فصل اول: شنا و کودکان
اشاره
تصویر
ص: 8
سرشناسه: انصاری کرمانی، آروین، 1385 -، گردآورنده
عنوان و نام پدیدآور: ورزش شنا/گرداورندگان آروین انصاری کرمانی، علی نیازی شهرکی؛ ویراستار ادبی سمیه مظفری؛ ویراستار علمی مهسا صالحیان.
مشخصات نشر: اصفهان: انتشارات امیر فدک، 1397.
مشخصات ظاهری: 70ص.: مصور؛ 22 × 29س م.
شابک: 7-2-95160-622-978: 400000ریال
وضعیت فهرست نویسی: فیپا
موضوع: شنا
موضوع: Swimming
شناسه افزوده: نیازی شهرکی، علی، 1386 -، گردآورنده
شناسه افزوده: صالحیان، مهسا، 1356 -، ویراستار
رده بندی کنگره: 1397 4و8الف/7/GV837
رده بندی دیویی: 797/21
شماره کتابشناسی ملی: 5477273
خیراندیش دیجیتالی: کانون فرهنگی اندیشه اصفهان
ویراستار کتاب: لیلا کریمی
ص: 1
سرشناسه: انصاری کرمانی، آروین، 1385 -، گردآورنده
عنوان و نام پدیدآور: ورزش شنا/گرداورندگان آروین انصاری کرمانی، علی نیازی شهرکی؛ ویراستار ادبی سمیه مظفری؛ ویراستار علمی مهسا صالحیان.
مشخصات نشر: اصفهان: انتشارات امیر فدک، 1397.
مشخصات ظاهری: 70ص.: مصور؛ 22 × 29س م.
شابک: 7-2-95160-622-978: 400000ریال
وضعیت فهرست نویسی: فیپا
موضوع: شنا
موضوع: Swimming
شناسه افزوده: نیازی شهرکی، علی، 1386 -، گردآورنده
شناسه افزوده: صالحیان، مهسا، 1356 -، ویراستار
رده بندی کنگره: 1397 4و8الف/7/GV837
رده بندی دیویی: 797/21
شماره کتابشناسی ملی: 5477273
ص: 2
ورزش شنا
گردآورندگان:
آروین انصاری کرمانی
دانش آموز پایه ی ششم دبستان دکتر محمد شفیعی
علی نیازی شهرکی
دانش آموز پایه ی ششم دبستان دکتر محمد شفیعی
ص: 3
انتشارات امیر فدک: اصفهان- خیابان هشت بهشت غربی نبش تقاطع ملک ساختمان فدک
تلفن: 32730360-031 - همراه: 09133135694 کد پستی: 43151-81546
Fadak.mansori@gmail.com
ورزش شنا
آروین انصاری کرمانی 85- علی نیازی شهرکی 86
آماده سازی: انتشارات امیر فدک
مدیرمسئول: دکتر محمد رضا محمد شفیعی
مدیر تولید: سید محمد رضا منصوری تهرانی
مدیر فنی: مهسا صالحیان- سمیه مظفری
ویراستار ادبی: راضیه جوهریان
ویراستار علمی: مهسا صالحیان- سمیه مظفری- سروش نکوئی
صفحه آرا: عابدی- کاویانی
طراح جلد: کاویانی
● لیتوگرافی: طاها ● چاپ: ملت ● صحافی: ملت
● چاپ اول: 1397 ● تعداد: 1000 ● قیمت: 40000 تومان
© حق چاپ: 1397، انتشارات امیر فدک
شابک: 7-2-95160-622-978 ISBN: 978-622-95160-2-7
هر گونه استفاده از مطالب این کتاب اعم از بازنویسی، خلاصه سازی، نقل مطالب آموزشی، برداشت به صورت دست نویس، کپی، تکثیر و هر گونه چاپ سنتی و دیجیتال، استفاده به صورت کتاب الکترونیکی، لوح فشرده، قراردادن مطالب بر روی اینترنت و وبسایت ها و هر گونه شبکه ی کامپیوتری دیگر و به طور کل هر گونه استفاده ی اشخاص حقیقی و حقوقی در جهت منافع مادی و معنوی خود، بدون اجازه ی کتبی ناشر ممنوع و بر اساس بند 5 ماده ی 23 قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و قوانین مربوط به جرایم رایانه ای کشور قابل پیگیری در محاکم قضایی است.
ص: 4
پدر و مادر عزیز و مهربانم
که در سختی ها و دشواری های زندگی همواره یاوری دلسوز و فداکار
و پشتیبانی محکم و مطمئن برایم بوده اند.
آروین انصاری کرمانی
تقدیم به:
پدر و مادرم
که از نگاهشان صلابت
از رفتارشان محبت
و از صبرشان ایستادگی را آموختم
علی نیازی شهرکی
ص: 5
در مرکز تحقیقات و فن آوری های نوین دمش سپاهان (دکتر محمد شفیعی) آموزش پژوهش محور را نهادینه کردیم، چرا که ایمان داریم گسترش مرزهای علم و فنآوری در جهت پیشرفت کشور در گرو کوشش پژوهشگران است و پژوهشگر با ذهن پرسش گرش از لایه های ابر گرفته آسمان دانش می گذرد، تا به افق های جدیدی دست یابد. روح پژوهشگر، پویا و جوینده است و پوسته های جهل را شکافته، به قنات جاری علم دست می یابد و تا چشمه ی جوشان آن را بر کویر تشنه خویش جاری نسازد، آرام نمی گیرد. در مراکز پژوهش محور دکتر محمد شفیعی اعتقاد داریم؛ پژوهش هزینه نیست، سرمایه است. در اقدامات پژوهشی این مراکز پژوهشی، پژوهشگران کوچک ما تلاش می کنند وضعیت نامطلوب را به وضعیت مطلوب تغییر دهند و یاد می گیرند درست توجه کنند و بدان چه که آموخته اند عمل کنند.
دانش آموزان پژوهنده ی ما می فهمند که هیچ گاه شکست در مسیر کسب دانش وجود ندارد، لذا از ناملایمات علمی و بن بست های مقطعی هراسی نداشته و راه غلبه بر سدهای مجازی پیش روی کسب دانش و ارتقای علمی را خوب یاد بگیرند. علاوه براین اصول و مبنای کار گروهی را فراگرفته تا بتوانند براساس خرد جمعی کار کنند. با بیش از 25 سال سابقه آموزشی– پژوهشی و مدیریتی دریافته ایم که پژوهش و تحقیق مثل حروف الفبا باید از سال های نخست آموزش شروع شده و نهادینه شود، و این امر مهم را در طرح آموزش پژوهش محور انجام داده و به نتایج شگرفی دست یافته ایم و با علم به این که می دانستیم دانش آموزان در مقاطع پایین تر توانایی های بزرگی دارند و در عمل تجربه نمودیم و نهادینه کردیم و مصمم هستیم که این امر مهم در کل کشور اجرایی شود. انشاا...
محمد رضا محمد شفیعی
مدیر مجتمع فرهنگی آموزشی تحقیقاتی دکتر محمد شفیعی
ص: 6
فصل اول: شنا و کودکان...8
مقدمه...9
ترس از آب...9
نکات زیر و رعایت آن ها، آموزش سریع شنا را آسان خواهد کرد...12
تاثیر شنا در سلامت کودکان...13
فرصتی طلایی برای استعدادیابی در شنا...14
لزوم فراگیری شنا در مدارس...15
طرح ملی...16
آژیر قرمز برای ورزش شنا...16
اهمیت ورزش شنا برای کودکان...17
تغذیه ورزش کار شنا...18
فصل دوم: نگاهی به تاریخچه شنا در ایران و جهان...23
تاریخچه شنا در جهان...24
تاریخچه شنا در ایران...26
تاریخچه مسابقات شنا در جهان...27
نخبگان تاریخ شنا...28
تاریخ فدراسیون بین المللی شنا...28
مشخصات استخر...29
تجهیزات...30
خطرات شنا...31
انواع شنا...33
فصل سوم: قهرمانان جهان در شنا...54
بهترین ورزش کاران سال 2017 ورزش های آبی...55
شناگران ایرانی...58
منابع...62
ص: 7
تصویر
ص: 8
شنا را نمی توان تنها به عنوان یک ورزش به حساب آورد و به آن همانند سایر رشته های ورزشی نگریست؛ بلکه باید آن را به عنوان ضرورت یا نیازی برای هر فرد تلقی کرد و یادگیری آن را امری واجب دانست. اگر انسان مهارت هایی چون ایستادن، گام برداشتن، راه رفتن، دویدن و بسیاری از حرکات دیگر را آموزش می بیند و فاصله های مکانی در خشکی را با گام هایش طی می کند، باید حرکت و پیش روی در آب را بیاموزد و وجود آب مانع و سدی پیش رویش نباشد. دین مبین اسلام نیز بر یادگیری و آموزش شنا تاکید دارد.
تصویر
مهارت های زیادی وجود دارند که شما می خواهید آن ها را بیاموزد و شنا کردن شاید از مهم ترین آن ها از نظر حیاتی بودن، باشد.
فرصت آموختن این فن نیز برای اغلب مردم جامعه فراهم است، .بیش تر کودکان برای یادگیری شنا دچار مشکل زیادی نخواهند شد ولی برخی از آن ها به قدری از آب می ترسند که حتی حاضر نمی شوند سرشان را زیر دوش آب بشویند.
در اغلب موارد ترس کودک ناشی از یک خاطره ی تلخ، ترس والدین از آب یا بی تجربگی است. اگر کودک از آب می ترسد راه حل های زیر، مجموعه ای از تجاربی هستند که او را در غلبه بر این ترس یاری خواهند کرد.
ص: 9
با فراهم آوردن تجربه هایی در سنین پایین، کودک را با آب آشنا می کنند، تا قبل از آن که ترس در او شکل بگیرد بتواند از آن لذت ببرد.
اگر کودک در داخل وان حمام سر می خورد و یا سرش را زیر آب می گیرد واکنش شدیدی نشان داده نشود. به جای آن که والدین فریاد بزنند مواظب باش، فقط مراقب او باشند. بی تردید کودک موقعیت خود را درک نمی کند اما واکنش والدین می تواند موجب نگرانی او شود.
حمام و شستن سر با شامپو باید برای هرکس مفرح باشد. هیچ وقت به کودک نگویید: «مراقب باش آب در چشمانت نرود!» زیرا کسی که می خواهد شنا کردن را بیاموزد مجبور است، ورود آب به داخل چشم و بینی را تجربه کند. باید از رفتن صابون به چشم کودک جلوگیری شود، اما ورود آب به چشم کودک خطری در پیش ندارد.
کلاس های زیادی برای آموزش شنا به کودکان وجود دارد. آگاهی از روش های اصولی مربیان این کلاس ها می تواند نقش والدین را در یادگیری هرچه بهتر شنا چند برابر کند.
تصویر
ص: 10
اگر کودک از آب می ترسد به علت اصلی ترس او باید پی برده شود. اگر کودکی از حمام کردن داخل وان می ترسد شاید دوست ندارد بر روی صورتش لیف بکشند و یا سرش را زیر شیر آب بگیرند. او حتی ممکن است، نگران سر خوردن در وان حمام باشد. در مورد کودکانی که از استخر دریاچه و دریا می ترسند عمق آب، دمای آب، نرسیدن پا به کف استخر یا یک تجربه ی ترسناک گذشته می توانند دلایل اصلی باشند.
اگر کودک از آب می ترسد براساس علت ترس او برنامه ای را برای آشنا کردن او با آب طرح ریزی شود. در مورد کودکی که از حمام کردن می ترسد گذاشتن یک حوله ی خیس روی چشمانش یا ریختن آب با دست بر روی بدنش، می تواند آغاز خوبی باشد. پس از مدتی با یک کاسه ی پلاستیکی بر روی بدنش آب ریخته شود و به تدریج حجم آب زیادتر شود. در مرحله ی بعد از کودک خواسته شود که چشمانش را بسته و سپس با یک کاسه ی پلاستیکی بر روی سرش آب ریخته شود. کم کم عمق آب را افزایش یافته مانند استفاده از وان حمام که کنترل عمق آب بسیار آسان است، برای حل مشکل کمک گرفته شود. اما در مورد استخر در مراحل ابتدایی بهتر است، از استخرهایی استفاده شود که به جای نردبان پله داشته باشند. در گوشه ای از این گونه استخرها پله هایی وجود دارد که تا سطح آب بالا می آیند.
معلم شنا مراقبت از کودک را به بهترین نحو می داند. از سوی دیگر تماشای هم سن ها که با خوشحالی در حال شنا هستند می توان بر روی کودک اثر مهمی داشته باشد.
بنابراین ثبت نام کودک در کلاس های آموزشی بسیار موثر است. سن خاصی برای شروع یادگیری شنا توصیه نشده است، اما بعضی از افراد بر این باورند که بهتر است، پس از هفت سالگی باشد.
به هرحال در صورت مراقبت دقیق آموزش کودکان زیر هفت سال نیز بی فایده
ص: 11
نیست؛ زیرا هر چه زودتر کودک شنا را بیاموزد، کودک و والدین بیش تر لذت می برند. با توجه به این که عمل تنفس در آب برای کودک ابتدا مشکل است، بنابراین می توان آن را به صورت بازی های مختلفی انجام داد. برای این منظور برای خارج کردن نفس باید توپ پینگ پنگی را در سطح آب قرار داد و کودک طوری پشت آن قرار گیرد که صورتش مقابل توپ باشد. ضمن این که پای کودک در کف استخر است، و فوت کردن توپ به طور ناخودآگاه عمل تنفس را نیز به کودک می آموزد که البته کودکان فوت کردن در آب را به علت این که تولید صدا می کند دوست دارند.
در مرحله بعدی به کودک آموزش می دهیم که در زیر آب چشم های خود را باز نگاه دارد.
1- یک نفر با دست هایش زیر آب شمارش می دهد و نفر دیگر که با چشم های باز زیر آب است، آن ها را شمرده و سر را از آب بیرون آورده و عدد مورد نظر را می گوید.
2- گذاشتن شی ای در کف استخر و از کودک خواسته شود، آن را با چشم های باز بیرون بیاورند.
3- یک نفر در آب می ایستد و پاهایش را از هم باز می کند نفر دیگر در آب نشسته با چشم های باز از بین دو پای ایستاده رد می شود، نفر ایستاده می تواند با فشاری که با دست خود به بدن دیگری وارد می کند کمک کند که او از بین دو پایش رد شود. این عمل برای شیرجه در داخل آب نیز مفید است. پیش از این که قرار گرفتن در سطح آب را به کودک بیاموزیم باید به صورت بازی زیر آب رفتن و شیرجه را به کودک یاد بدهیم.
4- شناور ماندن در سطح آب را نیز می توان به شرح زیر به کودک آموزش داد. کودک به حالت لاک پشت در داخل آب قرار گرفته و سپس دست ها و پاها را از هم باز کرده و روی آب به حالت شناور می ماند. چون این بالانس در آب برای کودک لذت بخش است، او با علاقه مندی این کار را انجام داده و زودتر از حد معمول آن را می آموزد.
ص: 12
تصویر
ورزش شنا در کودکان علاوه بر تاثیر مثبتی که بر روح و روان آن ها دارد باعث تقویت هوش نیز می گردد. شنا در نوزادان موجب افزایش هوش، تمرکز حواس، هوشیاری و پیشرفت در روابط اجتماعی آینده آن ها می شود.
شنا هم از نظر حسی و هم از نظر فیزیکی تاثیر مثبت بر روح و روان نوزادان می گذارد. نوزادانی که در ماه های اولیه زندگی یعنی 6 تا 10 ماهگی شنا می کنند، احساس امنیت آسایش و آرامش بیش تری دارند.
بچه ها به علت کم بودن جاذبه آب آزادی عمل بیش تری به دست می آورند. باید توجه داشت که آموزش شنای کودکان باید با نظارت مربیان ویژه ای انجام شود. در ابتدا کودک را با زور و اجبار داخل آب نکنید، بلکه باید به او فرصت دهید تا با آب بیش تر آشنا شود. بسیاری از بچه ها پیش از آن که بتوانند راه بروند می توانند شنا کنند.
شنا باعث تقویت ماهیچه ها و افزایش حجم ریه می شود. هم چنین الگوی خواب شبانه کودکانی که شنا می کنند بسیار منظم می شود. اولین چیزی که پس از مدتی شنا می توانید در کودک مشاهده کنید اعتماد به نفس و احساس استقلالی است، که در او رشد یافته است. بچه های 6 تا 10 ماهه، می توانند در زیر آب به مدت 5 دقیقه شنا کنند و نفس خود را نگه دارند.
زمان مناسب برای آموزش شنا، سن 7 تا 8 سالگی است. البته بهتر است، که از
ص: 13
سنین پایین کودک آموزش را شروع کند، هرچند که در سنین پایین شنا را به صورت منفی یاد نمی گیرد، زیرا قدرت درک برخی حرکات را ندارد و هماهنگی لازم برای یک مهارت به سختی انجام می پذیرد.
شنا برای کودکان کم تر از سه سال فقط به صورتی است، که سر کودک بیرون از آب قرار دارد و شنا می کند.
تصویر
امروزه اهمیت ورزش بر کسی پوشیده نیست و کم تر کسی است، که به تاثیر ورزش بر سلامت جسم و روح خود و اجتماع آگاهی نداشته باشد. ورزش از جمله مبحثی است، که در تمامی ادیان، مکاتب و جوامع جایگاه ویژه ای دارد و توصیه هایی از جانب اندیشمندان و متفکرین درباره اهمیت ورزش بیان شده است، هرچند که نوع نگاه آن ها به ورزش متفاوت است. اما در این بین توجه ویژه به ورزش از دوران کودکی دارای اهمیتی است، که نمی توان از کنارآن به سادگی عبورکرد. رشد کودک در صورت همراه شدن با ورزش می تواند متوازن صورت گیرد و دیگر شاهد فقر حرکتی و یا کوتاهی و نقص اندام در کودکان نخواهیم بود.
اما در بین این ورزش ها ورزش شنا از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به طوری که پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «به فرزندان خود اسب سواری، تیراندازی و شنا بیاموزید.» این حدیث بیانگر اهمیتی است، که اسلام و رهبران دینی برای ورزش و
ص: 14
سلامتی جسم و روان مسلمانان قائل هستند.
این دستور همانند بسیاری از دستورات دینی تمامی افراد اعم از دختر و پسر را شامل می شود و علت تاکید بر این ورزش در آن بود که ورزش شنا در کنار تیراندازی و سوارکاری از جمله ورزش هایی بودند که مسلمانان می توانستند در مواقع لزوم از آن ها برای دفاع کردن از خود استفاده کنند.
استعدادیابی در ورزش امروز به یک امر بدیهی در دنیا تبدیل شده است، و مدیران موفق ورزشی بیش تر از کسب قهرمانی در اندیشه استعدادیابی و حفظ این قهرمانی ها در سال های آینده هستند و این امر تنها با شناسایی استعدادها و میدان دادن به آن ها صورت می پذیرد.
اهمیت دادن به ورزش مدارس و نگاه تخصصی به برخی رشته های ورزشی در مدارس یکی از بهترین شیوه هایی است، که می توان استعدادها را از همان سنین کودکی شناسایی و به درستی آن ها را تا رسیدن به قهرمانی در مقطع بزرگسالان هدایت کرد.
ورزش در مدارس و به خصوص در پایه های ابتدایی موضوعی است، که امروزه در بسیاری از کشورهای جهان نگاه ویژه ای به آن می شود و جزء یکی از دروس مهم دانش آموزان محسوب می شود و دانش آموزان به همان میزان که به دروسی مانند ریاضی و یا علوم توجه می کنند، به درس ورزش نیز اهمیت می دهند.
مدارس ورزشی امروزه به یکی از مراکز مهم درسی و استعدادیابی در کشورهای پیشرفته تبدیل شده است. در این مدارس به ورزش های اول و پایه آن کشور اهمیت ویژه ای داده می شود و دانش آموزان در کنار درس به فراگیری این رشته های ورزشی می پردازند.
نمونه عینی آن مدارس ورزشی در آمریکا است، که ورزش بسکتبال در آن تدریس می شود و محصول آن بسکتبالیست های بزرگی است، که طی این سال ها در لیگ حرفه ای دنیا بازی می کنند و تمامی آن ها محصول همین مدارس هستند که از دوران ابتدایی دانش آموزان را در مسیر فراگیری ورزش بسکتبال و علاقه مند کردن به آن قرار می دهند.
ص: 15
طی چند سال گذشته رویکرد مثبتی به ورزش ایجاد شده و با ایجاد معاونت ورزش در آموزش و پرورش احیای دوباره ورزش در مدارس در دستور کار قرار گرفت. ورزش شنا به عنوان ورزشی که اسلام به فراگیری آن تأکید بسیار دارد از مهرماه سال جاری به عنوان یکی از دروس پایه سوم ابتدایی قرار گرفت تا یک میلیون دانش آموز این مقطع در سراسر کشور در طول سال تحصیلی با این ورزش پایه و مفرح آشنا شده و آن را فراگیرند.
ما در کشور 3500 کیلومتر ساحل داریم و هرساله شاهد حوادث ناگوار غرق شدن تعدادی از شهروندان در این سواحل هستیم در حالی که ما با این همه ساحل باید بهترین شناگران دریایی دنیا را داشته باشیم اما امروز کجا هستیم؟
ورزش شنا ارتباط مستقیمی با جان انسان ها دارد و این در حالی است، که شنا سالم ترین ورزش در بین رشته های ورزشی است، زیرا تمام اندام بدن انسان در آن تقویت می شود.
فراگرفتن شنا حق فرزندان است، و نباید فرزندان مان را از این حق محروم کنیم و می توان با 12 جلسه آموزش شنا فرزندمان را برای همیشه بیمه کنیم.
یاد گرفتن شنا تاثیر مستقیمی بر کاهش حوادث غرق شدن درسواحل دارد و اگر در هرخانواده ای یک یا چند نفر شنا بلد باشند، دیگر شاهد این گونه حوادث نخواهیم بود.
امروز باید آژیر قرمز را برای شنای کشور به صدا دربیاوریم زیرا بسیاری از خانواده ها با شنا آشنا نیستند. آن ها بیش تر به ورزش قهرمانی اهمیت می دهند در حالی که مهم تر از قهرمانی حفظ سلامتی و حفظ جان افراد خانواده ها اهمیت دارد و باید ورزش شنا از سنین پایه جدی گرفته شود تا در آینده با مشکل امروز مواجه نشد.
امروز باید دست به دست هم بدهیم تا فرهنگ ورزش شنا را در جامعه نهادینه کنیم و در این صورت نسل آینده نسلی شاداب و سالم همراه با سلامت روح خواهیم داشت.
ص: 16
تصویر
شنا یکی از مهارت های مهم در زندگی است. کودکان باید یاد بگیرند که چگونه خوب شنا کنند. حتی اگر کودکان نخواهند مرتب شنا کنند باید این مهارت را بیاموزند چون ممکن است، زمانی در آب بیفتند و نتوانند خود را نجات دهند.
کودکان کوچک تنها در ارتفاع 60 سانتی متری آب غرق می شوند. در کنار این قضیه، شنا ورزشی است، که تمام بدن را به کار می گیرد و تا سنین بالا می توان این فعالیت را ادامه داد.
بسیاری از کودکان توانایی شنا کردن ندارند و به همین خاطر است، که در کشور آمریکا، غرق شدن دومین دلیل مرگ در بین کودکان بین 1 تا 19 سال است.
سه سال پیش آکادمی تخصصی کودکان آمریکا، قوانین خود را به روز کرد و تاکید کرد که کودکان بالاتر از چهار سال باید شنا بیاموزند. طبق آمار انجمن شناگران آمریکا 70 درصد از کودکان آمریکایی- آفریقایی، 60 درصد از کودکان لاتین و 40 درصد از کودکان سفیدپوست در آمریکا شنا بلد نیستند.
کمبود امکانات و بودجه مالی یکی از دلایل این مساله است. دلایل دیگر می تواند ترس و مشکلات فرهنگی باشد.
معلمان مدارس می گویند، والدینی که از آب می ترسند نمی گذارند که کودکانشان به استخر بیایند. والدین بهترین مربیان برای کودکانی که از آب می ترسند نیستند، اما بهتر است، در جلسات اول شنا در کنار استخر حضور داشته باشند.
بهتر است، والدین بهترین مربی شنا را برای کودکان خود پیدا کنند. کودکانی که از آب می ترسند، سخت تر در کلاس های شلوغ، شنا یاد می گیرند و بهتر است، این کودکان در کلاس های کم جمعیت یا کلاس های خصوصی شنا یاد بگیرند.
ص: 17
حداقل چند جلسه اول برای آن ها بهتر است، خلوت باشد. مربیان برای آموختن شنا به کودکانی که از آب می ترسند، ابتدا باید ترس آن ها را از بین ببرند. این کار را می توان با فرو بردن صورت در آب شروع کرد. کودکان باید صورت را در آب فرو ببرند و چند لحظه نگه دارند، سپس صورت را بالا بیاورند و نفس بگیرند. سپس به آن ها آموزش داده می شود که در آب غوطه ور شوند و در حال انجام حرکات ساده نفس بگیرند.
کودکان هرچقدر هم که خوب شنا را یاد بگیرند به این معنی نیست که از غرق شدن در امان هستند. آن ها همیشه باید در محیطی شنا کنند که شخصی بر آن نظارت دارد.
والدین باید به کودکان قوانین و نکات ایمنی را گوش زد کنند. قانون اول این است، که کودک نباید تنها شنا کند. شخص بزرگسالی که شنا کردن را بلد است، باید همیشه حضور داشته باشد و به کودک توجه کند. کسانی که مراقب کودکان در حال شنا هستند باید احیای قلب و شش را بلد باشند. تنها نیم دقیقه لازم است، تا کودکان بی هوش شوند.
کودکان باید بیاموزند که در آب با هم شوخی های خطرناک انجام ندهند و هیچ کودکی دیگری را زیر آب نگه ندارند. ضمنا آن ها نباید برای شوخی، غریق نجات را به کمک بطلبند، زیرا در صورت نیاز غریق نجات تصور می کنند که آن ها دروغ می گویند.
همواره غذای خیلی کم بهتر از غذای خیلی زیاد است. درفاصله زمان 45 دقیقه مانده به یک مسابقه، چیزی نخورید اما آب یا یک آب میوه کوچک بلامانع است.
به هنگام روز، خوردن موز، ماست، بیسکویت و میوه بلامانع است، اما هرگز 90 دقیقه پیش از یک مسابقه، آن ها را نخورید. نگذارید بدن شما دچار کم آبی شود، لذا آب و آبمیوه بنوشید.
در روز مسابقه، از خوردن خشکبار، گوشت، دونات و غذاهای نپخته خودداری کنید. اگر شما جزء شناگرانی نیستید که باید شب در فینال شرکت کنید، یک شام خوب بخورید و از خوردن گوشت و غذاهایی با چربی زیاد پرهیز کنید. به طور معمول هرشناگر حرفه ای هفته ای 2 تا 3 جلسه تمرین 6 ساعته خواهد داشت.
ص: 18
علاوه بر این تمرینات که در آب انجام می شود، ممکن است، در برنامه تمرینی این ورزش کاران تمرینات ایروبیک از قبیل دو یا دوچرخه سواری نیز منظور شود. از طرف دیگر مسابقات المپیک شنا عموما به صورت دوره های 3 تا 7 روزه انجام می شوند و در هرروز شناگران در دو نوبت صبح و عصر به رقابت می پردازند.
زمان هرمسابقه بسته به نوع آن و مقدار مسافتی که باید طی شود، از 20 ثانیه تا 15 دقیقه متغیر است. در مسابقاتی غیر از مسابقات المپیک ممکن است، شناگران 2 تا 3 بار در روز و هربار به مدت 20 دقیقه تا چند ساعت با یک دیگر به رقابت بپردازند؛ بنابراین شنا ورزشی است، که با توجه به زمان و مسافت طی شده، در آن سیستم بی هوازی و یا هوازی غالب خواهد بود.
موفقیت در شنا نیز مانند سایر رشته های ورزشی به عواملی نظیر تمرینات، ساختارهای بدنی و رژیم غذایی بستگی دارد. شناگران همانند سایر ورزش کاران نیاز به پیروی از یک رژیم غذایی متعادل و متنوع از تمام گروه های غذایی دارند که از تمام فاکتورهای اساسی و لازم جهت حفظ بدن در شرایط ایده آل تمرین و مسابقه برخوردار باشد.
شناگران به سهولت بین 2000 تا 5000 کیلو کالری انرژی را در روز، طی تمرینات ورزشی خود مصرف می کنند که این میزان وابسته به سن، جنس، اندازه ی بدن و ساعات فعالیت ورزشی متغیر می باشد و درشت مغذی ها تامین کننده ی انرژی مورد نیاز جهت انقباض عضلانی و ماده ی اولیه در ساخت و رشد بافت های بدن هستند. به طور کلی رژیم غذایی یک شناگر باید شامل کربوهیدرات، چربی کم و مقادیر متوسطی از پروتئین باشد.
تصویر
ص: 19
تصویر
کربوهیدارت اولین و مهم ترین منبع تأمین انرژی بدن در هنگام فعالیت های ورزشی می باشد. دلیل این امر سرعت سوخت و ساز آن هاست، به آن معنی که این مواد به سرعت متابولیزه (سوخت و ساز) شده و انرژی خود را آزاد می کنند.
تولید و تداوم انرژی در حین فعالیت های شدید عضلانی به در دسترس بودن قند خود بستگی دارد. مواد غذایی کربوهیدراتی، اولین و مهم ترین منبع تامین انرژی برای ورزش کاران هستند.
مواد غذایی کربوهیدارتی شامل، انواع نان، برنج و سایر غلات، سیب زمینی، ماکارونی، کیک و شیرینی ها است. اما تأمین انرژی مورد نیاز عضلات و حفظ توان انقباضی آن ها برای انجام فعالیت های بیش تر و سنگین تر به هنگام تخلیه سوختی این منابع غیرممکن است.
براساس مطالعات باید 55 تا 65 درصد انرژی مورد نیاز در یک ورزش کار از کربوهیدرات تامین شود که این میزان حدود 600- 400 گرم بوده و 2400- 1500 کیلوکالری انرژی تولید می کند. در جامعه ی آمریکا میانگین مصرف کربوهیدرات 46 درصد کل انرژی است، ولی در کشور ما میانگین مصرف کربوهیدرات بالاتر از این حد می باشد. با این وجود برای اطمینان از دریافت مقادیر کافی کربوهیدرات بهتر است، مصرف مواد غذایی نظیر نان ها، برنج، غلات آماده، ماکارونی، سیب زمینی و میوه هایی نظیر سیب، موز، انگور و پرتقال مورد توجه قرار گیرد.
ص: 20
تصویر
پروتئین:
بدن برای ساخت و ترمیم عضلات به پروتئین نیاز دارد. علاوه بر این ممکن است، به عنوان منبع محدودی از انرژی، در فعالیت های ورزشی مورد استفاده قرار گیرند.
توصیه می شود فقط 20 درصد از انرژی روزانه شناگران به پروتئین اختصاص داده شود. تحقیقات انجام شده بر روی شناگران نشانگر آن است، که این افراد به ازای هرکیلوگرم از وزن خود، 2 گرم پروتئین مصرف می کنند. این میزان بیش از میزان لازم جهت تامین نیازهای معمول یک ورزش کار است. لذا کمبود این ماده ی مغذی در این گروه نباید مشاهده شود. از طرف دیگر گیاه خواران از جمله افراد در معرض خطر کمبود دریافت پروتئین هستند.
افراد گیاه خوار باید مقادیر بیش تری شیر و لبنیات، آجیل، مغزها و سویا را مصرف کنند تا نیاز آنان به پروتئین برطرف شود. البته مقادیر زیاد شیر پرچرب و مغزها ممکن است، با افزایش مصرف چربی همراه باشد ولی به دلیل عدم مصرف گوشت قرمز که یکی از مهم ترین منابع چربی در برنامه ی غذایی است، این افراد وضعیت خطرناکی از نظر افزایش دریافت چربی نخواهند داشت.
چربی ها سوخت خوبی برای فعالیت بدنی استقامتی دراز مدت (مثل شنا) هستند، اما این مواد در فعالیت های عضلانی سریع و با شدت زیاد، مقدار انرژی بسیار کمی
ص: 21
آزاد می کنند که این امر به جهت کند بودن سوخت وساز آن ها است، از طرف دیگر یک شناگر باید در برنامه ی غذایی معمول خود، مصرف چربی ها را در حد مورد نظر یعنی 20 تا 25 درصد از کل انرژی حفظ نماید. مطالعات نشان گر آن است، که دریافت چربی در این محدوده، عملکرد ورزشی فرد را تسهیل می کند. برای این امر باید مصرف تخم مرغ، کره، غذاهای سرخ کرده و مغزها (گردو، پسته و ...) را کنترل کرد.
اکثر ورزشکاران بر این باورند که چربی ها برای سلامتی بدن مفید نمی باشند و آن ها را از رژیم غذایی خود حذف می کنند. اما درحقیقت، هنگام فعالیت های ورزشی، چربی ها به عنوان منابع ثانویه تولید انرژی برای ورزش کاران محسوب می شوند تا به عنوان یک منبع انرژی ایفای نقش نمایند، بنابراین ورزش کاران می توانند دریافت چربی را تا حدی محدود نمایند، اما جایز به حذف تمام چربی ها از برنامه غذای خود نمی باشند. لذا توصیه می شود حداقل 20 درصد از انرژی روزانه ی شناگران به چربی اختصاص داده شود.
ص: 22
تصویر
ص: 23
کسی به درستی نمی داند که اولین بار این شنا در کدام کشور معمول شده است، شواهد و قوانین نشان می دهد که به احتمال زیاد این شنا در مصر ابداع شده است. شنا مهارت یا ورزش شناور ماندن و حرکت درون آب است. شنا کردن به معنی حرکت انسان یا حیوان بدون هرگونه کمک خارجی درون آب است. آموختن شنا علاوه بر تقویت جسم در مواقع اضطراری و افتادن ناگهانی درون آب زندگی انسان را نجات خواهد داد.
بسیاری از حیوانات هنگام تولد و به طور غریزی، قادر به شنا کردن هستند، اما انسان باید شنا کردن را یاد بگیرد. یادگیرندگان شنا، تمرین های خود را اغلب در استخرهای کم عمق و کناره دریاها شروع می کنند.
آن ها ابتدا شناور ماندن روی آب و سپس حرکت های پا را می آموزند و در پایان حرکت های دست را نیز یاد خواهند گرفت. برای شنا کردن آسان و روان، شناگران در مفاصل اصلی شان به انعطاف پذیری مطلوبی نیاز دارند. شناگران تازه کار باید چگونگی حرکت های هماهنگ دست با نفس کشیدن را تمرین کنند. شناگران معمولا یک یا چند شنا می آموزند.
شواهد باستان شناسی نشان می دهند که قدمت شنا و شنا کردن به 2500 سال قبل از میلاد در تمدن مصر و بعد از آن در تمدن های آشور و یونان و روم باستان بازمی گردد. آن چه از گذشته آموزش شنا می دانیم براساس یافته هایی است، که از حروف تصویری مصریان به دست آورده ایم.
یونانی های باستان و رومی ها شنا را جزء برنامه های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند و مانند الفبا، یک درس در آموزش مردان بوده است.
شنا در شرق به قرن اول قبل از میلاد بازمی گردد. ژاپن جایی است، که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می شد. مسابقات سازمان یافته شنا در قرن 19 میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. مردم ساحل نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می افتادند یا حتی پیش تر شنا می آموختند.
نشانه هایی از مسابقات میان مردم یونان باستان وجود دارد و هم چنین یکی از
ص: 24
بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می شود که در سده یکم پیش از میلاد گایوس ماسناس رایزن سیاسی سزار آگوست رومی، نخستین استخر آب گرم را ساخت.
برخی عدم تمایل اروپاییان به شنا را در سده های میانه ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری های مسری می دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن 17 میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله ای برای درمان استفاده می شود.
البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال 1837 تاسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنی لندن، 6 استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند.
در سال 1846 اولین مسابقه شنا در استرالیا برپا شد که بعد از آن هرساله نیز به اجرا درآمد. باشگاه شنای «متروپولیتین» لندن در سال 1869 تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیرحرفه ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه ای بریتانیا بود. فدراسیون های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال 1882 تا 1889 شکل گرفتند.
اسپارت ها را نخستین پایه گذاران شیوه های تربیت بدنی در نظام آموزشی به شمار می آورند و دیگر کشورهای جهان شیوه های مذکور را از آنان تقلید و اقتباس کرده اند. تمرین های ورزشی رومیان قدیم را اسب سواری، تیراندازی، پرتاب نیزه و شنا در رودخانه های تند و سیلابی تشکیل می داده است.
هم چنین دو، شنا، شکار، توپ بازی، ماهی گیری، و قایقرانی ورزش های مورد علاقه مردم روم جدید بوده است. با شروع قرن نوزدهم رشد کمی و کیفی شنا چشم گیر می شود.
در سال 1810 لرد بایرون شاعر نامدار بریتانیا تنگه داردانل را با شنا می پیماید. اولین مدرسه ای که در سال 1810 شنا را در برنامه خودگنجاند، مدرسه ای در آلمان بوده است، و به تدریج سایر مدارس از این برنامه استقبال کرده اند.
سال 1875 شناگر آمریکایی، ماتیووب دریای مانش را به وسیله شنای قورباغه در
ص: 25
مدت 22 ساعت طی کرد و شاهکار او انعکاس بزرگی داشت.
در سال 1878 شنای تروجن ابداع شد که نام نخستین نمایش دهنده آن (جیمزتروج) بر روی آن نهاده شده است.
وی در همین دوره این شنای کرال را با یک ضربه پای قورباغه ترکیب کرد. پیشرفت بعدی، اجرای دو ضربه پا در یک دور بود یعنی دو ضربه پا در هرحرکت دست که موجب کوتاه تر و سریع تر شدن حرکات دست شد.
در آخر ضربه پای شنای قورباغه با ضربه عمودی جایگزین و شنای کرال سینه متولد شد. ابداع کننده این سبک شناگر استرالیایی، ریچارد کاویل در آستانه قرن بیستم بوده است.
ضربه پا در شنای کاویل به ضربه کرال استرالیایی معروف است که 4 ضربه پا در هرحرکت دست می شد. در سال1906 سیسیل هالی این حرکت را به اروپا برد.
در همین زمان کرال در آمریکا نیز پیشرفت کرد و بالاخره شیوه آمریکایی 6 ضربه پا، جهان را فتح کرد.
تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش، در ایران، بسیار کوتاه است، و به طورکلی این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته ها در کشور ایران چندان پیشرفتی حاصل نکرده است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است، و هم به جهت تاکیدات مذهبی، می بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می دادند.
در قدیم، مکان هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام ها می ساختند که به آن چال حوض می گفتند. این چال حوض ها، که حداکثر از 10 متر تجاوز نمی کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود.
در اطراف چال حوض ها، سکوهایی به ارتفاع 2 یا 3 متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می پریدند.
روشنایی چال حوض ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تامین می شد. در این گونه آب گیرهای غیربهداشتی، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هرکس می توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب بازی و شنا که به معنای
ص: 26
واقعی هم شنا نبود بپردازد.
تا سال 1314 در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند.
در سال 1314، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آن ها به وجود آمد، در سال 1314 در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام گیبسون بر آن نظارت می کرد.
نخستین رقابت های بین المللی به نام قهرمانی100 یارد جهان در سال 1858 در استرالیا برگزار شد.
بعد از آن طرح برگزاری مسابقات شنا در کشورهای مختلف توسعه یافت و در نیمه دوم قرن نوزدهم این مسابقات شروع شد. سال 1869 اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی انگلستان، سال1877 اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی آمریکا، سال 1899 اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی فرانسه و سال 1896 اولین دوره مسابقات شنا در بازی های المپیک بود.
برنامه مسابقات شنای مردان در المپیک شامل رقابت های کرال سینه، کرال پشت و شنای قورباغه می شد که تقریبا در سال 1908 جنبه استاندارد پیدا کرد و تا سال 1952 بدون تغییر باقی ماند.
برای اولین بار در المپیک 1908 لندن مسابقه های شنا در استخرهایی انجام گرفت که طول آن 100 متر بوده است. در مسابقات المپیک 1956 ملبورن مشکل جدیدی به وجود آمد. در این مسابقات ماسارو یوروکاوا، قهرمان المپیک و هم چنین تعداد دیگری از شناگران بیش تر مسیر خود را در زیر آب طی کردند. این مساله باعث شد تا قانون جدیدی از سوی کنگره فینا وضع شود و شنای زیر آبی حذف گردید، بدین ترتیب که پس از شیرجه و یا برگشت، با هرضربه پا سر شناگر باید سطح آب را بشکافد.
افزایش بحث و جدل در مورد قوانین شنا به خصوص شنای قورباغه سبب پدید آمدن کمیته فنی شنا در فینا در سال 1954 شد. استفاده از وسایل زمان سنج الکترونیکی
ص: 27
و رایانه ای کردن اطلاعات مربوط به شنا و نیز استفاده از دستگاه های تلویزیونی مدار بسته برای رده بندی شناگران در پایان شناها از سال 1964 و از بازی های المپیک توکیو آغاز شده است.
در خصوص پیشینه استارت و برگشت گفتنی است، که استارت در ابتدا در آب انجام می شد، بدین صورت که شناگران در آب می ایستادند و یا دراز می کشیدند، این شیوه تا زمان ساخت سکوهایی که شیرجه به درون آب را ممکن گردانید، ادامه یافت.
اولین شناگر مردی که شنای 100 متر کرال سینه را زیر یک دقیقه شنا کرد، جانی ویسمولر آمریکایی بود. وی این مسافت را در58 ثانیه و6 دهم ثانیه در سال1922 شنا کرد. اولین زنی که این مسافت را زیر یک دقیقه شنا کرد داون فریزر است. او در سال 1962، 100 متر کرال سینه را در 59 ثانیه و 9 دهم ثانیه پیمود.
موفق ترین قهرمان مرد المپیک تمامی ادوار شنا، مایکل فلپس آمریکایی است. این شناگر در المپیک 2008 پکن صاحب 8 مدال طلا شد.
در میان زنان، کریستین اتو با کسب 6 مدال طلا در المپیک 1988 سئول، 4 مدال طلا در رشته های انفرادی و 2 مدال طلا در مسابقات تیمی، پرافتخارترین زن شناگر می باشد.
فدراسیون بین المللی شنا (FINA) در سال 1908 نه بر اثر یک حادثه بلکه از روی قصد و نیت بنیان نهاده شد.
طرز برگزاری مسابقات باعث بالا گرفتن مخالفت هایی شد که نتیجه آن برگزاری کنفرانس بین المللی لندن در تاریخ 19 ژوئیه 1908 است. ثمره این کنفرانس تاسیس فینا بود.
با شروع جنگ جهانی اول، ادامه پیشرفت سازمان جوان فینا حداقل به مدت 4 سال متوقف شد و حتی پس از جنگ به علت سردی بین کشورها و روابط ورزشی عملاً ادامه کار فینا میسر نشد و این امر تا سال1925 به طول کشید.
با پشت سرگذاشته شدن این مدت، فدراسیون مجدداً فعال شد. به این ترتیب که هیئت اجرایی فینا مرکب از 5 عضو تشکیل شد تا بتوانند در فواصل نزدیک به راحتی
ص: 28
گرد هم آیند و نیز دفتر فینا برقرار گردید. در سال 1928 هیئت مدیره بین المللی واترپلو و کمیته بین المللی شنا نیز پا گرفتند. در کنگره فینا که در همان سال برگزار شد، جورج دبلیو هرن دبیر موسس فینا از سمت خود کناره گیری کرد و به عنوان اولین رئیس افتخاری فینا برگزیده شد.
با شروع جنگ جهانی دوم به ناگاه پیشرفت مستمر مجددا متوقف شد (سال های 1940 تا 1945)، زیرا جنگ مانع از تماس های بین المللی در ورزش گردید. با پایان یافتن جنگ، بیش تر از یک سال طول کشید تا هیئت اجرایی فینا توانستند در 14 ژوئن 1946 در لندن گرد هم جمع شوند.
دوره مربوط به جنگ جهانی دوم در سال1950 خاتمه یافت و تماس ها و ارتباط های ورزشی روز به روز بیش تر گشت. در سال 1958، فینا پنجاهمین سالگرد خود را برگزار کرد.
در این سال تعداد اعضای فینا به 75 فدراسیون ملی رسیده بود. در سال 1992 اعضای فینا به 137 فدراسیون ملی ارتقا یافت.
استخر، محل مخصوصی است، برای شنا، شیرجه، و واترپولو که در اندازه های مختلف ساخته می شود. ولی، استخرهایی که در آن ها مسابقات رسمی را برگزار می کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد.
این مشخصات از طرف فدراسیون بین المللی شنا، که آن را فینا می خوانند به شرح زیر تعیین شده است.
طول: 50 متر
عرض: حداقل 21 متر
عمق: حداقل 80/ 1 متر
شمار خطوط: 8 خط (عرض هرخط 5/ 2 متر)
در استخرهایی که رکوردگیری می کنند، دمای آب باید 22 تا 24 درجه سانتی گراد باشد.
ص: 29
لباس مخصوص شنا یک شلوار کوتاه و چسبیده به بدن است، که باید وزن آن بسیار کم باشد و آب را در خود نگه ندارد. طبق مقررات بین المللی، شلوار شنا هنگام مسابقات بینالمللی و رکوردگیری، باید از پارچه ای به رنگ تیره و به صورت یک تکه باشد. در حال حاضر لباس شناگران را از پوست «کوسه»ها درست می کنند که کل بدن را می پوشاند.
استفاده از کلاه شنا سرعت فرد را افزایش داده و این کار به افراد تازه کار اعتماد به نفس می دهد و هم چنین افرادی که موهای بلند دارند از ریختن موهایشان به داخل آب جلوگیری کرده و کلر موجود در آب به موهای افرادی که حساسیت دارند و موهای شان می ریزد اثرگذار نخواهد بود و خانم ها که موهای بلند دارند، حتما باید ازکلاه استفاده کنند که این کار به بهداشت استخر کمک زیادی می کند.
بیش تر برای دیدن دیوار استخر و انجام برگشت استفاده می شود در ضمن به علت وجود کلر در آب و آسیب ندیدن چشم نیز موثر می باشد.
تصویر
ص: 30
شنا یک ورزش سالم است، و در مقایسه با ورزش های دیگر خطرات کم تری در پی دارد. با این وجود تعداد کمی خطر وجود دارد مانند:
1- غرق شدن و استنشاق آب به دلیل شرایط ناسازگار آب که باعث آب پوشیدگی یا آب گرفتگی شناگر می شود یا استنشاق آب را در پی دارد، این که دیگران برای بازی عمدا سرمان را به زیر آب فشار دهند.
2- خستگی مفرط یا بی هوشی: بی هوشی حاصل ازشنا درآب های کم عمق (یا بی هوشی غواص که نفس را زیر آب حبس کرده)، حمله قلبی، نارسایی سینوس های شریانی یا شنای بیش از حد از خطرات شنا می باشد.
3- اثرات مضر زیر آب ماندن: غرق شدن ناشی از استنشاق آب شور که حباب هایی در ریه ها ایجاد می کند که تنفس را مشکل می کند.
4- علایم بیماری و سندرم ناشی از استنشاق آب شور: شوک دمایی ناشی از پریدن در آب (خیلی سرد یا خیلی گرم) باعث ایست قلبی می شود.
5- برآمدگی استخوانی در کانال گوش که نتیجه فرورفتن طولانی مدت آب در کانال گوش است، و موسوم به گوش شناگران است.
6- قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی: کلر گندزدا pH آب را افزایش می دهد. مقدار زیاد pH ممکن است، باعث سوزش چشم یا پوست شود.
7- استنشاق کلر: استنشاق طولانی مدت مقادیر کم کلر موجود درسطح آب ممکن است، اثرات مخربی بر ریه ها بگذارد به خصوص برای کسانی که آسم دارند این مشکل ممکن است، با استفاده از استخرهایی که سیستم تهویه بهتری دارند حل شود. با یک استخر رو باز با نتیجه بهتری مواجه می شویم. قرار گرفتن طولانی مدت در برابر کلر اثرات مخرب آرایشی دربر دارد. مثلا رنگ مو را تغییر می دهد. کلر ساختار مو را خراب می کند و آن را مجعد و پیچیده می کند. کلر می تواند مس را در خود حل کند که این خاصیت باعث می شود رنگ مو تغییر کند.
مراقبت خوب از استخر می تواند مقدار مس موجود در آب را کاهش دهد. تر کردن مو با استفاده از مایعات لغزنده مخصوص، قبل از ورود به استخر می تواند جذب مس را کاهش دهد. کلر حتی بعد از چند بار شستن معمولا بر روی پوست باقی می ماند.
8- عفونت: آب بسته به نوع آن محل ایده آلی برای باکتری ها، انگل ها، قارچ ها و ویروس ها است. عفونت پوست حاصل از شنا یا حمام باعث بیماری ترک خوردن بین
ص: 31
انگشتان پا می شود. آسان ترین روش برای رفع این مشکل تمیز کردن بین انگشتان پاست. انگل های میکروسکوپی مثل کریپتوسپوریدیوم می توانند در برابر کلر مقاومت کنند و اگر شناگر آن را ببلعد دچار بیماری های اسهالی می شود.
بیماری های گوش، التهاب گوش میانی، التهاب گوش خارجی وقتی تعادل میزان کلر موجود در آب به هم بخورد ممکن است، بیماری های جدی مانند برونشیت مزمن و آسم به وجود آید.
9- فعالیت های خود شناگران: صدمات ناشی از فعالیت زیاد؛ به عنوان مثال شنای پروانه مسابقه ای (پروانه سرعت، و نه استقامت)، ممکن است، باعث مقداری کمر درد شود شامل شکستن استخوان های ستون فقرات در موارد نادر و درد شانه ها پس از سال های طولانی تمرین، شنای قورباغه ممکن است، باعث درد مچ پا و درد مفاصل ران شود، شنای آزاد و کرال پشت ممکن است، باعث ورم زانو شود. نفس نفس زدن بیش از حد برای نگه داشتن نفس در زیر آب باعث می شود که دی اکسید کربن در خون کم شود و در نتیجه کم شدن متوالی هوشیاری باعث بی هوشی می شود.
10- شرایط نامساعد جوی و وضع نابسامان آب: جریان ها از جمله موج و رودها می تواند خستگی مفرط را به دنبال داشته باشد و شناگران را به دور از ناحیه سالم هدایت کند یا آن ها را به زیر آب بکشد. باد، موج را زیاد می کند و می تواند باعث از دست رفتن کنترل شناگر شود. کم شدن حرارت بدن در اثر شنا در آب های سرد می تواند به سرعت باعث خستگی مفرط یا بی هوشی شود. شدت آفتاب سوختگی می تواند با انعکاس نور به وسیله سطح آب و نپوشیدن لباس مناسب شنا بیش تر شود. ماندن زیاد در آفتاب می تواند یکی از علت های سرطان پوست باشد.
11- اشیا موجود در آب: پروانه کشتی علت بزرگی برای صدمات است، چه در وقت شنا در زیر قایق و نزدیک آن و چه هنگام بالا آمدن از قایق، برخورد به شناگران دیگر یا به دیوار استخر یا سنگ یا قایق شیرجه زدن در آب هایی که اشیایی با عمق کم در آن هستند مخصوصا در آب گل آلود (چون عمق آب را نمی بینیم) گذاشتن پا بر روی اشیای شکسته هم چون شیشه خرده و غیره از آسیب های ورزش شنا است.
ص: 32
تصویر
شنای قورباغه گونه ای از ورزش شنا است. شنای قورباغه، قدیمی ترین و رایج ترین گونه شنا است. دلیل این امر این است، که در این نوع از شنا، شناگر قادر به تنفس راحت در حین شنا نیز هست.
در استخرها گونه هایی از شنا که در آغاز به شناگران آموخته می شود معمولا اول شنای کرال سینه و شنای قورباغه است. شنای قورباغه یکی از چهارنوع شنای اصلی است، که مسابقات آن برگزار می شود و در عین حال این شنا علاقه مندان بسیاری دارد، زیرا احتیاج کم تری به صرف انرژی نسبت به شنای کرال سینه دارد. یادگیریش آسان است. این شنا برای مسافت های طولانی مناسب است، علاوه بر این، شنای قورباغه هم جهت شنا کردن در دریا و هم در موقع نجات غریق مفید است.
کندترین نوع شنا بین چهار نوع شنای اصلی است. این شنا در واقع به این شکل انجام می شود که بدن درحالتی افقی بر روی آب قرار گرفته، هردو دست، آب را از جلو گرفته و توسط کف و ساعد به طرف عقب و زیر شکم می کشند و از همان زیر آب، به جلو آمده کشیده می شوند و مجددا عمل کشش آب توسط دست ها انجام می گردد. پاها نیز توسط فشار و ضربه ای که به آب وارد می آورند آب را به عقب می رانند. به این روش که هرضربه توسط کف پا زده می شود و برای این کار مفصل ضربه و فشار لازم به آب وارد می شود. این نوع شنا را بعضی از مربیان قورباغه تجارتی نام گذاشته اند.
ص: 33
عملکرد پاها، بدن به حالت شناور روی آب قرار می گیرد. ساق پا ابتدا به سمت باسن خم می شود. زانوها به اندازه 15 سانتی متر در هنگام خم شدن از یکدیگر فاصله می گیرند، قبل از آن که پاشنه ی پاها به باسن برسند، پنجه پاها به طرف نازک نی و زانو کشیده می شوند و پاشنه ی پاها به داخل نزدیک می شوند.
اکنون ساق پا همزمان از طرفین حرکت کرده و دایره ای را در جهت عقب ترسیم می کند و کف پاها نیز با فشار خود آب را به عقب می رانند. به محض این که مرحله فشار تمام شد، پاها به طور کشیده و مستقیم در مجاورت یکدیگر در داخل آب قرارمی گیرند.
ضربه های پای شنای قورباغه باید توسط تخته شنا به منظور به دست آوردن تکنیک و مکانیک صحیح حرکت آن انجام شود. به وسیله ی تخته شنا، شناگر و مربی بهتر متوجه می شوند که ضربه های وارده و یا حرکت های انجام شده توسط پاها به چه میزان تاثیر داشته و چقدر باعث جلو رفتن شناگر می شود و در عین حال حالت و شرایط پاها کاملا مشخص می شود. اما باید توجه داشت که در هنگام استفاده از تخته شنا و پا زدن با آن، دست ها کشیده شود و تخته را به جلو متمایل سازد و درعین حال شانه ها را کاملا به پائین و داخل آب فرو ببرد.
باید توجه داشته باشید که پاشنه های پا از سطح آب خارج نگردد و اگر چنین موردی را در موقع آوردن پا به جلو مشاهده کردید، باید زانوها را کمی بیش تر به زیر لگن و باسن برده و به شکم نزدیک سازید.
این عمل باعث می شود که پاشنه پاها به پایین برود، یعنی جایی که باید باشد. و وقتی پاشنه های پا در زیر سطح آب باشد نشان می دهد که نیروی وارده توسط کف پا کاملا اثر می نماید.
در شنای قورباغه حرکت های پا بسیار مهم است، زیرا 50 در صد پیش روی بدن در آب مربوط ضربه های پا به خصوص از ناحیه کف پا می باشد. در عین حال باید در نظر داشت که در بین شناگران قورباغه رو، بعضی ها حرکت دست شان قوی است، و باعث پیش روی بیش ترشان می شود و بعضی دیگر حرکت پاهایشان قوی است. ضربه پاها باید با کف پا باشد و به این علت است، که لازم است، مچ پاها به طور کامل دارای انعطاف پذیری باشند.
ص: 34
برای این که مشخص شود که مفصل مچ پای شناگر به اندازه کافی دارای جنبش پذیری است، یا نه، آزمایش ساده ای وجود دارد. به این طریق که شناگر مستقیم می ایستد، در حالی که پاهایش نزدیک به هم است، و دست هایش را پشت سر نگه داشته سعی می کند در همان حالت بنشیند و باسن او به پاهایش بچسبد.
اگر نتواند این کار را انجام دهد و پاشنه ها از زمین جدا شود یا به عقب بیفتد، نشانه این است، که مفصل مچ به اندازه کافی جنبش پذیر نیست. البته در بعضی ها به علت سفت بودن تاندون آشیل و یا کشیده نبودن عضلات ساق قادر نیستند این آزمایش را به خوبی انجام دهند. جهت جنبش پذیری مفاصل، شناگر باید در خشکی خوب تمرین کند.
کارآموز شناگر روی لبه استخر طوری که هردو دست به عقب تکیه داده شده می نشیند. در این حالت ساق هردو پا آویزان در داخل آب قرار می گیرند. زانوها به اندازه عرض شانه ها از یکدیگر فاصله دارند و درحالی که پنجه هردو پا به طرف ساق پاها و خارج متمایل می باشند، کارآموز شناگر با هردو پای خود دایره ای را درآب ترسیم می نماید. در هنگام اجرای این حرکت، آب توسط کف پای کارآموز فشرده می شود.
در انتهای حرکت، پنجه ی پاها، مجددا کشیده شده و هردو پا مستقیم در مجاورت یکدیگر قرار می گیرند تا حرکت بعدی را شروع نمایند. با گرفتن موج گیر روی سطح، صورت را بین دو دست بر روی سطح آب قرار می دهیم. در این حالت به انجام حرکت پای قورباغه می پردازند.
زانوها نباید به هنگام زدن ضربه از یکدیگر فاصله داشته باشند. کارآموز باید حالت جمع، باز بسته را فراموش نکند. حتما مربی باید این حرکت را قبل از این که کارآموز انجام دهد، خود به او نشان دهد.
برای این که حرکت پا بهتر و موثرتر آموزش داده شود، کارآموز روی آب به شکم دراز می کشد. برای تعادل بهتر، کار آموز با یک دست موج گیر و با دست دیگر
ص: 35
کمی پایین تر ازموج گیر را می گیرد. نفر دوم با گرفتن کف پای نفری که دراز کشیده، عمل مقاومت آب را در مقابل فشار کف و ساق پا به عقب انجام می دهد.
تصویر
با گرفتن تخته شنا توسط دو دست، مسافت های کوتاه بدون تنفس همراه با پای قورباغه طی می شود.
دست ها کاملاً کشیده و صورت در بین دست ها قرار میگیرد. کارآموز شناگر درحالی که بر روی شکم در سطح آب درازکشیده است، سعی به انجام حرکت پای قورباغه می نماید. ضمنا در همین حالت نفر دوم دست های نفر اول را گرفته و آهسته به عقب گام برمی دارد.
دست ها با فاصله ای درحدود 20-15 سانتی متر در زیر آب با آرنج های کشیده، آب را به طرفین و انتهای بدن می کشند. ضمنا کف دست ها به طور مورّب به طرف خارج از بدن قرارخواهند داشت. هنگامی که دست ها از طرفین درحدود 40-30 سانتی متر از یک دیگر جدا شدند، مفصل آرنج شروع به خم شدن می نماید.
با خم شدن مفصل آرنج ها بازوها و دست ها می توانند حول محور طولی خود به حرکت درآیند. توجه داشته باشید که جهت آرنج ها به طرف بالا بوده و در تمام مرحله ی حرکت بالاتر از سایر قسمت های زیر مفصل آرنج خواهد بود.
ص: 36
هنگام کشش، آرنج ها نباید به هیچ وجه از ارتفاع شانه بالاتر باشند، ولی باید نسبت به ساعد و کف دست ها در سطح بالاتری قرار داشته باشند تا به این طریق شناگر بتواند عمل کشش و فشار را بهتر انجام دهد.
در طول دامنه کشش هنگامی که مچ و کف دست ها کمی مانده در امتداد و زیرشانه قرار بگیرند، مرحله ای است، که به اندازه کافی از یک دیگر فاصله گرفته و دراین زمان فشارآغاز می گردد.
مرحله فشار هنگامی شروع می شود که کف دست ها به طرف داخل حرکت می کنند و آرنج ها نیز به طرف بالا تنه آورده می شود. پس از اتمام مرحله فشار مچ و دست ها از زیرخط میان بدن باید به جلو هدایت شوند.
کف دست ها نیز باید نزدیک به یک دیگر قرار داشته باشند. پس از این که دست ها کاملاً به جلو هدایت شدند، برای مدتی بسیار کوتاه در همان حالت، بی حرکت خواهند ماند.
این بی حرکتی برای سرخوردن و کشش بدن به جلو صورت می گیرد و بعد از آن کشش و حرکت مجدد دست ها آغاز می شود.
تصویر
شنای پروانه یکی از زیباترین و مشکل ترین انواع شنا است، که در اکثر مسابقات
ص: 37
معتبر جزء پربیننده ترین انواع شناست. در حالی که دیگر انواع شنا توسط مبتدیان به راحتی انجام می شود، پروانه نیاز به تکنیک مناسب دارد.
بسیاری از نوآموزان پروانه را سخت ترین نوع شنا می دانند. در این نوع شنا حرکت پاها مانند حرکت دلفین در آب است، و از کمرآغاز می شود دست ها نیز به طور هم زمان و از طرفین به سمت جلو پرتاب می شود و و هم زمان با این عمل سر از آب بیرون آمده و هواگیری انجام می شود.
استارت پروانه، شبیه به استارت کرال سینه است.
وضعیت بدن در شنای پروانه از بعضی لحاظ به کرال سینه شباهت دارد با این تفاوت که حرکت دست ها و پاها تک تک انجام نمی شوند، بلکه هردو دست با هم و هر دو پا با هم حرکت را انجام می دهند. شناگر به شکم روی آب قرار می گیرد و سعی می کند نیروی مقاوم را با پایین گرفتن سر، بالا بردن نسبی پاها، کاهش حرکت های بدن به سمت بالا و پایین عمل کشش و خروج از آب را انجام می دهند و کنترل حرکت بدن در حین اجرای هر دو مرحله یا هر یک از آن ها کار مشکلی است، لذا شناگر باید سعی کند همواره در طی یک دوره کامل حرکت، حالت افقی بدن خود را حفظ کند. حرکت هم زمان دو دست در این شنا برای شناگر یک مزیت نیز به همراه دارد و آن این است، که دیگر وی نگران حالت عدم تعادل یا چرخش پای مخالف به خاطر حرکت دست مخالف نمی باشد و در نتیجه نیروی مقاوم از این نظر افزایش پیدا نمی کند.
حرکات سر که حرکت موجی بدن را موجب می شود باید آرام باشد.
شناگر قبل از اتمام مرحله پیشران دست و زمانی که سر متمایل به بالا می شود و چانه در سطح آب روبه جلو حرکت می کند، عمل نفس گیری را انجام می دهد.
هم چنان که دست ها برمی گردند (مرحله استراحت)، سر حرکت روبه پایین خود را شروع می کند و حرکت با ورود دست ها به آب کامل می شود تا این که بدن
ص: 38
به حالت کشیده (خطی) درآید.
پا زدن در این شنا در عمل شبیه پا زدن در کرال سینه است، با این تفاوت که در این جا هر دو پا هم زمان با هم حرکت می کنند، بنابراین تعداد ضربه های پا در طی یک دور شنای پروانه به طور عمومی از کرال سینه کم تر می باشد. درحالی که بدن کشیده در سطح آب قرار دارد، باسن قدری خارج از آب قرار می گیرد. در این حالت پاها بسته و در حدود 30 سانتی متر در زیر آب است. هنگام به حرکت درآوردن ساق پا، باسن قدری به داخل آب کشیده می شود، در همین حال به دلیل خم شدن مفصل لگن، ران نیز کمی به داخل آب کشیده می شود. در این موقعیت کف پا به طرف سطح آب به حرکت در می آید که نهایتا در قسمت پشت زانو، در مفصل زانو، زاویه 90 درجه ایجاد می شود، درچنین حالتی جلوی ساق پا و روی پا به طرف پایین و عقب، فشار بر آب وارد می کنیم که در نتیجه منجر به پیش روی و شناور شدن شناگر در سطح آب می شود.
کارآموز شناگر با در دست داشتن تخته شنا اقدام به زدن پای دلفین می کند. در ابتدا مشکل می باشد اما با تکرار و تمرین کارآموز پیشرفت خود را مشاهده می کند.
حرکت دست ها در شنای پروانه (همانند وضعیت بدن و عملکرد پا) تا اندازه زیادی به حرکت دست در شنای کرال سینه شباهت دارد. چون در این شنا، مرحله کشش و مرحله بازگشت به حالت اولیه (حرکت دست در خارج آب) با هر دو دست و به طور هم زمان انجام می گیرد، لذا پاره ای از حرکت های اساسی دست ضرورتا تغییر پیدا می کند.
این مرحله، دست ها (کف دست به پایین و کمی به سمت خارج) جلوتر از حد شانه
ص: 39
و کمی دورتر از محور طولی بدن نسبت به شانه ها وارد آب می شوند و کف دست ها دو علامت سوال را در زیرآب ترسیم می کنند.
ترسیم علامت سوال در زیر آب به این طریق است، که ابتدا دست ها از محور میانی بدن فاصله می گیرند و پس از این که به اندازه کافی به خارج بدن کشیده شدند بازوها به طرف داخل کشیده می شوند و در این هنگام است، که آرنج ها خم می شوند. توجه داشته باشید که همانند بازوها، مچ و دست پس از این که به اندازه کافی به خارج کشیده شدند به طرف یک دیگر نزدیک می شوند، به طوری که هردو دست در حالی که در جهت عقب و داخل و به سمت خط میانی بدن کشیده می شوند از زیر خط شانه ها عبور کرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حرکت را در حدود ران ها به پایان برسانند.
نیروهای پیش برنده تولید شده در زمانی که دست ها به طرف خط میانی بدن حرکت می کنند، معمولا کم است، و در این مرحله نیروی بالا برنده عامل اصلی حرکت است. در حرکت دست ها به سمت عقب معمولاً نیروی کشش به وجود می آید.
در پایان مرحله کشش، دست به صورت مستقیم و کف دست ها به سمت داخل می باشند. پس از این وضعیت شناگر دست های خود را به سمت خارج می چرخاند و سپس آن ها را از طرفین به سمت جلو پرتاب می کند به طوری که همواره سعی دارد دست ها در نزدیکی سطح آب عمل کنند، و در همین حال آن ها را به سمت نقطه ورود به آب هدایت می کند.
شناگر به محض این که عمل دم را به اتمام رساند، عمل بازدم شروع می شود. بازدم درجریان مرحله پیشران و به طور تدریجی از طریق دهان و بینی انجام می شود. سر، درست در لحظه ای وارد آب می گردد که دست ها در حال پرتاب به جلو باشند. این امر نه تنها به باقی ماندن بدن در حالت افقی کمک می کند، بلکه باعث می شود که شناگر بتواند دست های خود را به بالا کشیده و در حرکت پرتاب به جلو راحت تر عمل کنند. لحظه نفس گیری درست در زمانی است، که دست ها درحال وارد آوردن
ص: 40
فشار به طرف ران ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پایانی آن زمانی است، که دست ها از آرنج به بالا کشیده شده اند.
با وجود این که بلند کردن سر از روی آب موجب افزایش نیروی مقاوم می گردد و در نتیجه بر روی سرعت شناگر اثر می گذارد، اما یک شناگر خوب می تواند با تنظیم زمان مناسب نفس گیری، این اثر منفی را به حداقل برساند. به این منظور، نخست شناگر سعی می کند تعداد نفس گیری های خود را براساس نیاز فیزیولوژیکی خود به حداقل برساند، غالبا در شناهای سرعتی، شناگر در هر دو یا سه دور کامل حرکت دست یک نفس گیری و در شنای استقامتی در هر یک یا دو دور کامل حرکت دست یک بار نفس گیری می کند. سپس وی سعی می کند با تنظیم حرکات، سر خود را زمانی بالا بیاورد که هم زمان با اجرای موفقیت آمیز عمل نفس گیری، در حداقل فاصله ممکن نسبت به سطح آب قرار گیرد. جهت رسیدن به این هدف، سر باید زمانی بالا بیاید که نیمی از مرحله کشش انجام شده باشد و شانه ها با اجرای حرکت دست ها و هم زمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا کشیده شده و دهان از آب خارج گردد. هرگونه حرکت اضافی ناشی از بالا کشیدن سر، موجب فرورفتن پاها در آب و ایجاد نیروی مقاوم خواهد شد. با انجام این عمل، شناگر هوا را به درون مجاری تنفسی خود فرستاده و بی درنگ سر را بین دو دست به درون آب فرو می برد، در همین زمان است، که دست ها با تاب دادن (پرتاب کردن) از خط میانی شانه ها در هوا گذشته و برای ورود به آب به سمت جلو فرستاده می شوند.
به طور کلی با هر حرکت دست در شنای پروانه دو بار پای پروانه زده می شود. اولین حرکت پا به سمت پایین و عقب موقعی انجام می شود که کف دست ها از روی آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفین می کشد و دومین حرکت پا نیز هنگامی صورت می گیرد که دست ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف یک دیگر نزدیک می شوند و در واقع حرکت هنگامی شروع می شود که مرحله فشار روبه اتمام بوده و کف دست ها از ناحیه کمر به سمت عقب بدن در حال حرکت می باشند. توجه داشته باشید؛ پای اول در شنای پروانه برای راندن بدن به جلو و پای دوم صرفاً جهت نگهداری و تکیه بدن روی آب نقش مهمی را ایفا می نمایند. به محض ورود دست ها در
ص: 41
آب، عمل بازدم شروع می شود و هنگامی که دست ها مجدداً از نزدیک باسن آب را ترک می کنند سر به عقب کشیده شده و در این مرحله که دم صورت می گیرد.
کرال سینه یکی از انواع شنا می باشد که حرکاتی کاملا تعریف شده و مشخص دارد. شانه ها باید با آب در یک خط قرار بگیرند، و حرکات دست ها و پاها باید با هم انجام شود.
تصویر
دست ها از سینه دور شده و بعد دوباره به جای اولیه باز می گردد (پاها مستقیم اند و بالا و پایین می روند). اگر با این حرکت یک ساعت شنا کنید، حدود 750 کالری خواهید سوزاند.
کلمه کرال از فعل انگلیسی Crawl مشتق شده که به معنی خزیدن است. زیرا انسان به وسیله ی این شنا در آب می خزد و پیش می رود. کرال سینه، سریع ترین روش شنا است، و تقریبا همه شناگران در مسابقات شنای آزاد از آن استفاده می کنند.
یکی از قسمت های مهم شنای کرال سینه، هواگیری است، و این مرحله همان تخلیه ی هوای ذخیره شده ی شش ها در آب است.
ص: 42
خالی کردن هوا در آب می تواند هم از طریق بینی و هم از راه دهان باشد. مهم نیست که کارآموز از کدام سمت یا جهت (راست، یا چپ) نفس گیری کند، بلکه مهم این است، که عمل هواگیری یک طرفه صورت گیرد عمل دم خیلی سریع انجام می شود و اگر عمل بازدم کمی طولانی تر باشد اشکالی نخواهد داشت.
سر به اندازه ای می چرخد تا دیگر آبی پیرامون دهان نباشد و شناگر از خلأ طبیعی ایجاد شده توسط موج کمانی شکل سود جسته و پایین تر از سطح معمولی آب نفس گیری می کند.
در مراحل اولین تمرین کافی است کارآموز شناگر در قسمت کم عمق استخر درحالی که از ناحیه کمر خم شده است، سر را داخل آب قرار داده و هوای داخل ریه ها را خالی کند.
نکته مهم این تمرین در این است، زمانی که می خواهد سر را برای گرفتن هوا از آب خارج کند باید این کار را توسط گردن انجام دهد و موقع هواگیری نصف صورت داخل آب و نصف دیگر در بیرون آب باشد. سعی کنید شانه را بالا نیاورید و از آب خارج نسازید. این عمل در ابتدا مشکل است، ولی به مرور زمان به طور خودکار با موفقیت انجام می شود. روش دیگر تمرین به این شکل است، که کارآموز شناگر در قسمت کم عمق استخر با دست هایش که به اندازه ی عرض شانه باز است، لبه ی استخر را می گیرد و بدن را در موقعیت شناور روبه کف استخر قرار می دهد.
برای شناور شدن بهتر بدن، تخته شنا یا چوب پنبه ای را در میان دو ران قرار می دهد و کاملا شناور می شود. در این لحظه سر را به یک سمت می چرخاند و عمل دم را انجام می دهد این عمل خیلی سریع انجام می گیرد.
شناگر در آخرین لحظه ی تمام شدن هوای داخل شش هایش سر را از آب خارج می سازد (در حالی که هنوز در حال دمیدن هوا است) و یک باره هوا را می بلعد. این عمل را چندین بار تکرار کنید.
ص: 43
تصویر
کرال پشت را به سادگی می توان یاد گرفت. چون سر همیشه خارج از آب قرار دارد، دم و بازدم به آسانی انجام پذیر است. ابتدایی ترین نوع شنای کرال پشت به این صورت است که: بدن به شکل افقی به پشت درموازات سطح آب قرار می گیرد و سرتا گوش ها داخل آب است، و پاها به حالت ضرب در به آب ضربه می زند.
تصویر
حرکت پا در شنای کرال پشت، شبیه حرکت پا در شنای کرال سینه است. فرق مهم این دو نوع شنا، این است، که شنای کرال پشت به پشت انجام می گیرد، ولی شنای کرال سینه بر روی سینه. هنگام انجام پای کرال پشت، بدن باید به حالت کشیده درآب قرار گیرد تا حرکت پای کرال پشت انجام گیرد.
ص: 44
تصویر
و در ضمن باسن نباید بیش از اندازه در آب فرو رود، بلکه باید در سطح آب قرار گیرد، حرکت پا در کرال پشت بیش تر همان نگهداری افقی بدن بر روی آب را به عهده دارد.
حرکات پا درکرال پشت نیز از سه مفصل مچ پا، زانو، و ران زده می شود و از نقطه نظرحرکتی و مکانیکی مشابه حرکت پا در کرال سینه می باشد.
1- در داخل آب باید زانوها جمع و صورت به طرف دیوار استخر باشد. در این حالت با فشار یک پا به دیوار استخر بدن را به حالت کشیده و مستقیم در سطح آب قرار می دهیم. در این موقعیت دست ها تقریبا کشیده و در طرفین باسن حرکت پاندولی انجام می دهند و با هردو پا اقدام به حرکت پای کرال پشت می نمایم.
تصویر
این حرکت درآب های کم عمق انجام می شود. در ضمن باید مواظب باشیم که باسن به سطح آب نزدیک باشد و ضربه پا مثل حرکت قدم زدن باشد. زانوها نباید از آب بیرون بزند.
ص: 45
تصویر
3- اجرای تمرین شماره ی 2، ولی با این تفاوت که این بار با دست های کشیده تخته شنا را نگه می داریم. پس از آن که سر را روی تخته ی شنا گذاشته و با دو دست آن را نگه داشتید، روی آب به پشت دراز بکشید. ابتدا سر بخورید، وآن گاه پاها را همان طور که در خشکی تمرین کرده اید، به حرکت درآورید.
تصویر
4- کارآموز شناگر با فشار پا، به دیوار استخر، پس از سرخوردن شروع به زدن پای کرال پشت می کند. ضمنا توجه داشته باشید همانند شکل زیر آرنج ها کاملا کشیده در بالای سر قرار داشته باشند و انگشت یک شست در دست دیگر قرار بگیرد.
تصویر
آن گاه پاها را به حرکت درآورید. در حالت پایین آوردن، زانو کمی خمیده است، اما در موقع بالا آوردن کشیده می شود. علت اصلی جلو رفتن درکرال پشت مربوط
ص: 46
به راست کردن پا در ضربه ی بالاست، و همین امر باعث می شود آب را با پشت به عقب بزنید و خود به جلو بروید و به همین دلیل باید با نیروی هرچه بیش تر این کار را انجام دهید.
در این جا مانند انواع دیگر شنا بهتر است، قبل از شروع کرال پشت، ابتدا به تمرین بدنی خارج از آب بپردازید و آمادگی لازم را برای اجرای کرال پشت در خود به وجود آورید.
برای این کار کنار استخر به پشت دراز بکشید، به طوری که باسن شما در لبه ی آن قرار گیرد.
ساعدها را روی میز قرار داده و سرتان را کمی بالا بگیرید. ساق ها و ران ها را کشیده نگه داشته و زانوها را کمی خم کنید و به طورمرتب ساق ها را درخلاف جهت هم، به بالا و پایین حرکت دهید. به طوری که حداکثر فاصله ای که پاهای شما با هم ایجاد می کنند، بین 30 تا40 سانتی متر باشد و این حرکت را تا آن جا که خسته نشده اید انجام دهید.
از نکات مهمی که در هنگام پا زدن باید به آن توجه داشت، این است، که حرکت پا باید طوری به آب ضربه بزند که در موقع بالا آمدن، سطح آب را لمس نماید ولی از آب خارج نگردد. یعنی حالتی مانند جوشش آب به وجود بیاورد. اگر پاها در خارج ازآب دیده شود نشانگر این است، که پاها بیش از حد بالا آمده است. سرهم نبایستی زیاد پایین باشد. فاصله بین دو پنجه پا زدن حداکثر نباید از 45 سانتی متر بیش تر شود، نکته مهم این که سر زانوها نباید از آب خارج گردد.
تصویر
ص: 47
تصویر
مورخان بر این باورند که تاریخ مسابقات شیرجه به کشور یونان باستان بازمی گردد، ولی تنها اطلاعی که در این باره وجود دارد مربوط به نقوش مقبره ای در شهرناپل در کشور ایتالیا است، که قدمت آن به2500 سال می رسد. در روی سقف این مقبره تصویر مردی مشاهده می شود که درحال شیرجه زدن از روی سکوی مرتفعی است، که احتمالا باید صخره یا پرتگاهی باشد.
پیشگامان ورزش شیرجه افرادی بودند که با پرش از روی صخره ها و پرتگاه ها به درون آب های دریای آکاپولکو به شهرت رسیدند. سپس در قرن هفدهم، هنگامی که ژیمناست های آلمانی و سوئدی برای ایمنی بیش تر حرکات نمایشی خود را در سواحل دریا انجام می دادند و عده ی کثیری را برای تماشا به ساحل می کشاندند، آهسته آهسته این رشته ی ورزشی تکمیل شد. نهایتا تمرینات ژیمناستیک آنان به یک رشته ی ورزشی تبدیل شد که به آن «شیرجه ی آزاد» گفته می شود. واژهای که حتی پس از ورود این رشته به مسابقات المپیک سنت لوئیس آمریکا در سال 1904 به صورت شیرجه و شنا در زیر آب هم چنان به آن اطلاق گردید.
در انگلستان در قرن 17 ابتدا مسابقات شیرجه ی ساده در برکه ها و رودخانه ها و بندرها و از روی رودخانه ها و پل ها و صخره ها انجام می شد. در سال 1889 مسابقات شیرجه ی ساده برای اولین بار در اسکاتلند برگزار شد که ارتفاع سکوی شیرجه 2
ص: 48
متر بود.
در سال 1895 جامعه ی غریق انگلستان اولین مسابقات شیرجه ی ساده را در لندن ترتیب داد که ارتفاع سکوی پرش در این مسابقات 5 متر و 10 متر بود، و در سال 1908 شیرجه به عنوان یک ورزش حرفه ای وارد المپیک شد و دارای زیبایی و فرم و حرکات و امتیازبندی شد.
بعداز المپیک 1924 پاریس، مسابقات شیرجه به صورت مدرن برگزار شد.
در المپیک 1956 ملبورن نحوه ی شماره گذاری به صورت فعلی برای شیرجه ها ایجاد شد و تا قبل از آن شیرجه ها به ترتیب شماره از یک تا 56 شماره گذاری شده بود. کشور بریتانیا، که جزء کشورهایی است، که مدت 78 سال پیش گام شیرجه ی انفرادی بوده است، می تواند هم چنان به عنوان معرفی کننده ی رشته ی شیرجه ی جدید از سایر کشورها پیشی گیرد.
تا المپیک 1996 آتلانتا شیرجه از تخته فنری 3 متر و سکوی 10 متر هم چنان اجرا می شد، با این تفاوت که در مدل جدید، یک تیم 2 نفره هم زمان و در یک ارتفاع یا تخته 3 متر یا سکوی 10 متر به صورت هم زمان شیرجه می روند و هماهنگی و نظم حرکات آن ها توسط داوران سنجیده می شود. این رشته از شیرجه به نام شیرجه های هماهنگ نامیده می شود.
دایو 10 متر استخر قهرمانی ورزشگاه امجدیه در سال 1319، یعنی در زمان جنگ جهانی دوم، در تهران ساخته شد و تا 64 سال برای آموزش و تمرین شیرجه استفاده می شد. تا سال 1353، که استادیوم آزادی افتتاح شد، غیر از استخر قهرمانی، استخر دیگری وجود نداشت که دایو 10 متر داشته باشد. در اولین دوره ی بازی های آسیایی، یعنی بازی های آسیایی 1951 دهلی، دو شیرجه رو ایرانی به نام های تقی عسگری و منوچهرخموش در این مسابقات شرکت کردند که عسگری توانست 2 مدال نقره در رشته ی تخته و سکو و برنز در رشته ی تخته، و خموش موفق شد در رشته ی سکو مقام چهارم را به دست بیاورد.
هفت سال بعد، در بازی های آسیایی 1958 توکیو نیز دو شیرجه رو از ایران به نام های منوچهرفصیحی و حسن اعظمی صاحب مدال برنز این مسابقات شدند که
ص: 49
فصیحی در رشته ی تخته و اعظمی در رشته ی سکو به این مدال ها دست یافتند. در سال 1973، در مسابقات ارتش های جهان که در تهران برگزار شد، یدالله باشی مقام اول این مسابقات را به دست آورد.
تصویر
به طورکلی در تمام مسابقات رسمی شیرجه قوانینی از طرف فینا به اجرا در می آید که بخشی از آن ها در این جا آورده می شود. تخته ها و سکوهای پرش و نیز تمامی تجهیزات شیرجه بایستی براساس قوانین فینا بوده و نود روز قبل از مسابقات، توسط یکی از نمایندگان فینا و یکی از اعضای کمیته فنی شیرجه تأیید گردد. تجهیزات شیرجه در روز مسابقه و زمانی که هیچ مسابقه ای در همان استخر برگزار نمی شود، باید در دسترس کلیه ورزشکاران قرار گیرد تا آن ها بتوانند تمرین کنند و آمادگی لازم را با آن وسایل به دست آورند.
ورزشکاران رشته ی شیرجه، چه از ارتفاع بلند شیرجه روند و چه از ارتفاع کوتاه، جزء شجاع ترین و هنرمندترین ورزشکاران به حساب می آیند و به هماهنگی عصب و عضله ی زیادی نیاز دارند، چرا که جهش آنان از سکوی 10 متری، انرژی کافی برای رسیدن به سرعت 55 مایل (88 کیلومتر) در ساعت را در لحظه ی برخورد با سطح آب فراهم می کند.
سرعتی که اگر در هنگام برخورد با آب فرد دچار اشتباه شود یا کاملا عمود نباشد،
ص: 50
بسیار خطرناک خواهد بود. به طور مثال، در مسابقات 1988 المپیک سئول مشاهده شد هنگامی گرگ لوگانیس، قهرمان آمریکایی و ستاره ی مسابقات، در هنگام اجرای حرکات 2.5 فرنگی زاویه از تخته ی 3 متر به تخته برخورد کرد و آب استخر را غرق خون کرد. خوشبختانه جراحت او با چند بخیه بهبود یافت و وی به مسابقات ادامه داد و قهرمان این مسابقات شد. مثال دیگر آن که دیمیتری سائوتین، قهرمان روسی در المپیک گذشته و در المپیک 2004 آتن در مسابقات شیرجه ی هماهنگ از تخته ی 3 متربا تخته برخورد کرد و باعث شد تیم روسیه از مقام اول به مقام یکی مانده به آخر تغییر مکان دهد که باعث حیرت همگان در این رشته شد. به هرحال، در المپیک 2004 آتن نیز مسابقات به همین شکل برگزارشد و با توجه به این که 30 مدال در این رشته ها توزیع می شد، اکثرکشورهای صاحب نام شیرجه مانند چین، آمریکا و روسیه کوشیدند تا با برنامه ریزی صحیح در این مسابقات مدال بیاورند.
1- ورود بد به آب: معمولا آسیب هایی که بر اثر برخورد ناشیانه با آب پیش می آید جدی و خطرناک نیست و ممکن است، چند لحظه سوزش در بدن ایجاد شود، ولی در مدت کوتاهی برطرف می شود. اگر پاها هنگام ورود به آب، بیش از حد برگردد یا زودتر از زمان لازم شیرجه رو بدنش را به طرف بالا قوس دهد، یعنی قبل از این که بدنش کاملا در آب فرورود به طرف سطح آب بیاید، ممکن است، ضربه شدیدی به مهره کمرش وارد شود.
2- برخورد به تخته یا سکوی پرش: به طورکلی صدماتی که بر اثر برخورد با تخته یا سکوی پرش پیش می آید، به ناحیه سر محدود می شود و این مسئله اغلب شامل شیرجه های گروه مهتاب (تو) و فرنگی می شود که به علت خطای جداشدن از سکو یا تخته پرش پیش می آید و گاهی بسیار جدی است، اما به ندرت اتفاق می افتد، درحالی که جراحت واردشده به سر را باید جدی گرفت و درصدد معالجه پزشکی برآمد.
3- فشار وارده به گوش ها: افرادی که به زکام یا ناراحتی های گوش یا سرماخوردگی مبتلا هستند نباید به عمق 3 متری آب بروند چون ممکن است، که گوش داخلی دچار عفونت شده یا پرده صماخ گوش پاره شود. فشار آب همراه با عمق آب افزایش
ص: 51
می یابد.
4- برخورد به کف استخر با عمق کم آب یا اشیاء زیر آب: بزرگ ترین خطری که افراد را در زمان شیرجه رفتن تهدید می کند این است، که از ناحیه سر با کف استخر یا اشیاء زیر آب در محل هایی که شناخته شده نیستند، برخورد کند. این مسأله در بسیاری موارد موجب فلج نسبی به علت آسیب دیدگی نخاع و در موارد شدید، منجر به مرگ خواهد شد. البته چنین اتفاقی به ندرت برای شیرجه روندگان در مسابقات پیش می آید، زیرا عمق آب با قوانین و مقررات رسمی مطابقت دارد.
1- قد شیرجه رونده: برای جلوگیری از صدمات نباید هیچ گونه شیرجه ای به طور عمودی (حتی بر لبه استخر) اجرا گردد که عمق آن کم تر از قد شیرجه رو درحالت کشیده، یعنی بازوها در بالای سر قرار داشته باشد. زمانی که بدن به طرف کف استخر حرکت می کند و درآب غوطه ور می شود، با نیروی پرتاب آب به طرف سطح مواجه می شود و به نیروی حرکتیِ زیادی برای رفتنِ بیش تر به عمق آب نیازمند خواهد بود.
2- فاصله افت: اگر ارتفاع معینی را در نظر بگیریم، همه شیرجه روندگان بدون توجه به وزن بدنشان با یک سرعت وارد آب خواهند شد. شتاب زمان ورود به آب فقط به فاصله افت بستگی دارد. از آن جا که نیروی حرکتی فرایند حجم و شتاب بدن در زمان ورود به آب است، شیرجه رفتن از ارتفاع زیاد نیز شتاب لحظه ورود به آب را افزایش داده و آب برای خنثی کردن نیروی حرکتی زیاد به عمق بیش تری نیازمند خواهد بود.
3- زاویه ورود و عمق آب: زمانی که از لبه استخر یا سکوهای پرش کم ارتفاع به درون آب شیرجه زده می شود می توان از هر زاویه ای، از زاویه ی نزدیک به خط عمود گرفته تا زاویه ی نزدیک به خط افق، وارد آب شد. وظیفه ی شیرجه رونده این است، که قبل از هر اقدامی درجهت شیرجه رفتن به درون آب، عمق آب را بررسی کند. پرش به طور عمودی با پا به درون آب سریع ترین روش رسیدن به کف استخر است، و این کار بهترین امتحان برای سنجش عمق آب می باشد. اگر عمق آب کم باشد و امکان ورود عمودی به آب وجود نداشته باشد، باید زاویه ی ورود به آب را متناسب با عمق آن تغییر داد.
ص: 52
نوعی شنا که چهار نفر به صورت گروهی و به طور امدادی طول مسیر مسابقه را طی می کنند.
تصویر
نوعی مسابقه شنا با مسافت های طولانی به وسیله انواع شناها که معمولا در آب های آزاد صورت می پذیرد.
نوعی مسابقه شنا که در آن از چهار نوع شنای مختلف کرال سینه، کرال پشت، قورباغه و پروانه استفاده می گردد.
نوعی مسابقه شنا که شناگر برای طی کردن مسیر مسابقه مجاز است، از تمامی شناهای موجود استفاده کند.
ص: 53
تصویر
ص: 54
تصویر
روز دوم دسامبر2017 (شنبه 11 آذر 1396) نیز بهترین ورزش کاران رشته های ورزشی آبی امسال توسط فدراسیون جهانی این رشته ها (فینا) معرفی شدند. شهرسایانا چین میزبان چهارمین سال برگزاری این مراسم بود. در جریان این شب نشینی باشکوه به ورزش کاران برجسته هررشته به تفکیک زنان و مردان تندیس اهدا شد.
در شنا کیلب درسل از آمریکا و سارا شوسترم از سوئد بهترین شناگران مرد و زن سال 2017 انتخاب شدند. در بخش مردان شکی در گزینش درسل نبود. او در سال 2017 عملکردی خیره کننده داشت و در مسابقات جهانی بوداپست، هفت طلا کسب کرد و به دومین شناگر تاریخ تبدیل شد.
او هم چنین در ماده 100 متر پروانه به رکورد خیره کننده سال های دور فلپس بسیار نزدیک شد. اگر درسل درالمپیک هم این طور شنا می کرد می توانست به راحتی مدال طلای این ماده را از آن خود کند و رکورددار المپیک نیز لقب گیرد. درسل در این رویداد در یک شب 3 طلا گرفت و از این حیث نامش در تاریخ ماندگار شد.
از طرفی دیگر و در بخش زنان هم سارا شوستروم در سال 2017 باورنکردنی بود. شوستروم بهترین شناگر بوداپست شد. در مسابقات کاپ جهانی شنا در مجموع تمام رقابت ها اول شد و جایزه 150هزار دلاری را از آن خود کرد و شش بار هم رکورد جهان را شکست.
شوستروم به قدری در این سال موفق بود که رقبای همیشگی و مطرحش هم چون کاتینکا هوسو و کیتی لدکی؛ حرفی برای گفتن نداشتند و او برای اولین بار در کمال شایستگی به این عنوان دست یافت.
در واترپلو هم بهترین های بوداپست 2017 انتخاب شدند. تیم واترپلو بانوان آمریکا
ص: 55
و تیم واترپلو آقایان کراواسی برترین تیم های این رشته در سال جاری لقب گرفتند.
تیم واترپلو بانوان آمریکا برای چهارمین دوره پیاپی به عنوان بهترین تیم از زمان آغاز این جشن از سال 2014 انتخاب شد. اهمیت انتخاب کرواسی در بخش مردان بیش تر از بانوان آمریکا بود.
در سه دوره قبلی که فینا اقدام به معرفی بهترین تیم ها کرده است، صربستان همواره موفق به کسب این عنوان شده است. چند سالی در تمامی مسابقات هم روند به همین گونه بوده و تیمی حریف صرب ها نمی شد، اما در مسابقات جهانی فینا کروات ها با ارائه نمایشی خیره کننده در مرحله نیمه نهایی صربستان را به دیدار رده بندی فرستادند و خودشان هم در فینال مجارستان میزبان را مغلوب کردند. در بخش شیرجه سرانجام سلطه مطلق چینی ها در بهترین شدن تمام شد. توماس دیلی از بریتانیا برای نخستین بار عنوان بهترین شیرجه رو مرد و شی تینگمائو از کشور چین برای سومین سال پیاپی عنوان بهترین شیرجه رو زن سال را از آن خود کرد.
دیلی در بوداپست 2017 موفق به کسب یک نقره تیمی و یک طلای انفرادی درسکوی 10 متر مردان شد که این دو رویداد از جمله غیرقابل پیش بینی ترین و جذاب ترین مسابقات رقابت های فینا هم لقب گرفت. تینگمائو هم در بخش زنان مطابق انتظار بهترین شد.
او در مسابقات بوداپست دو طلا در تخته سه متر (انفرادی و تیمی) کسب کرد تا این شیرجه رو 26 ساله در چهارمین حضور جهانی خود به ششمین طلا دست یابد. قهرمان المپیک ریو درسال های 2015 و 2016 نیز بهترین شیرجه رو زن سال شده بود.
در شنای هنری باز هم نام شناگران روسی به چشم می آید. در بخش زنان اسوتلانا کولشیچنکو از روسیه بهترین شد. در بخش مردان هم جورجیو مینیسینی ایتالیایی و الکساندر مالتسوف روس به صورت مشترک جایزه بهترین شنای هنری را تصاحب کردند.
مارک آنتوین اولیویر از فرانسه و آنا مارسلا کانا برزیلی هم به ترتیب در شنای آب های آزاد مردان و زنان برگزیده شدند. کانای برزیلی پس از ناکامی در المپیک ریو درسال 2017 نشان داد هنوز تمام نشده و هم چنان بهترین است. او سال 2015 هم در این رشته عنوان برترین ورزش کار را از آن خود کرده بود. در ادامه
ص: 56
استیو لوبو از آمریکا و راهینا ایفلند از استرالیا در رشته زیبا و جذاب پرش از ارتفاع لیست برگزیدگان ورزش های آبی سال 2017 را تکمیل کردند. به این افراد شجاع ترین ورزش کاران رشته ورزش های آبی می گویند. در بخش زنان این اتفاق قابل پیش بینی بود اما در بخش مردان ناکام بزرگ سال 2017 کسی جز گری هانت نبود.
او در تمامی مسابقات چند سال اخیر بی رقیب است، اما در بوداپست با انتخاب حرکتی سخت در مرحله پایانی و ناکامی اش در اجرا، دستش از مدال و تمامی عناوین کوتاه ماند. بلا بانکی 97 ساله از مجارستان و مائورین کورنفلد 96 ساله آمریکایی هم شناگران پیکشسوتی بودند که از آن ها تقدیر شد.
مایکل فلپس متولد30 ژوئن 1985 در بالتیمور مریلند آمریکا، شناگر حرفه ای و پرافتخارترین ورزش کار ایالات متحده محسوب می شود. این ورزش کار31 ساله آمریکایی، دارنده 22 مدال المپیک بوده و پر افتخارترین ورزش کار تاریخ بازی های المپیک به شمار می رود و رکورد او وقتی خاص شد که در بازی های 2004 آتن، در 19 سالگی توانست 8 مدال که 6 مورد آن مدال طلا بود، کسب کند. 4 سال بعد در 2008 پکن نیز 8 مدال طلا تصاحب کرد که دنیا را شگفت زده نمود. فلپس، دانش آموخته دانشگاه معروف میشیگان ایالات متحده است، و در سال 2012 میلادی نیز توانست عنوان مرد سال ورزش جهان را کسب کند. قهرمان تاریخی رشته شنای جهان، در 7 سالگی شنا را آموخت و به خاطر ساختار بدنی فوق العاده او که به کمکش در هنر شناگری آمد، گوی سبقت را سریع از رقبا ربود. طول 2 دست او در حالت باز، بیش از 2 متر است، که از قد 193 سانتی متری او بیش تر است.
تصویر
ص: 57
زاده ی 18 شهریور 1367 در تهران، شناگر تیم ملی شنای جمهوری اسلامی ایران است. بیداریان دارای مدال های نقره و برنز آسیا می باشد، وی که توانست با «وایلد کارت» به المپیک تابستانی 2012 راه یابد، در این بازی ها با زمان 52 ثانیه و 93 صدم ثانیه در جایگاه 42 ایستاد و حذف شد.
تصویر
پرافتخارترین ورزش کار بازی های پاراآسیایی جاکارتا که در این مسابقات 6 مدال طلا و یک نقره به دست آورد.
تصویر
ص: 58
وی در 9 سالگی شنا را آغاز کرد و از همان ابتدا نشان داد که آینده درخشانی درشنا دارد. وی در سن14 سالگی توسط آشنایان خود به تیم ملی جانبازان و معلولین معرفی شد و تنها سه ماه بعد توانست در مسابقات کشوری عنوان ستاره مسابقات را کسب کند. در نهایت شاهین در سال 86 عضو تیم ملی شد و توانسته تا کنون مدال های مختلفی را برای ایران کسب کند. وی در کلاس S10 به رقابت با حریفان خود می پردازد.
تصویر
شاهین در پارا آسیایی 2018 جاکارتا 6 طلا و یک نقره کسب نمود، هم چنین در رقابت های پارا آسیایی 2014 اینچئون موفق شده بود 5 مدال نقره و یک مدال برنز کسب کند. وی در سال 2010 رقابت های گوانگجو توانسته بود 2 مدال طلا، 1 نقره و 3 برنز به دست آورد و رکورد مسابقات پارا آسیایی را بشکند.
شاهین ایزدیار، در سال 2015 توانست با دو مدال نقره و 2 برنز، به رقابت های پارا المپیک ریو راه یابد ولی در این رقابت ها به رتبه دهمی اکتفا کرد. شاهین ایزدیار هم چنین دارنده رکورد 200 متر مختلط انفرادی، 100 متر آزاد، 100 متر پروانه، 400 متر آزاد، 100 متر کرال پشت و 100 متر غورباقه ایران نیز هست.
ص: 59
تصویر
تصویر
ص: 60
تصویر
ص: 61
1) www.fa.wikipedia.org
2) www.isna.ir
3) www.seemorgh.com
4) www.beytoote.com
5) www.namnak.com
6) www.asemooni.com
7) www.yjc.ir
8) www.tarafdari.com
ص: 62