آداب الزیارة منتخبی از زیارات و دعاها و وظایف شیعیان در دوران غیبت کبرایِ امام زمان عج

مشخصات کتاب

آداب الزيارة

منتخبی از زیارات و دعاها

و وظایف شیعیان در دوران غیبت کبرایِ امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف

غلامرضا اسدی مقدم

بشرویه خراسان

شناسنامه کتاب

نام کتاب:...آداب الزّيارة

مؤلف:...غلامرضا اسدی مقدم بشرو یه خراسان

نوبت چاپ:...اوّل / 1378

حروف نگاری:...مؤسسه نبأ

لیتوگرافی:...بابک

چاپ:...رامین

خدمات نشر:...مؤسسه نبأ

تعداد:....5000 نسخه

مراکز پخش

خراسان- بشرویه 2500 - 0535322

مشهد مقدس - بازار سرشور - کتابفروشی طالبیان شریف 57257 تهران - ناصر خسرو - انتشارات مفید 3904922

«كليّه حقوق مخصوص مؤلف است»

شابک : 8-10-6643-964

ISBN: 964 - 6643 - 10 - 8

خیراندیش دیجیتالی: انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب: خانم شهناز محققیان

اشاره

شناسنامه کتاب

نام کتاب:...آداب الزّيارة

مؤلف:...غلامرضا اسدی مقدم بشرو یه خراسان

نوبت چاپ:...اوّل / 1378

حروف نگاری:...مؤسسه نبأ

لیتوگرافی:...بابک

چاپ:...رامین

خدمات نشر:...مؤسسه نبأ

تعداد:....5000 نسخه

مراکز پخش

خراسان- بشرویه 2500 - 0535322

مشهد مقدس - بازار سرشور - کتابفروشی طالبیان شریف 57257 تهران - ناصر خسرو - انتشارات مفید 3904922

«كليّه حقوق مخصوص مؤلف است»

شابک : 8-10-6643-964

ISBN: 964 - 6643 - 10 - 8

خیراندیش دیجیتالی: انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب: خانم شهناز محققیان

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

یادآوری دو نکته مهم

امام زمان حضرت مهدی علیه السلام فرموده اند:

وَ اَكْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَالِكَ فَرَجُكُمْ. «برای تعجیل فرج و ظهور من زیاد دعا کنید، زیرا گشایش کارهای شما نیز در آن است.»

توقيع خطاب به اسحاق بن یعقوب

(بحار الانوار (181/53-182)

إِنَّا غَیْرُ مُهْمِلِینَ لِمُراعاتِکُمْ وَلا ناسِینَ لِذِکْرِکُمْ، وَلَوْلا ذلِکَ لَنَزَلَ بِکُمُ الأَوَّاءُ وَاصْطَلَمَکُمُ الأَعْداءُ فَاتَّقُوا اللَّهَ جَلَّ جَلالُهُ «همانا در رسیدگی به امور شما کوتاهی نمی کنیم و یاد شما را از خاطر نمی بریم زیرا اگر غیر از این بود بلاها و گرفتاری ها بر شما فرود می آمد و دشمنانتان شما را در هم می شکستند پس پرهیزگاری و دوری از گناه و فرمانبرداری خدای متعال را مراعات نمائید.»

توقیع خطاب به شیخ مفید رحمه الله علیه

(بحار الانوار 175/53)

اهداء

به پیشگاه امامزاده لازم التعظیم

حضرت آقا علی عبّاس عليه السّلام

مدفون در دشت کویر منطقه کاشان و اردستان

مختصری از احوال امامزاده لازم التّعظيم حضرت آقا علی عبّاس بن موسى بن جعفر علیه السلام

امامزاده عالی مقام حضرت آقا علی عبّاس و هم جوارش امامزاده محمّد از اولاد حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام که مرقد منیف و بارگاه شریفشان در جاده بادرود، هفتاد کیلومتری کاشان و بیست کیلومتری نطنز واقع است، جهت ملاقات برادر بزرگوارشان امام همام حضرت علّی بن موسى الرّضا علیه السلام به اتّفاق حضرت شاهچراغ به ایران آمدند و با جمعی از سادات و موالیان به حوالی کاشان وارد شدند. عبدالجبّار طبرسی که فرمانروائی آن نواحی را به عهده داشت و در زمرۀ دوستان اهل بیت عصمت و طهارت شمرده می شد چون از ورود امامزادگان والامقام مطلع گردید مراتب خدمت معمول داشته مدتی از آنان پذیرائی شایسته در منزلش به عمل آورد و اظهار داشت که رفتن شما به طوس صلاح نیست زیرا به گفتار مأمون خلیفهٔ عباسی اعتمادی نمی باشد و صلاح در این است که فعلا در

این جا بمانید تا خبر صحیح برسد ناچار مدّتی را در حوالی کاشان و فین اقامت نمودند و سپس به یردلان و از آن جا بقریهٔ بادافشان رفته و مورد اکرام حکمران آن جا و پیوستن جمعی کثیر از مردم آن سامان گردیدند.

تا این که خبر محنت اثر شهادت امام هشتم علیه السلام به آنان رسید و پس از مدّتی عزاداری قصد مراجعت به وطن نمودند، که منافقین به مأمون خبر دادند که برادران حضرت امام رضا علیه السلام ارادۀ خروج و انتقام دارند مأمون ملعون به وحشت افتاده و فرمان داد لشکر سر راه بر آن ها گرفته و هر جا سادات علوی خصوصاً اولاد حضرت موسی بن جعفر علیه السلام را بیابند به قتل برسانند. لذا لشکر مأمون ملعون آنان را محاصره کرده و آخر الامر پس از چندی قتال آن دو امامزاده مظلوم را قطعه قطعه کرده به شهادت رساندند و چند شبانه روز جسد مطهرشان روی زمین افتاده بود و کسی جرئت دفن آنان را نداشت تا این که زنان خالدآباد به تجهیز آنان پرداختند، مردانشان نیز تعصب کرده به کمک آنان شتافتند و آن دو بزرگوار را در یک بقعه به خاک

سپردند که هم اکنون مزار شریفشان ملاذ بی پناهان و بیچارگان و محلّ قضاء حوائج و ظهور کرامات فراوان است. ⁽¹⁾

اللهم اجعلنا من محبّيهم و احشرنا في زمرتهم و ارزقنا شفاعتهم بحق اجدادهم الظاهرين صلواتك عليهم اجمعين

در مدح امامزاده لازم التعظيم حضرت آقاعلی عباس از نسل حضرت موسى بن جعفر علیه السلام

ایّها الاحباب قوموا نزّهوا ارواحكم *** فادخلوا فى روضة ثمّ اشهدوا نعم المزار

روضه فرزند موسی قدؤه اهل وفا *** بر علی عبّاس در این کوی دارد اشتهار

هم جوار او محمدپور موسای غریب *** از علی (علیه السلام) و از محمّد (صلی الله علیه و آله) باشدش اصل و تبار

جان فدای این دو مظلوم غریب بی نوا *** باد جان جمله عالم ها مر ایشان را نثار

این دو مظلوم غریب از نسل شاهنشاه دین *** حضرت موسی بن جعفر کشته قوم شرار

ای محمّد ای علی مدفون در این دشت کویر *** من شفاعت از شما در حشر دارم انتظار

بس گنهکارم ندارم آبرویی نزد حق *** آمدم در کویتان از بهر کسب اعتبار

تا مرا زیر لوای حمد بدهیدم مکان *** رايت حمد است در دست شه دلدل سوار

حِمیَری بشر وده اشعاری ز وصف آن عَلَم *** ترجمه اشعار او را ای برادر گوش دار

مردمان را روز محشر پنج رایت ثابت است *** چار از آن ها لک بود از مردمان دیوسار

اولین رایت بود از عِجل و فرعون شریر *** سامریّ امت آن مردود زشت نابکار

دومین رایت جلودارش لعینی تیره روی *** تیره حال و تیره بخت و زشت خوی و کج مدار

رایت سوم بود در مقدمش مردی قصیر *** در ره بهتان و زور و حیله صاحب ابتکار

رایت چارُم ز نعثل آن يهوديّ الخصال *** حق نسازد جایگاهش سرد در دار البوار

جمله این چار ماوی در سقر بگرفته اند *** نیست آن ها را ره خارج شدن از قعر نار

پنجمین رایت بدست حیدر صفدر بود *** در تلألؤ صورت نیکوی او خورشیدوار

احمد مرسل (صلی الله علیه و آله) به نزد حیدر (علیه السلام) آید روز حشر *** رایت حمد است در آن روز بهرش برقرار

اوست مولائی که جنت تابع فرمان او *** آتش از بیم و جلال و حشمت او خوار و زار

پیشوای صدق و بر حق شاه مردان مرتضی (علیه السلام) *** شیعیان شاداب از کوثر صغار و هم کبار

این چنین وحی آمد از پروردگار لم یزل *** نیست خوفی بر شما ای شیعه والاتبار

در مدیح و در ثناتان حِمیری ثابت قدم *** گرچه گردد قطعه قطعه یا رود بر چوب دار

پس درود بی نهایت برروان مصطفی *** هم به ابن عم و دامادش شه دلدل سوار

حِمیری با نظم خود بنموده کسب آبرو *** کسب بنموده (مترجم) آبرو و افتخار

ترجمه هر بیت او یک بیت نظم من بُوَد *** نیست این توفیق جز لطف خفّی کردگار

ای «رضا ⁽¹⁾» آگاه شو نبود ملاذ و ملجأى *** در صف محشر بجز ظل ولای هشت و چار

مقدّمه: وظایف زائران

وظایف زائران

امام هشتم علیه السلام فرمود: هر امامی عهد و میثاقی بر عهده پیروانش دارد و یکی از اعمالی که نمایانگر وفاداری کامل و ادای میثاق است، زیارت آرامگاه آنان است. نتیجه و فایده این زیارت اینست که هر کس از روی شوق و علاقه به زیارت آنان بشتابد روز محشر مشمول شفاعت آن بزرگواران خواهد بود. (بحار الانوار 116/100)

لذا لازم است شخص زائر اولاً وظیفه خود را در راه زیارت و در مشاهده مشّرفه بداند تا از این ثواب عظیم بهره مند گردد، ثانیاً با نیّت خالص و قصد قربت از بلد خود حرکت کند. اینک بطور خلاصه وظیفۀ زوّار بیان می شود:

1- سزاوار است که نیّت زیارت را به نیابت از حضرت مهدی امام زمان علیه السلام مقرّر دارد یعنی بگوید: زیارت می کنم مولایم امام هشتم حضرت علیّ بن موسی الرضا علیه السلام را به نیابت آقا و مولایم حضرت مهدی علیه السلام و ثواب این نیابت را نثار می کنم به ارواح مؤمنین و مؤمنات،

پدرم، مادرم، برادران و خواهران مسلمان و دوستان آل محمّد صلی الله علیه و آله و کلّیّه حقداران، قربةً الی الله، از همان ساعت اوّل، قصد نیابت کند و بگوید به نیّت مولایم امام عصر علیه السلام حرکت می کنم.

علّامه نوری رحمه الله علیه و در نجم الثّاقب ضمن وظائف رعيّت در زمان غیبت امام عصر علیه السلام فرموده اند: وظیفه مهّم این است که از طرف حضرت حجّت علیه السلام به مکّه معظّمه برود و حج بجا آورد یا از طرف حضرت نائب بفرستد. بدیهی است که اگر تأکید شده باشد برای مناسک حج از طرف حضرت مهدی علیه السلام زیارت معصومین علیهم السلام نیز از طرف آن بزرگوار مستحبّ و ممدوح خواهد بود.

بلکه در بعض اخبار است که ائمّه علیهم السلام شخصی را اجیر میک ردند که از طرف آنان به زیارت حضرت سیّد الشهدا علیه السلام برود و در آن حرم مطّهر دعا کند.

2- وقت خارج شدن برای سفر در صورت امکان مستحب است غسل کند.

3- كلام بیهوده و لغو و مجادله را ترک کند و مواظب

باشد اشخاص را و به خصوص افراد مؤمن را با القاب ناموزون و ناراحت کننده مخاطب نسازد. متأسفانه در عصر حاضر رسم شده که در هر جایی لقبی ناموزون روی مؤمنی می گذارند و او را به آن اسم موهون صدا می زنند و مردم را می خندانند و این خود ظلم بزرگ و نابخشودنی است و قرآن در سوره مبارکه حجرات از این عمل زشت و کردار ناستوده نهی اکید نموده آن جا که فرموده است:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا...نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ. (حجرات 11/49) ترجمه: «ای کسانی که ایمان آورده اید گروهی گروه دیگر را مسخره و استهزاء نکند، شاید قوم استهزاء شده از گروه استهزاء کننده بهتر باشند و نه زن هایی زنان دیگر را به استهزاء گیرند که شاید زنان استهزاء شده از آنان بهتر باشند. و نسبت به یکدیگر عیب جوئی مکنید و القاب ناروا

بر یکدیگر مگذارید که نام زشت بعد از ایمان بسیار بد است و کسی که توبه نکند (و از این عمل دست بر ندارد) پس چنین کسانی ظالم و ستمکارند.

از این آیه شریفه و روایات زیادی که از اهل البيت علیهم السلام وارد شده و به آن اشاره خواهد شد استفاده می شود که شخص مؤمن نزد خدای متعال سخت محترم است و در هیچ حال انسان مجاز نیست که مؤمنی را اذّیت کند و آبروی او را بریزد.

حضرت موسی بن جعفر علیه السلام در مقابل کعبه ایستاد و فرمود: ای کعبه حرمت تو عظیم است و امّا حرمت مؤمن از تو عظیم تر است (بحار الانوار 227/74)

و نیز شخص زائر بداند که امام علیه السلام بر اعمال ما ناظر و شاهد است و اعتقاد ما اینست که امام علیه السلام اعمال ما را می بیند هر چند مخفیانه انجام بدهیم.

4- شخص زائر باید سعی کند خود و اهل و عیال خود را به زیور صلاح و تقوی آراسته سازد، زیرا خدای متعال امر می کند که همان گونه که شخص مؤمن سعی می کند خودش

را از آتش دوزخ بر کنار دارد، بستگان خود را نیز مکلّف است از آتش جهنّم برهاند، همان گونه که مفاد آیه شریفه است:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ. (تحريم 6/66) ترجمه: «ای کسانی که ایمان آوردید، خود و خانواده خود را از آتشی نگهدارید که مردم (کافر) و سنگ ها آتش گیره آنند بر آن آتش ملائکه سختگیر و شدید موکّلند که از امر خدا سرپیچی نکنند و آن چه بدان مأمورند انجام دهند».

5- شخص زائر باید سعی کند در بین راه نمازش قضا نشود، چون، زیارت مستحبّ است و نماز واجب و در باب اهمّیّت نماز، پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمود: لا يَنالُ شَفاعَتِي مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلَاتِهِ؛ یعنی: شفاعت من کسی را که نمازش را سبک بشمارد شامل نمی شود.

و فرمود: لاَ تُضَیِّعُوا صَلاَتَکُمْ فَإِنَّ مَنْ ضَیَّعَ صَلاَتَهُ حُشِرَ مَعَ قَارُونَ وَ هَامَانَ؛ یعنی: نمازتان را ضایع مسازید که هر کس نمازش را ضایع کند با قارون و هامان محشور خواهد شد. (کتاب عروة الوثقى، اوائل کتاب صلوة)

6- مستحبّ است برای زیارت قبل از ورود مشاهد مشرّفه غسل کند و لباس پاکیزه بپوشد و خود را معطّر کند مگر معطر کردن در کربلا که ممدوح نیست.

7- واجب است که اگر احیاناً جُنب یا حائض است غسل کند زیرا با حال جنابت و حیض ورود به حرم های شریف امامان معصوم علیهم السلام حرام است و زن حائض تا پاک نشده به هیچ عنوان نمی تواند برای توقّف داخل حرم شود و مستحبّ است با وضو وارد حرم شود زیرا اگر چه زیارت بدون وضو صحیح است اما نماز زیارت بدون وضو باطل است.

8- در موقع رفتن به روضهٔ مقدسه گام ها را کوتاه بر دارد و به آرامی و وقار حرکت نماید و خاضع و خاشع باشد و به

زوّار دیگر فشار وارد نیاورد و به آن ها پرخاش نکند.

9- موقع رفتن به اعتاب مقدّسه به ذکر خدا و صلوات مشغول باشد.

10- با اذن دخول و رقّت قلب وارد حرم شود.

11- شخص زائر باید از گناهان خود نادم باشد و توبه و استغفار نماید و در نظر داشته باشد که لطف امام علیه السلام در مورد شیعیان زیاد است، لذا زائر در سوء احوال خود تأمّل کند و خلاف هایی که نسبت به آن بزرگان مرتکب شده و فرموده های بی شماری که از آنان اطاعت ننموده و اذیتّ ها و آزارهایی که از او به آن بزرگواران و دوستانشان رسیده بیاد آورد به عنوان نمونه یکی از مواردی که نشان می دهد اهانت به شیعیان باعث آزار ائمه اطهار علیه السلام می شود جریان ابراهيم جَمّال است که ذیلاً درج می شود.

داستان ابراهیم جّمال و علىّ بن يقطين

ابراهیم جمّال یکی از شیعیان اهل بیت علیهم السلام در زمان حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام است. روزی خواست

خدمت علیّ بن یقطین برسد. ابراهیم ساربان بود و علیّ بن يقطين وزیر هارون الرّشید و به حسب ظاهر شأن ابراهیم نبود که در مجلس وزیر حاضر شود، لذا به او توجّهی نشد اتفاقا در همان سال علیّ بن یقطین به حج مشرّف شد در مدینه خواست خدمت حضرت موسى بن جعفر علیه السلام مشرّف شود حضرت او را راه ندادند، روز بعد در بیرون خانه آن حضرت را ملاقات نمود و عرض کرد: ای سید من تقصیر من چه بوده که دیروز مرا راه ندادید؟ حضرت فرمودند: به جهت این که برادرت ابراهیم جمّال را راه ندادی حق تعالی با فرموده از این که سعی تو را قبول فرماید مگر ابراهیم تو را عفو کند و از تو راضی شود.

على بن يقطين عرض کرد: ای سیّد و مولای من، ابراهیم را در این وقت کجا ملاقات کنم و حال این که من در مدینه ام و او در کوفه.

حضرت فرمودند: هنگامی که شب فرا رسد، تنها برو به بقیع بدون آن که کسی از اصحاب و غلامان تو بفهمد. در آن جا شتری آماده خواهی دید آن شتر را

سوار شو و به کوفه برو.

علىّ بن يقطين طبق دستور حضرت شب به بقیع رفت و شتر را دیده سوار شد و به اندک زمانی در خانه ابراهیم جمّال در کوفه رسید. شتر را خواباند و در را کوبید. ابراهیم گفت: کیست؟ علی گفت: علی بن یقطینم ابراهيم گفت: علىّ بن یقطین بر در خانه من چه می کند؟ فرمود: بیرون بیا که امر عظیمی پیش آمده است و او را قسم داد که به وی اجازه ورود دهد.

چون وارد شد گفت: ای ابراهیم، آقا و مولا ابا فرمود که عمل مرا قبول فرماید مگر آن که تو از من بگذری ابراهیم گفت: غفر الله لك.

آن گاه علیّ بن یقطین سرش را بر زمین گذاشت و ابراهیم را قسم داد که پا روی صورتم بگذار و صورتم را زیر پای خود بمال ابراهیم امتناع ورزید. علی او را قسم داد که چنین کند پس ابراهیم پا روی صورت علىّ بن يقطين گذاشت و رخ او را از زیر پای خود بمالید و علی گفت: «اَللَّهُمَّ اشْهَد»؛ یعنی: بارالها تو شاهد باش آن گاه بیرون

آمد و سوار شد و همان شب برگشت و شتر را بر در خانه موسی بن جعفر علیه السلام خواباند و اذن دخول خواست.

حضرت او را اجازه فرمودند، بر آن جناب وارد شد و حضرت از او قبول فرمود.

از ملاحظه این خبر معلوم می شود که حقوق و احترام مؤمن تا چه اندازه عظیم است.

12- مقدّم داشتن پای راست در وقت ورود به حرم و مقدم داشتن پای چپ هنگام خروج از حرم.

13- پشت به قبله و رو به قبر منوّر امام علیه السلام ایستادن در هنگام زیارت.

14- زیارت را در صورت امکان ایستاده بخواند.

15- تکبیر گفتن هنگام رؤیت قبر مطهّر و پیش از شروع خواندن زیارت.

16- خواندن زیارت هایی که از ائمّه علیهم السلام وارد شده.

17- آرام خواندن زیارتنامه تا باعث اذیّت دیگران نشود.

18- توبه و استغفار از گناهان.

19- تعجیل در بیرون رفتن بعد از زیارت.

20- بجا آوردن دو رکعت نماز زیارت و بهتر این است که نماز زیارت و دعاهای بعد از آن را کوتاه نماید تا باعث تضييع حقوق دیگران نشود.

21- زنان هنگام زیارت از مردان جدا باشند و بطوری از خانه بیرون روند که شناخته نشوند و نامحرم آنان را نبیند از مرحوم آیت الله العظمی بروجردی رضوان الله علیه استفتأ شد که آیا در مجالس شب نشینی اقوامی که با هم نامحرمند مانند: پسر عمو و دختر عمو، زن و برادر شوهر، دختر خاله و پسرخاله و ... جایز است در یک محل بنشینند؟ فرمودند: «تبرّز (مشخص بودن) زن در بین مردانی که او را می شناسند جایز نیست». مرحوم ثقة المحدّثين حاج شيخ عبّاس قمیّ رحمه الله علیه در مفاتیح فرموده اند: از بیانات شهید اول رحمه الله علیه در این زمینه معلوم می شود کثرت قبح و شناعت آن چه متعارف شده فعلا که زن ها به اسم تشرف به زیارت خود را آرایش می کنند و با جامه نفیس از خانه بیرون می آیند و در حرم های مطهره برای نامحرمان مزاحمت ایجاد می نمایند یا خود را به

ضریح مطهره می چسبانند یا در قبله مردان نشسته به خواندن زیارت مشغول شده، حواس مردم را پریشان می کنند، عباد را از زائرین و نمازگزاران و متضرّعین از کار و زیارتشان بازداشته این گونه زنها داخل در زمره صادين عن سبیل الله هستند و در حقیقت زیارت ایشان باید از منکرات شرع شمرده شود نه عبادات و داخل در موبقات شود نه قربات. کما این که در زمان حاضر زن ها با چادرهای رنگین در جماعات مساجد حاضر شده صحنه ای مساجد را پر می کنند.

از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که حضرت امير المؤمنین علی علیه السلام به اهل عراق فرمود: ای اهل عراق، شنیده ام که زن ها در کوچه و بازار به مردها برمی خورند و با نامحرمان مواجه می شوند آیا شما حیا نمی کنید؟ و فرمود: لَعَنَ الله مَن لا يُغار؛ يعنى: خدا لعنت کند کسی را که غیرت ندارد.

و نیز مرحوم محدّث قمیّ رحمه الله علیه از کتاب شريف من لایحضره الفقیه از تألیفات شیخ صدوق رحمه الله علیه، حدیثی

راجع به زن های آخر الزّمان نقل می کند که متن آن چنین است:

رَوَى الْأَصْبَعُ ابْنُ نُبَاتَه عَنْ أمير المؤمِنينَ عليّ -عَلَيْهِ السَّلام-، قالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: یَظْهَرُ فِی آخِرِ الزَّمانِ وَ اقْتِرَابِ السَّاعَهِ وَ هُوَ شَرُّ الْأزْمنَهِ نِسْوَهٌ کَاشِفَاتٌ عَارِیَاتٌ متَبَرِّجَاتٌ منَ الدِّینِ دَاخِلَاتٌ فِی الْفِتَنِ مائِلَاتُ إِلَی الشَّهَوَاتِ مسْرِعاتٌ إِلَی اللَّذَّاتِ مسْتَحِلَّاتٌ لِلْمحَرَّماتِ فِی جَهَنَّم خَالِدَات (مفاتيح الجنان) ترجمه: اصبغ بن نباته از امیرالمؤمنين علیه السلام روایت کرده گوید: شنیدم از آن حضرت که می فرمود: در آخر الزّمان و نزدیک شدن ساعت، (منظور دوره غیبت و نزدیکی زمان ظهور حضرت مهدی علیه السلام) که بدترین زمان هاست، زنانی پیدا می شوند عاری از حجاب و فاصله گیرندگان از دین، داخل شوندگان در فتنه ها، علاقمندان به شهوات، سرعت گیرندگان بسوی لذّات، حلال خواهان محرّمات، که این ها در آتش دوزخ مخلّد هستند.

22- وظیفۀ دیگر زوّار بلکه کلّیّه مؤمنین اینست که در عداد صالحین و پارسایان در آیند و این امر مستلزم اینست که کلّیّه محرّمات را ترک گویند و واجبات را انجام دهند به بلکه به حکم وظیفۀ امر بمعروف و نهی از منکر، دیگران را هم به اتیان واجبات دعوت کرده و از ارتکاب محرّمات منع نمایند. ⁽¹⁾

بخش اول: زیارات

اشاره

اذن دخول هر یک از حرم های شریفه

شیخ کفعمی رضوان الله علیه فرموده چون خواستی داخل شوی به مسجد حضرت رسول صلی الله علیه و آله یا در یکی از مشاهده مشرّفه ائمه علیهم السلام پس بگو:

اللّهُمَّ انّی وَقَفْتُ عَلی باب مِنْ ابْوابِ بُیُوتِ نَبِیّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَقَدْ مَنَعْتَ النّاسَ أَنْ یَدْخُلُوا إِلّا بِإِذْنِهِ، فَقُلْتَ: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیّ إِلّا أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ، اللّهُمَّ إِنّی أَعْتَقِدُ حُرْمَهَ صاحِبِ هذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِیفِ فِی غَیْبَتِهِ، کَماأَعْتَقِدُها فِی حَضْرَتِهِ، وَاعْلَمُ أَنَّ رَسُولَکَ وَ خُلَفاءَکَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ أَحْیاءٌ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ، یَرَوْنَ مَقامِی وَ یَسْمَعُونَ کَلامِی وَ یَرُدُّونَ سَلامِی، وَ أَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ

سَمْعِی کَلامَهُمْ، وَ فَتَحْتَ بابَ فَهْمِی بِلَذِیذِ مُناجاتِهِمْ، وَ إِنّی أَسْتَأذِنُکَ یا رَبّ أَوَّلًا، وَ أَسْتَأْذِنُ رَسُولَکَ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ثانِیاً وَ اَسْتَاْذِنُ خَلیفَتَکَ الْأِمامَ الْمَفْروُضَ عَلَیَّ طاعَتُهُ (فلان بن فلان) بجای فلان بن فلان نام ببرد آن امامی را که می خواهد زیارت کند و همچنین نام پدرش را ببرد مثلاً اگر در زیارت امام حسین علیه السلام است، بگوید: الْحُسَيْنَ ابْنَ عَلي عَلَيْهِمَا السَّلامُ و اگر در زیارت امام رضا علیه السلام است بگوید: عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرّضا عَلَيْهِمَا السَّلامُ و هكذا، پس بگوید: وَ اَلْمَلاَئِکَهَ اَلْمُوَکَّلِینَ بِهَذِهِ اَلْبُقْعَهِ اَلْمُبَارَکَهِ ثَالِثاً أَ أَدْخُلُ یَا رَسُولَ اَللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا حُجَّهَ اَللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا مَلاَئِکَهَ اَللَّهِ اَلْمُقَرَّبِینَ اَلْمُقِیمِینَ فِی هَذَا اَلْمَشْهَدِ فَأْذَنْ لِی یَا مَوْلاَیَ فِی اَلدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ

فَإِنْ لَمْ أَکُنْ أَهْلاً لِذَلِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِکَ، پس ببوس عتبه مبارکه را و داخل شو و بگو: بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَفي سَبيلِ اللهِ وَ عَلى مِلَّةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَالِهِ أَللَّهُمَّ اغْفِرْلِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَُبْ عَلَیَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحِیمُ (مفاتيح الجنان)

زیارت حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله

به سند صحیح از ابن ابی نصر بزنطی روایت شده که گفت خدمت حضرت امام رضا علیه السلام عرض کردم که بعد از نماز چگونه صلوات و سلام بر حضرت رسول صلی الله علیه و آله باید فرستاد؟ فرمود: می گویی:

السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا خِیَرَةَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا

حَبِیبَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا صَفْوَةَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِینَ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ- وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ رَبِّکَ وَ عَبَدْتَهُ حَتَّی أَتَاکَ الْیَقِینُ فَجَزَاکَ اللَّهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ- أَفْضَلَ مَا جَزَی نَبِیّاً عَنْ أُمَّتِهِ اللَّهُمَّ صَلّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّكَ حَميدٌ مَجِيدٌ (مفاتيح الجنان)

زیارت حضرت على بن ابيطالب علیه السلام

زیارت معروف به امین الله که در نهایت اعتبار است و در تمام کتب مزاریّه و مصابیح نقل شده است و علامه مجلسی رحمه الله علیه فرموده که آن بهترین زیاراتست از جهت متن و سند و باید که در جمیع روضات مقدّسه بر آن

مواظبت نمایند و کیفیت آن چنانست که به سندهای معتبر روایت شده از جابر از امام محمد باقر علیه السلام، که امام زین العابدین علیه السلام به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام آمد و نزد قبر آن حضرت ایستاد و گریست و گفت:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَمينَ اللهُ فِي أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يا أَميرَ الْمُؤْمِنينَ (و اگر در زیارت یکی دیگر از امامان غیر از امیرالمؤمنین باشد به جای این جمله بگوید السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ اَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ، وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيةِّ،صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَ سَلَم، حَتَّى دَعَاكَ اللَّهُ إِلَىٰ جِوارِهِ فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِإِخْتِيارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْداتَكَ الحُجَّةَ مَعَ مَالَكَ مِنَ الْحُجَجَ الْبَالِغَةِ عَلَى جَمیعِ خَلْقِهِ، اللهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسی مُطْمَئِنَّهً بِقَدَرِکَ، راضِیَهً بِقَضائِکَ)

مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعائِكَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ، مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمائِكَ، صابِرَةً عَلَى نُزولِ بَلائِكَ، شَاكِرَةٌ لِفَواضِل نِعْمائِكَ، ذاكِرَةً لِسَوابغ آلائِكَ، مُشْتاقَةً إِلى فَرْحَةِ لِقائِكَ، مُتَزَوَّدَةَ التَّقْوى لِيَوْمٍ جَزائِكَ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيَائِكَ، مُفارِقَةً لأَخْلاقِ أَعْدائِكَ، مَشْغُوُلَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِكَ وَ ثَنائِكَ، پس پهلوی مبارک خود را بر قبر گذاشت و گفت: اللهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ المُخبِتِينَ إِلَيْكَ وَالهَةٌ، وَ سُبُلَ الرّاغِبيِنَ إِلَيْكَ شارِعَةٌ، وَ أَعْلامَ الْقاصِدِينَ إِلَيْكَ وَاضِحَةٌ، وَ أَفِئِدَةَ الْعَارِفينَ مِنْكَ فازِعةٌ، وَ أَصْواتَ الدّاعِينَ إِلَيْكَ صَاعِدَةٌ، وَ أَبْوابَ الإِجَابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَ دَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجابَةٌ، وَ تَوْبَةَ مَنْ أَنابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ، وَ عَبْرَةَ مَنْ بَكى من خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ، وَ

الإغاثَةَ لِمَنِ اسْتَعَاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ وَ الإعانَةَ لمن استعانَ بِكَ مَبْدَولَةٌ، وَ عِداتِكَ لِعِبادِكَ مُنْجَزَةٌ، وَ زَلَلَ مَن اسْتَقَالَكَ مُقَالَةٌ، وَ أَعْمالَ الْعامِلِينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ، وَ أَرْزاقَكَ إِلَى الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نازلَةٌ، وَ عَوائِدَ المَزيدِ إِلَيْهِمْ واصِلَةٌ، وَ ذُنوبَ الْمُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ، وَ حَوائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ، وَ جَوائِزَ السّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ، وَ عَوائِدَ المَزيدِ مُتَواتِرَةٌ، وَ مَوائِدَ المُسْتَطْعِمينَ مُعَدَّةٌ، وَ مَناهِلَ الظَّماءِ لَدَيكَ مُتْرَعَةٌ، اللهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعائِي، وَ أَقْبَلْ ثَنَائي، وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بِيْنَ أَوْلِيائِي، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ عَليٍّ وَ فاطِمَةَ، وَ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ علیهم السلام، إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمَائِي، وَ مُنْتَهى مُنايَ، وَ غَايَةُ رَجائِي، في مُنْقَلَي وَ مَثْوايَ و در کامل الزیاره بعد از این زیارت این فقرات نیز

مسطور است: أَنْتَ إلهي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ، اِغْفِرْ لَأَوْلِيَائِنَا، وَ كُفَّ عَنَّا أَعْدائَنا، وَ أَشغَلْهُمْ عَنْ أَذانا، وَ أَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ، وَ اجْعَلْهَا الْعُلْيا، وَ أَدْحِضْ كَلِمَةَ الْباطِل وَ اجْعَلْهَا السُّفْلى، إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.

پس حضرت امام محمّد باقر علیه السلام فرمود: هر که از شیعیان ما این زیارت و دعا را نزد قبر امير المؤمنين علیه السلام يا نزد قبر یکی از ائمّه علیهم السلام بخواند البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا برد و مُهر حضرت محمّد صلی الله علیه و آله را بر آن بزند و چنین محفوظ باشد تا تسلیم نمایند به قائم آل محمّد علیهم السلام پس استقبال نمایند صاحبش را به بشارت و تحیّت و کرامت انشاء الله تعالى. (مفاتيح الجنان)

زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام در روز یکشنبه

به روایت آن کسی که در بیداری مشاهده کرد که جناب صاحب الزّمان علیه السلام آن حضرت را به این کلمات زیارت کرد در روز یکشنبه که روز آن حضرت است.

السَّلامُ عَلَى الشَّجَرَةِ النَّبَوِيَّةِ، وَالدَّوْحَةِ الْهَاشِمِيَّةِ، الْمُضِيئَةِ الْمُثْمِرَةِ بِالنُّبُوَّةِ الْمُونِقَةِ بِالْإِمَامَةِ، وَعَلىٰ ضَجِيعَيْكَ آدَمَ وَنُوحٍ عَلَيْهِمَا السَّلامُ . السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُحْدِقِينَ بِكَ وَالْحَافِّينَ بِقَبْرِكَ، يَا مَوْلاىَ يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ، هَذاَ يَوْمُ الْأَحَدِ وَهُوَ يَوْمُكَ وَ بِاسْمِكَ، وَ أَنَا ضَيْفُكَ فِيهِ وَ جارُكَ، فَأَضِفْنِى يَا مَوْلاىَ وَ أَجِرْنِى، فَإِنَّكَ كَرِيمٌ تُحِبُّ الضِّيافَةَ وَ

مَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ، فَافْعَلْ مَا رَغِبْتُ إِلَيْكَ فِيهِ، وَ رَجَوْتُهُ مِنْكَ، بِمَنْزِلَتِكَ وَ آلِ بَيْتِكَ عِنْدَاللّٰهِ، وَ مَنْزِلَتِهِ عِنْدَكُمْ، وَ بِحَقِّ ابْنِ عَمِّكَ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِمْ وَ عَلَيْكُمْ أَجْمَعِينَ.

زیارت حضرت فاطمة الزّهراء علیها السلام

سیّد بن طاووس رحمه الله عنه در اقبال ذکر فرموده این زیارت را برای آن حضرت:

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا سَیِّدَهَ نِسَاءِ اَلْعَالَمِینَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا وَالِدَهَ اَلْحُجَجِ عَلَی اَلنَّاسِ أَجْمَعِینَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا اَلْمَظْلُومَهُ اَلْمَمْنُوعَهُ حَقُّهَا، پس بگو: اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی أَمَتِکَ وَ اِبْنَهِ نَبِیِّکَ وَ زَوْجَهِ وَصِیِّ نَبِیِّکَ صَلاَهً تُزْلِفُهَا فَوْقَ زُلْفَی عِبَادِکَ الْمُکَرَّمِیْنَ مِنْ أَهْلِ

السَّمواتِ وَالْأَرَضِينَ. به تحقیق که روایت شده است که هر که به این زیارت آن حضرت را زیارت کند و از خدا طلب آمرزش کند حق تعالی گناهانش را بیامرزد و او را داخل بهشت گرداند. (مفاتيح الجنان)

زیارت کامل حضرت فاطمة علیها السلام

ا مُمْتَحَنَهُ امْتَحَنَکِ اللهُ الَّذی خَلَقَکِ قَبْلَ اَنْ یَخْلُقَکِ، فَوَجَدَکِ لِمَا امْتَحَنَکِ صابِرَهً، وَ زَعَمْنا اَنّا لَکِ اَوْلِیاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صابِرُونَ لِکُلِّ ما اَتانا بِهِ اَبُوکِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَاَتی بِهِ وَصِیُّهُ، فَاِنّا نَسْأَلُکِ اِنْ کُنّا صَدَّقْناکِ إلاّ اَلْحَقْتِنا بِتَصْدیقِنا لَهُما لِنُبَشِّرَ اَنْفُسَنا بِاَنّا قَدْ طَهُرْنا بِوِلایَتِکِ و مستحب است نیز آن که بگوید:

السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ نَبِیِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ حَبِیبِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَلِیلِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ صَفِیِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ أَمِینِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَیْرِ خَلْقِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ أَفْضَلِ أَنْبِیاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِکَتِهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَیْرِ الْبَرِیَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا سَیِدَهَ نِساءِ الْعالَمِینَ، مِنَ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا زَوْجَهَ وَلِیِ اللَّهِ وَخَیْرِ الْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا أُمَّ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِدَیْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصِدِّیقَهُ الشَّهِیدَهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الرَّضِیَّهُ الْمَرْضِیَّهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْفاضِلَهُ الزَّکِیَّهُ، السَّلامُ

ععَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْحَوْراءُ الْإِنْسِیَّهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا التَّقِیَّهُ النَّقِیَّهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمُحَدَّثَهُ الْعَلِیْمَهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَاالْمُضْطَهَدَهُ الْمَقْهُورَهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَهُ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ، صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکِ وَعَلی رُوحِکِ وَ بَدَنِکِ أَشْهَدُ أَنَّکِ مَضَیْتِ عَلی بَیِنَهٍ مِنْ رَبِکِ، وَأَنَّ مَنْ سَرَّکِ فَقَدْ سَرَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ جَفاکِ فَقَدْ جَفا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ آذاکِ فَقَدْ آذی رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ وَصَلَکِ فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ قَطَعَکِ فَقَدْ قَطَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، لِأَنَّکِ بَضْعَهٌ مِنْهُ، وَ رُوحُهُ الَّتِی بَیْنَ

جَنْبَیْهِ،اشْهِدُ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَلائِکَتَهُ أَنِی راضٍ عَمَّنْ رَضِیتِ عَنْهُ، ساخِطٌ عَلی مَنْ سَخِطْتِ عَلَیْهِ مُتَبَرّءٌ مِمَّنْ تَبَرَّاْتِ مِنْهُ، مُوالٍ لِمَنْ والَیْتِ، مُعادٍ لِمَنْ عادَیْتِ، مُبْغِضٌ لِمَنْ أَبْغَضْتِ، مُحِبٌّ لِمَنْ أَحْبَبْتِ، وَ کَفی بِاللَّهِ شَهِیداً وَ حَسِیباً وَ جازِیاً وَ مُثِیباً پس صلوات می فرستی بر حضرت رسول و ائمه اطهار علیهم السلام. مرحوم حاج شیخ عباس قمی گوید که ما در روز سیّم جمادی الاخرة زیارتی دیگر برای حضرت فاطمه علیها السلام نقل کردیم و علماء نیز مبسوطی برای آن مظلومه نقل کرده اند و آن مثل همین زیارت است که از شیخ نقل کردیم اوّل آن اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ است تا اُشْهِدُ اللهَ وَ رُسُلَهُ وَ مَلَائِكَتَهُ که از این جا به بعد، به این نحو است: اُشْهِدُ اللهَ وَ مَلائِكَتَهُ اَنّي وَلِيٌّ لِمَنْ

وَالاَكِ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكِ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكِ أَنَا يَا مَوْلاَتِي بِكِ وَ بِأَبِيكِ وَ بَعْلِكِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِكِ مُوقِنٌ بِوَلاَيَتِهِمْ مُؤْمِنٌ وَ لِطَاعَتِهِمْ مُلْتَزِمٌ أَشْهَدُ أَنَّ الدِّينَ دِينُهُمْ وَ الْحُكْمَ حُكْمُهُمْ وَ أَنَّهُمْ قَدْ بَلَّغُوا عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ دَعَوْا إِلَى سَبِيلِ اللَّهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ لاَ تَأْخُذُهُمْ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ وَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكِ وَ عَلَى أَبِيكِ وَ بَعْلِكِ وَ ذُرِّيَّتِكِ الْأَئِمَّةِ الطَّاهِرِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ صَلِّ عَلَى الْبَتُولِ الطَّاهِرَةِ الصِّدِّيقَةِ الْمَعْصُومَةِ التَّقِيَّةِ النَّقِيَّةِ الرَّضِيَّةِ الزَّكِيَّةِ الرَّشِيدَةِ الْمَظْلُومَةِ الْمَقْهُورَةِ الْمَغْصُوبَةِ حَقُّهَا الْمَمْنُوعَةِ إِرْثُهَا الْمَكْسُورَةِ ضِلْعُهَا الْمَظْلُومِ بَعْلُهَا الْمَقْتُولِ وُلْدُهَا

فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِكَ وَ بَضْعَةِ لَحْمِهِ وَ صَمِيمِ قَلْبِهِ وَ فِلْذَةِ كَبِدِهِ وَ النُّخْبَةِ مِنْكَ لَهُ وَ التُّحْفَةِ خَصَصْتَ بِهَا وَصِيَّهُ وَ حَبِيبَةِ الْمُصْطَفَى وَ قَرِينَهِ الْمُرْتَضَى وَ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ وَ مُبَشَّرَةِ الْأَوْلِيَاءِ حَلِيفَةِ الْوَرَعِ وَ الزُّهْدِ وَ تُفَّاحَةِ الْفِرْدَوْسِ وَ الْخُلْدِ الَّتِي شَرَّفْتَ مَوْلِدَهَا بِنَسَاءِ الْجَنَّةِ وَ سَلَلْتَ مِنْهَا أَنْوَارَ الْأَئِمَّةِ وَ أَرْخَيْتَ دُونَهَا حِجَابَ النُّبُوَّةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهَا صَلاَةً تَزِيدُ فِي مَحَلِّهَا عِنْدَكَ وَ شَرَفِهَا لَدَيْكَ وَ مَنْزِلَتِهَا مِنْ رِضَاكَ وَ بَلِّغْهَا مِنَّا تَحِيَّةً وَ سَلاَماً وَ آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ فِي حُبِّهَا فَضْلاً وَ إِحْسَاناً وَ رَحْمَةً وَ غُفْرَاناً إِنَّكَ ذُو الْعَفْوِ الْكَرِيمِ.

### زيارت ائمه بقيع علیه السلام(حضرت امام حسن مجتبی و امام زین العابدین و امام محمّد باقر و امام جعفر صادق علیهم السلام)پس از بجا آوردن مقدمات «مانند غسل و پوشیدن لباس نو و پاکیزه و استعمال بوی خوش و اذن دخول و نحو آن» بگو:﴿یا مَوالِیَّ یا ابْناءَ رَسُولِ اللَّهِ، عَبْدُکُمْ وَابْنُ امَتِکُمُ، الذَّلِیلُ بَیْنَ ایْدِیکُمْ، وَالْمُضْعَفُ فِی عُلُوّ قَدْرِکُمْ، وَالْمُعْتَرِفُ بَحَقّکُمْ، جاءَکُمْ مُسْتَجِیراً بِکُمْ، قاصِداً الی حَرَمِکُمْ، مُتَقَرّباً الی مَقامِکُمْ، مُتَوَسّلًا الَی اللَّهِ تَعالی بِکُمْ، ءَادْخُلُ یا مَوالِیَّ، ءَادْخُلُ یا اوْلیِاءَ اللَّهِ، ءَادْخُلُ یا مَلائِکَهَ اللَّهِ الْمُحْدِقِینَ بِهذَا الْحَرَمِ، الْمُقِیمِینَ بِهذَا الْمَشْهَدِ

و بعد از خشوع و خضوع و رقّت داخل شو و پای راست را مقدّم دار و بگو ﴿اللَّهُ اکْبَرُ کَبِیراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ کَثِیراً، وَسُبْحانَ اللَّهِ بُکْرَهً وَاصِیلًا، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ، الْماجِدِ الأَحَدِ، الْمُتَفَضّلِ الْمَنَّانِ، الْمُتَطَوّلِ الْحَنَّانِ، الَّذِی مَنَّ بِطَوْلِهِ، وَسَهَّلَ زِیارَهَ ساداتِی بِاحْسانِهِ، وَلَمْ یَجْعَلْنِی عَنْ زِیارَتِهِمْ مَمْنُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ پس نزدیک قبور مقدسه ایشان برو و پشت به قبله و رو به قبر ایشان کن و بگو: السَّلامُ عَلَیْکُمْ ائِمَّهَ الْهُدی، السَّلامُ عَلَیْکُمْ اهْلَ التَّقْوی، السَّلامُ عَلَیْکُمْ ایُّهَا الْحُجَجُ عَلی اهْلِ الدُّنْیا، السَّلامُ عَلَیْکُمْ ایُّهَا الْقُوَّامُ فِی الْبَرِیَّهِ بِالْقِسْطِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ اهْلَ الصَّفْوَهِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ آلَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ اهْلَ النَّجْوی، اشْهَدُ انَّکُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَ نَصَحْتُمْ وَ

صَبَرْتُمْ فِی ذاتِ اللَّهِ، وَکُذّبْتُمْ وَاسِیئَ الَیْکُمْ فَغَفَرْتُمْ، وَاشْهَدُ انَّکُمُ الأَئِمَّهُ الرَّاشِدُونَ الْمُهْتَدُونَ، وَانَّ طاعَتَکُمْ مَفْرُوضَهٌ، وَانَ قَوْلَکُمُ الصّدْقُ، وَانَّکُمْ دَعَوْتُم فَلَمْ تُجابُوا، وَامَرْتُمْ فَلَمْ تُطاعُوا، وَانَّکُمْ دَعائِمُ الدّینِ وَارْکانُ الْارْضِ، لَمْ تَزالُوا بِعَیْنِ اللَّهِ، یَنْسَخُکُمْ مِنْ اصْلابِ کُلّ مُطَهَّرٍ، وَیَنْقُلُکُمْ مِنْ ارْحامِ الْمُطَهَّراتِ، لَمْ تُدَنّسْکُمُ الْجاهِلِیَّهُ الْجَهْلاءُ، وَلَمْ تَشْرَکْ فِیکُمْ فِتَنُ الْاهْواءِ، طِبْتُمْ وَطابَ مَنْبَتُکُمْ، مَنَّ بِکُمْ عَلَیْنا دَیَّانُ الدّینِ، فَجَعَلَکُمْ فِی بُیُوتٍ اذِنَ اللَّهُ انْ تُرْفَعَ وَیُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ، وَجَعَلَصَلاتَنا عَلَیْکُمْ رَحْمَهً لَنا وَکَفَّارَهً لِذُنُوبِنا، اذِ اخْتارَکُمُ اللَّهُ لَنا، وَطَیَّبَ خَلْقَنا بِما مَنَّ عَلَیْنا مِنْ وِلایَتِکُمْ، وَ کُنَّا عِنْدَهُ مُسَمّینَ بِعِلْمِکُمْ، مُعْتَرِفِینَ بِتَصْدِیقِنا

ایَّاکُمْ، وَهذا مَقامُ مَنْ اسْرَفَ وَاخْطَا وَاسْتَکانَ وَاقَرَّ بِما جَنی، وَرَجی بِمَقامِهِ الْخَلاصَ، وَانْ یَسْتَنْقِذَهُ بِکُمْ مُسْتنْقِذُ الْهَلْکی مِنَ الرَّدی، فَکُونُوا لِی شُفَعاءَ، فَقَدْ وَفَدْتُ الَیْکُمْ اذْ رَغِبَ عَنْکُمْ اهْلُ الدُّنْیا، وَاتَّخَذُوا آیاتِ اللَّهِ هُزُواً، وَاسْتَکْبَرُوا عَنْها. در این جا سر بالا کن و بگو: یا مَنْ هُوَ قائِمٌ لا یَسْهُو، وَ دائِمٌ لا یَلْهُو، وَ مُحِیطٌ بِکُلّ شَیْ ءٍ، لَکَ الْمَنُّ بِما وَفَّقْتَنِی، وَعَرَّفْتَنِی بِما اقَمْتَنِی عَلَیْهِ، اذْصَدَّ عَنْهُ عِبادُکَ وَجَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ، وَاسْتَخَفُّوا بِحَقّهِ، وَمالُوا الی سِواهُ، فَکانَتِ الْمِنَّهُ مِنْکَ عَلَیَّ مَعَ اقْوامٍ خَصَصْتَهُمْ بِما خَصَصْتَنِی بِهِ، فَلَکَ الْحَمْدُ اذْ کُنْتُ عِنْدَکَ فِی مَقامِی هذا مَذْکُوراً مَکْتُوباً، فَلا تَحْرِمْنِی ما رَجَوْتُ، وَلا تُخَیّبْنِی فِیما دَعَوْتُ، بِحُرْمَهِ

مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ، وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ. پس دعا کن از برای خود به هر چه خواهی و شیخ طوسی رحمه الله علیه در تهذیب فرموده که بعد از آن هشت رکعت نماز زیارت بکن، یعنی از برای هر امامی دو رکعت. و شیخ طوسی رحمه الله علیه و سیّد بن طاووس رحمه الله علیه گفته اند که چون خواهی ایشان را وداع کنی بگو: السَّلامُ عَلَیْکُمْ ائِمَ الْهُدی وَ رَحْمُ اللهِ وَبَرکاتُه، اسْتَوْدِعُکُمُ اللهَ وَ اقْرَءُ عَلَیْکُمُ السَّلامَ، آمَنّا بِاللهِ وَ بِالرَّسولِ وَ بِما جِئْتُمْ وَ بِهِ دَلَلْتُمْ عَلَیْه، اللّهُمَّ فَاکْتُبْنا مَعَ الشّاهِدین. پس دعا بسیار کن، و از خدا سؤال کن که دیگر باره هم ترا به زیارت ایشان برگرداند و آخر عهد تو نباشد از زیارت ایشان. (مفاتیح الجنان)

زیارت حضرت سيّد الشهداء علیه السلام

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام به جابر جعفی :فرمودند چون آمدی به سوی قبر حسین علیه السلام بایست بر در روضه و بگو این کلمات را که از برای تو خواهد بود مقابل هر کلمه از آن بهره ای از رحمت الهی عرض کرد کدام است آن کلمات؟ فدایت شوم، فرمود: می گویی:

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللّهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللّهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ ابْراهِیمَ خَلیلِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا وارِثَ مُوسی کَلیمِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا وارِثَ عِیسَی رُوحِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ سَیِّدِ رُسُلِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عَلِیٍّ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ خَیْرِ اَلْوَصِیِّینَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا

وَارِثَ أَخِیهِ اَلْحَسَنِ اَلزَّکِیِّ اَلطَّاهِرِ اَلرَّضِیِّ اَلْمَرْضِیِّ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا اَلصِّدِّیقُ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا اَلرَّضِیُّ اَلْبَارُّ اَلتَّقِیُّ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَی اَلْأَرْوَاحِ اَلَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِکَ وَ أَنَاخَتْ بِرَحْلِکَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَی اَلْمَلاَئِکَهِ اَلْحَافِّینَ بِکَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ أَقَمْتَ اَلصَّلاَهَ وَ آتَیْتَ اَلزَّکَاهَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ اَلْمُنْکَرِ وَ جَاهَدْتَ اَلْمُلْحِدِینَ وَ عَبَدْتَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّی أَتَاکَ اَلْیَقِینُ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَهُ اَللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ. پس می روی به سوی قبر مطهّر و از برای تو خواهد بود به هر قدمی که برداری و بگذاری ثواب کسی که در راه خدا کشته شده و درخون خود می غلطد، پس چون رسیدی نزد قبر و ایستادی دست خود را بر قبر بمال و بگو: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ فِي أَرْضِهِ. پس

برو به سوی نماز و از برای تست به هر رکعتی که بجا آوری نزد آن حضرت مثل ثواب کسی که هزار حج و هزار عمره بجا آورده باشد و هزار بنده آزاد کرده باشد و مثل کسی که هزار موقف با پیغمبر مرسلی ایستاده باشد. (مفاتيح الجنان)

زیارت عاشورا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا اَبَا عَبْدِ اللهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَابْنَ اَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّنَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَابْنَ فَاطِمَهَ سَ یِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ اللهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَی الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِکَ عَلَیْکُمْ مِنِّی جَمِیعًا

سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيلُ وَالنَّهارُ، يا اَباعَبْدِاللَّهِ َقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِک عَلَينا، وَ عَلى جَميعِ اَهْلِ الْإِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصيبَتُک فِى السَّمواتِ، عَلى جَميعِ اَهْلِ السَّمواتِ، فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيکمْ اَهْلَ الْبَيتِ، وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکمْ عَنْ مَقامِکمْ، وَ اَزالَتْکمْ عَنْ مَراتِبِکمُ الَّتى رَتَّبَکمُ اللَّهُ فيها وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْکمْ، وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْکينِ مِنْ قِتالِکمْ، بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيکمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِيآئِهِم، يا اَبا عَبْدِاللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکمْ اِلى يوْمِ الْقِيامَةِ، وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَيةَ قاطِبَةً، وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ

عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ، وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً، وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِک، بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِک، فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکرَمَ مَقامَک وَ اَکرَمَنى بِک اَنْ يرْزُقَنى طَلَبَ ثارِک مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيتِ مُحَمَّدٍ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ، اَللّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَک وَجيهاً بِالْحُسَينِ عَلَيهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيا وَالْأخِرَةِ، يا اَبا عَبْدِاللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ، وَ اِلى اميرِالْمُؤْمِنينَ، وَ اِلى فاطِمَةَ وَاِلَى الْحَسَنِ، وَاِلَيک بِمُوالاتِک، وَ بِالْبَرآئَةِ مِمَّنْ قاتَلَک وَ نَصَبَ لَک الْحَرْبَ، وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيکمْ، وَاَبْرَءُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِک، وَ بَنى عَلَيهِ بُنْيانَهُ، وَ جَرى فى ظُلْمِهِ، وَ جَوْرِهِ عَلَيکمْ وَ على اَشْياعِکمْ

بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَاِلَيکمْ مِنْهُمْ، وَاَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ، ثُمَّ اِلَيکمْ بِمُوالاتِکمْ وَمُوالاةِ وَلِيکمْ، وَبِالْبَرآئَةِ مِنْ اَعْدآئِکمْ وَالنَّاصِبينَ لَکمُ الْحَرْبَ، وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ، اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکمْ، وَ وَلِىٌّ لِمَنْ والاکمْ، وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداکمْ، فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکرَمَنى بِمَعْرِفَتِکمْ، وَمَعْرِفَةِ اَوْلِيآئِکمْ، وَرَزَقَنِى الْبَرآئَةَ مِنْ اَعْدآئِکمْ، اَنْ يجْعَلَنى مَعَکمْ فِى الدُّنْيا وَالْأخِرَةِ، وَاَنْ يثَبِّتَ لى عِنْدَکمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَالْأخِرَةِ وَاَسْئَلُهُ اَنْ يبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکمْ عِنْدَاللَّهِ، وَ اَنْ يرْزُقَنى طَلَبَ ثارى، مَعَ اِمامٍ مَهُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِ مِنْکمْ، وَاَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّکمْ وَ بِالشَّاْنِ الَّذى لَکمْ عِنْدَهُ اَنْ يعْطِينى بِمُصابى بِکمْ اَفْضَلَ ما يعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ مُصيبَةً ما اَعْظَمَها وَ

اَعْظَمَ رَزِيتَها فِى الْإِسْلامِ، وَفى جَميعِ السَّمواتِ وَالْأَرْضِ، اَللّهُمَ اجْعَلْنى فى مَقامى هذا، مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْک صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ، اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْيا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَمَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللّهُمَّ اِنَّ هذا يوْمٌ تَبَرَّکتْ بِهِ بَنُو اُمَيةَ، وَابْنُ آکلَةِ الْأَکبادِ، اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ عَلى لِسانِک وَلِسانِ نَبِيک، صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَآلِهِ، فى کلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيک، صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَآلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْ اَبا سُفْيانَ وَمُعوِيةَ وَ يزيدَ بْنَ مُعاوِيةَ، عَلَيهِمْ مِنْک اللَّعْنَةُ اَبَدَ الْأبِدينَ، وَهذا يوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَآلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَينَ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيهِ، اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيهِمُ اللَّعْنَ مِنْک وَالْعَذابَ [الْأَليمَ]، اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيک فى هذَاالْيوْمِ وَ

فى مَوْقِفى هذا، وَ اَيامِ حَيوتى بِالْبَرآئَهِ مِنْهُمْ، وَاللَّعْنَةِ عَلَيهِمْ، وَ بِالْمُوالاتِ لِنَبِيک وَ آلِ نَبِيک عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ اَلسَّلامُ. پس صد مرتبه می گویی: اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِک، اَللّهُمَ الْعَنِالْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَينَ، وَ شايعَتْ وَبايعَتْ وَتابَعَتْ عَلى قَتْلِهِ، اَللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً پس صد مرتبه می گویی: اَلسَّلامُ عَلَيک يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ، وَعَلَى الْأَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِک، عَلَيک مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيلُ وَالنَّهارُ، وَلا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِکمْ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَينِ، وَعَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَينِ، وَعَلى اَوْلادِ الْحُسَينِ، وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَينِ پس می گویی: اَللّهُمَّ خُصَ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى، وَابْدَأْ بِهِ

اَوَّلاً، ثُمَّ الثَّانِىَ وَالثَّالِثَ وَالرَّابِعَ، اَللَّهُمَّ الْعَنْ يزيدَ خامِساً، وَالْعَنْ عُبَيدَ اللَّهِ بْنَ زِيادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ، وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً، وَ آلَ اَبى سُفْيانَ وَ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ، اِلى يوْمِ الْقِيامَةِ پس به سجده می روی و می گویی: للّهُمَّ لَک الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاکرينَ لَک عَلى مُصابِهِمْ، اَلْحَمْدُ للَّهِ عَلى عَظيمِ رَزِيتى، اَللّهُمَ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَينِ يوْمَ الْوُرُودِ، وَثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَک مَعَ الْحُسَينِ،وَاَصْحابِ الْحُسَينِ، الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَينِ عَلَيهِ السَّلامُ

دعای بعد از زیارت عاشورا

(معروف به دعای علقمه)

يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ، يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ

يَا كاشِفَ كُرَبِ الْمَكْرُوبِينَ ، يَا غِياثَ الْمُسْتَغِيثِينَ ، يَا صَرِيخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ ، وَ يَا مَنْ هُوَ أَ قْرَبُ إِلَيَّ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ ، وَ يَا مَنْ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ ، وَ يَا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلَى ، وَبِالْأُ فُقِ الْمُبِينِ ، وَيَا مَنْ هُوَ الرَّحْمانُ الرَّحِيمُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى ، وَيَا مَنْ يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ ، وَيَا مَنْ لا يَخْفى عَلَيْهِ خافِيَةٌ ، يَا مَنْ لاَ تَشْتَبِهُ عَلَيْهِ الْأَصْواتُ ، وَيَا مَنْ لاَ تُغَلِّطُهُ الْحاجاتُ ، وَيَا مَنْ لاَ يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ ، يَا مُدْرِكَ كُلِّ فَوْتٍ ، وَيَا جامِعَ كُلِّ شَمْلٍ ، وَيَا بارِئَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ ، يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ ، يَا قاضِيَ الْحاجاتِ ، يَا مُنَفِّسَ الْكُرُباتِ ، يَا مُعْطِيَ السُّؤُلاتِ ، يَا وَ لِيَّ الرَّغَباتِ ، يَا كافِيَ الْمُهِمَّاتِ ، يَا مَنْ يَكْفِي مِنْ

کُلِّ شَی ءٍ، وَ لا یکْفی مِنْهُ شَی ءٌ، فِی السَّمواتِ وَ الْأَرْض، اَسْئَلُکَ بِحَقِ مُحَمَّدٍ خاتَِمِ النَّبِیینَ، وَ عَلِی اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَ بِحَقِّ فاطِمَهَ بِنْتِ نَبِیکَ، وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ، فَاِنّی به هم اَتَوَجَّهُ اِلَیکَ فی مَقامی هذا، وَ بِهِمْ اَتَوَسَّلُ وَ بِهِمْ اَتَشَفَّعُ اِلَیکَ، وَ بِحَقِّهِمْ اَسْئَلُکَ وَ اُقْسِمُ وَ اَعْزِمُ عَلَیکَ، وَ بِالشَّاْنِ الَّذی لَهُمْ عِنْدَکَ، وَ بِالْقَدْرِ الَّذی لَهُمْ عِنْدَکَ، وَ بِالَّذی فَضَّلْتَهُمْ عَلَی الْعالَمینَ، وَ بِاسْمِکَ الَّذی جَعَلْتَهُ عِنْدَهُمْ، و به خَصَصْتَهُمْ دُونَ الْعالَمینَ، و به اَبَنْتَهُمْ وَ اَبَنْتَ فَضْلَهُمْ مِنْ فَضْلِ الْعالَمینَ، حَتّی فاقَ فَضْلُهُمْ فَضْلَ الْعالَمینَ جَمیعاً، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، و آن تَکْشِفَ عَنّی غَمّی وَ هَمّی وَ کَرْبی، وَ تَکْفِینِی الْمُهِمَّ مِنْ اُمُوری، وَ تَقْضِی عَنّی

دَینی، وَ تُجیرَنی مِنَ الْفَقْرِ وَ تُجیرَنی، مِنَ الْفاقَهِ، وَ تُغْنِینی عَنِ الْمَسْئَلَهِ اِلَی الْمَخْلُوقینَ، وَ تَکْفِینی هَمَّ مَنْ اَخافُ هَمَّهُ، وَ عُسْرَ مَنْ اَخافُ عُسْرَهُ، وَ حُزُونَهَ مَنْ اَخافُ حُزُونَتَهُ، وَ شَرَّ مَنْ اَخافُ شَرَّهُ، وَ مَکْرَ مَنْ اَخافُ مَکْرَهُ، وَ بَغْی مَنْ اَخافُ بَغْیهُ، وَ جَوْرَ مَنْ اَخافُ جَوْرَهُ، وَ سُلْطانَ مَنْ اَخافُ سُلْطانَهُ، وَ کَیدَ مَنْ اَخافُ کَیدَهُ، وَ مَقْدُرَهَ مَنْ اَخافُ مَقْدُرَتَهُ عَلَی، وَ تَرُدَّ عَنّی کَیدَ الْکَیدَهِ، وَ مَکْرَ الْمَکَرَهِ، اَللّهُمَّ مَنْ اَرادَنی فَاَرِدْهُ، و من کادَنی فَکِدْهُ، وَ اصْرِفْ عَنّی کَیدَهُ وَ مَکْرَهُ وَ بَاْسَهُ وَ اَمانِیهُ، وَ امْنَعْهُ عَنّی کَیفَ شِئْتَ وَ اَنّی شِئْتَ، اَللّهُمَّ اشْغَلْهُ عَنّی بِفَقْرٍ لا تَجْبُرُهُ، وَ بِبَلاءٍ لا تَسْتُرُهُ، وَ بِفاقَهٍ لا تَسُدَّها، وَ بِسُقْمٍ لا تُعافیهِ، وَ ذُلٍّ لا تُعِزُّهُ، وَ بِمَسْکَنَهٍ لا تَجْبُرُها، اَللّهُمَّ اضْرِبْ

بِالذُّلِّ نَصْبَ عَینَیهِ، وَ اَدْخِلْ عَلَیهِ الْفَقْرَ فی مَنْزِلِهِ، وَ الْعِلَّهَ وَ السُّقْمَ فی بَدَنِهِ، حَتّی تَشْغَلَهُ عَنّی بِشُغْلٍ شاغِلٍ لا فَراغَ لَهُ، وَ اَنْسِهِ ذِکْری کَما اَنْسَیتَهُ ذِکْرَکَ، وَ خُذْعَنّی بِسَمْعِهِ وَ بَصَرِهِ، وَ لِسانِهِ وَ یدِهِ، وَ رِجْلِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَمیعِ جَوارِحِهِ، وَ اَدْخِلْ عَلَیهِ فی جَمیعِ ذلِکَ الْسُّقْمَ، وَ لا تَشْفِهِ حَتّی تَجْعَلَ ذلِکَ لَهُ شُغْلاً شاغِلاً بِهِ عَنّی وَ عَنْ ذِکْری، وَ اکْفِنی یا کافِی مالا یکْفی سِواکَ فَاِنَّکَ الْکافی لا کافِی سِواکَ، وَ مُفَرِّجٌ لا مُفَرِّجَ سِواکَ وَ مُغیثٌ لا مُغیثَ سِواکَ، وَ جارٌ لا جارَ سِواکَ، خابَ مَنْ کانَ جارُهُ سِواکَ، وَ مُغیثُهُ سِواکَ، وَ مَفْزَعُهُ اِلی سِواکَ، وَ مَهْرَبُهُ اِلی سِواکَ، وَ مَلْجَأُهُ اِلی غَیرِکَ، وَ مَنْجاهُ مِنْ مَخْلُوقٍ غَیرِکَ، فَاَنْتَ ثِقَتی وَ رَجآئی، وَ مَفْزَعی وَ مَهْرَبی، وَ

مَلْجَأی وَ مَنْجای، فَبِکَ اَسْتَفْتِحُ، وَ بِکَ اَسْتَنْجِحُ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَتَوَجَّهُ اِلَیکَ، وَ اَتَوَسَّلُ وَ اَتَشَفَّعُ، فَاَسْئَلُکَ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ، فَلَکَ الْحَمْدُ وَ لَکَ الشُّکْرُ، وَ اِلَیکَ الْمُشْتَکی، وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ، فَاَسْئَلُکَ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، و آن تَکْشِفَ عَنّی غَمّی وَ هَمّی وَ کَرْبی فی مَقامی هذا، کَما کَشَفْتَ عَنْ نَبِیکَ هَمَّهُ وَ غَمَّهُ وَ کَرْبَهُ، وَ کَفَیتَهُ هَوْلَ عَدُوِّهِ، فَاکْشِفْ عَنّی کَما کَشَفْتَ عَنْهُ، وَ فَرِّجْ عَنّی کَما فَرَّجْتَ عَنْهُ، وَ اکْفِنی کَما کَفَیتَهُ، وَ اصْرِفْ عَنّی هَوْلَ ما اَخافُ هَوْلَهُ وَ مَؤُنَهَ ما اَخافُ مَؤُنَتَهُ، وَ هَمَّ ما اَخافُ هَمَّهُ بِلا مَؤُنَهٍ عَلی نَفْسی مِنْ ذلِکَ، وَ اصْرِفْنی بِقَضآءِ حَوائِجی، وَ کِفایهِ ما اَهَمَّنی هَمُّهُ، مِنْ اَمْرِ

آخِرَتی وَ دُنْیای، یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ [وَیا اَبا عَبْدِ اللَّهِ ، عَلَیکُما مِنّی سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِی اللَّیلُ وَ النَّهارُ، وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیارَتِکُما، وَ لا فَرَّقَ اللَّهُ بَینی وَ بَینَکُما، اَللّهُمَّ اَحْینی حَیوهَ مُحَمد وَ ذُرِّیتِهِ، وَ اَمِتْنی مَماتَهُمْ، وَ تَوَفَّنی عَلی مِلَّتِهِمْ، وَ احْشُرْنی فی زُمْرَتِهِمْ، وَ لا تُفَرِّقْ بَینی وَ بَینَهُمْ طَرْفَهَ عَینٍ اَبَداً فِی الدُّنْیا وَ الْأخِرَهِ، یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ وَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ، اَتَیتُکُما زآئِراً وَ مُتَوَسِّلاً اِلَی اللَّهِ رَبّی وَ رَبِّکُما، وَ مُتَوَجِّهاً اِلَیهِ بِکُما، وَ مُسْتَشْفِعاً بِکُما اِلَی اللَّهِ تَعالی فی حاجَتی هذِهِ، فَاشْفَعا لی، فَاِنَّ لَکُما عِنْدَاللَّهِ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ، وَ الْجاهَ الْوَجیهَ، وَ الْمَنْزِلَ الرَّفیعَ وَ الْوَسیلَهَ اِنّی اَنْقَلِبُ عَنْکُما مُنْتَظِراً، لِتَنَجُّزِ الْحاجَهِ وَ قَضآئِها وَ نَجاحِها مِنَ اللَّهِ

بِشَفاعَتِکُما لی اِلَی اللَّهِ فی ذلِکَ، فَلا اَخیبُ وَ لا یکُونُ مُنْقَلَبی مُنْقَلَباً خآئِباً خاسِراً، بَلْ یکُونُ مُنْقَلَبی مُنْقَلَباً راجِحاً [راجیاً] مُفْلِحاً مُنْجِحاً، مُسْتَجاباً بِقَضآءِ جَمیعِ حَوائِجی، وَ تَشَفَّعا لی اِلَی اللَّهِ، انْقَلَبْتُ عَلی ما شآءَ اللَّهُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ، مُفَوِّضاً اَمْری اِلَی اللَّهِ، مُلْجِأً ظَهْری اِلَی اللَّهِ، مُتَوَکِّلاً عَلَی اللَّهِ، وَ اَقُولُ حَسْبِی اللَّهُ وَ کَفی، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ دَعی، لَیسَ لی وَرآءَ اللَّهِ وَ وَرآئَکُمْ یا سادَتی مُنْتَهی، ما شآءَ رَبّی کانَ، و مالَمْ یشَأْ لَمْ یکُنْ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ، اَسْتَوْدِعُکُمَا اللَّهَ، وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی اِلَیکُما، اِنْصَرَفْتُ یا سَیدی یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ وَ مَوْلای، وَ اَنْتَ یا اَبا عَبْدِاللَّهِ یا سَیدی، و سلامی عَلَیکُما مُتَّصِلٌ مَا اتَّصَلَ اللَّیلُ وَ النَّهارُ، واصِلٌ ذلِکَ

اِلَیکُما، غَیرُ مَحْجُوبٍ عَنْکُما سَلامی اِنْ شآءَ اللَّهُ، وَ اَسْئَلُهُ بِحَقِّکُما اَنْ یشآءَ ذلِکَ وَ یفْعَلَ، فَاِنَّهُ حَمیدٌ مَجیدٌ، اِنْقَلَبْتُ یا سَیدَی عَنْکُما تآئِباً حامِداً للَّهِ، شاکِراً راجِیاً لِلْإِجابَهِ، غَیرَ آیسٍ وَ لا قانِطٍ، ائِباً عآئِداً راجِعاً اِلی زِیارَتِکُما، غَیرَ راغِبٍ عَنْکُما وَ لا مِنْ زِیارَتِکُما، بَلْ راجِعٌ عآئِدٌ اِنْ شآءَ اللَّهُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ، یا سادَتی رَغِبْتُ اِلَیکُما وَ اِلی زِیارَتِکُما، بَعْدَ اَنْ زَهِدَ فیکُما وَ فی زِیارَتِکُما اَهْلُ الدُّنْیا، فَلا خَیبَنِی اللَّهُ ما رَجَوْتُ و ما اَمَّلْتُ فی زِیارَتِکُما، اِنَّهُ قَریبٌ مُجیبٌ﴾.

زیارت حضرت علی اکبر علیه السلام

در پایین پای حضرت سید الشهداء علیه السلام

السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللّهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ نَبِيِّ اللّهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الشَّهِيدُ ابْنُ الشَّهِيدِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمَظْلُومُ ، لَعَنَ اللّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ، وَلَعَنَ اللّهُ أُمَّةً ظَلَمَتْكَ، وَلَعَنَ اللّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ. پس بیفکن خود را بر قبرش و ببوس آن را و بگو السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّهِ وَابْنَ وَلِيِّهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ وَ جَلَّتِ الرَّزِيَّةُ بِكَ عَلَيْنا وَ عَلَى جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ، فَلَعَنَ اللّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ

أَبْرَءُ إِلى اللهِ وَاليْكَ مِنْهُمْ.

زیارت سایر شهدای دشت کربلا

السَّلامُ عَلَيْكُم يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ وَأَحِبَّانَهُ، السَّلامُ عَلَيْكُم يَا أَصْفِياءَ اللَّهِ وَ أَوِدَّاثَهُ، السَّلامُ عَلَيْكُم يَا أَنْصَارَ دِينِ اللَّهِ وَ أَنْصَارَ نَبيّه صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ أَنْصَارَ أَمِيرالمُؤْمِنِينَ علیه السلام وَ أَنْصَارَ فَاطِمَةَ علیها السلام سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ، السَّلامُ عَلَيْكَمْ يَا أَنْصَار أَبي مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ علیه السلام الْوَلِي النَّاصِحِ ، السَّلامُ عَلَيْكُمْ يَا أَنْصَارَ أَبي عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ الْمَظْلُوم صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ، بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّى طِبْتُم وَ طَابَتِ الأَرْضُ التي فِيهَا دُفِنْتُمْ وَ فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْراً عَظِيماً، يَا لَيْتَنى كُنتُ مَعَكُمْ

زیارت حضرت ابو الفضل العبّاس علیه السلام

شیخ اجلّ جعفر بن قولویه قمّی به سند معتبر از ابوحمزه ثمالی روایت کرده که حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرموده که چون اراده نمائی که زیارت کنی قبر عبّاس بن علی علیه السلام را و آن بر کنار فرات محاذی حایر است می ایستی بر در روضه و می گویی:

سَلَامُ اللَّهِ وَ سَلَامُ مَلَائِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَائِهِ الْمُرْسَلِينَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِينَ وَ جَمِيعِ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الزَّاكِيَاتِ الطَّيِّبَاتِ فِيمَا تَغْتَدِي وَ تَرُوحُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ أَشْهَدُ لَكَ بِالنَّصِيحَةِ وَ التَّصْدِيقِ وَ التَّسْلِيمِ وَ الْوَفَاءِ لِخَلَفِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ الشَّهِيدِ الْمُرْسَلِ وَ السِّبْطِ الْمُنْتَجَبِ وَ الدَّلِيلِ الْعَالِمِ وَ

الْوَصِيِّ الْمُبَلِّغِ وَ الْمَظْلُومِ الْمُهْتَضَمِ فَجَزَاكَ اللَّهُ عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ عَنْ فَاطِمَةَ وَ عَنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَ احْتَسَبْتَ وَ أَعَنْتَ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ أَلَا لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ جَهِلَ حَقَّكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنِ اسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ حَالَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَاءِ الْفُرَاتِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً وَ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ لَكُمْ مَا وَعَدَكُمْ بِهِ جِئْتُكَ يَا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَافِداً إِلَيكَ وَ قَلْبِي لَكُمْ مُسَلِّمٌ وَ أَنَا لَكُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ مَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ إِنِّي بِكُمْ وَ بِإِيَابِكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَكُمْ وَ قَتَلَكُمْ مِنَ الْكَافِرِينَ فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ بِالْأَيْدِي وَ

الْأَلْسُنِ پس داخل روضه شو و خود را به ضریح بچسبان و بگو: السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ وَ السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ مَغْفِرَتُهُ (وَ رِضْوَانُهُ وَ خ عَلَى رُوحِكَ (وَ بَدَنِكَ) خ أَشْهَدُ وَ أُشْهِدُ اللَّهَ أَنَّكَ مَضَيْتَ عَلَى مَا مَضَى بِهِ الْبَدْرِيُّونَ وَ الْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُنَاصِحُونَ لَهُ فِي جِهَادِ أَعْدَائِهِ الْمُبَالِغُونَ فِي نُصْرَةِ أَوْلِيَائِهِ الذَّابُّونَ عَنْ أَحِبَّائِهِ فَجَزَاكَ اللَّهُ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ وَ أَوْفَرَ جَزَاءِ أَحَدٍ وَفَى بِبَيْعَتِهِ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ اسْتَجَابَ لَهُ دَعْوَتَهُ وَ أَطَاعَ وُلَاةَ أَمْرِهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَالَغْتَ فِي النَّصِيحَةِ وَ أَعْطَيْتَ غَايَةَ الْمَجْهُودِ فَبَعَثَکَ اللَّهُ فِی الشُّهَداءِ)

وَ جَعَلَ رُوحَکَ مَعَ ارْواحِ السُّعَداءِ وَ أَعْطاکَ مِنْ جِنانِهِ افْسَحَها مَنْزِلًا وَ افْضَلَها غُرَفاً وَ رَفَعَ ذِکرَکَ فِی الْعالَمِینَ فِی عِلِّیِّینَ وَ حَشَرکَ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحِینَ وَ حَسُنَ اولئِکَ رَفِیقاً. اشْهَدُ أَنَّکَ لَمْ تَهِنْ وَ لَمْ تَنْکُلْ وَ إِنَّکَ مَضَیْتَ عَلی بَصِیرهٍ مِنْ امْرِکَ مُقْتَدِیاً بِالصّالِحِینَ وُ مُتَّبِعاً لِلنَّبِیِّینَ فَجَمَعَ اللَّهُ بَیْنَنا وَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ رَسُولِهِ وَ اوْلِیائِهِ فِی مَنازِلِ الْمُخْبِتِینَ فَإِنَّهُ ارْحَمُ الرّاحِمِینَ.

زیارت حضرت موسی بن جعفر علیه السلام

سيّد جليل علىّ بن طاووس علیه السلام در مصباح الزّائر در یکی از زیارات حضرت موسی بن جعفر علیه السلام این صلوات را بر آن حضرت که محتوی است بر شمّه ای از فضائل و

مناقب و عبادت و مصائب آن جناب نقل کرده البته زائر از فیض خواندن آن خود را محروم نکند:

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، وَ صَلِّ عَلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَصِيِّ اَلْأَبْرَارِ، وَ إِمَامِ اَلْأَخْيَارِ، وَ عَيْبَةِ اَلْأَنْوَارِ، وَ وَارِثِ اَلسَّكِينَةِ وَ اَلْوَقَارِ، وَ اَلْحِكَمِ وَ اَلْآثَارِ، اَلَّذِي كَانَ يُحْيِي اَللَّيْلَ بِالسَّهَرِ إِلَى اَلسَّحَرِ بِمُوَاصَلَةِ اَلاِسْتِغْفَارِ، حَلِيفِ اَلسَّجْدَةِ اَلطَّوِيلَةِ، وَ اَلدُّمُوعِ اَلْغَزِيرَةِ، وَ اَلْمُنَاجَاةِ اَلْكَثِيرَةِ، وَ اَلضَّرَاعَاتِ اَلْمُتَّصِلَةِ، وَ مَقَرِّ اَلنُّهَى وَ اَلْعَدْلِ، وَ اَلْخَيْرِ وَ اَلْفَضْلِ، وَ اَلنَّدَى وَ اَلْبَذْلِ، وَ مَأْلَفِ اَلْبَلْوَى وَ اَلصَّبْرِ، وَ اَلْمُضْطَهَدِ بِالظُّلْمِ، وَ اَلْمَقْبُورِ بِالْجَوْرِ، وَ اَلْمُعَذَّبِ فِي قَعْرِ اَلسُّجُونِ، وَ ظُلَمِ اَلْمَطَامِيرِ، ذِي اَلسَّاقِ اَلْمَرْضُوضِ بِحِلَقِ

الْقُیُودِ وَ الْجَنَازَةِ الْمُنَادَی عَلَیْهَا بِذُلِّ الِاسْتِخْفَافِ وَ الْوَارِدِ عَلَی جَدِّهِ الْمُصْطَفَی وَ أَبِیهِ الْمُرْتَضَی وَ أُمِّهِ سَیِّدَةِ اَلنِّسَاءِ، بِإِرْثٍ مَغْصُوبٍ، وَ وَلاَءٍ مَسْلُوبٍ، وَ أَمْرٍ مَغْلُوبٍ، وَ دَمٍ مَطْلُوبٍ، وَ سَمٍّ اَللّهُمَّ وَ کَما صَبَرَ عَلَی غَلیظِ الْمِحَنِ وَ تَجَرُّعِ غُصَصِ الْکُرَبِ وَاسْتَسْلَمَ لِرِضاکَ وَ اَخْلَصَ الطّاعَةَ لَکَ وَ مَحَضَ الْخُشُوعَ وَاسْتَشْعَرَ الْخُضُوعَ وَ عادَی الْبِدْعَةَ وَ اَهْلَها وَ لَمْ یَلْحَقْهُ فِی شَی ءٍ مِنْ اَوامِرِکَ وَ نَواهیَک لَوْمَةٌ لائمٍ، صَلِّ عَلَیْهِ صَلَوةً نامِیَةٌ مُنیفَة زاکِیَةً تُوجِبُ لَهُ بِها شَفاعَةَ اُمَمٍ مِنْ خَلْقِکَ وَ قُروُنٍ مِنْ بَرایاَکَ وَ بَلِّغْهُ عَنّاتَحِیَّةً وَ سَلامَا وَ آتِنا مِنْ لَدُنْکَ فِی مُوالاتِهِ فَضْلا وَ اِحْسانا وَ مَغْفِرَةً وَ رِضْوانَا، اِنَّکَ ذُوالْفَضْلِ

الْعَمِيمِ وَالتَّجاوُزِ الْعَظِيمِ بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الراحِمينَ. (مفاتيح الجنان)

زیارت حضرت امام رضا علیه السلام

شیخ مفید رحمه الله علیه هم در مُقنِعه فرموده می ایستی نزد قبر آن حضرت بعد از آن که غسل زیارت کرده باشی و پاکیزه ترین جامه های خود را پوشیده باشی می گویی:

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَلِىَّ اللَّهِ وَابْنَ وَلِيِّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللَّهِ وَابْنَ حُجَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اِمامَ الْهُدى وَالْعُرْوَةَ الْوُثْقى وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ اَشْهَدُ اَنَّكَ مَضَيْتَ عَلى ما مَضى عَلَيْهِ آبآؤُكَ الطّاهِرُونَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ لَمْ تُؤْثِرْ عَمىً عَلى هُدىً وَلَمْ تَمِلْ مِنْ حَقٍّ اِلى باطِلٍ وَ

اَنَّكَ نَصَحْتَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَاَدَّيْتَ الاَمانَةَ فَجَزاكَ اللَّهُ عَنِ الاِسْلامِ وَاَهْلِهِ خَيْرَ الْجَزآءِ اَتَيْتُكَ بِاَبى وَ اُمّى زآئراً عارِفاً بِحَقِّكَ مُوالِياً لاَوْلِيآئِكَ مُعادِياً لاَعْدآئِكَ فَاشْفَعْ لى عِنْدَ رَبِّكَ. پس بچسبان خود را به قبر و ببوس آن را و بگذارد و طرف خود را بر آن پس بگرد به جانب سر و بگو: اَلسّلامُ عَلَيْكَ يا مَوْلايَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْاِمامُ الْهادِي وَالْوَلِيُّ الْمُرْشِدُ اَبْرَءُ إِلَى اللّهِ مِنْ أَعْدَائِكَ وَاَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ بِوِلايَتِكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ برَکاتُهُ پس دو رکعت نماز زیارت بجا آور و بعد از آن هر چه خواستی نماز کن و بگرد به طرف پاپس دعا کن به آن چه می خواهی انشاء الله. (مفاتیح الجنان)

صلوات خاصه حضرت امام رضا علیه السلام

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی عَلِیِّ بْنِ مُوسَی اَلرِّضَا اَلْمُرْتَضَی اَلْإِمَامِ اَلتَّقِیِّ اَلنَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلَی مَنْ فَوْقَ اَلْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ اَلثَّرَی اَلصِّدِّیقِ اَلشَّهِیدِ صَلاَهً کَثِیرَهً تَامَّهً زَاکِیَهً مُتَوَاصِلَهً مُتَوَاتِرَهً مُتَرَادِفَهً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ.

شعر جامی در مدح آن حضرت

سَلامٌ عَلى ال ظه و يس *** سَلامٌ عَلى الخَيْرِ النَّبِيِّينَ

سَلامٌ عَلَى رَوْضَةٍ حَلَ فيها *** إمام يُباهي بِهِ الْمُلْكُ وَالدِّين

امام به حق شاه مطلق که آمد *** حریم درش قبله گاه سلاطین

شه کاخ عرفان گُل شاخ احسان *** دُر درج امکان مه برج تمکین

على بن موسى الرضا کز خدایش *** رضا شد لقب چون رضا بودش آئین

ز فضل و شرف بینی او را جهانی *** اگر نبوَدَت تیره چشم جهان بین

پی عطر روبند حوران جنّت *** غبار درش را به گیسوی مشکین

اگر خواهی آری به کف دامن او *** برو دامن از هر چه جز اوست برچین

هشت بیت الحاقی اثر طبع مؤلف

به جنّت عبادت نباشد و لکن *** بخوانند از شوق، طاها و ياسين ⁽¹⁾

حریم رضا (علیه السلام) چون بهشت برین است *** بلند است آوای طاها و یاسین

ملائک چو پر در پر آن جا، ستاده *** دگر جای نبود ز بهر شیاطین

زهی گنبد با صفایش چو خورشید *** برد برق آن، برق چشم ملاعين

رواقش مُعَلّی است چون باغ جنّت *** حریمش مصفّاست چون طور سینین

از این رو روانند سوی حریمش *** ز ایران و از هند، از روم و از چین

به کویت رسیدم شها چون گدایان *** فتادم بخاک درت چون مساکین

که در حشر دستم بگیری ز رأفت *** گه پخش دیوان و نصب موازين

زیارت حضرت امام جواد علیه السلام

شیخ صدوق رحمه الله علیه در فقیه روایت کرده که چون خواهی زیارت کنی آن حضرت را پس غسل کن و خود را پاکیزه نما و دو جامه پاک بپوش و بگو:

اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ، الْإِمامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ، الرِّضِیِّ الْمَرْضِیِّ، وَحُجَّتِکَ عَلی مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّری صَلاهً کَثیرَهً نامِیَهً زاکِیَهً مُبارَکَهً مُتَواصِلَهً مُتَرادِفَهً مُتَواتِرَهً کَافْضَلِ ما صَلَّیْتَ عَلی احَدٍ مِنْ اوْلِیآئِکَ، وَالسَّلامُ

عَلَیْکَ یا وَلِیَّ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا نوُرَ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّهَ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا امامَ الْمُؤْمِنینَ، وَوارِثَ عِلْمِ النَّبِیّینَ، وَسُلالَهَ الْوَصِیّینَ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا نُورَ اللَّهِ فی ظُلُماتِ الْأَرْضِ، اتَیْتُکَ زائِراً عارِفاً بِحَقِّکَ، مُعادِیاً لِأَعْدائِکَ، مُوالِیاً لِأَوْلِیائِکَ، فَاشْفَعْ لی عِنْدَ رَبِّکَ. آن گاه حاجت خود را سؤال کن بعد از آن چهار رکعت نماز کن در قبّه ای که در آن قبر امام محمّدتقی علیه السلام است، دو رکعت برای زیارت امام موسی کاظم علیه السلام و دو رکعت برای امام محمّدتقی علیه السلام و نماز مکن در نزد سر امام موسی كاظم علیه السلام که آن مقابل قبور قریش است و جایز نیست آن ها را قبلۀ خود گردانیدن. (مفاتیح الجنان)

زیارت امام هادی و امام عسکریّ علیه السلام

چون وارد شدی به سُرّ من رای - انشاء الله- و خواستی زیارت کنی آن دو امام همام علیهما السلام را، پس غسل کن و بعد از رعایت آداب دخول حرم های شریفه با تأنّی و وقار روانه شو تا به در حرم مطهر و اذن دخول بخوان پس داخل حرم شو و زیارت کن آن دو بزرگوار را به این الفاظ که اصّح زیارات است:

السَّلَامُ عَلَیْكُمَا يَا وَلِيَّيِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْكُمَا يَا حُجَّتَيِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْكُمَا يَا نُورَيِ اللَّهِ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ السَّلَامُ عَلَیْكُمَا يَا مَنْ بَدَا لِلَّهِ فِي شَأْنِكُمَا السَّلَامُ عَلَیْكُمَا يَا حَبِيبَيِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْكُمَا يَا إِمَامَيِ الْهُدَى أَتَيْتُكُمَا عَارِفاً بِحَقِّكُمَا مُعَادِياً لِأَعْدَائِكُمَا مُوَالِياً لِأَوْلِيَائِكُمَا مُؤْمِناً بِمَا آمَنْتُمَا بِهِ، کافِراً بِما کَفَرْتُما بِهِ، مُحَقِّقاً لِما حَقَّقْتُما، مُبْطِلاً لِمَا اَبْطَلْتُما، اَسْئَلُ اللَّهَ

رَبّی وَرَبَّکُما اَنْ یَجْعَلَ حَظّی مِنْ زِیارَتِکُمَا الصَّلوه عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَاَنْ یَرْزُقَنی مُرافَقَتَکُما فِی الْجِنانِ مَعَ آبائِکُمَا الصَّالِحینَ، وَاَسْئَلُهُ اَنْ یُعْتِقَ رَقَبَتی مِنَ النَّارِ، وَ یَرْزُقَنی شَفاعَتَکُما وَ مُصاحَبَتَکُما، وَ یُعَرِّفَ بَیْنی وَ بَیْنَکُما، وَلا یَسْلُبَنی حُبَّکُما وَحُبَّ آبائِکُمَا الصَّالِحینَ، وَ اَنْ لا یَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیارَتِکُما، وَیَحْشُرَنی مَعَکُما فِی الْجَنَّه بِرَحْمَتِهِ، اَللّهُمَ ارْزُقْنی حُبَّهُما، وَتَوَفَّنی عَلی مِلَّتِهِما، اَللَّهُمَّ الْعَنْ ظالِمی آلِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ، وَانْتَقِمْ مِنْهُمْ، اَللّهُمَّ الْعَنِ الْأَوَّلینَ مِنْهُمْ وَالْأخِرینَ، وَضاعِفْ عَلَیْهِمُ الْعَذابَ، وَابْلُغْ بِهِمْ وَبِاَشْیاعِهِمْ وَمُحِبّیهِمْ وَمُتَّبِعیهِمْ اَسْفَلَ دَرَکٍ مِنَ الْجَحیمِ، اِنَّکَ عَلی کُلِّشَی ءٍ قَدیرٌ، اَللّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَ وَلِیِّکَ

فَرَجَ وَلِیِّکَ وَابْنِ وَلِیِّکَ، وَ ساجْعَلْ فَرَجَنا مَعَ فَرَجِهِمْ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ. و جهد می کنی در دعا کردن از برای خود و پدر و مادر و هر دعا که خواهی بکن و اگر توانی به نزدیک قبر ایشان برو و دو رکعت نماز نزد قبر بکن و اگر نتوانی داخل مسجد شو و دو رکعت نماز بکن و هر دعا که خواهی بکن که مستجابست و این مسجد پهلوی خانه ایشان است و حضرت امام علی نقی و امام حسن عسکری علیهما السلام در آن نماز می کرده اند. (مفاتیح الجنان)

زیارت امام زمان علیه السلام

معروف به زیارت آل یاسین

شیخ جلیل احمد بن ابی طالب طبرسی رحمه الله علیه در کتاب شریف احتجاج روایت کرده که از ناحیه مقدسه بیرون آمد بسوی محمد حمیری بعد از جواب مسائلی که از آن

حضرت سؤال کرده بود: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم، لا لِأَمْرِ اللهِ تَعْقِلُونَ، وَلا مِنْ اَوْلِیائِهِ تَقْبَلُونَ حِکْمَةٌ بالِغَةٌ، فَما تُغْنِ النُّذُرِ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، هرگاه خواستید توجه کنید بوسیله ما بسوی خدا تبارک و تعالى و بسوی ما پس بگوئید چنان که خدای تعالی فرموده:

سَلامٌ عَلَى آلِ یس السَّلامُ عَلَیْکَ یَا دَاعِیَ اللَّهِ وَ رَبَّانِیَّ آیَاتِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَابَ اللَّهِ وَ دَیَّانَ دِینِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا خَلِیفَةَ اللَّهِ وَ نَاصِرَ حَقِّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِیلَ إِرَادَتِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا تَالِیَ کِتَابِ اللَّهِ وَ تَرْجُمَانَهُ السَّلامُ عَلَیْکَ فِی آنَاءِ لَیْلِکَ وَ أَطْرَافِ نَهَارِکَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مِیثَاقَ اللَّهِ الَّذِی أَخَذَهُ وَ وَکَّدَهُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِی ضَمِنَهُ السَّلامُ

عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصُوبُ وَالْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ وَالْغَوْثُ وَالرَّحْمَةُ الْوَاسِعَةُ وَ عْداً غَيْرَ مَكْذُوبٍ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْعُدُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقُومُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْرَأُ وَ تُبَيِّنُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُصَلِّي وَ تَقْنُتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَرْكَعُ وَ تَسْجُدُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُكَبِّرُ وَ تُهَلِّلُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِرُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُمْسِي وَ تُصْبِح السَّلَامُ عَلَيْكَ فِي اللَّيْلِ إِذا يَغْشى وَالنَّهارِ إِذا تَجَلَّى السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْإِمَامُ الْمَأْمُونُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ السَّلَامُ عَلَيْكَ بِجَوَامِعِ السَّلَامِ، أُشْهِدُكَ يَا مَوْلَايَ أَنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ لَا حَبِيبَ إِلَّا هُوَ وَأَهْلُهُ وَ

أَشْهَدُ أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ وَالْحُسَيْنَ حُجَّتُهُ وَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ حُجَّتُهُ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ حُجَّتُهُ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ وَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ حُجَّتُهُ وَ عَلِيَّ بْنَ مُوسَى حُجَّتُهُ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ حُجَّتُهُ وَ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ حُجَّتُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ حُجَّةُ اللَّهِ أَنْتُمُ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَ أَنَّ رَجْعَتَكُمْ حَقٌّ لَا شَكَّ فِيهَا يَوْمَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً وَ أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَأَنَّ نَاكِراً وَنَكِيراً حَقٌّ وَأَشْهَدُ أَنَّ النَّشْرَ وَالْبَعْثَ حَقٌّ وَأَنَّ الصِّرَاطَ وَالْمِرْصَادَ حَقٌّ وَالْمِيزَانَ وَالْحِسَابَ حَقٌّ وَالْجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ وَالْوَعْدَ

وَالْوَعِيدَ بِهِمَا حَقٌّ يَا مَوْلَايَ شَقِيَ مَنْ خَالَفَكُمْ وَسَعِدَ مَنْ أَطَاعَكُمْ فَاشْهَدْ عَلَى مَا أَشْهَدْتُكَ عَلَيْهِ وَأَنَا وَلِيٌّ لَكَ بَرِي ءٌ مِنْ عَدُوِّكَ فَالْحَقُّ مَا رَضِيتُمُوهُ وَالْبَاطِلُ مَا سَخِطْتُمُوهُ وَالْمَعْرُوفُ مَا أَمَرْتُمْ بِهِ وَالْمُنْكَرُ مَا نَهَيْتُمْ عَنْهُ فَنَفْسِي مُؤْمِنَةٌ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِرَسُولِهِ وَبِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَبِأَئِمَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَبِكُمْ يَا مَوْلَايَ أَوَّلِكُمْ وَآخِرِكُمْ وَنُصْرَتِي مُعَدَّةٌ لَكُمْ وَمَوَدَّتِي خَالِصَةٌ لَكُمْ آمِينَ آمِين. و بعد از آن این دعا خوانده شود: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ نَبِيِّ رَحْمَتِكَ وَ كَلِمَةِ نُورِكَ وَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِي نُورَ الْيَقِينِ وَ صَدْرِي نُورَ الْإِيمَانِ وَ فِكْرِي نُورَ الثَّبَاتِ وَ عَزْمِي نُورَ الْعِلْمِ وَ قُوَّتِي نُورَ الْعَمَلِ وَ لِسَانِي نُورَ الصِّدْقِ وَ دِينِي نُورَ الْبَصَائِرِ مِنْ عِنْدِكَ وَ

بَصَرِي نُورَ الضِّيَاءِ وَ سَمْعِي نُورَ وَ عْيِ الْحِكْمَةِ وَ مَوَدَّتِي نُورَ الْمُوَالاةِ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ علیه السلام حَتَّى أَلْقَاكَ وَ قَدْ وَ فَيْتُ بِعَهْدِكَ وَ مِيثَاقِكَ فَلْتَسَعْنِي رَحْمَتُكَ يَا وَلِيُّ يَا حَمِيدُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حُجَّتِكَ فِي أَرْضِكَ وَ خَلِيفَتِكَ فِي بِلَادِكَ وَالدَّاعِي إِلَى سَبِيلِكَ وَالْقَائِمِ بِقِسْطِكَ _ وَالثَّائِرِ بِأَمْرِكَ وَلِيِّ الْمُؤْمِنِينَ وَ بَوَارِ الْكَافِرِينَ وَ مُجَلِّي الظُلْمَةِ وَ مُنِيرِ الْحَقِّ وَالسَّاطِعِ بِالْحِكْمَةِ وَالصِّدْقِ وَكَلِمَتِكَ التَّامَّةِ فِي أَرْضِكَ الْمُرْتَقِبِ الْخَائِفِ وَالْوَلِيِّ النَّاصِحِ سَفِينَةِ النَّجَاةِ وَعَلَمِ الْهُدَى وَ نُورِ أَبْصَارِ الْوَرَى وَ خَيْرِ مَنْ تَقَمَّصَ وَارْتَدَى وَ مُجَلِّي الْعَمَى الَّذِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِير.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ ابْنِ أَوْلِيَائِكَ الَّذِينَ فَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَ أَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَ أَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرْتَهُمْ تَطْهِيراً اللَّهُمَّ انْصُرْ وَ انْتَصِرْ بِهِ أَوْلِيَاءَكَ وَ أَوْلِيَاءَهُ وَشِيعَتَهُ وَأَنْصَارَهُ وَاجْعَلْنَا مِنْهُمْ، اللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ كُلِّ بَاغٍ وَ طَاغٍ وَ مِنْ شَرِّ جَمِيعِ خَلْقِكَ وَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ احْرُسْهُ وَ امْنَعْهُ مِنْ أَنْ يُوصَلَ إِلَيْهِ بِسُوءٍ وَاحْفَظْ فِيهِ رَسُولَكَ وَ آلَ رَسُولِكَ وَأَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَ أَيِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْ نَاصِرِيهِ وَاخْذُلْ خَاذِلِيهِ وَاقْصِمْ بِهِ جَبَابِرَةَ الْكُفْرِ وَاقْتُلْ بِهِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَ جَمِيعَ الْمُلْحِدِينَ حَيْثُ كَانُوا فِي مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ امْلَأْ بِهِ

الْأَرْضَ عَدْلًا وَأَظْهِرْ بِهِ دِينَ نَبِيِّكَ وَاجْعَلْنِي اللَّهُمَّ مِنْ أَنْصَارِهِ وَأَعْوَانِهِ وَأَتْبَاعِهِ وَ شِيعَتِهِ وَ أَرِنِي فِي آلِ مُحَمَّدٍ مَا يَأْمَلُونَ وَ فِي عَدُوِّهِمْ مَا يَحْذَرُونَ إِلَهَ الْحَقِّ آمِينَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين. (مفاتيح الجنان)

زیارت حضرت معصومه علیها السلام در قم

علّامه مجلسی رحمه الله علیه از بعض کتب زیارات نقل کرده که علیّ بن ابراهیم از پدرش از سعد اشعری قمی از حضرت امام رضا علیه السلام روایت کرده که آن حضرت فرمود: ای سعد نزد شما قبری هست از ما سعد گفت: گفتم فدای تو شوم قبر فاطمه دختر امام موسی علیه السلام را می فرمایی؟ فرمود: بلی، مَنْ زَارَها عارفاً بِحَقِّها فَلَهُ الْجَنَّةُ، هر که

او را زیارت کند و حقّ او را بشناسد از برای اوست بهشت.

چون به نزد قبر آن حضرت برسی نزد سرش رو به قبله بایست و سی و چهار مرتبه «اللهُ اَكْبَرُ» و سی و سه مرتبه «سُبْحانَ اللهِ» و سی و سه مرتبه «اَلْحَمْدُ لِلّهِ» بگو پس بگو:

اَلسَّلامُ عَلی آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی نُوحٍ نَبِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی إِبْراهِیمَ خَلِیلِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی مُوسی کَلِیمِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی عِیسی رُوحِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللَّهِ،اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَیْرَ خَلْقِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صَفِیَّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِاللَّهِ خاتَِمِ النَّبِیِّینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ، عَلِیَّ بْنَ أَبِی طالِبٍ وَصِیَّ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَةُ سَیِّدَةَ نِسآءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُما یا سِبْطَیِ الرَّحْمَةِ وَسَیِّدَیْ شَبابِ أَهْلِ

الْجَنَّةِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَ الْعابِدِینَ وَقُرَّةَ عَیْنِ النّاظِرِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ باقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِیِّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصّادِقَ الْبآرَّ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ الطّاهِرَ الطُّهْرَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ التَّقِیَّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِیَّ النّاصِحَ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ، اَلسَّلامُ عَلَی الْوَصِیِّ مِنْ بَعْدِهِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی نُورِکَ وَسِراجِکَ، وَوَلِیِّ وَلِیِّکَ وَوَصِیِّ وَصِیِّکَ، وَحُجَّتِکَ عَلی خَلْقِکَ. اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَ

لسَّلامُ عَلَیْکِ یابِنْتَ رَسُولِ الّلهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَ خَدیجَةَ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ اَمیرِالْمُؤْمِنینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِیِّ الّلهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُخْتَ وَلِیِّ الّلهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا عَمَّةَ وَلِیِّ الّلهِ . اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ مُوسیَ بْنِ جَعْفَرٍ ، وَ رَحْمَةُ الّلهِ وَ بَرَکاتُهُ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ عَرَّفَ الّلهُ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ فِی الْجَنَّةِ وَ حَشَرَنا فی زُمْرَتِکُمْ وَ اَوْرَدَنا حَوْضَ نَبِیِّکُمْ وَ سَقانا بِکَاْسِ جَدِّکُمْ مِنْ یَدِ عَلیِ بْنِ اَبی طالِبٍ صَلَواتُ الّلهِ عَلَیْکُمْ ، اَسْأَلُ الّلهَ اَنْ یُرِیَنا فیکُمُ السُّرُورَ وَ الْفَرَجَ، وَ اَنْ یَجْمَعَنا وَ اِیّاکُمْ فی زُمْرَةِ جَدِّکُمْ مُحَمَّدٍ صَلَّی الّلهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ، وَ اَنْ لا یَسْلُبَنا مَعْرِفَتَکُمْ اِنَّهُ وَلِیٌّ قَدیرٌ . اَتَقَرَّبُ اِلیَ الّلهِ بِحُبِّکُمْ ، وَ الْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِکُمْ ، وَ التَّسْلیمِ اِلَی الّلهِ ، راضِیاً بِهِ غَیْرَ مُنْکِرٍ

وَ لا مُسْتَکْبِرٍ ، وَ عَلی یَقینٍ ما اَتی بِهِ مُحَمَّدٌ وَ بِهِ راضٍ، نَطْلُبُ بِذلِکَ وَجْهَکَ یا سَیِّدی ، اَلّلهُمَّ وَ رِضاکَ وَ الّدارَ الْاخِرَةِ یا فاطِمَةُ اشْفَعی لی فِی الْجَنَّةِ ، فَاِنَّ لَکِ عِنْدَ الّلهِ شَأْناً مِنَ الشَّاْنِ. اَلّلهُمَّ اِنّی أَسْأَلُکَ اَنْ تَخْتِمَ لی بِالسَّعادَةِ ، فَلا تَسْلُبْ مِنّی ما اَنَا فیهِ ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِالّلهِ الْعَلیِّ الْعَظیمِ ، اَلّلهُمَّ اسْتَجِبْ لَنا وَ تَقَبَّلْهُ بِکَرَمِکَ وَ عَزَّتِکَ وَ بِرَحْمَتِکَ وَ عافِیَتِکَ ، وَ صَلَّی الّلهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعینَ ، وَ سَلَّمَ تَسْلیماً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ. (مفاتيح الجنان)### زیارت حضرت عبدالعظیم علیه السلام در رینسب شریفش به چهار واسطه به سبط جلیل حضرت خير الورى امام حسن مجتبی علیه السلام منتهی می شود

بدین طریق: عبدالعظیم بن عبدالله بن علىّ بن الحسن بن زيد بن الحسن بن علىّ بن ابيطالب علیه السلام.و قبر شریفش در ری معلوم و مشهور و ملاذ و معاذ عامۀ مخلوق است و علو مقام و جلالت شأن آن حضرت اظهر من الشمس است چه آن جناب به علاوه آن که در دودمان حضرت خاتم النّبيّين علیهما السلام است، از اکابر محدّثین و اعاظم علماء و زهّاد و عبّاد و صاحب ورع و تقوی است و از اصحاب حضرت جواد و حضرت هادی علیهما السلام است و نهایت توسّل و انقطاع به خدمت ایشان داشته و احادیث بسیار از ایشان روایت کرده و اوست صاحب کتاب خطب امیرالمؤمنين علیه السلام و كتاب يَوْمٌ وَ لَيْلَةٌ و اوست که دین خود را بر امام زمانش حضرت هادى علیه السلام عرض کرد و حضرت تصدیق او نمود و فرمود: ﴿يا أَبَا الْقاسِمِ، هَذا وَاللَّهِ دِينُ اللَّهِ الَّذِي ارْتَضاهُ لِعِبَادِهِ فَاثْبَتْ عَلَيْهِ ثَبَّتَكَ اللهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ. و نیز صاحب بن عبّاد در وصف علم حضرت عبدالعظیم علیه السلام گفته که روایت کرده ابوتراب رویانی که

گفت: شنیدم از ابوحمّاد رازی که می گفت: وارد شدم بر حضرت امام علیّ نقی علیه السلام در سُرّ من رای پس سؤال کردم از آن حضرت جمله ای از مسائل حلال و حرام خود و جواب فرمود مسائل مرا. پس زمانی که وداع کردم با آن حضرت برای بیرون آمدن از آن جا حضرت با من فرمود ای حمّاد هرگاه مشکل شد بر تو چیزی از امور دینت در ناحیهٔ خود -یعنی در بلد ری- پس سؤال کن آن را از عبدالعظیم بن عبدالله حسنی و سلام مرا به او برسان.

و محقّق داماد در کتاب رواشح گفته که احادیث بسیار در فضیلت زیارت عبدالعظیم روایت شده و وارد شده که هر که زیارت کند قبر او را بهشت بر او واجب شود و شیخ شهید ثانی رحمه الله علیه در حواشی خلاصه همین روایت را از بعض نسّابین نقل فرموده و ابن بابویه و ابن قولویه به سند معتبر روایت کرده اند که مردی از اهل ری به خدمت حضرت امام علیّ نقی علیه السلام رفت، حضرت از او پرسید که کجا بودی؟ عرض کرد که به زیارت امام حسین علیه السلام رفته بودم. فرمود که اگر زیارت می کردی قبر عبدالعظیم را که نزد

شماست، هر آینه مثل کسی بودی که زیارت امام حسین علیه السّلام کرده باشد. مرحوم حاج شیخ عبّاس قمیّ رحمه الله علیه در مفاتیح گوید: علما از برای آن بزرگوار زیارتی نقل نکردند مگر آن که فخر المحققین آقا جمال الدین در مزار خود فرموده که زیارت آن حضرت به این نحو مناسب است:

اَلسَّلامُ عَلی آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی نُوحٍ نَبِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی إِبْراهِیمَ خَلِیلِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی مُوسی کَلِیمِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی عِیسی رُوحِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللَّهِ،اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَیْرَ خَلْقِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صَفِیَّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِاللَّهِ خاتَِمِ النَّبِیِّینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ، عَلِیَّ بْنَ أَبِی طالِبٍ وَصِیَّ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا

فاطِمَةُ سَیِّدَةَ نِسآءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُما یا سِبْطَیِ الرَّحْمَةِ وَسَیِّدَیْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَ الْعابِدِینَ وَقُرَّةَ عَیْنِ النّاظِرِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ باقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِیِّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصّادِقَ الْبآرَّ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ الطّاهِرَ الطُّهْرَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ التَّقِیَّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِیَّ النّاصِحَ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ، اَلسَّلامُ عَلَی الْوَصِیِّ مِنْ بَعْدِهِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی نُورِکَ وَ سِراجِکَ، وَ وَلِیِّ وَلِیِّکَ وَ وَصِیِّ وَصِیِّکَ، وَ

حُجَّتِکَ عَلی خَلْقِکَ. اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَخَدِیجَةَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا أُخْتَ وَلِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا عَمَّةَ وَلِیِّ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا رُقَیَّةُ بِنْتَ الْحُسَیْنِ الشَّهِیدِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصَّغِیرَةُ الشَّهِیدَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمَقْهُورَةُ الْمَظْلُومَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْفاضِلَةُ الْرَّشِیدَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْجَلِیلَةُ الْجَمِیلَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الْبَعِیدَةُ عَنِ الْأَوْطانِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْأَسِیرَةُ فِی الْبُلْدانِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مَوْلاتِی وَابْنَةَ مَوْلایَ، وَسَیِّدَتِی وَابْنَةَ سَیِّدِی وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ، فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ جَحَدَکِ، وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَکِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ضَرَبَکِ، وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَمْ یَعْرِفْ حَقَّکِ وَلَعَنَ اللَّهُ أَعْدآءَ آلِ مُحَمَّدِ، مِنَ الْجِنِ وَالْاِنْسِ، مِنَ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ، وَضاعَفَ عَلَیْهِمُ الْعَذابَ الْأَلِیمَ، اَتَیْتُکِ یا مَوْلاتِی وَابْنَةَ مَوْلایَ، قاصِداً وافِداً عارِفاً بَحَقِّکِ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ عَرَّفَ اللَّهُ بَیْنَنا وَبَیْنَکُمْ فِی الْجَنَّةِ، وَحَشَرَنا فِی زُمْرَتِکُمْ، وَأَوْرَدَنا حَوْضَ نَبِیِّکُمْ، وَسَقانا بِکَأْسِ جَدِّکُمْ مِنْ یَدِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طالِبٍ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ، أَسْئَلُ اللَّهَ أَنْ یُرِیَنا فِیکُمُ السُّرُورَ وَ

الْفَرَجَ، وَأَنْ یَجْمَعَنا وَإِیّاکُمْ فِی زُمْرَةِ جَدِّکُمْ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَأَنْ لا یَسْلُبَنا مَعْرِفَتَکُمْ، إِنَّهُ وَلِیٌّ قَدِیرٌ. أَتَقَرَّبُ إِلَی اللَّهِ بِحُبِّکُمْ، وَالْبَرآءَةِ مِنْ أَعْدآئِکُمْ، وَالتَّسْلِیمِ إِلَی اللَّهِ راضِیاً بِهِ غَیْرَ مُنْکِرٍ وَلامُسْتَکْبِرٍ، وَعَلی یَقِینٍ ما أَتی بِهِ مُحَمَّدٌ وَبِهِ راضٍ نَطْلُبُ بِذلِکَ وَجْهَکَ یا سَیِّدِی. اَللَّهُمَّ وَرِضاکَ وَالدّارَ الْآخِرَةَ، یا رُقَیَّةُ، اِشْفَعِی لِی فِی الْجَنَّةِ، فَإِنَّ لَکِ عِنْدَ اللَّهِ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ. اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْئَلُکَ أَنْ تَخْتِمَ لِی بِالسَّعادَةِ، فَلاتَسْلُبْ مِنِّی ما أَنَا فِیهِ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ. اَللَّهُمَّ اسْتَجِبْ لَنا، وَتَقَبَّلْهُ بِکَرَمِکَ وَعِزَّتِکَ، وَبِرَحْمَتِکَ وَعافِیَتِکَ، وَصَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِینَ، وَسَلَّمَ تَسْلِیماً یا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ.

پس محقّق مذکور فرموده که در بعضی اخبار مذکور است که امامزاده عبدالعظیم در اوقات توقّف در ری از منزل پنهان بیرون آمد و قبری که در مقابل قبر اوست و راه در میان است زیارت می کرد و می فرمود که این قبر مردی از اولاد موسی بن جعفر علیه السلام است و الحال قبری در آن جاست که به امامزاده حمزه فرزند امام موسی علیه السلام منسوب است و ظاهر آن است که همان قبری باشد که امامزاده عبدالعظیم زیارت آن می نمود - انشاء الله- او را نیز زیارت باید نمود و همین زیارت را می توان خواند و فقره «السَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَا الْقَاسِم» و فقره بعد از آن را نباید خواند انتهی. مخفی نماند که در صحن امامزاده حمزه قبر شیخ جليل سعيد قدوة المفسّرين جمال الدّين ابوالفتوح حسین بن علی خزاعی علیه السلام صاحب تفسیر معروفست باید آن جناب را زیارت نمود و همچنین از زیارت جناب شيخ صدوق رئيس المحدّثين معروف به ابن بابویه که در نزدیکی بلد شاهزاده عبدالعظیم است نباید غفلت نمود. (مفاتيح الجنان)

### زیارت برای امامزادگان علیه السلامسيّد اجلّ علىّ بن طاووس علیه السلام فرموده که چون قصد کردی زیارت کنی یکی از ایشان را پس بایست بر سر قبرشان و بگو:﴿السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّها السَّيِّدُ الزَّكِيُّ الطَّاهِرُ الوَلِيُّ وَالدَّاعِي الحَفِيُّ ، أَشْهَدُ أَنَّكَ قُلْتَ حَقّاً وَ نَطَقْتَ حَقّاً وَ صِدْقاً وَ دَعَوْتَ إِلى مَوْلايَ وَ مَوْلاكَ عَلانِيَةً وَسِرّاً ، فازَ مُتَّبِعُكَ وَ نَجا مُصَدِّقُكَ وَ خابَ وَ خَسِرَ مُكَذِّبُكَ وَالمُتَخَلِّفُ عَنْكَ إِشْهَدْ لِي بِهذِهِ الشَّهادَةَ لاَكُونَ مِنَ الفائِزِينَ بِمَعْرِفَتِكَ وَطاعَتِكَ وَتَصْدِيقِكَ وَإِتِّباعِكَ ، وَالسَّلامُ عَلَيْكَ يا سَيِّدِي وَابْنَ سَيِّدِي أَنْتَ بابُ اللّٰهِ المُؤْتى مِنْهُ وَالمَأْخُوذُ

عَنْهُ ، أَتَيْتُكَ زائِراً وَحاجاتِي لَكَ مُسْتَوْدِعاً وَها أَنا ذا أَسْتَوْدِعُكَ دِينِي وَأَمانَتِي وَ خَواتِيمَ عَمَلِي وَ جوامِعَ أَمَلِي إِلى مُنْتَهى أَجَلِي وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ الله وَ بَرَكاتُهُ.

زیارت دیگر برای اولاد ائمّه علیهم السلام

اَلسَّلامُ عَلى جَدِكَ الْمُصْطَفَى السَّلَامُ عَلَى أبيكَ الْمُرْتَضَى الْرّضا، اَلسَّلامُ عَلَى السَّيِّدَيْنِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، اَلسَّلامُ عَلَى خَديجَةَ أُمّ سَيِّدَةِ نِسَاء الْعالَمينَ، اَلسَّلامُ عَلى فَاطِمَةَ أُمّ الَّائِمَّةِ الطَّاهِرينَ ، اَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ الْفاخِرَةِ بُحُورِ الْعُلُومِ الزّاخِرَةِ شُفَعَائِي فِي الْآخِرَةِ وَأَوْلِيَائِي عِنْدَ عَوْدِ الرُّوحِ إِلَى الْعِظَامِ

النّاخِرَةِ، اَئِمَّةِ الْخَلْقِ وَوُلاةِ الْحَقِّ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الشَّخْصُ الشَّريف الظَّاهِرُ الْكَريمُ، اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَمُصْطَفاهُ وَاَنَّ عَلِيّاً وَلِيُّهُ وَمُجْتَباهُ، وَ اَنَّ الْاِمامَةَ فِي وُلْدِهِ إِلى يَوْمِ الدِّينِ، نَعْلَمُ ذالِكَ عِلْمَ اليَقينِ وَ نَحْنُ لِذالِكَ مُعْتَقِدُونَ وَ في نَصْرِهِمْ مُجْتَهِدُونَ. (مفاتيح الجنان)

زیارت قبور مؤمنين

شیخ ثقه جلیل القدر جعفر بن قولویه قمی از عمروبن عثمان رازی روایت کرده که گفت شنیدم از حضرت ابوالحسن امام موسى بن جعفر علیهما السلام که می فرمود هر کس قادر نباشد بر زیارت ،ما پس زیارت کند صلحاء از موالیان ما را تا نوشته شود برای او ثواب زیارت ما و کسی که

قادر نباشد بر صله و نیکی به ما پس صله و نیکی کند با صالحان موالیان ما تا از برای او نوشته شود ثواب صله و نیکی به ما.

در روایات خواندن سوره حمد و دو سورۀ «قُل اَعُوذُ» و «قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» و آية الكرسی و یازده مرتبه «قُلْ هُوَ اللهُ اَحَدٌ» و هفت مرتبه «انّا اَنْزَلْناه» و هدیه کردن به ارواح مؤمنین سفارش شده است.

[1] از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام منقول است که هر که داخل قبرستان شود و بگوید:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اَلسَّلامُ عَلَى أَهْلِ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ، مِنْ أَهْل لا الله إلَّا اللهُ، يا أَهْلَ لا إلهَ إِلَّا اللهُ، بِحَقِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، كَيْفَ وَجَدْتُمْ قَوْلَ لا إلهَ إِلَّا اللهُ مِنْ لا إِلهَ إلا الله، يا لا اله إلا اللهُ، بِحَقِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، إِغْفِرْ لِمَنْ قَالَ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَاحْشُرْنا فِي زُمْرَةِ

مَنْ قَالَ لا إلهَ إِلَّا اللهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ ، عَلِيٌّ وَلِيُّ الله حق سبحانه و تعالى ثواب پنجاه سال عبادت برای او بنویسد و گناه پنجاه ساله را از او و پدر و مادرش محو گرداند. [2] از حضرت امام حسین علیه السلام روایت شده که هر که عليم داخل قبرستان شود و بگوید: اَللّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الْأَرْواحِ الفانِيَةِ وَالْأَجْسادِ الْبالِيَةِ وَالعِظام النَّخِرَةِ الَّتي خَرَجَتْ مِنَ الدُّنْيا وَ هِيَ بِكَ مُؤْمِنَةٌ، اَدْخِلْ عَلَيْهِمْ رَوْحاً مِنْكَ وَ سَلاماً مِنّى. حق تعالی بنویسد از برای او حسنات به عدد خلق از زمان آدم تا قیام قیامت.

[3] به سند صحیح منقول است که عبدالله بن سنان به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد که چگونه باید بر اهل قبور سلام کرد فرمود که می گویی: اَلسَّلامُ عَلَى أَهْلِ

الدِّيارِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُسْلِمِينَ، أَنْتُمْ لَنا فَرَط وَ نَحْنُ إِنْشَاءَ اللهُ بِكُمْ لاحِقُونَ. (مفاتيح الجنان)

زیارت جامعه کبیره

شیخ صدوق در فقیه و عیون روایت کرده از موسی بن عبدالله نخعی که گفت: عرض کردم بخدمت حضرت امام علی النقی علیه السلام که یا بن رسول الله مرا تعلیم فرما زیارتی با بلاغت که کامل باشد که هرگاه خواستم زیارت کنم یکی از شما را آن را بخوانم فرمود که چون بدرگاه رسیدی بایست و بگو شهادتین را یعنی بگو:

اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مَحَمَّداً صَلَّى الله عَلَيْهِ وَالِهِ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. و با حال غسل باشی و چون داخل حرم شوی و قبر را ببینی بایست و سی مرتبه «الله اکبر» بگو پس اندکی راه برو بآرام دل و آرام تن و گام ها را نزدیک یکدیگر گذار پس

بایست و سی مرتبه «الله اکبر» بگو پس نزدیک قبر مطهر رو و چهل مرتبه «الله اَكْبَرُ» بگو تا صد تکبیر تمام شود و شاید چنان که مجلسی اول گفته وجه تکبیر این باشد که اکثر طباع مایلند بغلوّ مبادا از عبارات امثال این زیارت بغلوّ افتند، یا از بزرگی حق سبحانه و تعالی غافل شوند یا غیر این ها. پس بگو:

لسّلامُ عَلَيْكُم يَا أَهْلَ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعَ الرّسالَةِ وَ مُخْتَلَفَ المَلائِكَةِ وَ مَهْبِطَ الْوَحْى وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ وَ خُزَّانَ الْعِلْمِ وَ مُنْتَهَى الْحِلْمِ وَ أُصُولَ الْكَرَمِ وَقادَةَ الأُمَمِ وَ أَوْلِيَاءَ النِّعَمِ وَ عَناصِرَ الأَبْرارِ وَ دَعائِمَ الأَخْيَارِ وَساسَةَ الْعِبَادِ وَ أرْكانَ الْبِلادِ وَ أَبْوابَ الإِيمانِ وَ أُمَناءَ الرَّحْمَانِ وَ سُلَالَةَ النَّبِيِّينَ وَ صِفْوَةَ الْمُرْسَلِينَ وَ عِتْرَةَ خِيَرَةِ رَبِّ العالَمينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ

السَّلَامُ عَلى أَئْمَةِ الهُدَى علیهم السلام وَ مَصَابِيحِ الدُّجَى وَ أَعْلامِ التُّقَى وَ ذَوِي النُّهَى وَ أَوِلِي الْحِجَى وَ كَهْفِ الْوَرَى وَ وَرَثَةِ الأَنْبِياءِ وَ الْمَثَلِ الأَعْلى وَ الدَّعْوَةِ الْحُسْنَىٰ وَ حُجَجِ اللَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ وَ الأُولَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَى مَحَالٌ مَعْرِفَةِ اللَّهِ وَ مَسَاكِن بَرَكَةِ اللَّهِ وَ مَعادِنِ حِكْمَةِ اللَّهِ وَ حَفَظَةِ سِرِّ اللَّهِ وَ حَمَلَةِ كِتابِ اللَّهِ وَ أَوْصِياءِ نَبيِّ اللَّهِ صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ ذُرِّيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ رَحمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ السَّلامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلى اللَّهِ وَ الأَدِّلاءِ عَلَى مَرْضاةِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَقِرِّينَ فِي أَمْرِ اللَّهِ وَ التَّامِّينَ فِي مَحَبَّةِ اللَّهِ وَ الْمَخْلِصِينَ فِي تَوْحِيدِ اللَّهِ وَ الْمُظْهِرِينَ لأَمْرِ اللَّهِ وَ نَهْيِهِ وَ عِبادِهِ الْمُكْرَمِينَ الَّذِينَ لايَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ

يَعْمَلُونَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ السَّلامُ عَلى الأَئْمَةِ الدُّعَاةِ وَ القادَةِ الْهُداةِ وَ السَّادَةِ الْوُلاةِ وَ الذَّادَةِ الْحُماة وَ أَهْلِ الذِّكْرِ وَ أُولي الأَمْرِ وَ بَقِيَّةِ اللَّهِ وَ خِيَرَتِهِ وَ حِزْبِهِ وَ عَيْبَةِ عِلْمِهِ و َحُجَّتِهِ وَ صِراطِهِ وَ نُورِهِ وَ بُرْهانِهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لاشَرِيكَ لَهُ كَمَا شَهِدَ اللَّهُ لِنَفْسِهِ وَ شَهِدَتْ لَهُ مَلائِكَتُهُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ مِنْ خَلْقِهِ لَا إِلَهِ إِلا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم عَبْدُهُ المُنتَجَبُ وَ رَسُولُهُ الْمُرْتَضَى أَرْسَلَهُ بِالْهُدَى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمَهْدِيُّونَ المَعْصُومُونَ المُكَرَّمُونَ الْمُقَرَّبُونَ المُتَّقُونَ الصَّادِقُونَ الْمُصْطَفَوْنَ الْمُطِيعُونَ لِلَّهِ القَوَّامُونَ بِأَمْرِهِ

العامِلُونَ بِإِرادَتِهِ الفَائِزُونَ بِكَرامَتِهِ اِصْطَفاكُمْ بِعِلْمِهِ وَ ارْتَضاكُمْ لِغَيْبِهِ وَ اخْتارَكُمْ لِسِرِّهِ وَ اجْتَباكُمْ بِقُدْرَتِهِ وَ أَعَزَّكُمْ بِهُداهُ وَ خَصَّكُمْ بِبُرْهانِهِ وَ انْتَجَبَكُمْ لِنُورِهِ وَ أَيَّدَكُمْ بِرُوحِهِ وَ رَضِيَكُمْ خُلَفَاءَ فِي أَرْضِهِ وَ حُجَجاً عَلى بَرِيَّتِهِ وَ أَنْصاراً لِدِينِهِ وَ حَفَظَةٌ لِسِرِّهِ وَ خَزَنَةٌ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَوْدَعاً لِحِكْمَتِهِ وَ تَراجِمَةً لِوَحْيِهِ وَ أَرْكَاناً لِتَوْحِيدِهِ وَ شُهداءَ عَلى خَلْقِهِ وَ أَعْلاماً لِعِبادِهِ وَ مَنَارَاً في بلادِهِ وَ أَدَلاءَ عَلَى صِراطِهِ عَصَمَكُمُ اللَّهُ مِنَ الزَّلَلِ وَآمَنكُمْ مِنَ الْفِتَنِ وَ طَهَّرَكُمْ مِنَ الدَّنَسِ وَ أَذْهَبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَكُمْ تَطْهِيراً فَعَظَّمْتُم جَلالَهُ وَ أَكْبَرْتُمْ شَأْنَهُ وَ مَجَّدْتُمْ كَرَمَهُ وَ أَدَمْتُمْ ذِكْرَهُ وَ وَكَدْتُمْ مِيثَاقَهُ وَ أَحْكَمْتُمْ عَقْدَ طاعَتِهِ وَ نَصَحْتُمْ

لَهُ فِي السِّرِّ وَ الْعَلانِيَةِ وَ دَعَوْتُمْ إِلَى سَبِيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ بَذَلْتُمْ أَنْفُسَكُمْ فِي مَرْضاتِهِ وَ صَبَرْتُمْ عَلَى مَا أَصَابَكُمْ فِي جَنْبِهِ وَ أَقَتُمُ الصَّلاةَ وَآتَيْتمُ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ جَاهَدْتُمْ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتَّى أَعْلَنْتُمْ دَعْوَتَهُ وَ بَيَّنْتُمْ فَرائِضَهُ وَ أَقَتُمْ حُدُودَهُ وَ نَشَرْتُمْ شَرايعَ أَحْكامِهِ وَ سَنَنْتُمْ سُنَّتَهُ وَ صِرْتُمْ فِي ذلِكَ مِنْهُ إِلَى الرّضا وَ سَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضاءَ وَ صَدَّقْتُم مِنْ رُسُلِهِ مَنْ مَضَى فَالرَّاغِبُ عَنْكُمْ مارِقٌ وَ اللأَزِمُ لَكُمْ لاحِقُ وَ الْمُقَصِّرُ فِي حَقَّكُمْ زاهِقٌ وَ الْحَقُّ مَعَكُمْ وَ فِيكُمْ وَ مِنْكُمْ وَ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ أهلُهُ وَمَعْدِنُهُ وَ مِيراثُ النُّبُوَّةِ عِندَكُمْ وَ إِيابُ الْخَلْقِ إِلْيْكُمْ وَ حِسابُهُمْ عَلَيْكُمْ وَ فَصْلُ الخِطاب

عِنْدَکُمْ وَآيَاتُ اللَّهِ لَدَيْكُمْ وَ عَزَائمُهُ فِيكُمْ وَ نُورُهُ وَ بُرْهانُهُ عِنْدَكُمْ وَ أَمْرُهُ إِلَيْكُمْ مَنْ والاكُمْ فَقَدْ وَالَى اللَّه وَ مَنْ عَادَاكُمْ فَقَدْ عَادَى اللَّهَ وَ مَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللَّهَ وَ مَنِ اعْتَصَمَ بِكُمْ فَقَدِ اعْتَصَمَ بِاللَّهِ أَنْتُمُ الصِّراطُ الأَقْوَمُ وَ شُهَداءُ دارالفَناءِ وَ شُفعاءُ دارالْبَقَاءِ وَ الرَّحْمَةُ لموصُولَةُ وَ الآيَةُ المَخْزُونَةُ وَ الأَمانَةُ المَحْفُوظَةُ وَ البابُ المُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاكُمْ نَجي وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَكَ إِلَى اللَّهِ تَدْعُونَ وَ عَلَيْهِ تَدُلُّونَ وَ بِهِ تُؤْمِنُونَ وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ وَ بِأَمْرِهِ تَعْمَلُونَ وَ إِلَى سَبِيلِهِ تُرْشِدُونَ وَ بِقَوْلِهِ تَحْكُمُونَ سَعِدَ مَنْ وَالاكُمْ وَ هَلَكَ مَنْ عَادَاكُمْ وَ خَابَ مَنْ جَحَدَكُمْ وَ ضَلَّ مَنْ فارَقَكُمْ وَ فازَ مَنْ تَمَسَّكَ

بِكُمْ وَ أَمِنَ مَنْ لَجَأَ إِلَيْكُمْ وَ سَلِمَ مَنْ صَدَّقَكُمْ وَ هُدِيَ مَنِ اعْتَصَمَ بِكُمْ مَنِ اتَّبَعَكُمْ فَالجَنَّةُ مَأواهُ وَ مَنْ خالَفَكُمْ فَالنَّارُ مَثْواهُ وَ مَنْ جَحَدَكُمْ كَافِرٌ وَ مَنْ حارَبَكُمْ مُشْرِكٌ وَ مَنْ رَدَّ عَلَيْكُمْ فِي أَسْفَلِ دَرَكَ مِنَ الجَحِيمِ أَشْهَدُ أَنَّ هَذَا سابِقٌ لَكُمْ فِيمَا مَضى وَ جَارٍ لَكُمْ فِيما بَقِی وَ أَنَّ أَرْواحَكُمْ وَ نُورَكُمْ وَ طِينَتَكُمْ وَاحِدَةٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ بَعْضُها مِنْ بَعْضِ خَلَقَكُمُ اللَّهُ أَنواراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ حَتَّى مَنَّ عَلَيْنَا بِكُمْ فَجَعَلَكُمْ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيها اسْمُهُ وَ جَعَلَ صَلاتَنا عَلَيْكُمْ وَ مَا خَصَّنَا بِهِ مِنْ ولايَتِكُمْ طِيباً لِخَلْقِنا وَ طَهَارَةً لِأَنْفُسِنَا وَ تَزْكِيَةً لَنَا وَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا فَكُنَّا عِنْدَهُ مُسَلِّمِينَ بِفَصْلِكُمْ وَ مَعْرُوفِينَ بِتَصْدِيقنا إِيَّاكُمْ

فَبَلَغَ اللَّهُ بِكُمْ أَشْرَفَ مَحَلٌّ المُكَرَّمِينَ وَ أَعْلَى مَنازِلِ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَرْفَعَ دَرَجاتِ المُرْسَلِينَ حَيْثُ لايَلْحَقُهُ لأحِقُّ وَ لا يَفُوقُهُ فائِقٌ وَ لَايَسْبِقُهُ سَابِقٌ وَ لايَطْمَعُ فِي إِدْراكِهِ طَامِعٌ حَتَّى لايَبْقَی مَلَكُ مُقَرَّبٌ وَ لانَبِيُّ مُرْسَلٌ وَ لاصِدِّيقٌ وَ لاشَهِيدٌ وَ لاعَالِمٌ وَ لاجَاهِلٌ وَ لادَنِيٌّ وَ لافاضِلَّ وَ لامُؤْمِنٌ صَالِحٌ وَ لَافَاجِرٌ طَالِحٌ وَ لَاجَبَّارٌ عَنِيدٌ وَ لاشَيْطَانٌ مَريدٌ وَ لاخَلْقٌ فِيها بَيْنَ ذَلِكَ شَهِيدٌ إِلا عَرَّفَهُمْ جَلالَةَ أَمْرِكُمْ وَ عِظَمَ خَطَرِكُمْ وَ كِبَرَ شَأْنِكُمْ وَ تَمامَ نُورِكُمْ وَ صِدْقَ مَقَاعِدِكُمْ وَ ثَباتَ مَقامِكُمْ وَ شَرَفَ مَحَلَّكُمْ وَ مَنْزِلَتِكُمْ عِنْدَه وَ كَرامَتَكُمْ عَلَيْهِ وَ خاصَّتَكُمْ لَدَيْهِ وَ قُرْبَ مَنْزِلَتِكُمْ مِنْهُ بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ أَهلِي وَ مالي و أُسرَتِي أُشْهِدُ اللهَ وَ أَشْهدُكُمْ إِنِّي

مُؤمِنٌ بِكُمْ وَ بِمَا آمَنْتُمْ بِهِ كَافِرٌ بِعَدُوِّكُمْ وَ بِمَا كَفَرْتُمْ بِهِ مُسْتَبْصِرٌ بِشَأْنِكُمْ وَ بِضَلالَةِ مَنْ خَالَقَكُمْ مُوالٍ لَكُمْ وَ لأَوْلِيَائِكُمْ مُبْغِضُ لأَعْدائِكُمْ وَ مُعادٍ لَهُمْ سِلْمٌ مَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ مُحَقِّق لِما حَقَّقْتُم مُبْطِلٌ لِما أَبْطَلْتُمْ مُطيع لَكُمْ عَارِفٌ بِحَقِّكُمْ مُقِرٌ بِفَضْلِكُمْ مُحْتَمِل لِعِلْمِكُمْ مُحْتَجِبٌ بِذِمَّتِكُمْ مُعْتَرِفٌ بِكُمْ مُؤْمِنٌ بِإيابكُمْ مُصَدِّقَ بِرَجْعَتِكُمْ مُنْتَظِرٌ لأَمْرِكُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِكُمْ آخِذٌ بِقَوْلِكُمْ عامِلُ بِأَمْرِكُمْ مُسْتَجِيرٌ بِكُمْ زَائِرٌ لاَئِذٌ عَائِذٌ بِقُبُورِكُمْ مُسْتَشْفَعٌ إِلى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بِكُمْ وَ مُتَقَرِّبٌ بِكُم إِلَيْهِ وَ مُقَدِّمُكُمْ أَمَامَ طَلِبَتِي وَ حَوائِجِي وَ إِرَادَتِي فِي كُلِّ أَحْوالِي وَ أُمُورِي مُؤْمِنٌ بِسِرِّكُمْ وَ عَلانِيَتِكُمْ وَ شَاهِدِكُمْ وَ غائِبِكُمْ

وَ أَوَّلِكُمْ وَ آخِرِكُمْ وَ مُفَوِّضٌ فِي ذَلِكَ كُلِّهِ إِلَيْكُمْ وَ مُسَلَّمٌ فِيهِ مَعَكُمْ وَ قَلْبِي لَكُمْ مُسَلِّمٌ وَ رَأْيِي لَكُمْ تَبَعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّىٰ يُحْيِيَ اللَّهُ تَعَالَى دِينَهُ بِكُمْ وَ يَرُدَّكُمْ فِي أَيَّامِهِ وَ يُظْهِرَكُمْ لِعَدْلِهِ وَ يُمَكِّنكُمْ فِي أَرْضِهِ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَامَعَ غَيْرِكُمْ آمَنْتُ بِكُمْ وَ تَوَلَّيْتُ آخِرَكُمْ بِما تَوَلَّيْتُ بِهِ أَوَّلَكُمْ وَ بَرِئْتُ إِلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ أَعْدائِكُمْ وَ مِنَ الْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ الشَّيَاطِينِ وَ حِزْبهِمُ الظَّالِمِينَ لَكُمُ الجاحِدِينَ لِحَقِّكُمْ وَ الْمارِقِينَ مِنْ وِلايَتِكُمْ وَ الْغَاصِبِينَ لإِرْثِكُمْ الشَّالِّينَ فِيكُمُ الْمُنْحَرِفِينَ عَنْكُمْ وَ مِنْ كُلِّ وَلِيجَةٍ دُونَكُمْ وَ كُلِّ مُطاعٍ سِواكُم وَ مِنَ الأَئِمَةَ الَّذِينَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ فَثَبَّتَنِي اللَّهُ أَبَداً مَا حَيِيتُ عَلَى مُوالاتِكُمْ وَ مَحَبَّتِكُمْ وَ دِينِكُمْ وَفَّقَنِي

لِطَاعَتِكُمْ وَ رَزَقَنِي شَفَاعَتَكُمْ وَ جَعَلَنِي مِنْ خِيار مَوالِيكُمُ التَّابِعِينَ لِما دَعَوْتُمْ إِلَيْهِ وَ جَعَلَنِي مِمَّنْ يَقْتَصُّ آثَارَكُمْ وَ يَسْلُكُ سَبِيلَكُمْ وَ يَهْتَدِي بهُداكُمْ وَ يُحْشَرُ فِي زُمْرَتِكُمْ وَ يَكِرُّ فِي رَجْعَتِكُمْ وَ يُمَلَّكُ فِي دَوْلَتِكُمْ وَ يُشَرَّفُ فِي عافِيَتِكُمْ وَ يُمَكِّنُ فِي أَيَّامِكُمْ وَ تَقِرُّ عَيْنُهُ غَدَاً بِرُؤْيَتِكُمْ بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ مَالِي مَنْ أَرادَ اللَّهَ بَدَأَ بِكُمْ وَ مَنْ وَحَّدَهُ قَبِلَ عَنْكُمْ وَ مَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ مَوالِيَّ لاأُحْصِي ثَنائَكُمْ وَ لَاأَبْلُغُ مِنَ المَدْح كُنْهَكُمْ وَ مِنَ الْوَصْفِ قَدْرَكُمْ وَ أَنْتُمْ نُورُ الأَخْيَارِ وَ هُداةُ الأبْرارِ وَ حُجَجُ الجَبَّارِ بِكُمْ فَتَحَ اللَّهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِكُمُ يُنَفِّسُ الهَمَّ

وَ يَكْشِفُ الضُّرَّ وَ عِنْدَكُمْ مَا نَزَلَتْ بِهِ رُسُلُهُ وَ هَبَطَتْ بِهِ مَلائِكَتُهُ وَ إلى جَدِّكُمْ (و اگر زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام باشد بجاى إلى جَدِكُمْ بگو الى الا أَخيِكَ) عِثَ الرُّوحُ الْأَمِينُ آتَاكُمُ اللَّهُ مَا لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ العالَمينَ طَأْطَأَ كُلُّ شَريف لِشَرَفِكُمْ وَ بَخَعَ كُلُّ مُتَكَبِّرٍ لِطاعَتِكُمْ وَ خَضَعَ كُلُّ جَبَّارٍ لِفَضْلِكُمْ وَ ذَلَّ كُلٌّ شَيْءٍ لَكُمْ وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِكُمْ وَ فازَ الفَائِزُونَ بِوِلايَتِكُمْ بِكُمْ يُسْلَكُ إِلَى الرّضْوانِ وَ عَلَى مَنْ جَحَدَ ولايَتَكُمْ غَضَبُ الرَّحْمَانِ بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي وَ أَهْلي وَ مَالي ذِكْرُكُمْ فِي الذَّاكِرِينَ وَ أَسْماؤُكُمْ فِي الأَسماءِ وَأَجْسادُكُمْ فِي الأَجْسادِ وَ أَرْواحُكُمْ فِي الأَرْواح وَ أَنْفُسُكُمْ فِي النُّفُوسِ وَ آثَارُكُمْ فِي الآثار وَ قُبُورُكُمْ فِي

الْقُبُورِ فَمَا أَحْلَى أَسْماتَكُمْ وَ أَكْرَمَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَعْظَمَ شَأْنَكُمْ وَ أَجَلَّ خَطَرَكُمْ وَ أَوْفَى عَهْدَكُمْ وَ أَصْدَقَ وَعْدَكُمْ كَلامُكُمْ نُورٌ وَ أَمرُكُمْ رُشْدٌ وَ وَصِيَّتُكُمُ التَّقْوى وَ فِعْلُكُمُ الْخَيْرُ وَ عادَتُكُمُ الإِحْسانُ وَ سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ وَ شَأْنَكُمُ الحَقُّ وَ الصِّدْقُ وَ الرِّفْقُ وَ قَوْلُكُمْ حُكْمٌ وَ حَتْمُ وَ رَأْيُكُمْ عِلْمٌ وَ حِلْمٌ وَ حَزْمٌ إِنْ ذُكِرَ الخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْواهُ وَمُنْتَهَاهُ بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي كَيْفَ أَصِفُ حُسْنَ ثَنَائِكُمْ وَ أَحْصِي جَمِيلَ بَلائِكُمْ وَ بِكُمْ أَخْرَجَنَا اللَّهُ مِنَ الذُّلِّ وَ فَرَّجَ عَنا غَمَراتِ الْكُرُوبِ وَ أَنْقَذَنَا مِنْ شَفَا جُرُفِ الهَلَكَاتِ وَ مِنَ النَّارِ بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أَمِّي وَ نَفْسِي بِمُوالاتِكُمْ عَلَّمَنَا اللَّهُ مَعالِمَ دِينِنَا وَ أَصْلَحَ مَا كَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيانَا وَ بِمُوالاتِكُمْ

تَمَّتِ الكَلِمَةُ وَ عَظُمَتِ النِّعْمَةُ وَ ائْتَلَفَتِ الْفُرْقَةُ، وَ بِمُوالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ المُفْتَرَضَةُ وَ لَكُمُ المَوَدَّةُ الوجبَةُ وَ الدَّرَجاتُ الرَّفِيعَةُ وَ المَقامُ المَحْمُودُ و المكانُ المَعلومُ عِندَ اللَّهِ عزَّوَجَلَّ وَ الْجَاهُ الْعَظِيمُ وَ الشَّأْنُ الكَبِيرُ و الشَّفَاعَةُ المَقْبُولَةُ رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ رَبَّنَا لَاتُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهّابُ سُبْحانَ رَبِّنَا إِنْ كَانَ وَعْدُ رَبَّنَا لَمَفْعُولاً يَا وَلِيُّ اللَّهِ إِنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ذُنُوباً لايَأْتِي عَلَيها إِلاَّ رِضاكُمْ فَبِحَقِّ مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلَى سِرِّهِ وَ اسْتَرْعاكُمْ أَمْرَ خَلْقِهِ وَ قَرَنَ طَاعَتَكُمْ بِطاعَتِهِ لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبِي وَ كُنْتُمْ شُفَعانِي فَإِنِّي لَكُمْ مُطيعٌ مَنْ أطاعَكُمْ فَقَدْ

أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ عَصَاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَ مَنْ أَحَبِّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدَ أَبْغَضَ اللَّهَ اللَّهُمَّ إِنِّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ أَهْل بَيْتِهِ علیهم السلام الأَخْيَارِ الأَئِمَّةِ الأَبْرارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعانِي فَبِحَقِّهِمُ الَّذِي أَوْجَبْتَ لَهُمْ عَلَيْكَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُدْخِلَنِي فِي جُمْلَةِ العارِفينَ بِهِمْ وَ بِحَقِّهِمْ وَ فِي زُمْرَةِ المَرْحُومِينَ بِشَفاعَتِهِمْ إِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ صَّلَي اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّم تَسْلِيماً كَثِيراً وَ حَسْبُنا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ﴾.

زیارت حضرت حمزة سيد الشهداء علیه السلام

(عموی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در قبرستان اُحُد)

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَمَّ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ

آلِهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا خَیْرَ الشُّهَداءِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا اسَدَ اللَّهِ وَاسَدَ رَسُولِهِ، اشْهَدُ انَّکَ قَدْ جاهَدْتَ فِی اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَجُدْتَ بِنَفْسِکَ، وَ نَصَحْتَ لِرَسُولِ اللَّهِ، وَکُنْتَ فِیما عِنْدَ اللَّهِ سُبْحانَهُ راغِباً، بِابِی انْتَ وَ امّی، اتَیْتُکَ مُتَقَرّباً الَی اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِزِیارَتِکَ، وَ مُتَقَرّباً الی رَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ بِذلِکَ، راغِباً الَیْکَ فِی الشَّفاعَهِ، ابْتَغِی بِزِیارَتِکَ خَلاصَ نَفْسِی مَتَعَوّذاً بِکَ مِنْ نارٍ اسْتَحَقَّها مِثْلِی بِما جَنَیْتُ عَلی نَفْسی، هارِباً مِنْ ذُنُوبِی الَّتِی احْتَطَبْتُها عَلی ظَهْرِی، فَزِعاً الَیْکَ رَجاءَ رَحْمَهِ رَبّی، اتَیْتُکَ مِنْ شُقَّهٍ بَعِیدَهٍ، طالِباً فَکاکَ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ، وَقَدْ اوْقَرَتْ ظَهْرِی ذُنُوبِی، وَاتَیْتُ ما اسْخَطَ رَبّی، وَلَمْ اجِدْ احَداً افْزَعُ الَیْهِ خَیْراً لِی مِنْکُمْ اهْلَ بَیْتِ الرَّحْمَهِ، فَکُنْ لِی شَفِیعاً یَوْمَ

فَقْرِی وَحاجَتِی، فَقَدْ سِرْتُ الَیْکَ مَحْزُوناً، وَاتَیْتُکَ مَکْرُوباً، وَ سَکَبْتُ عَبْرَتِی عِنْدَکَ باکِیاً، وَ صِرْتُ الَیْکَ مُفْرَداً، وَانْتَ مِمَّنْ امَرَنِیَ اللَّهُ بِصِلَتِهِ، وَحَثَّنِی عَلی بِرّهِ، وَدَلَّنِی عَلی فَضْلِهِ، وَهَدانِی لِحُبّهِ، وَرَغَّبَنِی فِی الْوِفادَهِ الَیْهِ، وَالْهَمَنِی طَلَبَ الْحَوائِجِ عِنْدَهُ، انْتُمْ اهْلُ بَیْتٍ لا یَشْقی مَنْ تَوَلّیکُمْ، وَلایَخِیبُ مَنْ اتیکُمْ، وَلایَخْسَرُ مَنْ یَهْویکُمْ، وَلایَسْعَدُ مَنْ عادیکُمْ.

زیارت قبور شهدای اُحُد در مدینه منوّره

السَّلامُ عَلی رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلی نَبِیِّ اللَّهِ، السَّلامُ عَلی مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلی أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّاهِرِینَ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ أَیُّهَا الشُّهَداءُ

الْمُؤْمِنُونَ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا أَهْلَ بَیْتِ الْإِیمانِ وَالتَّوْحِیدِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا أَنْصارَ دِینِ اللَّهِ وَأَنْصارَ رَسُولِهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، سَلامٌ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدَّارِ، أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ قَدِ اخْتارَکُمْ لِدِینِهِ وَاصْطَفاکُمْ لِرَسُولِهِ، وَأَشْهَدُ أَنَّکُمْ قَدْ جاهَدْتُمْ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَنَصَرْتُمْ لِدِینِ اللَّهِ وَسُنَّهِ رَسُولِهِ، وَجُدْتُمْ بِأَنْفُسِکُمْ دُونَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّکُمْ قُتِلْتُمْ عَلی مِنْهاجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، فَجَزاکُمُ اللَّهُ عَنْ نَبِیِّهِ وَعَنِ الْإِسْلامِ وَأَهْلِهِ أَفْضَلَ الْجَزاءِ، وَعَرَّفَنا فِی مَحَلِّ رِضْوانِهِ وَمَوْضِعِ إِکْرامِهِ مَعَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحِینَ، وَحَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقاً، أَشْهَدُ أَنَّکُمْ حِزْبُ اللَّهِ، وَأَنَّ مَنْ حارَبَکُمْ فَقَدْ حارَبَ اللَّهَ، وَأَنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ الْفائِزِینَ،

الَّذِینَ هُمْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ، فَعَلی مَنْ قَتَلَکُمْ لَعْنَهُ اللَّهِ وَالْمَلائِکَهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ، وَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ. وَ عَلی مَنْ قَتَلَکُمْ لَعْنَهُ اللَّهِ وَ غَضَبُهُ وَ سَخَطُهُ، الَلَّهُمَ انْفَعْنِی بِزِیارَتِهِمْ، وَ ثَبِّتْنِی عَلی قَصْدِهِمْ، وَ تَوَفَّنِی عَلی ما تَوَفَّیْتَهُمْ عَلَیْهِ، وَ اجْمَعْ بَیْنِی وَ بَیْنَهُمْ فِی مُسْتَقَرّ دارِ رَحْمَتِکَ، اشْهَدُ انَّکُمْ لَنا فَرَطٌ، وَ نَحْنُ بِکُمْ لاحِقُونَ

زیارت رجبیّه

شیخ طوسی رحمه الله علیه روایت کرده است از جناب

ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی رحمه الله علیه سوّمین نایب خاص حضرت صاحب الامر علیه السلام که فرمود در ماه رجب در هر مشهدی از مشاهد مشرفه این زیارت را می گویی:

الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي أَشْهَدَنا مَشْهَدَ أَوْلِیائِهِ فِي رَجَبٍ ، وَ أَوْجَبَ عَلَیْنا مِنْ حَقِّهِمْ مَا قَدْ وَجَبَ ، وَ صَلَّی اللّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ ، وَعَلَی أَوْصِیائِهِ الْحُجُبِ . اللّهُمَّ فَکَما أَشْهَدْتَنا مَشْهَدَهُمْ فَأَ نْجِزْ لَنا مَوْعِدَهُمْ وَ أَوْرِدْنا مَوْرِدَهُمْ غَیْرَ مُحَلَّئِینَ عَنْ وِرْدٍ فِي دارِ الْمُقامَةِ وَالْخُلْدِ ، وَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ إِنِّي قَدْ قَصَدْتُکُمْ وَاعْتَمَدْتُکُمْ بِمَسْأَلَتِي وَحَاجَتِي وَهِيَ فَکَاکُ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَالْمَقَرُّ مَعَکُمْ فِي دَارِ الْقَرارِ مَعَ شِیعَتِکُمُ الْأَبْرَارِ وَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدَّارِ أَنَا سائِلُکُمْ وَآمِلُکُمْ فِیمَا إِلَیْکُمُ فِیهِ

التَّفْوِیضُ ، وَ عَلَیْکُمُ التَّعْوِیضُ فَبِکُمْ یُجْبَرُ الْمَهِیضُ ، وَیُشْفَي الْمَرِیضُ ،وَ مَا تَزْدَادُ الْأَرْحَامُ وَ مَا تَغِیضُ؛ انِّي بِسِرِّکُمْ مُؤْمِنٌ ،وَ لِقَوْلِکُمْ مُسَلِّمٌ ، وَ عَلَی اللّهِ بِکُمْ مُقْسِمٌ فِي رَجْعَتي بِحَوَائِجِي وَ قَضَائِها وَ إِمْضَائِها وَإِنْجَاحِهاَ إِبْراحِها وَ بِشُئُونِي لَدَیْکُمْ وَ صَلَاحِها ،وَ السَّلامُ علیکم سَلَامَ مُوَدِّعٍ ، وَلَکُمْ حَوائِجَهُ مُودِعٌ ،یَسْأَلُ اللّهَ إِلَیْکُمُ الْمَرْجِعَ ،وَسَعْیُهُ إِلَیْکُمْ غَیْرُ مُنْقَطِعٍ ،وَأَنْ یَرْجِعَنِي مِنْ حَضْرَتِکُمْ خَیْرَ مَرْجِعٍ إِلَي جَنَابٍ مُمْرِعٍ وَخَفْضٍ مُوَسَّعٍ ، وَدَعَةٍ وَمَهَلٍ إِلَي حِینِ الْأَجَلِ ،وَخَیْرِ مَصِیرٍوَمَحَلٍّ فِي النَّعِیمِ الْأَزَلِ ،َالْعَیْشِ الْمُقْتَبَلِ ،وَدَوامِ الْأُکُلِ ، وَ شُرْبِ الرَّحِیقِ وَالسَّلْسَلِ ،وَ عَلٍّ وَنَهَلٍ لَاسَأَمَ مِنْهُ وَلَا مَلَلَ ،وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَکَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ عَلَیْکُمْ حَتَّي

الْعَوْدِ إِلَي حَضْرَتِکُمْ وَالْفَوْزِ فِي کَرَّتِکُمْ ، وَالْحَشْرِ فِي زُمْرَتِکُمْ ، وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ وَ صَلَواتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ ، وَ هُوَ حَسْبُنا وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ.

وداع پس از زیارت هر یک از ائمّه علیهم السلام

چون خواستی وداع کنی امام علیه السلام را بگو آن چه را که در وداع حضرت رسول صلى الله عليه و سلم می گفتی: لا جَعَلَهُ اللهُ اخِرَ الله تَسْليمي عَلَيْكَ، و اگر خواستی بگو:

لسَّلامُ عَلَیْکَ یا وَلِیَّ اللَّهِ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ، اللهُمَّ لا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیارَتی ابْنَ نَبِیِّکَ، وَ حُجَّتِکَ عَلی خَلْقِكَ وَاجْمَعْني وَإِيَّاهُ في جَنَّتِكَ وَاحْشُرْني مَعَهُ وَفِي حِزْبِهِ مَعَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رفيقاً وَ اسْتَوْدِعُكَ

اللهَ وَأَسْتَرْعِيكَ وَأَقْرَءُ عَلَيْكَ السَّلَامَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِما جِئْتَ بِهِ وَ دَلَلْتَ عَلَيْهِ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ. (مفاتيح الجنان) وَالْحَمدُ للهِ اوّلاً و آخراً وَ صَلّى الله عَلى سَيّدِنا مُحَمَّدٍ وَ آله الطاهرين

بخش دوم: دعاها

اشاره

دعای عدیله

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ وَالْمَلاَئِكَةُ وَأُولُوا الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ. اِنَّ الدّینَ عِنْدَ اللهِ الاْسْلامُ، وَاَنَا الْعَبْدُ الضَّعیفٌ الْمُذْنِبُ الْعاصِیُ الْمحْتاجُ الْحَقیرُ، اَشْهَدُ لِمُنْعِمی وَخالِقی وَرازِقی وَمُکْرِمی کَما شَهِدَ لِذاتِهِ وَشَهِدَتْ لَهُ الْمَلائِکَهُ وَاُولُو الْعِلْمِ مِنْ عِبادِهِ بِاَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ ذُو النِّعَمِ وَالاْحْسانِ وَالْکَرَمِ وَالاْمْتِنانِ، قادِرٌ اَزَلِیٌّ، عالِمٌ اَبَدِیٌّ، حَیٌّ اَحَدِیٌّ، مَوْجُودٌ سَرْمَدِیٌّ، سَمیعٌ بَصیرٌ مُریدٌ کُارِهٌ مُدْرِکٌ صَمَدِیٌّ، یَسْتَحِقُّ هذِهِ الصِّفات وَهُوَ عَلی ما هُوَ عَلَیْهَ فی عِزِّ صِفاتِهِ، کانَ قَوِیّاً قَبْلَ

وُجُودِ الْقُدْرَهِ وَالْقُوَّهَ، وَکانَ عَلیماً قَبْلَ ایجادِ الْعِلْمِ وَالْعِلَّهِ، لَمْ یَزَلْ سُلْطاناً اِذْ لا مَمْلَکَهَ وَلا مالَ، وَلَمْ یَزَلْ سُبْحاناً عَلی جَمیعِ الاْحْوالِ وُجُودُهُ قَبْلَ الْقَبْلِ فی اَزَلِ الاْزالِ وَ بَقآؤُهُ بَعْدَ الْبَعْدِ مِنْ غَیْرِ اِنْتِقال وَلا زَوال، غَنِیٌّ فِی الاْوَّلِ وَالاْخِرِ، مُسْتَغْن فِی الْباطِنِ وَالظّاهِرِ، لا جَوْرَ فی قَضِیَّتِهِ وَلا مَیْلَ فی مَشِیَّتِهِ، وَلا ظُلْمَ فی تَقْدیرِهِ وَلا مَهْرَبَ مِنْ حُکُومَتِهِ، وَلا مَلْجَاَ مِنْ سَطَواتِهِ وَلا مَنْجا مِنْ نَقِماتِهِ، سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ وَلا یَفُوتُهُ اَحَدٌ اِذا طَلَبَهُ، اَزاحَ الْعِلَلَ فِی التَّکْلیفِ وَسَوَّی التَّوْفیقَ بَیْنَ الضَّعیفِ وَالشَّریفِ، مَکَّنَ اَدآءَ الْمَاْمُورِ وَسَهَّلَ سَبیلَ اجْتِنابِ الْمحْظُورِ، لَمْ یُکَلِّفِ الطّاعَهَ اِلاّ دُوْنَ الْوُسْعِ والطّاقَهِ، سُبْحانَهُ ما اَبْیَنَ کَرَمَهُ وَاَعْلی شَأنَهُ، سُبْحانَهُ ما

اَجَلَّ نَیْلَهُ وَاَعْظَمَ اِحْسانَهُ، بَعَثَ الاْنْبِیآءَ لِیُبَیِّنَ عَدْلَهُ وَنَصَبَ الاْوْصِیآءَ لِیُظْهِرَ طَوْلَهُ وَ فَضْلَهُ، وَ جَعَلَنا مِنْ اُمَّهِ سَیِّدِ الاْنْبِیآءِ وَخَیْرِ الاْوْلِیآءِ وَاَفْضَلِ الاْصْفِیآءِ وَاَعْلَی الاْزْکِیآءِ مُحَمَّد صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ، امَنّا ازلی وَبِما دَعانا اِلَیْهِ وَبِالْقُرْآنِ الَّذی اَنْزَلَهُ عَلَیْهِ وَبِوَصِیِّهِ الَّذی نَصَبَهُ یَوْمَ الْغَدیرِ وَاَشارِ بِقَوْلِهِ هذا عَلِیٌّ اِلَیْهِ، وَاَشْهَدُ اَنَّ الاْئِمَّهَ الاْبْرارَ وَالْخُلَفآءَ الاْخْیارَ بَعْدَ الرَّسُولِ الْمخْتارِ، عَلِیٌّ قامِعُ الْکُفّارِ وَمِنْ بَعْدِهِ سَیِّدُ اَوْلادِهِ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ ثُمَّ اَخُوُه السِّبْطُ التّابِعُ لِمَرْضاتِ اللهِ الْحُسَیْنُ، ثُمَّ الْعابِدُ عَلِیٌّ، ثُمَّ الْباقِرُ مُحَمَّدٌ، ثُمَّ الصّادِقُ جَعْفَرٌ، ثُمَّ الْکاظِمُ مُوسی، ثُمَّ الرِّضا عَلِیٌّ، ثُمَّ التَّقِیُّ مُحَمَّدٌ، ثُمَّ النَّقِیُّ عَلِیٌّ، ثُمَّ الزَّکِیُّ الْعَسْکَرِیُّ الْحَسَنُ، ثُمَّ الْحُجَّهُ

الْخَلَفُ الْقآئِمُ الْمُنْتَظَرُ الْمَهْدِیُّ الْمُرجَی الَّذی بِبَقائِهِ بَقِیَتِ الدُّنْیا، وَبِیُمْنِهِ رُزِقَ الْوَری، وَ بِوُجُودِهِ ثَبتَتِ الاْرْضُ وَالسَّمآءُ وَ بِهِ یَمْلاَ اللهُ الاْرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً، وَاَشْهَدُ اَنَّ اَقْوالَهُمْ حُجَّهٌ وَامْتِثالَهُمْ فَریْضَهٌ وَطاعَتَهُمْ مَفْرُوضَهٌ وَمَوَدَّتَهُمْ لازِمَهٌ مَقْضِیَّهٌ، وَالاْقْتِدآءَ بِهِمْ مُنْجِیَهٌ، وَمُخالَفَتَهُمْ مُرْدِیَهٌ، وَهُمْ ساداتُ اَهْلِ الْجَنَّهِ اَجْمَعینَ، وَشُفَعآءُ یَوْمِ الدّینِ وَ اَئِمَّهُ اَهْلِ الاْرْضِ عَلَی الْیَقینِ، وَاَفْضَلُ الاْوْصِیآءِ الْمَرْضِیّینَ، وَاَشْهَدُ اَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَ مُسآءَلَهَ الْقَبْرِ حَقٌّ وَالْبَعْثَ حَقٌّ وَالنُّشُورَ حَقٌّ ز وَالصِّراطِ حَقٌّ، وَالْمیزانَ حَقٌّ، وَالْحِسابَ حَقٌّ، وَالْکِتابَ حَقٌّ، وَالْجَنَّهَ حَقٌّ، وَالنّارَ حَقٌّ، وَاَنَّ السّاعَهَ اتِیَهٌ لا رَیْبَ فیها، وَاَنَّ

اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ، اَللّهُمَّ فَضْلُکَ رَجآئی وَ کَرَمُکَ وَ رَحْمَتُکَ اَمَلی لا عَمَلَ لی اَسْتَحِقُّ بِهِ الْجَنَّهَ، وَلا طاعَهَ لیْ اَسْتَوْجِبُ بِهَا الرِّضْوانَ اِلاّ اَنِّی اعْتَقَدْتُ تَوْحیدَکَ وَعَدْلَکَ، وَارْتَجَیْتُ اِحْسانَکَ وَ فَضْلَکَ، وَتَشَفَّعْتُ اِلَیْکَ بِالنَّبِیِّ وَ آلِهِ مَنْ اَحِبَّتِکَ وَ اَنْتَ اَکْرَمُ الاْکْرَمینَ وَاَرْحَمُ الرّاحِمینَ، وَصَلَّی اللهُ عَلی نَبِیِّنا مُحَمَّد وَآلِهِ اَجْمَعینَ الطَّیِّبینَ الطّاهِریْنَ وَسَلَّمَ تَسْلیماً کَثیراً کَثیراً وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ اَللّهُمَّ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ مرحوم حاج شیخ عبّاس قمیّ رحمه الله بعد از نقل این دعا

در کتاب مفاتیح الجنان چنین فرموده است: (در دعاهای مأثوره است: اللَّهُمَ إنّي اَعُوذُبِكَ مِنَ الْعَدِيلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ، و عديله عند الموت یعنی عدول کردن از حق به باطل در وقت مُردن و آن چنانست که شیطان نزد محتضر حاضر شود و وسوسه کند و او را در تشکیک اندازد تا آن که او را از ایمان بیرون کند...) تا این که فرماید: «و بدان که شیخ طوسی از محمّد بن سلیمان دیلمی روایت کرده است که به خدمت حضرت صادق علیه السلام عرض کردم که شیعیان تو می گویند که ایمان بر دو قسم است یکی مستقرّ و ثابت و دیگر آن که به امانت سپرده شده است و زایل می گردد پس به من بیاموز دعایی را که هرگاه آن را بخوانم ایمان من کامل گردد و زایل نشود فرمود که بگو بعد از هر نماز واجب:

رَضيتُ باللهِ رَبّاً وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَالِهِ نَبِيّاً وَبِالْإسْلامِ ديناً وَ بِالْقُرْآنِ كِتاباً وَبِالْكَعْبَةِ قِبْلَةً وَ بِعَلِيّ (عَلَيْهِ الصَّلوةُ وَالسَّلَامُ وَلِيّاً وَ)

إمَاماً وَ بِالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيّ وَالْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِمْ أَئِمَّةً اَللّهُمَّ إِنِّي رَضيتُ بِهِمْ أَئِمَّةً فَارْضَني لَهُمْ إِنَّكَ عَلَى كُلِّشَيْءٍ قديرٌ. (مفاتیح الجنان)

دعای عهد

مؤلف مفاتيح الجنان می فرماید: از حضرت صادق علیه السلام منقول است که هر که چهل صباح این عهد را بخواند از یاران قائم ما باشد و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد خدا او را از قبر بیرون آورد که در خدمت آن حضرت باشد و حق تعالی به هر کلمه هزار حسنه او را

کرامت فرماید و هزار گناه از او محو کند و آن عهد این است:

اَللّهُمَّ رَبَّ النُّورِ العَظيمِ وَ رَبَّ الْكُرْسِيِّ الرَّفِيعِ وَ رَبَّ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ وَ مُنْزِلَ التَّوْريةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالزَّبُورِ وَرَبَّ الظَّلِ وَالحَرُورِ وَ مُنْزِلَ القُرانِ الْعَظيمِ وَرَبَّ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَالْاَنْبِياء و الْمُرْسَلَيِنَ.اَللّهُمَّ اِنِّی اَسئَلُکَ بِوَجهِکَ الکَریمِ وَ بِنُورِ وَجهِکَ المُنیرِ وَ مُلکِکَ القَدِیمِ یا حَیُّ یا قَیُّومُ اَسئَلُکَ بِاسمِکَ الَّذی اَشرَقَت بِهِ السَماواتُ وَ الاَ رَضُونَ وَ بِاسمِکَ الَّذی یَصلَحُ بِهِ الاَوَّلُونَ وَ الآخِرُونَ یا حَیًّا قَبلَ کُلِّ حَیٍّ وَ یا حَیًّا بَعدَ کُلِّ حَیٍّ وَ یا حَیًّا حِینَ لا حَیَّ یا مُحیِیَ المَوتی وَ مُمِیتَ الاَحیآءِ یا حَیُّ لا اِلهَ

اِلّا اَنتَ اَللّهُمَّ بَلِّغ مَولانَا الاِمامَ الهادِیَ المَهدِیَّ اَلقآئِمَ بِاَمرِکَ صَلَواتُ اللهِ عَلَیهِ وَ عَلی آبائِهِ الطّاهِرِینَ عَن جَمِیعِ المُؤمِنِینَ وَ المُؤمِناتِ فی مَشارِقِ الاَرضِ وَ مَغارِبِها سَهلِها وَ جَبَلِها وَ بَرِّها وَ بَحرِها وَ عَنِّی وَ عَن والِدَیَّ مِنَ الصَّلَوَاتِ زِنَهَ عَرشِ اللهِ وَ مِدادَ کَلِماتِهِ وَ ما اَحصاهُ عِلمُهُ وَ اَحاطَ بِهِ کِتابُهُ اَللّهُمَّ اِنِّی اُجَدِّدُ لَهُ فی صَبِیحَهِ یَومِی هذا وَ ما عِشتُ مِن اَیّامِی عَهداً وَ عَقداً وَ بَیعَهً لَهُ فی عُنُقی لا اَحُولُ عَنها وَ لا اَزُولُ اَبَداً اَللّهُمَّ اجعَلنِی مِن اَنصارِهِ وَ اَعوانِهِ وَ الذّآ بِّینَ عَنهُ وَ المُسارِعِینَ اِلَیهِ فِی قَضآءِ حَوائِجِهِ وَالمُمتَثِلِینَ لِاَوامِرِهِ وَ المُحامينَ عَنْهُ وَ السّابِقِينَ إِلَى إِرادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدينَ بَيْن

يَدَيْهِ،اَللَّهُمَّ إِنْ حالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الذي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي شَاهِراً سَيْفي مُجَرِّداً قَناتي مُلَيِّياً دَعْوَةَ الدّاعي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِى اللَّهُمَّ أَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشِيدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ وَ اكْحَلْ ناظِرِي بِنَظْرَةٍ مِنِّي إِلَيْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ وَ اسْلُكْ بي مَحَجَّتَهُ و أَنْفِذْ أَمْرَهُ وَاشْدُدْ أَزْرَهُ وَ اعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَكَ وَ أَحْيِ بِهِ عِبَادَكَ فَإِنَّكَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ أَنْفِذْ أَمْرَهُ وَاشْدُدْ أَزْرَهُ وَ اعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَكَ وَ أَحْيِ بِهِ عِبَادَكَ فَإِنَّكَ قُلْتَ وَ قَوْلُكَ الْحَقُّ ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى النّاسِ فَأَظْهِرِ اللهُمَّ لَنا وَلِيَّكَ وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ الْمُسَمَّى بِاسْمِ رَسُولِكَ(صلی الله علیه و الهحَتَّى لا يَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلَّا مَزَّقَهُ وَيُحِقَّ الحَقَّ وَيُحَقِّقَهُ وَاجْعَلْهُ اللهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُوم عِبادِكَ وَ ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى النّاسِ» فَأَظْهِرِ اللهُمَّ لَنا وَلِيَّكَ وَ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ الْمُسَمَّى بِاسْمِ رَسُولِكَ حَتَّى لا يَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلَّا مَزَّقَهُ وَيُحِقَّ الحَقَّ وَ يُحَقِّقَهُ وَاجْعَلْهُ اللهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُوم عِبادِكَ وَ)

ناصِراً لِمَنْ لا يَجِدُ لَهُ ناصِراً غَيْرَكَ وَ مُجَدِّداً لِما عُطِّلَ مِنْ أَحْكامِ كِتابِكَ وَ مُشَيِّداً لِما وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دينِكَ وَ سُنَن نَبِيَّكَ وَ اجْعَلْهُ اللهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدِينَ،اَللّهُمَّ وَ سُرَّ نَبِيَّكَ مُحَمَّداً(صلی الله علیه و الهبِرُؤْيَتِهِ وَ مَنْ تَبِعَهُ عَلَى دَعْوَتِهِ وَارْحَم اسْتِكانَتَنا بَعْدَهُ،اللهُمَّ اكْشِفْ هَذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هَذِهِ الأَمَّةِ بِحُضُورِهِ وَ عَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَرَاهُ قَريباً بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ). پس سه مرتبه دست بر ران راست خود می زنی و در هر مرتبه می گویی: اَلْعَجَلَ الْعَجَلَ يا مَوْلاىَ يا صاحِبَ الزَّمانِ. (مفاتيح الجنان)

دعای زمان غیبت و امتحان شیعه

شیخ کلینی و غیر او روایت کرده اند از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام که این دعا را تعلیم زراره فرمود که در زمان غیبت و امتحان شیعه خوانده شود:

اَللّهُمَّ عَرِفْنى نَفْسَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِيَّكَ. اَللّهُمَّ عَرِفْنِي رَسُولَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِفْني رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللَّهُمَّ عَرِفْني حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِفْني حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ ديني. (حاشية مفاتيح الجنان)

دعای غریق

شیخ صدوقی رحمه الل علیه روایت کرده از عبدالله بن سنان که گفته حضرت صادق علیه السلام فرمود: زود است می رسد به

شما شبهه ای پس می مانید بدون نشانه و راهنما و پیشوای هدایت کننده و نجات نمی یابد در آن شبهه مگر کسی که بخواند دعای غریق را گفتم چگونه است دعای غریق؟

فرمود می گویی:

یَا اللَّهُ یَا رَحمنُ یَا رَحیمُ یَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّتْ قَلبِی عَلَی دِینِکَ. (مفاتیح الجنان-در نهی از تصرّف در ادعیه)

دعای ندبه

مستحب است در چهار عید فطر و قربان و غدیر و روز جمعه خوانده شود.

الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ، وَصَلَّى اللّهُ عَلَى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً . اللّهُمَّ

لَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا جَرى بِهِ قَضاؤُكَ فِي أَوْلِيائِكَ الَّذِينَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَدِينِكَ، إِذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزِيلَ مَا عِنْدَكَ مِنَ النَّعِيمِ الْمُقِيمِ الَّذِي لَازَوالَ لَهُ وَلَا اضْمِحْلالَ، بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فِي دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ وَزُخْرُفِها وَزِبْرِجِها، فَشَرَطُوا لَكَ ذلِكَ، وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ الْوَفاءَ بِهِ، فَقَبِلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ وَقَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ الْعَلِيَّ وَالثَّناءَ الْجَلِيَّ، وَأَهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلائِكَتَكَ، وَكَرَّمْتَهُمْ بِوَحْيِكَ، وَ رَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِكَ؛وَجَعَلْتَهُمُ الذَّرِيعَةَ إِلَيْكَ، وَالْوَسِيلَةَ إِلَى رِضْوانِكَ، فَبَعْضٌ أَسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ إِلَى أَنْ أَخْرَجْتَهُ مِنْها، وَبَعْضٌ حَمَلْتَهُ فِي فُلْكِكَ، وَ نَجَّيْتَهُ وَ مَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ، وَ بَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِكَ خَلِيلاً، وَ سَأَلَكَ لِسانَ

صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ فَأَجَبْتَهُ، وَجَعَلْتَ ذلِكَ عَلِيّاً، وَبَعْضٌ كَلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَةٍ تَكْلِيماً، وَجَعَلْتَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ رِدْءاً وَوَزِيراً، وَبَعْضٌ أَوْلَدْتَهُ مِنْ غَيْرِ أَبٍ، وَآتَيْتَهُ الْبَيِّناتِ، وَأَيَّدْتَهُ بِرُوح الْقُدُسِ، وَكُلٌّ شَرَعْتَ لَهُ شَرِيعَةً وَنَهَجْتَ لَهُ مِنْهاجاً، وَتَخَيَّرْتَ لَهُ أَوْصِياءَ؛ بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ، مِنْ مُدَّةٍ إِلَى مُدَّةٍ، إِقامَةً لِدِينِكَ، وَحُجَّةً عَلَى عِبادِكَ، وَ لِئَلَّا يَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ، وَيَغْلِبَ الْباطِلُ عَلَى أَهْلِهِ وَلَا يَقُولَ أَحَدٌ لَوْلا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً مُنْذِراً، وَأَقَمْتَ لَنا عَلَماً هادِياً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزى، إِلَى أَنِ انْتَهَيْتَ بِالْأَمْرِ إِلى حَبِيبِكَ وَنَجِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وآلِهِ؛ فَكانَ كَمَا انْتَجَبْتَهُ سَيِّدَ مَنْ خَلَقْتَهُ، وَ صَفْوَةَ مَنِ اصْطَفَيْتَهُ، وَ أَفْضَلَ مَنِ اجْتَبَيْتَهُ، وَأَكْرَمَ مَنِ

اعْتَمَدْتَهُ، قَدَّمْتَهُ عَلَى أَنْبِيائِكَ، وَبَعَثْتَهُ إِلَى الثَّقَلَيْنِ مِنْ عِبادِكَ، وَأَوْطَأْتَهُ مَشارِقَكَ وَمَغارِبَكَ، وَسَخَّرْتَ لَهُ الْبُراقَ، وَعَرَجْتَ بِرُوحِهِ إِلَى سَمائِكَ، وَأَوْدَعْتَهُ عِلْمَ مَا كانَ وَمَا يَكُونُ إِلَى انْقِضاءِ خَلْقِكَ، ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِالرُّعْبِ، وَحَفَفْتَهُ بِجَبْرَئِيلَ وَمِيكائِيلَ وَالْمُسَوِّمِينَ مِنْ مَلائِكَتِكَ، وَوَعَدْتَهُ أَنْ تُظْهِرَ دِينَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ، وَذلِكَ بَعْدَ أَنْ بَوَّأْتَهُ مُبَوَّأَ صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ؛وَجَعَلْتَ لَهُ وَلَهُمْ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً، وَقُلْتَ: ﴿إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً، ثُمَّ جَعَلْتَ أَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِي كِتابِكَ، فَقُلْتَ:

«قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى» وَقُلْتَ «ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ» وَقُلْتَ «ما أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرِ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا» فَكانُوا هُمُ السَّبِيلَ إِلَيْكَ، وَالْمَسْلَكَ إِلَى رِضْوانِكَ، فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طالِبٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِما وَآلِهِما هادِياً، إِذْ كانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ، فَقالَ وَالْمَلَأُ أَمامَهُ: مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاهُ، اللّهُمَّ وَالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ، وَقالَ: مَنْ كُنْتُ أَنَا نَبِيَّهُ فَعَلِيٌّ أَمِيرُهُ، وَقالَ: أَنَا وَعَلِيٌّ مِنْ شَجَرَةٍ واحِدَةٍ وَسائِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى، وَأَحَلَّهُ مَحَلَّ هَارُونَ مِنْ مُوسى، فَقال لَهُ: أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى إِلّا أَنَّهُ لَانَبِيَّ بَعْدِي، وَزَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَيِّدَةَ

نِساءِ الْعالَمِينَ، وَأَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَسَدَّ الْأَبْوابَ إِلّا بابَهُ، ثُمَّ أَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَحِكْمَتَهُ؛فَقالَ: أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَعَلِيٌّ بابُها، فَمَنْ أَرادَ الْمَدِينَةَ وَالْحِكْمَةَ فَلْيَأْتِها مِنْ بابِها، ثُمَّ قالَ: أَنْتَ أَخِي وَوَصِيِّي وَوارِثِي، لَحْمُكَ مِنْ لَحْمِي، وَدَمُكَ مِنْ دَمِي، وَسِلْمُكَ سِلْمِي، وَحَرْبُكَ حَرْبِي، وَالْإِيمانُ مُخالِطٌ لَحْمَكَ وَدَمَكَ كَمَا خالَطَ لَحْمِي وَدَمِي، وَأَنْتَ غَداً عَلَى الْحَوْضِ خَلِيفَتِي، وَأَنْتَ تَقْضِي دَيْنِي، وَتُنْجِزُ عِداتِي، وَشِيعَتُكَ عَلَى مَنابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلِي فِي الْجَنَّةِ وَهُمْ جِيرانِي، وَلَوْلا أَنْتَ يَا عَلِيُّ لَمْ يُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدِي، وَكانَ بَعْدَهُ هُدىً مِنَ الضَّلالِ، وَ نُوراً مِنَ الْعَمى، وَ حَبْلَ اللّهِ الْمَتِينَ، وَصِراطَهُ الْمُسْتَقِيمَ؛ لَايُسْبَقُ بِقَرابَةٍ فِي رَحِمٍ، وَلَا

بِسابِقَةٍ فِي دِينٍ، وَلَا يُلْحَقُ فِي مَنْقَبَةٍ مِنْ مَناقِبِهِ، يَحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِما وَآلِهِما، وَيُقاتِلُ عَلَى التَّأْوِيلِ، وَلَا تَأْخُذُهُ فِي اللّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ، قَدْ وَتَرَ فِيهِ صَنادِيدَ الْعَرَبِ، وَقَتَلَ أَبْطالَهُمْ، وَناوَشَ ذُؤْبانَهُمْ، فَأَوْدَعَ قُلُوبَهُمْ أَحْقاداً بَدْرِيَّةً وَخَيْبَرِيَّةً وَحُنَيْنِيَّةً وَغَيْرَهُنَّ، فَأَضَبَّتْ عَلَى عَداوَتِهِ، وَأَكَبَّتْ عَلَى مُنابَذَتِهِ، حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَالْقاسِطِينَ وَالْمارِقِينَ، وَلَمَّا قَضى نَحْبَهُ وَقَتَلَهُ أَشْقَى الْآخِرِينَ يَتْبَعُ أَشْقَى الْأَوَّلِينَ لَمْ يُمْتَثَلْ أَمْرُ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فِي الْهادِينَ بَعْدَ الْهادِينَ، وَالْأُمَّةُ مُصِرَّةٌ عَلَى مَقْتِهِ، مُجْتَمِعَةٌ عَلَى قَطِيعَةِ رَحِمِهِ، وَ إِقْصاءِ وُلَْدِهِ، إِلّا الْقَلِيلَ مِمَّنْ وَفَى لِرِعايَةِ الْحَقِّ فِيهِمْ؛فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ، وَسُبِيَ مَنْ سُبِيَ، وَأُقْصِيَ مَنْ أُقْصِيَ، وَجَرَى الْقَضاءُ لَهُمْ بِمَا

يُرْجى لَهُ حُسْنُ الْمَثُوبَةِ، إِذْ كانَتِ الْأَرْضُ لِلّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ، وَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولاً، وَلَنْ يُخْلِفَ اللّهُ وَعْدَهُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، فَعَلَى الْأَطائِبِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِما وَآلِهِما فَلْيَبْكِ الْباكُونَ، وَ إِيَّاهُمْ فَلْيَنْدُبِ النَّادِبُونَ، وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتَذْرِفِ الدُّمُوعُ، وَلْيَصْرُخِ الصَّارِخُونَ، وَيَضِجَّ الضَّاجُّونَ، وَيَعِجَّ الْعاجُّونَ، أَيْنَ الْحَسَنُ ؟ أَيْنَ الْحُسَيْنُ ؟ أَيْنَ أَبْناءُ الْحُسَيْنِ ؟ صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ، وَصادِقٌ بَعْدَ صادِقٍ، أَيْنَ السَّبِيلُ بَعْدَ السَّبِيلِ؛ أَيْنَ الْخِيَرَةُ بَعْدَ الْخِيَرَةِ ؟ أَيْنَ الشُّمُوسُ الطَّالِعَةُ ؟ أَيْنَ الْأَقْمارُ الْمُنِيرَةُ ؟ أَيْنَ الْأَنْجُمُ الزَّاهِرَةُ ؟ أَيْنَ أَعْلامُ الدِّينِ وَقَواعِدُ الْعِلْمِ ؟ أَيْنَ بَقِيَّةُ اللّهِ الَّتِي لَاتَخْلُو مِنَ الْعِتْرَةِ الْهادِيَةِ ؟ أَيْنَ

الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دابِرِ الظَّلَمَةِ ؟ أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقامَةِ الْأَمْتِ وَالْعِوَجِ ؟ أَيْنَ الْمُرْتَجى لِإِزالَةِ الْجَوْرِ وَالْعُدْوانِ ؟ أَيْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرائِضِ وَالسُّنَنِ ؟ أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعادَةِ الْمِلَّةِ وَالشَّرِيعَةِ ؟ أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْياءِ الْكِتابِ وَحُدُودِهِ ؟ أَيْنَ مُحْيِي مَعالِمِ الدِّينِ وَأَهْلِهِ ؟ أَيْنَ قاصِمُ شَوْكَةِ الْمُعْتَدِينَ ؟ أَيْنَ هادِمُ أَبْنِيَةِ الشِّرْكِ وَالنِّفاقِ ؟ أَيْنَ مُبِيدُ أَهْلِ الْفُسُوقِ وَالْعِصْيانِ وَالطُّغْيانِ ؟ أَيْنَ حاصِدُ فُرُوعِ الْغَيِّ وَالشِّقاقِ؛أَيْنَ طامِسُ آثارِ الزَّيْغِ وَالْأَهْواءِ ؟ أَيْنَ قاطِعُ حَبائِلِ الْكِذْبِ وَالافْتِراءِ ؟ أَيْنَ مُبِيدُ الْعُتاةِ وَالْمَرَدَةِ ؟ أَيْنَ مُسْتَأْصِلُ أَهْلِ الْعِنادِ وَالتَّضْلِيلِ وَالْإِلْحادِ ؟ أَيْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِياءِ وَمُذِلُّ الْأَعْداءِ ؟ أَيْنَ جامِعُ الْكَلِمَةِ عَلَى التَّقْوى ؟ أَيْنَ بابُ اللّهِ الَّذِي مِنْهُ يُؤْتى ؟ أَيْنَ وَجْهُ اللّهِ الَّذِي إِلَيْهِ

يَتَوَجَّهُ الْأَوْلِياءُ ؟ أَيْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَيْنَ الْأَرْضِ وَالسَّماءِ ؟ أَيْنَ صاحِبُ يَوْمِ الْفَتْحِ وَناشِرُ رايَةِ الْهُدى؟ أَيْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَالرِّضا؛أَيْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِياءِ وَأَبْناءِ الْأَنْبِياءِ ؟ أَيْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِكَرْبَلاءَ ؟ أَيْنَ الْمَنْصُورُ عَلَى مَنِ اعْتَدى عَلَيْهِ وَافْتَرى ؟ أَيْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِي يُجابُ إِذا دَعا ؟ أَيْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُو الْبِرِّ وَالتَّقْوى ؟ أَيْنَ ابْنُ النَّبِيِّ الْمُصْطَفى، وَابْنُ عَلِيٍّ الْمُرْتَضى، وَابْنُ خَدِيجَةَ الْغَرَّاءِ، وَابْنُ فاطِمَةَ الْكُبْرَى ؟ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَنَفْسِي لَكَ الْوِقاءُ وَالْحِمى، يَا ابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبِينَ، يَا ابْنَ النُّجَباءِ الْأَكْرَمِينَ، يَا ابْنَ الْهُداةِ الْمَهْدِيِّينَ ، يَا ابْنَ الْخِيَرَةِ الْمُهَذَّبِينَ، يَا ابْنَ الْغَطارِفَةِ الْأَنْجَبِينَ، يَا ابْنَ الْأَطائِبِ الْمُطَهَّرِينَ ، يَا ابْنَ الْخَضارِمَةِ الْمُنْتَجَبِينَ،

يَا ابْنَ الْقَماقِمَةِ الْأَكْرَمِينَ ، يَا ابْنَ الْبُدُورِ الْمُنِيرَةِ، يَا ابْنَ السُّرُجِ الْمُضِيئَةِ، يَا ابْنَ الشُّهُبِ الثَّاقِبَةِ، يَا ابْنَ الْأَنْجُمِ الزَّاهِرَةِ؛يَا ابْنَ السُّبُلِ الْواضِحَةِ، يَا ابْنَ الْأَعْلامِ اللَّائِحَةِ، يَا ابْنَ الْعُلُومِ الْكامِلَةِ، يَا ابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَةِ، يَا ابْنَ الْمَعالِمِ الْمَأْثُورَةِ، يَا ابْنَ الْمُعْجِزاتِ الْمَوْجُودَةِ، يَا ابْنَ الدَّلائِلِ الْمَشْهُودَةِ ، يَا ابْنَ الصِّراطِ الْمُسْتَقِيمِ، يَا ابْنَ النَّبَاَ الْعَظِيمِ، يَا ابْنَ مَنْ هُوَ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَى اللّهِ عَلِيٌّ حَكِيمٌ، يَا ابْنَ الْآياتِ وَالْبَيِّناتِ، يَا ابْنَ الدَّلائِلِ الظَّاهِراتِ، يَا ابْنَ الْبَراهِينِ الْواضِحاتِ الْباهِراتِ، يَا ابْنَ الْحُجَجِ الْبالِغاتِ، يَا ابْنَ النِّعَمِ السَّابِغاتِ، يَا ابْنَ طه وَالْمُحْكَماتِ؛يَا ابْنَ يس وَالذَّارِياتِ، يَا ابْنَ الطُّورِ وَالْعادِياتِ، يَا ابْنَ مَنْ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى دُنُوّاً وَاقْتِراباً مِنَ الْعَلِيِّ الْأَعْلى،

لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوى ؟ بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرى ؟ أَبِرَضْوى أَوْ غَيْرِها أَمْ ذِي طُوى ؟ عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أَرَى الْخَلْقَ وَلَا تُرى، وَلَا أَسْمَعَ لَكَ حَسِيساً وَلَا نَجْوى، عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ تُحِيطَ بِكَ دُونِيَ الْبَلْوَى وَلَا يَنالَُكَ مِنِّي ضَجِيجٌ وَلَا شَكْوى، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنَّا، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نازِحٍ مَا نَزَحَ عَنَّا، بِنَفْسِي أَنْتَ أُمْنِيَّةُ شائِقٍ يَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ ذَكَرا فَحَنَّا، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ عَقِيدِ عِزٍّ لَايُسامى؛ بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ أَثِيلِ مَجْدٍ لَايُجارَى ، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لَاتُضاهى، بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ نَصِيفِ شَرَفٍ لَايُساوَى، إِلى مَتَى أَحارُ فِيكَ يَا مَوْلايَ وَ إِلَى مَتَى ؟ وَأَيَّ خِطابٍ أَصِفُ فِيكَ وَأَيَّ نَجْوَى ؟ عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أُجَابَ دُونَكَ وَأُناغَى ، عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ

أَبْكِيَكَ وَيَخْذُلَكَ الْوَرَى، عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ يَجْرِيَ عَلَيْكَ دُونَهُمْ مَا جَرَى، هَلْ مِنْ مُعِينٍ فَأُطِيلَ مَعَهُ الْعَوِيلَ وَالْبُكاءَ ؟ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَأُساعِدَ جَزَعَهُ إِذا خَلا ؟ هَلْ قَذِيَتْ عَيْنٌ فَساعَدَتْها عَيْنِي عَلَى الْقَذَى؛هَلْ إِلَيْكَ يَابْنَ أَحْمَدَ سَبِيلٌ فَتُلْقى ؟ هَلْ يَتَّصِلُ يَوْمُنا مِنْكَ بِعِدَةٍ فَنَحْظى ؟ مَتَى نَرِدُ مَناهِلَكَ الرَّوِيَّةَ فَنَرْوَى ؟ مَتَى نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مائِكَ فَقَدْ طالَ الصَّدى ؟ مَتى نُغادِيكَ وَنُراوِحُكَ فَنُقِرَّ عَيْناً ؟ مَتى تَرانا وَ نَراكَ وَقَدْ نَشَرْتَ لِواءَ النَّصْرِ تُرَى أَتَرَانا نَحُفُّ بِكَ وَأَنْتَ تَؤُمُّ الْمَلَأَ وَقَدْ مَلَأْتَ الْأَرْضَ عَدْلاً، وَأَذَقْتَ أَعْداءَكَ هَواناً وَعِقاباً، وَأَبَرْتَ الْعُتاةَ وَجَحَدَةَ الْحَقِّ، وَقَطَعْتَ دابِرَ الْمُتَكَبِّرِينَ، وَاجْتَثَثْتَ أُصُولَ الظَّالِمِينَ، وَنَحْنُ نَقُولُ: الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ

الْعالَمِينَ؛اللّهُمَّ أَنْتَ كَشَّافُ الْكَرْبِ [الْكُرَبِ] وَالْبَلْوَى، وَ إِلَيْكَ أَسْتَعْدِي فَعِنْدَكَ الْعَدْوَى، وَأَنْتَ رَبُّ الْآخِرَةِ وَالدُّنْيا ، فَأَغِثْ يَا غِياثَ الْمُسْتَغِيثِينَ عُبَيْدَكَ الْمُبْتَلى، وَأَرِهِ سَيِّدَهُ يَا شَدِيدَ الْقُوَى، وَأَزِلْ عَنْهُ بِهِ الْأَسَى وَالْجَوَى، وَبَرِّدْ غَلِيلَهُ يَا مَنْ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى، وَ مَنْ إِلَيْهِ الرُّجْعى وَالْمُنْتَهى . اللّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبِيدُكَ التَّائِقُونَ إِلى وَلِيِّكَ الْمُذَكِّرِ بِكَ وَ بِنَبِيِّكَ، خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَمَلاذاً، وَأَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَمَعاذاً، وَجَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِينَ مِنَّا إِماماً، فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِيَّةً وَسَلاماً وَزِدْنا بِذلِكَ يَا رَبِّ إِكْراماً؛وَاجْعَلْ مُسْتَقَرَّهُ لَنا مُسْتَقَرّاً وَمُقاماً، وَأَتْمِمْ نِعْمَتَكَ بِتَقْدِيمِكَ إِيَّاهُ أَمامَنا حَتَّى تُورِدَنا جِنَانَكَ وَ مُرافَقَةَ الشُّهَداءِ مِنْ خُلَصائِكَ . اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ جَدِّهِ وَ رَسُولِكَ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ وَعَلَى أَبِيهِ السَّيِّدِ الْأَصْغَرِ وَجَدَّتِهِ الصِّدِّيقَةِ الْكُبْرى فاطِمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ صلَّى اللّه عَليْهِ وآلِهِ وَعَلَى مَنِ اصْطَفَيْتَ مِنْ آبائِهِ الْبَرَرَةِ وَعَلَيْهِ أَفْضَلَ وَأَكْمَلَ وَأَتَمَّ وَأَدْوَمَ وَأَكْثَرَ وَأَوْفَرَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَصْفِيائِكَ وَخِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ؛وَصَلِّ عَلَيْهِ صَلاةً لَاغايَةَ لِعَدَدِها، وَلَا نِهايَةَ لِمَدَدِها، وَلَا نَفادَ لِأَمَدِها، اللّهُمَّ وَأَقِمْ بِهِ الْحَقَّ، وَأَدْحِضْ بِهِ الْباطِلَ، وَأَدِلْ بِهِ أَوْلِياءَكَ، وَأَذْلِلْ بِهِ أَعْداءَكَ، وَصِلِ اللّهُمَّ بَيْنَنا وَبَيْنَهُ وُصْلَةً تُؤَدِّي إِلى مُرافَقَةِ سَلَفِهِ، وَاجْعَلْنا مِمَّنْ يَأْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ، وَيَمْكُثُ فِي ظِلِّهِمْ، وَأَعِنَّا عَلَى تَأْدِيَةِ حُقُوقِهِ إِلَيْهِ، وَالاجْتِهادِ فِي طاعَتِهِ، وَاجْتِنابِ مَعْصِيَتِهِ، وَامْنُنْ عَلَيْنا بِرِضاهُ، وَهَبْ لَنا رَأْفَتَهُ وَ

رَحْمَتَهُ وَ دُعاءَهُ وَ خَيْرَهُ مَا نَنالُ بِهِ سَعَةً مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ فَوْزاً عِنْدَكَ، وَاجْعَلْ صَلاتَنا بِهِ مَقبُولَةً، وَ ذُنُوبَنا بِهِ مَغْفُورَةً، وَ دُعاءَنا بِهِ مُسْتَجاباً؛ وَاجْعَلْ أَرْزاقَنا بِهِ مَبْسُوطَةً، وَهُمُومَنا بِهِ مَكْفِيَّةً، وَحَوَائِجَنا بِهِ مَقْضِيَّةً، وَأَقْبِلْ إِلَيْنا بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ، وَاقْبَلْ تَقَرُّبَنا إِلَيْكَ، وَانْظُرْ إِلَيْنا نَظْرَةً رَحِيمَةً نَسْتَكْمِلُ بِهَا الْكَرامَةَ عِنْدَكَ ثُمَّ لَاتَصْرِفْها عَنَّا بِجُودِكَ، وَاسْقِنا مِنْ حَوْضِ جَدِّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ بِكَأْسِهِ وَ بِيَدِهِ رَيّاً رَوِيّاً هَنِيئاً سائِغاً لَاظَمَأَ بَعْدَهُ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ﴾.

زیارت امام زمان علیه السلام در روز جمعه

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللهِ في اَرْضِهِ، اَلسَّلامُ

ععَلَيْكَ يا عَيْنَ اللهِ في خَلْقِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا نُورَ اللهِ الَّذي يَهْتَدي بِهِ الْمُهْتَدُونَ وَيُفَرَّجُ بِهِ عَنِ الْمُؤْمِنينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْمُهَذَّبُ الْخائِفُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الْوَلِيُّ النّاصِحُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا سَفينَةَ النَّجاةِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَيْنَ الْحَياةِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ وَعَلى آلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ عَجَّلَ اللهُ لَكَ ما وَعَدَكَ مِنَ النَّصْرِ وَظُهُورِ الْاَمْرِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَوْلايَ، اَنَا مَوْلاكَ عارِفٌ بِاُولاكَ وَاُخْراكَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللهِ تَعالى بِكَ وَبِآلِ بَيْتِكَ، وَاَنْتَظِرُ ظُهُورَكَ وَظُهُورَ الْحَقِّ عَلى يَدَيْكَ وَأَسْأَلُ اللهَ اَنْ يُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاَنْ يَجْعَلَنى مِنَ الْمُنْتَظِرينَ لَكَ وَالتّابِعينَ وَالنّاصِرينَ لَكَ عَلى اَعْدائِكَ

وَالْمُسْتَشْهَدينَ بَيْنَ يَدَيْكَ في جُمْلَةِ اَوْلِيائِكَ. يا مَوْلايَ يا صاحِبَ الزَّمانِ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكَ وَعَلى آلِ بَيْتِكَ هذا يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَوْمُكَ الْمُتَوَقَّعُ فيهِ ظُهُورُكَ وَالْفَرَجُ فيهِ لِلْمُؤْمِنينَ عَلى يَدَيْكَ وَقَتْلُ الْكافِرينَ بِسَيْفِكَ وَاَنَا يا مَوْلايَ فيهِ ضَيْفُكَ وَجارُكَ وَاَنْتَ يا مَوْلايَ كَريمٌ مِنْ اَوْلادِ الْكِرامِ وَمَأْمُورٌ بِالضِّيافَةِ وَالْاِجارَةِ فَاَضِفْني وَاَجِرْني صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكَ وَ عَلى اَهْلِ بَيْتِكَ الطّاهِرينَ.

دعای کمیل

دعای حضرت خضر پیامبر علیه السلام است که حضرت اميرالمؤمنین علیه السلام آن را به کمیل که از اصحاب خاصّ آن حضرت است تعلیم فرمود و در هر شب نیمه شعبان و

شب های جمعه خوانده می شود.

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کُلَّ شَیْ ءٍ وَ خَضَعَ لَهَا کُلُّ شَیْ ءٍ وَ ذَلَّ لَهَا کُلُّ شَیْ ءٍ وَ بِجَبَرُوتِکَ الَّتِی غَلَبْتَ بِهَا کُلَّ شَیْ ءٍ وَ بِعِزَّتِکَ الَّتِی لَا یَقُومُ لَهَا شَیْ ءٌ وَ بِعَظَمَتِکَ الَّتِی مَلَأَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ وَ بِسُلْطَانِکَ الَّذِی عَلَا کُلَّ شَیْ ءٍ وَ بِوَجْهِکَ الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ بِأَسْمَائِکَ الَّتِی مَلَأَتْ [غَلَبَتْ] أَرْکَانَ کُلِّ شَیْ ءٍ وَ بِعِلْمِکَ الَّذِی أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْ ءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی أَضَاءَ لَهُ کُلُّ شَیْ ءٍ یَا نُورُ یَا قُدُّوسُ یَا أَوَّلَ الْأَوَّلِینَ وَ یَا آخِرَ الْآخِرِینَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِکُ الْعِصَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ

الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیِّرُ النِّعَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَحْبِسُ الدُّعَاءَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ الْبَلَاءَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی کُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ وَ کُلَّ خَطِیئَهٍ أَخْطَأْتُهَا اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِذِکْرِکَ وَ أَسْتَشْفِعُ بِکَ إِلَی نَفْسِکَ وَ أَسْأَلُکَ بِجُودِکَ أَنْ تُدْنِیَنِی مِنْ قُرْبِکَ وَ أَنْ تُوزِعَنِی شُکْرَکَ وَ أَنْ تُلْهِمَنِی ذِکْرَکَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ سُؤَالَ خَاضِعٍ مُتَذَلِّلٍ خَاشِعٍ أَنْ تُسَامِحَنِی وَ تَرْحَمَنِی وَ تَجْعَلَنِی بِقِسْمِکَ رَاضِیاً قَانِعاً وَ فِی جَمِیعِ الْأَحْوَالِ مُتَوَاضِعاً اللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُکَ سُؤَالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ أَنْزَلَ بِکَ عِنْدَ الشَّدَائِدِ حَاجَتَهُ وَ عَظُمَ فِیمَا عِنْدَکَ رَغْبَتُهُ اللَّهُمَّ عَظُمَ سُلْطَانُکَ وَ عَلَا مَکَانُکَ وَ خَفِیَ مَکْرُکَ وَ ظَهَرَ أَمْرُکَ وَ غَلَبَ قَهْرُکَ وَ جَرَتْ قُدْرَتُکَ وَ لَا یُمْکِنُ

الْفِرَارُ مِنْ حُکُومَتِکَ اللَّهُمَّ لَا أَجِدُ لِذُنُوبِی غَافِراً وَ لَا لِقَبَائِحِی سَاتِراً وَ لَا لِشَیْ ءٍ مِنْ عَمَلِیَ الْقَبِیحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلًا غَیْرَکَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ وَ بِحَمْدِکَ ظَلَمْتُ نَفْسِی وَ تَجَرَّأْتُ بِجَهْلِی وَ سَکَنْتُ إِلَی قَدِیمِ ذِکْرِکَ لِی وَ مَنِّکَ عَلَیَّ اللَّهُمَّ مَوْلَایَ کَمْ مِنْ قَبِیحٍ سَتَرْتَهُ وَ کَمْ مِنْ فَادِحٍ مِنَ الْبَلَاءِ أَقَلْتَهُ [أَمَلْتَهُ] وَ کَمْ مِنْ عِثَارٍ وَقَیْتَهُ وَ کَمْ مِنْ مَکْرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ کَمْ مِنْ ثَنَاءٍ جَمِیلٍ لَسْتُ أَهْلًا لَهُ نَشَرْتَهُ اللَّهُمَّ عَظُمَ بَلَائِی وَ أَفْرَطَ بِی سُوءُ حَالِی وَ قَصُرَتْ [قَصَّرَتْ] بِی أَعْمَالِی وَ قَعَدَتْ بِی أَغْلَالِی وَ حَبَسَنِی عَنْ نَفْعِی بُعْدُ أَمَلِی [آمَالِی] وَ خَدَعَتْنِی الدُّنْیَا بِغُرُورِهَا وَ نَفْسِی بِجِنَایَتِهَا [بِخِیَانَتِهَا] وَ مِطَالِی یَا سَیِّدِی فَأَسْأَلُکَ بِعِزَّتِکَ أَنْ لَا یَحْجُبَ عَنْکَ دُعَائِی سُوءُ عَمَلِی وَ فِعَالِی وَ لَا تَفْضَحْنِی بِخَفِیِّ مَا اطَّلَعْتَ

عَطُوفاً إِلَهِی وَ رَبِّی مَنْ لِی غَیْرُکَ أَسْأَلُهُ کَشْفَ ضُرِّی وَ النَّظَرَ فِی أَمْرِی إِلَهِی وَ مَوْلَایَ أَجْرَیْتَ عَلَیَّ حُکْماً اتَّبَعْتُ فِیهِ هَوَی نَفْسِی وَ لَمْ أَحْتَرِسْ فِیهِ مِنْ تَزْیِینِ عَدُوِّی فَغَرَّنِی بِمَا أَهْوَی وَ أَسْعَدَهُ عَلَی ذَلِکَ الْقَضَاءُ فَتَجَاوَزْتُ بِمَا جَرَی عَلَیَّ مِنْ ذَلِکَ بَعْضَ [مِنْ نَقْضِ] حُدُودِکَ وَ خَالَفْتُ بَعْضَ أَوَامِرِکَ فَلَکَ الْحَمْدُ [الْحُجَّهُ] عَلَیَّ فِی جَمِیعِ ذَلِکَ وَ لَا حُجَّهَ لِی فِیمَا جَرَی عَلَیَّ فِیهِ قَضَاؤُکَ وَ أَلْزَمَنِی حُکْمُکَ وَ بَلَاؤُکَ وَ قَدْ أَتَیْتُکَ یَا إِلَهِی بَعْدَ تَقْصِیرِی

وَ إِسْرَافِی عَلَی نَفْسِی مُعْتَذِراً نَادِماً مُنْکَسِراً مُسْتَقِیلًا مُسْتَغْفِراً مُنِیباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لَا أَجِدُ مَفَرّاً مِمَّا کَانَ مِنِّی وَ لَا مَفْزَعاً أَتَوَجَّهُ إِلَیْهِ فِی أَمْرِی غَیْرَ قَبُولِکَ عُذْرِی وَ إِدْخَالِکَ إِیَّایَ فِی سَعَهِ [سَعَهٍ مِنْ] رَحْمَتِکَ اللَّهُمَّ [إِلَهِی] فَاقْبَلْ عُذْرِی وَ ارْحَمْ شِدَّهَ ضُرِّی وَ فُکَّنِی مِنْ شَدِّ وَثَاقِی یَا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَنِی وَ رِقَّهَ جِلْدِی وَ دِقَّهَ عَظْمِی یَا مَنْ بَدَأَ خَلْقِی وَ ذِکْرِی وَ تَرْبِیَتِی وَ بِرِّی وَ تَغْذِیَتِی هَبْنِی لِابْتِدَاءِ کَرَمِکَ وَ سَالِفِ بِرِّکَ بِی یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ رَبِّی أَ تُرَاکَ مُعَذِّبِی بِنَارِکَ بَعْدَ تَوْحِیدِکَ وَ بَعْدَ مَا انْطَوَی عَلَیْهِ قَلْبِی مِنْ مَعْرِفَتِکَ وَ لَهِجَ بِهِ لِسَانِی مِنْ ذِکْرِکَ وَ اعْتَقَدَهُ ضَمِیرِی مِنْ حُبِّکَ وَ بَعْدَ صِدْقِ اعْتِرَافِی وَ دُعَائِی خَاضِعاً لِرُبُوبِیَّتِکَ هَیْهَاتَ أَنْتَ أَکْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ

رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبْعِدَ [تُبَعِّدَ] مَنْ أَدْنَیْتَهُ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَی الْبَلَاءِ مَنْ کَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ وَ لَیْتَ شِعْرِی یَا سَیِّدِی وَ إِلَهِی وَ مَوْلَایَ أَ تُسَلِّطُ النَّارَ عَلَی وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِکَ سَاجِدَهً وَ عَلَی أَلْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحِیدِکَ صَادِقَهً وَ بِشُکْرِکَ مَادِحَهً وَ عَلَی قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِإِلَهِیَّتِکَ مُحَقِّقَهً وَ عَلَی ضَمَائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِکَ حَتَّی صَارَتْ خَاشِعَهً وَ عَلَی جَوَارِحَ سَعَتْ إِلَی أَوْطَانِ تَعَبُّدِکَ طَائِعَهً وَ أَشَارَتْ بِاسْتِغْفَارِکَ مُذْعِنَهً مَا هَکَذَا الظَّنُّ بِکَ وَ لَا أُخْبِرْنَا بِفَضْلِکَ عَنْکَ یَا کَرِیمُ یَا رَبِّ وَ أَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفِی عَنْ قَلِیلٍ مِنْ بَلَاءِ الدُّنْیَا وَ عُقُوبَاتِهَا وَ مَا یَجْرِی فِیهَا مِنَ الْمَکَارِهِ عَلَی أَهْلِهَا عَلَی أَنَّ ذَلِکَ بَلَاءٌ وَ مَکْرُوهٌ قَلِیلٌ مَکْثُهُ یَسِیرٌ بَقَاؤُهُ قَصِیرٌ مُدَّتُهُ فَکَیْفَ احْتِمَالِی لِبَلَاءِ

الْآخِرَهِ وَ جَلِیلِ [حُلُولِ] وُقُوعِ الْمَکَارِهِ فِیهَا وَ هُوَ بَلَاءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَ یَدُومُ مَقَامُهُ وَ لَا یُخَفَّفُ عَنْ أَهْلِهِ لِأَنَّهُ لَا یَکُونُ إِلَّا عَنْ غَضَبِکَ وَ انْتِقَامِکَ وَ سَخَطِکَ وَ هَذَا مَا لَا تَقُومُ لَهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ یَا سَیِّدِی فَکَیْفَ لِی [بِی] وَ أَنَا عَبْدُکَ الضَّعِیفُ الذَّلِیلُ الْحَقِیرُ الْمِسْکِینُ الْمُسْتَکِینُ یَا إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ لِأَیِّ الْأُمُورِ إِلَیْکَ أَشْکُو وَ لِمَا مِنْهَا أَضِجُّ وَ أَبْکِی لِأَلِیمِ الْعَذَابِ وَ شِدَّتِهِ أَمْ لِطُولِ الْبَلَاءِ وَ مُدَّتِهِ فَلَئِنْ صَیَّرْتَنِی لِلْعُقُوبَاتِ مَعَ أَعْدَائِکَ وَ جَمَعْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَ أَهْلِ بَلَائِکَ وَ فَرَّقْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَ أَحِبَّائِکَ وَ أَوْلِیَائِکَ فَهَبْنِی یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَی عَذَابِکَ فَکَیْفَ

أَصْبِرُ عَلَی فِرَاقِکَ وَ هَبْنِی [یَا إِلَهِی] صَبَرْتُ عَلَی حَرِّ نَارِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلَی کَرَامَتِکَ أَمْ کَیْفَ أَسْکُنُ فِی النَّارِ وَ رَجَائِی عَفْوُکَ فَبِعِزَّتِکَ یَا سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ أُقْسِمُ صَادِقاً لَئِنْ تَرَکْتَنِی نَاطِقاً لَأَضِجَّنَّ إِلَیْکَ بَیْنَ أَهْلِهَا ضَجِیجَ الْآمِلِینَ [الْآلِمِینَ] وَ لَأَصْرُخَنَّ إِلَیْکَ صُرَاخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ وَ لَأَبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بُکَاءَ الْفَاقِدِینَ وَ لَأُنَادِیَنَّکَ أَیْنَ کُنْتَ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ یَا غَایَهَ آمَالِ الْعَارِفِینَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ یَا حَبِیبَ قُلُوبِ الصَّادِقِینَ وَ یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ أَ فَتُرَاکَ سُبْحَانَکَ یَا إِلَهِی وَ بِحَمْدِکَ تَسْمَعُ فِیهَا صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ [یُسْجَنُ] فِیهَا بِمُخَالَفَتِهِ وَ ذَاقَ طَعْمَ عَذَابِهَا بِمَعْصِیَتِهِ وَ حُبِسَ بَیْنَ أَطْبَاقِهَا بِجُرْمِهِ وَ جَرِیرَتِهِ وَ هُوَ یَضِجُّ إِلَیْکَ ضَجِیجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِکَ وَ یُنَادِیکَ بِلِسَانِ أَهْلِ تَوْحِیدِکَ وَ یَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِرُبُوبِیَّتِکَ یَا مَوْلَایَ

فَکَیْفَ یَبْقَی فِی الْعَذَابِ وَ هُوَ یَرْجُو مَا سَلَفَ مِنْ حِلْمِکَ أَمْ کَیْفَ تُؤْلِمُهُ النَّارُ وَ هُوَ یَأْمُلُ فَضْلَکَ وَ رَحْمَتَکَ أَمْ کَیْفَ یُحْرِقُهُ لَهِیبُهَا وَ أَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ تَرَی مَکَانَهُ أَمْ کَیْفَ یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ زَفِیرُهَا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ أَمْ کَیْفَ یَتَقَلْقَلُ بَیْنَ أَطْبَاقِهَا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ أَمْ کَیْفَ تَزْجُرُهُ زَبَانِیَتُهَا وَ هُوَ یُنَادِیکَ یَا رَبَّهْ أَمْ کَیْفَ یَرْجُو فَضْلَکَ فِی عِتْقِهِ مِنْهَا فَتَتْرُکُهُ [فَتَتْرُکَهُ] فِیهَا هَیْهَاتَ مَا ذَلِکَ الظَّنُّ بِکَ وَ لَا الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِکَ وَ لَا مُشْبِهٌ لِمَا عَامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدِینَ مِنْ بِرِّکَ وَ إِحْسَانِکَ فَبِالْیَقِینِ أَقْطَعُ لَوْ لَا مَا حَکَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِیبِ جَاحِدِیکَ وَ قَضَیْتَ بِهِ مِنْ إِخْلَادِ مُعَانِدِیکَ لَجَعَلْتَ النَّارَ کُلَّهَا بَرْداً وَ سَلَاماً وَ مَا کَانَ [کَانَتْ] لِأَحَدٍ فِیهَا مَقَرّاً وَ لَا مُقَاماً [مَقَاماً] لَکِنَّکَ تَقَدَّسَتْ

أَسْمَاؤُکَ أَقْسَمْتَ أَنْ تَمْلَأَهَا مِنَ الْکَافِرِینَ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ أَنْ تُخَلِّدَ فِیهَا الْمُعَانِدِینَ وَ أَنْتَ جَلَّ ثَنَاؤُکَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالْإِنْعَامِ مُتَکَرِّماً أَ فَمَنْ کٰانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کٰانَ فٰاسِقاً لٰا یَسْتَوُونَ إِلَهِی وَ سَیِّدِی فَأَسْأَلُکَ بِالْقُدْرَهِ الَّتِی قَدَّرْتَهَا وَ بِالْقَضِیَّهِ الَّتِی حَتَمْتَهَا وَ حَکَمْتَهَا وَ غَلَبْتَ مَنْ عَلَیْهِ أَجْرَیْتَهَا أَنْ تَهَبَ لِی فِی هَذِهِ اللَّیْلَهِ وَ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ کُلَّ جُرْمٍ أَجْرَمْتُهُ وَ کُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ وَ کُلَّ قَبِیحٍ أَسْرَرْتُهُ وَ کُلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ کَتَمْتُهُ أَوْ أَعْلَنْتُهُ أَخْفَیْتُهُ أَوْ أَظْهَرْتُهُ وَ کُلَّ سَیِّئَهٍ أَمَرْتَ بِإِثْبَاتِهَا الْکِرَامَ الْکَاتِبِینَ الَّذِینَ وَکَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ مَا یَکُونُ مِنِّی وَ جَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَیَّ مَعَ جَوَارِحِی وَ کُنْتَ أَنْتَ الرَّقِیبَ عَلَیَّ مِنْ وَرَائِهِمْ وَ الشَّاهِدَ لِمَا

خَفِیَ عَنْهُمْ وَ بِرَحْمَتِکَ أَخْفَیْتَهُ وَ بِفَضْلِکَ سَتَرْتَهُ وَ أَنْ تُوَفِّرَ حَظِّی مِنْ کُلِّ خَیْرٍ أَنْزَلْتَهُ [تُنْزِلُهُ] أَوْ إِحْسَانٍ فَضَّلْتَهُ [تُفَضِّلُهُ] أَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ [تَنْشُرُهُ] أَوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ [تَبْسُطُهُ] أَوْ ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ أَوْ خَطَإٍ تَسْتُرُهُ یَا رَبِّ یَا رَبِّ یَا رَبِّ یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ وَ مَالِکَ رِقِّی یَا مَنْ بِیَدِهِ نَاصِیَتِی یَا عَلِیماً بِضُرِّی [بِفَقْرِی] وَ مَسْکَنَتِی یَا خَبِیراً بِفَقْرِی وَ فَاقَتِی یَا رَبِّ یَا رَبِّ یَا رَبِّ أَسْأَلُکَ بِحَقِّکَ وَ قُدْسِکَ وَ أَعْظَمِ صِفَاتِکَ وَ أَسْمَائِکَ أَنْ تَجْعَلَ أَوْقَاتِی مِنَ [فِی] اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ بِذِکْرِکَ مَعْمُورَهً وَ بِخِدْمَتِکَ مَوْصُولَهً وَ أَعْمَالِی عِنْدَکَ مَقْبُولَهً حَتَّی تَکُونَ أَعْمَالِی وَ أَوْرَادِی [إِرَادَتِی] کُلُّهَا وِرْداً وَاحِداً وَ حَالِی فِی خِدْمَتِکَ سَرْمَداً یَا سَیِّدِی یَا مَنْ عَلَیْهِ مُعَوَّلِی یَا مَنْ إِلَیْهِ شَکَوْتُ أَحْوَالِی یَا رَبِّ یَا رَبِّ یَا رَبِّ قَوِّ عَلَی خِدْمَتِکَ

جَوَارِحِی وَ اشْدُدْ عَلَی الْعَزِیمَهِ جَوَانِحِی وَ هَبْ لِیَ الْجِدَّ فِی خَشْیَتِکَ وَ الدَّوَامَ فِی الِاتِّصَالِ بِخِدْمَتِکَ حَتَّی أَسْرَحَ إِلَیْکَ فِی مَیَادِینِ السَّابِقِینَ وَ أُسْرِعَ إِلَیْکَ فِی الْبَارِزِینَ [الْمُبَادِرِینَ] وَ أَشْتَاقَ إِلَی قُرْبِکَ فِی الْمُشْتَاقِینَ وَ أَدْنُوَ مِنْکَ دُنُوَّ الْمُخْلِصِینَ وَ أَخَافَکَ مَخَافَهَ الْمُوقِنِینَ وَ أَجْتَمِعَ فِی جِوَارِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ اللَّهُمَّ وَ مَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ فَأَرِدْهُ وَ مَنْ کَادَنِی فَکِدْهُ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَحْسَنِ عَبِیدِکَ نَصِیباً عِنْدَکَ وَ أَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَهً مِنْکَ وَ أَخَصِّهِمْ زُلْفَهً لَدَیْکَ فَإِنَّهُ لَا یُنَالُ ذَلِکَ إِلَّا بِفَضْلِکَ وَ جُدْ لِی بِجُودِکَ وَ اعْطِفْ عَلَیَّ بِمَجْدِکَ وَ احْفَظْنِی بِرَحْمَتِکَ وَ اجْعَلْ لِسَانِی بِذِکْرِکَ لَهِجاً وَ قَلْبِی بِحُبِّکَ مُتَیَّماً وَ مُنَّ عَلَیَّ بِحُسْنِ إِجَابَتِکَ وَ أَقِلْنِی عَثْرَتِی وَ اغْفِرْ زَلَّتِی

فَإِنَّکَ قَضَیْتَ عَلَی عِبَادِکَ بِعِبَادَتِکَ وَ أَمَرْتَهُمْ بِدُعَائِکَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الْإِجَابَهَ فَإِلَیْکَ یَا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهِی وَ إِلَیْکَ یَا رَبِّ مَدَدْتُ یَدِی فَبِعِزَّتِکَ اسْتَجِبْ لِی دُعَائِی وَ بَلِّغْنِی مُنَایَ وَ لَا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِکَ رَجَائِی وَ اکْفِنِی شَرَّ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنْ أَعْدَائِی یَا سَرِیعَ الرِّضَا اغْفِرْ لِمَنْ لَا یَمْلِکُ إِلَّا الدُّعَاءَ فَإِنَّکَ فَعَّالٌ لِمَا تَشَاءُ یَا مَنِ اسْمُهُ دَوَاءٌ وَ ذِکْرُهُ شِفَاءٌ وَ طَاعَتُهُ غِنًی ارْحَمْ مَنْ رَأْسُ مَالِهِ الرَّجَاءُ وَ سِلَاحُهُ الْبُکَاءُ یَا سَابِغَ النِّعَمِ یَا دَافِعَ النِّقَمِ یَا نُورَ الْمُسْتَوْحِشِینَ فِی الظُّلَمِ یَا عَالِماً لَا یُعَلَّمُ صَلِّ عَلَی؟ مُحَمَّدٍ؟ وَ؟ آلِ مُحَمَّدٍ؟ وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی رَسُولِهِ وَ الْأَئِمَّهِ الْمَیَامِینِ مِنْ آلِهِ [أَهْلِهِ] وَ سَلَّمَ تَسْلِیماً.

دعای مشلول

اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ بِسْمِ اَللّهِ اَلرَّحْمنِ اَلرَّحِیمِ یَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِکْرَامِ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ یَا هُوَ یَا مَنْ لاَ یَعْلَمُ مَا هُوَ وَ لاَ کَیْفَ هُوَ وَ لاَ أَیْنَ هُوَ وَ لاَ حَیْثُ هُوَ إِلاَّ هُوَ یَا ذَا اَلْمُلْکِ وَ اَلْمَلَکُوتِ یَا ذَا اَلْعِزَّهِ وَ اَلْجَبَرُوتِ یَا مَلِکُ یَا قُدُّوسُ یَا سَلاَمُ یَا مُؤْمِنُ یَا مُهَیْمِنُ یَا عَزِیزُ یَا جَبَّارُ یَا مُتَکَبِّرُ یَا خَالِقُ یَا بَارِئُ یَا مُصَوِّرُ یَا مُقَدِّرُ یَا مُفِیدُ یَا مُدَبِّرُ یَا شَدِیدُ یَا مُبْدِئُ یَا مُعِیدُ یَا مُبِیدُ یَا وَدُودُ یَا مَحْمُودُ یَا مَعْبُودُ یَا بَعِیدُ یَا قَرِیبُ یَا مُجِیبُ یَا رَقِیبُ یَا حَسِیبُ یَا بَدِیعُ یَا رَفِیعُ یَا مَنِیعُ یَا سَمِیعُ یَا عَلِیمُ یَا حَکِیمُ یَا حَلِیمُ یَا کَرِیمُ یَا قَدِیمُ یَا

عَلِیُّ یَا عَظِیمُ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا دَیَّانُ یَا مُسْتَعَانُ یَا جَلِیلُ یَا جَمِیلُ یَا وَکِیلُ یَا کَفِیلُ یَا مُقِیلُ یَا مُنِیلُ یَا نَبِیلُ یَا دَلِیلُ یَا هَادِی یَا بَادِی یَا أَوَّلُ یَا آخِرُ یَا ظَاهِرُ یَا بَاطِنُ یَا قَائِمُ یَا دَائِمُ یَا عَالِمُ یَا حَاکِمُ یَا قَاضِی یَا عَادِلُ یَا فَاصِلُ یَا وَاصِلُ یَا طَاهِرُ یَا مُطَهِّرُ یَا قَادِرُ یَا مُقْتَدِرُ یَا کَبِیرُ یَا مُتَکَبِّرُ یَا وَاحِدُ یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ وَ لَمْ تَکُنْ لَهُ صاحِبَهٌ وَ لاَ کَانَ مَعَهُ وَزِیرٌ وَ لاَ اِتَّخَذَ مَعَهُ مُشِیرٌ وَ لاَ اِحْتَاجَ إِلَی ظَهِیرٍ وَ لاَ کَانَ مَعَهُ مِنَ إِلَهٍ غَیْرِهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ فَتَعَالَیْتَ عَمَّا یَقُولُ اَلظَّالِمُونَ عُلُوّاً کَبِیراً یَا عَلِیُّ یَا شَامِخُ یَا بَاذِخُ یَا فَتَّاحُ یَا نَفَّاحُ یَا مُرْتَاحُ یَا مُفَرِّجُ یَا نَاصِرُ یَا مُنْتَصِرُ یَا مُدْرِکُ یَا

مُهْلِکُ یَا مُنْتَقِمُ یَا بَاعِثُ یَا وَارِثُ یَا طَالِبُ یَا غَالِبُ یَا مَنْ لاَ یَفُوتُهُ هَارِبٌ یَا تَوَّابُ یَا أَوَّابُ یَا وَهَّابُ یَا مُسَبِّبَ اَلْأَسْبَابِ یَا مُفَتِّحَ اَلْأَبْوَابِ یَا مَنْ حَیْثُ مَا دُعِیَ أَجَابَ یَا طَهُورُ یَا شَکُورُ یَا عَفُوُّ یَا غَفُورُ یَا نُورَ اَلنُّورِ یَا مُدَبِّرَ اَلْأُمُورِ یَا لَطِیفُ یَا خَبِیرُ یَا مُجِیرُ یَا مُنِیرُ یَا بَصِیرُ یَا ظَهِیرُ یَا کَبِیرُ یَا وَتْرُ یَا فَرْدُ یَا أَبَدُ یَا صَمَدُ یَا سَنَدُ یَا کَافِی یَا شَافِی یَا وَافِی یَا مُعَافِی یَا مُحْسِنُ یَا مُجْمِلُ یَا مُنْعِمُ یَا مُفْضِلُ یَا مُتَکَرِّمُ یَا مُتَفَرِّدُ یَا مَنْ عَلاَ فَقَهَرَ یَا مَنْ مَلَکَ فَقَدَرَ یَا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ یَا مَنْ عُبِدَ فَشَکَرَ یَا مَنْ عَصَی فَغَفَرَ یَا مَنْ لاَ تَحْوِیهِ اَلْفِکَرُ وَ لاَ یُدْرِکُهُ اَلْبَصَرُ وَ لاَ یَخْفَی عَلَیْهِ أَثَرٌ یَا رَازِقَ اَلْبَشَرِ یَا مُقَدِّرَ کُلِّ قَدَرٍ یَا عَالِیَ اَلْمَکَانِ یَا شَدِید

اَلْأَرْکَانِ یَا مُبَدِّلَ اَلزَّمَانِ یَا قَابِلَ اَلْقُرْبَانِ یَا ذَا اَلْمَنِّ وَ اَلْإِحْسَانِ یَا ذَا اَلْعِزِّ وَ اَلسُّلْطَانِ یَا رَحِیمُ یَا رَحْمَنُ یَا عَظِیمُ یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ یَا مَنْ لاَ یَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ یَا عَظِیمَ اَلشَّأْنِ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ مَکَانٍ یَا سَامِعَ اَلْأَصْوَاتِ یَا مُجِیبَ اَلدَّعَوَاتِ یَا مُنْجِحَ اَلطَّلِبَاتِ یَا قَاضِیَ اَلْحَاجَاتِ یَا مُنْزِلَ اَلْبَرَکَاتِ یَا رَاحِمَ اَلْعَبَرَاتِ یَا مُقِیلَ اَلْعَثَرَاتِ یَا کَاشِفَ اَلْکُرُبَاتِ یَا وَلِیَّ اَلْحَسَنَاتِ یَا رَافِعَ اَلدَّرَجَاتِ یَا مُعْطِیَ اَلسُّؤُلاَتِ یَا مُحْیِیَ اَلْأَمْوَاتِ یَا جَامِعَ اَلشَّتَاتِ یَا مُطَّلِعاً عَلَی اَلنِّیَّاتِ یَا رَادَّ مَا قَدْ فَاتَ یَا مَنْ لاَ تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ اَلْأَصْوَاتُ یَا مَنْ لاَ تُضْجِرُهُ اَلْمَسْئَلاَتِ وَ لاَ تَغْشَاهُ اَلظُّلُمَاتُ یَا نُورَ اَلْأَرْضِ وَ اَلسَّمَوَاتِ یَا سَابِغَ اَلنِّعَمِ یَا دَافِعَ اَلنِّقَمِ یَا

بَارِئَ اَلنَّسَمِ یَا جَامِعَ اَلْأُمَمِ یَا شَافِیَ اَلسَّقَمِ یَا خَالِقَ اَلنُّورِ وَ اَلظُّلَمِ یَا ذَا اَلْجُودِ وَ اَلْکَرَمِ یَا مَنْ لاَ یَطَأُ عَرْشَهُ قَدَمٌ یَا أَجْوَدَ اَلْأَجْوَدِینَ یَا اَکْرَمَ اَلْأَکْرَمِینَ یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ یَا أَبْصَرَ اَلنَّاظِرِینَ یَا جَارَ اَلْمُسْتَجِیرِینَ یَا أَمَانَ اَلْخَائِفِینَ یَا ظَهْرَ اَللاَّجِینَ یَا وَلِیَّ اَلْمُؤْمِنِینَ یَا غِیَاثَ اَلْمُسْتَغِیثِینَ یَا غَایَهَ اَلطَّالِبِینَ یَا صَاحِبَ کُلِّ غَرِیبٍ یَا مُونِسَ کُلِّ وَحِیدٍ یَا مَلْجَأَ کُلِّ طَرِیدٍ یَا مَأْوَی کُلِّ شَرِیدٍ یَا حَافِظَ کُلِّ ضَالَّهٍ یَا رَاحِمَ اَلشَّیْخِ اَلْکَبِیرِ یَا رَازِقَ اَلطِّفْلِ اَلصَّغِیرِ یَا جَابِرَ اَلْعَظْمِ اَلْکَسِیرِ یَا فَاکَّ کُلِّ أَسِیرٍ یَا مُغْنِیَ اَلْبَائِسِ اَلْفَقِیرِ یَا عِصْمَهَ اَلْخَائِفِ اَلْمُسْتَجِیرِ یَا مَنْ لَهُ اَلتَّدْبِیرُ وَ اَلتَّقْدِیرُ یَا مَنِ اَلْعَسِیرُ عَلَیْهِ یَسِیرٌ یَا مَنْ لاَ یَحْتَاجُ

إِلَی تَفْسِیرٍ یَا مَنْ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْئٍ قَدِیرٌ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْئٍ خَبِیرٌ یَا مَنْ هُوَ بِکُلِّ شَیْئٍ بَصِیرٌ یَا مُرْسِلَ اَلرِّیَاحِ یَا فَالِقَ اَلْإِصْبَاحِ یَا بَاعِثَ اَلْأَرْوَاحِ یَا ذَا اَلْجُودِ وَ اَلسَّمَاحِ یَا مَنْ بِیَدِهِ کُلُّ مِفْتَاحٍ یَا سَامِعَ کُلِّ صَوْتٍ یَا سَابِقَ کُلِّ فَوْتٍ یَا مُحْیِیَ کُلِّ نَفْسٍ بَعْدَ اَلْمَوْتِ یَا عُدَّتِی فِی شِدَّتِی یَا حَافِظِی فِی غُرْبَتِی یَا مُونِسِی فِی وَحْدَتِی یَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی یَا کَهْفِی حِینَ تُعْیِینِی اَلْمَذَاهِبُ وَ تُسْلِمُنِی اَلْأَقَارِبُ وَ یَخْذُلُنِی کُلُّ صَاحِبٍ یَا عِمَادَ مَنْ لاَ عِمَادَ لَهُ یَا سَنَدَ مَنْ لاَ سَنَدَ لَهُ یَا ذُخْرَ مَنْ لاَ ذُخْرَ لَهُ یَا حِرْزَ مَنْ لاَ حِرْزَ لَهُ یَا کَهْفَ مَنْ لاَ کَهْفَ لَهُ یَا کَنْزَ مَنْ لاَ کَنْزَ لَهُ یَا رُکْنَ مَنْ لاَ رُکْنَ لَهُ یَا غِیَاثَ مَنْ لاَ غِیَاثَ لَهُ یَا جَارَ مَنْ لاَ جَارَ لَهُ یَا جَارِی

اَللَّصِیقَ یَا رُکْنِیَ اَلْوَثِیقَ یَا إِلَهِی بِالتَّحْقِیقِ یَا رَبَّ اَلْبَیْتِ اَلْعَتِیقِ یَا شَفِیقُ یَا رَفِیقُ فُکَّنِی مِنْ حَلَقِ اَلْمَضِیقِ وَ اِصْرِفْ عَنِّی کُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ وَ ضِیقٍ وَ اِکْفِنِی شَرَّ مَا لاَ أُطِیقُ وَ أَعِنِّی عَلَی مَا أطُیِقُ یَا رَادَّ یُوسُفَ عَلَی یَعْقُوبَ یَا کَاشِفَ ضُرِّ أَیُّوبَ یَا غَافِرَ ذَنْبِ دَاوُدَ یَا رَافِعَ عِیسَی اِبْنِ مَرْیَمَ وَ مُنْجِیَهُ مِنْ أَیْدِی اَلْیَهُودِ یَا مُجِیبَ نِدَاءِ یُونُسَ فِی اَلظُّلُمَاتِ یَا مُصْطَفِیَ مُوسَی بِالْکَلِمَاتِ یَا مَنْ غَفَرَ لِآدَمَ خَطِیئَتَهُ وَ رَفَعَ إِدْرِیسَ مَکَاناً عَلِیّاً بِرَحْمَتِهِ یَا مَنْ نَجَّی نُوحاً مِنَ اَلْغَرَقِ یَا مَنْ أَهْلَکَ عاداً اَلْأُولی وَ ثَمُودَ فَما أَبْقی وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغی وَ اَلْمُؤْتَفِکَهَ أَهْوی یَا مَنْ دَمَّرَ عَلَی قَوْمِ لُوطٍ وَ دَمْدَمَ عَلَی قَوْمِ شُعَیْبٍ یَا مَنِ اِتَّخَذ

إِبْرَاهِیمَ خَلِیلاً یَا مَنِ اِتَّخَذَ مُوسَی کَلِیماً وَ اِتَّخَذَ مُحَمَّداً صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ حَبِیباً یَا مُؤْتِیَ لُقْمَانَ اَلْحِکْمَهَ وَ اَلْوَاهِبَ لِسُلَیْمَانَ مُلْکاً لاَ یَنْبَغِی لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ یَا مَنْ نَصَرَ ذَا اَلْقَرْنَیْنِ عَلَی اَلْمُلُوکِ اَلْجَبَابِرَهِ یَا مَنْ أَعْطَی اَلْخَضِرَ اَلْحَیَوهَ وَ رَدَّ لِیُوشَعَ بْنِ نُونٍ اَلشَّمْسَ بَعْدَ غُرُوبِهَا یَا مَنْ رَبَطَ عَلَی قَلْبِ أُمِّ مُوسَی وَ أَحْصَنَ فَرْجَ مَرْیَمَ اِبْنَهَ عِمْرَانَ یَا مَنْ حَصَّنَ یَحْیَی بْنَ زَکَرِیَّا مِنَ اَلذَّنْبِ وَ سَکَّنَ عَنْ مُوسَی اَلْغَضَبَ یَا مَنْ بَشَّرَ زَکَرِیَّا بِیَحْیَی یَا مَنْ فَدَی إِسْمَعِیلَ مِنَ اَلذِّبْحِ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ یَا مَنْ قَبِلَ قُرْبَانَ هَابِیلَ وَ جَعَلَ اَللَّعْنَهَ عَلَی قَابِیلَ یَا هَازِمَ اَلْأَحْزَابِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَی جَمِیع

اَلْمُرْسَلِینَ وَ مَلاَئِکَتِکَ اَلْمُقَرَّبِینَ وَ أَهْلِ طَاعَتِکَ أَجْمَعِینَ وَ أَسْئَلُکَ بِکُلِّ مَسْئَلهٍ سَئَلَکَ بِهَا أَحَدٌ مِمَّنْ رَضِیتَ عَنْهُ فَحَتَمْتَ لَهُ عَلَی اَلْإِجَابَهِ یَا اَللَّهُ یَا اَللَّهُ یَا اَللَّهُ یَا رَحْمَنُ یَا رَحْمَنُ یَا رَحْمَنُ یَا رَحِیمُ یَا رَحِیمُ یَا رَحِیمُ یَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِکْرَامِ یَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِکْرَامِ یَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِکْرَامِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ أَسْئَلُکَ وَ بِکُلِّ اِسْمٍ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِی شَیْئٍ مِنْ کُتُبِکَ أَوِ اِسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ اَلْغَیْبِ عِنْدَکَ وَ بِمَعَاقِدِ اَلْعِزِّ مِنْ عَرْشِکَ وَ بِمُنْتَهَی اَلرَّحْمَهِ مِنْ کِتَابِکَ وَ بِمَا لَوْ أَنَّ ما فِی اَلْأَرْضِ مِنْ شَجَرَهٍ أَقْلامٌ وَ اَلْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ کَلِماتُ اَللّهِ إِنَّ اَللّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ وَ أَسْئَلُکَ بِأَسْمَائِکَ اَلْحُسْنَی اَلَّتِی نَعَتَّها فِی کِتَابِک

فَقُلْتَ وَ لِلَّهِ اَلْأَسْمَاءُ اَلْحُسْنَی فَادْعُوهُ بِهَا وَ قُلْتَ اُدْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ وَ قُلْتَ وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ اَلدّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ وَ قُلْتَ یا عِبادِیَ اَلَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اَللّهِ إِنَّ اَللّهَ یَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِیمُ وَ أَنَا أَسْئَلُکَ یَا إِلَهِی وَ أَدْعُوکَ یَا رَبِّ وَ أَرْجُوکَ یَا سَیِّدِی وَ أَطْمَعُ یَا مَوْلاَیَ فِی إِجَابَتِی کَمَا وَعَدْتَنِی وَ قَدْ دَعَوْتُکَ کَمَا أَمَرْتَنِی فَافْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ یَا کَرِیمُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ اَلْعَالَمِینَ وَ صَلَّی اَللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِینَ.

دعای سمات

مستحب است در ساعت آخر روز جمعه خوانده شود.

اللَّهُمَّ انِّی اسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْاعْظَمِ الْاعَزِّ الْاجَلّ الْاکْرَمِ الَّذِی اذا دُعِیتَ بِهِ عَلی مَغالِقِ ابْوابِ السَّماءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَهِ انْفَتَحَتْ، وَاذا دُعِیتَ بِهِ عَلی مَضائِقِ ابْوابِ الْارْضِ لِلْفَرَجِ انْفَرَجَتْ، وَاذا دُعِیتَ بِهِ عَلَی الْعُسْرِ لِلْیُسْرِ تَیَسَّرَتْ، وَاذا دُعِیتَ بِهِ عَلَی الْامْواتِ للِنُّشُورِ انْتَشَرَتْ، وَاذا دُعِیتَ بِهِ عَلی کَشْفِ الْبَاْساءِ وَالضَّرَّاءِ انْکَشَفَتْ، وَبِجَلالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ، اکْرَمِ الْوُجُوهِ وَاعَزّ الْوُجُوهِ، الَّذِی عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ، وَ خَضَعَتْ لَهُ الرّقابُ وَخَشَعَتْ لَهُ الْاصْواتُ، وَ

وَ جِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخافَتِکَ، وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی بِها تُمْسِکُ السَّماءَ انْ تَقَعَ عَلَی الْارْضِ الاّ بِاذْنِکَ، وَ تُمْسِکُ السَّمواتِ وَالْارْضَ انْ تَزُولا، وَبِمَشِیَّتِکَ الَّتِی دانَ لَهَا الْعالَمُونَ وَبِکَلِمَتِکَ الَّتِی خَلَقْتَ بِهَا السَّمواتِ وَالْارْضَ، وَبِحِکْمَتِکَ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجائِب، وَخَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَهَ وَجَعَلْتَها لَیْلًا، وَجَعَلْتَ اللَّیْلَ سَکَناً، وَخَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَجَعَلْتَهُ نَهاراً، وَجَعَلْتَ النَّهارَ نُشُوراً مُبْصِراً، وَخَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِیاءً، وَخَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَجَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً، وَ خَلَقْتَ بِهَا الْکَواکِبَ وَ جَعَلْتَها نُجُوماً وَ بُرُوجاً وَ مَصابِیحَ وَ زِینَهً وَ رُجُوماً، وَ جَعَلْتَ لَها مَشارِقَ وَ مَغارِبَ، وَجَعَلْتَ لَها مَطالِعَ وَ مَجارِیَ، وَجَعَلْتَ لَها

فَلَکاً وَمَسابِحَ، وَقَدَّرْتَها فِی السَّماءِ مَنازِلَ فَاحْسَنْتَ تَقْدِیرَها، وَصَوَّرْتَها فَاحْسَنْتَ تَصْوِیرَها، وَاحْصَیْتَها بِاسْماءِکَ احْصاءً وَدَبَّرْتَها بِحِکْمَتِکَ تَدْبِیراً، وَاحْسَنْتَ تَدْبِیرَها، وَسَخَّرْتَها بِسُلْطانِ اللَّیْلِ وَسُلْطانِ النَّهارِ وَالسَّاعاتِ وَعَدَدِ السّنِینَ وَالْحِسابِ، وَجَعَلْتَ رُؤْیَتَها لِجَمِیعِ النَّاسِ مَرْئً واحِداً، وَاسْئَلُکَ اللَّهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذِی کَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَک وَرَسُولَکَ مُوسَی بْنَ عِمرانَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی الْمُقَدَّسِینَ فَوْقَ احْساسِ الْکَرُوبِیِّینَ، فَوْقَ غَمائِمِ النُّورِ فَوْقَ تابُوتِ الشَّهادَهِ فِی عَمُودِ النَّار، وَفِی طُورِ سَیْناءَ، وَفِی جَبَلِ حُورِیثَ، فِی الْوادِ الْمُقَدَّسِ فِی الْبُقْعَهِ الْمُبارَکَهِ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْایْمَنِ مِنَ الشَّجَرَه، وَفِی ارْضِ مِصْرَ

بِتِسْعِ آیاتٍ بَیِّناتٍ، وَیَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنِی اسْرائِیلَ الْبَحْرَ، وَفِی الْمُنْبَجِساتِ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجائِبَ فِی بَحْرِ سُوفٍ، وَعَقَدْتَ ماءَ الْبَحْرِ فِی قَلْبِ الْغَمْرِ کَالْحِجارَهِ، وَجاوَزْتَ بِبَنِی اسْرائِیلَ الْبَحْرَ، وَتَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْنی عَلَیْهِمْ بِما صَبَرُوا، وَاوْرَثْتَهُمْ مَشارِقَ الْارْضِ وَمَغارِبَهَا الَّتِی بارَکْتَ فِیها لِلْعالَمِینَ، وَاغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَجُنُودَهُ وَمَراکِبَهُ فِی الْیَمِّ، وَبِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْاعْظَمِ الْاعَزّ الْاجَلّ الْاکْرَمِ، وَبِمَجْدِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِمُوسی کَلِیمِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی طُورِ سَیْناءَ، وَلإبْراهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ خَلِیلِکَ مِنْ قَبْلُ فِی مَسْجِدِ الْخَیْفِ، وَلإسْحاقَ صَفِیّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بِئْرِ شِیعٍ، وَ لِیَعْقُوبَ نَبِیّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بَیْتِ ایلِ، وَاوْفَیْتَ لإبْراهِیمَ عَلَیْهِ

السَّلامُ بِمِیثاقِکَ، وَلإسْحاقَ بِحَلْفِکَ، وَلِیَعْقُوبَ بِشَهادَتِکَ، وَلِلْمُؤْمِنِینَ بِوَعْدِکَ، وَللِدَّاعِینَ بِاسْماءِکَ، فَاجَبْتَ، وَبمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ لِمُوسَی بْنِ عِمْرانَ عَلَیْهِ السَّلامُ عَلی قُبَّهِ الرُّمَّانِ، وَبِ آیاتِکَ الَّتِی وَقَعَتْ عَلی ارْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّهِ وَالْغَلَبَهِ، بِ آیاتٍ عَزِیزَهٍ، وَبِسُلْطانِ الْقُوَّهِ، وَبِعِزَّهِ الْقُدْرِهَ، وَبِشَأْنِ الْکَلِمَهِ التَّامَّهِ، وَبِکَلِماتِکَ الَّتِی تَفَضَّلْتَ بِها عَلی اهْلِ السَّمواتِ وَالْارْضِ، وَاهْلِ الدُّنْیا وَاهْلِ الْاخِرَهِ، وَبِرَحْمَتِکَ الَّتِی مَنَنْتَ بِها عَلی جَمِیعِ خَلْقِکَ، وَبِاسْتِطاعَتِکَ الَّتِی اقَمْتَ بِها عَلَی الْعالَمِینَ، وَبِنوُرِکَ الَّذِی قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَیْناءَ، وَبِعِلْمِکَ وَجَلالِکَ وَکِبْرِیاءِکَ وَعِزَّتِکَ وَجَبَرُوتِکَ الَّتِی لَمْ تَستَقِلَّهَا الْارْضُ، وَانْخَفَضَتْ لَهَا السَّمواتُ، وَانْزَجَزَ لَهَا

الْعُمْقُ الْاکْبَرُ، وَرَکَدَتْ لَهَا الْبِحارُ وَالْانْهارُ، وَخَضَعَتْ لَهَا الْجِبالُ، وَسَکَنَتْ لَهَا الْارْضُ بِمناکِبِها، وَاسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ کُلُّها، وَخَفَقَتْ لَهَا الرِّیاحُ فِی جَرَیانِها، وَخَمَدَتْ لَهَا الِنّیرانُ فِی اوْطانِها، وَبِسُلْطانِکَ الَّذِی عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَهُ دَهْرَ الدُّهُورِ، وَحُمِدْتَ بِهِ فِی السَّمواتِ وَالْارَضِینَ، وَبِکَلِمَتِکَ کَلِمَهِ الصّدْقِ الَّتِی سَبَقَتْ لَابِینا آدَمَ عَلَیْهِ السَّلامُ، وَذُرّیَّتِهِ بالرَّحْمَهِ، وَاسْئَلُکَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی غَلَبَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ، وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَکّاً، وَخَرَّ مُوسی صَعِقاً، وَبِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ عَلی طُورِ سَیْناءَ، فَکَلَّمْتَ بِه عَبْدَکَ وَرَسُولَکَ مُوسَی بْنَ عِمْرانَ، وَبِطَلْعَتِکَ فِی ساعِیرَ، وَظُهُورِکَ فِی جَبَلِ فارانَ بِرَبَواتِ الْمُقَدَّسِینَ، وَ

جُنُودِ الْمَلائِکَهِ الصَّافّینَ، وَخُشُوعِ الْمَلائِکَهِ الْمُسَبّحِینَ، وَ بِبَرَکاتِکَ الَّتِی بارَکْتَ فِیها عَلی ابْراهِیمَ خَلِیلِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی امَّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَبارَکْتَ لإِسْحاقَ صَفِیّکَ فِی امَّهِ عِیسی عَلَیْهِمَا السَّلامُ، وَبارَکْتَ لِیَعْقُوبَ اسْرائِیلِکَ فِی امَّهِ مُوسی عَلَیْهِمَا السَّلامُ، وَبارَکْتَ لِحَبِیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ فِی عِتْرَتِهِ وَذُرّیَّتِهِ وَامَّتِهِ، اللَّهُمَّ وَکَما غِبْنا عَنْ ذلِکَ وَلَمْ نَشْهَدْهُ وَآمَنَّا بِهِ وَلَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَعَدْلًا، انْ تُصَلّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَانْ تُبارِکَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَتَرَحَّمَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، کَافْضَلِ ما صَلَّیْتَ وَبارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلی ابْراهِیمَ وَآلِ ابْراهِیمَ، انَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ، فَعَّالٌ لِما تُرِیدُ، وَانْتَ عَلی کُلّ شَیْ ءٍ

قَدِیرٌ. پس حاجت خود را ذکر می کنی و می گویی: اللَّهُمَّ بِحَقِّ هذَا الدُّعاءِ، وَبِحَقّ هذِهِ الْاسْماءِ الَّتِی لایَعْلَمُ تَفْسِیرَها وَلایَعْلَمُ باطِنَها غَیْرُکَ، صَلّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَافْعَلْ بِی ما انْتَ اهْلُهُ، وَلا تَفْعَلْ بِی ما انَا اهْلُهُ، وَاغْفِرْ لِی مِنْ ذُنُوبِی ما تَقَدَّمَ مِنْها وَما تَاخَّرَ، وَوَسّعْ عَلَیَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِکَ، وَاکْفِنِی مَؤُژنَهَ انْسانِ سَوْءٍ، وَجارِ سَوْءٍ، وَ قَرِینِ سَوْءٍ، وَ سُلْطانِ سَوْءٍ، انَّکَ عَلی ما تَشاءُ قَدِیرٌ، وَ بِکُلّ شَیْ ءٍ عَلِیمٌ، آمِینَ رَبَّ الْعالَمِینَ

دعای عشرات

مستحب است خواندن آن در هر صبح و شام و افضل اوقات آن بعد از عصر جمعه است.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سُبْحانَ اللهِ وَالْحَمْدُ للهِ وَلا اِلهَ إلاّ اللهُ وَاللهُ اَکبَرُ وَلا حَوْلَ ولا قُوَّهَ إلاّ بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم، سُبْحانَ اللهِ آناءَ اللَّیْلِ وَاَطْرافَ النَّهارِ، سُبْحانَ اللهِ بِالْغُدُوِّ وَالاصالِ، سُبْحانَ اللهِ بِالْعَشِیِّ وَالاْبکارِ، سُبْحانَ اللهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ تُصْبِحُونَ وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَالاْرْضِ وَعَشِیَّاً وَحینَ تُظْهِرُونَ، یُخْرِجَ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَیُحْییِ الاْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ، سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمّا یَصِفُونَ وَسَلامٌ عَلَی المُرْسَلینَ وَالْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ ذِی المُلْکِ وَالْمَلَکُوتِ، سُبْحانَ ذِی الْعِزَّهِ وَالْجَبَرُوتِ، سُبْحَانَ ذِی الْکِبْرِیاءِ وَالْعَظَمَهِ الْمَلِکِ الْحَقِّ

المُهَیْمِنِ (الْمُبینِ الْقُدُّوسِ، سُبْحانَ الله الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ، سُبْحانَ اللهِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الْقُدُّوسِ، سُبْحانَ الْقائِمِ الْدّائِمِ، سُبْحانَ الْدّائِمِ القائِمِ، سُبحَانَ رَبِّیَ الْعَظیِمِ، سُبْحانَ رَبِّیَ الاْعْلی، سُبْحانَ الْحَیِّ القَیُّومِ، سُبْحانَ الْعَلِیِّ الاْعْلی، سُبْحانَهُ وَ تَعالی، سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنا وَرَبُّ الْمَلائِکَهِ وَالرُّوحِ، سُبْحانَ الدّائِمِ غَیْرِ الْغَافِلِ، سُبْحانَ الْعالِمِ بِغَیْرِ تَعْلِیم، سُبْحانَ خالِقِ ما یُری، و مَا لا یُری سُبْحانَ الَّذی یُدْرِکُ الاْبْصارَ وَلا تُدْرِکُهُ الاْبْصارُ وَ هُوَ اللَّطیفُ الْخَبِیرُ، اَللّهُمَّ إنّی اَصْبَحْتُ مِنْکَ فی نِعْمَه وَخَیْر وَبَرَکَه وَعافِیَه فَصَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِهِ وَاَتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَخَیْرَکَ وَبَرَکاتِکَ وَعافِیَتِکَ بِنَجاه مِنَ الْنَّارِ، وَارْزُقْنِی شُکْرَکَ وَ)

عافِیَتَکَ وَفَضْلَکَ وَکَرامَتَکَ اَبَداً ما اَبْقَیْتَنِی، اَللّهُمَّ بِنُورِکَ اهْتَدَیْتُ وَبِفَضْلِکَ اسْتَغْنَیْتُ وَ بِنِعْمَتِکَ اَصْبَحْتُ وَ اَمْسَیْتُ، اَللّهُمَّ اِنّی اُشْهِدُکَ وَکَفی بِکَ شَهِیداً وَاُشْهِدُ مَلائِکَتِکَ واَنْبِیاءِکَ وَرُسُلَکَ وَحَمَلَهَ عَرْشِکَ وَ سُکَّانَ سَماواتِکَ وَ اَرْضِکَ (وَاَرَضیکَ وَجَمیعَ خَلْقِکَ بِاَنَّکَ اَنْتَ اللهُ لا اِلهَ إلاّ اَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ واَنَّ مُحَمَّداً صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ وَاَنَّکَ عَلی کُلِّ شَیء قَدِیرٌ، تُحْیی وَتُمیتُ وَتُمیتُ وتُحْیی وَاَشْهَدُ اَنَّ الْجَنَّهَ حَقٌّ وَاَنَّ النَّارَ حَقٌّ، وَ (اَنَّ) النُّشُورَ حَقٌّ، وَالْسَّاعَهَ اتِیَهٌ لا رَیْبَ فیهَا، وَاَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی القُبُورِ، وَاَشْهَدُ اَنَّ عَلِیَّ بْنَ اَبی طالِب اَمیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً حَقّاً، وَاَنَّ الاْئِمَّهَ مِنْ وُلْدِهِ هُمُ الاْئمَّهُ الهُداهُ الْمَهْدِیُّونَ غَیْرُ الضّالّینَ وَلاَ)

المُضِلِّینَ وَاَنَّهُمْ أَوْلِیاؤٌکَ الْمُصْطَفَوْنَ وَحِزْبُکَ الْغالِبُونَ وَصِفْوَتُکَ وَخِیَرَتُکَ مِنْ خَلْقِکَ وَنُجَباؤُکَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدینِکَ وَاخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِکَ، واصْطَفْیَتَهُمْ عَلی عِبادِکَ، وَجَعَلْتَهُمْ حُجَّهً عَلَی العالَمینَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِمْ والسَّلامُ وَرَحْمهُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ، اَللّهُمَّ اکْتُبْ لی هذِهِ الشَّهادَهَ عِنْدَکَ حَتّی تُلَقِّنّیهاَ یَوْمَ الْقِیامَهِ وَانْتَ عَنّی راض اِنَّکَ عَلی ما تَشاءُ قَدیرٌ، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمدُ حَمداً یَصْعَدُ اَوَّلُهُ وَلا یَنْفَدُ اخِرُهُ، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمدُ حَمْداً تَضَعُ لَکَ السَّماءُ کَنَفَیْها ( کَتْفَیْها وَتُسَبِّحُ لَکَ الاْرْضُ وَمَنْ عَلَیْها، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً سَرْمَداً اَبَداً لاَ انْقِطاعَ لَهُ وَلا نَفادَ وَلَکَ یَنْبَغی وَاِلَیْکَ یَنْتَهی فِیَّ وَ عَلَیَّ وَلَدَیَّ وَ مَعی وَ قَبْلی وَ بَعْدی وَ اَمامِی وَ فَوْقی وَ)

تَحْتی وَ اِذا مِتُّ وَ بَقیتُ فَرْداً وَحیداً ثُمَّ فَنیِتُ، وَلَکَ الْحَمْدُ اِذا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ یا مَوْلایَ. اَللّهُمَّ وَلَکَ الْحَمْدُ وَلَکَ الشُّکْرُ بِجَمیعِ مَحامِدِکَ کُلِّها عَلی جَمیعِ نَعْمائِکَ کُلِّها حَتّی یَنْتَهِیَ الْحَمْدُ اِلی ما تُحِبُّ رَبَّنا وَتَرْضی، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلی کُلِّ اَکْلَه وَ شِربَه وَبَطْشَه وَ قَبْضَه وَبَسْطَه وَفی کُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَه، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً خالِداً مَعَ خُلُودِکَ ولَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا مُنْتَهی لَهُ دُونَ عِلْمِکَ وَلَکَ الْحَمْدُ حمداً أمدَ لهُ دُونَ مشیَّتِکَ، وَلَکَ الحمدُ حَمداً لا أخرَ لقائِلهِ إلاّ رِضاکَ وَلَکَ الْحَمْدُ عَلی حِلْمِکَ بَعْدَ عِلْمِکَ وَلَکَ الْحَمْدُ عَلی عَفْوکَ بَعْدَ قُدرَتِکَ وَلَکَ الْحَمْدُ باعِثَ الْحَمْدِ وَلَکَ الْحَمْدِ وارِثَ الْحَمْدُ ولَکَ الْحَمْدُ بَدیعَ الْحَمْدِ

وَلَکَ الْحَمْدُ مُنْتَهَی الْحَمْدِ وَلَکَ الْحَمْدِ مُبتَدِعَ الْحَمْدِ وَلَکَ الْحَمْدُ مُشْتَرِیَ الْحَمْدِ وَلَکَ الْحَمْدُ وَلِیَّ الْحَمْدِ وَلَکَ الْحَمْدُ قَدیمَ الْحَمْدِ وَلَکَ الْحَمْدُ صادِقَ الوَعْدِ وَفِیَّ الْعَهْدِ عَزیزَ الجُنْدِ قائِمَ الْمجْدِ وَلَکَ الْحَمْدُ رَفیعَ الدَّرَجاتِ مُجیبَ الدَّعَواتِ مُنزِلَ (مُنَزَّلِ الاْیاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَماوات عَظیمَ الْبَرَکاتِ مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُماتِ مَنْ فِی الظُّلُماتِ ومٌخْرِجَ اِلیَ النُّورِ، مُبَدِّلَ السَّیِّئاتِ حَسَنات، وَجاعِلَ الْحَسَناتِ دَرَجات، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ غافِرَ الذَّنْبِ وَقابِلَ التَّوْبِ شَدیدَ الْعِقابِ ذَا الطَّوْلِ، لا اِلهَ إلاّ اَنْتَ اِلَیْکَ الْمَصیرُ، اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ فِی الَّلیْلِ اِذا یَغْشی، وَلَکَ الْحَمْدُ فِی النَّهارِ اِذا تَجَلّی، وَلَکَ الْحَمْدُ فِی الاخِرَهِ وَالاُْولی، وَلَکَ)

الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ نَجْم وَمَلَک فِی السَّماءِ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّری وَالْحَصی وَالنَّوی، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما فی جَوِّ الَّسماءِ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما فی جَوْفِ الارْضِ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ اَوْزانِ مِیاهِ الْبِحارِ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ اَوْراقِ الاْشْجارِ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما عَلی وَجْهِ الاْرْضِ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما اَحْصی کِتابُکَ، وَلَک الْحَمْدُ عَدَدَ ما اَحاطَ بِهِ عِلْمُکَ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الاْنْسِ وَالْجِنِّ وَالْهَوامِّ وَالطَّیْرِ وَالْبَهائِمِ والسِّباعِ، حَمْداً کثیراً طَیِّباً مُبارکاً فِیهِ کَما تُحِبُّ رَبَّنا وَتَرْضی، وَکَما یَنْبَغی لِکَرَمِ وَجْهِکَ وَ عِزِّ جَلالِکَ. ثمّ تقول عشراً : لا اِلهَ إلاّ

اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ يُميتُ وَ يُحيي وَ هُوَ حَيٌّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّشَيْءٍ قَديرٌ وده مرتبه أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذي لا إلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ وَ اتُوبُ اِلَيْهِ و ده مرتبه يا الله يا الله و ده مرتبه يا رَحْمنُ یا رَحْمنُ و ده مرتبه یا رَحیمُ یا رَحیمُ و ده مرتبه يا بَديعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ و ده مرتبه يا ذَا الْجَلالِ وَالْإِكْزام و ده مرتبه يا حَنّانُ یا مَنّانُ و ده مرتبه يا حَيُّ يا قَيُّومُ و ده مرتبه يا حَيُّ لا إِلهَ إلَّا أَنْتَ و ده مرتبه يا اللهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ و ده مرتبه بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيمِ و ده مرتبه اَللّهُمَّ صَلِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ و ده مرتبه اَللّهُمَّ افْعَل بي ما أَنْتَ أَهْلُهُ و ده مرتبه امین امین و ده مرتبه قُلْ هُوَ اللهُ اَحَدٌ پس می گویی: اَللّهُمَّ اصْنَعْ بي ما أَنْتَ

أَهْلُهُ وَلا تَصْنَعْ بي منا أنَا أَهْلُهُ فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ وَأَنَا أَهْلَ الذُّنُوبِ وَ الْخَطايا فَارْحَمْني يا مَوْلايَ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ و نیز ده مرتبه می گویی: لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيّ الذي لا يَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فی الْمُلْکِ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبیراً.

صلوات ابوالحسن ضراب اصفهانی

شیخ طوسی در مصباح فرموده که این صلوات مروی از حضرت صاحب الزمان علیه السلام است که بیرون آمده بسوی ابوالحسن ضراب اصفهانی به مکّه و ما سند آن را ذکر نکردیم به جهت اختصار و این دعا در عصر روز جمعه

خوانده می شود و آن دعا این است:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ سَيِّدِ الْمُرْسَلِينَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الْمُنْتَجَبِ فِي الْمِيثَاقِ الْمُصْطَفَي فِي الظِّلاَلِ الْمُطَهَّرِ مِنْ كُلِّ آفَةٍ الْبَرِيءِ مِنْ كُلِّ عَيْبٍ الْمُؤَمَّلِ لِلنَّجَاةِ الْمُرْتَجَي لِلشَّفَاعَةِ الْمُفَوَّضِ إِلَيْهِ دِينُ اللَّهِ اللَّهُمَّ شَرِّفْ بُنْيَانَهُ وَ عَظِّمْ بُرْهَانَهُ وَ أَفْلِجْ حُجَّتَهُ وَ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ وَ أَضِئْ نُورَهُ وَ بَيِّضْ وَجْهَهُ وَ أَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضِيلَةَ وَ الدَّرَجَةَ وَ الْوَسِيلَةَ الرَّفِيعَةَ وَ ابْعَثْهُ مَقَاماً مَحْمُوداً يَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ وَ صَلِّ عَلَي أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ قَائِدِ

الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ وَ سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ وَ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي مُوسَي بْنِ جَعْفَرٍ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي عَلِيِّ بْنِ مُوسَي إِمَامِ

الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَي اَلْخَلَفِ الصَّالِحِ الْهَادِي الْمَهْدِيِّ إِمَامِ الْهُدَي وَ إِمَامِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ الْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ عَلَي أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَئِمَّةِ الْهَادِينَ الْعُلَمَاءِ الصَّادِقِينَ الْأَبْرَارِ الْمُتَّقِينَ دَعَائِمِ دِينِكَ وَ أَرْكَانِ تَوْحِيدِكَ وَ تَرَاجِمَةِ وَحْيِكَ وَ حُجَجِكَ عَلَي خَلْقِكَ وَ خُلَفَائِكَ فِي أَرْضِكَ الَّذِينَ اخْتَرْتَهُمْ لِنَفْسِكَ وَ

اصْطَفَيْتَهُمْ عَلَي عِبَادِكَ وَ ارْتَضَيْتَهُمْ لِدِينِكَ وَ خَصَصْتَهُمْ بِمَعْرِفَتِكَ وَ جَلَّلْتَهُمْ بِكَرَامَتِكَ وَ غَشَّيْتَهُمْ بِرَحْمَتِكَ وَ رَبَّيْتَهُمْ بِنِعْمَتِكَ وَ غَذَّيْتَهُمْ بِحِكْمَتِكَ وَ أَلْبَسْتَهُمْ نُورَكَ وَ رَفَعْتَهُمْ فِي مَلَكُوتِكَ وَ حَفَفْتَهُمْ بِمَلاَئِكَتِكَ وَ شَرَّفْتَهُمْ بِنَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ عَلَيْهِمْ صَلاَةً كَثِيرَةً دَائِمَةً طَيِّبَةً لاَ يُحِيطُ بِهَا إِلاَّ أَنْتَ وَ لاَ يَسَعُهَا إِلاَّ عِلْمُكَ وَ لاَ يُحْصِيهَا أَحَدٌ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ وَ صَلِّ عَلَي وَلِيِّكَ الْمُحْيِي سُنَّتَكَ اَلْقَائِمِ بِأَمْرِكَ الدَّاعِي إِلَيْكَ الدَّلِيلِ عَلَيْكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَي خَلْقِكَ وَ خَلِيفَتِكَ فِي أَرْضِكَ وَ شَاهِدِكَ عَلَي عِبَادِكَ اللَّهُمَّ أَعِزَّ نَصْرَهُ وَ مُدَّ فِي عُمُرِهِ وَ زَيِّنِ الْأَرْضَ بِطُولِ بَقَائِهِ اللَّهُمَّ اكْفِهِ بَغْيَ الْحَاسِدِينَ وَ

أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ الْكَائِدِينَ وَ ازْجُرْ عَنْهُ إِرَادَةَ الظَّالِمِينَ وَ خَلِّصْهُ مِنْ أَيْدِي الْجَبَّارِينَ اللَّهُمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ شِيعَتِهِ وَ رَعِيَّتِهِ وَ خَاصَّتِهِ وَ عَامَّتِهِ وَ عَدُوِّهِ وَ جَمِيعِ أَهْلِ الدُّنْيَا مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ وَ بَلِّغْهُ أَفْضَلَ مَا أَمَّلَهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ إِنَّكَ عَلي كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ جَدِّدْ بِهِ مَا مُحِيَ[امْتَحَي]بِهِ مِنْ دِينِكَ وَ أَحْيِ بِهِ مَا بُدِّلَ مِنْ كِتَابِكَ وَ أَظْهِرْ بِهِ مَا غُيِّرَ مِنْ حُكْمِكَ حَتَّي يَعُودَ دِينُكَ بِهِ عَلَي يَدَيْهِ غَضّاً جَدِيداً خَالِصاً مُخْلَصاً لاَ شَكَّ وَ لاَ شُبْهَةَ مَعَهُ وَ لاَ بَاطِلَ عِنْدَهُ وَ لاَ بِدْعَةَ لَدَيْهِ اللَّهُمَّ نَوِّرْ بِنُورِهِ كُلَّ ظُلْمَةٍ وَ هُدَّ بِرُكْنِهِ كُلَّ بِدْعَةٍ وَ اهْدِمْ بِغُرَّتِهِ كُلَّ ضَلاَلَةٍ وَ اقْصِمْ بِهِ كُلَّ جَبَّارٍ وَ أَخْمِدْ بِسَيْفِهِ كُلَّ نَارٍ وَ أَهْلِكْ بِعَدْلِهِ

جَوْرَ كُلَّ جَبَّارٍ وَ أَجْرِ حُكْمَهُ عَلَي كُلِّ حَكَمٍ وَ أَذِلَّ بِسُلْطَانِهِ كُلَّ سُلْطَانٍ اللَّهُمَّ أَذِلَّ كُلَّ مَنْ نَاوَاهُ وَ أَهْلِكْ كُلَّ مَا عَادَاهُ وَ امْكُرْ بِمَنْ كَادَهُ وَ اسْتَأْصِلْ مَنْ جَحَدَ حَقَّهُ وَ اسْتَهَانَ بِأَمْرِهِ وَ سَعَي فِي إِطْفَاءِ نُورِهِ وَ أَرَادَ إِخْمَادَ ذِكْرِهِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَي وَ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَي وَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ وَ اَلْحَسَنِ الرِّضَا وَ اَلْحُسَيْنِ الْمُصَفَّي وَ جَمِيعِ الْأَوْصِيَاءِ مَصَابِيحِ الدُّجَي وَ أَعْلاَمِ الْهُدَي وَ مَنَارِ التُّقَي وَ الْعُرْوَةِ الْوُثْقَي وَ الْحَبْلِ الْمَتِينِ وَ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِيمِ وَ صَلِّ عَلَي وَلِيِّكَ وَ وُلاَةِ عَهْدِكَ وَ اَلْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ وَ زِدْ فِي أَعْمَارِهِمْ وَ زِدْ فِي آجَالِهِمْ وَ بَلِّغْهُمْ أَفْضَلَ آمَالِهِمْ دِيناً وَ دُنْيَا وَ آخِرَةً إِنَّكَ عَلي كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

دعا در غیبت امام زمان علیه السلام

به سند معتبر مرویست که شیخ ابو عمر و نائب اوّل امام علیه السلام این دعا را املا فرمود به ابوعلی محمّد بن همام و امر فرمود او را که آن را بخواند و سید بن طاوس در جمال الاسبوع بعد از ذکر دعاهای وارده بعد از نماز عصر جمعه و صلوات کبیره این دعا را ذکر کرده و فرموده: «و اگر برای تو عذری باشد از جمیع آن چه ذکر کردیم پس حذر کن از آن که مهمل گذاری خواندن این دعا را، پس بدرستی که ما شناختیم این را از فضل خداوند جلّ جلاله که مخصوص فرموده ما را به آن پس اعتماد کن به آن» و آن دعا این است:

اللّهُمَّ عَرِّفْني نَفْسَك فَاِنَّك انْ لَمْ تُعَرِّفْني نَفْسَك لَمْ اعْرِفْ رَسُولَك، اللّهُمَّ عَرِّفِني رَسُولَك فَاِنَّك إنْ لَم تُعَرِّفني رَسُولَك لَمْ اعْرِفْ حُجَّتَك. اَللّهُمَّ

عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي. اَللّهُمَّ لا تُمِثنى ميتَةٌ جاهِلِيَّةً وَلا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي. اَللّهُمَّ فَكَما هَدَيْتَني لِوِلايَةِ مَنْ فَرَضْتَ عَلَى طَاعَتَهُ مِنْ وِلايَةِ وُلاةِ أَمْرِكَ بَعْدَ رَسُولِكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ حَتَّى وَالَيْتُ وَلاةَ أَمْرِكَ أَميرَ الْمُؤْمِنينَ عَلِيَّ بْنَ ابيطالِبِ وَالْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ وَعَلِيّاً وَ مُحَمَّداً وَ جَعْفَراً وَ مُوسى وَعَلِيّاً وَمُحَمَّداً و عَلِيّاً وَ الْحَسَنَ وَالْحُجَّةَ القآئِمَ الْمَهْدِئَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ. اَللّهُمَّ فَثَتِتْني عَلى دينِكَ وَ اسْتَعْمِلْني بِطاعَتِكَ وَلَمّنْ قَلْبِي لِوَلِيّ أَمْرِكَ وَ عافِني مِمَّا امْتَحَنْتَ بِهِ خَلْقَكَ وَثَبِّتْني عَلَى طاعَةِ وَلِيّ أَمْرِكَ الَّذِي سَتَرْتَهُ عَنْ خَلْقِكَ وَ بِاِذْنِكَ غابَ عَنْ بِرِيَّتِكَ وَأَمْرَكَ يَنْتَظِرُ وَأَنْتَ

اَلْعَالِمُ غَیْرُ اَلْمُعَلَّمِ بِالْوَقْتِ اَلَّذِی فِیهِ صَلاَحُ أَمْرِ وَلِیِّکَ فِی اَلْإِذْنِ لَهُ بِإِظْهَارِ أَمْرِهِ وَ کَشْفِ سَتْرِهِ، وَ صَبِّرْنِی عَلَی ذَلِکَ حَتَّی لاَ أُحِبَّ تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ، وَ لاَ تَأْخِیرَ مَا عَجَّلْتَ، وَ لاَ کَشْفَ مَا سَتَرْتَ، وَ لاَ اَلْبَحْثَ عَمَّا کَتَمْتَ، وَ لاَ أُنَازِعَکَ فِی تَدْبِیرِکَ، وَ لاَ أَقُولَ: لِمَ؟ وَ کَیْفَ؟ وَ لاَ: مَا بَالُ وَلِیِّ اَلْأَمْرِ لاَ یَظْهَرُ وَ قَدِ اِمْتَلَأَتِ اَلْأَرْضُ؟ مِنَ اَلْجَوْرِ؟ وَ أُفَوِّضُ أُمُورِی کُلَّهَا إِلَیْکَ. اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تُرِیَنِی وَلِیَّ أَمْرِکَ ظَاهِراً نَافِذَ اَلْأَمْرِ، مَعَ عِلْمِی بِأَنَّ لَکَ اَلسُّلْطَانُ وَ اَلْقُدْرَهُ وَ اَلْبُرْهَانُ، وَ اَلْحُجَّهُ وَ اَلْمَشِیئَهُ، وَ اَلْحَوْلُ وَ اَلْقُوَّهُ، فَافْعَلْ بِی ذَلِکَ وَ بِجَمِیعِ اَلْمُؤْمِنِینَ، حَتَّی نَنْظُرَ إِلَی وَلِیِّ أَمْرِکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ظَاهِرَ اَلْمَقَالَهِ، وَاضِحَ اَلدَّلاَلَهِ، هَادِیاً مِنَ اَلضَّلاَلَهِ، شَافِیاً مِنَ اَلْجَهَالَهِ. أَبْرِزْ

يا رَبِّ مَشَاهِدَهُ، وَ ثَبِّتْ قَوَاعِدَهُ، وَ اِجْعَلْنَا مِمَّنْ تَقَرُّ عَیْنُهُ بِرُؤْیَتِهِ، وَ أَقِمْنَا بِخِدْمَتِهِ، وَ تَوَفَّنَا عَلَی مِلَّتِهِ، وَ اُحْشُرْنَا فِی زُمْرَتِهِ. اَللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ جَمِیعِ مَا خَلَقْتَ وَ ذَرَأْتَ وَ بَرَأْتَ وَ أَنْشَأْتَ وَ صَوَّرْتَ، وَ اِحْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ، وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ، بِحِفْظِکَ اَلَّذِی لاَ یَضِیعُ مَنْ حَفِظْتَهُ، وَ اِحْفَظْ فِیهِ رَسُولَکَ وَ وَصِیَّ رَسُولِکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَلسَّلاَمُ، وَ مُدَّ فِی عُمُرِهِ، وَ زِدْ فِی أَجَلِهِ، وَ أَعِنْهُ عَلَی مَا وَلَّیْتَهُ وَ اِسْتَرْعَیْتَهُ، وَ زِدْ فِی کَرَامَتِکَ لَهُ، فَإِنَّهُ اَلْهَادِی اَلْمَهْدِیُّ، وَ اَلْقَائِمُ اَلْمُهْتَدِی، وَ اَلطَّاهِرُ اَلتَّقِیُّ، اَلزَّکِیُّ اَلنَّقِیُّ، اَلرَّضِیُّ اَلْمَرْضِیُّ، اَلصَّابِرُ اَلشَّکُورُ، اَلْمُتَهَجِّدُ. اَللَّهُمَّ وَ لاَ تَسْلُبْنَا اَلْیَقِینَ لِطُولِ اَلْأَمَدِ فِی غَیْبَتِهِ، وَ اِنْقِطَاعِ خَبَرِهِ عَنَّا، وَ لاَ

تُنْسِنَا ذِکْرَهُ وَ اِنْتِظَارَهُ، وَ اَلْإِیمَانَ بِهِ وَ قُوَّهَ اَلْیَقِینِ فِی ظُهُورِهِ وَ اَلدُّعَاءَ لَهُ وَ اَلصَّلاَهَ عَلَیْهِ، حَتَّی لاَ تُقَنِّطَنَا غَیْبَتَهُ مِنْ قِیَامِهِ، وَ یَکُونَ یَقِینُنَا فِی ذَلِکَ کَیَقِینِنَا فِی قِیَامِ رَسُولِکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَ مَا جَاءَ بِهِ مِنْ وَحْیِکَ وَ تَنْزِیلِکَ، وَ قَوِّ قُلُوبَنَا عَلَی اَلْإِیمَانِ (بِهِ حَتَّی تَسْلُکَ بِنَا عَلَی یَدَیْهِ مِنْهَاجَ اَلْهُدَی، وَ اَلْمَحَجَّهَ اَلْعُظْمَی، وَ اَلطَّرِیقَهَ اَلْوُسْطَی، وَ قَوِّنَا عَلَی طَاعَتِهِ، وَ ثَبِّتْنَا عَلَی مُتَابَعَتِهِ، وَ اِجْعَلْنَا فِی حِزْبِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ أَنْصَارِهِ وَ اَلرَّاضِینَ بِفِعْلِهِ، وَ لاَ تَسْلُبْنَا ذَلِکَ فِی حَیَاتِنَا وَ لاَ عِنْدَ وَفَاتِنَا، حَتَّی تَتَوَفَّانَا وَ نَحْنُ عَلَی ذَلِکَ لاَ شَاکِّینَ وَ لاَ نَاکِثِینَ، وَ لاَ مُرْتَابِینَ وَ لاَ مُکَذِّبِینَ. اَللَّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَهُ، وَ أَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ، وَ اُنْصُرْ نَاصِرِیهِ وَ اُخْذُلْ)

خَاذِلِیهِ، وَ دَمْدِمْ عَلَی مَنْ نَصَبَ لَهُ وَ کَذَّبَ بِهِ، وَ أَظْهِرْ بِهِ اَلْحَقَّ، وَ أَمِتْ بِهِ اَلْجَوْرَ، وَ اِسْتَنْقِذْ بِهِ عِبَادَکَ اَلْمُؤْمِنِینَ مِنَ اَلذُّلِّ، وَ أَنْعِشْ بِهِ اَلْبِلاَدَ، وَ اُقْتُلْ بِهِ اَلْجَبَابِرَهَ وَ اَلْکَفَرَهَ، وَ اِقْصِمْ بِهِ رُءُوسَ اَلضَّلاَلَهِ، وَ ذَلِّلْ بِهِ اَلْجَبَّارِینَ وَ اَلْکَافِرِینَ، وَ أَبِرْ بِهِ اَلْمُنَافِقِینَ وَ اَلنَّاکِثِینَ وَ جَمِیعَ اَلْمُخَالِفِینَ وَ اَلْمُلْحِدِینَ، فِی مَشَارِقِ اَلْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا، وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا، وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا، حَتَّی لاَ تَدَعَ مِنْهُمْ دَیَّاراً، وَ لاَ تُبْقِیَ لَهُمْ آثَاراً. طَهِّرْ مِنْهُمْ بِلاَدَکَ، وَ اِشْفِ مِنْهُمْ صُدُورَ عِبَادِکَ، وَ جَدِّدْ بِهِ مَا اِمْتَحَی مِنْ دِینِکَ، وَ أَصْلِحْ بِهِ مَا بُدِّلَ مِنْ حُکْمِکَ، وَ غَیِّرْ مِنْ سُنَّتِکَ، حَتَّی یَعُودَ دِینُکَ بِهِ وَ عَلَی یَدَیْهِ غَضّاً جَدِیداً صَحِیحاً، لاَ عِوَجَ فِیهِ وَ لاَ بِدْعَهَ مَعَهُ، حَتَّی تُطْفِئَ بِعَدْلِهِ نِیرَانَ اَلْکَافِرِینَ

فَإِنَّهُ عَبْدُکَ اَلَّذِی اِسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِکَ، وَ اِرْتَضَیْتَهُ لِنَصْرِ دِینِکَ، وَ اِصْطَفَیْتَهُ بِعِلْمِکَ، وَ عَصَمْتَهُ مِنَ اَلذُّنُوبِ، وَ بَرَأْتَهُ مِنَ اَلْعُیُوبِ، وَ أَطْلَعْتَهُ عَلَی اَلْغُیُوبِ، وَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِ وَ طَهَّرْتَهُ مِنَ اَلرِّجْسِ، وَ نَقَّیْتَهُ مِنَ اَلدَّنَسِ. اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَی آبَائِهِ اَلْأَئِمَّهِ اَلطَّاهِرِینَ، وَ عَلَی شِیعَتِهِ اَلْمُنْتَجَبِینَ، وَ بَلِّغْهُمْ مِنْ أَیَّامِهِ مَا یَأْمُلُونَ، وَ اِجْعَلْ ذَلِکَ مِنَّا خَالِصاً مِنْ کُلِّ شَکٍّ وَ شُبْهَهٍ وَ رِیَاءٍ وَ سُمْعَهٍ، حَتَّی لاَ نُرِیدَ غَیْرَکَ بِهِ، وَ لاَ نَطْلُبَ بِهِ إِلاَّ وَجْهَکَ. اَللَّهُمَّ إِنَّا نَشْکُو إِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنَا، وَ غَیْبَهَ إِمَامِنَا، وَ شِدَّهَ اَلزَّمَانِ عَلَیْنَا، وَ وُقُوعَ اَلْفِتَنِ بِنَا، وَ تَظَاهُرَ اَلْأَعْدَاءِ [عَلَیْنَا]، وَ کَثْرَهَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّهَ عَدَدِنَا. اَللَّهُمَّ فَافْرُجْ ذَلِکَ عَنَّا بِفَتْحٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ، وَ نَصْرٍ مِنْکَ تُعِزُّهُ، وَ إِمَامِ عَدْلٍ

تُظْهِرُهُ، إِلَهَ اَلْحَقِّ آمِینَ. اَللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُکَ أَنْ تَأْذَنَ لِوَلِیِّکَ فِی إِظْهَارِ عَدْلِکَ فِی عِبَادِکَ، وَ قَتْلِ أَعْدَائِکَ فِی بِلاَدِکَ، حَتَّی لاَ تَدَعَ لِلْجَوْرِ - یَا رَبِّ - دِعَامَهً إِلاَّ قَصَمْتَهَا، وَ لاَ بَقِیَّهً إِلاَّ أَفْنَیْتَهَا، وَ لاَ قُوَّهً إِلاَّ أَوْهَنْتَهَا، وَ لاَ رُکْناً إِلاَّ هَدَمْتَهُ، وَ لاَ حَدّاً إِلاَّ فَلَلْتَهُ، وَ لاَ سِلاَحاً إِلاَّ أَکْلَلْتَهُ، وَ لاَ رَایَهً إِلاَّ نَکَسْتَهَا، وَ لاَ شُجَاعاً إِلاَّ قَتَلْتَهُ وَ لاَ جَیْشاً إِلاَّ خَذَلْتَهُ، وَ اِرْمِهِمْ - یَا رَبِّ - بِحَجَرِکَ اَلدَّامِغِ، وَ اِضْرِبْهُمْ بِسَیْفِکَ اَلْقَاطِعِ، وَ بَأْسِکَ اَلَّذِی لاَ تَرُدُّهُ عَنِ اَلْقَوْمِ اَلْمُجْرِمِینَ، وَ عَذِّبْ أَعْدَاءَکَ وَ أَعْدَاءَ وَلِیِّکَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِیَدِ وَلِیِّکَ وَ أَیْدِی عِبَادِکَ اَلْمُؤْمِنِینَ. اَللَّهُمَّ اِکْفِ وَلِیَّکَ وَ حُجَّتَکَ فِی أَرْضِکَ هَوْلَ عَدُوِّهِ، وَ کَیْدَ مَنْ أَرَادَهُ، وَ اُمْکُرْ بِمَنْ مَکَرَ بِهِ، وَ اِجْعَلْ دَائِرَهَ

اَلسَّوْءِ عَلَی مَنْ أَرَادَ بِهِ سُوءاً، وَ اِقْطَعْ عَنْهُ مَادَّتَهُمْ، وَ أَرْعِبْ لَهُ قُلُوبَهُمْ، وَ زَلْزِلْ أَقْدَامَهُمْ، وَ خُذْهُمْ جَهْرَهً وَ بَغْتَهً، وَ شَدِّدْ عَلَیْهِمْ عَذَابَکَ، وَ اِخْزِهِمْ فِی عِبَادِکَ، وَ اِلْعَنْهُمْ فِی بِلاَدِکَ، وَ أَسْکِنْهُمْ أَسْفَلَ نَارِکَ، وَ أَحِطْ بِهِمْ أَشَدَّ عَذَابِکَ، وَ أَصْلِهِمْ نَاراً، وَ اُحْشُ قُبُورَ مَوْتَاهُمْ نَاراً، وَ أَصْلِهِمْ حَرَّ نَارِکَ، فَإِنَّهُمْ أَضَاعُوا اَلصَّلاَهَ، وَ اِتَّبَعُوا اَلشَّهَوَاتِ، وَ أَضَلُّوا عِبَادَکَ، وَ أَخْرَبُوا بِلاَدَکَ. اَللَّهُمَّ وَ أَحْیِ بِوَلِیِّکَ اَلْقُرْآنَ، وَ أَرِنَا نُورَهُ سَرْمَداً لاَ لَیْلَ فِیهِ، وَ أَحْیِ بِهِ اَلْقُلُوبَ اَلْمَیِّتَهَ، وَ اِشْفِ بِهِ اَلصُّدُورَ اَلْوَغِرَهَ، وَ اِجْمَعْ بِهِ اَلْأَهْوَاءَ اَلْمُخْتَلِفَهَ عَلَی اَلْحَقِّ، وَ أَقِمْ بِهِ اَلْحُدُودَ اَلْمُعَطَّلَهَ، وَ اَلْأَحْکَامَ اَلْمُهْمَلَهَ، حَتَّی لاَ یَبْقَی حَقٌّ إِلاَّ ظَهَرَ، وَ لاَ عَدْلٌ إِلاَّ زَهَرَ، وَ اِجْعَلْنَا یَا رَبِّ مِنْ أَعْوَانِهِ، وَ

مُقَوِّیَهِ سُلْطَانِهِ، وَ اَلْمُؤْتَمِرِینَ لِأَمْرِهِ، وَ اَلرَّاضِینَ بِفِعْلِهِ، وَ اَلْمُسَلِّمِینَ لِأَحْکَامِهِ، وَ مِمَّنْ لاَ حَاجَهَ بِهِ إِلَی اَلتَّقِیَّهِ مِنْ خَلْقِکَ. أَنْتَ یَا رَبِّ اَلَّذِی تَکْشِفُ اَلضُّرَّ، وَ تُجِیبُ اَلْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاکَ، وَ تُنَجِّی مِنَ اَلْکَرْبِ اَلْعَظِیمِ، فَاکْشِفِ اَلضُّرَّ عَنْ وَلِیِّکَ، وَ اِجْعَلْهُ خَلِیفَهً فِی أَرْضِکَ کَمَا ضَمِنْتَ لَهُ. اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِی مِنْ خُصَمَاءِ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ، وَ لاَ تَجْعَلْنِی مِنْ أَعْدَاءِ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ، وَ لاَ تَجْعَلْنِی مِنْ أَهْلِ اَلْحَنَقِ وَ اَلْغَیْظِ عَلَی آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ. فَإِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ ذَلِکَ فَأَعِذْنِی، وَ أَسْتَجِیرُ بِکَ فَأَجِرْنِی. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اِجْعَلْنِی بِهِمْ عِنْدَکَ فَائِزاً فِی اَلدُّنْیَا وَ اَلْآخِرَهِ وَ مِنَ اَلْمُقَرَّبِینَ، آمِینَ یَا رَبَّ اَلْعَالَمِینَ.

دعای حضرت رضا برای امام زمان علیه السلام

شیخ در مصباح این دعا را در اعمال روز جمعه از حضرت امام رضا علیه السلام نقل کرده و ما نیز این دعا را به نحوی که شیخ از آن حضرت نقل کرده نقل می نماییم فرموده: روایت کرده یونس بن عبدالرحمن که حضرت امام رضا علیه السلام امر می فرمودند به دعا کردن از برای حضرت صاحب الامر علیه السلام به این دعا:

اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ وَ لِسَانِكَ الْمُعَبِّرِ عَنْكَ وَ النَّاطِقِ بِحِكْمَتِكَ وَ عَيْنِكَ النَّاظِرَةِ بِإِذْنِكَ وَ شَاهِدِكَ عَلَى عِبَادِكَ الْجَحْجَاحِ الْمُجَاهِدِ الْعَائِذِ بِكَ الْعَائِدِ عِنْدَك وَ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ جَمِيعِ مَا خَلَقْتَ وَ بَرَأْتَ وَ أَنْشَأْتَ وَ صَوَّرْت وَ احْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ

وَ مِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ بِحِفْظِكَ الَّذِي لا يَضِيعُ مَنْ حَفِظْتَهُ بِهِ وَاحْفَظْ فيهِ رَسُولَكَ وَابأَنَّهُ أَئِمَّتَكَ وَدَعائِمَ دينِكَ وَاجْعَلْهُ في وَديعَتِكَ الَّتي لا تضيعُ وَ فِي جَوَارِكَ الَّذِي لَا يُخْفَرُ وَ فِي مَنْعِكَ وَعِزّكَ الَّذي لا يُقْهَرُ وَامِنْهُ بِأَمَانِكَ الْوَثِيقِ الَّذِي لا يُخْذِلُ مَنْ آمَنْتَهُ بِهِ وَاجْعَلْهُ فِي كَنَفِكَ الَّذِي لايُرامُ مَنْ كانَ فيهِ وَانْصُرْهُ بِنَصْرِكَ الْعَزيزِ وَ اَيَدْهُ بِجُنْدِكَ الْغالِبِ وَقَتِهِ بِقُوَّتِكَ وَاَرْدِفَهُ بِمَلائِكَتِكَ وَوَالِ مَنْ وَالاهُ وَعَنادِ مَنْ عاداهُ وَ اَلْبِسْهُ دِرْعَكَ الْحَصِينَةَ وَحُقَّهُ بِالْمَلائِكَةِ حَفّاً. اَللّهُمَّ اشْعَبْ بِهِ الصَّدْعَ وَارْتُقْ بِهِ الْفَتْقَ وَاَمِتْ بِهِ الْجَوْرَ وَأَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَزَيّنْ بِطُولِ بَقآئِهِ الْأَرْضَ وَايّدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْهُ بِالرُّعْبِ وَقَقِ

ناصِريِهِ وَاخْذُلْ خاذِليهِ وَدَمْدِمْ مَنْ نَصَبَ لَهُ وَ دَمِرْ مَنْ غَشَّهُ وَاقْتُلْ بِهِ جَبَابِرَةَ الْكُفْرِ وَ عَمَدَهُ وَدَعائِمَهُ وَاقْصِمْ بِهِ رُؤْسَ الصَّلالَةِ وَ شارِعَةَ الْبِدَعِ وَمُميتَةَ السُّنَّةِ وَمُقَوِيَةَ الْبَاطِلِ وَذَلِكَ بِهِ الْجَبَّارِينَ وَاَبِرْ بِهِ الْكَافِرِينَ وَجَميعَ الْمُلْحِدينَ في مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغَارِبِها بَرِها وَ بَحْرِها وَ سَهْلِها وَجَبَلِها حَتَّى لا تَدَعَ مِنْهُمْ دَيْنَاراً وَلا تُبْقِيَ لَهُمْ اثاراً. اَللّهُمَّ طَهِّرْ مِنْهُمْ بِلادَكَ وَاشْفِ مِنْهُمْ عِبادَكَ وَأَعِزَّ بِهِ الْمُؤْمِنينَ وَأَحْيِ بِهِ سُنَنَ الْمُرْسَلِينَ وَدَارِسَ حُكْمِ النَّبِيِّينَ وَجَدِدْ بِهِ مَا امْتَحَى مِنْ دِينِكَ وَبُدِّلَ مِنْ حُكْمِكَ حَتَّى تُعيد دينَكَ بِهِ وَعَلَى يَدَيْهِ جَديداً غَضَاً مَحْضاً صحيحاً لا عِوَجَ فِيهِ وَلَا بِدْعَةَ مَعَهُ وَ حَتَّى تُنيِرَ بِعَدْلِهِ ظُلَمَ الْجَوْرِ وَتُطْفِئَ بِهِ نيزانَ

الْكُفْرِ وَتُوضِحَ بِهِ مَعاقِدَ الْحَقِّ وَمَجْهُول الْعَدْلِ فَإِنَّهُ عَبْدُكَ الَّذِي اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِكَ وَ اصْطَفَيْتَهُ عَلَى غَيْبِكَ وَعَصَمْتَهُ مِنَ الذُّنُوبِ وَ بَرَّأْتَهُ مِنَ الْعُيُوبِ وَ طَهَّرْتَهُ مِنَ الرِجْسِ وَسَلَّمْتَهُ مِنَ الدَّنَسِ، اَللّهُمَّ فَإِنّا نَشْهَدُ لَهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ وَ يَوْمَ حُلُولِ الطَّامَّةِ أَنَّهُ لَمْ يُذْنِبْ ذَنْباً وَلَا أَتَى حُوباً وَلَمْ يَرْتَكِبْ مَعْصِيَةٌ وَلَمْ يُضَيّعْ لَكَ طَاعَةٌ وَلَمْ يَهْتِكْ لَكَ حُرْمَةً وَ لَمْ يُبَدِّلُ لَكَ فَرِيضَةٌ وَ لَمْ يُغَيّرْ لَكَ شَريعَةٌ وَأَنَّهُ الْهَادِي الْمُهْتَدِى الظَّاهِرُ التَّقِيُّ النَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ. اَللّهُمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَأَهْلِهِ وَوَلَدِهِ وَذُرِّيَّتِهِ وَأُمَّتِهِ وَ جَميعِ رَعِيَّتِهِ مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَتَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ وَتَجْمَعُ لَهُ مُلْكَ الْمُمْلَكاتِ كُلّها قَريبِها وَبَعيدِها وَ عَزيزِها وَذَليِلِها حَتّى تُجْرِيَ حُكْمَهُ عَلَى كُلِّ

حُكْمِ وَ تَغْلِبَ بِحَقِّهِ كُل باطِلِ. اَللّهُمَّ اسْلُكْ بِنا عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَاجَ الْهُدَى وَالْمَحَجَّةَ الْعُظمى وَالطَّريقَةَ الْوُسْطَى الَّتي يَرْجِعُ إِلَيْهَا الغالي وَيَلْحَقُ بِهَا التّالي وَقَوْنَا عَلَى طَاعَتِهِ وَ ثَبِتْنا عَلَى مُشايَعَتِهِ وَامْنُنْ عَلَيْنا بِمُتابَعَتِهِ وَ اجْعَلْنا في حِزْبِهِ الْقَوَّامِينَ بِاَمْرِهِ الصَّابِرِينَ مَعَهُ الطالِبينَ رِضاكَ بِمُناصَحَتِهِ حَتَّى تَحْشُرَنَا يَوْمَ الْقِيامَةِ في أَنْصارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ مُقَوِيَةِ سُلْطانِهِ. اَللّهُمَّ وَاجْعَلْ ذلِكَ لَنا خالِصاً مِنْ كُلِّ شَكٍّ وَ شُبْهَةٍ وَرِياءِ وَسُمْعَةٍ حَتَّى لا نَعْتَمِدَ بِهِ غَيْرَكَ وَ لا نَطْلُبَ بِهِ إِلَّا وَجْهَكَ وَحتَّى تُحِلَّنا مَحَلَّهُ وَ تَجْعَلَنا فِى الْجَنَّةِ مَعَهُ وَأَعِذْنا مِنَ السَّامَةِ وَ الْكَسَل وَالْفَتْرَةِ وَاجْعَلْنا مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدينِكَ وَتُعِزُّ بِهِ نَصْرَ وَلِيّكَ وَلا تَسْتَبْدِلْ بِنا

غَيْرَنا، فَإِنَّ اسْتِبْدَالَكَ بِنا غَيْرَنا عَلَيْكَ يَسيرٌ وَ هُوَ عَلَيْنا كَثيرٌ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى وُلاةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ وَبَلِغْهُمْ امالَهُمْ وَزِدْ في اجالِهِمْ وَأَعِزَّ نَصْرَهُمْ وَتَمِّمْ لَهُمْ ما أَسْنَدْتَ إِلَيْهِمْ مِنْ أَمْرِكَ لَهُمْ وَثَبِّتْ دَعائِمَهُمْ وَاجْعَلْنا لَهُمْ أَعْوَاناً وَعَلى دينِكَ أَنْصاراً فَإِنَّهُمْ مَعادِنُ كَلِماتِكَ وَخُزَانُ عِلْمِكَ وَأَرْكَانُ تَوْحِيدِكَ وَ دَعائِمُ دينِكَ وَوُلاهُ اَمْرِكَ وَخالِصَتُكَ مِنْ عِبادِكَ وَصَفْوَتُكَ مِنْ خَلْقِكَ وَاَوْلِياؤُكَ وَ سَلائِلُ اَوْلِيائِكَ وَ صَفْوَةُ اَوْلادِ نَبِتِكَ وَالسَّلامُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ### دعا بر سلامتی و فرج امام زماناَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ

عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هَذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طويلًا (مفاتيح الجنان، اعمال شب 23 ماه مبارک رمضان و فروع کافی 162/4، تهران، دارالکتب الاسلاميه)### قنوت امام رضا درد عابر امام زمان علیه السلام﴿اَللّهُمَّ اَصْلِحْ عَبْدَكَ وَ خَليفَتَكَ بِمَا أَصْلَحْتَ بِهِ أَنْبِيَانَكَ وَ رُسُلَكَ وَ حُقَّهُ بِمَلائِكَتِكَ وَايّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ مِنْ عِنْدِكِ وَاسْلُكْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً يَحْفَظُونَهُ مِنْ كُلِ سُوءٍ وَ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْناً يَعْبُدُكَ لا يُشْرِكُ بِكَ شَيْئاً وَلا تَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ عَلَى وَلِيِّكَ سُلْطاناً وَائْذَنْ لَهُ في جِهادِ عَدُوّكَ وَ عَدُقِهِ وَ

اجْعَلْني مِنْ أَنْصارِهِ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. (جمال الاسبوع / 256 ، سیّد بن طاووس، تهران، نشر آفاق و بحار الانوار 251/89، مجلسی (رحمه الله) چاپ تهران)

ذکر صلوات بر حضرت مهدی علیه السلام

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ وَ صَلِّ عَلَى وَلِي الْحَسَنِ وَ وَصِهِ وَ وَارِثِهِ، الْقَائِمِ بِأَمْرِكَ وَ الْغائِبِ فِي خَلْقِكَ وَالْمُنْتَظِرِ لِأذْنِكَ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَقَرِّبْ بُعْدَهُ وَاَنْخِزْ وَعْدَهُ وَاَوْفِ عَهْدَهُ وَاكْشِفْ عَنْ بَأْسِهِ حِجَابَ الغَيْبَةِ وَأَظْهِرْ بِظُهُورِهِ صَحائِفَ الْمِحْنَةِ وَقَدِمْ أَمَامَهُ الرُّعْبَ وَثَبِّتْ بِهِ الْقَلْبَ وَاَقِمْ بِهِ الْحَرْبَ وَ أَيَّدْهُ بِجُنْدِ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوّمينَ وَ سَلِّطْهُ عَلَى اَعْدَاءِ

دينِكَ أَجْمَعِينَ، وَأَلْهِمْهُ أَنْ لَا يَدَعَ مِنْهُمْ رُكْنَاً إِلَّا هَدَّهُ وَلا هاماً إلا قَدَهُ وَلا كَيْداً إلا رَدَّهُ وَلا فاسِقاً إِلَّا حَدَّهُ وَلا فِرْعَوْنَ إِلَّا أَهْلَكَهُ وَلا سِتْراً إِلَّا هَتَكَهُ وَلا عَلَماً إِلَّا نَكَّسَهُ وَلا سُلطاناً إلا كَسَبَهُ وَلا رُمْحاً إِلَّا قَصَفَهُ وَلا مِطْرَداً إِلَّا خَرَقَهُ وَ لا جُنْداً إِلَّا فَتَقَهُ وَلا مِنْبَراً إِلَّا أَحْرَقَهُ وَلا سَيْفاً إِلَّا كَسَرَهُ وَلا صَنَماً إِلَّا رَضَهُ وَلا دَماً إِلَّا اَزاقَهُ وَ لا جَوْراً إِلَّا اَبَادَهُ وَلا حِصْناً إِلَّا هَدَمَهُ وَلا باباً إلَّا رَدَمَهُ وَلا قَصْراً إِلَّا خَرَّبَهُ وَلا مَسْكَناً إلا فَتَشَهُ وَلا سَهْلًا إِلَّا اَوْطَنَهُ وَلا جَبَلًا إِلَّا صَعِدَهُ وَ لا كثراً إِلَّا أَخْرَجَهُ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ. (مفاتيح الجنان)

دعای افتتاح امام زمان علیه السلام

(در شب های ماه مبارک رمضان)

اللّهُمَّ إِنِّي أَفْتَتِحُ الثَّناءَ بِحَمْدِكَ، وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوابِ بِمَنِّكَ، وَأَيْقَنْتُ أَنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فِي مَوْضِعِ العَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَأَشَدُّ المُعاقِبِينَ فِي مَوْضِعِ النِّكالِ وَالنَّقِمَةِ، وَأَعْظَمُ المُتَجَبِّرِينَ فِي مَوْضِعِ الكِبْرِياءِ وَالعَظَمَةِ. اللّهُمَّ أَذِنْتَ لِي فِي دُعائِكَ وَمَسْأَلَتِكَ، فأَسْمَعْ ياسَمِيعُ مِدْحَتِي، وَأَجِبْ يارَحِيمُ دَعْوَتِي وَأَقِلْ ياغَفُورُ عَثْرَتِي، فَكَمْ يا إِلهِي مِنْ كُرْبَةٍ قَدْ فَرَّجْتَها، وَهُمُومٍ قَدْ كَشَفْتَها، وَعَثْرَةٍ قَدْ أَقَلْتَها، وَرَحْمَةٍ قَدْ نَشَرْتَها، وَحَلْقَةِ بَلاٍ قَدْ فَكَكْتَها. الحَمْدُ للهِ الَّذي لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَلا وَلَداً، وَ

لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي المُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌ مِنَ الذُّلِ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيراً. الحَمْدُ للهِ بِجَمِيِعِ مَحامِدِهِ كُلِّها عَلى جَمِيعِ نِعَمِهِ كُلِّها. الحَمْدُ للهِ الَّذِي لا شَرِيكَ لَهُ فِي خَلْقِهِ وَلاشَبِيهَ لَهُ فِي عَظَمَتِهِ، الحَمْدُ للهِ الفاشِي فِي الخَلْقِ أَمْرُهُ وَحَمْدُهُ، الظاهِرِ بالكَرَمِ مَجْدُهُ، الباسِطِ بالجُودِ يَدَهُ، الَّذِي لاتَنْقُصُ خَزائِنُهُ، وَلايَزِيدُهُ كَثرَةُ العَطاءِ إِلاّ جُوداً وَكَرَما، إِنَّهُ هُوَ العَزِيزُ الوَهَّابُ. اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ قَلِيلاً مِنْ كَثِيرٍ، مَعَ حَاجَةٍ بِي إِلَيْهِ عَظِيمَةٍ وِغِناكَ عَنْهُ قَدْيمٌ، وَهُوَ عِنْدِي كَثِيرٌ وَهُوَ عَلَيْكَ سَهْلٌ يَسِيرٌ. اللّهُمَّ إِنَّ عَفْوَكَ عَنْ ذَنْبِي، وَتَجاوُزَكَ عَنْ خَطِيئَتِي، وَ صَفْحَكَ عَنْ ظُلْمِي، وَ ستْرَكَ عَلَى

قَبِيحِ عَمَلِي، وَحِلْمَكَ عَنْ كَثِيرِ جُرْمِي عِنْدَما كانَ مِنْ خَطَأي وَ عَمْدِي، أَطْمَعَنِي فِي أَنْ أَسْأَلَكَ ما لا اسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ الَّذِي رَزَقْتَنِي مِنْ رَحْمَتِكَ، وَأَرَيْتَنِي مِنْ قَدْرَتِكَ، وَعَرَّفْتَنِي مِنْ إِجابَتِكَ، فَصِرْتُ أَدْعُوكَ آمِناً، وَأَسْأَلُكَ مُسْتَأْنِساً، لاخائِفاً وَلا وَجِلاً، مُدِلاً عَلَيْكَ فِيما قَصَدْتُ فِيهِ إِلَيْكَ، فَإنْ أَبْطاء عَنِّي عَتِبْتُ بِجهلِي عَلَيْكَ، وَلَعَلَّ الَّذِي أَبْطَاءَ عَنِّي هُوَ خَيْرٌ لِي لِعِلْمِكَ بِعاقِبَةِ الاُمُورِ، فَلَمْ أَرَ مَوْلىً كَرِيماً أَصْبَرَ عَلى عبْدٍ لَئِيمٍ مِنْكَ عَلَيَّ يارَبِّ، إِنَّكَ تَدْعُونِي فَأُوَلِّي عَنْكَ، وَتَتَحَبَّبُ إِلَيَّ فَأَتَبَغَّضُ إِلَيْكَ، وَتَتَوَدَّدُ إِلَيَّ فَلا أَقْبَلُ مِنْكَ، كَأَنَ لِيَ التَّطَوُّلَ عَلَيْكَ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ ذلِكَ مِنَ الرَّحْمَةِ لِي وَالاِحْسانِ إِلَيَّ، وَالتَّفَضُّلِ عَلَيَّ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ، فَأرْحَمْ عَبْدَكَ الجاهِلَ، وَجُدْ

عَلَيْهِ بِفَضْلِ إِحْسانِكَ إِنَّكَ جَوادٌ كَرِيمٌ. الحَمْدُ للهِ مالِكِ المُلْكِ، مُجْرِي الفُلْكِ، مُسَخِّرِ الرِّياحِ، فالِقِ الاِصْباحِ، دَيّانِ الدَّينِ، رَبِّ العالَمِينَ. الحَمْدُ للهِ عَلى حِلْمِهِ بَعْدَ عِلْمِهِ، والحَمْدُ للهِ عَلى عَفْوِهِ بَعْدَ قُدْرَتِهِ، وَالحَمْدُ للهِ عَلى طُولِ أَناتِهِ فِي غَضَبِهِ، وَهُوَ قادِرٌ عَلى ما يُرِيدُ. الحَمْدُ للهِ خالِقِ الخَلْقِ باسِطِ الرِّزْقِ، فالِقِ الاِصْباحِ، ذِي الجَلالِ وَالاِكْرامِ، وَالفَضْلِ وَالاِنْعامِ، الَّذِي بَعُدَ فَلا يُرى، وَقَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوى، تَبارَكَ وَتَعالى. الحَمْدُ للهِ الَّذِي لَيْسَ لَهُ مُنازِعٌ يُعادِلُهُ، وَلا شَبِيهٌ يُشاكِلُهُ، وَلاظَهِيرٌ يُعاضِدُهُ، قَهَرَ بِعِزَّتِهِ الاَعِزَّاءَ، وَتَواضَعَ لِعَظَمَتِهِ العُظَماءُ، فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ ما يَشاءُ. الحَمْدُ للهِ الَّذِي يُجِيبُنِي حِينَ أُنادِيهِ، وَ يَسْتُرُ عَلَيَّ كُلَّ عَوْرَةٍ وأَنا أَعْصِيهِ، وَ يُعَظِّمُ

النِّعْمَةَ عَلَيَّ فَلا اُجازِيهِ، فَكَمْ مِنْ مَوْهِبَةٍ هَنِيئَةٍ قَدْ أَعْطانِي، وَعَظِيمَةٍ مَخُوفَة قَدْ كَفانِي، وَبَهْجَةٍ مونِقَةٍ قَدْ أَرانِي، فأُثْنِي عَلَيْهِ حامِداً وَأَذْكُرُهُ مُسَبِّحاً. الحَمْدُ للهِ الَّذِي لا يُهْتَكُ حِجابُهُ، وَلا يُغْلَقُ بابُهُ، وَلا يُرَدُّ سائِلُهُ، وَلا يُخَيَّبُ آمِلُهُ. الحَمْدُ للهِ الَّذِي يُؤْمِنُ الخائِفِينَ، وَيُنَجِّي الصَّالِحِينَ، وَيَرْفَعُ المُسْتَضْعَفِينَ، وَيَضَعُ المُسْتَكْبِرِينَ، وَيُهْلِكُ مُلُوكا وَيَسْتَخْلِفُ آخَرِينَ. والحَمْدُ للهِ قاصِمِ الجَبَّارينَ، مُبِيرِ الظَّالِمِينَ، مُدْرِكِ الهارِبِينَ، نَكالِ الظَّالِمِينَ، صَرِيخِ المُسْتصرِخِينَ، مَوْضِعِ حاجاتِ الطَّالِبِينَ، مُعْتَمَدِ المُؤْمِنِينَ. الحَمْدُ للهِ الَّذِي مِنْ خَشْيَتِهِ تَرْعَدُ السَّماء وَ سُكَّانُها، وَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَ عُمَّارُها، وَ تَمُوجُ البِحارُ وَ مَنْ يَسْبَحُ فِي

غَمَراتِها. الحَمْدُ للهِ الَّذِي هَدانا لِهذا، وَما كُنا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدانَا اللهُ. الحَمْدُ للهِ الَّذِي يَخْلُقُ وَلَمْ يُخْلَقْ، وَيَرْزُقُ وَلا يُرْزَقُ، وَيُطْعِمُ وَلايُطْعَمُ، وَيُمِيتُ الاَحْياءَ وَيُحْييَ المَوْتى وَهُوَ حَيٌ لايَمُوتُ، بِيَدِهِ الخَيْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ، وَأَمِينِكَ وَصَفِيِّكَ، وَحَبِيبِكَ وَخِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَحافِظِ سِرِّكَ وَمُبَلِّغِ رِسالاتِكِ، أَفْضَلَ وَأَحْسَنَ وَأَجْمَلَ وَأَكْمَلَ وَأَزْكى وَأَنْمى وَأَطْيَبَ وَأَطْهَرَ وَأَسْنى وَأَكْثَرَ ماصَلَّيْتَ وَبارَكْتَ وَتَرَحَّمْتَ وَتَحَنَّنْتَ وَسَلَّمْتَ عَلى أَحَدٍ مِنْ عِبادِكَ وَأَنْبِيائِكَ وَرُسُلِكَ وَصَفْوَتِكَ وَأَهْلِ الكَرامَةِ عَلَيْكَ مِنْ خَلْقِكَ. اللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلى عَلِيٍّ أَمِيرَ المُؤْمِنِينَ، وَ وَصِيِّ رَسُولِ رَبِّ

العالَمِينَ، عَبْدِكَ وَوَلِيِّكَ وَأَخِي رَسُولِكَ وَحُجَّتِكَ عَلى خَلْقِكَ وَآيَتِكَ الكُبْرى وَالنَّبأ العَظِيمِ، وَصَلِّ عَلى الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ فِاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ العالَمِينَ، وَصَلِّ عَلى سِبْطَي الرَّحْمَةِ وَإِمامَي الهُدى الحَسَنِ وَالحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبابِ أَهْلِ الجَنَّةِ، وَصَلِّ عَلى أَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ عَلِيِّ بْنِ الحُسَيْنِ وَمُحَمَّدٍ بْنِ عَلِيٍّ وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَمُوسى بْنِ جَعْفَرٍ وَعَلِيٍّ بْنِ مُوسى وَمُحَمَّدٍ بْنِ عَلِيٍّ وَعَليٍّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَالخَلَفِ الهادِي المَهْدِي حُجَجِكَ عَلى عِبادِكَ وَاُمَنائِكَ فِي بِلادِكِ، صَلاةً كَثِيرَةً دائِمَةً. اللّهُمَّ وَصَلِّ عَلى وَلِيِّ أَمْرِكِ القائِمِ المُؤَمَّلِ، وَالعَدْلِ المُنْتَظَرِ، وَ حُفَّهُ بِمَلائِكَتِكَ المُقَرَّبِينَ، وَأَيِّدْهُ بِرُوحِ القُدُسِ يا

رَبَّ العالَمِينَ. اللّهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِيَ إِلى كِتابِكَ، وَالقائِمَ بِدِينِكَ، اسْتَخْلِفْهُ فِي الأَرْضِ كَما اسْتَخْلَفْتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِ، مَكِّنْ لَهُ دِينَهُ الَّذِي ارْتَضَيْتَهُ لَهُ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْنا، يَعْبُدُكَ لايُشْرِكُ بِكَ شَيْئاً. اللّهُمَّ أَعِزَّهُ وَأَعْزِزْ بِهِ، وَانْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ، وَانْصُرْهُ نَصْراً عَزِيزاً، وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً، وَاجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً. اللّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَكَ وَسُنَّةَ نَبِيِّكَ، حَتَّى لا يَسْتَخْفِي بِشَيْءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ. اللّهُمَّ إِنا نَرْغَبُ إِلَيْكَ فِي دَوْلَةٍ كَرِيمَةٍ، تُعِزُّ بِها الاِسْلامَ وَأَهْلَهُ، وَتُذِلُّ بِها النِّفاقَ وَأَهْلَهُ، وَتَجْعَلُنا فِيها مِنَ الدُّعاةِ إِلى طاعَتِكَ، وَالقادَةِ إِلى سَبيلِكَ، وَتَرْزُقُنا بِها كَرامَةَ الدُّنْيا وَالآخِرَةِ. اللّهُمَّ ما عَرَّفْتَنا مِنَ الحَقِّ فَحَمِّلْناهُ، وَ

ما قَصُرْنا عَنْهُ فَبَلِّغْناهُ، اللّهُمَّ أَلْمُمْ بِهِ شَعْثَنا، وَأَشْعَبْ بِهِ صَدْعَنا، وَأَرْتِقْ بِهِ فَتْقَنا، وَكَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنا، وَأَعْزِزْ بِهِ ذِلَّتَنا، وَأَغْنِ بِهِ عائِلَنا، وَأَقْضِ بِهِ عَنْ مُغْرَمِنا، وَاجْبُرْ بِهِ فَقْرَنا، وَسُدَّ بِهِ خَلَّتَنا، وَيَسِّرْ بِهِ عُسْرَنا، وَبَيِّضْ بِهِ وُجُوهَنا، وَفُكَّ بِهِ أَسْرَنا، وَانْجِحْ بِهِ طَلَبَتِنَا، وَأَنْجِزْ بِهِ مَواعِيدَنا، وَاسْتَجِبْ بِهِ دَعْوَتَنا، وَاعْطِنا بِهِ سُؤْلَنا، وَبَلِّغْنا بِهِ مِنَ الدُّنْيا وَالآخرةِ آمالَنا، وَاعْطِنا بِهِ فَوْقَ رَغْبَتِنا، يا خَيْرَ المَسْؤُولِينَ وَأَوْسَعَ المُعْطِينَ، اشْفِ بِهِ صُدُورَنا، وَأَذْهِبْ بِهِ غَيْظَ قُلُوبِنا، وَاهْدِنا بِهِ لِما اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ، وَانْصُرْنا بِهِ عَلى عَدُوِّكَ وَ عَدُوِّنا، إِلهَ الحَقِّ آمِينَ. اللّهُمَّ إِنَّا نَشْكُوإِلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَ

غَيْبَةَ وَلِيِّنا، وَكَثْرَةَ عَدُوِّنا، وَقِلَّةَ عَدَدِنا، وَشِدَّةَ الفِتَنِ بِنا، وَتَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَيْنا، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَ أَعِنّا عَلى ذلِكَ بِفَتْحٍ مِنْكَ تُعَجِّلُهُ، وَبِضُرٍ تَكْشِفُهُ، وَنَصْرٍ تُعِزُّهُ، وَسُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ، وَرَحْمَةٍ مِنْكَ تُجَلِّلُناها، وَعافِيَةٍ مِنْكَ تُلْبِسُناها، بِرَحْمَتِكَ ياأَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

تسبيح حضرت زهرا علیها السلام

از تعقیباتی که بعد از هر نماز خوانده می شود تسبیح حضرت زهرا علیه السلام است و احادیث در فضیلت این تسبیح زیاده از حد و احصاء است از حضرت صادق علیه السلام منقول است که ما امر می کنیم کودکان خود را به تسبیح حضرت فاطمه علیها السلام چنان که امر می کنیم ایشان را به نماز پس آن را ترک مکن که هر که مداومت نماید بر آن شقی و بدبخت نمی شود و در روایت معتبره وارد شده

است که ذکر کثیر که خدا در قرآن مجید به آن امر فرموده تسبیح حضرت فاطمه علیها السلام است و هر که بعد از هر نماز بر آن مداومت نماید خدا را بسیار یاد کرده و به آیه کریمه وَ اذْكُرُوا اللهَ ذِكْراً كثيراً عمل نموده و به سند معتبر از امام محمّد باقر علیه السلام مروی است که هر که تسبیح حضرت فاطمه علیها السلام را بگوید و بعد از آن استغفار کند خدا او را بیامرزد و آن (گرچه) بر زبان صد است و در میزان عمل هزار و شیطان را دور می کند و خدا را خشنود می گرداند. و به سندهای صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقول است که هر که تسبیح حضرت فاطمه علیها السلام را بعد از نماز بگوید، پیش از آن که پاها را از هیئت نماز بگرداند آمرزیده شود و بهشت او را واجب گردد و در حدیث معتبر دیگر فرمود که تسبیح حضرت فاطمه علیها السلام را بعد از هر نماز خواندن بهتر است نزد من از آن که هزار رکعت نماز بگزارند در هر روزی. و در روایت معتبر از حضرت امام محمّد باقر علیه السلام مروی است که عبادت الهی کرده نشده است به چیزی از تسبیح و تمجید که بهتر از تسبیح

حضرت فاطمه باشد و اگر چیزی از آن بهتر می بود حضرت رسول صلی الله علیه و آله آن را به حضرت فاطمه علیها السلام عطا می فرمود و احادیث در فضل آن زیاده از آن است که در این رساله ایراد توان کرد و در کیفیت آن اختلافی در احادیث هست و اشهر و اظهر آن است که سی و چهار مرتبه «الله اكبَرُ» و سی و سه مرتبه «اَلْحَمْدُ لِلّهِ» و سی وسه مرتبه «سُبْحانَ الله» بگوید و در بعضی روایات «سُبْحانَ اللهِ» پیش از «اَلْحَمْدُ لِلّهِ» وارد شده و بعضی از علماء جمع به این نحو کرده اند که بعد از نماز به طریق اوّل بخواند و در هنگام خواب رفتن به طریق ثانی و ظاهراً مطلقاً به طریق اوّل که مشهور است اولی باشد (حاشیهٔ مفاتیح الجنان، تعقیبات نماز، تسبیح حضرت فاطمه علیها السلام)

حدیث شریف کساء

عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْأَنْصارِي [عَنْ فَاطِمَةَ الزَّهْراءِ عَلَيْهَا السَّلامُ بِنْتِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ

عَلَيْهِ وَالِهِ] قالَ: سَمِعْتُ فاطِمَةَ اَنَّها قالَتْ دَخَلَ عَلَيَّ اَبي رَسُولُ اللَّهِ في بَعْضِ الْأَيَّامِ، فَقالَ السَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ، فَقُلْتُ عَلَيْكَ السَّلامُ قالَ اِنّي اَجِدُ في بَدَني ضُعْفاً، فَقُلْتُ لَهُ اُعيذُكَ بِاللَّهِ يا اَبَتاهُ مِنَ الضُّعْفِ، فَقَالَ يا فاطِمَةُ ايتيني بِالْكِسآءِ الْيَماني فَغَطّيني بِهِ، فَاَتَيْتُهُ بِالْكِسآءِ الْيَماني فَغَطَّيْتُهُ بِهِ، وَصِرْتُ اَنْظُرُ اِلَيْهِ، وَاِذا وَجْهُهُ يَتَلَأْلَؤُ كَاَنَّهُ الْبَدْرُ في لَيْلَةِ تَمامِهِ وَكَمالِهِ، فَما كانَتْ اِلاَّ ساعَةً وَاِذا بِوَلَدِيَ الْحَسَنِ قَدْ اَقْبَلَ، وَقالَ السَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمَّاهُ، فَقُلْتُ وَعَلَيْكَ السَّلامُ يا قُرَّةَ عَيْني وَثَمَرَةَ فُؤادي، فَقالَ يا اُمَّاهُ اِنّي اَشَمُّ عِنْدَكِ رآئِحَةً طَيِّبَةً، كَاَنَّها رآئِحَةُ جَدّي رَسُولِ اللَّهِ، فَقُلْتُ نَعَمْ اِنَّ جَدَّكَ تَحْتَ الْكِسآءِ، فَاَقْبَلَ الْحَسَنُ نَحْوَ الْكِسآءِ، وَ قالَ

السَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدَّاهُ یا رَسُولَ اللهِ أَتَأذَنُ لی أَن أَدخُلَ مَعَکَ تَحتَ الکِساءِ ؟ فَقالَ : وَ عَلَیکَ السَّلامُ یا وَلَدِی وَ یا صاحِبَ حَوضِی قَد أَذِنتُ لَکَ ، فَدَخَلَ مَعَهُ تَحتَ الکِساءِ. فَما كانَتْ اِلّا ساعَةً، وَ اِذا(6 بِوَلَدِيَ الْحُسَيْنِ قَدْ اَقْبَلَ وَ قالَ: السَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمّاهُ، فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدي وَ يا قُرَّةَ عَيْني وَ ثَمَرَةَ فُؤادي، فَقالَ لِي: يا اُمّاهُ، اِنّي اَشَمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً، كَاَنَّها رائِحَةُ جَدِّي رَسُولِ الهِك صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ، فَقُلْتُ: نَعَمْ اِنَّ جَدَّكَ وَ اَخاكَ تَحْتَ الْكِساءِ، فَدَنَي الْحُسَيْنُ نَحْوَ الْكِساءِ، وَ قالَ: السَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدّاهُ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا مَنِ اخْتارَهُ اللهُ، اَتَاْذَنُ لي اَنْ اَكُونَ مَعَكُما تَحْتَ الْكِساءِ؟ فَقالَ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدي وَ يا شافِعَ اُمَّتي، قَدْ اَذِنْتُ لَكَ. فَدَخَلَ مَعَهُما تَحْتَ الْكِساءِ.)

فَاَقْبَلَ عِنْدَ ذٰلِكَ اَبُوالْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ اَبي طالِبٍ وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ، فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا اَبَاالْحَسَنِ وَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ، فَقالَ: يا فاطِمَةُ! اِنّى اَشَمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً، كَاَنَّها رائِحَةُ اَخي وَ ابْنِ عَمّي رَسُولِ اللهِ، فَقُلْتُ: نَعَمْ ها هُوَ مَعَ وَلَدَيْكَ تَحْتَ الْكِساءِ، فَاَقْبَلَ عَلِيٌّ نَحْوَ الْكِساءِ وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللهِ، اَتَاْذَنُ لي اَنْ اَكُونَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساءِ؟ قالَ لَهُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا اَخي وَ يا وَصِيّي وَ خَليفَتِي وَ صاحِبَ لِوائي، قَدْ اَذِنْتُ لَكَ؛ فَدَخَلَ عَلِيٌّ تَحْتَ الْكِساءِ. ثُمَّ اَتَيْتُ نَحْوَ الْكِساءِ وَ قُلْتُ: السَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَتاهُ يا رَسُولَ اللهِ اَتَاْذَنُ لي اَن اَكُونَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساءِ؟ قالَ: وَ عَلَيْكِ السَّلامُ يا بِنْتي وَ يا بِضْعَتي، قَدْ اَذِنْتُ لَكِ، فَدَخَلْتُ تَحْتَ

الْكِساءِ. فَلَمَّا اكْتَمَلْنا جَميعاً تَحْتَ الْكِساءِ، اَخَذَ اَبِي رَسُولُ اللهِ بِطَرَفَيِ الْكِساءِ، وَ اَوْمَيءَ بِيَدِهِ الْيُمْنٰي اِلَي السَّماءِ وَ قالَ: اَللّهُمَّ اِنَّ هٰؤُلاءِ اَهْلُ بَيْتي وَ خاصَّتي وَحامَّتي لَحْمُهُمْ لَحْمي وَ دَمُهُمْ دَمي، يُؤْلِمُني ما يُؤْلِمُهُمْ، وَ يَحْزُنُني ما يَحْزُنُهُمْ، اَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حارَبهُمْ، وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَهُمْ، وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُمْ، وَ مُحِبٌّ لِمَنْ اَحَبَّهُمْ، اِنَّهُمْ مِنّي وَ اَنَا مِنْهُمْ، فَاجْعَلْ صَلَواتِكَ وَ بَرَ كاتِكَ وَ رَحْمَتَكَ وَ غُفْرانَكَ وَ رِضْوانَكَ عَلَيَّ وَ عَلَيْهِمْ، وَ اَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُم تَطْهيراً. فَقالَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ: يا مَلائِكَتي وَ يا سُكّانَ سَماواتي! اِنّي ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنيَّةً، وَ لا اَرْضاً مَدْحيَّةً، وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَ لا شَمْساً مُضيئَةً، وَ لا فَلَكاً يَدُورُ، وَ لا بَحْراً يَجْري، وَ لا فُلْكاً يَسْري، اِلاّ في مَحَبَّةِ هٰؤُلاءِ

الْخَمْسَةِ الَّذينَهُمْ تَحْتَ الْكِساءِ. فَقالَ الْآمينُ جَبْرائيلُ يَارَبِّ وَ مَنْ تَحْتَ الْكِساءِ فَقالَ عَزَّوَجَكَ هُمْ أَهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ هُمْ فاطِمَةُ وَأَبُوها وَبَعْلُها وَبَنُوها فَقالَ جَبْرائيل يا رَبِّ أَتَأْذَنُ لي أَنْ أَهْبِطَ إِلَى الْأَرْضِ لِأَكُونَ مَعَهُمْ سَادِساً ، فَقالَ اللهُ نَعَمْ قَدْ أَذِنْتُ لَكَ. فَهَبَطَ الأمينُ جَبْرائيكَ وَ قالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللهِ ، اَلْعَلِيُّ الْأَعْلَى يُقْرِئُكَ السَّلامَ وَيَخُصُّكَ بِالتَّحِيَّةِ وَالْإِكْرامِ وَيَقُولُ لَكَ: «وَ عِزَّتِي وَ جَلالي إنّي ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنِيَّةً وَلا اَرْضاً مَدْحِيَّةً وَلا قَمَراً منيراً وَلا شَمْساً مُضيَئَةً و لا فَلَكاً يَدُورُ وَ لا بَحْراً يَجْرِي وَلا فُلْكاً يَسري الا لِاَجْلِكُمْ وَ مَحَبَّتِكُمْ» وَقَدْ أَذِنَ لي اَنْ اَدْخُلَ مَعَكُمْ فَهَلْ تَأْذَنُ لي يا رَسُولَ اللهِ فَقالَ رَسُولُ اللهِ

وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا اَمينَ وَحْيِ اللَّهِ اِنَّهُ نَعَمْ قَدْ اَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ جِبْراَّئيلُ مَعَنا تَحْتَ الْكِساَّءِ فَقالَ لاَِبي اِنَّ اللَّهَ قَدْ اَوْحي اِلَيْكُمْ يَقُولُ اِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً فَقالَ عَلِيُّ لاَِبي يا رَسُولَ اللَّهِ اَخْبِرْني ما لِجُلُوسِنا هذا تَحْتَ الْكِساَّءِ مِنَ الْفَضْلِ عِنْدَ اللَّهِ فَقالَ النَّبِيُّ وَالَّذي بَعَثَني بِالْحَقِّ نَبِيّاً وَاصْطَفاني بِالرِّسالَةِ نَجِيّاً ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذا في مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الاْرْضِ وَفيهِ جَمْعٌ مِنْ شَيعَتِنا وَ مُحِبّينا اِلاّ وَ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْ بِهِمُ الْمَلاَّئِكَةُ وَاسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ اِلي اَنْ يَتَفَرَّقُوا فَقالَ عَلِيُّ اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَ فازَ شيعَتُنا وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ فَقالَ النَّبِيُّ ثانِياً يا عَلِيُّ وَالَّذي بَعَثَني بِالْحَقِّ نَبِيّاً وَاصْطَفاني بِالرِّسالَةِ

نَجِيّاً ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذا في مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الاْرْضِ وَ فيهِ جَمْعٌ مِنْ شيعَتِنا وَ مُحِبّينا وَ فيهِمْ مَهْمُومٌ اِلاّ وَ فَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ وَلا مَغْمُومٌ اِلاّ وَكَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ وَلا طالِبُ حاجَةٍ اِلاّ وَقَضَي اللّهُ حاجَتَهُ فَقالَ عَلِيُّ اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَ سُعِدْنا وَ كَذلِكَ شيعَتُنا فازُوا وَ سُعِدُوا فِي الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَ رَبِّ الْكَعْبَة.

توقیع شریف حضرت مهدی علیه السلام

در ایّام ماه رجب خوانده می شود:

بسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

اللهُمَّ انّی اسئَلُکَ بِمَعانی جَمیعِ ما یَدْعُوکَ بِهِ وُلاهُ امْرِکَ، الْمَاْمُونُونَ عَلی سِرِّکَ، الْمُسْتَبْشِرُونَ

بِامْرِکَ، الْواصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ، الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ، اسْئَلُکَ بِما نَطَقَ فیهِمْ مِنْ مَشِیَّتِکَ، فَجَعَلْتَهُمْ مَعادِنَ لِکَلِماتِکَ، وَارْکاناً لِتَوْحیدِکَ وَآیاتِکَ وَمَقاماتِکَ الَّتی لاتَعْطیلَ لَها فی کُلِّ مَکانٍ، یَعْرِفُکَ بِها مَنْ عَرَفَکَ، لا فَرْقَ بَیْنَکَ وَبَیْنَها الَّا انَّهُمْ عِبادُکَ وَخَلْقُکَ، فَتْقُها وَرَتْقُها بِیَدِکَ، بَدْؤُها مِنْکَ وَعَوْدُها الَیْکَ، اعْضادٌ واشْهادٌ ومُناهٌ واذْوادٌ، وَحَفَظَهٌ وَرُوَّادٌ، فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمآئَکَ وَارْضَکَ، حَتّی ظَهَرَ انْ لا الهَ إلَّاانْتَ، فَبِذلِکَ اسْئَلُکَ، وَبِمَواقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِکَ، وَبِمَقاماتِکَ وَعَلاماتِکَ، انْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وانْ تَزیدَنی ایماناً وَتَثْبیتاً، یاباطِناً فی ظُهُورِهِ، وَظاهراً فی بُطُونِهِ وَمَکْنُونِهِ، یا مُفَرِّقاً بَیْنَ النُّورِ وَالدَّیْجُورِ، یا مَوْصُوفاً بِغَیْرِ کُنْهٍ، وَ

مَعْرُوفاً بِغَیْرِ شِبْهٍ، حآدَّ کُلِّ مَحْدُودٍ، وَشاهِدَ کُلِّ مَشْهُودٍ، وَ مُوجِدَ کُلِّ مَوْجُودٍ، وَمُحْصِیَ کُلِّ مَعْدُودٍ، وَ فاقِدَ کُلِّ مَفْقُودٍ، لَیْسَ دُونَکَ مِنْ مَعْبُودٍ، اهْلَ الْکِبْرِیآءِ وَالْجُودِ، یا مَنْ لا یُکَیَّفُ بِکَیْفٍ، وَلا یُؤَیَّنُ بِایْنٍ، یا مُحْتَجِباً عَنْ کُلِّ عَیْنٍ، یا دَیْمُومُ یا قَیُّومُ، وَعالِمَ کُلِّ مَعْلُومٍ، صَلِّ عَلی عِبادِکَ الْمُنْتَجَبینَ، وَبَشَرِکَ الْمُحْتَجِبینَ، وَمَلائِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ، وَبُهَمِ الصَّآفّینَ الْحآفّینَ، وَبارِکْ لَنا فی شَهْرِنا هذَا الْمُرَجَّبِ الْمُکَرَّمِ، وَما بَعْدَهُ مِنَ الْأَشْهُرِ الْحُرُمِ، وَاسْبِغْ عَلَیْنا فیهِ النِّعَمَ، وَاجْزِلْ لَنا فیهِ الْقِسَمَ، وَابْرِرْ لَنا فیهِ الْقَسَمَ، بِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ، الَّذی وَ ضَعْتَهُ عَلَی النَّهارِ فَاضآءَ، وَعَلَی اللَّیْلِ فَاظْلَمَ، وَاغْفِرْ لَنا ما تَعْلَمُ مِنَّا وَ

لا نَعْلَمُ، وَاعْصِمْنا مِنَ الذُّنُوبِ خَیْرَ الْعِصَمِ، وَاکْفِنا کَوافِیَ قَدَرِکَ، وَامْنُنْ عَلَیْنا بِحُسْنِ نَظَرِکَ، وَلا تَکِلْنا الی غَیْرِکَ، وَلا تَمْنَعْنا مِنْ خَیْرِکَ، وَبارِکْ لَنا فیما کَتَبْتَهُ لَنا مِنْ اعْمارِنا، وَاصْلِحْ لَنا خَبیئَهَ اسْرارِنا، واعْطِنا مِنْکَ الْأَمانَ، وَاْستَعْمِلْنا بِحُسْنِ الْإیمانِ، وَبَلِّغْنا شَهْرَ الصِّیامِ، وَما بَعْدَهُ مِنَ الْأَیَّامِ وَالْأَعْوامِ، یا ذَاالْجَلالِ والإِکْرامِ

دعاى عالية المضامين

دعایی است با مضامین عالیه که بعد از زیارت هر یک ام از ائمّه علیهم السلام خوانده می شود و این دعا را سیّدبن طاووس در مصباح الزائر بعد از زیارت جامعه کبیره نقل فرموده و آن دعای شریف این است:

اللَّهُمَّ إِنِّي زُرْتُ هَذَا الْإِمَامَ مُقِرّاً بِإِمَامَتِهِ، مُعْتَقِداً لِفَرْضِ طَاعَتِهِ، فَقَصَدْتُ مَشْهَدَهُ بِذُنُوبِي وَعُيُوبِي، وَمُوبِقَاتِ آثَامِي، وَكَثْرَةِ سَيِّئَاتِي وَخَطَايَايَ، وَمَا تَعْرِفُهُ مِنِّي، مُسْتَجِيراً بِعَفْوِكَ، مُسْتَعِيذاً بِحِلْمِكَ، رَاجِياً رَحْمَتَكَ، لَاجِئاً إِلَى رُكْنِكَ، عَائِذاً بِرَأْفَتِكَ، مُسْتَشْفِعاً بِوَلِيِّكَ وَابْنِ أَوْلِيَائِكَ، وَصَفِيِّكَ وَابْنِ أَصْفِيَائِكَ، وَأَمِينِكَ وَابْنِ أُمَنَائِكَ، وَخَلِيفَتِكَ وَابْنِ خُلَفَائِكَ، الَّذِينَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسِيلَةَ إِلَى رَحْمَتِكَ وَرِضْوَانِكَ، وَالذَّرِيعَةَ إِلَى رَأْفَتِكَ وَغُفْرَانِكَ اللَّهُمَّ وَأَوَّلُ حَاجَتِي إِلَيْكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِي عَلَى كَثْرَتِهَا، وَأَنْ تَعْصِمَنِي فِي مَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِي، وَ تُطَهِّرَ دِينِي مِمَّا يُدَنِّسُهُ وَيَشِينُهُ وَ يُزْرِي بِهِ، وَ تَحْمِيَهُ مِنَ الرَّيْبِ وَالشَّكِّ وَالْفَسَادِ وَالشِّرْكِ وَ

وَتُثَبِّتَنِي عَلَى طَاعَتِكَ وَطَاعَةِ رَسُولِكَ وَذُرِّيَّتِهِ النُّجَبَاءِ السُّعَدَاءِ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَرَحْمَتُكَ وَسَلَامُكَ وَبَرَكَاتُكَ، وَتُحْيِيَنِي مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَى طَاعَتِهِمْ، وَتُمِيتَنِي إِذَا أَمَتَّنِي عَلَى طَاعَتِهِمْ، وَأَنْ لا تَمْحُوَ مِنْ قَلْبِي مَوَدَّتَهُمْ وَمَحَبَّتَهُمْ، وَبُغْضَ أَعْدَائِهِمْ، وَمُرَافَقَةَ أَوْلِيَائِهِمْ، وَبِرَّهُمْ. وَأَسْأَلُكَ يَا رَبِّ أَنْ تَقْبَلَ ذَلِكَ مِنِّي، وَتُحَبِّبَ إِلَيَّ عِبَادَتَكَ وَالْمُوَاظَبَةَ عَلَيْهَا وَتُنَشِّطَنِي لَهَا، وَتُبَغِّضَ إِلَيَّ مَعَاصِيَكَ وَمَحَارِمَكَ وَتَدْفَعَنِي عَنْهَا، وَتُجَنِّبَنِي التَّقْصِيرَ فِي صَلَاتِي وَالاِسْتِهَانَةَ بِهَا وَالتَّرَاخِيَ عَنْهَا، وَتُوَفِّقَنِي لِتَأْدِيَتِهَا، كَمَا فَرَضْتَ وَأَمَرْتَ بِهِ عَلَى سُنَّةِ رَسُولِكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَ رَحْمَتُكَ وَ بَرَكَاتُكَ، خُضُوعاً وَ خُشُوعاً، وَ تَشْرَحَ صَدْرِي لإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَإِعْطَاءِ

الصَّدَقَاتِ، وَبَذْلِ الْمَعْرُوفِ، وَالْإِحْسَانِ إِلَى شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ عليهم السّلام، وَمُوَاسَاتِهِمْ، وَلَا تَتَوَفَّانِي إِلاَّ بَعْدَ أَنْ تَرْزُقَنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ، وَزِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ عليه السلام، وَقُبُورِ الْأَئِمَّةِ عليهم السّلام. وَأَسْأَلُكَ يَا رَبِّ تَوْبَةً نَصُوحاً تَرْضَاهَا، وَنِيَّةً تَحْمَدُهَا، وَعَمَلاً صَالِحاً تَقْبَلُهُ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي، وَتُهَوِّنَ عَلَيَّ سَكَرَاتِ الْمَوْتِ، وَتَحْشُرَنِي فِي زُمْرَةِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ، وَتُدْخِلَنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ، وَتَجْعَلَ دَمْعِي غَزِيراً فِي طَاعَتِكَ، وَعَبْرَتِي جَارِيَةً فِيمَا يُقَرِّبُنِي مِنْكَ، وَقَلْبِي عَطُوفاً عَلَى أَوْلِيَائِكَ، وَتَصُونَنِي فِي هَذِهِ الدُّنْيَا مِنَ الْعَاهَاتِ وَالْآفَاتِ، وَالْأَمْرَاضِ الشَّدِيدَةِ وَالْأَسْقَامِ الْمُزْمِنَةِ، وَجَمِيعِ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ وَ

الْحَوَادِثِ، وَتَصْرِفَ قَلْبِي عَنِ الْحَرَامِ، وَتُبَغِّضَ إِلَيَّ مَعَاصِيَكَ، وَتُحَبِّبَ إِلَيَّ الْحَلَالَ، وَتَفْتَحَ لي أَبْوَابَهُ، وَتُثَبِّتَ نِيَّتِي وَفِعْلِي عَلَيْهِ، وَتَمُدَّ فِي عُمُرِي، وَتُغْلِقَ أَبْوَابَ الْمِحَنِ عَنِّي، وَلَا تَسْلُبَنِي مَا مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَلَا تَسْتَرِدَّ شَيْئاً مِمَّا أَحْسَنْتَ بِهِ إِلَيَّ، وَلَا تَنْزِعَ مِنِّي النِّعَمَ الَّتِي أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَيَّ، وَتَزِيدَ فِي مَا خَوَّلْتَنِي وَتُضَاعِفَهُ أَضْعَافاً مُضَاعَفَةً، وَتَرْزُقَنِي مَالاً كَثِيراً وَاسِعاً، سَائِغاً هَنِيئاً، نَامِياً وَافِياً، وَعِزّاً بَاقِياً كَافِياً، وَجَاهاً عَرِيضاً مَنِيعاً، وَنِعْمَةً سَابِغَةً عَامَّةً، وَتُغْنِيَنِي بِذَلِكَ عَنِ الْمَطَالِبِ الْمُنَكَّدَةِ، وَالْمَوَارِدِ الصَّعْبَةِ، وَتُخَلِّصَنِي مِنْهَا مُعَافى فِي دِينِي وَ نَفْسِي وَ وُلْدِي وَ مَا أَعْطَيْتَنِي وَ مَنَحْتَنِي، وَ تَحْفَظَ عَلَيَّ مَالِي وَ جَمِيعَ مَا خَوَّلْتَنِي، وَ تَقْبِضَ عَنِّي

أَيْدِيَ الْجَبَابِرَةِ، وَتَرُدَّنِي إِلَى وَطَنِي، وَتُبَلِّغَنِي نِهَايَةَ أَمَلِي فِي دُنْيَايَ وَآخِرَتِي، وَتَجْعَلَ عَاقِبَةَ أَمْرِي مَحْمُودَةً حَسَنَةً سَلِيمَةً، وَتَجْعَلَنِي رَحِيبَ الصَّدْرِ، وَاسِعَ الْحَالِ، حَسَنَ الْخُلُقِ، بَعِيداً مِنَ الْبُخْلِ وَالْمَنْعِ، وَالنِّفَاقِ وَالْكَذِبِ، وَالْبُهْتِ وَقَوْلِ الزُّورِ، وَتُرُسِّخَ فِي قَلْبِي مَحَبَّةَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَشِيعَتِهِمْ، وَتَحْرُسَنِي يَا رَبِّ فِي نَفْسِي وَمَالِي وَأَهْلِي وَوُلْدِي وَأَهْلِ حُزَانَتِي وَإِخْوَانِي وَأَهْلِ مَوَدَّتِي وَذُرِّيَّتِي، بِرَحْمَتِكَ وَجُودِكَ اللَّهُمَّ هَذِهِ حَاجَتِي عِنْدَكَ وَقَدِ اسْتَكْثَرْتُهَا لِلُؤْمِي وَشُحِّي، وَهِيَ عِنْدَكَ صَغِيرَةٌ حَقِيرَةٌ، وَعَلَيْكَ سَهْلَةٌ يَسِيرَةٌ، فَأَسْأَلُكَ بِجَاهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عِنْدَكَ، وَ بِحَقِّهِمْ عَلَيْكَ، وَ بِمَا أَوْجَبْتَ لَهُمْ، وَ بِسَائِرِ أَنْبِيَائِكَ وَ

رُسُلِكَ، وَأَصْفِيَائِكَ وَأَوْلِيَائِكَ الْمُخْلَصِينَ مِنْ عِبَادِكَ، وَبِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ، لَمَّا قَضَيْتَهَا كُلَّهَا، وَأَسْعَفْتَنِي بِهَا، وَلَمْ تُخَيِّبْ أَمَلِي وَ رَجَائِي. اللَّهُمَّ وَشَفِّعْ صَاحِبَ هَذَا الْقَبْرِ فِيَّ يَا سَيِّدِي، يَا وَلِيَّ اللَّهِ، يَا أَمِينَ اللَّهِ، أَسْأَلُكَ أَنْ تَشْفَعَ لِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي هَذِهِ الْحَاجَاتِ كُلِّهَا، بِحَقِّ آبَائِكَ الطَّاهِرِينَ، وَبِحَقِّ أَوْلَادِكَ الْمُنْتَجَبِينَ، فَإِنَّ لَكَ عِنْدَ اللَّهِ - تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ - الْمَنْزِلَةَ الشَّرِيفَةَ، وَالْمَرْتَبَةَ الْجَلِيلَةَ، وَالْجَاهَ الْعَرِيضَ. اللَّهُمَّ لَوْ عَرَفْتُ مَنْ هُوَ أَوْجَهُ عِنْدَكَ مِنْ هَذَا الْإِمَامِ، وَمِنْ آبَائِهِ وَأَبْنَائِهِ الطَّاهِرِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَالصَّلَاةُ، لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَائِي، وَقَدَّمْتُهُمْ أَمَامَ حَاجَتِي وَطَلِبَاتِي هَذِه . فَاسْمَعْ مِنِّي، وَاسْتَجِبْ لِي، وَافْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ،

أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. اللَّهُمَّ وَمَا قَصُرَتْ عَنْهُ مَسْأَلَتِي، وَلَمْ تَبْلُغْهُ فِطْنَتِي، مِنْ صَالِحِ دِينِي وَدُنْيَايَ وَآخِرَتِي، فَامْنُنْ بِهِ عَلَيَّ وَاحْفَظْنِي، وَاحْرُسْنِي، وَهَبْ لِي، وَاغْفِرْ لِي. اللَّهُمَّ وَمَنْ أَرَادَنِي بِسُوءٍ أَوْ مَكْرُوهٍ، مِنْ شَيْطَانٍ مَرِيدٍ، أَوْ سُلْطَانٍ عَنِيدٍ، أَوْ مُخَالِفٍ فِي دَيْنٍ، أَوْ مُنَازِعٍ فِي دُنْيَا، أَوْ حَاسِدٍ عَلَيَّ نِعْمَةً، أَوْ ظَالِمٍ، أَوْ بَاغٍ، فَاقْبِضْ عَنِّي يَدَهُ، وَاصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُ، وَاشْغَلْهُ بِنَفْسِهِ، وَاكْفِنِي شَرَّهُ وَشَرَّ أَتْبَاعِهِ وَشَيَاطِينِهِ، وَأَجِرْنِي مِنْ كُلِّ مَا يَضُرُّنِي وَيُجْحِفُ بِي، وَأَعْطِنِي جَمِيعَ الْخَيْرِ كُلَّهُ، مِمَّا أَعْلَمُ وَمِمَّا لا أَعْلَمُ . اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ، وَلِإِخْوَانِي وَأَخَوَاتِي، وَأَعْمَامِي وَعَمَّاتِي، وَأَخْوَالِي وَ خَالَاتِي، وَأَجْدَادِي وَجَدَّاتِي،

وَأَوْلَادِهِمْ وَذَرَارِيِهِمْ . وَأَزْوَاجِي وَذُرِّيَّاتِي، وَأَقْرِبَائِي وَأَصْدِقَائِي، وَجِيرَانِي وَإِخْوَانِي فِيكَ مِنْ أَهْلِ الشَّرْقِ وَالْغَرْبِ، وَ لِجَمِيعِ أَهْلِ مَوَدَّتِي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ، الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالْأَمْوَاتِ، وَلِجَمِيعِ مَنْ عَلَّمَنِي خَيْراً أَوْ تَعَلَّمَ مِنِّي عِلْماً . اللَّهُمَّ أَشْرِكْهُمْ فِي صَالِحِ دُعَائِي وَزِيَارَتِي لِمَشْهَدِ حُجَّتِكَ وَوَلِيِّكَ، وَأَشْرِكْنِي فِي صَالِحِ أَدْعِيَتِهِمْ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، وَبَلِّغْ وَلِيَّكَ مِنْهُمُ السَّلَامَ، وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُه .يَا سَيِّدِي يَا مَوْلَايَ، يَا عَلِيَّ بْنَ أبي طالب ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ وَعَلَى رُوحِكَ وَبَدَنِكَ، أَنْتَ وَسِيلَتِي إِلَى اللَّهِ وَذَرِيعَتِي إِلَيْهِ، وَلِي حَقُّ مُوَالَاتِي وَتَأْمِيلِي، فَكُنْ شَفِيعِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْوُقُوفِ عَلَى قَضَاءِ حَاجَتِي، وَاصْرِفْنِي عَنْ مَوْقِفِي

هَذَا بِالنُّجْحِ، وَ بِمَا سَأَلْتُهُ كُلَّهُ بِرَحْمَتِهِ وَ قُدْرَتِه. اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي عَقْلاً كَامِلاً، وَلُبّاً رَاجِحاً، وَ عِزّاً بَاقِياً، وَ قَلْباً زَكِيّاً وَ عَمَلاً كَثِيراً، وَ أَدَباً بَارِعاً، وَاجْعَلْ ذَلِكَ كُلَّهُ لِي، وَلَا تَجْعَلْهُ عَلَيَّ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. (مفاتيح الجنان)### صلوات خوشحال کننده### حضرت محمّد صلی الله علیه و آله و آل او علیهم السلامکفعمی از حضرت صادق علیه السلام نقل کرده که هر که بخواهد مسرور کند محمّد و آل محمّد علیهم السلام را در صلوات فرستادن بر ایشان آن را بخواند:﴿اَللَّهُمَّ یَا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَی وَ یَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَ یَا أَرْحَمَ مَنِ اُسْتُرْحِمَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِی اَلْأَوَّلِینَ وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِی

اَلْآخِرِینَ وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِی اَلْمَلَأِ اَلْأَعْلَی وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فِی اَلْمُرْسَلِینَ اَللَّهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّداً وَ آلَهُ اَلْوَسِیلَهَ وَ اَلْفَضِیلَهَ وَ اَلشَّرَفَ وَ اَلرِّفْعَهَ وَ اَلدَّرَجَهَ اَلْکَبِیرَهَ اَللَّهُمَّ إِنِّی آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ لَمْ أَرَهُ فَلاَ تَحْرِمْنِی فِی اَلْقِیَامَهِ رُؤْیَتَهُ وَ اُرْزُقْنِی صُحْبَتَهُ وَ تَوَفَّنِی عَلَی مِلَّتِهِ وَ اِسْقِنِی مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِیّاً سَائِغاً هَنِیئاً لاَ أَظْمَأُ بَعْدَهُ أَبَداً إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ اَللَّهُمَّ إِنِّی آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ لَمْ أَرَهُ فَعَرِّفْنِی فِی اَلْجِنَانِ وَجْهَهُ اَللَّهُمَّ بَلِّغْ مُحَمَّداً صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ مِنِّی تَحِیَّهً کَثِیرَهً وَ سَلاَماً. (المصباح کفعمی (رحمه الله)، فصل 38، اعمال روز جمعه و مفاتیح الجنان، اعمال روز عرفه)

صلوات شعبانیه

در هر روز از شعبان در وقت زوال و در شب نیمه آن این صلوات مرویّه از حضرت امام زین العابدین علیه السلام را بخواند.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلاَئِكَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْيِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْكِ الْجَارِيَةِ فِي اللُّجَجِ الْغَامِرَةِ يَأْمَنُ مَنْ رَكِبَهَا وَ يَغْرَقُ مَنْ تَرَكَهَا الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللاَّزِمُ لَهُمْ لاَحِقٌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْكَهْفِ الْحَصِينِ وَ غِيَاثِ الْمُضْطَرِّينَ وَ مَلْجَإِ الْهَارِبِينَ وَ مَنْجَي الْخَائِفِينَ وَ عِصْمَةِ

صلوات شعبانیهالْمُعْتَصِمِينَ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ صَلوَةً كَثيرَةً تَكُونُ لَهُمْ رِضاً وَلِحَقِ مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ أَدَاءً وَقَضاءً بِحَوْلٍ مِنْكَ وَ قُوَّةِ يا رَبَّ الْعالَمينَ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبينَ الْأَبْرَارِ الْأَخْيَارِ الَّذِينَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَفَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَوِلايَتَهُمْ . اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبي بِطاعَتِكَ وَلا تُخْزِنِي بِمَعْصِيَتِكَ وَارْزُقْني مُوَاسَاةَ مَنْ قَتَرْتَ عَلَيْهِ مِنْ رِزْقِكَ بِما وَشَعْتَ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ وَنَشَرْتَ عَلَيَّ مِنْ عَدْلِكَ وَ أَحْيَيْتَني تَحْتَ ظِلِكَ، وَهَذا شَهْرُ نَبِيِّكَ سَيّدِ رُسُلكَ شَعْبَانُ الَّذي حَفَفْتَهُ مِنْكَ بِالرَّحْمَةِ وَ الرّضْوَانِ الَّذى كانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و الِهِ وَ سَلَّمَ، يَدْاَبُ في صِيامِهِ وَ قِيامِهِ فِي لَياليهِ

وَ أَيَّامِهِ بُخُوعاً لَكَ في إِكْرَامِهِ وَاعْظامِهِ إِلَى مَحَلِ حِمامِهِ. اَللّهُمَّ فَأَعِنّا عَلَى الْإِسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فِيهِ وَ نَيْلِ الشَّفَاعَةِ لَدَيْهِ. اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لى شَفيعاً مُشَفّعاً وطريقاً إِلَيْكَ مَهيعاً وَاجْعَلْني لَهُ مُتَّبعاً حَتَّى الْقاكَ يَوْمَ الْقِيمَةِ عَنِّى رَاضِياً وَ عَنْ ذُنُوبي غاضِياً قَدْ أَوْجَبْتَ لي مِنْكَ الرَّحْمَةَ وَالرّضْوَانَ وَاَنْزَلْتَني دَارَ الْقَرَارِ وَ مَحَلَ الْأَخْيَارِ.

دعای حضرت رضا علیه السلام

هنگام وصول امور خیر

اَللّهُمَّ سَلّمْ وَتَمِّمْ شیخ صدوق رحمه الله علیه از ابراهیم بن عباس نقل کرده که حضرت امام رضا علیه السلام در بسیاری از اوقات این شعر را می خواند:

إِذَا کُنْتَ فِی خَیْرٍ فَلاَ تَغْتَرِرْ بِهِ *** وَ لَکِنْ قُلِ اَللَّهُمَّ سَلِّمْ وَ تَمِّمْ

اگر خیری به تو رسید و در نعمت واقع شدی و حال خوب و خوشی داشتی به آن مغرور مشو و در آن حالت مکرر بگو خدایا این نعمت و خیر را از تغییر سالم بدار و آن را برای من پایدار بدار و زوال میاور. ⁽¹⁾

بخش سوم: وظایف شیعیان در زمان غیبت

اشاره

مقدّمه

مرحوم صدر الاسلام همدانی رحمه الله علیه مؤلّف کتاب «تكاليف الانام فى غيبة الامام» در مقدّمه کتاب مذکور فرموده است:

(... اشخاصی که در زمان غیبت کبری واقع شده اند مانند زمان ما در مراتب امام شناسی درجات مختلفه دارند که معرفت آحاد و افراد آن ها به مراتب مختلف و متشتت می باشد و از برای عموم این طایفه و اصناف مزبوره که در مقابل خواص قرار داده ایم تکالیفی است واجبه و مندوبه که باید از قرار آن تکالیف مُعيّنهٔ مقرّره معمول و رفتار نماید و در تیه تغافل و تجاهل سرگردان نباشد تا آن که شاید از برکت توجهات قدسیّه آن حضرت علیه السلام منظور نظر الطاف و اعطاف آقا و مولای خود علیه السلام شوند.

لذا این حقیر تکالیف ه یک از این اصناف مزبور را که فعلا در زمان غیبت کبرای آن حضرت علیه السلام واقع شده اند، بطور استقصا بیان می نماید شاید این مذاکرات، اسباب

تذکّر و تنبّه بعضی گردیده اسباب ترقّیات و نجات ابدی دارین برای آن ها شود (پیوند معنوی با ساحت قدس «مهدوی تكاليف الانام فى غيبة الامام» تأليف دبير الدّين صدر الاسلام علی اکبر همدانی، چاپ نسرین پخش دفتر كوكب، تاریخ چاپ 1361 ش - 1402 ق، ص 27).

نویسنده کتاب آداب الزيارة حقير غلامرضا اسدی مقدم گوید: از جهت این که مؤمنین به وظائف خود در زمان غیبت آشنا شوند، تکالیف مشروحه در کتاب مذکور را با اختصار برای تتمیم فایده ذکر نموده امید است مورد استفاده عموم علاقمندان قرار گیرد انشاء الله.

وظیفۀ اوّل: آن که بدانی زمین در هیچ زمان بدون حجّت نمی باشد.

از ابتدای آفرینش مخلوقات خداوند متعال برای خود خلیفه و جانشین معین کرده و در قرآن کریم فرموده است:

انّى جاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَليفةٌ. «من در روی زمین خلیفه (پیغمبر-امام) تعیین می کنم».

این آیه شریفه دلالت دارد که نصب خلیفه بدست توانای قادر متعال است نه خلق ناآگاه بشر چگونه می تواند خلیفه الله معیّن کند و چگونه بر قلوب و دل های مردم تسلّط دارد که خوب و بد را بفهمد؟

قال الصّادق علیه السلام:

اَلْحُجَّهُ قَبْلَ اَلْخَلْقِ وَ مَعَ اَلْخَلْقِ وَ بَعْدَ اَلْخَلْقِ. (اكمال الدين صدوق/4، مقدمه مؤلّف) «حجت (پیغمبر - امام) قبل از خلق بوده و با خلق نیز می باشد و بعد از خلق هم خواهد بود».

و اکنون حجّت بالغه الهیّه در روی زمین حضرت حجة بن الحسن العسكرى قائم آل محمد علیهم السلام می باشد و آن بزرگوار امام دوازدهم و صاحب العصر و الزّمان و موعود تمام انبیا و مرسلین و ائمه طاهرین علیهم السلام است.

وظیفۀ دوّم: بعد از معرفت امام، شناسائی نوّاب آن بزرگوار است.

حضرت حجّة بن الحسن العسکری علیه السلام جانشینانی دارد که باید به حکم عقل و نقل از آن ها پیروی نمائیم و شبهه ای نیست که علمای ربّانی که هوا و هوسی ندارند جانشینان امام زمان علیه السلام می باشند و در هر زمانی مانند مشعل فروزانی هستند که مردم کاملا آن ها را می شناسند و امام زمان علیه السلام ما را به آن ها سپرده است. مانند مرحوم شیخ مرتضی انصاری و مرحوم حاج میرزا حسن شیرازی و آقا سيّد اسمعیل صدر و آقا سیّد ابوالحسن اصفهانی و آقای بروجردی رحمه الله علیه.

الحمد لله شیعه این امتیاز را دارد که مراجع تقلید را با اشاره ولایتی حضرت مهدی علیه السلام می شناسد، اما اهل سنت مانند وهابی ها و سعودی ها و الازهر مصر ، علمای آن ها را دولت و حکومت تعیین می کند حتّی سنّی های فعلی امام جماعت ها را برای مساجد شماره بندی می کنند.

وظیفۀ سوّم: حالت مراقبت

معنی آن این است که در تمام حرکات و سکنات و اقوال خود مراقب امام خود باشی و بطور قطع و یقین بدانی که امام تو ناظر اعمال تو است و از احوال تو در هیچ حالی غافل نیست چون آن بزرگوار ارباب ما است و ما رعیت او هستیم.

فرض کن اگر مولا و اربابی نوکری داشته باشد و به آن نوکر کاری محوّل کند چگونه نوکر دقّت می کند که کار او مورد پسند آقا و مولایش باشد و سعی می کند که ارباب از

او کدورت و رنجشی پیدا نکند، بدا بحال آن رعیتی که مولای او از دست او ناراحت باشد.

آن بزرگوار آن اندازه به ما مهربان است که فرموده است:

إِنَّا غَیْرُ مُهْمِلِینَ لِمُرَاعَاتِکُمْ وَلَا نَاسِینَ لِذِکْرِکُمْ وَلَوْلَا ذَلِکَ لَنَزَلَ بِکُمُ اللَّأْوَاءُ وَاصْطَلَمَکُمُ الْأَعْدَاءُ. (تكاليف الانام في غيبة الامام / 36) «ما شما را وا نمی گذاریم و مراعات شما نموده یاد شما از خاطر نمی بریم و اگر نظر لطف ما نباشد بلابر شما نازل می شود و دشمنان شما را در هم می کوبند».

وظیفۀ چهارم: حاصل شدن مقام انس و محبت شدید نسبت به آن حضرت علیه السلام

وقتی حالت مراقبت در تو ایجاد شد و ارباب خود را شناختی چنان محبت در دلت ایجاد می شود که مانند

حدیده مُحماة (آهن گداخته) می شوی، شب و روز به یاد مولایی نه مانند کسانی که ادعای دوستی حضرت می کنند اما متأسّفانه ادّعای آن ها دروغ است. همان گونه که سید ابن طاووس رحمه الله علیه پسرش سیّد محمّد را وصیّت و نصیحت می کند و می گوید: پسرم حال تو حال کسانی نباشد که ادعای دوستی حضرت می نمایند امّا اگر درهمی یا دیناری از دست آن ها برود، سعی می کنند درهم و دینار گم شده را به دست آورند و خیلی غصّه می خورند، ولی از مولا و ارباب خود و گم شده در صحراها و بیابان ها سراغ نمی گیرند.

یا اگر احسانی از طرف دشمن به بعض آنان بشود دوست دارند که آن دشمن سالم بماند که باز هم به آن ها احسان کند و در نتیجه با دشمن مولای خود، دوست می شوند.

وظیفۀ پنجم: عشق و محبّت حضرت را تحصیل نمودن و ولایت داشتن

محبّت انسان وقتی کامل می شود که امام زمان علیه السلام در نزد وی از جانش و اهل و عیالش محبوب تر باشد تا چه رسد به مال و ثروت دنیا.

و در هر حال باید جان نثار و فدائی امام زمان علیه السلام باشد و محبّت به جایی برسد که از فراق آن حضرت نه در شب خواب داشته باشد و نه در روز آرام. آیا در دعای ندبه نمی گویی:

لَیْتَ شِعْری ایْنَ اسْتَقَرَّتْ بِکَ النَّوی بَلْ ایُّ ارْضٍ تُقِلُّکَ اوْ ثَری ابِرَضْوی اوْ غَیْرِها امْ ذی طُوی عَزیزٌ عَلَیَّ انْ ارَی الْخَلْقَ وَلا تُری. «ای کاش می دانستم در چه نقطه از روی زمین ساکن هستی، آیا در کوه رضوایی یا در ذی طوی ؟ سخت است بر من که خلق را ببینم و جمال تو را نبینم».

آقا ما رعیّت تو هستیم و تو مولای ما هستی.

وظیفۀ ششم: بیدار خوابی از درد مفارقت

دیگر از وظایف مهم این است که شخص محبّ شب ها از فراق حضرت بیدار باشد و درد هجران در او اثر بگذارد.

مفضّل بن عمر و داود رقّی و ابوبصیر و ابان بن تغلب بر حضرت صادق آل محمد علیه السلام وارد شدند و حضرت را در لباس عزا مشاهده کرده و دیدند که آن حضرت نوحه سرائی می کند و اشک می ریزد و در فراق محبوب خود ناله ها دارد به خیال این که یکی از دودمان حضرت فوت کرده از علت گریه و ضجّۀ حضرت سؤال کردند که آیا مصیبتی به شما رسیده؟ فرمود: امروز در کتاب جفر نظر می کردم از طول غیبت فرزندم مهدی علیه السلام و گرفتاری ها و شدائد آن زمان یاد کردم، اشک ریزان من و اندوه قلب من برای آن سوانح و حوادث است.

لذا ما هم وظیفه داریم در فراق حضرت واله و شیدا باشیم و به حضرت صادق آل محمّد علیهم السلام اقتدا کنیم.

وظیفۀ هفتم: ثابت بودن و راسخ بودن

پس از این که این درجه و مقام را پیدا کردی وظیفه ات آن است که همواره از درگاه حضرت احدیّت - جلّ جلاله - مسئلت نمائی که تو را در این مقامات ثابت و راسخ بدارد و سلب این نعمت عظمی و موهبت کبری از تو نفرماید و در یاری نمودن ان حضرت در غیبت و ظهور استبدال به غیر نشوی، چنان که در دعای مخصوص غیبت و غیرها می خوانی:

تَسْتَبْدِلْ بِنَا غَیْرَنَا فَإِنَّ اسْتِبْدَالَكَ بِنَا غَیْرَنَا عَلَیْكَ یَسِیرٌ وَ هُوَ عَلَیْنَا كَثِیرٌ. «و مانند کسانی نباشی که از دین خود مانند تیر از کمان بیرون روند، زیرا که استبدال خداوند متعال غیر ما را برای خدا آسان و بر ما دشوار است».

و امید است که خدای تعالی از برکت وجود مبارک آن حضرت و آباء گرامش علیهم السلام تو را ثابت و برقرار بدارد

به خدا قسم اگر از روی حقیقت درست در این مسئله تفكّر و تدبر کنی خورد و خواب بر تو حرام می شود و در بیابانی خواهی رفت خالی از اغیار و خار و خاشاک صحرا را بر سر خواهی ریخت و خواهی گفت آن چه را که بزرگان دین تو قبل از تو گفتند ایکاش ما مرغی در هوا بودیم و می پریدیم و ایکاش مادر ما را نزائیده بود و در این تکالیف مقرره قصور نمی کردیم.

وظیفۀ هشتم: تجدید عهد و بیعت نمودن

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام همه روزه تجدید عهد نمودن به وحدت خدای- عزّو علا- و نبوّت خاتم الانبياء و ولايت ائمّه هدی علیهم السلام بیعت خود را تازه نمودن و عرض عقاید حقّه خود را به خدا و رسول و ائمّه علیهم السلام نمودن و ایشان را به پاکی و طهارت ستودن و با کمال خضوع و خشوع استدامت و استقامت عقاید خود را از خداوند تعالی مسئلت کردن است. و این مسئله تجدید عهد و عرض عقاید در هر روز به علاوه استحباب آن محسناتی ظاهره و باطنه دارد که مستغنی از تفصیل است. ولی طریقه و آداب آن را در این مورد ذکر می نمائیم که دستور العمل و وظیفه همه روزه تو باشد شاید بدین وسائل و وسائط و طرق مقرّره اسباب تقرّبی برای تو حاصل شود و با مركوب صدق و اخلاص و توشهٔ عمل خود را به منزل حقیقی خود برسانی پس درست ملتفت و متذکّر

باش بعد از آن که دانستی و یقین کردی که شخص تو همیشه در محضر امام خود علیه السلام اگر ظاهراً حضور نداری و تو امام خود را نمی بینی و از حال او اطلاع نداری او علیه السلام همیشه تو را می بیند و در محضر او همیشه هستی و آنی و دقیقه ای امورات ظاهره و باطنه تو از آن حضرت علیه السلام غایب نیست.

پس تکلیف تو آن است پس از معرفت چنین آقا و مولایی هر روز و هر شب محاسن خدمتگزاری و مراتب جان نثاری خود را در پیشگاه حضرت او علیه السلام مكشوف و معروض بداری و به وسائل و وسائط مختلفه حسن خدمت و اظهار فدویت و عبودیت خود را قلباً و لساناً و جاناً و مالاً بنمائی و این فقره به چندین قسم منقسم است که هر یک را در ذیل تکالیف عدیده مبرهن و مبیّن می نمائیم - بحول الله تعالى و قوّته.

وظیفۀ نهم: احتراز از غرور و خودخواهی

یکی از معانی مراقبه و معاهده آن است که غلام جان نثاری که بر حسب ظاهر از آقا و مولای خود دور باشد فرضاً او را به سفری فرستاده باشد و از برای او دستور العمل و تکالیفی معین و مقرّر کرده باشد و به او بگوید که: باید همه روزه در هر منزلی که وارد شدی لیلا و نهاراً این دستور العمل مرا باز کنی و ملاحظه نمایی و از قراری که مرقوم و مزبور است معمول و مسلوک و رفتار نمایی چنان چه بخواهی به خیالات خود رفتار کنی به خطرات عظیمه گرفتار خواهی شد و بیم ذهاب جان و مال تو خواهد بود بلکه دنیا و آخرت تو بر باد خواهد رفت. پس چنین عبدی را نمی رسد که در این سفر پر خطر و غیبت از حضرت مولای خود تابع هوای خود گردیده مِنْ عِنْدی رفتار کند و دستور العمل آقای خود را فراموش کند و بی اعتنائی یا بی مبالاتی به دستورالعمل مولای خود نماید که «من خود

فى نفسه صاحب عقل و شعور و رأی و اجتهاد مخصوص در امر معاش و رفتار و کردار و حرکات و سکنات خود هستم»، زیرا که این غرور اسباب ندامت و خسارت دارین برای او خواهد شد.

پس تکلیف چنین عبدی آن است که رأی و سلیقه و اجتهاد و استنباط خود را به یکسو نهاده و از وادی پر خطر راجح و مرجوح و غیرها حذر نموده و از قرار دستور العمل مولای خود حذو النعل بالنعل در تمام منازل این سفر معمول و رفتار نماید تا مقضیّ المرام به مقصد خود فایز و نایل شود.

وظیفۀ دهم: ذکر ادعیّه و اوراد

چون این فقرات را متذکّر شدی و بنای خود را بر این گذاشتی که در تمام حالات و حرکات و سکنات خود موافق میل مولای خود رفتار کنی و آنی و لمحه ای در تمام

اوقات شبانه روز خود از مولای خود تغافل و تجاهل ننمایی و همیشه در نظر داشته باشی که:

مُقَدِّمُكُم أَمَامَ طَلِبَتِي وَ حَوَائِجِي وَإِرَادَتِي فِي كُلِّ أَحْوَالِي وَ أُمُورِي.... و قسم دهی او را که:

ان يَجعَلَ اَوقاتِكَ فِى الليلِ وَالنَّهارِ بِذكره معمورةٌ وَ بِخدمتِه مَوصولةٌ وَاَعمالَكَ عِندَه مقبولةٌ حَتّى تَكونَ أعمالك وَاَورادك كلُّها وِرداً واحداً و حالُكَ في خِدْمَتِهِ سَرمَداً. پس چون شب را خواستی بخوابی و به خوابگاه خود بر وی، بخوان بعضی دعوات و اذکار و سوره های قرآنی را که در کتب آداب و سنن فقهاء (رضوان الله تعالى عليهم) مضبوط است و انتخاب کن از اذکار و اوراد و دعوات چیزی را که نام مقدس و ذکر اقدس آقا و مولای تو بقیّة الله فى الأرضين و السموات علیه السلام تلویحاً او تصریحاً در آن الله لا مذکور باشد. اگر چه روح تمام کتاب و سنّت وجود

مقدّس آن جناب و آباء معصومین او علیه السلام هستند. در زیارت مخصوصهٔ سرداب آن حضرت است که می خوانی:

أَشْهَدُ أَنْ بِوَلَايَتِكَ تُقْبَلُ الْأَعْمَالُ وَ تُزَکَّي الْأَفْعَالِ وَ تُضَاعَفُ الْحَسَنَاتُ وَ تُمْحَى السَّيِّئَاتِ.... و امام تو حضرت صادق علیه السلام است که می فرماید:

إِنَّ اللهَ تَجَلَى لِعِبادِه في كلماته و لكن أنتم لا تُبْصِرونَ. از آن جمله دعائی است که در خصال و سایر کتب ضبط است که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند که چون اراده خواب نمائی، دست راست خود را بگذار در زیر خدّ راست خود و بگو:

وَضَعْتُ جَنْبِي لِلّهِ عَلى مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ وَ دينِ مُحَمَّدٍ وَ وِلايَةِ مَنِ افْتَرَضَ الله طاعَتَهُ، ما شاءَ اللهُ كانَ وَمَا لَمْ يَشَاءُ لَمْ يَكُنْ. پس فرمودند: هر که این دعا را بخواند در وقت خواب،

خدا او را حفظ فرماید از دزد و غارت و خراب شدن خانه و استغفار می نماید از برای او ملائکه.

و در ثواب الاعمال است که حضرت صادق علیه السلام فرمودند: هر که در وقت خوابیدن تمام مسبّحات قرآن را بخواند، نمی میرد تا آن که حضرت قائم علیه السلام را درک کند. ولایت کسی که مفترض الطّاعه است در این ایّام غیبت کبری، امام عصر تو است علیه السلام، باید آن حضرت را قصد نمایی ظاهراً و باطناً که خوابیدن تو هم به اذن و امضاء و رضای آن حضرت بوده باشد.

و نیز بگوید آن چه را که در فلاح السّائل ابن طاووس رحمه الله علیه از حضرت ابی عبدالله علیه السلام روایت کرده که آن حضرت فرمودند: چون در فراش خود رفتی برای خوابیدن، بگو:

اللَّهُمَّ اِنّي أُشْهِدُكَ أَنَّكَ افْتَرَضْتَ عَلَى طَاعَةَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ اَلْأَئِمَّهِ مِنْ وُلْدِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ وَ یُسَمِّیهِمْ وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ حَتَّی یَنْتَهِیَ إِلَی اَلْإِمَامِ اَلَّذِی فِی عَصْرِهِ ثُمَّ مَاتَ فِی تِلْکَ

اللَّيْلَةِ دَخَلَ الْجَنَّةَ واضح است در این عصر و زمان که امام تو علیه السلام امام دوازدهم است و از انظار غایب شده باید بشماری همه ائمّه را تا منتهی شود به امام عصر صاحب العصر و الزّمان علیه السلام و متذکّر شوی که بطاعت ائمّه خود احیاءً و امواتاً به خواب می روی و کانّه خدا را به شهادت می طلبی که من در وقت خواب خود به طاعت مولا و آقای خود حضرت حجّت علیه السلام به خواب می روم که عین طاعت توست.

اگر روح مرا قبض نمودی یا ارسال فرمودی به طاعت تو و ولایت اوست - صلوات الله عليه و على ابائه المعصومين.

وظیفۀ یازدهم: سجدۂ شکر

چون شب را از خواب بیدار شدی اوّلاً سجده شکر به جا بیاور، اقتداءً لِلنَّبي صلی الله علیه و آله، و این که خدای تعالی از روی

کمال مرحمت و مکرمت و از برکت وجود مقدّس امام عصر روح تو را برگردانید و تو را زنده کرد و در خواب قبض روح تو نفرمود و بیدار شدی در حالی که با محبت و ولای موالیان خود ثابت و مستقر هستی و نیّت تو این است که روز را به شام و شام را به روز برسانی با محبّت و ولای اهل بیت معصومین و تمام این تفضّلات از برکات وجود امام عصر است. پس بعد از سجده شکر بخوان دعائی را که در کافی و غیره از حضرت ابی عبدالله علیه السلام روایت است که چون شب از خواب بیدار شوی بگو:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِی رَدَّ عَلَیَّ رُوحِی لِأَحْمَدَهُ وَ أَعْبُدَهُ و باز فرمود که حضرت رسول صلی الله علیه و آله چون بیدار می شدند می خواندند:

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِی أَحْیَانِی بَعْدَ مَا أَمَاتَنِی وَ إِلَیْهِ اَلنُّشُورُ. پس متذکّر امام عصر شده سه مرتبه می گویی:

صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ يا صاحِبَ الزَّمانِ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي أَحْياني بِوِلايَتِكَ وَ ولایه ابائِكَ الطّاهِرينَ. و چون بشنوی آواز و صدای خروس را باز متذکّر امام زمان خود بشوی و متذکّر شوی ذکر خروس را چنان که در حدیث است که خروس ها در ذکرشان شهادت به وحدانیّت خداوند و نبوّت پیامبر و امامت ائمّه اطهار علیهم السلام می دهند و سعی کن کم تر از خروسی نباشی که در سحرگاهان متذکّر خدا و رسول و ائمّه هدی علیهم السلام می شود.

پس از آن که بیدار شدی مسواک کن و وضو بگیر و خود را معطّر کن تا ثواب نمازت هفتاد برابر شود.

بدیهی است که در تمام آداب و سنن و ادعیّه و مسواک و وضو باید متوجّه امام خود علیه السلام باشی.

وظیفۀ دوازدهم: دعا برای تعجیل ظهور و فرج، و نفرین بر دشمنان آن حضرت در نماز شب

از جمله تکالیف تو در خواندن نماز شب آن است که در افتتاح و اختتام هر یک از رکعتین توجه و اقبال نمائی بخدای متعال و بخوانی دعوات مأثوره که قبل و بعد از هر دو رکعت رسیده از جمله دعایی که در مصباح شیخ طوسی رحمه الله علیه است که بعد از دو رکعت نماز شب باید خواند و ابتدای آن این است:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْئلُكَ وَلَمْ يُسْتَلْ مِثْلُكَ ... تا آن جا که می فرماید:

وَأَنْ تُعَجِل فَرَجَ وَلِيِّكَ وَابْنِ وَلِيِّكَ وَ تُعَجِّل خِزْيَ أَعْدَائِه .... که باید متذکّر آن حضرت علیه السلام شده تعجیل ظهور و فرج آن حضرت را از خدا بخواهی و بر دشمنان آن حضرت نفرین کنی.

و هنگام خواندن دعوات و مناجات، صلوات و سلام بر آن حضرت بفرستی و اکثر دعوات خود را در حق آن حضرت قرار دهی و ابتدای هر دعایی که برای خود و اخوان و اقارب و جیران می نمایی و هر حاجتی از حوائج دنیا و آخرت می خواهی آن حضرت را مقدم بر نفس خود و بر همه کس قرار دهی و آن حضرت را از نفس خود و تمام اعزّه خود محبوب تر بدانی و منتهای دعای خود را به آن حضرت ختم کنی و آن حضرت را شفیع قرار بده که نزد خدای تعالی شفاعت کند در قضاء حوائج و مطالب دنيويّه و اخرویّه تو زیرا که آن حضرت مناجات تو را در آن دل شب می شنود و چیزی از حمد و ثنا و صلوات تو از او مخفی نیست بدرستی که اوست سامِعُ السِّرِّ وَالنَّجْوى باذن الله، و در قنوت نماز «وتر»، بخوانی دعوات مخصوصه ای که متضمّن صلوات و سلام و تعجیل در ظهور آن حضرت و نفرین بر دشمنان اوست و نیز بخوانی دعایی را که در فقه الرّضا - عليه السّلام - و قنوت امام حسن عسکری علیه السلام آمده و چون اکثر این دعاها طولانی است از کتاب بحار و

غیره باید طلب نمود.

وظیفه سیزدهم: خواندن دعوات مأثوره در قنوت

پس از اتمام نماز شب و شفع و وتر و دعوات مأثوره در قنوت دو رکعت نماز نافله فجر بجا آورده و بعد از آن که طلوع فجر شد هنگام صعود ملائکه لیل و هبوط ملائکه نهار است و نماز صبح را با طلوع فجر بجا بیاور، زیرا ملائکه لیل که می خواهند به آسمان صعود کنند و ملائکه نهار که تازه از آسمان فرود می آیند اعمالت را ثبت و به خدمت امام عصر می برند، چرا که ملائکه به اذن امام فرود آمده و به اذن امام به آسمان صعود می نمایند.

پس از آن از خدای تعالی مسئلت نمائی که تو را در این روز برای طاعات و عبادات موفق بدارد و از سیات و عثرات و آفات حفظ فرماید، بعد از آن برای تعجیل فرج آن حضرت دعا کنی و بخوانی بعضی از دعوات مأثوره را مانند

دعاى جليل القدری که کلینی رحمه الله علیه در کافی به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام نقل کرده و فرموده: ترک مکن در هر صبح و شام خواندن این دعا را. متن دعای شریف به نقل از مصباح شیخ طوسی رحمه الله علیه در صفحه 66 از کتاب تكاليف الانام في غيبة الامام ذکر شده است.

وظیفۀ چهاردهم: تجدید عهد و بیعت تازه با آن حضرت

قبلا ذکر شد که یکی از تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام تجدید عهد است در هر روز و شب. پس چون داخل روز شدی باید متوجّه امام خود شده و با خلوص عقيده تجدید عهد و بیعت تازه با آن حضرت کنی و چنان تصوّر نمایی که امام تو در پردۀ اختفا پنهان نیست و در مقرّ سلطنت خود جلوس فرموده و تو خدمت آن حضرت مشرف می شوی و در حضور باهر النّور آن حضرت ایستاده و کلماتی را که آباء گرامش فرموده اند تو هم می گویی،

چنان که در «قرب الاسناد» و غیره از کتب معتبره از حضرت امام رضا علیه السلام به سند صحیح روایت شده بعد از هر نماز چگونه سلام و صلوات بر حضرت رسول صلی الله علیه و آله بفرستی به قسمی که حضرت رضا علیه السلام برای بزنطی نقل فرمودند و سپس زیارت مختصری که مخصوص بعد از نماز صبح جمعه است و بعد از آن با خواندن دعای تقرّب که از ائمّه علیهم السلام مذکور است به خدا و رسول و ائمّه علیهم السلام تقرّب جویی.

شرح مبسوط صلوات و زیارات و دعاهای مذکور در صفحه 69 به بعد از کتاب تکاليف الانام فى غيبة الامام آمده است.

وظیفه پانزدهم: زیارت حضرت امیرالمؤمنين علیه السلام

پس از آن متوجّه می شوی به زیارت جدّ معظّم امام خود علیه السلام حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام. چرا که موافق

تقسیم ساعات شبانه روز از طلوع فجر تا طلوع آفتاب متعلّق به حضرت امیرالمؤمنین علیه اللسام است و در این وقت و ساعت مناسب است که توجه و اقبال نمایی بسوی امام اوّل خود و آن حضرت را واسطه و وسیله و شفیع انجام مطالب و مآرب دنیویّه و اخرویّه خود قرار دهی و بخوانی دو دعایی را که مخصوص ساعات متعلّقه به آن حضرت می باشد که شیخ طوسی در «مفتاح الفلاح» و مجلسی در «صلوة بحار» نقل نموده اند.

پس از خواندن ادعیّه مذکوره مطلب و حاجت خود را ذکر کن که برآمده است - انشاء الله تعالی.

دو دعای مذکور را در صفحه 82 به بعد از کتاب تكاليف الانام فى غيبة الامام بخوانید.

وظیفۀ شانزدهم: زیارت ائمه معصومین علیهم السلام در ایّام هفته

پس از آن ملاحظه نمایی که این روز تازه تو کدام یک از

ایّام هفته است و او را چه نامی است و این روز به کدام یک از حجج طاهرین علیهم السلام تعلّق دارد که متوسّل و متمسّک به صاحب آن روز شوی و حوائج دنیویّه و اخرویّه و دفع بلایا و قضایا و شرور شیاطین انسی و جنّی را به واسطهٔ صاحب آن از خدا بخواهی. تفصیل نسبت ایّام هفته را سیّد بن طاووس رحمه الله علیه در جمال الاسبوع به اسناد خود از حضرت امام علیّ النّقی علیه السلام چنین نقل فرموده:

شنبه: به اسم رسول خدا صلی الله علیه و آله است.

یکشنبه: به اسم حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام است.

دوشنبه: به اسم حضرت امام حسن و امام حسین علیه السلام است.

سه شنبه: به اسم حضرت امام سجّاد و امام محمّد باقر و امام جعفر صادق علیه السلام است.

چهارشنبه: به اسم حضرت امام موسی و امام رضا و امام جواد و امام هادی علیه السلام است.

پنج شنبه: به اسم حضرت امام حسن

عسکری علیه السلام است.

جمعه: متعلّق است به حضرت صاحب الزمان علیه السلام.

زیارت ایّام هفته در مفاتیح الجنان نیز ذکر شده، طالبین مراجعه فرمایند. مرحوم سیّد بن طاووس رحمه الله علیه و مرحوم محدّث قمی رحمه الله علیه زیارت حضرت زهرا علیها السلام را در ادامه زیارت حضرت علی علیه السلام در روز یکشنبه آورده اند.

وظیفۀ هفدهم: ولایت اهل بیت علیهم السلام روح عبادات

باید عقیده ات این باشد که روح نماز و روزه و حجّ و جهاد و عموم اعمال و تکالیف واجبه و مستحبّه ولایت اهل بیت معصومین علیهم السلام است پس هر کس درجه محبّت و مودّت و خلوص عقیده او افزون تر، تقرّب او به خدا و رسول و ائمّه طاهرين علیهم السلام بیشتر است پس وظیفه تو آن است که قبل از نماز متوجّه امام عصر علیه السلام باشی که اوست روح تمام عبادات تو و از برکت وجود آن حضرت به ادای

نماز موفّق شده ای و اگر تولّای آن حضرت نباشد نماز و سایر عبادات تو ابداً قبول نخواهد شد هر چند از بسیاری عبادت، مانند مَشکِ پوسیده شوی، آیا در زیارت ایشان نمی گویی: اشهد انّکم صلوتی و صومی و جهادی و حدیث حضرت صادق علیه السلام را که به داوود بن کثیر فرمود نخوانده ای؟ که فرمود:

يا داوُدُ نَحنُ الصَّلوةُ في كِتابِ اللهِ عَزَّوجَلَ و نَحنُ الزَّكوةُ ونَحنُ الصّيامُ و نَحنُ الحَجّ وَ نَحنُ الشَّهرُ الحَرامِ وَ نَحنُ البَلَدُ الحَرامِ وَنَحنُ كَعَبَةُ الله وَ نَحنُ قِبَلَةُ اللهِ وَ نَحنُ وَجهُ اللهِ، قال الله تَعالى: فَأَيْنَمَا تُوَلّوا فَثَمَّ وَجهُ الله. (تكاليف الانام في غيبة الامام /93)

وظیفۀ هجدهم: حضور قلب در نماز

باید چنان مشغول نماز باشی که حضرت باری تعالی

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى وَ عَلِيّ الْمُرْتَضى وَ فاطِمَةَ الزَّهْرَاء وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَ عَلَى الْائِمَّةِ الرَّشِدينَ مِنْ ال طه و يس. متذکّر امام زمان خود شوی و چون برسی به این فقرات:

اللَّهُمَّ صَلَّ عَلَى الْهادِينَ الْمَهْدِينَ الرُّشدين الفاضلين الطَّيِّينَ الظَّاهِرِينَ الاخيارِ الابْرارِ. متذکّر امام عصر و آباء گرام او شوی همچنین در سلام

دوّم نماز و در سلام سوّم متذکّر محمّد و آل محمّد و سیّما امام زمان و سایر مؤمنین جنّ و انس شوی و چون سجده شکر بجا آوری نیز دعا در حقّ آن حضرت علیه اللسام بکنی.

وظیفه نوزدهم: دعا در حقّ امام زمان علیه اللسام بعد از هر نماز و توسّل به آن حضرت

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه اللسام دعا نمودن است در حقّ امام زمان خود بعد از هر نماز و توسّل به آن حضرت که در درگاه حضرت احدیّت - جلّ جلاله- شفاعت فرماید که نماز تو مقبول شود و تضرّع نمایی که هر وقت اعمال تو را بر امام تو عرضه می دارند اعمال و صلوات تو را قبول فرماید و صحّه بگذارد و عُمده تعقیبات بعد از هر نماز را دعا نمودن به وجود مقدس امام خود قرار دهی و مخصوصاً سلام فرستادن و زیارت آن حضرت و آباء معصومینش علیهم السلام را بعد از هر نماز ترک نکنی.

امّا تعقیبات مخصوصه که بعد از هر نماز از ائمّه معصومین علیهم السلام رسیده که مشتمل است بر دعا نمودن به وجود مقدّس امام عصر علیه السلام بسیار است از جمله دعواتی است که در تعقیب هر دو رکعت نماز شب و بعد از نماز شفع و نماز وتر و قنوتات آن ها و دعواتی که بعد از دو رکعت نماز نافله فجر و نماز صبح وارد شده که بعضی از آن ها قبلا ذکر شده و دعواتی که سیّد بن طاووس رحمه الله علیه در تعقیب نماز ظهر و نماز عصر در فلاح السّائل ذکر نموده از مهمات است و از جمله دعائی است که در سجده بعد از نماز باید خواند و مشتمل است بر دعای فرج.

وظیفۀ بیستم: دعا برای ظفر یافتن امام زمان علیه السلام بر دشمنان جنّی و انسی

از جمله تکالیف مقرّره انام در غیبت امام علیه السلام آن است که در همۀ اوقات جهت نصرت و ظفر یافتن آن

حضرت در غیبت و ظهور دعا کنی، زیرا که بزرگ ترین دشمنان آن حضرت در هر عصر و زمان شیطان ملعون و اتباع او لعنهم الله - هستند که به وسائط و وسایل عدیده اسباب عداوت و عناد و اظهار خصومت و لداد خود را با آن حضرت فراهم می آورند پس بر هر عبدی از عباد واجب است که در تمام اوقات طلب تعجیل، نصرت و فتح و فیروزی و ظفر آن حضرت را بر دشمنان دین عاجلاً و آجلاً از درگاه باری تعالی مسئلت نماید و گمان نکند که آن حضرت از ترس اعادی در گوشه انزوا مخفی و مأمور بدفع و رفع اعادی دین و اجانب و مبغضين نیستند بلکه در هر روز و شبى آناً فاناً، يداً و لساناً و مالاً و قلماً و قدماً مشغول محاربه و مجادله با دشمنان ظاهری و باطنی دین مبین است و ابداً آرام و آسایش ندارند تا ظهور موفور السّرورش که:

یَمْلَأُ اَلْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً. «پر می کند زمین را از قسط و عدل همچنان که از ظلم

و جور پر شده باشد».

وظیفۀ بیست و یکم: دعا برای حفظ وجود مبارکش از شرور انس و جنّ

استاد اعظم در النّجم الثّاقب طیّ تکالیف مقرّره در زمان غیبت فرموده: از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام دعا کردن است برای حفظ وجود مبارک امام عصر علیه السلام از شرور شیاطین انس و جنّ و طلب تعجیل نصرت و ظفر و غلبه بر کفّار و ملحدین و منافقین برای آن جناب که این نوعی است از اظهار بندگی و رضا به آن چه خدای تعالی وعده فرموده که چنین گوهر گران بهایی را در خزانه قدرت و رحمت خود پرورده و بر چهره او حجاب عظمت و جلالت کشیده و تا آن روزی که خود مصلحت بداند آن جوهر ثمین را ظاهر سازد و دنیا را از پرتو شعاع او روشن فرماید.

پس حذر کن از این که مقدّم بداری نفس خود یا احدی از خلایق را در ولاء و دعا از برای آن جناب علیه السلام و حاضر

کن قلب و زبان خود را در دعای بر این سلطان عظیم الشّأن و گمان مکن که آن حضرت به دعای تو محتاج است هیهات که اگر چنین گمانی بنمایی، در اعتقاد و دوستی خود مریض می باشی.

وظیفۀ بیست و دوّم: خواندن دعای اللّهمّ كن لوليّك

چون دانستی که از جمله تکالیف دعا نمودن در حقّ آن حضرت در اکثر اوقات است بلکه عموم دعاهای خود را در حق آن حضرت علیه السلام قرار دادن و آن وجود اقدس را در تمام دعوات و مقاصد مقدّم داشتن است پس بعضی دعوات مخصوصة جليل القدر را که از اهل بیت معصومین علیهم السلام وارد شده بخوان و امر فرموده اند شیعیان خود را که در حقّ آن حضرت دعا کنند و نیز در حقّ خود که اسباب جلب فيوضات ظاهره و باطنه گردیده، بدین سبب باعث فوز و فلاح و نجات و نجاح دارین آن ها شود.

از جمله دعایی است که سیّد بن طاووس رحمه الله علیه از کتاب ابن ابی قرّه ذکر کرده به اسناد خود از صالحین علیهم السلام که فرمودند: مکرّر بخوان در شب بیست و سوم ماه رمضان در حال ایستاده و نشسته و هر حالی که باشی و در تمام آن ماه به هر قسم که تو را ممکن شود این دعا را:

اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ.... و از جمله حضرت ابی عبدالله علیه السلام به زراره فرمودند: اگر درک کردی زمان غیبت را پس ملازم باش خواندن این دعا را:

اللَّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسَكَ...

وظیفهٔ بیست و سوّم: صلوات بر آن حضرت و آباء معصومین او علیهم السلام

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام صلوات فرستادن بر آن حضرت علیه السلام است خصوصا و بر آباء معصومين او علیهم السلام و جدّ مطهّر او صلی الله علیه و آله عموماً.

و احادیث و اخبار در خصوص صلوات فرستادن بر ایشان از تواتر و تظافر گذشته و کتب مبسوطه به خصوص به رشته تألیف درآمده که در میان فریقین منتشر است.

امّا صلوات فرستادن بر حضرت امام عصر و ناموس دهر علیه السلام که همه جا با اجداد طاهرین خود علیهم السلام مرادف و مشارک است و در بعضی موارد منفرد تیّمناً به ذکر آن ها از کلمات معصومین علیهم السلام می پردازیم: منجمله دعای:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى وَليْكَ الْمُحْيِي لِسُنَّتِكَ الْقائِمِ بِأَمْرِكَ .... و دعای:

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حُجَّتِكَ في أَرْضِكَ وَ خَليفَتِكَ في بِلادِكَ الدّاعى.... (تكاليف الانام في غيبة الامام/ 125) مؤلف گوید بیشتر این دعاها در مفاتیح الجنان و بخش دوّم همین کتاب ذکر شده طالبین به آن جا رجوع نمایند.

وظیفه بیست و چهارم: عرض چاکری و جان نثاری نسبت به آن حضرت

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام سلام نمودن به آن حضرت است در هر روز به خصوص روزهای دوشنبه و پنج شنبه که عرض اعمال عموم خلایق به آن حضرت می شود. و همان طور که قبلا اشاره شد تکلیف عبد نسبت به مولای خود آن است که در تمام حرکات و سکنات خود تابع و مطیع اوامر و نواهی مولای خود باشد. بلکه به درجه ای حالت مراقبه را تکمیل نماید که مقام اُنس و استغراق برای او حاصل شود و آنی ظاهراً و باطناً از توجّهات قلبی و جوارحی غافل نباشد و گمان نکند که مولای او از انظار غایب است و از اعمال و افعال عبد خود بی اطلاع است بلکه بطور یقین قطع نماید که مولای او حاضر و ناظر بر اوست و از تمام حرکات و سکنات و حالات و مقامات ظاهری و باطنی عبد خود استحضار دارد.

پس از جمله تکالیف و فرائض عباد نسبت به امام

مفترض الطّاعه خود آن است که همه روزه عرض چاکری و جان نثاری در پیشگاه سلطان حقیقی خود نموده به آن حضرت سلام دهند و اظهار عبودیت نموده به زبان حال عرض نمایند:

ای مولا و آقا و سید ما اگر به حسب مصلحت چهره مبارک را از این بندگان ناقابل پوشیده و در بارگاه عظمت و جلالت خود ما را راه نمی دهی ولیکن این بندگان همچنان در مقام عبودیت و بندگی و جان نثاری خود ثابت و جازم هستیم.

یقین دارم که اگر از شیعیان تو بودیم در مرتبه اولی ما را ارا راه می دادی و نزد خود می خواندی. ولیکن چون از دوستان تو هستیم و به مرتبه شیعیت نرسیده ایم، از آن جهت از زیارت جمال مبارکت محروم و از ادراک حضور اقدست مهجور شده ایم.

پس فریضهٔ ذمّت این بندگان است که همه روز و شب خود را به سلام دادن ذات اقدست رَطبُ اللّسان و به اظهار عبودیّت و پیغام فرستادن حضور مقدّست همعنان باشیم،

شاید در این میانه یکی کارگر شود.

وظیفه بیست و پنجم: سلام و تحیّت و زیارت آن حضرت

سابقاً ذکر شد بعد از نماز صبح و سایر فرائض، مستحبّ است صلوات و سلام بر امام عصر علیه السلام بفرستی و با آن حضرت تجدید عهد و بیعت و میثاق و عبودیّت نمایی. لذا بعضی از فقرات تحیّاتی که از خود آن حضرت و آباء کرامش علیه السلام رسیده را اشاره می نمائیم که در بعضی موارد مخصوصه و مواضع منصوصه بر آن حضرت سلام کنی و زیارت نمایی و آن حضرت را شفیع مطالب و حوائج خود قرار دهی شاید آن حضرت نیز در مقام آقایی و بزرگی یکی از سلام های تو را جواب دهد و رستگار دنیا و آخرت شوی خوشا به حال کسی که امام علیه السلام توجّه و التفات بسوی او نموده گوشه چشمی به طرف او اندازد که کار او را در دو عالم سازد.

چه شود به چهره زرد من نظری برای خدا کنی.

که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی از جمله سلامی است که از ناحیه مقدسه بسوی محمّد بن عبدالله حمیری بیرون آمده که چون خواهید به واسطة ما متوجه شوید بسوی خدا و بسوی ما پس بگوئید چنان که خدا فرموده:

سَلامٌ عَلَى آلِ يس..... که متن کامل آن و دعای بعد از آن در مفاتیح الجنان و تکالیف الانام 139 با زیارت دیگر و در بخش زیارات این کتاب ذکر شده است.

وظیفۀ بیست و ششم: توجه بسوی آن حضرت در عصر دوشنبه و پنج شنبه

از جمله تکالیف مردم در غیبت امام علیه السلام توجه العلم لالا نمودن بسوی آن حضرت است عصر روز دوشنبه و پنج شنبه چرا که در این دو روز اعمال خلایق به آن

حضرت عرضه می شود.

این دو روز به مقتضای اخبار مستفیضه روز عرض اعمال است و به حسب تقسیم ساعات روز مختصّ به آن جناب است که باید نهایت مراقبت و مواظبت در اصلاح اعمال و تدارک آن چه فوت شده نمود و شواغل و موانع توجّه و تضرّع و انابه را باید برطرف کرد و از مجالس اهل غفلت احتراز جسته با توسّل و استغاثه به امام عصر علیه السلام شفاعت در اصلاح صحایف اعمال و تبدیل سیّات به حسنات را از آن جناب باید درخواست نمود.

وظیفۀ بیست و هفتم: دعا کردن و اخلاص در دعا

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام ادعا کردن است که خدای تعالی تو را از جمله موالیان و دوستان و شیعیان و ملتزمین رکاب آن حضرت در رجعت و ظهور قرار دهد.

و باید در دعوات خود صادق باشی و منظورت زبان بازی و عبارت پردازی نباشد بلکه باید از روی صدق و اخلاص در مقام دعا و بندگی و چاکری برآیی.

وظیفه بیست و هشتم: توسل به امام علیه السلام در اوقات معین

ازمنه و اوقاتی که متعلّق به امام علیه السلام می باشد به شرح زیر است: 1- لیالی قدر: 19 - 21-23 ماه مبارک رمضان 2- شب و روز جمعه. 3- روز عاشورا 4- عصر روز دوشنبه و پنج شنبه 5- هر روز از وقت زرد شدن آفتاب تا غروب 6-شب و روز نیمه شعبان 7- نوروز

چون در اخبار وارد شده که روز ظهور آن بزرگوار روز نوروز خواهد بود لذا حقیر رباعی ذیل را در این زمینه سروده ام:

شنیدستم ظهور آن دل افروز *** مطابق می شود با عید نوروز

خداوندا مقدّر کن ظهورش *** برآید خلق را این ساز و این سوز ⁽¹⁾

در اوقات و ازمنه ذکر شده باید با کمال خضوع و خشوع از آن حضرت مسئلت و درخواست نمایی که نزد خدای تعالی شفیع تو شود و در قضاء حوائج دنیا و آخرت تو و داخل شدن در زمره دوستان آن بزرگوار در رجعت و سلطنت و دولت حقّۀ آن حضرت از آن جناب درخواست شفاعت کنی.

وظیفه بیست و نهم: توسّل به آن حضرت در لیالی قدر

از جمله وظائف ما در غیبت امام علیه السلام توسّل به آن حضرت در شب های قدر است.

خداوند متعال در شب قدر آجال و ارزاق و هر امری که

از موت و حیات حادث می شود و ارزانی و گرانی و خیر و شر و غیرها را تقدیر می فرماید.

در شب قدر ملائکه و روح القدس بر امام زمان علیه السلام نازل می شوند و آن چه از امور تقدیر شده را که نوشته اند به محضر آن حضرت تقدیم می نمایند.

و در شب قدر به سبب نزول روح القدس و کثرت خیل ملائکه که بر آن حضرت نازل می شوند در روی زمین و بین زمین و آسمان جا تنگ می شود برای تقدیر امور سال عباد.

علّامه مجلسی رحمه الله علیه در مقام ذکر مُرغّبات عبادت در شب قدر فرموده است؛ چون حضرت صاحب الأمر علیه السلام در تمام این شب با ملائکه و مقرّبین محشور است و فوج فوج خدمت او می آیند و بر او سلام می کنند و تقدیرات که برای او و سایر خلق شده بر آن حضرت عرضه می دارند سزاوار نیست در چنین شبی به امام خود تأسّی نکنی و به غفلت به سر آوری.

وظیفۀ سی ام: توجه به امام عصر علیه السلام در شب و روز جمعه

شب و روز جمعه در ایّام هفته تعلّق و اختصاص به امام عصر علیه السلام دارد زیرا ولادت با سعادت آن حضرت در طلوع فجر روز جمعه بوده و ظهور موفور السّرور آن حضرت در این روز خواهد بود بلکه عید بودن جمعه و آن را یکی از اعیاد اربعه شمردن حقیقتاً به جهت آن وجود مبارک است.

و امّا سزاوار است که در این شب و روز مبارک کمال توجه را به امام عصر خود نموده و اگر بتواند شب جمعه را احیاء بدارد زیرا چنان که در حدیث آمده شب های جمعه از برای امام علیه السلام شأنی مخصوص است غیر از سایر شب ها و روح مقدس او در شب جمعه به آسمان صعود می نماید و به اتفاق ارواح تمام انبیاء و اوصیاء دور عرش الهی هفت مرتبه طواف می نمایند و نزد هر قائمه از قوائم عرش دو رکعت نماز می گزارند.

پس ارواح انبیاء و اوصیاء با فرح و سرور زیاد به ابدان خودشان برمی گردند و روح امام زمان علیه السلام نیز بر می گردد در حالی که علوم و اسرار فراوانی به او مرحمت شده است.

وظیفه سی و یکم: آداب بیدار شدن از خواب

ترتیب و آداب بیدار شدن از خواب و توجه بسوی خدا و رسول و ائمّه هدی و حضرت صاحب الزّمان علیه السلام قبلا در وظیفۀ یازدهم اجمالاً ذکر شد و اینک اشاره می شود به دعواتی که قبل از نماز صبح روز جمعه باید خواند:

در کتاب صلوة بحار است به روایت انس که حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمودند: هر که قبل از نماز صبح روز جمعه سه مرتبه بگوید:

أَسْتَغْفُرِ اللهَ الَّذي لا إلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ وَ أتُوبُ إِلَيهِ. خدای تعالی می آمرزد گناهان او را اگر چه زیاده از کف

دریاها باشد.

و از جمله دعایی است که کفعمی - قدّس سرّه - ذکر کرده که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در تعقیب فجر قرائت می فرمودند و گفته: هر که قبل از نماز صبح روز جمعه آن را بخواند خداوند گناهانش را بیامرزد اگر چه میان آسمان و زمین را پر کرده باشد و بی حساب داخل بهشت شود و در جوار انبیاء باشد و هر که بنویسد و با خود نگهدارد از هر شرّی ایمن باشد. ابتدای دعا این است:

اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ یا مُدْرِکَ الْهارِبینَ. و آخر آن چنین است:

وَاكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَمْ يُهِمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين.

وظیفۀ سی و دوّم: آداب و اوراد و اذکار بعد از نماز صبح روز جمعه

از جمله وظائف، آداب و اذکاری است که بعد از نماز

صبح جمعه باید بجا آورده شود. سیّد بن طاووس رحمه السلام به سندهای معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده: هر که بعد از نماز صبح پیش از آن که سخن بگوید این دعا را بخواند، کفّاره گناهان او باشد از جمعه تا جمعه دیگر، و اگر ماهی یکبار یا سالی یکبار بخواند کفّاره ما بین باشد: اوّل دعا اینست:

اَللّهُمَّ ما قُلْتُ في جُمُعَتي هذِهِ. و آخر آن، چنین است

اَللّهُمَّ مَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ فصلوتى عَلَيْهِ وَ مَنْ لَعَنْتَ فَلَعْنَتِي عَلَيْهِ. این دعا در مفاتیح الجنان موجود است. و از جمله شیخ طوسی و کفعمی به اسنادشان از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده اند: کسی که بگوید بعد از نماز ظهر و نماز فجر در روز جمعه و غیر جمعه:

اللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

نمی میرد تا قیام مهدی علیه السلام او را درک نماید. و نیز ادعیه دیگری که روایت شده است را بخواند.

وظیفۀ سی و سوم: توجه بسوی امام عصر علیه السلام بعد از طلوع آفتاب در روز جمعه

بعد از آن که آفتاب روز جمعه طلوع کرد باید متوجه امام عصر علیه السلام شده ظاهراً بر این روز تازه و باطناً بر امام خود سلام کنی پس از آن بخوانی ادعیه ای را که از حضرت موسى بن جعفر علیه السلام و حضرت رضا علیه السلام و حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا علیها السلام روایت شده است. پس از آن بخوان تسبیح مخصوص روز جمعه را که اول آن این است:

سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ الْوَقارَ. و بعد از آن تعویذ روز جمعه را موافق نقل شیخ طوسی می خوانی

وظیفۀ سی و چهارم: خواندن دعای ندبه در روز جمعه

از جمله وظائف انام در غیبت امام علیه السلام خواندن دعای مبارکه ندبه است. از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام منقول است: که سنت است که دعای ندبه را در چهار عید بخوانند: یعنی روز جمعه و عید فطر و عید قربان و عید غدير.

شایسته است هر جمعه دوستان آن حضرت علیه السلام از مرد و زن در مسجدی از مساجد یا معبدی از معابد اجتماع نموده این دعای مبارک را با کمال تضرع و زاری و ناله و سوگواری و با نهایت حزن و اندوه و بی قراری بخوانند و گریه کنند و بر غیبت آن شمس تابان و فقدان آن جان جهانیان نوحه کنند و ضجه و آه سرد از دل پر درد بر کشند و چنین مصیبت عظمی را سهل نشمارند و چنین داهیه کبری را آسان نپندارند که از غیبت آن بزرگوار، اسلام بکلی از میان رفته و تنها اسمی از آن باقیمانده است:

ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى النّاس.

وظیفه سی و پنجم: خواندن دعاها و صلوات مخصوصه در روز جمعه

از جمله تکالیف در این روز مبارک مواظبت نمودن بر اعمال و آداب و اذکار و اورادی است که قبل و بعد از زوال و بین نماز ظهر و عصر و بعد از نماز عصر وارد شده و از آن جمله خواندن دعایی است بعد از زوال شمس، که محمّد بن مسلم از حضرت امام محمّد باقر علیه السلام روایت نموده:

لا إلهَ إِلَّا اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ وَ سُبْحانَ اللهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً.... و دیگر دعاهایی که از ائمّه اطهار علیهم السلام روایت گردیده و بعد از نماز ظهر روز جمعه خوانده می شود.

و نیز خواندن صلوات مخصوص تعقیب نماز جمعه

است که کفعمی - قدّس سره - ذکر کرده و آن این است:

اللَّهُمَّ صَلَّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لاتبقى صَلوةٌ. اَللّهُمَّ وَ بارِكْ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا تَبْقى بَرَكَةٌ. اَللّهُمَّ وَ سَلّمْ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا تبقى سلام. اللهم و ارْحَمْ مُحَمَّداً وَالَ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا تبقى رَحْمَةٌ.

وظیفه سی و ششم: مواظبت بر اذکار در تعقیب نماز عصر روز جمعه

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام مواظبت نمودن بر اعمال و اذکار و اورادی است که در تعقیب عصر روز جمعه و هنگام عصر و از زردی آفتاب تا غروب و هنگام غروب آفتاب خوانده می شود.

و بر هر بنده لازم است در این اوقات محموده که فضیلتش از سایر اوقات بیشتر است وقت را مغتنم شمرده جد و جهد نماید که خود را متذکر خاطر مبارک امام خود

نماید و دست توسّل به دامن ولای آن حضرت و آباء کرامش زده مقاصد و مطالب خود را مسئلت کند.

از جمله تعقیبات و دعوات مخصوصه بعد از نماز عصر روز جمعه دعایی است که شیخ طوسی و ابن طاووس و کفعمی رحمه الله علیه به سند معتبر از حضرت امام زین العابدین علیه السلام روایت کرده اند که بعد از نماز عصر روز جمعه خوانده شود و اوّل آن این است:

اللَّهُمَّ اِنّكَ أَنْهَجْتَ سَبيلَ الدَّلالَةِ عَلَيْكَ... و همچنین خواندن صلوات کبیر است بعد از نماز عصر روز جمعه.

وظیفۀ سی و هفتم: خواندن دعای شریف سمات

از جمله ادعیّه ای که خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مورد تاکید واقع شده دعای جلیل القدر و عظیم الشّان سمات است که از اسرار مکنونه و ودایع مخزونه

است و شایسته است که بنده به واسطه این دعای شریف اسباب تقرّب خود را بسوی خدا و رسول و ائمه طاهرين علیهم السلام تدارک دیده با قرائت این دعای مبارک با کمال خضوع و خشوع امام خود را شفیع قرار دهد که خداوند متعال از برکت این دعای مبارک و شفاعت امام زمان علیه السلام مطالب و مارب دنیویّه و اخرویه او را با عافیت برآورده فرماید. انشاء الله تعالى.

وظیفه سی و هشتم: محافظت بر اعمال روز عاشورا

روز عاشورا از اوقات متعلّق به امام زمان علیه السلام است که موافق احادیث روز ظهور و فرج آن حضرت است به جهت اظهار امر خود:

لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِهِ وَلَوْكَرِهَ الْمُشْرِكونَ و برای انتقام کشیدن از قاتلین جدّ مظلوم خود حضرت سيّد الشهدا علیه السلام:

وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فى الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً. پس در این روز باید منتظر و مترقّب ظهور موفور السّرور آن حضرت شد و زیارت حضرت سیّد الشهداء علیه السلام را نموده و در ضمن زیارت عاشورا که نام گرامی امام زمان آمده، متذکّر حضرت گردید.

و بعد از دعای علقمه و سایر دعوات متعلّقه به زیارت عدیده و مختلفه عاشورا دعواتی را که مخصوص ایام غیبت است مانند دعای ندبه را در این روز به قصد قربت محضه با کمال حزن و اندوه بخواند چرا که مصیبت غیبت هم برای شیعیان مصیبتی است بزرگ و امتحانی است شدید و رفع این مصائب نمی شود الّا به ظهور آن حضرت - عجل الله فرجه و سهّل مخرجه بمحمد و آله الطّاهرين.

وظیفهٔ سی و نهم: محافظت بر اعمال شب و روز نیمه شعبان

شب و روز نیمه شعبان از اوقات متعلقه به وجود مبارک امام زمان علیه السلام است به چند جهت: اوّل این که شب ولادت با سعادت آن حضرت است بنا بر قول اصحّ. دوّم این که شب قسمت اجلها و روزی بندگان و ثبت کردن وفد حاجّ است همان گونه که در شب قدر می شود چرا که تقسیم آجال و ارزاق و غيرها مخصوص وجود مقدس امام عصر است و اوست حافظ لوح محو و اثبات، «بِهِمْ يَمْحُو اللهُ ما يَشاءُ وَ يُنْبِتُ وَ إِنَّهُمْ أُمُ الكِتاب.»

و دیگر این که شب نزول ارواح یکصد و بیست و چهار هزار پیغمبر است که به زیارت حضرت سيّد الشهداء علیه السلام می آیند.

لذا باید در شب نیمه شعبان اکثر دعوات خود را دعا به وجود مبارک امام عصر علیه السلام قرار دهی و احیاء بداری و دعای کمیل و نمازهای وارده مخصوصه را بخوانی تا شاید

اسم تو در ذکر حکیم جزو سُعَدا ثبت شود - انشاء الله .

وظیفۀ چهلم: بجا آوردن اعمال مخصوصهٔ نوروز

از جمله اوقاتی که به امام عصر علیه السلام تعلّق دارد روز نوروز است. و اگر چه برای برخی روز نوروز مجهول است که چه روزی است اما به طوری که مرحوم مجلسی رحمه الله علیه در زاد المعاد فرموده نوروز همین روزی است که در میان مردم مشهور است و احتیاطاً بعضی اعمال وارده را در این روز به عمل آورند.

در روز نوروز و تحویل سال چنان چه کسی مشغول بعضی زیارات وارده به خصوص زیارت حضرت اميرالمؤمنین و حضرت حجّت علیه السلام باشد بهتر است بلکه در وقت تحویل شمس به برج حمل زیارت و توجه نمودن به امام عصر علیه السلام از تمام اعمال و اوراد وارده افضل خواهد بود.

وظیفۀ چهل و یکم: هدیه فرستادن حضور آن حضرت

یکی از وظایف مردم در غیبت امام زمان علیه السلام هدیه فرستادن حضور آن حضرت است و این امر بسته به نیّت عبد است زیرا هدیه فرستادن عبد به خدمت مولایش یا به جهت اظهار و حفظ مراتب عبودیّت است یا برای متذکر نمودن مولا است نسبت به خود که او را منظور نظر مرحمت و مکرمت خود داشته باشد و یا به منظور این که در ازای آن به انعام و عطیّه ای از سوی مولا سرافراز و مفتخر گردد یا به خاطر رفع تکدّر و نقار از خاطر خطیر مولاست و یا صرفاً به جهت ازدیاد محبّت و مودّت فیمابین و ظهور و بروز مراتب عبودیّت و فدویّت و جلب رضایت خاطر مولا می باشد.

و به هر تقدیر شایسته است با خواندن نماز هدیّه و ادعیه وارده و سلام و صلوات هدیه ای ناقابل به حضور حضرتش تقدیم داشته رقیّت و عبودیّت خود را نسبت به

ساحت مقدّسش ابراز نمائیم.

وظیفۀ چهل و دوم: اهداء ثواب طاعات و عبادات به آن حضرت

از جمله وظائف هدیه نمودن ثواب طاعات و عبادات واجبه و مستحبّه خود به حضور آن حضرت و آباء طاهرینش علیهم السلام است.

سیّد بن طاووس علیه السلام در جمال الاسبوع از ائمّه اطهار علیهم السلام روایت کرده که فرموده اند: کسی که ثواب نماز خود را چه فریضه و چه نافله قرار دهد برای رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین و اوصیاء مكرّمين او علیه السلام خداوند زیاد می کند ثواب نماز او را به اضعاف مضاعف تا نفس او قطع شود آن هنگام پیش از آن که نفس او قطع شود به او می گویند: ای فلان دلت خوش و چشمت روشن باد به آن چه خدای تعالی برای تو مهیا کرده و گوارا باد بر تو آن چه که به آن رسیدی.

وظیفۀ چهل و سوم: مقدم داشتن آن حضرت بر خود در تمام طاعات و دعوات و خیرات و مبرّات

دیگر از وظایف تو در مقابل مولایت آن است که حوائج آن جناب را بر حوائج خود مقدّم بداری و بر حذر باشی از این که نفس خود یا احدی از خلایق را در ولاء و دعا بر آن حضرت علیه السلام مقدم داری، «وَ مُقَدِّمُكُمْ أَمامَ طَلِبَتي و حَوائِجی»؛ یعنی: در خواسته ها و حوائج خود شما را بر خود مقدّم می دارم.

پس قلب و زبان خود و دعای خود را برای آن سلطان عظیم الشأن علیه السلام حاضر کن تا خداوند ابواب رحمت و استجابت را به روی تو باز فرماید.

وظیفۀ چهل و چهارم: مهموم بودن برای آن حضرت

از جمله وظایف شیعیان در غیبت آن حضرت مهموم

بودن برای آن حضرت علیه السلام است، چرا که آن جناب از انظار مردم مستور و محجوب بوده و با آن که در میان مردم وجود دارد و بر خفایای اعمال بندگان آگاه است و به رتق و فتق امور و اجرای احکام و حدود و ابلاغ فرامین الهی و منع تعدّی و ظلم مشغول می باشد اما کسی را توفیق ملاقات و دیدار آن حضرت میسّر نیست مگر به ندرت آن هم بندگان خالص و خواصی که به اراده آن جناب چنین سعادتی نصیب آنان می گردد.

اللّهمّ ارنا الطّلعة الرشيده و الغرّة الحميدة.

وظیفۀ چهل و پنجم: انتظار فرج

از مهمترین وظایف در زمان غیبت انتظار فرج است و وظیفه ما این است که در هر آن انتظار ظهور و بروز دولت قاهره و سلطنت ظاهره مهدی آل محمد علیهم السلام و پر شدن زمین از عدل و داد را توسّط آن حضرت داشته باشیم.

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرموده اند: کسی که بمیرد از شما در حالی که منتظر باشد این امر را مانند کسی است که در خیمه حضرت قائم علیه السلام باشد. و از حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام روایت شده که فرمود:

منتظر امر ما مانند کسی است که در راه خدا در خون خود غلتیده باشد. و نیز حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرموده است: از دین ائمّه است ورع و عفّت و صلاح و انتظار داشتن فرج آل محمّد علیهم السلام، الى آخر كلماته الشّريفه و قال رسول الله صلی الله علیه و اله:

أَفْضَلُ اَعْمَالِ أُمّتى انتظار الفَرَجَ

وظیفۀ چهل و ششم: دعا برای حفظ وجود مبارک آن حضرت

یکی دیگر از وظایف شیعیان دعا کردن برای حفظ وجود مبارک امام علیه السلام از شرور شیاطین انس و جن و طلب تعجیل نصرت و ظفر و غلبه بر کفّار و

ملحدین و منافقین است.

وظیفۀ چهل و هفتم: صدقه دادن برای حفظ وجود آن حضرت

دیگر از وظایف مقرّره صدقه دادن است به آن چه میسّر شود در هر وقت برای حفظ وجود مبارک امام عصر علیه السلام و فرموده اند: چون به برهان عقل و نقل و وجدان هیچ نفس عزیزتر و گرامی تر نیست و نباید باشد از وجود مقدّس امام عصر علیه السلام بلکه محبوب تر از نفس خویش که اگر چنین نباشد در ایمان ضعف و نقصان و در اعتقاد خلل و سستی است چنان چه به اسانید معتبره از رسول خدا صلی الله علیه و آله مروی است که فرمود: «ایمان نیاورده احدی از شما تا این که بوده باشم من و اهل بیت من محبوب تر نزد او از جان و فرزند و تمام مردم». و چگونه چنین نباشد و حال آن که وجود و حیات و دین و عقل و صحّت و عافیت و سایر نعم ظاهریّه و باطنیّه تمام موجودات از پرتو آن وجود مقدّس و

اوصیاء اوست. علیه السلام

و چون ناموس عصر و مدار دهر و منیر آفتاب و ماه و صاحب این قصر و بارگاه و سبب آرامی زمین و سیر افلاک و رونق دنیا از سَمَک تا سماک حاضر در قلوب اخیار و غایب از مردمک اغیار، در این اعصار، حضرت حجّة بن الحسن علیه السلام است و جامه صحّت و عافیت اندازه قامت موزون آن نفس مقدّس و شایستهٔ قد معتدل آن ذات اقدس است پس بر تمامی خود پرستان که تمامی اهتمامشان در حفظ و حراست و سلامتی نفس خویش است چه رسد به آنان که جز آن وجود مقدّس کسی را لایق هستی و سزاوار عافیت و تندرستی ندانند لازم و متحتّم است که مقصود اولی و غرض اهمّ ایشان از چنگ زدن به دامان هر وسیله و سببی که برای بقای صحت و استجلاب عافیت و قضای حاجت و دفع بلیّت مقرّر شده چون دعا و تضرّع و تصدّق و توسّل سلامتی و حفظ آن وجود مقدّس باشد.

وظیفۀ چهل و هشتم: حج کردن و حَجّه دادن به نیابت آن حضرت

دیگر از وظایف مقرّره حج کردن و حجّه دادن به نیابت امام عصر علیه السلام است، چنان چه در میان شیعیان در قدیم مرسوم بوده و آن جناب تقریر فرموده اند.

چنان که در فقره ابو محمّد دعجلی که به او وجهی دادند به جهت نیابت حجّه برای حضرت و او آن وجه را به پسر شرابخوار خود داد که به جهت آن حضرت حجّه را بجا بیاورد و حضرت در موقف از ابومحمد مؤاخذه فرمودند که چرا این نیابت را به پسر خود واگذار کردی و نفرین کردند که یک چشم ابو محمد دعجلی کور شد.

وظیفۀ چهل و نهم: تعظیم و احترام برای نام مقدّس آن حضرت

از تکالیف مقرّره برخاستن به جهت تعظیم هنگام ذکر یا شنیدن اسم مبارک آن حضرت خصوص اسم مبارک

قائم علیه السلام است. چنان چه سیره تمام اصناف امامیّه بر آن مستقر شده در جمیع بلاد از عرب و عجم و ترک و هند و دیلم و این خود کاشف است از وجود مأخذ و اصلی از برای این عمل.

شیخ محمد بن الجبّار در کتاب مشكوة الانوار نقل نموده که چون دعبل رحمه الله علیه قصیده خود را نزد حضرت رضا علیه السلام خواند و به ذکر حضرت حجّت علیه السلام رسید، حضرت رضا علیه السلام دست خود را بر سر گذاشت و برای تواضع برخاست و ایستاد و دعا کرد برای فرج آن حضرت.

وظیفۀ پنجاهم: تضرع برای حفظ ایمان و دین

دیگر از وظایف تضرّع و مسئلت از خداوند تبارک و تعالی به جهت حفظ ایمان و دین از راه یافتن شبهات شیاطین و زنادقه مسلمین که زندقه و کفر را پوشانیده اند به لباس ایمان.

از جمله از کلمات حقّه، چون دانه ای که صیاد در زیر دام پنهان کند و پیوسته به آن ضعفا را صید کنند و اباطیل خود را بوسیله آن چند کلمه حقه در قلوب داخل کنند.

وظیفۀ پنجاه و یکم: استمداد و استعانت از آن حضرت در شدائد و اهوال و بلایا و امراض

از جمله وظایف ما استمداد و استعانت و استكفاء و استغاثه به آن جناب است در هنگام شدائد و اهوال و بلایا و امراض و روآوردن شبهات و فتنه از اطراف و جوانب و اقارب و اجانب و نیافتن راه چاره و افتادن در تنگنای مضيق.

و خواستن از جنابش حلّ شبهه و رفع کربه و دفع بلیه و نشان دادن راه به مقصود را به آن نحوی که خود صلاح داند و تواند به آن متوسل مستغیث را برساند، حسب قدرت

الهيّه و علوم لدنيّه ربّانیّه را که داراست.

و بر خال هر کس در هر جا دانا و بر اجابت مسئولش توانا بلکه پیوسته فیضش به هر کس به اندازه قابلیت و استعداد و مراعات صلاح نظام عباد و بلاد رسیده و می رسد و از نظر در امور رعایای خود از مطیع و عاصی و عالم و جاهل و شریف و دنیّ و قویّ وضعیت غفلت نکرده و نمی کند.

وظیفۀ پنجاه و دوّم: مفتوح دانستن طریق بسوی امام علیه السلام

یکی از تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام آن است که طریق بسوی آن حضرت را مفتوح بدانند و رجاء واثق داشته باشند که امام علیه السلام با دوستان و موالیان خود ارتباط داشته و هر موقع که مصلحت بداند سئوالات آنان را پاسخ گفته و چه بسا افرادی که هنگام بروز مشکلات از روی صدق و اخلاص به آن حضرت روی آورده و آن حضرت ارائه طریق

فرموده و در جهت رفع مشکل یاری می فرماید.

مگر نخوانده ای که در توقیع مبارک خطاب به شیخ سدید، مفید رحمه الله علیه فرموده: «اگر چه ما منزل کردیم در مکان خودمان که دور است از مساکن ظالمین بر حسب آن چه به ما نمایانده آن را خدای تعالی از صلاح برای ما و برای شیعه مؤمنين ما مادامی که دولت دنیا برای فاسقین است پس به تحقیق که علم ما محیط است به خبرهای شما و غایب نمی شود از علم ما هیچ چیز از اخبار شما و معرفت ما به بلایی که به شما می رسد.»

تو خود اگر بتوانی مراتب و درجات معرفت باطنه و ظاهره خود را تکمیل کن.

تو بتقصیر خود افتادی ازین در محروم *** از که می نالی و فریاد چرا می داری

وظيفه پنجاه و سوم: اقسام رجوع کردن به امام علیه السلام در مشکلات

سابقاً در وظیفه پنجاه و یکم استمداد و استعانت از آن حضرت را در شدائد و اهوال متذکّر شدیم اما رجوع کردن در مشکلات و معضلات امر دین و دنیا و آخرت در غیبت کبری به امام خود علیه السلام چند قسم است: اوّل قسمی است که وظیفه عامّه دوستان آن حضرت است که هنگام اضطرار و اشتداد احوال و اهوال با نوشتن عریضه که در چاه آب یا دریائی بیندازند یا در محلّ سرداب غیبت بگذارند و یا در مشاهد مشرّفه در ضرایح مقدّسه اندازند، عرض حاجت و استغاثه نمایند اما قسم دوّم مخصوص اشخاصی است که در مراتب معرفت و ولاء والاتر و بالاترند یا حضور آن حضرت توجه مین مایند و لب ها را حرکت می دهند و عرض مطلب می نمایند و جواب می شنوند یا آن که مطلب را نوشته در زیر سجاده می گذارند و جواب می گیرند، یا در خواب حضور آن حضرت می رسند یا در بیداری، به این

معنی که هر وقت مصلحت ایجاب کند آن حضرت را ملاقات می نمایند و مطالب و مسائل مشکلهٔ خود را عرض نموده جواب می گیرند.

وظیفۀ پنجاه و چهارم: حضور در مشاهد مشرّفه و بقاع مطهّره

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام حاضر شدن در مشاهد مشرفه و بقاع مطهره به خصوص در ایام و لیالی متبرکه و حضور در تشییع جنائز و حاضر شدن در نزد محتضرین، خصوصاً اگر از صلحاء باشد و حضور در مجالس دروس دینی و مجالس مصیبت اهل بیت معصومین علیهم السلام و مجالسی که ذکر فضائل و مناقب آن ها علیهم السلام می شود.

در این گونه مجالس و محافلی که ذکر شد، شخص مقدّس و وجود اقدس صاحب العصر و الزّمان علیه السلام حاضر می شود و دوستان و موالیان خود را منظور نظر

الطاف خفيّه و جلیّه می فرمایند و فیوضات ظاهره و باطنه از آن حضرت به صاحب مجلس و حاضرین می رسد و شواهد و دلایل آن موجود است و حاجت به برهان نیست.

وظيفه پنجاه و پنجم: مشى مطابق سیره و سلوک امام علیه السلام

از دیگر وظایف مردم در زمان غیبت تبعیّت از سیره و سلوک و طریق آن حضرت و ترک بعضی حالات و سیره ابناء دنیا می باشد.

همان گونه که اشخاص مؤمن همواره سیره اهل بیت معصومین علیهم السلام را سر مشق خود قرار داده و در نهایت فقر و شدّت زهادت و عبادت به سر برده و اصولاً اعتنایی به دنیا و اهل آن نداشته و ندارند.

لذا احبّاء آن حضرت همواره سیره و سلوک امام خود را رعایت کرده و با چشم پوشی از ظواهر و زخارف دنیویه نظری به دنیا و اهل آن نداشته و با تحصیل علم و عمل و

ریاضات نفسانیّه و تکمیل و تهذیب اخلاق و صفات انسانیّه پیروی از سیره و سلوک امام عصر علیه السلام را پیشه خود سازند.

وظیفۀ پنجاه و ششم: مطالعه کتبی که مشتمل بر اوصاف آن حضرت است

از جمله وظایف دوستان و شیعیان امام زمان علیه السلام در زمان غیبت مطالعه کتبی است که مشتمل بر صفات حمیده و اوصاف مقدّسه و خصائل و خصائص و فضائل آن وجود مقدّس می باشد.

بهتر است مسلمین بجای آن که وقت خود را صرف خواندن داستان های گمراه کننده و اراجیف و اباطیل نمایند، کتب زیر را مطالعه کنند تا بیش از پیش با خصوصیات امام خود آشنا شوند:

1- غیبت شیخ طوسی رحمه الله علیه

2- غیبت نعمانی علیه السلام.

3- كمال الدين شيخ صدوق علیه السلام.

4- بحارالانوار مجلّدات 51 تا 53.

5- ترجمه جلد 13 بحار الانوار (مهدی موعود)

6- ترجمه كمال الدين شيخ صدوق رحمه الله علیه

7- نجم الثاقب و غيره.

وظیفۀ پنجاه و هفتم: تعظیم و تفخیم آن حضرت هنگام شنیدن یا خواندن اسامی و القاب و کنیه های آن حضرت

از جمله وظائف تعظیم و تفخیم نمودن آن حضرت علیه السلام است هنگام شنیدن و خواندن و نوشتن اسامی مقدّسه و القاب و کُنای مبارکه آن جناب علیه السلام که تمام این تعظیمات و تفخیمات و مراعات این آداب از فروعات ولایت و محبت آن حضرت علیه السلام است و البته کسی که محبت و تولای کسی را داشته باشد از شنیدن اسم محبوب خوشش می آید.

آن زلیخا از سپندان تا به عود *** نام جمله چیز یوسف کرده بود

و از نوشتن اسم او خوشش می آید و از مذاکره و مطالعه و ملاحظه حالات و صفات و علامات او مسرور و برای او ملالت و کسالتی دست نخواهد داد زیرا که از هر چه بگذری سخن دوست خوش تر است.

ذکر تو از زبان من ، فکر تو از خیال من *** چون برود که رفته ای در رگ و در مفاصلم؟

امّا در خصوص نام بردن به نامی که مطابق با اسم حضرت رسول صلی الله علیه و اله است، علما را در حرمت و عدم حرمت اقوالی است که هر یک در محل خود ثبت است.

وظیفۀ پنجاه و هشتم: رقم کردن اسم مقدس آن حضرت در ابتدای دفاتر و كتب

از جمله تکالیف انام در غیبت امام علیه السلام رقم کردن

اسم مقدّس آن حضرت است در ابتدای دفاتر و کتب و محترم داشتن اسم مبارک آن حضرت را در نوشتن و تکلّم کردن اوراق و مُهرها و الواح و دراهم و دنانیری که اسم مقدّس او و اجداد طاهرینش علیه السلام در آن ها ثبت و رسم شده و با طهارت استعمال نمودن و زیر دست و پا و جاهای ناپاک نگذاشتن و ذکر نمودن آن حضرت علیه السلام است در ابتدای مواعظ و خطبه ها و دروس و مباحثه و مطالعه و روضه و تعزیه و ابتدای اذان و آخر آن و ابتدای قرآن و ختم آن و اوّل و آخر دعوات و هنگام اجرای خطبۀ نکاح و عقود و ایقاعات و در وقت خوردن و آشامیدن و قیام و قعود و رفت و آمد و سفر و حَضَر و برّو بحر و غیر ذلک که حاجت به دلایل و شواهد ندارد، آن چه من گفتم به قدر فهم تست:

قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفِدَ كَلِمَاتُ رَبِّي.

وظیفۀ پنجاه و نهم: تقیّه و عزلت گزیدن

شیعیان و موالی آن حضرت علیه السلام در زمان غیبت باید اغصه ها و ناملایمات را در مواقعی که با اهل باطل مواجه می شوند تحمل نموده و در گنجینه دل نگهدارند و متوسل به خداوند قهار و رسول مختار و ائمّه اطهار علیهم السلام گردیده و در چنین مواقعی تقیّه را پیشه خود ساخته و از ورود و وقوع در فتنه ها عزلت گزینند و تعجیل در ظهور آن حضرت علیه السلام را از خداوند متعال مسئلت نمایند.

از حال خود آگه نیم، لیک آن قدر دانم که تو *** هر گه بخاطر بگذری، اشکم ز دامان بگذرد

وظيفة شصتم: مراعات وظایف شصت گانه

آگاه باش تکالیفی که ذکر شد و عقایدی که باید نسبت به موالیان خود علیه السلام داشته باشی جای تعجّب ندارد چرا

که قوام و دوام تمام ارضین و سماوات به اتفاق دوست و دشمن از برکت وجود مقدّس آن هاست.

و جایی که بعض از اهل سنّت و جماعت همین عقاید را نسبت به پست ترین مخلوق از مخلوقات خدا که آن ها را بزرگ و رئیس خود می دانند داشته باشند برای تو سزاوارتر و شایسته تر است که این عقاید حقّه را نسبت به موالیان خود داشته باشی زیرا آن ها همین عقاید را بدون هیچ گونه استحقاقی از باب معارضه به پیشوایان باطل خود نسبت می دهند در حالی که عقاید تو درباره معصومینی است که قرآن مجید آن ها را از هرگونه پلیدی دور و به طهارت مطلقه آنان علیهم السلام گواهی داده و فرموده:

إِنَّما يُريدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَظهيراً. وَالْحَمْدُ لِلّهِ أَوَّلاً وآخراً وَ صَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطاهِرينَ وَ عَجَلَ اللهُ تَعَالَى فَرَجَهُمْ وَ سَهَّلَ مَخْرَجَهَمُ فَإِنَّهُ أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ.

فهرست مطالب

شرح حال حضرت آقا علی عبّاس...9

مدح منظوم آقا علی عبّاس..12

مقدّمه

وظایف زائران...17

بخش اوّل - زیارات

اذن دخول هر یک از حرم های شریفه...33

زیارت حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله)...35

زیارت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) معروف به امین الله...36

زیارت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) در روز یکشنبه...41

زیارت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله علیها)...42

زیارت کامل حضرت فاطمه زهراء (سلام الله علیها)...43

زیارت ائمه بقیع (علیهم السلام)...49

زیارت حضرت سیدالشهداء (علیه السلام)...54

زیارت عاشورا...56

دعای بعد از زیارت عاشورا معروف به دعای علقمه...62

زیارت حضرت علی اکبر (علیه السلام)...71

زیارت سایر شهداء کربلا...72

زیارت حضرت ابوالفضل العبّاس (علیه السلام)...73

زیارت حضرت موسى بن جعفر الكاظم (علیه السلام)...76

زیارت حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام)...79

صلوات خاصه حضرت رضا (علیه السلام)...81

شعر جامی در مدح حضرت رضا (علیه السلام)...81

شعر مؤلف در مدح حضرت رضا (علیه السلام)...83

زیارت حضرت جواد (علیه السلام)...84

زیارت حضرت هادی (علیه السلام) و امام عسکری (علیه السلام)...86

زیارت امام زمان (علیه السلام) معروف به آل یاسین...88

زیارت حضرت معصومه (علیها السلام) در شهر قم...95

زیارت حضرت عبدالعظیم (علیه السلام) در شهر ری...99

زیارت برای امام زادگان (علیهم السلام)...107

زیارت دیگر برای اولاد ائمّه...108

زیارت قبور مؤمنین...109

زیارت جامعه کبیره...112

زیارت حضرت حمزه سید الشهداء (علیه السلام) در مدینه...127

زیارت سایر شهداء احد در شهر مدینه...129

زیارت رجبیّه...131

وداع پس از زیارت هر یک از ائمّه اطهار (علیهم السلام)...134

بخش دوّم - دعاها

دعای عدیله...139

دعای عهد...145

دعای زمان غیبت و امتحان شیعه...150

دعای غریق...150

دعای ندبه...151

زیارت امام زمان (علیه السلام) در روز جمعه...166

دعای کمیل...168

دعای مشلول...182

دعای سمات...192

دعای عشرات...199

صلوات ابوالحسن ضّراب اصفهانی در عصر روز جمعه...208

دعای در غیبت امام زمان (علیه السلام) در عصر روز جمعه...215

دعای امام رضا (علیه السلام) برای حضرت مهدی (علیه السلام) در روز جمعه...225

دعا بر سلامتی و فرج امام زمان (علیه السلام)...230

قنوت امام هشتم (علیه السلام) در دعا برای امام زمان (علیه السلام)...231

ذکر صلوات بر حضرت مهدی (علیه السلام)...232

دعای افتتاح امام زمان (علیه السلام) در شب های ماه مبارک رمضان...234

تسبيح حضرت زهراء (سلام الله علیها)...243

حديث شريف كساء...245

توقیع شریف امام زمان (علیه السلام) به عنوان دعای ایام ماه رجب آن بزرگوار....252

دعای عالية المضامين...255

صلواتی که حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) و آل او (علیه السلام) را خوشحال می کند...264

صلوات شعبانیه...266

دعای حضرت رضا (علیه السلام) در هنگام وصول امور خیر...268

بخش سوّم

وظایف شیعیان در زمان غیبت (مجموع شصت وظیفه)...352-273

فهرست مطالب...353