حب الحسین علیه السلام

مشخصات كتاب

گردآورنده: حسين محبي

مجري توليد: كتابسراي سلام

سال و نوبت چاپ: اول/ پاييز 1390

صفحات/ قطع: 160/ جيبي

شمارگان: 3000 نسخه

بهاء: 2000 تومان

مركز پخش:

اصفهــان، خيــابان سجــاد، گلستان شهــدا

مجتمع فرهنگي ستارگان، فروشگاه فطرس

محبي 09132107938 ـ 6627392 ـ 0311

www.fotros.in

مقدمه

چه زيباست از حسين سرودن، از حسين گفتن و از حسين شنيدن

كسي كه خداوند خير را براي او اراده كرده باشد در قلبش محبت امام حسين را قرار داده و در دلش محبت زيارت آن جناب را مي‌اندازد و كسي كه خداوند سوء و بدي را برايش بخواهد در قلبش بغض امام حسين قرار داده و در دلش بغض زيارت آن حضرت را مي‌اندازد.

وسائل الشيعه: 14/496، كامل الزيارات، مترجم، 464

با سپاس و عنايت خاصه پروردگار و عنايت خاندان اهل‌بيت و با همكاري پدر بزرگوارم حاج احمد محبي و برادرم آقاي محمد محبي اين مجموعه كه شامل نوحه‌هاي محرم و صفر مي‌باشد تهيه شده است اميد است ذاكرين اهل‌بيت بتوانند از اين مجموعه در اين دو ماه عزاداري به طوري كه مورد قبول آقا امام زمان عج الله تعالي فرجه الشريف باشد استفاده كنند.

لب بسته‌ام ز هر چه به جز گفتگوي تو

دل شسته‌ام ز هر چه به جز نقش روي تو

گر بگذري به خاكم و گويي تو را كه كشت

فرياد خيزد از كفنم آرزوي تو

التماس دعا

حسين محبي

اربـاب

چشم من افتاده بر گنبد و بارگاهت

آمده‌ام بگردم بدور قتلگاهت

عزيز زهرا حسين، عزيز زهرا حسين (2)

چو ني، نوا گرفتم به نينوا رسيدم

باور نمي‌كنم من به كربلا رسيدم

منم كه از عشق تو مجنونم اي حسين‌جان

آمده‌ام بگويم ممنونم اي حسين جان

بگو تو اي كربلا كو ماه و كو ستاره

بگو تو اي كربلا كو طفل شيرخواره

بگو تو اي كربلا شبه پيمبر كجاست

بگو تو اي كربلا علي‌اكبر كجاست

آمده‌ام ببينم خيمه آل هاشم

خواهد دلم بميرد در حجله‌گاه قاسم

بگو تو اي كربلا كو عشق و احساس من

دستم بود به سينه كو دست عباس من

عزيز زهرا حسين، عزيز زهرا حسين (2)

استاد سيد محسن حسيني

ايوان نجف

جانانه‌اي و من هم جان به كف تو هستم

باور نمي‌كنم من در نجف تو هستم

اگر چه رو سياهم به سوي نور آمدم

من ميهمان هستم و ز راه دور آمدم

جانم علي علي جانجانم علي علي جان

اين باشد آرزويم اي همه آرزويم

تا آخرين نفس من علي علي بگويم

قسم به تار مويت به موي تو اسيرم

خواهد دلم علي جان من در حرم بميرم

آمده‌ام به سويت از كوه و دشت و صحرا

بيا و كن نگاهم امشب به جان زهرا

اميد سائل بود بر كرمت علي‌جان

نمي‌دهم بر بهشت من حَرمَت علي‌جان

جانم علي علي جانجانم علي علي جان

استاد سيد محسن حسيني

چه مولايـي

چه صحرايي، چه غوغايي، چه خيمه‌گه چه قتلگاهي

چه مولايي، چه آقايي، عجب امام كم‌سپاهي

چه كربلاي پربلايي

عجب حريم باصفايي

حسين حسين حسين حسين‌جان

خدا داند خدا داند دلم براي تو چه تنگ است

سلام ما سلام ما به پرچمت كه سرخ رنگ است

ز گُل، گِل تو دل ربايد

كه از تو بوي سيب آيد

بگو با ما بگو ما حديث تيغ و تير و خنجر

زهريت كو، بريرت كو؟ چه شد حبيب و عون و جعفر

سلام ما به خيمه‌هايت

به آن ضَريح دل‌ربايت

بگو با ما، بگو با ما، ز لاله و شقايق و ياس

چه شد اكبر؟ چه شد اصغر؟ كجا فتاده دست عباس

بگو به ما ز آل‌هاشم

كجاست حجله‌گاه قاسم

حسين حسين حسين حسين‌جان

در اين صحرا در اين صحرا چگونه از فرات نوشم

هنوز آيد هنوز آيد صداي العطش بگوشم

سلام ما به اشك سقا

به چشم و دست و مشك سقا

استاد جواد هاشمي

قبله معرفت

قبله ماه حرم توست حسين

چشم ما بر كرم توست، حسين

قبله معرفت و كعبه عشق

حرم محترم توست حسين

ياد تو، روشني محفل ماست

فكر ما، ذكر غم توست حسين

اي شفابخش مسيحا نفسان

دم عيسي، زدم توست حسين

نار نيران و، بهشت موعود

شرح (لا) و (نعم) توست

هر چه در مدح تو و نهضت تو

همه گويند، كم توست حسين

هر كجا، بزم عزايي برپاست

خيمه‌گاه و حرم توست حسين

جان بقربان اباالفضل كه گفت:

كم ما و كرم توست حسين

آري، اسباب شفاعت فردا

دست صاحب علم توست حسين

(آصفي) منت گـردون نكشد

تا ز خيل خدم توست حسين

استاد مهدي آصفي

عرض ارادت

اي كه نور مهر و ماهي دوستت دارم حسين

مظهر لطف الهي دوستت دارم حسين

هستي ما را خدا با مهر تو پيوسته است

گر بخواهي يا نخواهي دوستت دارم حسين

تا شنيدم: دوست مي‌داري غلام خويش را

با وجود روسياهي دوستت دارم حسين

هر كجا نام تو آيد مي‌رود تاب از كفم

من چه گويم خود گواهي دوستت دارم حسين

گر بخواني با كلامي، در رهت جان مي‌دهم

ور براني با نگاهي دوستت دارم حسين

اي كه خواندت رَحمه للعالمين، فلك نجات

شرمگين از هر گناهي دوستت دارم حسين

كرده‌ام با هر زباني بر جلالت اعتراف

گفته‌ام در هر نگاهي دوستت دارم حسين

باز هم گويد (مؤيد) با لسان نارسا

گر بخواهي يا نخواهي دوست دارم حسين

استاد سيد رضا مؤيد

دلداده عباس عليه اسلام و حسين عليه اسلام

عمريست كه من محرم اين حج و منايم

بين دو بهشت است همه سعي و صفايم

آواره بين‌الحرمينم

ديوانه‌ي عباس و حسينم

مظلوم حسين‌جان

دو باغ جهان را به خدا زينت و زين است

يك باغ ابوالفضل و يكي باغ حسين است

با اشك بر آن خاك نوشتم

اينجاست گلستان بهشتم

مظلوم حسين‌جان

بين‌الحرمين يك طرفش علقمه دارد

آن‌جا كه مقامي پسر فاطمه دارد

آنجاست مقام و حرم او

من بوسه زنم بر قدم او

مظلوم حسين‌جان

هرگاه شب جمعه رسد فاطمه آنجاست

گه گريه او بهر حسين گاه به سقاست

قدسي نفسان زمزمه دارند

گريه ز غم فاطمه دارند

مظلوم حسين‌جان

استاد سيد هاشم وفايي

زمزمه سياه پوشان عزاي حسيني عليه اسلام

اي ناله‌ي غربتت به گوشم

اي بار مصيبت به دوشم

آغاز محرمت رسيده

بايد ز غمت سيه بپوشم

مظلوم حسين حسين حسين‌جان

اين رخت سيه به پيكر من

ارث پدر است و مادر من

اين سينه سرخ و رخت نيلي

اين اشك دو ديده تر من

مظلوم حسين حسين حسين‌جان

اي اهل عزا محرم آمد

ديدار هلال ماتم آمد

بايد همگي سيه بپوشيم

هنگامه گريه و غم آمد

مظلوم حسين حسين حسين‌جان

اين ماه عزاست ايهاالناس

نيلي شده صورت گل ياس

خون موج زند ز فرق اكبر

افتد ز بدن دو دست عباس

مظلوم حسين حسين حسين‌جان

دلها ز شرار غم كباب است

بر چرخ صداي آب آب است

در دست سكينه جام خالي

خجلت زده از علي، رباب است

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

سياه‌پوشـان

امشب به فلك رود خروشم

آواي عزا رسد بگوشم

افتاده به سينه جنب و جوشم

تا پيرهن سيه بپوشم

من سينه‌زن حسين هستم

در حلقـه ماتمش نشستم

مظلوم حسين حسين حسين‌جان

خون دل مادَمِ حسين است

تنها غم ما غم حسين است

اين ماه محرم حسين است

هنگامه ماتم حسين است

ما گريه و اشك و آه داريم

ما پيرهن سياه داريم

هنگام عزا فرا رسيده

سرو قد مصطفي خميده

رنگ از رخ فاطمه پريده

سرها شود از بدن بريده

اين ماه عـزاست ايهاالناس

افتد ز بدن دو دست عباس

يا فاطمه رو به كربلا كن

امشب به حسين خود دعا كن

ياد سر از بدن جدا كن

در مقتل خون خود خدا كن

كن گريه براي نور عينت

لب تشنه فدا شود حسينت

در سينه نفس شده شراره

انگار كه مي‌كند نظاره

بر حنجر طفل شيرخواره

گريد به گلوي پاره پاره

ماه عطش و قحـط آب است

شرمنده ز اصغرت رباب است

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

صـاحب حـرم

صاحب حرم هستم، از حرم شدم بيرون

كعبه‌ام بود اين‌جا حج من ميان خون

من يوسف زهرايم، سرگشته به صحرايم

بر مشام جان آيد بوي غم و تنهايي

خيمه من و ياران گرديده تماشايي

مي‌دهم در اين وادي از كف همه هستم

خنده مي‌زند اين جا شش‌ماهه روي دستم

مي‌شود در اين صحرا پرپر همه گلهايم

مي‌زند لب زينب گل بوسه به لبهايم

من يوسف زهرايم، سرگشته به صحرايم

استاد سيد محسن حسيني

عجب كرببلايي

چه مروه چه صفايي، چه مشعر چه منايي

چه كعبه چه خليلي، چه ذكر چه دعايي

عجب شور و نوايي

عجب كـرببــلايي

به لب زمزمه آمد، گل فاطمه آمد

بگو ماه نتابد، مه علقمه آمد

بود ديده مادر، به گهواره اصغر

همه سر خوش و مستند، ز بوي علي‌اكبر

نماند گل احمر، نماند مي و ساغر

جدايي فتد اين جا، ميان دل و دلبر

شود با غم و ناله، خزاني گل لاله

شد آماده سيلي، رخ طفل سه ساله

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال وروديه

دل شده پر از غم، من و اشك نم‌نم

مي‌رسد دمادم، بر گوش من بانگ درائي

نينوا بگويد، كربلا بگويد

دل ما بگويد، حسين شده كرببلايي

اينجا بني‌هاشم همه بر پا ستاده

تا آن كه از محمل شود زينب پياده

مظلوم حسين مظلوم حسين مظلوم حسين‌جان

شده دشت و هامون، به نوا و محزون

در فضاي گردون، پيچيده بوي عطر لاله

همه غرق احساس، آمده گل ياس

روي دست عباس، خوابيده زهراي سه ساله

اين قافله يك قافله ستاره دارد

اين كاروان در كاروان گهواره دارد

مظلوم حسين مظلوم حسين مظلوم حسين‌جان

استاد سيد محسن حسيني

طلوع ماه محـرم

دل پر از غم شده، ماه ماتم شده

شور محشر بپا يا محرم شده

يا حسين يا حسينيا حسين يا حسين

اي هلال عزا خون به دل كرده‌اي

گريه و ناله و ماتم آورده‌اي

از زمين و سماء آيد اين زمزمه

تسليت فاطمه، تسليت فاطمه

ماه فرياد و خون ماه اشك و عزاست

خون جگر فاطمه، نوحه‌گر مرتضي است

در همين مه كند حضرت فاطمه

گريه در قتلگاه، ناله در علقمه

يا حسين يا حسينيا حسين يا حسين

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

چشم باغبـان

خون شد چشم ترم، سوزد بال و پرم

چون كه صاحب حرم شد بيرون از حرم

واويلا واويلاواويلا واويلا

دور از چشم همه مي‌كند زمزمه

كرببلا منم يوسف فاطمه

دل به شور و نواست، كعبه‌ام كربلاست

حرم و قتلگه مروه است و صفا

آوردم اصغرم قاسم و اكبرم

همره من بود سه ساله دخترم

اي كربلا بدان گلها گردد خزان

اين‌جا خون مي‌چكد از چشم باغبان

واويلا واويلاواويلا واويلا

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

زيارتگـه ما

ياران باوفاي من كربلا اينجاست

مروه من صفاي من نينوان اينجاست

كربلا اينجاست نينوا اينجاست

در اين زمين پرپر شود لاله ياسم

مي‌گردد از پيكر جدا دست عباسم

گودال قتلگاه من در همين صحراست

زوار جسم بي‌سرم مادرم زهراست

اين‌جا به خون غلطد تن شبه پيغمبر

اينجا چو گل پرپر شود پيكر اكبر

اين‌جا شود هفتاد و دو لاله‌ام پرپر

اين‌جا زيارتگاه ماست تا صف محشر

كربلا اينجاست نينوا اينجاست

استاد حاج غلامرضا سازگار

زبان حال وروديه

در كربلا يك كاروان دل آمد

اين كاروان منزل به منزل آمد

ماه و ستاره آمده، يك شيرخواره آمده

مظلوم حسين‌جان

غم در دل زينب گرفته خانه

ريزد ز چشمم اشك دانه دانه

آمد امام عالمين، كرببلايي شد حسين

مظلوم حسين‌جان

آمد خداوند وفا و احساس

هر خيمه باشد مست بوي عباس

شـد پيمبـر آمده، علــي‌اكبــر آمده

همراه خود طفل سه ساله دارد

اين كاروان يك باغ لاله دارد

دور از تمام هاي و هوي، خوابيده بر دست عمو

استاد سيد محسن حسيني

محمل زينب سلام الله عليها

خون دل ريزد از چشم گردون

صاحب حرم شد از حرم بيرون

مظلوم حسين‌جان مظلوم حسين‌جان

در سينه دارم هم چون نوايي

يوسف زهرا شد كربلايي

دارد تماشا محمل زينب

غم‌خانه كرده در دل زينب

شبه پيغمبر ديدني باشد

علي‌اكبر ديدني باشد

جلوه‌گر شد ما بني‌هاشم

آمده عون و جعفر و قاسم

شور و آواز و زمزمه آيد

سقا به سوي علقمه آيد

كاروان دارد ماه و ستاره

مي‌خندد طفلي در گاهواره

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت مسلم عليه السلام - مهمان سرگردان

اي قبله من روي تو، از مكه آيد بوي تو

اي بر شب تارم ستاره، رفتم سردار العماره

حسين من ميا به كوفه (2)

مهمان سرگردان منم، اَشكم چكد بر دامنم

باشد سرم بر در و ديوار، مي‌روم به سوي بازار

از خون هم‌رنگم زدند، در كوچه‌ها سنگم زدند

مردم ز تنهايي حسين‌جان، هستم تماشاي حسين‌جان

قربان اشك و ناله‌ات، مَيا تو با سه ساله‌ات

بر دختر خود كن نظاره، وا كن ز گوشش گوشواره

صحبت ز گاهواره بود، صحبت ز شيرخواره بود

هم‌چون كمان خميده‌ام من، تير سه شعبه ديده‌ام من

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت مسلم عليه السلام - نماز آخر

تنها و بي‌قرارم خريداري ندارم

طناب‌دار كوفه باشد چشم انتظارم

كوفه ميا حسين‌جان (2)

در تاب و در تبم من، ديگر جان بر لبم من

در كوچه‌هاي كوفه، به ياد زينبم من

تنها در كوفه ماندم، از ديده خون فشاندم

نماز آخرم را، با دست بسته خواندم

مستم مستم ز جامت، تو مولا من غلامت

از روي بام كوفه، من مي‌كنم سلامت

دل من بي‌تو تنگ است، از خونم چهره رنگ است

از من بگو به زينب، بر بام كوفه سنگ است

استاد سيد محسن حسيني

وحه حضرت حُر عليه السلام - خيمه زينب

من سوي تو رو آورده‌ام، من آبرو آورده‌ام

پناه عالم بي‌پناهم، عزيز زهرا كن نگاهم

مظلوم حسين مظلوم حسين‌جان

اي دلربا اي نازنين، حر پشيمان را ببين

از روي تو شرمنده‌ام من، سر را به زير افكنده‌ام من

اي نور چشم شرمنده‌ام، سر را به زير افكنده‌ام

مي‌بوسم از پا تا سر تو، دستم گرفته مادر تو

دل در خروش و در نواست، خيمه زينبت كجاست

از او خجالت زده هستم، من دل زينب را شكستم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت حُر عليه السلام - خجالت زده

پسر فاطمه من يار توام، من همان حُر گنه كار توام

خون شد از غصه دلم، ز تو مولا خجلم

تا بود جان به تنم، ز تو شرمنده منم

آمدم توبه كنم در حرمت، به فداي تو و لطف و كرمت

تو اميد همه اي، پسر فاطمه‌اي

آمدم فُطرس اين در گردم، دور گهواره اصغر گردم

من و خاك قدمت، تو و لطف و كرمت

گره بسته حُر را واكن، حكم سربازي من امضاء كن

اين تو و اين سر من، غرق خون پيكرم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت حُر عليه السلام - گرفتار حسين

اي لشگر كفار منم حُر ولايت

با نور ولايت شدم امروز هدايت

من يار حسينم، گرفتار حسينم

قربان حسين‌ابن‌علي بوده و هستم

بگرفت از اول كرم فاطمه دستم

داده پسر شير خدا اذن نبردم

تا دور سر حضرت عباس بگردم

اي مردم كوفه جگر آب كباب است

لب تشنه‌تر از اهل حرم طفل رباب است

من خاك قدم‌هاي علمدار حسينم

جانم به سر دست و خريدار حسينم

من يار حسينم گرفتار حسينم

استاد حاج غلامرضا سازگار

نوحه حضرت حُر عليه السلام- توبـه

حُرّ آزاده‌ام مست ميناي عشق

جان و سر مي‌دهم هديه در پاي عشق

عشق من باشد اين مرد تنها حسين

يا حسين يا حسين (4)

راه تو بستم اي نور چشم بتول

توبه كردم كنون توبه‌ام كن قبول

جان بقربان تو گل زهرا حسين

يا حسين يا حسين (4)

قسمت مي‌دهم به جان آب‌آورت

من خجل هستم از گريه آن خواهرت

چشمم از گريه شد عين دريا حسين

اذن جنگم بده تا كه فدايت شوم

اولين كشته كرببلايت شوم

جان ناقابلم بهر مولا حسين

يا حسين يا حسين (4)

استاد شريفي

نوحه حضرت حُر عليه السلام - پروانـه

رو سياهم حسين، بي‌پناهم حسين

چه شود گر كه كني، يك نگاهم حسين

حر پشيمانم، مولا حسين جانم

تا كه من زنده‌ام، از تو شرمنده‌ام

كن تماشا ببين، من سرافكنده‌ام

اي اميد همه، مي‌كنم زمزمه

من خطاكارم اي يوسف فاطمه

اي طبيب دردم، بر تو رو آوردم

مانند پروانه، دور تو مي‌گردم

نور چشم ترم، سوزد بال و پرم

به اميد آمدم، تو مران از درم

حر پشيمانم، مولا حسين جانم

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت حُر عليه السلام

يابن الزهرا كن نگاهم

بي‌پناهم بي‌پناهم

ماه عالم‌آرا ببين

روسياهم روسياهم

آمد به لب جانم حسين

حُرِ پشيمانم حسين

جانم حسين جانم حسين (2)

دل به تو مي‌بندم حسين

سر به زير افكندم حسين

گر كني بر من يك نگاه

مثل گل مي‌خندم حسين

اي گل گم از خار توام

عبدو گرفتار توام

جانم حسين جانم حسين (2)

دل من در شور و نواست

سينه‌ام با غم آشناست

جان زينب با من بگو

خيمه زينب در كجاست

من راه او را بسته‌ام

من دل او شكسته‌ام

جانم حسين جانم حسين (2)

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت قاسم عليه السلام - يتيم مكن

عمو اعضاي من را ز هم گسستند بيا بيا

به هواي صداي سينه شكستن بيا بيا

عمو بابا ندارم تو بيا در كنارم

به خدا شد خزاني بهار قاسم عمو عمو

پدري كن بيا و كنار قاسم عمو عمو

ببين دشمن چه كرده با بدن من چرا چرا؟

بگو پيراهن من شد كفن من چرا چرا؟

عمو جان به ميدان گرم ستيزي بيا بيا

ديگر از پيكر من نمانده چيزي بيا بيا

عمو در جسم قاسم نمانده تابي خدا خدا

بگو گلچين، گل من نخورده آبي چرا چرا

به خاك و خون طَپيده پيكر قاسم عمو عمو

چه بلايي رسيده بر سر قاسم عمو عمو

عمو بابا ندارمتو بيا در كنارم

نوحه حضرت قاسم عليه السلام - اذن جهاد

قاسم تو عازم ميدان شده، عازم جانبازي جانان شده

سير از اين عالم امكان شده، اذن جهادم بده اي عمو اي عمو

زود مرادم بده اي عمو اي عمو

جان عمو قلب من آمده به تنگ، هيچ نخواهم كه نمايم درنگ

بعد علي زندگيم گشته ننگ، اذن جهادم بده اي عمو اي عمو

جان عمو بعد علي‌اكبرت، از پس مرگ علي‌اصغرت

عازم جنگم كه روم از برت، اذن جهادم بده اي عمو اي عمو

نوحه حضرت قاسم عليه السلام - حجله‌گاه

شده فصل خزانم، عطش برده توانم

بيا ببين عموجان، شكسته استخوانم

گل ياسمنم من يتيم حسنم من

عدو بسته ره من به سويت نگه من

ببين خاك بيابان شده حجله‌گه من

چو گل تشنه آبم ببين در تب و تابم

وليكن ز سم اسب گرفته شد گلابم

يتيمم من و دل‌تنگ ز خون شد رخ من رَنگ

به جاي نقل شادي، ببارد به سرم سنگ

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي اكبر عليه السلام - شكسته پر

اي اكبر جوانم

كردي هم‌چون كمانم

خواهم كه خيزم از جا

اما نمي‌توانم

علي علي علي‌جان

بشكسته اي پرم را

سوزانده‌ي جگرم را

رفته نور نگاهم

گم كرده‌ام حرم را

رويت ماه منيرم

بر گيسويت اسيرم

اگر نيايد عمه

از داغ تو بميرم

در شور و در نوايم

كردي از غم دو تايم

حالم دارد تماشا

من محتاج عصايم

علي علي علي‌جان

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - صداي مؤذن

از خيمه بيرون آمد شبه رسول الله

به دست او ششمير علي ولي الله

زينب تماشا كن بببين اين قد و بالا را

بر قامت اكبر بخوان انا فتحنا را

اي شبه پيغمبر، بابا علي‌اكبر

اي عمر من عمر من شد بسته بر مويي

چرا مؤذن ديگر اذان نمي‌گويي

هر چه صدايت مي‌زنم تو بسته اي لب را

يا مي‌كشي اينجا تو من را يا كه بابا را

اي شبه پيغمبر، بابا علي‌اكبر

شدي تو ارباً ارباً اي يوسف ليلا

جايي براي بوسه نمي‌كني پيدا

اي چلچراغ خيمه‌ها در حال سوسويي

اي ياس من هر برگ تو افتاده هر سويي

اي شبه پيغمبر، بابا علي‌اكبر

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - جوانان بني‌هاشم

جوانان بني‌هاشم بيائيد از حرم بيرون

ز خون اكبرم گشته زمين كربلا گلگون

واويلا آه و واويلا، شده پرپر گل ليلا

من آن خونين جگر هستم كه چشم از زندگي بستم

خداوندا خداوندا جوانم رفته از دستم

دو ماتم بر دلم مانده دو آتش بر جگر دارم

يكي داغ علي‌اكبر يكي داغ علمدارم

واويلا آه و واويلا، شده پرپر گل ليلا

گهي هوشم رود از سر گهي زخمم رسد بر دل

گهي از گريه زينب گهي از خنده قاتل

علي فرقش دو تا گشته علي از ما جدا گشته

علي صورت ز خون شسته علي عطشان فدا گشته

واويلا آه و واويلا، شده پرپر گل ليلا

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - ماه كنعان

سرو بستانم مي‌رود، ماه كنعانم مي‌رود

مي‌رود نور از چشمان من، نور چشمانم مي‌رود

آينه و قرآن كجاست، ليلاي سرگردان كجاست

بابا علي‌اكبرم، بابا علي‌اكبرم

يوسف كرببلايي، شبه ختم‌الانبيايي

از تماشايت پسرم، شده‌ام من تماشايي

آينه پيغمبري، جان حرم را مي‌بري

بابا علي‌اكبرم، بابا علي‌اكبرم

اي كمان ابرو اكبرم، سلسله گيسو اكبرم

آمدم من به سوي تو، با سر زانو اكبرم

اي ياس خوشبوي حرم، مرا ببر سوي حرم

بابا علي‌اكبرم، بابا علي‌اكبرم

استاد سيد محسن حسيني

حضرت علي اكبر عليه السلام - ماه محرم

آينه و قرآن كجاست

ليلاي سرگردان كجاست

در خون نشسته اكبر (2)

با تير آه خود نشانم كرده‌اي

اي بهتر از جان نيمه جانم كرده‌اي

ماه كمان ابرو كمانم كرده‌اي

خيز و ببين عمه گرفته دست من

اي اكبرماي اكبرماي اكبرم

اي شام قدرم موي تو

از خيمه آيم سوي تو

آينه پيغمبر (2)

ديدي كه تو با من چها كردي علي

ديدي چه بر روز من آوردي علي

خواهم در آغوشت كشم اي لاله‌ام

ترسم كه تو پاشيده تر گردي علي

اي اكبرماي اكبرماي اكبرم

اي شمع خاموشم علي

كردي فراموشم علي

به پيش چشم لشگر

از من نمي‌دانم چرا دل‌كنده‌اي

بابا چرا من را ز پا افكنده‌اي

چشمان خود وا كن تسلا كن مرا

حرفي بزن تا من بدانم زنده‌اي

استاد سيد محسن حسيني

حضرت علي اكبر عليه السلام - يوسف ليلا

آمد به ميدان شبه پيغمبر

بهر تماشا صف بسته لشگر

اي گل پرپر، اي علي‌اكبر

لاله چيده ديدن ندارد

آنقدر از تو بوسه مي‌گيرم

با كه گويم من يوسف ليلا

هم چو گيسويت من پريشانم

داغ تو بود و هستم گرفته

جوان ليلا كردي تو پيرم

سرو خميده ديدن ندارد

يا كه مي‌سوزم يا كه مي‌ميرم

به پيش چشمم شد ارباً ارباً

تو دادي جان و من نيمه جانم

عمه‌ات زينب دستم گرفته

بعد تو من از اين جهان سيرم

اي گل پرپر، اي علي‌اكبر

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - مـاه بـدر

لاله باغ مرا تشنه لب چيدند

هم گل را چيده هم بر من خنديدند

اي مسيحايم بشنو آوايم كن تماشايم

اي علي جانم

هم‌چو گيسويت دل من شده پر خون

شده ليلا از غم داغ تو مجنون

روي زيبايت بود ماه بدر من

گيسوي خم در خمت شب قدر من

گه ز لب گه از رخت بوسه مي‌گيرم

گر نيايد عمه‌ات اين‌جا بميرم

ماه دل‌آرايوسف ليلا افتادم از پا

اي علي جانم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - خنده به داغ

غم از حد شده بيرون، دلم گشته پر از خون

ز جا خيز كه ليلا، ز داغت شده مجنون

تويي لاله پرپـر

تويي شبه پيمبر

غم آمد به سراغم، خزاني شده باغم

بنالم من و قاتل، زند خنده به داغم

ز جان بعد تو سيرم، غمت كرده اسيرم

اگر عمه نيايد، كنار تو بميرم

بسوزد جگر از تو، منم باخبر از تو

تويي تشنه و بابا، بود تشنه‌تر از تو

شده فصل خزانت، به لب آمده جانت

ز جا خيز و اذان‌گو، به قربانت اذانت

تويي لاله پرپر

تويي شبه پيمبر

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - گل صد برگ

آرام جان من، ميدان رود اكبر

آيينه و قرآن، بياور اي خواهر

بابا را دواي دردي

الله اكبر الله اكبر

مي‌ترسم كه برنگردي

اذان بگو اكبر (4)

نمي‌دهد جانا، چرا جوابم را

بگو چه گويم من، جواب ليلا را

رحم بر چشم ترم كن

الله اكبر الله اكبر

فرزند مني كرم كن

اذان بگو اكبر (4)

اگر پسر روزي آب از پدر خواهد

چه سازد آن بابا كه تشنه‌تر باشد

مردم اكبر از خجالت

الله اكبر الله اكبر

مي‌ديدم خشكيده كامت

اذان بگو اكبر (4)

اگر كه جان داري، پلكي بزن برهم

تو زنده‌اي يا نه، سخن بگو يك دم

لشگر كف زنان كنارم

الله اكبر الله اكبر

مي‌خندد به روزگارم

اذان بگو اكبر (4)

استاد سعيد خرازي

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - رشته تسبيح

اي ضياء بصرم پسرم اي پسرم

با سكوت تو شده پاره پاره جگرم

من كه با چشم ترم از لب خشكت خجلم

خنده‌ي قاتل تو مي‌زند آتش به دلم

پسرم اي پسرم، لب‌گشا من پدرم

عمه آمد ز حرم كمكم كن پسرم

تن صد چاك تو را يا كه او را ببرم

ديده بگشا و بگو دور پدر صف نزنند

بگذارند كه من گريه كنم كف نزنند

پسرم اي پسرم، لب‌گشا من پدرم

كردم اي اهل حرم مرگ خود را احساس

ياريم كن قاسم كمكم كن عباس

به سرشك من و زخم تن اكبر نگريد

گل پرپر شده‌ام را سوي خيمه ببريد

پسرم اي پسرم، لب‌گشا من پدرم

تا ببيني كه هنوز زنده‌اي در نظرم

چشم خود باز كن و دست و پا زن پسرم

نتوان گفت چه آورده عدو بر سر تو

پاره چون رشته تسبيح شده پيكر تو

پسرم اي پسرم، لب‌گشا من پدرم

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - اي گل پرپر

ماه تابان حرم

اِي جگر گوشه من

كن تكلم پسرم

تو مسوزان جگرم

پدرت سوي تو اي سلسله گيسو آمد

تا كنار بدنت با سر زانو آمد

اي گل پرپر من، اي علي‌اكبر من

من سراپا دردم

رفته نور نگهم

هر طرف مي‌گردم

خيمه را گم كردم

چه شود لب بگشايي و توانم بدهي

يا ز جا خيزي و ره را تو نشانم بدهي

اي گل پرپر من، اي علي‌اكبر من

دَر دل دلم جا داري

تو ز سر تا بقدم

چشم زيبا داري

بوي زهرا داري

روي تو ماه شب و گيسوي تو خم به خم است

هم چو گل اي پسرم عمر تو كوتاه و خم است

اي گل پرپر من، اي علي‌اكبر من

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - گل بوسه

مي‌روي از حرم لاله احمرم

تشنه هستي و من از تو تشنه‌ترم

شبه پيغمبرم اي علي‌اكبرم

ماه كنعان من نور چشمان من

ديده بگشا ببين قد كمان من

شبيه طاهايي يوسف ليلايي

از تماشاي تو شدم تماشايي

اي گل چيده‌ام سرو خميده‌ام

خنده قاتل زند بر اشك ديده‌ام

از غمت مي‌ميرم اي ماه منيرم

از لب خشك تو گل بوسه مي‌گيرم

شبه پيغمبرماي علي‌اكبرم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - جانم علي

اي ماه كنعانم علي، اي بهتر از جانم علي

تو مي‌روي به سوي ميدان

زنها به سرگرفته قرآن

علي علي علي‌اكبر (2)

اي شبه ختم‌الانبياء، مؤذن كرببلا

اذان بگو يك بار ديگر

اكبر بگو الله اكبر

علي علي علي‌اكبر (2)

ماه دل‌آرايي علي، هستي تماشايي علي

تو يوسف كرببلايي

يا آن كه ختم‌الانبيايي

علي علي علي‌اكبر (2)

خيز و ببين اي پسرم، آتش زدي بر جگرم

به سوي تو اي گل خوشبو

من آمدم بر سر زانو

علي علي علي‌اكبر (2)

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اكبر عليه السلام - هلال بي‌سر

اي پرستوي پريده از سر شاخه اميدم

مردم از وقتي كه در خون آه و فريادت كشيدم

هلال بي‌سرم

اميد خواهرم

علي‌اكبرم

آمدم وقتي به خيمه دل ز جان و تن ربودي

من كه بودم تشنه اما تشنه‌تر از من تو بودي

بميرم از غمت

ببوسم پيكر

لبان تشنه‌ات

به خون آغشته‌ات

علي‌اكبرم

تا زدي ناله عزيزم از دل آوايم گرفتي

تا ز پا افتادي اي گل قدرت پايم گرفتي

تو در خون پا زدي

تو دست و پا زدي

بدل آذر زدم

و من بر سر زدم

علي‌اكبرم

واي ام اي دل واي ام اي دل چون شب من بي‌سحر شد

زينَبم گو با ابوالفضل كه حسينت بي‌پسر شد

زمين خوردي و من

جوان نازنين

زمينگيرت شدم

علي پيرت شدم

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - شير و خواره

اي كودك شير و خواره

اي روي تو ماه پاره

از داغ لب خشك تو

خون گريه كند گهواره

اي غنچه خوشبوي خيمه، چسان روم به سوي خيمه، من

روي برگشتن ندارم

تو در تب و تابي اصغر

هم تشنه آبي اصغر

بر گوش تو لالا خواند

شايد كه بخوابي اصغر

ببين حرم در التهاب است، چشم انتظار تو رباب است، مبر ز دل صبر و قرارم

هم غربت من را ديدي

هم‌ناله من بشنيدي

كشتي تو مرا از خجلت

از بس كه به من خنديدي

بگشا دو چشم و كن تماشا، كه مانده‌ام تنهاي تنها، از هر دو ديده خون ببارم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - طفل مستم

به همراهم به همراهم آمد به ميدان طفل مستم

همه هستم همه هستم زد دست و پا بر روي دستم

از تشنگي رنگش پريده

اشك دو چشم خود مكيده

لاي لاي علي لاي لاي علي‌جان (2)

ندارم من ندارم من بعد از تو دل‌خوشي علي‌جان

مرا آخر مرا آخر با خنده مي‌كشي علي‌جان

تويي مدال افتخارم

من غير تو ياري ندارم

چرا ديگر چرا ديگر، نمي‌كني شيرين زباني

چو تير آمد به سوي تو من هم شدم از غم كماني

ببين حرم در التهاب است

چشم انتظار تو رباب است

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - صفحه آخر

اي آن كه فتاده سر تو بر سر دوشم

يك موي تو را من به دو عالم نفروشم

تنها و غريبم اي كودك مستم، ياران همه رفتند من دل به تو بستم

لاي لاي علي‌جان

تنها و غريبم برويم ديده مَنَبدي

بر روي پدر با لب خشكيده نخندي

رفتي تو به خواب و من خواب ندارم، جز اشك خجالت من آب ندارم

لاي لاي علي‌جان

اي آن كه روي دست مني طفل ربابي

تو يار من و صفحه آخر كتابي

باشد پدر تو سرگشته علي‌جان، گاهي سوي خيمه‌گاهي سوي ميدان

لاي لاي علي‌جان

تا روز ابد من ز تو شرمنده‌ام اصغر

من پشت حرم قبر تو را كنده‌ام اصغر

پا تا به سر تو ناز است علي‌جان، چشم تو هنوزم باز است علي‌جان

لاي لاي علي‌جان

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - غنچه درد

اي آخرين يار من دو چشم خود وا كن

تنهاي تنها ماندم مرا تماشا كن

آتش زدي بر هست من اي بود و هست من

از بس زدي تو دست و پا بر روي دست من

غنچه پرپر من، علي‌اصغر من

اي آخرين شمع من در حال سوسويي

با نگه خود ديگر سخن نمي‌گويي

سرتا به پايت خون و من سرتا به پا دردم

ماندم چگونه من به سوي خيمه برگردم

غنچه پرپر من، علي‌اصغر من

نفس نداري ديگر اي طفل دلبندم

پشت حزم با دستم قبر تو را كندم

تير بلا از هر طرف من را نشان كرده

من را كمان حرمله هم‌چون كمان كرده

غنچه پرپر من، علي‌اصغر من

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - غنچه خندان

اي تمام لشگرم اي علي اصغرم

بهر قرباني ترا سوي ميدان مي‌برم

بر تو مي‌نازم كه تو شش‌ماهه سرباز مني

من سرافراز تو هستم تو سرافراز مني

آخـرين يارم عليمن تو را دارم علي

چشم خود را باز كن راز دل ابراز كن

بر سر دوش پدر پر بزن پرواز كن

غنچه خندان من از روي بي‌رنگت بگو

جان بابا هر چه مي‌خواهد دل تنگت بگو

طوطي پر بسته‌ام، كودك دل خسته‌ام

گوش كن تا بشنوي گريه آهسته‌ام

چشم خود را بر دو چشم نيمه بازت دوختم

از تلظي‌هاي تو آتش گرفتم سوختم

اي تمام هست من كودك سرمست من

تكيه‌گاهت شانه و قتلگاهت دست من

خنده كن بر روي دستم تا كه سيرابت كنم

خنده كن تا با خدنگ حرمله خوابت كنم

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - گهواره خالي

تويي كودك مستم

تو هستي همه هستم

ز داغ تو علي‌جان

من از پا بنشستم

بخواب اي گل پرپر، لالايي علي‌اصغر

تو دلبند ربابي

بگو از چه نخوابي

چرا در تب و تابي

مگر تشنه آبي

تو در راه وصالي

شكسته پرو بالي

بود ديده مادر

به گهواره خالي

ز دستم شده چاره

كنم بر تو نظاره

در آغوش من اي گل

گلويت شده پاره

رخت گشته چو مهتاب

عطش برده تو را تاب

تو مي‌خندي و من هم

ز خجلت شده‌ام آب

بخواب اي گل پرپر، لالايي علي‌اصغر

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - باغبان گلفروش

اي خدا من باغبان گل‌فروشم

تو خريدار هر چه گويي من خموشم

من حسينم من حسينم من حسينم من حسينم

غنچه نَشكفته دارم روي دوشم

بوي عطر از آن لبانش برده هوشم

من حسينم من حسينم من حسينم من حسينم

اي خريدار! اين متاع آخرين است

سوسن اينست، سنبل اينست، لاله اينست

من حسينم من حسينم من حسينم من حسينم

استاد حاج علي انساني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - طفل شش ماهه

زِ آه سينه خود دل مرا مسوزان

كم زبان خود را دور دهان بگردان

يار آخر من، علي اصغر من

تا به كي علي‌جان تو من را اين سو و آن سو مي‌كشي

كم بخند علي‌جان و گرنه من راز خجلت مي‌كشي

طفل اشك من را ببين اي طفل خموش من علي

از چه رو فتاده سر تو بر روي دوش من علي

اي عزيز رباب ـ روي دستم بخواب ـ لاي لاي علي‌جان

اشك من بروي قنداقه‌ات چكيده

من چه سان ببوسم اين حنجر بريده

يار آخر من، علي اصغر من

از نفس فتادم ز بس كه تو مي‌زني نفس نفس

از تمام مانده برايم به غير تو نمانده كس

اي تمام هستم برروي دستم مزن تو دست و پا

به خدا ندانم چگونه روم به سوي خيمه‌ها

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - خواب آب

اي آخرين يارم علي، تنها تو را دارم علي

دو چشم خود مي‌بندي اصغر

به من چرا مي‌خندي اصغر

لاي لاي علي لاي لاي علي‌جان

فداي اين گلوي تو، گلوي مثل موي تو

خواهم ببوسم حنجر تو

ترسم جدا شود سر تو

لاي لاي علي لاي لاي علي‌جان

بر روي دوش من بخواب، شايد ببيني خواب آب

اي پسرم دلم مسوزان

دور دهان زبان مگردان

لاي لاي علي لاي لاي علي‌جان

مگو تو اي طفل رباب، با هر نگاهت آب آب

اي پسرم جام و سبو نيست

در خيمه‌ها ديگر عمو نيست

لاي لاي علي لاي لاي علي‌جان

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - ذبيح بي‌سر

علي اصغر من

شهيد آخر من

اميد اول بابايي

ذبيح بي‌سر من

تو درياي كرمي

گل باغ ارمي

تو با بال و پر خود

پرستوي حرمي

پريدي از سر دوش من بدوش مادر من

گل بستان مني

عزيز جان مني

سپهر آرزويم

مه تابان مني

برويت غرقه به خون ريزد ستاره اختر

علي‌اصغر پسرم

من از تو تشنه‌ترم

نه مي ‌ماند، نه سبو

نه سقايي به حرم

به جاي يي ز غمت گشته لبالب ساغر من

تو ياس منتخبي

چرا در تاب و تبي

تو حق داري پسرم

امان از تشنه لبي

دعا كردم كه عمو با آب بيايد در بر من

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - رنگ سحر

نمانده آبي، نمانده شيري

جان دهد از تشنگي طفل صغيري

لالايي اصغر (2)

مادر ببوسد، زير گلويت

حرمله آنسو، در جستجويت

لبهاي طفلم، رنگ سحر شد

از مشك خالي تنش خكشيده‌تر شد

سوزد غنچه‌ي، سرخ و سپيدم

او چه كشيده، من چه كشيدم

با ناله مزن آتش به دلم

ماهي تشنه لبم از تو خجلم

بي‌تاب و تبم، از تاب و تبم

آتش گرفتم، بوسيدم لبت جان دهد از تشنگي طفل صغيري

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - گل مي‌برم

من براي خدا دسته گل مي‌برم

باشد اين دسته گل غنچه پرپرم

هديه داورمخنده كن اصغرم

سينه و دست من شده گهواره‌ات

گشته تقديم حق گلوي پاره‌ات

خنده كن تا كه از خون خَضَابَت كنم

بر سر دوش خود آفتابت كنم

گرچه با سِنّ كم تو علي اصغري

بر روي دست من حُجّت اكبري

هديه بر خالق داورت مي‌كنم

پيش تير بلا سپرت مي‌كنم

هديه داورمخنده كن اصغرم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - زبان حال حضرت رباب

پسرم ناز كن ناز تو مي‌خرم

بي‌تو جان مي‌دهم چه كنم؟ مادرم

دلبربايي علي، لايي لايي علي

گل نشكفته‌ام چه شكوفا شدي

پسرم آخرين يار بابا شدي

نه عجب از غمت كه مرا پير كرد

با كه گويم كه تير كار شمشير كرد

جاي شير از لبت خون چكيده علي

گوش تا گوش تو شد دريده علي

گرچه دشمن تو را تير كين هديه كرد

چشم تير و كمان بر تو خون گريه كرد

دلبربايي علي، لايي لايي علي

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - يار كفن‌پوش

آخرين يار من

دارو ندار من

روي مه‌پاره‌ات

باشد بهار من

غنچه پرپرم، لالايي اصغرم

از كفم چاره شد

حنجرت پاره شد

سينه‌ام اي پسر

بر تو گهواره شد

يار كفن‌پوشم

بلبل خاموشم

قلتگاه تو شد

سينه و آغوشم

همه‌ي هست من

طفل سرمست من

دست و پايِ زند

بر روي دست من

غنچه پرپرم، لالايي اصغرم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - دلبند رباب

اي كودك پريشان دل مرا مسوزان

دور دهان خشكت، كمتر زبان بگردان

لاي لاي علي علي‌جان (2)

اي طفل بي‌قرارم، مدال افتخارم

ماندم تنهاي تنها، جز تو ياري ندارم

كردي ز غم كبابم، شرمنده از ربابم

آبي ندارم اما، داغ تو كرده آبم

تو دلبند ربابي، كه خاموش از جوابي

ندانم روي دستم، جان داده يا كه خوابي

لاي لاي علي علي‌جان

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - سرافراز

اي آخرين يارم علي، تنها تو را دارم علي

اي طفل شيرخواره

از آه تو مي‌سوزم اي طفل رباب

هستي بروي دست من در پيچ و تاب

اي طفل خاموشم در آغوشم بخواب

شايد در آغوشم ببيني خواب آب

لاي لاي علي‌اصغرم لاي لاي علي‌اصغرم

تو غنچه دستم ساقه‌ات، بوسيده‌ام قنداقه‌ات

اي در حرم ستاره

تو سرفرازم پيش مردم كرده‌اي

با حنجر پُر خون تبسم كرده‌اي

اما نمي‌دانم چرا اي هست من

بر روي دستم دست و پا گم كرده‌اي

لاي لاي علي‌اصغرم لاي لاي علي‌اصغرم

از روي تو شرمنده‌ام، قبر تو را من كنده‌ام

بهر تو ماه پاره

ديگر تو تاب و تب نداري اصغرم

يك خنده هم بر لب نداري اصغرم

پنهان به خاكت مي‌كنم زيرا كه تو

تاب سم مركب نداري اصغرم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - راه بهشت

خنده‌ات لاله و آب، گريه‌ات نور و ثواب

خوانده در گوش تو عشق، ذكر لالايي خواب

تير لب‌هاي تو از شير گرفت

آب، از حلق تو تأثير گرفت

علي‌اصغرم پسرم

آسماني شده‌اي، ارغواني شده‌اي

بر سر راه بهشت، تو نشاني شده‌اي

آخرين آيه ياسين مني

مصحف كوچك خونين مني

علي‌اصغرم پسرم

مرغ خوش نغمه چرا؟، نزني شور و نوا

خون حلق تو علي، مي‌دهد بوي خدا

تو كه شش ماهه دلاور شده‌اي

اصغري، بر همه اكبر شده‌اي

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - لالاي پسرم

طفل سرمست مني كه روي دست مني

خود تو داني پسرم همه هست مني

تو كه با چشم ترت غربت من را ديدي

پس چرا با لب خشكيده به من خنديدي

لالاي پسرم

من گرفتم به برت چيده شده بال و پرت

ديده بگشا و ببين مانده تنها پدرت

اي جگر گوشه بابا جگرم سوزاندي

پيش من بس كه زبان دور دهان گرداندي

لالاي پسرم

چشم تو رفته به خواب منتظر مانده رباب

كن تماشا پدرت از خجالت شده آب

من كه سرتا بقدم سوزم و آه و دردم

با چه رويي پسرم من به حرم برگردم

لالاي پسرم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - مظلوم علي‌اصغر

اي بلبل خوش نغمه گلزار پيغمبر

مظلوم علي‌اصغر

از تشنگي پرپر زدي چون طايري بي‌پر

مظلوم علي‌اصغر

لب تشنه رفتي سوي ميدان تا بنوشي آب

اي گروه ناياب

آب ندادند اين گروه ظالم و كافر

مظلوم علي‌اصغر

بر روي دست شاه دين رفتي سوي ميدان

اي كودك عطشان

آب تو باشد روز و شب در ديده خواهر

مظلوم علي‌اصغر

طفلان بر گهواره‌ات با ناله و زاري

دارند عزاداري

گويند و ذكر خواب تو با آن دو چشم تر

مظلوم علي‌اصغر

گفتم مگو لب تشنه‌ام اي كودك مظلوم

گشتي ز جان محروم

كردي طلب آب و زدي در خون خود پرپر

مظلوم علي‌اصغر

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - فصل خزان

نور چشمم چشم خود را از چه مي‌بندي علي‌جان

من كه مردم از خجالت از چه مي‌خندي علي‌جان

لايي لايي لايي لايي اصغر من اصغر من

داغ جانسوزت علي‌جان مي‌زند بر دل شراره

جاي بوسيدن ندارد اين گلوي پاره پاره

طفل دلبند ربابي تشنه يك قطره آبي

آرزو دارم علي‌جان تو در آغوشم بخوابي

تو سراپا غرقه خوني من سراپا دردم اصغر

من ندانم با چه رويي در حرم برگردم اصغر

غنچه نشكفته‌ام را آمده فصل خزانش

كس نديده غنچه‌اي را روي دست باغبانش

لايي لايي لايي لايي اصغر من اصغر من

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - گلم شده پرپر

اين كه بر چهره آب و رنگش نيست

طفل شش ماهه عزم جنگش نيست

به خدا كه اميد من است او، گل سرخ و سپيد من است او

خدا خدا بنگر، گلم شده پرپر

در عطش باغ و فصل بي‌آب

هر گلي دارد رنگ مهتابي

چه كنم من و باغ پر از گل

به عطش گل و غنچه و بلبل

خدا خدا بنگر، گلم شده پرپر

بر صغير من تشنگي نازد

از يمي يك غم كم نمي‌سازد

شده گلشن فاطمه تشنه

چه كنم من و اين همه تشنه

خدا خدا بنگر، گلم شده پرپر

استاد حاج علي انساني

نوحه حضرت علي‌اصغر عليه السلام - آب و شير

بخواب اي طفل عطشان وقت لالايي شده

لب خشك تو اي مادر تماشايي شده

شوي پرپر تو اي گل نيلوفرم

علي‌اصغرم علي‌اصغرم

مكن گريه بروي دامن مادر بخواب

مزن شيون كه باشد در حرم قحطي آب

گل سرخ من و شهيد آخرم

علي‌اصغرم علي‌اصغرم

شود دريا حرم از اشك چشمان ترم

كه شايد زنده برگردد ز ميدان اصغرم

شوي پرپر تو اي گل نيلوفرم

علي‌اصغرم علي‌اصغرم

سراغ آب و شير از مادرت ديگر مگير

گلوي نازنينت مي‌شود آماج تير

تو بودي آخرين پناه و ياورم

علي‌اصغرم علي‌اصغرم

استاد محمد نعيمي

عطش- بانگ عطش

امشب امشب اصغر شود بي‌تاب

بستند بستند بر روي مهمان آب

بانگ عطش برپاست

خون بر دل سقاست

خون است خون است آب فرات امشب

اشك است اشك است در ديده زينب

مولا مولا يا ساقي كوثر

مادر مادر داده ز كف چاره

بانگ عطش برپاست

آبي آبي از بهر طفلان بر

گردد گردد بر گرد گهواره

خون بر دل سقاست

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

عطش- قحطي آب

در خيمه امشب قحطي آب است

دلها از سوز عطش كباب است

نمانده راه چاره، مي‌سوزد شيرخواره، واويلا واويلا

لاي لاي علي علي‌جان

شيرين زبان يكتاپرستم

مي‌زند پرپر بر روي دستم

گلوي شيرخواره، گرديده پاره پاره، واويلا واويلا

لاي لاي علي علي‌جان

دو چشم خود را بر من مبندي

با لب عطشان بر من نخندي

مدال افتخارم، همه دار و ندارم، واويلا واويلا

لاي لاي علي علي‌جان

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

عطش- گل‌هاي تشنه

امشب به صف كرببلا قحطي آب است

از گريه اصغر جگر آب كباب است

اي ساقي بي‌آب

عباس ابوالفضل

اصغر شده بي‌تاب

عباس ابوالفضل

افسوس كه پژمرده گل ياس حسين است

دريا خجل از خجلت عباس حسين است

آب‌آور تشنه گلهاي مدينه

آبي برسان بر لب عطشان سكينه

بشتاب كه خون در دل درياست ابوالفضل

خشكيده لب يوسف زهرا است ابوالفضل

اي ساقي بي‌آب

عباس ابوالفضل

اصغر شده بي‌تاب

عباس ابوالفضل

صحراي بلا پر شده از گريه و ناله

مگذار بسوزد جگر طفل سه‌ساله

اين آب فرات است كه مهريه زهراست

لب تشنه چرا دختر او زينب كبري‌ست

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

عشق است ابوالفضل عليه السلام - عشق

گفتند كه دل از همه برده است ابوالفضل

در عشق گذشت از سرو از دست ابوالفضل

اي اسوه جانبازي و ايثار و شهامت

آوازه نامت همه‌جا هست ابوالفضل

عشق است ابوالفضل

عاشق شد و از هستي خود كرد فراموش

هر كس كه به ياران تو پيوست ابوالفضل

لب تشنه برون آمد از آب، كه بودي

از جام بلا سرخوش و سرمست ابوالفضل

عشق است ابوالفضل

گر آب گذشت از سرت اما به حقيقت

پيمانه پيمان تو نشكست ابوالفضل

تيري كه به پرواز درآمد سوي چشمت

شيرازه مژگان تو را بست ابوالفضل

عشق است ابوالفضل

اي دست تو، چون آيه قرآن متبرك

اين بوسه‌گه چار امام است ابوالفضل

اي ماه كه پنهان شدي از ديده زينب

زهرا سر بالين تو بنشست ابوالفضل

عشق است ابوالفضل

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - غيرت كامل

غيرت كامل مدد ـ حَلال هر مشكل مدد

يا ابوفاضل مدد ـ مولا ابوفاضل مدد

علقمه گويد مدد ـ با زمزمه گويد مدد

در كنار پيكر تو ـ فاطمه گويد مدد

يار تو هستم مدد ـ بيمار تو هستم مدد

اي گل ام‌البنين ـ من خار تو هستم مدد

ساقي عطشان مدد ـ اي حامي طفلان مدد

اي گرفته مشك طفلان را تو بر دندان مدد

مست مي‌گويد مدد ـ پا بست مي‌گويد مدد

در كنار نهر علقم دست مي‌گويد مدد

ماه شب گويد مدد ـ با تاب و تب گويد مدد

خيز و از جا چون امام تشنه لب گويد مدد

چاره مي‌گويد مدد ـ صد باره مي‌گويد مدد

لب گشوده كودك مه‌پاره مي‌گويد مدد

سيل غم گويد مدد ـ مشك و علم گويد مدد

زينب كبري اطهر در حرم گويد مدد

آرزو گويد مدد ـ جام و سبو گويد مدد

آمده از زه سكينه با عمو گويد مدد

استاد حاج غلام‌رضا سازگار

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - سقاي بي‌دست

در راه تو افتاده كنون از بدنم دست

افتاده‌ام از پا و ندارم به تنم دست

سقاي تو بي‌دست، افتاده به صحرا

پيش نظر من گريان شده زهرا

سقاي تو هستمافتاده دو دستم

تا علقمه هر چند كه من راه سپردم

دل گرچه بدريا زده‌ام، آب نخوردم

از عشق تو افتاد آتش به وجودم

ياد لب خشك اطفال تو بودم

سقاي تو هستمافتاده دو دستم

فرق من محزون چو دلم سخت شكسته

خون آمد و شد پنجره‌ي عشق تو بسته

يك چشم مرا اشك بي‌تاب گرفته

چشم دگرم را خوناب گرفته

سقاي تو هستمافتاده دو دستم

از بس به تنم ضربت شمشير نشسته

يا سنگ بر او آمده يا تير نشسته

يك عضو تن من بي‌زخم نمانده

مهتاب تو را تير بر خاك نشانده

سقاي تو هستمافتاده دو دستم

استاد سيد هاشم وفايي

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - اي مشك

سقايم و اشك افشانم

شرمنده من از طفلانم

تا روز ابد از خجلت

در علقمه من مي‌مانم

اي قبله من روي ماهت ـ افتاده دستم سر راهت

در علقمه جان مي‌سپارم

هستي همه هستم اي مشك

من دل به تو بستم اي مشك

ترسم بروي از دستم

مانند دو دستم اي مشك

بشنو تو گفتگوي سقا ـ بخر تو آبروي سقا

حرم بود چشم انتظارم

دل بر خم مويت بستم

شرمنده ز رويت هستم

كردي ز خجالت آبم

تا بوسه زدي بر دستم

من شاهد ياس كبودم ـ به پيش زهرا در سجودم

بر دامنش سر مي‌گذارم

اي سيد و سالار من

اي شمع شب تار من

خاك قدمت را بگذار

بر ديده خونبار من

من تا ابد مستم ز جامت ـ تويي امام و من غلامت

بيا به سويم اي نگارم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - چه علمدارم

شد جدا از باغ شاخه ياسم

در كجا افتاده دست عباسم

نه به جا علم و نه علمدار

من و اين همه لشگر كفّار

خدا خدا خداچه شد علمدارم

از گلم ديگر نشنوم بويي

دست او سويي مشك او سويي

تن لاله حبل متين كو

مه من گل ام‌البنين كو

خدا خدا خداچه شد علمدارم

تشنه جان داده بر لب دريا

ز عدو چه ستم چه جفايي

جاي او باشد چشم من سقا

ز تو هم چه صفا چه وفايي

خدا خدا خداچه شد علمدارم

بس كه نوشيدم مي ز پيمانه

بر كمر دست پير ميخانه

نه مِيي و نه مي زده باقي

نه خمي و نه جام و نه ساقي

خدا خدا خداچه شد علمدارم

استاد حاج علي انساني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - زائر ياس

بيا در علقمه اي بي‌قرينه

كه هستم زائر ياس مدينه

وليكن من اگر دستي ندارم

كه بگذارم به پيش او به سينه

من افتاده از پا ـ چسان برخيزم از جا

كمك كن يابن‌الزهرا ـ بگردم دور زهرا

طوافم را تماشا كن تماشا

حسين‌جانم حسين‌جانم حسين‌جان

همه از ديده خود خون فشانيد

دگر چشم انتظار من نمانيد

قسم بر جان طفل شيرخواره

مرا سقاي آب‌آور نخوانيد

تب و تابي ندارم ـ دُرّ نابي ندارم

به جز اشك خجالت ـ دگر آبي ندارم

خدا داند دگر خوابي ندارم

حسين‌جانم حسين‌جانم حسين‌جان

ببين اي مشك چشمان تر من

مزن آتش تو از پا تا سر من

نه تنها آبروي من كه هستي

تمام آبروي مادر من

به حالم كن نظاره ـ مكن از من كناره

از آن ترسم كه اي مشك ـ بميرد شيرخواره

مزن بر جسم و جان من شراره

حسين‌جانم حسين‌جانم حسين‌جان

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت ابوالفضل عليه السلام - چشم انتظار

بيا مولا بيا مولا كه علقمه دارد تماشا

اگر قابل نباشم من بيا به احترام زهرا

كمك كن اي درمان دردم

تا دور مادرت بگردم

حسين حسين حسين حسين‌جان

ز آه خود ز آه خود پا تا سر من را مسوزان

مرا ديگر مرا ديگر به سوي خيمه بر مگردان

ببين خجالت كرده آبم

شرمنده از طفل ربابم

حسين حسين حسين حسين‌جان

بگو طفلان بگو طفلان چشم‌انتظار من نمانند

بگو آن‌ها بگو آن‌ها ديگر مرا سقا نخوانند

ديگر تب و تابي ندارم

جز اشك خود آبي ندارم

حسين حسين حسين حسين‌جان

تماشا كن تماشا كن اي تير دشمن اشك سقّا

مكن من را تو شرمنده ميا به سوي مشك سقّا

با اين دل شكسته گويم

كه باشد اين آب آبرويم

حسين حسين حسين حسين‌جان

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - سقا فتاده از پا

چشمم بود براهت بيا بيا به سويم

ببين كه رفته بر باد تمام آرزويم

دستي مرا نمانده اي بار بي‌قرينه

تا آن كه پيش پايت بگذارمش به سينه

سقا فتاده از پامولا بيا تماشا

از خون وضو گرفتم سجده به ياس كردم

به مشك آب طفلان من التماس كردم

قسم به دلبر خود دل بر تو بستم اي مشك

هستي به ملك هستي تمام هستم اي مشك

اي خيل تشنه‌كامان از ديده خون فشانيد

منتظرم نمانيد سقا مرا نخوانيد

سقايم و برايم نمانده صبر و تابي

جز اشك دانه دانه من را نمانده آبي

سقا فتاده از پامولا بيا تماشا

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت ابوالفضل عليه السلام - سقا و علمدار

سقا و علمدارم من

از عشق تو بيمارم من

زده آه طفلان تو آتش بر همه هستم

تو مزن دگر با كام عطشان بوسه بر دستم

يابن الزهرا يابن الزهرا

سر تا به قدم سوزم و آه و دردم

بر پاي تو من سر به سجود آوردم

از بس كه خجالت زده طفلانم

مي‌ميرم اگر سوي حرم برگردم

سقا ز نفس افتاده

بر من شده خون سجاده

تو بيا ببين در علقمه سوز و گداز من

شده خاك پاي مادرت مهر نماز من

يابن الزهرا يابن الزهرا

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت ابوالفضل عليه السلام - مشك پر خون

ببين تو اي هست من روي زمين هستي‌ام

گريه كند علقمه بر من و بي دستي‌ام

بر لب آبم و در غم آبم

من خجل از رخ طفل ربابم

مشك پر از خون دلم پر از شراره مكن

من التماست كنم ز من كناره مكن

اي كه تو مثل من نقش زميني

آبروي من وام البَنّيني

حسين بيا علقمه بوي مدينه گرفت

شكسته سينه سر مرا به دامن گرفت

زائرم و در زيارت بميرم

كو دو دستم كه به سينه بگيرم

ز آهت اي دلبرم شرر به هستم مزن

با لب خشكيده‌ات بوسه به دستم مزن

تو همه نازي و من همه دردم

من دِگر در حرم بر نمي‌گردم

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت ابوالفضل عليه السلام - سقا فتاده

از علقمه تا خيمه گل بپاشيد

منتظر سقا ديگر نباشيد

سقا فتاده تشنه لب در پيش دريا، دارد تماشا

آه و واويلا واويلا، آه واويلا

در پيش جو سروي در گل نشسته

يا باغبان دين پشتش شكسته

سقا فتاده تشنه لب در پيش دريا، دارد تماشا

آه و واويلا واويلا، آه واويلا

از شاخه‌اش ريزد گل دسته دسته

صف بسته اشك او با چشم بسته

سقا فتاده تشنه لب در پيش دريا، دارد تماشا

آه و واويلا واويلا، آه واويلا

استاد حاج علي انساني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - اشك خجالت

اي علقمه من ماه ام‌البنين هستم

اي علقمه بر ماه فاطمه دل بستم

سر تا به پا پا تا به سر هستم تماشايي

آتش به جانم مي‌زند اين نام سقايي

اي ماه تابانم مظلوم حسين‌جانم

اي مشك طفلان هستي دار و ندار من

اي مشك طفلان وا كن گره ز كار من

باشد به خيمه بردن تو آرزوي من

يك قطره از آب تو باشد آبروي من

اي ماه تابانم مظلوم حسين‌جانم

اشك خجالت از هر ديده ببارم من

كنار آبم اما آبي ندارم من

ياد عزيزان تو من را مي‌كشد هر دم

ديگر به سوي خيمه‌ها من بر نمي‌گردم

اي ماه تابانم مظلوم حسين‌جانم

خون بسته بر چشمانم راه تماشا را

خواهد دلم تا بينم من روي زهرا را

تير آمده بر ديده من اي كمان ابرو

مشك و علم يكسو فتاده دست من يك سو

اي ماه تابانم مظلوم حسين‌جانم

استاد سيد محسن حسيني

زبان حال حضرت ابوالفضل عليه السلام - علمـدار

هم علمدار توام

هم گرفتار توام

يوسف فاطمه من

همه جا يار توام

مادرم ام‌البنين خون ز دو چشم افشانده

هم‌چو پروانه مرا دور سرت گردانده

من كه در تاب و تبم ـ ساقي تشنه لبم

من كه در زمزمه‌ام

ماه در علقمه‌ام

گو بدانند همه

عاشق فاطمه‌ام

من كه شرمنده‌ي تو تا به قيامت هستم

با لب تشنه دگر بوسه مزن بر دستم

من كه در تاب و تبم ـ ساقي تشنه لبم

من در آئينه آب

ديده‌ام طفل رباب

مثل چشمان ترم

بخت من رفته به خواب

من كه سر تا به قدم سوزم و آه و دردم

مي‌كشم خجلت اگر سوي حرم برگردم

من كه در تاب و تبم ـ ساقي تشنه لبم

آيد از گل بويي

آمده بانويي

هم‌چو مادر از من

مي‌كند دلجويي

بشنو تا كه بگويم چه نشاني دارد

روي نيلي شده و قد كماني دارد

من كه در تاب و تبم ـ ساقي تشنه لبم

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - لب تشنه

اي نور چشم فاطمه، بيا به سوي علقمه

ببين كه من در پيچ و تابم

لب تشنه در كنار آبم

جانم حسين‌جانم حسين‌جان

بيا بيا كه علقمه، گرفته بوي فاطمه

من زائر ياس كبودم

به پاي او من در سجودم

جانم حسين‌جانم حسين‌جان

زيبا گل ام‌البنين، پرپر شده روي زمين

بيا كه تا كنم نگاهت

افتاده دستم سر راهت

جانم حسين‌جانم حسين‌جان

يك سو چكيده اشك من، يك سو فتاده مشك من

ببين خجالت كرده آبم

شرمنده از طفل ربابم

جانم حسين‌جانم حسين‌جان

تا هستم و تا زنده‌ام، از روي تو شرمنده‌ام

مزن تو اي مولي الموالي

بوسه بر اين دو دست خالي

جانم حسين‌جانم حسين‌جان

اي دلربا اي نازنين، سقاي طفلان را ببين

اي دلبرم دلم مسوزان مرا به خيمه بر مگردان

جان حسين‌جانم حسين‌جان

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - مراد و پير

اي مراد و پيرم حسين

اي بود تقديرم حسين

گر ببوسي دست مرا

به خدا مي‌ميرم حسين

مرا مبر سوي حرم

خجل ز روي اصغرم

حسين من حسين من

هم علمدار تو هستم

هم خريدار تو هستم

تو گرفتار خدايي

من گرفتار تو هستم

ليله قدرم موي تو

اي قبله‌ام اَبروي تو

حسين من حسين من

اشكت خجلت اي دلبرم

چون لاله صحرائيم

مشك من افتاد روي خاك

خاك عالم شد بر سرم

مي‌چكد از چشم ترم

خجل از اين سقائيم

حسين من حسين من

تير دشمن كمانه كن

خون ز چشمم روانه كن

جاي مشك طفلان بيا

چشم من را نشانه كن

ببين تو اين چشمان تر

تو آبرويم را بخر

حسين من حسين من

مادر من اُم‌البّنين

روز اول گفته چنين

پسرم بگشا چشم خود

يوسف زهرا را ببين

غلام تو خوانده مرا

دور تو گردانده مرا

حسين من حسين من

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - منصب سقايي

اي يوسف زهرا من از عشق تو سرمستم از عشق تو سرمستم

گر ديده جدا از هم مشك و علم و دستم مشك و علم و دستم

من كه غلطان به خون روي زمينم

من گل پرپر ام‌البنينم

يا حسين يا حسين‌جانم حسين‌جان (2)

من با همه مي‌گويم عباس علمدارم عباس علمدارم

تو يوسف زهرايي من بر تو گرفتارم من بر تو گرفتارم

تا ابد مي‌مانم من در علقمه

علقمه مي‌دهد بوي فاطمه

يا حسين يا حسين‌جانم حسين‌جان (2)

در علقمه مي‌گويم اي يار تماشايي اي يار تماشايي

والله خجل هستم از منصب سقايي از منصب سقايي

هستم شرمنده اي مولي الموالي

كم بزن بوسه بر دو دست خالي

يا حسين يا حسين‌جانم حسين‌جان (2)

استاد سيد محسن حسيني

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - ادرك اَخا

اي علمدار من

علمت در كجاست؟

هم دو دستت جدا

هم جبينت دوتاست

ساقي مه جبينگل ام‌البنين

اي كه از چشم تو

خون رود جاي اشك

شهدا مي‌برند

به مقام تو رشگ

دست من بر كمر

دست تو روي خاك

صبر و هوشم ربود

بانگ ادرك اخا

همه اهل حرم

چشم بر راه تو

هاله خون گرفت

چهره ماه تو

ديده بگشا ببين

اي مه علقمه

آمده ديدنت

مادرم فاطمه

ساقي مه جبينگل ام‌البنين

استاد جواد هاشمي

نوحه حضرت ابوالفضل عليه السلام - بوي فاطمه

مانده‌ام چشم انتظارت اي نگار نازنينم

تو گل زهرايي و من لاله ام‌البنينم

يابن الزهرا يابن الزهرا (4)

من دگر دستي ندارم تا بدامانت بگيرم

آرزو دارم ز حجلت بر لب دريا بميرم

در ميان سينه آه و مي‌چكد از ديده اشكم

يك طرف افتاده دست و يك طرف افتاده مشكم

تا كه آمد بوي زهرا من دوباره جان گرفتم

دست من رفته ز دست و مشك بر دندان گرفتم

تو مسيحايي و من سرتا به پا دردم حسين‌جان

تا قيامت سوي خيمه بر نمي‌گردم حسين‌جان

از دو ديده اشك خجلت روي دامانم چكيده

از چه ديگر مي‌زني تو بوسه بر دست بريده

در كنار آبم اما در غم يك قطره آبم

رفته‌ام از ياد و ياد طفل دلبند ربابم

استاد سيد محسن حسيني