ghaemiyeh.com
مسعودیان، علیرضا
چهل نکته درباره مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف (دفتر اول)/ علیرضا مسعودیان. ـ قم: بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف ؛ مرکز تخصصی مهدویّت، 1389.
… ص.
5000 ریال ISBN : 978-964-7428-83-5
فهرست نویسی بر اساس اطلاعات فیپا.
9چ 5م/ 4/ 224 BP4627/297
چهل نکته
دربارة حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف
علیرضا مسعودیان
چهل نکته در بارة حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف
گردآورنده/ علیرضا مسعودیان
ناشر/ بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف
طراح جلد و صفحهآرا/ عباس فریدی
نوبت چاپ/ چهارم، بهار 1393
شمارگان/ سه هزار نسخه
بها/ 1000 تومان
مراکز پخش:
قم: انتشارات بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف / خیابان شهدا/ کوچه آمار(22)/ بن بست شهید علیان/ پ: 26/ همراه: 09109678911/ تلفن: 37749565 و 37737801(داخلی117و116)/37841130 (فروش)/ 37841131 (مدیریت)/ فاکس:37737160 و 37744273
تهران: بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف / تلفن: 88959049/ فاکس: 88981389/ ص.پ:355-15655
www.mahdi313.com
www.mahdaviat.ir
info@mahdaviat.ir
Entesharatbonyad@chmail.ir
شابک: 978-964-7428-83-5
ولادت امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 7
پنهانی بودن ولادت ایشان 7
عوامل سیاسی و اجتماعی پنهانی بودن ولادت 8
اوصاف ظاهری امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 9
آغاز امامت حضرت 9
امامت در زمان خردسالی 10
همراه داشتن ذخایر انبیاء 10
تبیین امامت از زبان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم 11
تأکید پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر امامت و شکایت از دشمنان 11
علم امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 12
عصمت امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 13
ضرورت نصب امام از سوی خداوند 13
حکومت مستضعفان 14
قدرت شیعیان در زمان ظهور 15
مرزهای حکومت موعود 15
آغاز غیبت صغری و مدت آن 15
ارتباط امام عجل الله تعالی فرجه الشریف با مردم در زمان غیبت صغری 17
بهترین راه برای در امان ماندن از انحراف 18
فائده امام غائب 18
راز طول عمر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 19
مکان و مسکن حضرت 20
صاحب الامر بودن حضرت 21
حقیقت انتظار 21
پاداش انتظار 22
علائم حتمی ظهور 23
خروج سفیانی 23
زلزله در زمین بیداء 24
خروج یمانی 24
ندای آسمانی زمان ظهور 25
کشته شدن نفس زکیه 26
علائم غیر حتمی ظهور 26
جهان در آستانه ظهور 27
هنگامه ظهور 29
رجعت در زمان ظهور 31
چشم انداز ایده ال حکومت مهدوی 31
ایجاد انس و دوستی کودکان با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 32
سیره شخصی امام علیه السلام 33
مقبولیت امام علیه السلام در نزد یهودیان 34
مقبولیت امام علیه السلام در نزد مسیحیان 34
راز نهانی بودن زمان ظهور 35
به نام خالق هستی بخش؛ خدایی که اراده¬اش در راستای مصالح بندگان است؛ حکیم خبیری که سعادت و نیک بختی انسان را می¬خواهد و برای تحقّق این مهم، هر چه انسان نیاز دارد، فراهم آورده است. سپاس بیکران پروردگاری را که برای هدایت و نجات بشر، پیامبران را برانگیخت و راه و رسم زندگی صحیح را به انسان¬ها آموخت. ستایش بی¬پایان، خدایی را که با بعثت پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و سلم و فرو فرستادن کامل¬ترین دین و نزول کتاب هدایت، قرآن کریم، بر انسان¬ها منّت نهاد و با قرار دادن اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در جایگاه جانشینان او، هدایت را میان جامعه بشری جاودانه کرد. صلوات و سلام
خداوند بر رسول اکرم و نبی خاتم و دودمان پاکش که به حقّ، وجود و حیات انسانی ما، مرهون آن بزرگواران است. کتاب حاضر، چکیدة چهل مطلب مهم در مورد آخرین ذخیرة الهی بر روی زمین حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف میباشد که قابلیت استفاده برای سخنرانیهای یک دقیقهای و همچنین به شکل هر نکته یک تابلو، جهت کارهای نمایشگاهی را دارد. امید که مورد قبول و پسند حضرتش قرار گیرد.
نام پدر بزرگوار امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف امام حسن عسکری علیه السلام و نام مادر گرامی ایشان «نرجس» میباشد (نامهای دیگر آن بانو صیقل، ریحانه و سوسن میباشد) که در نیمه شعبان سال 255 ه . ق در سامراء پا به عرصه گیتی نهاده و آخرین شاخه سبز علوی را بر تنه دل آرای شجره مبارکه معصومین علیهم السلام ، رویانید.
امام سجاد علیه السلام : مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قائم از نسل من است که ولادت ایشان از چشم مردم، مخفی میشود به طوری که میگویند: «او متولد نشده تا بخواهد ظهور نماید» و ایشان در هنگام ظهور، بیعت هیچ کس را بر گردن ندارد. (1)
1) کمال الدین، ج1، ص322، باب31، حدیث 6؛ بحارالانوار، ج51، ص135، باب4، حدیث 2
امام حسن عسکری علیه السلام ، از پیشگوییها آگاه بود و اهمیّت و عظمت آن مولد را نیز درستی میدانست و از حساسیت دشمنان درباره تولد این نوزاد غافل نبود و اوضاع سیاسی و شرایط اجتماعی را کاملاً میشناخت، از این روی، به گونهای مقدمات و پیشزمینههای ولادت فرزندش را فراهم ساخت که نه تنها دشمنان، بلکه بسیاری از دوستان هم از این امر آگاه نشدند و این در طول تاریخ بشری نخستین حادثه نبوده است و نمونههای دیگری هم وجود دارد مثل: ولادت پنهانی ابراهیم علیه السلام به دور از چشم نمرودیان و ولادت پنهانی موسی علیه السلام به دور از چشم فرعونیان.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم : حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف مردی است، از فرزندان من که چهرهاش مانند ستاره درخشان و رنگ پوستش، همانند عربزبانان و جسم و هیکل او مانند قوم بنی اسرائیل است؛ زمین را پر از عدل میکند همانطوری که از
جور و ستم مالامال گشته است، اهل آسمان و حتی پرندگان در هوا هم از حکومت وی خشنود و راضی هستند. (1)
در تاریخ هشتم ربیع الثانی، سال 260 ه.ق امام حسن عسکری علیه السلام در شهر سامرا، چشم از گیتی فرو بست و به جوار حق شتافت. هنگامی که جعفر، برادر امام حسن عسکری علیه السلام ، خواست بر جنازه امام نماز بخواند، کودکی از میان جمعیت خارج میشود و او را به عقب رانده و خودشان که همان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بودند بر جنازه پدر خویش به نماز ایستادند و با این اقدام، امامت خود را به شیعیان اعلام نمودند.
در باور ما شیعیان، امامت در سنین کم، محذوری ندارد و نمونههای دیگری نیز داشته است، همان طوری که از امامان، امام جواد علیه السلام و امام هادی علیه السلام و از پیامبران،
1) البرهان، ص93، باب2، حدیث 13؛ کنزالعمال، ج14، ص264.
حضرت یحیی علیه السلام و حضرت عیسی علیه السلام در سنین خردسالی به مقام امامت و نبوت رسیدند. علاوه بر آن، احادیثی که درباره ائمه علیهم السلام و تعداد آنها وارد شده، آن قدر صراحت به این دارند که امام دوازدهم همان مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف است که هیچ گونه جایی برای شک و تردید باقی نمیگذارند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم : مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از فرزندان من، آن چنان غیبت طولانی دارند که مردم در آن متحیر و سرگردان میشوند، تا این که ظهور نموده و تمامی ذخایر انبیاء را به همراه آورد و زمین را پر از عدل و داد میکند، همانطوری که از ظلم و ستم پر شده است. (1)
جانشینان من و خلفای خدا بر مردم، بعد از من، دوازده نفر هستند که اولین آنها
1) کمال الدین، ج1، باب 25، حدیث 5
علی علیه السلام و آخرین آنها فرزندم مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است که در زمان ظهور ایشان، عیسی بن مریم علیه السلام نازل میشوند و پشت سر مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به نماز میایستد و نور الهی در زمین گسترده میشود و حکومت جهانی امام عجل الله تعالی فرجه الشریف تمام شرق و غرب عالم را در بر میگیرد. (1)
مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قائم از فرزندان من و همنام من میباشد و کنیه او مثل کنیه من و شمایل او، شمایل من و سنت او، سنت من است، مردم را به دین و آیین من دعوت نموده و به سوی قرآن فرا میخواند، هر کس از او اطاعت نماید، از من اطاعت نموده و هر کس از او سرپیچی کند، از من سرپیچی کرده است و هر کس در زمان غیبت، او را انکار کند، مرا انکار کرده است و هر کس او را تکذیب نماید، مرا تکذیب کرده است و هر کس او را تصدیق کند، مرا
1) ینابیع الموده، ج3، ص 295 به نقل از فراید السمطین
تصدیق کرده است. از کسانی که سخن من راجع به مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را تکذیب و انکار نماید و کسانی از امتم که گمراه شده و از راه او منحرف گردیدهاند، در نزد خداوند متعال شکایت میکنم و کسانی که ظلم روا میکنند به جزای خویش خواهند رسید. (1)
امام علیه السلام که سمت پیشوایی و رهبری مردم را به عهده دارد، لازم است دین را در تمامی ابعاد، بشناسد و به قوانین آن آگاهی کامل داشته باشد و با دانستن تفسیر آیات قرآن و احاطه کامل به سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به تبیین معارف دین پرداخته و به همه سؤالات مردم در موضوعات مختلف پاسخ دهد و آنها را راهنمایی کند و چنین پشتوانه علمی، تنها به واسطه اتصال به علم الهی حاصل میشود. امام علی علیه السلام درباره علامتهای امام بر حق میفرماید: «امام؛
1) کمال الدین، ج2، ص 411، باب 39، حدیث 6؛ بحارالانوار، ج51، ص 73، باب 1، حدیث 19
آگاهترین فرد است به حلال و حرام خدا و احکام گوناگون و اوامر و نواهی او و هرآنچه که مردم نیازمند هستند.» (1)
از مهمترین و اساسیترین شرایط امامت، عصمت است، ملکهای که از علم به حقایق و ارادهای قوی نشأت میگیرد و مانع از ارتکاب گناه و خطا و غفلت میشود. امام در حفظ دین که نیاز به فهم دقیق و خطاناپذیر از مقوله دین و احکام آن دارد و همچنین در امر تبلیغ صحیح و کامل آن به بهترین وجه به عصمت نیاز مبرم و اساسی دارند؛ لذا در فرهنگ شیعه عصمت از مهمترین ویژگیهای امامت قلمداد میشود.
در فرهنگ تشیع، تعیین امام و جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ، تنها به دستور خداوند صورت میگیرد و بایستی شخص پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم امام بعد از خود را معرفی نماید و دیگران حق دخالت
1) بحارالانوار، ج 65، ص 389، باب 27، حدیث 39
در این امر را ندارند، زیرا حاکمیت بر انسانها در اختیار و سلطه خداوند است و فقط ایشان میتوانند از طریق وحی، افرادی را برای این منصب الهی معین نمایند و همچنین، مردم از توانایی تشخیص عصمت الهی که مورد نیاز امام بر حق است ناتوان بوده و نیاز به علم الهی در تشخیص آن هستند.
امام علی علیه السلام : مستضعفان بر روی زمین ـ که در قرآن ذکر شدهاند و خداوند آنها را به مقام والای رهبری مردم نائل مینماید ـ همانا ما اهل بیت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم هستیم و خداوند مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ما را برمیانگیزاند تا عزت اهل بیت علیه السلام را به آنها برگردانده و دشمنان آنان را، خوار و ذلیل نماید. (1)
امام صادق علیه السلام : شیعیان ما، در حکومت قائم علیه السلام ، بزرگان زمین و حاکمان آن هستند
1) منتخب الانوار المضیئة، ص 17؛ غیبت طوسی، ص 184 با اندکی تفاوت
و به هر کدام از آنها، قدرت و توانایی چهل فرد، اعطاء میشود. (1)
حکومتی که مرزهای آن، دو قطب منجمد شمالی و جنوبی است و تمامی سرزمینها را در بر میگیرد و بر کل زمین و آنچه در آن است، حکمفرمایی میکند و بدون هیچ مزاحمتی، برای شیعیان، سلطه تمام و قدرت کامل برقرار میسازد، همانا که حکومت جهانی موعود منتظر است.
گروهی مانند شیخ مفید (ره) آغاز غیبت صغری را از هنگام ولادت حضرت مهدی علیه السلام میدانند و در نتیجه، طول دوره غیبت صغری تقریباً 74 سال میشود، یعنی از آغاز ولادت، تا پایان سفارت آخرین سفیر حضرت.
برخی برآنند که غیبت صغری از سال 260 ه . ق؛ یعنی سال درگذشت امام حسن عسکری علیه السلام آغاز شد و این مدت، تا شروع
1) الاختصاص، ص8.
غیبت کبری، دوران آمادگی شیعیان و اُنس آنان به جدایی از امام زمان علیه السلام نام گرفت. این دوران تقریبا هفتاد ساله، غیبت همه جانبه نبود، بلکه سفیرانی به عنوان رابط بین امام و مردم وجود داشتند و مردم با واسطه، پرسشهای دینی و دنیایی خود را از آن حضرت دریافت میکردند.
امام عجل الله تعالی فرجه الشریف در زمان غیبت صغری، با تعیین چهار نفر از شخصیتهای بارز و مورد اعتماد، به عنوان نائب خاص ایشان، دائماً با مردم در تماس بوده و مشغول قضاء حوائج آنها بودند.
نواب خاصی که مفتخر به این منصب مهم شدهاند:
عثمان بن سعید بن سعید، که در سال 267 هجری قمری فوت نمودند.
محمد بن عثمان، که در سال 305 هجری قمری فوت نمودند.
حسین بن روح نوبختی، که در سال 326 هجری قمری فوت نمودند.
علی بن محمد سمری، که در سال 329 هجری قمری با وفات ایشان، دوره غیبت صغری به پایان رسید.
برای به انحراف نرفتن مردم در دوران غیبت کبری ـ که از سال 329 هجری قمری آغاز گردیده و تا زمان ظهور ادامه
دارد ـ بهترین راه؛ پناه بردن به دامان نواب عام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف میباشد. ویژگیهای آنها در بیانی نورانی توسط امام عجل الله تعالی فرجه الشریف بیان گردیده است:
هر یک از فقیهان که مراقب نفس خویش و نگهبان دین و مخالف هوی و هوس و مطیع اوامر ائمه علیهم السلام باشد نائب عام امام علیه السلام است و تقلید از او بر همه مردم واجب است.
امام صادق علیه السلام : هیچ زمانی، زمین از حجت خداوند، تهی و خالی نمیشود، خواه به صورت ظاهری یا به صورت پنهانی، همچنان که در عصر غیبت، مردم از وجود امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف همانند خورشید پشت ابرها، کسب فیض مینمایند. (1)
1) امالی، ص 186؛ کمال الدین، ج 1، ص 207.
پیری، قانونی طبیعی، انعطافپذیر و قابل تأخیر است.
اصولاً وجود استثناها در هرامری، از مسائل روشن و انکارناپذیر است.
از دیدگاه تاریخی، معمّرین فراوانی وجود دارند که طول عمر امام زمان را قابل درک مینمایند، مثل: حضرت نوح علیه السلام که بنا به تصریح قرآن 950 سال فقط پیامبر بوده و حتماً عمر وی بیش از این بوده است. و همچنین داستان خضر پیامبر نیز مصداقی دیگر از این اصل کلی است.
اگر از زاویه ایمان به غیب، به این پدیده بنگریم، پاسخ همه اعتراضها و اشکالها داده میشود، زیرا تأثیر گذاری علل و عوامل طبیعی، به دست خداوند است: (لامؤثر فی الوجود الّا الله) و اوست که اگر بخواهد شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد، حال چگونه از حفاظت وجود نازنین حجت خداوند و ذخیره عالم آفرینش ناتوان است؟!
کریمی که جهان پاینده دارد
تــواند حـجتی را زنــده دارد
پیش از بیان احتمالات موجود در مسأله، یادآوری یک نکته ضروری است که: آیا منظور از غیبت حضرت حجت علیه السلام ، غیبت شخصی است. یا غیبت عنوانی؟ به عبارت دیگر، آیا آن حضرت به گونهای زندگی میکند که هیچگاه با مردم در تماس نیست و یا اینکه آن حضرت با مردم معاشرت دارد، لکن به گونهای ناشناس. بحث از مکان و مسکن آن حضرت در هر دو فرض قابل بررسی است. روایاتی که در این زمینه وجود دارند، چند دستهاند:
برخی از آنها محل خاصی را تعیین نمیکند و جایگاه حضرت را در بیابانها و کوهها معرفی میکند.
دسته دوم روایاتی است که مناطق خاصی را به عنوان محل سکونت آن حضرت، نام میبرند مثل، مدینه و پیرامون آن یا مکه و پیرامون آن.
دسته سوم اخباری است که مانند دسته اول، جایگاه خاصی را نام نمیبرد ولی از وی به عنوان فردی که با مردم حشر و نشر
دارد و به گونه ناشناس زندگی میکند، نام برده است.
شخصی از امام حسین علیه السلام پرسید: شما صاحب الامر هستید؟ امام علیه السلام در جواب فرمودند: خیر، صاحب این امر، شخصی است که از نظرها، پنهان گشته و هنگام ظهور. به جهت انتقام خون پاک و به ناحق ریخته شده پدرش، به مدت هشت ماه، شمشیر به دوش باقی خواهد ماند. (1)
انتظار؛ چشم به راه بودن است و این چشم به راهی به تناسب بستر و زمینه آن، ارزش پیدا میکند و آثار و پیامدهایی دارد. انتظار، تنها یک حالت روحی و درونی نیست، بلکه از درون به بیرون سرایت میکند و حرکت و اقدام را میآفریند. به همین دلیل است که در روایات انتظار به
1) کمال الدین، ج 1، ص 318، باب 30، حدیث 5؛ بحارالانوار، ج 51، ص 133، باب 3، حدیث 6.
عنوان یک عمل و بلکه بهترین اعمال، معرفی شده است، انتظار به منتظر شکل میدهد و به کارها و تلاشهای او جهت خاصی میبخشد. انتظار با نشستن و دست روی دست گذاشتن نمیسازد همچنان که انتظار با چشم به در دوختن و حسرت خوردن تمام نمیشود، بلکه در حقیقت انتظار، نوعی حرکت و نشاط و شور آفرینی نهفته است.
خوشا به حال آنان که چشم به راه خوبیها نشستهاند؛ چه بزرگ است پاداش آنان که به انتظار موعود جهانی، روزگار میگذرانند و چه شکوهمند است رتبه و مقام آنان که منتظر حقیقی امام، هستند. از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: خوشا به حال شیعیان قائم ما اهل بیت، آنها که در دوران غیبت او، ظهورش را به انتظار نشستهاند و در ایام ظهورش سر به فرمان او میآورند، آنها دوستان خدایند که هیچ ترس و اندوهی برای ایشان نخواهد بود.
همچنین از امام سجاد علیه السلام نقل شده که فرمودند: کسی که در زمان غیبت قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف ، بر ولایت ما استوار باشد خداوند به او اجر و پاداش هزار شهید از شهدای جنگ بدر و أحد را خواهد داد. (1)
از امام صادق علیه السلام نقل شده که علائم حتمی ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف پنج مورد میباشد:
سفیانی مردی از نسل ابوسفیان است که اندکی پیش از ظهور، از سرزمین شام قیام
میکند. بنا به فرموده امام صادق علیه السلام ، سفیانی از پلیدترین مردم جهان است. (1)آغاز قیام او ماه رجب است و پس از تصرف شام و مناطق اطراف آن به عراق حمله کرده و در آنجا به کشتار گستردهای دست میزند و بر اساس بعضی روایات، از خروج تا کشته شدن او پانزده ماه به طول میانجامد. (2)
هنگامی که سفیانی، لشکری را برای مبارزه با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ، به سوی مکه روانه میسازد و موقعی که آن حضرت را نمییابند و زمانی که به سرزمین «بیداء» میرسند، ناگهان زلزلهای هولناک، رخ میدهد و تمام آن سپاه کفر را با خود به قعر زمین فرو میبرد.
مردی مؤمن و صالح از سرزمین یمن، اندکی قبل از ظهور امام، علیه انحرافات و
وضع نامطلوب حاضر، قیام نموده و با تمام توان، با ظلم و تباهی به مبارزه میپردازد. از امام باقر علیه السلام در این زمینه نقل شده که میفرماید:
در میان پرچمهایی که در زمان ظهور برافراشته میشوند، پرچمی هدایت کنندهتر از پرچم یمانی وجود ندارد. (1)
امام باقر علیه السلام : در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان، ندایی از آسمان برمیخیزد؛ نام قائم را صدا میزند و به گوش تمام اهل شرق و غرب میرساند تا جایی که از شدت ترس و پریشانی، اشخاصی که خواب هستند، بیدار گشته و افرادی که نشستهاند، به پا میخیزند، پس شک و تردید به خود راه ندهید که آن ندای اول همانا از جانب جبرئیل علیه السلام است، ولی در آخر همان روز، صدایی از جانب شیطان هم بلند میشود که: «همانا بدانید که فلانی (احتمالاً عثمان
1) غیبت نعمانی، ص 256، باب 14، حدیث 13؛ بحارالانوار، ج 52، ص 232، باب 25، حدیث 96
باشد) مظلومانه کشته شد». پس در آن روز افراد زیادی به شک افتاده و در دوزخ سقوط و هلاک میشوند. (1)
اندکی پیش از قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ، شخصیت برجسته یا شخص بیگناهی، به دست مخالفان حضرت به شهادت میرسد و بنا بر نقل بعضی روایات، این واقعه، 15 شب پیش از ظهور امام رخ میدهد.
خروج خراسانی: در برخی روایات اشاره شده که شخصی از قبیله بنی تمیم، از جانب مشرق، برای کمک و یاری امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام میکند، البته در بعضی روایات خروج وی را از علائم حتمی دانستهاند.
خروج دجال: دجال در لغت به معنای شخص دروغگویی که باطل را حق جلوه میدهد، میباشد و لذا قابل صدق بر افراد زیادی است و بنا به نقل برخی روایات، قبل از
1) غیبت نعمانی، ص 254، باب 14، حدیث 13؛ بحارالانوار، ج 52، ص 230، باب 25، حدیث 96.
ظهور امام عجل الله تعالی فرجه الشریف ستمکاری دروغگو خروج خواهد نمود.
خروج سید حسنی: سیدی از نسل امام حسن علیه السلام ، از جانب دیلم قبل از ظهور امام عجل الله تعالی فرجه الشریف ، قیام خواهد نمود.
خروج شیعب بن صالح از سمرقند یا نیشابور.
خروج شیصبانی (مردی از بنی عباس یا کسی که دشمن اهل بیت علیه السلام است) از کشور عراق.
خسوف و کسوف غیر عادی: کسوف در نیمه ماه رمضان و خسوف در آخر یا اول همان ماه از نشانههای ظهور هستند، زیرا بنا بر عادت رایج، کسوف در روزهای نخست و روزهای آخر ماه و خسوف در روزهای میانی ماه، صورت میگیرند.
و ...
از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: «هنگامی که ببینی ظلم و ستم فراگیر شده، قرآن فراموش گشته و از روی هوا و هوس تفسیر گردیده، اهل باطل بر اهل حق پیشی گرفته، افراد با ایمان سکوت اختیار کرده،
پیوند خویشاوندی بریده شده، چاپلوسی فراوان گشته، راههای خیر بدون رهرو و راههای شر مورد توجه قرار گرفته، حلال حرام شده و حرام مجاز شمرده شده است، سرمایههای عظیم در راه خشم خدا (فساد و ابتذال) صرف گردیده، رشوهخواری در میان کارکنان دولت رایج شده، سرگرمیهای ناسالم چنان رواج پیدا کرده که هیچکس جرأت جلوگیری آن را ندارد، شنیدن حقایق قرآن بر مردم گران آید، اما شنیدن باطل سهل و آسان باشد، برای غیر خدا به حج خانه خدا بشتابند، مردم سنگدل شوند (و عواطف بمیرد)، اگر کسی اقدام به امر به معروف و نهی از منکر کند به او توصیه میکنند که این کار وظیفه تو نیست و هر سال فساد و بدعتی نو پیدا شود. (هرگاه دیدی اوضاع مردم اینگونه شده) مراقب خویش باش و از خدا نجات و رهایی از این وضع ناهنجار را بخواه (که فرج نزدیک است.)». (1)البته این تصویر سیاه از دوران پیش از ظهور، چهره غالب آن دوره است چرا که در همین روزگار هم هستند، دین
1) کافی، ج 8، ص 37، حدیث 7.
باوران حقیقی، که بر عهد خود با خداوند استوار میمانند و مرزهای اعتقاد خود را پاس میدارند و درفساد محیط حل نمیشوند و سرنوشت خود را به فرجام زشت دیگران پیوند نمیزنند. و اینها از بهترین بندگان خدا و شیعیان امامان نور هستند، که در روایات، فراوان مورد تمجید و ستایش قرار گرفتهاند. اینان، هم خود پاک زیستند و هم دیگران را به پاکی دعوت میکنند چون نیک میدانند که میتوان از راه ترویج خوبیها و ساختن محیطی معطّر به عطر ایمان، ظهور امام خوبیها را پیش انداخت و مقدمات قیام و حکومت او را فراهم کرد، زیرا زمانی قیام علیه بدیها ممکن است که مصلح موعود، یاورانی داشته باشد.
وقتی که ظلم و تباهی بر تمام جهان مستولی شده، ناگهان ندایی آسمانی سیاهی شب را از بین برده و در ماه رمضان، ماه خدا، ظهور موعود بزرگ را بشارت میدهد، در آن زمان سفیانی، بر منطقه وسیعی مانند سوریه و اردن و فلسطین سلطه دارد و لذا سپاهی مجهز نموده که در مسیر مکه به تعقیب امام میپردازد، ولی در محلی به نام
بیداء به کام زمین میرود و نابود میگردد. پس از شهادت نفس زکیه، امام با سیمای مردی جوان در مسجد الحرام ظاهر میشوند در حالی که پیراهن مبارک پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را بر تن داشته و پرچم او را به دست گرفته، بر دیوار کعبه تکیه میدهند و در بین رکن و مقام پس از حمد و ثنای الهی، از خداوند و تمام کسانی که به ندای او لبیک گفتهاند، کمک و یاوری میجوید. پس از آن اهل آسمان و زمین با او بیعت مینمایند و بعد از آن با کمک یاران خویش بر مکه تسلط پیدا میکند و راهی مدینه میشود تا سرزمین نبوی را نیز به تصرف خویش در میآورد و سپس عازم کوفه عراق میشوند تا بزرگترین حکومت مستضعفان جهان را در آن پایهریزی نمایند.
معنای رجعت ائمه علیهم السلام این است که آنان و جمع زیادی از مردگان به زندگی دنیوی، باز خواهند گشت و رجعت بعد از ظهور امام زمان علیه السلام و قبل از شهادت ایشان با رجعت امام حسین علیه السلام شروع میشود و ایشان به همراه هفتاد نفر از یاران خویش با لباسهایی
آراسته ظاهر میشوند تا اینکه بعد از به شهادت رسیدن امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف مسؤولیت غسل و کفن ایشان را بر عهده بگیرند.
با استفاده از روایات، میتوان به سه محور اساسی و عمده برنامههای دولت کریمه امام زمان علیه السلام اشاره نمود:
الف) برنامه فرهنگی:
احیاء قرآن و سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم
گسترش معرفت و اخلاق
نهضت علمی
مبارزه با بدعتها
ب) برنامه اقتصادی:
بهرهوری از منابع طبیعی
توزیع عادلانه ثروت
عمران و آبادی
ج) برنامه اجتماعی:
احیاء امر به معروف و نهی از منکر
مبارزه با فساد و رذائل اخلاقی
اجرای حدود الهی
عدالت قضائی
فضاسازی: ما، در تربیت نمیتوانیم آدمها را تک به تک تربیت کنیم؛ بلکه، باید فضائی ایجاد کنیم تا افراد، وقتی در آن فضای خاص قرار بگیرند، مطابق آن فضا حرکت نمایند.
انتقال معارف مهدوی: انتقال معارف مهدوی به کودکان، بسیار کارساز و لازم است. پس باید آن معارف را برای بچهها توضیح دهیم و آنها را به صورت گزیده انتخاب کنیم تا بچهها آن را تکرار و حفظ نمایند.
بسیار یاد کردن امام زمان علیه السلام : ذکر امام و نام ایشان باید در زندگی ما فراوان باشد، تا بین ایشان و افراد منزل، انس و الفت برقرار شود.
ایجاد شرایط خاص:این چراغانیها روی کودکان تأثیر بسیار سازندهای دارد؛ مانند شیرینی دادن، عیدی دادن و ... .
امام علی علیه السلام :
امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ، گرچه حاکم و رهبر جامعه بشر در تمام جهان میشود، ولی
همانند رعیت و افراد عادی جامعه آن روز، به زندگی میپردازد و همانند آنها لباس میپوشد و بر مرکبی مانند مرکب آنها سوار گردد و به مقدار قلیلی از متاعهای دنیوی، قناعت پیشه میکند. (1)
در زمان ظهور، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ، الواح تحریف نشده و اصلی کتاب مقدس یهود (تورات)، که در نقاط خاصی از دنیا دفن شدهاند را خارج میسازند تا یهودیاان، نشانههای امامت امام را در آن ببینند و آنها با مشاهده الواح، به حقانیت ایشان پی برده و به او ایمان آورند.
بعد از شکلگیری حکومت امام علیه السلام در کوفه، سپاه جهانی اسلام به بیت المقدس روی میآورند و آن را به تصرف خویش درمیآورند و پس از آن، عیسی علیه السلام به اذن
1) الملاحم والفتن، ص 295.
خداوند از آسمان نازل میشوند و به جهت اعلام پیروی خویش از امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ، پشت سر وی به نماز میایستند، به دنبال این اقدام حضرت عیسی علیه السلام ، بسیاری از مسیحیان به پیشوای شیعیان، ایمان میآورند، گوئی خداوند، حضرت عیسی علیه السلام را برای چنین روزی ذخیره نموده تا چراغ هدایتی برای حق طلبان قرار بگیرند.
علت مخفی بودن زمان ظهور، یکی از مسائل غیبی به شمار میرود که تنها خداوند، عالم به آن میباشد ولی با تفکر و تأمل در این امر، میتوان به وجود حکمتهایی در مخفی بودن امر ظهور، رسید:
تداوم امید: وقتی که زمان ظهور پنهان باشد، نور امید در دل منتظران همه عصرها باقی خواهد ماند و با این امید میتوانند در برابر سختیهای دوران غیبت ایستادگی نمایند.
زمینهسازی ظهور: بدون تردید، انتظار سازنده و زمینهچینی برای ظهور، تنها در سایه مخفی بودن زمان ظهور شکل خواهد
گرفت، زیرا با مشخص شدن زمان ظهور، کسانی میدانستند که عصر ظهور را درک نمیکنند، انگیزهای برای تحرک و زمینهسازی نخواهند داشت.
قرآن کریم
ابن طاووس، ابی القاسم علی بن موسی بن جعفر، الملاحم والفتن، بیروت، موسسه الاعلمی، 1423ق.
صدوق، محمدبن علی بن حسین، کمال الدین، قم، موسسه نشر اسلامی، 1422ق.
طوسی، محمدبن حسن، الغیبة، قم، موسسه معارف اسلامیه، 1417ق.
قندوزی، حافظ سلیمان ابراهیم، ینابیع الموده، قم، شریف رضی، 1384ش.
کلینی، محمدبن یعقوب، الکافی، قم، دارالاسوه، 1428ق.
متقی هندی، علاءالدین علی بن حسام، البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان، قم، خیام، 1399ق.
مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج13، بیروت، موسسه دارالوفا، 1403ق.
مفید، محمد بن محمد، الاختصاص، قم، الموتمرالعالمی، 1413ق.
-------امالی، قم، کنگره شیخ مفید(نرم افزار)، 1413ق.
نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، قم، انوار الهدی، 1422ق.
نیلی نجفی، بهاء الدینعلی بن عبدالکریم بن عبدالحمید، منتخب انوار المضیئة، قم، موسسه امام هادی، 1420ق.