ کَنَفِکَ ، وَلَنْ یَفْزَعَ مَنْ لَجَأَ إِلَی مَعَاقِلِ انْتِصَارِکَ ، فَحَصَّنْتَنِی مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِکَ .

وَکَمْ مِنْ سَحَائِبِ مَکْرُوهٍ جَلَّیْتَهَا ، وَغَوَاشِیَ کُرُبَاتٍ کَشَفْتَهَا ، لا تُسْأَلُ عَمَّا تَفْعَلُ ،

وَقَدْ سُئِلْتَ فَأَعْطَیْتَ ، وَلَمْ تُسْأَلْ فَابْتَدَأْتَ ، وَاسْتُمِیحَ فَضْلُکَ فَمَا أَکْدَیْتَ ، أَبَیْتَ إِلاّ إِحْسَاناً ، وَأَبَیْتُ إِلاّ تَقَحُّمَ حُرُمَاتِکَ ، وَتَعَدِّیَ حُدُودِکَ ، وَالْغَفْلَةَ عَنْ وَعِیدِکَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ إِلَهِی مِنْ مُقْتَدِرٍ لا یُغْلَبُ ، وَذِی أَنَاةٍ لا یَعْجَلُ ، هَذَا مَقَامُ مَنِ اعْتَرَفَ لَکَ بِالتَّقْصِیرِ ، وَشَهِدَ عَلَی نَفْسِهِ بِالتَّضْیِیعِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْمُحَمَّدِیَّةِ الرَّفِیعَةِ ، وَأَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِالْعَلَوِیَّةِ الْبَیْضَاءِ ، فَأَعِذْنِی مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ ، وَشَرِّ مَنْ یُرِیدُ بِی سُوءاً ، فَإِنَّ ذَلِکَ لا یَضِیقُ عَلَیْکَ فِی وُجْدِکَ ، وَلا یَتَکَأَّدُکَ فِی قُدْرَتِکَ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ ارْحَمْنِی بِتَرْکِ الْمَعَاصِی مَا أَبْقَیْتَنِی ، وَارْحَمْنِی بِتَرْکِ تَکَلُّفِ مَا لا یَعْنِینِی ، وَارْزُقْنِی حُسْنَ النَّظَرِ فِیمَا یُرْضِیکَ عَنِّی ، وَأَلْزِمْ قَلْبِی حِفْظَ کِتَابِکَ کَمَا عَلَّمْتَنِی ، وَاجْعَلْنِی أَتْلُوهُ عَلَی مَا یُرْضِیکَ بِهِ عَنِّی ، وَنَوِّرْ بِهِ بَصَرِی ، وَأَوْعِهِ سَمْعِی ، وَاشْرَحْ بِهِ صَدْرِی ، وَفَرِّجْ بِهِ قَلْبِی ، وَأَطْلِقْ بِهِ لِسَانِی ، وَاسْتَعْمِلْ بِهِ بَدَنِی ، وَاجْعَلْ فِیَّ مِنَ الْحَوْلِ وَالْقُوَّةِ مَا یُسَهِّلُ ذَلِکَ عَلَیَّ ، فَإِنَّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِکَ .

اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَیْلِی وَنَهَارِی وَدُنْیَایَ وَآخِرَتِی وَمُنْقَلَبِی وَمَثْوَایَ عَافِیَةً مِنْکَ وَمُعَافَاةً وَبَرَکَةً مِنْکَ .

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّی وَمَوْلایَ وَسَیِّدِی وَأَمَلِی وَإِلَهِی وَغِیَاثِی وَسَنَدِی وَخَالِقِی وَنَاصِرِی وَثِقَتِی وَرَجَائِی لَکَ مَحْیَایَ وَمَمَاتِی وَلَکَ سَمْعِی وَبَصَرِی وَبِیَدِکَ رِزْقِی ، وَإِلَیْکَ أَمْرِی فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ مَلَکْتَنِی بِقُدْرَتِکَ ، وَقَدَّرْتَ عَلَیَّ بِسُلْطَانِکَ ، لَکَ الْقُدْرَةُ فِی أَمْرِی وَنَاصِیَتِی بِیَدِکَ لا یَحُولُ أَحَدٌ دُونَ رِضَاکَ ، بِرَأْفَتِکَ أَرْجُو رَحْمَتَکَ ، وَبِرَحْمَتِکَ أَرْجُو رِضْوَانَکَ ، لا أَرْجُو ذَلِکَ بِعَمَلِی ، فَقَدْ عَجَزْتُ عَنْ عَمَلِی ، فَکَیْفَ أَرْجُو مَا قَدْ عَجَزَ عَنِّی ، أَشْکُو إِلَیْکَ فَاقَتِی وَضَعْفَ قُوَّتِی وَإِفْرَاطِی فِی أَمْرِی وَکُلُّ ذَلِکَ مِنْ عِنْدِی ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّی

فَاکْفِنِی ذَلِکَ کُلَّهُ .

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّدٍ صَلَی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَآلِهِ حَبِیبِکَ ، وَإِبْرَاهِیمَ خَلِیلِکَ ، وَیَوْمَ الْفَزَعِ الاْءَکْبَرِ مِنَ الآْمِنِینَ فَآمِنِّی ، وَبِیَسَارِکَ فَیَسِّرْنِی ، وَبِأَظْلالِکَ فَأَظِلَّنِی ، وَمَفَازَةٍ مِنَ النَّارِ فَنَجِّنِی ، وَلا تَسُمْنِی السُّوءَ ، وَلا تُخْزِنِی ، وَمِنَ الدُّنْیَا فَسَلِّمْنِی ، وَحُجَّتِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَلَقِّنِّی ، وَبِذِکْرِکَ فَذَکِّرْنِی ، وَلِلْیُسْرَی فَیَسِّرْنِی وَلِلْعُسْرَی فَجَنِّبْنِی ، وَالصَّلاةَ وَالزَّکَاةَ مَا دُمْتُ حَیّاً فَأَلْهِمْنِی ، وَلِعِبَادَتِکَ فَوَفِّقْنِی ، وَفِی الْفِقْهِ وَمَرْضَاتِکَ فَاسْتَعْمِلْنِی ، وَمِنْ فَضْلِکَ فَارْزُقْنِی ، وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ فَبَیِّضْ وَجْهِی ، وَحِسَاباً یَسِیراً فَحَاسِبْنِی ، وَبِقَبِیحِ عَمَلِی فَلا تَفْضَحْنِی ، وَبِهُدَاکَ فَاهْدِنِی ، وَبِالْقَوْلِ الثّابِتِ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَفِی الآْخِرَةِ فَثَبِّتْنِی ، وَمَا أَحْبَبْتَ فَحَبِّبْهُ إِلَیَّ ، وَمَا کَرِهْتَ فَبَغِّضْهُ إِلَیَّ ، وَمَا أَهَمَّنِی مِنَ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ فَاکْفِنِی ، وَفِی صَلاتِی وَصِیَامِی وَدُعَائِی وَنُسُکِی وَدُنْیَایَ وَآخِرَتِی فَبَارِکْ لِی ، وَالْمَقَامَ الْمَحْمُودَ فَابْعَثْنِی ، وَسُلْطَاناً نَصِیراً فَاجْعَلْ لِی ، وَظُلْمِی وَجَهْلِی وَإِسْرَافِی فِی أَمْرِی فَتَجَاوَزْ عَنِّی ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْیَا وَالْمَمَاتِ فَخَلِّصْنِی ، وَمِنَ الْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ فَنَجِّنِی ، وَمِنْ أَوْلِیَائِکَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَاجْعَلْنِی ، وَأَدِمْ صَالِحَ الَّذِی آتَیْتَنِی ، وَبِالْحَلالِ عَنِ الْحَرَامِ فَأَغْنِنِی ، وَبِالطَّیِّبِ عَنِ الْخَبِیثِ فَاکْفِنِی ، أَقْبِلْ بِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ إِلَیَّ ، وَلا تَصْرِفْهُ عَنِّی ، وَإِلَی صِرَاطِکَ الْمُسْتَقِیمِ فَاهْدِنِی ، وَلِمَا تُحِبُّ وَتَرْضَی فَوَفِّقْنِی .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الرِّیَاءِ ، وَالسُّمْعَةِ وَالْکِبْرِیَاءِ ، وَالتَّعَظُّمِ وَالْخُیَلاءِ ، وَالْفَخْرِ وَالْبَذَخِ ، وَالاْءَشَرِ وَالْبَطَرِ ، وَالاْءِعْجَابِ بِنَفْسِی وَالْجَبْرِیَّةِ ، رَبِّ وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْفَجْرِ وَالْبُخْلِ ، وَالشُّحِّ وَالْحَسَدِ ، وَالْحِرْصِ وَالْمُنَافَسَةِ وَالْغِشِّ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الطَّمَعِ وَالطَّبْعِ ، وَالْهَلَعِ وَالْجَزَعِ ، وَالزَّیْغِ وَالْقَمْعِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْبَغْیِ وَالظُّلْمِ ، وَالإعْتِدَاءِ وَالْفَسَادِ ، وَالْفُجُورِ وَالْفُسُوقِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْخِیَانَةِ وَالْعُدْوَانِ وَالطُّغْیَانِ .

رَبِّ وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْمَعْصِیَةِ ، وَالْقَطِیعَةِ وَالسَّیِّئَةِ ، وَالْفَوَاحِشِ وَالذُّنُوبِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الاْءِثْمِ وَالْمَأْثَمِ ، وَالْحَرَامِ وَالْمُحَرَّمِ ، وَالْخَبَثِ وَکُلِّ مَا لا تُحِبُّ .

رَبِّ وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الشَّیْطَانِ ، وَمَکْرِهِ وَبَغْیِهِ ، وَظُلْمِهِ وَعُدْوَانِهِ ، وَشَرِکِهِ وَزَبَانِیَتِهِ وَجُنْدِهِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ ما یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ ، وَما یَعْرُجُ فِیها ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ ، مِنْ دَابَّةٍ وَهَامَّةٍ ، أَوْ جِنٍّ أَوْ إِنْسٍ ، مِمَّا یَتَحَرَّکُ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ ، وَما یَعْرُجُ فِیها ، وَمِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِی الاْءَرْضِ ، وَمَا یَخْرُجُ مِنْهَا ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ کُلِّ کَاهِنٍ وَسَاحِرٍ ، وَزَاکِنٍ وَنَافِثٍ وَرَاقٍ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ کُلِّ حَاسِدٍ ، وَطَاغٍ وَبَاغٍ وَنَافِسٍ وَظَالِمٍ وَمُعَانِدٍ وَجَائِرٍ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْعَمَی وَالصَّمَمِ وَالْبَکَمِ وَالْبَرَصِ وَالْجُذَامِ وَالشَّکِّ وَالرَّیْبِ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْکَسَلِ وَالْفَشَلِ وَالْعَجْزِ وَالتَّفْرِیطِ وَالْعَجَلَةِ وَالتَّضْیِیعِ وَالاْءِبْطَاءِ وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتُ فِی السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَی ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الضِّیقِ وَالشِدَّةِ وَالْقَیْدِ وَالْحَبْسِ وَالْوَثَاقِ وَالسُّجُونِ وَالْبَلاءِ وَکُلِّ مُصِیبَةٍ لا صَبْرَ لِی عَلَیْهَا آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ .

اللَّهُمَّ أَعْطِنَا کُلَّ الَّذِی سَأَلْنَاکَ وَزِدْنَا مِنْ فَضْلِکَ عَلَی قَدْرِ جَلالِکَ وَعَظَمَتِکَ بِحَقِّ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیم » .

دعای یعقوب علیه السلام

69 ـ در تفسیر قمی دارد⁽¹⁾که چون فرستاده یعقوب علیه‌السلام نامه یعقوب را برای سلطان مصر برد ، حضرت دست خود را به سوی آسمان بلند کرده گفت « یا حَسَنَ الصُّحْبَةِ یا کَریمَ المَعُونَةِ یا خَیْرَ إلهٍ ائْتِنی بِرُوحٍ مِنْکَ وَفَرّجْ مِنْ عِنْدِکَ » جبرئیل علیه‌السلام بر حضرت نازل شد ، دعائی به حضرت تعلیم داد که خداوند چشمش و دو پسرش را به او برگرداند ، گفت بگو : « یا مَنْ لا یَعْلَمُ أحَدٌ کَیْفَ هُوَ إلاّ

هُوَ ، یا مَنْ سَدَّ السّماء بالهَواءِ ، وَکَبَسَ الأرْضَ عَلَی الماءِ ، وَاخْتارَ لِنَفْسِهِ أحْسَنَ الأسْماءِ ، ائتِنی بِرُوحٍ مِنْکَ وَفّرج مِنْ عِنْدِکَ » ، می‌گوید طلوع فجر نشده بود تا آنکه پیراهن یوسف بر او انداخته شد چشمش را خداوند و فرزندش را بر او برگرداند ، این دعاها را با مختصر تفاوتی دعوات راوندی⁽¹⁾آورده .

دعای یوسف علیه السلام

70 ـ در همان تفسیر⁽²⁾دارد که جبرئیل علیه‌السلام به یوسف علیه‌السلام گفت : بگو : « أسْألُکَ بِمَنِّکَ العَظیم وَإحْسانِکَ القَدیم وَلُطْفِکَ العَمیم یا رحمانُ یا رحیمُ » آن را گفت پس پادشاه خواب را دید ، فرج حضرت در آن شد .

71 ـ در روایتی مسند⁽³⁾( قریب به اعتبار ) از ریّان آمده که از امام رضا علیه‌السلام شنیدم که به کلماتی دعاء می‌کرد ، در هیچ سختنی به آنها دعاء نکردم ، مگر آنکه خداوند برایم فرج کرد ، آن کلمات اینهاست ، « اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِی فِی کُلِّ کَرْبٍ ، وَأَنْتَ رَجَائِی فِی کُلِّ شِدَّةٍ ، وَأَنْتَ لِی فِی کُلِّ أَمْرٍ نَزَلَ بِی ثِقَةٌ وَعُدَّةٌ ، کَمْ مِنْ کَرْبٍ یَضْعُفُ عَنْهُ الْفُوءَادُ ، وَتَقِلُّ فِیهِ الْحِیلَةُ ، وَتَعْیَا فِیهِ الاْءُمُورُ ، وَیَخْذُلُ فِیهِ الْبَعِیدُ وَالْقَرِیبُ وَالصَّدِیقُ ، وَیَشْمَتُ فِیهِ الْعَدُوُّ ، أَنْزَلْتُهُ بِکَ وَشَکَوْتُهُ إِلَیْکَ رَاغِباً إِلَیْکَ فِیهِ عَمَّنْ سِوَاکَ ، فَفَرَّجْتَهُ وَکَشَفْتَهُ وَکَفَیْتَنِیهِ ، فَأَنْتَ وَلِیُّ کُلِّ نِعْمَةٍ ، وَصَاحِبُ کُلِّ حَاجَةٍ ، وَمُنْتَهَی کُلِّ رَغْبَةٍ ، فَلَکَ الْحَمْدُ کَثِیراً وَلَکَ الْمَنُّ فَاضِلاً ، بِنِعْمَتِکَ تَتِمُّ الصَّالِحَاتُ ، یَا مَعْرُوفاً بِالْمَعْرُوفِ مَعْرُوفٌ ، وَیَا مَنْ هُوَ بِالْمَعْرُوفِ مَوْصُوفٌ ، أَنِلْنِی مِنْ مَعْرُوفِکَ مَعْرُوفاً تُغْنِینِی بِهِ عَنْ مَعْرُوفِ مَنْ سِوَاکَ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین » .

دعای رفع هم

72 ـ در مکارم الاخلاق⁽¹⁾مرسلاً از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده ، که هر که به این دعا دعا کند ، خداوند همش را برطرف ساخته ، اندوه او را به شادی مبدل فرماید : « اللَّهُمَّ إِنِّی عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدِکَ ، وَابْنُ أَمَتِکَ ، نَاصِیَتِی بِیَدِکَ ، مَاضٍ فِیَّ حُکْمُکَ ، عَدْلٌ فِیَّ قَضَاوءُکَ ، أَسْأَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابِکَ ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِکَ ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِیعَ قَلْبِی ، وَنُورَ صَدْرِی ، وَجَلاءَ حُزْنِی ، وَذَهَابَ هَمِّی » .

73 ـ همان کتاب در روایتی⁽²⁾مرسل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد ، که به حضرت علی علیه‌السلام فرمود : هرگاه در ورطه‌ای افتادی بگو « بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمنِ الرّحیمِ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه العَلیّ العَظیمِ ، اللّهُمَّ إیّاکَ نَعْبُدُ وَایّاکَ نَسْتَعینُ » همانا خداوند سبحانه آن بلاء را دفع می‌کند ، و در مرسل⁽³⁾امام صادق علیه‌السلام ایاک نعبد وایاک نستعین را ندارد ، و در روایت احمد دارد که آن را 7 بار تکرار کند ، اگر بلاء برطرف شد و گر نه 70 بار آنرا کامل کند ) .

74 ـ در کتاب نوادر راوندی مسنداً⁽⁴⁾از امام صادق علیه‌السلام از پدرانش از گفته رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد ، هر که همهایش زیاد شد زیاد استغفار کند ، هر که بر وی تنگدستی اصرار دارد بسیار بگوید « لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه‌ِ العَلِیِّ العَظِیم » .

75 ـ از خط شهید اول قدس‌سره مرسلاً از پیغامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر شده⁽⁵⁾هیچ بنده‌ای

نیست که بترسد نعمت از او برود ، یا نقمت بر او ناگهان برسد ، یا عافیت تغییر یابد ، و بگوید « یا حَیُّ یا قَیُّومُ ، یا واحِدُ ، یا مَجید ، یا بَرُّ ، یا کَریم ، یا رَحیمُ ، یا غنی ، تَمِّممْ عَلَیْنا نِعْمَتَکَ ، وَهَبْ لَنا ( هَنِّئنا ) کَرامَتَکَ ، وَألْبِسنا عافِیَتِکَ » مگر آنکه خداوند تعالی خیر دنیا و آخرت به او عطا فرماید .

دعای حضرت امیر و دعاهای امام حسین علیه السلام در حاجت مهم

76 ـ در روایت مسندی ضعیف⁽¹⁾که امالی طوسی آورده از عبداللّه بن جعفر دارد که علی بن ابی طالب علیه‌السلام مرا کلمات فرج تلقین کرد و خبر داد که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به آن حضرت تلقین نمود ، و فرمود : هرگاه گرفتاری یا سختی بر او وارد شد اینها را بگوید : « لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ الْحَلیمُ الْکَریمُ ، لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ الْعَلِیُّ الْعَظیمُ ، سُبْحانَ اللّه‌ِ ، وَتَبارَکَ اللّه‌ُ ، رَبِّ السمواتِ السّبْع ، وَرَبّ العَرْشِ العَظیم ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبّ العالمینَ » .

77 ـ دعائی است که در دعوات⁽²⁾راوندی از زین العابدین علیه‌السلام ایراد کرده ، که به گفته آن حضرت ، روزی که پدر آن بزرگوار ( سید الشهداء علیه‌السلام ) شهید شد و خونها می‌جوشید پدرم مرا در بر گرفت ، و به من می‌گفت فرزندم ، این دعا را حفظ کن که مادرم فاطمه علیهاالسلام به من یاد داد ، و به آن حضرت پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله یاد داده ، که جبرئیل علیه‌السلام به آن حضرت در مورد حاجت مهم ( هم ) و غم و نازله ( گرفتاری ) که پیش آید و کار بزرگ سخت ( کمر شکن ) یاد داد « بِحَقِّ یس وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ

وَ بِحَقِّ طه وَالْقُرْآنِ الْعَظِیمِ ، یَا مَنْ یَقْدِرُ عَلَی حَوَائِجِ السَّائِلِینَ ، یَا مَنْ یَعْلَمُ مَا فِی

الضَّمِیرِ ، یَا مُنَفِّسُ [ مُنَفِّساً ] عَنِ الْمَکْرُوبِینَ ، یَا مُفَرِّجُ [ مُفَرِّجاً ] عَنِ الْمَغْمُومِینَ ، یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ ، یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا مَنْ لا یَحْتَاجُ إِلَی التَّفْسِیرِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بِی کَذَا وَکَذَا » ( به جای این جمله اخیر حاجت خود را بخواهد ) .

دعای موسی علیه السلام در حال شکافته شدن دریا

78 ـ در دعوات راوندی⁽¹⁾نیز مرسلاً از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد که جبرئیل به من گفت کلماتی را که موسی علیه‌السلام در حال شکافته شدن دریا گفت ، به تو یاد ندهم ؟ گفتم : بلی به من گفت : بگو : « اللّهُمَ لَکَ الْحَمْدُ ، وَإلَیْکَ المُشٌتَکی ، وَبِکَ المُسْتَغاثُ ، وَأنْتَ المُسْتَعانُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه‌ِ العَلّی العَظیم » .

79 ـ عدّة الداعی⁽²⁾در روایتی از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد که جبرئیل در حال شادی و خنده ، این دعا را از آسمان برای حضرت به عنوان هدیه خداوند نازل کرد و کلماتی است از گنجهای عرش که خداوند پیغمبر را به آن گرامی داشته « یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ ، وَسَتَرَ الْقَبِیحَ ، یَا مَنْ لَمْ یُوءَاخِذْ بِالْجَرِیرَةِ ، وَلَمْ یَهْتِکِ السِّتْرَ ، یَا عَظِیمَ الْعَفْوِ ، یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ ، یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ ، یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ ، یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَی ، وَمُنْتَهَی کُلِّ شَکْوَی ، یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ ، یَا عَظِیمَ الْمَنِّ ، یَا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا ، یَا رَبَّنَا وَیَا سَیِّدَنَا وَیَا مَوْلانَا وَیَا غَایَةَ رَغْبَتِنَا ، أَسْأَلُکَ یَا اللّه‌ُ أَنْ لا تُشَوِّهَ خَلْقِی بِالنَّار » و پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله از جبرئیل ثواب این کلمات را می‌پرسد ، تا آنجا که می‌گوید به منافقین اینها را یاد ندهید ، همانا اینها دعای مستجاب است برای گوینده آن انشاء اللّه ، و دعای اهل بیت معمور است که در حال طواف بر آن می‌خوانند .

دعای خلاصی از زندان و دعای رفع فقر

80 ـ مهج الدعوات⁽¹⁾دعائی ایراد کرده که طبق روایتی ، مردی که در شام مدت زیادی در تنگنا در حبس بود ، از حضرت زهرا علیهاالسلام در خواب یاد گرفته ، خواند و از زندان خلاص شده به منزلش برگشت « اللَّهُمَّ بِحَقِّ الْعَرْشِ وَمَنْ عَلاهُ ، وَبِحَقِّ الْوَحْیِ وَمَنْ أَوْحَاهُ ، وَبِحَقِّ النَّبِیِّ وَمَنْ نَبَّأَهُ ، یَا سَامِعَ کُلِّ صَوْتٍ ، یَا جَامِعَ کُلِّ فَوْتٍ ، یَا بَارِئَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِهِ ، وَآتِنَا وَجَمِیعَ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ ، فِی مَشَارِقِ الاْءَرْضِ وَمَغَارِبِهَا ، فَرَجاً مِنْ عِنْدِکَ عَاجِلاً ، بِشَهَادَةِ أَنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ ، صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَعَلَی ذُرِّیَّتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَسَلَّمَ تَسْلِیماً » .

81 ـ در جنة الامان روایتی مرسل⁽²⁾از بعض کتب اصحاب از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده ، که به مردی که ثروتمند بود فقیر شده و سالم بود مریض شده ، نزد مردم مقبول بود مبغوض شده ، بر مردم سبک بود سنگین شده ، شادمان بود اندوهها بر او جمع شده ، زمین با آن وسعت بر وی تنگ شده ، و می‌گفت در طول روز دنبال روزی می‌کرده ، به قوتی دست پیدا نمی‌کنم ، گویا نامم از دفتر ارزاق محو شده حضرت چند چیز را که سبب این گرفتاریها بود به وی گفتند ، گفت هیچکدام را نیاوردم ، یاد دادند بتقوی عمل کند ، و ضمیر ( باطن ) خود را خالص سازد ، این دعا را که دعاء فرج است بخواند « بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمنِ الرّحیم ، إِلَهِی طُمُوحُ الآْمَالِ قَدْ خَابَتْ إِلاّ لَدَیْکَ ، وَمَعَاکِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَقَطَّعَتْ إِلاّ عَلَیْکَ ، وَمَذَاهِبُ الْعُقُولِ قَدْ سَمَتْ إِلاّ إِلَیْکَ ، فَإِلَیْکَ الرَّجَاءُ ، وَإِلَیْکَ الْمُلْتَجَأُ ، یَا أَکْرَمَ مَقْصُودٍ ، وَیَا أَجْوَدَ مَسْئُولٍ ، هَرَبْتُ إِلَیْکَ بِنَفْسِی ، یَا

مَلْجَأَ الْهَارِبِینَ بِأَثْقَالِ الذُّنُوبِ ، أَحْمِلُهَا عَلَی ظَهْرِی ، وَلا أَجِدُ لِی شَافِعاً سِوَی مَعْرِفَتِی بِأَنَّکَ أَقْرَبُ مَنْ رَجَاهُ الطَّالِبُونَ ، وَلَجَأَ إِلَیْهِ الْمُضْطَرُّونَ ، وَأَمَّلَ مَا لَدَیْهِ الرَّاغِبُونَ ، یَا مَنْ فَتَقَ الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ ، وَأَطْلَقَ الاْءَلْسُنَ بِحَمْدِهِ ، وَجَعَلَ مَا امْتَنَّ بِهِ عَلَی عِبَادِهِ کِفَاءً لِتَأْدِیَةِ حَقِّهِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَلا تَجْعَلْ لِلْهَوْمِ [ لِلْهُمُومِ ] عَلَی عَقْلِی سَبِیلاً ، وَلا لِلْبَاطِلِ عَلَی عَمَلِی دَلِیلاً ، وَافْتَحْ لِی بِخَیْرِ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، یَا وَلِیَّ الْخَیْرِ » چون مرد نیت خود را خالص گرداند به این دعاء دعاء کرده به بهترین حالت برگشت .

دعای کامل که جبرئیل آورده

82 ـ دعائی است که در کتاب قدیمی به سندی ( غیر معتبر )⁽¹⁾از عبداللّه ابن العلا از امام صادق علیه‌السلام از پدر بزرگوارش محمد بن علی علیه‌السلام ایراد کرده ، و آن را سری از سر رسول اللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دانسته ، که جبرئیل علیه‌السلام برای آن بزرگوار آورده و به حضرت علی بن ابی طالب و فاطمه علیهماالسلام یاد داد ، به عنوان دعاء کامل ، هر که در هر روز آن را در جلوی خود قرار دهد ( شاید یعنی آن در صدر روز بخواند ) تا آنجا که بفرماید ، دعائی ا ست که گوینده‌اش هیچ چیز از خداوند عزوجل درخواست نمی‌کند مگر آنکه خداوند به او عطا فرماید ، چون صبح کردی ، سه بار بگو « اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ أُشْهِدُکَ وَکَفَی بِکَ شَهِیداً ، وَأُشْهِدُ مَلائِکَتَکَ وَحَمَلَةَ عَرْشِکَ وَسُکَّانَ سَمَاوَاتِکَ وَأَرَضِیکَ وَأَنْبِیَاءَکَ وَرُسُلَکَ وَالصَّالِحِینَ مِنْ عِبَادِکَ وَجَمِیعِ خَلْقِکَ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، وَأَنَّ کُلَّ مَعْبُودٍ مِنْ دُونِ عَرْشِکَ إِلَی قَرَارِ الاْءَرَضِینَ السَّابِعَةِ السُّفْلَی بَاطِلٌ مَا خَلا وَجْهَکَ الْکَرِیمَ ، فَإِنَّهُ أَعَزُّ وَأَکْرَمُ وَأَجَلُّ مِنْ أَنْ یَصِفَ الْوَاصِفُونَ کُنْهَ جَلالِهِ ، أَوْ تَهْتَدِیَ الْقُلُوبُ لِکُلِّ عَظَمَتِهِ ، یَا مَنْ فَاقَ مَدْحَ الْمَادِحِینَ فَخْرُ مَدْحِهِ وَعَدَا وَصْفَ الْوَاصِفِینَ مَآثِرُ حَمْدِهِ ، وَجَلَّ عَنْ مَقَالَةِ النَّاطِقِینَ تَعْظِیمُ شَأْنِه »

سپس 11 بار می‌گوئی « لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ، وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ، یُحْیی وَیُمیتُ، وَهُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْ‌ءٍ قَدیرٌ » آنگاه 11 بار « سُبْحانَ اللّه‌ِ ، وَاَلْحَمْدُللّه‌ِِ ، وَلا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ ، وَاَللّه‌ُ اَکْبَرُ ، ما شآءَ اللّه‌ُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ الحَلیمِ الکریم ، العلیّ العظیم ، الرّحمنِ الرّحیم ، المَلِکُ الحَقُّ المُبین ، عَدَدَ خَلْقِ اللّه ، وَزِنَةَ عَرشهِ ، وَمِلأَ سماواتِهِ وأرضهِ ، وَعَدَدَ ما جَری بِهِ قَلَمُهُ وَأحصاهُ کِتابُه ورضی نَفْسَه » سپس می‌گوئی « اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِهِ الْمُبَارَکِینَ ، وَصَلِّ عَلَی جَبْرَئِیلَ وَمِیکَائِیلَ وَإِسْرَافِیلَ وَحَمَلَةِ عَرْشِکَ وَالْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ ، صَلِّ اللَّهُمَّ عَلَیْهِمْ حَتَّی تُبَلِّغَهُمُ الرِّضَا وَتَزِیدَهُمْ بَعْدَ الرِّضَا مِمَّا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مَلَکِ الْمَوْتِ وَأَعْوَانِهِ وَرِضْوَانَ وَخَزَنَةِ الْجِنَانِ وَصَلِّ عَلَی مَالِکٍ وَخَزَنَةِ النِّیرَانِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِمْ حَتَّی تُبَلِّغَهُمُ الرِّضَا وَتَزِیدَهُمْ بَعْدَ الرِّضَا مَا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ وَصَلِّ عَلَی الْکِرَامِ الْکَاتِبِینَ وَالسَّفَرَةِ الْکِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالْحَفَظَةِ لِبَنِی آدَمَ ، وَصَلِّ عَلَی مَلائِکَةِ السَّمَاوَاتِ الْعُلَی ، وَمَلائِکَةِ الاْءَرَضِینَ السَّابِعَةِ السُّفْلَی ، وَمَلائِکَةِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ ، وَالاْءَرَضِینَ وَالاْءَقْطَارِ ، وَالْبِحَارِ وَالاْءَنْهَارِ ، وَالْبَرَارِی وَالْقِفَارِ ، وَصَلِّ عَلَی مَلائِکَتِکَ الَّذِینَ أَغْنَیْتَهُمْ عَنِ الطَّعَامِ وَالشَّرَابِ بِتَقْدِیسِکَ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِمْ حَتَّی تُبَلِّغَهُمُ الرِّضَا وَتَزِیدَهُمْ بَعْدَ الرِّضَا مِمَّا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ وَصَلِّ عَلَی أَبِی آدَمَ وَأُمِّی حَوَّاءَ وَمَا وَلَدَا مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِینَ صَلِّ اللَّهُمَّ عَلَیْهِمْ حَتَّی تُبَلِّغَهُمُ الرِّضَا وَتَزِیدَهُمْ بَعْدَ الرِّضَا ، مِمَّا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا

أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ ، وَعَلَی أَصْحَابِهِ الْمُنْتَجَبِینَ وَأَزْوَاجِهِ الْمُطَهَّرِینَ ، وَعَلَی ذُرِّیَّةِ مُحَمَّدٍ ، وَعَلَی کُلِّ نَبِیٍّ بَشَّرَ بِمُحَمَّدٍ ، وَعَلَی کُلِّ نَبِیٍّ وَلَدَ مُحَمَّداً ، وَعَلَی کُلِّ مَرْأَةٍ صَالِحَةٍ کَفَّلَتْ مُحَمَّداً ، وَعَلَی کُلِّ مَنْ صَلاتُکَ عَلَیْهِ رِضًا لَکَ وَرِضًا لِنَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله صَلِّ اللَّهُمَّ عَلَیْهِمْ حَتَّی تُبَلِّغَهُمُ الرِّضَا ، وَتَزِیدَهُمْ بَعْدَ الرِّضَا مِمَّا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَبَارِکْ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْحَمْ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ ، کَمَا صَلَّیْتَ وَبَارَکْتَ وَرَحِمْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَآلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ .

اللَّهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسِیلَةَ وَالْفَضْلَ وَالْفَضِیلَةَ وَالدَّرَجَةَ الرَّفِیعَةَ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَمَا أَمَرْتَنَا أَنْ نُصَلِّیَ عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ مَنْ صَلَّی عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ کُلِّ صَلاةٍ صَلَّیْتَ عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ کُلِّ حَرْفٍ فِی صَلاةٍ صَلَّیْتَ عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ شَعْرِ مَنْ صَلَّی عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ شَعْرِ مَنْ لَمْ یُصَلِّ عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ نَفَسِ مَنْ صَلَّی عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ نَفَسِ مَنْ لَمْ یُصَلِّ عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ سُکُونِ مَنْ صَلَّی عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ سُکُونِ مَنْ لَمْ یُصَلِّ عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ حَرَکَةِ مَنْ صَلَّی عَلَیْهِ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِعَدَدِ حَرَکَاتِهِمْ وَصِفَاتِهِمْ وَدَقَائِقِهِمْ وَسَاعَاتِهِمْ ، وَعَدَدِ زِنَةِ ذَرِّ مَا عَمِلُوا أَوْ لَمْ یَعْمَلُوا أَوْ کَانَ مِنْهُمْ أَوْ یَکُونُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ وَالشُّکْرُ وَالْمَنُّ وَالْفَضْلُ وَالطَّوْلُ وَالنِّعْمَةُ وَالْعَظَمَةُ وَالْجَبَرُوتُ وَالْمُلْکُ وَالْمَلَکُوتُ وَالْقَهْرُ وَالْفَخْرُ وَالسُّوءْدَدُ وَالسُّلْطَانُ وَالإمْتِنَانُ وَالْکَرَمُ وَالْجَلالُ وَالْجَبْرُ وَالتَّوْحِیدُ وَالتَّمْجِیدُ وَالتَّهْلِیلُ وَالتَّکْبِیرُ وَالتَّقْدِیسُ وَالْعَظَمَةُ وَالرَّحْمَةُ وَالْمَغْفِرَةُ وَالْکِبْرِیَاءُ ، وَلَکَ مَا زَکَا وَطَابَ مِنَ الثَّنَاءِ الطَّیِّبِ وَالْمَدْحِ الْفَاخِرِ وَالْقَوْلِ الْحَسَنِ الْجَمِیلِ ، الَّذِی تَرْضَی بِهِ عَنْ قَائِلِهِ ، وَتَرْضَی بِهِ مِمَّنْ قَالَهُ وَهُوَ رِضًا لَکَ ، فَتَقَبَّلْ حَمْدِی بِحَمْدِ أَوَّلِ الْحَامِدِینَ ، وَثَنَائِی بِثَنَاءِ أَوَّلِ الْمُثْنِینَ ، وَتَهْلِیلِی بِتَهْلِیلِ أَوَّلِ الْمُهَلِّلِینَ ، وَتَکْبِیرِی بِتَکْبِیرِ أَوَّلِ الْمُکَبِّرِینَ ، وَقَوْلِی الْحَسَنِ الْجَمِیلِ بِقَوْلِ أَوَّلِ الْقَائِلِینَ الْمُجْمِلِینَ الْمُثْنِینَ عَلَی رَبِّ الْعَالَمِینَ مُتَّصِلاً ذَلِکَ کَذَلِکَ مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ ، وَبِعَدَدِ زِنَةِ ذَرِّ الرِّمَالِ وَالتِّلالِ وَالْجِبَالِ ، وَعَدَدِ جُرَعِ مَاءِ الْبِحَارِ ، وَعَدَدِ قَطْرِ الاْءَمْطَارِ ، وَوَرَقِ الاْءَشْجَارِ ، وَعَدَدِ النُّجُومِ ، وَعَدَدِ زِنَةِ ذَلِکَ ، وَعَدَدِ الثَّرَی وَالنَّوَی وَالْحَصَی ، وَعَدَدِ زِنَةِ ذَرِّ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ وَمَا فِیهِنَّ وَمَا بَیْنَهُنَّ وَمَا تَحْتَهُنَّ وَمَا بَیْنَ ذَلِکَ وَمَا فَوْقَ ذَلِکَ مِنْ لَدُنِ الْعَرْشِ إِلَی قَرَارِ الاْءَرْضِ السَّابِعَةِ السُّفْلَی ، وَعَدَدِ حُرُوفِ أَلْفَاظِ أَهْلِهِنَّ ، وَعَدَدِ أَزْمَانِهِمْ وَدَقَائِقِهِمْ وَسُکُونِهِمْ وَحَرَکَاتِهِمْ وَأَشْعَارِهِمْ وَأَبْشَارِهِمْ ، وَعَدَدِ زِنَةِ مَا عَمِلُوا أَوْ لَمْ یَعْمَلُوا أَوْ کَانَ مِنْهُمْ أَوْ یَکُونُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ .

أُعِیذُ أَهْلَ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَنَفْسِی وَمَالِی وَذُرِّیَّتِی وَأَهْلِی وَوُلْدِی وَقَرَابَاتِی وَأَهْلَ بَیْتِی وَکُلَّ ذِی رَحِمٍ لِی دَخَلَ فِی الاْءِسْلامِ وَجِیرَانِی وَإِخْوَانِی وَمَنْ قَلَّدَنِی دُعَاءً أَوْ أَسْدَی إِلَیَّ بِرّاً أَوِ اتَّخَذَ عِنْدِی یَداً مِنَ الْمُوءْمِنِینَ وَالْمُوءْمِنَاتِ ، بِاللّه‌ِ وَبِأَسْمَائِهِ التَّامَّةِ الشَّامِلَةِ الْکَامِلَةِ الْفَاضِلَةِ الْمُبَارَکَةِ الْمُتَعَالِیَةِ الزَّکِیَّةِ الشَّرِیفَةِ الْمَنِیعَةِ الْکَرِیمَةِ الْعَظِیمَةِ الْمَکْنُونَةِ

الْمَخْزُونَةِ الَّتِی لا یُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلا فَاجِرٌ ، وَبِأُمِّ الْکِتَابِ وَخَاتِمَتِهِ وَمَا بَیْنَهُمَا ، مِنْ سُورَةٍ شَرِیفَةٍ وَآیَةٍ مُحْکَمَةٍ وَشِفَاءٍ وَرَحْمَةٍ ، وَعُوذَةٍ وَبَرَکَةٍ ، وَبِالتَّوْرَاةِ وَالاْءِنْجِیلِ وَالزَّبُورِ ، وَبِصُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَی ، وَبِکُلِّ کِتَابٍ أَنْزَلَ اللّه‌ُ ، وَبِکُلِّ رَسُولٍ أَرْسَلَ اللّه‌ُ ، وَبِکُلِّ حُجَّةٍ أَقَامَهَا اللّه‌ُ ، وَبِکُلِّ بُرْهَانٍ أَظْهَرَهُ اللّه‌ُ ، وَبِکُلِّ نُورٍ أَنَارَهُ اللّه‌ُ ، وَبِکُلِّ آلاءِ اللّه‌ِ وَعَظَمَتِهِ .

أُعِیذُ وَأَسْتَعِیذُ بِاللّه‌ِ مِنْ شَرِّ کُلِّ ذِی شَرٍّ ، وَمِنْ شَرِّ مَا أَخَافُ وَأَحْذَرُ ، وَمِنْ شَرِّ مَا رَبِّی تَبَارَکَ وَتَعَالَی مِنْهُ أَکْبَرُ ، وَمِنْ شَرِّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَالشَّیَاطِینِ وَالسَّلاطِینِ وَإِبْلِیسَ وَجُنُودِهِ وَأَشْیَاعِهِ وَأَتْبَاعِهِ ، وَمِنْ شَرِّ مَا فِی النُّورِ وَالظُّلْمَةِ ، وَمِنْ شَرِّ مَا دَهَمَ أَوْ هَجَمَ ، وَمِنْ شَرِّ کُلِّ هَمٍّ وَغَمٍّ وَآفَةٍ وَنَدَمٍ ، وَمِنْ شَرِّ ما یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ ، وَما یَعْرُجُ فِیها ، وَمِنْ شَرِّ ما یَلِجُ فِی الاْءَرْضِ وَما یَخْرُجُ مِنْها ، وَمِنْ شَرِّ کُلِّ دَابَّةٍ رَبِّی آخِذٌ بِناصِیَتِها ، إِنَّ رَبِّی عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ ، فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ » .

83 ـ مرسلاً از اسماء آمده که⁽¹⁾پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هر که را همی و غمی و گرفتاری و بلائی و شدّتی به او رسید پس بگوید : « اللّه‌ُ ربّی لا اُشرِکَ بهِ شَیئاً تَوَکّلتُ عَلَی الحَیِّ الذی لا یَمُوتُ » .

دعای فرج

84 ـ در کتاب عدة الداعی⁽²⁾دعائی در روایتی مرسل آمده که علی بن مهزیار برای فرج از امام نهم علیه‌السلام به درخواست محمد بن حمزه علوی تقاضا کرده بود ، و حضرت به علی بن مهزیار نوشتند که ملازمت کند بخواندن « یَا مَنْ یَکْفی مِنْ کُلِّشَی‌ءٍ، وَلا یَکْفی مِنْهُ شَی‌ءٌ، اِکْفِنی ما اَهَمَّنی » همانا امیدوارم که از آنچه در غم است

کفایت شود ان شاء اللّه .

85 ـ در کتاب عیون⁽¹⁾اخبار الرضا علیه‌السلام شیخ صدوق روایتی مسند آورده که هارون ا لرشید به فضل حاجب خود دستور احضار موسی بن جعفر علیه‌السلام را داد ( در آن هنگام حضرت در بغداد بوده‌اند و ظاهراً داستان در آنجا بوده ) رفتم به خرابه‌ای کوخی ( خانه‌ای از نی ) از چوبهای خرما بود ، بر حضرت وارد شدم ، و با سلام حضرت را برای حضور نزد هارون فراخواندم ، تا آنجا که وقت ورود ، فضل هارون را مانند زن ( جوان مرده ) می‌بیند ، ایستاده سرگردان ، تا آنجا که حضرت را خلعت داده گرامی می‌دارد ، تا آنجا که از حضرت پرسیدم چه گفتی که امر هارون را کفایت شدی ( شر هارون از شما رفع شد ) ؟ حضرت فرمود : دعای جدم علی بن ابی طالب علیه‌السلام این دعا را که می‌خواند ، در برابر هر لشکری قرار می‌گرفت آنها را شکست می‌داد و در برابر هر اسب سوار او را مقهور می‌کرد این دعا کفایت البلاء است « اللَّهُمَّ بِکَ أُسَاوِرُ ، وَبِکَ أُحَاوِلُ ، وَبِکَ أُحَاوِرُ ، وَبِکَ أَصُولُ ، وَبِکَ أَنْتَصِرُ ، وَبِکَ أَمُوتُ ، وَبِکَ أَحْیَا ، أَسْلَمْتُ نَفْسِی إِلَیْکَ ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِی إِلَیْکَ ، وَلا حَوْلَ ، وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، اللَّهُمَّ إِنَّکَ خَلَقْتَنِی وَرَزَقْتَنِی وَسَتَرْتَنِی ، وَعَنِ الْعِبَادِ بِلُطْفِ مَا خَوَّلْتَنِی أَغْنَیْتَنِی ، إِذَا هَوَیْتُ رَدَدْتَنِی ، وَإِذَا عَثَرْتُ قَوَّمْتَنِی ، وَإِذَا مَرِضْتُ شَفَیْتَنِی ، وَإِذَا دَعَوْتُ أَجَبْتَنِی ، یَا سَیِّدِی ارْضَ عَنِّی ، فَقَدْ أَرْضَیْتَنِی » .

دعای کفایة البلاء

86 ـ امالی طوسی روایتی مسند⁽²⁾را از محمد بن اعین از امام ششم علیه‌السلام ایراد کرده ، که حضرت فرمودند : علی بن الحسین علیه‌السلام می‌گفت ، این کلمات را

هرگاه گفتم باکی ندارم ، اگر جن و انس بر من اجتماع کنند ( که ضرری و آسیبی به من برسانند « بِسْمِ اللّه‌ِ وَبِاللّه‌ِ وَمِنَ اللّه‌ِ وَإِلَی اللّه‌ِ ، وَفِی سَبِیلِ اللّه‌ِ ، اللَّهُمَّ إِلَیْکَ أَسْلَمْتُ نَفْسِی ، وَإلَیْکَ وَجَّهْتُ وَجْهی ، وَإِلَیْکَ فَوَّضْتُ أَمْرِی ، فاحفَظنی بحفظِ الایمانِ مِنْ بینِ یدَیَّ وَمِن خلفی وعَن یمینی وعن شمالی ومِن فوقی ومِن تحتی ، وادَفْع عَنّی بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِک وَانّه لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاّ باللّه‌ِ العَلیِّ العَظیم »

و دروایت طب الأئمة مسنداً⁽¹⁾از حسین بن علی علیه‌السلام کلمات را به این گونه آورده « بِسْمِ اللّه‌ِ وَبِاللّه‌ِ وَإِلَی اللّه‌ِ وَفِی سَبِیلِ اللّه‌ِ وَعَلَی مِلَّةِ رَسُولِ اللّه‌ِ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، اللَّهُمَّ اکْفِنِی بِقُوَّتِکَ وَحَوْلِکَ وَقُدْرَتِکَ مِنْ شَرِّ کُلِّ مُغْتَالٍ وَکَیْدِ الْفُجَّارِ ، فَإِنِّی أُحبُّ الاْءَبْرَارَ وَأُوَالِی الاْءَخْیَارَ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَآلِهِ وَسَلَّم » .

نفرین بر ظالم

87 ـ در امالی طوسی قدس‌سره مسنداً روایتی⁽²⁾از امام دهم علیه‌السلام را آورده که مردی نزد امام صادق جعفر بن محمد علیه‌السلام آمد ، و از مردی که به او ظلم کرده شکایت کرد ، حضرت دعاء ( نفرین ) مظلوم را که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به امیرالمؤمنین علیه‌السلام آموخت به او یاد دادند ، و هیچ مظلومی بر ظالمی به این دعاء ( نفرین ) نمی‌کند جز آنکه خداوند او را بر ظالمش یاری می‌دهد و او را کفایت می‌کند : « اللَّهُمَّ طَمّهُ بالْبَلاءِ طَمّاً وَعُمَّهُ بِالْبَلاءِ عَمّاً ، وَقُمَّهُ بِالاْءَذَی قَمّاً ، وَارْمِهِ بِیَوْمٍ لا مُعَادَ لَهُ ، وَسَاعَةٍ لا مَرَدَّ لَهَا ، وَأَبِحْ حَرِیمَهُ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِهِ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمُ السَّلامُ ، وَاکْفِنِی أَمْرَهُ ، وَقِنِی شَرَّهُ ، وَاصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُ ، وَأَحْرِجْ قَلْبَهُ ، وَسُدَّ فَاهُ عَنِّی ، وَخَشَعَتِ الاْءَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلاّ هَمْساً ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ ، وَقَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً ، اخْسَوءُا فِیها وَلا

تُکَلِّمُونِ ، صَهْ صَه » 7 بار ( احتمال دارد کل دعاء را 7 بار بخواند ) .

88 ـ در ثواب الاعمال شیخ صدوق قدس‌سره مرسلاً⁽¹⁾از امام هفتم علیه‌السلام آورده که هر کس جلو دارد بین خود و بین جباری قل هو اللّه احد را ، خداوند او را از وی منع می‌کند ، آن را جلو روی و دنبال سر و از سمت راست و از سوی چپ بخواند چون چنین کرد ، خداوند خوبی او ( جبار را ) روزی او کرده و از شرش منع می‌کند ، و فرمود : هرگاه چیزی را ترسیدی پس 100 آیه از هر جای قرآن خواستی بخوان ، سپس سه بار بگو « اللّهمّ اکشف عنّی البلاء » .

89 ـ در کتاب طب الأئمه مسنداً⁽²⁾از محمد بن سعید ( والد سعید بن محمد الشعیری ) از امام صادق علیه‌السلام آورده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هر که انسانی قصد سوء درباره‌اش گرفت ، و بخواهد که خداوند بین او و آن مانع شود ، هنگامی که او را ( قصد سوء کننده را ) می‌بیند بگوید : « أعُوذُ بِحَوْلِ اللّه‌ِ وَقُوَّتِهِ ، مِنْ حَوْلِ خَلْقِه وَقُوَّتِهِمْ وَأعُوذُ بِرَبِّ الفَلَقَ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ » سپس آنچه را خداوند عزوجل به پیغمبرش محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله گفت بگوید : « فإنْ تَوَلَّوا فَقُلْ حَسبِیَ اللّه‌ُ لا إلهَ إلاّ هُوَ ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْت ، وَهُوَ رَبّ العَرْشِ العَظیم » خداوند کید هر کید کننده و مکر هر مکر کننده و حسد هر حسد برنده را از او می‌گرداند ، و این کلمات را نگوید مگر در روی او ، همانا خداوند بحول خود او را کفایت می‌کند .

90 ـ در ارشاد شیخ مفید قدس‌سره ⁽³⁾در روایتی مسند ( خالی از اعتبار نیست )

از امام چهارم علیه‌السلام وارد شده ، که می‌فرمود ندیدم مانند تقدم در دعاء ( یعنی دعا کردن قبل از بلا و گرفتاری ) همانا بنده در هر وقتی اجابت حاضرش نیست ، از دعاء حضرت هنگامی که خبر رسید مسرف بن عقبه ( فرستاده شقی یزید پلید ) متوجه مدینه است این است « رَبِّ کَمْ مِنْ نِعمَةٍ اَنْعَمْتَ بِها عَلَیَّ قَلَّ لَکَ عِنْدَها شُکْری ، وَکَم مِنْ بَلِیَّةٍ أبتَلَیْتَنی بِها ، قَلَّ لَکَ عِنْدَها صَبْری ، فیامَنْ قَلَّ عِنْدَ نِعَمَتَه شُکْری ، فَلَمْ یَحْرِمْنی ، وَقَلَّ عِنْدَ بَلاآئِهِ صَبْری فَلَمْ یَخْذُلنی ، یاذَا المَعْرُوفِ الّذی لا یَنْقَطِعُ أبداً ، وَیا ذَاالنَّعْماءِ الّتی لا تُحصی عَدَداً ، صَلِّ علی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد وَادْفَعْ عَنّی شَرَّهُ ، فَانّی أدْرَء بِکَ فی نَحْرِهِ واسْتَعیذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ » مسرف وارد مدینه شد و گفته می‌شد کسی را جز علی بن الحسین قصد ندارد ، بر حضرت سلام کرد و آن بزرگوار را گرامی داشت و چیزی تقدیم کرد و صله داد .

91 ـ در مکارم الاخلاق مرسلاً⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده که هرگاه از مردی ترسیدی ، و خواستی شر او را کفایت شوی دنبال ماه در اول ماه باش ، ماه را که دیدی بر پاهای خود بایست ، و گویا که به او اشاره می‌کنی در گفتار ، بگو : « أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِیلٍ وَأَعْنابٍ ، تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الاْءَنْهارُ ، لَهُ فِیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَأَصابَهُ الْکِبَرُ ، وَلَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ » و با این کلمات به سوی خانه مردی که از او می‌ترسی اشاره کن سپس بگو : « فَاحْتَرَقَتْ فَاحْتَرَقَتْ فَاحْتَرَقَتْ ، اللَّهُمَّ طُمَّهُ بِالْبَلاءِ طَمّاً ، وَعُمَّهُ بِالْعَمَاءِ عَمّاً ، وَارْمِهِ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّیلٍ ، وَطَیْرِکَ الاْءَبَابِیلِ یَا عَلِیُّ یَا عَظِیم » و همین سخنان را شب دوم و سوم ماه می‌گوئی ، اگر نتیجه داد و به آنچه می‌خواهی در ماه اول رسیدی ، و گر نه در ماه

دوم در پی هلال در شب اول باش و آنچه گذشت را می‌گوئی و در شب دوم و سوم و اگر نتیجه نداد همین عمل را در ماه سوم می‌آوری و بعد از آن به اذن خدای عزوجل حاجتی نداری ( یعنی به مقصود می‌رسی ) .

دعای رفع شدت

92 ـ در همان کتاب⁽¹⁾مرسلاً دارد که مردی نزد امام صادق علیه‌السلام شکایت ظالمی را که به او ستم می‌کند کرد ، حضرت به او فرمود : بگو : « یا ناصِرَ المَظْلُومِ المَبْغیِ عَلَیْهِ » ان کان فلان بن فلان ( نام آن مرد و پدرش را ببرد ) یَظْلِمُنی فَابْتَلِهِ بِفَقْرٍ لا تَجْبُره وَبَلاءٍ لا تَسْتُرْهُ » مرد بر ظالمش به این دعاء نفرین نکرد مگر سه بار او را پیسی در پیشانی گرفت ، سپس بعد از آن فقیر شد .

در همین زمینه نفرین از امام رضا علیه‌السلام این گونه نقل شده « اللّهُمَّ اطرُقْهُ بِلَیْلَةٍ لا اُخْتَ لَها وَأبِحْ حَریمَهُ » .

و از امام صادق علیه‌السلام ⁽²⁾در حال داخل شدن بر منصور ( هنگامی که در شدت خشم بود ) وارد شده که دعاء کرد « یا عُدّتی عِنْدَ شِدَّتی ویا غَوثی عِنْدَ کُرْبَتی ، اْحْرُسنی بِعَیْنِکَ التی لا تَنامُ وَاکْنُفْنی بِرُکْنِکَ الَّذی لا یُرامُ » .

93 ـ در رجال کشی⁽³⁾روایتی آمده مسند ( ضعیف ) از رزام مولی خالد قسری که در مدینه شکنجه می‌شده ، و گاهی به سقف او را می‌آویختند ، و در را بر روی او می‌بستند ، در یکی از روزها از روزنه نامه‌ای از راه می‌افتد ، نامه را باز کرده ( با سنگی ریگی بسته بود ) خط امام ششم علیه‌السلام در آن نامه بعد از بسم اللّه

نوشته بود ، ای رزام بگو : « یا کائِناً قَبْلَ کُلِّشَیْ‌ءٍ ، وَیا کائِناً بَعدَ کُلِّشَیْ‌ءٍ ، وَیا مُکَوِّنَ کُلِّشَیْ‌ءٍ ، البِسنی دِرْعَکَ الحَصینَةَ مِنْ شَرّ جَمیعِ خَلقِکَ » رزام می‌گوید این دستور را عمل کردم بعد از آن شکنجه نشدم .

دعای رفع بلا

94 ـ در همان کتاب روایتی⁽¹⁾از معتّب به سندی در ( مستدرک مایل به اعتبار است ) که عبداللّه بن عبدالرحمن اصم مسمعی در آن است نقل کرده ، که چون داود بن علی ( حاکم مدینه ) معلی بن خنیس را کشت ، امام ششم علیه‌السلام شب پیوسته در حال قیام و سجده بود ، در آخر شب در سجده شنیدم که می‌گوید : « اللّهمّ انّی أسألُکَ بقُوّتکَ القویّة ومحالِکَ الشدید ، وبعزّتک التی جُلّ خلقِکَ لها ذلیلٌ ، أن تُصلّی علی مُحَمّد وَالِ مُحَمَّد أنْ تَأخُذَهُ الساعة الساعة » می‌گوید قسم به خدا حضرت سر از سجده برنداشته بود تا صدای شیون را شنیدیم ، گفتند داود بن علی مرده است .

95 ـ در مهج الدعوات مسنداً⁽²⁾از گفته الیسع بن حمزة قمی آورده که از ناحیه عمرو بن مسعدة وزیر معتصم خلیفه عباسی خبری ( چیزی ) ناپسند هولناک ( ناجور ) بمن رسید که بر خون خود و فقر بازماندگان ترسیدم ، نامه‌ای به آقایم امام ابی الحسن عسکری علیه‌السلام ( امام دهم ) نوشته از آنچه بر من رسیده شکایت کردم ، به من نوشت ترسی و باکی بر تو نیست ، به این کلمات خداوند را بخوان خداوند ترا از آنچه در آن افتادی زود خلاص کرده برایت فرج می‌سازد ، همانا آل محمد علیهم‌السلام هنگام نزدیکی بلا و غلبه دشمنان و نزد ترس از فقر و تنگی

سینه ( اضطراب و دلهره ) به این کلمات دعاء می‌کنند الیسع ، می‌گوید به کلماتی که آقایم برایم نوشته بود در صدر روز دعا کردم ، به خدا قسم نصف روز نگذشته بود که فرستاده وزیر ( عمرو بن مسعده ) آمد ، و گفت وزیر را اجابت کن ، حرکت کرده وارد بر وزیر شدم ، چون مرا دید به سویم لبخند زد و دستور داد آهن‌ها و غلها را از من باز کردند ، و امر کرد خلعت فاخری از لباسهایش به من بدهند ، و عطری به من هدیه داد ، و مرا نزدیک کرده ، مقرب قرار داد ، شروع کرد با من سخن گفتن و پوزش خواستن و به برگرداندن آنچه از ( اموال ) من بیرون کشیده بودند فرمان داده ، و جائزه نیکی به من داد و همان پستی که پیشتر داشتم به همان ناحیه مرا گرداند و منطقه متصل به آن را نیز به او اضافه کرد .

دعاء این است « یَا مَنْ تُحَلُّ بِأَسْمَائِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ ، وَیَا مَنْ یُفَلُّ بِذِکْرِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ وَیَا مَنْ یُدْعَی بِأَسْمَائِهِ الْعِظَامِ مِنْ ضِیقِ الْمَخْرَجِ إِلَی مَحَلِّ الْفَرَجِ ، ذَلَّتْ لِقُدْرَتِکَ الصِّعَابُ وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِکَ الاْءَسْبَابُ ، وَجَرَی بِطَاعَتِکَ الْقَضَاءُ ، وَمَضَتْ عَلَی ذَلِکَ الاْءَشْیَاءِ ، فَهِیَ بِمَشِیَّتِکَ دُونَ قَوْلِکَ مُوءْتَمِرَةٌ ، وَبِإِرَادَتِکَ دُونَ وَحْیِکَ مُنْزَجِرَةٌ ، وَأَنْتَ الْمَرْجُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ ، وَأَنْتَ الْمَفْزَعُ لِلْمُلِمَّاتِ ، لا یَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلاّ مَا دَفَعْتَ ، وَلا یَنْکَشِفُ مِنْهَا إِلاّ مَا کَشَفْتَ ، وَقَدْ نَزَلَ بِی مِنَ الاْءَمْرِ مَا قَدْ فَدَحَنِی ثِقْلُهُ ، وَحَلَّ بِی مِنْهُ مَا بَهَظَنِی حَمْلُهُ ، وَبِقُدْرَتِکَ أَوْرَدْتَ عَلَیَّ ذَلِکَ وَبِسُلْطَانِکَ وَجَّهْتَهُ إِلَیَّ ، فَلا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ ، وَلا مُیَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ ، وَلا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ وَلا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ ، وَلا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ ، وَلا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ ، إِلاّ أَنْتَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَافْتَحْ لِی بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِکَ ، وَاصْرِفْ عَنِّی سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِکَ ، وَأَنِلْنِی حُسْنَ النَّظَرِ فِیمَا شَکَوْتُ ، وَارْزُقْنِی حَلاوَةَ الصُّنْعِ فِیمَا سَأَلْتُکَ ، وَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ فَرَجاً وَحِیّاً وَاجْعَلْ لِی مِنْ عِنْدِکَ مَخْرَجاً هَنِیئاً ، وَلا تَشْغَلْنِی بِالإهْتِمَامِ

عَنْ تَعَاهُدِ فَرَائِضِکَ وَاسْتِعْمَالِ سُنَّتِکَ ، فَقَدْ ضِقْتُ بِمَا نَزَلَ بِی ذَرْعاً ، وَامْتَلأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَیَّ جَزَعاً ، وَأَنْتَ الْقَادِرُ عَلَی کَشْفِ مَا بُلِیتُ بِهِ ، وَدَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِیهِ ، فَافْعَلْ بِی ذَلِکَ وَإِنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَوْجِبِهِ مِنْکَ ، یَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، وَذَا الْمَنِّ الْکَرِیمِ ، فَأَنْتَ قَادِرٌ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ » .

96 ـ دعائی در مهج الدعوات مرسلا⁽¹⁾از علی بن الحسین علیه‌السلام ذکر کرده که به حسن بن الحسن بن علی بن ابی طالب علیه‌السلام آموخت ، هنگامی که به دستور ولید بن عبدالملک ، صالح بن عبداللّه المری ، عامل ولید در مدینه ، حسن را که در حبس بود بیرون آورده 500 تازیانه در مسجد پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بر او بزند ، حضرت به حسن فرمودند پسر عمو خداوند را به دعاء کرب بخوان برایت فرج سازد ، حسن پرسید پسر عم آن دعا چیست ؟ حضرت فرمود : بگو : « لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ الْحَلیمُ الْکَریمُ ، لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ الْعَلِیُّ الْعَظیمُ ، سُبْحانَ اللّه‌ِ رَبِّ السَّمواتِ السَّبْعِ ، وَرَبِّ الاْءَرَضینَ السَّبْعِ ، وَرَبِّ الْعَرشِ الْعَظیمِ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمینَ » حسن دعا را تکرار می‌کرد ، صالح از خواندن نامه ولید فارغ شد ، و پائین آمد ، گفت سجیّه مردی مظلوم را می‌بینم کارش را تأخیر بیندازید ، به مراجعه به ولید ، نوشت او را رها کن .

نفرین بر ظالم

97 ـ دعائی است که ابوالحسن علی بن محمد علیهماالسلام ( امام دهم ) بر علیه متوکل عباسی کرده ، در مهج الدعوات⁽²⁾دارد ، که حضرت بزرافه حاجب متوکل ( که شیعه بود ) بفرمایند چون به زحمت و مشقت افتادم ( روزی گرم که متوکل دستور داد همه پیاده بیرون بیایند و خود و وزیرش فتح بن خاقان سواره

باشند ) رجوع کردم به گنجهائی که از پدرانمان ارث برده‌ایم ، عزیزتر از قلعه‌ها و اسلحه و سپرها است ، و آن دعاء مظلوم بر ظالم است ، دعاء کردم ( نفرین کردم ) او را ، خداوند هلاک ساخت ( تا سه روز بعد از آن واقعه ) و از حضرت دعاء را یاد گرفت و آن اینست « اللّهُمَّ إنّکَ الملِکُ المُتَعَزِّز بِالکبریاء ، المُتَفَرّدُ بِالبَقاءِ ، الحَیُّ القَیُّومِ المُقْتَدِرُ القَهّارُ ، الّذی لا إلهَ إلاّ أنْتَ ، أنا عَبْدُکَ وَاَنْتَ رَبّی ، ظَلَمْتُ نَفْسی ، وَاعْتَرَفْتُ بِاساءَتی ، واستغْفِر إلَیْکَ مِنْ ذُنُوبی فانّه لا یغفرالذُّنوبَ إلاّ أنْتَ ، اللَّهُمَّ إِنِّی وَفُلاناً عَبْدَانِ مِنْ عَبِیدِکَ ، نَوَاصِینَا بِیَدِکَ ، تَعْلَمُ مُسْتَقَرَّنَا وَمُسْتَوْدَعَنَا ، وَتَعْلَمُ مُنْقَلَبَنَا وَمَثْوَانَا ، وَسِرَّنَا وَعَلانِیَتَنَا ، وَتَطَّلِعُ عَلَی نِیَّاتِنَا ، وَتُحِیطُ بِضَمَائِرِنَا ، عِلْمُکَ بِمَا تُبْدِیهِ کَعِلْمِکَ بِمَا تُخْفِیهِ ، وَمَعْرِفَتُکَ بِمَا نُبْطِنُهُ کَمَعْرِفَتِکَ بِمَا نُظْهِرُهُ ، وَلا یَنْطَوِی عَلَیْکَ شَیْءٌ مِنْ أُمُورِنَا ، وَلا یُسْتَتَرُ دُونَکَ حَالٌ مِنْ أَحْوَالِنَا ، وَلا لَنَا مِنْکَ مَعْقِلٌ یُحْصِنُنَا ، وَلا حِرْزٌ یُحْرِزُنَا ، وَلا مَهْرَبٌ یَفُوتُکَ مِنَّا ، وَلا یَمْتَنِعُ الظَّالِمُ مِنْکَ بِسُلْطَانِهِ ، وَلا یُجَاهِدُکَ عَنْهُ جُنُودُهُ ، وَلا یُغَالِبُکَ مُغَالِبٌ بِمَنْعِة ، وَلا یُعَازُّکَ مُتَعَزِّزٌ بِکَثْرَةٍ ، أَنْتَ مُدْرِکُهُ أَیْنَ مَا سَلَکَ ، وَقَادِرٌ عَلَیْهِ أَیْنَ لَجَأَ ، فَمَعَاذُ الْمَظْلُومِ مِنَّا بِکَ ، وَتَوَکُّلُ الْمَقْهُورِ مِنَّا عَلَیْکَ ، وَرُجُوعُهُ إِلَیْکَ ، وَیَسْتَغِیثُ بِکَ إِذَا خَذَلَهُ الْمُغِیثُ ، وَیَسْتَصْرِخُکَ إِذَا قَعَدَ عَنْهُ النَّصِیرُ ، وَیَلُوذُ بِکَ إِذَا نَفَتْهُ الاْءَفْنِیَةُ ، وَیَطْرُقُ بَابَکَ إِذَا غُلِّقَتْ دُونَهُ الاْءَبْوَابُ الْمُرْتَجَّةُ ، وَیَصِلُ إِلَیْکَ إِذَا احْتُجِبَتْ عَنْهُ الْمُلُوکُ الْغَافِلَةُ ، تَعْلَمُ مَا حَلَّ بِهِ قَبْلَ أَنْ یَشْکُوَهُ إِلَیْکَ ، وَتَعْرِفُ مَا یُصْلِحُهُ قَبْلَ أَنْ یَدْعُوَکَ لَهُ فَلَکَ الْحَمْدُ سَمِیعاً بَصِیراً لَطِیفاً قَدِیراً .

اللَّهُمَّ إِنَّهُ قَدْ کَانَ فِی سَابِقِ عِلْمِکَ وَقَضَائِکَ وَمَاضِی حُکْمِکَ وَنَافِذِ مَشِیَّتِکَ فِی خَلْقِکَ أَجْمَعِینَ ، سَعِیدِهِم وَشَقِیِّهِمْ وَفَاجِرِهِمْ وَبَرِّهِمْ ، أَنْ جَعَلْتَ لِفُلانِ بْنِ فُلانٍ عَلَیَّ قُدْرَةً فَظَلَمَنِی بِهَا ، وَبَغَی عَلَیَّ لِمَکَانِهَا ، وَتَعَزَّزَ عَلَیَّ بِسُلْطَانِهِ الَّذِی خَوَّلْتَهُ إِیَّاهُ ، وَتَجَبَّرَ عَلَیَّ

بِعُلُوِّ حَالِهِ الَّتِی جَعَلْتَهَا لَهُ ، وَغَرَّهُ إِمْلاوءُکَ لَهُ وَأَطْغَاهُ حِلْمُکَ عَنْهُ ، فَقَصَدَنِی بِمَکْرُوهٍ عَجَزْتُ عَنِ الصَّبْرِ عَلَیْهِ ، وَتَعَمَّدَنِی بِشَرٍّ ضَعُفْتُ عَنِ احْتِمَالِهِ ، وَلَمْ أَقْدِرْ عَلَی الإنْتِصَارِ لِضَعْفِی ، وَالإنْتِصَافِ مِنْهُ لِذُلِّی ، فَوَکَلْتُهُ إِلَیْکَ ، وَتَوَکَّلْتُ فِی أَمْرِهِ عَلَیْکَ وَتَوَاعَدْتُهُ بِعُقُوبَتِکَ ، وَحَذَّرْتُهُ سَطْوَتَکَ ، وَخَوَّفْتُهُ نَقِمَتَکَ ، فَظَنَّ أَنَّ حِلْمَکَ عَنْهُ مِنْ ضَعْفٍ وَحَسَبَ أَنَّ إِمْلاوءُکَ لَهُ مِنْ عَجْزٍ ، وَلَمْ تَنْهَهُ وَاحِدَةٌ عَنْ أُخْرَی ، وَلا انْزَجَرَ عَنْ ثَانِیَةٍ بِأُولَی وَلَکِنَّهُ تَمَادَی فِی غَیِّهِ ، وَتَتَابَعَ فِی ظُلْمِهِ ، وَلَجَّ فِی عَدَاوَتِهِ ، وَاسْتَشْرَی فِی طُغْیَانِهِ ، جُرْأَةً عَلَیْکَ یَا سَیِّدِی ، وَتَعَرُّضاً لِسَخَطِکَ الَّذِی لا تَرُدُّهُ عَنِ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ ، وَقِلَّةَ اکْتِرَاثٍ بِبَأْسِکَ الَّذِی لا تَحْبِسُهُ عَنِ الْبَاغِینَ ، فَهَا أَنَا ذَا یَا سَیِّدِی مُسْتَضْعَفٌ فِی یَدَیْهِ ، مُسْتَضَامٌ تَحْتَ سُلْطَانِهِ ، مُسْتَذِلٌّ بِعِقَابِهِ ، مَغْلُوبٌ مَبْغِیٌّ عَلَیَّ مَقْصُودٌ ، وَجِلٌ خَائِفٌ مُرَوَّعٌ مَقْهُورٌ ، قَدْ قَلَّ صَبْرِی وَضَاقَتْ حِیلَتِی ، وَانْغَلَقَتْ عَلَیَّ الْمَذَاهِبُ إِلاّ إِلَیْکَ ، وَانْسَدَّتْ عَلَیَّ الْجِهَاتُ إِلاّ جِهَتَکَ ، وَالْتَبَسَتْ عَلَیَّ أُمُورِی فِی رَفْعِ مَکْرُوهِهِ عَنِّی ، وَاشْتَبَهَتْ عَلَیَّ الآْرَاءُ فِی إِزَالَةِ ظُلْمِهِ وَخَذَلَنِی مَنِ اسْتَنْصَرْتُهُ مِنْ عِبَادِکَ ، وَأَسْلَمَنِی مَنْ تَعَلَّقْتُ بِهِ مِنْ خَلْقِکَ طُرّاً ، وَاسْتَشَرْتُ نَصِیحِی فَأَشَارَ عَلَیَّ بِالرَّغْبَةِ إِلَیْکَ ، وَاسْتَرْشَدْتُ دَلِیلِی فَلَمْ یَدُلَّنِی إِلاّ عَلَیْکَ ، فَرَجَعْتُ إِلَیْکَ یَا مَوْلایَ صَاغِراً رَاغِماً مُسْتَکِیناً ، عَالِماً أَنَّهُ لا فَرَجَ لِی إِلاّ عِنْدَکَ ، وَلا خَلاصَ لِی إِلاّ بِکَ ، أَتَنَجَّزُ وَعْدَکَ فِی نُصْرَتِی ، وَإِجَابَةِ دُعَائِی ، فَإِنَّکَ قُلْتَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ الَّذِی لا یُرَدُّ وَلا یُبَدَّلُ ، وَمَنْ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللّه‌ُ ، وَقُلْتَ جَلَّ جَلالُکَ وَتَقَدَّسَتْ أَسْمَاوءُکَ ، ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ ، وَأَنَا فَاعِلٌ مَا أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَمَا وَعَدْتَنِی ، وَإِنِّی لاَءَعْلَمُ یَا سَیِّدِی أَنَّ لَکَ یَوْماً تَنْتَقِمُ فِیهِ مِنَ الظَّالِمِ لِلْمَظْلُومِ ، وَأَتَیَقَّنُ أَنَّ لَکَ وَقْتاً تَأْخُذُ فِیهِ مِنَ الْغَاضِبِ لِلْمَغْضُوبِ ، لاِءَنَّکَ لا یَسْبِقُکَ مُعَانِدٌ ، وَلا یَخْرُجُ عَنْ قَبْضَتِکَ مُنَابِذٌ ، وَلا تَخَافُ فَوْتَ فَائِتٍ ، وَلَکِنَّ جَزَعِی وَهَلَعِی لا یُبْلِغَانِ بِیَ الصَّبْرَ عَلَی أَنَاتِکَ ، وَانْتِظَارِ حِلْمِکَ ، فَقُدْرَتُکَ یَا مَوْلایَ فَوْقَ کُلِّ قُدْرَةٍ ،

وَسُلْطَانُکَ غَالِبُ کُلِّ سُلْطَانٍ وَمَعَادُ کُلِّ أَحَدٍ إِلَیْکَ ، وَإِنْ أَمْهَلْتَهُ ، وَرُجُوعُ کُلِّ ظَالِمٍ إِلَیْکَ وَإِنْ أَنْظَرْتَهُ ، وَقَدْ أَضَرَّنِی یَا رَبِّ حِلْمُکَ عَنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍ ، وَطُولُ أَنَاتِکَ لَهُ ، وَإِمْهَالُکَ إِیَّاهُ ، وَکَادَ الْقُنُوطُ یَسْتَوْلِی عَلَیَّ لَوْ لا الثِّقَةُ بِکَ وَالْیَقِینُ بِوَعْدِکَ ، فَإِنْ کَانَ فِی قَضَائِکَ النَّافِذِ وَقُدْرَتِکَ الْمَاضِیَةِ أَنْ یُنِیبَ أَوْ یَتُوبَ أَوْ یَرْجِعَ عَنْ ظُلْمِی أَوْ یَکُفَّ مَکْرُوهَهُ عَنِّی ، وَیَنْتَقِلَ عَنْ عَظِیمِ مَا رَکِبَ مِنِّی ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَوْقِعْ ذَلِکَ فِی قَلْبِهِ السَّاعَةَ السَّاعَةَ قَبْلَ إِزَالَتِهِ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ ، وَتَکْدِیرِهِ مَعْرُوفَکَ الَّذِی صَنَعْتَهُ عِنْدِی ، وَإِنْ کَانَ فِی عِلْمِکَ بِهِ غَیْرُ ذَلِکَ ، مِنْ مَقَامٍ عَلَی ظُلْمِی ، فَأَسْأَلُکَ یَا نَاصِرَ الْمَظْلُومِ الْمَبْغِیِّ عَلَیْهِ إِجَابَةَ دَعْوَتِی ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَخُذْهُ مِنْ مَأْمَنِهِ أَخْذَ عَزِیزٍ مُقْتَدِرٍ ، وَافْجَأْهُ فِی غَفْلَتِهِ مُفَاجَأَةَ مَلِیکٍ مُنْتَصِرٍ ، وَاسْلُبْهُ نِعْمَتَهُ وَسُلْطَانَهُ ، وَفُلَّ عَنْهُ جُنُودَهُ وَأَعْوَانَهُ ، وَمَزِّقْ مُلْکَهُ کُلَّ مُمَزَّقٍ ، وَفَرِّقْ أَنْصَارَهُ کُلَّ مُفَرَّقٍ وَأَعْرِهِ مِنْ نِعْمَتِکَ الَّتِی لَمْ یُقَابِلْهَا بِالشُّکْرِ ، وَانْزِعْ عَنْهُ سِرْبَالَ عِزِّهِ الَّذِی لَمْ یُجَازِهِ بِالاْءِحْسَانِ ، وَاقْصِمْهُ یَا قَاصِمَ الْجَبَابِرَةِ ، وَأَهْلِکْهُ یَا مُهْلِکَ الْقُرُونِ الْخَالِیَةِ وَأَبِرْهُ یَا مُبِیرَ الاْءُمَمِ الظَّالِمَةِ ، وَاخْذُلْهُ یَا خَاذِلَ الْفِئَاتِ الْبَاغِیَةِ ، وَأَبْتِرْهُ عُمُرَهُ ، وَابْتَزِّهِ مُلْکَهُ ، وَعِفَّ أَثَرَهُ وَاقْطَعْ خَبَرَهُ ، وَأَطْفِئْ نَارَهُ ، وَأَظْلِمْ نَهَارَهُ ، وَکَوِّرْ شَمْسَهُ ، وَاهْشِمْ شِدَّتَهُ ، وَجُذَّ سَنَامَهُ ، وَأَرْغِمْ أَنْفَهُ ، وَلا تَدَعْ لَهُ جُنَّةً إِلاّ هَتَکْتَهَا ، وَلا دِعَامَةً إِلاّ قَصَمْتَهَا ، وَلا کَلِمَةً مُجْتَمِعَةً إِلاّ فَرَّقْتَهَا ، وَلا قَائِمَةَ عُلْوٍ إِلاّ وَضَعْتَهَا ، وَلا رُکْناً إِلاّ وَهَنْتَهُ ، وَلا سَبَباً إِلاّ قَطَعْتَهُ ، وَأَرِهِ أَنْصَارَهُ وَجُنْدَهُ عَبَادِیدَ بَعْدَ الاْءُلْفَةِ ، وَشَتَّی بَعْدَ اجْتِمَاعِ الْکَلِمَةِ ، وَمُقَنِّعِی الرُّءُوسِ بَعْدَ الظُّهُورِ عَلَی الاْءُمَّةِ وَاشْفِ بِزَوَالِ أَمْرِهِ الْقُلُوبَ الْمُنْقَلِبَةَ الْوَجِلَةَ وَالاْءَفْئِدَةَ اللَّهِفَةَ ، وَالاْءُمَّةَ الْمُتَحَیِّرَةَ ، وَالْبَرِیَّةَ الضَّائِعَةَ وَأَدْلِ بِبَوَارِهِ الْحُدُودَ الْمُعَطَّلَةَ ، وَالاْءَحْکَامَ الْمُهْمَلَةَ ، وَالسُّنَنَ الدَّائِرَةَ ، وَالْمَعَالِمَ الْمُغَیَّرَةَ ، وَالآْیَاتِ الْمُحَرَّفَةَ ، وَالْمَدَارِسَ الْمَهْجُورَةَ ، وَالْمَحَارِیبَ الْمَجْفُوَّةَ ، وَالْمَسَاجِدَ الْمَهْدُومَةَ ، وَأَشْبِعْ بِهِ الْخِمَاصَ

السَّاغِبَةَ ، وَأَرْوِ بِهِ اللَّهَوَاتِ اللاّغِبَةَ ، وَالاْءَکْبَادَ الظَّامِئَةَ ، وَأَرِحْ بِهِ الاْءَقْدَامَ الْمُتْعَبَةَ ، وَاطْرُقْهُ بِلَیْلَةٍ لا أُخْتَ لَهَا ، وَسَاعَةٍ لا شِفَاءَ مِنْهَا ، وَبِنَکْبَةٍ لا انْتِعَاشَ مَعَهَا وَبِعَثْرَةٍ لا إِقَالَةَ مِنْهَا ، وَأَبِحْ حَرِیمَهُ ، وَنَغِّصْ نِعْمَتَهُ وَأَرِهِ بَطْشَتَکَ الْکُبْرَی ، وَنَقِمَتَکَ الْمُثْلَی وَقُدْرَتَکَ الَّتِی هِیَ فَوْقَ کُلِّ قُدْرَةٍ ، وَسُلْطَانَکَ الَّذِی هُوَ أَعَزُّ مِنْ سُلْطَانِهِ ، وَاغْلِبْهُ لِی بِقُوَّتِکَ الْقَوِیَّةِ ، وَمِحَالِکَ الشَّدِیدِ ، وَامْنَعْنِی بِمَنَعَتِکَ الَّتِی کُلُّ خَلْقٍ فِیهَا ذَلِیلٌ ، وَابْتَلِهِ بِفَقْرٍ لا تَجْبُرُهُ وَبِسُوءٍ لا تَسْتُرُهُ ، وَکِلْهُ إِلَی نَفْسِهِ فِیمَا یُرِیدُ ، إِنَّکَ فَعَّالٌ لِمَا تُرِیدُ ، وَأَبْرِئْهُ مِنْ حَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ وَأَحْوِجْهُ إِلَی حَوْلِهِ وَقُوَّتِهِ ، وَأَذِلَّ مَکْرَهُ بِمَکْرِکَ ، وَادْفَعْ مَشِیَّتَهُ بِمَشِیَّتِکَ ، وَأَسْقِمْ جَسَدَهُ وَأَیْتِمْ وُلْدَهُ ، وَانْقُصْ أَجَلَهُ ، وَخَیِّبْ أَمَلَهُ ، وَأَدِلْ دَوْلَتَهُ ، وَأَطِلْ عَوْلَتَهُ ، وَاجْعَلْ شُغُلَهُ فِی بَدَنِهِ وَلا تَفُکَّهُ مِنْ حُزْنِهِ ، وَصَیِّرْ کَیْدَهُ فِی ضَلالٍ ، وَأَمْرَهُ إِلَی زَوَالٍ ، وَنِعْمَتَهُ إِلَی انْتِقَالٍ ، وَجَدَّهُ فِی سَفَالٍ ، وَسُلْطَانَهُ فِی اضْمِحْلالٍ ، وَعَاقِبَةَ أَمْرِهِ إِلَی شَرِّ حَالٍ ، وَأَمِتْهُ بِغَیْظِهِ إِذَا أَمَتَّهُ ، وَأَبْقِهِ لِحُزْنِهِ إِنْ أَبْقَیْتَهُ ، وَقِنِی شَرَّهُ وَهَمْزَهُ وَلَمْزَهُ ، وَسَطْوَتَهُ وَعَدَاوَتَهُ ، وَالْمَحْهُ لَمْحَةً تُدَمِّرُ بِهَا عَلَیْهِ ، فَإِنَّکَ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنْکِیلاً » .

حرز یمانی

98 ـ حرز یمانی به دو طریق مسند ( ولی به احتمال قوی سند روایت عبداللّه بن جعفر متصل نباشد )⁽¹⁾در مهج الدعوات آمده هر دو ضعیف است ، لکن می‌توان اطمینان داشت که این دعاء ( با اختلاف در بعض عبارات و سند ) از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام صادر شده ، از عبداللّه بن عباس در هر دو سند ، و از عبداللّه بن جعفر در یکی آمده ، که امام حسن علیه‌السلام برای مردی که بوی مسک از وی ساطع بود ، دارای منظری شگفت‌انگیز ، و زبانی فصیح بود ، از حضرت اجازه ورود می‌خواهد ، آن بزرگوار اجازه دادند ، مرد بر حضرت وارد سلام

کرده ، و وضع خوب زندگی خود را شرح داد ، لکن در مقابل از دشمنی که در قبال او کاری از وی ساخته نیست ، و درمانده وجود دارد ، شبی در خواب هاتفی ندا داد ، که برخاسته نزد بهترین خلق خدا بعد از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله امیرالمؤمنین علیه‌السلام رفته و دعائی برای سرکوب و نجات از این دشمن از آن جناب بخواه که پیغمبر به آن حضرت آموخته ، و در آن اسم اعظم خداست و از حضرت با التماس درخواست یاددادن آن دعاء را نمود ، حضرت ، دوات و کاغذی خواستند ، و دعاء را برایش نوشتند ، و دعا این است « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ أَنْتَ اللّه‌ُ الْمَلِکُ الْحَقُّ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، وَأَنَا عَبْدُکَ وَأَنْتَ رَبِّی ، ظَلَمْتُ نَفْسِی ، وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِی ، وَلا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاّ أَنْتَ فَاغْفِرْ لِی یَا غَفُورُ یَا شَکُورُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَحْمَدُکَ وَأَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَی مَا خَصَصْتَنِی بِهِ مِنْ مَوَاهِبِ الرَّغَائِبِ ، وَمَا وَصَلَ إِلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ السَّابِغِ ، وَمَا أَوْلَیْتَنِی بِهِ مِنْ إِحْسَانِکَ إِلَیَّ ، وَبَوَّأْتَنِی بِهِ مِنْ مَظِنَّةِ الْعَدْلِ ، وَأَنَلْتَنِی مِنْ مَنِّکَ الْوَاصِلِ إِلَیَّ وَمِنَ الدِّفَاعِ عَنِّی ، وَالتَّوْفِیقِ لِی وَالاْءِجَابَةِ لِدُعَائِی ، حَتَّی أُنَاجِیَکَ دَاعِیاً ، وَأَدْعُوَکَ مُضَاماً ، وَأَسْأَلَکَ فَأَجِدَکَ فِی الْمَوَاطِنِ کُلِّهَا لِی جَابِراً ، وَفِی الاْءُمُورِ نَاظِراً ، وَلِذُنُوبِی غَافِراً ، وَلِعَوْرَاتِی سَاتِراً ، لَمْ أَعْدَمْ خَیْرَکَ طَرْفَةَ عَیْنٍ مُذْ أَنْزَلْتَنِی دَارَ الإخْتِبَارِ لِتَنْظُرَ مَا أُقَدِّمُ لِدَارِ الْقَرَارِ ، فَأَنَا عَتِیقُکَ مِنْ جَمِیعِ الآْفَاتِ وَالْمَصَائِبِ فِی اللَّوَازِبِ وَالْغُمُومِ الَّتِی سَاوَرَتْنِی فِیهَا الْهُمُومُ بِمَعَارِیضِ أَصْنَافِ الْبَلاءِ وَمَصْرُوفِ جُهْدِ الْقَضَاءِ ، لا أَذْکُرُ مِنْکَ إِلاّ الْجَمِیلَ ، وَلا أَرَی مِنْکَ غَیْرَ التَّفْضِیلِ ، خَیْرُکَ لِی شَامِلٌ ، وَفَضْلُکَ عَلَیَّ مُتَوَاتِرٌ ، وَنِعْمَتُکَ عِنْدِی مُتَّصِلَةٌ ، وَسَوَابِقُ لَمْ تُحَقِّقْ حَذَارِی ، بَلْ صَدَّقَتْ رَجَائِی وَصَاحَبَتْ أَسْفَارِی ، وَأَکْرَمْتَ أَحْضَارِی ، وَشَفَیْتَ أَمْرَاضِی وَأَوْصَابِی ، وَعَافَیْتَ مُنْقَلَبِی وَمَثْوَایَ ، وَلَمْ تُشْمِتْ بِی أَعْدَائِی ، وَرَمَیْتَ مَنْ رَمَانِی ، وَکَفَیْتَنِی مَئُونَةَ مَنْ عَادَانِی فَحَمْدِی

لَکَ وَاصِلٌ ، وَثَنَائِی لَکَ دَائِمٌ مِنَ الدَّهْرِ إِلَی الدَّهْرِ بِأَلْوَانِ التَّسْبِیحِ ، خَالِصاً لِذِکْرِکَ وَمَرْضِیّاً لَکَ بِنَاصِعِ التَّوْحِیدِ ، وَإِمْحَاضِ التَّمْجِیدِ ، بِطُولِ التَّعْدِیدِ ، وَمَزِیَّةِ أَهْلِ الْمَزِیدِ ، لَمْ تُعَنْ فِی قُدْرَتِکَ ، وَلَمْ تُشَارَکْ فِی إِلَهِیَّتِکَ ، وَلَمْ تُعَلَّمْ إِذْ حَبَسْتَ الاْءَشْیَاءَ عَلَی الْغَرَائِزِ ، وَلا خَرَقَتِ الاْءَوْهَامُ حُجُبَ الْغُیُوبِ فَتَعْتَقِدُ فِیکَ مَحْدُوداً فِی عَظَمَتِکَ ، فَلا یَبْلُغُکَ بُعْدُ الْهِمَمِ ، وَلا یَنَالُکَ غَوْصُ الْفِکَرِ ، وَلا یَنْتَهِی إِلَیْکَ نَظَرُ نَاظِرٍ فِی مَجْدِ جَبَرُوتِکَ ، ارْتَفَعَتْ عَنْ صِفَةِ الْمَخْلُوقِینَ صِفَاتُ قُدْرَتِکَ ، وَعَلا عَنْ ذَلِکَ کِبْرِیَاءُ عَظَمَتِکَ ، لا یَنْقُصُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَزْدَادَ ، وَلا یَزْدَادُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَنْقُصَ ، وَلا أَحَدٌ حَضَرَکَ حِینَ بَرَأْتَ النُّفُوسَ ، کَلَّتِ الاْءَوْهَامُ عَنْ تَفْسِیرِ صِفَتِکَ ، وَانْحَسَرَتِ الْعُقُولُ عَنْ کُنْهِ عَظَمَتِکَ ، وَکَیْفَ تُوصَفُ وَأَنْتَ الْجَبَّارُ الْقُدُّوسُ الَّذِی لَمْ تَزَلْ أَزَلِیّاً دَائِماً فِی الْغُیُوبِ وَحْدَکَ ، لَیْسَ فِیهَا غَیْرُکَ وَلَمْ یَکُنْ لَهَا سِوَاکَ ، حَارَ فِی مَلَکُوتِکَ عَمِیقَاتُ مَذَاهِبِ التَّفْکِیرِ ، فَتَوَاضَعَتِ الْمُلُوکُ لِهَیْبَتِکَ ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ بِذُلِّ الإسْتِکَانَةِ لَکَ وَانْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ لِعَظَمَتِکَ ، وَاسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْءٍ لِقُدْرَتِکَ ، وَخَضَعَتْ لَکَ الرِّقَابُ ، وَکَلَّ دُونَ ذَلِکَ تَحْبِیرُ اللُّغَاتِ ، وَضَلَّ هُنَالِکَ التَّدْبِیرُ فِی تَصَارِیفِ الصِّفَاتِ ، فَمَنْ تَفَکَّرَ فِی ذَلِکَ رَجَعَ طَرْفُهُ إِلَیْهِ حَسِیراً ، وَعَقْلُهُ مَبْهُوراً وَتَفَکُّرُهُ مُتَحَیِّراً .

اللَّهُمَّ فَلَکَ الْحَمْدُ مُتَوَاتِراً مُتَوَالِیاً مُتَّسِقاً مُسْتَوْثِقاً ، یَدُومُ وَلا یَبِیدُ ، غَیْرَ مَفْقُودٍ فِی الْمَلَکُوتِ ، وَلا مَطْمُوسٍ فِی الْعَالَمِ ، وَلا مُنْتَقَصٍ فِی الْعِرْفَانِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ مَا لا تُحْصَی مَکَارِمُهُ فِی اللَّیْلِ إِذَا أَدْبَرَ ، وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ ، وَفِی الْبَرَارِی وَالْبِحَارِ ، وَالْغُدُوِّ وَالآْصَالِ وَالْعَشِیِّ وَالاْءِبْکَارِ ، وَفِی الظَّهَائِرِ وَالاْءَسْحَارِ .

اللَّهُمَّ بِتَوْفِیقِکَ قَدْ أَحْضَرْتَنِی الرَّغْبَةَ وَجَعَلْتَنِی مِنْکَ فِی وَلایَةِ الْعِصْمَةِ ، فَلَمْ أَبْرَحْ فِی سُبُوغِ نَعْمَائِکَ وَتَتَابُعِ آلائِکَ ، مَحْفُوظاً لَکَ فِی الْمَنَعَةِ وَالدِّفَاعِ ، مَحُوطاً بِکَ فِی مَثْوَایَ وَمُنْقَلَبِی ، وَلَمْ تُکَلِّفْنِی فَوْقَ طَاقَتِی ، إِذْ لَمْ تَرْضَ مِنِّی إِلاّ طَاقَتِی ، وَلَیْسَ شُکْرِی وَإِنْ بَالَغْتُ

فِی الْمَقَالِ ، وَبَالَغْتُ فِی الْفَعَالِ ، بِبَالِغٍ أَدَاءَ حَقِّکَ ، وَلا مُکَافِیاً لِفَضْلِکَ ، لاِءَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ ، الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ لَمْ تَغِبْ وَلا تَغِیبُ عَنْکَ غَائِبَةٌ ، وَلا تَخْفَی عَلَیْکَ خَافِیَةٌ ، وَلَمْ تَضِلَّ لَکَ فِی ظُلَمِ الْخَفِیَّاتِ ضَالَّةٌ إِنَّمَا أَمْرُکَ إِذَا أَرَدْتَ شَیْئاً أَنْ تَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ مِثْلَ مَا حَمِدْتَ بِهِ نَفْسَکَ وَأَضْعَافَ مَا حَمِدَکَ بِهِ الْحَامِدُونَ ، وَمَجَّدَکَ بِهِ الْمُمَجِّدُونَ ، وَکَبَّرَکَ بِهِ الْمُکَبِّرُونَ ، وَعَظَّمَکَ بِهِ الْمُعَظِّمُونَ ، حَتَّی یَکُونَ لَکَ مِنِّی وَحْدِی فِی کُلِّ طَرْفَةِ عَیْنٍ وَأَقَلَّ مِنْ ذَلِکَ مِثْلَ حَمْدِ الْحَامِدِینَ ، وَتَوْحِیدِ أَصْنَافِ الْمُخْلَصِینَ ، وَتَقْدِیسِ أَجْنَاسِ الْعَارِفِینَ ، وَثَنَاءِ جَمِیعِ الْمُهَلِّلِینَ ، وَمِثْلَ مَا أَنْتَ بِهِ عَارِفٌ مِنْ رِزْقِکَ اعْتِبَاراً وَفَضْلاً ، وَسَأَلْتَنِی مِنْهُ یَسِیراً صَغِیراً ، وَأَعْفَیْتَنِی مِنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ مِنَ الْحَیَوَانِ ، وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی رَغْبَةِ مَا أَنْطَقْتَنِی بِهِ مِنْ حَمْدِکَ ، فَمَا أَیْسَرَ مَا کَلَّفْتَنِی بِهِ مِنْ حَقِّکَ ، وَأَعْظَمَ مَا وَعَدْتَنِی عَلَی شُکْرِکَ ، ابْتَدَأْتَنِی بِالنِّعَمِ فَضْلاً وَطَوْلاً وَأَمَرْتَنِی بِالشُّکْرِ حَقّاً وَعَدْلاً ، وَوَعَدْتَنِی عَلَیْهِ أَضْعَافاً وَمَزِیداً ، وَأَعْطَیْتَنِی مِنْ رِزْقِکَ اعْتِبَاراً وَفَضْلاً ، وَسَأَلْتَنِی مِنْهُ یَسِیراً صَغِیراً ، وَأَعْفَیْتَنِی مِنْ جَهْدِ الْبَلاءِ ، وَلَمْ تُسَلِّمْنِی لِلسُّوءِ مِنْ بَلائِکَ ، مَعَ مَا أَوْلَیْتَنِی مِنَ الْعَافِیَةِ ، وَسَوَّغْتَ مِنْ کَرَائِمِ النُّحْلِ ، وَضَاعَفْتَ لِیَ الْفَضْلَ مَعَ مَا أَوْدَعْتَنِی مِنَ الْحُجَّةِ الشَّرِیفَةِ ، وَیَسَّرْتَ لِی مِنَ الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ وَاصْطَفَیْتَنِی بِأَعْظَمِ النَّبِیِّینَ دَعْوَةً ، وَأَفْضَلِهِمْ شَفَاعَةً مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی مَا لا یَسَعُهُ إِلاّ مَغْفِرَتُکَ ، وَلا یَمْحَقُهُ إِلاّ عَفْوُکَ ، وَلا یُکَفِّرُهُ إِلاّ فَضْلُکَ ، وَهَبْ لِی فِی یَوْمِی هَذَا یَقِیناً تُهَوِّنُ عَلَیَّ بِهِ مُصِیبَاتِ الدُّنْیَا وَأَحْزَانَهَا ، بِشَوْقٍ إِلَیْکَ ، وَرَغْبَةٍ فِیمَا عِنْدَکَ ، وَاکْتُبْ لِی عِنْدَکَ الْمَغْفِرَةَ ، وَبَلِّغْنِیَ الْکَرَامَةَ ، وَارْزُقْنِی شُکْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الْوَاحِدُ الرَّفِیعُ الْبَدِیءُ الْبَدِیعُ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ، الَّذِی لَیْسَ لاِءَمْرِکَ مَدْفَعٌ وَلا عَنْ قَضَائِکَ مُمْتَنِعٌ ، أَشْهَدُ أَنَّکَ رَبِّی وَرَبُّ کُلِّ شَیْءٍ ، فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ،

عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الثَّبَاتَ فِی الاْءَمْرِ ، وَالْعَزِیمَةَ عَلَی الرُّشْدِ ، وَالشُّکْرَ عَلَی نِعْمَتِکَ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ جَوْرِ کُلِّ جَائِرٍ ، وَبَغْیِ کُلِّ بَاغٍ ، وَحَسَدِ کُلِّ حَاسِدٍ ، بِکَ أَصُولُ عَلَی الاْءَعْدَاءِ ، وَبِکَ أَرْجُو وَلایَةَ الاْءَحِبَّاءِ ، مَعَ مَا لا أَسْتَطِیعُ إِحْصَاءَهُ ، وَلا تَعْدِیدَهُ مِنْ عَوَائِدِ فَضْلِکَ ، وَطُرَفِ رِزْقِکَ ، وَأَلْوَانِ مَا أَوْلَیْتَ مِنْ إِرْفَادِکَ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْفَاشِی فِی الْخَلْقِ رِفْدُهُ ، الْبَاسِطُ بِالْحَقِّ یَدُکَ ، وَلا تُضَادُّ فِی حُکْمِکَ ، وَلا تُنَازَعُ فِی أَمْرِکَ ، تَمْلِکُ مِنَ الاْءَنَامِ مَا تَشَاءُ ، وَلا یَمْلِکُونَ إِلاّ مَا تُرِیدُ ، قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُوءْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِیَدِکَ الْخَیْرُ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ ، وَتُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ ، وَتُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ ، أَنْتَ الْمُنْعِمُ الْمُفْضِلُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْمُقَدَّسُ فِی نُورِ الْقُدْسِ ، تَرَدَّیْتَ بِالْمَجْدِ وَالْعِزِّ ، وَتَعَظَّمْتَ بِالْکِبْرِیَاءِ ، وَتَغَشَّیْتَ بِالنُّورِ وَالْبَهَاءِ ، وَتَجَلَّلْتَ بِالْمَهَابَةِ وَالسَّنَاءِ ، لَکَ الْمَنُّ الْقَدِیمُ ، وَالسُّلْطَانُ الشَّامِخُ ، وَالْجُودُ الْوَاسِعُ ، وَالْقُدْرَةُ الْمُقْتَدِرَةُ ، جَعَلْتَنِی مِنْ أَفْضَلِ بَنِی آدَمَ ، وَجَعَلْتَنِی سَمِیعاً بَصِیراً صَحِیحاً سَوِیّاً مُعَافًی ، وَلَمْ تَشْغَلْنِی نُقْصَاناً فِی بَدَنِی ، وَلَمْ تَمْنَعْکَ کَرَامَتُکَ إِیَّایَ ، وَحُسْنُ صَنِیعِکَ عِنْدِی ، وَفَضْلُ إِنْعَامِکَ عَلَیَّ ، إِنْ وَسِعْتَ عَلَیَّ فِی الدُّنْیَا ، وَفَضَّلْتَنِی عَلَی کَثِیرٍ مِنْ أَهْلِهَا ، فَجَعَلْتَ لِی سَمْعاً وَفُوءَاداً یَعْرِفَانِ عَظَمَتَکَ ، وَأَنَا بِفَضْلِکَ حَامِدٌ ، وَبِجَهْدِ نَفْسِی لَکَ شَاکِرٌ ، وَبِحَقِّکَ شَاهِدٌ ، فَإِنَّکَ حَیٌّ قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ ، وَحَیٌّ بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ ، وَحَیٌّ تَرِثُ الْحَیَاةَ ، لَمْ تَقْطَعْ خَیْرَکَ عَنِّی طَرْفَةَ عَیْنٍ فِی کُلِّ وَقْتٍ ، وَلَمْ تُنْزِلْ بِی عُقُوبَاتِ النِّقَمِ ، وَلَمْ تُغَیِّرْ عَلَیَّ دَقَائِقَ الْعِصَمِ ، فَلَوْ لَمْ أَذْکُرْ مِنْ إِحْسَانِکَ إِلاّ عَفْوَکَ وَإِجَابَةَ دُعَائِی حِینَ رَفَعْتُ رَأْسِی بِتَحْمِیدِکَ وَتَمْجِیدِکَ ، وَفِی قِسْمَةِ الاْءَرْزَاقِ حِینَ قَدَّرْتَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا حَفِظَ عِلْمُکَ وَعَدَدَ

مَا أَحَاطَتْ بِهِ قُدْرَتُکَ ، وَعَدَدَ مَا وَسِعَتْهُ رَحْمَتُکَ .

اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ إِحْسَانَکَ فِیمَا بَقِیَ کَمَا أَحْسَنْتَ فِیمَا مَضَی فَإِنِّی أَتَوَسَّلُ بِتَوْحِیدِکَ وَتَمْجِیدِکَ وَتَحْمِیدِکَ وَتَهْلِیلِکَ وَتَکْبِیرِکَ وَتَعْظِیمِکَ ، وَبِنُورِکَ وَرَأْفَتِکَ وَرَحْمَتِکَ وَعُلُوِّکَ وَجَمَالِکَ وَجَلالِکَ وَبَهَائِکَ وَسُلْطَانِکَ وَقُدْرَتِکَ ، وَبِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ أَلاّ تَحْرِمَنِی رِفْدَکَ وَفَوَائِدَکَ ، فَإِنَّهُ لا یَعْتَرِیکَ لِکَثْرَةِ مَا یَنْدَفِقُ بِهِ عَوَائِقُ الْبُخْلِ ، وَلا یَنْقُصُ جُودَکَ تَقْصِیرٌ فِی شُکْرِ نِعْمَتِکَ ، وَلا تُفْنِی خَزَائِنَ مَوَاهِبِکَ النِّعَمُ ، وَلا تَخَافُ ضَیْمَ إِمْلاقٍ فَتُکْدِیَ ، وَلا یَلْحَقُکَ خَوْفُ عُدْمٍ فَیَنْقُصَ فَیْضُ فَضْلِکَ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی قَلْباً خَاشِعاً ، وَیَقِیناً صَادِقاً ، وَلِسَاناً ذَاکِراً ، وَلا تُوءْمِنِّی مَکْرَکَ ، وَلا تَکْشِفْ عَنِّی سِتْرَکَ ، وَلا تُنْسِنِی ذِکْرَکَ ، وَلا تُبَاعِدْنِی مِنْ جِوَارِکَ ، وَلا تَقْطَعْنِی مِنْ رَحْمَتِکَ ، وَلا تُوءْیِسْنِی مِنْ رَوْحِکَ ، وَکُنْ لِی أُنْساً مِنْ کُلِّ وَحْشَةٍ ، وَاعْصِمْنِی مِنْ کُلِّ هَلَکَةٍ ، وَنَجِّنِی مِنْ کُلِّ بَلاءٍ ، فَإِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمِیعادَ .

اللَّهُمَّ ارْفَعْنِی وَلا تَضَعْنِی ، وَزِدْنِی وَلا تَنْقُصْنِی ، وَارْحَمْنِی وَلا تُعَذِّبْنِی ، وَانْصُرْنِی وَلا تَخْذُلْنِی ، وَآثِرْنِی وَلا تُوءْثِرْ عَلَیَّ ، وَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَسَلَّمَ تَسْلِیما » .

ابن عباس می‌گوید حضرت به او سفارش کردند که یک روز هم خواندن دعاء را ترک نکند ، در روایت اول دارد که همانا امید دارم هنگامی که به شهر خود ( که در یمن بوده ) رسیدی ، خداوند دشمنت را هلاک کرده باشد ، همانا از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله شنیدم اگر مردی این دعاء را با نیت راست و دلی خاشع بخواند ، سپس کوهها را فرمان دهد یا او راه می‌روند و اگر بر دریا بخواند روی دریا راه می‌رود ، و اختلافی بین دو روایت در دعاء موجود است اینک دعاء به روایت دیگر : « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ

عَلَی مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ ، وَعَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ أَجْمَعِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَحْمَدُکَ وَأَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَی مَا خَصَصْتَنِی بِهِ مِنْ مَوَاهِبِ الرَّغَائِبِ ، وَوَصَلَ إِلَیَّ مِنْ فَضَائِلِ الصَّنَائِعِ ، وَمَا أَوْلَیْتَنِی بِهِ مِنْ إِحْسَانِکَ ، وَبَوَّأْتَنِی بِهِ مِنْ مَظِنَّةِ الصِّدْقِ ، وَأَنَلْتَنِی بِهِ مِنْ مَنِّکَ الْوَاصِلِ إِلَیَّ ، وَمِنَ الدِّفَاعِ عَنِّی ، وَالتَّوْفِیقِ لِی ، وَالاْءِجَابَةِ لِدُعَائِی حِینَ أُنَاجِیکَ رَاغِباً وَأَدْعُوکَ مُصَافِیاً ، وَحَتَّی أَرْجُوَکَ وَأَجِدَکَ فِی الْمَوَاضِعِ کُلِّهَا لِی جَابِراً ، وَفِی الْمَوَاطِنِ نَاظِراً ، وَعَلَی الاْءَعْدَاءِ نَاصِراً ، وَلِلذُّنُوبِ سَاتِراً ، لَمْ أَعْدَمْ فَضْلَکَ طَرْفَةَ عَیْنٍ مُذْ أَنْزَلْتَنِی دَارَ الإخْتِبَارِ ، لِتَنْظُرَ مَا أُقَدِّمُ لِدَارِ الْقَرَارِ ، فَأَنَا عَتِیقُکَ مِنْ جَمِیعِ الْمَصَائِبِ وَاللَّوَازِبِ ، وَالْغُمُومِ الَّتِی سَاوَرَتْنِی فِیهَا الْهُمُومُ ، بِمَعَارِیضِ أَصْنَافِ الْبَلاءِ ، وَمَصْرُوفِ جُهْدِ الْقَضَاءِ ، لا أَذْکُرُ مِنْکَ إِلاّ الْجَمِیلِ ، وَلا أَرَی مِنْکَ إِلاّ التَّفْضِیلَ ، خَیْرُکَ لِی شَامِلٌ ، وَفَضْلُکَ عَلَیَّ مُتَوَاتِرٌ ، وَنِعْمَتُکَ عِنْدِی مُتَّصِلَةٌ ، لَمْ تُحَقِّقْ حَذَارِی ، وَصَدَّقْتَ رَجَائِی ، وَصَاحَبْتَ أَسْفَارِی ، وَأَکْرَمْتَ أَحْضَارِی ، وَشَفَیْتَ أَمْرَاضِی ، وَعَافَیْتَ مُنْقَلَبِی وَمَثْوَایَ ، وَلَمْ تُشْمِتْ بِی أَعْدَائِی ، وَرَمَیْتَ مَنْ رَمَانِی ، وَکَفَیْتَنِی شَنَئَانَ مَنْ عَادَانِی ، فَحَمْدِی لَکَ وَاصِلٌ ، وَثَنَائِی عَلَیْکَ دَائِمٌ مِنَ الدَّهْرِ إِلَی الدَّهْرِ بِأَلْوَانِ التَّسْبِیحِ ، خَالِصاً لِذِکْرِکَ ، وَمَرْضِیّاً لَکَ بِنَاصِعِ التَّحْمِیدِ ، وَإِخْلاصِ التَّوْحِیدِ ، وَإِمْحَاضِ التَّمْجِیدِ ، بِطُولِ التَّعْدِیدِ ، فِی إِکْذَابِ أَهْلِ التَّنْدِیدِ ، لَمْ تُعَنْ فِی قُدْرَتِکَ ، وَلَمْ تُشَارَکْ فِی إِلَهِیَّتِکَ ، وَلَمْ تُعَایَنْ إِذْ حَبَسْتَ الاْءَشْیَاءَ عَلَی الْغَرَائِزِ الْمُخْتَلِفَاتِ وَلا خَرَقْتَ الاْءَوْهَامَ حُجُبَ الْغُیُوبِ إِلَیْکَ ، فَاعْتَقَدْتُ مِنْکَ مَحْدُوداً فِی عَظَمَتِکَ ، لا یَبْلُغُکَ بُعْدُ الْهِمَمِ وَ لا یَنَالُکَ غَوْصُ الْفِطَنِ ، وَلا یَنْتَهِی إِلَیْکَ نَظَرُ النَّاظِرِ فِی مَجْدِ جَبَرُوتِکَ ، ارْتَفَعَتْ عَنْ صِفَةِ الْمَخْلُوقِینَ صِفَاتُ قُدْرَتِکَ ، وَعَلا عَنْ ذَلِکَ کَبِیرُ عَظَمَتِکَ ، لا یَنْقُصُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَزْدَادَ ، وَلا یَزْدَادُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَنْقُصَ ، لا أَحَدٌ شَهِدَکَ حِینَ فَطَرْتَ الْخَلْقَ ، وَلا نِدٌّ حَضَرَکَ حِینَ بَدَأْتَ النُّفُوسَ ، کَلَّتِ الاْءَلْسُنُ عَنْ تَفْسِیرِ صِفَتِکَ ، وَانْحَسَرَتِ الْعُقُولُ

عَنْ کُنْهِ مَعْرِفَتِکَ ، وَکَیْفَ تُوصَفُ وَأَنْتَ الْجَبَّارُ الْقُدُّوسُ الَّذِی لَمْ تَزَلْ أَزَلِیّاً دَائِماً فِی الْغُیُوبِ وَحْدَکَ ، لَیْسَ فِیهَا غَیْرُکَ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهَا سِوَاکَ وَلا هَجَمَتِ الْعُیُونُ عَلَیْکَ ، فَتُدْرِکَ مِنْکَ إِنْشَاءً ، وَلا تَهْتَدِی الْقُلُوبُ لِصِفَتِکَ ، وَلا تَبْلُغُ الْعُقُولُ جَلالَ عِزَّتِکَ ، حَارَتْ فِی مَلَکُوتِکَ عَمِیقَاتُ مَذَاهِبِ التَّفْکِیرِ فَتَوَاضَعَتِ الْمُلُوکُ لِهَیْبَتِکَ ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ بِذِلَّةِ الإسْتِکَانَةِ لَکَ ، وَانْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ لِعَظَمَتِکَ وَاسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْءٍ لِقُدْرَتِکَ ، وَخَضَعَتْ لَکَ الرِّقَابُ ، وَکَلَّ دُونَ ذَلِکَ تَحْبِیرُ اللُّغَاتِ ، وَضَلَّ هُنَالِکَ التَّدْبِیرُ فِی تَضَاعِیفِ الصِّفَاتِ ، فَمَنْ تَفَکَّرَ فِی ذَلِکَ رَجَعَ طَرْفُهُ إِلَیْهِ حَسِیراً ، وَعَقْلُهُ مَبْهُوتاً ، وَتَفَکُّرُهُ مُتَحَیِّراً .

اللَّهُمَّ فَلَکَ الْحَمْدُ مُتَوَاتِراً مُتَوَالِیاً ، مُتَّسِقاً مُسْتَوْسِقاً ، یَدُومُ وَلا یبد ]یَبِیدُ ] غَیْرَ مَفْقُودٍ فِی الْمَلَکُوتِ ، وَلا مَطْمُوسٍ فِی الْعَالَمِ ، وَلا مُنْتَقَصٍ فِی الْعِرْفَانِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ فِیمَا لا تُحْصَی مَکَارِمُهُ فِی اللَّیْلِ إِذْ أَدْبَرَ ، وَالصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ ، وَفِی الْبَرِّ وَالْبِحَارِ وَالْغُدُوِّ وَالآْصَالِ ، وَالْعَشِیِّ وَالاْءِبْکَارِ ، وَالظَّهِیرَةِ وَالاْءَسْحَارِ .

اللَّهُمَّ بِتَوْفِیقِکَ قَدْ أَحْضَرْتَنِی النَّجَاةَ ، وَجَعَلْتَنِی مِنْکَ فِی وَلایَةِ الْعِصْمَةِ ، فَلَمْ أَبْرَحْ فِی سُبُوغِ نَعْمَائِکَ ، وَتَتَابُعِ آلائِکَ مَحْفُوظاً لَکَ فِی الْمَنَعَةِ وَالدِّفَاعِ ، لَمْ تُکَلِّفْنِی فَوْقَ طَاقَتِی ، إِذْ لَمْ تَرْضَ مِنِّی إِلاّ طَاعَتِی ، فَلَیْسَ شُکْرِی وَلَوْ دَأَبْتُ مِنْهُ فِی الْمَقَالِ ، وَبَالَغْتُ فِی الْفَعَالِ ، یَبْلُغُ أَدْنَی حَقِّکَ ، وَلا مُکَافٍ فَضْلَکَ لاِءَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، لَمْ تَغِبْ وَلا یَغِیبُ عَنْکَ غَائِبَةٌ ، وَلا تَخْفَی فِی غَوَامِضِ الْوَلائِجِ عَلَیْکَ خَافِیَةٌ ، وَلَمْ تَضِلَّ لَکَ فِی ظُلَمِ الْخَفِیَّاتِ ضَالَّةٌ ، إِنَّمَا أَمْرُکَ إِذَا شِئْتَ أَنْ تَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ .

اللَّهُمَّ فَلَکَ الْحَمْدُ مِثْلَ مَا حَمِدْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، وَحَمِدَکَ بِهِ الْحَامِدُونَ ، وَمَجَّدَکَ بِهِ الْمُمَجِّدُونَ ، وَکَبَّرَکَ بِهِ الْمُکَبِّرُونَ ، وَعَظَّمَکَ بِهِ الْمُعَظِّمُونَ ، حَتَّی یَکُونَ لَکَ مِنِّی وَحْدِی فِی کُلِّ طَرْفَةِ عَیْنٍ وَأَقَلَّ مِنْ ذَلِکَ مِثْلُ حَمْدِ الْحَامِدِینَ ، وَتَوْحِیدِ أَصْنَافِ الْمُخْلَصِینَ ، وَثَنَاءِ

جَمِیعِ الْمُهَلِّلِینَ ، وَتَقْدِیسِ أَحِبَّائِکَ الْعَارِفِینَ ، وَمِثْلُ مَا أَنْتَ عَارِفٌ بِهِ وَمَحْمُودٌ بِهِ فِی جَمِیعِ خَلْقِکَ مِنَ الْحَیَوَانِ ، وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی الْبَرَکَةِ مَا أَنْطَقْتَنِی بِهِ مِنْ حَمْدِکَ ، فَمَا أَیْسَرَ مَا کَلَّفْتَنِی مِنْ حَمْدِکَ ، وَأَعْظَمَ مَا وَعَدْتَنِی عَلَی شُکْرِکَ مِنْ ثَوَابِهِ ابْتِدَاءً لِلنِّعَمِ فَضْلاً وَطَوْلاً ، وَأَمَرْتَنِی بِالشُّکْرِ حَقّاً وَعَدْلاً ، وَوَعَدْتَنِی أَضْعَافاً وَمَزِیداً ، وَأَعْطَیْتَنِی مِنْ رِزْقِکَ اعْتِبَاراً وَفَرْضاً ، وَسَأَلْتَنِی مِنْهُ صَغِیراً ، وَأَعْفَیْتَنِی مِنْ جَهْدِ الْبَلاءِ ، وَلَمْ تُسَلِّمْنِی لِلسُّوءِ مِنْ بَلائِکَ ، وَجَعَلْتَ بَلِیَّتِی الْعَافِیَةَ ، وَأَوْلَیْتَنِی بِالْبَسِیطَةِ وَالرَّخَاءِ ، وَشَرَعْتَ لِی أَیْسَرَ الْفَضْلِ مَعَ مَا وَعَدْتَنِی مِنَ الْمَحَجَّةِ الشَّرِیفَةِ ، وَیَسَّرْتَ لِی مِنَ الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ ، وَاصْطَفَیْتَنِی بِأَعْظَمِ النَّبِیِّینَ دَعْوَةً وَأَفْضَلِهِمْ شَفَاعَةً مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

اللَّهُمَّ فَاغْفِرْ لِی مَا لا یَسَعُهُ إِلاّ مَغْفِرَتُکَ ، وَلا یَمْحَاهُ ]یمحوه [إِلاّ عَفْوُکَ ، وَلا یُکَفِّرُهُ إِلاّ فَضْلُکَ ، وَهَبْ لِی فِی یَوْمِی هَذَا یَقِیناً یُهَوِّنُ عَلَیَّ مُصِیبَاتِ الدُّنْیَا وَأَحْزَانَهَا ، وَشَوْقاً إِلَیْکَ وَرَغْبَةً فِیمَا عِنْدَکَ ، وَاکْتُبْ لِی مِنْ عِنْدِکَ الْمَغْفِرَةَ ، وَبَلِّغْنِی الْکَرَامَةَ مِنْ عِنْدِکَ ، وَارْزُقْنِی شُکْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الْوَاحِدُ الرَّفِیعُ الْبَدِیءُ الْبَدِیعُ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ الَّذِی لَیْسَ لاِءَمْرِکَ مَدْفَعٌ ، وَلا عَنْ فَضْلِکَ مَمْنَعٌ ، وَأَشْهَدُ أَنَّکَ رَبِّی وَرَبُّ کُلِّ شَیْءٍ ، فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ ، الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الثَّبَاتَ فِی الاْءَمْرِ ، وَالْعَزِیمَةَ عَلَی الرُّشْدِ ، وَالشُّکْرَ عَلَی نِعْمَتِکَ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ جَوْرِ کُلِّ جَائِرٍ ، وَبَغْیِ کُلِّ بَاغٍ ، وَحَسَدِ کُلِّ حَاسِدٍ ، بِکَ أَصُولُ عَلَی الاْءَعْدَاءِ ، وَإِیَّاکَ أَرْجُو الْوَلایَةَ لِلاْءَحِبَّاءِ ، مَعَ مَا لا أَسْتَطِیعُ إِحْصَاءَهُ ، وَلا تَعْدِیدَهُ ، وَمِنْ فَوَائِدِ فَضْلِکَ وَطُرَفِ رِزْقِکَ وَأَلْوَانِ مَا أَوْلَیْتَنِی مِنْ إِرْفَادِکَ ، فَأَنَا مُقِرٌّ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْفَاشِی فِی الْخَلْقِ حَمْدُکَ ، الْبَاسِطُ بِالْجُودِ یَدُکَ لا تُضَادُّ فِی حُکْمِکَ ، وَلا تُنَازَعُ فِی أَمْرِکَ ، تَمْلِکُ مِنَ الاْءَنَامِ مَا تَشَاءُ ، وَلا یَمْلِکُونَ إِلاّ مَا تُرِیدُ ، أَنْتَ الْمُنْعِمُ الْمُفْضِلُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْمُقَدَّسُ فِی نُورِ

الْقُدْسِ ، تَرَدَّیْتَ الْمَجْدَ بِالْعِزِّ ، وَتَعَظَّمْتَ الْعِزَّ بِالْکِبْرِیَاءِ ، وَتَغَشَّیْتَ النُّورَ بِالْبَهَاءِ ، وَتَجَلَّلْتَ الْبَهَاءَ بِالْمَهَابَةِ ، لَکَ الْمَنُّ الْقَدِیمُ ، وَالسُّلْطَانُ الشَّامِخُ ، وَالْحَوْلُ الْوَاسِعُ ، وَالْقُدْرَةُ الْمُقْتَدِرَةُ ، إِذْ جَعَلْتَنِی مِنْ أَفَاضِلِ بَنِی آدَمَ ، وَجَعَلْتَنِی سَمِیعاً بَصِیراً صَحِیحاً سَوِیّاً مُعَافاً ، لَمْ تَشْغَلْنِی فِی نُقْصَانٍ فِی بَدَنِی ، ثُمَّ لَمْ تَمْنَعْکَ کَرَامَتُکَ إِیَّایَ وَحُسْنُ صَنِیعِکَ عِنْدِی وَفَضْلُ نَعْمَائِکَ ، عَلَیَّ إِنْ وَسِعَتْ عَلَیَّ فِی الدُّنْیَا وَفَضَّلْتَنِی عَلَی کَثِیرٍ مِنْ أَهْلِهَا ، فَجَعَلْتَ لِی سَمْعاً یَعْقِلُ آیَاتِکَ ، وَبَصَراً یَرَی قُدْرَتَکَ ، وَفُوءَاداً یَعْرِفُ عَظَمَتَکَ ، فَأَنَا لِفَضْلِکَ عَلَیَّ حَامِدٌ ، وَتَحْمَدُهُ لَکَ نَفْسِی ، وَبِحَقِّکَ شَاهِدٌ ، لاِءَنَّکَ حَیٌّ قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ ، وَحَیٌّ بَعْدَ کُلِّ مَیِّتٍ ، وَحَیٌّ تَرِثُ الْحَیَاةَ ، لَمْ تَقْطَعْ عَنِّی خَیْرَکَ فِی کُلِّ وَقْتٍ ، وَلَمْ تُنْزِلْ بِی عُقُوبَاتِ النِّقَمِ ، وَلَمْ تُغَیِّرْ عَلَیَّ وَثَائِقَ الْعِصَمِ ، فَلَوْ لَمْ أَذْکُرْ مِنْ إِحْسَانِکَ إِلاّ عَفْوَکَ عَنِّی ، وَالإسْتِجَابَةَ لِدُعَائِی حِینَ رَفَعْتُ رَأْسِی ، وَانْطَلَقْتُ لِسَانِی بِتَحْمِیدِکَ وَتَمْجِیدِکَ ، لا فِی تَقْدِیرِکَ خَطَاءً حِینَ صَوَّرْتَنِی ، وَلا فِی قِسْمَةِ الاْءَرْزَاقِ حِینَ قَدَّرْتَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا حَفِظَهُ عِلْمُکَ ، فَعَدَدَ مَا أَحَاطَتْ بِهِ قُدْرَتُکَ وَعَدَدَ مَا وَسِعَتْ رَحْمَتُکَ .

اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ إِحْسَانَکَ فِیمَا بَقِیَ کَمَا أَحْسَنْتَ إِلَیَّ فِیمَا مَضَی ، فَإِنِّی أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِتَوْحِیدِکَ وَتَمْجِیدِکَ وَتَحْمِیدِکَ وَتَهْلِیلِکَ وَتَکْبِیرِکَ وَتَعْظِیمِکَ وَتَنْوِیرِکَ وَرَأْفَتِکَ وَرَحْمَتِکَ وَعُلُوِّکَ وَحِیَاطَتِکَ وَوِقَائِکَ وَمَنِّکَ وَجَلالِکَ وَجَمَالِکَ وَبَهَائِکَ وَسُلْطَانِکَ وَقُدْرَتِکَ ، أَلاّ تَحْرِمَنِی رِفْدَکَ وَفَوَائِدَ کَرَامَتِکَ ، فَإِنَّهُ لا یَعْتَرِیکَ لِکَثْرَةِ مَا یَنْدَفِقُ مِنْ سُیُوبِ الْعَطَایَا عَوَائِقُ الْبُخْلِ ، وَلا یَنْقُصُ جُودَکَ التَّقْصِیرُ فِی شُکْرِ نِعْمَتِکَ ، وَلا یُجِمُّ خَزَائِنَکَ الْمَنْعُ ، وَلا یُوءَثِّرُ فِی جُودِکَ الْعَظِیمِ مَنْحُکَ الْفَائِقُ الْجَلِیلُ وَتَخَافَ ضَیْمَ إِمْلاقٍ فَتُکْدِیَ ، وَلا یَلْحَقُکَ خَوْفُ عُدْمٍ ، فَتُفِیضَ فَیْضَ فَضْلِکَ ، وَتَرْزُقَنِی قَلْباً خَاشِعاً ، وَیَقِیناً صَادِقاً ، وَلِسَاناً ذَاکِراً ، وَلا تُوءْمِنِّی مَکْرَکَ ، وَلا تَکْشِفْ عَنِّی سِتْرَکَ ، وَلا تُنْسِنِی ذِکْرَکَ ، وَلا تَنْزِعْ مِنِّی بَرَکَتَکَ ، وَلا

تَقْطَعْ مِنِّی رَحْمَتَکَ ، وَلا تُبَاعِدْنِی مِنْ جِوَارِکَ ، وَلا تُوءْیِسْنِی مِنْ رَوْحِکَ وَکُنْ لِی أَنِیساً مِنْ کُلِّ وَحْشَةٍ ، وَاعْصِمْنِی مِنْ کُلِّ هَلْکَةٍ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمِیعادَ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِین » .

روایتی دیگر

علامه مجلسی قدس‌سره ⁽¹⁾می‌گوید حرز یمانی به صورتی دیگر مشهور است و در کتب مأثوره ندیدم ، لکن از دعاهای مشهور است ، و دارای فائده‌های تجربه شده می‌باشد ، و قبل از دعاء سوره فاتحه را با آیة الکرسی و نامهای 99 گانه خدا را بخواند سپس بگوید : « اللَّهُمَّ یَا لَطِیفُ أَغِثْنِی ، وَأَدْرِکْنِی بِحَقِّ لُطْفِکَ الْخَفِیِّ إِلَهِی کَفَی عِلْمُکَ عَنِ الْمَقَالِ ، وَکَفَی کَرْمُکَ عَنِ السُّوءَالِ ، یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ ، وَیَا خَیْرَ النَّاصِرِینَ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ أَسْتَغِیثُ ، إِلَهِی مَنْ ذَا الَّذِی دَعَاکَ فَلَمْ تُجِبْهُ ؟ وَمَنْ ذَا الَّذِی اسْتَجَارَکَ فَلَمْ تُجِرْهُ ؟ وَمَنْ ذَا الَّذِی اسْتَغَاثَ بِکَ فَلَمْ تُغِثْهُ ؟ وَا غَوْثَاهْ وَا غَوْثَاهْ وَا غَوْثَاهْ أَغِثْنِی یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِین » سپس دعاء را بخواند « اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِکُ الْحَقُّ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، أَنْتَ رَبِّی وَأَنَا عَبْدُکَ ، عَمِلْتُ سُوءً وَظَلَمْتُ نَفْسِی ، وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِی ، فَاغْفِرْ لِی ذُنُوبِی فَإِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاّ أَنْتَ ، یَا غَفُورُ یَا رَحِیمُ یَا شَکُورُ یَا حَلِیمُ یَا کَرِیمُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَحْمَدُکَ وَأَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَی مَا اخْتَصَصْتَنِی بِهِ مِنْ مَوَاهِبِ الرَّغَائِبِ ، وَأَوْصَلْتَ إِلَیَّ مِنْ فَضَائِلِ الصَّنَائِعِ ، وَأَوْلَیْتَنِی بِهِ مِنْ إِحْسَانِکَ إِلَیَّ ، وَبَوَّأْتَنِی بِهِ مِنْ مَظِنَّةِ الصِّدْقِ ، وَأَنَلْتَنِی بِهِ مِنْ مِنَنِکَ الْوَاصِلَةِ إِلَیَّ ، وَأَحْسَنْتَ إِلَیَّ مِنَ انْدِفَاعِ الْبَلِیَّةِ عَنِّی ، وَالتَّوْفِیقِ لِی ، وَالاْءِجَابَةِ لِدُعَائِی حِینَ أُنَادِیکَ دَاعِیاً ، وَأُنَاجِیکَ رَاغِباً ، وَأَدْعُوکَ ضَارِعاً مُتَضَرِّعاً مُصَافِیاً ، وَحِینَ أَرْجُوکَ رَاجِیاً ، فَأَجِدُکَ فِی الْمَوَاطِنِ کُلِّهَا لِی جَاراً حَاضِراً حَفِیّاً بَارّاً ، وَفِی الاْءُمُورِ نَاصِراً وَنَاظِراً ، وَلِلْخَطَایَا وَالذُّنُوبِ غَافِراً ، وَلِلْعُیُوبِ سَاتِراً ، لَمْ أَعْدَمْ

عَوْنَکَ وَبِرَّکَ وَإِحْسَانَکَ وَخَیْرَکَ لِی طَرْفَةَ عَیْنٍ مُذْ أَنْزَلْتَنِی دَارَ الإخْتِبَارِ ، وَالْفِکْرِ وَالإعْتِبَارِ ، لِتَنْظُرَ فِیمَا أُقَدِّمُ إِلَیْکَ لِدَارِ الْقَرَارِ فَأَنَا عَتِیقُکَ یَا إِلَهِی مِنْ جَمِیعِ الْمَضَالِّ وَالْمَضَارِّ ، وَالْمَصَائِبِ وَالْمَعَائِبِ وَاللَّوَازِبِ وَاللَّوَازِمِ وَالْهُمُومِ الَّتِی قَدْ سَاوَرَتْنِی فِیهَا الْغُمُومُ ، بِمَعَارِیضِ أَصْنَافِ الْبَلاءِ ، وَضُرُوبِ جَهْدِ الْقَضَاءِ ، وَلا أَذْکُرُ مِنْکَ إِلاّ الْجَمِیلَ ، وَلَمْ أَرَ مِنْکَ إِلاّ التَّفْضِیلَ ، خَیْرُکَ لِی شَامِلٌ ، وَصُنْعُکَ بِی کَامِلٌ ، وَلُطْفُکَ لِی کَافِلٌ ، وَفَضْلُکَ عَلَیَّ مُتَوَاتِرٌ ، وَنِعَمُکَ عِنْدِی مُتَّصِلَةٌ ، وَأَیَادِیکَ لَدَیَّ مُتَظَاهِرَةٌ ، لَمْ تَخْفِرْ لِی جَوَارِی ، وَصَدَّقْتَ رَجَائِی ، وَصَاحَبْتَ أَسْفَارِی ، وَأَکْرَمْتَ أَحْضَارِی وَحَقَّقْتَ آمَالِی ، وَشَفَیْتَ أَمْرَاضِی ، وَعَافَیْتَ مُنْقَلَبِی وَمَثْوَایَ ، وَلَمْ تُشْمِتْ بِی أَعْدَائِی ، وَرَمَیْتَ مَنْ رَمَانِی بِسُوءٍ ، وَکَفَیْتَنِی شَرَّ مَنْ عَادَانِی ، فَحَمْدِی لَکَ وَاصِبٌ ، وَثَنَائِی عَلَیْکَ مُتَوَاتِرٌ دَائِمٌ مِنَ الدَّهْرِ إِلَی الدَّهْرِ بِأَلْوَانِ التَّسْبِیحِ لَکَ وَالتَّحْمِیدِ وَالتَّمْجِیدِ خَالِصاً لِذِکْرِکَ وَمَرْضِیّاً لَکَ بِنَاصِعِ التَّوْحِیدِ ، وَإِخْلاصِ التَّفْرِیدِ ، وَإِمْحَاضِ التَّمْجِیدِ وَالتَّحْمِیدِ بِطُولِ التَّعَبُّدِ وَالتَّعْدِیدِ ، لَمْ تُعَنْ فِی قُدْرَتِکَ ، وَلَمْ تُشَارَکْ فِی إِلَهِیَّتِکَ ، وَلَمْ تُعْلَمْ لَکَ مَائِیَّةٌ وَمَاهِیَّةٌ فَتَکُونَ لِلاْءَشْیَاءِ الْمُخْتَلِفَةِ مُجَانِساً ، وَلَمْ تُعَایَنْ إِذْ حَبَسْتَ الاْءَشْیَاءَ عَلَی الْعَزَائِمِ الْمُخْتَلِفَاتِ وَلا خَرَقَتِ الاْءَوْهَامُ حُجُبَ الْغُیُوبِ إِلَیْکَ ، فَأَعْتَقِدَ مِنْکَ مَحْدُوداً فِی عَظَمَتِکَ ، لا یَبْلُغُکَ بُعْدُ الْهِمَمِ ، وَلا یَنَالُکَ غَوْصُ الْفِطَنِ ، وَلا یَنْتَهِی إِلَیْکَ بَصَرُ النَّاظِرِینَ فِی مَجْدِ جَبَرُوتِکَ ، ارْتَفَعَتْ عَنْ صِفَةِ الْمَخْلُوقِینَ صِفَاتُ قُدْرَتِکَ ، وَعَلا عَنْ ذِکْرِ الذَّاکِرِینَ کِبْرِیَاءُ عَظَمَتِکَ ، فَلا یَنْتَقِصُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَزْدَادَ ، وَلا یَزْدَادُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَنْتَقِصَ ، وَلا ضِدٌّ شَهِدَکَ حِینَ فَطَرْتَ الْخَلْقَ ، وَلا نِدٌّ حَضَرَکَ حِینَ بَرَأْتَ النُّفُوسَ ، کَلَّتِ الاْءَلْسُنُ عَنْ تَفْسِیرِ صِفَتِکَ ، وَانْحَسَرَتِ الْعُقُولُ عَنْ کُنْهِ مَعْرِفَتِکَ ، وَکَیْفَ یُوصَفُ کُنْهُ صِفَتِکَ یَا رَبِّ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ الْمَلِکُ الْجَبَّارُ الْقُدُّوسُ الَّذِی لَمْ تَزَلْ أَزَلِیّاً أَبَدِیّاً سَرْمَدِیّاً دَائِماً فِی الْغُیُوبِ ، وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، لَیْسَ فِیهَا أَحَدٌ غَیْرُکَ ، وَلَمْ یَکُنْ إِلَهٌ سِوَاکَ ،

حَارَتْ فِی بِحَارِ مَلَکُوتِکَ عَمِیقَاتُ مَذَاهِبِ التَّفْکِیرِ ، وَتَوَاضَعَتِ الْمُلُوکُ لِهَیْبَتِکَ ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ بِذِلَّةِ الإسْتِکَانَةِ لَکَ لِعِزَّتِکَ ، وَانْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ لِعَظَمَتِکَ ، وَاسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْءٍ لِقُدْرَتِکَ ، وَخَضَعَتْ لَکَ الرِّقَابُ ، وَکَلَّ دُونَ ذَلِکَ تَحْبِیرُ اللُّغَاتِ ، وَضَلَّ هُنَالِکَ التَّدْبِیرُ فِی تَصَارِیفِ الصِّفَاتِ ، فَمَنْ تَفَکَّرَ فِی ذَلِکَ رَجَعَ طَرْفُهُ إِلَیْهِ حَسِیراً ، وَعَقْلُهُ مَبْهُوتاً ، وَتَفَکُّرُهُ مُتَحَیِّراً أَسِیراً .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً کَثِیراً دَائِماً مُتَوَالِیاً مُتَوَاتِراً مُتَّسِقاً مُسْتَوْثِقاً ، یَدُومُ وَیَتَضَاعَفُ ، وَلا یَبِیدُ غَیْرَ مَفْقُودٍ فِی الْمَلَکُوتِ ، وَلا مَطْمُوسٍ فِی الْمَعَالِمِ ، وَلا مُنْتَقَصٍ فِی الْعِرْفَانِ ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی مَکَارِمِکَ الَّتِی لا تُحْصَی ، فِی اللَّیْلِ إِذْ أَدْبَرَ ، وَالصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ ، وَفِی الْبَرِّ وَالْبِحَارِ ، وَالْغُدُوِّ وَالآْصَالِ ، وَالْعَشِیِّ وَالاْءِبْکَارِ ، وَالظَّهِیرَةِ وَالاْءَسْحَارِ ، وَفِی کُلِّ جُزْءٍ مِنْ أَجْزَاءِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ .

اللَّهُمَّ بِتَوْفِیقِکَ قَدْ أَحْضَرْتَنِی النَّجَاةَ ، وَجَعَلْتَنِی مِنْکَ فِی وَلایَةِ الْعِصْمَةِ ، فَلَمْ أَبْرَحْ مِنْکَ فِی سُبُوغِ نَعْمَائِکَ ، وَتَتَابُعِ آلائِکَ ، مَحْرُوساً لَکَ فِی الرَدِّ وَالإمْتِنَاعِ مَحْفُوظاً لَکَ فِی الْمَنَعَةِ وَالدِّفَاعِ عَنِّی ، وَلَمْ تُکَلِّفْنِی فَوْقَ طَاقَتِی ، وَلَمْ تَرْضَ عَنِّی إِلاّ طَاعَتِی فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ لَمْ تَغِبْ وَلا تَغِیبُ عَنْکَ غَائِبَةٌ ، وَلا تَخْفَی عَلَیْکَ خَافِیَةٌ ، وَلَنْ تَضِلَّ عَنْکَ فِی ظُلَمِ الْخَفِیَّاتِ ضَالَّةٌ ، إِنَّمَا أَمْرُکَ إِذَا أَرَدْتَ شَیْئاً أَنْ تَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَحْمَدُکَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ مِثْلَ مَا حَمِدْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، وَأَضْعَافَ مَا حَمِدَکَ بِهِ الْحَامِدُونَ ، وَمَجَّدَکَ بِهِ الْمُمَجِّدُونَ ، وَکَبَّرَکَ بِهِ الْمُکَبِّرُونَ ، وَسَبَّحَکَ بِهِ الْمُسَبِّحُونَ ، وَهَلَّلَکَ بِهِ الْمُهَلِّلُونَ ، وَعَظَّمَکَ بِهِ الْمُعَظِّمُونَ ، وَوَحَّدَکَ بِهِ الْمُوَحِّدُونَ ، حَتَّی یَکُونَ لَکَ مِنِّی وَحْدِی فِی کُلِّ طَرْفَةِ عَیْنٍ وَأَقَلَّ مِنْ ذَلِکَ مِثْلُ حَمْدِ جَمِیعِ الْحَامِدِینَ ، وَتَوْحِیدِ أَصْنَافِ الْمُوَحِّدِینَ ، وَالْمُخْلِصِینَ ، وَتَقْدِیسِ أَجْنَاسِ الْعَارِفِینَ ، وَثَنَاءِ جَمِیعِ الْمُهَلِّلِینَ وَالْمُصَلِّینَ

وَالْمُسَبِّحِینَ ، وَمِثْلُ مَا أَنْتَ بِهِ عَالِمٌ وَعَارِفٌ وَهُوَ مَحْمُودٌ مَحْبُوبٌ وَمَحْجُوبٌ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ کُلِّهِمْ مِنَ الْحَیَوَانَاتِ ، وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی بَرَکَةِ مَا أَنْطَقْتَنِی بِهِ مِنْ حَمْدِکَ ، فَمَا أَیْسَرَ مَا کَلَّفْتَنِی بِهِ مِنْ حَقِّکَ ، وَأَعْظَمَ مَا وَعَدْتَنِی بِهِ عَلَی شُکْرِکَ ، ابْتَدَأْتَنِی بِالنِّعَمِ فَضْلاً وَطَوْلاً ، وَأَمَرْتَنِی بِالشُّکْرِ حَقّاً وَعَدْلاً وَوَعَدْتَنِی عَلَیْهِ أَضْعَافاً وَمَزِیداً ، وَأَعْطَیْتَنِی مِنْ رِزْقِکَ وَاسِعاً اخْتِیَاراً وَرِضاً ، وَسَأَلْتَنِی مِنْهُ شُکْراً یَسِیراً صَغِیراً ، إِذْ نَجَّیْتَنِی وَعَافَیْتَنِی مِنْ جَهْدِ الْبَلاءِ ، وَلَمْ تُسَلِّمْنِی لِسُوءِ قَضَائِکَ وَبَلائِکَ ، وَجَعَلْتَ مَلْبَسِی الْعَافِیَةَ ، وَأَوْلَیْتَنِی الْبَسْطَةَ وَالرَّخَاءَ ، وَشَرَعْتَ لِی مِنَ الدِّینِ أَیْسَرَ الْقَوْلِ وَالْفِعْلِ ، وَسَوَّغْتَ لِی أَیْسَرَ الصِّدْقِ ، وَضَاعَفْتَ لِی أَشْرَفَ الْفَضْلِ وَالْمَزِیدِ ، مَعَ مَا وَعَدْتَنِی بِهِ مِنَ الْمَحَجَّةِ الشَّرِیفَةِ ، وَبَشَّرْتَنِی بِهِ مِنَ الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ وَاصْطَفَیْتَنِی بِأَعْظَمِ النَّبِیِّینَ دَعْوَةً ، وَأَفْضَلِهِمْ شَفَاعَةً ، وَأَوْضَحِهِمْ حُجَّةً ، وَأَرْفَعِهِمْ دَرَجَةً ، وَأَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً ، مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَعَلَی جَمِیعِ الاْءَنْبِیَاءِ وَالْمُرْسَلِینَ .

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاغْفِرْ لِی مَا لا یَسَعُهُ إِلاّ مَغْفِرَتُکَ ، وَلا یَمْحَقُهُ إِلاّ عَفْوُکَ ، وَلا یُکَفِّرُهُ إِلاّ تَجَاوُزُکَ وَفَضْلُکَ ، وَهَبْ لِی فِی سَاعَتِی هَذِهِ وَیَوْمِی هَذَا وَلَیْلَتِی هَذِهِ وَشَهْرِی هَذَا وَسَنَتِی هَذِهِ یَقِیناً صَادِقاً ، یُهَوِّنُ عَلَیَّ مَصَائِبَ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ وَأَحْزَانَهُمَا ، وَیُشَوِّقُنِی إِلَیْکَ ، وَیُرَغِّبُنِی فِیمَا عِنْدَکَ ، وَاکْتُبْ لِی عِنْدَکَ الْمَغْفِرَةَ ، وَبَلِّغْنِی الْکَرَامَةَ مِنْ عِنْدِکَ ، وَأَوْزِعْنِی شُکْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، الْوَاحِدُ الاْءَحَدُ الْمُبْدِئُ الرَّفِیعُ الْبَدِیعُ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ الَّذِی لَیْسَ لاِءَمْرِکَ مَدْفَعٌ ، وَلا عَنْ قَضَائِکَ مُمْتَنَعٌ .

اللَّهُمَّ وَأَشْهَدُ أَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ رَبِّی وَرَبُّ کُلِّ شَیْءٍ ، فاطِرُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ ، الْکَبِیرُ الْمُتَعالِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الثَّبَاتَ فِی الاْءَمْرِ ، وَالْعَزِیمَةَ عَلَی الرُّشْدِ ، وَالشُّکْرَ عَلَی

نِعَمِکَ ، وَأَسْأَلُکَ حُسْنَ عِبَادَتِکَ ، وَأَسْأَلُکَ مِنْ کُلِّ خَیْرٍ تَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ کُلِّ شَرٍّ تَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ ، وَأَنْتَ عَلاّمُ الْغُیُوبِ ، وَأَسْأَلُکَ أَمْناً مِنْ جَوْرِ کُلِّ جَائِرٍ ، وَبَغْیِ کُلِّ بَاغٍ ، وَحَسَدِ کُلِّ حَاسِدٍ ، وَظُلْمِ کُلِّ ظَالِمٍ ، وَمَکْرِ کُلِّ مَاکِرٍ ، وَکَیْدِ کُلِّ کَائِدٍ ، وَغَدْرِ کُلِّ غَادِرٍ ، وَسِحْرِ کُلِّ سَاحِرٍ ، وَشَمَاتَةِ کُلِّ کَاشِحٍ ، بِکَ أَصُولُ عَلَی الاْءَعْدَاءِ ، وَإِیَّاکَ أَرْجُو وَلایَةَ الاْءَحِبَّاءِ وَالاْءَوْلِیَاءِ وَالْقُرَنَاءِ وَالاْءَقْرِبَاءِ ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی مَا لا أَسْتَطِیعُ إِحْصَاءَهُ وَلا تَعْدِیدَهُ ، مِنْ عَوَائِدِ فَضْلِکَ ، وَعَوَارِفِ رِزْقِکَ وَأَلْوَانِ مَا أَوْلَیْتَنِی بِهِ مِنْ إِرْفَادِکَ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، الْفَاشِی فِی الْخَلْقِ حَمْدُکَ الْبَاسِطُ بِالْجُودِ یَدُکَ ، لا تُضَادُّ فِی حُکْمِکَ ، وَلا تُنَازَعُ فِی سُلْطَانِکَ وَمُلْکِکَ وَأَمْرِکَ ، تَمْلِکُ مِنَ الاْءَنَامِ مَا تَشَاءُ ، وَلا یَمْلِکُونَ مِنْکَ إِلاّ مَا تُرِیدُ .

اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمُنْعِمُ الْمُفْضِلُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْمُقْتَدِرُ الْقُدُّوسُ فِی نُورِ الْقُدْسِ ، تَرَدَّیْتَ بِالْمَجْدِ وَالْبَهَاءِ وَتَعَظَّمْتَ بِالْعِزِّ وَالعَلاءِ ، وَتَأَزَّرْتَ بِالْعَظَمَةِ وَالْکِبْرِیَاءِ ، وَتَغَشَّیْتَ بِالنُّورِ وَالضِّیَاءِ ، وَتَجَلَّلْتَ بِالْمَهَابَةِ وَالْبَهَاءِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْمَنُّ الْقَدِیمُ ، وَالسُّلْطَانُ الشَّامِخُ ، وَالْمُلْکُ الْبَاذِخُ ، وَالْجُودُ الْوَاسِعُ ، وَالْقُدْرَةُ الْکَامِلَةُ ، وَالْحِکْمَةُ الْبَالِغَةُ ، وَالْعِزَّةُ الشَّامِلَةُ ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی مَا جَعَلْتَنِی مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَهُوَ أَفْضَلُ بَنِی آدَمَ ، الَّذِینَ کَرَّمْتَهُمْ وَحَمَلْتَهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ، وَرَزَقْتَهُمْ مِنَ الطَّیِّبَاتِ ، وَفَضَّلْتَهُمْ عَلَی کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْتَهُمْ مِنْ أَهْلِهَا تَفْضِیلاً ، وَخَلَقْتَنِی سَمِیعاً بَصِیراً صَحِیحاً سَوِیّاً سَالِماً مُعَافاً ، وَلَمْ تَشْغَلْنِی بِنُقْصَانٍ فِی بِدَنِی عَنْ طَاعَتِکَ ، وَلَمْ تَمْنَعْنِی کَرَامَتَکَ إِیَّایَ وَحُسْنَ صَنِیعِکَ عِنْدِی وَفَضْلَ مَنَائِحِکَ لَدَیَّ وَنَعْمَائِکَ عَلَیَّ ، أَنْتَ الَّذِی أَوْسَعْتَ عَلَیَّ فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ وَفَضَّلْتَنِی عَلَی کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِکَ تَفْضِیلاً ، فَجَعَلْتَ لِی سَمْعاً یَسْمَعُ آیَاتِکَ ، وَعَقْلاً یَفْهَمُ إِیمَانَکَ ، وَبَصَراً یَرَی قُدْرَتَکَ ، وَفُوءَاداً یَعْرِفُ عَظَمَتَکَ ، وَقَلْباً یَعْتَقِدُ تَوْحِیدَکَ ، فَإِنِّی لِفَضْلِکَ عَلَیَّ حَامِدٌ ، وَلَکَ نَفْسِی شَاکِرَةٌ ، وَبِحَقِّکَ

شَاهِدَةٌ ، فَإِنَّکَ حَیٌّ قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ ، وَحَیٌّ بَعْدَ کُلِّ حَیٍّ ، وَحَیٌّ بَعْدَ کُلِّ مَیِّتٍ ، وَحَیٌّ لَمْ تَرِثِ الْحَیَاةَ مِنْ حَیٍّ ، وَلَمْ تَقْطَعْ خَیْرَکَ عَنِّی طَرْفَةَ عَیْنٍ ، فِی کُلِّ وَقْتٍ ، وَلَمْ تَقْطَعْ رَجَائِی ، وَلَمْ تُنْزِلْ بِی عُقُوبَاتِ النِّقَمِ ، وَلَمْ تَمْنَعْ عَنِّی دَقَائِقَ الْعِصَمِ ، وَلَمْ تُغَیِّرْ عَلَیَّ وَثَائِقَ النِّعَمِ ، فَلَوْ لَمْ أَذْکُرْ مِنْ إِحْسَانِکَ إِلاّ عَفْوَکَ عَنِّی ، وَالتَّوْفِیقَ لِی وَالإسْتِجَابَةَ لِدُعَائِی حِینَ رَفَعْتُ صَوْتِی وَرَفَعْتُ رَأْسِی ، وَانْطَلَقْتُ لِسَانِی وَرَغِبْتُ إِلَیْکَ بِأَنْوَاعِ حَوَائِجِی فَقَضَیْتَهَا ، وَأَسْأَلُکَ بِتَمْجِیدِکَ وَتَحْمِیدِکَ وَتَوْحِیدِکَ وَتَعْظِیمِکَ وَتَفْضِیلِکَ وَتَکْبِیرِکَ وَتَهْلِیلِکَ ، وَإِلاّ فِی تَقْدِیرِکَ خَلْقِی حِینَ صَوَّرْتَنِی ، فَأَحْسَنْتَ صُورَتِی ، وَإِلاّ فِی قِسْمَةِ الاْءَرْزَاقِ حِینَ قَدَّرْتَهَا لِی ، لَکَانَ فِی ذَلِکَ مَا یَشْغَلُ شُکْرِی عَنْ جَهْدِی ، فَکَیْفَ إِذَا فَکَّرْتُ فِی النِّعَمِ الْعِظَامِ الَّتِی أَتَقَلَّبُ فِیهَا ، أَوْ لا أَبْلُغُ شُکْرَ شَیْءٍ مِنْهَا ، فَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا حَفِظَهُ عِلْمُکَ ، وَعَدَدَ مَا وَسِعَتْهُ رَحْمَتُکَ ، وَعَدَدَ مَا أَحَاطَتْ بِهِ قُدْرَتُکَ ، وَأَضْعَافَ مَا تَسْتَوْجِبُهُ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ .

اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ إِحْسَانَکَ إِلَیَّ فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی ، کَمَا أَحْسَنْتَ إِلَیَّ فِیمَا مَضَی مِنْهُ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ وَأَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِتَوْحِیدِکَ وَتَمْجِیدِکَ وَتَحْمِیدِکَ وَتَهْلِیلِکَ وَکِبْرِیَائِکَ وَکَمَالِکَ وَتَعْظِیمِکَ وَنُورِکَ وَرَأْفَتِکَ وَرَحْمَتِکَ وَعِلْمِکَ وَحِلْمِکَ وَعُلُوِّکَ وَوَقَارِکَ وَمَنِّکَ وَبَهَائِکَ وَجَمَالِکَ وَجَلالِکَ وَسُلْطَانِکَ وَعَظَمَتِکَ وَقُوَّتِکَ وَقُدْرَتِکَ وَإِحْسَانِکَ وَغُفْرَانِکَ وَامْتِنَانِکَ وَرَحْمَتِکَ وَنَبِیِّکَ وَوَلِیِّکَ وَعِتْرَتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ لا تَحْرِمَنِی رِفْدَکَ وَفَضْلَکَ وَجَمَالَکَ وَجَلالَکَ وَفَوَائِدَ کَرَامَاتِکَ ، فَإِنَّهُ لا یَعْتَرِیکَ لِکَثْرَةِ مَا قَدْ نَشَرْتَ بِهِ مِنَ الْعَطَایَا عَوَائِقُ الْبُخْلِ ، وَلا یَنْقُصُ جُودَکَ التَّقْصِیرُ فِی شُکْرِ نِعْمَتِکَ ، وَلا تَنْفَدُ خَزَائِنَکَ مَوَاهِبُکَ الْمُتَّسِعَةُ ، وَلا تُوءَثِّرُ فِی جُودِکَ الْعَظِیمِ مِنَحُکَ الْفَائِقَةُ الْجَمِیلَةُ الْجَلِیلَةُ ، وَلا تَخَافُ ضَیْمَ إِمْلاقٍ فَتُکْدِیَ ، وَلا یَلْحَقُکَ خَوْفُ عَدَمٍ فَیَنْتَقِصَ مِنْ جُودِکَ فَیْضُ فَضْلِکَ .

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی قَلْباً خَاشِعاً خَاضِعاً ضَارِعاً وَبَدَناً صَابِراً وَلِسَاناً ذَاکِراً حَامِداً وَیَقِیناً صَادِقاً وَرِزْقاً وَاسِعاً وَعِلْماً نَافِعاً ، وَوَلَداً صَالِحاً ، وَسِنّاً طَوِیلاً ، وَامْرَأَةً صَالِحَةً ، وَعَمَلاً صَالِحاً ، وَعَیْناً بَاکِیَةً ، وَتَوْبَةً مَقْبُولَةً ، وَأَسْأَلُکَ رِزْقاً حَلالاً طَیِّباً ، وَلا تُوءْمِنِّی مَکْرَکَ ، وَلا تُنْسِنِی ذِکْرَکَ ، وَلا تَکْشِفْ عَنِّی سِتْرَکَ ، وَلا تُقَنِّطْنِی مِنْ رَحْمَتِکَ ، وَلا تُبَعِّدْنِی مِنْ کَنَفِکَ وَجِوَارِکَ ، وَأَعِذْنِی ، وَلا تُوءْیِسْنِی مِنْ رَحْمَتِکَ وَرَوْحِکَ ، وَکُنْ لِی أَنِیساً مِنْ کُلِّ رَوْعَةٍ وَوَحْشَةٍ ، وَاعْصِمْنِی مِنْ کُلِّ هَلْکَةٍ ، وَنَجِّنِی مِنْ کُلِّ بَلِیَّةٍ وَآفَةٍ وَعَاهَةٍ وَإِهَانَةٍ وَذِلَّةٍ وَعِلَّةٍ وَقِلَّةٍ وَمَرَضٍ وَبَرَصٍ وَفَقْرٍ وَفَاقَةٍ وَوَبَاءٍ وَبَلاءٍ وَزَلْزَلَةٍ وَغَرَقٍ وَحَرَقٍ وَشَرَقٍ وَسَرَقٍ وَحَرٍّ وَبَرْدٍ وَجُوعٍ وَعَطَشٍ وَغَیٍّ وَضَلالَةٍ وَغُصَّةٍ وَمِحْنَةٍ وَشِدَّةٍ فِی الدَّارَیْنِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمِیعادَ ، اللَّهُمَّ ارْفَعْنِی وَلا تَضَعْنِی ، وَادْفَعْ عَنِّی ، وَلا تَدْفَعْنِی ، وَأَعْطِنِی وَلا تَحْرِمْنِی ، وَأَکْرِمْنِی وَلا تُهِنِّی ، وَزِدْنِی وَلا تَنْقُصْنِی ، وَارْحَمْنِی وَلا تُعَذِّبْنِی ، وَانْصُرْنِی وَلا تَخْذُلْنِی ، وَاسْتُرْنِی وَلا تَفْضَحْنِی ، وَآثِرْنِیَ وَلا تُوءْثِرْ عَلَیَّ أَحَداً فِی أَمْرِ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَفَرِّجْ هَمِّی ، وَاکْشِفْ غَمِّی ، وَأَهْلِکْ عَدُوِّی ، وَاحْفَظْنِی وَلا تُضَیِّعْنِی ، فَإِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِینَ یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ .

اللَّهُمَّ مَا قَدَّرْتَ لِی مِنْ أَمْرٍ وَشَرَعْتَ فِیهِ بِتَوْفِیقِکَ وَتَدْبِیرِکَ فَتَمِّمْهُ لِی بِأَحْسَنِ الْوُجُوهِ کُلِّهَا ، وَأَصْلَحِهَا وَأَصْوَبِهَا ، فَإِنَّکَ عَلَی مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ ، وَبِالاْءِجَابَةِ جَدِیرٌ ، یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالاْءَرَضُونَ بِأَمْرِهِ ، یَا مَنْ یُمْسِکُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَی الاْءَرْضِ إِلاّ بِإِذْنِهِ ، یَا مَنْ أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ فَسُبْحانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِینَ وَسَلَّمَ تَسْلِیماً دَائِماً أَبَداً فَضْلاً کَثِیراً وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ » .

دعای سریع الاجابة

99 ـ در همان کتاب⁽¹⁾دعائی سریع الاجابه در پیش آمدها و سختیها از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام آورده « اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِکُ الْحَقُّ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، وَأَنَا عَبْدُکَ ، ظَلَمْتُ نَفْسِی ، وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِی ، فَاغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ یَا غَفُورُ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَحْمَدُکَ وَأَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَی مَا خَصَصْتَنِی بِهِ مِنْ مَوَاهِبِ الرَّغَائِبِ ، وَوَصَلَ إِلَیَّ مِنْ فَضَائِلِ الصَّنَائِعِ ، وَعَلَی مَا أَوْلَیْتَنِی بِهِ وَتَوَلَّیْتَنِی بِهِ مِنْ رِضْوَانِکَ وَأَنَلْتَنِی مِنْ مَنِّکَ الْوَاصِلِ إِلَیَّ وَمِنَ الدِّفَاعِ عَنِّی ، وَالتَّوْفِیقِ لِی ، وَالاْءِجَابَةِ لِدُعَائِی حَتَّی أُنَاجِیَکَ رَاغِباً ، وَأَدْعُوَکَ مُصَافِیاً وَحَتَّی أَرْجُوَکَ فَأَجِدَکَ فِی الْمَوَاطِنِ کُلِّهَا لِی جَابِراً ، وَفِی أُمُورِی نَاظِراً ، وَلِذُنُوبِی غَافِراً ، وَلِعَوْرَاتِی سَاتِراً ، لَمْ أَعْدَمْ خَیْرَکَ طَرْفَةَ عَیْنٍ مُذْ أَنْزَلْتَنِی دَارَ الإخْتِبَارِ لِتَنْظُرَ مَا ذَا أُقَدِّمُ لِدَارِ الْقَرَارِ ، فَأَنَا عَتِیقُکَ اللَّهُمَّ مِنْ جَمِیعِ الْمَصَائِبِ وَاللَّوَازِبِ وَالْغُمُومِ الَّتِی سَاوَرَتْنِی فِیهَا الْهُمُومُ بِمَعَارِیضِ الْقَضَاءِ ، وَمَصْرُوفِ جُهْدِ الْبَلاءِ ، لا أَذْکُرُ مِنْکَ إِلاّ الْجَمِیلَ ، وَلا أَرَی مِنْکَ غَیْرَ التَّفْضِیلِ ، خَیْرُکَ لِی شَامِلٌ ، وَفَضْلُکَ عَلَیَّ مُتَوَاتِرٌ ، وَنِعَمُکَ عِنْدِی مُتَّصِلَةٌ سَوَابِغُ لَمْ تُحَقِّقْ حِذَارِی ، بَلْ صَدَّقَتْ رَجَائِی ، وَصَاحَبْتَ أَسْفَارِی ، وَأَکْرَمْتَ أَحْضَارِی ، وَشَفَیْتَ أَمْرَاضِی ، وَعَافَیْتَ أَوْصَابِی ، وَأَحْسَنْتَ مُنْقَلَبِی وَمَثْوَایَ ، وَلَمْ تُشْمِتْ بِی أَعْدَائِی ، وَرَمَیْتَ مَنْ رَمَانِی ، وَکَفَیْتَنِی شَرَّ مَنْ عَادَانِی .

اللَّهُمَّ کَمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضَی عَلَیَّ سَیْفَ عَدَاوَتِهِ وَشَحَذَ لِقَتْلِی ظُبَةَ مُدْیَتِهِ ، وَأَرْهَفَ لِی شَبَا حَدِّهِ ، وَدَافَ لِی قَوَاتِلَ سُمُومِهِ ، وَسَدَّدَ لِی صَوَائِبَ سِهَامِهِ ، وَأَضْمَرَ أَنْ یَسُومَنِی الْمَکْرُوهَ ، وَیُجَرِّعَنِی ذُعَافَ مَرَارَتِهِ ، فَنَظَرْتَ یَا إِلَهِی إِلَی ضَعْفِی عَنِ احْتِمَالِ الْفَوَادِحِ ، وَعَجْزِی عَنِ الإنْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِی بِمُحَارَبَتِهِ ، وَوَحْدَتِی فِی کَثِیرِ مَنْ نَاوَانِی وَأَرْصَدَ لِی فِیمَا لَمْ أُعْمِلْ فِکْرِی فِی الإنْتِصَارِ مِنْ مِثْلِهِ ، فَأَیَّدْتَنِی یَا رَبِّ بِعَوْنِکَ ، وَشَدَدْتَ أَیْدِی

بِنَصْرِکَ ، ثُمَّ فَلَلْتَ لِی حَدَّهُ ، وَصَیَّرْتَهُ بَعْدَ جَمْعِ عَدِیدِهِ وَحْدَهُ ، وَأَعْلَیْتَ کَعْبِی عَلَیْهِ ، وَرَدَدْتَهُ حَسِیراً لَمْ یَشْفِ غَلِیلَهُ ، وَلَمْ تَبْرُدْ حَزَازَاتُ غَیْظِهِ ، وَقَدْ غَضَّ عَلَی [ عَلَیَّ [شَوَاهُ وَآبَ مُوَلِّیاً قَدْ أَخْلَفَتْ سَرَایَاهُ ، وَأُخْلِفَتْ آمَالُهُ .

اللَّهُمَّ وَکَمْ مِنْ بَاغٍ بَغَی عَلَیَّ بِمَکَایِدِهِ ، وَنَصَبَ لِی شَرَکَ مَصَایِدِهِ ، وَأَضْبَأَ إِلَیَّ ضُبُوءَ السَّبُعِ لِطَرِیدَتِهِ ، وَانْتَهَزَ فُرْصَتَهُ ، وَاللِّحَاقَ لِفَرِیسَتِهِ ، وَهُوَ مُظْهِرٌ بَشَاشَةَ الْمَلَقِ ، وَیَبْسُطُ إِلَیَّ وَجْهاً طَلْقاً ، فَلَمَّا رَأَیْتَ یَا إِلَهِی دَغَلَ سَرِیرَتِهِ ، وَقُبْحَ طَوِیَّتِهِ ، أَنْکَسْتَهُ لاِءُمِّ رَأْسِهِ فِی زُبْیَتِهِ ، وَأَرْکَسْتَهُ فِی مَهْوَی حَفِیرَتِهِ وَأَنْکَصْتَهُ عَلَی عَقِبِهِ ، وَرَمَیْتَهُ بِحَجَرِهِ ، وَنَکَّأْتَهُ بِمِشْقَصِهِ ، وَخَنَقْتَهُ بِوَتْرِهِ ، وَرَدَدْتَ کَیْدَهُ فِی نَحْرِهِ ، وَرَبَقْتَهُ بِنَدَامَتِهِ ، وَاسْتَخْذَلَ وَتَضَاءَلَ بَعْدَ نَخْوَتِهِ ، وَبَخَعَ وَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ، ذَلِیلاً مَأْسُوراً فِی حَبَائِلِهِ الَّتِی کَانَ یُحِبُّ أَنْ یَرَانِی فِیهَا ، وَقَدْ کِدْتُ لَوْ لا رَحْمَتُکَ أَنْ یَحُلَّ بِی مَا حَلَّ بِسَاحَتِهِ فَالْحَمْدُ لِرَبٍّ مُقْتَدِرٍ لا یُنَازَعُ ، وَلِوَلِیٍّ ذِی أَنَاةٍ لا یَعْجَلُ ، وَقَیُّومٍ لا یَغْفُلُ ، وَحَلِیمٍ لا یَجْهَلُ ، نَادَیْتُکَ یَا إِلَهِی مُسْتَجِیراً بِکَ ، وَاثِقاً بِسُرْعَةِ إِجَابَتِکَ ، مُتَوَکِّلاً عَلَی مَا لَمْ أَزَلْ أَعْرِفُهُ مِنْ حُسْنِ دِفَاعِکَ عَنِّی ، عَالِماً أَنَّهُ لَمْ یُضْطَهَدْ مَنْ أَوَی إِلَی ظِلِّ کِفَایَتِکَ ، وَلا تَقْرَعُ الْقَوَارِعُ مَنْ لَجَأَ إِلَی مَعْقِلِ الإنْتِصَارِ بِکَ ، فَخَلَّصْتَنِی یَا رَبِّ بِقُدْرَتِکَ ، وَنَجَّیْتَنِی مِنْ بَأْسِهِ بِتَطَوُّلِکَ وَمَنِّکَ .

اللَّهُمَّ وَکَمْ مِنْ سَحَائِبِ مَکْرُوهٍ جَلَّیْتَهَا ، وَسَمَاءِ نِعْمَةٍ أَمْطَرْتَهَا ، وَجَدَاوِلِ کَرَامَةٍ أَجْرَیْتَهَا ، وَأَعْیُنِ أَجْدَاثٍ طَمَسْتَهَا ، وَنَاشِی رَحْمَةٍ نَشَرْتَهَا ، وَغَوَاشِی کُرَبٍ فَرَّجْتَهَا ، وَغُمَمِ بَلاءٍ کَشَفْتَهَا ، وَجُنَّةِ عَافِیَةٍ أَلْبَسْتَهَا ، وَأُمُورٍ حَادِثَةٍ قَدَّرْتَهَا ، لَمْ تُعْجِزْکَ إِذْ طَلَبْتَهَا ، وَلَمْ تَمْتَنِعْ مِنْکَ إِذْ أَرَدْتَهَا .

اللَّهُمَّ وَکَمْ مِنْ حَاسِدٍ سُوءٍ تَوَّلَنِی بِحَسَدِهِ ، وَسَلَقَنِی بِحَدِّ لِسَانِهِ ، وَوَخَزَنِی بِغَرْبِ عَیْنِهِ ، وَجَعَلَ عِرْضِی غَرَضاً لِمَرَامِیهِ ، وَقَلَّدَنِی خِلالاً لَمْ تَزَلْ فِیهِ ، کَفَیْتَنِی أَمْرَهُ .

اللَّهُمَّ وَکَمْ مِنْ ظَنٍّ حَسَنٍ حَقَّقْتَ ، وَعُدْمِ إِمْلاقٍ ضَرَّنِی جَبَرْتَ وَأَوْسَعْتَ ، وَمِنْ صَرْعَةٍ أَقَمْتَ ، وَمِنْ کُرْبَةٍ نَفَّسْتَ ، وَمِنْ مَسْکَنَةٍ حَوَّلْتَ ، وَمِنْ نِعْمَةٍ خَوَّلْتَ ، لا تُسْأَلُ عَمَّا تَفْعَلُ ، وَلا بِمَا أَعْطَیْتَ تَبْخَلُ ، وَلَقَدْ سُئِلْتَ فَبَذَلْتَ ، وَلَمْ تُسْأَلْ فَابْتَدَأْتَ ، وَاسْتُمِیحَ فَضْلُکَ فَمَا أَکْدَیْتَ ، أَبَیْتَ إِلاّ إِنْعَاماً وَامْتِنَاناً وَتَطَوُّلاً ، وَأَبَیْتُ إِلاّ تَقَحُّماً عَلَی مَعَاصِیکَ ، وَانْتِهَاکاً لِحُرُمَاتِکَ ، وَتَعَدِّیاً لِحُدُودِکَ ، وَغَفْلَةً عَنْ وَعِیدِکَ ، وَطَاعَةً لِعَدُوِّی وَعَدُوِّکَ ، لَمْ تَمْتَنِعْ عَنْ إِتْمَامِ إِحْسَانِکَ ، وَتَتَابُعِ امْتِنَانِکَ ، وَلَمْ یَحْجُزْنِی ذَلِکَ عَنِ ارْتِکَابِ مَسَاخِطِکَ .

اللَّهُمَّ فَهَذَا مَقَامُ الْمُعْتَرِفِ لَکَ بِالتَّقْصِیرِ عَنْ أَدَاءِ حَقِّکَ ، الشَّاهِدِ عَلَی نَفْسِهِ بِسُبُوغِ نِعْمَتِکَ ، وَحُسْنِ کِفَایَتِکَ ، فَهَبْ لِیَ اللَّهُمَّ یَا إِلَهِی مَا أَصِلُ بِهِ إِلَی رَحْمَتِکَ ، وَأَتَّخِذُهُ سُلَّماً أَعْرُجُ فِیهِ إِلَی مَرْضَاتِکَ ، وَآمَنُ بِهِ مِنْ عِقَابِکَ ، فَإِنَّکَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ ، وَتَحْکُمُ مَا تُرِیدُ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ حَمْدِی لَکَ مُتَوَاصِلٌ ، وَثَنَائِی عَلَیْکَ دَائِمٌ ، مِنَ الدَّهْرِ إِلَی الدَّهْرِ بِأَلْوَانِ التَّسْبِیحِ ، وَفُنُونِ التَّقْدِیسِ ، خَالِصاً لِذِکْرِکَ ، وَمَرْضِیّاً لَکَ بنِاَصِعِ التَّوْحِیدِ ، وَمَحْضِ التَّحْمِیدِ ، وَطُولِ التَّعْدِیدِ فِی إِکْذَابِ أَهْلِ التَّنْدِیدِ ، لَمْ تُعَنْ فِی شَیْءٍ مِنْ قُدْرَتِکَ ، وَلَمْ تُشَارَکْ فِی إِلَهِیَّتِکَ ، وَلَمْ تُعَایَنْ إِذْ حَبَسْتَ الاْءَشْیَاءَ عَلَی الْغَرَائِزِ الْمُخْتَلِفَاتِ ، وَفَطَرْتَ الْخَلائِقَ عَلَی صُنُوفِ الْهَیْئَاتِ ، وَلا خَرَقَتِ الاْءَوْهَامُ حُجُبَ الْغُیُوبِ إِلَیْکَ ، فَاعْتَقَدْتُ مِنْکَ مَحْمُوداً فِی عَظَمَتِکَ ، وَلا کَیْفِیَّةَ فِی أَزَلِیَّتِکَ ، وَلا مُمْکِناً فِی قِدَمِکَ ، وَلا یَبْلُغُکَ بُعْدُ الْهِمَمِ ، وَلا یَنَالُکَ غَوْصُ الْفِطَنِ ، وَلا یَنْتَهِی إِلَیْکَ نَظَرُ النَّاظِرِینَ فِی مَجْدِ جَبَرُوتِکَ ، وَعَظِیمِ قُدْرَتِکَ ارْتَفَعَتْ عَنْ صِفَةِ الْمَخْلُوقِینَ صِفَةُ قُدْرَتِکَ ، وَعَلا عَنْ ذَلِکَ کِبْرِیَاءُ عَظَمَتِکَ ، وَلا یَنْتَقِصُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَزْدَادَ ، وَلا یَزْدَادُ مَا أَرَدْتَ أَنْ یَنْتَقِصَ ، وَلا أَحَدٌ شَهِدَکَ حِینَ فَطَرْتَ الْخَلْقَ ، وَلا ضِدٌّ حَضَرَکَ حِینَ بَرَأْتَ النُّفُوسَ ، کَلَّتِ الاْءَلْسُنُ عَنْ تَبْیِینِ صِفَتِکَ ، وَانْحَسَرَتِ الْعُقُولُ عَنْ کُنْهِ مَعْرِفَتِکَ ، وَکَیْفَ

تُدْرِکُکَ الصِّفَاتُ ، أَوْ تَحْوِیکَ الْجِهَاتُ ، وَأَنْتَ الْجَبَّارُ الْقُدُّوسُ الَّذِی لَمْ تَزَلْ أَزَلِیّاً دَائِماً فِی الْغُیُوبِ وَحْدَکَ ، لَیْسَ فِیهَا غَیْرُکَ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهَا سِوَاکَ ، حَارَتْ فِی مَلَکُوتِکَ عَمِیقَاتُ مَذَاهِبِ التَّفْکِیرِ ، وَحَسَرَ عَنْ إِدْرَاکِکَ بَصَرُ الْبَصِیرِ ، وَتَوَاضَعَتِ الْمُلُوکُ لِهَیْبَتِکَ ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ بِذُلِّ الإسْتِکَانَةِ لِعِزَّتِکَ ، وَانْقَادَ کُلُّ شَیْءٍ لِعَظَمَتِکَ ، وَاسْتَسْلَمَ کُلُّ شَیْءٍ لِقُدْرَتِکَ ، وَخَضَعَتِ الرِّقَابُ لِسُلْطَانِکَ ، فَضَلَّ هُنَالِکَ التَّدْبِیرُ فِی تَصَارِیفِ الصِّفَاتِ لَکَ ، فَمَنْ تَفَکَّرَ فِی ذَلِکَ رَجَعَ طَرْفُهُ إِلَیْهِ حَسِیراً ، وَعَقْلُهُ مَبْهُوتاً مَبْهُوراً ، وَفِکْرُهُ مُتَحَیِّراً .

اللَّهُمَّ فَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً مُتَوَاتِراً مُتَوَالِیاً مُتَّسِقاً مُسْتَوْسِقاً یَدُومُ وَلا یَبِیدُ ، غَیْرَ مَفْقُودٍ فِی الْمَلَکُوتِ ، وَلا مَطْمُوسٍ فِی الْعَالَمِ ، وَلا مُنْتَقَصٍ فِی الْعِرْفَانِ ، فَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا تُحْصَی مَکَارِمُهُ فِی اللَّیْلِ إِذْ أَدْبَرَ ، وَفِی الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ ، وَفِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ، وَبِالْغُدُوِّ وَالآْصَالِ ، وَالْعَشِیِّ وَالاْءِبْکَارِ ، وَالظَّهِیرَةِ وَالاْءَسْحَارِ .

اللَّهُمَّ بِتَوْفِیقِکَ أَحْضَرْتَنِی النَّجَاةَ ، وَجَعَلْتَنِی مِنْکَ فِی وَلایَةِ الْعِصْمَةِ لَمْ تُکَلِّفْنِی فَوْقَ طَاقَتِی ، إِذْ لَمْ تَرْضَ مِنِّی إِلاّ بِطَاعَتِی ، فَلَیْسَ شُکْرِی وَإِنْ دَأَبْتُ مِنْهُ فِی الْمَقَالِ ، وَبَالَغْتُ مِنْهُ فِی الْفَعَالِ ، بِبَالِغٍ أَدَاءَ حَقِّکَ ، وَلا مُکَافٍ فَضْلَکَ ، لاِءَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ لَمْ تَغِبْ عَنْکَ غَائِبَةٌ ، وَلا تَخْفَی عَلَیْکَ خَافِیَةٌ ، وَلا تَضِلُّ لَکَ فِی ظُلَمِ الْخَفِیَّاتِ ضَالَّةٌ ، إِنَّمَا أَمْرُکَ إِذَا أَرَدْتَ شَیْئاً أَنْ تَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ مِثْلَ مَا حَمِدْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، وَحَمِدَکَ بِهِ الْحَامِدُونَ ، وَمَجَّدَکَ بِهِ الْمُمَجِّدُونَ ، وَکَبَّرَکَ بِهِ الْمُکَبِّرُونَ ، وَعَظَّمَکَ بِهِ الْمُعَظِّمُونَ ، حَتَّی یَکُونَ لَکَ مِنِّی وَحْدِی فِی کُلِّ طَرْفَةِ عَیْنٍ ، وَأَقَلَّ مِنْ ذَلِکَ مِثْلُ حَمْدِ جَمِیعِ الْحَامِدِینَ ، وَتَوْحِیدِ أَصْنَافِ الْمُخْلَصِینَ ، وَتَقْدِیسِ أَحِبَّائِکَ الْعَارِفِینَ ، وَثَنَاءِ جَمِیعِ الْمُهَلِّلِینَ ، وَمِثْلُ مَا أَنْتَ عَارِفٌ بِهِ وَمَحْمُودٌ بِهِ مِنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ مِنَ الْحَیَوَانِ وَالْجَمَادِ ، وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ اللَّهُمَّ فِی شُکْرِ مَا أَنْطَقْتَنِی بِهِ مِنْ حَمْدِکَ ،

فَمَا أَیْسَرَ مَا کَلَّفْتَنِی مِنْ ذَلِکَ ، وَأَعْظَمَ مَا وَعَدْتَنِی عَلَی شُکْرِکَ ابْتَدَأْتَنِی بِالنِّعَمِ فَضْلاً وَطَوْلاً ، وَأَمَرْتَنِی بِالشُّکْرِ حَقّاً وَعَدْلاً ، وَوَعَدْتَنِی عَلَیْهِ أَضْعَافاً وَمَزِیداً ، وَأَعْطَیْتَنِی مِنْ رِزْقِکَ اعْتِبَاراً وَامْتِحَاناً ، وَسَأَلْتَنِی مِنْهُ قَرْضاً یَسِیراً صَغِیراً ، وَوَعَدْتَنِی عَلَیْهِ أَضْعَافاً وَمَزِیداً وَعَطَاءً کَثِیراً ، وَعَافَیْتَنِی مِنْ جَهْدِ الْبَلاءِ ، وَلَمْ تُسَلِّمْنِی لِلسُّوءِ مِنْ بَلائِکَ ، وَمَنَحْتَنِی الْعَافِیَةَ ، وَأَوْلَیْتَنِی بِالْبَسْطَةِ وَالرَّخَاءِ ، وَضَاعَفْتَ لِیَ الْفَضْلَ مَعَ مَا وَعَدْتَنِی بِهِ مِنَ الْمَحَلَّةِ الشَّرِیفَةِ ، وَبَشَّرْتَنِی بِهِ مِنَ الدَّرَجَةِ الرَّفِیعَةِ الْمَنِیعَةِ وَاصْطَفَیْتَنِی بِأَعْظَمِ النَّبِیِّینَ دَعْوَةً ، وَأَفْضَلِهِمْ شَفَاعَةً ، مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی مَا لا یَسَعُهُ إِلاّ مَغْفِرَتُکَ ، وَلا یَمْحَقُهُ إِلاّ عَفْوُکَ ، وَهَبْ لِی فِی یَوْمِی هَذَا وَسَاعَتِی هَذِهِ یَقِیناً یُهَوِّنُ عَلَیَّ مُصِیبَاتِ الدُّنْیَا وَأَحْزَانَهَا ، وَیُشَوِّقُنِی إِلَیْکَ ، وَیُرَغِّبُنِی فِیمَا عِنْدَکَ ، وَاکْتُبْ لِی الْمَغْفِرَةَ وَبَلِّغْنِی الْکَرَامَةَ ، وَارْزُقْنِی شُکْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الْوَاحِدُ الرَّفِیعُ الْبَدِیءُ الْبَدِیعُ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ الَّذِی لَیْسَ لاِءَمْرِکَ مَدْفَعٌ ، وَلا عَنْ قَضَائِکَ مُمْتَنَعٌ ، وَأَشْهَدُ أَنَّکَ رَبِّی وَرَبُّ کُلِّ شَیْءٍ ، فاطِرُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ ، الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ الْمُتَعالِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الثَّبَاتَ فِی الاْءَمْرِ ، وَالْعَزِیمَةَ فِی الرُّشْدِ ، وَإِلْهَامَ الشُّکْرِ عَلَی نِعْمَتِکَ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ جَوْرِ کُلِّ جَائِرٍ ، وَبَغْیِ کُلِّ بَاغٍ ، وَحَسَدِ کُلِّ حَاسِدٍ .

اللَّهُمَّ بِکَ أَصُولُ عَلَی الاْءَعْدَاءِ ، وَإِیَّاکَ أَرْجُو وَلایَةَ الاْءَحِبَّاءِ ، وَمَعَ مَا لا أَسْتَطِیعُ إِحْصَاءَهُ مِنْ فَوَائِدِ فَضْلِکَ ، وَأَصْنَافِ رِفْدِکَ ، وَأَنْوَاعِ رِزْقِکَ ، فَإِنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْفَاشِی فِی الْخَلْقِ حَمْدُکَ ، الْبَاسِطُ بِالْحَقِّ یَدُکَ ، لا تُضَادُّ فِی حُکْمِکَ ، وَلا تُنَازَعُ فِی مُلْکِکَ ، وَلا تُرَاجَعُ فِی أَمْرِکَ ، تَمْلِکُ مِنَ الاْءَنَامِ مَا شِئْتَ ، وَلا یَمْلِکُونَ إِلاّ مَا تُرِیدُ .

اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمُنْعِمُ الْمُفْضِلُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْمُقَدَّسُ فِی نُورِ الْقُدْسِ ، تَرَدَّیْتَ بِالْعِزَّةِ

وَالْمَجْدِ ، وَتَعَظَّمْتَ بِالْقُدْرَةِ وَالْکِبْرِیَاءِ ، وَغَشَّیْتَ النُّورَ بِالْبَهَاءِ ، وَجَلَّلْتَ الْبَهَاءَ بِالْمَهَابَةِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ الْعَظِیمُ ، وَالْمَنُّ الْقَدِیمُ ، وَالسُّلْطَانُ الشَّامِخُ ، وَالْحَوْلُ الْوَاسِعُ ، وَالْقُدْرَةُ الْمُقْتَدِرَةُ ، وَالْحَمْدُ الْمُتَتَابِعُ ، الَّذِی لا یَنْفَدُ بِالشُّکْرِ سَرْمَداً ، وَلا یَنْقَضِی أَبَداً ، إِذْ جَعَلْتَنِی مِنْ أَفَاضِلِ بَنِی آدَمَ ، وَجَعَلْتَنِی سَمِیعاً بَصِیراً صَحِیحاً سَوِیّاً مُعَافًی ، لَمْ تَشْغَلْنِی بِنُقْصَانٍ فِی بَدَنِی ، وَلا بِآفَةٍ فِی جَوَارِحِی ، وَلا عَاهَةٍ فِی نَفْسِی وَلا فِی عَقْلِی ، وَلَمْ یَمْنَعْکَ کَرَامَتُکَ إِیَّایَ ، وَحُسْنُ صُنْعِکَ عِنْدِی ، وَفَضْلُ نَعْمَائِکَ عَلَیَّ إِذْ وَسَّعْتَ عَلَیَّ فِی الدُّنْیَا ، وَفَضَّلْتَنِی عَلَی کَثِیرٍ مِنْ أَهْلِهَا تَفْضِیلاً ، وَجَعَلْتَنِی سَمِیعاً أَعِی مَا کَلَّفْتَنِی بَصِیراً ، أَرَی قُدْرَتَکَ فِیمَا ظَهَرَ لِی وَاسْتَرْعَیْتَنِی ، وَاسْتَوْدَعْتَنِی قَلْباً یَشْهَدُ لِعَظَمَتِکَ ، وَلِسَاناً نَاطِقاً بِتَوْحِیدِکَ ، فَإِنِّی لِفَضْلِکَ عَلَیَّ حَامِدٌ ، وَلِتَوْفِیقِکَ إِیَّایَ بِحَمْدِکَ شَاکِرٌ ، وَبِحَقِّکَ شَاهِدٌ ، وَإِلَیْکَ فِی مُلِمِّی وَمُهِمِّی ضَارِعٌ لاِءَنَّکَ حَیٌّ قَبْلَ کُلِّ حَیٍّ ، وَحَیٌّ بَعْدَ کُلِّ مَیِّتٍ ، وَحَیٌّ تَرِثُ الاْءَرْضَ وَمَنْ عَلَیْهَا ، وَأَنْتَ خَیْرُ الْوارِثِینَ .

اللَّهُمَّ لا تَقْطَعْ عَنِّی خَیْرَکَ فِی کُلِّ وَقْتٍ ، وَلَمْ تُنْزِلْ بِی عُقُوبَاتِ النِّقَمِ ، وَلَمْ تُغَیِّرْ مَا بِی مِنَ النِّعَمِ ، وَلا أَخْلَیْتَنِی مِنْ وَثِیقِ الْعِصَمِ ، فَلَوْ لَمْ أَذْکُرْ مِنْ إِحْسَانِکَ إِلَیَّ وَإِنْعَامِکَ عَلَیَّ إِلاّ عَفْوَکَ عَنِّی ، وَالإسْتِجَابَةَ لِدُعَائِی ، حِینَ رَفَعْتُ رَأْسِی بِتَحْمِیدِکَ وَتَمْجِیدِکَ ، لا فِی تَقْدِیرِکَ جَزِیلَ حَظِّی حِینَ وَفَّرْتَهُ انْتَقَصَ مُلْکُکَ ، وَلا فِی قِسْمَةِ الاْءَرْزَاقِ حِینَ قَتَّرْتَ عَلَیَّ تَوْفِیرُ مُلْکِکَ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ ، وَعَدَدَ مَا أَدْرَکَتْهُ قُدْرَتُکَ ، وَعَدَدَ مَا وَسِعَتْهُ رَحْمَتُکَ وَأَضْعَافَ ذَلِکَ کُلِّهِ ، حَمْداً وَاصِلاً مُتَوَاتِراً مُتَوَازِیاً لآِلائِکَ وَأَسْمَائِکَ .

اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ إِحْسَانَکَ إِلَیَّ فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی ، کَمَا أَحْسَنْتَ إِلَیَّ ( مِنْهُ ) فِیمَا

مَضَی ، فَإِنِّی أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِتَوْحِیدِکَ وَتَهْلِیلِکَ وَتَمْجِیدِکَ وَتَکْبِیرِکَ وَتَعْظِیمِکَ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی خَلَقْتَهُ مِنْ ذَلِکَ فَلا یَخْرُجُ مِنْکَ إِلاّ إِلَیْکَ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الرُّوحِ الْمَکْنُونِ الْحَیِّ الْحَیِّ الْحَیِّ وَبِهِ وَبِهِ وَبِهِ وَبِکَ وَبِکَ وَبِکَ ، أَلاّ تَحْرِمَنِی رِفْدَکَ ، وَفَوَائِدَ کَرَامَتِکَ ، وَلا تُوَلِّنِی غَیْرَکَ ، وَلا تُسَلِّمْنِی إِلَی عَدُوِّی ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی ، وَأَحْسِنْ إِلَیَّ أَتَمَّ الاْءِحْسَانِ عَاجِلاً وَآجِلاً ، وَحَسِّنْ فِی الْعَاجِلَةِ عَمَلِی وَبَلِّغْنِی فِیهَا أَمَلِی ، وَفِی الآْجِلَةِ وَالْخَیْرَ فِی مُنْقَلَبِی ، فَإِنَّهُ لا تُفْقِرُکَ کَثْرَةُ مَا یَنْدَفِقُ بِهِ فَضْلُکَ وَسَیْبُ الْعَطَایَا مِنْ مَنِّکَ ، وَلا یَنْقُصُ جُودَکَ تَقْصِیرِی فِی شُکْرِ نِعْمَتِکَ ، وَلا تُجِمُّ خَزَائِنَ نِعْمَتِکَ النِّعَمُ ، وَلا یَنْقُصُ عَظِیمَ مَوَاهِبِکَ مِنْ سَعَتِکَ الاْءِعْطَاءُ ، وَلا یُوءَثِّرُ فِی جُودِکَ الْعَظِیمِ الْفَاضِلِ الْجَلِیلِ مِنَحُکَ ، وَلا تَخَافُ ضَیْمَ إِمْلاقٍ فَتُکْدِیَ ، وَلا یَلْحَقُکَ خَوْفُ عُدْمٍ فَیَنْقُصَ فَیْضُ مُلْکِکَ وَفَضْلِکَ .

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی قَلْباً خَاشِعاً ، وَیَقِیناً صَادِقاً ، وَبِالْحَقِّ صَادِعاً ، وَلا تُوءْمِنِّی مَکْرَکَ ، وَلا تُنْسِنِی ذِکْرَکَ ، وَلا تَهْتِکْ عَنِّی سِتْرَکَ ، وَلا تُوَلِّنِی غَیْرَکَ ، وَلا تُقَنِّطْنِی مِنْ رَحْمَتِکَ ، بَلْ تَغَمَّدْنِی بِفَوَائِدِکَ ، وَلا تَمْنَعْنِی جَمِیلَ عَوَائِدِکَ ، وَکُنْ لِی فِی کُلِّ وَحْشَةٍ أَنِیساً ، وَفِی کُلِّ جَزَعٍ حَصِیناً ، وَمِنْ کُلِّ هَلْکَةٍ غِیَاثاً ، وَنَجِّنِی مِنْ کُلِّ بَلاءٍ ، وَاعْصِمْنِی مِنْ کُلِّ زَلَلٍ وَخَطَاءٍ ، وَتَمِّمْ لِی فَوَائِدَکَ ، وَقِنِی وَعِیدَکَ ، وَاصْرِفْ عَنِّی أَلِیمَ عَذَابِکَ ، وَتَدْمِیرَ تَنْکِیلِکَ ، وَشَرِّفْنِی بِحِفْظِ کِتَابِکَ ، وَأَصْلِحْ لِی دِینِی وَدُنْیَایَ وَآخِرَتِی وَأَهْلِی وَوُلْدِی ، وَوَسِّعْ رِزْقِی وَأَدِرَّهُ عَلَیَّ ، وَأَقْبِلْ عَلَیَّ وَلا تُعْرِضْ عَنِّی .

اللَّهُمَّ ارْفَعْنِی وَلا تَضَعْنِی ، وَارْحَمْنِی وَلا تُعَذِّبْنِی ، وَانْصُرْنِی وَلا تَخْذُلْنِی ، وَآثِرْنِی وَلا تُوءْثِرْ عَلَیَّ ، وَاجْعَلْ لِی مِنْ أَمْرِی یُسْراً وَفَرَجاً ، وَعَجِّلْ إِجَابَتِی ، وَاسْتَنْقِذْنِی مِمَّا قَدْ نَزَلَ بِی ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، وَذَلِکَ عَلَیْکَ یَسِیرٌ ، وَأَنْتَ‌الْجَوَادُ الْکَرِیم » .

دعای رفع اندوه

100 ـ در کتاب دعوات راوندی⁽¹⁾مرسلاً آورده که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود : هیچکس را هم و اندوهی نرسید و بگوید « اَللّـهُمَّ اِنّی عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدِکَ وَابْنُ اَمَتِکَ ناصِیَتی بِیَدِکَ ، ماضٍ فیَّ حُکمک ، عَدل فِیَّ قضائک ، اَسْئَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ، وَاَنْزَلْتَهُ فی کِتابِکَ أو عَلَّمْتَهُ أحَداً مِنْ خَلْقِکَ ، أوْ اسْتَأثَرْتَ بِهِ فی عِلْمِ الغَیْبِ عِنْدَکَ أنْ تَجْعَلَ القُرآنَ رَبیعَ قلبی ، وَنُورَ صَدْری ، وجَلاءَ حُزنی ، وذَهابَ هَمّی » مگر آنکه خداوند همش را برطرف کرده بجایش سرور نازل فرماید .

101 ـ و از امام زین العابدین علیه‌السلام ⁽²⁾دارد که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به چند نفر که بر آنها حضرت وارد شدند ، دعائی آموختند که از دنیا و آخرت برتر است ، هرگاه گرفتار و اندوهناک شدید خداوند عزوجل را بخوانید ، برایتان فرج می‌سازد « اللّه اللّه اللّه رَبُّنا رَبُّنا لا نُشرِکَ بِهِ شیئاً » سپس به هر چه خواستید دعا کنید .

102 ـ و از امام ششم علیه‌السلام ⁽³⁾ذکر کرده که اندوهها نادرستیهای دلهاست همانگونه که بیماریها ناتندرستی بدنها است ، پس هر که را اندوهی یا بلائی رسید بگوید : « اللّهُمّ إنّی أسْألُکَ ، یا مُفجّر الأنهارِ وَمُطْعِمَ الثمار ، یا مَنْ تَسَبَّحَ لَهُ ظُلْمَةَ اللّیل وَضَوْءِ النّهارِ ، وَما عَلَی الأرْضِ وَقَعْرِ الْبِحارِ ، اِفْتَحْ لَنا فی هذِهِ الساعَةَ ، وَسَهِّلْ لَنا صالِحَ الأسبابِ ، وَیَسِّرْ لَنا التّوبَةَ ، یا تَوّاب وَصَلِّ علی مُحَمَّدٍ وآلِهِ یا سَمیع یا وَهّاب » .

دعای فرج

103 ـ در مهج مرسلاً⁽⁴⁾دعائی‌از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکرکرده به‌عنوان دعاء فرج .

« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ ، یَا مَنْ عَلا فَقَهَرَ ، وَیَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ ، وَیَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ ، وَیَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ ، وَیَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ ، یَا مَنْ لا یُحِیطُ بِهِ الْفِکَرُ ، وَیَا مَنْ لا یُدْرِکُهُ بَصَرٌ ، وَیَا مَنْ لا یَخْفَی عَلَیْهِ أَثَرٌ ، یَا عَالِیَ الْمَکَانِ ، یَا شَدِیدَ الاْءَرْکَانِ ، یَا مُنْزِلَ الْفُرْقَانِ ، یَا مُبَدِّلَ الزَّمَانِ ، یَا قَابِلَ الْقُرْبَانِ ، یَا نَیِّرَ الْبُرْهَانِ ، یَا عَظِیمَ الشَّأْنِ ، یَا ذَا الْمَنِّ وَالاْءِحْسَانِ ، وَیَا ذَا الْعِزَّةِ وَالسُّلْطَانِ ، یَا رَحِیمُ یَا رَحْمَانُ ، یَا رَبَّ الاْءَرْبَابِ ، یَا تَوَّابُ ، یَا وَهَّابُ ، یَا مُعْتِقَ الرِّقَابِ ، یَا مُنْشِئَ السَّحَابِ ، یَا مَنْ حَیْثُ مَا دُعِیَ أَجَابَ ، یَا مُرَخِّصَ الاْءَسْعَارِ ، یَا مُنْزِلَ الاْءَمْطَارِ ، یَا مُنْبِتَ الاْءَشْجَارِ فِی الاْءَرْضِ الْقِفَارِ ، وَمُخْرِجَ الثِّمَارِ ، یَا دَائِمَ الثَّبَاتِ ، یَا مُخْرِجَ النَّبَاتِ ، یَا مُحْیِیَ الاْءَمْوَاتِ ، یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ ، یَا کَاشِفَ الْکُرُبَاتِ ، یَا مَنْ لا تُضْجِرُهُ الاْءَصْوَاتُ ، وَلا تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ اللُّغَاتُ ، وَلا تَغْشَاهُ الظُّلُمَاتُ ، یَا مُعْطِیَ السُوءْلاتِ ، یَا وَلِیَّ الْحَسَنَاتِ ، یَا دَافِعَ الْبَلِیَّاتِ ، یَا قَابِلَ الصَّدَقَاتِ ، یَا قَابِلَ التَّوْبَاتِ ، یَا عَالِمَ الْخَفِیَّاتِ ، یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ ، یَا رَافِعَ الدَّرَجَاتِ ، یَا قَاضِیَ الْحَاجَاتِ ، یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ ، یَا مُنْجِحَ الطَّلِبَاتِ ، یَا مُنْزِلَ الْبَرَکَاتِ ، یَا جَامِعَ الشَّتَاتِ ، یَا رَادَّ مَا کَانَ فَاتَ ، یَا جَمَالَ الاْءَرَضِینَ وَالسَّمَاوَاتِ ، یَا سَابِغَ النِّعَمِ ، یَا کَاشِفَ الاْءَلَمِ ، یَا شَافِیَ السَّقَمِ ، یَا مَعْدِنَ الْجُودِ وَالْکَرَمِ ، یَا أَجْوَدَ الاْءَجْوَدِینَ ، یَا أَکْرَمَ الاْءَکْرَمِینَ ، یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ ، یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، یَا أَقْرَبَ الاْءَقْرَبِینَ ، یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ ، یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ ، یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ ، یَا مُتَجَاوِزاً عَنِ الْمُسِیئِینَ ، یَا مَنْ لا یَعْجَلُ عَلَی الْخَاطِئِینَ ، یَا فَکَّاکَ الْمَأْسُورِینَ ، یَا مُفَرِّجَ غَمِّ الْمَغْمُومِینَ ، یَا جَامِعَ الْمُتَفَرِّقِینَ ، یَا مُدْرِکَ الْهَارِبِینَ ، یَا غَایَةَ الطَّالِبِینَ ، یَا صَاحِبَ کُلِّ غَرِیبٍ ، یَا مُونِسَ کُلِّ وَحِیدٍ ، یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ ، یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ ، یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ ، یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ ، یَا مَنْ لَهُ التَّدْبِیرُ وَإِلَیْهِ التَّقْدِیرُ ، یَا مَنِ الْعَسِیرُ عَلَیْهِ سَهْلٌ یَسِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ خَبِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، یَا

خَالِقَ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ الْمُنِیرِ ، یَا فَالِقَ الاْءِصْبَاحِ ، یَا مُرْسِلَ الرِّیَاحِ ، یَا بَاعِثَ الاْءَرْوَاحِ ، یَا ذَا الْجُودِ وَالسَّمَاحِ ، یَا مَنْ بِیَدِهِ کُلُّ مِفْتَاحٍ ، یَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ ، یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ ، یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ ، یَا عِزَّ مَنْ لا عِزَّ لَهُ ، یَا کَنْزَ مَنْ لا کَنْزَ لَهُ ، یَا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ ، یَا عَوْنَ مَنْ لا عَوْنَ لَهُ ، یَا رُکْنَ مَنْ لا رُکْنَ لَهُ ، یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ ، یَا عَظِیمَ الْمَنِّ ، یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ ، یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ ، یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ ، یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرَّحْمَةِ ، یَا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا ، یَا ذَا الْحُجَّةِ الْبَالِغَةِ ، یَا ذَا الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، یَا ذَا الْعِزَّةِ وَالْجَبَرُوتِ ، یَا مَنْ هُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ ، أَسْأَلُکَ بِعِلْمِکَ الْغُیُوبَ ، وَبِمَعْرِفَتِکَ مَا فِی ضَمَائِرِ الْقُلُوبِ ، وَبِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ ، اصْطَفَیْتَهُ لِنَفْسِکَ ، وَأَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابٍ مِنْ کُتُبِکَ ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، وَبِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی کُلِّهَا حَتَّی انْتَهَی إِلَی اسْمِکَ الْعَظِیمِ الاْءَعْظَمِ الَّذِی فَضَّلْتَهُ عَلَی جَمِیعِ أَسْمَائِکَ ، أَسْأَلُکَ بِهِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَنْ تُیَسِّرَ لِی مِنْ أَمْرِی مَا أَخَافُ عُسْرَهُ وَتُفَرِّجَ عَنِّی الْهَمَّ وَالْغَمَّ ، وَالْکَرْبَ وَمَا ضَاقَ بِهِ صَدْرِی ، وَعِیلَ بِهِ صَبْرِی ، فَإِنَّهُ لا یَقْدِرُ عَلَی فَرَجِی سِوَاکَ ، وَافْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا أَهْلَ التَّقْوَی وَأَهْلَ الْمَغْفِرَةِ ، یَا مَنْ لا یَکْشِفُ الْکَرْبَ غَیْرُهُ ، وَلا یُجَلِّی الْحُزْنَ سِوَاهُ ، وَلا یُفَرِّجُ عَنِّی إِلاّ هُوَ ، اکْفِنِی شَرَّ نَفْسِی خَاصَّةً ، وَشَرَّ النَّاسِ عَامَّةً ، وَأَصْلِحْ لِی شَأْنِی کُلَّهُ ، وَأَصْلِحْ أُمُورِی ، وَاقْضِ لِی حَوَائِجِی ، وَاجْعَلْ لِی مِنْ أَمْرِی فَرَجاً وَمَخْرَجاً ، فَإِنَّکَ تَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ وَتَقْدِرُ وَلا أَقْدِرُ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » .

دعای رفع گرفتاری و سلطان

104 ـ برای گرفتاری و سلطان از آن حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ⁽¹⁾وارد شده ، هر گاه گرفتاری یا ترس از سلطان بر شما هیجان کرد ، یا حاجتی خواستید با این دعا خداوند را بخوانید ، قسم به کسی که مرا به حق پیغمبر مبعوث کرده ، در هیچ

جهتی این دعاء را نکردم مگر یاری شدم ، و بر هیچ دشمنی مگر پیروز گشتم ، و آنچه دوست داشتم و چشمش به آن روشن می‌شد دیدم « یَا عَالِمَ الْغُیُوبِ وَالسَّرَائِرِ ، یَا مُطَاعُ ، یَا عَزِیزُ یَا عَلِیمُ ، یَا هَازِمَ الاْءَحْزَابِ لاِءَحْمَدَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، یَا کَائِدَ فِرْعَوْنَ لِمُوسَی ، یَا مُنْجِیَ عِیسَی مِنْ أَیْدِی الظَّلَمَةِ ، یَا مُخَلِّصَ نُوحٍ مِنَ الْغَرَقِ ، یَا قَاصِدَ کُلِّ خَیْرٍ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، یَا خَالِقَ الْخَیْرِ ، یَا أَهْلَ الْخَیْرِ رَغِبْتُ إِلَیْکَ فِی کَذَا وَکَذَا ( به جای این کلمات حاجت و خواسته خود را بگوید ) فَصَلِّ اللَّهُمَّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَفَرِّجْ عَنِّی وَأَغِثْنِی وَاسْتَجِبْ لِی وَارْحَمْنِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » .

105 ـ در مهج الدعوات روایتی مسند⁽¹⁾( بعید نیست معتبر باشد ) از ابی حمزه ثمالی آورده ، می‌گوید : امام پنجم علیه‌السلام فرمود قسم به خدا ، من به کلامی تکلم کردم که هیچ کس به آن تکلم نکند ، جز آنکه خداوند آنچه او را در امر دنیا و آخرت مهم است کفایت کند ، گفتم خداوند مرا فدایت کند ، به من خبر ده ، فرمود بله ، هنگام بیرون آمدن از منزل بگوید « بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمنِ الرحیم ، حَسْبِیَ اللّه‌ُ تَوَکَّلْتُ عَلَی اللّه‌ِ ، اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ خَیْرَ اُمُوری کُلِّها ، وَاَعُوذُبِکَ مِنْ خِزْیِ الدُّنْیا وَعَذابِ الاْءخِرَةِ » .

106 ـ دعاء دیگری از آن حضرت آورده⁽²⁾درگرفتاری یا هنگامی از شر سلطان بترسند یا کاری که نمی‌توانند با آن مقابله کنند ، ما اهل بیت با آن در این جاها دعاء می‌کنیم « یا کائِناً قَبْلَ کُلِّشَیْ‌ءٍ ، وَیا مُکَوِّنَ کُلِّشَیْ‌ءٍ ، وَیا باقِیَ بَعْدَ کُلِّشَیْ‌ءٍ ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بی کَذا وَکَذا » ( به جای جمله اخیر حاجت

خود را بگوید ) .

دعای عافیت

107 ـ دعائی است به نام دعاء عافیت ، که در مهج الدعوات⁽¹⁾مسنداً از امام ششم علیه‌السلام آورده ، که پدر بزرگوارش امام باقر علیه‌السلام فرمود ، پسرم هر که بلائی که به آن مبتلا شده از مردم پنهان کرده و به خدا شکایت کرد که او را عافیت بخشد نزد این دعا خداوند او را از آن بلاء عافیت دهد ، و این دعاء را حضرت امام ششم علیه‌السلام به مردی یاد دادند که یکی از دستهایش فلج شده افتاده بود ، ریگ داشت که با سختی بول می‌کرد ، و از پدرم درخواست می‌کرد که برایش دعاء کند ، پدرم به خواهش آن مرد دستهای مبارکش را بر بدن آن مرد کشید ، و فرمود این دعا را هنگامی نماز شب می‌خوانی در سجده بگو و بعد از چند روز مرد آمد و هیچ چیز از آنچه می‌داشت با او نبود ( خوب شده بود ) « اللَّهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ دُعَاءَ الْعَلِیلِ الذَّلِیلِ الْفَقِیرِ ، أدْعُوکَ دُعَاءَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ ، وَقَلَّتْ حِیلَتُهُ ، وَضَعُفَ عَمَلُهُ مِنَ الخَطیئَةِ وَالْبَلاءُ دُعَاءَ مَکْرُوبٍ إِنْ لَمْ تُدارِکْهُ هَلَکَ ، وَإِنْ لَمْ تَسْتَنْقِذْهُ فَلا حِیلَةَ لَهُ ، فَلا تُحِطْ بِهِ یا سَیّدی وَمَولایَ واِلهی مَکْرَکَ ، وَلا تُثْبِتْ عَلَیَّ غَضَبَکَ ، وَلا تَضْطَرَّنِی إِلَی الْیَأْسِ مِنْ رَوْحِکَ ، وَالْقُنُوطِ مِنْ رَحْمَتِکَ وَطُولَ الصّبرِ عَلَی الأذی ، اَللَّهُمَّ لا طَاقَةَ لِی عَلی بَلائِکَ ، وَلا غِنَی بِی عَنْ رَحْمَتِک َ وَهَذَا ابنَ نَبِیِّکَ وَحَبیبِکَ صَلواتُکَ عَلیْهِ وَالِهِ ، بِهِ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ ، فَإِنَّکَ جَعَلْتَهُ مَفْزَعاً لِلْخائفِ ، وَاسْتَوْدَعْتَهُ عِلْمَ مَا کانَ وَمَا هُوَ کَائِنٌ ، فَاکْشِفْ ضُرِّی ، وَخَلِّصْنِی مِنْ هَذِهِ الْبَلِیَّةِ إِلَی مَا قَدْ عَوَّدْتَنِی مِنْ عافِیَتِکَ وَرَحْمَتِکَ ، انْقَطَعَ الرَّجَاءُ إِلاّ مِنْک ، یا اللّه یا اللّه یا اللّه » .

دعاء برای کارهای متعدد

108 ـ مرسلاً از امام صادق علیه‌السلام ⁽¹⁾آمده ، که حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود حبیبم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله مرا دعائی آموخت که با آن احتیاج به دواء پزشکان ندارم ، پرسیده شد چه هست ؟ فرمود 37 تهلیله ( لا اله الا اللّه یا نظیر آن ) از 24 سوره قرآن از بقره تا مزمل می‌باشد ، هر گرفتاری اینها را بگوید خداوند برایش فرج سازد و هیچ بدهکاری نمی‌گوید ، مگر خداوند بدهیش را اداء می‌کند ، و هیچ غائبی نمی‌گوید مگر غربتش را خداوند رد سازد ، و هیچ صاحب حاجتی نمی‌گوید ، مگر آنکه حاجتش را برآورده کند ، و هیچ ترسانی نمی‌گوید مگر خداوند ترسش را ایمن سازد ، تا آنجا ، و هر که آنها را در سفر بخواند ، بجز خوبی در سفر نمی‌بیند از سوره بقره 2 آیه « وَإِلَهُکُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمُ اللّه‌ُ لاَ إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ »⁽²⁾و از آل عمران 5 آیه « الم اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ نَزَّلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ هُوَ الَّذِی یُصَوِّرُکُمْ فِی الاْءَرْحامِ کَیْفَ یَشاءُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ شَهِدَ اللّه‌ُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَالْمَلائِکَةُ وَأُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللّه‌ِ الاْءِسْلامُ إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَما مِنْ إِلهٍ إِلاّ اللّه‌ُ وَإِنَّ اللّه‌َ لَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ »⁽³⁾و از نساء 1 آیه « اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلی یَوْمِ الْقِیامَةِ لا رَیْبَ فِیهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللّه‌ِ حَدِیثاً »⁽⁴⁾و از مائده 1 آیه « لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا إِنَّ اللّه‌َ ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَما مِنْ إِلهٍ

إِلاّ إِلهٌ واحِدٌ وَإِنْ لَمْ یَنْتَهُوا عَمّا یَقُولُونَ لَیَمَسَّنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ »⁽¹⁾و از انعام 2 آیه « ذلِکُمُ اللّه‌ُ رَبُّکُمْ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ خالِقُ کُلِّ شَیْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ وَکِیلٌ اتَّبِعْ ما أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ »⁽²⁾و از اعراف 1 آیه « قُلْ یا أَیُّهَا النّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللّه‌ِ إِلَیْکُمْ جَمِیعاً الَّذِی لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ یُحیِی وَیُمِیتُ فَامِنُوا بِاللّه‌ِ وَرَسُولِهِ النَّبِیِّ الاْءُمِّیِّ الَّذِی یُوءْمِنُ بِاللّه‌ِ وَکَلِماتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ »⁽³⁾و از براءة ( توبه ) 2 آیه « اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَرُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللّه‌ِ وَالْمَسِیحَ ابْنَ مَرْیَمَ وَما أُمِرُوا إِلاّ لِیَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلاّ هُوَ سُبْحانَهُ عَمّا یُشْرِکُونَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ »⁽⁴⁾و از یونس 1 آیه « حَتّی إِذا أَدْرَکَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِیلَ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ »⁽⁵⁾و از هود 1 آیه « فَإِلَّمْ یَسْتَجِیبُوا لَکُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّه‌ِ وَأَنْ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ »⁽⁶⁾و از رعد 1 آیه « وَهُمْ یَکْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ قُلْ هُوَ رَبِّی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ مَتابِ »⁽⁷⁾و از نحل 1 آیه « یُنَزِّلُ الْمَلائِکَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلی مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ

أَنَا فَاتَّقُونِ »⁽¹⁾و از طه 3 آیه « یَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفی اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ لَهُ الاْءَسْماءُ الْحُسْنی وَأَنَا اخْتَرْتُکَ فَاسْتَمِعْ لِما یُوحی إِنَّنِی أَنَا اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْرِی ، إِنَّما إِلهُکُمُ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَسِعَ کُلَّ شَیْءٍ عِلْماً »⁽²⁾و از انبیاء 2 آیه « وَما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ إِلاّ نُوحِی إِلَیْهِ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ أَنَا فَاعْبُدُونِ ، وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ فَنادی فِی الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ »⁽³⁾و از مؤمنون 1 آیه « فَتَعالَی اللّه‌ُ الْمَلِکُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْکَرِیمِ »⁽⁴⁾و از نمل 1 آیه « وَیَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَما تُعْلِنُونَ ، اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ »⁽⁵⁾و از قصص 2 آیه « وَهُوَ اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِی الاْءُولی وَالآْخِرَةِ وَ لَهُ الْحُکْمُ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ، وَلا تَدْعُ مَعَ اللّه‌ِ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ کُلُّ شَیْءٍ هالِکٌ إِلاّ وَجْهَهُ لَهُ الْحُکْمُ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ »⁽⁶⁾و از فاطر 1 آیه « یا أَیُّهَا النّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللّه‌ِ عَلَیْکُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَیْرُ اللّه‌ِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَالاْءَرْضِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَأَنّی تُوءْفَکُونَ »⁽⁷⁾و از صافات 1 آیه « إِنَّهُمْ کانُوا إِذا قِیلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلاّ اللّه‌ُ یَسْتَکْبِرُونَ »⁽⁸⁾و از ص 1 آیه « قُلْ إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ وَما مِنْ إِلهٍ إِلاّ اللّه‌ُ الْواحِدُ

الْقَهّارُ »⁽¹⁾و از غافر 2 آیه « ذلِکُمُ اللّه‌ُ رَبُّکُمْ خالِقُ کُلِّ شَیْءٍ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَأَنّی تُوءْفَکُونَ ، ذلِکُمُ اللّه‌ُ رَبُّکُمْ ، هُوَ الْحَیُّ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ الْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ »⁽²⁾و از دخان 1 آیه « لا إِلهَ إِلاّ هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ رَبُّکُمْ وَرَبُّ آبائِکُمُ الاْءَوَّلِینَ »⁽³⁾و از حشر 2 آیه « هُوَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ ، هُوَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُوءْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحانَ اللّه‌ِ عَمّا یُشْرِکُونَ »⁽⁴⁾و از تغابن 1 آیه « اللّه‌ُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَعَلَی اللّه‌ِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُوءْمِنُونَ »⁽⁵⁾و از مزمل 1 آیه « رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَکِیلا »⁽⁶⁾.

دعایی حضرت امیر علیه السلام بر فراش پیغمبر صلی الله علیه و آله

109 ـ در کتاب استدراک مسنداً⁽⁷⁾از اعمش نقل کرده ، که منصور دوانیقی او را طلب کرد ، تطهیر کرده کفن پوشیده ، حنوط کرده ، نزد او حاضر شد ، منصور از او خواست حدیثی را به او حدیث کند که منصور و اعمش از جعفر بن محمد علیه‌السلام در مورد بنی حمان شنیده ، گفتم : کدام حدیث ؟ گفت : حدیث ارکان جهنم ، گفتم مرا معاف کن ، گفت راه ندارد ، گفتم حدیث کرد ما را جعفر بن محمد علیه‌السلام از پدرانش علیهم‌السلام که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرمود ، برای جهنم 7 در است ،

و آنها ارکان برای 7 فرعون است ، سپس اعمش گفت : نمرود بن کنعان ( فرعون خلیل ) و مصعب بن الولید ( فرعون موسی ) وابا جهل ابن هشام ، و اول ، و ثانی و ششم یزید کشنده فرزندم ، آنگاه ساکت شدم ، به من گفت فرعون هفتم ؟ گفتم مردی از فرزندان عباس به خلافت می‌رسد ملقب به دوانیقی است ، نامش منصور می‌باشد ، گفت راست گفتی ، این گونه ما را جعفر بن محمد علیه‌السلام حدیث کرد پس سر خود را بالا گرفت ، بالای سرش جوانی امرد ( موی رویش روئیده بود ) خوشروتر از او ندیده بودم ، گفت اگر یکی از درهای جهنم باشم ، چرا این را باقی گذارم ، جوان علوی حسینی بود ، به منصور گفت از تو ای امیرمؤمنان بحق پدرانم درخواست عفو دارم ، منصور نپذیرفت ، به مرزبان دستور نابود کردن او را داد ، چون دستش را دراز کرد (مرزبان ) جوان لبهای خود را به سخنی حرکت داد ، ندانستم چه بود ، ناگهان گویا پرنده‌ای بود پرواز کرد ، اعمش گفت : بعد از چند روز به من گذر کرد ، به حق امیرالمؤمنین علیه‌السلام قسمش دادم که آن سخن را به من بیاموزد ، گفت این دعاء محنت مال ما اهل بیت است ، دعاء حضرت امیر علیه‌السلام است چون بر فراش پیغمبر خوابید ( آن شبی که قریش قصد کشتن پیغمبر را داشتند ) آن دعا این است :

« یَا مَنْ لَیْسَ مَعَهُ رَبٌّ یُدْعَی ، یَا مَنْ لَیْسَ فَوْقَهُ خَالِقٌ یُخْشَی ، یَا مَنْ لَیْسَ دُونَهُ إِلَهٌ یُتَّقَی ، یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ وَزِیرٌ یُرْشی یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ نَدیمٌ یُغشی ، یا مَنْ لَیْسَ لَهُ حاجِبٌ یُنَادَی ، یَا مَنْ لا یَزْدَادُ عَلَی کَثْرَةِ السُّوءَالِ إِلاّ کَرَماً وَجُوداً ، یَا مَنْ لا یَزْدَادُ عَلَی عِظَمِ الذُنوبِ إِلاّ رَحْمَةً وَعَفْواً » هر چه دوست داشتی از خدا درخواست کن همانا خداوند نزدیک است ، اجابت می‌کند .

اعمش می‌گوید منصور فرمانی غلیظ درباره مردی داد ، در اطاقی حبس شد تا امر منصور درباره‌اش اجرا شود سپس در باز شد دیده نشد ، منصور پرسید ، چیزی از او شنیدید بگوید ؟ گماشته زندان گفت او را شنیدم می‌گفت : « یا مَن لا إلَه غَیْرُهُ فَادْعُوهُ ولا رَبّ سواه فارْجُوهُ نَجّنی السّاعَةَ » منصور گفت ، به خدا پناه به کریمی برد او را نجات داد .

دعاهای زیادی در باب روزی و دفع فقر و جلب غنی وارد شده که به دو روایت از بین آنها اکتفا می‌کنیم .

110 ـ روایت مسند امالی طوسی⁽¹⁾از امام رضا از پدرانش علیهم‌السلام از پیغمبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده ، که هر که در هر روز 100 بار بگوید لا إلهَ إلاّ اللّه‌ُ المَلِکُ الحَقُّ المُبین با آن غناء ( ثروت ) را جلب نموده و فقر ( تنگدستی ) را دفع کرده و بر خود در آتش را بسته و درب بهشت را باز نموده . و در روایتی دیگر 30 بار وارد شده .

111 ـ روایتی مسند⁽²⁾در اختصاص از برید آورده که نزد امام ششم علیه‌السلام شکایت از تغیر حال ( اینکه به فقر گرفتار شده ) کرده ، حضرت به او فرمودند ، وارد کوفه شدی 10 درهم جویا شو ، اگر هم نداری یک تشک ( یا متکا ) به 10 درهم فروخته ، 10 نفر از اصحاب خود را به طعام دعوت کن ، هنگامی که خوردند از آنها بخواه برایت از خداوند بخواهند ( چون به دستور عمل کرد ) می‌گوید چیزی درنگ نکردم تا دنیا بر من میل کرد ( دنیادار و پولدار شدم ) .

دعاهای متعددی غیر از نمازها برای اداء دین وارد شده که یکی از آنها را اینجا ذکر می‌کنم .

دعای حاجت دنبال نماز

112 ـ در کتاب مکارم الاخلاق⁽¹⁾مرسلاً خبری از حسین بن خالد آورده که 300 هزار درهم در بغداد برایم بدهی لازم شد و 400 هزار درهم طلب داشتم ، و طلبکارها مهلتی و فرصتی به من نمی‌دادندطلبی که داشتم دریافت کرده ، دین را بپردازم ، وقت حج رسید ، پنهانی به حج رفتم و می‌خواستم خدمت ابوالحسن امام هفتم علیه‌السلام برسم ، نتوانستم ، نامه‌ای به حضرت نوشته حال خود را و بدهی که دارم و آنچه دارم شرح دادم ، در عرض همان نامه من نوشت دنبال ( تعقیب ) هر نمازی بگو « اللّهمّ انی أسألک یا لا اله إلاّ أنت بحقّ لا إله إلاّ أنت ، أن تَرْحَمَنی بلا اِلهَ إلاّ أنْتَ ، اللّهُمّ اِنی أسألک یا لا اله إلاّ أنت بحقّ لا إله إلاّ أنت ، أن تُرضیَ عَنّی بِلا اِله إلاّ أنت . اللّهُمَّ اِنی أسألک یا لا اِله إلاّ أنت ، بِحَقّ لا إله إلاّ أنْتَ أنْ تَغْفِرَ لی بلا اِله إلاّ أنْتَ » سه بار این دعا را دنبال هر نماز واجبی اعاده کن ( بخوان ) همانا حاجتت برآورده می‌شود انشاء اللّه تعالی .

حسین می‌گوید اینکار را ادامه دادم چهار ماه بر من نگذشت ، که طلب خود را وصول کرده همه بدهی خود را پرداختم و 100 هزار درهم هم اضافه آوردم .

دعاهای فراوانی با مزایای زیادی با اسناد ضعیفی وارد شده که پاره‌ای از آنها را در اینجا ایراد می‌کنیم .

دعا برای استجابت

113 ـ در مهج الدعوات⁽¹⁾از گفته سلیمان بن ابراهیم از موسی بن یزید از انس بن اویس از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده ، که هر که به این نامها دعا کند خداوند مستجاب کند ، و آثار دیگری نیز در این روایت برای دعا ذکر شده « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ أَنْتَ اللّه‌ُ ، وَأَنْتَ الرَّحْمَنُ ، وَأَنْتَ الرَّحِیمُ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُوءْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبّارُ الْمُتَکَبِّرُ ، الاْءَوَّلُ الآْخِرُ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ الْحَمِیدُ الْمَجِیدُ الْمُبْدِئُ الْمُعِیدُ الْوَدُودُ الشَّهِیدُ الْقَدِیمُ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ الْعَلِیمُ الصَّادِقُ الرَّءُوفُ الرَّحِیمُ الشَّکُورُ الْغَفُورُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِینُ ، الرَّقِیبُ الْحَفِیظُ ذُو الْجَلالِ وَالاْءِکْرامِ ، الْعَظِیمُ الْعَلِیمُ الْغَنِیُّ الْوَلِیُّ الْفَتَّاحُ الْمُرْتَاحُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الْعَدْلُ الْوَفِیُّ الْوَلِیُّ الْحَقُّ الْمُبِینُ الْخَلاّقُ الرَّزَّاقُ الْوَهَّابُ التَّوَّابُ ، الرَّبُّ الْوَکِیلُ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ الدَّیَّانُ الْمُتَعَالِی ، الْقَرِیبُ الْمُجِیبُ الْبَاعِثُ الْوَارِثُ الْوَاسِعُ الْبَاقِی الْحَیُّ الدَّائِمُ الَّذِی لا یَمُوتُ ، الْقَیُّومُ النُّورُ الْغَفَّارُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ، الاْءَحَدُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ، ذُو الطَّوْلِ الْمُقْتَدِرُ عَلاّمُ الْغُیُوبِ الْبَدِیءُ الْبَدِیعُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الدَّاعِی الظَّاهِرُ الْمُقِیتُ الْمُغِیثُ الدَّافِعُ الرَّافِعُ الضَّارُّ النَّافِعُ ، الْمُعِزُّ الْمُذِلُّ المُطْعِمُ الْمُنْعِمُ الْمُهَیْمِنُ الْمُکْرِمُ الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ الْحَنَّانُ الْمُفْضِلُ الْمُحْیِی الْمُمِیتُ الْفَعَّالُ لِمَا یُرِیدُ ، مَالِکُ الْمُلْکِ تُوءْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ ، وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِیَدِکَ الْخَیْرُ إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ ، وَتُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ وَتُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ ، فالِقُ الاْءِصْباحِ ، وَفالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوی ، یُسَبِّحُ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ .

اللَّهُمَّ مَا قُلْتُ مِنْ قَوْلٍ أَوْ حَلَفْتُ مِنْ حَلْفٍ أَوْ نَذَرْتُ مِنْ نَذْرٍ فِی یَوْمِی هَذَا وَلَیْلَتِی هَذِهِ ، فَمَشِیَّتُکَ بَیْنَ یَدَیْ ذَلِکَ ، مَا شِئْتَ مِنْهُ کَانَ وَمَا لَمْ تَشَأْ مِنْهُ لَمْ یَکُنْ ، فَادْفَعْ عَنِّی بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ ، فَإِنَّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ .

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذِهِ الاْءَسْمَاءِ عِنْدَکَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاغْفِرْ لِی وَارْحَمْنِی وَتُبْ عَلَیَّ وَتَقَبَّلْ مِنِّی وَأَصْلِحْ لِی شَأْنِی وَیَسِّرْ أُمُورِی وَوَسِّعْ عَلَیَّ فِی رِزْقِی وَأَغْنِنِی بِکَرَمِ وَجْهِکَ عَنْ جَمِیعِ خَلْقِکَ ، وَصُنْ وَجْهِی وَیَدِی وَلِسَانِی عَنْ مَسْأَلَةِ غَیْرِکَ وَاجْعَلْ لِی مِنْ أَمْرِی فَرَجاً وَمَخْرَجاً ، فَإِنَّکَ تَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ وَتَقْدِرُ وَلا أَقْدِرُ ، وَأَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی سَیِّدِنَا سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ » .

دعا برای حاجت

114 ـ در همان کتاب دعائی مرسلاً⁽¹⁾از اویس قرنی از علی بن ابی طالب علیه‌السلام آورده و از جمله آثار آن استجابت دعاء برآورده شدن حوائج است دعاء اینست « یَا سَلامُ الْمُوءْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ الطَّاهِرُ الْمُطَهَّرُ الْقَاهِرُ الْقَادِرُ الْمُقْتَدِرُ یَا مَنْ یُنَادَی مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ بِأَلْسِنَةٍ شَتَّی وَلُغَاتٍ مُخْتَلِفَةٍ ، وَحَوَائِجَ أُخْرَی ، یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ ، أَنْتَ الَّذِی لا تُغَیِّرُکَ الاْءَزْمِنَةُ وَلا تُحِیطُ بِکَ الاْءَمْکِنَةُ ، وَلا تَأْخُذُکَ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ ، یَسِّرْ لِی مِنْ أَمْرِی مَا أَخَافُ عُسْرَهُ ، وَفَرِّجْ لِی مِنْ أَمْرِی مَا أَخَافُ کَرْبَهُ ، وَسَهِّلْ لِی مِنْ أَمْرِی مَا أَخَافُ حُزْنَهُ سُبْحَانَکَ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمِینَ ، عَمِلْتُ سُوءاً وَظَلَمْتُ نَفْسِی ، فَاغْفِرْ لِی إِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاّ أَنْتَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی نَبِیِّهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِیماً » .

دعای دیگر

115 ـ دعاء دیگری از اویس قرنی⁽¹⁾از حضرت امیر علیه‌السلام وارد شده که باعث استجابت دعاء است « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ وَلا أَسْأَلُ غَیْرَکَ وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ وَلا أَرْغَبُ إِلَی غَیْرِکَ ، یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ ، وَجَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ ، أَنْتَ الْفَتَّاحُ ذُو الْخَیْرَاتِ ، مُقِیلُ الْعَثَرَاتِ ، مَاحِی السَّیِّئَاتِ ، وَکَاتِبُ الْحَسَنَاتِ ، وَرَافِعُ الدَّرَجَاتِ ، أَسْأَلُکَ بِأَفْضَلِ الْمَسَائِلِ کُلِّهَا ، وَأَنْجَحِهَا الَّتِی لا یَنْبَغِی لِلْعِبَادِ أَنْ یَسْأَلُوکَ إِلاّ بِهَا ، یَا اللّه‌ُ یَا رَحْمَانُ وَبِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی وَبِأَمْثَالِکَ الْعُلْیَا ، وَنِعَمِکَ الَّتِی لا تُحْصَی ، وَبِأَکْرَمِ أَسْمَائِکَ عَلَیْکَ وَأَحَبِّهَا إِلَیْکَ ، وَأَشْرَفِهَا عِنْدَکَ مَنْزِلَةً ، وَأَقْرَبِهَا مِنْکَ وَسِیلَةً ، وَأَجْزَلِهَا مَبْلَغاً ، وَأَسْرَعِهَا مِنْکَ إِجَابَةً ، وَبِاسْمِکَ الْمَخْزُونِ الْجَلِیلِ الاْءَجَلِّ الْعَظِیمِ الَّذِی تُحِبُّهُ وَتَرْضَاهُ ، وَتَرْضَی عَمَّنْ دَعَاکَ بِهِ فَاسْتَجَبْتَ دُعَاءَهُ ، وَحَقٌّ عَلَیْکَ أَلاّ تَحْرِمَ سَائِلَکَ ، وَبِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ فِی التَّوْرَاةِ وَالاْءِنْجِیلِ وَالزَّبُورِ وَالْفُرْقَانِ ، وَبِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِکَ أَوْ لَمْ تُعَلِّمْهُ أَحَداً ، وَبِکُلِّ اسْمٍ دَعَاکَ بِهِ حَمَلَةُ عَرْشِکَ ، وَمَلائِکَتُکَ وَأَصْفِیَاوءُکَ مِنْ خَلْقِکَ ، وَبِحَقِّ السَّائِلِینَ لَکَ ، وَالرَّاغِبِینَ إِلَیْکَ ، وَالْمُتَعَوِّذِینَ بِکَ ، وَالْمُتَضَرِّعِینَ لَدَیْکَ ، وَبِحَقِّ کُلِّ عَبْدٍ مُتَعَبِّدٍ لَکَ فِی بَرٍّ أَوْ بَحْرٍ ، أَوْ سَهْلٍ أَوْ جَبَلٍ ، أَدْعُوکَ دُعَاءَ مَنْ قَدِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ ، وَعَظُمَ جُرْمُهُ ، وَأَشْرَفَ عَلَی الْهَلْکَةِ ، وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ ، وَمَنْ لا یَثِقُ بِشَیْءٍ مِنْ عَمَلِهِ ، وَلا یَجِدُ لِذَنْبِهِ غَافِراً غَیْرَکَ ، وَلا لِسَعْیِهِ شَاکِراً سِوَاکَ هَرَبْتُ مِنْکَ إِلَیْکَ ، مُعْتَرِفاً غَیْرَ مُسْتَنْکِفٍ وَلا مُسْتَکْبِرٍ عَنْ عِبَادَتِکَ ، یَا أُنْسَ کُلِّ فَقِیرٍ مُسْتَجِیرٍ أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ ، بَدِیعُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ ، ذُو الْجَلالِ وَالاْءِکْرامِ ، عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ ، أَنْتَ الرَّبُّ وَأَنَا الْعَبْدُ ، وَأَنْتَ الْمَالِکُ وَأَنَا الْمَمْلُوکُ ، وَأَنْتَ الْعَزِیزُ وَأَنَا الذَّلِیلُ ، وَأَنْتَ الْغَنِیُّ وَأَنَا الْفَقِیرُ ، وَأَنْتَ الْحَیُّ وَأَنَا الْمَیِّتُ ، وَأَنْتَ الْبَاقِی وَأَنَا الْفَانِی ، وَأَنْتَ الْمُحْسِنُ وَأَنَا الْمُسِیءُ ، وَأَنْتَ

الْغَفُورُ وَأَنَا الْمُذْنِبُ ، وَأَنْتَ الرَّحِیمُ وَأَنَا الْخَاطِئُ ، وَأَنْتَ الْخَالِقُ وَأَنَا الْمَخْلُوقُ ، وَأَنْتَ الْقَوِیُّ وَأَنَا الضَّعِیفُ ، وَأَنْتَ الْمُعْطِی وَأَنَا السَّائِلُ ، وَأَنْتَ الاْءَمِینُ وَأَنَا الْخَائِفُ ، وَأَنْتَ الرَّازِقُ وَأَنَا الْمَرْزُوقُ ، وَأَنْتَ أَحَقُّ مَنْ شَکَوْتُ إِلَیْهِ وَاسْتَغَثْتُ بِهِ وَرَجَوْتُهُ ، لاِءَنَّکَ کَمْ مِنْ مُذْنِبٍ قَدْ غَفَرْتَ لَهُ ، وَکَمْ مِنْ مُسِیءٍ قَدْ تَجَاوَزْتَ عَنْهُ فَاغْفِرْ لِی وَتَجَاوَزْ عَنِّی وَارْحَمْنِی وَعَافِنِی مِمَّا نَزَلَ بِی ، وَلا تَفْضَحْنِی بِمَا جَنَیْتُهُ عَلَی نَفْسِی ، وَخُذْ بِیَدِی وَبِیَدِ وَالِدَیَّ وَوُلْدِی وَارْحَمْنَا بِرَحْمَتِکَ یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ » .

دعای حضرت امیر علیه السلام که به مشمول آموختند

116 ـ در همان کتاب مهج الدعوات⁽¹⁾دارد که از جماعتی روایت شده که حدیث را به حسین بن علی علیه‌السلام اسناد می‌دهند که با علی بن ابی طالب علیه‌السلام در طواف بودم ، شبی تاریک ، کم نور ، طواف خالی بود و زوار در خواب ، و چشمها آرام ، ناگهان به صدای حزینی اندوهناک از قلب دردناکی پناه خواهی کسی که طلب رحم می‌کرده شنید ، چهار بیت شعر را می‌خواند ( مضمون آنها استغاثه به خدا و طلب عفو از جرم و گناهش بود ) حضرت امیر علیه‌السلام به من گفت : ابا عبداللّه شنیدی صدای منادی گناه مستغیث پروردگار را ؟ گفتم بله ، شنیدم ، حضرت مرا دستور دادند که شاید او را ببینی ، بین رکن و مقام او را ایستاده یافتم ، به او سلام کردم ، و گفتم اجابت کن به خدا پسر عموی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را ، شتاب کرده سلام نماز را داد ، سخن نگفت ، با دست اشاره کرد پیش رو ، پیش افتادم او را نزد امیرالمؤمنین علیه‌السلام آوردم ، حضرت به وی نظر افکند ، جوانی خوش رو لباسهای پاکیزه ، حضرت از وی پرسید ، چه کسی است این مرد ؟ خود را عرب معرفی کرد و از حالش و سبب گریه و استغاثه‌اش پرسیدند ، خود را عاق معرفی کرد

و دعایش مستجاب نمی‌شود ، آن بزرگوار پرسید ، برای چه ؟ پاسخ داد ، برای آنکه سرگرم بازی و طرب در عرب بودم ، در ماه رجب و شعبان به گناه خود ادامه می‌دادم ، و باکی از خداوند نداشتم ، پدر مهربانی رفیق ( نرم برخورد ) داشتم مرا از سقوط در حوادث برحذر می‌داشت و از عقاب آتشها مرا می‌ترساند ، تا آنجا که بر او پریدم و زدم ، و یک روز آهنگ پولهای نقره‌ای کردم که آنها را برگیرم و در راه خود مصرف کنم ، مرا مانع شد ، دستش را پیچیدم ، و کتک دردناکی به او زدم و پولها را گرفته رفتم ، اشاره با دستش به زانوهایش کرد ، می‌خواست از جا حرکت کند ، از شدت درد نتوانست آنها را حرکت دهد ، بنا کرد به گفتن .

پنج بیت شعر را آورده که در آن شعر آخری پدر فرزند را نفرین کرده ، سپس به خدا قسم خورد که به سوی بیت اللّه الحرام رفته و شکایت مرا به خدا کند ، چند هفته روزه گرفت و رکعاتی نماز خواند دعا کرد سوار بر شتری ( تند رو ) تا روز حج اکبر به مکه وارد شد ، از مرکب خود پیاده شد ، و رو به بیت اللّه الحرام نموده و سعی و طواف آورد و به استار ( پوشش کعبه ) آویزان ، و دعا کرد ، چهار بیت شعر نفرین پسر خواند .

جوان می‌گوید : قسم به کسی که آسمان را آفریده و آب را بیرون آورده دعایش تمام نشده بود که بر من آنچه می‌بینید نازل شد ، سپس دست راست خود را نشان داد که در کنارش شل شده ، گفت از سه سال پیش از او درخواست می‌کنم که همانجا که نفرینم کرده ، به من دعا کند نپذیرفت ، تا امسال پذیرفت ، او را سوار بر ناقه‌ای کرده تند رهسپار طریق می‌شدیم به امید عافیت ، تا آنکه

پرنده‌ای در شب ( در جایی که اسم برده ) پرید ، شتری که بر او سوار بود رم کرده او را به قعر وادی انداخت ، بین دو سنگ متلاشی شد ، در همانجا دفنش کردم و از این بزرگتر که من شناخته نمی‌شوم مگر ( کسی که به نفرین پدرش گرفتار شده ) .

حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام دو بار به او فرمود : اتاک الغوث ( فریاد رس آمد ترا ) دعائی بتو یاد ندهم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به من یاد داده و در او اسم اکبر اعظم عزیز اکرم خداست هر که به او دعاء کند اجابتش می‌کند و هر که به این دعا درخواست از او کند عطا می‌فرماید ، فرج از همّ کرده گرفتاری را برطرف غم را زائل و سقیم ( ناسالم ) را خوش و شکسته را جبر و منجبر و فقیر را غنی و دین را اداء و چشم زخم را رد و گناهان را آمرزش و عیبها را پوشش و هر ترسوئی را از شیطان سرکش وظالم معاند امن می‌دهد ، تا آنجا که فرمود ، تقوی خدا را داشته باش مرا به تو رحم آمد ، و باید صدق نیت از تو خدا بداند که این دعا را در معصیت نخوانی و بجز کسی که به او اطمینان دینی داری اظهار نکنی ، اگر نیت خود را خالص کردی خداوند دعایت را مستجاب کرده ، و پیغمبر محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را در خواب می‌بینی ترا مژده بهشت و اجابت می‌دهد .

حسین بن علی علیه‌السلام می‌گوید : شادی من به فائده دعاء بیش از شادی مرد به عافیت و آنچه بر سر او آمده ، بود .

چون از پدرم این دعاء را نشنیده بودم و پیش از این نمی‌شناختم ، سپس به من فرمود دوات و سفیدی ( کاغذی ) بیاور ، آنچه املاء می‌کنم بنویس ، این کار را کردم فرمود : « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، یَا ذَا الْجَلالِ

وَالاْءِکْرَامِ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ ، یَا حَیُّ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، یَا مَنْ لا یَعْلَمُ مَا هُوَ وَلا کَیْفَ هُوَ وَلا أَیْنَ هُوَ وَلا حَیْثُ هُوَ إِلاّ هُوَ ، یَا ذَا الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، یَا ذَا الْعِزَّةِ وَالْجَبَرُوتِ ، یَا مَلِکُ یَا قُدُّوسُ یَا سَلامُ یَا مُوءْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ یَا عَزِیزُ یَا جَبَّارُ یَا مُتَکَبِّرُ یَا خَالِقُ یَا بَارِئُ یَا مُصَوِّرُ یَا مُفِیدُ یَا وَدُودُ یَا بَعِیدُ یَا قَرِیبُ یَا مُجِیبُ یَا رَقِیبُ یَا حَسِیبُ یَا بَدِیعُ یَا رَفِیعُ یَا مَنِیعُ یَا سَمِیعُ یَا عَلِیمُ یَا حَکِیمُ یَا کَرِیمُ یَا حَلِیمُ یَا قَدِیمُ ، یَا عَلِیُّ یَا عَظِیمُ ، یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا دَیَّانُ یَا مُسْتَعَانُ یَا جَلِیلُ یَا جَمِیلُ یَا وَکِیلُ یَا کَفِیلُ یَا مُقِیلُ یَا مُنِیلُ یَا نَبِیلُ یَا دَلِیلُ یَا هَادِی یَا بَادِی یَا أَوَّلُ یَا آخِرُ یَا ظَاهِرُ یَا بَاطِنُ یَا حَاکِمُ یَا قَاضِی یَا عَادِلُ یَا فَاضِلُ یَا وَاصِلُ یَا طَاهِرُ یَا مُطَهِّرُ یَا قَادِرُ یَا مُقْتَدِرُ یَا کَبِیرُ یَا مُتَکَبِّرُ ، یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ صَاحِبَةٌ وَلا کَانَ مَعَهُ وَزِیرٌ ، وَلا اتَّخَذَ مَعَهُ مُشِیرٌ وَلا احْتَاجَ إِلَی ظَهِیرٍ ، وَلا کَانَ مَعَهُ إِلَهٌ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ فَتَعَالَیْتَ عَمَّا یَقُولُ الْجَاحِدُونَ الْجَاهِلُونَ عُلُوّاً کَبِیراً ، یَا عَالِمُ یَا شَامِخُ یَا بَاذِخُ یَا فَتَّاحُ یَا مُفَرِّجُ یَا نَاصِرُ یَا مُنْتَصِرُ یَا مُهْلِکُ یَا مُنْتَقِمُ یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ یَا أَوَّلُ یَا آخِرُ یَا طَالِبُ یَا غَالِبُ ، یَا مَنْ لا یَفُوتُهُ هَارِبٌ ، یَا تَوَّابُ یَا أَوَّابُ یَا وَهَّابُ یَا مُسَبِّبَ الاْءَسْبَابِ یَا مُفَتِّحَ الاْءَبْوَابِ ، یَا مَنْ حَیْثُ مَا دُعِیَ أَجَابَ ، یَا طَهُورُ یَا شَکُورُ یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ ، یَا نُورَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ الاْءُمُورِ یَا لَطِیفُ یَا خَبِیرُ یَا مُتَجَبِّرُ یَا مُنِیرُ یَا بَصِیرُ یَا ظَهِیرُ یَا کَبِیرُ یَا وَتْرُ یَا فَرْدُ یَا صَمَدُ یَا سَنَدُ یَا کَافِی یَا مُحْسِنُ یَا مُجْمِلُ یَا مُعَافِی یَا مُنْعِمُ یَا مُتَفَضِّلُ یَا مُتَکَرِّمُ یَا مُتَفَرِّدُ یَا مَنْ عَلا فَقَهَرَ ، وَیَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ ، وَیَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ ، وَیَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ ، وَیَا مَنْ عُصِیَ فَغَفَرَ وَسَتَرَ ، یَا مَنْ لا تَحْوِیهِ الْفِکَرُ ، وَلا یُدْرِکُهُ بَصَرٌ ، وَلا یَخْفَی عَلَیْهِ أَثَرٌ ، یَا رَازِقَ الْبَشَرِ وَیَا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ ، یَا عَالِیَ الْمَکَانِ ، یَا شَدِیدَ الاْءَرْکَانِ ، وَیَا مُبَدِّلَ الزَّمَانِ ، یَا قَابِلَ الْقُرْبَانِ ، یَا ذَا الْمَنِّ وَالاْءِحْسَانِ ، یَا ذَا الْعِزَّةِ وَالسُّلْطَانِ ، یَا رَحِیمُ یَا رَحْمَانُ ، یَا عَظِیمَ الشَّأْنِ ، یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ ، یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ ، یَا سَامِعَ

الاْءَصْوَاتِ ، یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ ، یَا مُنْجِحَ الطَّلِبَاتِ ، یَا قَاضِیَ الْحَاجَاتِ ، یَا مُنْزِلَ الْبَرَکَاتِ ، یَا رَاحِمَ الْعَبَرَاتِ ، یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ ، یَا کَاشِفَ الْکُرُبَاتِ ، یَا وَلِیَّ الْحَسَنَاتِ ، یَا رَفِیعَ الدَّرَجَاتِ ، یَا مُعْطِیَ السُوءُلاتِ ، یَا مُحْیِیَ الاْءَمْوَاتِ ، یَا مُطَّلِعُ [ مُطَّلِعاً ] عَلَی النِّیَّاتِ ، یَا رَادَّ مَا قَدْ فَاتَ ، یَا مَنْ لا تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الاْءَصْوَاتُ ، یَا مَنْ لا تُضْجِرُهُ الْمَسْأَلاتُ ، وَلا تَغْشَاهُ الظُّلُمَاتُ ، یَا نُورَ الاْءَرْضِ وَالسَّمَاوَاتِ ، یَا سَابِغَ النِّعَمِ ، یَا دَافِعَ النِّقَمِ ، یَا بَارِئَ النَّسَمِ ، یَا جَامِعَ الاْءُمَمِ ، یَا شَافِیَ السَّقَمِ ، یَا خَالِقَ النُّورِ وَالظُّلَمِ ، یَا ذَا الْجُودِ وَالْکَرَمِ ، یَا مَنْ لا یَطَأُ عَرْشَهُ قَدَمٌ ، یَا أَجْوَدَ الاْءَجْوَدِینَ ، یَا أَکْرَمَ الاْءَکْرَمِینَ ، یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ ، یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ ، یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ ، یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ ، یَا ظَهِیرَ اللاّجِینَ ، یَا وَلِیَّ الْمُوءْمِنِینَ ، یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ ، یَا غَایَةَ الطَّالِبِینَ ، یَا صَاحِبَ کُلِّ قَرِیبٍ ، یَا مُونِسَ کُلِّ وَحِیدٍ ، یَا مَلْجَأَ کُلِّ طَرِیدٍ ، یَا مَأْوَی کُلِّ شَرِیدٍ ، یَا حَافِظَ کُلِّ ضَالَّةٍ ، یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ ، یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ ، یَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ ، یَا فَاکَّ کُلِّ أَسِیرٍ ، یَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ ، یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِیرِ ، یَا مَنْ لَهُ التَّدْبِیرُ وَالتَّقْدِیرُ ، یَا مَنِ الْعَسِیرُ عَلَیْهِ یَسِیرٌ ، یَا مَنْ لا یَحْتَاجُ إِلَی تَفْسِیرٍ ، یَا مَنْ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ خَبِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ بَصِیرٌ ، یَا مَنْ هُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، یَا مُرْسِلَ الرِّیَاحِ ، یَا فَالِقَ الاْءِصْبَاحِ ، یَا بَاعِثَ الاْءَرْوَاحِ ، یَا ذَا الْجُودِ وَالسَّمَاحِ ، یَا مَنْ بِیَدِهِ کُلُّ مِفْتَاحٍ ، یَا سَامِعَ کُلِّ صَوْتٍ ، یَا سَابِقَ کُلِّ فَوْتٍ ، یَا مُحْیِیَ کُلِّ نَفْسٍ بَعْدَ الْمَوْتِ ، یَا عُدَّتِی فِی شِدَّتِی ، یَا حَافِظِی فِی غُرْبَتِی ، یَا مُونِسِی فِی وَحْدَتِی ، یَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی ، یَا کَنَفِی حِینَ تُعْیِینِی الْمَذَاهِبُ ، وَتُسَلِّمُنِی الاْءَقَارِبُ ، وَیَخْذُلُنِی کُلُّ صَاحِبٍ ، یَا عِمَادَ مَنْ لا عِمَادَ لَهُ ، یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ ، یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ ، یَا کَهْفَ مَنْ لا کَهْفَ لَهُ ، یَا رُکْنَ مَنْ لا رُکْنَ لَهُ ، یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ ، یَا جَارَ مَنْ لا جَارَ لَهُ ، یَا جَارِیَ اللَّصِیقَ ، یَا رُکْنِیَ الْوَثِیقَ ، یَا إِلَهِی بِالتَّحْقِیقِ ، یَا رَبَّ الْبَیْتِ الْعَتِیقِ ، یَا

شَفِیقُ یَا رَفِیقُ ، فُکَّنِی مِنْ حَلَقِ الْمَضِیقِ ، وَاصْرِفْ عَنِّی کُلَّ هَمٍّ وَغَمٍّ وَضِیقٍ ، وَاکْفِنِی شَرَّ مَا لا أُطِیقُ ، یَا رَادَّ یُوسُفَ عَلَی یَعْقُوبَ ، یَا کَاشِفَ ضُرِّ أَیُّوبَ ، یَا غَافِرَ ذَنْبِ دَاوُدَ ، یَا رَافِعَ عِیسَی ابْنِ مَرْیَمَ مِنْ أَیْدِی الْیَهُودِ ، یَا مُجِیبَ نِدَاءِ یُونُسَ فِی الظُّلُمَاتِ ، یَا مُصْطَفِیَ مُوسَی بِالْکَلِمَاتِ ، یَا مَنْ غَفَرَ لآِدَمَ خَطِیئَتَهُ ، وَرَفَعَ إِدْرِیسَ بِرَحْمَتِهِ ، یَا مَنْ نَجَّی نُوحاً مِنَ الْغَرَقِ ، یَا مَنْ أَهْلَکَ عاداً الاْءُولی وَثَمُودَ فَما أَبْقی وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغی ، وَالْمُوءْتَفِکَةَ أَهْوی ، یَا مَنْ دَمَّرَ عَلَی قَوْمِ لُوطٍ ، وَدَمْدَمَ عَلَی قَوْمِ شُعَیْبٍ ، یَا مَنِ اتَّخَذَ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلاً ، یَا مَنِ اتَّخَذَ مُوسَی کَلِیماً ، وَاتَّخَذَ مُحَمَّداً صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ خَلِیلاً وَحَبِیباً ، یَا مُوءْتِیَ لُقْمَانَ الْحِکْمَةَ ، وَالْوَاهِبَ سُلَیْمَانَ مُلْکاً لا یَنْبَغِی لاِءَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ ، یَا مَنْ نَصَرَ ذَا الْقَرْنَیْنِ عَلَی الْمُلُوکِ الْجَبَابِرَةِ ، یَا مَنْ أَعْطَی الْخَضِرَ الْحَیَاةَ ، وَرَدَّ لِیُوشَعَ نُورَ الشَّمْسِ بَعْدَ غُرُوبِهَا ، یَا مَنْ رَبَطَ عَلَی قَلْبِ أُمِّ مُوسَی ، وَأَحْصَنَ فَرْجَ مَرْیَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ یَا مَنْ حَصَّنَ یَحْیَی بْنَ زَکَرِیَّا مِنَ الذَّنْبِ ، وَسَکَّنَ عَنْ مُوسَی الْغَضَبَ ، یَا مَنْ بَشَّرَ زَکَرِیَّا بِیَحْیَی ، یَا مَنْ فَدَّی إِسْمَاعِیلَ مِنَ الذِّبْحِ ، یَا مَنْ قَبِلَ قُرْبَانَ هَابِیلَ ، وَجَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلَی قَابِیلَ ، یَا هَازِمَ الاْءَحْزَابِ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَعَلَی جَمِیعِ الْمُرْسَلِینَ ، وَالْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ وَأَهْلِ طَاعَتِکَ أَجْمَعِینَ ، أَسْأَلُکَ بِکُلِّ مَسْأَلَةٍ سَأَلَ بِهَا أَحَدٌ مِمَّنْ رَضِیتَ عَنْهُ فَحَتَمْتَ لَهُ عَلَی الاْءِجَابَةِ ، یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ ، أَسْأَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِی شَیْءٍ مِنْ کُتُبِکَ ، أَوْ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، وَبِمَا لَوْ أَنَّ مَا فِی الاْءَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَالْبَحْرَ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ اللّه‌ِ ، وَأَسْأَلُکَ بِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی الَّتِی بَیَّنْتَهَا فِی کِتَابِکَ ، فَقُلْتَ وَللّه‌ِِ الاْءَسْماءُ الْحُسْنی فَادْعُوهُ بِها ، وَقُلْتَ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ ، وَقُلْتَ وَإِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدّاعِ إِذا

دَعانِ ، وَقُلْتَ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّه‌ِ ، وَأَنَا أَسْأَلُکَ یَا إِلَهِی وَأَطْمَعُ فِی إِجَابَتِی یَا مَوْلایَ کَمَا وَعَدْتَنِی ، وَقَدْ دَعَوْتُکَ کَمَا أَمَرْتَنِی » فافعل بی کذا وکذا ( باید حاجت خود را بگوید ) و از خداوند تعالی آنچه دوست داری درخواست کرده ، حاجتت را نام می‌بری ، و به این دعاء دعاء نمی‌کنی ، مگر پاک باشی ، سپس به جوان فرمود شب دهم شد به این دعاء دعاء کن و روز بعد خبرش را برایم بیاور .

حسین بن علی علیه‌السلام می‌گوید : جوان نامه را گرفت ، و رفت ، فردا شد ، خیلی از صبح نگذشته بود که جوان در حالی که سالم و عافیت یافته بود پیش آمد ، و نامه را در دست داشت و می‌گفت این قسم به خدا اسم اعظم است ، دعایم قسم به پروردگار کعبه مستجاب شد ، حضرت علی علیه‌السلام به او فرمود : مرا حدیث کن ( ماجرا را بگو ) جوان گفت هنگامی که چشمها به خواب آرام شد و شب تاریک گشت ، دستم را با نامه بالا بردم خدا را به حقش بارها خواندم بار دوم جواب داده شدم ، بس است ، خدای را به اسم اعظم خواندی ، سپس خوابیدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را در خواب دیدم ، دست شریفش بر من کشید ، و می‌فرمود خدای بزرگ را نگهدار ، همانا تو بر خوبی هستی ، بیدار شدم در حال عافیت همانگونه که می‌بینید خداوند جزای خیر به شما بدهد .

دعاء برای استجابت

117 ـ دعائی عظیم در مهج الدعوات و جمال الاسبوع⁽¹⁾آورده که 6 روایت مختلف در آن وارد شده ، و دور نیست که با این اسناد معتبر باشد ، در یکی از آن روایات مرسلاً از معاویة بن وهب از امام ششم علیه‌السلام آورده با شرحی

مفصل و آثار فراوان و یکی از آنها استجابت دعاء است ، و حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام که دعا را به امام حسین علیه‌السلام آموخته تعهد گرفته که آن را به جز از اهل بیت و شیعیان و اولیاء و دوستانشان به دیگران نیاموزد ، و امام حسین علیه‌السلام تعهد می‌کند .

اینک دعاء « سُبْحَانَ اللّه‌ِ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ وَلا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَاللّه‌ُ أَکْبَرُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ فِی آنَاءِ اللَّیْلِ وَأَطْرَافِ النَّهَارِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ بِالْغُدُوِّ وَالآْصالِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ بِالْعَشِیِّ وَالاْءِبْکارِ ، سُبْحانَ اللّه‌ِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ ، یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَیُحْیِ الاْءَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ، وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ ، سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا یَصِفُونَ ، وَسَلامٌ عَلَی الْمُرْسَلِینَ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، سُبْحَانَ ذِی الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّةِ وَالْعَظَمَةِ وَالْجَبَرُوتِ ، سُبْحَانَ الْمَلِکِ الْحَقِّ الْقُدُّوسِ سُبْحَانَ الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ ، سُبْحَانَ الْقَائِمِ الدَّائِمِ ، سُبْحَانَ الْحَیِّ الْقَیُّومِ ، سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الاْءَعْلَی ، سُبْحَانَهُ وَتَعَالَی ، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ مِنْکَ فِی نِعْمَةٍ وَعَافِیَةٍ ، فَأَتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَعَافِیَتَکَ لِی بِالنَّجَاةِ مِنَ النَّارِ ، وَارْزُقْنِی شُکْرَکَ وَعَافِیَتَکَ أَبَداً مَا أَبْقَیْتَنِی ، اللَّهُمَّ بِنُورِکَ اهْتَدَیْتُ ، وَبِنِعْمَتِکَ أَصْبَحْتُ ، وَأَمْسَیْتُ ، أَصْبَحْتُ أُشْهِدُکَ وَکَفَی بِکَ شَهِیداً ، وَأُشْهِدُ مَلائِکَتَکَ وَحَمَلَةَ عَرْشِکَ ، وَأَنْبِیَاءَکَ وَرُسُلَکَ ، وَجَمِیعَ خَلْقِکَ وَسَمَاوَاتِکَ وَأَرْضِکَ ، أَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ ، وَأَنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تُحْیِی وَتُمِیتُ وَتُمِیتُ وَتُحْیِی وَأَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ ، وَالنَّارَ حَقٌّ ، وَأَنَّ السّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها ، وَأَنَّ اللّه‌َ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ ، وَأَشْهَدُ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ علیه‌السلام ، وَالْحَسَنَ

وَالْحُسَیْنَ ، وَعَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ ، وَجَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ ، وَمُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ ، وَعَلِیَّ بْنَ مُوسَی ، وَمُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ ، وَعَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ ، وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ وَالاْءِمَامَ مِنْ وُلْدِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ ، الاْءَئِمَّةُ الْهُدَاةُ الْمَهْدِیُّونَ ، غَیْرُ الضَّالِّینَ وَالْمُضِلِّینَ ، وَأَنَّهُمْ أَوْلِیَاوءُکَ الْمُصْطَفَوْنَ ، وَحِزْبُکَ الْغَالِبُونَ ، وَصَفْوَتُکَ وَخِیَرَتُکَ مِنْ خَلْقِکَ ، وَنُجَبَاوءُکَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ لِوَلایَتِکَ ، وَاخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِکَ ، وَاصْطَفَیْتَهُمْ عَلَی عِبَادِکَ ، وَجَعَلْتَهُمْ حُجَّةً عَلَی خَلْقِکَ ، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ وَالسَّلامُ .

اللَّهُمَّ اکْتُبْ لِی هَذِهِ الشَّهَادَةَ عِنْدَکَ حَتَّی تُلَقِّیَنِیهَا وَأَنْتَ عَنِّی رَاضٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ، وَقَدْ رَضِیتَ عَنِّی إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً تَضَعُ لَکَ السَّمَاءُ أَکْنَافَهَا ، وَتُسَبِّحُ لَکَ الاْءَرَضُونَ وَمَنْ عَلَیْهَا ، وَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً یَصْعَدُ وَلا یَنْفَدُ ، وَحَمْداً یَزِیدُ وَلا یَبِیدُ ، سَرْمَداً مَدَداً لا انْقِطَاعَ لَهُ وَلا نَفَادَ أَبَداً حَمْداً یَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَلا یَنْفَدُ آخِرُهُ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَیَّ وَمَعِی وَفِیَّ وَقَبْلِی وَبَعْدِی وَأَمَامِی وَلَدَیَّ ، فَإِذَا مِتُّ وَفَنِیتُ وَبَقِیتَ یَا مَوْلایَ فَلَکَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَبُعِثْتُ ، وَلَکَ الْحَمْدُ وَالشُّکْرُ بِجَمِیعِ مَحَامِدِکَ کُلِّهَا ، عَلَی جَمِیعِ نَعْمَائِکَ کُلِّهَا ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی کُلِّ عِرْقٍ سَاکِنٍ ، وَعَلَی کُلِّ أَکْلَةٍ وَشَرْبَةٍ وَبَطْشَةٍ وَحَرَکَةٍ وَنَوْمَةٍ وَیَقَظَةٍ وَلَحْظَةٍ وَطَرْفَةٍ وَنَفْسٍ وَعَلَی کُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ کُلُّهُ ، وَلَکَ الْمُلْکُ کُلُّهُ ، وَبِیَدِکَ الْخَیْرُ کُلُّهُ ، وَإِلَیْکَ یَرْجِعُ الاْءَمْرُ کُلُّهُ عَلانِیَتُهُ وَسِرُّهُ ، وَأَنْتَ مُنْتَهَی الشَّأْنِ کُلِّهِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَی حِلْمِکَ بَعْدَ عِلْمِکَ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی عَفْوِکَ بَعْدَ قُدْرَتِکَ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ بَاعِثَ الْحَمْدِ ، وَوَارِثَ الْحَمْدِ ، وَبَدِیعَ الْحَمْدِ ، وَمُبْتَدِعَ الْحَمْدِ ، وَوَافِیَ الْعَهْدِ ، وَصَادِقَ الْوَعْدِ ، عَزِیزَ الْجُنْدِ قَدِیمَ الْمَجْدِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ ، رَفِیعَ الدَّرَجَاتِ ، مُنْزِلَ الآْیَاتِ ، مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ ، مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ مُبَدِّلَ السَّیِّئَاتِ حَسَنَاتٍ ، وَجَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ ، وَقَابِلَ التَّوْبِ ، شَدِیدَ الْعِقَابِ ذی [ ذَا ] الطَّوْلِ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، إِلَیْکَ الْمَصِیرُ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ فِی اللَّیْلِ إِذا یَغْشی ، وَلَکَ الْحَمْدُ فِی النَّهارِ إِذا تَجَلّی ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ نَجْمٍ وَمَلَکٍ فِی السَّمَاءِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ قَطْرَةٍ نَزَلَتْ مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الاْءَرْضِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ قَطْرَةٍ فِی الْبِحَارِ وَالْعُیُونِ وَالاْءَوْدِیَةِ وَالاْءَنْهَارِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الشَّجَرِ وَالْوَرَقِ وَالْحَصَی وَالثَّرَی وَالْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَالْبَهَائِمِ وَالطَّیْرِ وَالْوُحُوشِ وَالاْءَنْعَامِ وَالسِّبَاعِ وَالْهَوَامِّ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَی کِتَابُکَ وَأَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ ، حَمْداً کَثِیراً دَائِماً مُبَارَکاً فِیهِ أَبَداً ، لا إِلهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ ، یُحْیِی وَیُمِیتُ وَیُمِیتُ وَیُحْیِی ، وَهُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیر » 10 بار « استغفر اللّه الذی لا إلهَ إلاّ هُوَ الحَیُّ القَیُّوم وَأتُوبُ إلیه » 10 بار ، یا اللّه یا اللّه 10 بار ، یا رحمن یا رحمن 10 بار ، یا رحیم یا رحیم 10 بار ، یا بدیع السماوات والارض یا ذاالجلال والاکرام 10 بار ، یا حنان یا منان 10 بار ، یا حی یا قیوم 10 بار ، یا لا اله الاّ انت 10 بار ، اللهمّ صلّ علی محمّد وآل محمّد 10 بار بسم اللّه الرحمن الرحیم 10 بار آمین آمین ، افعل بی‌کذا وکذا ( به جای این حاجت خود را می‌گوید ) این دعا را بعد از صبح یک بار ، و بعد از عصر یک بار می‌خواند سپس به هر چه خواست دعا می‌کند .

در روایتی دیگر باز هم از امام حسین علیه‌السلام نقل شده که با روایت اول

اختلاف دارد آمده ، « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ وَلا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَاللّه‌ُ أَکْبَرُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ بِالْغُدُوِّ وَالآْصالِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ فِی آناءِ اللَّیْلِ وَأَطْرَافِ النَّهَارِ ، سُبْحانَ اللّه‌ِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ ، یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَیُحْیِ الاْءَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ ، سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا یَصِفُونَ وَسَلامٌ عَلَی الْمُرْسَلِینَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ ، سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ ، سُبْحَانَ ذِی الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّةِ وَالْعَظَمَةِ وَالْجَبَرُوتِ ، سُبْحَانَ الْمَلِکِ الْحَیِّ الْقُدُّوسِ ، سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ ، سُبْحَانَ الْحَیِّ الْقَیُّومِ ، سُبْحَانَ رَبِّیَ الاْءَعْلَی ، سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الاْءَعْلَی ، سُبْحَانَهُ وَتَعَالَی ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ السُّبُّوحِ الْقُدُّوسِ رَبِّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ مِنْکَ فِی نِعْمَةٍ وَعَافِیَةٍ ، فَصَلِّ اللَّهُمَّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَتَمِّمْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَعَافِیَتَکَ وَارْزُقْنِی شُکْرَکَ .

اللَّهُمَّ بِنُورِکَ اهْتَدَیْتُ ، وَبِفَضْلِکَ اسْتَغْنَیْتُ ، وَبِنِعْمَتِکَ أَصْبَحْتُ وَأَمْسَیْتُ ، ذُنُوبِی بَیْنَ یَدَیْکَ ، أَسْتَغْفِرُکَ وَأَتُوبُ إِلَیْکَ ، لا مَانِعَ لِمَا أَعْطَیْتَ ، وَلا مُعْطِیَ لِمَا مَنَعْتَ ، أَنْتَ الْجِدُّ ، لا یَنْفَعُ ذَا الْجِدِّ ، مِنْکَ الْجِدُّ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ وَأُشْهِدُ مَلائِکَتَکَ وَحَمَلَةَ عَرْشِکَ وَجَمِیعَ خَلْقِکَ فِی سَمَاوَاتِکَ وَأَرْضِکَ ، أَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

اللَّهُمَّ اکْتُبْ لِی هَذِهِ الشَّهَادَةَ عِنْدَکَ حَتَّی تُلَقِّیَنِیهَا یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَقَدْ رَضِیتَ بِهَا عَنِّی إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً تَضَعُ لَکَ السَّمَاوَاتُ کَنَفَیْهَا ، وَتُسَبِّحُ

لَکَ الاْءَرْضُ وَمَنْ عَلَیْهَا .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً یَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَلا یَنْفَدُ آخِرُهُ ، حَمْداً یَزِیدُ وَلا یَبِیدُ ، سَرْمَداً أَبَداً لا انْقِطَاعَ لَهُ وَلا نَفَادَ ، حَمْداً یَصْعَدُ وَلا یَنْفَدُ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ فِیَّ وَعَلَیَّ وَمَعِی وَقَبْلِی وَبَعْدِی وَأَمَامِی وَوَرَائِی وَخَلْفِی ، وَإِذَا مِتُّ وَفَنِیتُ یَا مَوْلایَ ، وَلَکَ الْحَمْدُ بِجَمِیعِ مَحَامِدِکَ کُلِّهَا عَلَی جَمِیعِ نِعَمِکَ کُلِّهَا ، وَلَکَ الْحَمْدُ فِی کُلِّ عِرْقٍ سَاکِنٍ وَعَلَی کُلِّ عِرْقٍ ضَارِبٍ وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی کُلِّ أُکْلَةٍ وَشُرْبَةٍ وَبَطْشَةٍ وَنَشْطَةٍ وَعَلَی کُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَةٍ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ کُلُّهُ وَلَکَ الْمَنُّ کُلُّهُ وَلَکَ الْخَلْقُ کُلُّهُ ، وَلَکَ الْمُلْکُ کُلُّهُ ، وَلَکَ الاْءَمْرُ کُلُّهُ ، وَبِیَدِکَ الْخَیْرُ کُلُّهُ ، وَإِلَیْکَ یَرْجِعُ الاْءَمْرُ کُلُّهُ ، عَلانِیَتُهُ وَسِرُّهُ ، وَأَنْتَ مُنْتَهَی الشَّأْنِ کُلِّهِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَی حِلْمِکَ بَعْدَ عِلْمِکَ فِیَّ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی عَفْوِکَ عَنِّی بَعْدَ قُدْرَتِکَ عَلَیَّ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ صَاحِبَ الْحَمْدِ ، وَوَارِثَ الْحَمْدِ ، وَمَالِکَ الْحَمْدِ وَوَارِثَ الْمُلْکِ ، بَدِیعَ الْحَمْدِ ، وَمُبْتَدِعَ الْحَمْدِ ، وَفِیَّ الْعَهْدِ صَادِقَ الْوَعْدِ ، عَزِیزَ الْجُنْدِ قَدِیمَ الْمَجْدِ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ رَفِیعَ الدَّرَجَاتِ ، مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ ، مُنْزِلَ الآْیَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ ، مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ ، مُبَدِّلَ السَّیِّئَاتِ حَسَنَاتٍ ، وَجَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ غافِرِ الذَّنْبِ وَقابِلِ التَّوْبِ شَدِیدِ الْعِقابِ ذِی الطَّوْلِ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، إِلَیْکَ الْمَصِیرُ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ فِی اللَّیْلِ إِذا یَغْشی ، وَفِی النَّهارِ إِذا تَجَلّی ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ نُجُومٍ فِی السَّمَاءِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ قَطْرَةٍ فِی السَّمَاءِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ قَطْرَةٍ نَزَلَتْ مِنَ السَّمَاءِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ قَطْرَةٍ فِی الْبِحَارِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الشَّجَرِ وَالْوَرَقِ وَالثَّرَی

وَالْمَدَرِ وَالْحَصَی وَالْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَالطَّیْرِ وَالْبَهَائِمِ وَالسِّبَاعِ وَالاْءَنْعَامِ وَالْهَوَامِّ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا عَلَی وَجْهِ الاْءَرْضِ وَتَحْتَ الاْءَرْضِ وَمَا فِی الْهَوَاءِ وَالسَّمَاءِ ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَی کِتَابُکَ وَأَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ ، حَمْداً کَثِیراً طَیِّباً مُبَارَکاً فِیهِ أَبَداً » سپس 10 بار می‌گویی: أَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ ، یُحْیِی وَیُمِیتُ ، وَهُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیر » 10 بار « أسْتَغْفِرُ اللّه الّذی لا إله إلاّ هُوَ الحَیُّ القیّوم وَأتوبُ إلیه » 10 بار ، یا اللّه یا اللّه یا اللّه یا رحمن یا رحمن یا رحمن یا رحیم یا رحیم یا رحیم یا رحیم یا حنان یا حنان یا منان یا منان یا حی یا قیوم هرکدام 10 بار ، یا بدیع السموات والارض یا ذاالجلال والاکرام 10 بار ، بسم اللّه الرحمن الرحیم 10 بار ، یا لا اله الا انت 10 بار ، صلّ علی محمّد وال محمّد 10 بار ، آمین آمین 10 بار ، سپس همه حوائج دنیا و آخرت خود را بعد از آن درخواست می‌کنی انشاء اللّه اجابت می‌شوی .

دعای فرج

118 ـ مرسلاً⁽¹⁾دعائی از ابی ابراهیم موسی بن جعفر الصادق امام هفتم علیه‌السلام آمده که هیچ اندوهگین به او دعاء نمی‌کند جز آنکه خداوند برایش فرج سازد و هیچ گرفتاری مگر آنکه خداوند گرفتاری او را برطرف سازد تا آنجا که چیزی از خداوند نمی‌خواهد مگر آنکه به او عطا فرماید « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِکَ ، أُثْنِی عَلَیْکَ وَمَا عَسَی أَنْ یَبْلُغَ مِنْ ثَنَائِی عَلَیْکَ وَمَجْدِکَ ، مَعَ قِلَّةِ عَمَلِی وَقَصْرِ ثَنَائِی ، وَأَنْتَ الْخَالِقُ وَأَنَا الْمَخْلُوقُ ، وَأَنْتَ الرَّازِقُ وَأَنَا الْمَرْزُوقُ ، وَأَنْتَ الرَّبُّ وَأَنَا الْمَرْبُوبُ وَأَنَا الضَّعِیفُ إِلَیْکَ ، وَأَنْتَ الْقَوِیُّ ، وَأَنَا السَّائِلُ وَأَنْتَ الْغَنِیُّ ، لا یَزُولُ مُلْکُکَ ، وَلا یَبِیدُ عِزُّکَ ، وَلا تَمُوتُ ، وَأَنَا خَلْقٌ أَمُوتُ وَأَزُولُ وَأَفْنَی ، وَأَنْتَ الصَّمَدُ الَّذِی لا

یَطْعُمُ ، وَالْفَرْدُ الْوَاحِدُ بِغَیْرِ شَبِیهٍ ، وَالدَّائِمُ بِلا مُدَّةٍ ، وَالْبَاقِی إِلَی غَیْرِ غَایَةٍ ، وَالْمُتَوَحِّدُ بِالْقُدْرَةِ ، وَالْغَالِبُ عَلَی الاْءُمُورِ بِلا زَوَالٍ وَلا فَنَاءٍ ، تُعْطِی مَنْ تَشَاءُ کَمَا تَشَاءُ ، الْمَعْبُودُ بِالْعُبُودِیَّةِ ، وَالْمَحْمُودُ بِالنِّعَمِ ، الْمَرْهُوبُ بِالنِّقَمِ ، حَیٌّ لا یَمُوتُ ، صَمَدٌ لا یَطْعُمُ ، وَقَیُّومٌ لا یَنَامُ ، وَجَبَّارٌ لا یَظْلِمُ ، وَمُحْتَجِبٌ لا یُرَی ، سَمِیعٌ لا یَشُکُّ ، بَصِیرٌ لا یَرْتَابُ ، غَنِیٌّ لا یَحْتَاجُ ، عَالِمٌ لا یَجْهَلُ ، خَبِیرٌ لا یَذْهَلُ ، ابْتَدَأْتَ الْمَجْدَ بِالْعِزِّ وَتَعَطَّفْتَ الْفَخْرَ بِالْکِبْرِیَاءِ ، وَتَجَلَّلْتَ الْبَهَاءَ بِالْمَهَابَةِ ، وَالْجَمَالِ وَالنُّورِ ، وَاسْتَشْعَرْتَ الْعَظَمَةَ بِالسُّلْطَانِ الشَّامِخِ ، وَالْعِزِّ الْبَاذِخِ ، وَالْمُلْکِ الظَّاهِرِ ، وَالشَّرَفِ الْقَاهِرِ ، وَالْکَرَمِ الْفَاخِرِ وَالنُّورِ السَّاطِعِ ، وَالآْلاءِ الْمُتَظَاهِرَةِ ، وَالاْءَسْمَاءِ الْحُسْنَی وَالنِّعَمِ السَّابِغَةِ ، وَالْمِنَنِ الْمُتَقَدِّمَةِ وَ الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ ، کُنْتَ إِذْ لَمْ یَکُنْ شَیْءٌ ، فَکَانَ عَرْشُکَ عَلَی الْمَاءِ ، إِذْ لا أَرْضٌ مَدْحِیَّةٌ وَلا سَمَاءٌ مَبْنِیَّةٌ ، وَلا شَمْسٌ تُضِیءُ ، وَلا قَمَرٌ یَجْرِی ، وَلا نَجْمٌ یَسْرِی ، وَلا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ ، وَلا سَحَابَةٌ مُنْشَأَةٌ ، وَلا دُنْیَا مَعْلُومَةٌ ، وَلا آخِرَةٌ مَفْهُومَةٌ ، وَتَبْقَی وَحْدَکَ وَحْدَکَ کَمَا کُنْتَ وَحْدَکَ ، عَلِمْتَ مَا کَانَ قَبْلَ أَنْ یَکُونَ ، وَحَفِظْتَ مَا کَانَ بَعْدَ أَنْ یَکُونَ ، لا مُنْتَهَی لِنِعْمَتِکَ ، نَفَذَ عِلْمُکَ فِیمَا تُرِیدُ وَمَا تَشَاءُ مِنْ تَبْدِیلِ الاْءَرْضِ وَالسَّمَاوَاتِ وَمَا ذَرَأْتَ فِیهِنَّ وَخَلَقْتَ وَبَرَأْتَ مِنْ شَیْءٍ ، وَأَنْتَ تَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، أَنْتَ اللّه‌ُ اللّه‌ُ اللّه‌ُ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ، الْحَیُّ الْقَیُّومُ اللّه‌ُ اللّه‌ُ اللّه‌ُ الْحَلِیمُ الْکَرِیمُ ، اللّه‌ُ اللّه‌ُ اللّه‌ُ الْفَرْدُ الصَّمَدُ ، اللّه‌ُ اللّه‌ُ اللّه‌ُ بَدِیعُ السَّماواتِ وَالاْءَرْضِ عِزُّکَ عَزِیزٌ ، وَجَارُکَ مَنِیعٌ ، وَأَمْرُکَ غَالِبٌ ، وَأَنْتَ مَلِکٌ قَاهِرٌ عَزِیزٌ فَاخِرٌ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، خَلَوْتَ فِی الْمَلَکُوتِ ، وَاسْتَتَرْتَ بِالْجَبَرُوتِ ، وَحَارَتْ أَبْصَارُ مَلائِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ ، وَذَهَلَتْ عُقُولُهُمْ فِی فِکْرِ عَظَمَتِکَ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ تَرَی مِنْ بُعْدِ ارْتِفَاعِکَ وَعُلْوِ مَکَانِکَ مَا تَحْتَ الثَّرَی وَمُنْتَهَی الاْءَرَضِینَ السُّفْلَی ، مِنْ عِلْمِ الآْخِرَةِ وَالاْءُولَی ، وَالظُّلُمَاتِ وَالْهَوَی وَتَرَی بَثَّ الذَّرِّ فِی الثَّرَی وَتَرَی قِوَامَ النَّمْلِ عَلَی الصَّفَا ، وَتَسْمَعُ خَفَقَانَ الطَّیْرِ فِی الْهَوَاءِ ، وَتَعْلَمُ تَقَلُّبَ التَّیَّارِ فِی

الْمَاءِ ، تُعْطِی السَّائِلَ ، وَتَنْصُرُ الْمَظْلُومَ ، وَتُجِیبُ الْمُضْطَرَّ ، وَتُوءْمِنُ الْخَائِفَ ، وَتَهْدِی السَّبِیلَ وَتَجْبُرُ الْکَسِیرَ ، وَتُغْنِی الْفَقِیرَ ، قَضَاوءُکَ فَصْلٌ ، وَحُکْمُکَ عَدْلٌ ، وَأَمْرُکَ حَزْمٌ ، وَوَعْدُکَ صِدْقٌ وَمَشِیَّتُکَ عَزِیزَةٌ ، وَقَوْلُکَ حَقٌّ ، وَکَلامُکَ نُورٌ ، وَطَاعَتُکَ نَجَاةٌ ، لَیْسَ لَکَ فِی الْخَلْقِ شَرِیکٌ ، وَلَوْ کَانَ لَکَ شَرِیکٌ لَتَشَابَهَ عَلَیْنَا ، وَلَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ ، وَلَعَلا عُلُوّاً کَبِیراً ، جَلَّ قَدْرُکَ عَنْ مُجَاوَرَةِ الشُّرَکَاءِ ، وَتَعَالَیْتَ عَنْ مُخَالَطَةِ الْخُلَطَاءِ ، وَتَقَدَّسْتَ مِنْ مُلامَسَةِ النِّسَاءِ ، فَلا وَلَدٌ لَکَ وَلا وَالِدٌ ، کَذَلِکَ وَصَفْتَ نَفْسَکَ فِی کِتَابِکَ الْمَکْنُونِ الْمُطَهَّرِ الْمُنْزَلِ الْبُرْهَانِ الْمُضِیءِ الَّذِی أُنْزِلَتْ عَلَی مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله نَبِیِّ الْهُدَی ، نَبِیِّ الرَّحْمَةِ الْقُرَشِیِّ الزَّکِیِّ التَّقِیِّ النَّقِیِّ الاْءَبْطَحِیِّ الْمُضَرِیِّ الْهَاشِمِیِّ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَعَلَی آلِهِ وَسَلَّمَ وَرَحَّمَ وَکَرَّمَ .

بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، قُلْ هُوَ اللّه‌ُ أَحَدٌ ، اللّه‌ُ الصَّمَدُ ، لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ، فَلا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، ذَلَّ کُلُّ عَزِیزٍ لِعِزَّتِکَ ، وَصَغُرَتْ کُلُّ عَظَمَةٍ لِعَظَمَتِکَ ، لا یُفْزِعُکَ لَیْلٌ دَامِسٌ ، وَلا قَلْبٌ هَاجِسٌ ، وَلا جَبَلٌ بَاذِخٌ ، وَلا عُلُوٌّ شَامِخٌ ، وَلا سَمَاءٌ ذَاتُ أَبْرَاجٍ ، وَلا بِحَارٌ ذَاتُ أَمْوَاجٍ ، وَلا حُجُبٌ ذَاتُ أَرْتَاجٍ وَلا أَرْضٌ ذَاتُ فِجَاجٍ ، وَلا لَیْلٌ دَاجٍ ، وَلا ظُلَمٌ ذَاتُ أَدْعَاجٍ ، وَلا سَهْلٌ وَلا جَبَلٌ وَلا بَرٌّ وَلا بَحْرٌ وَلا شَجَرٌ وَلا مَدَرٌ ، وَلا یُسْتَتَرُ مِنْکَ شَیْءٌ ، وَلا یَحُولُ دُونَکَ سِتْرٌ ، وَلا یَفُوتُکَ شَیْءٌ ، السِّرُّ عِنْدَکَ عَلانِیَةٌ ، وَالْغَیْبُ عِنْدَکَ شَهَادَةٌ ، تَعْلَمُ وَهْمَ الْقُلُوبِ ، وَرَجْمَ الْغُیُوبِ ، وَرَجْعَ الاْءَلْسُنِ ، وَخائِنَةَ الاْءَعْیُنِ ، وَما تُخْفِی الصُّدُورُ ، وَأَنْتَ رَجَاوءُنَا عِنْدَ کُلِّ شِدَّةٍ ، وَغِیَاثُنَا عِنْدَ کُلِّ مَحَلٍّ ، وَسَیِّدُنَا فِی کُلِّ کَرِیهَةٍ ، وَنَاصِرُنَا عِنْدَ کُلِّ ظُلْمٍ ، وَقُوَّتُنَا عِنْدَ کُلِّ ضَعِیفٍ ، وَبَلاغُنَا فِی کُلِّ عَجْزٍ ، کَمْ مِنْ کَرِیهَةٍ وَشِدَّةٍ ضَعُفَتْ فِیهَا الْقُوَّةُ ، وَقَلَّتْ فِیهَا الْحِیلَةُ ، أَسْلَمَنَا فِیهَا الرَّفِیقُ ، وَخَذَلَنَا فِیهَا الشَّفِیقُ ، أَنْزَلْتُهَا بِکَ یَا رَبِّ وَلَمْ نَرْجُ غَیْرَکَ ، فَفَرَّجْتَهَا ، وَخَفَّفْتَ ثِقْلَهَا وَکَشَفْتَ غَمْرَتَهَا وَکَفَیْتَنَا إِیَّاهَا عَمَّنْ سِوَاکَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ ، أَفْلَحَ

سَائِلُکَ ، وَأَنْجَحَ طَالِبُکَ ، وَعَزَّ جَارُکَ ، وَرَبِحَ مُتَاجِرُکَ ، وَجَلَّ ثَنَاوءُکَ ، وَتَقَدَّسَتْ أَسْمَاوءُکَ ، وَعَلا مُلْکُکَ وَغَلَبَ أَمْرُکَ وَلا إِلَهَ غَیْرُکَ ، أَسْأَلُکَ یَا رَبِّ بِأَسْمَائِکَ الْمُتَعَالِیَاتِ الْمُکَرَّمَةِ الْمُطَهَّرَةِ الْمُقَدَّسَةِ الْعَزِیزَةِ ، وَبِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الَّذِی بَعَثْتَ بِهِ مُوسَی علیه‌السلام حِینَ قُلْتَ إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ فِی الدَّهْرِ الْبَاقِی ، وَبِعِلْمِکَ الْغَیْبَ ، وَقُدْرَتِکَ عَلَی الْخَلْقِ ، وَبِاسْمِکَ الَّذِی هُوَ مَکْتُوبٌ حَوْلَ کُرْسِیِّکَ ، وَبِکَلِمَاتِکَ التَّامَّاتِ ، یَا أَعَزَّ مَذْکُورٍ وَأَقْدَمَهُ فِی الْعِزِّ ، وَأَدْوَمَهُ فِی الْمُلْکِ وَالْجَبَرُوتِ ، یَا رَحِیماً بِکُلِّ مُسْتَرْحِمٍ ، وَیَا رَءُوفاً بِکُلِّ مِسْکِینٍ ، وَیَا أَقْرَبَ مَنْ دُعِیَ ، وَأَسْرَعَهُ إِجَابَةً ، وَیَا مُفَرِّجاً عَنْ کُلِّ مَلْهُوفٍ ، وَیَا خَیْرَ مَنْ طُلِبَ مِنْهُ الْخَیْرُ وَأَسْرَعَهُ عَطَاءً وَنَجَاحاً وَأَحْسَنَهُ عَطْفاً وَتَفَضُّلاً ، یَا مَنْ خَافَتِ الْمَلائِکَةُ مِنْ نُورِهِ الْمُتَوَقِّدِ حَوْلَ کُرْسِیِّهِ وَعَرْشِهِ ، صَافُّونَ مُسَبِّحُونَ طَائِفُونَ خَاضِعُونَ مُذْعِنُونَ ، یَا مَنْ یُشْتَکَی إِلَیْهِ مِنْهُ ، وَیُرْغَبُ مِنْهُ إِلَیْهِ مَخَافَةَ عَذَابِهِ فِی سَهَرِ اللَّیَالِی ، یَا فَعَّالَ الْخَیْرِ وَلا یَزَالُ الْخَیْرُ فَعَالَهُ یَا صَالِحَ خَلْقِهِ یَوْمَ یَبْعَثُ خَلْقَهُ وَعِبَادَهُ بِالسَّاهِرَةِ ، فَإِذا هُمْ قِیامٌ یَنْظُرُونَ یَا مَنْ إِذَا هُمْ بِشَیْءٍ أَمْضَاهُ ، یَا مَنْ قَوْلُهُ فَعَالُهُ ، یَا مَنْ یَفْعَلُ ما یَشاءُ کَیْفَ یَشَاءُ ، وَلا یَفْعَلُ مَا یَشَاءُ غَیْرُهُ یَا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالْخُلْدِ وَالْبَقَاءِ ، وَکَتَبَ عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ الْمَوْتَ وَالْفَنَاءَ ، یَا مَنْ یُصَوِّرُ فِی الاْءَرْحَامِ مَا یَشَاءُ کَیْفَ یَشَاءُ ، یَا مَنْ أَحاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ عِلْماً ، وَأَحْصی کُلَّ شَیْءٍ عَدَداً ، لا شَرِیکَ لَکَ فِی الْمُلْکِ ، وَلا وَلِیَّ لَکَ مِنَ الذُّلِّ ، تَعَزَّزْتَ بِالْجَبَرُوتِ ، وَتَقَدَّسْتَ بِالْمَلَکُوتِ ، وَأَنْتَ حَیٌّ لا یَمُوتُ ، وَأَنْتَ عَزِیزٌ ذُو انْتِقَامٍ ، قَیُّومٌ لا تَنَامُ ، قَاهِرٌ لا تُغْلَبُ وَلا تُرَامُ ، ذُو الْبَأْسِ الَّذِی لا یُسْتَضَامُ ، أَنْتَ مَالِکُ الْمُلْکِ ، وَمُجْرِی الْفُلْکِ ، تُعْطِی مِنْ سَعَةٍ ، وَتَمْنَعُ بِقُدْرَةٍ ، وَتُوءْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ ، وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ ، بِیَدِکَ الْخَیْرُ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ ، وَتُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ ، وَتُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ ، وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ ، وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ ، أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مَوْلانَا وَسَیِّدِنَا

وَرَسُولِکَ مُحَمَّدٍ حَبِیبِکَ الْخَالِصِ ، وَصَفِیِّکَ الْمُسْتَخَصِّ الَّذِی اسْتَخْصَصْتَهُ بِالْحَیَاةِ وَالتَّفْوِیضِ ، وَائْتَمَنْتَهُ عَلَی وَحْیِکَ ، وَمَکْنُونِ سِرِّکَ وَخَفِیِّ عِلْمِکَ ، وَفَضَّلْتَهُ عَلَی مَنْ خَلَقْتَ وَقَرَّبْتَهُ إِلَیْکَ ، وَاخْتَرْتَهُ مِنْ بَرِیَّتِکَ ، النَّذِیرِ الْبَشِیرِ السِّرَاجِ الْمُنِیرِ الَّذِی أَیَّدْتَهُ بِسُلْطَانِکَ وَاسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِکَ ، وَعَلَی أَخِیهِ وَوَصِیِّهِ وَصِهْرِهِ وَوَارِثِهِ ، وَالْخَلِیفَةِ لَکَ مِنْ بَعْدِهِ فِی أَرْضِکَ وَخَلْقِکَ أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ، وَعَلَی ابْنَتِهِ الْکَرِیمَةِ الطَّاهِرَةِ الْفَاضِلَةِ الزَّهْرَاءِ الْغَرَّاءِ فَاطِمَةَ وَعَلَی وَلَدَیْهِمَا الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ الْفَاضِلَیْنِ الرَّاجِحَیْنِ الزَّکِیَّیْنِ التَّقِیَّیْنِ الشَّهِیدَیْنِ الْخَیِّرَیْنِ ، وَعَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ زَیْنِ الْعَابِدِینَ ، وَسَیِّدِهِمْ ذِی الثَّفِنَاتِ ، وَعَلَی مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْبَاقِرِ ، وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ وَمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ الْکَاظِمِ ، وَعَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْجَوَادِ ، وَعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ ، وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْعَسْکَرِیَّیْنِ ، وَالْمُنْتَظِرِ لاِءَمْرِکَ ، الْقَائِمِ فِی أَرْضِکَ بِمَا یُرْضِیکَ وَالْحُجَّةِ عَلَی خَلْقِکَ ، وَالْخَلِیفَةِ لَکَ عَلَی عِبَادِکَ ، الْمَهْدِیِّ ابْنِ الْمَهْدِیِّینَ ، الرَّشِیدِ ابْنِ الْمُرْشِدِینَ إِلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ، صَلاةً تَامَّةً عَامَّةً دَائِمَةً نَامِیَةً بَاقِیَةً شَامِلَةً مُتَوَاصِلَةً ، وَأَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَتَرْحَمَنَا وَتُفَرِّجَ عَنَّا کَرْبَنَا وَهَمَّنَا وَغَمَّنَا .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ وَلا أَسْأَلُ غَیْرَکَ وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ وَلا أَرْغَبُ إِلَی سِوَاکَ ، أَسْأَلُکَ بِجَمِیعِ مَسَائِلِکَ وَأَحَبِّهَا إِلَیْکَ ، وَأَدْعُوکَ وَأَتَضَرَّعُ إِلَیْکَ ، وَأَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِأَحَبِّ أَسْمَائِکَ إِلَیْکَ ، وَأَحْظَاهَا عِنْدَکَ ، وَکُلُّهَا حَظِیٌّ عِنْدَکَ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَنْ تَرْزُقَنِی الشُّکْرَ عِنْدَ النَّعْمَاءِ ، وَالصَّبْرَ عِنْدَ الْبَلاءِ ، وَالنَّصْرَ عَلَی الاْءَعْدَاءِ وَأَنْ تُعْطِیَنِی خَیْرَ السَّفَرِ وَالْحَضَرِ ، وَالْقَضَاءِ وَالْقَدَرِ ، وَخَیْرَ مَا سَبَقَ فِی أُمِّ الْکِتَابِ ، وَخَیْرَ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ .

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حُسْنَ ذِکْرِ الذَّاکِرِینَ ، یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ ، وَارْزُقْنِی خُشُوعَ الْخَاشِعِینَ ، وَعَمَلَ الصَّالِحِینَ ، وَصَبْرَ الصَّابِرِینَ ، وَأَجْرَ الْمُحْسِنِینَ ، وَسَعَادَةَ الْمُتَّقِینَ وَقَبُولَ

الْفَائِزِینَ ، وَحُسْنَ عِبَادَةِ الْعَابِدِینَ ، وَتَوْبَةَ التَّائِبِینَ ، وَإِجَابَةَ الْمُخْلَصِینَ ، وَیَقِینَ الصِّدِّیقِینَ ، وَأَلْبِسْنِی مَحَبَّتَکَ ، وَأَلْهِمْنِی الْخَشْیَةَ لَکَ ، وَاتِّبَاعَ أَمْرِکَ وَطَاعَتَکَ ، وَنَجِّنِی مِنْ سَخَطِکَ ، وَاجْعَلْ لِی إِلَی کُلِّ خَیْرٍ سَبِیلاً ، وَلا تَجْعَلْ لِلشَّیْطَانِ عَلَیَّ سَبِیلاً ، وَلا لِلسُّلْطَانِ وَاکْفِنِی شَرَّهُمَا ، وَسِرَّ ذَلِکَ کُلِّهِ وَعَلانِیَتَهُ .

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی الإسْتِعْدَادَ عِنْدَ الْمَوْتِ ، وَاکْتِسَابَ الْخَیْرِ قَبْلَ الْفَوْتِ ، حَتَّی تَجْعَلَ ذَلِکَ عُدَّةً لِی فِی آخِرَتِی ، وَأُنْساً لِی فِی وَحْشَتِی ، یَا وَلِیَّ نِعْمَتِی ، اغْفِرْ لِی خَطِیئَتِی ، وَتَجَاوَزْ عَنْ زَلَّتِی ، وَأَقِلْنِی عَثْرَتِی ، وَفَرِّجْ عَنِّی کُرْبَتِی ، وَأَبْرِدْ بِإِجَابَتِکَ حَرَّ غَلَّتِی ، وَاقْضِ لِی حَاجَتِی ، وَسُدَّ بِغِنَاکَ فَاقَتِی ، وَأَعِنِّی فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ وَأَحْسِنْ مَعُونَتِی ، وَارْحَمْ فِی الدُّنْیَا غُرْبَتِی ، وَعِنْدَ الْمَوْتِ ضَرْعَتِی ، وَفِی الْقُبُورِ وَحْشَتِی وَبَیْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَی وَحْدَتِی ، وَلَقِّنِّی عِنْدَ الْمُسَاءَلَةِ حُجَّتِی ، وَاسْتُرْ عَوْرَتِی ، وَلا تُوءَاخِذْنِی عَلَی زَلَّتِی ، وَطَیِّبْ لِی مَضْجَعِی ، وَهَنِّئْنِی مَعِیشَتِی ، یَا صَاحِبِیَ الشَّفِیقَ ، وَیَا سَیِّدِیَ الرَّفِیقَ وَیَا مُونِسِی فِی کُلِّ طَرِیقٍ ، وَیَا مَخْرَجِی مِنْ حَلَقِ الْمَضِیقِ ، وَیَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ ، وَیَا مُفَرِّجَ کُرَبِ الْمَکْرُوبِینَ ، وَیَا حَبِیبَ التَّائِبِینَ ، وَیَا قُرَّةَ عَیْنِ الْعَابِدِینَ ، یَا نَاصِرَ أَوْلِیَائِهِ الْمُتَّقِینَ ، یَا مُونِسَ أَحِبَّائِهِ الْمُسْتَوْحِشِینَ ، وَیَا مَلِکَ یَوْمِ الدِّینِ ، یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ ، وَیَا إِلَهَ الاْءَوَّلِینَ وَالآْخِرِینَ ، بِکَ اعْتَصَمْتُ وَبِکَ وَثِقْتُ ، وَعَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ ، وَإِلَیْکَ أَنَبْتُ ، وَبِکَ انْتَصَرْتُ وَبِکَ احْتَجَزْتُ ، وَإِلَیْکَ هَرَبْتُ ، فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَعْطِنِی الْخَیْرَ فِیمَنْ أَعْطَیْتَ ، وَاهْدِنِی فِیمَنْ هَدَیْتَ ، وَعَافِنِی فِیمَنْ عَافَیْتَ ، وَاکْفِنِی فِیمَنْ کَفَیْتَ ، وَقِنِی شَرَّ مَا قَضَیْتَ ، فَإِنَّکَ تَقْضِی وَلا یُقْضَی عَلَیْکَ ، لا مَانِعَ لِمَا أَعْطَیْتَ ، وَلا مُضِلَّ لِمَنْ هَدَیْتَ ، وَلا مُذِلَّ لِمَنْ وَالَیْتَ ، وَلا نَاصِرَ لِمَنْ عَادَیْتَ ، وَلا مَلْجَأَ وَلا مُلْتَجَی مِنْکَ إِلاّ إِلَیْکَ ، فَوَّضْتُ أُمُورِی إِلَیْکَ ، ارْزُقْنِی الْقِسْمَةَ مِنْ کُلِّ بِرٍّ ، وَالسَّلامَةَ مِنْ کُلِّ وِزْرٍ ، یَا سَامِعَ کُلِّ صَوْتٍ ، یَا مُحْیِیَ کُلِّ نَفْسٍ بَعْدَ

الْمَوْتِ ، یَا مَنْ لا یَخَافُ الْفَوْتَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَاجْلِبْ لِیَ الرِّزْقَ جَلْباً ، فَإِنِّی لا أَسْتَطِیعُ لَهُ طَلَباً ، وَلا تَضْرِبْ بِالطَّلَبِ وَجْهِی ، وَلا تَحْرِمْنِی رِزْقِی ، وَلا تَحْبِسْ عَنِّی إِجَابَتِی ، وَلا تُوقِفْ مَسْأَلَتِی ، وَلا تُطِلْ حَیْرَتِی ، وَشَفِّعْ وَلایَتِی وَوَسِیلَتِی ، بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّکَ وَصَفِیِّکَ وَخَاصَّتِکَ وَخَالِصَتِکَ وَرَسُولِکَ النَّذِیرِ الْمُنْذِرِ الطَّیِّبِ الطَّاهِرِ ، وَأَخِیهِ أَمِیرِ الْمُوءْمِنِینَ ، وَقَائِدِ الْمُوءْمِنِینَ إِلَی جَنَّاتِ النَّعِیمِ وَبِفَاطِمَةَ الْکَرِیمَةِ الزَّهْرَاءِ الْغَرَّاءِ الطَّاهِرَةِ وَالاْءَئِمَّةِ مِنْ ذُرِّیَّتِهِمْ الطَّاهِرِینَ الاْءَخْیَارِ ، صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ ، وَارْزُقْنِی رِزْقاً وَاسِعاً وَأَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ ، فَقَدْ قَدَّمْتُ وَسِیلَتِی بِهِمْ إِلَیْکَ ، وَتَوَجَّهْتُ بِکَ إِلَیْکَ ، یَا بَرُّ یَا رَءُوفُ یَا رَحِیمُ ، یَا اللّه‌ُ یَا اللّه‌ُ ، یَا ذَا الْمَعَارِجِ یَا ذَا الْمَعَارِجِ فَإِنَّکَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَارْحَمْنَا وَأَعْتِقْنَا مِنَ النَّارِ وَاخْتِمْ لَنَا بِخَیْرٍ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ آمِینَ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ » .

دعاء برای استجابت

119 ـ دعوات راوندی مرسلا⁽¹⁾دعائی از امام زین العابدین نزد استجابت دعاء ذکر کرده « اللَّهُمَّ قَدْ أَکْدَی الطَّلَبُ ، وَأَعْیَتِ الْحِیَلُ إِلاّ عِنْدَکَ ، وَضَاقَتِ الْمَذَاهِبُ ، وَامْتَنَعَتِ الْمَطَالِبُ ، وَعَسُرَتْ الرَّغَائِبُ ، وَانْقَطَعَتِ الطُّرُقُ إِلاّ إِلَیْکَ ، وَتَصَرَّمَتِ الآْمَالُ ، وَانْقَطَعَ الرَّجَاءُ إِلاّ مِنْکَ ، وَخَابَتِ الثِّقَةُ ، وَأَخْلَفَ الظَّنُّ إِلاّ بِکَ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَیْکَ مُنْهَجَةً ، وَمَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَیْکَ مُفَتَّحَةً ، وَأَعْلَمُ إِنَّکَ لِمَنْ دَعَاکَ لَمَوْضِعُ إِجَابَةٍ ، وَلِلصَّارِخِ إِلَیْکَ لَمَرْصَدُ إِغَاثَةٍ ، وَإِنَّ الْقَاصِدَ لَکَ لَقَرِیبُ الْمَسَافَةِ مِنْکَ ، وَمُنَاجَاةَ الْعَبْدِ إِیَّاکَ غَیْرُ مَحْجُوبَةٍ عَنِ اسْتِمَاعِکَ ، وَإِنَّ فِی اللَّهْفِ إِلَی جُودِکَ وَالرِّضَا بِعِدَتِکَ ، وَالاسْتِرَاحَةِ إِلَی ضَمَانِکَ عِوَضاً عَنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ ، وَمَنْدُوحَةً عَمَّا قِبَلَ الْمُسْتَأْثِرِینَ ، وَدَرَکاً مِنْ خَیْرِ الْوَارِثِینَ ، فَاغْفِرْ بِلا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ مَا مَضَی مِنْ ذُنُوبِی ، وَاعْصِمْنِی فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی ،

وَافْتَحْ لِی أَبْوَابَ رَحْمَتِکَ وَجُودِکَ الَّتِی لا تُغْلِقُهَا عَنْ أَحِبَّائِکَ وَأَصْفِیَائِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین » .

دعای متعدد

120 ـ دعائی است که در کتاب حج⁽¹⁾و عمره از امام ششم علیه‌السلام آورده‌ام « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ ، وَبِکُلِّ اسْمٍ تَسَمَّیْتَ بِهِ لأَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ ، وَهُوَ مَرْفُوعٌ مَخْزُونٌ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الأَعْظَمِ الأَعْظَمِ الَّذِی إِذَا سُئِلْتَ بِهِ کَانَ حَقّاً عَلَیْکَ أَنْ تُجِیبَ » سپس حاجت خود را بخواهد .

این دعاء را دنبال نماز می‌خواند ، و اگر کار دردناک فظیعی رخ داد ، این دعا را بخواند « اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکُلِّ حَرْفٍ أَنْزَلْتَهُ عَلَی مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَبِکُلِّ حَرْفٍ أَنْزَلْتَهُ عَلَی مُوسَی علیه‌السلام وَبِکُلِّ حَرْفٍ أَنْزَلْتَهُ عَلَی عِیسَی علیه‌السلام وَبِکُلِّ حَرْفٍ أَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابٍ مِنْ کُتُبِکَ وَبِکُلِّ دَعْوَةٍ دَعَاکَ بِهَا مَلَکٌ مِنْ مَلائِکَتِکَ » . سپس حاجت خود را بخواهد .

121 ـ در فلاح السائل روایتی⁽²⁾مسند ( ضعیف ) از امام ششم علیه‌السلام آورده که در تعقیب نماز برای برآورده شدن حاجات ذکر شده « اللَّهُمَّ إِنِّی أَدِینُکَ بِطَاعَتِکَ وَوَلایَتِکَ وَوَلایَةِ رَسُولِکَ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وَوَلایَةِ الاْءَئِمَّةِ مِنْ أَوَّلِهِمْ إِلَی آخِرِهِمْ یک یک امامان را نام می‌برد و می‌گوید : اللَّهُمَّ إِنِّی أَدِینُکَ بِطَاعَتِهِمْ وَوَلایَتِهِمْ ، وَالرِّضَا بِمَا فَضَّلْتَهُمْ بِهِ ، غَیْرَ مُتَکَبِّرٍ وَلا مُسْتَکْبِرٍ عَلَی مَعْنَی مَا أَنْزَلْتَ فِی کِتَابِکَ عَلَی حُدُودِ مَا أَتَانَا فِیهِ وَمَا لَمْ یَأْتِنَا ، مُوءْمِنٌ مُعْتَرِفٌ مُسَلِّمٌ بِذَلِکَ ، رَاضٍ بِمَا رَضِیتَ بِهِ یَا رَبِّ ، أُرِیدُ بِهِ وَجْهَکَ وَالدَّارَ الآْخِرَةَ ، مَرْهُوباً وَمَرْغُوباً إِلَیْکَ فِیهِ ، فَأَحْیِنِی عَلَی ذَلِکَ ، وَأَمِتْنِی إِذَا أَمَتَّنِی عَلَی ذَلِکَ ، وَابْعَثْنِی عَلَی ذَلِکَ ، وَإِنْ کَانَ مِنِّی تَقْصِیرٌ فِیمَا مَضَی ، فَإِنِّی أَتُوبُ إِلَیْکَ مِنْهُ ، وَأَرْغَبُ إِلَیْکَ

فِیمَا عِنْدَکَ ، وَأَسْأَلُکَ أَنْ تَعْصِمَنِی بِوَلایَتِکَ عَنْ مَعْصِیَتِکَ ، وَلا تَکِلْنِی إِلَی نَفْسِی طَرْفَةَ عَیْنٍ ، وَلا أَقَلَّ مِنْ ذَلِکَ وَلا أَکْثَرَ ، إِنَّ النَّفْسَ لاَءَمّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاّ مَا رَحِمْتَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَأَسْأَلُکَ أَنْ تَعْصِمَنِی بِطَاعَتِکَ حَتَّی تَتَوَفَّانِی عَلَیْهَا ، وَأَنْتَ عَنِّی رَاضٍ ، وَأَنْ تَخْتِمَ لِی بِالسَّعَادَةِ ، وَلا تُحَوِّلْنِی عَنْهَا أَبَداً ، وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِکَ ، اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحُرْمَةِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ ، وَبِحُرْمَةِ اسْمِکَ الْعَظِیمِ ، وَبِحُرْمَةِ رَسُولِکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ ، وَبِحُرْمَةِ أهْلِ بیتِ رسولِکَ علی وفاطمة والحسن والحسین وعلی بن الحسین ومحمد بن علی وجعفر بن محمد وموسی بن جعفر وعلی بن موسی ومحمد بن علی وعلی بن محمد والحسن بن علی والحجة علیهم‌السلام أن تُصلّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَکَذَا » و به جای این جمله حوائج خود را می‌خواهد .

دعاء برای استجابت

123 ـ در همان کتاب روایتی⁽¹⁾مرسل در تعقیب نماز واجب برای استجابت دعاء از امام ششم علیه‌السلام از گفته پدرش امام پنجم علیه‌السلام ذکر کرده ، « أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ ، یُحْیِی وَیُمِیتُ ، وَیُمِیتُ وَیُحْیِی ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، سُبْحَانَ ذِی الْمُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ ، سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّةِ وَالْجَبَرُوتِ ، سُبْحَانَ ذِی الْکِبْرِیَاءِ وَالْعَظَمَةِ ، سُبْحَانَ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ ، سُبْحَانَ رَبِّیَ الاْءَعْلَی ، سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ ، سُبْحَانَ اللّه‌ِ وَبِحَمْدِهِ ، کُلُّ هَذَا قَلِیلٌ یَا رَبِّ ، وَعَدَدَ خَلْقِکَ وَمِلْ‌ءَ عَرْشِکَ وَرِضَا نَفْسِکَ وَمَبْلَغَ مَشِیَّتِکَ وَعَدَدَ مَا أَحْصَی کِتَابُکَ وَمِلْ‌ءَ مَا أَحْصَی کِتَابُکَ ، وَزِنَةَ مَا أَحْصَی کِتَابُکَ ، وَمِثْلَ ذَلِکَ أَضْعَافاً لا تُحْصَی ، وَعَدَدَ خَلْقِکَ وَمِلْ‌ءَ خَلْقِکَ ، وَزِنَةَ خَلْقِکَ وَمِثْلَ ذَلِکَ أَضْعَافاً لا تُحْصَی ، وَعَدَدَ بَرِیَّتِکَ ، وَمِلْ‌ءَ بَرِیَّتِکَ ، وَزِنَةَ بَرِیَّتِکَ ، وَمِثْلَ ذَلِکَ أَضْعَافاً لا تُحْصَی ، وَعَدَدَ مَا تَعْلَمُ ، وَزِنَةَ مَا تَعْلَمُ ، وَمِلْ‌ءَ مَا

تَعْلَمُ ، وَمِثْلَ ذَلِکَ أَضْعَافاً لا تُحْصَی ، وَمِنَ التَّحْمِیدِ وَالتَّعْظِیمِ وَالتَّقْدِیسِ وَالثَّنَاءِ وَالشُّکْرِ وَالْخَیْرِ وَالْمَدْحِ وَالصَّلاةِ عَلَی النَّبِیِّ وَأَهْلِ بَیْتِهِ صَلَّی اللّه‌ُ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ مِثْلَ ذَلِکَ ، وَأَضْعَافَ ذَلِکَ ، وَعَدَدَ مَا خَلَقْتَ وَذَرَأْتَ وَبَرَأْتَ ، وَعَدَدَ مَا أَنْتَ خَالِقُهُ مِنْ شَیْءٍ ، وَمِلْ‌ءَ ذَلِکَ کُلِّهِ ، وَأَضْعَافَ ذَلِکَ کُلِّهِ أَضْعَافاً لَوْ خَلَقْتَهُمْ فَنَطَقُوا بِذَلِکَ مُنْذُ قَطُّ إِلَی الاْءَبَدِ لا انْقِطَاعَ لَهُ یَقُولُونَ کَذَلِکَ ، وَلا یَسْأَمُونَ وَلا یَفْتُرُونَ ، أَسْرَعَ مِنْ لَحْظِ الْبَصَرِ ، وَکَمَا یَنْبَغِی لَکَ ، وَکَمَا أَنْتَ لَهُ أَهْلٌ ، وَأَضْعَافَ مَا ذَکَرْتُ وَزِنَةَ مَا ذَکَرْتُ ، وَعَدَدَ مَا ذَکَرْتُ ، وَمِثْلَ جَمِیعِ ذَلِکَ ، کُلُّ هَذَا قَلِیلٌ یَا إِلَهِی تَبَارَکْتَ وَتَقَدَّسْتَ وَتَعَالَیْتَ عُلُوّاً کَبِیراً ، یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، أَسْأَلُکَ عَلَی أَثَرِ هَذَا الدُّعَاءِ بِأَسْمَائِکَ الْحُسْنَی وَأَمْثَالِکَ الْعُلْیَا وَکَلِمَاتِکَ التَّامَّاتِ أَنْ تُعَافِیَنِی فِی الدُّنْیَا وَالآْخِرَة » . راوی ابو یحیی می‌گوید ازامام پنجم علیه‌السلام شنیدم می‌گفت این دعاء مستجاب است .

123 ـ در فلاح السائل و مصباح شیخ و البلد الامین این دعاء⁽¹⁾را آورده « یَا اللّه‌ُ الْمَانِعُ قُدْرَتُهُ خَلْقَهُ ، وَالْمَالِکُ بِهَا سُلْطَانَهُ ، وَالْمُتَسَلِّطُ بِمَا فِی یَدَیْهِ ، کُلُّ مَرْجُوٍّ دُونَکَ یخَیبُ رَجَاءَ رَاجِیهِ ، وَرَاجِیکَ مَسْرُورٌ لا یَخِیبُ ، أَسْأَلُکَ بِکُلِّ رِضاً لَکَ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ أَنْتِ فِیهِ ، وَبِکُلِّ شَیْءٍ تُحِبُّ أَنْ تُذْکَرَ بِهِ ، وَبِکَ یَا اللّه‌ُ فَلَیْسَ یَعْدِلُکَ شَیْءٌ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَحُوطَنِی وَإِخْوَانِی وَوُلْدِی وَتَحْفَظَنِی بِحِفْظِکَ وَأَنْ تَقْضِیَ حَاجَتِی فِی کَذَا وَکَذَا » به جای کذا و کذا حاجت خود را ذکر کند ، روایت شده از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله هنگامی که این را گفت پیش از آنکه از آنجا برو ( یا جابجا شود ) حاجتش برآورده گردد .

دعاء دنبال نماز واجب برای حاجت

124 ـ در مجالس صدوق روایتی مسند⁽¹⁾( سند آن ضعیف است ) از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده هر که در دنبال هر نماز واجبی 40 بار بگوید « سُبْحانَ اللّه‌ِ وَاَلْحَمْدُللّه‌ِِ وَلا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ وَاَللّه‌ُ اَکْبَرُ » قبل از آنکه پاهای خود را بگرداند یعنی به همان حالت نماز باشد ، سپس چیزی از خداوند درخواست کند ، خداوند به او عطا فرماید .

125 ـ روایتی در کتاب⁽²⁾دعائم الاسلام مرسلاً و در جعفریّات مسنداً از حضرت امیر علیه‌السلام از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد ، که هیچ کسی از امت من نیست که نماز را آورده سپس با دست راست پیشانی خود را مسح کرده ، آنگاه بگوید « اَللّـهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ ، اَللّـهُمَّ اَذْهِبْ عَنِّی الْهَمَّ وَالْحَزَنَ وَالْفِتَنَ ما ظَهَرَ مِنْها وَما بَطَنَ » ، مگر آنکه آنچه خواسته خداوند به او عطا فرماید .

126 ـ در امالی طوسی قدس‌سره ⁽³⁾مسنداً بسندی ( دارای ضعف ) محمد بن مسلم از امام ششم علیه‌السلام نقل کرده ، هر که بعد از نماز صبح پیش از آنکه سخنی بگوید ، این دعا را بگوید « بِسْمِ اللّه‌ِ الرّحمنِ الرّحیم ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه‌ِ العَلی العَظیم » 7 بار آن را تکرار کند خداوند 70 نوع از بلاها را از او دفع می‌کند ، و هم چنین بعد از نماز مغرب 70 بلاء از او دفع می‌کند ، که پست‌ترین آنها خوره و پیسی است .

در روایت قویّ کافی ، ابوبصیر⁽¹⁾از امام ششم علیه‌السلام نقل کرده هر که این دعا را بعد از نماز صبح و دنبال نماز مغرب 7 بار بخواند خداوند 70 نوع بلاء از او دفع می‌کند ، که پست‌ترین آنها ریح و پیسی و دیوانگی است ، و در روایت دیگری از ابو بصیر دیوانگی و خوره و پیسی آمده .

دعا دنبال نماز صبح و مغرب برای حاجت

127 ـ در کتاب امالی شیخ طوسی و مجالس⁽²⁾شیخ مفید روایتی مسند ( اما ضعیف ) از راوی آورده ، که بسیار بود ناراحتی چشم داشتم ، عبارت ( اشتکی هست ) شکایت به امام ششم علیه‌السلام کردم ، دعائی را حضرت به او آموختند ، برای دنیا و آخرت ، و درد چشم نیز کفایت می‌شود ، بفرمایند بعد از فجر ( دمیدن سپیده صبح و دنبال مغرب ) منظور بعد از نماز صبح و مغرب است بگو « اَللّـهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ‌مُحَمَّدٍ عَلَیْکَ، أنْ تُصَلّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأنْ تَجْعَلْ النُّورَ فی بَصَری وَالْبَصیرَةَ فی دینی، وَالْیَقینَ فی قَلْبی، وَالاْءِخْلاصَ فی عَمَلی ، وَالسَّلامَةَ فی نَفْسی ، وَالسَّعَةَ فی رِزْقی، وَالشُّکْرَ لَکَ اَبَداً ما اَبْقَیْتَنی » .

128 ـ و در ثواب الاعمال شیخ صدوق قدس‌سره ⁽³⁾روایتی مسند ( ولی ضعیف ) از ابی المغیرة ، از امام ابی الحسن ( امام هفتم علیه‌السلام ) آورده که هر که بعد از نماز صبح و نماز مغرب پیش از آنکه پاهای خود را بگرداند ( جابجا شود ) یا با کسی سخن گوید ، بگوید : « اِنَّ اللّه‌َ وَمَلاآئِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ، یا اَیُّهَا الَّذینَ امَنُوا صَلّوُا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلیما ، اللّهمّ صلّ محمّد وذرّیته » . خداوند 100 حاجت 70 در دنیا

و 30 در آخرت برای او برآورده سازد .

129 ـ در روایت فلاح السائل⁽¹⁾که ابو غالب زراری مسنداً بسندی صحیح از امام ششم ذکر کرده ، دارد ، که هر که ( نظیر روایت ثواب الاعمال ) با تفاوت اینکه 70 حاجت برای آخرت و 30 برای دنیا از او خداوند برآورده سازد و صلوات آخر را این گونه آورده « اللّهمّ صلّ علی محمّد النبی وعلی ذرّیته وعلی أهل بیته » .

دعای رفع فقر

130 ـ در همان کتاب روایتی مسند⁽²⁾( ولی ضعیف ) از عبید بن زراره دارد که نزد امام ششم علیه‌السلام حاضر شدم ، مردی از شیعیان حضرت از فقر و تنگی معیشت به حضرت شکایت داشت ، و اینکه در شهرها برای روزی تلاش دارد ، بر فقرش افزوده می‌گردد ، حضرت به او فرمود : نماز عشاء را که خواندی در حال تانّی ( آرامی ) بگو : « اَللّـهُمَّ اِنَّهُ لَیْسَ لی عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقی، وَاِنَّما اَطْلُبُهُ بِخَطَراتٍ تَخْطُرُ عَلی قَلْبی، فَاَجُولُ فی طَلَبِهِ الْبُلْدانَ، فَاَنـَا فیما اَنَا طالِبٌ کَالْحَیْرانِ، لا اَدْری اَفی سَهْلٍ هَوُ اَمْ فی جَبَلٍ، اَمْ فی اَرْضٍ اَمْ فی سَمآءٍ، اَمْ فی بَرٍّاَمْ فی بَحْرٍ، وَعَلی یَدَیْ مَنْ وَمِنْ، قِبَلِ مَنْ وَقَدْعَلِمْتُ اَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَکَ، وَاَسْبابَهُ بِیَدِکَ، وَاَنْتَ الَّذی تَقْسِمُهُ بِلُطْفِکَ وَتُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِکَ، اَللّـهُمَّ فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَاجْعَلْ یا رَبِّ رِزْقَکَ لی واسِعاً، وَمَطْلَبَهُ سَهْلاً، وَمَاْخَذَهُ قَریباً، وَلاتُعَنِّنی بِطَلَبِ مالَمْ تُقَدِّرْ لی فیهِ رِزْقاً، فَاِنَّکَ غَنِیٌّ عَنْ عَذابی، وَاَنـَا فَقیرٌ اِلی رَحْمَتِکَ، فَصَلِ‌عَلیمُحَمَّدٍوَآلِهِ، وَجُدْ عَلی عَبْدِکَ‌بِفَضْلِکَ‌اِنَّکَ ذُوفَضْلٍ عَظیمٍ » .

131 ـ در روایتی مرسل⁽¹⁾صاحب عدّة الداعی آورده ، که ابو القمقام از امام ابی الحسن امام هفتم علیه‌السلام دعائی برای برآورده شدن حاجت آموخت و مدّت کمی گذشت ، از بادیه ( بیابان ) جماعتی آمده خبر دادند مردی از فامیلش مرده و غیر از او وارثی ندارد ، رفت و ثروت را گرفت ، و پیوسته بی‌نیاز است ، بعد از نماز صبح 10 بار بگوید « سُبْحانَ اللّه‌ِ الْعَظیمِ وَبِحَمْدِهِ ، اَسْتَغْفِرُ اللّه‌َ وَاَسْئَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ » .

132 ـ هلقام بن ابی هلقام می‌گوید⁽²⁾دعائی جامع برای دنیا و آخرت و موجز امام هفتم علیه‌السلام به من آموخت ، فرمود دنبال نماز صبح تا طلوع آفتاب بگو « سُبْحانَ اللّه‌ِ وَبِحَمْدِهِ اَسْتَغْفِرُ اللّه‌َ وَاَسْئَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ » از همه اهل بیتم حالم بدتر بود ناگهان میراثی از مردی به من رسید که گمان نمی‌کردم بین ما خویشی باشد امروز من از توانگرترین اهل بیتم هستم .

دعای ادای دین

133 ـ عبداللّه بن سنان⁽³⁾در روایت تفسیر عیاشی دعائی از امام ششم علیه‌السلام آموخته ، که بدهی او بخواندنش اداء می‌شود ، و حالش نیک می‌گردد ، بعد از نماز صبح بگو « تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ الْقَیُّومِ الَّذی لاْ یَمُوتُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدا ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فِی الْمُلْکِ ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبیرا ، اَللّـهُمَّ اِنّی اَعُوذُ بِکَ مِنَ الْبُؤْسِ وَالْفَقْرِ وَمِنْ غَلَبَةِ الدَّیْنِ وَالسُّقْمِ وَاَسْئَلُکَ اَنْ تُعینَنی عَلی اَدآءِ حَقِّکَ اِلَیْکَ وَاِلَی النّاسِ » .

دعای حاجت

134 ـ علی بن حاتم از امام ششم علیه‌السلام در روایت⁽¹⁾تهذیب آورده ، که هیچ مؤمنی نیست که خداوند را با توجه قلب به این دعاء بخواند مگر آنکه خداوند عزّوجل حاجتش را برآورده سازد « الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لا یَنْسَی مَنْ ذَکَرَهُ وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لا یُخَیِّبُ مَنْ دَعَاهُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لا یَقْطَعُ رَجَاءَ مَنْ رَجَاهُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لا یُذِلُّ مَنْ وَالاهُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی یَجْزِی بِالاْءِحْسَانِ إِحْسَاناً ، وَبِالصَّبْرِ نَجَاةً ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی هُوَ ثِقَتُنَا حِینَ تَنْقَطِعُ الْحِیَلُ عَنَّا ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی هُوَ رَجَاوءُنَا حِینَ یَسُوءُ ظَنُّنَا بِأَعْمَالِنَا ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی مَنْ تَوَکَّلَ عَلَیْهِ کَفَاهُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی یَغْدُو عَلَیْنَا وَیَرُوحُ بِنِعَمِهِ فَنَظَلُّ فِیهَا وَنَبِیتُ بِرَحْمَتِهِ سَاکِنِینَ ، وَنُصْبِحُ بِنِعْمَتِهِ مُعَافِینَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ کَثِیراً وَلَکَ الْمَنُّ فَاضِلاً ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی خَلَقَنِی فَأَحْسَنَ خَلْقِی ، وَصَوَّرَنِی فَأَحْسَنَ صُورَتِی ، وَأَدَّبَنِی فَأَحْسَنَ أَدَبِی ، وَبَصَّرَنِی دِینَهُ ، وَبَسَطَ عَلَیَّ رِزْقَهُ ، وَأَسْبَغَ عَلَیَّ نِعَمَهُ ، وَکَفَانِی الْهَمَّ .

اللَّهُمَّ فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَی کُلِّ حَالٍ کَثِیراً ، وَلَکَ الْمَنُّ فَاضِلاً ، وَبِنِعْمَتِکَ تَتِمُّ الصَّالِحَاتُ .

اللَّهُمَّ فَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِکَ ، وَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا نِهَایَةَ لَهُ دُونَ عِلْمِکَ ، وَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِیَّتِکَ ، وَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا أَجْرَ لِقَائِلِهِ دُونَ رِضَاکَ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ وَإِلَیْکَ الْمُشْتَکَی وَأَنْتَ الْمُسْتَعَانُ .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ کَمَا أَنْتَ أَهْلُهُ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ بِمَحَامِدِهِ کُلِّهَا عَلَی نَعْمَائِهِ کُلِّهَا ، حَتَّی یَنْتَهِیَ الْحَمْدُ إِلَی مَا یُحِبُّ رَبُّنَا وَیَرْضَی .

اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ کَمَا تَقُولُ ، وَفَوْقَ مَا یَقُولُ الْقَائِلُونَ وَکَمَا یُحِبُّ رَبُّنَا أَنْ یُحْمَدَ ،

سپس می‌گوید : أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِینَ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ مَلِکُ یَوْمِ الدِّینِ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ مَبْدَأُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیْکَ یَعُودُ وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ لَمْ تَزَلْ وَلا تَزَالُ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ خَالِقُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ خَالِقُ الْخَیْرِ وَالشَّرِّ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْوَاحِدُ الاْءَحَدُ الْفَرْدُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُوءْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبّارُ الْمُتَکَبِّرُ ، سُبْحانَ اللّه‌ِ عَمّا یُشْرِکُونَ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْکَبِیرُ الْمُتَعالِ ، وَالْکِبْرِیَاءُ رِدَاوءُکَ .

أَسْأَلُکَ یَا اللّه‌ُ بِجُودِکَ الَّذِی أَنْتَ أَهْلُهُ ، وَأَسْأَلُکَ یَا اللّه‌ُ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی أَنْتَ أَهْلُهَا ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ ، وَعَلَی آلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تُعْطِیَنِی مِنْ جَزِیلِ مَا أَعْطَیْتَ أَوْلِیَاءَکَ مَا آمَنُ بِهِ مِنْ عَذَابِکَ ، وَأَسْتَوْجِبُ بِهِ کَرَامَتَکَ ، فَإِنَّ فِی عَطَائِکَ خَلَفاً مِنْ مَنْعِ غَیْرِکَ ، وَلَیْسَ فِی مَنْعِکَ خَلَفٌ مِنْ عَطَاءِ غَیْرِکَ ، یَا سَامِعَ کُلِّ صَوْتٍ ، یَا جَامِعَ کُلِّ فَوْتٍ ، یَا بَارِئَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ ، یَا مَنْ لا تَتَشَابَهُ عَلَیْهِ الاْءَصْوَاتُ ، وَلا تَغْشَاهُ الظُّلُمَاتُ ، یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ شَیْءٌ عَنْ شَیْءٍ ، أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِی مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِی ، وَتُعْطِیَنِی سُوءْلِی فِی دُنْیَایَ وَآخِرَتِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین » .

دعای رفع علت

135 ـ در کتاب البلد الامین روایتی⁽¹⁾مرسل از امام صادق علیه‌السلام ذکر کرده که هر که علتی دارد ، چهل بار بعد از صبح ( ظاهراً مراد بعد از نماز صبح باشد ) بگوید « بسم اللّه الرحمن الرحیم الحمد للّه رب العالمین ، حسبنا اللّه ونعم الوکیل وَلا حولَ وَلا قُوَّة إلاّ باللّه الْعَلِی العَظِیم » سپس دست خود را بر علت کشیده

خوب می‌شود انشاء اللّه تعالی .

و از کتاب سرائر⁽¹⁾روایتی از حضرت ایراد کرده ، که هر که این را هر روز 30 بار بگوید ، خداوند 99 قسم بلا که سست‌تر از همه خوره است از او دفع می‌کند .

دعا بعد از نماز صبح برای حاجت

136 ـ در کتاب کافی و من لا یحضره الفقیه⁽²⁾از محمد بن فرج ، روایتی از امام نهم علیه‌السلام ( محمد بن علی الرضا علیه‌السلام ) آورده که دعائی به او یاد دادند و فرمودند هر که دنبال نماز صبح با آن دعا کند ، هیچ حاجتی را طلب نمی‌کند ، مگر برایش فراهم می‌شود ، و خداوند مهمش را کفایت می‌کند « بِسْمِ اللّه‌ِ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلی مُحَمَّدٍ وآلِهِ ، وَاُفَوِّضُ اَمْری اِلَی اللّه‌ِ ، اِنَّ اللّه‌َ بَصیرٌ بِالْعِبادِ، فَوَقیهُ اللّه‌ُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا، لا اِلـهَ إلاّ اَنْتَ، سُبْحانَکَ اِنّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمینَ، فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ، حَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکیلُ، فَاْنَقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّه‌ِ وَفَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوآءٌ، ما شآءَ اللّه‌ُ لاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلاّ بِاللّه ، ما شآءَاللّه‌ُ لا ما شآءَ النّاسُ، ما شآءَ اللّه‌ُ وَاِنْ کَرِهَ النّاسُ، حَسْبِیَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبینَ، حَسْبِیَ الْخالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقینَ، حَسْبِیَ الرّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقینَ، حَسْبی الّذی لَمْ یَزَلْ‌حَسْبی، حَسْبِیَ اللّه‌ُ لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ‌الْعَظیمِ » و در روایت عدة الداعی بعد از من المرزوقین دارد « حَسْبِیَ اللّه‌ُ رَبُّ الْعالَمینَ، حَسْبی مَنْ هُوَ حَسْبی، حَسْبی مَنْ لَمْ یَزَلْ‌حَسْبی، حَسْبی مَنْ کانَ مُنْذ کُنْتُ لَمْ یَزَلْ حَسْبی » تا آخر .

137 ـ در بعض روایات⁽¹⁾وارد شده که بعد از نماز مغرب سجده کند و دعاء در آن مستجاب است .

دعا در سجده برای حاجت

138 ـ در مکارم الاخلاق⁽²⁾روایتی مرسل از امام صادق علیه‌السلام ذکر کرده که بنده هنگامی سجده می‌کند و می‌گوید « یا ربّ یا ربّ » تا نفس قطع شود ، پروردگار تبارک و تعالی به او می‌گوید : لبیک ، چه حاجت داری ؟ و در مرسل دیگری⁽³⁾دارد هنگامی در سجده می‌گوید « یا ربّاه یا سیّداه » تا نفس قطع شود ، جواب داده شود حاجتت را بخواه .

و در روایت مسندی⁽⁴⁾( ضعیف ) از امام صادق علیه‌السلام دارد که هرگاه بنده در سجده سه بار بگوید یا اللّه‌ُ یا رَبّاه یا سَیّداه خداوند تبارک و تعالی جواب او را می‌دهد ، لبیک بنده‌ام حاجتت را بخواه .

و وارد شده⁽⁵⁾که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به مردی که در حال سجده بود گذشتند ، می‌گفت « یا رَبِّ ماذا عَلَیْکَ اَنْ تُرْضِیَ عَنّی کُلَّ مَنْ‌کانَ لَهُ عِنْدی تَبِعَةٌ ، وَاَنْ تَغْفِرَ لی ذُ نُوبی وَاَنْ تُدْخِلَنِی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ ، فَاِنَّما عَفْوُکَ عَنِ الظّالِمینَ ، وَاَ نَا مِنَ الظّالِمینَ ، فَلْتَسَعْنی رَحْمَتُکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ » .

حضرت به او فرمود سر خود را بردار دعایت مستجاب شد تو به دعاء

پیغمبری که در عهد عاد بود دعا کردی .

139 ـ در کتاب فلاح السائل ذیل تعقیبات نماز عصر⁽¹⁾دارد اگر خواستی در حال سجده می‌گوئی « اللّهُمّ لَکَ قَصَدْتُ وإلَیْکَ اعتَمَدْتُ وأردْتُ ، وبِکَ وَثِقْتُ وَعَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ وَأنْتَ عالِمٌ بِما أرَدْت » روایت شده هر که این را بگوید سر بر نداشته تا حاجتش برآورده انشاء اللّه تعالی .

دعاء برای رفع گرفتاری و دعاء برای خلاصی از زندان

140 ـ در کتاب عدة الداعی⁽²⁾از گفته هشام بن سالم از امام ششم علیه‌السلام دارد ، که هرگاه مرد پیش آمدی یا سختی به او رسید یا گرفتار کاری شد ، زانوها و بازوها ( دستها را تا بازو ) برهنه کرده ، آنها را به زمین بچسباند و سینه خود را نیز به زمین چسبانده سپس در حال سجده حاجت خود را بخواهد .

141 ـ در روایتی⁽³⁾ضعیف عدی بن حاتم ، دعائی از امیرالمؤمنین علیه‌السلام نقل کرده که حضرت قسم خورده‌اند ، به این دعا؟ هیچ گرفتاری ، و هیچ جنگ زده یا مال برده‌ای دعاء نمی‌کند جز آنکه خداوند ( او را از تنگی بیرون می‌آورد بند گرفتاری او را باز کرده ، همش را فرج فرموده ، غمش را زایل کند « لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ حَقّاً حَقّاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ إِیمَاناً وَتَصْدِیقاً ، لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ تَعَبُّداً وَرِقّاً ، یَا مُعِزَّ الْمُوءْمِنِینَ بِسُلْطَانِهِ ، یَا مُذِلَّ الْجَبَّارِینَ بِعَظَمَتِهِ ، أَنْتَ کَهْفِی حِینَ تُعْیِینِی الْمَذَاهِبُ عِنْدَ حُلُولِ النَّوَائِبِ فَتَضِیقُ عَلَیَّ الاْءَرْضُ بِرُحْبِهَا ، أَنْتَ خَلَقْتَنِی یَا سَیِّدِی رَحْمَةً مِنْکَ لِی ، وَلَوْ لا رَحْمَتُکَ لَکُنْتُ مِنَ الْهَالِکِینَ ، وَأَنْتَ مُوءَیِّدِی بِالنَّصْرِ مِنْ أَعْدَائِی ، وَلَوْ لا نَصْرُکَ لَکُنْتُ مِنَ

الْمَغْلُوبِینَ ، یَا مُنْشِئَ الْبَرَکَاتِ مِنْ مَوَاضِعِهَا ، وَمُرْسِلَ الرَّحْمَةِ مِنْ مَعَادِنِهَا ، وَیَا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالْعِزِّ وَالرِّفْعَةِ ، فَأَوْلِیَاوءُهُ بِعِزِّهِ یَعْتَزُّونَ ، وَیَا مَنْ وَضَعَ لَهُ الْمُلُوکُ نِیرَ الْمَذَلَّةِ عَلَی أَعْنَاقِهِمْ ، فَهُمْ مِنْ سَطَوَاتِهِ خَائِفُونَ ، أَسْأَلُکَ بِکِبْرِیَائِکَ الَّتِی شَقَقْتَهَا مِنْ عَظَمَتِکَ ، وَبِعَظَمَتِکَ الَّتِی اسْتَوَیْتَ بِهَا عَلَی عَرْشِکَ ، وَعَلَوْتَ بِهَا عَلَی خَلْقِکَ ، وَکُلُّهُمْ خَاضِعٌ ذَلِیلٌ لِعِزَّتِکَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَافْعَلْ بِی أَوْلَی الاْءَمْرَیْنِ تَبَارَکْتَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ » .

142 ـ در کافی بسندی ضعیف روایتی⁽¹⁾از زیاد قندی آورده ، که برای خلاصی از زندان به سبب اتهام مالی ، امام هفتم علیه‌السلام دعائی برای او نوشته که سجده را طول داده و بگوید « یا أحَدَ مَنْ لا أحَدَ لَه » تا نفس قطع شود سپس بگوید : « یا مَنْ لا یَزیدُهُ کَثْرَةُ الدُّعاءِ إلاّ جُوداً وَکَرَماً » تا نفس قطع شود ، آنگاه بگو « یا رب الأربابِ أنْتَ أنْتَ أنْتَ الّذی انقَطَعَ الرجاء إلاّ مِنْکَ ، یا علی یا عَظیم » زیاد می‌گوید این دعا را کردم خداوند فرج برایم کرد و آزاد شدم .

143 ـ روایتی مرسل⁽²⁾در سرائر از امام صادق علیه‌السلام دارد که هرگاه همّی به تو رسید سه بار دست خود را بر جای سجده‌ات مسح کرده ، بر صورت خود از سمت گونه چپ بکش و بر پهلوی پیشانی به سوی گونه راست ، و در هر بار می‌گوئی « بِسْمِ اللّه‌ِ الَّذی لا اِلهَ اِلاّ هُوَ ، عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ ، الرَّحْمنُ الرَّحیمُ ، اللّهُمّ إنی أعوذُ بِکَ مِنَ الهَمِّ وَالحُزْنِ وَالسقْمِ وَالعَدَم والصّغار والذّلِ وَالفَواحِشِ ما ظَهَرَ مِنْها وَما بَطَن » .

دعاء مبیت

144 ـ در کتاب فلاح السائل⁽¹⁾دعائی مرسلاً از امام صادق علیه‌السلام ذکر کرده که برای امان از هر ترسی ، تسبیحی از تربت امام حسین علیه‌السلام بگیرد و دعای مبیت ( شبی که حضرت امیر علیه‌السلام به جای پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در فراش قرار گرفت ) را سه بار خوانده و بخواند « أَمْسَیْتُ اللَّهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمَامِکَ وَجِوَارِکَ الْمَنِیعِ الَّذِی لا یُطَاوَلُ وَلا یُحَاوَلُ مِنْ شَرِّ کُلِّ غَاشِمٍ وَطَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَنْ خَلَقْتَ وَمَا خَلَقْتَ ، مِنْ خَلْقِکَ الصَّامِتِ وَالنَّاطِقِ مِنْ کُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ حَصِینَةٍ وَلاءِ أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ علیهم‌السلام مُحْتَجِباً مِنْ کُلِّ قَاصِدٍ لِی إِلَی أَذِیَّةٍ بِجِدَارٍ حَصِینٍ ، الاْءِخْلاصِ فِی الإعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ ، وَالتَّمَسُّکِ بِحَبْلِهِمْ ، مُوقِناً أَنَّ الْحَقَّ لَهُمْ وَمَعَهُمْ وَفِیهِمْ وَبِهِمْ ، أُوَالِی مَنْ وَالَوْا وَأُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا وَأُعَادِی مَنْ عَادَوْا فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَعِذْنِی اللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ کُلِّ مَا أَتَّقِیهِ ، یَا عَظِیمُ حَجَزْتُ الاْءَعَادِیَ عَنِّی بِبَدِیعِ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرْضِ ، إِنَّا جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُون » .

سپس تسبیح را بوسیده بر چشمهای خود بنهد و بگوید : « اَللّـهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِحَقِّ هـذِهِ التُّرْبَةِ، وَبِحَقِّ صاحِبِها ، وَبِحَقِّ جَدِّهِ وَاَبیهِ، وَبِحَقِّ اُمِّهِ وَبِحَقِّ اَخیهِ، وَبِحَقِّ وُلْدِهِ الطّاهِرینَ، اجْعَلْها شِفآءً مِنْ کُلِّ دآءٍ، وَاَمانا مِنْ کُلِّ خَوْفٍ، وَحِفْظا مِنْ کُلِّ سُوآءٍ » سپس آنرا بر پهلوی پیشانی خود بگذارد ، اگر این کار را در صبح کرد تا شب در امان خداست ، و اگر در شب کرد در امان خداست تا صبح .

145 ـ دعائی در دعوات راوندی⁽²⁾از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام وارد شده ، که هرگاه صبح شد سه بار بگوید : « سُبحان الملِکِ القُدُّوس بعد بگوید اَللّـهُمَّ

اِنّی اَعوُذُ بِکَ مِنْ زَوالِ نِعْمَتِکَ، وَمِنْ تَحْویلِ عافِیَتِکَ، وَمِنْ فجأة نَقِمَتِکَ، وَمِن دَرَکِ الشَّقآءِ، وَمِنْ شَرِّ ما سبق فی الْکِتابِ ، اَللّـهُمَّ انی اسألک بعزّة مُلْکِکَ وَشِدَّةِ قُوَّتِکَ ، وَبِعِظَمِ سُلطانِکَ ، وَبِقُدْرَتِکَ عَلی خَلْقِکَ أنْ تُصَلّیَ عَلی مُحَمّد وَآلِ مُحَمّد » سپس حاجت خود را می‌خواهی انشاء اللّه تعالی برآورده می‌شود .

دعاء حفظ

146 ـ در بلد الامین و دعوات راوندی⁽¹⁾مرسلاً از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وارد شده که هر که در حالی صبح می‌کند 7 بار بگوید « فَاللّه‌ُ خَیْرٌ حافِظاً وَهُوَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ ، اِنَّ وَلِیِّیَ اللّه‌ُ الَّذی نَزَّلَ الْکِتابَ وَهُوَ یَتَوَلَّی الصّالِحینَ ، فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُـلْ حَسْبِیَ اللّه‌ُ لا اِلـهَ اِلاّ هُوَ ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُـوَ رَبُّ الْعَـرْشِ الْعَـظیمِ » خداوند او را در آن روز حفظ می‌کند ، و در همان کتاب از امام صادق علیه‌السلام آورده ، که هر که در صبح روزش سه بار بگوید « بِسْمِ اللّه‌ِ الَّذی لایَضُرُّ مَعَ اِسْمِهِ شَیْ‌ءٌ فِی الاْءَرْضِ وَلا فِی السَّمآءِ ، وَهُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ » تا مساء ( از ظهر به بعد ) بلائی به او نمی‌رسد و هم چنین اگر سه بار در مساء بگوید .

روایت است⁽²⁾که خضر و الیاس علیهما السلام در هر موسم حج که از هم جدا می‌شوند ، این دعاء را می‌خوانند « بِسْمِ اللّه‌ِ ، ما شَاءَ اللّه ، لا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه‌ِ ، ما شاء اللّه‌ُ ، کُلَّ نِعْمَةٍ مِنْ اللّه‌ِ ، ما شاءَ اللّه‌ُ ، الخَیْر کُلّه بِیَدِ اللّه‌ِ عَزّوجل ، ما شاءَ اللّه‌ُ لا یَصْرِفُ السُّوءَ إلاّ اللّه » هر کس در حالی که صبح می‌کند سه بار این را بگوید از سوختن و دزدی و خرق ( بداخلاقی ) در امان است .

دعایی دیگر

147 ـ در مهج الدعوات روایتی⁽¹⁾به سندی ضعیف از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده که هیچ بنده این دعاء را در هر صبح نمی‌خواند ، مگر آنه تا روز بعد در حرز خداست و هر هم و غمی و اندوه و گرفتاری از او کفایت شده ، و برای دخول بر سلاطین نیز می‌باشد ، و حرز از شیطان است ، در سختیها به او دعاء کنید ، هر اندوهناکی به او دعاء کند خداوند فرج برایش سازد ، و هر زندانی بخواند برایش فرج گردد و حوائج او برآورده می‌شود ، و مبادا کسی را به او نفرین کنی که از تیر کاری تندتر است .

« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ، اللَّهُمَّ یَا صَرِیخَ الْمَکْرُوبِینَ ، یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ یَا کَاشِفَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ ، یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، اکْشِفْ کَرْبِی وَهَمِّی ، فَإِنَّهُ لا یَکْشِفُ الْکَرْبَ الْعَظِیمَ إِلاّ أَنْتَ ، فَقَدْ تَعْرِفُ حَالِی وَحَاجَتِی وَفَقْرِی وَفَاقَتِی ، فَاکْفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ .

اللَّهُمَّ بِنُورِکَ اهْتَدَیْتُ ، وَبِفَضْلِکَ اسْتَغْنَیْتُ ، وَفِی نِعْمَتِکَ أَصْبَحْتُ وَأَمْسَیْتُ ، ذُنُوبِی بَیْنَ یَدَیْکَ ، أَسْتَغْفِرُکَ وَأَتُوبُ إِلَیْکَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ حِلْمِکَ لِجَهْلِی ، وَمِنْ فَضْلِکَ لِفَاقَتِی ، وَمِنْ مَغْفِرَتِکَ لِخَطَایَایَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الصَّبْرَ عِنْدَ الْبَلاءِ ، وَالشُّکْرَ عِنْدَ الرَّخَاءِ .

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی أَخْشَاکَ إِلَی یَوْمِ أَلْقَاکَ حَتَّی کَأَنَّنِی أَرَاکَ .

اللَّهُمَّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَذْکُرَکَ ، لا أَنْسَاکَ لَیْلاً وَلا نَهَاراً وَلا صَبَاحاً وَلا مَسَاءً ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی عَبْدُکَ ابْنُ أَمَتِکَ نَاصِیَتِی بِیَدِکَ ، مَاضٍ فِیَّ حُکْمُکَ ، عَدْلٌ فِیَّ قَضَاوءُکَ ،

مُجْزَلٌ فِیَّ فَضْلُکَ وَعَطَاوءُکَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابِکَ ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِکَ ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِیعَ قَلْبِی ، وَنُورَ بَصَرِی ، وَجَلاءَ حُزْنِی ، وَذَهَابَ هَمِّی .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا أَکْبَرَ مِنْ کُلِّ کَبِیرٍ یَا مَنْ لا شَرِیکَ لَهُ وَلا وَزِیرَ ، یَا خَالِقَ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ الْمُنِیرِ ، یَا عِصْمَةَ الْخَائِفِینَ ، یَا جَارَ الْمُسْتَجِیرِینَ ، یَا مُغِیثَ الْمَظْلُومِ الْحَقِیرِ ، یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ ، وَیَا مُغْنِیَ الْبَائِسِ الْفَقِیرِ وَیَا جَابِرَ الْعَظْمِ الْکَسِیرِ ، یَا مُطْلِقَ الْمُکَبَّلِ الاْءَسِیرِ ، یَا قَاصِمَ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ ، اجْعَلْ لِی مِنْ أَمْرِی فَرَجاً وَمَخْرَجاً وَیُسْراً ، وَارْزُقْنِی مِنْ حَیْثُ أَحْتَسِبُ ، وَمِنْ حَیْثُ لا أَحْتَسِبُ إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعَاءِ یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ .

اللَّهُمَّ إِنَّکَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّی .

اللَّهُمَّ إِنَّکَ مُحْسِنٌ فَأَحْسِنْ إِلَیَّ .

اللَّهُمَّ إِنَّکَ رَحِیمٌ تُحِبُّ الرَّحْمَةَ فَارْحَمْنِی ، اللَّهُمَّ إِنَّکَ لَطِیفٌ تُحِبُّ اللُّطْفَ ، فَالْطُفْ بِی ، یَا مُقِیلَ عَثْرَتِی ، وَیَا رَاحِمَ عَبْرَتِی ، وَیَا مُجِیبَ دَعْوَتِی ، أَسْأَلُکَ الْخَیْرَ کُلَّهُ ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنَ الشَّرِّ کُلِّهِ ، مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ ، یَا غِیَاثَ مَنْ لا غِیَاثَ لَهُ ، یَا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ ، یَا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ ، اغْفِرْ لِی عِلْمَکَ فِیَّ وَشَهَادَتَکَ عَلَیَّ ، فَإِنَّکَ تَسَمَّیْتَ لِسَعَةِ رَحْمَتِکَ الرَّحْمَنَ الرَّحِیمَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الثَّبَاتَ فِی الاْءَمْرِ ، وَالْعَزِیمَةَ عَلَی الرُّشْدِ ، وَأَسْأَلُکَ شُکْرَ نِعْمَتِکَ ، وَأَسْأَلُکَ حُسْنَ عِبَادَتِکَ ، وَأَسْأَلُکَ قَلْباً سَلِیماً ، وَلِسَاناً صَادِقاً ، وَأَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِ مَا أَعْلَمُ ، وَمِنْ خَیْرِ مَا لا أَعْلَمُ إِنَّکَ تَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ ، وَأَنْتَ عَلاّمُ الْغُیُوبِ .

اللَّهُمَّ بِکَ أَصْبَحْنَا وَبِکَ أَمْسَیْنَا ، وَبِکَ نُصْبِحُ وَبِکَ نُمْسِی ، وَبِکَ نَحْیَا وَبِکَ

نَمُوتُ ، وَعَلَیْکَ أَتَوَکَّلُ ، وَإِلَیْکَ النُّشُورُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ ، وَأَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ أَحَداً صَمَداً لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَلا وَلَداً ، أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ ، وَأَضَلَّهُ اللّه‌ُ عَلی عِلْمٍ ، وَخَتَمَ عَلی سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلی بَصَرِهِ غِشاوَةً ، فَمَنْ یَهْدِیهِ مِنْ بَعْدِ اللّه‌ِ أَ فَلا تَذَکَّرُونَ .

اللَّهُمَّ اطْمِسْ عَلَی أَبْصَارِ أَعْدَائِنَا کُلِّهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَاجْعَلْ عَلَی بَصَرِهِ غِشَاوَةً ، وَاخْتِمْ عَلَی قَلْبِهِ ، وَأَخْرِجْ ذِکْرِی مِنْ قَلْبِهِ ، وَاجْعَلْ بَیْنِی وَبَیْنَ عَدُوِّی حِجَاباً وَحِصْناً مَنِیعاً ، لا یَرُومُهُ سُلْطَانٌ وَلا شَیْطَانٌ وَلا إِنْسٌ وَلا جِنٌّ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَدْرَأُ بِکَ فِی نَحْرِهِ ، وَأَسْتَعِیذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ ، وَأَسْتَعِینُ بِکَ عَلَیْهِ ، فَاکْفِنِیهِ کَیْفَ شِئْتَ وَأَنَّی شِئْتَ اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ ، وَأَنْتَ الْمُسْتَعَانُ ، وَبِکَ الْمُسْتَغَاثُ ، وَإِلَیْکَ الْمُشْتَکَی ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ .

اللَّهُمَّ اجْعَلْ صَدْرَ یَوْمِی هَذَا فَلاحاً وَأَوْسَطَهُ صَلاحاً وَآخِرَهُ نَجَاحاً اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی فِی صَدْرِ جَمِیعِ بَنِی آدَمَ وَحَوَّاءَ وَالْجِنِّ وَالاْءِنْسِ وَالشَّیَاطِینِ وَالْمَرَدَةِ رَأْفَةً وَرَحْمَةً ، خَیْرُهُمْ بَیْنَ أَعْیُنِهِمْ ، وَشَرُّهُمْ تَحْتَ أَقْدَامِهِمْ ، وَبِاللّه‌ِ أَسْتَعِینُ عَلَیْهِمْ ، أَنْ یَفْرُطَ عَلَیَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ أَوْ أَنْ یَطْغَی ، عَزَّ جَارُکَ ، وَجَلَّ ثَنَاوءُکَ ، وَلا إِلَهَ غَیْرُکَ ، وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ ، صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَارْزُقْنِی الْخَیْرَ کُلَّهُ ، مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ ، یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ عَلَی آلائِهِ ، وَأَحْمَدُهُ عَلَی نَعْمَائِهِ ، وَأَشْکُرُهُ عَلَی آلائِهِ ، وَأُومِنُ بِقَضَائِهِ الَّذِی لا هَادِیَ لِمَنْ أَضَلَّ ، وَلا خَاذِلَ لِمَنْ نَصَرَ ، وَأَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللّه‌ُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ الْمُصْطَفَی ، وَأَمِینُهُ الْمُرْتَضَی ، انْتَجَبَهُ وَحَبَاهُ وَاخْتَارَهُ وَارْتَضَاهُ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ إِیمَاناً صَادِقاً لَیْسَ بَعْدَهُ کُفْرٌ ، وَرَحْمَةً أَنَالُ بِهَا شَرَفَ کَرَامَتِکَ فِی

الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، تَبَارَکْتَ رَبَّنَا وَتَعَالَیْتَ ، تَمَّ نُورُکَ رَبِّی فَهَدَیْتَ ، وَعَظُمَ حِلْمُکَ رَبِّی فَعَفَوْتَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ ، وَجْهُکَ أَکْرَمُ الْوُجُوهِ ، وَجَاهُکَ أَفْضَلُ الْجَاهِ ، وَعَطِیَّتُکَ أَرْفَعُ الْعَطَایَا وَأَهْنَوءُهَا ، تُطَاعُ رَبَّنَا فَتَشْکُرُ ، وَتُعْصَی رَبَّنَا فَتَغْفِرُ ، لِمَنْ تَشَاءُ ، تُجِیبُ دَعْوَةَ الْمُضْطَرِّ إِذَا دَعَاکَ ، وَتَکْشِفُ الضُّرَّ ، وَتَشْفِی السَّقِیمَ ، وَتَغْفِرُ الذَّنْبَ الْعَظِیمَ ، لا یُحْصِی نَعْمَاءَکَ أَحَدٌ ، رَبَّنَا فَلَکَ الْحَمْدُ حَمْداً أَبَداً لا یُحْصَی عَدَدُهُ ، وَلا یَضْمَحِلُّ سَرْمَدُهُ ، حَمْداً کَمَا حَمِدَکَ الْحَامِدُونَ مِنْ عِبَادِکَ الاْءَوَّلِینَ وَالآْخِرِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ النَّصِیبَ الاْءَوْفَرَ مِنَ الْجَنَّةِ ، وَأَسْأَلُکَ الْهُدَی وَالتُّقَی ، وَالْعَافِیَةَ ، وَالْبُشْرَی عِنْدَ انْقِطَاعِ الدُّنْیَا .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ تَقْوَی لا تَنْفَدُ ، وَفَرَجاً لا یَنْقَطِعُ ، وَتَوْفِیقَ الْحَمْدِ ، وَلِبَاسَ التَّقْوَی ، وَزِینَةَ الاْءِیمَانِ ، وَمُرَافَقَةَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فِی أَعْلَی جَنَّةِ الْخُلْدِ ، یَا بَارِئُ لا بَدْءَ لَهُ ، یَا دَائِمُ لا نَفَادَ لَهُ ، یَا حَیُّ یَا مُحْیِیَ الْمَوْتَی ، یَا قَائِمُ عَلَی کُلِّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ ، أَسْأَلُکَ الْهُدَی وَالتُّقَی ، وَالْعَافِیَةَ وَالْغِنَی ، وَالتَّوْفِیقَ لِمَا تُحِبُّ وَتَرْضَی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ ، وَبِعِزَّتِکَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کُلَّ شَیْءٍ ، وَبِعَظَمَتِکَ الَّتِی ذَلَّ لَهَا کُلُّ شَیْءٍ ، وَبِقُوَّتِکَ الَّتِی لا یَقُومُ لَهَا شَیْءٌ ، وَبِسُلْطَانِکَ الَّذِی عَلا کُلَّ شَیْءٍ ، وَبِعِلْمِکَ الَّذِی أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ ، وَبِاسْمِکَ الَّذِی یَبِیدُ لَهُ کُلُّ شَیْءٍ وَبِوَجْهِکَ الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ کُلِّ شَیْءٍ ، وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی أَضَاءَ لَهُ کُلُّ شَیْءٍ ، أَنْ تَغْفِرَ لِی کُلَّ ذَنْبٍ ، وَتَمْحُوَ عَنِّی کُلَّ خَطِیئَةٍ ، وَأَنْ تُوَفِّقَنِی لِمَا تُحِبُّ وَتَرْضَی ، وَأَنْ تَکْفِیَنِی مَا هَمَّنِی وَمَا غَمَّنِی مِنَ الدُّنْیَا وَالآْخِرَةِ ، وَأَنْ تَرْزُقَنِی عَمَلَ الْخَیْرِ کُلِّهِ ، مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ » .

دعاء خیر دنیا و آخرت

148 ـ در مهج⁽¹⁾دعائی با سندی ضعیف از امام صادق علیه‌السلام از پدرش از جدش از حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله با مزایا و فوائد بسیاری ایراد کرده ، از آن جمله هر خیری برای دنیا و آخرت بخواهد و سه بار این دعا را بخواند خداوند به او عطا فرماید .

« بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ، الْحَمْدُ للّه‌ِِ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ هُوَ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِینُ ، الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِیرٍ ، وَلا خَلْقٍ مِنْ عِبَادِهِ یَسْتَشِیرُ ، الاْءَوَّلُ غَیْرُ مَوْصُوفٍ ، وَالْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ الْخَلْقِ الْعَظِیمُ الرُّبُوبِیَّةِ ، نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالاْءَرَضِینَ ، وَفَاطِرُهُمَا وَمُبْتَدِعُهُمَا ، بِغَیْرِ عَمَدٍ خَلَقَهُمَا فَاسْتَقَرَّتِ الاْءَرَضُونَ بِأَوْتَادِهَا فَوْقَ الْمَاءِ ، ثُمَّ عَلا رَبُّنَا فِی السَّماواتِ الْعُلی ، الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی ، لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَما فِی الاْءَرْضِ وَما بَیْنَهُما وَما تَحْتَ الثَّری ، فَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا رَافِعَ لِمَا وَضَعْتَ ، وَلا وَاضِعَ لِمَا رَفَعْتَ ، وَلا مُعِزَّ لِمَنْ أَذْلَلْتَ ، وَلا مُذِلَّ لِمَنْ أَعْزَزْتَ ، وَلا مَانِعَ لِمَا أَعْطَیْتَ ، وَلا مُعْطِیَ لِمَا مَنَعْتَ ، وَأَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، کُنْتَ إِذْ لَمْ تَکُنْ سَمَاءٌ مَبْنِیَّةٌ ، وَلا أَرْضٌ مَدْحِیَّةٌ ، وَلا شَمْسٌ مُضِیئَةٌ ، وَلا لَیْلٌ مُظْلِمٌ ، وَلا نَهَارٌ مُضِیءٌ ، وَلا بَحْرٌ لُجِّیٌّ ، وَلا جَبَلٌ رَاسٍ ، وَلا نَجْمٌ سَارٍ ، وَلا قَمَرٌ مُنِیرٌ ، وَلا رِیحٌ تَهُبُّ ، وَلا سَحَابٌ یَسْکُبُ ، وَلا بَرْقٌ یَلْمَعُ ، وَلا رُوحٌ یَتَنَفَّسُ ، وَلا طَائِرٌ یَطِیرُ ، وَلا نَارٌ تَتَوَقَّدُ ، وَلا مَاءٌ یَطَّرِدُ ، کُنْتَ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ وَکَوَّنْتَ کُلَّ شَیْءٍ ، وَقَدَرْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ ، وَابْتَدَعْتَ کُلَّ شَیْءٍ ، وَأَغْنَیْتَ ، وَأَفْقَرْتَ ، وَأَمَتَّ وَأَحْیَیْتَ ، وَأَضْحَکْتَ ، وَأَبْکَیْتَ ، وَعَلَی الْعَرْشِ اسْتَوَیْتَ ، فَتَبَارَکْتَ یَا اللّه‌ُ وَتَعَالَیْتَ ، أَنْتَ اللّه‌ُ الَّذِی لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْخَلاّقُ الْعَلِیمُ ، أَمْرُکَ غَالِبٌ ، وَعِلْمُکَ نَافِذٌ ، وَکَیْدُکَ غَرِیبٌ ، وَوَعْدُکَ صَادِقٌ وَحُکْمُکَ عَدْلٌ ، وَکَلامُکَ هُدًی ، وَوَحْیُکَ نُورٌ ، وَرَحْمَتُکَ وَاسِعَةٌ ، وَعَفْوُکَ عَظِیمٌ ، وَفَضْلُکَ کَثِیرٌ وَعَطَاوءُکَ جَزِیلٌ ، وَحَبْلُکَ مَتِینٌ ، وَإِمْکَانُکَ عَتِیدٌ ، وَجَارُکَ

عَزِیزٌ ، وَبَأْسُکَ شَدِیدٌ ، وَمَکْرُکَ مَکِیدٌ مَوْضِعُ کُلِّ شَکْوَی ، وَحَاضِرُ کُلِّ مَلإٍ ، وَمُنْتَهَی کُلِّ حَاجَةٍ ، وَفَرَجُ کُلِّ حَزِینٍ ، وَغِنَی کُلِّ مِسْکِینٍ ، وَحِصْنُ کُلِّ هَارِبٍ ، وَأَمَانُ کُلِّ خَائِفٍ ، حِرْزُ الضُّعَفَاءِ ، کَنْزُ الْفُقَرَاءِ ، مُفَرِّجُ الْغَمَّاءِ مُعِینُ الصَّالِحِینَ ، ذَلِکَ اللّه‌ُ رَبُّنَا ، لا إِلَهَ إِلاّ هُوَ ، تَکْفِی مَنْ تَوَکَّلَ عَلَیْکَ ، وَأَنْتَ جَارُ مَنْ لاذَ بِکَ وَتَضَرَّعَ إِلَیْکَ ، عِصْمَةُ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ مِنْ عِبَادِکَ ، نَاصِرُ مَنِ انْتَصَرَ بِکَ ، تَغْفِرُ الذُّنُوبَ لِمَنِ اسْتَغْفَرَکَ ، جَبَّارُ الْجَبَابِرَةِ ، عَظِیمُ الْعُظَمَاءِ ، کَبِیرُ الْکُبَرَاءِ ، سَیِّدُ السَّادَاتِ ، مَوْلَی الْمَوَالِی صَرِیخُ الْمُسْتَصْرِخِینَ ، مُنَفِّسٌ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ ، مُجِیبُ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ ، أَسْمَعُ السَّامِعِینَ أَبْصَرُ النَّاظِرِینَ ، أَحْکَمُ الْحَاکِمِینَ ، أَسْرَعُ الْحَاسِبِینَ ، أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ ، خَیْرُ الْغَافِرِینَ ، قَاضِی حَوَائِجِ الْمُوءْمِنِینَ ، مُغِیثُ الصَّالِحِینَ ، أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِینَ ، أَنْتَ الْخَالِقُ وَأَنَا الْمَخْلُوقُ ، وَأَنْتَ الْمَالِکُ وَأَنَا الْمَمْلُوکُ ، وَأَنْتَ الرَّبُّ وَأَنَا الْعَبْدُ ، وَأَنْتَ الرَّازِقُ وَأَنَا الْمَرْزُوقُ وَأَنْتَ الْمُعْطِی وَأَنَا السَّائِلُ ، وَأَنْتَ الْجَوَادُ وَأَنَا الْبَخِیلُ ، وَأَنْتَ الْقَوِیُّ وَأَنَا الضَّعِیفُ ، وَأَنْتَ الْعَزِیزُ وَأَنَا الذَّلِیلُ ، وَأَنْتَ الْغَنِیُّ وَأَنَا الْفَقِیرُ ، وَأَنْتَ السَّیِّدُ وَأَنَا الْعَبْدُ ، وَأَنْتَ الْغَافِرُ وَأَنَا الْمُسِیءُ ، وَأَنْتَ الْعَالِمُ وَأَنَا الْجَاهِلُ ، وَأَنْتَ الْحَلِیمُ وَأَنَا الْعَجُولُ ، وَأَنْتَ الرَّحْمَنُ وَأَنَا الْمَرْحُومُ وَأَنْتَ الْمُعَافِی وَأَنَا الْمُبْتَلَی ، وَأَنْتَ الْمُجِیبُ وَأَنَا الْمُضْطَرُّ ، وَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ الْمُعْطِی عِبَادَکَ بِلا سُوءَالٍ ، وَأَشْهَدُ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللّه‌ُ الْوَاحِدُ الْفَرْدُ ، وَإِلَیْکَ الْمَصِیرُ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ ، وَاغْفِرْ لِی ذُنُوبِی ، وَاسْتُرْ عَلَیَّ عُیُوبِی وَافْتَحْ لِی مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً وَرِزْقاً وَاسِعاً یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ، وَالْحَمْدُ للّه‌ِِ رَبِّ الْعالَمِینَ وَحَسْبُنَا اللّه‌ُ وَنِعْمَ الْوَکِیلُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم » . .

149 ـ در مصباح المتهجد⁽¹⁾روایتی مرسل از امام ششم علیه‌السلام ذکر کرده که

خداوند متعال خود را تمجید می‌کند ( سه ساعت شب و سه ساعت روز ) می‌گوید « إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ رَبُّ الْعَالَمِینَ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ مَالِکُ یَوْمِ الدِّینِ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ لَمْ أَزَلْ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ لا إله إلاّ أنا خَالِقُ الْخَیْرِ وَالشَّرِّ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ خَالِقُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ بَدِیءُ کُلِّ شَیْءٍ وَإِلَیَّ یَعُودُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُوءْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لِیَ الاْءَسْمَاءُ الْحُسْنَی ، إِنِّی أَنَا اللّه‌ُ الْکَبِیرُ الْمُتَعَال » و فرمود هیچ بنده مؤمنی نیست که بخواند خداوند را با اینها در حالی که دلش سوی خدا باشد مگر آنکه خداوند عزوجل حاجتش را برآورد .

150 ـ در فلاح السائل⁽¹⁾روایتی ( اعتبار سند ثابت نیست ) از حلبی از قول امام ششم علیه‌السلام آورده برای گریه و فزع فرزندش در شب ، آخر شب وضو کامل گرفته ، دو رکعت نماز بخواند ، خداوند را ستوده ، مبادا قبل از ستودن و مدح پروردگار چیزی درخواست کند ، چون از مدح خداوند فارغ شد درود ( صلوات ) بر پیغمبر و آل آن حضرت صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بفرستد ، سپس بخواهد خداوند به او می‌دهد .

دعاء رفع بلاء

151 ـ در کتاب البلد الأمین⁽²⁾این دعاء برای دفع بلاء از امام دهم علیه‌السلام ذکر شده که برای بعضی دوستان خود که در حبس متوکّل بود ، و او را به عقوبت ترسانده بود ، یاد دادند ، این نامه را نوشته در سه نسخه در سه جا پنهان کند ،

خورشید گسترده شد ، خداوند عزوجل از وی به من و لطفش فرج فرمود بنویسد : « بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ، إِلَی اللّه‌ِ الْمَلِکِ الدَّیَّانِ ، الرَّءُوفِ الْمَنَّانِ ، الاْءَحَدِ الصَّمَدِ ، مِنْ عَبْدِهِ الذَّلِیلِ الْبَائِسِ الْمُسْتَکِینِ ـ فُلانِ بْنِ فُلانٍ ـ اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلامُ ، وَمِنْکَ السَّلامُ ، وَإِلَیْکَ یَعُودُ السَّلامُ ، تَبَارَکْتَ وَتَعَالَیْتَ یَا ذَا الْجَلالِ وَالاْءِکْرَامِ ، وَصَلَوَاتُ اللّه‌ِ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَبَرَکَاتُهُ وَسَلامُهُ ، أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مَنْ یَحْضُرُنَا مِنْ أَهْلِ الاْءَمْوَالِ وَالْجَاهِ قَدِ اسْتَعَدُّوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَتَقَدَّمُوا بِسَعَةِ جَاهِهِمْ فِی مَصَالِحِهِمْ ، وَلَمِّ شُئُونِهِمْ ، وَتَأَخَّرَ الْمُسْتَضْعَفُونَ الْمُقِلُّونَ مِنْ تَنَجُّزِ حَوَائِجِهِمْ ، لاِءَبْوَابِ الْمُلُوکِ وَمَطَالِبِهِمْ ، فَیَا مَنْ بِیَدِهِ نَوَاصِی الْعِبَادِ أَجْمَعِینَ ، وَیَا مُقِرّاً بِوَلایَتِهِ لِلْمُوءْمِنِینَ ، وَمُذِلَّ الْعُتَاةِ الْجَبَّارِینَ ، أَنْتَ ثِقَتِی وَرَجَائِی ، وَإِلَیْکَ مَهْرَبِی وَمَلْجَئِی ، وَعَلَیْکَ تَوَکُّلِی وَبِکَ اعْتِصَامِی وَعِیَاذِی ، فَأَلِنْ یَا رَبِّ صَعْبَهُ ، وَسَخِّرْ لِی قَلْبَهُ ، وَرُدَّ عَنِّی نَافِرَهُ ، وَاکْفِنِی مَاتِعِیهِ ، فَإِنَّ مَقَادِیرَ الاْءُمُورِ بِیَدِکَ ، وَأَنْتَ الْفَعَّالُ لِمَا تَشَاءُ ، لَکَ الْحَمْدُ ، وَإِلَیْکَ یَصْعَدُ الْحَمْدُ ، لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ ، سُبْحَانَکَ وَبِحَمْدِکَ ، تَمْحُو مَا تَشَاءُ ، وَتُثْبِتُ وَعِنْدَکَ أُمُّ الْکِتَابِ ، وَصَلَّی اللّه‌ُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّیِّبِینَ ، وَالسَّلامُ عَلَیْهِمْ وَرَحْمَةُ اکِ وَبَرَکَاتُه »

دعای مستجاب بعد از نماز وتر

152 ـ روایتی مرسل در کتاب جنة الأمان⁽¹⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ذکر کرده ، دارای مزایای بسیاری برای کسی که دنبال نماز وتر دو سجده بیاورد ، در اولی 5 بار بگوید « سبُّوحٌ قُدُّوس رَبُّ الملائِکَهِ والرُّوحِ » سپس بنشیند و آیة الکرسی را بخواند ، بعد سجده دوم را بیاورد و همین ذکر را 5 بار بگوید ، از جمله مزایا ، دعایش مستجاب شده خداوند حاجات دنیا وآخرتش را برآورده می‌سازد .

153 ـ در محاسن⁽¹⁾از قول سعید بن المسیّب ( در اعتبار سند بحث است ) از گفته امام چهارم علیه‌السلام به نقل از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله گفتن « لا اِلـهَ اِلاَّ اللّه‌ُ رَبَّنا لا نُشرِکُ بِهِ شَیْئاً » را خیر دنیا و آخرت شمرده و در گرفتاری و غم دعاء کردن به آن را موجب فرج دانسته .

اسم اعظم

154 ـ روایاتی متعدّد در تعیین اسم اعظم وارد شده که اکثر یا همه سند ضعیف دارند ، در بعضی⁽²⁾دارد هرگاه خداوند به آن اسم دعاء شود جواب دهد و اگر چیزی از او خواسته شود عطا فرماید : « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ »⁽³⁾اسم بزرگتر و برتر خداست ، و در بعضی⁽⁴⁾دارد سوره الحمد للّه و قل هو اللّه و آیة الکرسی و انا انزلناه را بخوان سپس رو به قبله کرده ، هر چه خواهی دعاء کن ، و در روایت⁽⁵⁾امام رضا علیه‌السلام دارد که بعد از نماز فجر ( صبح ) 100 بار هر که بگوید « بِسْمِ اللّه‌ِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ» به اسم اعظم نزدیکتر از سیاهی چشم به سفیدی آن است و در روایت⁽⁶⁾دیگر از آن بزرگوار دارد که یا حیُّ یا قیُّوم است ، و در چندین روایت⁽⁷⁾از طرق اهل سنت به گونه‌های دیگری ذکر شده و مرحوم علامه طباطبائی قدس‌سره نظر خاصی در مورد

اسم اعظم دارد که با ظاهر روایات سازش ندارد⁽¹⁾.

155 ـ در روایتی مرسل⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هر که بسیار استغفار کند ، خداوند برای او فرج از هم همّی و مخرج ( راه بیرون شدن ) از هر تنگنائی قرار می‌دهد ، واز جائی که گمان ندارد روزی به او می‌رساند .

156 ـ و در روایت⁽³⁾راوندی از موسی بن جعفر علیه‌السلام از گفته پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله دارد هر که همومش زیاد شد بسیار استغفار کند .

157 ـ و در مرسله⁽⁴⁾محمّد بن الریّان از امام دهم علیه‌السلام استغفار را برای سختی‌ها و پیش آمدها و مهمّات ذکر فرمود .

158 ـ در روایت⁽⁵⁾صدوق به سندی متصل و ضعیف از امیرالمؤمنین علیه‌السلام آمده که تعقیب بعد از نماز صبح و بعد از عصر روزی را زیاد می‌کند .

159 ـ قطب راوندی در دعوات⁽⁶⁾خود از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورده که هیچ بنده‌ای نیست دنبال نماز دستهای خود را پهن کرده سپس بگوید : « إلهی وإلهَ إبراهیم وإسحق ویَعْقوب وإلهَ جبرئیل ومیکائیلَ وإسرافیلَ ، أسألُکَ أنْ تَستَجیبَ دَعْوَتی فإنّی مضطرّ وتعصمنی فی دینی فإنّی مبتلیً ، وتَنالَنی بِرَحمتِکَ فإنّی مُذنِبٌ ، وَتنفی عنّی الفقر فانّی مسکینُ » مگر آنکه حقّ است بر خداوند که دستهای او را

ناامید برنگرداند .

160 ـ شیخ کفعمی در البلد الأمین⁽¹⁾از امام صادق علیه‌السلام مرسلاً نقل کرده هر که دنبال هر نماز فجر و مغرب 7 بار « بِسْمِ اللّه‌ِ وَلا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ » بگوید ، خداوند 70 بلا از انواع بلاها که سست‌تر از همه باد و پیسی و دیوانگی است از او برطرف می‌کند ( دفع می‌کند ) .

دعای ادای دین

161 ـ در همان کتاب شیخ کفعمی⁽²⁾از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله روایتی مرسل آورده هر که این کلمات را هر روز 10 بار بگوید ( بعد از بیان جمله‌ای از آثار آن ) و دینش را اداء ساخته و همّ و غمّش را برطرف کرده و برای گرفتاریش فرج آورد « اَعْدَدْتُ لِکُلِّ هَوْلٍ لا اِلهَ اِلاَّ اللّه‌ُ ، وَلِکُلِّ هَمٍّ وَغَمٍّ ما شاءَاللّه‌ُ ، وَلِکُلِّ نِعْمَةٍ الْحَمْدُ للّه‌ِِ ، وَلِکُلِّ رَخآءٍ اَلشُّکْرُ للّه‌ِِ ، وَلِکُلِّ اُعْجُوبَةٍ سُبْحانَ اللّه‌ِ ، وَلِکُلِّ ذَنْبٍ اَسْتَغْفِرُ اللّه‌َ ، وَلِکُلِّ مُصیبَةٍ اِنّا للّه‌ِِ وَاِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ ، وَلِکُلِّ ضیقٍ حَسْبِیَ اللّه‌ُ ، وَلِکُلِّ قَضآءٍ وَقَدَرٍ تَوَکَّلْتُ عَلَی اللّه‌ِ ، وَلِکُلِّ عَدُوٍّ اِعْتَصَمْتُ بِاللّه‌ِ ، وَلِکُلِّ طاعَةٍ وَمَعْصِیَةٍ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ » .